මෙරට පාරම්පරික වඩු කර්මාන්තයේ ඉතිහාසය අතීත රජ දවස දක්වා දිවයන්නක්.දඹදෙණිය, යාපහුව, කුරුණෑගල ආදී යුගවල සාක්ෂි අදටත් අපට ඉතිරිව ඇත්තේ ඒ වකවානු වල ජීවත් වූ වඩුවන්ගේ දක්ෂතාව හේතුවෙන්.එහෙත් අපේ සංස්කෘතික උරුමයක්ව වන වඩු කර්මාන්තයට අද හිමිව ඇති ඉරණමයි මේ.බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ පැවති ග්‍රාමීය වඩුමඩු 600 කින් පමණ අද ඉතිරිව ඇත්තේ 50ටත් අඩු සංඛ්‍යාවක්.ඒ ඔවුන්ගේ පාරම්පරික වෘත්තියට විවිධ පාර්ශ්ව වලින් බලපැම් එල්ල විම හේතුවෙන්.ප්ලාස්ටික් ගෘහභාණ්ඩ, දැව නිෂ්පාදන විදේස් රටවලින් ආනයනය කිරීම මෙන්ම දැව වෙනුවට ඇලුමිනියම් නිෂ්පාදන වෙළඳ පොල ආක්‍රමණය කිරීමත් මෙම ගැටලුව උත්සන්න කිරීමට හේතුවක් වෙලා.නගරයේ පිහිටි මහ පරිමාණයේ වඩුමඩු වලින්ද ග්‍රාමීය වඩුවාට එල්ල කරන බලපෑම සුළුපටු නැහැ.බලයට පත් වන සෑම රජයක්ම පාරම්පරික වඩු කර්මාන්තය රැක ගත යුතු බවත්, ඒ වෙනුවෙන් විවිධ සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කළ බව පැවසුවත්, එය සත්‍ය වශයෙන්ම සිදුවී ඇත්ද යන්න ප්‍රශ්නයක්.මේ පිළිබඳව බලධාරීන්ගේ දෑස් විවර වන තෙක් රතු මිනිත්තුව අවධානයෙන්.