එහි තිබෙන ප‍්‍රබලතම සීමාව නම්, විශාල පේ‍්‍රක්ෂක සහභාගීත්වයක් අත්පත් කරගත් තතු යටතේ පවා, තවමත් සිනමා උලෙල පොදුජනයාගෙන් දුරස්ථ වූ අත්දැකීමක් වශයෙන් ස්ථානගත වී තිබීමයි.ජාත්‍යන්තර සිනමා උලෙල නරඹන්නට පැමිනි පේ‍්‍රක්ෂකයින් සැලැකූ කල්හි ඔවුහු මූලික වශයෙන් සමාජයේ එක්තරා ස්ථරයක් නියෝජනය කරන්නෝ යැයි කිව හැක.