புன்னையம் பூஞ்சினைச் சேக்கும் துறைவன் நெஞ்சத்து உண்மை யறிந்தும் என்செயப் பசக்கும் தோழியென் கண்ணே. பெருங்கடற் கரையது சிறுவெண் காக்கை இருங்கழி நெய்தல் சிதைக்குந் துறைவன் நல்லன் என்றி யாயின் பல்லிதழ் உண்கண் பசத்தல்மற் றெவனோ. 18.தொண்டிப் பத்து 