Onlar dedilər: "Ey Şueyb! Atalarımızın ibadət etdikləri, yaxud mallarımızı istədiyimiz kimi istifadə etməkdən vaz keçməyimizi sənə namazınmı əmr edir? Doğrudan da, sən yumşaq xasiyyətlisən, ağıllısan."
Абуру лагьана: "Эй, Шуайб! Ваз ви кпӀуни эмирзавани чна, чи бубайри ибадатзавай затӀар тун, ва я чна чи мал-девлетдин гьакъиндай чаз вуч кӀанзаватӀа гьам авун тун?! Бес, гьакъикъатда, вун - къанажагълу, хъсан тедбир авай кас я, эхир!!"
Сказали они: "О Шуайб! Неужели твоя молитва повелевает нам оставить то, чему поклонялись отцы наши, или распоряжаться с нашим имуществом, как мы пожелаем? Поистине, ты, - конечно, сдержанный, благоразумный."