மணம் கமழ் நறும் கோதை மாரி வீழ் இரும் கூந்தல்,  நுணங்கு எழில் ஒள் தித்தி, நுழை நொசி மட மருங்குல்,  வணங்கு இறை வரி முன்கை, வரி ஆர்ந்த அல்குலாய்!  'கண் ஆர்ந்த நலத்தாரைக், கதுமெனக், கண்டவர்க்கு,  உள் நின்ற நோய் மிக, உயிர் எஞ்சு துயர் செய்தல்  பெண் அன்று, புனை இழாய்!' எனக் கூறி தொழூஉம்; தொழுதே  கண்ணும் நீர் ஆக நடுங்கினன்; இன் நகாய்!  என் செய்தான் கொல்லோ! இ·து ஒத்தன் தன் கண் 