තුරුහිස්පත්සැලෙයිමඳ පවන  වැදුනාමගඟවුවත් සැරයි දිය ඇල්ල ලඟ      දාටතරුකැටත් බයයි ඉර අහසේ    රැඳුනාමනුබටනැහැ කිසි වගක් මගේ හදේ  මුරගෑම සුදුවුවත් කුමුඳු මලට, නෑ සොඳක් ඉර ගාවරතුවුවත් නෙළුම් මලට පැසසුම් හැමදාමවිල්පතුල දුර වුවත් සසලයි මල      ගාවකවිපදත් මදි වේයි ඔබේ නෙත දුටු දාකපිනිපොදත් හැඩ වෙයි රෝස මලට වැටුනාමවිල්තලය සැනසෙන්නේ දිය රැල්ල නැගුනාමඉරවුනත් බැස යන්නේ සඳ එලිය     දුටුවාමහදවතත්විමසන්නේ ඔබ එන්නේ කවදාදවිහඟුන්ටගී කියන්න වසන්තයම  ඔනෑදරංචුවටඉගිලේන්න අරමුණක්ම තිබුනාදමැනගන්න ආදරය මිනුම් දඬු ලැබුනාදඑහෙනම්....නුඹහදටපෙම් කරන්න අවසරම  ඕනෑදචතුරඅශාන්දෙවනවසරකළමනාකරණඅධ්‍යයන හා වාණිජ විද්‍යා පීඨය.