கல் மிசை மயில் ஆலக், கறங்கி ஊர் அலர் தூற்றத்  தொல் நலம் நனி சாய, நம்மையோ மறந்தைக்க;  ஒன்னாதார்க் கடந்து அடூஉம், உரவு நீர் மா கொன்ற,  வென் வேலான் குன்றின் மேல் விளையாட்டும் விரும்பார் கொல்?  மை எழில் மலர் உண்கண் மரு ஊட்டி மகிழ் கொள்ளப்,  பொய்யினால் புரிவுண்ட நம்மையோ மறந்தைக்க;  தைஇய மகளிர்தம் ஆயமோடு அமர்ந்து ஆடும்  வையை வார் உயர் எக்கர் நுகர்ச்சியும் உள்ளார் கொல்? 