අව්ව සැරයි ගමන දුරයිහනික යමං මගෙ සුද්දෝඋඹත් ඉතිං එකතු වෙයන්පමා නොවී මගෙ රත්තෝකුර ගෙවිලා පය දනවානොදන්නවා නෙවේ ඉතිංඊට වඩා හිත දනවාඉකිබිදින්න බැරිලුඉතිංකොච්චර දුර ඇවිද ගියත්තවමත්අපිඑක තැනමලුඑතනින් තව කොහෙවත්යන්න නැතිලුයන්න බැරිලුකරත්ත කවි නොකීවාටදහසක් කවි හිතේ තියෙයිඒ කවි වල දුක අහන්ටඅපේ සවන් අපට තියෙයිහනික යමන් පමා නොවීපමා වුනොත් පාඩු ගොඩයිඑහෙම උනොත් මගෙ දෑතටලැබෙන කාසි පනං අඩුයි.