மாரப்பயல் கணைதைத்திட (தனிப்பா. i, 265, 2). பயலான பேச்சாலே கேட்க (திவ். திருநெடுந். 21, வ்யா.பக். 170). பயலாள், பை, பைய, [பையல்]], பைதல், பையப்பைய, பையன், இளைஞன், வாலிபன், சிறுமி, குழந்தை, பகல் புறமொழிச்சொல்...வடமொழி...सौजन्य...ஸௌஜந்ய...சௌஜன்யம்...எந்தவிதமான வேறுபாடும், ஏற்றத்தாழ்வும் பாராட்டாமல் எல்லாத் தரப்பு மக்களோடும் அன்பு, மரியாதை, வினயம், நட்பு ஆகிய நற்பண்புகளோடு சிரித்துப் பேசி கலகலப்பாக இருப்பது...பொதுவாக சமயச் சொற்பொழிவுகளிலும், பேச்சு மொழியிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது... அந்த வெங்கடேஸ்வரன் மெத்தப் படித்தவர்...பெரும் பணக்காரர்...மிகச் செல்வாக்குப்படைத்தவர்...இருந்தபோதும் எல்லோருடனும் கொஞ்சமும் வித்தியாசம் பாராட்டாமல் சௌஜன்யமாகப் பழகுகிறார். பகுப்பு:தமிழில் கலந்துள்ள சமசுகிருதச் சொற்கள்