என்பது ஒன்று. செட்டியாரிடம் படித்தவர்களும் அவருடைய பெருமையை உணர்ந்தவர்களும் மிக வருந்தினார்கள். பலர் எனக்குக் கடிதம் எழுதித் தங்கள் துயரத்தைத் தெரிவித்தனர். செட்டியாருடைய மாணாக்கரும் கோயம்புத்தூர்க் காலேஜ் தமிழ்ப் பண்டிதருமான சபாபதி பிள்ளை என்பவர் பல பாடல்கள் பாடினார். அவற்றுள், “பொய்யடையாத சிராமலைத் தியாக புரவலன்சீர் மெய்யடை நாவலர் முன்புவி நாட்டி விரும்பெமரைப்  பையடை காக்குடந் தைச்சாமி நாதையன் பக்கலிலே கையடை யாக்கி யகன்றா னிதுநல்ல காரியமே.” [எமரை - எம்மவர்களை. பையடைகா - பசுமையைப்பெற்ற சோலை. கையடை - அடைக்கலம்.] என்ற பாட்டில் அவர் என்னையும் குறிப்பித்திருக்கிறார்.