தருமத்தின் ஒன்றும் ஒழுகாத செய்கை தழுவிப் புணர்ந்த தகையால், உரும் ஒத்த வெங் கண், வினை தீய, வஞ்சர் உடல் உய்ந்தது இல்லை; உலகின் கருமத்தின் நின்ற கவி சேனை வெள்ளம், மலர்மேல் அவ் வள்ளல் கடை நாள் நிருமித்த என்ன, உயிரோடு எழுந்து நிலை நின்ற, தெய்வ நெறியால்.	265 இராமன் மகிழ்தல் இளையான் எழுந்து தொழுவானை, அன்பின், இணை ஆர மார்பின் அணையா, 'விளையாத துன்பம் விளைவித்த தெய்வம் வெளி வந்தது' என்ன வியவா, கிளையார்கள் அன்ன துணையோரை, ஆவி கெழுவா, எழுந்து தழுவா,