tarlasının qurtaracağında ona məxsus olan Maxpela mağarasını mənə satsın, yanınızda qəbir düzəltmək üçün onu tam dəyəri ilə mənə versin." Efron Xetlilərin arasında oturmuşdu. Xetli Efron şəhər darvazasının yanına yığılan bütün Xetlilərin önündə İbrahimə belə cavab verdi: "Yox, ağam, mənə qulaq as: mən tarlanı və orada olan mağaranı sənə verirəm, öz xalqımın adamları önündə onu sənə verirəm; get ölünü basdır."
адан чуьлдин къерехда авай Махпелан кьветӀ заз маса це лагьана тӀалаба. Заз ам куьнни алаз гимишдин атӀай къиметдай, ам мейит кучукнавай чка хьун патал, маса гурай." "Ваъ гьа, зи агъа!" - жаваб гана хетийрин арада авай Эфрана ва адан шегьердин варарив ацукьнавай вири хетийриз адан ван хьана. - "Заз килиг: а чуьл, кьветӀни галаз санал, зи патай савкьват яз кьабула. Зи халкь шагьид я: за ваз и чуьл, вуна анал ви кьенвайди кучукун патал, пишкешзава!"
чтобы он продал мне пещеру Махпелу, которая принадлежит ему и находится на краю его поля. Пусть продаст её мне за полную цену как место для погребения среди вас. Хетт Эфрон сидел среди своего народа и ответил Ибрахиму при всех хеттах, которые пришли к воротам его города. Он сказал: - Нет, господин мой, послушай меня. Я отдаю тебе поле и отдаю тебе пещеру, которая на нём. Я отдаю тебе это в присутствии моего народа. Хорони свою умершую.