පෙරදිනයේ යුද්ධ පිටියක් මෙන් වූ මහගෙදර මිදුල දැන් කිසි දෙයක් නොවූවා සේ නිසලව සිටින යුරු දකිද්දී ලොකු ඉස්කෝලේ මහත්තයාගේ හිත පාළු ශෝකයකින් පිරී යයි.ලෝකයට නිහඬව මහා සේවයක් නිශ්සබ්දව නිසලව ගිය මුණිවරයෙකු සේ අඹ ගසද නිහඩව අවසන් ගමන් ගිය අයුරු දකින ලොකු ඉස්කෝලේ මහත්තයා හාන්සි පුටුවේ දිගාවී අඹගස දෙස බලමින් සිහින් සුසුමක් පිට කර හැරියේ සිතේ බර සැහැල්ලු කරගැනීමට මෙනි.හැමදේම අනිත්‍ය ලෝකෙක අඹ ගහක් ගැන හිතමින් සෝක වීම ගැන ලොකු හාමුදුරුවන් දැනගත්තා නම් තමාට අවවාද කර නොනැවතී දොස් පවරන්නට ඉඩ ඇතැයි සිතමින් ලොකු ඉස්කෝලේ මහත්තයා වට පිට බැලුවේ ලොකු හාමුදුරුවන් තම හැඟීම දැක්කාදැයි සිතා මෙන්ය."මළයා තාමත් ගොඩක් දේවල් හිතේ අලවන් ඉන්නවැයි.