சீதை நிலவை பழித்துரைத்தல்  'நீங்கா மாயையவர் தமக்கு நிறமே தோற்றுப் புறமே போய், ஏங்காக் கிடக்கும் எறி கடற்கும், எனக்கும், கொடியை ஆனாயே- ஓங்கா நின்ற இருளாய் வந்து, உலகை விழுங்கி, மேன்மேலும் வீங்கா நின்ற கர் நெருப்பினிடையே எழுந்த வெண் நெருப்பே! 76 'கொடியை அல்லை; நீ யாரையும் கொல்கிலாய்; வடு இல் இன் அமுதத்தொடும், வந்தனை, பிடியின் மென் நடைப் பெண்ணொடு; என்றால், எனைச்