கூடுவே மென்ப தவா. (10) கூடுவேம் என்பது அவா.  [தொடரமைப்பு: ஊடல் உணங்க, விடுவாரோடு கூடுவேம் என்பது என் நெஞ்சம் அவா.]       இதன்பொருள் ஊடல் உணங்க= தாம் ஊடற்கண்ணே மெலியாநிற்கவும்; விடுவாரோடு கூடுவேம் என்பது என் நெஞ்சம் அவா= விட்டிருக்க வல்லாரோடு கூடக்கடவேம் என்று என் நெஞ்சம் முயறற்கு ஏது, தன் அவாவே, பிறிதில்லை, எ-று.  உரை விளக்கம்அன்பும் அருளும் இல்லாதாரை உடையர் என்றும், அவரொடு யாம் கூடுவம் என்றும் கருதி அதற்கு முயறல், அவாவுற்றார் செயல்ஆகலின், 'கூடுவேம் என்பது அவா' என்றாள். காரியம் காரணமாக உபசரிக்கப்பட்டது. இக்கூட்டம் முடியாது என்பதாம். திருக்குறள் காமத்துப்பால்- கற்பியல் பரிமேலழகர் உரை அதிகாரம் 132. புலவி நுணுக்கம். 