Dünya həyatının misalı göydən endirdiyimiz suyun misalına bənzəyir ki, onun sayəsində insanların və heyvanların yediyi yer bitkiləri bir-birinə qatışır. Nəhayət, yer öz bərbəzəyinə bürünüb rövnəqləndiyi və onun sakinləri qadir olduqlarını güman etdikləri zaman gecə yaxud gündüz əmrimiz yerə yetişər. Biz onu, elə bir biçilmiş sahəyə döndərərik ki, sanki dünən heç bol olmamışdı. Biz ayələri düşünən bir qövm üçün beləcə izah edirik.
И дуьньядин уьмуьрдин мисал ухшар я циз Чна цавай авуднавай; ва ам акахьзава чилин набататар инсанри ва малари недай. Та, чили вичин безетмишвал къачурла ва гуьрчег хьайила, ва адан агьалийри чеб адал къудратлу яз фикирайла, адав Чи эмир агакьзава йифиз ва я юкъуз ва Чна ам гвенвайди хьиз ийизва, гуя накь ам кардик квачир. Гьа икӀ - Чна баян гана ачухарзава делилар фикирзавай ксар патал!
Ведь по примеру ближайшая жизнь подобна воде, которую низвели Мы с неба: смешались с нею растения земли, от которых питаются люди и животные. Когда же приобретает земля своё украшение и разукрашивается, и подумали обитатели её, что они властны над ней, приходит к ней Наше повеление ночью или днём, и делаем Мы её пожатой, как будто бы и не была она богатой вчера. Так распределяем Мы знамения для людей, которые размышляют!