சொரணை – மான உணர்வு. சூடு சொரணை இல்லாதவன் என்றோ சூடு சொரணை கெட்டவன்’ என்றோ பழிக்கும் வழக்கு நடைமுறைப் பட்டது இது. “எரிகிறது; எரிச்சலைக் கிளப்பாதே” என்பவை ‘சூடு’ என்பதை வெளிப்படுத்துவன. ஒன்று, தன் உடலில் படுவது தெரியாமல் இருப்பவரைச் ‘சொரணை’ இல்லாதவர் என்பவர். இங்கு செய்யும் அல்லது சொல்லும் ஒன்று மனத்துத் தைக்காமல் இருத்தலைச் சொரணையில்லாமை எனப்பட்டதாம். சுற்றம் – உடன் பிறந்தவர், கொண்டவர் கொடுத்தவர் என்பவர் சுற்றம் ஆவர். சூழல் – சுற்றத்தார்க்குச் சுற்றமாக அமைத்தவரும் அன்பும் நண்பும் உடையாரும் சூழல் ஆவர்.