මේ කියන්න යන කතාවේ පලවෙනි කොටස අපේ නාඩියා ලියලා තිබුනා.ඒ post එක මෙතනින් ගිහින් බලන්න පුළුවන්.ඔය නාඩියාට වගේ volunteering කිව ගමන් එතෙන්ට ඇදිලා යන සිරිතක් මටත් තියෙනවා.ඒ නිසා මේ පාර ලෝක තරුණ සමුළුවට volunteers ලා ගන්නවා කියලා ආරංචි වුන ගමන්ම මාත් එතෙන්ට ගියා.මම වැඩ කලේ crowd control team එකේ සාමාජිකයෙක් විදිහට.සමාරම්භක උළෙල තිබුනේ හම්බන්තොට මාගම් රුහුණුපුර අන්තර්ජාතික සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ.සමුළුවට සහභාගී වුන විදේශ නියෝජිතයෝ ලංකාවට ආවේ 4 වෙනිදා සහ 5 වෙනිදා.4 වෙනිදා ආව අයට කෙසේ වෙතත් 5 වෙනිදා ආව අයට කොළඹට ඇවිත් පැය කිහිපයකින් රටේ එහා කෙලවරට ගමන් කරන්න සිදුවෙන එක මොන තරම් වෙහෙසකාරී වැඩක් ද කියන එක අමුතුවෙන් කියන්න ඕනි නෑ.ඒ ගොඩක් දෙනා හම්බන්තොට තියෙන්නේ කොහෙද කියල දැනගෙන හිටියේ නෑ.ඉතින් අපි හම්බන්තොට තියෙන්නේ ලංකාවේ මේ හරියේ,ඔයාලට හෙට උදේ එහෙට යන්න වෙනවා කිවම එයාලගේ මූණු ඇඹුල් වුන හැටි තාම මැවිලා පේනවා :D ඒත් ඒ අය සමාරභක උත්සවය නරඹලා ගොඩක් සතුටු වුනා කියලා නම් sure එකටම කියන්න පුළුවන්.සමාරම්භක උත්සවය නෙළුම් පොකුණ වගේ ස්ථානයක ගත්තනම් හොඳයි කියන එක තමා මගේ පෞද්ගලික අදහස.volunteers ලට සේවයට වාර්තා කරන්න කියල දැනුම දීලා තිබුනේ 4 වෙනිදා, සමහර teams වලට 3 වෙනිදා එන්න කියල දැනුම් දීලා තිබුනා.නමුත් එහෙම සේවයට වාර්තා කරන්න කියල තිබුනට අපිට දෙන්න ඕනි ID වත් Tshirt වත් 6 වෙනිදා වෙනකල් ලැබුනේ නෑ.ඔය හේතුව නිසා කටුනායක ගුවන් තොටුපලේදී, විදේශ නියෝජිතයෝ නැවතිලා හිටිය හෝටල් වලදී volunteers ලව ඇතුලට ගන්න ඒ පාලන අධිකාරි අදී මදි කළා.විශේෂයෙන්ම මගේ team එක ඒ කියන්නේ crowd control team එකෙන් හම්බන්තොට රාජකාරි වලට ගිය සාමාජිකයන්ට ID එක නැති නිසා එයාලව ඇතුලට ගන්නත් බෑ කියල තිබුනා.තව එයාලා 4 වෙනිදා එහෙට ගියාට පස්සේ එහෙන් කියල තිබුනා "ඔයාලා ආවේ පරක්කු වෙලා.අපි ඔයාලගේ රාජකාරි වලට වෙනම කට්ටියක් දැන් දවස් තුනකට කලින් අරගත්තා" කියලා.කොහොමහරි සමුළුව පටන් ගත්තට පස්සේ ප්‍රශ්න ඇති වුනේ නාඩියා කිව්වා වගේ හරි හමන් සැලසුමක් නොතිබීම,නිසි තැනට නිසි පුද්ගලයන් අනියුක්ත නොකිරීම නිසා.