ஏவுமோர் உலகத் துள்ளே இன்மையான் ஒருவ னேதான் இவனுனை இரந்த நிற்க இதுவொரு நியாயம் போதும்! தாவுநீர்க் கடலைப் போல தண்ணருள் அலைகள் பொங்கும்  சந்திரப் பிறைப்பூங் கண்ணி சற்றுநீ திரும்பிப் பார்த்தால்  மேவிய வறுமை தீர்ப்பேன்; மெல்லிடை பூங்கோ தாய்,நின் மின் னிடும் விழிகள் காண விழைந்தனேன் போற்றி! போற்றி! முப்புவி ஈன்ற தாயே, மோகனச் சிரிப்பின் செல்வி! மூவிரண் டொன்றாய் வந்த பிரமத்தின் மொத்த மாக 