කලල්ගොඩ නිවෙසට අප පියමං කළේ ඔබ දකිනු රිසියෙනි.වෙනදා අප දුටු විට නැඟෙනා සොඳුරු සිනහව අමතක කර ඔබ තද නින්දේය.ඒ කිසිදා නොඇහැරෙන තද නින්දකට පිවිසි විලසකිනි.‘අවසන් ලියුමයි ඔබට ලියන්නේවිරහ කඳුළු රැඳි පෑනෙන්කියවා හැඬුවටමට නම් කම් නෑමගේ සිත අද තද නින්දේ’නුඹ කවදත් ගයනා ඒ ගීතය මගේ සිතට පිවිසියේ නිතැතිනි.එ ගැයූ අයුරින් අද ඔබගේ සිත මෙන්ම ගත ද තද නින්දකට පිවිසි බවක් නොවේ ද අපට හැඟෙන්නේ.ඔබ හැර ඒ හැඟුම දැඩිව දැනුුණා වූ සියල්ලෝම ඒ ශෝකයේ හැඩි දැඩි ඝන කළු පුවත හදවත හිර කරමින් කදුළකට පෙරළීය.