நிலை உயர் கடவுட்குக் கடம் பூண்டு தன் மாட்டுப்  பல சூழும் மனத்தோடு பைதலேன் யான் ஆக;  கனை பெயல் நடுநாள் யான் கண் மாறக், குறி பெறாஅன்,  புனை இழாய்! என் பழி நினக்கு உரைக்கும், தான் என்ப -  துளி நசை வேட்கையான் மிசை பாடும் புள்ளின், தன்  அளி நசை ஆர்வுற்ற அன்பினேன் யான் ஆக;  என ஆங்கு,  கலந்த நோய் கைம்மிகக் கண் படா என் வயின் 