ஒற்றை + தீபம் = ஒற்றை தீபம்...இந்து கோவில்களில் நித்திய பூசைக்கும், பக்தர்கள் கோரும் அர்ச்சனைகளின் போது இறைவன் திருவுருவத்திற்கு தீப ஆரத்திக் கொடுக்கவும் சாதாரணமாகப் பயன்படும் தீபம்...கைப்பிடி, தரையில் வைக்கும்படியான அமைப்புகள் கொண்டு ஒரே ஒரு முகம் கொண்ட ஒற்றை தீபம்...வீடுகளிலும் பூசைக்கு இத்தகைய விளக்குகளை உபயோகிப்பவர்கள் உண்டு...பித்தளை உலோகத்தாலானது. சண்டைச்சேவல், சண்டைக்கோழி, சண்டைச் சேவல், சண்டைக் கோழி, செக்கு + மேடு = செக்குமேடு...கிராமங்களில் முன்பு ஊருக்குச் சற்று வெளிப்புறத்தில் வேர்க்கடலை, எள் முதலான எண்ணெய் வித்துகளிலிருந்து எண்ணெயைப் பிழிந்து எடுக்க, படத்திலுள்ளது (படம்-1) போல கல்/மரத்தில் செக்கு என்னும் ஒரு சாதனம் செய்து, அதன் நடுவில் வித்துகளை நசுக்கும்படியாக, அவ்வாறு நசுக்கப்பட்ட வித்துக்களிலிருந்து வரும் எண்ணெய் வெளியேறும்படியாக உபகரணங்களைப் பொருத்தி,  அந்தச் செக்கை மாட்டைக்கொண்டு சுற்ற வைத்து ஆட்டி எண்ணெயைப் பிழிந்தெடுப்பர்...இப்படி செக்கு அமைந்துள்ள இடமே செக்கு மேடு என்று அழைக்கப்பட்டது. என்ற இக்குறிப்புச்சொல், நன்னூல் என்பதைக் குறிக்கிறது. இச்சொல்லானது, கீழ்கண்ட அடிப்படையில், சென்னைப் பேரகரமுதலியில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதன் விவரம் வருமாறு;- |நன். சங்கரந. || நன்னூல்  சங்கர நமச்சிவாயருரை || சங்கரநமச்சிவாயர் || சென்னை: கமர்சியல் அச்சுக்கூடம், 1925 || 3  |நன். உரை.  நன். விருத்.|| நன்னூல் விருத்தியுரை || பவணந்திமுனிவர் || சென்னபட்டணம்: வித்தியாநு பாலன யந்திரசாலை, சுபகிருது மார்கழி || 3   