අනාගතේ එක දවසකමේ පායන ඉර හඳ යටනිහඬව ගලනා කාලයවෙනස්කරයි සුපුරුදු ලෙස....මාගේ ප්‍රීතිමත් නිවෙස.සැමවිට මෙලවූ ගෙයි ලිපනිවී යාවි දල්වන තෙක්සදහට උණු බත් මුට්ටියහිස්ව යාවි කැඩී බිඳී.ගෙමිදුල සහ වත්ත පිටියකුණුරොඩු වී හැඩි වී ගොස්වත්ත පුරා අඩි පාරත්වදුල වැවී වැසී යාවිනිලට වැවුණු කුඹුරු පොඩ්ඩඅස්වද්දනු ඇත තවකෙකුවැදුණු ගොයම එබව නොදැනපෙරමෙන් කිරි වදිනු නිසැකඅනාගතයකට නොරිසිවපරම්පරාවක ජීවයගෙය තුල වූ බව නොදැනමමලානිකව යයි හදවතසෙවන සදන සොඳුරු නිවෙසගොඩනැංවූ ස්ථිරවඅස්ථිරව යනු නිසැකයඅබලන් වී ගරාවැටීඔපදී දිලිසෙන විදුරුසුකුරුත්තම් බැබලි බැබලිදුර්වර්ණව කැඩී බිඳීපොළොවට සමතලා වේවිඅතීතයේ පාදම උඩඅනාගතය ගොඩනැගේවිඅහස උසට සුවිසාලෙටමන්දිරයක් ගොඩ නැගේවිඒ ඉදිවන අනාගතේසවිමත් පාදමට යටින්මගේ මුතුන් හෙලූ සුසුම්සදාකාලිකව තියේවි.සොබදමේ නියමය ලෙසමා ආලය කරන පිරිස්මා ආදර මේ බිම මතඑකින් එකා වැතිර යාවිසැමවිට සිදුවන්නා ලෙසපැරණි මතක වියැකී ගොස්අවලංගුව මැකී යාවිඅනාගතයකට ඉඩ දීමා මියගොස් ටික දිනකටමාද මතකයක් වනු ඇතමගේ කෙනෙකුගේ හදකටඉතා අල්ප ටික දිනකට......