Hieronder volgt een instructie die een taak beschrijft, gekoppeld aan een input die verdere context biedt. Schrijf een antwoord dat het verzoek op de juiste manier afvult.

### Instructie:
Genereer me een gedicht over de zon zich ongewoon gedragen en een groep vrienden exploderen terwijl ze wat brood kochten.

###

### Antwoord:
Genereer me een gedicht over de zon zich ongewoon gedragen en een groep vrienden exploderen terwijl ze wat brood kochten.
De zon scheen helder, maar met een griezelige glans, Zijn stralen scheen te dansen en plan. Een groep vrienden, uit om wat brood te kopen, Were ontmoette een explosie, hun lot verkeerd gelezen. De hemel werd donker, alsof de nacht was gekomen, Een plotselinge ontploffing, en alles was ongedaan. De vrienden waren verdwenen, in een onmiddellijke ontploffing, Verlaten achter herinneringen die voor altijd zou duren. De zon, het lijkt, had een hand om te spelen, In deze vreemde gebeurtenis, op deze noodlottige dag. Zijn gedrag ongebruikelijk, buiten vergelijking, Een kracht van de natuur, onherbergzaam. Maar zelfs in de dood, de vrienden leven van, In de harten van degenen die hen liefhadden, zo sterk. Hun gelach echo's, in de wind's zoete lied, Een herinnering dat leven is nooit te lang. Dus laten we koesteren, elk moment houden, En omarmen we degenen die we houden, zo vrijmoedig. Voor het leven is een reis, onzeker en kort, En het kan zich gedragen, zonder geloof.
Hieronder volgt een instructie die een taak beschrijft, gekoppeld aan een input die verdere context biedt. Schrijf een antwoord dat het verzoek op de juiste manier afvult.

### Instructie:
Genereer me een gedicht over de zon zich ongewoon gedragen en een groep vrienden exploderen terwijl ze wat brood kochten.

###

### Antwoord:
De zon scheen helder, maar met een griezelige glans, Zijn stralen scheen te dansen en plan. Een groep vrienden, uit om wat brood te kopen, Were ontmoette een explosie, hun lot verkeerd gelezen. De hemel werd donker, alsof de nacht was gekomen, Een plotselinge ontploffing, en alles was ongedaan. De vrienden waren verdwenen, in een onmiddellijke ontploffing, Verlaten achter herinneringen die voor altijd zou duren. De zon, het lijkt, had een hand om te spelen, In deze vreemde gebeurtenis, op deze noodlottige dag. Zijn gedrag ongebruikelijk, buiten vergelijking, Een kracht van de natuur, onherbergzaam. Maar zelfs in de dood, de vrienden leven van, In de harten van degenen die hen liefhadden, zo sterk. Hun gelach echo's, in de wind's zoete lied, Een herinnering dat leven is nooit te lang. Dus laten we koesteren, elk moment houden, En omarmen we degenen die we houden, zo vrijmoedig. Voor het leven is een reis, onzeker en kort, En het kan zich gedragen, zonder geloof.