"எல்லாம் வந்துடுத்துங்க." "சரியா இருக்கா, பார்த்திடுங்க." "போய்ட்டு வரீங்களா, தம்பீ!" "போய்ட்டு வரோம், அண்ணே!" "ஓடு! ஓடு! வண்டி கிளம்பிட்டுது. பக்கத்து வண்டியிலே ஏறிக்கோ! விழுப்புரத்திலே தூங்கிடாதே! தெரியுதா?" ரயில் நகரத் தொடங்கியது. ஒரு நிமிஷத்திலே ஸ்டேஷன் விளக்கு மறைந்தது. காடாந்திரமாகக் கவிந்திருந்த இருளைக் கிழித்துக் கொண்டு ரயில் துரிதமாகச் சென்றது. "என்ன, கந்தப்பபிள்ளை சௌக்கியமா?" என்று கேட்டேன். கந்தப்பபிள்ளை திடுக்கிட்டு, என்னைத் திரும்பிப் பார்த்தார். "சாமி நீங்களா? சௌக்கியந்தானுங்க. உங்களைப் பார்த்தது ரொம்ப சந்தோஷம்" என்றார்.