'பெருந் திறல் அனுமன், ஈண்டு உணர்வு பெற்றுளான், அருந் துயர் அளவு இலாது அரற்றுவானை, யான், "மருந்து இறைப் பொழுதினில் கொணர்குவாய்!" என, பொருந்தினன், வட திசைக் கடிது போயினான்.	85 'பனி வரை கடந்தனன், பருப்பதங்களின் தனி அரசின்புறம் தவிரச் சார்ந்துளன், இனி ஒரு கணத்தின் வந்து எய்தும்; ஈண்டுறும் துனி வரு துன்பம் நீ துறத்தி, தொல்லையோய்!	86