தனக்கா உயிரையும் உவப்போ டளிக்கத் துணிந்தே நம்மையும் மறந்தே நின்றோம்.   (50) என்னில் அவரவர் இழுக்குஆர் கருதுவர்? உன்னுதி நன்றாய். ஒருவன் தனக்கா வந்தபோர் அன்றிஃ தூர்ப்போர். அதனால் இதோஅங் கெய்தினோர் யாரே ஆயினும், சுதேசாநு ராகத் தொடர்பால் அன்றிப்   (51) பலவாம் தமது பழம்பழி மீட்போர்,