அவர் தன் பேச்சால் என்னைப் பித்தாக்கினார் என்பர். இதனைத் தொல்காப்பியர் காலத்தில் துயக்கினார் என்று வழங்கினர். இந்த வழக்கு சங்கப்பாடல்களிலும் இல்லை. பின்னும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு இச்சொல்லின் வழக்கு பழமையானது. அறிவுத் துயவுறுத்தார் (இளம்பூரணர் உரை மேற்கோள்) "துய என் கிளவி அறிவின் திரிவே" - தொல்காப்பியம் 2-8-71 "ஊரின் தீர்தான்" - இளம்பூரணர் உரை மேற்கோள் (ஊரை விட்டு விலகினான் என்பது பொருள்) "தீர்தலும் தீர்த்தலும் விடற் பொருட்டு ஆகும்" - தொல்காப்பியம் 2-8-21 கையில் அணியும் ஒரு வகை பொருள்