எல்லாம் இடை பயின்றாய்; புயம் நால்-ஐந்தினொடு இயைந்தாய்; வல்லாய்; செரு வலியாய்; திறல் மறவோய்! இதன் எதிரே நில்லாய்' என நிகழ்த்தா, நெடு நெருப்பு ஆம் என உயிர்ப்பான்.	163 'நீள் ஆண்மையினுடனே எதிர் நின்றாய்; இஃது ஒன்றோ? வாள் ஆண்மையும், உலகு ஏழினொடு உடனே உடை வலியும், தாளாண்மையும், நிகர் ஆரும் இல் தனி ஆண்மையும், இனி நின் தோளாண்மையும், இசையோடு உடன் துடைப்பேன், ஒரு புடைப்பால்;	164 'பரக்கப் பல உரைத்து என்? படர் கயிலைப் பெரு வரைக்கும்,