அன்னிய ரிடத்துச் செல்வ மரும்பொருள் வேசி யாசை மன்னிய வேட்டின் கல்வி மறுமனை யாட்டி வாழ்க்கை இன்னவாங் கரும மெட்டு மிருக்கத்துக் குதவா தன்றே. (17) ஒருநான்கு மீரரையு மொன்றே கேளா யுண்மையா யையரையு மரையுங் கேட்டேன் இருநான்கு மூன்றுடனே யொன்றுஞ் சொல்லா யிம்மொழியைக் கேட்டபடி யீந்தா யாயின் பெருநான்கும் அறுநான்கும் பெறுவாய் பெண்ணே பின்னையோர் மொழிபுகல வேண்டா மின்றே சரிநான்கும் பத்துமொரு பதினைந் தாலே சகிக்கமுடி யாதினியென் சகியே மானே. (18) தேனுகர் வண்டு மதுதனை யுண்டு தியங்கியே கிடந்ததைக் கண்டு  