மாணிக்கத் துள்ளே மரகதச் சோதியாய்மாணிக்கத் துள்ளே மரகத மாடமாய்ஆணிப்பொன் மன்றில் ஆடுந் திருக்கூத்தைப்பேணித் தொழுதென்ன பேறுபெற் றாரே. பெற்றார் உலகிற் பிரியாப் பெருநெறிபெற்றார் உலகிற் பிறவாப் பெரும்பயன்பெற்றார் அம்மன்றில் பிரியாப் பெரும்பேறுபெற்றார் உலகுடன் பேசாப் பெருமையே. பெருமை சிறுமை அறிந்தெம் பிரான்போல்அருமை எளிமை அறிந்தறி வார்ஆர்ஒருமையுள் ஆமைபோல் உள்ஐந்து அடக்கிஇருமையுங் கேட்டிருந் தார்புரை அற்றே. புரைஅற்ற பாலினுள் நெய்கலந் தாற்போல்திரைஅற்ற சிந்தைநல் ஆரியன் செப்பும்உரையற்று உணர்வோர் உடம்பிங்கு ஒழிந்தால்கரையற்ற சோதி கலந்தசத் தாமே. சத்த முதல் ஐந்துந் தன்வழித் தான்சாரில்சித்துக்குச் சித்தன்றி சேர்விடம் வேறுண்டோ சுத்த வெளியிற் சுடா஢ற் சுடர்சேரும்அத்தம் இதுகுறித் தாண்டுகொள் அப்பிலே. அப்பினில் கூர்மை ஆதித்தன் வெம்மையால்உப்பெனப் பேர்ப்பெற்று உருச்செய்த அவ்வுருஅப்பினிற் கூடிய தொன்றாகு மாறுபோல்செப்பினிற் சீவன் சிவத்துள் அடங்குமே. அடங்குபேர் அண்டத்து அணுஅண்டம் சென்றங்குஇடங்கொண்டது இல்லை இதுவன்றி வேறுண்டோகடந்தொறும் நின்ற உயிர்க்கரை காணில்திடம்பெற நின்றான் திருவடி தானே. திருவடி யேசிவ மாவது தேரில்திருவடி யேசிவ லோகஞ்சிந் திக்கில்திருவடி யேசெல் கதியது செப்பில்திருவடி யேதஞ்சம் உள்தெளி வார்க்கே.