'அனுமன் என்பவனை - ஆழி ஐய! - நின் செய்ய செங் கைத் தனு என நினைதி; மற்று, என் தம்பி நின் தம்பி ஆக நினைதி; ஓர் துணைவர் இன்னோர் அனையவர் இலை; நீ, ஈண்டு, அவ் வனிதையை நாடிக் கோடி - வானினும் உயர்ந்த தோளாய்!' 137 சுக்கிரீவனுக்கு வாலி உரைத்த உறுதி மொழிகள் என்று, அவற்கு இயம்பி, பின்னர், இருந்தனன் இளவல்தன்னை வன் துணைத் தடக் கை நீட்டி வாங்கினன் தழுவி, 'மைந்த! ஒன்று உனக்கு உரைப்பது உண்டால்; உறுதி அ·து உணர்ந்து கோடி;