தமிழ் மொழியில் ஒரு உயிர்மெய்யெழுத்து தமிழ் மொழியில் ஒரு உயிர்மெய்யெழுத்து தமிழ் மொழியில் ஒரு உயிர்மெய்யெழுத்து 'பேச்சுமொழி... வயிற்று + அகமுடையான் என்னும் சொற்களின் இணைவே 'வயத்தாம்படையான் 'ஆகும்...அகமுடையான் என்றால் கணவன் எனப்பொருள்...பழைய நாட்களில் தன் கணவன் சொல்வதை மட்டுமே ஒரு பெண் கேட்டு நடக்கவேண்டும்...அகவே கணவனாகப்பட்டவன் தன் மனைவியை எப்போதும் அதிகாரம் செய்துக்கொண்டேயிருப்பான்...கணவன் அதாவது அகமுடையான் என்றாலே அதிகாரம் செய்து ஆள்பவனாகக் கருதப்பட்டான்...இந்தச்சூழ்நிலையிலேயே வளரும் அவர்களுடைய மகனும் பெரியவனானதும் தன் தாயை அதிகாரம் செய்யத் தொடங்குகிறான்...அதிகாரம் செய்யும் இந்த மகனை தன் வயிற்றில் பிறந்த 'வயிற்று அகமுடையான்' என்றாள் அந்தப் பெண்...இந்தச் சொல்லே 'வயத்தாம்படையான்' என்று மருவியது...தன் கழுத்தில் தாலி கட்டிய கணவனை 'கழுத்தாம்படையான்' (கழுத்து அகமுடையான்) என்றாள். இப்பொழுதெல்லாம் என் 'கழுத்தாம்படையானா'ல் ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை!!ஆனால் இந்த 'வயத்தாம்படையான்' பண்ணும் அதிகாரம் தாங்கமுடியவில்லை. பேச்சுமொழி... கழுத்து + அகமுடையான் என்னும் சொற்களின் இணைவே  'கழுத்தாம்படையான் 'ஆகும்...பழைய நாட்களில் தன் கணவன் சொல்வதை மட்டுமே ஒரு பெண் கேட்டு நடக்கவேண்டும்...கணவன் அதாவது அகமுடையான் என்றாலே அதிகாரம் செய்து ஆள்பவனாகக் கருதப்பட்டான்...இந்தச்சூழ்நிலையிலேயே வளரும் அவர்களுடைய மகனும் பெரியவனானதும் தன் தாயை அதிகாரம் செய்யத் தொடங்கியபோது அவனை தன் வயிற்றில் பிறந்த 'வயத்தாம்படையான்' (வயிற்று அகமுடையான்'என்றும், தன் கழுத்தில் தாலி கட்டிய கணவனை 'கழுத்தாம்படையான்' (கழுத்து அகமுடையான்) என்றும் அழைத்தாள்.