නිල්ම නිල් අහස යටඅවට කොල පැහැ අතරදකින මුදු රෝස පැහැනුඹේ ඇස් රවටනවබලන අත රෝස පැහැමල් පියලි විසිරිලානුඹ හිතාගෙන ඉන්නෙලොවම එහෙමයි කියාකුල්මත් ව ඉපිල යන හිත නටන සතුටකින්නුඹ සිනාසෙන අරුමලෝකයම දකිනවාකාලය ගතවෙලාවසන්තය දියවෙලායද්දි නුඹෙ රෝස පාටලෝකයම බොඳවෙලාබිම වැටුනු රෝස සළුහෙමි හෙමින් වියලිලාමතුවෙද්දි ගුරුපාටතණ පත්ද මහ පොළොව නැගිටපන් හීනයෙන්බලන් වටපිට නුඹේකෝ සතුට නුඹට දුන්සති දෙකක වසන්තයපෙර පෑව සිනාවන්යළිත් මතකෙට අරන්සුසුම් ලාපන් ඉතින්කඳුල වියලෙනාකල්යළි වසන්තය ඇවිත්දොඩා බොරු පෙම් වදන්කැන්දලා නුඹෙ මුවටරෝස පැහැ සිනාවක්අමතකයි නුඹට ඒගුරුපාට අතීතයආයෙත් රෝසපාටයිනුඹේ මුළු ලෝකයමහිනැහියන් සන්තොසින්කෑගසන් ප්‍රීතියෙන්රැවටියන් හැමදාමසතිදෙකේ වසන්තයට...ඡායාරූප: පවිත්‍ර මධුසංක සොහොයුරාගෙන්.