வல்லை நீ; மனு முதல் மரபினோய்' என, புல்லினன் - உவகையின் பொருமி விம்முவான். 92 வருண மந்திரம் சொல்லி வான் நீர் உண்ணல் பேர அருந் துயர் அறப் பேர்ந்துளோர் என, வீரனும், தம்பியும் விடிவு நோக்குவார், வாருணம் நினைந்தனர்; வான நீர் உண்டு, தாரணி தாங்கிய கிரியில் தங்கினார். 93 கல் அகல் வெள்ளிடை, கானின் நுண் மணல்,