மயிர்முடிகோதி அறுபத நீல வண்டிமிர் தண்தொடை  கொண்டை புனைந்து மணிபொன் இலங்கும் பணிகள் அணிந்து  மாகதர் போகதர் கூடிவணங்க – (8)  மதன சொரூபன் இவன் என மோக மங்கையர் கண்டு  மருண்டு திரண்டு வரி விழி கொண்டு சுழிய எறிந்து  மாமல் போல் அவர் போவது கண்டு – (9)  மனது பொறாமல் அவர் பிறகோடி மங்கல செங்கல  சந்திகழ் கொங்கை மருவமயங்கி இதழ் அமுதுண்டு 