போதங்கொ ணெடுந்தனிப் பொருவில் கூம்பொடு ( பள்ளிபடை.68) அன்றொருநாள் தற்கொலைக்கெனச் சென்றேன். காசர்கோட்டில் இருந்து கும்பளா செல்லும் பாதையில். அந்த காலைநேரத்தைப்பற்றி பலமுறை எழுதியிருப்பேன். புத்தம்புதியதாக அந்த காலையைக் கண்டேன், அது என் கடைசி புலரியாக இருக்கக்கூடும் என்ற எண்ணம் என்னை அப்படிப்பார்க்கச்செய்தது போலும். அந்த பொன்னிறமான காலையில் ஒளியே உடலாக சுடர்ந்த ஒரு புழுவைக் கண்டேன். ஒளியேயான அகம் கொண்டது. அது ஒரு தரிசனம் (கதைகளின் முடிவில், ஜெயமோகன்) போயிற்றுக் கங்குல் புகுந்தது புலரி (விஷ்ணு திருப்பள்ளியெழுச்சி, தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார்) தாமரைப் பூநனி முகிழ்த்தன புலரி போனபின் ( சித்திர. 42) திறந்த வெளியிடம். அந்திக்கடைப் பொட்டல் அத்துவானப் பொட்டல் - trackless wilderness