පරණ කොළ ගොඩක් අස්සෙ තිබිලා මට හම්බුණ ඒ වගේ මුල් කාලීන කවියකින් පුස්කොලපොත කලු මදින්න හිතුණා අර මුලින් ම කවිය ලිව්වා වගේ ම. :3නන් දෙසින් හමනා වු මදනල පැවසුවා රහසක් හෙමින්හදේ සැඟවූ ජීවිතය ගෙන පලා ගිය බව ඈ හොරෙන්හදවතත් ඉරි තලා ගිය කල ජීවිතය නැති පාලුවෙන්දිවිය නැති හදවතක් කුමට ද සමුගනිමි මා ලෝකයෙන්සදාකල් මා දිවිය රැකගෙන සිටින බව කීවත් ළඟින්මලින් ගිලිහෙන පිණි පොදක් ලෙස නික්මුණා ඈ මා කෙරෙන්නිදි ලොවේ මගෙ සිහින ළඟ ඈ සිටින මුත් ඉහ ඉද්දරින්ඔබ නොමැති ලෝකයේ සතුටක් නොමැත සමු දෙනු මැන ඉතින්- 2011-02-27.