உத்தமனே சாத்தனுத்தங்கே மறந்து  ஆச்சப்பா துக்கமுற்று மிருகம் போல  ஆச்சரியஞ் சத்தமெல்லாங் கேளா விட்டால்  கூச்சப்பா சித்தமது சொரூபத் துள்ளே  கொண்டாற் பூரணத்தில் நிரு விகற்பமாமே ஆமப்பா சமாதிவிட்டுச் சரிக்கும் போதும்  அப்பனே சாத்திரங்கள் பார்க்கும் போதும்  ஓமப்பா காலமென்ற நிறையு மில்லை 