சுரந்த என் மெல் முலைப் பால் பழுது ஆக - நீ	 நல் வாயில் போத்தந்த பொழுதினான், 'எல்லா!	 கடவுள் கடி நகர் தோறும் இவனை	 வலம் கொளீஇ வா' எனச், சென்றாய், விலங்கினை  ஈரம் இலாத இவன் தந்தை பெண்டிருள்	 யார் இல் தவிர்ந்தனை? கூறு;	 நீருள் அடை மறை ஆய் இதழ்ப் போது போல் கொண்ட  குடை நிழல் தோன்றும் நின் செம்மலைக் காணூஉ 