ඒ පලදාව සහමුලින් දිය යුත්තේ පල්ලිය බාර ස්වාමිට ය.“දසයෙන් භාගය” යන්නෙන් එදා මා තේරුම් ගත්තේ යමකු සතු ධනයෙන් දහයෙන් එකක් පල්ලියට දිය යුතු බව ය.ඒක නම් එච්චර හොඳ වැඩක් විය නොහැකි යැයි එදාම මට සිතිණි.එදා අපට ආගම උගැන්වූ පූජකවරුන් පැහැදිලි කළේ ද එසේ දිය යුතු බව ය.එහෙත් අද ඒ දසයෙන් භාගය ක්‍රියාත්මක වන්නේ කෙනකු සතු මුළුමහත් ධනයෙන් ම නොව මාසික ආදායමෙනි.