விருந்தா கின்றாய்' என்றனள், வேழத்து அரசு ஒன்றைப் பிரிந்து ஆர் அன்பில் தாழ்பிடி என்னப் பிணியுற்றாள். 67 'வேள்விச் செல்வம் துய்த்திகொல்? மெய்ம்மைத் துணை இன்மை சூழ்வின் செல்வம் துய்த்திகொல்? தோலா மனு நூலின் வாழ்வின் செல்வம் துய்த்திகொல் மன்?' என்றனள் - வானோர் கேள்விச் செல்வம் துய்க்க வயிற்று ஓர் கிளை தந்தான். 68 அறுபதினாயிரம் தேவிமார்களும் திரண்டு வந்து புலம்புதல் ஆழி வேந்தன் பெருந்தேவி அன்ன பன்னி அழுது அரற்ற,