வாஞ்சநன் மாற்றமெலாம் மங்கைசொலும் போதங்குக் காஞ்சனன் வந்துகண்டான் கண்ணேரில்-தீஞ்சொல்லாள் காயசண்டி கைதான் கசந்தாளோ என்னைஎன்றான் ஆயஅண்டி னான் அவளை அங்கு. 	310 என் காயசண்டிகையே என்காய சண்டிகையே இன்னல்சேர் உன்நோயும் நன்காய தோஎன்றான்! நங்கைதான்-வன்காயை மெல்ல நினையாள்போல் வேந்தன் மகனிடத்தே