 936. இகலுள மென்று மெரிந்து துன்புறும்.  இகல் கொண்ட உள்ளம் என்றும் பொறாமைப்பட்டு வருந்தும்.   937. அன்போ தட்பமோ வின்போ வுறாது.  அதில் அன்போ, கருணையோ, மகிழ்ச்சியோ இருக்காது.   938. இகல்பா ராட்டுவார் தகல்காண் பரிது;  இகல் உடையவர் மேன்மை அடைவது அரிது.  939. அருமைச் சுற்றமு மாக்கமு மிழப்பர்;  அவர்கள் சிறந்த சுற்றத்தையும் செல்வத்தையும் இழப்பர்.