තුතියසොබා මවුණීතුරුලට ගෙන දයාවෙන්පුංචි වියළි බිජුවකමුල් වැඩුවපාදා දෙපත් කොළ කෙරුවමොළකැටි කඳඅතු ඉති රිකිලි කර හැඩ කෙරුවරේණු නටන සුවඳ හමනහැඩ මල් අතු අග තැබුව...මීමැසි ගුමු ගුමුවබඹර රූං නද වැයුවාපැනිකුරුල්ලන් රඟ දුන්නාසමනොළ චාමර සැලුවාතුඩඟින් රොන් ගෙන පියාසැලුවාසුමුදු වත්සුණු සොරාගෙනනෑගම් ගියාපාට කුංකුම තිලකෙ තියා…අතු අග පිපුණාබරවි වැඩුණාපැහැයෙන් දිලුනාසුවඳත් හැමුවාලේනුන් එළවා සියොතුන් ඇදුණාඅතු ඉති සිඳලා නෙලාගෙන ගියාරිදුමන් වින්ඳාතුටුකැන් දැකලා විඳගෙන උන්නාමවුනි උන් නුඹේ හින්දා...සලා කොළ වඩා ළා දළුසරසා මලින් අතුපල බර වුණා සිව් සමයේ රැකමව් සෙනේහසින්...වසත් කල ගෙවුණාසුවඳ මල් පොහොට්ටු නැතඅතු අග බර වෙන්නදෙන්නට නන් නදරෑනින් ඒවිද...කට්ට කාෂ්ටක අව්ව විඳ විඳඉරිතැලුන පොත්ත පෑරුණවට වටා වැඩී මේරුණ කඳේඉරි රටා අතර සැඟවුනනව දළු රිකිල්ලවරම් යදිනවාකඳ පාමුලින් මතුවෙන්නටවැඩෙන්නට වි නව අත්තක්...නිමිත්ත: වියපත්ව තනිවෙච්ච කලකට පෙර සරුසාර ගහක්~~~oOo~~~කොරල් පර වලට චණ්ඩ රළ අමුතු දෙයක් නෙවෙයි.