කොළඹ කවි කියවා රසවිදින්නට කැමැති වර්තමාන බ්ලොග් කියවන්නන්ගේ පහන් රසවින්දනය උදෙසා එය මෙලෙස ඉදිරිපත් කරන්නෙමි.වම් අත කණේ- කවි කොළ ටික දකුණු     අතහක්කේ බුලත් විට හපවී ඉවර         නැතනෙත් සැර වරින් වර යවමින් සෙනග     වෙත හඩදී ගිරිය පාදා කවි කියනු          ඇතගෙදරින් තරුණියක ගෙනගිය පුවත   හොරෙන්බිහිසුණු මිනීමැරුමක වග රුහුණු      ක-රෙන්රිය අනතුරක සැණකෙළියක පැසුළු    දොරෙන්තොරතුරු ඇදී එයි මොහු වෙත විදුලි   සැරෙන්සුළු පුවතක් නමුදු ගණනට ගත      නොහෙනඔපයක් අමුතුවෙන් දී නව පණ       ගැහෙනකවි වැලකට ගොතා ගෙන නව නළු රස  වැහෙනකියවයි ගැඹුරු හඬකින් ඈතට       ඇහෙනපිංකම් පොළක -ගම්බඳ වෙළදම්      පොළකබස් නැවතුම් පොළක හෝ මහ මං      කඩකකඩ මන්ඩියක් රුක් සෙවණක් වැනි      තැනකමොහුගේ කට හඩට පිටුපා යා       නොහැකකිසි මඟියකුට මුණ නොගැහී සිටිනු       බැරීඑළිමහනකම හඬ දෙන විට කොතැන      හරිආරංචියේ උණුසුම් කම අනුව          හැරීමොහු වට කොට බලා ඇත මහ සෙනඟ     පිරීමොහු පළ කරන කවි කොළ එකිනෙක     දේටරසවත් වී තිබේ ,පොදු   ගම්       වැසියාටඑක ශත දහය ගණනේ මිළ         තිබුණාටවිකිණෙයි දහස් ගණනින්         සමහර දාට.