பூண்டு – புல்லினும் உயர்ந்து நிற்பது. முன்னது தாளால் பயனாவது, பின்னது கிழங்கால் பயனாவது. ‘புல்லாகிப் பூடாகி’ என்பது திருவாசகம். பூடு-பூண்டு. கூண்டு – கூடு ஆவது போல ஆயது. தென்னை பனை உயர்ந்து ஓங்கியவை எனினும் ‘புல்லினம்’ எனப்பட்டது. புல்லின் தன்மையாய உட்டுளை யுடைமையால் என்க. புல்-புள்-பொள்-பொள்ளல்-பொய் – பொத்தல் என்பன வெல்லாம் உள்ளீடு இன்மைப் பொருளனவே. பூடும் பூண்டும் வெள்ளைப் பூடு வெள்ளைப் பூண்டு என்பவற்றால் அறிக. பிள்ளை – ஆண் பிள்ளை குட்டி – பெண் பிள்ளை “ உங்களுக்குப் பிள்ளை குட்டி எத்தனை?” என உற்றார் உறவினர் கேட்பது வழக்காறு. இவற்றுள் குட்டி என்பது பெண் பிள்ளையைக் குறிக்கும். குட்டி குறுமான், குழந்தை குட்டி என்பவற்றைக் காண்க. பிள்ளை என்பது பொதுப் பெயர் ஆயினும் இவண், ஆண்பிள்ளையைக் குறித்து நின்றதாம். அது குழந்தை என்பது போன்றதாம்.