හම්මෝ පියාඹල පියාඹලාමාර හති කුරුල්ලට...මේ කොහෙද මේ...හුටා...මේමගේ බ්ලොග් කටුව නේද ඈ...මම : ඇත්තටම මගේ සත්තලන්බ්ලොග් පැටියෝ ඔයා කොයිද මෙත්තල කල් ගීන් ඉතියේ ඈ...මගේ බ්ලොග් එක : අනේ පලඩො යන්ඩමම : ඈ...මගේ බ්ලොග් එක : මාවඅමතක උනා නේද තොටමම : අනේ නෑ සත්තලනේ වැඩ ගොඩයි....මගේ බ්ලොග් එක : පල පලයන්ඩ....එහෙම කෝමද යන්නේ ඈ...උඹමගේ..මම උඹේ...මෙරේ ආශුකී අබු තුම් ඈ..අනේ සමාව භාජනෙකට දාන්න හැමෝම හොඳද.කුරුල්ලට එන්න බැරිවුනේ කුරුල්ලා ගොඩක් කියන්නේ ගොඩක්ම බිසී හින්ද ඈ...රෙපා, තරුවා, හිරු හිමාඑහෙම කෝ දැන් නෑ...තරා වෙලාද දන්නෙත් නෑ...මොනවා කරන්නද ඉතින්..මෙන්න විස්තරේ...කුරුල්ලා දැන් ඉන්නේරජරට ආයුර්වේද වෛද්‍ය විද්‍යාලේ.ඒ කියන්නේ තව අවුරුදු තුන හතරකින් කුරුල්ලා දොත්තබබෙක්...දැන් තොත්ත බබෙක්...මේ ඉතින් මගේ පලවෙනි අවුරුද්දලු...ඒත් එක්කම අපිලුපලවෙනි සෙට් එක...එතකොට මම මේකේ ශිෂ්‍ය මෙව්වා එකේ ලේකම්ලු ඈ...ලේසි නෑ...ඒ වුනාටඔය කියන තරම් අමාරුත් නෑලු ඈ...මම ගැන කියෙව්වා ඇති...දැන් ඔන්න සමාව හද්ද ලොකු තඹහැලියකට දාන්න තරම් කුරුල්ලා හේතු කිව්වා ඈ...ඔය කකුල් කැඩෙනකම්ඇවිදින රෙපයි, ගිරිය කඩන් සින්දු වලට සාධාරණය ඉෂ්ට කොරන හිරු හිමාවියි, බෙල්ලකඩාගෙන අත පය හූරගෙන වලවල් හාරන අපේ තිලිණි අක්කයි මට බනින්න බෑ ඔන්න....ඒ මදිවටමම කාරුණික ඉල්ලීමක් කරනවා මාව අයින් කරපු සින්ඩි කාරයෝ සේරටම ආපහු මාව දා ගන්ඩකියලා...ඈ යකෝ මේක හරි මගුලක්නි...මුන් මාව අයින් කරලනි...අත උස්සල පයින් ගහනවා පස්සපැත්තට කන පැලෙන්ඩ ඈ...මල පනිනවා ඈ...වැඩක් නෑ කෑගහලා...එකෙක්ටවත් ඇහෙන එකක් යෑ...වෙන්න තියන සේරම වෙලාපති වතත් කෙලෙසගෙන මාර අසික්කිත විදිහට මම දැන් මේකේ ඉන්නේ.මොනවා කරන්නදඉතින්...බනින්නෙපා කවුරුවත්.අහිංසක අසරණ කුරුල්ලෙක්ගේ මෙව්වා වෙච්ච් හිතකින්ගලාගෙන එන අනුරාගී සිතිවිලි මෙව්වා.ඩොටේ පියාඹලා හරිම මාන්සි.මේ වෙද්දී කුරුල්ලාරෙපාට වඩා ඇවිදලා තියනවා..ඔන්න රෙපෝ උඹේ රෙකෝඩ් එක කැඩුවා මම..එන වෙලාවක මෙහෙටත්වරෙන් මව බලල යන්ඩ...රෙපා මැරිලද දන්නෙත් නෑ..බැඳලා ළමයි දහයක් දොළහක් ඉන්නවදදන්නෙත් නෑ...හිරු හිමා තාම යහතින් ඉන්නවද දන්නෙත් නෑ...