வல் வாய் வெங் கண் சூலம் எனும் காலனை, வள்ளால்! வெல்வாய், வெல்வாய்!' என்றனர், வானோர், மெலிகின்றார்.	128 சூலத்தின்மேல் எறிந்த படைகள் பயனிலவாக, இராமன் செய்வதறியான் போல் இருத்தல் துனையும் வேகத்தால் உரும் ஏறும் துண்ணென்ன வனையும் காலின் செல்வன,-தன்னை மறவாதே நினையும் ஞானக் கண் உடையார்மேல் நினையாதார் வினையம் போலச் சிந்தின-வீரன் சரம் வெய்ய.	129 எய்யும், எய்யும் தேவருடைத் திண் படை எல்லாம்;