13 முன்னோரின் வாய்மொழிக்கேற்ப, 'தீயோரிடமிருந்தே தீமை பிறக்கும்'. ஆதலால் உம்மேல் நான் கைவைக்க மாட்டேன். 14 இஸ்ரயேலின் அரசர் யாரைத் தேடிப் புறப்பட்டார்? யாரைப் பின் தொடர்கிறார்? ஒரு செத்த நாயை அன்றோ? ஒரு தௌளுப் பூச்சியை அன்றோ? [3] 15 ஆண்டவர் நடுவராயிருந்து உமக்கும் எனக்கும் நீதி வழங்குவாராக! அவரே எனக்காக வழக்காடி உம் கையினின்று என்னை விடுவிப்பாராக! என்றார். 16 தாவீது இவ்வாறு சவுலிடம் பேசி முடித்தபின் சவுல், "என் மகன் தாவீதே! இது உன் குரல்தானா?" என்று சொல்லி உரத்த குரலில் அழுதார். 17 அவர் தாவீதிடம், "நீ என்னிலும் நீதிமான்; நீ எனக்கு நன்மை செய்தாய்; ஆனால் நானோ உனக்குத் தீங்கு செய்தேன். 18 ஆண்டவர் என்னை உன்னிடம் ஒப்புவித்திருந்தும் நீ என்னைக் கொல்லவில்லை. இதனால் நீ எனக்கு நன்மையே செய்து வந்திருப்பதை இன்று நீ வெளிப்படுத்தியிருக்கிறாய். 19 ஏனெனில் ஒருவன் தன் எதிரியைக் கண்டபின் அவன் நலமுடன் செல்ல அனுமதிப்பானா? இன்று நீ எனக்குச் செய்த நன்மைக்கு ஈடாக ஆண்டவரும் உனக்கு நன்மை செய்வாராக!  20 இதோ, நீ திண்ணமாய் அரசனாவாய் என்றும் இஸ்ரயேலின் அரசை நீ உறுதிப்படுத்துவாய் என்றும் இப்பொழுது நான் அறிகிறேன்.