சிந்திடாது, ஒரு சடையினில் கரந்தனன் சேர. 5-23 'புல் நுனித் தரு பனி என, வர நதி, புனிதன் சென்னியில் சுரந்து ஒளித்தலும், வணங்கினன், திகைத்து, மன்னன் நிற்றலும், "வருந்தல்; நம் சடையள், வான் நதி இன்று" என்ன விட்டனன், ஒரு சிறிது; அவனி போந்து இழிந்தாள். 5-24 'இழிந்த கங்கைமுன், மன்னவன் விரைவொடும் ஏக, கழிந்த மன்னவர் கதி பெற முடுகிய கதியால், அழுந்தும் மா தவச் சன்னுவின் வேள்வியை அழிப்ப,