கழிப்போமே நேரத்தை! என்றாள் நீலி கையூன்றி எழுந்திருந்தாள் தையல் நல்லாள்.  நீர்தேங்கும் செய்யாற்றின் ஓடம், துன்பம் நினைத்தேங்கும் அன்னத்தைநீலி யைப்பூந் தார்தாங்கும் தட்டம்போல் தன்பால் தாங்கத் தடக்கையால் துடுப்பசைய ஓட்டு வார்கள் ஆர்தாங்கள் எனக்கேட்டும் இன்பம் ஊட்டும் அரும்பாட்டுப் பல இசைத்தும் ஓட்ட லானார். சீர்தேங்கும் வெள்ளன்னம் அசைந்தி டாது செல்லல்போல் தெண்ணீரில் சென்ற தோடம்.  தேங்கிநிற்கும் புனல்மீது செல்லா நிற்கும் செம்படகில் ஒருபுறத்தில் சிரித்த வண்ணம் பாங்கிநிற்கப் பார்த்துநின்ற அன்னம் சொல்வாள்: பாரடிநீ மேற்றிசைவா னத்தை! அங்கும் தேங்கிநிற்கும் பொன்னாற்றில் செழுமா ணிக்கச் செம்பருதிப் படகோடும்! கீழ்த்தி சைவான்