ஐயக் கடிஞை அம்பல மருங்கு ஓர்  தெய்வம் தந்தது திப்பியம் ஆயது  யானைத்தீ நோய் அரும் பசி கெடுத்தது  ஊன் உடை மாக்கட்கு உயிர் மருந்து இது' என  'யான் செயற்பாலது என் இளங்கொடிக்கு?' என்று  வேந்தன் கூற மெல் இயல் உரைக்கும்	 'சிறையோர் கோட்டம் சீத்து அருள் நெஞ்சத்து  அறவோர்க்கு ஆக்குமது வாழியர்!' என 