நீண்ட வசுர ருயிரெல்லாந் தகர்த்து (திவ். திருவாய். 8, 10, 6) வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் (குறள், 595) நீட்டம் வேண்டின் . . . கூட்டி யெழூஉதல் (தொல். எழுத். 6) நீட்சி மிகுந்த கூந்தலை உடைய பெண்ணே! () நாம் இறந்தகாலத்தின் நீட்சியில் நின்றிருக்கிறோம். இறந்தகாலத்தின் கசப்புகளும் பேதங்களும் நம் பிறப்பாலேயே நம்மிடம் வந்து சேர்கின்றன. அவற்றை எப்படி நாம் தாண்ட முடியும்? (சாதி பேசலாமா?, ஜெயமோகன்) நீட்சி பெறுமின் புறுகவி பாட நிகழ்த்துதற்கு (மாலை ஐந்து)