නොදැනුනත් අරුම සිව් වසක් පුරාවටවැඩෙයි අසිරිය අවසන ලංවූ සඳදලුලයි දුක හද පුරාවටවෙන්වෙන මොහොත ලංවෙයි නොදැනීමනොම වූනි අවදි උදැසනනොදිටිමි හිමිදිරි සිරි අසිරියදුටු කල එය මෙසඳවියෝ දුක මිස තුටක් නම් නැතයායුතුව ඇත දිවිමග බෝ දුරහැරයා යුතුව ඇත මේ තොටුපලඈත දියඹට පැදයන අතරතුරඉදින් පහන්ටැඹ වී මට එලිය සපයන....(සරසවි නේවාසිකාගාරයේ සිට ගන්නා ලද චායාරුපයකි).