புக்கக் கால் புக்கது, என் நெஞ்சு!	 என;	 பாடு இமிழ் பரப்பு அகத்து அரவணை அசைஇய	 ஆடு கொள் நேமியான் பரவுதும்-'நாடு கொண்டு	 இன் இசை முரசின் பொருப்பன், மன்னி	 அமை வரல் அருவி ஆர்க்கும்	 இமையத்து உம்பர் உம் விளங்குக!' எனவே. பாடல் 106 (கழுவொடு சுடு படை)