Hamımız bir zamanlar həmin insanlar arasında cismin və əqlin istəklərini yerinə yetirərək cismani təbiətimizin ehtiraslarına görə həyat sürürdük. Beləliklə, təbiətcə digər insanlar kimi Allahın qəzəbinə düçar idik.
Са мус ятӀани чун гьахьтинбур тир ва чна чи крар тӀебии гьевесриз кӀандайвал, жуван явавилив кьурвал ийизвай. Амай вирибур хьиз, чунни Аллагьдин хъиле вилив хуьзвай.
Мы все когда-то были такими и поступали по своим природным желаниям, следуя своей похоти. Нас, как и всех остальных, ожидал гнев Всевышнего.