நேசத்தைக் காட்டி நில் என்று சொன்னாண்டி (104)  ஓசை ஒடுங்கும் இடம் ஓங்காரத்து உள் ஒளிகாண்  பேசாது இருக்கும் பிரமம் இது என்றாண்டி (105) சின்மய நல்நோக்கால் சிற்சொரூபம் காட்டி எனைத்  தன் மயமாய் ஆக்கியே தான் அவனாய் நின்றாண்டி (106)  தான் என்னைப் பார்த்தாண்டி தன்னைத் தான் அல்லாமல்  நான் என்ன சொல்லுவண்டி நவில இடம் இல்லையடி (107)  இன்றிலிருந்துநாளைக்கு இறக்கிறபேர் எல்லாரும் 