வீரன்முன் வந்து விளம்புவான் இஃதே.  "குருமணி! நின்னொரு கொற்றவள் கிழிப்ப  விடாயறாத் தருமம் மேம்படு தெய்வத்து  இரையென மாயவன் ஏற்றருள் புரிகவே!"  புன்னகை மலர்ந்தது புனிதநல் வதனம்  கோயிலுள் அவனைக் குரவர்கோன் கொடுசெல,  மற்றதன் நின்றொர் மடுவின்வந் தாலெனக்  குருதிநீர் பாயக் குழாத்தினர் கண்டஜர் 