பாரமான தேவரும் பழுதிலாத பாசமும்  ஓரொணாத அண்டமும் உலோகலோக லோகமும்  சேர வெந்து போயிருந்த தேகம் ஏது செப்புமே (254)  என்னகத்துள் என்னை நான் எங்கு நாடி ஓடினேன்  என்னகத்துள் என்னைநான் அறிந்திலாத தாகையால்  என்னகத்துள் என்னே நான் அறிந்துமே தெரிந்தபின்  என்னகத்துள் என்னை அன்றி யாதுமென்றும் இல்லையே (255)  விண்ணினின்று மின்னெழுந்து மின்னொடுங்கும் ஆறுபோல் 