மறிக் கொளும் சிறுவர் தம்மை, மற்று உள சுற்றம் தம்மைக் 'குறிக்கொளும்' என்று கூறி, அவர் முகம் குழைய நோக்கி, நெறிக் கொளும் கூற்றை நோக்கி, ஆர் உயிர் நெடிது நீத்தார்.	166 'தாமரைக் கண்ணன் தம்பி தன்மை ஈதுஆகின், மெய்யே வேம், அரைக் கணத்தின் இவ் ஊர்; இராவணி விளிதல் முன்னம், மா மரக் கானில், குன்றில், மறைந்திரும்; மறைய வல்லே போம்' எனத் தமரைச் சொல்லி, சிலர் உடல் துறந்து போனார்.	167 வரை உண்ட மதுகை மேனி மருமத்து, வள்ளல் வாளி