හිරිකඩ වදින හීතල හිරිගඩු පිපෙනා..වැහිපොද අස්සෙ මතකද දවසක් තෙමුණා..වැහිබර අහස අස්සෙන් දේදුනු මවනා..හිරු හෙමි හෙමින් මේ කුලු අස්සෙන් එබුනා..වැහි බිදු වියළි පොළවේ නෙක රූ මවමින්ඉහිරෙයි දසත දිය චිරි චිරි හඩ නගමින්හිරිකඩ වැදුනු හිත මගෙ හංකිති කවමින්ඇවිදියි නේක අත නුඹ උණුහුම සොයමින්නැතුවත් ලගින් නුඹෙ නෙතු යුග පෙනෙන ඉමළය තුල සිර කරන් නුඹ වෙත රැදුනු පෙමනොබිදෙන ලෙසම රැකගෙන ඒ සුපෙම් දමනුඹෙ රුව ගැනම සිහි කර කර හිදිමි මමසීතට දසත ගලන සුවද රැදුනු පවන්වාගේ නුඹේ තුරුලට එන්නදෝ දුවන්හිත මත සදා සිතුවම් වූ නුඹේ නුවන්වටිනව මහට නුඹ රැදි සිහිනයත් රුවන්෴ වටුවා10 Akalanka ෴.