සයලිගෙයි ඔටෙරාගෙයි කතාවට ඇහුම්කන් දී ගෙන උන්නු ෆියරි මලක් කිවේ බොහොම දුකින්..."අනේ මගේ ළය පැලී මැරි වැටේවි.....ඔහු තවමත් නොදන්න ඔහු වෙනුවෙන් මේ හදේ ගැහෙන ලෙන්ගතුකම.."මගේ හිත පුපුරු ගසමින් වේදනා දෙනවා...මං දාසියක්....ඔහු රාජ කුමාරයෙක්....නිකම්ම නෙවෙයි..මුළු හියානාවටම....ශතුලගේ ඇගේ වදින එක හුලඟකටවත් අයිතිවාසිකම් කියන්න මට බෑ ..මම ඔහුගේ දෙනෙත් දිහා අඩුම තරමේ කෙලින් බැලුවොත් ,මා එතැනම මරා දමන්නත් පුළුවන්....ඒත් ...ඒත් මේ හදවතේ කකියන හැඟීම....නෑ ....ඔටෙරා ...ඒවා වැදගත් නෑ .....ශතුල රාජ කුමාරයෙක්....ඔටෙරා ශතුල පෑගු වැලිකටයක් තරම් නොවටින අසරණ පුංචි දාසියෙක් ...යන්න අරින්න ඔටෙරා ..යන්න අරින්න .