හවස 4ට ආපු..රුහුනේ නැගලාසුදු පෙනකැටිපිපිරෙනමුහුදු හුලඟේදැවටි දැවටිඉස්සර..නන්දලාපියල්ලා හිටපුකොග්ගල පැත්තපහුකරානගොම්මන්කලුවරඉහිං කනින්පෙරෙනවෙලාවක...මාතරස්ටෙෂමෙන්බැහැපු මං...එකල අප පාසැල්යන වියෙහි පසුවූවො විමු,කියවිමෙහිසාපිපාසාවෙන් පෙලෙන්නන් වූ අප මාටින් වික්‍රමසිංහයන් ගේ නවකතාවන්හි ඇලුනේ පැනිකෝවක දැවටෙන කුහුඹුවන් සේ යැයි විටෙක මට සිතේ.