முறித்தான்; அவன் வலி கண்டு, உயர் தேவாந்தகன் முனிந்தான், மறித்து ஆங்கு ஓர் சுடர்த் தோமரம் வாங்கா, மிசை ஓங்கா; செறித்தான், அவன் இடத் தோள் மிசை; இமையோர்களும் திகைத்தார்.	168 சுடர்த் தோமரம் எறிந்து ஆர்த்தலும், கனல் ஆம் எனச் சுளித்தான், அடல் தோமரம் பறித்தான், திரிந்து உரும் ஏறு என ஆர்த்தான், புடைத்தான்; அவன் தடந்தேரொடு நெடுஞ் சாரதி புரண்டான்;- மடல் தோகையர் வலி வென்றவன்-வானோர் முகம் மலர்ந்தார்.	169 சூலப் படை தொடுவான் தனை இமையாத முன் தொடர்ந்தான்;