1) දීර්ඝකාලීනව රටේ ආහාර සුරක්ෂිතතාව රැකගැනීම සහ දේශීය කෘෂි නිෂ්පාදන පද්ධතිය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ආනයන විකල්ප ලෙස සැලකෙන ප්‍රධාන ආහාර නිෂ්පාදනය දිරි ගැන්වීම.1.1     නාඩු වී කිලෝ ග්‍රෑම් 1ක සහතික මිල රුපියල් 60.00ක් ලෙසත්, නාඩු සහල් කිලෝ ග්‍රෑම් 1ක මිල රුපියල් 110.00ක් ලෙසත් නියම කිරීම.1.2    දේශීය නිෂ්පාදන පිරිවැය අනුව කිරිපිටි සඳහා මිල සූත්‍රයක් හඳුන්වා දීම, ඒ අනුව ආනයනික කිරිපිටි මිල දේශීයව නිෂ්පාදනය කරන කිරිපිටි මිලට වඩා 5%කින් ඉහළ මට්ටමක පවතින ලෙස ආනයනික කිරිපිටි සඳහා විශේෂ පරිභෝජන බදු පැනවීම.1.3    කිරි ලීටරයක් සඳහා ගොවියාට ගෙවන සහතික මිල රුපියල් 100.00 දක්වා ඉහළ දැමීම.1.4    දේශීය පොල් තෙල් නිෂ්පාදන පිරිවැය අනුව ආනයනික, ආහාරයට ගන්නා තෙල් වර්ග සඳහා මිල සූත්‍රයක් හඳුන්වා දීම සහ සියලුම ආහාරයට ගන්නා ආනයනික තෙල් වර්ගවල මිල දේශීයව නිපදවන පොල්තෙල්වල මිලට වඩා 5%කින් ඉහළ මට්ටමක පවතින ලෙස විශේෂ පරිභෝජන බදු පැනවීම.1.5    පිරිපහදු නොකළ ආහාරයට ගන්නා තෙල් වර්ග සහ බාහිරින් තෙල් වර්ග එකතු කළ හෝ සංයුතිය වෙනස් කළ කිරිපිටි, බටර් වැනි ආහාර රට තුළට ආනයනය කිරීම, “ආනයන - අපනයන පනත” යටතේ තහනම් කිරීම සහ පොල් තෙල්වලට වෙනත් තෙල් වර්ග මිශ්‍ර කර ආනයනය කිරීම සහ විකිණීම  “පාරිභෝගික අධිකාරිය පනත” යටතේ තහනම් කිරීම.1.6    තිරිඟු පිටි සහ තිරිඟු ඇට සඳහා පසුගිය වසර 10ක කාලය තුළ ලබා දී ඇති බදු සහන 50%කින් අහෝසි කිරීම හෙවත් නැවත පැනවීම.1.7    ආහාර සඳහා පනවනු ලබන ආනයනික බදු විශේෂ ජාතික අරමුදලකට බැර කිරීම සහ එම අරමුදල් අඩු ආදායම්ලාභීන්ට ආහාර සහනාධාරයක් ලෙස ලබා දීම සහ දේශීය නිෂ්පාදනය ඉහළ දැමීම පිණිස ගොවියාට සහනාධාර ලබා දීම සඳහා පමණක් යෙදවීම.2) දේශීය කර්මාන්තකරුවන්ට වෙළෙඳපොළ පුළුල් කිරීම සඳහා සියලුම රාජ්‍ය මිල දී ගැනීම්වලදී (පරිභෝජනය සහ විකිණීම) දේශීය නිෂ්පාදන සහ සේවා සඳහා ප්‍රමුඛතාව අනිවාර්ය කිරීම සහ ඒ බව ටෙන්ඩර් පත්‍රිකාවල සඳහන් කිරීම.3) ක්ෂුද්‍ර මූල්‍ය ණය  උගුලින් සුළු නිෂ්පාදකයා සහ ගොවියා, විශේෂයෙන්ම කාන්තාවන් ගලවා ගැනීම සඳහා පූර්ණ ජාතික සමීක්ෂණයක් සිදු කිරීම.