සිරිපතුලට හිස තියන්නෙ නැතිවම ඇය හෙළට පැන්නා වෙන්න ඇති.සිය දිවි හානි කරගැනීම සතර අපා දුක් විඳිනා පාපයක් බව ඒ දවස් වල ලිහිණි අක්කා දැන නොහිටින්ට ඇති...තුමුල සමනොළ පෙනි පෙනී පෙනීජීවිතේ මහ ගිරි දඹේදීපාර වැරදි මං මුලා වුණලිහිණි අක්කේහෙළ අනන්තේ තනි වෙලා ඔබමට ඔබේ හඬ ඇහෙනවා...හිමේ කරුණා කරන්නට යනදෙනෝදාහක් පින්වතුන් අතරේදන්න කියනා උදවියත් ඇතිඋන් ගමන ගිම් නිවා ගන්නැතිලිහිණි අම්බලමේ...වරෙන් සිරිපා කවි කියන්නටලිහිණියේ ආයේ...හිමේ වරුණා කියන්නට එනසීත ගඟුලේ දිය කඳුරු දහරේඔබේ කඳුළුත් දිය වෙලා ඇතිඒ කඳුළු නිල් මැණික් වෙන්නැතිසබර ගං පතලේ ..හෙළෙන් පැන්නද ඇත්තටම ඔබනොවැඳ සිරි පද්මේ....පද රචනය - අසංක රුවන් සාගරසංගීතය - ජානක ෆොන්සේකාගායනය - ඉන්දිකා උපමාලි.