ஒளிறுவாள் மறவருங் களிறு மாவுங் குருதியங் குரூஉப்புனற் பொருகளத் தொழிய நாளு மானான் கடந்தட் டென்றுநின் வாடுபசி யருத்திய வசைதீ ராற்றல் நின்னோ ரன்ன பொன்னியற் பெரும்பூண் வளவ னென்னும் வண்டுமூசு கண்ணி இனையோற் கொண்டனை யாயின் இனியார் மற்றுநின் பசிதீர்ப் போரே.