காலம் – ஒன்றைச் செய்தற்கு எடுத்துக் கொள்ளும் கால நிலை. எந்தச் செயலையும் காலநிலை அறிந்து மேற்கொள்ளலும் வேண்டும், கால நிலையுடன் அதனை நிறைவேற்றுதற்குரிய நேரத்தையும் போற்றிச் செய்தலும் வேண்டும். ‘காலமறிந்து செயல்’ எனனும் திருக்குறள் சொகினம் (சகுனம்) ஐந்திரம் (பஞ்சாங்கம்) பார்த்துச் செய்வதைக் குறிப்பதன்றாம். அவ்வகையில் நேரமும் காலமும் கொள்க. ஒரு செயல் நிறைவேறத்தக்க பொழுது நிறைவேற இயலாத பொழுதென உண்டேயன்றிப் பொழுதில் நல்பொழுது அல்பொழுது இல்லையாம். கொடுத்துப் பழக்கப்படுத்திவிட்டு அதற்குப் பின்பு கொடுக்க மறுத்தால் வெறுப்பைக் கட்டிக் கொள்ள நேர்தல் உண்டு. “ நீட்டக் குறைக்க நெடும்பகை” என்பது பழமொழி. நீட்டுதல் கொடுத்தற்குக் கையை நீட்டுதல். கொடுக்காதவனை ‘நீட்ட மாட்டானே’ எனப் பழிப்பர். தருகை நீண்ட தயரதன் என்றார் கம்பர். குறைத்தல் சுருக்குதலும் இல்லையெனலும் தழுவியது. நீக்கு – மறக்க வேண்டுவனவற்றை மறத்தல். போக்கு – ஒதுக்க வேண்டுவனவற்றை ஒதுக்குதல் ஒரே கெடுபிடியாக இருந்தால் முடியுமா வாழ்க்கையில் நீக்குப் போக்கு கட்டாயம் வேண்டும் என்று பட்டறிவாளர் அறிவுரை கூறுவர். “ மறத்தல் இறப்பினை (சிறப்பு) என்றும்” என்பார் வள்ளுவர். “தூற்றாதே தூர விடல்” என்பது நாலடி. இவை நீக்குப் போக்குகளைச் சுட்டுவன.