කැළඹුන් සරා පෙම් ගී කෙලෙස් සිතඅඟ..නෙකඹුන් පුරා රැව් දී  කරති මනදඟ..සළඹුන් අරා සිඳ දී දිවිය සිලමඟ..සුරඹුන් නුරා පැන් බී කෙලිති රති රඟ..ලොබ බැඳ රක්ත පැහැ ගත් මස දිවට ලැදී..ගෙල සිඳ ගෙනෙයි නෙක තිරිසන් මසට සැදී..සිඳ බිඳ හැඟුම් තලු මර මර රසට බුදී..පව් කඳ දැනෙයි දුක එන විට පවට ඇදී..තිබෙනා වුව නොවනා දෙය සිතින් අරා..සිතනා ගති පෙළිනා සිත උමතු කරා..නොදැනා ලෙස පවිනා බව ගෙනත් සොරා..කරනා දෙය දැනෙනා දින සිලිල දරා..ඇත නෙක උතුම් ගුණයන් පින් මිනිස් ලොවේ..එතකින් නොනැවතුණ දුර්ගුණ නොමැත සුවේ..නැත ඉවරයක් පැවසූ මුසා පිරි දිවේ..සිත ඇත සියලු පව් කිසිදා නොමැත ගෙවේ..සින්දා බය බන්දා සිහි මතට ගැලී..ඇන්දා සළු රන්දා හිස නොමැත විළී..බින්දා ගත සින්දා සිත මතම වෙලී..නින්දා හැම වින්දා බී සුරා සැළී..෴