தென்னனைநே ராயிருக்குஞ் சொல்வார்த்தை கண்டு பயந்தேன் மகாவிற் பன்னிவடி வூர்கணிதம் பம்மரம்பை யாகுமிவட் பரிந்துசேர்வாய் சொன்னமொழி தவறாத குமார வெட்ட ராஜேந்த்ர சுகுணமாலே. மெலக்கணக்காப் பொருந்துவோ மெனவேளை மணங்குறிக்கும் வேளைபார்த்து நிலக்கணக்கா மன்னம்புகுந் துகுந்தாப்பாய் வென்மேனிரைத்தா னெண்ணிச் சொலக்கணக்காழக் காநா னறிந்த  வளாதெரிந்தவளா துயரமெல்லாம் இலக்கணக்கா ரிகைதேர்ந்த  குமாரவெட்ட பூபதிபா லியம்புவாயே. அரைத்தசந்த னப்பொருந்தா ளமளியின்மேற் கண்டுயிலா ளரக்கன்மௌலி