O, Rəbbə dua edərək dedi: "Ya Rəbb! Mən hələ ölkəmdə ikən bunu demirdimmi? Buna görə də mən Tarşişə qaçdım, çünki bilirdim, Sən lütfkar, rəhmli, hədsiz səbirli, bol məhəbbətli Allahsan və rəhm edib bəla göndərməzsən.
Ада Реббидиз дуьаярна, лагьана: "Я Ребби! Бес за зи уьлкведа авайла лагьайдини гьа и гафар туширни? Зун Таршишдизни гьавиляй катайди я, вучиз лагьайтӀа заз чизвай хьи, Вун - хъсан, рикӀ регьимлу, яргъалди сабур хуьдай, гзаф мергьяматлу Аллагь я ва Вуна мусибат ийиз кӀан хьуникай гьайиф чӀугвада.
Он стал молиться Вечному: - О Вечный, разве не это я говорил, когда ещё был дома? Поэтому-то я и бежал в Фарсис. Я же знал, что Ты Бог милостивый и милосердный, долготерпеливый и богатый любовью и не желаешь насылать беду.