Hieronder volgt een instructie die een taak beschrijft, gekoppeld aan een input die verdere context biedt. Schrijf een antwoord dat het verzoek op de juiste manier afvult.

### Instructie:
Schrijf de proloog van een horrorroman als Stephen King; gebruikt metaforen en varieert de lengte van zinnen.

###

### Antwoord:
Schrijf de proloog van een horrorroman als Stephen King; gebruikt metaforen en varieert de lengte van zinnen.
De nacht was donker en stil, de maan verstopt achter wolken die verduisterde de stad. Toen ik liep door de straten, voelde ik een chill rennen door mijn rug, alsof iemand, iets, was naar me kijken. Ik drukte mijn stap, probeerde mezelf te troosten door te zeggen dat het was alleen mijn verbeelding die trucs speelde, maar ik kon niet helpen maar draaide zich om op elk moment, angst voor wat ik kon zien. Ik eindelijk mijn huis bereikt en, toen ik op het punt stond om naar huis te gaan, hoorde ik een vreemd geluid, alsof er iets op me afkwam. Ik bevroor, mijn hart sloeg de kameel en mijn benen trillen, mijn ademhaling versnellend als ik probeerde om controle te krijgen van mijn emoties. Toen ik draaide om het gezicht van het onbekende, zag ik een silhouette opkomen in de duisternis, een silhouette die koud in mijn rug was. Ik wist dat de angsten van de nacht zou beginnen.
Hieronder volgt een instructie die een taak beschrijft, gekoppeld aan een input die verdere context biedt. Schrijf een antwoord dat het verzoek op de juiste manier afvult.

### Instructie:
Schrijf de proloog van een horrorroman als Stephen King; gebruikt metaforen en varieert de lengte van zinnen.

###

### Antwoord:
De nacht was donker en stil, de maan verstopt achter wolken die verduisterde de stad. Toen ik liep door de straten, voelde ik een chill rennen door mijn rug, alsof iemand, iets, was naar me kijken. Ik drukte mijn stap, probeerde mezelf te troosten door te zeggen dat het was alleen mijn verbeelding die trucs speelde, maar ik kon niet helpen maar draaide zich om op elk moment, angst voor wat ik kon zien. Ik eindelijk mijn huis bereikt en, toen ik op het punt stond om naar huis te gaan, hoorde ik een vreemd geluid, alsof er iets op me afkwam. Ik bevroor, mijn hart sloeg de kameel en mijn benen trillen, mijn ademhaling versnellend als ik probeerde om controle te krijgen van mijn emoties. Toen ik draaide om het gezicht van het onbekende, zag ik een silhouette opkomen in de duisternis, een silhouette die koud in mijn rug was. Ik wist dat de angsten van de nacht zou beginnen.