සුද්දා හඬ අවදි කරා..එහා ගමේ ලොකු මාමා පීල්ල උඩ බෙල්ල තියා (ර්රඹ ටඹ ර්රඹ ටඹ)අකුණක් පුපුරණ වේගෙන් සුදු මැණිකේ ආව ගියාඑළ එළ..කැඩුණ බෙල්ල අතේ අරං ලොකු මාමා ගෙදර ගියා..ඉතාම සම්භාව්‍ය විදියට පළවෙනි කවිය ඉවර කරපු සතුටත් ඔලුවෙ තියාගෙන බඩා දෙවෙනි කවිය පටං ගත්තා..මන්නාරම් පිටි වැල්ලේ මදටිය වැල් ඔංචිල්ලාබඳින ගහේ උඩ අත්තේ දිරච්ච කඹයක් එල්ලාමහ හයියෙන් උඩු බුර බුර දුවගෙන එයි කලු බල්ලාඑල්ලෙන්නට හෙට පුලුවන් දැන් හයියෙන් දුවපල්ලානා ගහ ලඟ පාමසියෙන් වහ කුප්පිය ගෙනැවිල්ලාවැඩි ඉක්මන් වෙන්න කියා බිව්වා හොඳ හැටි හොල්ලාපැයක් ගියා දෙකක් ගියා මැරුණේ නැහැ ඒ කොල්ලාවිපරං කර බලනා විට වහ කුප්පිය කල් පැනලාඅන්තිම වචනෙං එළු සමයං එක අවුල් ගිය නිසාද කොහෙද බටුවට රවපු සීඩියා ඊලඟ කවියට මුල පිරුවා..කොල්ල දාල ගියපු නිසා මහවැලියට පනිමි කියාඒ කවි පදේට පස්සෙ මොහොතක නිහඬ විරාමයක් ගත වුණා..