கல்லாலயமாந் தேவருமாங் கழுதை கசடர் பொதி சுமக்குங் கடாவோ உழுது பயரிடற்காங் கட்டம் பன்றிக் கிரையாகும்  புல்லேறீசர் வாகனமாம் பொதியுஞ் சுமக்கும் பிணம் எனிலோ பூசிமுடித்து மறையோர்க்குப் பொருளை யீந்து புகழெய்தும் மல்லார் குட்டிச் சுவரெனிலோ மாடு முரைஞ்சு மறைவாகும் மதியாத் துடைப்பந்தான் எனிலோ மாடகூடந்தனை விளக்கும் அல்லா துலுத்தன் தனக்கு இணையா யாரை யுரைப்பேன் புவிமீதில் அவனைக் குறித்துக் கூறுயிடத்து அவனுக்கு அவனே சரிதானே. (25)