අරමුණක් නොතේරුනුබෑගයක් අතරැදුනුමාවතක උදෑසනබස් රියක අසුනු වුනු....නෙතු පියන් අසරනවුඇගේ රූ සිහි නැගුනුමගේ මේ ඇගිලි තුඩුමෙසේ කවි පද ‍කෙටුන....දිනෙක ඈ ඉල්ලුමටකවි කමට සමු දුන්නුසිහි වුනා ඒ මතකහිත මගේ බොලද වුනු...අවසනට මා ලගින්ඉතුරු වී දුක නිවනකවිය උබ හිනැහියන්මෙමා වෙනුවෙන් ලොවට.