வாசவதத்தை கூற்று கனவிற் கண்டது பிறரொடு பேசக் குறைபோ மென்றலிற் கூறினே னன்றியும்		210 யாவை காணினுங் காவலற் கன்றிப் பேசுவ தெவரொடு பெரியோ யென்று வாசவதத்தை உதயணனை நீங்கல் மானார் நோக்கி மனத்தொடு நகையா ஆனா நினைவுட னகறா வேந்தன்