56. துரியோதனன் விதுரனை நோக்கி உரைப்பது மூடப் புலைமையினோன், அகத்தே இருளுடையான், ஆரியரின் வேறானோன், துரியோ தனனும் சுறுக்கெனவே தான்திரும்பி அரியோன் விதுர னவனுக் குரைசெய்வான்: ‘செல்வாய், விதுராநீ சிந்தித் திருப்பதேன்? வில்வா ணுதலினாள், மிக்க எழிலுடையாள், முன்னே பாஞ்சாலர் முடிவேந்தன் ஆவிமகள்,