තාරකාට අදහාගන්නටත් බැරිය.පළමුවෙන්ම අනුරාධාගේ මුහුණත් දෙවනුව තවත් මිතුරන් කිහිපදෙනෙක් සහ පිටුපසින්ම දේවින්දගේ මුහුණත් ඇයගේ දෑසට හසුවිය."මේ මොකද කෙල්ල නිකන් බය වෙලා වගේ........"තාරකාගේ ඇඳ කොනකින් අසුන්ගත් අනුරාධා ඇසුවාය."නෑ...බය වෙලා නෙමෙයි.මට එකපාරටම හිතාගන්නවත් බැරි වුනා.පුරුදු කටහඬවල් ටිකක් ඇහුනට මම හිතුවෙ නෑ ඔයාල වෙන්න ඇති කියල.අනික මෙච්චර උදෙන්ම..."තාරකා විශ්මය ගැබ් වූ හඬකින් පැවසුවාය."අපිටනම් ඉතින් මෙච්චර උදෙන් එන්න ඕන කමක් තිබුනෙ නෑ...ඒත් ඉතින් මේ එක්කෙනෙක්ට නම් ඔයාව බලන්න එන්න පුදුම ඕනකමක් තිබුනනේ.ඒ නිසා ඉතින් අපිත් ඉතින් ඕන මඟුලක් කියල උදේ පාන්දරින්ම ආව."අනුරාධා පැවසූයේ දේවින්දට ඇහැකින් ඉඟි කරමිනි.තාරකාගේ දෑස ක්ෂණයකින්ම දේවින්ද වෙත යොමුවිය.කහ පැහැති ටී ෂර්ටයකින් හා ලා නිලට හුරු ඩෙනිමකින් සැරසී සිටි දේවින්ද ඔහු කුමන ඇඳුමට වුවද ලස්සනයැයි ඇයට සිතුණි.තමා දෙස බලා සිටින තාරකා දෙසට නෙත් හෙලූ දේවින්ද "දැන් සනීපද නංගී..."යැයි ඇසුවේ මුවගට අහිංසක සිනහවක් නංවා ගනිමිනි."අනේ ඔව් අයියේ....දැන් හොඳටම සනීපයි.ඒකනෙ මේ ඇඳෙන් බැහැගන්න බැරුව ඇඳට වෙලා ඉන්නේ...."දේවින්දගේ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු ලැබුනේ තාරකාගෙන් නොව අරවින්දගෙනි.අරවින්ද ඇද පැද පැවසූ කතාවට සියල්ලන් සිනහ ගැන්වීමට සමත්විය."මම තොගෙන් මුකුත් ඇහුවේ නෑ....කට වහගෙන හිටු."දේවින්ද ඔහුට බැණවැදුනේ තරහකින් නොවේ."මොනවහරි බීල ඉමු ලමයිනේ..."තේ බන්දේසියක් අතින් රැගෙන තාරකාගේ කාමරයට පැමිණි ගුණසේන මහත්මිය පැවසුවාය."අයියෝ....ඇන්ටි මොකටද කරදර වුනේ..කෝ දෙන්න,මම ඕක අල්ලන්නම්."ඇගේ අතින් තේ බන්දේසිය ගන්නා ගමන් කාංචනා ඵැවසුවාය."ඔව් ඔව් ඇන්ටි...අපේ කාංචනාට හොඳට හවුස් කීපින් වැඩ පුළුවන්.මෙයා ඒ ලෙවල් වලින් පස්සෙ දෝහා කටාර් යන්න ඉන්නෙ.එහේ ගෘහ සේවිකා ඇබෑර්තු ගොඩාක් තියනව කියන්නේ...."කාංචනාට අනුරාධාගේ කට තලා දමන්නට සිතුණි."ඕව ඇන්ටි ඉරිසියාවට කියන කතා...අනූගෙ අම්ම හැම තිස්සෙම වගේ අපිත් එක්ක කියන්නෙ මේකිව කසාද බන්දල දෙන්න වෙන්නෙ හොඳට ගෙදර වැඩ කරන්න පුළුවන් මිනිහෙක්ට කියලනේ....ඉතින් අනූගෙ අම්මම එහෙම කියනකොට මෙයාගෙ ගෙදර වැඩ කිරීමේ හැකියාව ගැන ඇන්ටිට අමුතුවෙන් තේරුම් කරන්න ඕන නැහැනේ."පිරිසට තේ බන්දේසිය අල්ලන ගමන්ම කාංචනා පැවසුවාය.