மறிந்திந்த புத்ராதி பாசத் தாலே  மாயம் வந்து முட்டையிலே கலச்சை யாக்கிச்  செறிந்தவதை யடிச்சகவே காந்தம் பார்த்துச்  சீராக நிற்கிறதே செம்மை யாகும்  நெறிந்து நின்ற வேதாந்தப் பிரமந் தன்னில்  நினைவோடு வருகிறதே யாசை தானே ஆசையென்றும் மதியென்றும் அதற்கு நாமம்  அப்பனே தாம்பிரம மென்றே ஆசான் 