உம்பர்கடம் விழி யெல்லா முறங்கிற்றோ அயனாரு முவப்புற் றாரோ.	99 591	 முன்னானிற் புரமூன்று மட்டவன்மேற் பொரப்போதன் முறையோ வென்று,  சொன்னாலுங் கேட்டிலையே அமரர்பணி புரிவதுவே துணிந்திட் டாயே,  உன்னாகம் பொடியாகிப் போயினதே இதுகண்டும் உய்வா குண்டோ,  என்னவி யாகியநீ யிறந்தபின்னும் யான்றனியே யிருப்ப தேயோ.	100 592	 மாறாகப் பரமன்விழி நின்னாற்ற லிலதாக மற்றுன் மெய்யும்,  நீறாக விண்டேல்லாம் நெருப்பாகக் கவலைவிண்ணோர் நெஞ்சத் தாக,  ஆறாத பெருந்துயர மெனக்காக எங்கொளித்தாய் அருவா யேனுங், 