கனைத்த நெய்தற் கண்போன் மாமலர்  நனைத்த செருந்திப் போதுவாய் அவிழ,  மாலை மணியிதழ் கூம்பக் காலைக் 	10 கள்நாறு காவியொடு தண்ணென் மலருங்  கழியுங், கானலுங் காண்தொறும் பலபுலந்து;  வாரார் கொல்? எனப் பருவரும்-  தார் ஆர் மார்ப! நீ தணந்த ஞான்றே! 	14 அகநானூறு