நெஞ்சினன் ஆகி, உள்ளம் தள்ளுதல் ஒழிந்து நின்றான், 'வெஞ் சிலை மைந்தன் போனான், நிகும்பலை வேள்வியான்' என்று, எஞ்சல் இல் அரக்கர் சேனை எழுந்து, எழுந்து, ஏகக் கண்டான்	92 'வேள்விக்கு வேண்டற்பால தருப்பையும், விறகும், நெய்யும், மாள்விக்கும் தாழ்வில்' என்னும் வானவர் மறுக்கம் கண்டான், 'சூழ்வித்த வண்ணம் ஈதோ நன்று!' எனத் துணிவு கொண்டான், தாழ்வித்த முடியன், வீரன் தாமரைச் சரணம் தாழ்ந்தான்.	93 வீடணன் வந்து இராமனை வணங்கி, சீதையைக் கண்டதையும் இந்திரசித்தின் எண்ணத்தையும் கூறல்