நீதிநூலை நன்கறிந்த நூல் வல்லாரினும் மிக்க நூல் அறிவு கொண்டவன் தூதன்; மேலும், அறிவு, தோற்றப் பொலிவு, கல்வி - ஆகிய மூன்றையும் கொண்டு விளங்குபவன் தூதன் ஆவான். இதனை, -என்று கூறும் குறள். தொகுத்துச் சொல்லுகின்ற திறனும், இனிமையில்லாத காரியங்களைப் பற்றிக் கூறும்போது, கேட்பதற்கு வெய்யதான (கடுமையான) சொற்களை நீக்கிக் கூறும் தன்மையும், கேட்பார் மனமகிழ்ச்சி அடையும் வண்ணம் கூறும் வல்லமையும், தலைவனுக்கு நன்மையைச் செய்யும் இயல்பும் கொண்டவனே நல்ல தூதன் ஆவான். நீதி நூல்களைக் கற்றுப் பகைவேந்தர் மனம் கொள்ளுமாறு சொல்லுதல் வேண்டும். பகைமன்னர் கோபித்து நோக்கினாலும், அந்நோக்கிற்கு அஞ்சாது இருத்தல் வேண்டும். மேலும், காலத்தோடு பொருந்த எடுத்த செயலை முடிக்கும் உபாயம் அறிந்தவனே தூதன் ஆவான் என்பர். முறைமை அறிந்து, மன்னர்தம் செவ்விபார்த்து, ஏற்ற இடம் அறிந்து, நன்கு விசாரித்து சொல்லுபவன் தூதரில் ‘தலை’ ஆவான். கூறியது கூறுவான் இயல்பு: தூய்மை, துணைமை, துணிவுடைமை ஆகிய மூன்று பண்புகளையும் கொண்டிருத்தல், தன் அரசன் கூறிய வார்த்தைகளை அவன் சொல்லியவாறே, வேற்று அரசர்க்குச் சென்று சொல்லுபவனுக்குரிய பண்புகள் ஆகும். அரசன் தன்னிடம் சொல்லிவிட்ட வார்த்தையை வேற்றுநாட்டு அரசர்க்குச் சென்று சொல்லுபவன், தனக்கு வரும் துன்பத்திற்கு அஞ்சி, அரசன் தாழ்வடைதற்கு உரிய சொற்களை வாய்சோர்ந்தும் சொல்லமாட்டான்.