சால அன்னது நினைந்து, அவன் எதிர் செலல் தவிர்ந்து, வாலிதன்னை, அம் மனிதனும், மறைந்து நின்று எய்தான்.	108 'ஊன வில் இறுத்து, ஓட்டை மா மரத்துள் அம்பு ஓட்டி, கூனி சூழ்ச்சியால் அரசு இழந்து, உயர் வனம் குறுகி, யான் இழைத்திட இல் இழந்து, உயிர் சுமந்து இருந்த மானுடன் வலி, நீ அலாது, யார் உளர் மதித்தார்?' 109 'போருக்குப் புறப்படுவோம்' என்ற இராவணனை நெருங்கி, வீடணன் உறுதிமொழி உரைத்தல் என்று தன் உரை இழித்து, 'நீ உணர்விலி' என்னா,