Esav Yaqubu qarşılamaq üçün qaçıb onu qucaqladı və boynuna sarılıb öpdü. Onlar ağlaşdılar.
Амма Эсава тадиз адан вилик зверна, гардан кьуна хурув чуькьвена темен гана - ва кьведни шехьна.
Но Есав побежал Якубу навстречу, обнял его, бросился ему на шею и расцеловал его; и они заплакали.