மெள்ளவே இமையை நீக்கி, அஞ்சன இழுது வேய்ந்த கள்ள வாள் நெடுங் கண் என்னும் வாள் உறை கழிக்கின்றாரை- 115 ஓவியம் அனைய மாதர் ஊடினர், உணர்வோடு உள்ளம் ஏவிய கரணம் மற்றும் கொழுநரோடு ஒழிய, யாணர்த் தூவி அம் பேடை என்ன, மின் இடை துவள, ஏகி, ஆவியும் தாமுமே புக்கு, அருங் கதவு அடைக்கின்றாரை- 116 கின்னர மிதுனம் பாட, கிளர் மழை கிழித்துத் தோன்றும் மில் என, தரளம் வேய்ந்த வெண் நிற விமானம் ஊர்ந்து,