தாரையின் நெடுங் கற்றைகள் சொரிவன தயங்க, ஆர மால் வரை அருவியின் அழி கொழுங் குருதி சோர நின்று, உடல் துளங்கினன் - அமரரைத் தொலைத்தான்.	48 நின்று, போதம் வந்துறுத்தலும், நிறை பிறை எயிற்றைத் தின்று, தேவரும் முனிவரும் அவுணரும் திகைப்ப, குன்றுபோல் நெடு மாருதி ஆகமும் குலுங்க, ஒன்று போல்வன, ஆயிரம் பகழி கோத்து உய்த்தான்.	49 உய்த்த வெஞ் சரம் உரத்தினும் கரத்தினும் ஒளிப்ப,