"මට මගේ නොවන මගේම ආදරයක් තිබුනා"පොඩි එකා අතට අහම්බෙන් ලියුම ආපු වෙලාවේ ඉඳල ඌ ඒක කියවන ගමන එකේ ඉන්න "පුණ්‍යා" ව හිතෙන් උගේ කරගන්නවා.ඒක ආදරය නෙවේ.ඒක ඒ කාලෙට එන අමුතු හැඟීමක්.මේක සරලවම අදාළ කාලේදී ඕනෑම පිස්සු නටන කොල්ලෙක්ට වෙන දෙයක්.(එහෙම නොවෙන කෙනෙක් ඉන්නවනම්,කොලු භාවය ගැන ප්‍රශ්නයක්) එතන ඉඳං වෙන කාගේවත් ආදරයක් ඒ කොල්ලා උගේ ආදරයක් (වගේ දෙයක්) කරගෙන පසුතැවෙනවා.ඒ අතරේම ඒ කොල්ලට තමන් කරපු දේ නිසා මේ නාඳුනන "පුණ්‍යා"ට වැරද්දක් වුනා කියන හැඟීමත් තියනවා.මොකද තමන්ගේ අතේ තියෙන්නේ කුළුඳුලේ ප්‍රකාශ කරපු ආදරයක්.මෙන්න මේ හේතුන් එක්ක "මට මගේ නො‍වන මගේම ආදරයක් තිබුණා" කියන වචන ටික උඩ මේ අපූරු නිර්මාණය දිග හැරෙනවා..එකක් මේ කොල්ල හිතන විදියට ඒ කොල්ලගේ ළඟ තියෙන්නේ වෙන කාගේවත් ආදරයක්..හැබැයි ඒක ඒ කොල්ලට අයිති නෑ.ඉතින් තමන් කාට හෝ බරපතල වැරද්දක් කරා නේද කියන හැඟීමක් මේ කොල්ලට තියනවා.මේක අවසානයේ කතා කෙරෙන "වේදනාව" ඒ පසුතැවීම හරහා ආපු දෙයක් වෙන්නත් පුළුවන්..දෙවනුව මේ කොල්ල හිතින් "පුණ්‍යා" ට ලං වෙලා ඒ ආදරය නොලැබීම ගැන විරහවෙන් උපන්න "වේදනාව" ත් යම් ප්‍රමාණයකට වෙන්න පුළුවන්..මට හිතෙන්නේ මේ චිත්‍රපටියේ අන්ත දෙක මේකයි..මම වැරදි වෙන්නත් පුළුවන්..අන්තිමේ මම දකින්නේ ජයන්ත චන්ද්‍රසිරිට පින්සිද්ධ වෙන්න ලස්සන නිර්මාණයක් රස වින්දා..මට දැනෙන හැටියට නළු නිළියන් සියල්ලම උපරිම සාධාරණයක් කරනවා..ලස්සනයි..හොඳයි..කතාව තාත්විකයි..බලන්න වටිනවා..ප.ලි :කරුණාකර මෙම චිත්‍රපටිය තිරගත වන අවස්ථාවේ ප්‍රචාරය වන්න වූ පූර්ව ප්‍රචාරක පටි පචාරය වද්දී "රන්ජා" නම් අසහාය වීර කාව්‍යයේ පූර්ව ප්‍රචාරක පටය පෙන්වද්දී ඇස, කන යන දෙක තදින් වසාගන්න..මක්නිසාද යත් "සමනළ සංධ්වනිය" හරහා ලැබෙන්නා වූ වින්දනය සුන්නද්දුලි වී ලාංකීය සිනමාව ගැන බරපතල දුකක් ඇති වනු ඇත.