உரிஞ்சி வரு தென்றல், உணர்வு உண்டு அயல் உலாவ, சொரிந்தன கருங் கண், வரு துள்ளி தரு வெள்ளம்; எரிந்தன, பிரிந்தவர்தம் எஞ்சு தனி நெஞ்சம். 161 இளக்கர் இழுது எஞ்ச, விழும் எண் அரு விளக்கைத் துளக்கியது தென்றல், பகை சோர உயர்வோரின்; அளக்கரொடு அளக்க அரிய ஆசை உற வீசா, விளக்கு இனம் விளக்குமணி மெய் உறு விளக்கம். 162 நித்தம் நியமத் தொழிலர் ஆய், நிறையும் ஞானத்து