விழையப் பொரு திறல் வேரியம் பாணமும் வெண் நகையும்  உழையைப் பொருகண்ணும் நெஞ்சில் எப்போதும் உதிக்கின்றவே!  ஏ, அபிராமி! குழையிலே தவழும்படியாகவுள்ள கொன்றை மலரால் தொடுத்த மாலையின் மணம்கமழும் மார்பகங்களையும் தோளையும் உடையவளே! மூங்கிலை ஒத்த அழகிய கரும்பு வில்லும், கலவிபோருக்கு விரும்பக்கூடிய மணம் மிகுந்த ஐவகை மலர் அம்பும், வெண்மையான முத்துப்பல் இதழ்ச் சிரிப்பும், மானை ஒத்த மருண்ட கண்களுமே எப்பொழுதும் என் நெஞ்சில் நிறைந்திருக்கிறது. அத் திருமேனியையே நான் வழிபடுகின்றேன்.  நூற்பயன் ஆத்தாளை, எங்கள் அபிராம வல்லியை, அண்டம் எல்லாம்  பூத்தாளை, மாதுளம் பூ நிறத்தாளை, புவி அடங்கக்  காத்தாளை, ஐங்கணைப் பாசங்குசமும் கருப்புவில்லும்  சேர்த்தாளை, முக்கண்ணியைத், தொழுவார்க்கு ஒரு தீங்கு இல்லையே. 