සියල්ල හැර පියා මේ දොනෝ දාහක් ඉිදිරියේ දෑත් දිගුකර ඔහුගේ ගෙල වටා යවමින් ඔහු මා වෙත ඇද ඒ තොල් උරා බීමට උමතුවක් සිත පැන නගී.ජීවත්ව වුන් ටික කාලයේ මා බැලීමට නොපැමිණි නුඹට සත්තකින්ම මෙය නම් හොඳම දඩුවම යැයි දඩබ්බර මා සිත මුමුණයි.ඔහුගේ කඳුළින් මා වත සේදී යයි.