என் கண் இடும்பை அறீஇயினென்; நும் கண்	 தெருளுற நோக்கித் தெரியும்கால், இன்ன	 மருளுறு நோயொடு மம்மர் அகல,	 இருளுறு கூந்தலாள் என்னை	 அருளுறச் செயின், நுமக்கு அறனும்ஆர் அதுவே.  141	 அரிதினின் தோன்றிய யாக்கை புரிபு தாம்	 வேட்டவை செய்து, ஆங்குக், காட்டி மற்று ஆங்கே,  அறம் பொருள் இன்பம் என்று அம் மூன்றின் ஒன்றன் 