என் தாத்தா உள்ளூரில் உள்ள கரைநாயர் வீட்டில் வருஷக்கூலிக்கு வேலைசெய்தார். அவர்களுக்கு ஊரெல்லாம் வயல்களும் தோப்புகளும் இருந்தன. .அதைப்பார்த்துக்கொள்ள இரண்டு காரியஸ்த நாயர்கள்... காரியஸ்தன் கோபம் கொண்டு வெற்றிலைச்சாற்றை மேலாட்கள்மேல் துப்பினால் அவர்கள் பணிவுடன் சிரிக்கவேண்டும். காரியஸ்தன் அந்த நாயர் வீட்டு உறுப்பினர் யார் வெற்றிலை வாயை குவித்தாலும் பணிவுடன் கோளாம்பியை எடுத்து முன்னால் நீட்டவேண்டும். அந்த குடும்பத்திற்கு மன்னர் குலத்தில் இருந்து யாராவது வந்தால் கையில் கோளாம்பியுடன் கரைநாயரே பின்னால் பணிந்து நடந்து செல்லவேண்டும். (வணங்கான், ஜெயமோகன்) "நான் பாட்டுக்கு எழுதிட்டிருந்தேன். ஆத்திரத்திலே வந்து புடுங்கி தூக்கிப் போட்டுட்டா… அப்டியே வெறி வந்து நான் எந்திரிச்சு செவுளிலே ஒண்ணு போட்டேன்" (அறம், ஜெயமோகன்) கண்ணீர் கவுளலைப்ப (சீவக. 2050). நனை கவுள் யானையால் (குறள், 678). களிறு கவுளடுத்தவெறிகற் போல (புறநா. 30, 8). ஒலிகவுள கிண்கிணியும் (சீவக. 2967).