கேள்வி – இடித்துக் கேள்வி கேட்டல். முறை – அறமுறை இதுவெனக் கூறல். “கேள்வி முறை இல்லையா?” என்று முறை கேடான துயருக்கு ஆட்பட்டவர் கூறுதல் உண்டு. “எப்படி இதை நீ செய்யலாம்?” என்று இடித்துக் கேட்பது கேள்வி. ‘இந்தக் குற்றத்திற்கு இதுவே தண்டனை’ என்று நீதி வழங்குவது முறை. கேள்வியும் இல்லை; முறையும் இல்லை என்றால் அந்நாடு விலங்குறையும் காடேயாம். “கொடுங்கோல் மன்னர் வாழும் நாட்டில் கடும்புலி வாழும் காடே நன்று” என்பது ஒரு காவலன் உரை. குறுகல் – வளைவுடன் குட்டையும் ஆகிப் போனது. வயது செல்லச் செல்லக் கூனல் குறுகல் வரும். அதுவும் வளர்த்தி மிக்கவர்க்கே கூனலும் குறுகலும் மிகுதி. முதற்கண் முதுகு வளையும். பின்னர் அவ்வளவு மிகுந்து மிகுந்து உடல் குறுகிப் போகும் நிலையுண்டாம். இடுப்பு மட்டத்திற்கு மார்பு குனிந்து தலை நிமிர்த்தப் பாடுபட்டு நடப்பார் உண்மை கண்கூடு. கூனி என்பதோர் உயிரி. இறைவைச் சாலைக் கூனை என்பதும் உண்டு. ‘கூனைகுடம் குண்டுசட்டி’ முதலியவை ஒட்டக் கூத்தர் கதையில் வரும். ‘கூடும் குடும்பமுமாக இருக்கிறார்கள்’ என்பர். மக்கள் பங்கு பிரித்து அயல் அயலே தனி வீட்டுக்குப் போகாமல் ஓரிடத்தில் அமைந்து வாழ்தலையும் ஒரு சமையலில் உண்பதையும் ‘கூடும் குடும்பமும்’ என்றும், ‘கூடும் குடித்தனமும்’ என்றும் கூறுவர்.