பந்த மா வினையம் மாளப் பற்று அறு பெற்றி யோர்க்கும் உந்த அரு நிலையது ஆகி, உடன் உறைந்து உயிர்கள் தம்மை அந்தகர்க்கு அளிக்கும் நோய்போல், அரக்கி முன் ஆக அம்மா! 56 தூரியக் குரலின், வானின் முகிற் கணம் துணுக்கம்கொள்ள; வார் சிலை ஒலியின், அஞ்சி, உரும் எலாம், மறுக்கம்கொள்ள; ஆர்கலி, ஆர்ப்பின், உட்கி அசைவுற; அரக்கர் சேனை, போர் வனத்து இருந்த வீரர் உறைவிடம் புக்கது அன்றே. 57 வாய் புலர்ந்து அழிந்த மெய்யின் வருத்தத்த, வழியில் யாண்டும்