குறள் 1249 ( உள்ளத்தார்)   ( இதுவுமது ) உள்ளத்தார் காத லவராக வுள்ளிநீ ( ) உள்ளத்தார் காதலவர் ஆக உள்ளி நீ  யாருழைச் சேறியென் னெஞ்சு. (09) யாருழைச் சேறி என் நெஞ்சு.  [தொடரமைப்பு: என் நெஞ்சு, காதலவர் உள்ளத்தாராக, நீ உள்ளி யாருழைச் சேறி. ]      இதன்பொருள் என் நெஞ்சு= என்னெஞ்சே; காதலவர் உள்ளத்தாராக= காதலர் நின் அகத்தாராக; நீ உள்ளி யாருழைச் சேறி= முன்பு எல்லாம் கண்டுவைத்து இப்பொழுது நீ புறத்துத் தேடிச் செல்கின்றது யாரிடத்து, எ-று.