இரவு வேளையில் வீட்டில் எல்லாரும் சாப்பிட்டு எஞ்சிய சாதத்தை மறுநாள் காலை சிற்றுண்டியாக மாற்றிவிடுவர்.. வாணலியில் எண்ணெய் விட்டுச் சூடானதும் அதில் கடுகு, பெருங்காயம்,கறிவேப்பிலை தாளித்துப் பொரிந்ததும், பொடியாக அரிந்த வெங்காயத்தைச் சேர்த்து பொன்னிறமாக வதக்குவர்...பின்னர் பழைய சாதத்தை அதில் உதிர்த்துப்போட்டுக் கிளறி, வேண்டிய அளவு சிவந்த மிளகாய்ப்பொடியையும், உப்பையும் தூவி, பச்சை வாசனை நீங்கும்வரை புரட்டி எடுத்து, தயிரைத் தொட்டுக்கொண்டு உண்பார்கள்...காரச்சுவை விரும்பிகளுக்கு நல்ல உண்டி... தூத்துக்குடி மற்றும் திருநெல்வேலி மாவட்டப் பேச்சு வழக்கில் வாணலி என்பதைப் பொரிக்கஞ்சட்டி என்றழைக்கின்றனர். உணவுப்பொருள்களை பொரிக்க அல்லது வறுக்கப் பயன்படும் சட்டி. இஃது பெரும்பாலும் இரும்பு அல்லது அலமியக்கத்தால் ஆனது. அமுதன் பொரிக்கஞ்சட்டியில் முறுக்கு சுட்டான். பேச்சுவழக்கு...இந்து சைவ மதத்தினர் தங்கள் நெற்றியில் சைவ மத சின்னமாக திருநீறு என்னும் பசுமாட்டுச் சாணத்துச் சாம்பலைப் பொட்டாகவோ அல்லது பட்டைகளாகவோ  அணிவர்...திருநீறைதான் மக்கள் தங்கள் பேச்சு வழக்கில் துண்ணூறு என்றழைக்கின்றர். கிழவர் என்றாலே வயதான ஒருவர் என்று பொருள்...அதிலும் தொண்ணூறு வயதை தொட்டு விட்டால் அவர் தொண்டுக் கிழவர் எனப்படுகிறார்...(தொண்ணூறு ஆண் டுகள்).               