நின்று, அந்தம் இல்லான் ஊன்ற-நெரிந்து கீழ் அழுந்தும் நீலக் குன்றம் தன் வயிறு கீறிப் பிதுங்கின குடர்கள் மான. 3 புகல் அரும் முழையுள் துஞ்சும் பொங்கு உளைச் சீயம் பொங்கி, உகல் அருங் குருதி கக்கி, உள்ளுற நெரிந்த; ஊழின், அகல் இரும் பரவை நாண அரற்றுறு குரல ஆகி, பகல் ஒளி கரப்ப, வானை மறைத்தன, பறவை எல்லாம். 4 மொய் உறு செவிகள் தாவி முதுகு உற, முறை கால் தள்ள, மை அறு விசும்பினூடு நிமிர்ந்த வாலதிய, மஞ்சின்