போது உறு கிழவனைத் தவம் முன் பூண்ட நாள்.	21 'ஆயது பயப்பது ஓர் அமைதி ஆயது; தூயது, நினைந்தது; தொல்லை யாவர்க்கும் நாயகன் மலர்க்கழல் நணுகி, நம் மனத்து ஏயது முடித்தும்' என்று இனிது மேயினான்.	22 இருளில் செல்வது முறை அன்று என எண்ணி, சோலையில் தங்குதல் 'இருளிடை எய்துவது இயல்பு அன்றாம்' என, பொருள் உற உணர்ந்த அப் புலன் கொள் கேள்வியார்,