සෑහෙන දවසක් බ්ලොග පැත්ත පලාතේ එන්නැතුව හිටියා.කගෙවත් බ්ලොග් එකක් බලන්ඩවත් අඩුම තරමේ කකාගේ බ්ලොගේ ඇනෝ කොමෙන්ට් බලන්ඩවත් එන්ඩ හිත දුන්නෑ.විභාගේ ආයෙත් පාරක් කරලා (මේ පාරනං පාඩම් කරලා තමයි විභාගෙ කළේ ) ඊට පස්සේ අර දැවැන්ත විභාගෙකට පස්සේ දැනෙන ශුන්‍යතාවය ඇතුලේ ඔහේ එහෙට මෙහෙට වෙවී ඉඳලා ජීවිතේ හෙන තනුකයි කියලා හිතෙන කොටම පටං ගත්තනේ ආතල් එක.ඔන්න ඉතිං මගේ ඇඟේ දැං ගොජ ගොජ් ගාලා ලේ ධාවනය වෙනවා ආයෙමත්.ජීවිතේ ආයෙමත් තෘප්තිමත්.හැබැයි මම කියන්නේ මේ ආරම්භක පියවර විදිහට තුන් දෙනෙක් විතරක් මරපු එක මදි.ඔයිට වඩා හොඳ "කික්" එකක් එන්ඩ අඩුම තරමේ දෙතුන් සීයක්වත් මරන්ඩ තිබ්බේ.අනිත් එක නිකම්ම වෙඩි තියලා මරන එකෙත් කිසි ගතියක් නෑ.