துன்னத் தன் எதிர் வரூஉம் துணை கண்டு, மிக நாணிப்,	 பல் மலர் இடை புகூஉம் பழனம் சேர் ஊ! கேள்;	 நலம் நீப்பத் துறந்து, எம்மை நல்காய் நீ விடுதலின்,	 பல நாளும் படாத கண், பாயல் கொண்டு, இயைபவால்;	 துணை மலர்க் கோதையார் வைகலும் பாராட்ட,	 மண மனைத் ததும்பும் நின் மண முழ வந்து எடுப்புமே!  அகல நீ துறத்தலின், அழுது ஓவா உண் கண், எம்  புதல்வனை மெய் தீண்டப், பொருந்துதல் இயைபவால்; 