'போது அரிக் கண் பொலன் குழைப் பூண் முலைச் சீதை எத் தவம் செய்தனளோ?' என்றாள். 23 பழுது இலா ஒரு பாவை அன்னாள், பதைத்து, அழுது, வெய்துயிர்த்து, அன்புடைத் தோழியைத் தொழுது, சோர்ந்து அயர்வாள், 'இந்தத் தோன்றலை எழுதலாம்கொல், இம் மன்மதனால்?' என்றாள். 24 வண்ண வாய் ஒரு வாணுதல், 'மானிடற்கு, எண்ணுங்கால், இவ் இலக்கணம் எய்திட