ඒ දොස්තර මාමා මට දෙන්න පුලුවන් උපරිම දස වද දුන්නා අරෙහෙට පෙරලනවා මෙහෙට පෙරලනවා පස්සේ ගුහාවක් වගේ එකක් අස්සටත් දාලා පුදුම වදයක් දුන්නේ.ඔක්කොටම පස්සේ මට තව දවසක් එන්න කියලා කිවුවා රිපොට් ගන්න.කොහොමෙන් කොහොමෙන් හරි දින ටික ගෙවිලා ගියා දොස්තර මාමා හමුවෙන්න වෙන් කර ගත්තු වෙලාවට ගියා මම අනේ දෙයියනේ කියලා දොස්තර මාමා කියපු වෙලාවට විනාඩි 15 විතර පරක්කු වෙලා ආවා .-සොරි පුතා පොඩ්ඩක් ලේට් වුනා ,අද ගොඩාක් ට්‍රැෆික් එකයි.පුතා මම ඔයාගේ රිපොට් ටික අපේ ටීම් එකත් එක්ක (තව දොස්තරලා ටිකක් එක්ක ) බැලුවා පුතා ඔයාගේ රිපොට් ටිකක් අප්සට් ඒත් අපිට ඒක හදා ගන්න පුලුවන් බය වෙන්න එපා.මට ටික දවසක ඉදලා තේරුන දේ අද මම මගේ කන් දෙකෙන්ම අහ ගත්තා.මේ දේවල් මම මහ ලොකු මිනිහා වගේ තනියම කර ගත්තා එකට කාපු බීපු බෝඩිමේ හිටපු වුන් තුන් දෙනා දන්නෙත් නෑ.ගෙදරට කියන්න කොහොමත් බෑ මොකද අම්මාත් ලොකු අසනීප තත්වෙක ඉන්න නිසා.මේ හැම දේම වෙන අතරේ මම හේතුවක් නැතිවම බෝඩිම් ජීවිතෙන් මිදෙන්න තීරනය කලා කාටවත් මුකුත් නොකියා යන්න ගියා.යාළුවන්ගෙන් හිමින් සැරේ ඈත් වුනා.තනියම් ඉන්න එකත් මහා අමාරු දෙයක් කරන්න දෙයක් නෑ.ඔය දේවල් අතරේ කාළයත් ගෙවිලා ගියා පස්සේ අන්තිම තැනටත් අවා .එදා මාත් එක්ක කතා කරපු දොස්තර මාමාලා මාත් එක්ක කතා කරලා මගේ ඔලුව අත ගාලා යද්දි දැනුන දේ වචනෙන් කියන්න බෑ.ඒකමහා දුකක් කරන්න දෙයක් නෑ මම අරගෙන ආපු කාලේ ඉවර ඇති නෙහ්.පස්සේ පස්සේ දොසතර මාමලා අන්තිම තීරනෙත් අරගෙන කියන්නේ අන්තිමට කිවුව පුතා ඔයා දිගටම බේත් බොන්න.මට ඒ දේ ඇහෙද්දි මට වෙන කාවවත් නෙමෙ අතක් වුනේ ඒ ඔයාව.මට දාලා යන්න් බැරි දෙයක් තියෙනවා නම් ඒ ඔයා විතරයි මැඩම් .ජීවිතේ සමහර දේවල් වලදි අපි ගොඩාක් බොලදයි කියලා කියන කතාව් ඇත්ත."ආදරේ කියන්නේ මහ අමුතු දෙයක් අනේ මන්දා ඇයි බන් මට ආදරේ දැනුනේ ඇයි ඒක දැනිලත් දුක වැඩි බන් "ප:ලි :- මමත්වය ආරූඩ කර ගෙන ලියන ලද්දක්++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++රිදවන්න ආයේ හමු වෙන්නෙපා..හිනහෙන්න පෙර සේ යලි ඔබ එපා..ආදරය මාගේ හිත යට තියා..නවතින්න ලෝකේ ඔහුගේ වෙලා.