සුදෝ සුදුවට හැඩට සුපිපුනසුදෝ සුදු අරලිය මලක්...පිපී තිබුනළු එක් වසන්තෙකවසඟ කර සමනල් හිතක්...කියාගන්නට බැරිව ගොළු උනපෙමක් හිත මත දරන්...සමනලයා උන් අතර මල හාසොඳුරු ලෝකෙක සෙනෙහසින්...නුහුරු නුපුරුදු හීන අරගෙනආව හැඩ එක් බඹරිඳෙක්...හීන අරගෙන මලේ පෙති මතතැවරුවළු හිත රවටමින්...දෙනෙත අඳ කල ප්‍රේමයක හැඩසිහින අතරේ පාවෙමින්...මල ගියා දුර ඉතින් නික්මීහැරදමා සමනල හිතත්...බඹර පහසින් මත්ව හුන්මලේ රොන් සුණු ගෙන හොරෙන්...වසන්තයේ අග ගියා බඹරිඳුසොයන්නට වෙන මල් හොරෙන්...කිසිදු දිනයක යලිත් නොඑනාබඹරිඳුන් ගැන සිටි සොවින්...ගිලිහුණා මල දිනක නටුවෙන්දරනු බැරි කඳුළැල් සුසුම්...දෙරණ සිප වැළඳ නොපෙනෙනා දුරගිය මලේ වියැකි පෙති මත වසා...පුංචි සමනලයෙක් සිප හෙළු සුසුමක්සුළඟ මත වියැකී ගියා...All rights reserved@17/03/2014ප.ලි.