மாமைதரு கிரமையெனும் ஆறங் கேழும்        மருவியிடும் ததிக்கடல்தான் வளைய நின்ற,  ஏமமுறு குசத்தீவில்வபுட்டு வென்னும் இறையவற்குஞ்        சிறுவர்களாய் எழுவ ருண்டால்.	49 772	 சுப்பிரதன் உரோகிதனே தீரன் மூகன் சுவேதகன்சித்        தியன் வயித்தி தன்னென் றோதும்,  இப்புதல்வர் பேராலேழ் வருட மாக்கி ஈந்தனன்உன்        னதங்குமுதங் குமாரம் மேகம், 