செய்தார் மார்ப! எழுமதி துயில்!’ எனத், தெண்கண் மாக்கிணை தெளிர்ப்ப ஒற்றி, நெடுங்கடைத் தோன்றி யேனே; அது நயந்து, ‘உள்ளி வந்த பரிசிலன் இவன்’ என, நெய்யுறப் பொரித்த குய்யுடை நெடுஞ்சூடு, மணிக்கலன் நிறைந்த மணநாறு தேறல், பாம்புரித் தன்ன வான்பூங் கலிங்கமொடு, மாரி யன்ன வண்மையின் சொரிந்து,