சலித்துத் தனியிள வஞ்சி தளரக் கலித்துக் கதலி கவின - ஒலித்தே 	354 அளிக்குஞ் சகோரமு மன்னமு மானும் களிக்கு மயூர கணமும் - விளிக்கும் 	355 புறவுந் தொடர்ந்துடனே போத வவையே பிறவு மினமென்று பெட்பர் - சுறவுயர்த்தோன் 	356 காலை புகுந்து காப்ப தொருபசும்பொற் சோலை யெனவந்து தோன்றினாள் - ஞாலத்தோர் 	357