நாண்முல்லை  செறுநர் நாணச் சேயிழை யரிவை  வறுமனை வைகித் தற்காத் தன்று.   கணவர் போருக்குச் சென்ற பின்னர் மனைவி தன் மனையில் தன்னைக் காத்துக்கொண்டு வாழ்ந்தாள்  கொய்தார மார்பிற் கொழுநன் றணந்தபின்  பெய்வளை யாட்குப் பிறிதில்லை – வெய்ய  வளிமறையு மின்றி வழக்கொழியா வாயில்  நளிமனைக்கு நற்றுணை நாண்.