ටයිල් අල්ලා සැදූ මන්දිරයේ ඇති පහසුව නැතකටුමැටි ගසා තැනූ පැළක දැනුනේ..කඳුළු ගංගා මැදින් සිනහවආයාසයෙන් තමයි ඇඳුනේ..නොදැන දුක හිත තුළකොහොම නම් වටහා ගන්නේ...නිහඬබව තුල බිඳුණු පැතුමන්ලෝකයා නැත තවම දන්නේ..හිතේ තෙරෙපෙන හීන් ඉකිබිඳුමකාටවත් නැතිදෝ ඇහෙන්නේ...එපා හැඩීමට නුඹ යැයිපැවසීම නැත අවැසි වන්නේ..මා වෙනුවෙන්ම ආදරේ ඉපදුනුළයක් පමණයි ඕනේ වෙන්නේ...සතුට නොව හිමිකම් කියන්නටසැනසීම කොහේදෝ තියෙන්නේ.