නිමිත්ත - සුතිකාගාරයේ දොර අසල නොඉවසිල්ලෙන් රැඳී සිටින තරුණයෙක්....නුඹ නගන වේදනාපරයමින් ඇසෙනවාමගේ හදේ හද ගැස්මමොර ගසයි නොපෙනෙනා...අප ලෙයින් උපදිනාසෙනෙහසේ කුමරුවාඅද එතැයි හෙට එතැයිඅපි ඇඟිලි ගැන්නුවා..මේ දොරෙන් පිටත හිඳඉවසුමක් නැතුව ළඟපතිනියනි නුඹේ සුවත්දියණියනි නුඹේ සැපත්සියලු දේ පුද දෙමින්දෙවියන්ට අයදිමි...මේ විසල් විශ්වයේ කිසිකෙනෙක් නොවිඳිනාමව් කෙනෙක් විඳවනාවේදනා සයුර අසකුහුඹුවෙකිපියවරුන් මේ දවස.