மந்தாரம் – மழை பெய்தற்குரிய குளிர்காற்று அடித்தல். மை-முகில்; கருமுகில்; மழை முகில் ‘மை’ எனப்படும். மைப்பு – ‘மப்பு’ என நின்றது. மந்தாரம் மெல்லிய தண்ணிய காற்று. எட்டத்தில் மழை பெய்திருந்தால் அம்மழையின் ஈர நைப்பு காற்றொடு வரும். அன்றியும் தாழப் படிந்த கருமுகிலைத் தழுவி வரும் காற்றும் ஈரநைப்புடன் வரும். இவற்றால் ‘மப்பும் மந்தாரமும்’இணைதற்காயின. மட்டு – தனக்குரிய அளவு சிலர் செருக்காகப் பேசும் போதோ, நடந்து கொள்ளும் போதோ ‘மட்டுமரியாதை’தெரியாதவன் என்பர். தனக்குரிய அளவும், பிறர்க்குத் தரத் வேண்டிய பெருமையளவும் தெரியாதவன் என்பதாம். ‘இனிப் பிறர் தகுதியளவும், பெருமையளவும் தெரியாதவன் என்பதுமாம். ‘அந்த மட்டில் நில்’ என்பதில் மட்டு அளவுப் பொருளாதல் விளங்கும். மட்டிப்பு(limited) கழகங்கள் இந்நாளில் உள்ளன. வரையறுக்கப்பட்ட அளவினது என்பது பொருள். பொய் – உண்மை அல்லது உள்ளீடு இல்லாததை உள்ளது போல் கூறுதல்.