කියල.කටේ කෙල බිංදක් නෑ, මහන්සිය, වෙහෙස, කියාගන්න කෙනෙක් නෑ, ආයෙත් දිවිල්ල...මහ පළලට,  පතුලක් පේන්නෙ නැති ගානට, නිස්කලංකව ගලා යමිං තිවුණ වතුර පාර ගාව විඩාහරින්න ඕන තරම් තිබ්බ; අර රොත්තම පස්සෙං එන්න පුලුහං කියල නොහිතුනානං.