විදාහල අතු වියන ලෙස මට සෙවන වූවා නුඹෙ ගතින්...වසාගත්තේ මගෙන් කොටසක් කලේ රකිනට මා නිතින්...කියා ඒ ගැන ලොවේ හැමදෙන කළා අවමන් පුහු සිතින්...එහෙත් නුඹ මට මහමෙරක් බව කියමි හඬගා මා වතින්...වසන්තයෙ පිනි කඳුලු තවරා මලින් නුඹ මා ගැවසුවා...දසන්තයෙ හැම නිතර කොඳුරා මගේ රුව ගැන පැවසුවා...දිගන්තය වෙත බසින කුමරා ලෙසින් නුඹ මා සැනසුවා...අනන්තය තෙක් මලින් කල රූ සිතුවමින් මා සැරසුවා...සියලු දහමන් නැසෙන බව නම් දනිමි වියපත් හිමියනේ...කුමන අයුරින් නුඹගෙ නික්මන් බලා ඉන්නේ දෙනෙතිනේ...කුරිරු මිනිසුන් ගියේ උදුරන් මගෙන් නුඹ මේ විලසිනේ...සිනහ වෙන්නේ කෙලෙස යළි මම බලා නුඹ දෙස කිව මැනේ...-