Onların sonu həlakdır. Onların allahı qarınlarıdır. Öz rüsvayçılıqları ilə fəxr edir, yalnız dünyəvi şeylər barədə düşünürlər.
Абур чеб телеф хьунихъ физва. Абурун аллагь чпин руфун я, абуру гьи кардал дамахзаватӀа, гьада абур беябурзава. Абурун фикирар и дуьньядиз хас крарихъ элкъвенва.
Их конец - погибель, их бог - это их желудок, и то, чем они хвалятся, позорит их; их мысли направлены на земное.