ஒல்லென நீக்கி, ஒருவாது காத்து ஓம்பும்	 நல் இறை தோன்றக், கெட்டாங்கு -	 இல்லாகின்றால் இருள் அகத்து ஒளித்தே.	 121	 ஒள் சுடர் கல் சேர, உலகு ஊரும் தகையது,	 தெள் கடல் அழுவத்துத் திரை நீக்கா எழுதரூஉம்,	 தண் கதிர் மதியத்து அணி நிலா நிறைத்தரப்,	 புள் இனம் இரை மாந்திப் புகல் சேர, ஒலி ஆன்று,	 வள் இதழ் கூம்பிய மணி மருள் இரும் கழி	