அருள் தரிக்கு முன்னெலாம் ஆசை நின்றது வாயுவில்  திருக்கறுத்துக் கொண்டதே சிவாயம் என்று கூறுவீர் (165)  தாதரான தூதரும் தலத்தில் உள்ள சைவரும்  கூதரைப் பறைச்சிமக்கள் கூடிசெய்த கார்ரியம்  வீதிபோகும் ஞானியை விரைந்து கல் எறிந்ததும்  பாதகங்கள் ஆகவே பலித்ததே சிவாயமே (166)  ஓடிஓடி பாவிழைத்து உள்ளங்கால் வெளுத்ததும்  பாவியான பூனை வந்து பாவிலே குதித்ததும் 