උඹ පැනපං, අපි ඉන්නව උඹව ගිලෙන්න නොදී අල්ලං ඉන්න, බයවෙන්න එපා උඹ."වාසනාව දෝතට ගෙන සිනා සලාප්‍රේමවන්ත සැමියකු හා සරන වෙලාමේ මනමාලී වෙයි සුකුමාලීතුං තුඹ මල් දොං තරිකිට තාලෙට යාවීආරිය කුල තාලෙ බලා සාරිය ඇඳලාඉද්ද සමන් මල් ගවසලාසඳුන් වලින් තිලක තියා මුතුපොට බැඳලාසුබ නැකතින් පිටවී යනවාආදර බර දෙමාපියන් පා යුග වැඳලාආසිරි ලැබ සිත සනසාලානෑ පිරිසට හාදු දෙමින් මුහුන තෙමාලාසුබ නැකතින් පිටවී යනවා "යකෝ ඩ්‍රින්ක් එකක් දාන්නේ කොච්චර කාලෙකින්ද මේ උඹත් එක්ක.මොකක්ද ඉතින් ඔය කතාකරන්න ඕන කිව්ව කේස් එක."මගෙ ජීවිතයම වටහා ගන්නට බැරි ලොකු සිහිනයකිමොනවා කරමිද මොනවා කියමිද නොදැනෙයි පුදුමයකීනොදැනෙයි පුදුමයකී යන එන මාවත ඇහිරී කොටුවී අද මට මා නැත්තේහෙට ඉරු එළියේ මෙතනින් පිටවී කොයිබද යා යුත්තේසුලු වරදක් ගැන මහමෙර තරමට ඇයි ඔබ සලකන්නේමිනිස් ගතිය ලොව බිහිවුන දා සිට වෙනසක් වී නැත්තේ හිත ගිය කෙනෙකුට ආදරෙ පිදුවොත් එහි වරදක් වේදෝඑයින් පරාදව පසුබට වුවහොත් කැලලක් ඇතිවේදෝවරද වරද ලෙස පිලිගන්නෙමි මම දෙනෙතින් කඳුලු පෙරාලොව මට සලකයි ඔබ අන්දව ඇයි නිහඬව හිතට හොරාමගෙ ජීවිතයම වටහා ගන්නට බැරි ලොකු සිහිනයකිකිඳුරු රැජිනියේ මගේ ආදරේ තවම ඔබට පමනයි.