ஒருவர், ‘சிவபெருமானுக்கும், சுப்பிரமணியருக்கும், விநாயகருக்கும், விஷ்ணுவுக்கும், சிவனடியாருக்கும் தனித்தனி ஆறுதலையுண்டென்று ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: பரமசிவனுக்குத் திருமுடியிற் கங்கையும், சுப்பிரமணியருக்கு ஆறு சிரசும், விநாயகருக்கு மாறு சிரசும், விஷ்ணுவுக்குப் பிரளயமாகிற உறைவிடமும், சிவனுடைய திருவடியைத் துதி செய்பவர்களுக்கு மனவருத்தந் தணிதலுமுண்டென்று நீ காண்பாயாக. ஒருவர், ‘சிவனை முக்கண்ணனென்பதற்கு வேறு காரணந் தோன்ற ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: சான்றோர் சிவபெருமானைச் சோம சூரியாக்கினி என்னும் மூன்று கண்ணுடையோனென்று பிரசித்தமாகச் சொல்வார்கள்; அப்படிச் சொல்வது எதனாலெனில், அச்சிவனுக்கு இயற்கையாயுள்ளது அரைக்கண் மாத்திரமே; அதனோடு வாமபாகத்தில் அர்த்தநாரியாய் எழுந்தருளிய உமாதேவியின் கண்ணொன்றரையும், அக்காலத்தில் ஊண்படைத்த கண்ணப்ப நாயனாரென்னும் வேடன் தன் முகத்தினின்றும் களைந்து சார்த்திய கண்ணொன்றுஞ் சேர்ந்து மூன்றாயிருக்கின்ற இவ்விதக் காரணத்தினாலேதானென்று அறிக. ஒருவர், ‘கஞ்சி குடியென்று சிலேஷையாக ஏகாம்பர நாதர் மேல் ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ என ‘அதற்கு மேலும் விசேஷமாகப் பாடுவோம்,’ என்று பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: கொடிபோலும் இடையினையுடைய சேடிகளே! நேற்றிராத்திரி நித்திரை செய்யுஞ்சமயத்தில் ஒருவன்வந்து என் கையைப் பிடித்தான்; நான் அவன் அயலூரானென்று ஐயமுற்றுப் ‘பிடித்த, கையை விடு,’ என்பதற்கு விடாயென்றேன்; அவன் என்னைத் தணியச் செய்து, அதற்கு உத்தரமாக, ‘நீ விடாய் கொண்டிருப்பதனால், அது குடி என்பதுபோலக் ’கஞ்சி குடி’ என்றான்; என்றவுடன் காஞ்சிப்பதியில் வசிக்கும் ஏகாம்பரநாதனென்று நான் தெளிந்து, இப்பொழுது என்னைச் சேர்ந்து சுகித்துப்போ’ என்பது குறிப்பாகத் தோன்றும்படி ‘களித்தின்று போ, என்று சொன்னேன் என்றோ, அல்லது மற்றியாது காரணத்தினாலோ, உடனே மாயமாய் மறைந்துபோய்விட்டான்; இஃதென்னை ஆச்சரியம்! மேலும், ஒருவர், ‘கத்திக்கும் பாலுக்கும் சிலேஷித்துப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, ‘இந்தக் கேள்விக்கும் ஒரு பாடற்பாட வேண்டுமா?’ என்று வாய்மொழியாகச் சொன்ன உத்தரம்:இதன்பொருள்: கத்தியை உலையிற் காய்ச்சித் துவையல் செய்து கடைச்சற்பிடி,’ என்றும், பாலை அடுப்பிற் காய்ச்சிப் பிரை குத்தித் தோய்த்து மத்தினாற் கடை,’ என்றும் கூறியவாறு. ஒருவர், ‘என்னை யிடுக்கடி, பாயைச் சுருட்டடி ஏகடியம்பலத்தே’ என்பதைக் கட்டளைக் கலித்துறையாகப் பாடவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்: சங்கரனார் வியாக்கிரபாத முனிவரின் மைந்தரான உபமன்னியுவிற்குப் பாற்கடலை அருந்த அனுக்கிரகம் செய்தனர் என்பது புராணக்கதை. இது திருமால் இலக்குமிக்குக் கட்டளையிட்டதாகப் பாடப்பட்டது. (நளினத்தி-இலக்குமியே, இடுக்கு- நெருக்கம்). ஒருவர், கரி என்று எடுத்து, உமி என்று முடிக்கவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்: ஒருவர், கொட்டைப் பாக்கு என்றெடுத்துக் களிப்பாக்கு என்று முடிக்க வேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்: