(புருடோத்தமன் தனியாய் உலவிவர) புருடோத்தமன்:  (பாட)                         (குறள் வெண்செந்துறை)   உண்ணினைவில் ஒருபோதும் ஓய்வின்றிக் கலந்திருந்தும் உயிரே என்றன்   கண்ணிணைகள் ஒருபோதும் கண்டிலவே நின்னுருவம் காட்டாய் காட்டாய்!   அவத்தை பல அடையுமனம் அனவரதம் புசித்திடினும் அமிர்தே என்றன்   செவித்துளைகள் அறிந்திலவே தித்திக்கும் நின்னாமம் செப்பாய் செப்பாய்!