ஆகாத நெஞ்சமே அலைந்து திரிந்தாயே (30) பத்தெட்டாய் ஈரைந்தாய்ப் பதின்மூன்று இரண்டொன்றாய்  ஒத்திட்டு நின்றதோர் ஓவியத்தைப் போற்றாமல்  தெத்திட்டு நின்ற திரிகண்ணுக் குள்ளாகி  வித்திட்டாய் நெஞ்சே விடவும் அறியாயே (31)  அஞ்சும் உருவாகி ஐம்மூன்றும் எட்டும் ஒன்றாய்  மிஞ்சி இருந்த விளக்கொளியைப் போற்றாமல்  பஞ்சிலிடு வன்னியைப் போல் பற்றிப் பிடியாமல் 