வாத்தியார் அடிப்பார் என்று பள்ளிக்கூடம் போக முரண்டு செய்யும் குழந்தைகளும் (நெருப்புக் கோழி, ந.பிச்சமூர்த்தி) ஏறப் பார்க்கிறவன் தன் எஜமானன் அல்ல என்பதை அந்த அறிவுக் கூர்மையுள்ள குதிரை தெரிந்து கொண்டது. அந்த வேற்று மனிதனை ஏற்றிக் கொள்ள மாட்டேன் என்று முரண்டு பிடித்தது! (பொன்னியின் செல்வன், கல்கி) முரட்டு சுபாவம் உடைய அவரிடம் பேசப் பயந்தேன். நான் பயந்த சுபாவம் உள்ளவன். உங்களைப் போல் துணையோடு பயணம் செய்தால் எனக்கும் நல்லது (பாண்டிமாதேவி, தீபம் நா. பார்த்தசாரதி) எல்லாரும் சந்தோஷமாயிருக்கும் இடத்தில் நான் மட்டும் முகத்தைத் தூக்கிக் கொண்டிருக்க முடியவில்லை. என்னுடைய இளம் பிராயத்துக் குதூகல சுபாவம் மறுபடியும் மேலோங்கியது. எல்லோருடனும் சகஜமாகப் பேசிப் பழகவும், சிரிக்கவும் தொடங்கினேன். அதோடு இல்லை; [[பாடு|பாடவும்] தொடங்கினேன். (பிரபல நட்சத்திரம், கல்கி) சுபாவமாக வளர்வனத்தை (விநாயகபு. 77, 109)