විපුල්ට දවසට පැයවිසි හතරකට වඩා තිබුණා යැයි හැඟෙන්නේ දවසේ කල කී දේ මොනවාද කියා සොයා බලන විට ය.කතා නොකර අඳුරේ යන නොපෙනීතරු කැකුලක් සේ ඔබ ඇයි නයනීමහද මල් විලේ තනියට නොරැඳීකොයිබ ඇදෙනවද ගමනින් හදිසීසිතුවිල්ලක් වී ඔබ කැළඹෙයි මා සිත මත්තේහසරැල්ලක් වී රඟදෙයි ඔබ මා මුව මඬලේනෙතු කැල්මක් වී සැඟවෙයි ඔබ මා නෙතු අතරේකඳුළැල්ලක් වී වැළපෙයි ඔබ මා හද මැදුරේඅතුපතරේ හිඳිමින් පෙම් ගී ගයනා විහඟුන්අපටද ඒ ඔච්චම් කර රඟන්නෙ රැඟුමන්ඔබ සිතන පරිදි සෙනෙහෙ මගේ නොකරමි සරදම්මංදා තව අදහන්නට බැරි දෝ සිත මනරම්ගී පද මාලාව: විපුල් ධර්මප්‍රිය ජයසේකරසංගීතය: විශාරද ගුණදාස කපුගේගැයුම: බණ්ඩාර අතාවුද1992 පමණවන විට සහන නිවේදකයෙකු වශයෙන් ගුවන් විදුලියට පා තබන විට විපුල් පත්තර කලාව නිසා සාහිත්‍යමයදැනුමෙන් පෝෂණය වූ මිනිසකුව සිටියේ ය.