 அறிவால் முதிர்ந்தோர் கூடிய சபை  கற்றோர் மொய்த்த முற்றவை நடுவண் ( உஞ்சைக். 36, 245)  அடியின் எல்லாச் சீர்க்கண்ணும் அளபெடை வரத் தொடுப்பது ( வி. 48.)  முற்றிலாதானை முற்றனே யென்று மொழியினும் ( 648, 9)  முற்றாய்த மெட்டு ( 90, விருத்.)  ஓர் முற்றாவுருவாகி யாலம் பேரிலை யன்னவசஞ்செய்யு மம்மானே ( திருவாய். 8, 3, 4)