வாருறு வணர்கதுப் புளரிப் புறஞ்சேர்  //  // வார் உறு வணர் கதுப்பு உளரி புறம் சேர்பு பழாஅ லென்றுநம் மழுதகண் டுடைப்பார் //  // அழாஅல் என்று நம் அழுத கண் துடைப்பார் யாரா குவர் கொ றோழி சாரற்  //  // யாராகுவர் கொல் தோழி சாரல் பெரும்புனக் குறவன் சிறுதினை மறுகாற்  //  // பெரு புனம் குறவன் சிறு தினை மறுகால் கொழுங்கொடி யவரை பூக்கு  //  // கொழு கொடி அவரை பூக்கும் மரும்பனி யச்சிரம் வாரா தோரே.  //  // அரும் பனி அச்சிரம் வாராதோரே. என்பது, பருவங் கண்டு அழிந்த தலைமகள், வருவரென்று வற்புறுத்துந் தோழிக்குச் சொல்லியது. பாடியவர் கடுவன் மள்ளன்