பரிமேலழகர் உரைவிளக்கம் அநித்தமாய், மூவகைத் துன்பத்ததாய் உயிரின் வேறாய உடற்கு வருத்தம் வரும் என்றொழியாது, தவத்தினைச் செய்யப் பிறப்புப் பிணி மூப்பு இறப்புக்களான் அநாதியாகத் துன்பம் எய்தி வருகின்ற உயிர், ஞானம் பிறந்து வீடு பெறும் ஆகலின், தவம் செய்வாரைத் 'தங்கருமஞ் செய்வார்' என்றும், கணத்துள் அழிவதாய சிற்றின்பத்தின் பொருட்டுப் பல பிறவியும் துன்புறத்தக்க பாவம் செய்துகோடலின், அல்லாதாரை 'அவஞ்செய்வார்' என்றும் கூறினார். 'மற்று' வினைமாற்றின்கண் வந்தது. குறள்:267 (சுடச்சுடரும்) சுடச்சுடரும் பொன்போ லொளிவிடுந் துன்பஞ்  சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்க்கு (07). சுடச் சுடரும் பொன் போல் ஒளிவிடும் துன்பம் சுடச்சுட நோற்கிற்பவர்க்கு. பரிமேலழகர் உரை (இதன்பொருள்) சுடச்சுடரும் பொன்போல்= தீயின்கண் ஓடும் பொன்னுக்கு அது சுடச்சுடத் தன்னோடு கலந்த குற்றம் நீங்கி ஒளிமிகுமாறு போல; நோற்கிற்பவர்க்குத் துன்பம் சுடச் சுட ஒளிவிடும்= தவஞ்செய்ய வல்லார்க்கு அதனான் வருந் துன்பம் வருத்த வருத்தந் தம்மொடு கலந்த பாவ நீங்கி ஞானம்மிகும். பரிமேலழகர் உரைவிளக்கம் சுடச்சுடரும் பொன்போல் என்றாராயினும், கருத்து நோக்கி இவ்வாறு உரைக்கப்பட்டது. ஓளி போலப் பொருள்களை விளக்கலின் ஒளி என்றார்.