பேச்சு வழக்கு...இது ஒரு வஞ்சப்புகழ்ச்சி சொல்...அறிவில்லாதவன், புத்தியில்லாதவன் என்று பொருள்...அறிவின் + கொழுந்து என்ற சொற்களாலானது....செடி, கொடி மரம் இவற்றின் இலையின் தொடக்க நிலை கொழுந்து எனப்படும்...இந்தக் கொழுந்து நிலையைக் கடந்து முழு இலைகளாகும்போதுதான் உணவுக்கான கீரையாகவும், மருந்துகளுக்காகவும், இன்னும் பிற காரியங்களுக்கும் பயன்படும்...வளர்ச்சியடையாத கொழுந்துகள் எதற்கும் பயன்பட மாட்டாது...அவ்வாறே வளர்ச்சியடையாத கொழுந்துநிலை அறிவுடையவர் எந்த காரியத்திற்கும் பயன்படாத முட்டாள், அறிவிலி என்பதைத் தெரிவிக்கும் சொல்லே அறிவுக்கொழுந்து என்பதாம்...வடமொழியிலும் இத்தகைய ஒரு சொல்  பண்டித புத்ர...என்னவோ, பண்டிதனின் மகன் என்று புகழ்கிறார்கள் என்று நினைத்தால், அப்படியில்லை...முட்டாள் என்றே பொருள்... வாடா, என் அறிவுக்கொழுந்தே!....எனக்கு முன்பே தெரியும்...நீ இப்படி காரியத்தைச் சொதப்பி விடுவாயென்று!...நான் எச்சரித்ததை எவரும் கண்டுக்கொள்ளவில்லை...அனுபவிக்கட்டும்!! தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலை அமுதத்திற்காகக் கடைந்தபோது அந்தக் கடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட பல விடயங்களில் திருமகளின் பிறப்புமொன்று...பாற்கடலிலிருந்து பிறந்தமையால்  திருமகள் பாற்கடல் மகள் எனப்பட்டார்...இவர் காத்தற் கடவுளான திருமாலின் பத்தினி...செல்வம், வளம், அழகு, அன்பு ஆகியவற்றின் அதிபதி...தசரா, தீபாவளி பண்டிகைகளின்போது இவருக்குச் சிறப்புப் பூசைகள் செய்யப்படுகின்றன... புள் + ஊர் + கடவுள் = புள்ளூர்கடவுள்....இந்து சமயத்தில் காக்கும் கடவுள் திருமால்...தமிழில் புள் என்றால் பறவை என்று பொருள்...இறைவன் திருமாலின் ஊர்தி (வாகனம்) கருடப்பறவை...கருடன் மேலேறிச் செல்லும் தெய்வமாதலால் இவர் புள்ளூர்கடவுள் எப்படுகிறார்...  150px||thumb|right150px|நெற்றிக்கண் மூடிய, யோக நிலையில் பரமசிவன்|thumb|right சிவபெருமானுக்கு நெற்றியில் அமைந்த கண்.