කාව්‍යය යනු, ගද්‍යමය ප්‍රදර්ශනශීලී අර්ථයන්ට අමතරව හෝ ඒවා වෙනුවට හෝ වෙනත් අර්ථයන් පුබුදුවීමට—ශබ්ද-සෞන්දර්ය විද්‍යාව, ශබ්ද සංකේත වාදය, සහ විරිත වැනි— භාෂාවෙහි සෞන්දර්යාත්මක සහ රිද්මානුකූල[1][2][3] ගුණාංග භාවිතා කරන සාහිත්‍යමය කලා ස්වරූපයකි.