මොකවුණත් හෙටවත් අහපං ගොනෝ වෙන එකෙක් ඩැහැගන්න කලිං."මා ලස්සන කෙල්ලක් ලොව පුරාසෙව්වෙමි නෑ ඇය දුටුවේඒ ලස්සන ඇත්තේ ඈ ලඟයිහද මත් මේ ඇය හමුවේලඟ පාත සිටිද්දී ඈ ගමේමට දැනුනේ ඈත වගේකටු අකුලක සුවඳින් නෑවිලාඇයි ලස්සන මල් පිපුනේදේදුන්නේ පාටින් ආදරයේ ගීතිකාලියැවෙද්දී මා හදේඒ හද අරන් ගියා ඇගෙ රුව දෙනෙතේ සිතුවම් වෙලාමට ඇය හැම තැනම පෙනේඒ මුහුනේ සෙනෙහස ඉතිරිලාමුළු ජීවිතයම පිනවාමට මොකටද ඇය නැති ආදරේ පුන් සඳ නැති රැය වාගේබැබැලෙන්නෙ මගෙ හද පැල එයා කැඳවාගෙන ආ දාටයි "දැං ඉතිං කී දවසක් ගියාද පස්සෙං.