"க வ வோடு இயையின் ஔவும் ஆகும் (தொல்காப்பியம் 1-2-37) கௌ = கௌவு, வாயால் கௌவிக்கொள் வௌ = வௌவு, கையால் எடுத்துக்கொள்  தொல்காப்பியம் 2-7-33 குறிப்பின் இசைக்கும்போது பொருள் புலப்படும். ஔ ஔ - ஒருவர் இறந்துவிட்டால் ஔ ஔ என்று வாயில் அடித்துக்கொள்வர் ஔஉ - வியப்புக் குறிப்பின் இசை