உடனே “கன்றால்முன்விளவெறிந்தகண்ணன்மிகவஞ்சவரும்கடுவயின்று மன்றாட லுவந்ததிருக் கோமுத்தி வாணர்பணி வழுவா தாற்றும் குன்றாத புகழ்க்குமர சாமிமுனி வரன்மாடம் குயிற்ற வன்னான் நின்றாலவ் வேலைநடந் திடுமனையா னடப்பினது நிற்குந் தானே” என்ற செய்யுளையும் சொன்னேன். “இன்று என்ன கவி ஆவேசம் வந்து விட்டது போலிருக்கிறதே” என்று சொல்லித் தம்பிரான் அச் செய்யுளை மீட்டும் மீட்டும் சொல்லக் கேட்டு இன்புற்றார்.