சுரும்பெடுத்த இசைபோலும் சொல்லெ டுத்தால் சுவைஎடுப்பாய் இருக்கும்இனிக் கொஞ்சிப் பேசி இரும்பெடுத்துச் செய்திருக்கும் என்றன் காதில் இன்னமுதைப் பாய்ச்சாயோ என்றான் வேலன்.  பிள்ளைநிலை என்னுமொரு கனியின் சாறும் பேரிளமை என்னுமொரு கரும்பின் சாறும் கொள்ளைபடப் பெய்துவைத்த இளமை என்னும் கொப்பரையில் நாள்என்னும் பூனை நாவால் மொள்ளையிலே "உயிர்" என்பார் பார்த்தி ருத்தல் முறைதானோ என்றுரைத்தாள் அன்னம்! வேலன் அள்ளையிலே காதல்,அதை அருந்தல் இன்பம்! அகமொத்து மேல்நடத்தல் அறமாம் என்றான். இயல் 67       அதற்குள் துறவி வந்து சேர்ந்தான். 