ඔන්න ඉතින් අවුරුදු 2කට විතර පස්සෙ හා හා පුරා කියල බ්ලොග් එක පැත්තට ආවෙ අද තමයි...බ්ලොග් එකට ලියන්නෙ නැතුව හිටියෙ ආසාවෙන් නම් නෙමේ.ඒත් මේකයි කියල කියාගන්න බැරි හේතු ගොඩාක් නිසා ලියන්න බැරි වුනා.සමහරවිට කම්මැලිකම නිසා වෙන්නැති.කොහොමහරි කෝඩුකාරය අවුරුදු 2කට විතර පස්සෙ ආවෙ ජීවිතේ හිතාගන්න බැරි වෙනස්කම් ගොඩාක් එක්ක.මෙ ගෙවුන අවුරුදු 2ක ඇතුලත හීනෙන්වත් හිතන්න බැරි විදිහෙ ගොඩාක් දේවල් වුනා.මම මීට කලින් අන්තිමට දාපු පෝස්ට් එකේදි මම කියපු කෙල්ල මට ගොඩාක් බලාපොරොත්තු දීල මාව අතෑරල වෙන එකෙක් එක්ක යාළු වුනා.තව ඒ පෝස්ට් එකේ කියවුන අර මට කෙල්ල ගැන කේළම් කියපු එකා අද අපෙන් සදහටම සමු අරන් යන්න ගිහින්.හැබැයි අර කෙල්ල මාව දාල ගිය එක ගැන හිතල බලනකොට මට අද සතුටු වෙන්න පුළුවන්.මොකද අද වෙනකොට එදා හිටියට වැඩිය ගොඩාක් හොඳ,ලස්සන,රටක් වටින වස්තුවක් මාත් එක්ක,මගෙ මුළු ආත්මෙත් එක්කම බැඳිල ඉන්න නිසා.අනේ මන්ද..අවුරුදු 2ක් තිස්සෙම කෝඩුකාරයාගෙ අඩවිය පාළුවට ගිහින් තිබුන නිසා බ්ලොග් යාළුවො හැමෝටම කෝඩුකාරයව අමතක වෙලා ගිහින් ද දන්නෑ...එහෙම වෙලා තිබුණත් මට මුකුත් කියන්න බෑ..මොකද වැරැද්ද මගේ අතේ නිසා...ඒ වැරැද්දට මගේ සයිබර් යාළුවො හැමෝගෙන්ම මන් සමාව ඉල්ලනව...හැබැයි අද මම එක පොරොන්දුවක් වෙන්නම්...ආයිත් කෝඩුකාර යාළුව කෝඩුකාර හීනත් අරගෙන,අන්තිමට ලිය ලිය හිටපු නිලඹර වසන්තය කතාවෙ ඉතිරි ටිකත් අරගෙන එනවා...සත්තයි.පරණ යාළුවන්ට ඒ යාළුකම අලුත් කරගන්නත්,අළුත් යාළුවන්ට යාළුකම් ඇතිකරගන්නත් ආදරණීය ආරාධනයක් කරන ගමන් අදට නවතින්නම් යාළුවනේ.