ශ්‍රී ලාංකීය ග්‍රාමීය ජන සමාජය විසින් තම රැකියාවේ වෙහෙස මහන්සිය නිවා සන්සිදුවා ගැනීම සදහා නිර්මාණය කල සුන්දර ජනගී පෙලක් මෙ‍සේ ඉදිරිපත් කරමු.වෙල් යායක ගොන් දෙන්නෙක්‌ කකා උනිඉන්එක ගොනෙක්‌ වලිගය නැතිව වැනි වැනිවලිගයඇති ගොනා මැස්‌සන්ට බැට දුනිදුප්පත්කමත්වලිගය නැති ගොනා වැනිපැල් රක්‌නා අපෙ වරිගේ හත් මුත්තෝඋන්දැලහතර පෝයට අටසිල් ගත්තෝහේනෙකුඹුරෙ වැඩ නිසි ලෙස දැන ගත්තෝජාතිත්වාසනාවන් ඒ මී මුත්තෝඅතට වළලු කොහෙන් දුවේපයටගිගිරි කොහෙන් දුවේඉනටහවඩි කොහෙන් දුවේදැනටනිදා ගනින් දුවේපුතේ නුඹේ ලොකු අම්මාඅතේවළල්ලක්‌ දැම්මාමෙසේමියුරු තෙපළම්මාපුතේනාඩ නිදියම්මාබඩගිනි වෙලා මා ගිය කල පුතුගෙ ගෙටමැනලාවී දෙකක්‌ දුන්නයි මල්ල කටගන්දෝනොගන්දෝ කියලා සිතුනි මටමැනලද පුතේ කිරි දුන්නේ මා නුඹටමල්ලියෙ ඔහොම නොකරන් අපෙ අම්මාටතියෙනදෙයක්‌ දෙන්නෙත් අපි දෙන්නාටදෙතනේකිරි දුන්නෙත් අපි දෙන්නාටබුදුන්වඳින ලෙස වැඳපන් අම්මාටකැලේ ගොසින් ලී කැපුවා කැත්ත දනීවෙලේගොසින් වැට බැන්දා නියර දනීපැලේගොසින් පැල් රැක්‌කා පැදුර දනීමෙදායලේ වී නැතුවා අටුව දනීවඳුරා ගොඩට අපි ඇවිදින් විදින දුකාගැටියනැති මුට්‌ටි පොඩියේ උයන් කකාපණම්විස්‌ස ණය වෙනකොට හිතට දුකාමීටවැඩිය නරකද ගම හිඟා කකාදම්බරා මැද්ද මග හිමය මැද යමුකඩාපලු වීර කාලා වතුර බොමුඅඬනළමයි මඟ සිටුවා කිරි පොවමුමයියන්ගනේවැඳ බැහැදැක යන්ට යමුඅහසට හිමි ඉරහඳ දෙවියන් නේපොළොවටහිමි මිහිකත් දෙවියන් නේදෙලොවටතෙද ඇති සක්‌දෙවියන් නේමෙලොවටවැඩි දෙවි අවසර දෙන් නේබඹේකට ඈත මගෙ කුඹුර පෙනි පෙනීසබේබැන්ද ජයසක්‌ සේම පෙනි පෙනීඔබේපිහිට ඇත්නම් මෙමට පුළුවනීඉබේකෙඳිරි ගෑවෙන ලෙඩකි බඩගිනීඉරට මුවාවෙන් ඉඳගෙන ඉස පීරනවාසඳටමුවාවෙන් ඉඳගෙන සලු පළඳිනවාමලටමුවාවෙන් ඉඳගෙන මල් පළඳිනවාඅපටමුවාවෙන් ඉඳගෙන ඔමරි කරනවාපැල් කවිඉරු දෙවියන් ඉර මුදුනෙන් වඩින තුරාසඳදෙවියන් සඳ මුදුනෙන් වඩින තුරාගණදෙවියන් ගන අඳුරෙන් වඩින තුරාසීපදකියමු අපි ඉරගල තිබෙන තුරාඋණදඬු කපන තපන තැන උණ දඬු රිකිල්ලාබටදඬු කපන තැන රන්වන් කුරුල්ලාවතුරබසින තැන හොල්මන් කුරුල්ලාසීපදකියන්නට කවුරුත් වරෙල්ලාපෙරකලේතැනු පැල දැන් දිරාලාඑමකා‍ලේබැදපු වැට ගොනු කඩාලාපැල්පතේගොයම් රෑ රැක බලාලානිදිමතේකියමු පැල් කවි ගොතාලාඑගොඩත්බලම් එගොඩත් වවුලන්ගෙ කැලේමෙගොඩත්බලමි මොගොඩත් වවුලන්ගෙ කැලේදෙගොඩමබලම් දෙගොඩම වවුලන්ගෙ කැලේවවිලනිතොපට මොර ඉදිලා පල්ලෙ කැලේදුම්බරහිමවතේ මා වී පැසෙන්නේදුක්‌දෙනඅලි ඇතුන් පන්නා හරින්නේරැකුමෙනදෙවියනේ වෙල බත බුදින්නේදුප්පත්කම