அனைவரு மருட்கை யெய்த அழுங்கிய இரதி நோக்கி  மனமகிழ் சிறந்து கார்காண் மஞ்ஞையிற் களிப்ப அங்கட் குனிசிலை கொண்ட மாரன் கொம்மெனத் தோன்றி னானே.	87 842	 முன்பொடு தோன்று மாரன் முதல்வியோ டிருந்த நாதன் பொன்புனை கமலத் தாள்முன் போந்தனன் தாழ்ந்து போற்றி என்பிழை பொறுத்தி யென்ன யாம்உனை முனியின் அன்றோ பின்பது தணிவ துள்ளம் பேதுறல் மைந்த என்றான்.	88 843	 எரிபுனை நமது நோக்கால் இறந்தநன் னுடலம் நீறாய்