இதனான், இவ்வியல்பிற்றாய அறத்தினை, நிலையாத யாக்கை நிலையினபொழுதே செய்க என்பது கூறப்பட்டது. திருக்குறள்: 37 (அறத்தாறிது) அறத்தா றிதுவென வேண்டா சிவிகை|    பொறுத்தானோ டூர்ந்தா னிடை.   |        பரிமேலழகர் உரை: (இதன் பொருள்:) அறத்து ஆறு இது என வேண்டா = அறத்தின் பயன் இதுவென்று (யாம் ஆகமவளவையான்) உணர்த்தல் வேண்டா; சிவிகை பொறுத்தானோடு ஊர்ந்தான் இடை = சிவிகையைக் காவுவானோடு செலுத்துவானிடை(க் காட்சியளவை தன்னானே உணரப்படும்). :பரிமேலழகர் உரைவிளக்கம்: