மூன்றுமணி நேரமா வேடப் பர்க்கே எதில்நினைவு செலுத்தினார்? எனவி யந்தே எழில்நகைமுத் தாள் புனைந்த ஓவி யத்தை அதேசுவடி மேல்வைத்தாள், உற்றுப் பார்த்தாள்; அவன்சிரித்தான்; அவள் சிரித்தாள் 'அன்ப ரேநீர் இதுவரைக்கும் யாரைநினைத் திருந்தீர்?' என்றாள்; 'உனை'யென்றான்; 'யான்பெற்றேன் பெரும்பே'றென்றாள். ஏதேதோ கேட்டிருந்தாள் வேடப் பன்பால்!