சிதைவிடத் துரவோர் பதையார் சிறிதும் புதைபடு கணைக்குப் புறங்கொடா தும்பல்.  (265) மதிகுல மிதுகா றொருவரை வணங்கித் தாழ்ந்துபின் நின்று வாழ்ந்ததும் அன்று! மாற்றார் தமக்கு மதிக்குல மாலையும் ஆற்றுநீ ருடன்நம் ஆண்மையும் அளித்து நாணா துலகம் ஆளல்போல் நடித்தல்  (270) நாணாற் பாவை உயிர்மருட் டுதலே