(ஓயாமல் பெய்யும் மழையில் பெருக்கெடுக்கும் வெள்ளத்தில் கரை உடையாமலிருக்க கூடைகூடையாக மண் சுமந்து கரையை அணைக்கும் நேரம்). தென்கரைமுத்துப் பிள்ளை மாடசாமியிடம் சத்தமில்லாமல் முனகினார். "மளை வெளிக்கறதுக்கு உண்டான கோளு இல்லியே..!". "ஆமா நயினாரே... வெளி வாங்கக் காங்கலியே..." "மண்ணு செமந்தாலும் கரை நிக்குமுன்னு தோணுதா?" "சம்சயந்தான்..அரை நாளியலுக்கு மிந்தி நான் போட்டு வச்சிருந்த வரையைத் தண்ணி அளிச்சிற்றே.." (உடைப்பு, நாஞ்சில்நாடன்) "நம்ப டாக்டர் க.கூ. ‘திருக்குறள் தீர்க்க உரை’ன்னு முப்பது வருஷம் முந்தி ஒன்று கொண்டாந்தார். இதெல்லாம் போகுமான்னு ஒரு சம்சயம் எனக்கு ஆரம்பத்திலே. சரி, விக்காமப் போனாக் கூட டாக்டர் க.கூ. தமிழ்ப் பேராசிரியர், நாளைக்கு தமிழ்த் துறைத் தலைவர் ஆகலாம். செனட் மெம்பர் ஆகலாம். வைஸ் சான்சலர் ஆகக் கூட வாய்ப்பு உண்டு. ஆளுங்கட்சியிலே அவுரு ஜாதிக்கு நிறைய செல்வாக்கு இருந்தது. சரி, ஒரு நூறு ரூபாய் கொடுத்து போனாப் போட்டும்னு வாங்கிப் போட்டேன். சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க… இது வரை இருவத்தாறு லெட்சம் பிரதி வித்திருக்கு…". (உழவாரப் படையாளி, நாஞ்சில்நாடன்)