කියලා.බලාගෙන යන කොට කතාවත් ඇත්ත කියලා හිතුනා.මොකද ගමේ ගොඩේ දැකලා තියෙන විදියට මානං වගේ පඳුරු වල කුරුල්ලන් බොහොමයක් කැදලි තනනවා.බිත්තර දමනවා.සර්ප විශේෂ ආදියත් ඔය වගේ තැන්වල ගැවසෙනවා වැඩියිනේ.එතනට ගින්දර දාපු මනුස්සයා ගිනි තියන්න ඇත්තේ කැලේ තියන ටික එලිකරගන්න චේතනාවෙන් වෙන්නැති.ඒත් චුට්ටක් හරි හිතලා අඩුම තරමින් පඳුරු ටික කපලා හරි දාලා ගිනි තිබ්බනම් සත්තු කී දෙනෙක්ගෙනම් ජීවිත බේරගන්න තිබුනද....ඔය සිද්ධිය දැක්කම මට මතක් උනේ ලඟදි කියවපු පොතක තිබුනු අතීතයේ හිටපු මිනිස්සු හේන් ගිනිතිබ්බ හැටි ගැන.ඒ කාලේ කැලේ කොච්චර තිබුනත් මිනිස්සු හිතු මනාපෙට කැලේ කෙටුවේ නැහැල්ලු.වැඩිම උනොත් එක පාරකට අක්කරයක් විතර වගේළු හේන් කොටන්නේ.හේන වල්කොටලා එහෙම ඉවර උනාම තියෙන්නේ ගිනි තියන්නනේ.ඒක කරන්නෙත් හරිම අපූරු විදියකටළු...වල්කොටලා ඉවර උනාම වේලෙන්න තියලා හිටන්,ගිනි තියන්න සුමානෙකට තියා අයිතිකාරයා හැමදාම යනවළු හේනට...එහෙම ගිහිනුත් නිකා ඉන්නේ නැහැල්ලු...හේන වටේටම ඇවිදිනවළු.ඒ ඇවිදින ගමන් මෙහෙම කියනවළු...“සතා සීපාවුනේ...උඹලා හේන ඇතුලේ ඉන්නවනම් කැලයට පලයල්ලා.අහවල් දවසේ,අහවල් වේලාවට මේ හේන ගිනිතියනවා...“