முப்பதும் முப்பதும் முப்பத் தறுவரும்செப்ப மதிளுடைக் கோயிலுள் வாழ்பவர்செப்ப மதிலுடைக் கோயில் சிதைந்தபின்ஒப்ப அனைவரும் ஓட்டெடுத் தார்களே. மதுவூர் குழலியும் மாடும் மனையும்இதுவூர் ஒழிய இதணம் தேறிப்பொதுவூர் புறஞ்சுடு காடது நோக்கிமதுவூர வாங்கியே வைத்தகன் றார்களே. வைச்சகல் வுற்றது கண்டு மனிதர்கள்அச்சக லாதென நாடும் அரும்பொருள்பிச்சது வாய்ப்பின் தொடர்வுறு மற்றவர்எச்சக லாநின் றிளைக்கின்ற வாறே. ஆர்த்தெழு சுற்றமும் பெண்டிரும் மக்களும்ஊர்த்துறைக் காலே ஒழிவர் ஒழிந்தபின்வேர்த்தலை போக்கி விறகிட்கு எரிமூட்டிநீர்த்தலை மூழ்குவர் நீதியி லோரே. வளத்திடை முற்றத்தோர் மாநிலம் முற்றுங்குளத்தின் மண்கொண்டு குயவன் வனைந்தான்குடமுடைந் தால் அவை ஓடென்று வைப்பர்உடலுடைந் தால்இறைப் போதும் வையாரே. ஐந்து தலைப்பறி ஆறு சடையுளசந்தவை முப்பது சார்வு பதினெட்டுப்பந்தலும் ஒன்பது பந்தி பதினைந்துவெந்து கிடந்தது மேலறி யோமே. அத்திப் பழமும் அறைக்கீரை நல்வித்தும்கொத்தி உலைபெய்து கூழட்டு வைத்தனர்அத்திப் பழத்தை அறைக்கீரை வித்துண்ணக்கத்தி எடுத்தவர் காடுபுக் காரே. மேலும் முகடில்லை கீழும் வடிம்பில்லைகாலும் இரண்டு முகட்டலக் கொன்றுண்டுஓலையான் மேய்ந்தவர் ஊடு வரியாமைவேலையான் மேய்ந்ததோர் வெள்ளித் தளிகையே.