மதி மருள் வாள் முகம் விளங்கப்,	 புது நலம் ஏர்தரப், பூண்க, நின் தேரே! பாடல் 127 (தெரி இணர் ஞாழலும்,)  தெரி இணர் ஞாழலும், தேம் கமழ் புன்னையும்,	 புரி அவிழ் பூவின கைதையும், செருந்தியும்,	 வரி ஞிமிறு இமிர்ந்து ஆர்ப்ப, இரும் தும்பி இயைபு ஊதச் -  செரு மிகு நேமியான் தார் போலப் பெரும் கடல்	 வரி மணல் வாய் சூழும் வயங்கு நீர்த் தண் சேர்ப்ப; 