தானையும், பரியும், படும் தன்மையை மான வெங் கண் அரக்கன் மனக் கொளா, போன வென்றியன், தீ எனப் பொங்கினான்.	154 சீர்த் தடம் பெருஞ் சில்லி அம் தேரினைக் காத்து நின்ற இருவரைக் கண்டனன்- ஆர்த்த தம் பெருஞ் சேனை கொண்டு, அண்டமேல் ஈர்த்த சோரிப் பரவை நின்று ஈர்த்தலால்.	155 நேர் செலாது, இடை நின்றனர்-நீள் நெடுங்