தெற்றின புருவத்தோன், தன் மனம் எனச் செல்லும் தேரான், உற்றனன், இளைய கோவை; அனுமனும் உடன் வந்து உற்றான்.	100 'தோளின்மேல் ஆதி, ஐய!' என்று அடி தொழுது நின்றான்; ஆளிபோல் மொய்ம்பினானும் ஏறினன்; அமரர் ஆர்த்தார்; காளியே அனைய காலன் கொலையன, கனலின் வெய்ய, வாளிமேல் வாளி தூர்த்தார், மழையின்மேல் மழை வந்தன்னார்.	101 இடித்தன, சிலையின் நாண்கள்; இரிந்தன, திசைகள் இற்று; வெடித்தன, மலைகள் விண்டு; பிளந்தது, விசும்பு மேன்மேல்;