புதையென்ப கணையின் கட்டும் புதுமையும் மறைவு முப்பேர் மதுவென்ப நறவுந் தேனும் வசந்தகாலமுமா மென்ப கதை தண்டாயுதமே வார்த்தை காரணமிம் முப்பேரே சீதையே பொன்னாங்காணி படைச்சால் சீராமன்றேவி மேதை தோல் புத னிறைச்சி மிக்க பேரறிவு கள்ளாம் கோதை முன்கைத் தோற் கட்டி குழறார் காற் றொழுங்கு சேரன் ஓதை பேரொலி மதிற்பேர் உக்கந் தீ யிடை யா னேறு. அத்தர் பொன் பாதிகை கண்ணாடி சொற்பொருள் கா டோர்நாள்