ஊரிருக்கும் தூக்கத்தில் கொல்லைப் பக்கத் துயர்கதவின் தாழ்திறந்து வரவோ பாதை நேரிருக்கும் வரமாட்டாள்; என்றன் காதல் நெருப்பவிக்கும் எண்ணந்தான் அவளுக் கில்லை. அருளிருக்கும் அவளிடத்தில்! இசையி ருக்கும்! ஆடவனும், ஓர்மகளும் ஒப்ப நோக்கி இருள்கிழித்து வெளிப்படுமோர் நிலவு போல இரண்டுளத்தும் திரண்டெழுந்த காத லுக்குத்