மெய்யினுக்கு உறையுள் ஆன ஒருவன்பால் விரைவின் சென்றான்.	118 சுக்கிரீவனது வருகையை துமிந்தன் வீடணனுக்கு உரைக்க, அவன் சுக்கிரீவனது எதிரே செல்லுதல் வருகின்ற கவியின் வேந்தை மயிந்தனுக்கு இளைய வள்ளல், '"தருக!" என்றான்; அதனால், நின்னை எதிர்கொளற்கு அருக்கன் தந்த, இரு குன்றம் அனைய தோளான் எய்தினன்' என்னலோடும், திரிகின்ற உள்ளத்தானும், அகம் மலர்ந்து, அவன் முன் சென்றான்.	119 சுக்கிரீவனும் வீடணனும் ஒருவரை ஒருவர் தழுவுதல் தொல் பெருங் காலம் எல்லாம் பழகினும், தூயர் அல்லார்