புண் இல்லார் புண் ஆக நோக்கும்; முழு மெய்யும்	 கண்ணளோ? - ஆய மகள்!	 இவள் தான் திருத்தாச் சுமட்டினள், ஏனைத் தோள் வீசி	 வரிக் கூழ வட்டி தழீஇ, அரிக் குழை	 ஆடல் தகையள்; கழுத்தினும் வாலிது	 நுண்ணிதாத் தோன்றும், நுசுப்பு.	 இடை தெரியா ஏஎர் இருவரும் தம் தம்	 உடை வனப்பு எல்லாம் இவட்கு ஈத்தார் கொலோ? 