     கொழுமணியேர் நகை யார்கொங்கைக் குன்றிடைச் சென்றுகுன்றி      விழுமடி யேனை விடுதிகண்டாய் மெய்ம் முழுதுங்கம்பித்து      அழுமடி யாரிடை யார்த்துவைத் தாட்கொண் டருளியென்னைக்      கழுமணி யேயினனுங் காட்டுகண்டாய் நின் புலன்கழலே. 131      புலன்கள் திகைப்பிக்க யானுந் திகைத்திங்கொர் பொய்ந்நெறிக்கே      விலங்குகின் றேனை விடுதிகண்டாய் விண்ணும் மண்ணுமெல்லாய்      கலங்குமுந் நீர்நஞ் சமுதுசெய் தாய்க்கு கருணாகரனே      துலங்குகின்றேனடி யேனுடையாயென் தொழுகுலமே. 132