தேவத் தச்சனை அழைத்து, 'நீள் திரைக் கடல் கிடந்த காவல் மா மலை கொணர்ந்து, நீ கண்ணுதல் கோயில் பூவில் வந்தவன் சொல்வழிச் சமை' எனப் புகன்றான்.	23-43 நந்தியம் பதி இறைவனை நாதனும் அழைத்தே, 'இந்த மா மலை இரும்' என, யாவையும் நல்கி, 'விந்தை தங்கிய தோளினீர்! வேந்தனைப் பூசித்து, இந்த மா நகர் இரும்' என, இராமனும் அகன்றான்.	23-44 போன காலையில், பூங் கழல் இராகவன் பின்னே