விரவியமா மறைகளெலாம் தனித்தனிச்சென் றளந்தும் மெய்யளவு காணாதே மெலிந்திளைத்துப் போற்ற உரலிலவை தேடியவவ் வெளிகளுக்குள் வெளியாய் ஓங்கியவவ் வெளிகளைத்தன் னுள்ளடக்கு வெளியாய்க் கரையறநின் றோங்குகின்ற சுத்தசிவ வெளியே கனிந்தநடத் தரசேயென் கருத்துமணிந் தருளே! பாடல்: 69 (வெய்யலிலே) வெய்யலிலே நடந்திளைப்பு மேவியவக் கணத்தே மிகுநிழலும் தண்ணமுதும் தந்தவருள் விளைவே மையல்சிறி துற்றிடத்தே மடந்தையர்கள் தாமே வலிந்துவரச் செய்வித்த மாண்புடைய நட்பே கையறவால் கலங்கியபோ தக்கணத்தே போந்து கையறவு தவிர்த்தருளிக் காத்தளித்த துரையே ஐயமுறேல் என்றெனையாண் டமுதளித்த பதியே அம்பலத்தென் னரசேயென் அலங்கலணிந் தருளே!