தோரணத்த மணி வாயில்மிசை, சூல் நீர் அணைத்த முகில் ஆம் என நின்றான், ஆரணத்தை அரியை, மறை தேடும் காரணத்தை, நிமிர் கண் எதிர் கண்டான்.	17 மடித்த வாயினன்; வயங்கு எரி வந்து பொடித்து இழிந்த விழியன்; அது போழ்தின், இடித்த வன் திசை; எரிந்தது நெஞ்சம்; துடித்த, கண்ணினொடு இடத் திரள் தோள்கள்.	18