 அல்லும் எல்லும் அகலாது ஆகளமாயமர்ந்து நின்று ( புராணசா. 20)  அவன் முகத்தை ஆகாங்க்ஷித்துத் தரைப்படா நின்றாள் ( இயற். திருநெடுந். 16, வ்யா. பக் 133) பஞ்சக்கிலேசங்களு ளொன்றான ஆங்காரம் ( 335.) இரவாமை ( 21, 57, அரும்.)  இவன் அஹமென்றால் ராவணாதிகள் நான் என்றாற்போலே பிறருடைய நானைத் தவிர்த்துக்கொண்டிறே யிருப்பது ( 1, 2, 3)  தேஹத்தில் அஹம்புத்தி பண்ணிப் போருமது தவிரவேணுமே (1, 2, 3)