எரி மலர்த் தாமரை இறை வீழ்த்த பெரு வாரி  விரி சடைப் பொறை ஊழ்த்து, விழு நிகர் மலர் ஏய்ப்ப, 5 தணிவுறத் தாங்கிய தனி நிலைச் சலதாரி  மணி மிடற்று அண்ணற்கு, மதி ஆரல் பிறந்தோய்! நீ. மை இரு நூற்று இமை உண்கண் மான் மறி தோள் மணந்த ஞான்று, ஐ-இருநூற்று மெய்ந் நயனத்தவன் மகள் மலர் உண்கண்,  மணி மழை தலைஇயென, மா வேனில் கார் ஏற்று, 10  தணி மழை தலையின்று, தன் பரங்குன்று.