 கவரைச் செட்டி மேலே கழுதை புரண்டு ஏறினாற் போல  கவலை இல்லாக் கஞ்சி கால் வயிற்றுக்குப் போதும்  கவலை உடையாருக்குக் கண் உறக்கம் வராது  கவி அறியாவிடில் ரவியும் அறியான். கவி கண் காட்டும்  கவி கொண்டாருக்குக் கீர்த்தி; அதைச் செவி கொள்ளாருக்கு அபகீர்த்தி  கவி கொண்டாருக்கும் கீர்த்தி: கலைப்பாருக்கும் கீர்த்தியா?  கவிதை எழுதின கை கணக்கு எழுதுகிறது  கவிழ்ந்த பால் கலம் ஏறாது