புலிக்கண், மான்கண், நாழிக்கண், துடுப்புக் கண் எனப்பல கண்களை அமைத்து அதன் வழியே நீரைப் போகவிடும் முறையால் ‘கண்வாய்’ எனப்பட்டதாம். நீர், வாய்க்கு அல்லது குளத்திற்கு வருவழி கால்வாய். வாயில் இருந்து நீர் வெளியேறுவழி வாய்க்கால். வாயும், காலும் கண்ணும், இடப் பொருளன. காடு – முல்லைநிலம் அல்லது மேட்டு நிலம். கரை – மருத நிலம் அல்லது வயல் நிலம். முன்னது, புன்செய்; பின்னது, நன்செய் ஓரூரிலேயே ஒருவருக்கே ‘காடுகரை’யுண்டு. காடுகரை பார்த்து வருதல் வழக்காறு. காட்டில் ஓர வரப்புகள் மட்டுமே உண்டு. கரையில் உள்வரப்புகள் பல உண்டு. ‘வரப்பு’ உயர நீர் உயரும்’ என்பது தெளிவே. காச்சு(காய்ச்சு) – கஞ்சியைக் காய்ச்சு.