உம்பரெலாம் விழிந்திருந்தா ரயில்வேல் செங்கை யுடையவறு முகவனுங் கண்ணீ ரானான் பம்புசுடர் கண்ணனுமோ நஞ்சுண் டான்மால் பயமடைந்தா னுமையுமுடல் பாதி யானாள் அம்புவியைப் படைத்திடுதல் அவம தேயென் றயனுமன்ன மிறங்காம லலைகின் றானே. (132) காம்மே குலத்தினையும் நலத்தினையும் கெடுக்க வந்த களங்கம் காம்மே தரித்திரங்க ளனைத்தையும் புகட்டி வைக்குங் கடாரங் காம்மே பரகதிக்குச் செல்லாமல் வழிய டைக்குங் கபாடங் காம்மே யனைவரையும் பகையாக்கிக் கழுத்தரியுங் கத்தி தானே. (133) தடாரி தண்ணுமை பேரிகை சல்லரி இடக்கை