 தொண்டைமான்முதன் மந்திரபாரகர் சூழ்ந்து தன்கழல் குடியிருக்கவே ( 314) ந்திரமாடத்து மறைந்தன னிருந்து ( இலாவாண. . 9, 35) ஓலையாற் செய்த தலைப்பாவகை   ()  மானுரிமடியு மந்திரக் கலப்பையும் ( உஞ்சைக். 36, 226)  தன் மந்திரக்கிழவரை வருகென் றேவினான் ( அயோத். மந்திர. 4)  மனமுணக்கிளந்த மந்திரக்கோட்டியுள் ( உஞ்சைக். 36, 277)