O zaman şagirdlər İsaya təklikdə yaxınlaşıb dedilər: "Nə üçün biz o ruhu qova bilmədik?" İsa da onlara dedi: "İmanınız az olduğu üçün. Çünki sizə doğrusunu deyirəm: bir xardal toxumu qədər imanınız olarsa və siz bu dağa "buradan oraya köç" desəniz, o köçər və sizin üçün mümkün olmayan heç bir şey olmaz."
Иса текдиз амайла, Адан патав тилмизар атана: - А кар чалай вучиз алакьначир? - хабар кьуна абуру. - Куь иман зайиф тирвиляй - лагьана Ада. - За квез рикӀивай лугьузва: куь иман финдин твар кьван авайтӀа, квевай и пелез "Инлай анихъ хьухь" лагьана эмир гуз жедай, пелни анихъ жедай. Квехъ ахьтин иман аватӀа, квелай алакь тийидай гьич са карни жедач. Исади Вичин кьиникьикай кьвед лагьай гъилера лугьун
Потом, оставшись с Исой наедине, ученики спросили: - Почему же мы не смогли изгнать его? Иса ответил: - Потому что у вас мало веры. Говорю вам истину: если бы ваша вера была величиной хоть с горчичное зерно, то вы могли бы этой горе сказать: "Передвинься отсюда туда," и она бы передвинулась; для вас не было бы ничего невозможного.