"டார்லிங்! டார்லிங்!" கையிலிருந்த தந்தி, பிடித்த பிடியில் கசங்குகிறது. "பாய், போ! நான் பார்த்துக்கொள்ளுகிறேன்." ஏக்கமும் பரிதாபமும் நிறைந்த உள்ளத்தின் துயரம் அந்தக் காட்டில் இரவு முழுவதும் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது. அன்று இரவு முழுவதும் இருவர் தூங்கவில்லை. பாட்டில்கள் கீழே உருண்டன. துயரம், அழியாத சோகம் கலந்த சிரிப்புகள். விடியற்காலத்திலேயே துரை கீழே இறங்கிவிட்டார். அப்பையாவுக்கு நோட்டுப்புத்தகத்தைப் பார்த்ததும், என்னை மிரட்டினாலும் ஸ்டேதம் கத்துக்குட்டிதான் என்பது உறுதியாயிற்று.