இறையாரமுன் எடுத்தான்இரு பதுதோளிற ஊன்றி நிறையார்புனல் நெய்த்தானன்நன் நிகழ்சேவடி பரவக் கறையார்கதிர் வாளீந்தவர் கழலேத்துதல் கதியே. கோலம்முடி நெடுமாலொடு கொய்தாமரை யானும் சீலம்மறி வரிதாயொளி திகழ்வாயநெய்த் தானம் காலம்பெற மலர்நீரவை தூவித்தொழு தேத்தும் ஞாலம்புகழ் அடியாருடல் உறுநோய்நலி யாவே. மத்தம்மலி சித்தத்திறை மதியில்லவர் சமணர்