පණ සුන් සිහින වෙනතක මිළ කෙරෙන සඳරණ බිම ලෙය ම මිස කඳුළක් නොහැළුණිදඑක'තක මතක තව අතෙකින් මරණය දලඹ දෙන නිදහසට අරුතක් තියෙනවදහොරෙන් මෙන් කලපු සුළඟක් වැළඳ ගෙනඑරන්වන් බිමෙහි දෑසට තෙත උනනඋරෙන් උර ගැටුණු හදවත් පැළුණු තැනපරන්තන් ළයෙන් තවමත් ලේ ගලනපොවා රන් කිරෙන් සැදු දරු මළ සොවිනකවා සුරැකි දෑතින් පහනක් රැඟෙනතියා නළල නල්ලූර් පුදබිම සිඹිනපියා දෑස මවුවරු වැළපෙති මෙතැනසරතැස දරණු බැරි, අළු වී යන සකුණීමඳහස නඟා අසිපත් එක්වනු දුටිමිඋදහස මුර කරයි කොයි කාටත් නොපෙනීනිදහස යනුම හිරගෙදරකි සිවගාමී20 July 2013[*සිවගාමී: සුබ්‍රමනියම් සිවගාමී හෙවත් තමිලිනී ].