அடி, காலடி,  எட்டு, முழம் வல்வா யுருளி கதுமென மண்ட(பதிற்றுப்பத்து. 27, 11). உருளி மாமதி(சீவக சிந்தாமணி. 532). முதல் பந்தி முடிந்தது. எச்சிற்கையைத் மடக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு சாரிசாரியாக வெளிவந்துகொண்டிருந்தார்கள். பெரிய உருளிகளில் நிறைத்து வைத்திருந்த தண்ணீரைச் செம்பினால் கோரிக்கோரிக் கையையும் வாயையும் கழுவிக் கொப்பளித்து பலருக்கும் முகத்தில் வியர்வை பொடிந்திருந்தது. (இருள்கள் நிழல்களல்ல, நாஞ்சில்நாடன்) (திருநெல்வேலி வழக்கு). மூன்று வீசம் மார்த்தாண்டம் பிள்ளை கொஞ்ச காலமாகப் பெண்ணுக்கு மாப்பிள்ளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். ஒன்றும் திகைந்து வரவில்லை. ..முக்காலே முண்டாணிக்கு மேல் தரங்களைப் பெண்ணே நிராகரித்தாள். (ஐயம் இட்டு உண், நாஞ்சில்நாடன்)