නිසයි මම පැල් රකින්නේඅනේමහතුනේ මට උන වියෝයාපිලේපැදුර හොරු අරගෙන ගියෝයාගෙදරගියත් මා නොතකන ලියෝයාපැදුරදුන් කෙනෙක්‌ මගෙ නෑ සියෝයාඇල්හේනේ උඩ මැස්සේ සිටින නගෝඇඳිසේලේ රැළි සුළඟට නගන නගෝකකාබුලත් සප සුළඟට නගන නගෝකුරුණෑගලටමග නොසඟව කියකො නගෝකන්ද උඩින් එන කිකිළිය ගෝමරි යේනළල්වටින් එන දාඩිය මුතු සැටි යේඅතපා මුදු පය පා මුදු වයිරෝඩි යේමටපිටිපා ගෙට යනවද සුරතලි යේකිරිවැදි වැදි කිරි වැදි වැදි මෝරන්නේගොබඇදි ඇදි ගොබ ඇදි ඇදි පූදින්නේඅතනැමි නැමි අත නැමි නැමි බරවෙන්නේපැලටවෙන්න දැන් කාලය ලන්වෙන්නේලස්සනහිමවතේ මා වී පැසෙන්නේදුක්දෙන අලි ඇතුන් පලවා හරින්නේරැක්මෙනදෙවියනේ වෙල බත බුදින්නේදුප්පත්කමනිසයි මම පැල් රකින්නේපැලේපැදුර සුළඟට වැනි වැනීයෝවැවේවතුර රැල්ලට සිඳි සිඳීයෝවෙලේගොයම පින්නට පැසි පැසීයෝ‍අපේමෙවන් දුක දෙවිඳුට පෙනීයෝවෙලකමහිම බල මාවී පැසී ලාපැලකමහිම බල බට කොල හොයා ලාමලකමහිම බල අතු අග පිපි ලාළියකමහිම බල ගෝමර ඉසි ලාවෙලහොඳ මොකද යල මහ පාලු වේ නම්පැලහොඳ මොකද පොද වැස්සට තෙමේ නම්මලහොඳ මොකද අතු අග පරවයේ නම්ලියහොඳ මොකද ඉසි ගෝමර මැකේ නම්වරම්ගතිමි ඉර සඳ දෙවි අතින් වරම්වරම්ගතිමි මිහිකත දෙවි අතින් වරම්වරම්ගතිමි සක්වල දෙවි අතින් වරම්වරම්ගොයම් කව්පුමට දෙවිඳුගෙන් වරම්තෙල්ගාලා ඉස පිරන් නෑනෝඇටවැල ඇරගෙන බැදගන් නෑනෝසේලේඅරගෙන ඇදපන් නෑනෝගොයමිනෙළන්නට යමු අපි නෑනෝඉරැදෙවියෝ වැඩිය තැනේබොල්පිණි ගිලිහෙයි සැනිනේසදදෙවියෝ වැඩිය තැනේකරැවලනොතිබෙයි එතනේපසේබුදුන් වැඩිය තැනේපස්පව්දුරැවෙයි සැනිනේගනදෙවියෝ වැඩිය තැනේනුවණවැඩෙනවා නිතිනේමේකොතනින් ගෙනා ගොනාරැහුණුරටින් ගෙනා ගොනාකොඹමැඩුමට ගෙනා ගොනාකොඹමැඩුම‍ට හොදයි ගොනාගොනුගෙපයේ රනෙන් විල්ලඅපේපයේ රිදි විල්ලකමතවටේ කරැකැ විල්ලඋනාවරෙන් බැත වලල්ලඑගො‍ඩ ගොඩේ නා කණුවෙ බැන්ද ගොනාමෙගොඩගොඩේ සපු කණුවෙ බැන්ද ගොනාදෙගොඩතලා යන වතුරට පැන්න ගොනාඅපොයිමගේ රන්මුතු මල්ලියා ගොනාමලේමලේ තැඹිලිය වැන්න පොල් මලේබලේබලේ රාසිං දෙවියන්ග බලේරැළේරැළේ මුදෙන් දමන දිය රැළේගලේකොටුව බැන්දයි තිරිකුණා ම‍ලේමංබාලේ ඇති කළ තලගොයි පැටියාමටතනිවට මිදුලේ පෙමි‍‍ කෙළ සිටියා‍උගෙමරැවා ඌ ඇවිදින් ඇරන් ගියානිවන්පුරේ පලයන් තලගොයි පැටියාගසටනමකි ගස මරැණම වෙන නමකීගෙඩියටනමකි ගෙඩියේ පොත්තට නමකීමදයටනමකී මද කන කොට වෙන නමකීමෙතුන්පදේ තෝරාලා කියන් සකීගොයම් කවි/නෙළුම් කවිරන් දෑකැති ගෙන නිති සැරසෙනවාරත්ත්‍රංපටි ඉන වට දිලිසෙනවාහිරුදුටුපිණිබිදු සුලඟේ යනවාදුම්බරකෙතෙ අපි ගොයම් කපනවාඋඩින්සිටින