චූටි ඇහි පිය යට,මනමාල කවි ඇතඇති නමුත් අවසර,ගයන්නට හිත නැත...පාට පිනි පොද කැට,ඇත සිනිඳු තටු මතකෝඩු පෙම් හුළඟට,ගසාගෙන යනු ඇත...සිතාරයෙ තත් නද,දෙන නමුත් රස විතඅයෙක් එය වැයු සඳ ,ඇඟිළි තුඩු වෙයි රත...දැවටෙන්න හිතුණට,හැඟුම් වැල් පොදි මතසැඩයි රුදුරුයි ලොව,රඳවගනු එය සිත...ආල ලතැවුල් හද,ගෙනෙයි බාධා සිතජය ගන්න මතු දිනතව යන්න දුර ඇත...~ රන්දු ~2014 මාර්තු 30.