வேனென்ற வெளியெல்லாம் படைத்து நின்று  வேதாந்த அண்டமென்ற மகார மாச்சு  கோனென்ற நாதமங்கே குமுறி யாடும்  கூப்பிட்டாற் கேளாது கண்ணும் போச்சு போச்சப்பா தத்துவங்க ளனித்தியப் பட்டுப்  புலன்கெட்டு நிலங்கெட்டுப் பொறியுங் கெட்டே  ஆச்சப்பா மனவரையில் மயங்கி நின்றே  ஆடுவோ தர் படம்போல அசைந்து தள்ளு 