மறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும், யானுன்னை வாழ்த்துவனே.   ஏ அபிராமியே! விஷத்தை உண்டவனும், அதனால் கருத்திருக்கும் கழுத்தை உடையவனுமாகிய சிவபெருமானின் இடப்பாகத்தில் அமர்ந்தவளே! சிறியோர்கள் செய்யக்கூடாத செயல்களைச் செய்து விடுவர். அறிவிற் சிறந்த ஞானிகள் அதைப் பொறுத்து அருளியதும் உண்டு. இது ஒன்றும் புதுமையல்ல. பொன் போன்றவளே! நான் தகாத வழியில் சென்றாலும், அது உனக்கே வெறுப்பாகயிருந்தாலும் மீண்டும் மீண்டும் உன்னையே சரணடைவேன். அத்துடன் மேலும் வாழ்த்தி வழிபடுவேன்.  வாழும்படி ஒன்று கண்டு கொண்டேன், மனத்தே ஒருவர்  வீழும்படி அன்று, விள்ளும்படி அன்று, வேலை நிலம்  ஏழும் பரு வரை எட்டும், எட்டாமல் இரவு பகல்  சூழும் சுடர்க்கு நடுவே கிடந்து சுடர்கின்றதே.  அன்னையே!அபிராமித் தாயே! நீ கடல்களுக்கும் ஏழ் உலகங்களுக்கும், உயர்ந்த மலைகள் எட்டினிற்கும் அரிதில் எட்டாதவள். மேலாக உள்ள இரவையும், பகலையும் செய்யும் சந்திர சூரியர்க்கு இடையே நின்று, சுடர்விட்டுப் பிராகாசிக்கின்றவள்!  சுடரும் கலைமதி துன்றும் சடைமுடிக் குன்றில் ஒன்றிப் 