கானிலந் தோயாக் கடவுளை - யாநிலஞ்கால் நிலம் தோயாக் கடவுளை - யாம் நிலம் சென்னி யுறவணங்கிச் சேர்துமெம் முள்ளத்து சென்னி உற வணங்கிச் சேர்தும் எம் உள்ளத்து முன்னி யவைமுடிக வென்று.முன்னியவை முடிக என்று.பதவுரை வான்= மேகத்தில்; இடு= இடப்பட்ட; வில்லின்= இந்திரவில்லினது (காட்சியொத்த); வரவு= பிறப்பு வரவை; அறியா= அறிந்து; வாய்மையால்= உண்மையினால்; கால்= திருவடிகள்; நிலம்= பூவுலகில்; தோயா= படியாத; கடவுளை= முதற்கடவுளை; யாம்= நாம்; நிலம்= பூமியில்; சென்னி- சிரசானது; உற= பொருந்த; வணங்கி= பணிந்து; எம்= எம்முடைய; உள்ளத்து= இருதயத்தில்; முன்னியவை= நினைந்தனவாகிய (அறம் பொருள் இன்பமென்னு முப்பால்களும்); முடிக என்று= முடியவேண்டும் என்று நினைத்து; சேர்தும்= அடைவோம். கருத்துரை வான வில்லினது தோற்றமும், அழிவும் நிகர்த்த பிறப்பையும் இறப்பையும்அறிந்து, என் மனதில் நினைந்தவை முடிக என்று நினைத்துக், கடவுளை வணங்குவோம். விசேடவுரை 'முன்னியவை' என்றதற்கு 'உள்ளத்து நினைந்தவை யாவும்' எனப் பொருள்கொளளினும் பொருந்தும். மேகத்தில் வில்லிடுகிறதும், கெடுகிறதுந் தெரியாமை போலப், பிறப்பு உ்ண்டாதலும் இறப்பு உ்ணடாதலுந் தெரியா; ஆதலால், வில்லைப் பிறப்புக்கு உவமை கூறினார். யாம்- எழுவாய்; சேர்தும்- பயனிலை; கடவுளை- செயப்படுபொருள். நாலடியார் என்பதில் 'ஆர்' விகுதி உயர்வுப் பொருட்கண் வந்தது. குறள் வெண்பா இரண்டடி, சிந்தியல் வெண்பா மூன்றடி, பஃறொடை வெண்பா பலவடி, இவை போலாகாமை, இந்நூல் வெண்பா நானூறும் நாலடியாக வந்தமையால் 'நாலடி' என்று காரணப்பெயர் பெற்றது. அகத்தியம்