පුරහඳ අයිති රාත්‍රියටය...තරු පිරි අහසක පුන්සඳක් යනුනේක දැසිදස්සන් පිරිවරාසිටිනා මහේශාක්‍ය වරයෙකු මෙනි..අහසතලයත් පොලෝ මහී කතත්සියල්ලන්ට හොරෙන්සිය සදාතනක පෙම් මුණු මුණුවේවෙලෙමින් මුළු වටපිටාවමඑකම රසගුලාවක් කර ඇත..දිවා දැඩි සූර්ය රැසින් පීඩිතසිය පෙම්වතිය සනහනඅහස් ගැඹපිණිති විසුරුවා ඇය නළවතිසුවඳව පුෂ්පයෝ දක්වාඈ ඔහු පසසති...කදෝපැණි එළිත්..තාරුකා එළිත්..අහසත් පොලෝ මහීත්අතර රහස් මුකුළු පණිවිඩඔබ මොබ ගෙන යති..ඒ පුරහඳ පෑයු දිනය සුවිශේෂීය..ඇමසන් වනයේහරි මධ්‍යයේමිනිස් ඇසකට නොදිටිය හැකිමිනිස් පයකට ළං විය නොහැකිඒ ගිරිකුළ් නම් මුරකරුවන් විසින් රක්නාඅසම සම ඒ පෙදෙසේපුරහඳ පෑයු අහස යට..ඔවුන් සියල්ලෝකලකට පසු එක්ව ඇතසියල්ලන්ට එහි යා නොහැකනමුත් ඔවුන් සැමට යා හැක..මා එහි දොරකඩ සිටිමි..ඔවුන් මහා කතාවකය..අතරින් පතර සිනහවන්ය..“මේ මිදි යුෂ ගන්න මත් වන තරමටම පැසී නෑ තවම“...“යහපත්ය..