 போனாசெரா : நான் நீதிக்காக கேட்கிறேன். தாதா கார்லியோன்: இது அநீதி. உன் மகள் உயிருடன் இருக்கிறாள்.  போனாசெரா : என் மகள் அவதிபடுவதுபோல்,அவர்களும் படட்டும். நான் உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம்  தரணும்? தாதா கார்லியோன் : போனாசெரா,போனாசெரா! நான் உனக்கு என்ன தவறு இழைத்தேன் ,என்னை ஏன்  இவ்வளவு மரியாதைக்குறைவாக நடத்துகிறாய்?  நீ என்னிடம் நட்பு பாராட்ட வந்திருந்தால்,உன் மகளை காயபடுத்திய அந்த கழிசு இந்நேரம் அவதிப்பட்டு கொண்டிருக்கும் . உன்னை போன்ற நேர்மையானவர்களுக்கு எதிரிகள் ஆனவர்கள், எனக்கும் எதிரிகளே. பிறகு,உன்னை கண்டு அவர்கள் அஞ்சுவார்கள். போனாசெரா: அறிவுதந்தையே! என் நண்பன் ஆகுங்கள். [தாதா தொழுயர்த்துகிறார், போனாசெரா தாதா முன் மண்டியிட்டு,அவர் கரத்தை முத்தமிடுகிறார்] தாதா கார்லியோன்: நல்லது. ஒரு நாள், அந்நாள் வராமலும் போகலாம், எனக்கு வேலை செய்ய உன்னை கூப்பிடுவேன். அன்று வரை - இந்நீதியை என் மகள் திருமண நாளன்று நான் உனக்கு தரும் அன்பளிப்பாக ஏற்றுகொள். போனாசெரா: நன்றி,அறிவுதந்தையே!