கைதவம் கண்ணி, ஈண்டு ஓர் சிறு பழி இழைக்கும் கற்பான், எய்தினான், இமையா முக்கண் ஈசனே என்ற போதும், நொய்தினின் வென்று, பற்றித் தருகுவென், நொடியில் நுன்பால்.	4 'தூண்டத் தூண் அகத்துத் தோன்றும் கோளரி, சுடர் வெண் கோட்டு மண் தொத்த நிமிர்ந்த பன்றி ஆயினும், மலைதல் ஆற்றா; அண்டத்தைக் கடந்து போகி அப் புறத்து அகலின், என்பால் தண்டத்தை இடுதி அன்றே, நின்வயின் தந்திலேனேல்!' 5 அக்ககுமாரன் விடை பெற்றுப் போருக்குப் போதல்