ஆந்தை, கூகை, கூன், கோட்டான், நத்து, குடிஞை, கோசிகம் கூகைகூகை.எ.கா) சுழல்கண் கூகையொடு கடும்பாம்பு தூங்க -திருமுருகாற்றுப்படை மூலம்  இரவு நேரம்... எதிரிகளின் பாசறைக்குச் சமீபமான வனத்தின் ஓர் ஆலமரத்தடியில் வந்து அமர்ந்தான் அஸ்வத்தாமன். பாண்டவர்களை எப்படி அழிப்பது என்று தீவிரமாகச் சிந்தித்தான். அந்த மரத்தின்மேல் இருந்த கூட்டில் காக்கைகள் உறங்கிக் கொண்டிருந்தன. அப்போது, ஒரு கோட்டான் அங்கே வந்து, உறங்கிக்கொண்டிருந்த காக்கைகளைக் கொத்தித் தின்றது. இரவில் கண் தெரியாமல், எதிரி யாரென்றும் அறியாமல், எதிர்க்கவும் முடியாமல், காக்கைகள் உயிர் விட்டன. அந்தக் கோட்டான், காக்கைகளைக் கொன்றதுபோல உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் பாண்டவர்களையும், பாண்டவ புத்திரர்களையும் கொன்று, பாண்டவ வம்சத்தையே இரவோடு இரவாகப் பூண்டோடு அழிக்கத் திட்டமிட்டான் அஸ்வத்தாமன். (கருவைச் சிதைத்த காத்யாயினி  ஜூனியர் விகடன், 06-மார்ச் -2012) அன்றைக்கு பார்த்து எந்த கோட்டான் முகத்திலே முழிச்சாரோ? (which owl's face did he see when he woke up that day? => to be unlucky that day) பார்ப்பதற்குக் கோட்டான் மாதிரி இருக்கிறீர்கள் (you look like a rock horned owl) இருண்ட மரக்கிளைகளில் ஆந்தைகளும் கோட்டான்களும்  வாசம் செய்தன (பொன்னியின் செல்வன், கல்கி)