ඔයාලා දන්නවාමම අදහස් කරන දේ.මේක නිකම්ම නිකං වේදනාවක් විතරක් නෙවෙයි.මේක මාරාන්තිකයි.මේකෙන් මගෙ ඇස් බෝලෙ ඇස් කුහරෙන් ඉදිරිලා එන්න පුලුවන්.මගෙ ඇස් බෝලෙ මගෙ මොලේට සම්බන්දයිනෙ.ඉතින් මගෙ මොලේත්, ඒත් එක්කම ඇස් කුහරෙ අස්සෙන් එලියට ඇදිලා එන්න පුලුවන්.මගෙ මොලේ මගෙ ඇ‍ඟේ තියෙන හැම දේකටම සම්බන්ධයිනේ.කොයි වෙලේ හරි මගෙ ඇඟ ඇතුලෙ තියෙන භැම දෙයක්ම හිස්කබල ඔස්සේ ඇස්කුහරේ හරහා ‘ග්බ්ලොග්බ්ක්ග්’ ගාලා ඇදිලා ඇවිත් වැක්‍යූම් ක්ලීනරේ ඇතුලට යන්න පුලුවන්.හපෝයි මොනවා හරි කරන්න එපායැ වහාම.මේ දැං.මම කකුල දික්කරලා, ස්විච් එක නිවනවා.මෝටරේ ඝෝෂාව ක්‍රමයෙන් අඩුවෙලා නවතිනවා.මම නොසලය ඇහෙන් අහකට ඇදලා දාලා, බාත්ටබ් එකේ ගැට්ටෙ ඉඳගෙන හති හලනවා.ඔය ඇති.හොඳටෝම ඇති.පිස්සු කෙලියා හොඳටෝම ඇති.වැක්‍යූම් ක්ලීනරේ නෙවෙයි විසඳුම.ප්ලාස්ටරේ හොඳටම ඇලිලා තියෙන්නෙ.මේක අතින්ම කරන්න ඕනෙ වැඩක්.මම ප්ලාස්ටරේ මැදින් අල්ලලා, පුලුවන් තරම් හයියෙන් කොනිත්තලා, ‘චරස්‘ ගාලා අදිනවා.හේයි.ගැලවුනා.නරකම නෑනෙ.ඇත්තම කිව්වොත් රිදුනෙම නෑ.ඕකෙ රහස තමයි, මේවගෙ වැඩක් කරනකොට හැකි ඉක්මනින් කලයුතු දේ කරලා ඉවරයක් කරන එක.මම ප්ලාස්ටරේ සාක්කුවට දාගන්නවා.පස්සෙ ඕනෙ වෙන්න පුලුවන් ජෙන්ව ඔරොප්පු කරන්න.