அவ்வயின், அரசவை நின்றும், அன்பினன் எவ்வம் இல் இருந்தவ முனிவன் எய்தினான்; செவ்விய குமரரும் சென்னி தாழ்ந்தனர்; கவ்வையம் பெருங்கடல் முனியும் கால்வைத்தான். 157 வசிட்ட முனிவன் வருத்தம் அன்னவர் முகத்தினோடு அகத்தை நோக்கினான்; பொன் அரைச் சீரையின் பொலிவு நோக்கினான்; என் இனி உணர்த்துவது? எடுத்த துன்பத்தால்,