கச்சுமுலை மாதுமை யுரைத்திடும் புத்தியைக் கைக்கொண் டுளத்திலிதுநற்  காரியமெனக் கருதி மெத்தக் களித்திடுங் கண்ணுதல் உமைக்காகவே. (4) கவுரிகமலா யரனிரந்த சோறிதுவெனக் கமலைமண் கண்டேனெனக் காளையொன்றே யாற்கென மாடுமேய்த்ததைக் கட்டிடைய னாரோவெனச் சிவனொருவர் தூதென்ன அத்தூது சென்றகதை செப்பிலொரு பாரதமெனச்  சேரோடுதிருடினா னரனெனக் கட்டுண்ட செய்தி நாமறிவோமென அவையில் நடமாடினான் அரனென்ன அவ்வாடலரவம் அறியாதோவென ஆலமதை யுண்டனன் அரனென்ன மண்ணுண்ட வதனை அறியோமோவென