வெருவிப் பயந்து விழிமடவாறெல்லோரும் கருவித் தொண்ணுத்தாருங் கலங்கியே தானோடி துயிலை யெடுத்துடுத்து சுருட்டினார் கெங்கைதனை கையில் சலந்தான் கட்டித்திரளாமல் கலங்கி அழுது கண்ணீர்மிகச்சொறிந்து மலங்கி அழுது மண்ணில் அவர்புரண்டு அய்யோ பொருளே அறியாமல் விட்டோமே மெய்யோடேகுத்தி விழுந்தளுதாரம்மானை