ளின்னுந் தமியர் கேட்பிற் பெயர்த்து  <<  >> இன்னும் தமியர் கேட்பின் பெயர்த்தும் மென்னா குவர்கொல் பிரிந்திசி னோரே  <<  >> என் ஆகுவர் கொல் பிரிந்திசினோரே யருவி மாமலைத் தத்தக்  <<  >> அருவி மா மலை தத்த கருவி மாமழைச் சிலைதருங் குரலே.  <<  >> கருவி மா மழை சிலைதரும் குரலே. என்பது, பருவங்கண்டு ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழிக்கு ஆற்றுவல் என்பதுபடத் தலைமகள் சொல்லியது. பாடியவர் கந்தக் கண்ணன் செய்தி மாரிக்காலத்தில் பூக்கும் பித்திகைப் பூ தன் சிவந்த அரும்புகளை விட்டுப் பூக்க இருக்கிறது. அதைக் கண்டு (அவர் வரவில்லையே என்று) நானே மருண்டுகொண்டிருக்கிறேன். இந்த நிலையில் பிரிந்து சென்றுள்ள அவர் நள்ளிரவில் கருக்கொண்டு தொகுதியாய் ஒன்றுபட்டிருக்கும் மேகம் இடிப்பதைக் கேட்டால் (நான் வருந்துவேன் என்று எண்ணி) என்ன ஆவாரோ? எனவே என் வருத்தத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே - என்கிறாள் தலைவி தோழியிடம்.