அளிய என் உள்ளத்து, உயவுத் தேர் ஊர்ந்து,  விளியா நோய் செய்து, இறந்த அன்புஇல் அவனைத்  தெளிய - விசும்பினும் ஞாலத்து அகத்தும்	 வளியே! எதிர்போம் - பல கதிர் ஞாயிற்று	 ஒளி உள் வழி எல்லாம் சென்று, முனிபு எம்மை	 உண்மை நலன் உண்டு ஒளித்தானைக் காட்டீமோ;  காட்டாயேல், மண்ணகம் எல்லாம் ஒருங்கு சுடுவேன், என்	 கண்ணீர் அழலால் தெளித்து. 