நல் இருட் பரவை மேனி நாரணன் தமரைக் கண்டால், 'செல்லவே போமின்' என்று விடுக்குவென், செவியில், செப்பி.	1-32 [இதன்பின் 1-14, 15, 16,17, 18, 19 என்ற பாடல்கள் உள்ளன.] 'மையல் இன்றியே இலங்கை மா நகர் காத்து, மாதே! செய்யளாகிய திரு எனப் பொலிந்து, இனிது இருத்தி' கைகளால் மிகப் புல்கியே, கண்கள் நீர் ததும்ப, பொய் இலா மனத் திரிசடை, 'விடை' எனப் போனாள்.	5-1 என்ற காலையில், எழுந்தவன் இயற்கையை நோக்கி,