வெறுமண்ணாய்ப் போச்சுது அவன் வித்தை எல்லாம்  ஒண்ணான மவுனம் என்றே யோகம் விட்டால்  ஒருபோதும் சித்தியில்லை வாதம் தானும்  பெண்ணார் தம் ஆசை தன்னை விட்டு வந்தால்  பேரின்ப முத்தி வழி பேசுவேனே  பேசுவேன் இடைகலையே சந்தர காந்தம்  பின்கலை தான் ஆதித்தன் ஆதியாச்சு  தேசமதாய் நடுவிருந்த சுடர்தான் 