ජෝති බාසු සහ සොච්නාත් චැටර්ජි වැනි වයෝවෘධ, ඥානවෘධ කොමියුනිස්ට් නායකයන්, දකුණේ රජුන් තනන්නා බවට පත් කරුණානිධි, බිහාරයේ දඟකාරයා වන ලලූ ප්‍රසාද් යාදෙව් ඇතුළු එකිනෙක වෙනස් චරිත සමඟ මුසු වෙමින්, හිමාලය මෙන් සෙළවිය නොහැකි යැයි පෙනුණු වජ්පායිගේ බීජේපී පර්වතය සොළවා, බීජේපී විරෝධයයේ පොදු සටන් කඳවුරේ කොඩි ගස යට ඒ සියල්ලන් ම එකතු කර ගැනීමට ඇය සමත් වූයේ ඉන්දියාවේ යකඩ කත ලෙස නොව නව භාරතයේ දේශපාලන මුනිවරියක ලෙසය.