'சேனை உடன் வருக!' என அனுமனை ஏவி, சுக்கிரீவன் இராமனிடத்திற்குச் செல்லுதல் எழுந்தனன் பொருக்கென, இரவி கான்முளை; விழுந்த கண்ணீரினன், வெறுத்த வாழ்வினன், அழிந்து அயர் சிந்தையன், அனுமற்கு, ஆண்டு, ஒன்று மொழிந்தனன், அவனுழைப் போதல் முன்னுவான். 116 'போயின தூதரின் புகுதும் சேனையை, நீ உடன் கொணருதி, நெறி வலோய்!' என, ஏயினன், அனுமனை, 'இருத்தி ஈண்டு' எனா,