සීතාවක රාජධානි සමයේ බුදු දහම අභිබවා හින්දූ ආගමිකයන්ට රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබීම හේතුවෙන් කන්ද උඩරට රාජ්‍යයේ ආරම්භයත් සමග සබරගමුවේ විසූ භික්‍ෂූන් වහන්සේලා වෙහෙර විහාරස්ථාන අතහැර වනගත වූ බව කිහිප තැනක කියවෙයි.