18 இதைக் கேட்ட அபிகாயில், இருநூறு அப்பங்கள், இரண்டு துருத்தி திராட்சைப்பழ இரசம், தோலுரித்த ஐந்து ஆடுகள், ஐந்து படி வறுத்த பயறு, திராட்சைப் பழ அடைகள் நூறு, அத்திப்பழ அடைகள் இருநூறு ஆகியவற்றை விரைந்தே எடுத்து ஒரு கழுதை மேல் ஏற்றினார். 19 அவர் தம் பணியாளர்களை நோக்கி, "நீங்கள் எனக்கு முன்னே செல்லுங்கள்; நான் உங்களுக்குப் பின் வருகிறேன்," என்றார். ஆனால் இதைப்பற்றித் தம் கணவன் நாபாலிடம் தெரிவிக்கவில்லை.  20 அவர் கழுதை மேல் ஏறிப் பயணமாகி, மலைச் சரிவுப் பாதையில் இறங்கி வருகையில் தாவீதும் அவருடைய ஆள்களும் அவரை நோக்கி இறங்கி வந்தனர்; அவர் அவர்களைச் சந்தித்தார். 21 அப்பொழுது தாவீது, "இந்த மனிதனுக்குப் பாலைநிலத்தில் இருந்ததையெல்லாம் நான் காப்பாற்றியது வீண்தான்! அவனுடைய பொருள் எதையும் அவன் இழக்கவில்லை; இருப்பினும், நன்மைக்குப் பதிலாக அவன் எனக்குத் தீமையே செய்தான். 22 அவனுக்குச் சொந்தமானவர்களில் ஒர் ஆண்மகன் கூடப் பொழுது விடியுமட்டும் உயிரோடு விட்டு வைத்தால், கடவுள் அதற்கும் அதற்கு மேலும் தாவீதைத் தண்டிப்பாராக" என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். 23 அபிகாயில் தாவீதைப் பார்த்த போது கழுதையினின்று வேகமாக இறங்கி அவர்முன் தரையில் முகம் குப்புற விழுந்து வணங்கினார். 24 அவர் தாவீதின் காலில் விழுந்து, "என் தலைவரே, பழி என்மேல் மட்டும் இருக்கட்டும்! உம் அடியவள் சொல்லப் போவதை நீர் செவிகொடுத்துக் கேட்க வேண்டுகிறேன். 25 என் தலைவரே, அந்தத் தீய குணமுடைய மனிதராகிய நாபாலைப் பொருட்படுத்த வேண்டாம் ஏனெனில் அவர் தம் பெயருக்கேற்ப ஒரு மூடர்; நாபால் என்பது அவரது பெயர்; அதன்படி மூடத்தனமும் அவருக்குண்டு. என் தலைவராகிய நீர் அனுப்பிய இளைஞர்களை உம் அடியவள் பார்க்கவில்லை.