அவரைப் பாராட்டி அப்போது பின்வரும் பாடலை நான் சொன்னேன்:- “வற்றா வருட்சுப் பிரமணி யப்பெயர் வள்ளல் மலர்ப் பொற்றாட் புகழைப்பல் பாமாலையாகப் புனைந்தழகாச் சொற்றா னியற்சந் திரசே கரபண்டித சுகுணன் சற்றாய் பவர்களும் முற்றா மகிழ்வு தலைக்கொளவே.” சுப்பரிமணிய தேசிகர் தம் ஸந்தோஷத்தைக் குறிப்பாகப் புலப்படுத்தினர். பண்டிதர் மகிழ்ந்து என்னைப் பாராட்டி, “நேமிநா தன்வழுத்தும் நித்தன் கைலையுறை