உச்சி கண்டு கண்கள் கட்டி உண்மைக் கண்டது எவ்விடம்  மச்சுமாளி கைக்குளே மானிடம் கலப்பிரேல்  எச்சிலான வாசல்களும் ஏகபோகம் ஆய்விடும்  பச்சைமாலும் ஈசனும் பரந்ததே சிவாயமே (383)  வாயிலிட்டு நல்லுரிசை அட்சரத்தொலியிலே  கோயிலிட்டு வாவியும் அம்கொம்பிலே உலர்ந்தது  மாயலிட்ட காயமும் அனாதியிட்ட சீவனும்  வாயுவிட்ட வன்னியும் வளர்ந்ததே சிவாயமே (384) 