கற்பித்தான் நெஞ்சு அழுங்க பகர்ந்து உண்ணான், விச்சைக்கண்  தப்பித்தான் பொருளே போல் தமியவே தேயுமால்;	 ஒற்கத்துள் உதவியார்க்கு உதவாதான், மற்று அவன்  எச்சத்துள் ஆயினும், அ·து எறியாது விடாதே காண்;	 கேளிர்கள் நெஞ்சு அழுங்கக் கெழுவுற்ற செல்வங்கள்  தாள் இலான் குடியே போல் தமியவே தேயுமால்;	 சூள் வாய்த்த மனத்தவன் வினை பொய்ப்பின், மற்று அவன்	 வாள் வாய் நன்று ஆயினும், அ·து எறியாது விடாதே காண்; 