என்று சொல்லி, என்று தம் பாடலைச் சிறப்பித்துப் பாடினார். அதுகேட்டுச் சோழன், ‘மனிதர்களுக்கு அழகாவது என்னை?’ என்றும், ‘பொருளை எவ்வாறு செலவிட வேண்டும்?’ என்றும் கேட்ட கேள்விகளுக்கு விடைகளாக, என்றும், என்றும் பாடியருளினார். [பம்பு= சூனியம்]  இவைகளைக் கேட்டுச் சோழன் மகிழ்ந்தனன். உக்கிரப்பெருவழுதி என்னும்... உக்கிரப்பெருவழுதி என்னும் பாண்டியன், மதுரையில் அரசு செய்து கொண்டிருக்குங் காலத்திலும், திருவள்ளுவர், இடைக்காடர், ஔவையார் முதலாயினாருடன் மதுரைக்குச் சென்று, தங்களை ஒப்பார் உயர்ந்தார் ஒருவருமில்லை என்று, இறுமாப்புக்கொண்டிருந்த சங்கப்புலவர்களை நோக்கித் தம்முடை ஐந்து விரல்களையும் குவித்தும், மூடியும், கொஞ்சந் திறந்தும், சுட்டுவிரலொன்றை மாத்திரம் நீட்டியும், ஐந்து விரல்களையும் அகலத் திறந்தும், இவ்வாறான சில குறிகளைக் காட்டி, ‘இவற்றிற்குப் பொருளென்னை?’ என்று வினவினர். அவருள் ஒருவர் அவர் கருத்தறியாதவராய்ச் சிற்றின்ப விஷயமாக, என ஒரு வெண்பாப் பாடினர். அதுகேட்டு ஔவையார், ‘நீர் சொல்வது சரியன்று’ என்று அவர் மனம் புழுங்கி வெட்கமுறும்படி,