'தெள்ளியேம்' என்று உரைத்துத், தேராது, ஒரு நிலையே,  'வள்ளியை ஆக!' என நெஞ்சை வலி உறீஇ,	 உள்ளி வருகுவர் கொல்லோ? வளைந்து யான்	 எள்ளி இருக்குவேன்மன் கொலோ? நள்இருள்	 மாந்தர் கடி கொண்ட கங்குல், கனவினால்,	 தோன்றினன் ஆகத், தொடுத்தேன்மன், யான்; தன்னைப்	 பையெனக் காண்கு விழிப்ப, யான் பற்றிய	 கை உளே மாய்ந்தான், கரந்து.	