ඒකෙ චිත්‍රයට නගල තියෙන රෙද්දකුයි හැට්ටෙකුයි ඇඳල ඉන්න ලස්සන පුංචි ගෑනු ළමයගෙ උකුලෙ තියන් ඉන්න කළේට වඩා ලස්සනට මෝස්තර ඇඳපු ලස්සන කළයක් තමන්ට තියෙනව කියල හිතාගෙන තාලෙට අඩි තිය තිය අතකින් කළේ උකුලෙ තියාගෙන අනිත් අත තාලෙට වන වනා යන ගමන් තමයි ජනූකවි කියන්නෙ....කාට ඇහෙන්ඩද.කෝපි කැලේ ඉන්න දෙමලිචි රෑන නම් බය වෙලා බලං ඉන්නව මේ මොකද්ද මේ ලමයට වෙලා තියෙන්නෙ කියල..ජනූගෙ තාත්ත නම් ඔන්න අම්මටත් ඔත්තුව දීල හැංගිලා හොරෙන් බලන් ඉන්නව ජනූගෙ නැටිල්ල දිහා...ඔන්න ඉතිං දවසක්දා ජනූ ඔය වගේ කාටත් හොරෙන් කෝපි කැලේට වැදිල කවි කියකිය නට නටා ඉන්නව.ඩොං.....ජනූ ළමයගෙ ඇස් නිලංකාර වුණා.....එයා වීසි වෙලා වැලි තලාව උඩ වැටුණ.....කන් දෙක ඇහෙන්නෙ නෑ වගෙ.අර රූපවාහිනියෙ විකාශය පටන්ගන්ඩ කලින් හු කියන්නෙ....අන්න ඒ වගේ සද්දයක් දෝංකාර දෙනව කන් දෙක අස්සෙ...ඒ මදිවට නළල හරියෙ ලොකු බරක් වගේ දැනෙනව...පපුව ගැහෙනව.....ගිඩි ගිඩි ගිඩි ගිඩි......ජනූළමය නැගිටින්න උත්සාහ කළා...