இரண்டாம் பூதுகன் தன் அண்ணனிடமிருந்து சிம்மாசனத்தைக் கைப்பற்ற இராஷ்டிரகூடர் மன்னனான மூன்றாம் அமோகவர்சன் உதவியைநாடி அவன் உதவியுடன் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான். இதனால் இராஷ்டிரகூடர்களுடன் நல் உறவு உண்டானது. மேலும் இரண்டாம் பூதுகன் தனது மகள் ரேவகண்ணிமதியை மூன்றாம் அமோகவர்சனுக்கு திருமணம் செய்வித்து உறவைப் பலமாக்கிக்கொண்டான். கி.பி.949-இல் நடந்த தக்கோலப் போரில் இராஷ்டிரக்கூடர்களுக்கும் சோழர்களுக்கும் நடந்த போரில் இராஷ்டிரகூடர்களுக்கு ஆதரவாக இரண்டாம் பூதுகனும் தன்படைகளுடன் போருக்குச் சென்று நஞ்சு தோய்ந்த அம்பினால் சோழ இளவரசன் இராஜாதித்யனைக் கொன்றான். இதனால் சோழர் படை தோல்வியுற்றது. இந்தப் போரில் இராஜாதித்தர் தலைமையிலான முதலாம் பராந்தக சோழனின் சோழர் படையும் இராட்டிரகூட மன்னன் கன்னர தேவனின் தலைமையிலான இராட்டிரகூட படையும் மோதின. இப்போரில் சோழர் படைக்குத் துணையாகச் சேரரின் படைகளும் இரட்டிரகூடர் படைக்குத் துணையாக கங்கரின் படையும் வந்தன. மிகவும் கொடூரமாக நடந்த இப்போரில் கங்க மன்னன் இரண்டாம் பூதுகனின் (கன்னரதேவனின் மைத்துனன்) நஞ்சு தோய்ந்த அம்பினால் இளவரசர் இராஜாதித்தர் கொல்லப்பட்டார். இதனால் சோழர் படை தோல்வியுற்றது. உயிரினங்களின் வாயினுள் அமைந்திருக்கும் பல எண்ணிக்கையிலான உறுப்பு...பாலூட்டிகளின் பற்கள், உண்ணும் உணவை, அது எளிதில் செரிமானமாகி இரத்தத்துடன் கலந்து உடலுக்கு வலுவூட்டும்படியாகக், கடித்து, அரைத்துக் கூழாக்கி வயிற்றினுள்ளுள்ள இரப்பைக்கு அனுப்பும் செயலைச் செய்கின்றது..மற்றும் சிங்கம், புலி போன்ற உயிரினங்ளுக்குப் பிடிப்பட்ட இரைவிலங்குளைக் கொன்றுக் கிழித்துத் துண்டுகளாக்கவும், பாம்பு முதலானவைகளுக்கு இரையின் உடலில் விடத்தைப் பாய்ச்சிக் கொல்லவும் பற்கள் பயனாகின்றன... தென்னிந்திய வரலாற்றில் ஒரு திருப்பு முனையாக இருந்த இந்த திருப்புறம்பயம் போர் இக்காலத்தில் சிறப்புப் பெற்றிருந்த பல்லவர்களுக்கும் பாண்டியர்களுக்கும் இடையில் நடைபெற்றது. இதே காலத்தில் வரலாற்றுப் புகழ்மிக்க முத்தரையர் என்னும் குறுநில மன்னர்கள் தஞ்சாவூர மாவட்டத்தில் செழிப்பான பல ஆற்றோரப் பகுதிகளை தம் வசப்படுத்தினர். இவர்களே செந்தலை அல்லது நியமம் என்ற ஊரைத் தம் தலைநகராகக் கொண்டு தஞ்சையை ஆண்டுவந்தனர் என்று செந்தலைக் கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன. இவர்களும் சோழர்களைப் போலவே, தம் சுதந்திர ஆட்சியை நிலைநாட்ட முடியாமல், பாண்டியர்களுடனோ பல்லவர்களுடனோ நட்பு கொள்ளவேண்டியிருந்தது. தங்கள் முன்னேற்றத்தை மட்டும் நோக்கமாகக்கொண்டு அவ்வப்போது தங்கள் ஆதரவை முத்தரையர் மாற்றிக் கொண்டனர் என்பதை இவர்களது கல்வெட்டுக்களும் விருதுகளுமே விளக்குகின்றன. வரகுண மன்னன் வரகுண மன்னன்(பாண்டிய மன்னன்) காலத்தில், தாமாகவோ அல்லது வரகுணனின் முயற்சியாலோ இவர்கள் தம் முழு ஆதரவைவையும் பாண்டியர்களுக்கு அளித்தனர். இதன் விளைவாக, பல்லவர்களின் உரிமைகளைக் காக்கும் பொருட்டுச் செயல்பட்ட விஜயாலயனிடம் தஞ்சையை இழக்கலாயினர். தம் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்ட சோழமன்னனை இச்செயலில் இறக்கியது. விஜயாலயனும், இவ்வெற்றியே இந்திய வரலாற்றில் காணப்படும் ஒரு பேரரசை நிறுவுவதற்கான மிகச்சிறப்பான தொடக்கம் என கனவுக்கூடக் காணவில்லை.