மாதாங்கு தடக்கை மன்னருண் மன்னவன் நளிகதிர் கண்டில நாண்முதற் றோன்றி ஒளியிடப் பெறாஅ வுலகம் போல இருளகம் புதைப்ப மருளகத் தெய்தித்     135 தருமமுங் கருமமுந் தளரச் சாஅய் ஆழி னல்லதை யரசியல் வழாமை வாழ்த லாற்றேன் யானென மயங்கியும் இளமைப் பருவத்தில் யூகி தன்பால் வைத்திருந்த அன்பின் மிகுதியைச் சொல்லி உதயணன் புலம்பல்