වරක් දැකඇය රූ වරුණකැටයම් කරයි කවියකනිදි වරා මුළු ‍රැයමපුරුදු විරිතට....නා දළු දෙතොල්පුළුල් බඳනීල නෙත්‍රැ‍ඳෙයි මුල් පේලි මත....වරක් ඇය හා යහන් ගත වූකලෙක මෙන් තැනෙනපද මැදට....හිරු අවදි වන තුරුත්තෙමයි හාදු නැති දෙතොල්නීරස මධු විතින්නිදයි පොඩිවූ කඩදාසි මතසුව යහන මත ඇයසුසුම් ලන කල.