விரி மலர்த் தவிசோன் தன்பால் விழுத் தவம் புரிந்து மீண்டான். 4-9 காதலன் சேணின் நீங்க, கவுசிகை தரிக்கலாற்றாள், மீது உறப் படாலுற்றாள், விழு நதி வடிவம் ஆகி; மா தவர்க்கு அரசு நோக்கி, "மா நிலத்து உறுகண் நீக்கப் போதுக, நதியாய்" என்னா, பூமகன் உலகு புக்கான். 4-10 'எடுத்து ஒருவர்க்கு ஒருவர் ஈவதனின் முன்னம், தடுப்பது நினக்கு அழகிதோ, தகவு இல் வெள்ளி? கொடுப்பது விலக்கு கொடியோய்! உனது சுற்றம்