සුලන් කැළඹිලි මහ පොලවට හුරුයහෙනද සමගින් මහ වැසි ඇද වැටේයබොර දිය ඒ කවදත් බොරම පාටයපහත් තැන් තලා පොඩිකර ගලායතලන්නට පෙර යකඩය රත් කෙරේයතලනා කලට කිනිහිරටද එය දැනේයතල තලා හොඳ හැටි තැලේදැයි බැළේයතැලෙනා යකඩෙට මිටියෙත් පහර වැදේයතොවිල් නටන්නේ දැන් දැන් මහ පාරේ මැදයකට්ටඩි අඳින්නේ ඇඳුම් කාකි රෙද්දෙන් මැසූයයක්කු හිඳින්නේ තාමත් උන් හිටි තැන් පලේයආතුරයින් ගුටිකන්නේ යාකා පැටලිලා වගේයබඩගින්නට ඇඟේ මාළු විකුණන එකීට කියන්නේ වේසිවේසිගෙ පහස විඳි උන් කියයි හරියට එය වගේලුනේ ඒසීඒසී කාර් වලින් ඇය දාගෙන යද්දී නම් අපේ මේ වීර පීසීපීසී පවර් බැහැලා බලු වෙනවානේ පතමින් ලොකු වාසීදුක වේදනාව රිදුම හා කඳුල යන මේ මිනිස් හැඟුමන්කැමරා පෝන් කාච ඉදිරෙයේ වෙනනේ රුප සටහන්ඉදිරියේ හුන් එකා මලත් වටේ උන්ටික හරිම සතුටින්මක් කරන්නද කියනු මිස මටනම් උනව තූ නොදකින්තැලෙනා යකඩ කවදා හෝ මුවහත් නොවෙදමුවහත් යකඩ ගෑවුනත් කැපෙනවා නොවෙදවේසිය උනත් ඒ තවත් ගැහැනියක් නොවෙදවේසිට තැලූ එකා වේස බල්ලෙකු නොවෙදප.ලි.බස්සිඅක්කගේමුතු ඇටේ දැන් කාකි පාටයලිපිය කියවා එහි පලකල කමෙන්ටුවක් මෙසේ පලකලෙමි.