ලොකු අක්කගේ නිර්මාණය ක් විය යුතුයි සිතා මම මේක මගේ බ්ලොග් පිට්ටේ අලවනවා, මොකද මගේ ආදරවන්තිය නිර්මාණශීලී වෙච්චි එක ගැන මම මේ හරි ආඩම්බරයෙන් ඉන්නේ .උදේ වෙනකොට ,රෑ තිබුණු කළුවර...අමතක වෙනවාඒත්ආයිත් රෑ නොවී තියෙයි ද .හොයාගෙන එනකොට ,තනිකරලා ගිය හැටි...අමතක වෙනවාඒත්ආයිත් තනි නොකරයිද .ආදරෙයි කිවුවම,එපා කිවුවේ ඇයි ...අමතක වෙනවාඒත්ආයිත් එපා නොකියයිද .ඒ වගේ...හිතට දැනෙනකොටමට මාවත්අමතක වෙනඒත්කොයි වෙලේනැති වෙයිද මුළු හිතටම වද දෙන ,අමුතුම දෙයක්, මට දැනෙන මේ ආදරේ ......ඔය උඩ තියෙන චිත්‍රයත් ඇගේම නිර්මාණයක් .