உக்காண் - இ·தோ உடம்பு உயிர்க்கு ஊற்று ஆகச்  செக்கர் அம் புள்ளித் திகிரி அலவனொடு, யான்	 நக்கது, பல் மாண் நினைந்து.	 கரை காணா நோயுள் அழுந்தாதவனைப்	 புரை தவ கூறிக், கொடுமை நுவல்வீர்!	 வரைபவன் என்னின் அகலான் - அவனைத்,	 திரை தரும் முந்நீர் வளாஅகம் எல்லாம்,	 நிரை கதிர் ஞாயிற்றை, நாடு என்றேன்; யானும்	