එය සංවාද හතරක් ඔස්සේ තේරුම් ගත හැකි ය.(I) කුඩා අවදියේ කුසගින්න හා පීඩනය පිළිබඳ අත්දැකීම.(II) සතුරාට පහරදීම හා අභියෝග කිරීම පිළිබඳ අත්දැකීම.(III) කතුවරයාගේ අනාගත සිහින පිළිබඳ අත්දැකීම.(IV) යම් ඉලක්කයක් පසුපස හඹා යන කතුවරයා එහි ම අතරමං වීම පිළිබඳ අත්දැකීම.උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලසනාගේ ළමා අවදිය දැක්වෙන්නේ අබ්බගාතයකු, පස්ස බිම ඇදගෙන යන දරුවකු ආදී ලෙසින් ය.