திருக்குறள்: 75 (அன்புற்) அன்புற் றமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத் | தின்புற்றா ரெய்துஞ் சிறப்பு. (05) | பரிமேலழகர் உரை (இதன்பொருள்) அன்பு உற்று அமர்ந்த வழக்கு என்ப = அன்புடையராய் (இல்லறத்தோடு) பொருந்திய நெறியின் பயன் என்று சொல்லுவர் (அறிந்தோர்); வையகத்து இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு = இவ்வுலகத்து (இல்வாழ்க்கைக்கணின்று) இன்பநுகர்ந்து (அதன்மேல் துறக்கத்துச் சென்று) எய்தும் பேரின்பத்தினை. பரிமேலழகர் உரைவிளக்கம்  ‘வழக்கு’ ஆகுபெயர். இல்வாழ்க்கைக்கண் நின்று மனைவியோடும் மக்களோடும் ஒக்கலோடுங் கூடி இன்புற்றார், தாஞ்செய்த வேள்வித் தொழிலால் தேவராய் ஆண்டும் இன்புறுவராகலின், 'இன்புற்றா ரெய்துஞ் சிறப்பு' என்றார். தவத்தாற் றுன்புற்று எய்துந் துறக்கவின்பத்தினை ஈண்டுனம் இன்புற்றெய்துதல் அன்பானன்றியி்ல்லை யென்பதாம்.