வெய்ய அரக்கர் புறத்து அலைப்ப, வீடும் உணர்ந்தே, விரைவு இல்லா ஐயன், விஞ்சைதனை அறிந்தும் அறியாதான் போல், அவிஞ்சை எனும் பொய்யை மெய்போல் நடிக்கின்ற யோகி போன்றான்; போகின்றான்.	117 அனுமன் வாலில் அரக்கர் தீயிடல் வேந்தன் கோயில் வாயிலொடு விரைவில் கடந்து, வெள்ளிடையின் போந்து, புறம் நின்று இரைக்கின்ற பொறை தீர் மறவர் புறம் சுற்ற, ஏந்து நெடு வால் கிழி சுற்றி, முற்றும் தோய்த்தார், இழுது எண்ணெய்; காந்து கடுந் தீக் கொளுத்தினார்; ஆர்த்தார், அண்டம் கடி கலங்க.	118