என்னும் வாக்கியத்தைச் சொன்னான். அவ்வளவிலே பைசாசம், ‘இவனை வெல்லுவதரிது!’ எனச் சிந்தித்துச் சந்தோஷித்து, ‘பக்தா,’ எனக் காளிதாசனை அழைத்து, ‘உனக்கு வேண்டுவதைக் கேள், தருதும்,’ என்றது. அதற்குக் காளிதாசன், ‘நீ இவ்விடம் விட்டகல்வதே எமக்கு வரம்,’ என்ன, அது நன்றெனக்கூறி, அங்குநின்றும் அகன்று போயது. இதனைக் கண்ட அரசன் ஆச்சரியவசத்தினனானான். இதன் பின்னர்... இதன் பின்னர் ஒருநாள் அரசன் ஸ்நானத்தின்பொருட்டுத் தனக்குரிய பூந்தடாகத்துக்குப் போய்ப் படித்துறையில் நின்றான். அப்போது அரசனுடைய பூசைக்காகவே தீர்த்தம் கொண்டுபோக வந்த அந்தப்புரத்துச் சேடியொருத்தி, அரசனைக் கண்ணுற்று, மையல் லாகிரியால் தன்வசந் தப்பி இடையிற்றாங்கிய தங்கக்குடத்தைச் சோரவிடுத்தாள். அஃது அப்படித்துறையில் விழுந்துருண்டோடும்போது, ‘டண்டம் டடண்டம் டண்டம்’ என்னுமொலியுடன் ஓடிற்று. அவ்வொலிக்குறிப்பை அரசன் மனனம் பண்ணிக்கொண்டு ஸ்நானாதிகளை முடித்துச் சபைக்குப் போய்ச்சேர்ந்தான். அங்கே காளிதாசன் வந்திருக்கக்கண்டு, அவனைப் பார்த்து, அவ்வொலிக்குறிப்பை மாத்திரஞ் சொன்னான். அதனைக்கேட்ட காளிதாசன், நிகழ்ந்தவற்றையெல்லாம் உடன் நின்று கண்டவன் போன்று, என்னுமிச் சுலோகத்தைச்சொன்னான். இச்சுலோகத்துக்கும் அரசன் அக்ஷரத்துக்கு லக்ஷமேரையாகவே பொன்னை வாரிப் பரிசாக வழங்கினான். மற்றொரு நாள், அரசன் வீதி வழியாகச் சிற்றுலாப் போகையில் ஒரு பரத்தை மாது பந்தாடிக் களித்து நிற்ப, அதனைக் கண்ணுற்ற அரசன், தன் பக்கத்தில் நிற்கின்ற காளிதாச கவியைப் பார்த்துப் ‘பந்தாட்டத்தை வருணித்தருளும்,’ என்ன, நன்றெனக் காளிதாசனும் வருணித்தான். அஃதியாதெனில், ‘பந்தாடுமிச்சுந்தரி தனது பந்தைப் பார்த்து, ‘ஏ பந்தே, நீ என் ஸ்தனங்களுக்கிணையாவையோ? இணையாகாய்; ஏன் வீணிலே ‘என்னை உன் ஸ்தனத்திற்குச் சமமாகச் சேர்த்துக்கொள்,’ என இரந்து பாய்கின்றாய்? தூரப்போ,’ எனக் கூறியடிப்பது போலப் பந்தை அடிக்கின்றாள். அதுகண்ட கருநீல மலர்கள் யாசிக்கும் தரித்திரரைப் போல மேலிருந்து அவள் பாதங்களில் வீழ்ந்தன,’ என்னுங் கருத்துள்ள, என்னும் இச்சுலோகமென்க. இவ்வாறே காளிதாசன் நாள்தோறும் திண்மை, நுண்மை, வனப்பாதிகளாற் சிறந்த சிங்கார கவிகள் சொல்லி அரசனை மகிழ்வித்து, அவனிடம் குவை குவையாகப் பொன்னைப் பரிசாகப் பெற்று வந்ததுமன்றி, இடையிடையே அனேக நூல்களையும் இயற்றி வந்தான். நாடகாலங்காரத்திலும் காளிதாசன் வல்லவன் என்பது அவனாலியற்றப்பட்ட சகுந்தலை நாடகம், விக்கிரமோர்வசி நாடகம், மாளவிகாக்கினிமித்திர நாடகம் முதலியவற்றாலுணரப்படும். மற்றை எப்பாஷையிலும் அவ்வகைச் சிறந்த நாடகநூல் இல்லையென ஆய்ந்தோர் கூறுப. பௌராணிகரூபமாகச் செய்யப்பட்ட நூல்கள் இந்நூற்றொடக்கத்திலே கூறப்பட்டன காண்க. தோத்திர ரூபமாக இயற்றப்பட்ட நூல்கள், சியாமளா தாண்டகம், கவுரிசதகம் முதலியன கருவி நூல்களாக இவனாலியற்றப்பட்ட நூல்கள், சுருத போதம், நாநார்த்த சப்த ரத்தினம், சந்திராலோகம் முதலியன. இவையேயன்றி, சமயநூல்கள் சுத்த சந்திரிகா, வியாக்கியானம் முதலியன.