ஐயுற்று நோக்கு மகன்பொழில்சென் றெய்தினான் வையுற்ற வேற்றானை மன். நளன் தமயந்திக்குத் தன் வளநகரைக் காட்டியது  194. வான்தோய நீண்டுயர்ந்த மாடக் கொடிநுடங்கத் தான்தோன்று மற்றின் தடம்பதிதான் - வான்தோன்றி வில்விளக்கே பூக்கும் விதர்ப்பநா டாளுடையான் நல்விளக்கே யெங்கள் நகர். நளன் பன்னிரண்டாண்டுகள் தமயந்தியோடு மகிழ்ந்திருந்தது 