தன்பே(று) ஆக்கித் தவம்செய்யார் தவம்செய் வாரைத் தாங்குதற்கோ 263 முன்பின் தவத்தால் நலம்கேடு 264 மூட்ட வல்லார் வேண்டியதை 265 தனது கடமை தவமாகும் தள்ளி வைத்தல் அவமாகும் 266 மனதைச் சுட்டால் தவமோங்கும் 267 மன்னும் உயிர்கள் தொழுதேத்தும் 268 நனவில் ஏமன் நலிவில்லை 269 நாடும் அருளேன் பலர்க்கில்லை? முனைந்து நோற்பார் சிலராகி முயலாப் பலபேர் வாழ்வதுவே 270 28 கூடா ஒழுக்கம் போலித் துறவை அவன்மனத்துப் பூதம் ஐந்தும் நகுமன்றோ 271