வலைவாயில் மிருகம் போலும் மயங்கி நைந்து அலைந்தாய் நீதான்  உலைவாயில் மெழுகைப் போல உருகி மெய்ப் பொருளை உன்னிப்  பலகாலும் ஏத்தி நாகை லிங்கரைப் பணிவாய் நெஞ்சே  மூலமாம் நகரமீதில் முளைத்தெழும் சுடரைக் கண்டு  காலத்தீ மேலே ஏற்றிக் கபாலத் தேனமுது அருந்திக்  கோலமா மதுவே உண்டு குருபதம் தன்னில் சேர்ந்து  வாலகம் தரியால் நாகை லிங்கரை வணங்கு நெஞ்சே  இறந்திடும் இருபத்து ஓராயிரத்து ஆறுநூறு பேரும் 