எல்லா உயிரினங்களுக்கும் தலைதான் தலையாய உறுப்பு...உடலுறுப்புகளின் இயக்கத்திற்கும், அறிவுக்கும் பொறுப்பான மூளையும், உயிர்வாழ உண்ண வாய், சுற்றுப்புறச் சூழ்நிலைகளைக் கண்டறியக் கண்கள், மற்றும் ஒலிகளை/சப்தங்களைக் கேட்க காதுகள், மணத்தையுணர மூக்கு ஆகிய நான்கு புலன்களுக்குமான அங்கங்கள் தலையில்தான் எல்லா உயிரினங் களுக்கும் அமைந்திருக்கின்றன... நறுமணம், தீயமணம் ஆகியவைகளைச் சுவாசத்தின்மூலம் அறிய உதவும் உடலுறுப்பு மூக்கு...முக்கியமாக உணவுகளை நல்லவை, அல்லவை எனப் பாகுப்படுத்தி உணரப் பயனாகிறது...வலது, இடது புறங்களில் மேல், கீழ்ப்புற காற்றோட்டத்திற்காக இரண்டு நீண்ட துவாரங்களைக் கொண்டது...அனைத்துக்கும் மேலாக சீவராசிகள் உயிரோடிருக்க அத்தியாவசியமான சுவாசம் மூக்கின் வழியாகத்தான் நடைபெறுகிறது..சுவாசம் என்னும் மூச்சு நின்றால் உடலைவிட்டு உயிர் நீங்கி உடல் பிணமாகும்!... எல்லா மொழிகளுக்கும் சிறப்பைத்தரக்கூடிய ஒரு மொழிநடை கவிதைகளாகும்...பாடம் படிப்பதைப்போலுள்ள உரைநடை போலல்லாமல் சொல்ல வந்த விடயத்தைச் சிறுசிறு வரிகளில் ஒன்றின்கீழ் ஒன்றாக, அந்தந்த மொழிகளின் முழுச்சொற்வளம், பொருள்வளம், மொழியியல்புகள், இனிமை, எளிமை, சமூக வழி,நெறிமுறைகள் ஆகியவைகளை உள்ளடக்கி, அந்தந்த மொழிகளின் இலக்கண விதிகளை மீறாமல் வடிக்கப்படுவதே கவிதைகளாகும்...கவிதையாக்குவதில் மொழிவாரி இலக்கணங்கள் கற்பித்த பல வகைகளும் உண்டு... முதலாம் பராந்தக சோழன் (கி.பி 907-953) ஆதித்த சோழனின் மகனாவான். களப்பிரரை முறியடித்து கிபி 575 இல் ஏற்படுத்தப்பட்ட பாண்டிய அரசு இவன் காலத்தில் 915 இல் முறியடிக்கப்பட்டது . அச் சமயத்தில் பாண்டி நாட்டை ஆண்டவன் 2ம் இராசசிம்மன் ஆவான்.பல ஆண்டுகள் இடம் பெற்ற இப்போரில் இலங்கை மன்னன் 5ம் காசியப்பன்(913-923) பாண்டியனுக்கு ஆதரவாக போரிட்டான் .முடிவில் பராந்தகன் மதுரையை கைக்கொண்டான்.போர் முடிவில் பாண்டி மன்னன் இலங்கை தப்பினான். பாண்டிய அரசை கைப்பற்றியதே இவன் காலத்தில் நிகழ்த்த முக்கிய சம்பவமாகும்.தன் தந்தை கட்டாது விட்ட பல கோயில்களை கட்டினான். தஞ்சையையும் உறையூரையும் கொண்ட சிறு பகுதியைச் சோழர்கள், பல்லவர்களின் தலைமையின் கீழேயே ஆட்சி செய்து வந்தனர். ஆனால் அடுத்த இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள்ளாகவே சோழர்களின் பலம் பல மடங்கு பெருகிற்று. இந்நிலைக்கு மிக முக்கியமான காரணமாயிருந்தவன் ஒப்பற்ற வீரனும், இராஜதந்திரியுமான முதலாம் ஆதித்தனே ஆவான். இவனுக்கு பிறகு அரியணைக்கு வந்த பராந்தகன் என்றழைக்கப்படும் முதலாம் ஆதித்தனின் மகன், சிறிது காலத்திலேயே பாண்டிய நாட்டின் மீது படையெடுத்தான். தனது மூன்றாம் ஆட்சி ஆண்டிலேயே "மதுரை கொண்ட" என்ற விருதை அவன் பெற்றான். இவன் ஆட்சிக்கு வந்தபொழுது, சோழநாடு வடக்கில் மைசூர் பீடபூமி நீங்கலாக, தெற்கே காவிரிவரையிலான பகுதியும், மேற்குத் கடற்கரையோரமாக ஒரு பகுதியும், சென்னை, காளத்தி வரையிலும் பரவியிருந்தது. கங்க மன்னர்கள் சோழரது அதிகாரத்திற்கு உட்பட்ட நண்பராகவும் சேரமன்னன், நெருங்கிய நண்பனாகவும் கருதப்பட்டனர்.