ஊழியின் எழுந்த ஓதத்து ஒலித்தலும், அரக்கர் வேந்தன், 'வாள் அமர் முடிப்பென் இன்றே' என மணித் தவிசு நீத்தான்.	2-1 உரை செயற்கு அருந் தவத்தினுக்கு உவந்து, உமை கேள்வன் அருள உற்றது, அங்கு அவன் மழுக் குலிசமோடு ஆழி முரிய, மற்றவை முனை மடித்து, ஒன்றினும் முடியா விரவு வச்சிரக் கவசத்தை மேற்படப் புனைந்தான்.	4-1 அண்ட கோடிகள் எவற்றினும் தன் அரசு உரிமை கண்டு போய் வரும் காட்சியின், கண்ணுதற் பரமன்,