වේල්ස් රටෙහි කොට්ඨාෂ කිහිපයකම සිදුවූ කාර්මීකරණය මිශ්‍ර වු ආශිර්වාද ලද්දක් සේ සලකීමට පටන් ගෙන අති අතර රටෙහි බොහෝ ප්‍රදේශ වල පැවති පුරාණ කෘශිකාර්මික ගොවි ජන ජීවිතය නොයකුත් ලෙඛකයන් විසින් පරමාදර්ශී කොටගෙන ඇත.කෙසේ වෙතත් ජොහ්න් එලිස් විලියම්ස් (1924) විසින් ඉංග්‍රීසි සහ වේල්ස් භාශාවෙන් යුද කාල අතරතුර ග්ව්ය්නෙඩ්ඩ්() ජන ජීවිත පිළිබද වඩාත් යථාර්තවාදී දැක්මක් ඉදිරිපත් කරන ලදි.මෙම අත්දැකීම් වල ප්‍රාකශන ප්‍රජා පුවත්පත්වල පලවූ අතර "ගැමියා" යන සඟරවෙහි සහ ඉන් පසුව කඩදාසි බැම්ම ආකෘතිය සහිතව ඉංග්‍රීසි භාශවෙන් "කාලයෙහි වලාව සහ අනෙකුත් කතා" (1989) සහ "ඩුලබ වේල්ස් කතා" (2000) යන මාතෘකා යටතේද ප්‍රකශයට පත් විය.නිඩහස් ප්‍රාණයක් ලෙස වේල්ස් ප්‍රකාශන කවය සලකන විලියම් ශාස්ත්‍රඥයෙකු හෝ දේශපාලන්‍යයෙකු නොවන නමුදු දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු අස්තිත්වවාදය වලදගත් සිමොන් ඩි බේඋවොඉර් සමග දැඩි මිත්‍රත්වයක් සහ ලියුම් හුවාමරුකිරීම් සිදුකල තැනැත්තෙකු ලෙස හදින්වේ.