Sonra o ölkənin xalqının yanında Efrona belə dedi: "Xahiş edirəm, mənə qulaq as: tarlanın dəyərini verirəm, onu məndən götür, qoy mən də öz ölümü orada basdırım." Efron İbrahimə cavab verdi: "Ay ağam, mənə qulaq as: torpağın qiyməti dörd yüz şekel gümüşdür; mənimlə sənin aranda bu nədir? Gətir, ölünü basdır." İbrahim Efronun sözünü qəbul edib Xetlilərin yanında Efronun dediyi kimi tacirlərin tərəzi daşları ilə dörd yüz şekel gümüş çəkdi. Beləcə Mamre qarşısındakı Maxpelada olan Efronun tarlası, oradakı mağara, tarlada və onun ərazisində olan bütün ağaclar Xetlilərin önündə - şəhər darvazasında yığılanların qarşısında İbrahimin mülkü oldu.
Ибрагьима Эфраназ икӀ лагьана - кӀватӀ хьанвай вирибуруз адан ван атана: "Заз килиг, ваз тавакъу я: за кьейиди кучукдай чуьлдай завай гимиш кьабула!" "Хъсан я, зи агъа!" - жаваб гана Эфрана. - "Гила вуна заз яб це. И чуьлдин къимет гимишдин кьуд виш шекъел я - ана ви кьейиди кучукун патал им зазни ваз гзаф яни?" Ибрагьим Эфранан къиметдихъ галаз рази хьана ва адаз ахьтин кьадар гимиш атӀана алцумна хьи, гьикьван ада шагьидар тир хетарни алай чкадал тайинарнайтӀа: тажиррин арада икьрар хьанвай заланвилел асас яз кьуд виш шекъел. Гьа икӀ Мамредин патарив гвай Махпелада экӀя хьанвай чуьл кьветӀни, анай экъечӀнавай вири тарарни галаз Ибрагьиман хсусиятдиз элкъвена. Идан шагьидарни шегьердин варарив кӀватӀ хьанвай вири хетар тир.
и сказал Эфрону при них: - Выслушай же и ты меня. Я уплачу цену поля. Прими её от меня, чтобы я мог похоронить там умершую. Эфрон ответил Ибрахиму: - Послушай меня, господин мой, земля ценой в пять килограммов серебра - разве это много для тебя или для меня? Хорони свою умершую. Ибрахим согласился с условиями Эфрона и отвесил ему цену поля, названную при хеттах: пять килограммов серебра, по мере, принятой у купцов. Так поле Эфрона в Махпеле, рядом с Мамре, - и поле, и пещера на нём, и все деревья в границах поля - перешли в собственность Ибрахиму в присутствии всех хеттов, которые пришли к городским воротам.