காற்றெறி வாழையிற் கலங்கிமெய்ந் நடுங்கி ஆற்றேம் யாமென் றலறின ரொருசார் போதுகொண் டணியிற் பொறுக்க லாற்றாத்		140 தாதுகொண் டிருந்த தாழிருங் கூந்தலர் கருங்கே முண்கண் கலக்கமொ டலமரப் பெருஞ்சூற் பெண்டிர் பேரழ நோக்கி வருவோர்க் கண்டு வணங்கின ரொருசார் தவழும் புதல்வரை யொருகையாற் றழீஇப்		145