சேயேன்மன் யானும் துயர் உழப்பேன்; ஆயிடைக்  கண் நின்று கூறுதல் ஆற்றான், அவன் ஆயின்;  பெண் அன்று, உரைத்தல் நமக்கு ஆயின்; 'இன்னதூஉம்  காணான், கழிதலும் உண்டு' என்று, ஒரு நாள், என்  தோள் நெகிழ்பு உற்ற துயரால் துணிதந்து, ஓர்  நாண் இன்மை செய்தேன், நறு நுதால்! ஏனல்  இனக் கிளி யாம் கடிந்து ஓம்பும் புனத்து அயல்,  ஊசல் ஊர்ந்து ஆட, ஒரு ஞான்று வந்தானை, 