 - என்கின்றார். யானை மிகவும் பருத்த ஒரு விலங்கு; அது தன்னிடம் கூர்மையான கோடுகளையும் -கொம்புகள்- கொண்டுள்ளது. என்றாலும், யானையானது, ஊக்கம் நிறைந்த புலியானது தாக்கினால் அஞ்சும், பயப்படும். இதன்மூலம் ஓர் உண்மையைக் கூறுகின்றார் வள்ளுவப் பெருந்தகை. பகைவரைக் காட்டிலும் மிகுந்த மெய்வலிமையும் (உடல் வலிமை), கருவிச் சிறப்பும் (பல்வேறு படைக்கலங்கள், ஆயுதங்கள்) பெற்றிருந்தாலும், ஊக்கம் இல்லாத அரசர் அஞ்சுவர், பயப்படுவர் பகைவனைக் கண்டு என்பதாம். ஊக்கமே செல்வம்: ஒருவனுக்கு அறிவு என்பது, ஊக்கமாகிய செல்வமே! அந்த ஊக்கம் இல்லாதவர் மக்கள் வடிவம் பெற்றிருந்தாலும் மரமே ஆவர்; மக்கள் என்று கூறப்படார். மக்களின் வடிவத்தைப் பெற்றிருப்பதுதான் அம்மரத்திற்கும், இம்மரத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு! (உரம்-அறிவு; வெறுக்கை- செல்வம்; இல்லார் - இல்லாதவர்). 'மக்கட்கு உள்ள நல்லறிவும், காரிய முயற்சியும் இன்மை பற்றி மரம்' என்றார் என்று விளக்குவர் பரிமேலழகர். பார்க்க