ஓடித் திரியாமல் உருக்கெட்டு விட்டேண்டி (44)  மாணிக்கத் துள்ஒளிபோல் மருவி இருந்தாண்டி  பேணித் தொழும் அடியார் பேசாப் பெருமையன் காண் (45) அன்றுமுதல் இன்றளவும் அறியாப் பருவமதில்  என்றும் பொதுவாய் இருந்த நிராமயன் காண் (46)  சித்த விகாரத்தால் சின்மயனைக் காணாமல்  புத்தி கலங்கிப் புகுந்தேன் பொறிவழியே (47)  பத்தி அறியாமல் பாழில் கவிழ்ந்தேண்டி 