හිරු දෙවියෝ සෙවන කරාබිමින්සිටින මිහිකත දෙවි කලස දරාවටින්සිටින මිහිකත දෙවියෝ අරක් කරාඉතින්කපමු අපි එකතුව ගොයම් පුරාවරම්වරම්මට මහ බඹු අතින් වරම්වරම්වරම්දෙවිඉසිවර අතින් වරම්වරම්වරම්සක්දෙවි අතින් වරම්වරම්ගොයම්කැපුමටදෙවිඳුගෙන් වරම්මංසොඳ දෙවි වැඳ අවසර ගන්නේපෙම්වඩවනකවි නිතර කියන්නේඉන්වරදක් ඇති මුත් දුර ලන්නේපින්ඇති සැම දෙවි අවසර දෙන්නේමුදුනේ යන ගොන් රජු නේපසුපසයන කිරි ගොනු නේවටදුවනා නාම්බ නේකොඹමඩවා දෙන් සොදි නේමේකාගෙද ගොන් වස්සාකලු‍ගොයියාගෙ ගොන් වස්සාඋගේපිටේ ඇට මැස්සාඑළවාදක්කන් වස්සාදුම්බරකෙතේ වැට බැඳලා රැකුම් බැලුම්මාවැලිගඟේ දිය බැඳලා කෙත‍ට ගිලුම්බොළඳළියන් කර ඔසවා බලන බැලුම්තුම්පත්රටාවයි දුම්බර කෙතේ නෙලුම්ඉඩවරදවසට කොයි ‍ ගොයියාසතරවනන්තර කොටා දමයියාපතරඅකුල් කටු නසා දමයියාවිසුණුකරයි වැසියොති ගිනි දෙයියාවිදලානගුලුත් ඇණ ගසමින්නේවිදලාවිය දඬු ලණු අදිමින්නේයොදලානැකතක් ගෙන සලසන්නේබැඳලාගොන්ගෙයි හි මඩවන්නේඉනේබලාපන් ඉනවට සේල බලාපන්අතේබලාපන් අත වට ගිගිරි බලාපන්කරේබලාපන් කරවට මාල බලාපන්දැදුරුඔයෙන් එන එතනගේ ඔමරි බලාපන්තඹුරු පුබුදු මල් සුවඳයි හැම විටබමරුඇවිත් රොන් ගෙන යති උදයටමදුරුකිඳුරු නද වෙති තද වාතෙටනැඹුරුවෙලා ඉකි ගෝමර තරමටඇදුනිසතක් කොළ පෙති අග තුඩු දීපෙනුණිසුනිල් තණ පත් ලෙස නද දීඇදුනියපුරුකක් ඒ නිසි කල දිපිපුණිගොයම් මල් නව පෙත්තේ දීසෙතක්ලැබේවා තිසරණ සරණේ අවසරමෙලක්දිවට අධිපති සැම දෙවිඳුන් සිහිකරදොසක්ඇතත් දුරු කර සෙත සලසා නිරතුරමදක්කියමි නෙළුම් තහංචිය අපි කවි කරසැමටකියමි වදනක් සිතුසේම අසන් නටසතුටුසිතින් පිළිගනු එය සමාවෙලා මටකෙතටබසින්නට පළමුව බුදු ගුණ සිහි කොටපිහිටපතා දෙවියන්ගේ බසිමුකො කුඹු රටඋදේසිටන් වකුටු කොන්ද දිග ඇරපල්ලාඅතේතියෙන නෙලාපු වල් විසි කරපල්ලාඉනේතියෙන ලේන්සු පොඩි අතට ගනිල්ලාබුදුන්දහම් සඟ සරණින් ගොඩට යමල්ලාතෙල් ගාලා ඉස පීරන් නෑනෝඇටවැල ඇරගෙන බැඳගන් නෑනෝසේලේඅරගෙන ඇඳපන් නෑනෝගොයම්නෙළන්නට යමු අපි නෑනෝකැකුළුතිසරු ඔසරියෙන් වසා ගෙනරුකුළුවළලු දෑතේ නද දී ගෙනමැදලාපුස්කොළ තෝඩු තියා ගෙනවෙලමැද නෙලුමට යමු සැරසි ගෙනරටටගමට ජාතියටත් ගරු කොටපණටකයට අප සැම උදව්වටනිවටනොවී හොඳ කල් ගත කෙරුවටවෙලටබහිමු අපි ගොයම නෙලන්නටබොහොමගන්ට නම් ගොයමෙන් අස්වනුබොහොමහොදට නෙළුමත් ඕනෑ වෙනුකොහොමකලත් බෑ නොහෙලා දැනගනුනෙළුමතමයි අපේ පුරුදුම කහවනුතුනක්ඇදුනි කොළ පෙති ජල මත්තේමදක්පමණ වෙන කොට සිවු පෙත්තේදනක්පමණ වෙන කොට පස් පෙත්තේසයක්ඇදුණි කොළ බොරු නැත සන්නේ.