வெட்டாத சக்கரம் பேசாத மந்திரம் வேறொருவர்க்கு  எட்டாத புட்பம் இறையாத தீர்த்தம் இனி முடிந்து  கட்டாத லிங்கம் கருதாத நெஞ்சம் கருத்தினுள்ளே முட்டாத பூசையன்றோ குருநாதன் மொழிந்தது வே (50) எரு முட்டை பிட்கில் உதிர்ந்திடும் சொல்லுக்கு எவர் அழுவார்  கருமுட்டை புக்குக் கழலகன் றீர்கன துக்கமதாய்ப்  பெருமுட்டுப் பட்டவர் போல் அழும் பேதையீர் பேத்துகிறீர்  ஒருமுட்டும் வீட்டும் அரன் நாமம் என்றைக்கும் ஓதுமினே (51) 