මට හිතෙන විදිහට තිස් අවුරුද්දක් යුද්ධයක කොටස් කාරයන් වුණු අපට එ් කාලය නිර්මාණ සඳහා හොඳටම ඇති.දේශීය ලේඛකයන් කෙසේ වෙතත් රටින් පිට වාසය කරන ලේඛකයන් (විශේෂයෙන් මංජුල වෙඩි වර්ධන වැනි) ඒ කාරණයේදී තරමක් දුරට හෝ සංවේදී වන බව පේන්න තියෙනවා.