வஞ்சமே கபடம் வாளா மாயம் வஞ்சனை பொய் யென்ப கஞ்சனே குறளன் வேதன் களங்கந்தான் அழுக்குக் குற்றம் கஞ்சிகை சிவிகை யாடை கட்டிடு திரையுமாமே. நடலை வஞ்சனை பொய் யென்ப நடுங்கிய நுடக்க முப்பேர் மடல் பனையேடு போல்வ மலரித ழோர் நூற்கும் பேர் படர் நடை நினைப்பு நோவாம் பகர்ந்திடில் வீரர்கும் பேர் குட நகர் பசு வோர் கூத்துக் கும்பமே கரும்பின் கட்டி. மாடமே உழுந்தோ டில்லாம் மழையென்ப குளிர்ச்சி மேகம்