2 மண்ணுலகு உருவற்று வெறுமையாக இருந்தது.  ஆழத்தின் மீது இருள் பரவியிருந்தது.  நீர்த்திரளின்மேல் கடவுளின் ஆவி அசைந்தாடிக் கொண்டிருந்தது.  3 அப்பொழுது கடவுள், "ஒளி தோன்றுக!" என்றார்; ஒளி தோன்றிற்று. [1]  4 கடவுள் ஒளி நல்லது என்று கண்டார்.  கடவுள் ஒளியையும் இருளையும் வெவ்வேறாகப் பிரித்தார்.  5 கடவுள் ஒளிக்குப் 'பகல்' என்றும் இருளுக்கு 'இரவு' என்றும் பெயரிட்டார்.  மாலையும் காலையும் நிறைவுற்று முதல் நாள் முடிந்தது. 