குண்டலியாய் நின்றிடத்திற் குணாதீ தந்தான்  நிறைகின்றேன் நாசிகா ரந்த்ர வாயு  நீக்காமல் ஏகமாய் நிர்ண யித்துப்  பறைகின்றேன் அட்சர சாதனமுந் தள்ளிப்  பந்தமற்ற மாமோட்சப் பதிபெற்றேனே பதிபுருவத் தடிமுனைக்கீழ் அண்ணாக் கென்னும்  பவள நிறம் போன்றிருக்குந் திரி கோணந்தான்  துதிபெறுங் குவையுபத்த சுகந்தி யாகச் 