அந்தச் சுந்தர வனிதை தன் நாயகன் முகத்தை ஆர்வத்துடன் பார்த்தாள். (மோகினித் தீவு, கல்கி) பெண்ணழகி அன்னப் பேடுபோல் செல்கையில், வண்ணக் கலாப மயில்போல் மற்றொரு வனிதை வழக்கப் படிவந்து சேர்ந்தாள்; புனிதை அவள்பெயர். புனல்மொள்ளு தற்கும் குளக்கரை நோக்கிக் கொஞ்சிப் பேசியே! (எதிர்பாராத முத்தம், பாரதிதாசன்)