'இன்று அவிந்தது போலும், உன் தீமை' என்று, இசையோடு ஒன்ற வந்தன வாசகம் இனையன உரைத்தான்:	250 'அறத்தினால் அன்றி, அமரர்க்கும் அருஞ் சமம் கடத்தல் மறத்தினால் அரிது என்பது மனத்திடை வலித்தி; பறத்தி, நின் நெடும் பதி புகக் கிளையொடும்; பாவி! இறத்தி; யான் அது நினைக்கிலென், தனிமை கண்டு இரங்கி.	251 'உடைப் பெருங் குலத்தினரொடும், உறவொடும், உதவும் படைக்கலங்களும், மற்றும் நீ தேடிய பலவும்,