கயத்துவளர் குவளையின் அமர்த்த கண்ணே. சிலம்பின் வெதிரத்துக் கண்விடு கழைக்கோல் குரங்கின் வன்பரழ் பாய்ந்தன இலஞ்சி மீனெறி தூண்டிலின் நிவக்கும் நாடன் உற்றோர் மறவா நோய்தந்து கண்டோ ர் தண்டா நலங்கொண் டனனே. கல் இவர் இற்றி புல்லுவன எறிக் குளவி மேய்ந்த மந்தி துணையோடு