தப்பு, தவறு என்பவை குற்றம் என்னும் ஒரு பொருளே தருவன எனினும், முன்னது தன் கடைப்பிடியொழியத குற்றத்தையும் குறிப்பதாம். தப்புதல் – தப்பித்தல் என்பவனற்றைக் கருதுக. ‘பாண்டியன் தவறு இழைப்ப’ என்பதையும், இறந்தாரைத் ‘தவறினார்’ என்பததையும் எண்ணுக. தப்பைக் காட்டிலும் தவறு கொடிது என்பதையும் எண்ணுக. இக்கால், இரண்டும் வேறுபாடற வழங்குகின்றதாம். தப்பு – கொண்டொழுகத் தக்க கடைப் பிடியைக் கொண்டொழுகாது தப்புதல். தண்டா – தண்டனைக் குரிய குற்றத்தில் மாட்டிக் கொள்ளுதல். “தப்புத் தண்டாவில் மாட்டிக் கொள்ளாதே; தப்புத் தண்டாச் செய்து மாட்டிக் கொள்ளாதே” என்பவை அறிவுரைகள். ‘தப்பும் தவறும்’ என்பதில் தப்பு என்பதன் விளக்கம் அறிக. தண்டா – தண்டத்திற்கு உரியது தண்டம். அது தண்டா என நின்றது. தண்டா என்பது தவிர்க்கத் தக்கவையுமாம். முதுமொழிக் காஞ்சியில் வரும் தண்டாப் பத்து இப்பொருளது.