பரவி நின்றே யுலகமெல்லாம் மித்தை யென்று  கன்றாக வுரைப்பு நிரந்தரமு நினைவாய்க்  காரண காரியங்க ளெல்லாந் தவிர்ந்து போட்டு  ஒன்றான வொரு பொருளாய் நின்றா யானால்  உத்தமனே பிரத்தியா கார மாச்சே ஆச்சப்பா மாயையொடு மாய வின்பம்  அப்பனே சுத்த சைதன்ய மூன்றும்  போச்சப்பா ஆகாயம் போலே எங்கும் 