İbram çox varlandı: onun çoxlu sürüsü və qızıl-gümüşü oldu. Negevdən çıxıb bir yerdən o biri yerə keçərək Bet-Elə qədər - Bet-Ellə Ay şəhəri arasında əvvəllər çadır qurduğu yerə getdi. İbram o vaxt düzəltdiyi qurbangahın yanına çatdı və orada Rəbbə sitayiş etdi.
Ибрам гзаф девлет авайди тир - гьам мал-къарадин, гьам гимишдин, гьамни къизилдин жигьетдай. Негевдай ам элкъвена Бет-Элдиз хтана - вич виликдай акъвазай ва Реббидин тӀвар кьуна къурбанган эцигай Бет-Элдинни Гъайдин арада авай чкадал.
У Ибрама теперь было много скота, серебра и золота. Из Негева он продолжил путь, пока не пришёл в Вефиль, к тому месту, где некогда стоял его шатёр, между Вефилем и Гаем, к тому месту, где он прежде построил жертвенник. Там Ибрам призвал имя Вечного.