மண்டை ஏந்துகையரை மனத்திருத்த வல்லிரேல்  பண்டைமால் அயன் தொழப்பணிந்து வாழ லாகுமே (494)  கூடுகட்டி முட்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த வாறுபோல்  ஆடிரண்டு கன்றை ஈன்ற அம்பலத்துள் ஆடுதே  மாடுகொண்டு வெண்ணெய் உண்ணும் மானிடப் பசுக்களே  வீடுகண்டு கொண்டபின்பு வெட்டவெளியும் காணுமே (495)  நட்டகல்லைத் தெய்வம் என்று நாலுபுட்பம் சாத்தியே  சுற்றிவந்து முணமுணென்று சொல்லு மந்திரம் ஏதடா 