බොහෝ ණයගැති වෙමිඔබ හට,පැණි වරකා ගස් මුදුනඅකුණකින් දැදිරි වන්නටඉස්සර ..සන්සුන් සුදු වළා කැටකුණාටුවකින් කැකෑරෙන්නටඉස්සර ..නිල් විල් තලය ඇවිලීපිළී ගඳ නැගෙන්නටඉස්සර ..පළාපෙත්තෙකු ගැනබමරෙකුට ඉරිසියා දැනෙන්නටඉස්සර ..සියුම් මල් පෙත්තක්රිදෙන තුරු නැවි නැවී,හද රිදුම් පිරිමැදි,ඒ නිමා වුන ඍතුවට ..ඔව් , ඒ නමක් නැති ඍතුවට .