கொண்ட உடல் இயங்கும். என்னுற வில்லாதது சவம். நான் ப்ராணன். என்னாலேதான் அச்சிறு கயிறு உயிர்த்திருந்தது’; சுகம்பெற்றது. சிறிது களைப்பெய்திய வுடனே அதை உறங்க -- இறக்க -- விட்டு விட்டேன். துயிலும் சாவுதான். சாவும் துயிலே. நான் விளங்கு மிடத்தே அவ்விரண்டும் இல்லை. மாலையில் வந்து ஊதுவேன். அது மறுபடி பிழைத்துவிடும். நான் விழிக்கச்செய்கிறேன். அசையச்செய்கிறேன். நான்