අමරදේවයන් ගැන අටුවා ටීකා ලිවීමට කිසිවිටකත් අවශ්‍ය වන්නේ නෑ .නමුත් අමරදේවයන් කෙරෙහි මා දකින සුවිශේෂත්වය වන්නේ නව පරපුර සමග ගනු දෙනු කිරීමට නොපැකිලීම ,මීට වසර කීපයකට පෙර පේරදෙණිය සරසවි ක්‍රීඩාගාරයේදී රූකාන්ත ගුණතිලකයන සමග සංගීත ප්‍රසංගයකට සහභාගීවන ඔහු ,මෑතකාලීනව උමාරියා සින්හවංශ සමග යුග ගීතයක් ගයනවා .ඔහුගේ "සොඳුරු වූ මිනිසා අමර ගී රසෝඝය" නවතම සංයුක්ත තැටියේ සොඳුරු වූ මිනිසා නම් මහින්ද දිසානායකයන් රචනා කල ගීතයට සංගීත සංයෝජනය කරන්නේ නාලක අංජන කුමාර .මෑත කාලයේ ඉහලම ජනප්‍රිය තලයට ලඟා වූ " ගිමන් හරින දියඹ දිගේ" ගීතයේ ඔහු සමග සම්බන්ධ වන්නේ ජානක සිරිවර්ධන සහ අරුණ ගුණවර්ධන සමගින් ..මෙසේ ගීතකෙත පුරා විසිරුණු සෑම ස්ථරයක් සමගම නිර්ලෝභීව ගනුදෙනු කරන මේ අසූ හය වියැති ගාන්ධර්වයා මේ ගීතය ගැන පවසන්නේ මෙලෙස"මං ඉන්දියාවෙන් සංගීතය ඉගෙන ගන්න ගිය කාලේ අද වගේ බහුලව විදෙස් ගතවෙන්න වාතාවරණයක් අපේ රටේ තිබුණෙ නෑ.මං යද්දිත් ඔහු හිටියෙ ලෙඩ ගණනේ.තාත්තා මිය ගිය දවසෙ රෑ මං හීනයක් දැක්කා.ඒ අපේ ගෙදර ලොකු කලබලයක්.නමුත් මට ඒ ගැන ඒ වේලේම සොයා බලන්න විදියකුත් නැහැ.ලංකාවේ ඉන්න මගේ තාත්තාට ඒ කාලේ දුරකතන පහසුකම් තිබුණේ නැහැ.මම ඒ හීනය දැක තිබුණේ මගේ තාත්තා අවසන් හුස්ම පොද පිටකරන වෙලාවේ බව දැනගත්තාම මට මහා වේදනාවක් ඇතිවුණා.පොඩි පුතා මා බලන්න ඒවිද කියමින් ඔහු මගේ පැමිණීම ඔහු මියයන්නට පෙර බලා පොරොත්තුව ඉඳ තිබෙනවා.නමුත් ඒ බලාපොරොත්තුව ඔහු මිය ගිහින්වත් ඉටු කරන්නට මට බැරි වුණා.