“ஏதாவது களவாட முயற்சித்து, கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, ஓடிவருபவளாக நீ ஏன் இருக்கக்கூடாது?” “அம்மா! நான் கள்ளியுமல்ல, களவாடவும் இல்லை” “கதை பேசாதே! உன்னை நான் அந்த வேலையாட்களிடமிருந்து தப்பச் செய்ததாலேயே, உன்னை நான் ஒரு தர்ம தேவதை என்று நம்பிவிடுவேன் என்று நினைக்காதே. நடுநிசியிலே, அலங்கோலமாக இங்கே ஓடி வரவேண்டிய காரணம் என்ன?” “ஒரு பெண், இந்த நேரத்திலே, இப்படி நடுநடுங்கிக் கொண்டு, அபயமளிக்கும்படி கேட்கிறாள் என்றாள், அதன் பொருளை அறிந்து கொள்ள முடியாதா?” “கள்ளி! விடுகதை பேசி வீண் பொழுது ஓட்டாதே. ஆடிப் பிழைக்க வந்த சிறுக்கிக்கு அர்த்தராத்திரியிலே நடமாட்டம் ஏன்? உண்மையைச் சொல்.” “ஆடத்தான் நான் இங்கு வந்தேன், ஆடினேன். ஆனால் உன் கணவர் என்னை…” “உன்னை…? என்னடி உளறுகிறாய்! சொல் சீக்கிரம்.” “இன்றிரவை நான் அவருடன் கழிக்க வேண்டுமென்று கூறி வற்புறுத்தினார்…”