මම කල්පනා කළේ බ්ලොග් එකට ඒ ගැන කවියකුත් ලියන්න.කාර්යාල කෝච්චියේඑකම පන්තියක යන අපෙන්කොටසක් සීට් වල ඉඳගෙනකාපට් පාරවල් ගැනකුඩු කන්ටේනර් ගැනඋස්සපු ළමයි ගැනස්ත්‍රී දූෂණ ගැනසුදු නංගිලෙග ටෙලි ගැනබුජුම්පියෝ ගැනතළු මරන අතරෙසීට්වල ඉඳගන්න වරම් නැතිඅපෙන් තවත් කොටසක්සීට් අතරෙ හිටගෙනබකං නිලාගෙනකෝච්චියෙන් බහිනකොටකැනිබලෙක්ට උවමනානම්ගම්මිරිස් ඉහාගෙනකන්න හැකි තරමට තැම්බීගෙනසුසන්ත ටිකෙන් ටික සාමාන්‍ය මනුස්සයෙක් වෙනවා.