பேர் ஊர் மறுகில் பெரும் துயில் சான்றீரே!	 நீரைச் செறுத்து, நிறைவுற ஓம்புமின்;	 கார் தலைக்கொண்டு பொழியினும், தீர்வது	 போலாது, என் மெய் கனலும் நோய்.	 இருப்பினும் நெஞ்சம் கனலும்; செலினே,	 வருத்துறும் யாக்கை, வருந்துதல் ஆற்றேன்;	 அருப்பம் உடைத்து, என்னுள் எவ்வம் பொருத்திப்  பொறி செய் புனை பாவை போல வறிது உயங்கிச் 