அதிசய நீல மாலை அன் னநின் விழிகள் கண்டு அண்ணலும் காலந் தோறும் ஆனந்தம் கொள்வ துண்டு! பதுமநேர் முகத்தி னாளே! பதுமத்தில் உறையும் செல்வி! பாற்கடல் மயக்கும் கண்ணை பதியின்மேற் பாய்ந்த கண்ணை பேர்த்தெடுத் தென்மேல் வைத்தால் பிழைப்பன்யான் அருள்செய் வாயே, பேரருள் ஒருங்கே கொண்ட பிழையிலாக் கமலத் தாயே! கைடப அரக்கன் தன்னை கடிந்தநின் கணவன் மார்பு  கார்முகில் அன்னத் தோன்றி கருணைநீர் பொழியுங் காலை,