கலவிமேற் பிரிதல் விண்ணாக்கு மாமதி காய வெங்காம வெரி கொளுந்தப் பண்ணாக்கு மாமொழி மாதங்கமாம் பஞ்ச பூதியம் போம் கண்ணாக்கு மூக்குச் செவி யாக்கை யற்ற கடத்தில் அங்கம்  பெண்ணாக்கு வார்தமைப் போல் ஓதி வாரும் பிரிபவரே. (47) உனக்கின்றி யான் செய்த குற்றம் ஒன்று இல்லை உனைப் பிரிந்தால் வனக்குன்றில் ஏறிவிழ அறியேன் வண்மை சேர்மயிலே எனக்கென்று வட்டம் இட்டு அண்ணாந்து விம்மி யிருக்கும் உன்றன்