வெண்கடம்பு. மரவம் பூப்ப (ஐங்குறு. 357).  அகிலும் ஆரமும் மாரவம் கோங்குமே (கம்பராமாயணம்) துஞ்சுமரங் கடுக்கு மாசுணம் விலங்கி (மலைபடு. 261). மாசுண மகிழ்ச்சி மன்றல்(சீவக. 189). ஐந்தலைய மாசுணங்கொண்டு (தேவா.257, 3). பேர் அவாவொடு மாசுணம் பேர (கம்பராமாயணம்)  தானே தன்னை பற்றி (அற்பத்தனமாக) பெருமிதப்பட்டுக்கொள்கிற