என்னுதலிற்றோவெனின், சார்புநூல் ஆமாறு உணர்த்துதல் நுதலிற்று. இதன்பொருள் முதனூல் வழிநூல் என்னும் இருதிறத்து நூல்கட்கும் பொருள்முடிபு ஒருபுடையொத்து, ஒழிந்தன எல்லாம் ஒவ்வாமையுடையது சார்புநூலாம் என்றவாறு. எனவே, முதனூற்கு, வழிநூலும் சார்புநூலும், ஒருவற்கு மைந்தனும் மருமானும்‡ போலும் என்க. ஒருநூல், தனக்கு வழிநூலை நோக்கின் முதனூலாகவும், முதனூலை நோக்கின் சார்புநூலாகவும் நிற்குமாயினும் இம்முத்திறத்தினுள் ஒரு திறத்தின்கண் மற்றொரு திறம் இன்மையின், ‘மும்மையின் ஒன்றாய்’ (நூற்பா, 04) என்றார். ‡(மருமான் - மருமகன் (சகோதரியின் புதல்வன்). சங்கநூல்களில் இச்சொல் வழித்தோன்றலைக் குறிக்கும். இப்பொருளிலேயே இங்கு ஆளப்பெற்றுள்ளமையுங் கருதுக. 139-ஆம் நூற்பா பார்க்க) நூற்பா: 09 (வழிநூலுக்கும் சார்புநூலுக்கும் உரிய சிறப்புவிதி) முன்னோர் மொழிபொருளே யன்றி அவர்மொழியும் || </FONT></B>