සොයා ගව් දහසකුත් ගෙවා පැමිණියත්හමුවෙයිද කිසිම දා නොතිබූ යමක්ගොදුරුවෙමි තනිකමට නිතිපතා යලි යලිත්නිම නොවන ජිවිතේ කොහේ ඇති නිමාවක්ඔබේ ඔය කළු මුණ මගනෑර හැම දවසසොයන්නේ මාවමද නුඹේ පෙම මට වේදකලකට ඉහත පෙමින් බැඳී සුදු මුණකලු වුනේ කෙලෙසකද ජිවිතේ කියන මටඉතින් පවසන්න වෙහෙසයි හුඟක් මටජිවිතේ, අප දීගේ නවතින්න කාලයයිවෙන්වෙන්න උවමනයි මා ප්‍රේමේ නිමාවයිමා ප්‍රේමි මරණයයි, ඉතින් මට අවසරයිනුඹට හැකිද ගෙනියන්න මරණයව හමුවන්න.දැන් ඉතින් වයසයි වෙහෙස එයි ඉක්මනින්මා ප්‍රේමි මරණේ මෘදුව මා සිපගන්නආසයි දොඩමලු වෙන්න එක්ව වෙලී මියැදෙන්නප්‍රේමයෙන් මුසපත්ව මරණය හා එක්වන්නදෑත් පටලා නික්මෙන්න,සභාවෙන් අවසරයි.