மாதுலர் சோதரர் மைத்துனர் தாதையர்  காதலின் நண்பர் கலைதரு குரவரென்று  இன்னவர் இருத்தல்கண்டு, இதயம்நொந் தோனாய்த்  தன்னருந் தெய்விகச் சாரதி முன்னர்  ஐயனே! இவர்மீ தம்பையோ தொடுப்பேன்?  வையகத் தரசும் வானக ஆட்சியும்  போயினும் இவர்தமைப் போரினில் வீழ்த்தேன்.  மெய்யினில் நடுக்கம் மேவுகின் றதுவால்,