ஆமெனும் அகார பீடத்து அமர்ந்திடும் வாசி கண்டே  ஊமெனும் மௌனம் உற்றே ஊறிடு  மதிப்பால் உண்டு  தாமெனும் நாகை நாதர் தாண்டவம் பார்ப்பாய் நெஞ்சே  அலைதனில் துரும்பு போலும் ஆலைவாய்க் கரும்பு போலும்  வலைதனில் மானைப் போலும் மயங்கி நைந்து அலைந்தாய்  உலைதனில் மெழுகைப் போலும் உருகி மெய்ப் பொருளை உன்னி  நிலைதனில் நின்று நாகை லிங்கரைக் காணபாய் நெஞ்சே பொறிவழி அலைந்து மீளும் புலன்களை அடக்கி ஞான 