சட்டம் என்பதும் சட்டகம் என்பதும் உடல். ‘எற்புச் சட்டகம்’ என்பதும் உண்டு.  இவண் சாட்டம் உடற்கட்டினைக் குறித்து நின்றது.  ஒழுங்கமைந்த நெடுமை வாட்டமும், ஒழுங்கமைந்த கனம் சாட்டமுமாம்.  வன்பு – வல்லாண்மையால் துயரூட்டல். துன்பு – வல்லாண்மையின்றியும் சொல்லாலும் கரவாலும் துயரூட்டல். “வன்பு துன்புக்குப் போகாதே; வன்பு துன்புகளில் மாட்டிக் கொள்ளாதே” என்பவை அறிவுரைகளாம். வன்படியாக என்பது ‘வம்படியா’ என வழங்குவது போல வன்பு ‘வம்பு’ எனவும் துன்பு ‘தும்பு’ எனவும் வழங்குகின்றனவாம். இனி, ‘வம்பு பொய்யும் வஞ்சமும் கலந்ததாம். அதனையோ, துன்புறுத்தலையோ கொள்ளாதே என்றுமாம்.