இரவு சுமார் எட்டு மணிக்கு ஜான் கப்பலின் மேல் தளத்துக்கு வந்ததும், ரஜனி விரைந்து எழுந்து வந்து அவன் பக்கத்தை அடைந்தாள். "தயார்தானே? மனதில் சந்தேகம் ஒன்று மில்லையே?" "கொஞ்சங்கூட இல்லை." "அப்படியானால் என்னோடு வா!" என்று சொல்லிவிட்டு ஜான் முன்னால் நடந்தான். யுத்தகாலமாதலால், கப்பலில் இராத்திரியில் விளக்குப் போடுவது கிடையாது. ஒரே இருட்டாயிருந்தது. ஜானுடைய வெள்ளை உடுப்பின் அடையாளத்தைக் கொண்டு ரஜினி நடந்தாள். ஓரிடத்தில் அவளுக்குக் கால் தடுமாறிற்று. ஜான் திரும்பி அவளுடைய கையைப் பிடித்துக் கொண்டான்.