කිසිදු පහසුකමක් අත් නොවිදි මෙවන් දරුවන් මෙම පහසුකම් අත්විදීමට කවදා සිදුවේද යන්නට ඔවුන්වත් නොදනියි.රජයේ පාසල්වල ඇතැම් විට පහසුකම් තිබුනත් ඒවලින් වැඩක් ගැනීමේ හැකියාවක් නෑ.දුප්පත් දෙමාපියන්ගෙ දරුවන්ට රජයේ පාසලුත්,ධනවත් පන්තියේ අයගෙ දරුවන්ට පුද්ගලික පාසලුත් අත්වීදීමේ ක්‍රමයක් තමයි දැන් හැම රටකම පාහේ සිදුවෙන්නේ.සෑම දරුවෙකුටම එක සේ අධ්‍යාපනය ලැබීමේ අයිතිය තිබිය යුතුයි."ජෛහින්ද් 2" තමයි කතාව් අඩු ආදායම් ලාභී දුගී ජන දරුවන්ගෙ අධ්‍යාපනික ප්‍රශ්න වලට විසදුම් හොයන.චිත්‍රපටයේ කතාව දෙසට හැරුනොත් පාර්වතී කියන්නෙ දුගී පවුල් වටපිටාවකින් පැවත එන කුඩා දරුවෙක්.ඇයගෙ පියා කුලී වැඩ වල තමයි නිරත වෙන්නේ.ඇයට අවස්තාවක් හිමිවෙනවා හොඳ පාසලකට ඇතුලුවීමේ වරම් නගරයේ තිබෙන.නිකං පාසලකුත් නෙවෙයි කෙලින්ම පුද්ගලික පාසලක්,හැම පහසුකමක් අතින්ම සමෘද්ධිමත් පුද්ගලික පාසල්නේ.ඇයගේ දෙමාපියන් ගොඩක් සතු‍ටුවෙනවා මොකද අයදුම්පත් විශාල සංඛ්‍යාවකින් තමයි ඇය තේරී පත් වුනේ.දැන් තියෙන එකම ප්‍රශ්නය තමයි පාසලට ඇතුලු කරගැනීමේ මුදල්.එක්ලක්ෂ ගානක මුදලක් ගෙවන්න ඕන පාර්වතිව පාසලට ඇතුලු කරන්න.පලමුවකොහොමින් හෝ යම් තාක් මුදලක් ගෙවා ගැනීමට සමත්වන පාර්වතිගේ දෙමාපියන් විදුහල්පති ලග වැඳ වැටී දවස් 15ක කාලයක් ඉල්ලා ගන්නවා ඉතුරු මුදල ගෙවන්නම් යැයි පවසමින්.ඊට අවනත වන විදුහල්පති පාර්වතීව පාසලට ඇතුලු කරගන්නවා.දවස් 15 නිමාවීමට ඇත්තේ තව දවස් 2කටත් අඩු කාලයක්.ඉතුරු මුදල් නොගෙව්වොත් පාර්වතිට සිදුවෙන්නෙ පාසලෙන් අයින් වීමට.හැම කෙනෙක්ගෙන්ම උදව් පතා ගියත් ඔහුට උදව් ලැබෙන්නේ නෑ,අන්තිමේ ඇයගේ පියා රහසින් ඔහුගේ එක් වකුගඩුවක් විකුණා දමනවා.මොකද ඔහුට එක් වකුගඩුවකින් වුනත් ජීවත් වෙන්න පුලුවන්,ඒත් ඔහුගේ දුවගෙ අධ්‍යාපනය නැති වුවහොත් ඇයට අනාගතයක් නැති බව ඔහු හොදාකාරවම දත් හෙයින්.දෙමාපිය ආදරේ ඔබට ඒ අවස්තාවෙන්ම ඔබට මැනවින් වැටහේවි.වකුගඩුව විකුණ ලබාගත් මුදල පාසල් ඇතුලුවීමේ ගාස්තු සදහා ප්‍රමානවත් වෙන්නේ නෑ.ඉතුරු මුදල ගෙවීමට පාර්වතීගෙ පියා විදුහල්පතිගෙන් සති දෙකක කාලයක් ඉල්ලුවත් විදුහල්පතිගෙන් පාර්වතීට හා ඇයගෙ දෙමව්පියන්ට අවමන් විදීමට සිදුවෙනවා.පසුව අවසානයේ පාර්වතීට සිදුවන්නෙ ගෙදර නවතින්න.ඔවුන් හට කිසි කෙනෙක් උදව් වීමට ඉදිරිපත් වෙන්නෙ නෑ,අන්තීමේ ඔවුන් ගන්නා විසදුම තමයි සියදිවි නසාගැනීම.ඔවුන්ගෙ ගමේම සිටින පරිගණක සේවා ඉංජිනේරුවරයෙකු වන අබිමන්යු (අර්ජුන්) මේ සිද්දියෙන් මහත් කම්පාවට පත්වෙනවා.ඔහු මාධ්‍ය හමුවක් කැඳවා ප්‍රකාශ කරනවා මෙම දුගී අධ්‍යාපනික ප්‍රශ්නයට විසඳුම තමයි සෑම පුද්ගලික පාසලක්ම රජයේ පාසල් කල යුතු බව,මීට සිසුන්ගෙන් හා ජනතාවගෙන් සහය ලැබෙනවා.