ඇයට හොදටම මතකය තාම හැම දේම ඉර මැරෙද්දී දවසක ගගක ඉවුරක සවසක ගග උනත් තරබාරු මැදිවියේ අගනක් ඒ වෙනොකොට හොද දේකට කොහෙත්ම හොද නැති මොහොතක ඔහු මාන බලනකොට සුදුමුදු තඹර පහසට පුදුමෙකට වගේ ඈ ඇද සිටියෙත්  රත් තඹුරු පාට ගව්මකි කර පලල් පොල් කටු දෙක තුනක් රත් කරන් මදින විට ගව්ම රැලිතිය තියා සීරුවට  හිතේ ඔරලොසු කටු දිව්වෙ බැන බැන  තරබාරු මහලු අගනක්ව  ජීවිතෙ ඉර මැරෙන කාලෙක නැවත පැමිනෙන විට ඒ මතකෙට ඇයට හොදටම මතකය තාම හැම දේම එකම එක ඔනිම කරන දෙයක් මගහැර එදා ඔහු ඇටව්ව ඒ උගුලට දැන ගෙනම නොදැනෙන ගානට වැටෙනකොට හිත පුරා උඩුදිව්ව මිහිරි කෝමල කෙලි හැගුම නැති මැරුනු මතකෙකි එය නොමැරුන  ඉතින් වැලපේ ඇය අද අඩු නැතිවම අමතක වුන එක ගැන නොවේ ඈ ඔහුටද   යලි කිසිදිනක නොදැනුන හීනෙක පවා නොරැදුන මතකෙක පවා නොපිපෙන  ඒ හැගුම් අහිමිව පාවෙන මතකය තිබෙන එක ගැන ඇයට හැමදේම.