මෙම සිද්ධියෙන් පාලකයින් අපට උගන්වන්නට උත්සහා කරන හෝ අප ඉගෙනගත යුතු පාඩම් බොහොමකි...නමුත් අවසානයේ අපට යලිත් මතක් කරදෙනු ලබන්නේ එකම කාරණයකි....එදා ජර්මනියේ නාසිවාදීහු..පලමුව ඝාතනය කලේ යුදෙව්වෝය..මම නිහඬව සිටියෙමි..මන්ද මම යුදෙව්වෙකු නොවන නිසාය..ඉන්පසු ඔවුන් කොමියුනිස්ට්වාදීහු සොයා පැමිනියහ..මා කුමක් කියම්ද..මා කොමියුනිස්ට්වාදියෙකු නොවන නිසා..ඊලඟට ඔවුන් සොයා පැමිනියේ වෘත්තීය සංගම් නියෝජිතයන්ය..මා නිකං බලා සිටියෙමි..මා වෘත්තීය සමිතියකට අයිති නැහැ නොවැ..ඉන්පසු ඔවුන් කතෝලිකයන් සොයා පැමිනියේය..මා බිය නොවුයේ මා පොතෙස්තන්ත්‍රයෙකු වූ නිසාය..ඔවුන් අවසානයේදී..මා සොයා පැමිනියේය...එවිම මා‍ වෙනුවෙන් කථාකරන්නට කිසිවෙකු සිටියේ නැත..(මාටින් තිමලෝර් පියතුමා - ජර්මනියේ සිරගෙදරකදී)එය අපටද යම් දිනයක් එක සේ විඳිය හැකි බවයි.