 அனற்கொள்ளி பட்டபிள்ளை கதறும் போதில் 'அம்மா'என் பதுபோலே துணைவன் தன்னை  நினைத்தவளாய்த் தாழ்குரலில் "அத்தான்" என்றாள்; நிறைவியப்பால் வீரப்பன் "ஆத்தா" என்றான். இயல் 38            வீரப்பன் தன் மனைவியான ஆத்தாவைப்  புரண்டணைத்தான். அவளும் அவ்வாறே!   ஆண்என்று வாள்சுமந்தும் எனைத்தொ டர்ந்தும் ஆள்என்றும் மரமென்றும் தெரியாப் போதில்  காண்என்று கணுக்காலைத் தீர்த்தாய் என்உள் கனிஎன்றும் கரும்பென்றும் கிடந்த நீதான்;  வீண்என்று கருதுகிலேன்! என்செய் கைக்கு விளைவென்று கருதுகின்றேன்! கொடிய சாவைப்  பூண்என்று புகன்றாலும் மகிழ்வேன் என்று புரண்டணைத்துப் பொன்னே என் றழுதான் கூவி! 