ஆலங்குடியானை ஆலாலம் உண்டானை ஆலங்குடியான் என்று ஆர் சொன்னார் ஆலம் குடியானே ஆயின் குவலையத்தார்  எல்லாம் மடியாரோ மண் மீதிலே .  ஆலங்குடியான் என்னும் சொல்லைப் பிரிமொழிச் சிலேடையாக அமைத்து வியப்பு தோன்றப் பாடிய வெண்பா. திருவாலங்குடியில் கோயில் கொண்டுள்ள சிவன் ஆலாலம் (ஆலகால விடம்) உண்டான். அவனை ஆலம் (விடம்) குடிக்காதவன் என்று ஆர் சொல்லிவைத்தார்கள்? அவன் நஞ்சினைக் குடிக்காவிட்டால் மண்ணுலகில் உள்ள மக்களெல்லாம் அந்த நச்சுக் காற்றை உட்கொண்டு மடிந்துபோவார்கள் அல்லவா? காவல னெங்கள் கனவைப்பாஞ் சோணேசன் மாவலி கங்கை மணிவாரி – ஆவனலென் றப்புளங்கை தோய்க்குமதில் வாரி யமுத்தைக் கொப்புளமென் றூதுங் குரங்கு . (105)  காவலன் எங்கள் கனவைப் பாம் சோணேசன் மாவலி கங்கை மணி வாரி ஆ அனல் என்று அப்புள் அங்கை தோய்க்கும் அதில் வாரிய முத்தைக் கொப்புளம் என்று ஊதும் குரங்கு .  இது ஒரு கற்பனை விளையாட்டு. சோணேசன் (சோமேசன், நிலவு-அழகன், சிவன்) எங்கள் காவலன். எங்கள் கனவைப் பாவிப்பவன். அவன் தலையில் பெருவலிமை கொண்ட மணிநிற வாரியாகிய கங்கை உள்ளது. குரங்கு ஒன்று அவனிடம் சென்றது. அவன் கையில் உள்ள நெருப்பில் கையைச் சுட்டுக்கொண்டது. உடனே அவன் தலையில் உள்ள கங்கை நீரில் கையை விட்டது. கங்கை நீரில் இருந்த முத்துக்களைக் கையில் வாரிக்கொண்டது. தன் கையில் இருந்த அந்த முத்துக்களைப் பார்த்து, கையில் கொப்புளம் என்று அதனைத் தன் வாயால் ஊதியது.