தொழுதனன்; மனமும் கண்ணும் துளங்கினன்; சூழ ஓடி அழுதனன்; கமலம் அன்ன அடித்தலம் அதனின் வீழ்ந்தான்; தழுவினன் எடுத்து, மார்பில் தம்பியைத் தழுவுமாபோல்; 'வழு இலா வலியர் அன்றோ, மக்களும் மனையும்?' என்றான்.	102-73 'அருள் உனது உளது, நாயேற்கு; அவர் எலாம் அரிய ஆய பொருள் அலர்; நின்னை நீங்காப் புணர்ப்பினால் தொடர்ந்து போந்து தெருள் தரும் இளைய வீரன் செய்வன செய்கலாதேன்; மருள் தரு மனத்தினேனுக்கு இனிது அன்றோ, வாழ்வு மன்னோ?' 102-74