மொழியும் மா தவன் மொய்ம் மலர்த் தாள் தொழா, பிழியும் தேனின் பிறங்கு அருவித் திரள் பொழியும் சோலை விரைவினில் போயினார். 35 ஆண்தகையர் அவ் வயின் அடைந்தமை அறிந்தான்; ஈண்டு, உவகை வேலை துணை ஏழ் உலகம் எய்த, மாண்ட வரதன் சரண் வணங்க, எதிர் வந்தான் - நீண்ட தமிழால் உலகை நேமியின் அளந்தான். 36 பண்டு, 'அவுணர் மூழ்கினர்; படார்கள்' என வானோர்,