பாடியவர் கிழார்க்கீரன் எயிற்றியார். பாடல் தரும் செய்தி அவன் பிரிந்திருந்தபோது அவளது கண்களில் நீர்த்துளிகள். தன் கண்களைப் பார்த்துத் தானே பேசுகிறாள்.  இந்தக் கண்களுக்குக் கொஞ்சங்கூட வெட்கம் இல்லை. அழுகின்றன. அழுதால் ஊரார் சிரிப்பார்களே என்று நாணவேண்டாமா? என்கிறாள் தலைவி. உவமை  கரும்புப் பூ விரியும் மொட்டு சினையுற்றிருக்கும் பாம்பு போல் இருக்குமாம்.  கரும்புப் பூ விரிவது போல் கண்ணீர்த் துளிகள் சிதறுமாம். பாடல்: 36 (துறுகலயல)