சேவகர் உரியதே எமக்கது. பெரிதன் றுயிரும்;   (190) (யாவரும் கவனமாய்க் கேட்க) குடிலன் (தனதுள்) எரியிடு வானோ இல்லிடை? ஐயோ! நாராயணன் அத்தனை அன்புநீர் வைத்துளீர் ஆயின் என்மொழி தனக்குநீர் இசைமின், எனக்காத் தீதே ஆயினும் செமித்தருள் புரிமின்! சேவகர் யாதே ஆயினும் சொல்லுக!   (195)