Onda oğlan özünə gəlib dedi: "Atamın nə qədər muzdlu işçisi var, hamısının da doyunca yeməyə çörəyi var. Mənsə burada acından ölürəm!
Кьили ван авурла, ада вичи вичикди лагьана: "Зи бубадихъ гьакъидалди кӀвалахзавайбур гьикьван аватӀани, абур вири тухни я ва недайди абуруз амукьни ийизва, амма зун ина гишила рекьизва!
И, опомнившись, он сказал: "Сколько наёмных работников в доме моего отца, и у них пища в избытке, а я здесь умираю от голода!