பெயல்கண் மாறிய உவகையர், சாரல் புனைத்தினை அயிலும் நாட! சினப் போர்க் கைவள் ஈகைக் கடுமான் பேக! யார்கொல் அளியள் தானே; நெருநல், சுரன் உழந்து வருந்திய ஒக்கல் பசித்தெனக், குணில்பாய் முரசின் இரங்கும் அருவி நளிஇருஞ் சிலம்பின் சீறூர் ஆங்கண். வாயில் தோன்றி, வாழ்த்தி நின்று,