மிடைந்த சேனை அம் பெருங் கடல் சூழ் தர, மேல் நாள், கடைந்த பாற்கடல் கண் துயில் நீங்கி, வானவர்கள் படிந்து போற்றிட இருந்தென, பரிவுடன் இருந்தான்.	42-2 இருந்த போது, இராமன் தன்னை இருடியும் இயம்பும்: 'எந்தாய்! பெருந் திறல் இலங்கை தன்னை எங்ஙனம், பெரியோய்! நீயே வருந்தினை, குரங்கு கொண்டு, மாய வல் அரக்கன் தன்னைத் திருந்த அப் போரில் வென்று மீண்டவா செப்புக!' என்றான்.	42-3 இராகவன் அவனை நோக்கி, 'இறந்த வாள் அரக்கர் எல்லாம்