ඇඩ්මන්ටයින් දම්වැල් හීතලෙන් ගැහෙනවානුඹ නැති දුකට ප්‍රොමිතියස්දම්වැල් වලට විතරමද දැනෙන්නේ මේ දුකගිරි බෙයද අස හැඬු කිඳුරියන්වත් කොයිබද.අසනි සර අවි සමඟ රිසිසේ කෙළින මහ දෙවිඅන්තේවාසික හර්මීස්බලය හා භීෂණයඛෙදා දෙනවා ප්‍රොමිතියස්යෙහෙන් දිගහැර අත මිටමිනිස් වග හට සෙත් පිණිසදෙව් ලොවින් සඟවා - සොරාගෙනඑදා නුඹ දුන් මහාර්ඝ වස්තුව''ගින්දර.''ගසා කනවා ලිහිණියන් - කඩ කඩා පපු කැවුතුමමුදුන්පත් හිරු යට නොවහීගඬු පිපෙන අඳුරෙදලෝකාන්තයේ තනිවුණමේ ගිරි දුදුල පාමුලරිදුම් දෙනවා හදවතවිනිවිදින බිය දැවටුණ - ඝනඳුරම පමණකි එදනුඹ නැති නිසා ප්‍රොමිතියස්දම්වැල් වලට විතරමද දැනෙන්නේ මේ දුකනුඹෙ දුකට හැඬු කිඳුරියන්වත් කොයිබද.බොත් උරා සාරය - සිදුරු කර ඇට මැස්සන්මුළු සමාජයේ දේහයකියන්නේ කවුද ප්‍රොමිතියස්මහ දෙවිඳු ගිජු නෙතට හසු වුණමහ දෙවි බිසව - හේරාරෝෂයෙන් උදස් කළඅයෝ - ආගෝස්හි රූබර කුමරියවෙත එදා ඔබ කියුරුදු අනාවෙක අන විනහිටියනම් අද දින - මහ කිවිඳු ඊස්කිලස්වත්ලියනවා සත්තයිප්‍රොමිතියස් බන්ධනය නොවමහ දෙවි චින්තනය පිළිබඳමේ මහා නාටකය අලුතින්දම්වැල් වලට විතරමද දැනෙන්නේ මේ වෙනසනුඹෙ දුකට හැඬු කිඳුරියන්වත් කොයිබද.දුටුවෙද නොඑන පිරිපතනුඹ නික්මෙන්න පෙර යමකාලවන් දරුවෙක් - දුන්නක් අතින් ගත් කුමරෙක්මාන්නා හීසර විදබිම ලන්න ගිජු ලිහිණින්ගලවාගන්න ලෝකයමේ හැකිලි ලූ යදමින්පරම්පරා දහ තුනකින්වත්ප්‍රොමිතියස් - වෙන්නට පෙර දකින්නාදම්වැල් වලට විතරමද දැනෙන්නේ මේ වෙනසගිරි බෙයද අස හැඬු කිඳුරියන්වත් කොයිබද.-