දහමපොත් තුල දිරයි තැන     තැන වියලි බෝ පත් පෙනෙයි සිව්  කොනබොහෝ කල් සිට සිතුවෙ මේ   ගැනඅසනු සිංහල රටේ මහ         දනඅසිපතින් ඵල ගනියි       මැරයන්තැඹිලි,කොලහා ගැටෙයි    සිහලුන්ස්වර්ණ සිරුරත් ලෝහිතයි     දැන්පලක් නෑ මේ ධජයෙ       හිඳිමින්අහින්සක දන හෙලන      සුසුමන්පවන වී මා ගතෙහි      වෙලෙමින්සොරුන් රජ සැප විඳියි    සතොසින් නැඟෙනු කුමටද ඔවුන්      සුරතින්නුබ ගැබෙහි යලි ලෙළෙන්නට නම් නොහැක හද නැගි සොවෙහි නැත  නිම්පලා යමි යලි නො එන්නට මම්සොයාගනු නරි රජෙක් හැකි නම්.