கனவுகண்டாப் போலெனக்குக் காட்டிமறைந் தேயிருந்த நினைவைப் பரவௌிமேல் நினைந்ததுவு மெக்காலம்	132 ஆரென்று கேட்டதுவு மறிவுவந்து கண்டதுவும் பாரென்று சொன்னதுவும் பகுத்தறிவ தெக்காலம்	133 நினைக்குந் தினந்தோறும் நிறைந்தபரிபூரணத்தை முனைக்குமேற் கண்டுகொண்டு முத்துதிர்ப்ப தெக்காலம்	134 இன்னதென்று சொல்லவொண்ணா வெல்லையற்ற வான்பொருளைச் சொன்னதென்று நானறிந்து சொல்வதினி யெக்காலம்	135