මේ නොවැම්බරයේ ප්‍රථමවැස්සයි ;පලාගෙන අහස,ඇද හැලෙන විටදොඹ ගෙඩි තරම් ලොකු වැහිබින්දු,ඇඳ සිටින ස්වීටරය ගලවාසීතලේ ගැහෙමින්,අම්මාගේ නෙක විද ඇනුම්බැනුම් ද නොතකාමිදුලට බැස,නෙත් තදින් පියාගෙන,දෑත් විහිදවමි දෙපසට.කම්මුල් කපාගෙනඇදී එන ජල ධාරාවේදැනෙන්නේ කඳුළු රස..අවියෙන් මෙන්ම බූට්‌සපත්තුවෙන්දවනසන්නට නොහැකි වූ හඬවල්රැසක් මුමුණ මුමුණා හමාවිත් ඇඟේහැප්පෙයි,දෙකන් පතුලට වදිනනොවැම්බරයේ සීතලම සීතල සුළඟට ඉවකරමිදැනෙන්නේ ලේ පුසුඹ...විරුවන්ගේ ලැම පොහොර වී,ඔවුන් සැතපෙන වලවල් මතරතු රෝස පිපෙතැයි කලකට ඉහත අසා තිබුණ ද,දැන් මේ පොලොව එතරම් සාරවත් නැත.ආසනික් වලින් දූෂණය වූ පසේකටු වලට මිසමල් වලට ඉඩක් නැත,ඉඳහිට පිපෙන රතුම රතු රෝසදඅයිති මෙරටට නොව සයුරින් එහා රටවලට ය....(නිදහසින් පසු ගෙවුන කාලය තුල තමන්ගේ පරපුරට වඩා යහපත් හෙට දවසක් උරුම කර දීමේ අදිටනින් යුතුව දිවි පිදූ සියලු සිංහල,ද්‍රවිඩ හා මුස්ලිම් සොයුර සොයුරියන් වෙනුවෙනි)ජායාරූපය -http://www.