Bir zaman Loğman öz oğluna nəsihət edərək demişdi: "Oğlum! şərik qoşma. Həqiqətən, Allaha şərik qoşmaq böyük zülmdür!"
Ва ингье Лукьмана вичин хциз вяз ийиз, лагьана: "Я, зи хва! Аллагьдиз шерик гъимир:, гьакъикъатда, ширк - чӀехи зулум я."
И вот сказал Лукман своему сыну, увещая его: "О сын мой! Не придавай Аллаху сотоварищей: поистине, многобожие -однозначно, великое притеснение."