ඒ නිසා ඔයගොල්ලොත් යනවා නම් ඒ වෙලාවට කලින් හුන්නස්ගිරියට යන්න වගබලාගත්තොත් හොඳයි.මෙතන ඉඳං මීමුරේට කිලෝමීටර් තිස් හතරක් යන්න ඕනි.අපේ වැන් එකත් හෙමින් හෙමින් නකල්ස් කඳු දිහාවට ගමන යන්න පිටත් උනා.ටිකක් දුර යන කොට තමයි තේරුනේ අනික් වැන් එකේම අපිට යන්න කිව්වේ මොකද කියලා.මිනිස්සු ප්‍රවාහනය කරන්න සුදුසුම තත්වයේ නම් නෙවෙයි මේ වැන් එක තිබුනේ.ගියර් වැටෙන්නේ නැ.බ්‍රේක් ප්‍රශ්න one wheel.කොහොම උනත් ඒකෙත් පොඩි ගතියක් තියෙයි.ගමට යන පාර නම් වාහනයක් යන්න පුලුවන් මට්ටමක තියනවා.ගමන යන අතරතුර වටාපිටාව සුන්දර දසුන් මවනවා.විශේශයෙන්ම නකල්ස් කඳු මුදුන්, පාර පුරා ඇද හැලෙන දිය පාරවල්, ඒ වගේම දෙපසට විහිදිලා තියන දුම්බර වනාන්තර.එන අතරමග ‍දෝතලු කන්ද දකින්නත් පුලුවන්.එතනින් ටිකක් ඉස්සරහට ගියහම corbet gap කියන කපොල්ල.මෙතනින් තමයි මම මුලින් කියපු රංගල පාරයි හුන්නස්ගිරිය පාරයි එකතු වෙන්නේ.මෙතන ඉඳන් හොඳින් නකල්ස් කඳු වලල්ල හොඳින් දකින්න පුලුවන්.මේ ඔක්කොමත් බලාගෙන කයිකාවලට වැන් එක එනකොට වෙලාව පහට විතර ඇති.එතනින් මීමුරේට කිලෝමීටර් හතරයි.වැන් එකේ අයියට පොඩි ටෝක් පාරක් දාල වැන් එකේ මීමුරේටම යන්න කතාකරගත්තා.අන්තිමට මීමුරේට යනකොට පහයි කාලයි.වැන් එකේ හුන්නස්ගිරියේ ඉඳන් මීමුරේට අපි පැය හතරක් විතර අපි ඇවිත්.මීමුරේ තියන මීගහ ගාව බහිනකොටත් අපිට නවතින්න තැනක් ගැන කිසිම අයිඩියා එකක් නැ.මීගහ ගාව කඩෙන් අහුව ඉන්න තැනක් සෙට් කරගන්න කොහොමද විස්තරේ කියලා."මල්ලි පංසලෙත් ඉන්න දෙනවා..ගිහින් අහලා බලන්නකෝ.හාමුදුරුවොත් එක්ක කතා කරලා..."පංසලට යනකොටම පොඩි බලු පැටියෙක් අපිව දන්නවා වගේ ආව ඉස්සරහට නැට්ටත් වනාගෙන.ඒකෙන් හිතුන එන පොට ටිකක් හොඳ ලයින් එකක් තියෙයි කියලා.