இவ்வழி மற்றிவ ணிற்றலு மேதம் வருக வீண்டென வத்தவன் வலிப்பத் தவாஇக் காதலொடு தகையாழ் காட்டும்   	130 உவாத்தி யாதலி னுறுதியு மதுவெனச் செய்கையி னறியாச் சிதைவிற் றாகிக் கௌவை யெரியுங் காற்றினொ டெழுந்த தரிமா னன்னநம் பெருமாற் சேரத் திருமா நுதலியைத் தீதொடு வாரா  	135