பெருநிலந் தனில்சஞ் சாரப் பிரேதமாய்த் திரிகு வாரே. பாடல்: 47 (தூம்பினில்) தூம்பினில் புதைந்த கல்லும் துகளின்றிச் சுடர்கொ டாது பாம்புக்குப் பால்வார்த் தென்றும் பழகினும் நன்மை தாரா வேம்புக்குத் தேன்வார்த் தாலும் வீணதாம் கசப்பு மாறா ஆம்பல நூல்கற் றாலு மற்பர்தான் மேலோ ராகார். பாடல்: 48 (தேளதுதீயில்) தேளது தீயில் வீழ்ந்தால் செத்திடா தெடுத்த பேரை