சொன்னேன் அதுவே சுகம் (6)  ஆவியொடு காயம் அழிந்தாலும் மேதினியில்  பாவி என்று நாமம் படையாதே மேவியசீர்  வித்தாரமும் கடம்பும் வேண்டா மட நெஞ்சமே  செத்தாரைப் போலே திரி (7)  வெட்ட வெளியான வெளிக்கும் தெரியாது  கட்டளையும் கைப்பணமும் காணாதே – இட்டமுடன்  பற்றென்றால் பற்றாது பாவியே நெஞ்சில் அவன் 