" කියලා කිව්වේ මගේ මිතුරෝ කිහිප දෙනෙක්ගෙන් උදව්වක් ඉල්ලා දෙන්න පුළුවන් වෙයි කියන බලාපොරොත්තුවෙන්...නිහාල් අයියා එයාගේ පොතේ පිටු පෙරලගෙන ගිහින් එක තැනක නතරවුනා...,"ජීවත් වන මා මැරුණු අයෙක් කලේ ඇයි මගේ පුතනුවනේ..එහෙම කරන්නට නුඹේ ඔය හදවත ඉඩ දුන්නද පුතුනේ..."ඔහුගේ වේදනාව ඒ හැම වචනයක් වචනයක් පාසාම සිත්තම් වෙලා තිබුනා...තවත් වදන් පෙළක් ඔහු මට පෙන්නුවා,"දෑඟිලි රන් හුන්බැඳුනද පැතු ලෙසින්ඔබ මා වෙන් වුනේඑක සිත් නැති පවින්..."අවුරුදු ගානක් පෙරුම් පුරලා , තමන්ගේම කරගත්තු ඒ ආදරේ, අද වෙනකොට නිහාල් අයියට අහිමි වෙලා...තමන්ගේ පවුල නඩත්තු කරන්න මුදල් හොයන්න ගිහින් , තමන්ගේ මුළු ජීවිතේම ඔහුගේ ඇස් ඉස්සරහම නැති වෙලා...