 அல்லாதவன் வாயில் கள்ளை வார்  அல்லார் அஞ்சலிக்கு நல்லார் உதை மேல்  அல்லாவுக்குக் குல்லாப் போட்டவன் முல்லாவுக்குச் சல்லாப் போட்டானாம்  அல்லாவை நம்பிக், குல்லாவைப் போட்டால் அல்லாவும் குல்லாவும் ஆற்றோடே போச்சு  அல்லி பேரைக் கேட்டாலும் அழுத பிள்ளை வாய் மூடும்  அல்லும் பகலும் கசடு அறக் கல்  அல்லோல கல்லோலப் படுகிறது  அலுத்துச் சலித்து அக்காள் வீட்டுக்குப் போனாளாம்; அக்காள் இழுத்து மச்சானிடம் விட்டாளாம்