செம்மைப் பண்புடைய உயர்வழக்குத் தமிழ் எந்த மொழியும் 'எல்லா இடத்திலும், எல்லோராலும் ஒரே மாதிரியாகப்' பேசப்படுவதில்லை. (ஒரே மொழியாக இருந்தாலும், அதற்கு ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒரு 'வட்டார வழக்கு'(dialect) இருக்கிறது.) அதனால் ஒரே மொழிக்குள் வெவ்வேறு இடங்களில் பல வேறுபாடுகள் எழுகின்றன. இந்த வேறுபாடுகளுடன் பேசப்படும் மொழி 'பேச்சு' மொழி எனப்படுகிறது; இதில் 'உயர்வழக்கு' என்ற ஒன்றே இருக்காது. ஆனால் எழுத்து மொழியில் 'உயர்வழக்கு' இல்லாவிடினும் ஒரு 'தரம்' இருக்கும். இந்தத் தரத்தை அதிகமாகப் பெற்ற  'தமிழே' செந்தமிழ் எனப்படும்.   செந்தமிழ் நிலத்து வழக் கொடு சிவணி   செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே இன்பத் தேன் வந்து பாயுது காதினிலே (பாரதியார்)  செந்தமிழ் - செம்மை - தமிழ் தமிழ் மொழி சீர்தரப்படுத்தப்பட்ட செந்தமிழில் இருந்தோ அல்லது பொதுத்தமிழ் வழக்கில் இருந்தோ சற்று வேறுபட்டு பேசப்படும் பொழுதோ அல்லது எழுதப்படும் பொழுது கொடுந்தமிழ் எனப்படும். 