சேதாம்பல் போது அனைய செங் கனி வாய் வெண் தளவப் போது ஆம் பல் தோன்ற, புணர் முலைமேல் பூந் தரளம் மா தாம்பு அற்றென்ன மழைக் கண்ணீர் ஆலி உக, நா தாம் பற்றா மழலை நங்கைமார் ஏங்கினார். 97 ஆவும் அழுத; அதன் கன்று அழுத; அன்று அலர்ந்த பூவும் அழுத; புனல் புள் அழுத; கள் ஒழுகும் காவும் அழுத; களிறு அழுத; கால் வயப் போர் மாவும் அழுத;-அம் மன்னவனை மானவே. 98