මම නම් මෙච්චර කල් හිතන් හිටියේ අයියා දැන් සාමදානයේ සැතපෙනවා ඇති කියල""සාමදානේ තමා මල්ලි මෙච්චර කල් හිටියේ.කොහෙද මේ යක්කු මට වලක් ඇතුලට වෙලාවත් නිදහසේ ඉන්න දෙන්නේ නෑ නේ"ඔහුගේ දෙනෙත් වලට කඳුළු උනා එනු මම දුටිමි."හෝව් හෝව් ආයේ අඬන්න පටන් ගන්න එපා.කවුද දැන් අයියට නිදහසේ ඉන්න දුන්නේ නැත්තේ....""වෙන කවුද මල්ලි.ලංකාවේ මිනිස්සු මිසක්"මගේ මුඛය බාගෙට ඇරෙනු ද අතේ තිබුන පෑන බිමට වැටෙනු ද මට අඩ නින්දෙන් මෙන් දැනුනි."ඒ..ඒ කියන්නේ.""මම දැන් මෙහෙම හිටියට බොහොම සතුටින් ජීවත් වුන මිනිහෙක්.ඒ කාලේ මම දුක් මහන්සි වෙලා චිත්‍ර ඇන්දා.බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ සමහර අවස්ථා ගැන කියන්න අදටත් පාවිච්චි කරන්නේ මගේ චිත්‍ර නේ මල්ලි.කොහොම හරි වෙලා මම මැරිලා පරලෝකෙට ගියාට පස්සේ එහෙ තිබුන "පරලොව කලාකරුවන්ගේ එක්සත් සන්ධානයෙන්" එහෙමත් මට සම්මාන පිට සම්මාන ලැබුනා ජීවත් වෙලා ඉන්නකොට කලාව වෙනුවෙන් කරපු සේවය උදෙසා කියලා.එහෙව් මට මෙහෙම වුනා නේ""ඉතින් මොකද වුනේ ඊට පස්සේ...""හනේ මම මෑතක් වෙනකල් බොහොම සතුටින් තමා මෙහෙට වෙලා හිටියේ.ඊට පස්සේ ලංකාවේ මිනිස්සු මොකද කලේ.දැන් අවුරුදු දෙක තුනකට කලින් මගේ චිත්‍ර බලාගෙන "අර ගමනයයි" "මේ ගමනයයි" කියල එක එක චිත්‍රපටි හදන්න ගත්තා.ඒවා මනුස්සයෙකුට තියා අමනුස්සයෙකුටව්ත් බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් ඒවාද මල්ලි..""කට කට.ඔහේ අඬන සද්දේ ඇහිලා මෙතෙන්ට හොර සේනාවේ කෙනෙක් එහෙම කඩා පැන්නොත් ඔහෙත් ඉවරයි මාත් ඉවරයි.දැන් කඳුළු පිහදාගෙන කතාවේ ඉතුරු ටිකත් කියමු බලන්න.""දැන් ඔන්න "පරලොව එක්සත් කලාකරුවන්ගේ සන්ධානෙන්" මිනිස්සුන්ගේ රස වින්දනේ මොට කළා කියලා මට චෝදනා පත්‍රයක් දාලා.උන් හදන්නේ මට දුන්න සම්මාන ටික ආපහු ගන්න.මගේ චරිතේ මෙහෙම ඝාතනය වෙනවා බලාගෙන ඉන්නේ කොහොමද මල්ලි.