தானாய், தானுமானாந்தன் சாளக்கிராமமடைநெஞ்சே. 	5.7 (994) வெந்தாரென்பும்சுடுநீறும் மெய்யில்பூசிக்கையகத்து, ஓர்  சந்தார் தலைகொண்டுலகேழும் திரியும்பெரியோந்தான்சென்று, என் எந்தாய். சாபம்தீரென்ன இலங்கமுதநீர்த்திருமார்பில் தந்தான், சந்தார்ப்பொழில்சூழ்ந்த சாளக்கிராமமடைநெஞ்சே. 	5.8 (995) தொண்டாமினமுமிமையோரும் துணைநுaல்மார்பினந்தணரும்,  அண்டாவெமக்கேயருளாயென்று அணயும்கோயிலருகெல்லாம், வண்டார்ப்பொழிலின்பழனத்து வயலினயலேகயல்பாய,