Bir zaman İmranın zövcəsi demişdi: "Ey Rəbbim! Mən bətnimdəkini Sənə bir qul olmaq üçün nəzir etdim. məndən qəbul et! Həqiqətən, Sən Eşidənsən, Bilənsən."
Имра́нан папа лагьай вахт: "Рабби, гьакъикъатда, за зи руфуна авайди Ваз незуьрнава - михьиз азаднаваз, - кьабул ая зи патай, гьакъикъатда, Вун - Вири Ванер Къведайди, Вири Чидайди я!"
как сказала жена Имрана: "Господи! Поистине, я дала обет Тебе то, что у меня в утробе, освобождённым . Прими же от меня! Поистине, Ты - Слышащий, Знающий."