11 அப்பொழுது சவுல், "அகித்தூபின் மகனே, கேள்", என அவரும், "இதோ உள்ளேன் தலைவரே! என்றார். 12 சவுல் அவரிடம், "நீயும் ஈசாயின் மகனும் எனக்கு எதிராக ஏன் சூழ்ச்சி செய்தீர்கள்? இந்நாள் வரை அவன் எனக்கெதிராக கிளர்ச்சி செய்யும்படி ஏன் அவனுக்கு நீ அப்பமும் வாளும் தந்து, அவனுக்காகக் கடவுளின் திருவுளத்தைக் கேட்டறிந்தாய்?" என்று கேட்டார். 13 அதற்கு அகிமெலக்கு அரசரிடம், "உம் பணியாளர் அனைவரிலும் தாவீதைப் போல் உண்மையுள்ளவன் யார்? அரசராகிய உமக்கு மருமகனும் மெய்க்காப்பாளர் தலைவனுமாகிய அவன் உம் வீட்டாரிடையே மேன்மை பெற்றவன் அன்றோ? 14 அவனுக்காக நான் கடவுளின் திருவுளத்தைக் கேட்பது இன்றுதான் முதல்த டைவையா? இல்லை. 15 அரசர் தம் பணியாளன் மேலும் என் தந்தை வீட்டார் எவர் மேலும் குற்றம் சுமத்த வேண்டாம்; ஏனெனில் உம் பணியாளனாகிய எனக்கு இக்காரியம் குறித்து எதுவும் தெரியாது" என்று பதிலளித்தார். 16 அரசர் அவரிடம், "அகிமெலக்கு நீயும் உன் தந்தை வீட்டாரும் கண்டிப்பாகச் சாக வேண்டும்" என்றார். 17 அரசர் தம்மைச் சூழந்து நின்ற காவலர்களிடம், "நீங்கள் சென்று ஆண்டவரின் குருக்களைக் கொன்று விடுங்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் தாவீது ஓடிப்போனதை அறிந்தும் அதை எனக்குத் தெரிவிக்கவில்லை" என்றார். ஆனால் அரசனின் பணியாளர் ஆண்டவரின் குருக்களைக் கொல்ல முன்வரவில்லை. 18 அப்பொழுது அரசர் தோயோகிடம், "நீ சென்று தாவீதுக்கு உடன்பட்ட குருக்களை வீழ்த்து", என்று கட்டளையிட்டார். உடனே ஏதோமியன் தோயேகு சென்று குருக்களை வெட்டி வீழ்த்தினான்; அன்றுமட்டும் அவன் நார்ப்பட்டு ஏபோது அணிந்திருந்த எண்பத்தைந்து பேரைக் கொன்றான்.