 இதன்பொருள் நெஞ்சே இருந்து உள்ளிப் பரிதல் என்= நெஞ்சே! அவர்பாற் செல்வதும் செய்யாது, ஈண்டு இறந்துபடுவதும் செய்யாது இருந்து அவர் வரவுநினைந்து நீ வருந்துகின்றது என்னை; பைதல் நோய் செய்தார்கண் பரிந்து உள்ளல் இல்= இப்பையுள் நோய் செய்தார்மாட்டு நமக்கு இரங்கி வரக்கருதுதல் உண்டாகாது, எ-று.  உரை விளக்கம் நம் மாட்டு அருள் உடையர் அன்மையின் தாமாக வாரார், நாம் சேறலே இனித் தகுவது என்பதாம். குறள் 1244 ( கண்ணுங்கொளச்)   (இதுவுமது ) கண்ணுங் கொளச்சேறி நெஞ்சே யிவையென்னைத் ( )  கண்ணும் கொளச் சேறி நெஞ்சே இவை என்னைத் தின்னு மவர்க்காண லுற்று. (04)  தின்னும் அவர்க் காணல் உற்று. [தொடரமைப்பு: நெஞ்சே கண்ணும் கொளச் சேறி, இவை அவர்க் காணல் உற்று என்னைத் தின்னும்.]     