කර්කශඅහර බුදිමින්, වැරහැලි අදිමින් ඉතා දුකසේ ඉගෙන ගන්නා බව කවියා කියයි.අනෙක් කාරණය නම් අද මෙන් එකල ගුරුන් දඩුවම් කලවිට උද්ඝෝෂන කිරීමේ සිරිතක් තිබුනේම නැත.එසේම ඒ ගුරුවරුන් දෙන දඩුවම් වල දැඩි බවත් එයින් සිසුවා හෝ දෙමාපියන් කෝපනොගන්නා බවත් මේ කවි පෙලෙන් පෙන්වා දී ඇත.“අම්මොයි කියා කීවත් ගුරු දෙතෙයි බැට, අප්පා බලා උන්නත් වලකී ද ගෙඩි, දසේ පසේ ගෙඩි දෙති පිටට එක රතේ, ඉන් අප දග ගේකලූ දෑය අපේ අම්මා යන පද ඊට උදාහරන වේ.මේ වෙලාවට තමයි සිහියට නැගෙන්නේ නොතලා හදනදරුවාත් හැදි නොගා හදන කිරි හොද්දත් දෙකම එක වගෙයි කියන පැරණි කියමන.