துன் இருங் கானும் யாறும் மலைகளும் தொடர்ந்து நாடி, இன் உயிர் இன்றி ஏகும் இயந்திரப் படிவம் ஒப்பான், தன் உயிர் புகழ்க்கு விற்ற சடாயுவை வந்து சார்ந்தான்.	78 'வந்து, அவன் மேனி நோக்கி, வான் உயர் துயரின் வைகி, "எந்தை! நீ உற்ற தன்மை இயம்பு" என, இலங்கை வேந்தன், சுந்தரி! நின்னைச் செய்த வஞ்சனை சொல்லச் சொல்ல, வெந்தன உலகம் என்ன, நிமிர்ந்தது சீற்ற வெந் தீ.	79 'சீறி, "இவ் உலகம் மூன்றும் தீந்து உக, சின வாய் அம்பால்