போழ்ந்த துன்பங்கள் புறப்பட, நின்று-இவை புகன்றான்:	103 'அன்று கேகயன் மகள் கொண்ட வரம் எனும் அயில் வேல் இன்று காறும் என் இதயத்தினிடை நின்றது, என்னைக் கொன்று நீங்கலது, இப்பொழுது அகன்றது, உன் குலப் பூண் மன்றல் ஆகம் ஆம் காத்த மா மணி இன்று வாங்க.	104 'மைந்தரைப் பெற்று வான் உயர் தோற்றத்து மலர்ந்தார், சுந்தரப் பெருந் தோளினாய்! என் துணைத் தாளின் பைந் துகள்களும் ஒக்கிலர் ஆம் எனப் படைத்தாய்;