கொஞ்சம் குறையமணி நான்காகும் மாலையிலே குப்பனெனும் வேடக் குமரன் தனியிருந்து செப்புச் சிலைபோலே தென்திசையைப் பார்த்தபடி ஆடா தசையாமல் வாடிநின்றான், சற்றுப்பின்             [15] வாடாத பூமுடித்த வஞ்சிவரக் கண்டான் வரக்கண்ட தும்குப்பன் வாரி அணைக்கச் சுரக்கின்ற காதலொடு சென்றான், தொடாதீர்கள் என்றுசொன்னாள் வஞ்சி இளையான் திடுக்கிட்டான்