சுமையெனப் பொறுப்பின் செயத்தினுக் கதுவே  சூழ்ச்சியாம் என்பதை யறிந்தும்,  கருமமுஞ் சொந்த நலத்தினைச் சிறிதும்  கருதிடா தளித்தலுந் தானே  தருமமாம் என்றும், ஒற்றுமை யோடு  தளர்விலாச் சிந்தனை கொளலே  பெருமைகொள் வலியாம் என்றுமே மனத்திற்  பெயர்ந்திடா உறுதிமேற் கொண்டும், 