முயங்கு, நின் முள் எயிறு உண்கும். எவன் கொலோ?  மாயப் பொதுவன் உரைத்த உரை எல்லாம்	 வாய் ஆவது ஆயின், தலைப்பட்டாம்; பொய் ஆயின்  சாயல் இன் மார்பில், கமழ் தார் குழைத்த நின்	 ஆய் இதழ் உண் கண் பசப்பத் தட மென் தோள்	 சாயினும் ஏஎர் உடைத்து.	 113	 நலம் மிக நந்திய நய வரு தட மென் தோள்,	 அலமரல் அமர் உண் கண், அம் நல்லாய்! நீ உறீஇ, 