ආලය කොයිබද දෙව්දත්  හිමිනේරාහුල නොවේදෝ නුඹට උපන්නේයසෝදරා නුඹ තැලුම්   ලබන්නේපෙරුමන් පිරුවා මදිද සිතෙන්නේවැදි බන අහලා රැවටුණු හන්දාදෑගිලි බැඳලා පෝරුත් නැග්ගාකාලය ගෙවිලා බිලිඳු උපන්නායසෝදරා නුඹ වියපත්  වන්නාකිරි දිය ඉල්ලා බිලිඳු    හඬන්නාකිරි නොව කඳුළුම තවත් එරෙන්නාමැදුරේ නුඹ ලද නිවන  කොයින්දාබයිට් එක තනපන් ඔහු පැමිනෙන්නාරා කල බිව් නාලා   ගිරින්දාවාගේ හිමි සඳු සවස වඩින්නාසයනයෙ රෑ ගුටි පිදුම් ලබන්නාකෙලෙස වන්නද රති රඟන්නාතනිව හිඳ සී මැදුරු  කවුළුවෙන්අවට බැලු කල යොමා  නුවන්යාහලු යෙහෙලියන් විශාකා වන්බුදුන් සරණෙය පුන්  සඳක් වන්සංසාරෙම විඳි දුක මදිවද    මන්දානුඹ දෙන දුක් මේ මොනවාද මන්දාතවත් දුක් නම් නොහිලිය   හන්දාඅබිනිස් කරපන්    මෙන්න වැන්දාමේකේ අන්තිම කවියේ පදේ ලිව්වේ මම අබිනිස් කරපන් හිමි සමින්දා කියලා, එත් එක එලි වැටට ගැලපෙන්නේ නැති හින්දා අබිනිස් කරපන් මෙන්න වැන්දා කියලා පස්සේ ලියලා එඩිට් කළා.ප.ලි.විභාගත් එක්ක මැරිලා වේලිලා තිබුණු කවි සිතට පන ගහලා එන්න ඔක්සිජන් පොඩ්ඩක් ගන්න මොණරිගෙමේ නිර්මාණය_ ගිලිහුණ හීන මතින්_ගොඩක් උදව් උනා, ඇත්තටම මේ ටික ලියුවුනේ ඒ නිර්මාණයට කමෙන්ට් එකක් විදියට, ඉතින් එක මෙතනට උස්සගෙන ඇවිල්ල අත හැරියා.