ගාලු පුරවර බලා දිවයනසියක් උන් තෙරපෙච්චි බසයකතුනේ අසුනේ ඇතුල් කෙලවරඉබේ ලියැවුනි මෙසේ කවි පදසියක් උන් එක එකා තෙරපීඉහල ගත් පය තබනු නොහැකීමුවින් නොම බැන උනුන් හිදිතීකවන්දය මෙහි සිත නොමැත මෙහිඅනෙක් දෙදෙනා නිදි සුවෙන් ඇතවිරූපී ඒ බලනු රිසි නැතජීවිතේ ඇති අරුත පසිදනුනුබට හැකි නම් කියාදෙනු මටඉදිරි අසුනේ නැවුම් යුවලක්ජීවිතේ සොදුරුව කියාදෙත්ලගින් හිටගෙන යනෙන උන්ගේජීවිතේ සෙදුරුව විදිති නෙත්කළුතරින් ඒ නැගපු යුවතියදුටුවතින් මා පහන් විය සිතඇපල් පණුවන් කනව මයි යනපසක් විය ඒ සැනෙන් නියමයදවස තිස්සේ ඔට්ටුවුනු ඒකෝඩ් ලොකෙන් බැහැර වුනු මන්ගෙදර යන මේ බස් එකේ උන්දැකල හොල්මන් ඔන්න නිදි මන්.