කතා ව්‍යවහාරයෙහි පැවති භාෂා ස්වරෑපය	ලේඛන ව්‍යවහාරය කතා ව්‍යවහාරයෙන් ඈත් කිරීමට උගතුන්ගේ යථෝක්ත ප‍්‍රතිපත්තිය හේතු වූ නමුත් කතා ව්‍යවහාරයේ සිදුවූ වෙනස්කම්වලට අනුරෑපව ලේඛන ව්‍යවහාරයේද වෙනස්කම් සිදුවූ බව පොළොන්නරැ යුගයේ රචිත අමාවතුර, බුත්සරණ, දඹදෙණි යුගයේ රචිත සද්ධර්මරත්නාවලිය හා පූජාවලිය කුරැණෑගල යුගයේ රචිත ථූපවංශය හා ජාතක පොත, ගම්පොළ යුගයේ රචිත සද්ධර්මාලංකාරය, කෝට්ටේ යුගයේ රචිත සද්ධර්මරත්නාකරය යන කි‍්‍ර.ව 15 වැනි සියවස දක්වා ලියවුණු ගද්‍ය ග‍්‍රන්ථයන්හි භාෂාව ක‍්‍රමයෙන් වෙනසකට භාජනය වී ඇති අයුරින් පෙනේ.