 முடியாக்கருமமாயினும் முடியும் வாயின் முற்றித்து ( மகத. 1, 69)  முற்றிமை சொல்லின் ( 2511)  தனது மாத்திரையிற் குறையாத இகரம்   ()  முற்றியார் முற்றுவிட ( 6, 25)  அடியின் எல்லாச் சீர்க்கண்ணும் இயைபுவரத் தொடுப்பது   ( வி. 48.)  [வேலைப்பாடு திருந்திய அணிகளை அணிந்தவள்]