ඔන්න පහුනු දවසක අදේ වරුවක අපේ අහල පහල ගෙදරක අංකල් කෙනෙක් විකියලගේ තාත්තයි , තව එයාලගේ ගජටෙකුයි එක්ක ඇවිත් කියුවා මයිත්තිරිපාල මහත්තයලට සහයෝගේ දීලා කොරන රුස්වීමක් එයැයිලගේ ගෙදර අද තියනවය ඒකට එන්ඩය කියල , මමත් ඉතින් කියනකොට ඔලුව වනල ‘‘හා අංකල් ‘‘කියුවට යනවද නොයනවද කියල තීරනය කොරල තිබුන්නැ , මොකද ඔය රටකෑම ගැන මගේ එහෙව් පවුරු පාසානමක් නැති හන්දා , ඒ උනාට මොකද අද කවදාවත් නොවෙන වැඩක් උනානේ අප්පා , පෝය දවසත් වෙලා කනක් ඇහිල හිටියා පන්සලේ ලවුස් පීකරේ සද්දයක් තිබුන්නැ , රැස්වීම හින්දා ගස්බැදල නැතුවද නැත්තං රැස්වීමට ගස් බදින්ඩ දීලද මන්දා ,පස්සේ ඉතින් මං හවස් අතේ සද්දේ ඇහෙනකොට ඒ පැත්තට ඔලුව දැම්මා , විකියවත් ඇතිනේ ඔය පැත්තේ කියල , ම්හු ඌත් පේන්ඩ නැ , හැබැයි උන්ගෙ තාත්තනං හිටියා , ඔය පස්සෙන් රස්සා ඇරගනත් උන්වත් එතනට නොබහින එකනං කැතයි , සමහරක් යු ඇන් පී කාරයෝ ඔය කොස් ඇට බෑවිල්ලට කැමති නැ කවුරු මොනව කියුවත්.ඇයි දෙයියනේ කොහෙදෝ යන පිට මිනිහෙක් ගෙට පැනල ගෑණි නිදාගන ඉන්න ඇදේ බුදිය ගත්තා වාගෙනේ.පස්සේ ඉතින් ගෙදර එන්ඩ හැරෙන කොට ඔන්න ගමේ ඇමතිතුමත් ආවා , ඒ සද්දේ අහගන එනකොට තමා අපේ විකියා ඔය කන බොන තැනක මොනවහරි ගේන්ඩ කියල පිටත් කොරන්ඩ හදනකොට දාන සිංහ වාක්කිය මතක් උනේ.‘‘