முத்தீ விளக்கிற், றுஞ்சும் பொற்கோட்டு இமயமும், பொதியமும், போன்றே! (புறநானூறு) ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம் கூடுவேம் என்பது அவா (திருக்குறள்) பொருள்: ஊடலைத் தணிக்காமல் வாட விடுபவரிடம் கூடுவதற்கு என் நெஞ்சம் ஆசை கொள்கிறது.  துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம் கனியும் கருக்காயும் அற்று. (திருக்குறள்) நீண்ட பிணக்கும், ஊடலும் இல்லையெனில் காமம் முதிர்ந்த கனியும், இளம் பிஞ்சையும் போல நுகர இனிமையாய் இருக்காது.  சங்க காலத்தில் ஆடப்பட்ட ஒரு வகை விளையாட்டு.