නමුත් තමාව දුකට පත් කල සිදුහත් කුමරුන් හට ආඩපාලි කියන හැටියකි.මෙම සිදුවීමම ජන කවියකු දුටු අයුරු හා එයට අදාළ වෙන ලෙස අකුරු ඇමිණු අයුරු විමසා බලන විට කෙලෙසද යත්සුවඳ බොජුන් වැළඳු මගේ හිමි සඳු    ටනිබඳ බොජුන් රස කර දුනි වළඳන්   ටසුවඳ පලා පල මැවියන් හිමියන්     ටසුවඳ මල් නිතර පිපියන් හිමියන්     ටහිමයේ ගොසින් මල් යහනක නිදනව  දකොමල අනගි සිරි පා දෙක රිදෙනව   දහිගේ නැතිව දෙවියෝ මුර කරනව    දමගේ ඇත රජුනි හිමි සඳ කොතනක    දකැලේ තිබෙන කොයි දේවත් රස වේ   වාමලේ බමරු මෙන් පිරිවර ඇති වේ      වාඅව්වේ තියෙන රැස් මාල අඩු වේ       වාගව්වෙන් ගව්ව දිව මාලිගා සෑදේ       වාඉහත කවි පෙළත් එක්ක සැසඳූ කල මේ කවි පන්තිය කියවූ කල ඔබට කුමන නම් හැඟීමක් යශෝදරාවන් කෙරෙහි පහලවීද.