Onun arvadı durmuşdu. O, güldü. Biz onu İshaqla, ardınca da Yaqubla müjdələdik.
Ва адан паб акъвазнавай, ва ам хъуьрена; ва Чна адаз шад хабар гана Исгьа́къакай, ва Исгьа́къан гуьгъуьнай - Йакъу́бакай.
А жена его стояла и рассмеялась; и обрадовали Мы её вестью об Исхаке, и за Исхаком - о Йакубе.