ගිනි රස්නෙට ඉර පායනඉර අව්වට අපි පිච්චෙනකඳුළු වතුර මැද දූපතඅපි කොයි කවුරුත් උපන්නමල් පිපුණේ මේ ඉර යටලේ හැළුණේ මේ ඉර යටපරවෙන මල් මහ පොළවටඅපිත් අයිති මහ පොළවටක්‍රෝමසෝම එකතුවෙලාමං උපන්න ලෙසට නේදබෂීර්, කුමරන්, සමන්තඋඹල ආවෙ මේ ලෝකෙටමොට්ටැක්කලි, නළල් තිලක,රෙද්ද හැට්ට යට විඳවනගැහැණුන් හටවිළිරුදාව එක විදිහටලේ ගැලුවේ එක විදිහටඒ ලේ උල්පත් පාමුලකාබන් කැටි කැටි විදිහටලේ පාටට කෑ ගහගෙනඅපි ආවේ එක විදිහටඕනෙම නම් යමු එහෙනම්කාගෙත් අගමුල හොයන්නඋතුරුදිගට නැගෙනහිරටවිජය ළඟට භාරතයටබලංගොඩටනියැන්ඩතාල් ඉරෙක්ටස් දපසුකොට වානරයින් වෙතබලමු කිසිත් හම්බවෙයිදකාපු බීපු දෙයක් මිසකඉඳපු හිටපු කලක් මිසකඅඩහඳ තරු, තුන්නූර්දදම් සක් තව ත්‍රීශූලදමැටි අනන්න රන් හදන්නරජ කරන්න බිම් කොටන්නඉපදෙන කොට ගෙනා වගක්ඉතිහාසෙන් ඉතිරි වෙච්චඅස්ථි කැබැල්ලක තියේද.බලෙන් අරන් උන් උකුලටබලෙන් යවා ඉස්කෝලෙටබලෙන් පොවපු දෙයක් මිසකඅරන් ආපු වෙනස කොහෙද.උන් කියනව අපි අහනවාඋන් කියනව අපි ගහනවාඋන් කියනව අපි මරනවාඋන් දිනනව අපි මැරෙනවාඑකිනෙකාගෙ දෑස් තුළටඑක මොහොතක් එබුණෝතින්මිනිසෙක් හැර වෙන කවුරුත්පෙනෙනවාද මට කියන්න.බලන විටදි පර දෙමළෙක්පර සිංහල වල් බල්ලෙක්හම්බ තම්බි පෙනෙනා තුරුඅපට හැකිය මරාගන්නඋන් හදාපු මේ උගුලෙන්අපි ගැළවෙන යම් දවසකඔබෙයි මගෙයි ඇස් ඇතුළේමිනිසෙක් දකිනා දවසකබලෙන් ඔතපු හැව විසි කොටසොහෝයුරනි සෝයුරියනිඅපට හැකිය බදාගන්න[Photo Credit goes to Ishara Kodikara-Getty Images].