தன் மெய் துறப்பான் மலை;  என ஆங்கு,  கூடி அவர் திறம் பாட, என் தோழிக்கு  வாடிய மென் தோளும் வீங்கின -  ஆடு அமை வெற்பன் அளித்தக்கால் போன்றே!  44	 கதிர் விரி கனை சுடர்க் கவின் கொண்ட நனம் சாரல்  எதிர் எதிர் ஓங்கிய மால் வரை அடுக்கத்து,  அதிர் இசை அருவி தன் அம் சினை மிசை வீழ, 