எனக்குத் தோன்றுகின்றது அகவற் சீராய்! ஒரு குரல்: 'பழம்படு பனையின் கிழங்கு பிளந்தன்ன பவளக் கூர்வாய்ச் செங்கால்    நாராய்!' பாண்டியன்: அடடா!         பெற்றேன் கூர்வாய்க்கு உவமை   கற்றேன் இன்பம்     உற்றேன்!