 கரிசனம் உற்ற சிற்றாத்தே, நீ கம்பங்கொல்லையில் வாடி கட்டி அழ  கரிசனம் எல்லாம் கண்ணுக்குள்ளே; வஞ்சனை எல்லாம் நெஞ்சுக்குள்ளே  கரியாய் உமியாய்க் கட்டை விளக்குமாறாய்  கரியை வழித்து முகத்தில் தடவினாள்  கரிவிற்ற பணம் கறுப்பாய் இருக்குமா?  கரு இல்லாத முட்டையும் குரு இல்லாத வித்தையும்  கருக்கலில் எழுந்தாலும் நறுக்கென்று சமைக்க மாட்டாள்  கருக்கலில் கயிற்றைப் பாம்பு என்ற கதை