කාලෙකින් කොහෙවත් යන්න බැරිඋන නිසා හිතුවා යන්න කොහෙවත් දිහාවක්.හැමදාමත් යන සුපුරුදු ජනප්‍රිය තැන් වලින් වෙනස් වෙලා යන්න තැනක් කල්පනා කරනකොට තමයි හිතුනේ නකල්ස් කදුවලින් වටවෙච්ච මීමුරේ ගම පැත්තේ ගියොත් ටිකක් වෙනස් අත්දැකීමක් ගන්න පුලුවන් වෙයි කියලා.මේ දවස් වල කැම්පස් එකේ වැඩි වැඩක් කෙරෙන්නෙත් නැති නිසා අපි 7ක් මීමුරේ යන්න සෙට් උනා.මේ ගමන යන්ට ඒ තරං ලොකු ලැස්තියක් උනේ නං නැ.ඒත් කලින් ලියපු බ්ලොග් පෝස්ට් නම් කියෙව්වා.ඒකෙන් ගමන ගැන ලොකු අයිඩියා එකක් ගන්න පුලුවන් උනා.කොහොම හරි අපි කස්ටිය කැම්පස් එකෙන් පිටත් වෙලා උදේ දහයට විතර නුවරට සෙට් උනා.එදා දවල් කැම නුවර යාලුවෙක් ගානේ.දවල් කැම විතරක් නෙවෙයි ‍රැ කැමත් බැඳලා දුන්නා.ඒ විතරකුත් නෙවෙයි යාලුවගෙ තාත්තා ගානේ පාන් ගෙඩි හතරකුත්.කොහොමද බජට් එක.හික් හික්.යන පාරක් විතරක් දැනගෙන ගමන ආපු අපිට යාලුවගෙ තාත්තාගෙන් මීමුරේ ගමන ගැන ලොකු විස්තරයක් දැන ගන්න පුලුවන් උනා.දැනගත්තු විදියට ගමට යන්න එල්ෆ් වැන් දෙකක් තියෙයි.එකක් මීමුරේටම යනවා.අනික කයිකාවල කියන ගමට..මේ වැන් එකේ ගියොත් කයිකාවල ඉඳන් කිලෝමීටර් හතරක් විතර මීමුරේට පයින් යන්න වෙනවා.කොහොම උනත් මීමුරේටම යන්න තියන වැන් එකේම යන්න තමයි අපිට උපදෙස් ලැබුනේ.මීමුරේ පිවිසුම් මාර්ගය තියෙන්නේ හුන්නස්ගිරියෙන්.ඊට අමතරව රංගල කියලා තවත් පාරක් තියනවා.කොහොම උනත් හුන්නස්ගිරියෙන් මීමුරේ යන්න අපි නුවරින් මහියංගනේ බස් එකක පැය එක හමාරක විතර ගමනකින් හුන්නස්ගිරියට ලඟා උනා.එතකොට 12.30ට විතර ඇති.කලින් කියපු විදියටම කයිකාවල යන හයි රූෆ් වැන් එකයි මීමුරේටම යන ෆ්ලැඑට් රූෆ් වැන් එකයි දෙකම හුන්නස්ගිරියෙ නවත්තල තිබුනා.අපිට ඕනි බඩු ටිකක් එහෙම අරං කලිං කියා දීපු විදියට මීමුරේ වැන් එකේ නං නෙවෙයි අපි යන්ඩ සෙට් උනේ.අනික් වැන් එක.ඒකෙ වැඩිය සෙනගක් හිටියෙත් නැ.අනික එක වෙනකොට යනවා කියපු නිසාත් ඉඳගන්න ඉඩ තිබුනු නිසාත් අපි ඒ වැන් එකට සෙට් උනා.