"வெறும் பொய்! ஆண் பிள்ளைகளுக்கு நன்றிகூட உண்டா?" என்றாள் பூங்குழலி.  "எல்லா ஆண்பிள்ளைகளையும் போல் என்னையும் எண்ணி விடாதே!"  "நீ எல்லோரையும் போல் இல்லை; ஒரு தனி மாதிரிதான்!"  "பெண்ணே! உன்னை ஒரு கேள்வி கேட்கலாமா?"  "தாராளமாகக் கேட்கலாம்; மறுமொழி கூறுவது என் இஷ்டம்."  "என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று ஏன் எண்ணினாய்? என் பேரில் திடீரென்று தயவு பிறக்கக் காரணம் என்ன?"  பூங்குழலி சும்மா இருந்தாள். அவள் சிறிது திகைத்துப் போனாள் என்பது முகத்திலிருந்து தெரிந்தது.  அப்புறம் யோசித்துப் பார்த்து, "அசடுகளைக் கண்டால் எனக்கு எப்போதும் கொஞ்சம் பரிதாபம் உண்டு" என்றாள். 