காமரு நல் எழில் கவின் வாடச் சிதைத்ததை?  என ஆங்கு,  தன் தீமை பல கூறிக் கழறலின், என் தோழி  மறையில் தான் மருவுற மணந்த நட்பு அருகலான்  பிறை புரை நுதல்! அவர்ப் பேணி நம்  உறை வரைந்தனர், அவர் உவக்கும் நாளே.  46	 வீ அகம் புலம்ப, வேட்டம் போகிய  மாஅல் அம் சிறை மணி நிறத் தும்பி, 