-என்பதும், நடேசரைத் தரிசிக்கையில், ‘திருவோடு கையிலேந்துகின்ற அம்பலவாணரானவர், தில்லைக் கோவிந்தன் என்னும் ஆயர் தலைவனிருக்க, மற்றும் பல ஆயர்கள் இரவும் பகலும் மாறாமற்காத்திருக்கத் தில்லை வனத்திற் புகுந்து ஆட்டைக் களவெடுத்தது என்னவுபாயம்? எனவும், ‘தில்லைக் கோவிந்தராஜப் பெருமாள் சயனத் திருக்கோலங்கொண்டிருக்கவும், மற்றும் பல தேவர்கள் இரவும் பகலும் அகலாது நடன தரிசனத்திற்குக் காத்திருக்கவும், திருச்சிற்றம்பலவாணரானவர், தில்லையம்பலத்திற் பிரவேசித்து, நடனஞ் செய்வதற்குத் திருவடியைத் தூக்கியது என்ன உபாயம்?’ எனவும் சிலேடையாகப் பொருளமைத்துப் பாடிய, -என்பதும் அன்றியும், தில்லைப்பதியில் வாழும் சிவபிரானே! ஊர்களிலுள்ள ஆட்டுக்குச் சாதாரணமாக நாலு காலிருக்கின்றன; உன்னுடைய ஆட்டுக்கு மாத்திரம் இரண்டேகால் இருக்கின்றன; இரண்டு காலிருந்தாலும், இவ்வாட்டின்மேல் வெகு காலமாகக் கண் வைத்திருக்கின்ற அந்தப் புலியானது, இந்த ஆட்டை விட்டுப் போமோ? சொல்,’ என்னுங் கருத்தை அமைத்துப் பாடிய, -என்பதும், தில்லை மூவாயிரவிற் சிலர். . . தில்லை மூவாயிரவரிற் சிலர், ‘நடேசர் கையிலேந்திய மானானது அவர் திருமுகத்திற்கு நேராகத் தன்முகத்தையும், முன்னங்கால்களையும் மேலே தூக்கி நிற்பதற்குக் காரணம் கற்பித்து ஒரு வெண்பாவாய்ப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, அவர், ‘அன்னப்பறவைகள் வயல்களில் சஞ்சரித்துத் தாமரை மலர்களில் தங்குகின்ற தில்லைப்பதியில் எழுந்தருளியுள்ள நடேசனது கைக்கமலத்திலிருக்கும் மான் கன்றானது, அவ்விறைவனது பொன்போலும் ஜடா மகுடத்தில் அணிந்த அறுகம்புல்லை மேய்ந்து, அங்குள்ள கங்கா ஜலத்தைக் குடிக்கும்படி தன் மனத்தில் இச்சையானது அதிகரிக்க, அங்ஙனம் தாவிப் பாய்கின்றது,’ என்னுங் கருத்தை அமைத்துப் பாடிய, -என்பதும்,