வினவுதி ஆயின், விளங்கு இழாய்! கேள், இனி;	 'செவ் விரல் சிவப்பு ஊரச், சேண் சென்றாய்' என்று, அவன்  பௌவ நீர்ச் சாய்க் கொழுதிப் பாவை தந்தனைத்தற்கே -  'கௌவை நோய் உற்றவர், காணாது கடுத்த சொல்  ஒவ்வா' என்று உணராய், நீ ஒரு நிலையே உரைத்ததை?	 ஒடுங்கி, யாம் புகல் ஒல்லேம் பெயர்தர, அவன் கண்டு,	 நெடும் கய மலர் வாங்கி, நெறித்துத் தந்தனைத்தற்கோ -  விடுந்தவர் விரகு இன்றி எடுத்த சொல் பொய் ஆகக் 