கெடு வளை பூண்டவள் மேனியில் கண்டு,  நொந்து, ‘அவள் மாற்றாள் இவள்‘ என நோக்க, 35 (தலைமகனது முகமாற்றமும், கூட்டத்துள் பரத்தை மறைதலும்) தந்த கள்வன் சமழ்ப்பு முகம் காண்மின்; செருச் செய்த வாளி சீற்றத்தவை அன்ன   நேர் இதழ் உண்கணார் நிரை காடாக, ஓடி ஒளித்து, ஒய்யப் போவாள் நிலை காண்மின். (தன்னைத் தொடர்ந்த ஆயத்தாரோடு பரத்தை உரைத்தல்)