எட்டுதிக்கும் கையினால் இருந்தவீட தாகுமே (191)  அருக்கனோடு சோமனும் அதுக்கும் அப்புறத்திலே  நெருக்கி ஏறு தாரகை நெருங்கி நின்ற நேர்மையை  உருக்கி ஓர் எழுத்துளே ஒப்பிலாத வெளியிலே  இருக்கவல்ல பேரலோ இனிப்பிறப்பது இல்லையே (192)  மூலவட்டம் மீதிலே முளைத்த அஞ்சு எழுத்தின் மேல்  கோலவட்டம் மூன்று மாய் குலைந்தலைந்துநின்ற நீர்  ஞானவட்ட மன்றுளே நவின்ற ஞானம் ஆகிலோ