அப்பூருஞ் செஞ்சடைமே லம்புவியைப் பார்த்துப்பார்த் தெப்போதுஞ் சீத்துப்பூத் தென்னவே – முப்போதும் வாலங்காட் டாநிற்கும் வாயங்காக் காநிற்கும் ஆலங்காட்டான் பூ ணரா .(53) பாற்கடலிற் செந்தூளெழும்ப்பஃ பாடியது சுத்தபாற்கட லினடுவினிற் றூளிதோன்றிய வதிசயமதுகேள் மத்தககக்கரியை  யுரித்தவன்மீது மதன்பொலுதழிந் திடுமாற்றம் வித்தகக்கமலை செவியுறக்கேட்டாள் விழுந்துநொந் தயர்ந்தழுதேங்கிக்