கசக்கு முலைக் காம்பையும் பருகக் கசக்குமெனவு நினையாதே சலவை புரிவே னுயர்ந்த புயா சலவையினு நான் விடுவேனோ சவாது வழித்துக் கழுத்தினிற் பூச வாதுவரை நேரிதழ் பருகு புலவி தனையே நினைப்பது நான் புலவிதலவோ சமயமென்றே புகழ்சேர் வெங்கடேசு ரெட்டபூபா வுனையே நான் நினைந்தேன்  நிலவான துவுங் குளிர மந்தா நிலவாகமும் வந்தடிக்கவு நான் நினைப் பாயலிலே மருவவுநீ நினைப் பாயலிலே யென்றேனே. கனவில் வருமன்னவ னெனது கையைப் பிடித்து மடியில் வைத்துக்