என்றுதன் துன்பத்தை எண்ணாமல் - அன்னாள் நலமொன்றே பொன்முடியான் நாடி நடந்தான் உலராத காயங்க ளோடு. 7. பண்டாரத்தைக் கண்டாள் தத்தை     பண்டாரம் இரண்டு நாளாய்ப்     பூங்கோதை தன்னைப் பார்க்கத்     திண்டாடிப் போனான். அந்தச்     செல்வியும் அவ்வா றேயாம்!