தொழுது பிழை கேட்கும் தூயவனைக் காண்மின். ‘பார்த்தாள், ஒருத்தி நினை என, ‘பார்த்தவளைப்  பொய்ச் சூளாள் என்பது அறியேன், யான்‘ என்று இரந்து, மெய்ச் சூள் உறுவானை, மெலியல், ‘ பொய்ச் சூள்‘ என்று ஒல்லுவ சொல்லாது, உரை வழுவச் சொல்ல; 65 உறைத்தும் செறுத்தும் உணர்த்துவானைப் புல்லாது ஊடிப் புலந்து நின்றவள்  பூ எழில் வண்ண நீர் பூரித்த வட்டு எறிய, 