ඔහු ගෙටගොඩ වෙන්නෙ තම පෙම්වතියගෙ මියගියඥාතියාට ගෞරව කරන්න...ඒත් ඔහුගේ ජීවිතය හා බැඳිච්ච දෛවය ඔහුට කොච්චර අකාරුණිකද කියනව නම් ඔහුට අවසන් ගෞරවදක්වන්නවෙන්නෙ තාමගෙම ආදරණීය පෙම්වතියට.ඒ වෙලාවෙ ඔහුගෙ සිතට ඇතුළුවන හැඟීම් සමුදායතමයි මේ විදියටගීතවත් වෙන්නෙ...එදා මෙදාතුර කඳුලට විවරවූ -දෑස් පියන්පත් කවුළු වසාළයේ ගලා ගිය සෙනේහයේ සුව -සිනා පෙරූ රත් දෙතොල පියා...මිලාන වී ගිය රෝස කුසුම් පෙතිකම්මුල් සුදු මැලි පාට පොවාදෑත ළයේ බැඳ අවසන් ගමනටසොඳුරිය මට නොකියාම ගියා...දැස් කවුළු පත් පලා කඳුළු කැටවැහෙද්දී මගේ දෑස් අගින්කාත් කවුරුවත් වෙතත් හිතයි මටපාත් වෙන්න ඔය මුවට උඩින්...ඈත්ව යන්නට සමුගෙන කවුරුත්ඔබෙ මුව දොවතත් සුවඳ පැනින්මාත් මගෙ හිතටත් ඔබ සුවඳයිඈත්නොවේමැයි ඒ සුවඳින්...ඊයේ ඉපදී අද මිය යන්නටපෙරුම් පුරාගෙන උපන් ළයේ..හීයේ වේගෙන් අහස උසට බැදිආදර ලොකය හෙටත් තියේ....ඒත් ඉතින් දැන් සොඳුරියෙ ඔබ නෙත..ඇයි මේ ලොව මා තනිව ගියේ...ආයේ දවසක එක හිත් ඇත්තන්..වී අපි ඉපදෙමු එකට ප්‍රියේ.