"உம்அன்னை யுடன் துயின்றேன். விடியு முன்னே உலவிவர நீலிஎன்னை அழைத்துச் சென்றாள்! அம்மருங்கில் தீயவர்கள் எனைஎ திர்த்தார்! அப்போது நீலன்எனைத் தன்அ கத்தில்  செம்மையுற இருஎன்றான்; வௌியிற் சென்றால் தீமைஎன உரைத்திட்டான் அங்கிருந்தேன்! இம்மதியின் ஒளியினிலே குடிசை வந்தேன்; எழில்நீலி, ஆத்தாவும் வியப்புற் றார்கள்!  நானிறந்து போனேனாம்! புன்னை யண்டை நல்லுடலைப் புதைத்தாராம்! ஆத்தா வின்பால் தேனிதழாள் நீலிஇது சொன்னாள்! அந்தச்  சேயிழைக்கோ நீலனுரைத் தானாம்! என்றன் ஊன்உகுத்த செங்குருதி குடிசை தன்னில் ஒருவெள்ள மாயிற்றாம்! இதுவு மன்றிப் போனதுயிர் எனும்படியே அருமை ஆத்தா புலன்மயங்கிக் கிடந்ததுவும் வியப்பே" என்றாள்.