காவி அம் கண்ணிதன்பால் கண்ணிய காதல் நீரின், ஆவியை உயிர்ப்பு என்று ஓதும் அம்மி இட்டு அரைக்கின்றானை- 211 மிகும் தகை நினைப்பு முற்ற உரு வெளிப்பட்ட வேலை, நகும் தகை முகத்தன், காதல் நடுக்குறு மனத்தன், 'வார் தேன் உகும் தகை மொழியாள் முன்னம் ஒருவகை உறையுளுள்ளே புகுந்தனள் அன்றோ?' என்று, மயிர் புறம் பொடிக்கின்றானை- 212 மென் தொழில் கலாப மஞ்ஞை வேட்கை மீக்கூறுமேனும், குன்று ஒழித்து ஒரு மாக் குன்றின் அரிதின் சேர் கொள்கை போல,