முதல் நாள் இரவு ஆக்கிய அரிசிச்சோறு. முந்தைய நாள் இரவில் சமைத்து மீதமான சாதம்..தண்ணீர் விடாமல் வைத்திருந்தால் 'பொடிசாதம்...தண்ணீர் விட்டு வைத்திருந்தால்  'பழையது' என்று அழைக்கப்படும்...இந்தப் பொடிசாதத்தை மீண்டும் சூடாக்கி குழம்பு, இரசம் அல்லது மோர்/தயிரோடு உண்பர்...அல்லது வேறு காரசாதம் போன்ற உணவு வகைகளைத் தயாரிப்பர் சித்திரான்னங்களில் ஒன்றான எள்ளோரை தயாரிக்கப் பயனாகும் பொடி...ஓர் அளவு வெள்ளை அல்லது கறுப்பு எள்ளை எண்ணெய் விடாமல் 'படபட' என்று பொரியும்படி கடாயில் வறுத்து அதோடு அதன் கால் அளவு உளுத்தம்பருப்பையும் செந்நிறமாக எண்ணெய் விடாமல் வறுத்து சேர்த்துக்கொள்ளவேண்டும்...பிறகு சுவைக்கேற்றவாறு காய்ந்த மிளகாயையும் சிறிது எண்ணெயில் வறுத்து, சுவைக்கேற்றபடி உப்புக்கூட்டி எல்லாப் பொருட்களையும் ஒன்றாக பொடித்துக்கொள்ளவேண்டும்...இந்த 'எள்ளுப்பொடி'யை சூடான சாதத்துடன் கலந்து நெய் விட்டு பிசைந்து உண்ண நல்ல சுவையும், மணமும், சத்தும் நிறைந்த 'எள்ளோரை' சாப்பிட்டவர்கள் ஆவோம்... கோயில் குளத்தில் கட்டப்பட்ட மண்டபம். தமிழ் நாட்டில் பல கோயில் குளங்களின் நடுவே மண்டபங்கள் கட்டியிருப்பார்கள்...சூற்றிலும் நீர் சூழ்ந்த இந்த மண்டபத்தில் தெப்பம் போன்ற உற்சவ காலங்களில் சுவாமி விக்கிரகத்தை கொண்டு சென்று வைத்து பூசித்து உற்சவத்தை நடாத்துவர்...குளம் என்னும் நீர் நிலையில் நீரின் உயரம் அதிகமான பகுதியில் ('ஆழ்'எனப்படும்) மண்டபம் இருப்பதால் 'நீராழி மண்டபம்' எனப்படுகிறது. புறமொழி கலந்த தமிழ்ச் சொல்...வடமொழியில் तीर्थ..தீ1-</small>ர்த்த2-</small>..என்றால் தண்ணீரின் சிறு பகுதி என்று பொருள்...ஆகையால்தான் கோவில்களில் ஒரு சிறு கரண்டியில் தரப்படும் புனித நீரை தீர்த்தம் என்கிறோம்...பழைய நாட்களில் சில ஆச்சாரமான குடும்பங்களில் கங்கைநதியின் புனிதநீர் எப்போதும் கைவசம் இருக்கும்...குளிக்கும்போது கங்கையின் நீரிலிருந்து ஒரு துளி நீரை (தீர்த்தம்) தண்ணீரில் விட்டுக்கொண்டு குளிப்பர்...இந்த தீர்த்தம் என்ற ஒலியோடு 'செய்' என்று பொருள் தரும் 'மாடு' என்னும் சொல்லையும் சேர்த்து 'குளி' என்னும் சொல்லுக்கு நிகராகப் பயன்படுத்துவர்... 