தந்தை பெரியாரின் தொண்டர்கள் நடத்தும் எந்தக் கிளர்ச்சியும் மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடன் அமைதியாகவும், ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமலும்; பொதுச் சொத்துக்கு நாசமோ; பொது மக்களுக்கு இடையூறோ, பொது ஒழுக்கத்திற்குச் சிறிதும் கேடோ இன்றி நடக்கும் என்பது நாடறிந்த உண்மை. அரசியல் கட்சிகளுக்கு ஆயுள் அற்பமானது. இந்தச் சமுதாய இயக்கமோ மனிதப் புல் பூண்டு உள்ள வரை அதன் நிழலோடு நிழலாக நின்று பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கக் கூடியது. சர்க்கரைப் பேச்சு பேசி, சாதுர்யமாக மக்கள் கையில் உள்ள வாக்குச்சீட்டைப் பறிப்பதுதான் ஜனநாயக அரசியல்வாதிகளின் பொதுத்தொண்டு. பெரியார் எதை எடுத்தாலும் சிந்தித்தேதான் முடிவு எடுத்துச் செயல்படுவார்களே தவிர, எதையும் அவர்கள் கனவாக நினைப்பதே இல்லை. கசப்பான மருந்து தந்து, தேவைப்பட்டால் கத்தியை எடுத்து அறுவை சிகிச்சையும் செய்து நோயாளியை எப்படியும் பிழைக்க வைக்கும் எதிர் நீச்சல் தொண்டே எங்கள் இயக்கத் தொண்டு. வீட்டார் எதிர்ப்பு, தெருவார் எதிப்பு, ஊரார் எதிர்ப்பு என்றளவில் எங்களுக்கு இருக்கும் எதிர்ப்பின் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே இருக்கும். கடவுளின் பெயராலும், மதத்தின் பெயராலும், சாஸ்திர சம்பிரதாயங்களின் பெயராலும் அறிவு ஆயுள் கைதியாக அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது. நம்மைப் பற்றி எவ்வளவு கேவலமாக சாஸ்திரங்கள் என்ற பெயரில் கூறப்பட்டு இருக்கின்றன. இத்தகைய சாஸ்திரங்களைப் பெண்கள் ஒருபோதும் மதிக்கவே கூடாது; ஒழித்துக்கட்ட முன்வரவேண்டும்.