ஒன்றலாது பன்னி ஆவி ஊசலாட வாடுவாள் மன்றல் நாறு மாலை மீளி மான யானை போல முன் சென்ற வீதியூடு பார்வை செல்லநிற்கும் எல்லையே. 54-1 என்று மாதராள் நினைத்து, இவ் இடரின் மூழ்கு போதினில்,  குன்றுபோல் எழுந்த கொங்கை மங்கை கொம்பை அன்னவள், 'வென்றி வீரன் இங்கு வந்து வில் இறுத்த மேன்மையைச் சென்று கூறுவோம்' எனத் தெளிந்து சிந்தை முந்துவாள். 55-1 14. எழுச்சிப் படலம்