மறப்பும் நினைப்பும் அற்று மாண்டிருப்பது எக்காலம் (206)  மன்னும் பரவெளியை மனவெளியில் அடைத்து அறிவை  என்னும் ஒரு நினைவை எழுப்பி நிற்பது எக்காலம் (207)  ஆசை கொண்ட மாதர் அடை கனவு நீக்கி உன்மேல்  ஓசை கொண்டு நானும் ஒடுங்குவதும் எக்காலம் (208)  தன் உயிரைக் கொண்டு தான் திரிந்த வாறது போல்  உன் உயிரைக் கொண்டு இங்கு ஒடுங்குவதும் எக்காலம் (209)  சேற்றில் கிளை நாட்டும் திடமாம் உடலை இனிக் 