காற்றுள்ளபோதே தூற்றிக்கொள். தூற்றுதல் என்பதற்கு நெல்லையும், பதரையும் பிரித்தல் என்பது பொருள். பதர் என்பது கருக்காய். இது நெல் போலவே தோன்றும், ஆனால் உள்ளே அரிசியிருக்காது; ஆதலால் லேசாக இருக்கும். அறுவடைக்குப் பின்பு களத்துமேட்டில் கொட்டியுள்ள நெல்லைத் தொழிலாளர்கள் முறங்களில் அள்ளித் தலைக்கு மேலே தூக்கி முறத்தைச் சாய்த்துக் குலுக்கக் குலுக்கக் கனமான நெல் காலடியில் குவியும்; பதரோ காற்றில் பறந்து தொலைவில் போய் விழும். இப்படி நெல் ஓரிடத்திலும் பதர் வேறிடத்திலுமாகப் பிரிந்துவிடும். காற்று வீசவில்லை என்றால் காரியம் நடக்காது. ஆகையால் அது வீசும்போதே வேலையைச் செய்துவிடவேண்டும். வாய்ப்பு நேரும்போது நழுவ விட்டுவிடாமல் பயன்படுத்திக் கொண்டு காரிய சித்தி பெறவேண்டும் என்பது பொதுக் கருத்து. (பழமொழிகள், நிலாச்சாரல்) பதரில் செம்பொன்(பெருங். உஞ்சைக். 34, 194).  பதரறு திருமொழி (சீவக. 2850) ஒருகால் பதர்த்ததிறே (ஈடு, 2, 8, 5) பயனில் சொல் பாராட்டு வானை மகனெனல் மக்கட் பதடி யெனல் (குறள், 196)