எம்பதிக்கே போந்தருளு கென்றா ளெழிற்கமலச் செம்பதிக்கே வீற்றிருந்த தேன். நளன் அதற்கு உடன்படாது உரைத்தது 237. சினக்கதிர்வேற் கண்மடவாய் செல்வர்பாற் சென்றீ எனக்கென்னு மிம்மாற்றங் கண்டாய் - தனக்குரிய தானந் துடைத்துத் தருமத்தை வேர்பறித்து மானந் துடைப்பதோர் வாள். 238. மன்னராய் மன்னர் தமையடைந்து வாழ்வெய்தி