களையா நின் குறி வந்து, எம் கதவம் சேர்ந்து அசைத்த கை  வளையின் வாய்விடல் மாலை மகளிரை நோவேமோ -	 'கேள் அலன், நமக்கு அவன், குறுகன்மின்' என, மற்று எம்	 தோளொடு பகைபட்டு நினை வாடு நெஞ்சத்தேம்?	 'ஊடியார் நலம் தேம்ப, ஒடியெறிந்து, அவர் வயின்	 மால் தீர்க்கும் அவன் மார்பு' என்று எழுந்த சொல் நோவேமோ -  முகை வாய்த்த முலை பாயக் குழைந்த நின் தார் எள்ள,	 வகை வரிச் செப்பினுள் வைகிய கோதையேம்?	