வீயவிட் டோட்டி வெளியே புறப்பட்டு மெய்யருளாம்  தாயுடன் சென்றுபின் தாதையைக் கூடிப் பின் தாயைமறந்  தேயும தேநிட்டை என்றான் எழிற்கச்சி ஏகம்பனை (10) வரிக்கோல வேல்விழியார் அநுராக மயக்கில் சென்று  சரிக்கோது வேன் எழுத்து அஞ்சுஞ் சொலேன் தமியேனுடலம்  நரிக்கோ கழுகு பருந்தினுக்கோ வெய்ய நாய் தனக்கோ  எரிக்கோ இரையெதுக்கோ இறைவா கச்சி ஏகம்பனே (11) காதென்று மூக்கென்று கண்ணென்று காட்டி என் கண்ணெதிரே 