ඇයයුහුසුලු ව නිවසේ වැඩ කටයුතු සොයා බලමින් කාලය ගෙවයි.“තාත්තී, අල්ලපුගෙදරආච්චි දැන් සුවඳ සබන් ගාලා නානවා, අප්පා ඒවායේ සුවඳ”“ඇයි දූලා ගාන සබන්සුවඳ නැද්ද.”“සුවඳයි, එත්ආච්චිගේ සබන් සුවඳායි නේද නංගී, එයාලා දැන් ලයිටුත් ගන්න වලු, සෝයි නේ තාත්ති”“අක්කි අපිත් එහෙ යන්නේද.”ළදැරියන්ගේ වදන්සිරිසේනට බරය,පපුවට යවුලින් අනිනා සේය.“සිරි, දරුවොත්එක්ක හැමදාම කරුවලේ ඉන්න බෑනේ, අපිත් ලයිට් ගමුද.”“බලමු”“දහමාසේ ලෝන් එක වත්ගත්තොත් එකෙන් ලයිට් ගන්න පුළුවන් වෙයි නේද.”“අපි බලමු කමලා”කමලාගේ බලවත් වෑයම මතසිරිසේන නිවසට විදුලිය ලබා ගත්තේ ය.