 ஓய்ந்த வேளையில் அவிசாரி ஆடினால் உப்புப் புளிக்கு ஆகும்.  ஓய்வு இலா நேசமே, ஓலமே சரணம்.  ஓயாக் கவலை தீரா வியாதி.  ஓயாது சிரிப்பவள் உன்னையே கெடுப்பாள்  ஓயாமல் அழு, நோவாமல் அடிக்கிறேன் என்ற கதை.  ஓயா மழையும் ஒழியாக் காற்றும்.  ஓர் ஆடு நீர் விட்டால் எல்லா ஆடும் நீர் விடும்.  ஓர் ஆடு மேய்த்தவனே என்றாலும் அதுவும் கெட்டவனே என்றானாம்.