கடிவாளத்தைக் கைவிட்ட குதிரை போலத் தலைவன் தலைவியிடம் பாய்ந்து வருகிறான். யானை மூங்கிலை வளைத்து அதன் இலைகளை உண்பதற்காக உருவிக்கொண்டு மூங்கிலை விட்டவுடன் அது வானை நோக்கி விசும்பி உயர்வது போல யாருடைய கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளும் நில்லாமல் விசும்பிக்கொண்டு தலைவியிடம் வருகிறான். வேனில் காலத்தில் ஆனேறு(பொலிகாளை) பசுவை உரசிக்கொண்டு சாய்வது போலத் தலைவியிடம் வருகிறான். (அவன் குறையை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளத்தானே வேண்டும் என்கிறாள் தோழி) பாடல்: 75 (நீகண்டனையோ)   திணை - மருதம் தலைவி கூற்று நீகண் டனையோ கண்டார்க்கேட் டனையோ  //  // நீ கண்டனையோ கண்டார்க் கேட்டனையோ ஒன்று தெளிய நசையின மொழிமோ  //  //  ஒன்று தெளிய நசையினம் மொழிமோ வெண்கோட் டியானை சோணை படியும்  //  //  வெண் கோட்டு யானை சோணை படியும் பொன்மலி பாடலி பெறீஇயர்   //   //  பொன் மலி பாடலி பெறீஇயர்