ඔබමා සමඟ ගත කලදින මිනිත්තු කිහිපය මතමා කවුදැයිතීරණය කිරීමට ප්‍රථමබසින්න මාගේ සපත්තුවටහිරිවැටුණු දෙපා සනහාලූ;පිය මනින්න මා සමඟඒ අඳුරු මාවත්වලගොරබිරම් වැස්සටගුලිවෙන්නට තැනක් නොපෙනෙන.තනිවෙන්න මා සමඟමුහුදු තෙර ගල්කුල මත;විඳිමු ඒ අරුණ හිරු කෙඳිතිදෑස් පෙති පියාගෙනහරිම උණුසුම් නේද.ගිල්වන්න ඔය අත්මගේ අත් වැසුමටරළු කරගැට සඟවාලූ;දහඩියෙන් තෙත ඇති,සොඳුරු මතක සටහන්පොරොන්දු වූයේ නෑ ඔබට.මී ඔඩම් හප්පන්නට එන්නමේ මිහිරි මිනිසුන් සමඟ;ඇදදමා මා මිටියාවතටඅත්වැල් බැඳ ගී ගැයූ.හැඳගන්න මාගේ කබායපෑරුණු හදවත සඟවාලූ.ඈ සමඟ මිමිණූ වදන්ඔබට නෑසෙන්න ඇතිබොඳ මීඳුම් පටලයක්හදේ රැඳි රූ ඇගේ.සෑම කෙනෙකුට මකතාවක් ඇතකියන්නට සිතේ සිරවූ.ජීවත් වූ පසුඔබමගේ ජීවිතයහැකිවේවි හඳුනාගන්නටකවුරුන්ද මා.