Yaqub atasına dedi: "Sənin ilk oğlun Esavam. Dediyin kimi elədim. Qalx otur və gətirdiyim ov ətindən ye ki, mənə xeyir-dua verəsən."
"Зун Эсав я, ви сифте хва, - жаваб гана Якьуба. - Вуна заз лагьайвал, за вири тамамарна. Са тӀимил хкаж хьухь, ацукь ва гъуьчрен якӀун дад аку, заз ви хийир-дуьа ийидайвал."
Якуб сказал отцу: - Я - Есав, твой первенец. Я сделал, как ты сказал. Прошу, приподнимись, сядь и поешь моей дичи, чтобы ты мог благословить меня.