විටෙක හැගීම්බර විටෙක සැඩපරුශ විටෙක දාර්ශනිකයෙකුවන කවියා විටෙක සිය කවිය ඔස්සේ සිය හදවතු තුළ සැගැව ඇති දෝමනස්ස යෝ පුද්ගලානුබද්ධ ආත්මීයපාපෝච්චාරණයක් ලෙසට එළි දක්වයි...අතිතය නම් පද්‍ය යේ,පෙරකල මතක සිත පතුලේ තබනු නො දීසීතලසුළඟ සළු රවටා හදෙහි වදීඋණුහුමනැතත් එළි නො දෙතත් එකල විදීකළුවරහදට ගිනි පුපුරත් ඉරකි රිදීඋපාධිය නම් කවියේ,රළුකළු ගලෙක මල් කැටයම් කරන්නටසරසවිවම් ලැබ පෙරුමන් පිරූ විටඅච්චුවකියන ලෙස ගඩොලක් කපන්නටහුරුකල උපාධිය නුඹ කුමකට ද මට                                      සිය හැඟීම් වලට නිර්දය ලෙසට එළියට පනින්නට ඉඩ ලබාදෙන කවියා එය එලෙසින් ම නොව අපූරු කවියක් ලෙස සංයමයෙන් යුක්ත ව අප හමුවට ගෙනෙනායුරු මනරම් ය...