ஸ்ரீவைஷ்ண சமயத்தினர் உடலின்மீது பன்னிரண்டு இடங்களில் தரித்துக்கொள்ளும் திருமண் (நாமம்) துவாதச(द्वादश)எனில் சமசுகிருதத்தில் பன்னியிரண்டு...நாம (नाम) எனில் பெயர், துதி,தோற்றம் போன்ற அர்த்தங்கள் உண்டு...இறைவன் திருமாலுக்குரிய பன்னியிரண்டு சிறப்புப் பெயர்களான கேசவன், நாராயணன், மாதவன், கோவிந்தன், விஷ்ணு, மதுசூதநன், திரிவிக்கிரமன், வாமநன், ஸ்ரீதரன், ஹ்ருஷீகேசன், பத்மநாபன், தாமோதரன் என்பன துவாதசநாமம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன...மேலும் ஆச்சாரமான ஸ்ரீவைணவ சமயத்தினர் பூசை செய்யும் முன்னும், விசேடமான நாட்களிலும் தங்கள் உடம்பில் பன்னியிரண்டு இடங்களில் அணிந்துக்கொள்ளும் திருமண் காப்பும் (நாமங்களும்)  துவாதசநாமம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது...இந்த நாமங்களை இன்னின்ன திருமாலின் பெயரைசொல்லி இந்திந்த இடங்களில் அணிந்துக்கொள்ள வேண்டுமென வரைமுறையுண்டு...அந்த பன்னியிரண்டு இடங்கள் முறையே நெற்றி, நடு வயிறு(நாபி), நடு மார்பு (மார்பு), நடுக்கழுத்து (நெஞ்சு), வலது மார்பு,  வலது கை,  வலது தோள், இடது மார்பு, இடது கை, இடது தோள், பின்புறம் அடிமுதுகு, பின்புறம் பிடரி ஆகியவையாகும் பகுப்பு:தமிழில் கலந்துள்ள சமசுகிருதச் சொற்கள் பிறப்பிற்கு ஒன்றன்பின் ஒன்றாகவரும் பன்னிரண்டு பிறவிக் காரணநிலைகள் ( 21, 163, உரை.) பகுப்பு:தமிழில் கலந்துள்ள சமசுகிருதச் சொற்கள் பன்னிரண்டுக்கு சமசுகிருதத்தில் द्वादश--த்3வாத3ஸ2 என்பர்...அதுவே தமிழில் துவாதசம் ஆனது.