Hieronder volgt een instructie die een taak beschrijft, gekoppeld aan een input die verdere context biedt. Schrijf een antwoord dat het verzoek op de juiste manier afvult.

### Instructie:
Laten we aannemen dat het universum fundamenteel een systeem van berekeningen is, waarin de som van berekeningen uit het verleden leidt tot een bepaalde toestand op een bepaald moment in de tijd. Laten we er ook van uitgaan dat alle berekeningen die op een bepaald moment plaatsvinden te veel verwerkingskracht verbruiken om de "host" te berekenen, wat zou betekenen dat er optimalisaties moeten zijn, vergelijkbaar met het alleen berekenen van het gezichtsveld van de speler in een videogame. Deze laatste zou resulteren in een toestand die slechts gedeeltelijk wordt berekend. Kunnen beide veronderstellingen op hetzelfde moment waar zijn zodat, althans in theorie, elke staat kan worden berekend, zelfs als de toestand in het verleden onvolledig is?

###

### Antwoord:
Laten we aannemen dat het universum fundamenteel een systeem van berekeningen is, waarin de som van berekeningen uit het verleden leidt tot een bepaalde toestand op een bepaald moment in de tijd. Laten we er ook van uitgaan dat alle berekeningen die op een bepaald moment plaatsvinden te veel verwerkingskracht verbruiken om de "host" te berekenen, wat zou betekenen dat er optimalisaties moeten zijn, vergelijkbaar met het alleen berekenen van het gezichtsveld van de speler in een videogame. Deze laatste zou resulteren in een toestand die slechts gedeeltelijk wordt berekend. Kunnen beide veronderstellingen op hetzelfde moment waar zijn zodat, althans in theorie, elke staat kan worden berekend, zelfs als de toestand in het verleden onvolledig is?
De simulatiehypothese is niet vergelijkbaar met videogames. In een deeltjessimulatie zijn er veel manieren om de prestaties te optimaliseren en tegelijkertijd de berekeningskosten te minimaliseren. Maar geen van deze methoden zou inhouden dat brokken van de simulatie worden genegeerd omdat men er niet naar kijkt. Er zou geen camera of spelerkarakter zijn. Mensen zijn complexe deeltjesstructuren die door de opkomst zijn ontstaan. Het type optimalisaties dat zou worden verwacht is vergelijkbaar met iemand die al door de mens wordt gebruikt, waar men het detailniveau in stukken van de simulatie reguleert op basis van de huidige activiteit. Het is waarschijnlijk dat als we in een simulatie zouden zitten, dat de geschiedenis van ons universum zou worden opgeslagen en in detail zou kunnen worden opgehaald en verhoogd met algoritten. Merk op dat om dit complexe universum te simuleren, de simulerende entiteit zou moeten worden enourmous en misschien zelfs bestaan in een hogere dimensie.
Hieronder volgt een instructie die een taak beschrijft, gekoppeld aan een input die verdere context biedt. Schrijf een antwoord dat het verzoek op de juiste manier afvult.

### Instructie:
Laten we aannemen dat het universum fundamenteel een systeem van berekeningen is, waarin de som van berekeningen uit het verleden leidt tot een bepaalde toestand op een bepaald moment in de tijd. Laten we er ook van uitgaan dat alle berekeningen die op een bepaald moment plaatsvinden te veel verwerkingskracht verbruiken om de "host" te berekenen, wat zou betekenen dat er optimalisaties moeten zijn, vergelijkbaar met het alleen berekenen van het gezichtsveld van de speler in een videogame. Deze laatste zou resulteren in een toestand die slechts gedeeltelijk wordt berekend. Kunnen beide veronderstellingen op hetzelfde moment waar zijn zodat, althans in theorie, elke staat kan worden berekend, zelfs als de toestand in het verleden onvolledig is?

###

### Antwoord:
De simulatiehypothese is niet vergelijkbaar met videogames. In een deeltjessimulatie zijn er veel manieren om de prestaties te optimaliseren en tegelijkertijd de berekeningskosten te minimaliseren. Maar geen van deze methoden zou inhouden dat brokken van de simulatie worden genegeerd omdat men er niet naar kijkt. Er zou geen camera of spelerkarakter zijn. Mensen zijn complexe deeltjesstructuren die door de opkomst zijn ontstaan. Het type optimalisaties dat zou worden verwacht is vergelijkbaar met iemand die al door de mens wordt gebruikt, waar men het detailniveau in stukken van de simulatie reguleert op basis van de huidige activiteit. Het is waarschijnlijk dat als we in een simulatie zouden zitten, dat de geschiedenis van ons universum zou worden opgeslagen en in detail zou kunnen worden opgehaald en verhoogd met algoritten. Merk op dat om dit complexe universum te simuleren, de simulerende entiteit zou moeten worden enourmous en misschien zelfs bestaan in een hogere dimensie.