அச்சுப் பதுமையே! ஆரணங்கே, நில்லேடி, நானும் வருகின்றேன் நாயகியே நாயகியே! ஏனிந்தக் கோபம்? எழிலான காதலியே!                    [75] என்றுகுப்பன் ஓடி இளவஞ்சியைத் தழுவி நின்றான், இளவஞ்சி நின்று மகிழ்வுற்றாள், அவ்விரண்டு மூலிகையில் ஆரணங்கே நீஆசை இவ்வளவு கொண்டிருத்தல் இப்போது தான்அறிந்தேன், கூட்டிப்போய்ப் பச்சிலையைக் கொய்து தருகின்றேன்,       [80]