ඉවුරු අයිනෙන් සෙමෙන් පදවාගඟ දියෙන් මංපෙතක් අසමින්පදවයි තොටීතැන සිය පහුර යුහුසුළුව පෙරමුණටකෙනෙකු අත වැනුවොත්හිසින් සන් කළහොත් වහා නවතා ඉවුර අසබඩතොටීතැන ඔහු වෙතට ඇවිදිනකිමද මා හට හිසින් සන් කරඑන්ට කියවා නිහඬ වන්නේඑසේ අසලා මිතුරු වී ඔහුවිටෙක පහුරින් ගොඩකරන්නේසොවක් ඇති වූ කලෙක වරුවකකඳුළු ගනීමින් ගංතෙරේ හිඳවිටෙක ගසකට පහර දී ඔහුහඬනු දුටුවා තදින් දුක්ගෙනජීවිතය නම් ගඟේ පදවනමගේ පහුරත් නිතර පාවෙනආදරේ නම් ඉවුර අසබඩවිටෙක නවතා ඔහේ ඇවිදිනපෙම් ඉවුරු මත වැවී ලොකුවනවිරහ දුක නම් මහා ගසකටවැරෙන් තඩි බා මමත් හැඬුවාමීට මහ කල්පයකටත් පෙර.