என் உறு பெரும் பசி கண்டனன் இரங்கி  பின் வரும் யாண்டு அவன் எண்ணினன் கழியும்  தணிவு இல் வெம் பசி தவிர்த்தனை வணங்கினேன்	 மணிமேகலை! என் வான் பதிப் படர்கேன்  துக்கம் துடைக்கும் துகள் அறு மாதவர்  சக்கரவாளக் கோட்டம் உண்டு ஆங்கு அதில்  பலர் புகத் திறந்த பகு வாய் வாயில்  உலக அறவி ஒன்று உண்டு அதனிடை 