ඇයි තාත්තේ බේරගන්නඅමාරු බව දැන දැනත් තවත් මහන්සි වෙන්නේ..තාත්තගේ ඇඟ තවත් මහන්සි වෙනවා විතරනි.”එත් ඒ මනුස්සය දුන්නුඋත්තරෙන් මට තේරුනේ දාන පාරමිතාව,අධිෂ්ඨාන පාරමිතාව පුරපු බෝධිසත්වයන්ගේ ප්‍රතිරූපයක්...ඇසවලට කඳුළු ඉනුවා..මම මේ ලෝකේ වෙනුවෙන් මොනවද කරන්නේ කියල මට හිතුනා..“පුතේ මම ළඟදීමමැරෙයි...මගේ ඇඟට එක දැනෙනවා...එත් මම කුලී වැඩ කරලා හම්බ කරන සල්ලි වලින් නොකානොබී මෙහෙම ඉස්පිරිතාලෙට යන්නේ පරීක්ෂණ වලට ඉන්ඩ...කවදාහරි මගෙනුත් මේ ලෙඩේටඋත්තරයක් හොයන්ඩ පොඩි උදව්වක් හරි වෙයි...”මට ඒ වෙලේ ඒ මනුස්සයටකියන්ඩ ශක්තියක් තිබුණ නෑ...එත් මගේ රත්තරන් තාත්තේ උඹ ඔහොම දුක් විඳගෙනඉස්පිරිතාලේ ගානේ යනවා.