දිව අග කොනට රස මසවුල්ලක් වැන්න....අම රහ කිසිම දින නැහැ මට ලතැවිල්ල...දෙතොලට දෙපස තෙත වුනි නම් නොම පල්ල...ඇත්තට මැවේ ඔබ හා එක් වුනු කල්ල...පුන් සඳ වගේ වටකුරු වට හොඳින් සැදු...හාවා අයින් කර මැද්දට රවුම් යෙදු...පිවිතුරු ගතිය දෑතට අසු නොවෙන බදු...පුන් පියයුරට ලොබ නොබඳුනු කෙලස සුදු....ගොමු ගොමු හඬට කන් දෙනු මිස නොම බඹරා...තන් කල් බලා පැණි ගොමුවට මුව අතුරා...රස තැන් බලා ඉව කර පැණි බොනු ඉඳුරා...මම වෙමි නොවෙඳ නුඹේ හිත ගත් වල් බඹරා...කවි සිත පුරා නුඹ හොල්මන් කරන විට...පෙම් කවි අමා රස දහරක් ගලනකොට....ගොනු කොට අකුරකට පෙන්වනු ලෙස එවිට...වෙන මොන අනාවැකි කියනුද බැඳී පෙමට...කවිකම ගන්නේ හද තුල රිද්මයට....මම කවියෙකු නොවේ බැඳි පෙම නැතිනම් නුඹට...හදවත පලා පෙරලා දුන්නත් අතට....නුඹ පෙම තරම් නැහැ වටිනා දෙයක් මට...කවිකම කලාවකි මම නිති ගරු කරන...මැවෙනා සිත්තමකි පින්සලකින් අඳින...සුන්දර රටා හැඩ තල එකිනෙක රැගෙන...ගලපනු කෙලෙස කවියෙකු නොමවී ම වෙන..සොඳුරුම සිත්තමක් ලෙස නුඹ සොඳුරුය මැණිකේ...නුඹේ හිත මගේ හදවත් ගත්තා හනිකේ...හදවත තරම් නුඹේ ලස්සන වෙන මොනකේ...නැහැ මට කෙනෙක් හමුඋනේ නම් මයේ මැණිකේ...දැල්වී පහන් වෙන වැටියක් ගෙන නෙතසිතින...දැල්වෙනු වලක්වා නවතාලනු අතින....අම්මා ඇවිත් නම් නොම යාහැකි කෙලෙස...එහෙනම් ගිහින් හෙට දල් වනු හැකි ලෙසිනතුත්තුරි ගහත් ගස් වෙන කල් මේ ලෝකේ...තටු නැති ගසකි නුඹ මට මේ තුන් ලෝකේ...ලඟ නැති පවට හදවත නැගෙනා සොකේ...ඉවසා දරා ඉමි නොලැඹුන පෙම් සෝකේ...