ஆதி கொளீஇய, அசையினை ஆகுவை,	 வாதுவன்; வாழிய நீ;	 சேகா! கதிர் விரி வைகலில், கை வாரூஉக் கொண்ட	 மதுரைப் பெரு முற்றம் போல, நின் மெய்க் கண்	 குதிரையோ, வீறியது?	 கூர் உகிர் மாண்ட குளம்பின் அது; நன்றே	 கோரமே - வாழி! - குதிரை;	 வெதிர் உழக்கு நாழியால் சேதிகைக் குத்தக்	