அகநானூறு பாடல் 151 (தம்நயந்து) 'தம்நயந்து உறைவோர்த் தாங்கித் தாம்நயந்து  இன்னமர் கேளிரொடு ஏமுறக் கெழீஇ,  நகுதல் ஆற்றார் நல்கூர்ந் தோர்!' என,  மிகுபொருள் நினையும் நெஞ்சமொடு அருள்பிறிது  ஆபமன் - வாழி, தோழி ! கால் விரிபு 	5 உறுவளி எறிதொறும் கலங்கிய பொறிவரிக் 