dedilər: "Ey Lut! Biz sənin Rəbbinin elçiləriyik. Onlar əsla sənə zərər yetirə bilməzlər. Gecənin bir vaxtında arvadından başqa ailənlə yola düş. Qoy içinizdən heç kəs dönüb arxaya baxmasın. Çünki onların başına gələcək müsibət onun da başına gələcəkdir. Onların vaxtı səhərdir. Məgər səhər yaxın deyilmi?"
Абуру лагьана: "Эй, ЛутӀ! Гьакъикъатда, чун - ви Раббидин векилар я, вав гьич агакьдач., йифен рекье гьат жуван хизанарни галаз йиф кумаз, - ва къуй квекай садни кьулухъ элкъуьн тавурай, - ви паб квачиз, гьакъикъатда, адав атӀабурув агакьдайди агакьда. Гьакъикъатда, абуруз хиве кьунвай вахт - сабагь я. Бес, сабагь мукьвал алачни?!"
Сказали они: "О Лут! Поистине, мы - посланники Господа твоего. Никогда они до тебя не дойдут. Отправься же в путь со своей семьёй по части ночи. И пусть не оборачивается из вас никто, кроме твоей жены, - поистине, постигнет её то, что постигнет их. Поистине, назначенный срок для них - утро. разве утро не близко?"