"සුවඳ මල් නෙලන්නටනැත ගියේ අප්පච්චිතලා පරසතු කුසුම්ගනිනවා හිර කූරු...අවලමේ ගිය ගෑණිකියා උන් වස් කීවේආච්චිට අපි දීලාගිහිපු අපෙ අම්මාට...සිමෙන්තිය පිරි මැදලාබැම්ම බැන්දේ නැතත්ගොඩගහපු පස් කන්දතාම මට පේනවා...මරුවාට පෙම් කළත්ඌ සමඟ යමි සිතත්එක කුසේ උපන් ඌගැන නොහිතා පුළුවන්ද...බැරි වුණත් ලොකු අකුරුපූරුවේ කරුමෙකටහැකි වුණා නෙලන්නටදාස් පෙති සමිඳුන්ට...අනිත්‍යය මෙනෙහි කොටබුදු සමිඳු පුද දෙන්නහෝ 'කැමති කරුණකට'මගෙන් මල් අරගන්න...දෙව් ලොවට වඩින්නටමෙගඳ මල් වට්ටියත්ගන්න හොඳ මිලකටඑන්න 'හැන්දෑවට'....මීට,මල් කෙල්ල".