නුඹලගේ තාත්තා ඇත දුර බලාගෙනකවදා දූ පුතුන් ඒ දැයි පතාගෙනවේවැල් කැඩුනු පුටුවේ වක ගසාගෙනමං ඉන්නවා නෙතු කඳුලැලි දරාගෙනදරුවන් ඇඳුම් ඇඟලුම් ගෙන සිඹින්නේමීමනසින් එදා කෙලි සෙල්ලම් දකින්නෙමීමරණයේ දොරකඩට සපැමින සිටින්නෙමීලේ කිරි පෙවූ දරුවන් දැක මියෙන්නෙමී . .