மேவினன், அரக்கனை விடாது பற்றியே.	71-1 அண்டம் ஓராயிர கோடி எங்கணும் மண்டினர், செருத் தொழில் மலைதல் விட்டிலர்; அண்டர்கள் கலங்கினர்; 'அரக்கராயுளோர் உண்டு, இனிக் கரு' என ஓதற்கு இல்லையால்.	71-2 உமையவள் ஒரு புடை உடையவன் உதவியது, அமைவுறும் மயல் வினை அளவு இல புரிவது, சுமை பெறும் உலகு ஒரு நொடிவரை தொடருவது,