புனம்பொன் அவிர்சுணங்கி பூங்கொம்பர் அன்னாய்! 'தனக்கின்னா இன்ன பிறர்க்கு'. ஆற்றார் இவரென்(று) அடைந்த தமரையும் தோற்றத்தாம் எள்ளி நலியற்க - போற்றான் 'கடையடைத்து வைத்துப் புடைத்தக்கால் நாயும் உடையானைக் கவ்வி விடும். நெடியது காண்கிலாய் நீயொளியை நெஞ்சே! கொடியது கூறினாய் மன்ற - அடியுளே