කු+ දිටු = කුදිටු (පාරමිතා දැක්ම) කු+ කවි = කුකවි (නොමනා දැක්ම) කු+ පුරිස්  = කුපුරිස් (නොමනා පුද්ගලයන්) කු+ ප‍්‍රකට  = කුප්‍රකට (නරකට ප‍්‍රසිද්ධ)&amp;සු” සු+ මිහිරි = සුමිහිරි (මනාවූ මිහිරි) සු + සිල්  = සුසිල්(මනා වූ ශීලය) සු + බස  = සුබස (මනාවූභාෂාව) සු + මිත්  = සුමිත් (මනාවූ මිත‍්‍රයා) සු + දන = සුදන (යහපත්ජනයා)&amp;දු” දු+ සිරිත්  = දුසිරිත් (නොමනා චාරිත‍්‍ර) දු + ගති  = දුගති (නොමනා ගති) දුර් + ජන  = දුර්ජන(ගැරහුම් ලද ජනයා) දුර් + භික්‍ෂ = දුර්භික්‍ෂ(නොමනා බිය)ෂෂෂග පආදී අව්‍ය හෙවත් උත්කෘෂ්ට යන අර්ථය දැක්වීම සඳහා යෙදෙන ”ප, උප යන අව්‍ය කොටසක් මුලින් යෙදී සිදුවනසමාසය ආදී ද්‍රව්‍ය සමාසය නම්වේ.&amp;ප” ආදි සමාසය ප+ බඳ  =පබඳ (උසස් බැඳිම) ප + බා  = පබා (ප‍්‍රභාවත් වූ) ප +සිඳු  = පසිඳු (ඌත්කෘෂ්ට ලෙස හඳුනන)  &amp;උප” උප වන  = උපවන (සමීප වනය) උප ගුරැ = උපගුරැ (සමීප ගුරැ) උපගමන = උපගමන (සමීප ගමන) උප ඇස් = උපැස් (සමීප ඇස්)4.