நான்காவது காண்டமான கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இருந்து சில பொன்மொழிகள்: 1. நாஹம் ஜானாமி கேயூரே நாஹம் ஜானாமி குண்டலே / நூபுரே த்வபிஜானாமி நித்யம் பாதாபிவந்தனாத் // (அத்.6, சுலோகம் 22) கை வளையங்களை நான் அறியவில்லை; காது குண்டலங்களை நான் அறியவில்லை. அன்றாடம் பாதங்களை வணங்குவதால் கால் கொலுசுகளை (அன்னையாருடையதாக) அறிவேன். இது லட்சுமணன் சொன்ன பேச்சு.   பறந்து செல்லும் புஷ்பகவிமானத்திலிருந்து கீழே தூக்கி எறியப்பட்ட சீதையின் ஆபரணங்களை மூட்டை கட்டி வைத்திருந்த வானரர்கள் அதை இராமனிடம் காட்டியபோது, இராமன் லட்சுமணனிடம் கேட்கிறார்: இதெல்லாம் உனக்கு சீதையினுடையதாக அடையாளம் தெரிகிறதா, என்று. அதற்கு லட்சுமணன் கொடுத்த பதில் இது! 2. ந கச்சின் ந அபராத்யதி (அத்.36. சு. 11) தவறு செய்யாதவரே இல்லை. மழைக்காலம் முடிந்தும் சுக்ரீவன் சீதையைத்தேடுவதற்கு ஒரு ஏற்பாடும் செய்யவில்லையோ என்று சந்தேகப்பட்டு இராமன் லட்சுமணனை போய்ப் பார்த்துவிட்டு வரச் சொல்கிறார். கோபத்துடன் கிஷ்கிந்தா நகரத்தில் வந்துகொண்டிருக்கும் லட்சுமணனை தாரையைச் சந்தித்து அவனை சமாதானப்படுத்துகிறாள். இதற்குள் சுக்ரீவனும்  லட்சுமணனிடம் மிகுந்த விநயத்துடன் மன்னிப்புக் கேட்கிறான். அப்பொழுது சுக்ரீவன் சொல்லும் பேச்சு இது.  இதே வாக்கியத்தை சீதை சுந்தரகாண்டத்தில் [[அனுமன்|அநுமனி]டம் ஒரு முறை சொல்கிறாள். யுத்த காண்டம்