சீர்கொண்ட அமுதச் செல்வி சில்லென்ற காற்றுப் பாய்ந்தால் சேர்கின்ற மேகத் தண்ணீர் சிதறுண்டு பாய்வ தைப்போல்  வேர்கொண்ட பாவ மேனும் வினைகொண்ட பாவ மேனும் வேய்கொண்ட தோளி னாய்உன் விழிகண்டால் தீர்ந்து போகும்! தேர்கோண்டேன் புரவி இல்லை; செல்வமாம் புரவி யாலே திருவருள் செய்வாய் நீயே தேப்பெரும் கமலத் தாயே! ஆக்கலும் அழித்தல் காத்தல் அருள்நிறை இறைவன் சக்தி! அன்னவன் தோளில் நீயே அனைத்துமாய் விளங்கும் சக்தி!