வெளிறு சேர்நிணம் (கம்பரா.கரன். 155). கதிர்வே றுணையா வெளிறுவிரவவருதிகண்டாய் (பதினொ. திருவாரூர்மும். 9) வெளிறுற்ற வான்பழியாம் (திருக்கோ. 254). ஆசற்றார் கண்ணும் . . . இன்மை யரிதே வெளிறு(குறள், 503). வெளிற்றுப் பனந்துணியின் (புறநா. 35) வெளிறானஇருளன்றிக்கே (ஈடு, 2, 1, 8).