இருப்பினும் நெஞ்சம் கனலும்; செலினே,	 வருத்துறும் யாக்கை, வருந்துதல் ஆற்றேன்;	 அருப்பம் உடைத்து, என்னுள் எவ்வம் பொருத்திப்  பொறி செய் புனை பாவை போல வறிது உயங்கிச்  செல்வேன், விழுமம் உழந்து.	 என ஆங்கு பாட, அருள் உற்று,	 வறம் கூர் வானத்து வள் உறைக்கு அலமரும்	 புள்ளிற்கு அது பொழிந்தாஅங்கு, மற்றுத் தன்	