வய வலி ஆகும் - தொல்காப்பியம் 2-8-69 யாணர் என்னும் உரிச்சொல்லை அடிச்சொல்லாகக் கொண்டு யாணர்த்து என்னும் வினைச்சொல்லும், யாணர் என்னும் பெயர்ச்சொல்லும் தோன்றின. அதிரா யாணர் முதிரத்துக் கிழவ - புறநானூறு 158-25 யாணர்த்து - நற்றிணை 38, புறநானூறு 42-12 யாணர்ப் பழுமரம் புள்இமிழ்ந் தன்ன (புறநானூறு 174) வளனமான பழுத்த மரம் என்ற பொருளில் மரத்தின் தன்மையைக் கூறுவதால் உரிச்சொல் ஆயிற்று.