மக்கள்-துணை அற்றனை; இற்றது உன் வாழ்க்கை மன்னோ!	8 இந்திரசித்து வஞ்சினம் 'என், இன்று நினைந்தும், இயம்பியும், எண்ணியும்தான்? கொன் நின்ற படைக்கலத்து எம்பியைக் கொன்றுளானை, அந் நின்ற நிலத்து அவன் ஆக்கையை நீக்கி அல்லால், மன் நின்ற நகர்க்கு இனி வாரலென்; வாழ்வும் வேண்டேன்.	9 'வெங் கண் நெடு வானரத் தானையை வீற்று வீற்றாய்ப் பங்கம் உற நூறி, இலக்குவனை படேனேல்,