 சிங்கம் என்னும் சொல், தமிழ்ச்சொல் அன்று. அரிமா என்றும் தமிழில் அழைப்பர். அரி - அரசர்சின்னம் - அறுகு - ஆளரி - ஆளி - ஐயானனம் - கண்டீரவம் - கொடும்புலி - கோவிலங்கு - கோளரி - சிங்கங்காட்டுதல் - சிங்கங்கீறுதல் - சிங்கட்டான் - சிங்கத்திசை - சிங்கத்திசை - சிங்கநோக்கு - சிங்கம்புள் - மடங்கல் - சிங்கமடங்கல் - சிங்கமதாணி - சிம்மம் - சீயம் - திசையோனி -  தீத்தபிங்கலம் - தீப்தம் - துன்முகன் -  தெரிமா - நதனு - பசுராசன் - பஞ்சசியம் - பஞ்சநகாயுதம் - பஞ்சவத்திரம் - -வீரம்--பஞ்சாசியம் - பாரி - பொங்கடி  - மகாநாதம் - மகாவீரம் - மடங்கல் - மறப்புலி - மாப்புலி - மிருகபதி - மிருகாசனம் - மிருகாதனம் - மிருகாரி - மிருகேந்திரன் - முடங்குளை - முன்னம் - வட்புலி - யாளி - வயப்புலி - வயப்போத்து - வயமா - வன்மான் - வால்வெடித்தல் - வாளரி  - விக்கிரமி - விலங்கரசு - அஞ்சானனம் - ஐவாய்மிருகம்  - கராளி - சிங்கதீபம்  தீ - தீய் - தீமை - தீங்கு - தீது  தீப்பெட்டி, தீப்பொறி, தீச்சுடர், தீச்சட்டி, தீநாக்கு  தீமிதி, தீயணை, தீமூட்டு, தீயிடு, தீ வை {ஆதாரம்}---> David W. McAlpin என்பவரின் கருவச் சொற்பொருளி - 