நேரிழை மகளிர் கூந்தல் நிறை நறை வாசம் நீந்தி வேரி அம் சரளச் சோலை வேனிலான் விருந்து செய்ய, ஆர் கலி அழுவம் தந்த அமிழ்தென, ஒருவர் ஆவி, தீரினும் உதவற்கு ஒத்த தென்றல் வந்து இறுத்தது அன்றே. 163 சாளரத்தூடு வந்து தவழ்தலும், தரித்தல் தேற்றான்; நீள் அரத்தங்கள் சிந்தி, நெருப்பு உக, நோக்கும் நீரான்; வாழ் மனை புகுந்தது ஆண்டு ஓர் மாசுணம் வரக் கண்டன்ன கோள் உறக் கொதித்து விம்மி, உழையரைக் கூவிச் சொன்னான். 164