"මං ඉන්න වනයේ සීතල දිය දහර ආකාසය වගේ නිල් පාටයි.අවට භුමිය හරි ලස්සනයි.රාත්‍රී කාලයට කලාමැදිරියන් ගෙන් පිරි එලිය වුණු ඒ කඳු වලට මං හරි කැමතියි."වනවච්ච තෙරුන් වදාළ ගාථාව."කාරංචි වනයේ ඉන්න මේ මොණරුන්ට තිබෙන්නේ නිල් පාට ලස්සන බෙල්ලකි.උන් එක රංචුවටයි නාද කරන්නේ.මේ හමන සීතල සුළඟට උන් සතුටු ඇති.ඒ නිසයි ඒ හඬ මේ තරම් මිහිරි.නිදාගෙන සිටින උදවියවත් ධ්‍යාන වඩන උදවියවත් ප්‍රබෝදමත් කරන්න ඒ හඬට පුළුවනි"ආයුෂ්මත් චිත්තක තෙරුන් වදාළ ගාථාව."වේහාර පර්වතයටත් , පාණ්ඩව පර්වතයටත් මැදින් ඇති බෑවුමට විදුලි එළි කඩාගෙන වැටෙනවා.ඒ කන්දේ ගුහාවක භික්ෂුවක් භාවනා කරනවා .ප්‍රරතිමාවකින් පෙන්විය නොහැකි ,කම්පා නොවන සිත් ඇති බුදු සමිඳුන්ගේ ශ්‍රාවක පුත්‍රයෙක් ඒ භික්ෂුව"ආයුෂ්මත් සිරිවඩ්ඩ තෙරුන් වදාළ ගාථාව."සුන්දර ගීතයක් වගේමයි වැස්ස ඇද හැලෙන්නේ.සෙවිලිකළ කුටියත් හරි සනීපයි.ජනේලයත් වහල තියෙන්නේ.මගේ සිත ඉතා හොඳින් සමාධිමත් වෙනවා.ඉතින්,වැහිවලාකුළ,ඕනෑ තරම් වහින්න."ආයුෂ්මත් ගෝධික තෙරුන් වදාළ ගාථාව."ඉස්සර මගේ හිත ආසාව ඇතිවන අරමුණු වලහිතු මනාපෙට කැරකි කැරකි ගියා.එහෙත් දැන් මේ හිතට නිග්‍රහ කරලාහොඳ නුවණින් යුතුව දමනය කරගත්ත.මද කිපුන ඇතෙක්ව හෙණ්ඩුවෙන්පාලනය කරනවා වගේ"ආයුෂ්මත් ගෝධික තෙරුන් වදාළ ගාථාව."මට පුළුවන් වුණා රන් කහවුනු දහස් ගණන් වටින ලස්සන කැටයම් තිබෙන භාජනේ අතහරින්න.ඉතින් මා ඒක අත හැරලා මැටි පාත්‍රය අතට ගත්තා.මේක තමයි මගේ දෙවැනි ඔටුනු පැළඳීම."ආයුෂ්මත් තිස්ස තෙරුන් වදාළ ගාථාව."යම් කෙනෙක් ගිහි ජීවිතය අත හැරියත්,ඔහු නිවන් මගේ ගමන් කරන්නේ නැත්නම්,නගුලක් වගේ මුඛයක් හදාගෙන ,බඩම පුරවමින් සිටී නම්,ඒ කම්මැලියාගේ ජීවිතය ,ඌරු බත් කාපු මහා ඌරෙකුගේ ජීවිතය වගේමයි.ඒ මෝඩයා යලි යලිත් ගර්භාෂයක උපදින්නට එනවා මයි."ආයුෂ්මත් බෙල්ලට්ඨනික තෙරුන් වදාළ ගාථාව."ඇත්තෙන්ම මගේ කය හරිම සැහැල්ලුයි.හිතට දැනෙන්නේ ,පුදුමාකාර ප්‍රීති සුවයක්,මගේ කය ආකාශයේ පා වෙලා යන්නේ,සුළගින් නැගෙන පුළුන් රොදක් වගෙයි."ආයුෂ්මත් ඛිතක තෙරුන් වදාළ ගාථාව.ථේර ථේරී ගාථා තුල අඩංගුවන , නිර්වාණය පිලිබඳව රහතන්වහන්සේලා විසින් දේශනාකොට වදාළ විවිධාකාර වූ පැහැදිලි කිරීම් තුල ගැබ්ව ඇත්තේ මහා චමත්කාර බවක්.