 வலியாரைக் கண்டக்கால் வாய்வாளா ராகி ( 302)  வண்டுபடு தேறனற வாய்விடொடு பருகி ( 592)  ஆரவாரம்    ( 592. உரை.)  வாய்விள்ளு மென் மலர் மணமென ( விமலை. 50) ஒருவன் பேசுகையில் இடையிற்புகுந்து பேசுதல்  ப்ருஹ் மாஸ்திரம் வாய்மடியச் செய்தே ( 6. 1. ப்£.)