இருந்தனிக் கமல மொன்றில் குமரவேள் இருந்த பான்மை திருந்துநல் லண்டப் புத்தேள் சிந்தையாம் புண்ட ரீக புரந்தனில் விரும்பித் தாதை வைகிய இயற்கை போலும்.	101 952	 பாசிலை பரவித் துள்ளி படுவன உடுவைப் பாக வீசுசை வலங்கா ராக வேறுசூழ் கமல மெல்லாம் மாசறு பகலோ ராக அவற்றிடை மார்ந்த கஞ்சந் தேசுடை இரவி யாகச் சிவனெனச் சேய்அங் குற்றான்.	102 953	 மாலயன் எழிலி மேலோன் வானவ ரேனோர் யாரும்