மாளிகை உச்சியின் சாளரம் நீங்கி நூலே ணியினைக் கால்விரல் பற்றித் தொத்தும் கிளிப்போல் தொடர்ந்திறங் குவதாய் முத்தெழுத் தஞ்சல் எழுதினை! உயிரே இறங்கடி ஏந்தும் என்கை நோக்கி! (அவள் நூலேணி வழியாக இறங்குகிறாள்.) வா பறந்து! வா வா மயிலே! (அவளைத் தோளில் தாங்கி இறங்குகிறான்.)