சனமெனும் ஆசா பாசம் தலைமிசை ஏற்றிக்கொண்டு  கனமெனும் சுமையைத் தூக்கிக் கவலை உற்றிட்டாய் நீயும்  பனமெனும் நாகை நாதர் பதம் பணிந்து அருள்சேர் நெஞ்சே  இருவினைப் பகுதியாலே எடுத்த இந்தத் தேகம் தன்னை  மருவிய நானான் என்று மாயையில் அழிந்தாய் நீதான்  குருவினால் குறியைப் பார்த்துக் குண்டலி வழியே சென்றங்கு  உருவினால் நாகைநாதர் உண்மையை உணர்வாய் தெஞ்சே வான் அதில் இரவி உன்றன் வயதெலாம் கொடு போகின்றான் 