காத்துக் கனைதுளி சிந்தாமைப் - பூத்துக் குருந்தே! -பருவங் குறித்துவளை நைந்து  வருந்தேயென் றாய்நீ வரைந்து. (114)  படுந்தடங்கண் பல்பணைபோல் வான்முழங்க மேலும்  கொடுந்தடங்கண் கூற்றுமின் ஆக - நெடுந்தடங்கண்  நீர்நின்ற நோக்கின் நெடும்பணை மென்தோளாட்(கு)த்  தேர் நின்ற(து) என்னாய் திரிந்து. (115)  குருந்தே! கொடிமுல்லாய்! கொன்றாய்! தளவே! 