වෙනත් වචනවලින් අහනවා නම් අළුත් බඩුවලට වඩා පරණ බඩු හොඳ වෙන්නේ මොනවා සම්බන්දයෙන්ද.දැන් පොඩි පරණ කතාවක් කියන්නම්.එකෝමත් එක දවසක මගේ හිතවතෙක් අපේ නිවසට පැමිණ ගමණක් යන්නට මා ඔහුගේ වාහනයට නංවා ගත්තේය.එදා මා සිටියේ තරමක හෙබ්බා තත්වයකිනි.වාහනය නුගේගොඩ හරියට ලඟාවෙන විට වාහනයේ ඒ.සී. එක නිසාදෝ මගේ නහය පුරා උතුරා යන්නට පටන් ගත්තේය.කොරේ පිටට මරේ කීවාක් මෙන් මංතුමා නිවසින් පිටව තිබුණේ කලිසම් සාක්කුවේ වෙනදාට දැහැමෙන් සෙමෙන් වැජඹෙන ලේන්සු රාජයෙක් නැතුවය.කාර් එකේ කඩදාසි ටිෂු තිබුණේද නැත.දැන් ඉතිං මෙනවා කරන්නද.මම වහාම කාරය පාර අයිනේ නවත්තන්නට යැයි කියා, බිමට පැන අසල තිබුණු පේව්මන්ට් අයිල තට්ටුවකින් ලේන්සුවක් මිළට ගතිමි.යළි අසුණේ හරි බරි ගැසී වාඩි වී රාජ ලීලාවෙන් හොටු හූරන්නට සැට් වී, අළුත් ගත් ලේන්සුව නැහැයට තැබූ විට මට දැණුනේ හරියට නම්බර් සීරෝ වැලිකඩදාසියකින් නහය පිසදා ගන්නා ආකාරයේ සුව පහසුවකි.වෙනදා හොටු හූරද්දී මගේ නැහැ පුඬු කිතිකවා ඔකඳ කරවන ලේන්සු කිහිපයේ සුසිනිදු සුමුදු මුදු පහස සිහිවී මගේ නහයෙන් හොටු පමණක් නොව ඇසෙන් කඳුළු ද වැගිරෙන්නට පටන් ගති.මා කලින් ඇසූ තේරවිල්ලට පිළිතුරු දැන් පැහැදිළියි නේද.පරණ වෙන්න පරණ වෙන්න හොඳ වෙන්නේ ලේන්සු වේ.