மற்றத னிடையோர் வஞ்சகத் தொடுமுள் வீழ்ந்திடைத் தொண்டையில் வேதனை செய்தன. நின்னொடு களித்து நினைவிழந் திருந்த எனைத்துயர்ப் படுத்தவந் தெய்திய துலகிற் கொடியன யாவுளும் கொடியதாம் மிடிமை அடிநா முள்ளினை அயல்சிறி தேகிக் களைந்து பின்வந்து காண்பொழுத ஐயகோ!” மறைந்தது தெய்வ மருந்துடைப் பொற்குடம்