புண்ணலைவானெண்ணினாய்மனமேயுன்புலமைநன்றே.	86 புலமையிலேநிமிர்ந்தற்பரைப்போற்றிப்பொதுமகளைக் குலமையிலேகுயிலேகொடியேயென்றுங்கூர்விழியாம் புலமையிலேயென்றும்பாடாமற்பாடுமின்பாவலர்கா ணலமையிலேய்முத்தமார்சோலைமாமலைநம்பனையே.	87 நம்பிநின்றேனுன்சரணாரவிந்தத்தைநன்னெஞ்சென்னுஞ் செம்பிநின்றேபொறித்தேனுனக்காளென்றுதெய்வக்குழாம் பம்பிநின்றேசெறிக்கும்பதங்காணப்பதறுகின்றேன்