கானுறு கவரி மான்போற் கனம்பெறு புகழே பூண்பார் மானமொன் றில்லார் தாமும் மழுங்கலாய்ச் சவங்க ளாகி ஈனமாங் கழுதைக் கொப்பா யிருப்பரென் றுரைக்க லாமே. (48) கழுதை காவெனக் கண்டுநின் றாடிய வலகை தொழுது மீண்டுமக் கழுதையைத் துதித்திட வதுதான் பழுதி லாநமக் கார்நிக ராமெனப் பகர்தல் முழுது மூடரை மூடர்கொண் டாடிய முறைபோல். (49) ஆசாரஞ் செய்வா ராகி லறிவொடு புகழு முண்டாம்