 அன்னாடம் காட்சி/அன்னாடங்காய்ச்சி என்பது இதன் பேச்சு வழக்கு. தினம் வேலை செய்து அதில் சம்பாதிப்பதைக் கொண்டே உணவுப் பொருட்களை வாங்கி சமைத்து உண்ணும் நிலையில் உள்ள ஏழை என்று பொருள் படம். (ஒரு நாளுக்கு மேல் தேவையான உணவினை வாங்கும் வசதியில்லாதவர் என்று பொருள்). இங்கு “காய்ச்சி” என்ற பயன்பாடு கஞ்சி காய்ச்சுவதைக் குறிக்கிறது. (ஏழைகளின் உணவு கஞ்சி) சுத்தமாக ஷேவ் எடுத்த முகம். அடர்த்தியான மீசை. மேல்பார்க்க வாரி வகிடெடுத்த சிகை. பட்டைக் கண்ணாடி. திருநீறு பூசி குங்குமம் வைக்க நினைத்தார். அத்தோடு கோட் ஒட்டாது - கைரேகை ஜோஸ்சீயம்... என்று தெருவில் வருகிற அன்னாடங்காய்ச்சி போலத் தோன்றும், வேணாம் என்று விட்டுவிட்டார்.(நீயும் பொம்மை நானும் பொம்மை, எஸ். ஷங்கரநாராயணன் )  மற்றவர்களை விட தாம் உயர்ந்தவர்கள், அப்பாற்பட்டவர்கள் என்ற கர்வம், பொதுவாக தமிழ் வழக்கில் இழி சொல்லாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது சுந்தர ராமசாமி: இலக்கிய மேட்டிமைத்தனத்தினுள் உறையும் அற்பவாத இதயம் (கீற்று.காம் இலக்கியத் திறனாய்வுக் கட்டுரையின் தலைப்பு)  செருக்கு என்னும் சொல் பொதுவாக இழிசொல்லாகப் பயன்பட்டாலும், ஞானச் செருக்கு என்னும் சொல் உயர்வுச்சொல்லாகவே பொதுவாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.