Xalqın arasında olan alçaq yadellilərin iştahası ifrat dərəcədə artdı. İsrail övladları da yenə ağlayıb dedilər: "Kaş ki yeməyə ətimiz olaydı!
Абурун арада авай чара ксариз рикӀел атай герек авачир вуч хьайитӀани кӀан жез хьана. И чӀавуз Исраилдин рухвайрини абурухъ галаз санал мад шехьиз лугьуз хьана: "Чна садра як тӀуьнайтӀа!
Чужеземцы, которые были среди них, стали очень прихотливы в пище. Тогда и исраильтяне вновь принялись плакать вместе с ними и говорить: - Поесть бы нам мяса!