ඉතින් එදා දවසම මුස්පේන්තුවෙන් තමා ගත කලේ.පනින්න  වුනෙත් නෑ නොවැ.ඔහොම ඉන්නකොට ඉස්කෝලෙ අවසන් රිංග් එකත් වැදුනා.දැන් ඉතින් "යෝ වද තංපව"  කියලා දෙවි පිහිටෙන් යන්නයි තියෙන්නෙ.ඒ යන එකත් ගේමක්.දිගට දීගේ තියෙන  පෝලිමේ වාත වෙලා,පෝලිම් පැනල අහුවෙන්නෙ නැතිව පරිස්සමින් ඉස්කෝලෙ ගේට්‍ටුව  ගාවට වෙනකම් යන්න ඕන.ඊට පස්සේ අපේ ඩිසිප්ලින් හදල තිවුනෙ ගෙට්‍ටුව පහු වුන  හැටියෙම පොඩි ඇයෝ තල්ලු කරලා දාල ගාල කඩා ගත් හරක් ‍රැල වගේ දුවන්නයි.මේ ගාථා ප්‍රොසීඩියර් එක ඉතින්බෝරිං නිසාම එදා රිංග් එක වැද්දා  විතරයි,චතුවත් එක්ක බෑග් එකත් කරෙ එල්ලන් තප්පරෙන් දෙකෙන් නැවතුනේ බයෝ  ක්ලාස් එකේ උස තාප්පෙ ගාව.විසිකරා බෑග් එක තප්පෙට උඩින්,දුන්නා ජම්පර් ගේමක් තාප්පෙන් එහා පැත්තට,අනිත් උන් ගාථා කියන්නත් කලින්ම අපි ස්ටෑන්ඩ් එකේ.ඒත් අපේ වාසනාව...හෙඩ් කෝට් එකේ ඉදන් දෙයියනේ කියලා අපේ හෙඩා මේ  ක්‍රියාන්විතේ හොදට නිරීක්ශනය කරලා.කොට කලිසම් ගහපු පොඩිවුන් දෙන්නෙක්  මීටර් තුනකටත් වඩා උස තාප්පෙන් දාපු ජම්ප් එකදිහා බොහෝම අහිංසක විදියට  බලාන ඉදලා.පස්සේ දවසේ උදේම අපි මිස්ගේ ඔ‍ෆිස් එකේ.බනිනවා බනිනවා ඉවරයක් නැහැ.