கான யானை யணங்கி யாஅங்கான யானை அணங்கியாஅங்கு கிளையண் முளைவா ளெயிற்றள்இளையள் முளை வாள் எயிற்றள் வளையுடைக் கையளெம் மணங்கி யோளே.வளை உடைக் கையள் எம் அணங்கியோளே. என்பது, இயற்கைப்புணர்ச்சி புணர்ந்து நீங்கும் தலைமகன் பாங்கிற்கு உரைத்தது. பாடியவர் சத்தி நாதனார். பாடல் 120 (இல்லோனின்)  இல்லோ னின்பங் காமுற் றாஅங்இல்லோன் இன்பம் காமுற்றாஅங்கு கரிதுவேட் டனையா னெஞ்சே காதலிஅரிது வேட்டனையான் நெஞ்சே காதலி