Şaul Rəbbin şagirdlərinə qarşı hələ də ölüm hədələri yağdırırdı. Baş kahinin yanına gedib ondan Dəməşq sinaqoqlarına yazılan məktublar istədi ki, orada İsa yolunu tutan kişi və qadınlardan kimi tapsa, əl-qolunu bağlayıb Yerusəlimə gətirmək üçün səlahiyyəti olsun.
Шаула Реббидин тилмизрин кьилел тӀурфан акъудзавай, ам абур яна рекьиз кӀанз хъиле кузвай. Шаулаз Шам шегьерда Исадихъ иман авунин рекье авай ксар - гьам итимар, гьамни папар - гъилер кутӀунна Ярусалимдиз хкиз кӀанзавай. И кар авун патал ада кьилин хахамдивай Шамда авай синагугриз чарар кхьин тӀалабна.
Шаул по-прежнему кипел ненавистью, желая смерти ученикам Повелителя Исы. Он пришёл к верховному священнослужителю и попросил у него письма в Дамаск к начальствующим в молитвенных домах иудеев, чтобы он мог арестовывать и приводить в Иерусалим всех принадлежащих Пути, кого сможет найти там, будь то мужчины или женщины.