සිතුම් සුලඟක ඇමිණීහැඟුම් කෙම්බිම් සරමීසුසුම් පැහැ තවරමිනීකවක් සඳ මුව මිමිණී ...‍රැස් දෙන ඉරට ලං විනිලත් හිරු ‍රැසින් මත් විනිමල් සර විතෙන් විස ඉනිනෙත් අඳ සඳක් ඇවිලිනි  ...සුපෙම් අහසක් අහිමිසොවින් සඳ මියැදෙමිනිසසර හුරු ඇස් හැඟුනියලි අහසෙ සඳ උපනි..මැකී යලි සඳ පිපුනීපිපී සඳ බොඳ නොවිනීමසින් මස මෝරමිනිසඳින් අහසද උපනි....සහසැස් සිඹින අහිමිඅහිමිව නොහෙනු හඬමිහැඬු නෙත් සිඹින ම'හිමිහිමි නුඹ අහිමි නොහෙමි....වරෙක සුනිල් එදිරිසිංහයන් , ඉතාමත්ම වේදනාබර ආයාචනාවක් , ලිහිණි කුරුල්ලන් වෙත ගෙන හැර පාන්නේ , සිත ගත් ප්‍රියයාණන් සොයා පියඹා ගොස් , මා මිය යන බවක් හෝ පවසා, ප්‍රේමණීයයා තමන් බලන්නට ගෙන්වා ගන්නැයි කියාය .