எம்பிரானும் எவ்வுயிர்க்கும் ஏகபோகம் ஆதலால்  எம்பிரானும் நானுமாய் இருந்ததே சிவாயமே (285)  ஈரொளிய திங்களே இயங்கி நின்றது அப்புறம்  பேரொளிய திங்களே யாவரும் அறிகிலீர்  காரொளிப் படலமும் கடந்துபோன தற்பரம்  பேரொளிப் பெரும்பதம் ஏகநாத பாதமே (286)  கொள்ளொணாது மெல்லொணாது கோதறக் குதட்டடா  தள்ளொணாது அணுகொணாது ஆகலான் மனத்துளே 