வரைஇழி மயிலின் ஒல்குவனள் ஒதுங்கி, 	5 	மிடைஊர்பு இழியக்கண்டனென், இவள் என  அலையல் - வாழிவேண்டு அன்னை!- நம் படப்பைச்  சூருடைச் சிலம்பில், சுடர்ப்பூ வேய்ந்து  தாம்வேண்டு உருவின் அணங்குமார் வருமே;  நனவின் வாயே போலத் துஞ்சுநர்க் 	10 	கனவாண்டு மருட்டலும் உண்டே: இவள்தான்  சுடரின்று தமியளும் பனிக்கும்: வெருவர 