අම්පිටියේ දලුග්ගොල්ලේ පදිංචි ජයන්ත තරමක් දඩබ්බර ප්‍රදේශයේ “අයියා” කෙනකු වශයෙන් සිටියත් කාගෙත් හිත දිනා සිටි තරුණයෙකි.කිසියම් උවමනාවකට හෙතම කොළඹ නගරයට ගොස් ආපසු පැමිණි බස්රථය අතරමඟදී නතර වූයෙන් වෙනත් බස් රථයකට මාරු වී මහනුවර ඔර්ලෝසු කණුව අසලින් බසින විට රාත්‍රි 1.00 පසුවී තිබිණි.අම්පිටියට යෑමට වෙනත් වාහනයක් හෝ බස් රථයක් මේ වෙලාවට නොමැති බව හොඳින් දන්නා ජයන්ත වැව රවුම දිගේ පයින්ම අම්පිටිය බලා පිටත් විය.වැව රවුම කෙළවර අම්පිටියට හැරෙන හන්දිය වන රතු බෝක්කුව හන්දියේ ළමයෙක් අතින් ගත් කාන්තාවක් හැඳිවත සකස්කර ගන්නා තුරු දරුවා වඩා ගැනීමට කියා වඩාගත් තැනැත්තා බය කිරීම, ලෙඩ කිරීම හෝ ජීවිතක්‍ෂයට පත් කිරීම වැනි කථා මහනුවර ප්‍රදේශයේ නොදන්නා කෙනෙකු නැති නිසා ජයන්ත මෙම ස්ථානය පසු කිරීමට මඳක් චකිත වුවත්, හිත දැඩි කරගෙන එම ස්ථානය පසු කළේ මෑතකදී එවැනි දෙයක් සිදු නොවූ බව මෙනෙහි කරමින්ය.රතු බෝක්කුවට නුදුරුව ඇත්තේ නුවරවෙලයි.