කිව්වට කලාබරනො වෙයි කලාවට බරවංස හතර ම අඳුරනහේරත් ය උප්පැන්නෙ නම ......කුට්ටමේ කොල පනස් දෙකනෑයන්ටත් වඩා අඳුරනළඟ නැති වෙලාවට කලාබර හේර වුනඒ වුනත් ඉඳහිටඉණ නැති විටදි කුට්ටමදෙකක් දා ගෙන ලාවටකියයි හේරා බූරුවා මම ....කාටවත් නො වුණාට බර ඇද්ද හැම කෙනාගෙ ම බරතිබුනත් කර මතනො දැණුනා වාගෙයි මහමෙරකන්දට නගින අඩිපාර ළඟඋඹේ ගෙදරට හැරෙන තැන ටැංකි ළිඳදිය මත පාවෙවී රෑ තිස් සෙමඋන්නෙ ඇයි මාමේ දයාබරතාමත් මතක් වෙයි මටකළු රැවුල මැදින් පායන හිනා හදනෝක්කාඩු කීව ම මම නොයෙක් වරඉන්නවා නං ඇහෙන මානෙකඅහපංකො මාමෙ මං කියන එකදවසක ඇවිදින් ටැංකි ළිද ලගඉන්නවද මං එන්න හවහක……