‘பாழாய்ப் போன பாவி’ ‘பாழும் பழியும்’ என்பன வசையுரையும், இணைச் சொற்களுமாம். ஏழை பாழைக்கு உதவுதல் வேண்டும் என்பது அறவுரை. வறுமை என்பது இன்மைப் பொருள்தரினும் முழுவதும் இன்மை யன்றாம். ஆனால் வெறுமை – அறவே இன்மையாம். ஏழையர் – ஏழ்மைக்கு ஆட்பட்டவர். எளியவர் – பிறரால் எளிமையாக எண்ணப்பட்டவர். ஏழை எளியவர் பிறரால் போற்றப்பட வேண்டியவர். ஆனால் அப்பிறரோ ஏழை எளியவரை மேலும் ஏழைமைக்கும், எளிமைக்கும் ஆட்படுத்துபவராக ஆகி விடக்கூடாது. உயர்த்தக் கடமைப்பட்டவர் அதனைச் செய்யாததுடன் தாழ்த்தவும் முனைதல் பெருந்தவறாம். ஏழைமையும், எளிமையுள் ஒன்று. ஆனால் எளிமைப்படுபவர் உளர். ‘எளிதென இல்லிறப்பான்’ என்னும் வள்ளுவம் எளிமையை விளக்கும். (குறள் 145) ஏர் – ஏர்த் தொழில் கலப்பை – ஏர்த் தொழிலுக்குரிய கருவியாம் கலப்பை.