எண்ண மெங்ஙனம் நண்ணும் நாவினை? தாதா அன்பு போதா தாகும்! காலம் கன்னியர்க் குளதெனும் பெற்றி சாலவும் மறந்தனை போலும்! தழைத்துப் படர்கொடி பருவம் அணையில், நட்ட இடமது துறந்துநல் லின்ப மெய்த அருகுள தருவை யவாவும்! அடையின் முருகவிழ் முகையுஞ் சுவைதரு கனியும்  (180)