İsa Zeytun dağının aşağı düşən yamacına yaxınlaşanda çoxlu şagird gördükləri bütün möcüzələr üçün sevinib uca səslə Allaha həmd etməyə başladı.
Ам Зейтун пелен кӀаниз мукьва хьайила, Адан гзаф кьадар тилмизри, чпиз икьван аламатар къалурай Аллагьдал шад яз, гьарай ацалтна шукурар ийиз хьана.
И когда Он приблизился к месту, где дорога спускается с Оливковой горы, всё множество учеников начало радостно и громко прославлять Всевышнего за все чудеса, которые они видели: