Ondan ümidlərini kəsdikdə məsləhətləşmək üçün bir kənara çəkildilər. Onların böyüyü dedi: "Atanızın sizə Allaha and içdirməsi, bundan əvvəl də Yusufa qarşı haqsızlıq etdiyiniz yadınızdadırmı? Atam mənə izin verməyincə və ya mənə aid Allah hökm verməyincə, mən bu yerdən ayrılmayacağam. O, hökm verənlərin ən yaxşısıdır.
Ва абурун умуд атӀайла адакай, абур чинеба меслят авун патал кьилди хьана. Абурун чӀехида лагьана: "Бес, квез чизвачни квевай куь бубади Аллагьдин патай тир икьрар къачунвайди, ва виликдай Йу́суфан гьакъиндайни куьне къайгъусузвал авунвайди?! гьич санизни элячӀдач зун чилелай, та заз бубади ихтияр гудалди, ва я Аллагьди зи патахъай са кар гьукум ийидалди. Ва Ам - гьукум ийидайбурун виридалайни хъсанди я эхир!
И когда они отчаялись в нём, то остались наедине совещаться. Сказал их старший: "Разве не знаете вы, что отец ваш уже взял с вас клятву перед Аллахом? И раньше вы поступили несправедливо с Йусуфом. И не покину я эту землю, пока не позволит мне отец или не разрешит для меня Аллах. И Он - лучший из решающих.