4pt 0in 5.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Latha; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:AR-SA;}මල් ඔසරියෙන්සැරසී හැමවිටම   වගේපොත් ටිකතුරුළු කරගෙන අපෙ දෙවට  දිගේතැන්පත් කමටතාලෙට පා තබපු  අගේඔබ ගිය අයුරුතාමත් පෙනෙනවා වගේසිසුකැළ වෙතටපොවමින් සිප්   මනාවන්නිතරම මුවගරැදි පෙම්බර  සිනාවන්අමතක කරපුහැමදුක්  වේදනාවන්ජාතිත් මගේඅම්මා  වාසනාවන්පැහැබර අනාවක්නැති බව        සිහිවෙනවාදුක්බර හැගුම්හැමවිටකම  මතුවෙනවාදුක් කදුළැලිපිරී දෙනයන  නලියනවාපෙම්බර අම්මෙඔබ ගැන තව වැලපෙනවානැටුවෙමිසිනාවිමි නගමින් රස  දෝතදුක්වීමිහැඩිමි හැමුවෙන් සැඩනල  බීතදිව්වෙමිබැලුවෙමි පාලුයි සතර   අතසෙව්වෙමිසොයමි අම්මා අද ගෙදර  නැතඅපගේ ගෙපැලඔබටහ අමිහිරි  විදමිහිකත ඔබටසුව යහනක්  දුන්නාදමුමුනන සුළංරැළි සමගින් වී  හාදගෙදරදි වගේතවමත් කවි  ලියනවදඅව්වැසි සුළංනිති පීඩා නොම දේවානිසසල රැයේතනිකම නම් නොදැනේවාතරුවැල් සමගහද ආලෝකය   දේවාඔබගේ සොහොනෙදහසක් මල් පිබිදේවා.