කුසුම් සුවඳ තවරාගත්මිහිබට සුරඟන කෙල්ලක්නිල්පොකුණේ රන් කොතලින්දිය කෙළිනා සැටි මනරම්.එය කවියකි.සුරඟන නැත.ඒ ලතාය.කානුව උඩ වකුටුගැසීසලෙලු හිඟන සිත සෝදයිඇයට වඩා කොට ටැප් එකදවසේ කුණු සෝදාලයි.හොකි පිත්ත කරගහගෙනකොන්ඩ කරල් දෙකක් ගොතාඇය පාසල් ගිය කාලයයන්තම් මට මැවී පෙනෙයි."කවුද යකෝ කෑගහන්නේමේක බබාගේ තට්ටුව""කවුද යකෝ උඹ කොහේදමන්නෙන් පාරක් ඕනෙද"සද්දේ හින්ද තමයි මල්ලිකොන්ද කෙලින් තියන් ඉන්නෙ.කෑ ගහලා කෑ ගහලාබීපන් මේ වැල්මී ටිකමැරෙනකන්ම මෙහෙම තමයිපරම සැනසුමත් මේකයි.අවුරුද්දක් ලයින් දාලකරට ගත්ත ගොන් කරත්තෙඇදන් යන්න බෑ බන් ඔයමාළුන්ගේ පිලී ගඳට.උඹලට වගේ මාකට් එකදිරවන්නෑ මචන් අපිටඋගුරම ලේ රහ වෙනකන්බෙරිහන් දෙන්නේ කොහොමද.අනික,සල්ලි මවන්නට ඔච්චර*රිකට්ටක් කන්නෙ මොකදගුලියක් එහෙමෙහෙ ඇද්දොත්මොනරකොලේඩබල් එකේ.සුදුව කියල සුදු හුනුකුඩුදීල කරකවන්න ඇහැකිපැකට් එකක අතුලෙන් ඇදපැකට් දෙකක් ගහත ඇහකි.කරුවලේක චේන්පොටක්පෝන් එකක් පර්ස් එකක්මොකක්වත්ම නැති වුනොතින්ෂෙඩ් එකකට ගේම් එකක්.සල්ලි සල්ලි සල්ලි සල්ලිඉදල හිටල කන්න බොන්නබුකියට පූජා කරන්නසූස්තියේනිදි වදින්න......කොරියාවට ගියෙමි - Iවෙත යන්න.