İbrahimin nökəri onların sözlərini eşidəndə yerə qapanıb Rəbbə səcdə etdi.
И гафарин ван хьайи Ибрагьиман лукӀ пел чилив агакьдайвал Реббидиз икрам авуна.
Услышав эти слова, слуга Ибрахима склонился перед Вечным до земли.