இத் தலை, இன்னல் உற்ற வீடணன் இழைப்பது ஓரான், மத்து உறு தயிரின் உள்ளம் மறுகினன், மயங்குகின்றான், 'அத் தலைக் கொடியன் என்னை அட்டிலன்; அளியத்தேன் நான்; செத்திலென்; வலியென் நின்றேன்' என்று போய், வையம் சேர்ந்தான்.	208 பாசத்தால் ஐயன் தம்பி பிணிப்புண்ட படியைக் கண்டு 'நேசத்தார் எல்லாம் வீழ்ந்தார்; யான் ஒரு தமியென் நின்றேன்; தேசத்தார், என்னை என் என் சிந்திப்பார்!' என்று, தீயும் வாசத் தார் மாலை மார்பன் வாய் திறந்து அரற்றலுற்றான்.	209