රිදවන්නට බලා සිටින්නෝත්, රිදවගන්නට බලාසිටින්නෝත් ඇර කිසිවෙක් නැත.නමුදු ඉදිරියට යායුතුය වෙන කිසිවක් නිසා නොව නැවතීමට නැවතුමක් මේ කටුක මඟෙහි නොමැති හෙයිනි.නන්දා මාලිනිය වහා දිව විත් ජීවිතේ කවියක්...යයි කියා දෙයි.සෙනෙහසින් රැඳි උන් නෙක දනපළායයි නොකියාම ඈතටපවුරු පදනම් බිඳි දස අත විසිර යන යාමේකවුරු නම් නවතීද තනියට...විසිරුණ සිත නැවත එකතු කර එකතැනට ගෙන යලි යලිත් සකසාගැනීමේ සිට සිත පිරිපහදු කිරිමේ කාර්‍යය දක්වා කාර්ය බහුල විමට සිතේ.