ஏந்துகுவவு மொய்ம்பிற் பூச்சோர் மாலை, ஏற்றுஇமில் கயிற்றின், எழில்வந்து துயல்வர  இல்வந்து நின்றோற் கண்டனள் அன்னை; வல்லே என்முகம் நோக்கி.  'நல்லை மன்!' என நகூஉப் பெயர்ந் தோளே! 	16 249	அம்ம- வாழி, தோழி!- பல்நாள்  இவ்ஊர் அம்பல் எவனோ? வள்வார்  விசிபிணித்து யாத்த அரிகோல் தெண்கிணை 