මා නිහඩ විමි..මන්ද,මා සුදු වැන් රියට බයමි...අතුරුදන් විමට බයමි...රකින්නටද,මා මත සිනා වෙන්නද,පවුලක් මා සතුය..ඉතින් කෙසේ හඩ නගමුද....මා අන්ධය,බිහිරිය..එවිට මා ඉබේමගොළු විය..අමාරුය යැපෙන්නට..විදින්නට ජිවිතය...ඒත්අපි ජිවත් වන්නෙමු..ආශ්චරයක් වන තුරුනැතත්..ලෝක විනාශය වනතුරුබලමු අපි..සැපක් විදින්නට නොවඑක්ව මියෙන්නට.