'வெவ் இலை அயில் வேல் உந்தை வெம்மையைக் கருதி, ஆவி வவ்வுதல் கூற்றும் ஆற்றான்; மாறு மாறு உலகின் வாழ்வார், அவ் உலகத்து உளாரும், அஞ்சுவர் ஒளிக்க; ஐயா! எவ் உலகத்தை உற்றாய், எம்மை நீத்து, எளிதின்? எந்தாய்!' 	21 ஆற்றலன் ஆகி, அன்பால் அறிவு அழிந்து அயரும் வேலை, சீற்றம் என்று ஒன்றுதானே மேல் நிமிர் செலவிற்று ஆகி, தோற்றிய துன்ப நோயை உள்ளுறத் துரந்தது அம்மா!- ஏற்றம் சால் ஆணிக்கு ஆணி எதிர் செலக் கடாயது என்ன.	22