எங்குறை தீரநின்று ஏற்றுகின்றேன், இனி யான் பிறக்கில்,  நின் குறையே அன்றி யார் குறை காண்?-இரு நீள் விசும்பின்  மின் குறை காட்டி மெலிகின்ற நேர் இடை மெல்லியலாய்.-  தன் குறை தீர, எம்கோன் சடை மேல் வைத்த தாமரையே.  ஏ, அபிராமி! என்னுடைய குறைகளெல்லாம் தீர உன்னையே வணங்குகின்றேன். இக்குறையுடைய பிறவியை நான் மறுபடியும் எடுத்தால் என் குறையே அல்ல.  உன்னுடைய குறையேயாகும். அகன்ற வானத்தில் தோன்றும் அம்மின்னலையும் பழிக்குமாறுள்ள நுண்ணிய இடையையுடையவளே! எம்முடைய தந்தை வபெருமான், தன் குறை தீர, தனது திருமுடி மேல் சாத்திய அழகிய பாதத் தாமரைகளையுடையவளே!  தாமம் கடம்பு, படை பஞ்ச பாணம், தனுக் கரும்பு,  யாமம் வயிரவர் ஏத்தும் பொழுது, எமக்கு என்று வைத்த 