ඒ වගේම දවස් ගානක් training,training කියලා ගියාට අපිට හරි training එකක් සමුළුව ඉවරවෙනකල් වත් ලැබුනේ නෑ.volunteers ලා විදිහට ඒ ඒ දවස්වලට සිද්ධ වෙන දේවල් ගැන අපි හරියට දැනගෙන ඉන්න ඕනි වුනත් අපේ අතට agenda එකක් ආවේ දවසේ බාගයක් විතර ගෙවුනට පස්සේ.ඒ නිසා අපි වගේම නියෝජිතයෝත් සෑහෙන අපහසුතාවෙකට පත් වුනා.ඔය අඩු පාඩු කොහොම වුනත් ලේසියෙන් අමතක කරලා දාන්න බැරි කාරණය තමා ලංකාව නියෝජනය කරමින් සමුළුවට සහභාගී වුන නියෝජිතයෝ සමුළුවට සහභාගී වුනේ කොහොමද කියන එක.100 කට අධික නියෝජිතයෝ පිරිසක් සහභාගී වෙලා හිටියත් ඒ අයගෙන් ලංකාව නියෝජනය වෙනවා අපි නම් දැක්කේ නෑ.කනගාටුවෙන් වුනත් කියන්න ඕනි ලංකාවේ නියෝජිතයෝ බහුතරයකගෙන් අපි දැක්කේ සුද්දන්ටත් වඩා "පොෂ්" වෙන්න යන්න කළු සුද්දෝ ටිකක්.NSBM එක එයාලව තෝරන්න භාවිතා කරපු නිර්ණායක මොනවද කියන එක හිතලා බලන්න වටිනවා.මොකද ඒ සමහරු දැක්කම "අනේ මෙයාලා තරුණ තරුණියන්ගේ ප්‍රශ්න ගැන මොනා කතා කරන්න ඇති ද" කියන ප්‍රශ්නේ අපේ ඔළුවලට ආවා.තවත් මම දැක්ක ලොකුම ලොකු අඩුපාඩුවක් තමා differently able විදේශ නියෝජිතයන්ගේ (පිරිමි) assistants ලා විදිහට අපේ ගෑනු ළමයිව පත් කරලා තිබුන එක.එතකොට වෙන දේවල් ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕනි නෑ කියල හිතනවා.කොහොමහරි සමස්තයක් විදිහට ගතටම සමුළුව සාර්ථකව පවත්වන්න අපේ රටට පුළුවන් වුනා කියන එකයි මගේ අදහස.හැබැයි ඉතින් කෝටි ගානක් වියදම් කලාට ඔය සමුළුවෙන් අපේ රටේ වගේම මුළු ලෝකෙම තරුණ තරුණියන්ගේ ප්‍රශ්න වලට විසඳුම් ලැබේවි කියල හිතන එක පට්ට පල් බොරුවක්.මොකද මේකත් "තවත් එක" සමුළුවක් විතරයි.ඇත්ත ප්‍රශ්න විසඳන්න සමුළු පවත්වනවාට වඩා කරන්න වැඩ ගොඩක් තියෙනවා.ඒ වගේම මේ වගේ සමුළුවකට ගිහින් ලබා ගන්න අත්දැකීම කියන්න බැරි තරම් වටිනවා.ඒ අවස්තාව ලබා ගන්න හැකිවුණ එක ගැන වගේම සමුළුව සාර්ථක කරගන්න පොඩි හරි දායකත්වයක් ලබා දෙන්න අවස්තාව ලැබීම ගැන ඇත්තටම ගොඩක් සතුටුයි."U volunteers are doing a great great job" සමුළුවට සහභාගී වුන නියෝජිතයන් ගෙන් මෙහෙම අහන්න ලැබීම තරම් සතුටක් volunteer කෙනෙක්ට තවත් නෑ.ඉතින් අපිට ඒ සතුටත් විඳගන්න ලැබුනා.තවත් විස්තර ඉදිරියේදී ලියන්නම්.එතකල් "ආයුබෝවන්".........ඔය උඩින් ඉන්නේ මගේ ආදරණීය පිස්සු සෙට් එක හෙවත් Crowd Control Team එක.