அச்சத்தான் மாறி, அசைவினான் போத்தந்து	 நிச்சம் தடுமாறும் - மெல் இயல் ஆய் மகள்!	 மத்தம் பிணித்த கயிறு போல் நின் நலம்	 சுற்றிச் சுழலும் என் நெஞ்சு.	 விடிந்த பொழுதினும் இல் வயின் போகாது,	 கொடும் தொழுவினுள் பட்ட கன்றிற்குச் சூழும்	 கடும் சூல் ஆ நாகு போல், நின் கண்டு நாளும்	 நடுங்கு அஞர் உற்றது - என் நெஞ்சு.	