Ayələrimiz onlara oxunduğu zaman sanki ona eşitmirmiş, qulaqlarında tıxac varmış kimi təkəbbürlə üz çevirər. Sən belələrini ağrılı-acılı bir əzabla müjdələ.
Ва адаз Чи аятар кӀелайла, ам такабурлудаказ кьулухъ элкъвезва - вичиз абурун ван тахьанвай хьиз, на лугьуди адан япара бишивал ава. Бес, муштулух це адаз - азиятлу азабдин!
А когда читаются ему Наши знамения, он надменно отворачивается, как будто бы и не слышал их, как будто бы в ушах у него глухота. Обрадуй же его мучительным наказанием!