மெத்தென்ற பஞ்சசயனத்தின் மேலேறிக் கொத்தலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கைமேல் வைத்துக் கிடந்த மலர்மார்பா! வாய்திறவாய்! மைத்தடங் கண்ணினாய்! நீ உன்மணாளனை எத்தனைபோதும் துயிலெழ ஒட்டாய்காண் எத்தனையேலும் பிறிவாற்ற கில்லாயேல் தத்துவமன்று தகவேலோ ரெம்பாவாய்! 20. முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன்சென்று 