நூற்கணம் மறந்துபன் னூறாண் டாயின; உனதியல் அன்னியர் உரைத்தடக் கேட்டே தெரிந்தனம்;எம்முளே தெளிந்தவர் ஈங்கிலை. வாராய்,சுடரே!வார்த்தைசில கேட்பேன்; தீயர்க் கெல்லாம் தீமைகள் விளைத்துத் தொல்புவி யதனைத் துயர்க்கட லாழ்த்திநீ போவை யென்கின்றார்; பொய்யோ,மெய்யோ? ஆதித் தலைவி யாணையின் படிநீ