இந்தச்சொல் உடற்கொழுத்து, எதற்கும் அடங்காத முரட்டுத்தனமான மனிதனைக் குறிப்பிடப் பயன்படுத்தப்படுகிறது...கோவில் மாட்டுக்கு எப்போதும் வேலையிருக்காது...வேளாவேளைக்கு திறையத் தின்று மிகக் கொழுத்திருக்கும்...மிகவும் முரட்டுத்தனமாகவுமிருக்கும்...அதுபோன்றே உண்டுக்கொழுத்து, எதற்கும் அடங் காதவனாய், போக்கிரியாய், முரட்டுத்தனமாக நடந்துக்கொள்வோனை கோயிற்காளை என அழைப்பது சமூக வழக்கம்... ஒன்றும் செய்யாமல் சும்மா இரு ஸ்ரீகோயில்வாரியம் . . . ராஜராஜ க்ரமவித்தனும் ( iii, 188) கோயிலாழ் வார்க்குள்ளே பெரியபெருமாள் கண்வளர்ந்தருளுகிற படி ( திருமாலை, 21, வ்யா. 76).. தானுங் கோயிலாளும் புறம் போந்துநின்று ( 8, பதி. இறுதி.).. ஸ்ரீரங்கத்துக் கோயிலின் வரலாறு கூறும் நூல்