කියන ගීතය...අවසාන වෙනකම් ඒ ගීතය රසවින්ද මට ඒකේ තියන වෙනස් රිද්මය ගොඩක් හිතට සමීප වෙනවා.ඇය ගැන හිතට එබිකම් පාන මතකයත් එක්කම ඒ වෙලාවෙදී ලඟ තිබුනු කොලයක මගේ අතින් මෙහෙම පදවැල් ටිකක් ලියවෙනවා...මතක මං පෙත මලින් සැරසුනසොඳුරු වස්සානේදුටුව සිහිනේ පුරා සිටියේඔබයි සමනළියේ..පැතුව පැතුමන් බොඳකරන්නටඇයිද නුඹ සිතුවේආදරේ මහමෙරක් තුරුළු කරමම තවමත් කඳු‍ළේ...නැවුම් හැඟුමන් දෝරේ ගලායනහිරිමල් යෞවනයේආදරේ සුව සිහිනයයි එයඔබ තුලින් දුටුවේ...ඇයිද යන්නේ එකම පාරේනාඳුනන විලසේඑකම මොහොතක් හිනැහී යනවදඉස්සර දින වාගේ...අමතක කෙරුවත් ඔබේ මතකයන්නැහැ අමතක වෙන්නේදිය මතුපිට එන පෙණ බුබුළක් සේයලි මතකෙට එන්නේ...මදහස ඔබමයි...කඳුළත් ඔබමයිමගේ ජීවිතයේතිබෙන තුරාවට නුඹයි ආදරේමගේ ජීවිතයේ...ඔය පදවැල් ටික ඔහොම ලියලා පොතක් අස්සේ දාලා තිබිලා කාලයක් ගතවෙලා උසස් පෙළ කේවල ව්‍යාපෘතියට කරපු නිසදැස් එකතුවටත් එක්වෙනවා...ඔහොම වසරකට ආසන්න කාලයක් ගෙවිලා යද්දී නිවාසාන්තර ක්‍රීඩා උත්සවය ඇරඹෙනවා.ඇයත් මමත් එකම නිවාසයක...ඉතින් නිවාසයේ වැඩකටයුතු අතර දිනයකදී ඇයගේ පංති කාමරයේදී ඇය මා සමග කතාකරනවා...ඕං ඉතින් එදායින් පස්සේ ඒ විරසකයත් අහවර වෙනවා...ක්‍රීඩා උත්සවයඅවසන් වෙනකොට කලින් තිබුනු තරමටම ඒ මිතුදම ඇතිවෙනවා...එදා සිට අද දක්වා ඉතින් අපි හොඳ මිතුරන් වෙනවා...වසර ගණනකින් ඇය දැක නැති උනත් ඉඳ හිටක බුකියේදි ඇය හමුවෙනවා...කාලෙකට පස්සේ ඇය ගැන ආපහු මතකෙට ආවේ ඇය නිසා ලද අද වෙනකම් හමුවූ හොඳම මිතුරිය (ඇයට ආදරය ප්‍රකාශ කරන්නට ගිය ඇගේ යෙහෙලිය පාසල් ජීවිතයේ හමුවූ හොඳම මිතුරිය වෙනවා.)