இடை நின்ற காலம் போல், இறுத்தந்த மருள் மாலை!  மாலை நீ - தூ அறத் துறந்தாரை நினைத்தலின், கயம் பூத்த  போது போல் குவிந்த என் எழில் நலம் எள்ளுவாய்;	 ஆய் சிறை வண்டு ஆர்ப்ப, சினைப் பூ போல் தளை விட்ட	 காதலர்ப் புணர்ந்தவர் காரிகை கடிகல்லாய்.	 மாலை நீ - தை எனக் கோவலர் தனிக் குழல் இசை கேட்டு  பையென்ற நெஞ்சத்தேம் பக்கம் பாராட்டுவாய்;	 செவ்வழி யாழ் நரம்பு அன்ன கிளவியார் பாராட்டும்,	