மயங்கு வள்ளை, மலர் ஆம்பல், பனிப் பகன்றைக், சுனிப் பாகல், கரும்பு அல்லது காடு அறியாப் பெருந் தண்பணை பாழ் ஆக, ஏமநன் னாடு ஒள்எரி ஊட்டினை, நாம நல்லமர் செய்ய, ஒராங்கு மலைந்தன, பெரும! நின் களிறே. பாடல்: 17 (தென்குமரி) 