கைகளை விரித்து மார்பு ஏறி இறங்க தூங்கிக்கொண்டிருந்தான். சருமம் வரண்டு உடம்பு சிவந்திருந்தது. விலா எலும்புகள் புடைத்து மார்புக்கூடு மேலே வந்து வேறேதோ குழந்தை போலிருந்தான். (நூறு நாற்காலிகள், ஜெயமோகன்) தைப்பமை சருமத்து (தொல்.சொல். 402, உரை).  பாண்டுரங்கம் அதிர்ச்சியால் விதிர்விதிர்த்து, விழிகள் பிதுங்க முரண்டு, அந்தக் காலத்து நட்டுவனார்கள் போல் குடுகுடு என்று அவளைப் பின் தொடர்ந்து ஓடினார். (முகக்களை, கு. அழகிரிசாமி) விதிர்விதிர்த்து வாய்குழறிப் பதறிக் கைகால், வெலவெலத்து நடுநடுங்கி அவரைக் காட்டி (த.இ.க.க) வெண்ணீ றணிந்து விதிர்விதிர்த்து மெய்பொடிப்பக் கண்ணீர் அருவி கலந்தாடி (திருவருட்பா, இராமலிங்க அடிகள்)