බල්ලෝ....මටත් වතුර ටිකක් තියන්නේපයි....ඕවා දැන් කතාකරලා වැඩක් නෑ...අර දැක්කනේ බෝට්ටුවෙන් ගන්න දෙයක් නෑ...කවුරුහරි අපිව හොයාගන්නකන් මේකේ තමා ඉන්න වෙන්නේ...අමාරුවෙන් හරි නැගිටලා වරෙන් වතුර ටිකක් කෑම ටිකක් හොයාගන්න යන්න.....ඉතා අමාරුවෙන් වුවද නැගිටගත් මා සමනාගේ උදව්වද ඇතිව දූපතේ ඇවිද්දෙමි.බොහෝ වේලාවක් ඇවිද්දද වතුර හොයාගැනීමට බැරිවිය...මේ දූපතේ වතුරනම් නෑ වගේ බං...අපිට මැරෙන්න තමා වෙන්නේ...බලහන්කො පොල් ගහක්වත් නැහැනේ.....ඒ වුනාට බලහන්කො මේ මොනවද මේ දූපතේ තියෙන ගස් ජාතිය....අපි ජීවිතේට දැකලා නැහැනේ...නිකං පුවක්ගස්වාගේ....ඒ වුනාට පොල්ගෙඩි වගේ ගෙඩි තියෙන්නේ....ඒවායේ වතුර තියෙද්ද දන්නේ නැහැනේ බං...ගහකට නැගලා ගෙඩියක් දෙකක් කඩපන්කෝ....අම්මෝ....මටනම් බැහැ...කවුද්දන්නේ ඕවා වහවෙන්නත් පුළුවන්....මේ සමනෝ...මගෙන් කුණුහබ්බ නාහ කඩපිය ගෙඩියක් දෙකක්...වතුර නැතිවුනොත් අපි කොහොමත් මැරෙනවානේ....ගහකට නැගී සමන් ගෙඩි දෙකක් කැඩුවේය.ඉන්පසු සාක්කුවේ තිබු පැනපිහියෙන් ගෙඩිය සිදුරුකළ සමනා ඒක මට දික්කළේය....."බොට ගහට නැගලා මහන්සිත් ඇතිනේ බං...සමනෝ...උඹම බීපං ඕක"අනේ අම්මේ...උඹේ සත්තකරුනාව.....ඔනෙකක් වෙද්දෙන් ඕන් මං බිව්වා....මැරුනොත් අපේ ගෙදරට කියපන්.....කටේ තියාගෙන උගුරක්‌ බිව් සමනා....තුහ් ...මේ මොන ජරාවක්ද බං...ඇයි මොකෝ....මේකේ වතුරනෙමේ තියෙන්නේ..මේ බීල බලහන්...අනේ මන්දා නිකං පුරුදු රහකුත් දැනෙනවා.....කෝ බලන්න.....මාත් උගුරක්‌ බීමි...දියරය ගලනාලය පුච්චාගෙන ආමාසේට බැස්සේය....යකෝව්.....මේ....