දැන් ගන්නවා තමුසේ ලියලා තියෙන මේ article එක."තරුණ අසහනය හා ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය".හෝව් හෝව් මම දන්නවා තමුසේ කියන්න යන දේ.හරි අයිසේ මේවා වැදගත් තමා.ඒ වුනාට තමුසේ හිතනවද මේ වගේ එව්වා බල්ලෙක් පූසෙක් වත් කියවයි කියලා.""මනුස්සයෝ රට හදන්න කලින් අපේ බඩවල් පුරවගන්න එපැයි.ඒ නිසා market වෙන topic එකක් හොයාගෙන හර බර වචන ටිකක් දාලා කියවන උන්ට ඇඩෙන්න හොඳ article එකක් ලියාගෙන එනවා.හැබැයි පුතෝ වැඩේ හෙට වෙනකොට වෙලා තියෙන්න ඕනි"රැය පහන් වෙන්නට ඇත්තේ ද තව පැය කිහිපයක් පමණි.එහෙත් ලියන්නට කියා කිසිවක් මගේ හිතට නොඑයි.එලියට පහලියට බැස මදක් අඳුරේ සරි සැරුව හොත් සමහර විට කුමක් හෝ මාතෘකාවක් හිතට ඒමට පිළිවන.එහෙත් හැදෙන ළමුන්ට රාත්‍රී සංචාරය අකැප යයි අපේ ආච්චි නොයෙක් වර කියා ඇත්තේ ය.හැම විටෙකම එයට කීකරු වුවද අද දින මෙය ජීවිතයත් මරණයත් අතර ප්‍රශ්නයක් නිසා ඒ අවවාදය නොසලකා හැර අවට සෝදිසි කිරීමට යාම සඳහා පුරුෂ ධෛර්ය වඩා ගනිමින් යහනින් බිමට බැස්සෙමි.අප්‍රතිහත ධෛර්යෙන් යුතුව ගස් ගල් වල හැපෙමින් ද,කටු පඳුරු වල පැටලෙමින් ද,කාණු තරණය කරමින් ද ඉදිරියට ඇදුන මුත් එසේ යාමට ලැබුනේ ටික දුරකි.කවුදෝ ඉකි බිඳිමින් හඬන හඬක් නිසා මගේ දෙපා තව දුරටත් ඉදිරියට ඇදීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.කෙසේ හෝ කකුල් දෙකට ද ධෛර්ය දෙමින් මම අඩි කිහිපයක් ඉදිරියට තැබුවෙමි.හඬමින් සිටියේ පිරිමියෙකි.හෙමින් හෙමින් ඔහු අසලට ගිය මම ඔහුගේ උරහිස මතින් මගේ සුරත තැබුවෙමි."මේ..මේ අයියේ..මේ.."අසරණයා හිස ඔසවා බැලුවේ ය.කඳුලින් පෙඟී ඇති දෑස් දෙස බැලූ විට මගේ හදවත උණු වී වැගිරීමට පටන් ගත්තේ පුරුෂයෙකුගේ දුක වැටහෙන්නේ තවත් පුරුෂයෙකුට පමණි යන ප්‍රකට කියමන සිහි කැඳවමිනි.බූට්‌ එකක්ම තමා.නැත්තනම් මෙහෙම අඬන්නේ මොකටද."අයියේ ඕවා ඔහොම තමා.ගෑණු ජාතිය ජරා ජාතිය කියල පුරාණ පඬිවරු කියල තියෙන්නේ නිකමට ද.ඔන්න ඕවා අමතක වෙන්නත් එක්ක අපි දෙන්නම එකතු වෙලා මලක් වත් ගහමු""මල් ගැහැව්වා කියලා මේ ප්‍රශ්නේ විසදෙන්නේ නෑ මල්ලි.ඇයි දෙයියනේ මට මෙහෙම කරන්නේ"ඔහු අත් දෙකෙන් පපුවට ගසා ගනිමින් වැළපෙයි.'හරි හරි අයියේ.ඇඬුවා කියල ප්‍රශ්නේ විසඳෙන්නේ නෑ නේ.කියමු බලන්න ඔච්චරම අඬන්න මොකක්ද අයියට වුනේ කියලා"මම ඔහු අසලින් ම වාඩි වුනෙමි."මල්ලි දන්නවද මම කවුද කියලා..මගේ නම සෝලියස් මෙන්ඩිස්"ඇස් නිලංකාර වී ගියේ ය.කටේ කෙල ද සිඳී ගියේ ය.ඒ සමඟම මා මෙහි පැමිණි අරමුණ මතක් වූ නිසා නැවත කටට කෙල උනා එනු මට දැනුනි.මම හනික සාක්කුවට අත ඔබා නෝට් පොත ද පෑන ද අතට ගතිමි."අයියේ අයියේ පොඩ්ඩක් ඉන්න.මම "දඩබිම" පත්තරේ වාර්තාකරුවෙක්.අයියගේ කතාව හිමිට කියන්න.අපේ පාඨකයෝ කැමති වේවි අයියගේ කතාව අහන්න""මල්ලි දන්නවනේ මම කවුද කියලා""ඔව් ඔව් මම දන්නවා.අයියනේ කැළණි විහාරේ චිත්‍ර එහෙම ඇන්දේ.ඒ දවස්වල බොහොම ගරු සම්මාන එහෙම ලැබුනලු නේද.