වෙසෙසින්ම ඉපැරණි විහාර කර්මාන්තය රාජ්‍ය පාලකයාගේ සිතැඟි පරිදි සිදුවූ කර්මාන්තයක් බව මහා වංශය ප්‍රමුඛව හෙළ වංශකතා පරිශීලනයෙන් පෙනී යයි.මරණාසන්න මොහොතෙහි පවා තමාගේ මූලිකත්වයෙන් ඉදිකරන ලද නිර්මාණ ආස්වාදයෙන් ලද ප්‍රහර්ෂයක් ගැන කියවෙන හෙළ රජ කතා ඉතිහාසයෙන් තහවුරු වන්නේ නිර්මාණකරුවා තරම් ම කලා නිර්මාණය හා ළබැඳියාවක් දැක්වූ ඉතා ඉහළ කලා රසිකත්වයකින් හෙබි හෙළ රාජාවලියක් ලංකාවෙහි පැවැති බවය.