கெந்தநா ளுஞ்சுகம் இயைந்திடக் கடமையின்  (135) முந்துகின் றவரே முதற்றவ முனிவர். வாணி:  அத்தகைத் தவமிங் கடியேன் தனக்கும் ஒத்ததே அன்றோ?  .... .... ஒத்ததே யார்க்கும். மேம்படக் கருதில் ஓம்புதி நீயும். அடுத்தவர் துயர்கெடுத் தளித்தலே யானிங்கு  (140)