රන් වන් එරන් වන් රන්වන් රන රුවට නිල් වන් වරල පීරාලා පිට දිගට රන් වන් වළලු අත දමමින් කළය වට සෙල්ලම් ගමනකින් යනවද ළිඳ ළඟට සඳක් මෙන් මුහුණ ඇගෙ රූසිරි සමන ළඳක් වෙන නොදුටුවෙමි මේ මුළු දෙරණ මොලොක් මට සිලිටු ගත ඔපලූ ලෙසින මලක් වැනි ළපටි රතු පාටින සොබන සවන පිනවන ළඳ බොළඳ සුමිරිය බඳින සිතු බඳේ ඈ වෙත වී පිරිය කුමන ලෙස මැවීදෝ සුරඟන සරිය වචන නැත කියන්නට ඇගෙ රූ සිරිය