இம்மென ஒருமொழி இசைத்திவர் தம்மை ஒருவரை யொருவர் உணர்த்திடப் பண்ணில் வெருவிய போரும் விளைதுயர் அனைத்தும்  (220) இருவர்தம் துக்கமும் எல்லாம் ஏகும் இப்படிச் சுலபசாத் தியமாய் இருக்க அப்படி யொன்றும் அடிகள் எண்ணாமல் சுருங்கைதொட் டிடவே துவக்கித் தன்திரு அருங்கை வருந்தவும் ஆற்றுமப் பணியே.   (225)