ஆளுகைக்கு, உன்தன் அடித்தாமரைகள் உண்டு, அந்தகன்பால்  மீளுகைக்கு, உன்தன் விழியின் கடை உண்டு, மேல் இவற்றின்  மூளுகைக்கு, என் குறை, நின் குறையே அன்று,-முப்புரங்கள்.  மாளுகைக்கு, அம்பு தொடுத்த வில்லான், பங்கில் வாணுதலே.  அபிராமி! நின் திருவடித் தாமரைகள் இருக்கின்றன. அவற்றிற்கு என்னை ஆளும் அருள் உண்டு. உன்னுடைய கடைக்கண் கருணையுண்டு. ஆகையால் எமனிடத்திலிருந்து எனக்கு மீட்சியுண்டு. நான் உன்னை முயன்று வணங்கினால் பயன் உண்டு. வணங்காவிடின் அது என் குறையே; உன் குறையன்று. அழகிய நெற்றியை உடையவளே! முப்புரத்தை அழிக்க வில்லையும் அம்பையும் எடுத்த சிவபெருமானின் இடப்பாகத்தில் அமர்ந்தவளே! அபிராமியே!  வாள்-நுதல் கண்ணியை, விண்ணவர் யாவரும் வந்து இறைஞ்சிப்  பேணுதற்கு எண்ணிய எம்பெருமாட்டியை, பேதை நெஞ்சில்  காணுதற்கு அண்ணியள் அல்லாத கன்னியை, காணும்--அன்பு 