திக்கு, வாய் கொன்னு; (வார்த்தை, பேச்சு) தடுமாறு (பேசும்போது சொற்கள் தடைபட்டு, முழு ஒலிப்புப் பெறாதிருத்தல்) செறி.  கற்றவர் தெற்றிவர ( பெரியாழ். 1, 5, 8) மோது. தெற்று வெண்டிரைச் சரையு (  சிவ நாம. 135) அலைத்தல். தேரரக்கன் மால்வரையைத் தெற்றியெடுக்க ( 46, 8). தடு பிணப் பெருங் குன்றந் தெற்றி ( சம்புமாலி. 19) மாற்று இது சந்திரன் தொழிலைத் தெற்றினமையால் தெற்றுருவகம் (அலங். 18, உரை)