'பெரிய திண் புயன் நீ உளை; தவ வரம் பெரிதால்; உரிய வேண்டிய பொருள் எலாம் முடிப்பதற்கு ஒன்றோ? இரியல் தேவரைக் கண்டனம்; பகை பிறிது இல்லை; அரியது என் எமக்கு?' என்றனர், அவன் கருத்து அறிவார்.	34 சேனைத் தலைவரின் வினாவும், இராவணன் தன் நிலைமையை விளக்குதலும் 'மாதரார்களும் மைந்தரும் நின் மருங்கு இருந்தார் பேது உறாதவர் இல்லை; நீ வருந்தினை, பெரிதும்; யாது காரணம்? அருள்' என, அனையவர் இசைத்தார்;