குருத்துளி பொழிந்தது (இளம்பூரணர் உரை மேற்கோள்) "குருமயிர்ப் புருவை" (ஐங்குறுநூறு 238) = செம்மறியாடு "குரங்கின் தலைவன் குருமயிர்க் கடுவன்" (ஐங்குறுநூறு 275) = சம்முகக் குரங்கு "மேற்பாட்டு உலண்டின் நிறன் ஒக்கும் னுன் குருக்கண், நோக்கு அஞ்சான் பாய்ந்த பொதுவனைச் சாக் குத்திக் குலைப்பதன் தோற்றம் காண்" (கலித்தொகை 101-15) குருதி = உடலுக்குள் ஓடும் செம்புனல் (ஒப்புநோக்குக ஆ < ஆதி - ஆதிமந்தி, மரு < மருதி - ஆட்டனத்தியைக் காப்பாறியவள்  குரு என்னும் சொல் நிறச்செம்மையைக் குறிக்கும் சொல்லாட்சிகளை எண்ணும்போது நிறச்செம்மை உளச்செம்மையை உணர்த்தும் ஆகுபெயராக மாறிச் செம்மையானவராக விளங்கும் ஆசிரியரை உணர்த்தும் குரு என்னும் செந்தமிழ்ச் சொல்லாக அமைந்துள்ளது. இது வடசொல் அன்று.