என்பது, ஒருவரிடத்திற் சென்று அவர்கள்கை மேலும், தன்கை கீழுமாக ஈயென்று ஏற்று்ண்டு வாழ்கிறது, உலகத்தின்கண் மகா ஈனமும் இகழ்ச்சியுமாம். ஏற்கிறவனுக்கு உயிர் பரசாதகமில்லை. ஆதலால் தன் சரீரத்தை வருத்தித் தன்னால் வஞ்சகமில்லாமல், தன்னாலே ஆன தொழிலைச் செய்து அந்தத் தொழிலினாலே கிடைத்த பொருளைக் கொண்டு, இட்டுண்டு வாழ்வதே நன்று என்பதாம். அதற்குதாரணம், "ஆவிற்கு நீரென் றிரப்பினும் நாவிற் கிரவின் இளிவந்த தில்" (இரவச்சம், குறள் எண்:1066) 9. ஐயமிட்டுண்  என்பது பிச்சையிட்டு உண். பெரியோர்களாய் வந்த அததி, பரதேசிகளுக்கும், பசித்துவந்து கேட்டப்பேர்க்கும் இல்லை என்று கூறாமல் பத்தியுடனே பிச்சையிட்டு உண்ணவேணும் என்பதாம். அதற்குதாரணம், "ஆற்றுவா ராற்றல் பசியாற்றல் அப்பசியை மாற்றுவார் ஆற்றலின் பின்" (ஈகை, குறள்:1066) 10. ஒப்புரவு ஒழுகு 