உலத்தினை, திரிய வந்தாய்; உளைகின்றது உள்ளம், அந்தோ!	132 'அறப் பெருந் துணைவர், தம்மை அபயம் என்று அடைந்த நின்னைத் துறப்பது துணியார், தங்கள் ஆர் உயிர் துறந்த போதும்; இறப்பு எனும் பதத்தை விட்டாய்; இராமன் என்பளவும் மற்று இப் பிறப்பு எனும் புன்மை இல்லை; நினைந்து, என்கொல் பெயர்ந்த வண்ணம்?	133 'அறம் என நின்ற நம்பற்கு அடிமை பெற்று, அவன் தனாலே மறம் என நின்ற மூன்றும் மருங்கு அற மாற்றி, மற்றும், திறம் என நின்ற தீமை இம்மையே தீர்ந்த செல்வ!