மானேந்திய கரனே மழுவேந்திய சிவனே கோவேங்கிரியில் குடியிருக்கும் கோவே தானே இருக்கும் தவமே தவப்பொருளே ஆதியாய் நின்ற அரிய திருமுதலே சோதியே சோழன் சொல்நெறியைக் கேளும் அய்யா வாடிவந்த பட்சினுக்கு வாளால் அவனுடம்பைத் தேடிவந்த வேடனுக்குத் தொடை அரிந்து ஈந்தவன்காண் ஆறில் ஒருகடமை அவன் வேண்டிற்றான் எனவே