හාමෞදුරුවො කිව්ව ආයෙත් ‍රැට උයවගන්න එපා ඒවා කන්න පුලුවන් කියලා.හේ හේ..කොහොමද ඒකෙත් හැටි.ගමේ වටපිටමීමුරේ ගමේ ඉස්සර නං කුරහං එනසාල් වගේ වගාවන් පැවතුනු බව තමයි ගමේ මිනිස්සු කිව්වේ.ඒත් දැන් නං ඒ තත්වේ වෙනස් වෙලා.ගමේ විශාල වශයෙන් ගම්මිරිස් වගා කරනවා දැකගන්න පුලුවන්.එදා ඉඳන් පැවතුනු කුඹුරු වගාව අදට සාර්තකව කෙරෙනව කියල කියන්න පුලුවන්.මට හිතෙන විදියට නං තවමත් යම්තාක් දුරකට ගමේ ගැමිකම,ඉපැරනි චාරිත්‍ර සිරිත් විරිත් ‍රැඳිලා තියනවා.ගමට පාර හැදුනු එකත් එක්ක, මිනිස්සු වැඩි වැඩියෙන් එන්න ගත්ත එකත් එක්ක හොඳ දේවල් වගේම නරක දේවලුත් ගමට ඇවිත් කියලා හිතෙනවා.ගමේ හාමුදුරුවන්ගේ ලොකු වැඩපිලිවෙලක් ගමේ ගැමිකම ‍රැකගන්න තියෙන බව කතා බහෙන් තේරුනා.කොහොම උනත් ඔයගොල්ලොත් මීමුරේ යන්න අදහසක් තියනවා නම් ගමේකමට ගරුකරලා ඒ විදියට කටයුතු කරන්න වග බලාගත්තොත් හොඳයි.කල යුතු නොයුතු දේවල් ගැන මම කියන්න යන්නේ නැ.කරන කියන හැම වැඩක්ම සීමාවක් ඇතුව ගමේ සුන්දරත්වය ‍රැකෙන පරිදි කලොත් හොඳයි.ලකේගල අවට වනාන්තරයකොහොමින් හරි පංසලේ හාමුදුරුවන්ට එදා ‍රැම කතාකරල ස්තූති කරලා අපි කලින්ම නින්දට වැ‍ටුනා.මොකද මීමුරෙන් හුන්නස්ගිරි එන වැන් එක ගමෙන් පිටත් වෙන්නේ උදේ පහ හමාරට.ඒක මිස් උනොත් තව දවසක් මීමුරේ.කොහොම හරි පහුවදා උදෙන්ම මීමුරෙන් එන්න පිටත් උනේ ආයෙත් දවසක් ලකේගල නගින්න එන්න බලාගෙන.පුංචි ලෝකාන්තායඑන ගමනේ හුන්නස්ගිරියට කිලෝමීටර් හතක් මෙහායින් කුඩා ලෝකාන්තය බලන්නත් යන්න පුලුවන්.ඔන්න ඉතින් අපි නම් එකක් වත් අතෑරියේ නැ..මේ විදියට ආයෙත් මීමුරේ එන බලාපොරොත්තුවෙන් කුඩා ලෝකාන්තය බලල පයින්ම හුන්නස්ගිරියට ඇවිත් අපේ ගමන ඉවර කලා.ඔන්න ඔයාලත් යනවනම් අමතක නොවෙන ගමනක් කරගන්න යන්න පුලුවන් මීමුරේ...ඔක්කොටම ජය.