පින්බර සිතැඟි දල්වා නුඹේ නෙතඹරටපෙම්බර නුඹේ පහසින් සිත දොවන්නටසුන්දර විජිතයක දොරගුළු හරින්නටකුමරිය අවසරද නුඹ හා රැඳෙන්නට...ගින්දර නැගෙන මොහොතක හද විමන් අරාසිහිලැල් ගඟුල වෙමි නුඹේ ගත සිතැඟි පුරාසිනහව කඳුල එක සේ නීති මහද දරාසනසමි නුඹව සැමදා මම මියෙන තුරා.