செவிகளைத் தளிர்க் கையாலே சிக்குறச் சேமம் செய்தாள்; 'கவினும் வெஞ் சிலைக் கை வென்றிக் காகுத்தன் கற்பினேனை, புவியிடை ஒழுக்கம் நோக்காய்; பொங்கு எரி, புனிதர் ஈயும் அவியை நாய் வேட்டதென்ன, என் சொனாய்? அரக்க!' என்னா, 67 'புல் நுனை நீரின் நொய்தாப் போதலே புரிந்து நின்ற என் உயிர் இழத்தல் அஞ்சி, இற் பிறப்பு அழிதல் உண்டோ? மின் உயிர்த்து உருமின் சீறும் வெங் கணை விரவாமுன்னம், உன் உயிர்க்கு உறுதி நோக்கி, ஒளித்தியால் ஓடி' என்றாள். 68