 விண் ஏற தப்பினாலும் கண் ஏறு தப்பாது (பொய்த்தாலும் பொய்க்காது.)  விண் காட்டப் போனவன் கண் காட்ட வந்தானாம்  விண்டு அழுத பிள்ளையைக் கொண்டு அணைப்பா இல்லை  விண்ணாண எங்கே கிண்ணாரம் எங்கே  விண்ணு மாலைக்குக் கல்யாணம்; விழுந்து கோட்டா சாம்பலா  வின்தொடு கொடுமுடி மேகுவும் வீறளி தென்திசைக் கிரியும்  விண் பொய்த்தால் மண் பொய்க்கும்  விண் வலிதேச, மண் வலிதோ?