விளைந்தவாறு உணர்கிலாதான், ஏங்கினான்; வெதும்பினான்; மெய் உளைந்து உளைந்து உயிர்த்தான்; 'ஆவி உண்டு, இலை' என்ன, ஓய்ந்தான்; வளைந்த பேய்க் கணமும் நாயும் நரிகளும் இரிய, வந்தான்; இளங் களிறோடும் சாய்ந்த இராமனை இடையில் கண்டான்.	3 வீடணன் இராமன் மேனியில் வடு இன்மையை உணர்ந்து, துயரம் தணிதல் 'என்பு என்பது, யாக்கை என்பது, உயிர் என்பது, இவைகள் எல்லாம், பின்பு என்ப அல்லவேனும், தம்முடைய நிலையின் பேரா; முன்பு என்றும் உளது என்றாலும், முழுவதும் தெரிந்தவாற்றால்,