 “கடவுள் வந்து விட்டார் என்று சொன்னால், ‘இருக்கிறார்’ என்று சொல்லி விட்டுப் போவோம். நமக்கு என்ன நட்டம் அதிலே”  “இதற்கு முன்பெல்லாம் பொதுக் கூட்டங்களில் நான் பேசும்போது, என் மீது சாணி விழும், மலம் விழும், கற்களை, செருப்புகளை என்மீது வீசுவார்கள், ஆனால், இன்றைக்கு நீங்கள் மாலை போடுகிறீர்கள், காசு கொடுக்கிறீர்கள். இப்பொழுது எனக்கே என் மீது கொஞ்சம் சந்தேகம் ஏற்படுகின்றது. நாம் கொள்கையிலிருந்து நழுவி விட்டோமோ என்று நினைத்துப் பார்த்தேன். இல்லை; இல்லை; மக்களுடைய அறிவு வளர்ந்திருக்கிறது. பக்குவப் பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது இப்பொழுது தோன்றுகிறது”  “தற்குறியில் இரண்டு வகையான தற்குறிகள் இருக்கிறார்கள். ஒன்று படித்த தற்குறி; மற்றொன்று படிக்காத தற்குறி. படிக்காத தற்குறி தனக்குத் தெரியாததைத் ‘தெரியாது’ என்று சொல்லுவான். இந்தப் படித்த தற்குறி இருக்கிறானே தனக்குத் தெரியாது என்பதே இவனுக்குத் தெரியாது”   “எனக்குக் கருத்துக்கள் தான் முக்கியம். அதை எப்படிச் சொல்லுகிறார்கள் என்பது மட்டும் அல்ல. எங்கே போனாலும், கருத்துக்களுக்குத்தான் மரியாதை கொடுக்கக் கூடியவனே தவிர, வெறும் எழுத்தாளர்களுக்கு மரியாதை கொடுக்கக்கூடியவன் அல்ல; எழுத்தாளர்கள் எல்லாரும் கருத்தாளர்களாக இருந்தால்தான் இந்தச் சமுதாயம் பயன் அடையும்”  “முட்டாள்தனம் என்ன உனக்கே சொந்தம் என்று நினைத்தாயா? அது உலகத்துக்கே சொந்தம்”  “வலது கால் மட்டும் என்ன நல்ல கால், இடது கால் நொண்டிக்காலா? இவன் காலிலேயே பிரித்து விட்டானே. அப்புறம், ஆளிலே ஏன் பிரிக்க மாட்டான். இராணுவத்திலே கூட இடது காலைத் தான் முதலில் வைக்கச் சொல்லுகிறார்கள். அவன் நாட்டையே காக்கிறான்”  “பெண்களுக்குச் சமவாய்ப்பை உண்டாக்கி விட்டோமேயானால் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சமவிகிதம் என்ற நிலையை உருவாக்கி விட்டால், எந்தக் குழந்தையாக இருந்தால் என்ன என்ற நினைப்பை அவர்கள் உருவாக்கிக் கொள்வார்கள்”  “தகுதி என்ன தகுதி, வெங்காயம் நாலு தடவை திருப்பிச் செஞ்சா எந்தத் தொழிலும் பழக்கமாயிட்டுப் போகுது. ஒரு முட்டாள் பத்து வருஷம் ஒரே தொழிலைச் செய்தால், அந்தத் தொழிலில் திறமைசாலி ஆயிடறான்”