நின்ற மானிடர்செ விப்பு லன்புக நிறைந்த தன்றியும் நிலத்தின்மேல் ஒன்றி நின்றுயர் சராசரங் கள்அடை யக்கசிந் துருகி ஓலிடக் குன்றி லங்குதிரள் தோள்நரேந் திரபதி குதுகு லித்துளம் மகிழ்ந்தனன்	65. தொண்டர் தொண்டுசெய் புராண காதைமதி சூடு நாதர்திரு வருளினால் விண்ட நீதிபுனை சேக்கி ழார்முனி விரித்து ரைத்தகதை கேட்பதற்கு அண்ட வாணர்அடி யாரெலாங் கடுக வருக என்றுதிசை திசைதொறு எண்ட யங்கரசன் ஏடேடுத் தெழுதி ஆளும் ஓலைகளும் ஏவினான்		66 கவச மணிந்த சனங்களு மிங்கித முங்கம்பித்