தூதை தூற்றுங் கூதிர் யாமத்  <<  >> ஊதை தூற்றும் கூதி்ர் யாமத்து தானுளம் புலம்புதொ றுளம்பும்  <<  >> ஆன் நுளம்பு உலம்புதொறு உளம்பும்  நாநவில் கொடுமணி நல்கூர் குரலே.  <<  >> நா நவில் கொடு மணி நல்கூர் குரலே. என்பது, ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி சொல்லியது. பாடியவர் வெண்கொற்றன். செய்தி  நுளம்பு = மாட்டைக் கடிக்கும் பெருங்கொசு. ஊதைக்காற்று வீசும் குளிர்கால நள்ளிரவில் பசு குளிரில் நடுங்கிக்கொண்டு படுத்திருக்கும்போது, அதனை நுளம்பு கடிக்க, அப்போது அந்தப் பசு தன் தலையை ஆட்டி நுளம்பை ஓட்ட, அதன் கழுத்தில் கட்டியிருந்த மணியின் ஒலி கேட்டதாம்.அந்த ஒலியைக் கேட்டுகொண்டு தலைவி உறங்காமல் இருக்கிறாளாம். குளிர்காலத்துப் பனி அவளைச் சிறை வைத்திருக்கிறதாம். அந்தச் சிறையை உடத்துக்கொண்டு அவளது கண் மழையைப் பொழிகிறதாம். இப்படிப் புலம்பிக்கொண்டு தலைவி காமநோயோடு கலங்கிக்கொண்டிருக்கிறாளாம். அவள் கேட்கும் மணியொலியைக் கேட்பவர் வேறு யாராவது இருந்தால்தானே தலைவியின் துன்பத்தைப் போக்குவார். - தோழியும் தலைவியும் இவ்வாறு பேசிக்கொள்கின்றனர்.