தூயேன் என்னின், தொழுகின்றேன்,-எரியே!-அவனைச் சுடல்!' என்றாள்.	122 அனல் குளிர்ந்தமை கண்டு அனுமன் மகிழ்தல் வெளுத்த மென் தகையவள் விளம்பும் ஏல்வையின், ஒளித்த வெங் கனலவன் உள்ளம் உட்கினான்; தளிர்த்தன மயிர்ப் புறம் சிலிர்ப்ப, தண்மையால், குளிர்ந்தது, அக் குரிசில் வால், என்பு கூரவே.	123 மற்று இனிப் பல என்? வேலை வட அனல், புவி அளாய கற்றை வெங் கனலி, மற்றைக் காயத் தீ, முனிவர் காக்கும்