ஒளிபெற் றிலங்கு முதயண குமரன்    80 அளிபெற் றமர்ந்த வம்பூஞ் சேக்கையுள் உவக்கும் வாயறிந் தூடி மற்றவன் நயக்கும் வாயு ணகைச்சுவைப் புலவியுள் நோக்கமை கடவுட் கூப்பினுங் கதுமெனப் பூம்போ தன்ன தேங்குவளைத் தடக்கை    85 வள்ளுகிர் வருட்டி னுள்குளிர்ப் புறீஇப் பஞ்சி யணிந்த வஞ்செஞ் சீறடிப்