        அமயமொவ் வாமையா லமைவாய்ச் சென்றனை நின்னைக் கண்டிலாக் குறைய         தென்னதே சிற்றறி வுடையேன் ஒன்றல பலவாம் பிழைசெயத் தகுமே         உத்தம குணமொருங் குடையாய் கன்றினைக் காராக் களியுறக் காக்கும்         கனிவொடு கமித்தனின் கடனே.” (நயந்தனை - விரும்பினை. அமயம் - சமயம் காரா – கார் காலத்திற்குரிய பசு; ஒருவகைப் பசு, கமித்தல் - பொறுத்தல்)