வண்ம கிழ்ந்தமதி லெய்தது மன்றிவி ளங்கு தலையோட்டில் உண்ம கிழ்ந்துபலி தேரிய வந்தென துள்ளங் கவர்கள்வன் மண்ம கிழ்ந்தவர வம்மலர்க் கொன்றை மலிந்த வரைமார்பில் பெண்ம கிழ்ந்தபிர மாபுர மேவிய பெம்மா னிவனன்றே.  (04) பதிகப் பாடல்: 05 ஒருமை பெண்மையுடை யன்சடை யன்விடை யூரும் மிவனென்ன அருமை யாகவுரை செய்ய வமர்ந்தென துள்ளங் கவர்கள்வன் கருமை பெற்றகடல் கொள்ளமி தந்ததோர் காலம் மிதுவெள்ளம்