கற்பவை என்றதனான், அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்னும் உறுதிப்பொருள் உணர்த்துவன அன்றிப் பிற பொருள் உணர்த்துவன சின்னாட் பல்பிணிச் சிற்றறிவினோர்க்கு ஆகா என்பது பெற்றாம். கசடறக் கற்றலாவது, விபரீத ஐயங்களை நீக்கி மெய்ப்பொருளை நல்லோர் பலருடனும் பலகாலும் பயிறல். நிற்றலாவது, இல்வாழ்வுழிக் "கருமமும் உள்படாப் போகமும் துவ்வாத் / தருமமும் தக்கார்க்கே செய்" தலினும்,(நாலடியார்:250) துறந்துழித் தவத்தான் மெய்யுணர்ந்து அவா அறுத்தலினும் வழுவாமை. சிறப்புடை மகற்காயின் 'கற்றல் வேண்டும்' என்பதூஉம், அவனால் 'கற்கப்படு நூல்'களும், அவற்றைக் 'கற்குமாறும்', 'கற்றதனாற் பயனும்' இதனால் கூறப்பட்டன. திருக்குறள்: 392 (எண்ணென்ப) "எண்ணென்ப வேனை யெழுத்தென்ப விவ்விரண்டும்?// எண் என்ப ஏனை எழுத்து என்ப இவ்விரண்டும் கண்ணென்ப வாழு முயிர்க்கு". (02)  //  //  கண் என்ப வாழும் உயிர்க்கு. பரிமேலழகர் உரை: