போகாமற் கண்புதைந்து மடிந்தனவாம்,  வையகத்தீர், புதுமை காணீர்!  இரணியன்போ லரசாண்டான் கொடுங்கோலன்  ஜாரெனும்பே ரிசைந்த பாவி  சரணின்றித் தவித்திட்டார் நல்லோரும்  சான்றோரும்; தருமந் தன்னைத்  திரணமெனக் கருதிவிட்டான் ஜார்மூடன்,  பொய்சூது தீமை யெல்லாம் 