மயங்கு நோய் தாங்கி, மகன் எதிர் வந்து,	 முயங்கினள் முத்தினள் நோக்கி, நினைந்தே,	 'நினக்கு யாம் யாரேம் ஆகுதும்?' என்று,	 வனப்பு உறக் கொள்வன நாடி அணிந்தனள்,	 ஆங்கே, 'அரி மதர் உண் கண் பசப்ப நோய் செய்யும்  பெருமான் பரத்தைமை ஒவ்வாத' என்றாள்;	 அவட்கு இனிது ஆகி விடுத்தனன் போகித்	 தலைக் கொண்டு நம்மொடு காயும் மற்று ஈது ஓர்	