'கோமான்! உலகுக்கு ஒரு நீ, குறைகின்றது என்னே? பூ மாண் குழலாள் தனை வவ்வுதி, போதி' என்றாள். 153 என்றாள் அகன்றாள்; அவ் அரக்கனும் ஈடழிந்தான்; ஒன்றானும் உணர்ந்திலன்; ஆவி உலைந்து சோர்ந்தான்; நின்றாரும் நடுங்கினர்; நின்றுள நாளினாலே பொன்றாது உளன் ஆயினன்; அத்துணைபோலும் அன்றே. 154 சந்திரகாந்த மண்டபம் சமைவித்து இராவணன் அதனுள் சார்தல் 'இறந்தார் பிறந்தார்' என, இன் உயிர் பெற்ற மன்னன்,