மூன்றாம் அத்தியாயம், அங்ஙனம் பல வேறுவகைப்பட்ட கருமங்கட்குச் சுருதி இலிங்கம் வாக்கியம் பிரகரணம் தானம் குறியீடு என்னும் இவற்றானே இதற்கு இஃது அங்கம்எனவும், இஃது அங்கியெனவும், அங்கமும் அங்கியும்ஆம் முறைமை கூறுதலின், “அங்காங்கியியல்” என்னும் பெயர்த்து. தலைமைப் பொருள் அங்கியும், தலைமையில்பொருள் அங்கமும் ஆம் எனக் கொள்க. சுருதி முதலியவற்றுள் சுருதியாவது, வேறுஒன்றனை அவாவாது தான் கருதிய பொருளைத் தானே தெரிவிப்பது. அது விதிக்கும் சொல்லும், குறியீட்டுச் சொல்லும் விவகரிக்கும் சொல்லும் என மூவகைப்படும். இலிங்கமாவது, ஆற்றலாற் பொருளை உணர்த்துவது. அது சொல்லாற்றலும், பொருளாற்றலும் என இருவகைப்படும். ஒருமந்திரத்தின் வரும் தொழில்பற்றி அத்தொழில் நிகழும் கருமத்திற்கு அம்மந்திரம் அங்கம் என்பது சொல்லாற்றலாற் பெறப்படும். அவியினைக் கருவியாற் சுருவத்தாற் கையால் வாங்குக எனப் பொதுப்படக் கூறியவழி, கருவி இறைச்சிக்கும், சுருவம் நெகிழ்ந்த பொருட்கும் கை புரோடாசம் முதலியவற்றிற்கும் அங்கம் என்பது பொருளாற்றலாற் பெறப்படும். வாக்கியம் ஆவது, இங்ஙனம் சுருதியும் இலிங்கமும் அன்றிச் சொற்றொடர்பு பற்றி உணரவருவது. பிரகரணமாவது, “சோதிட்டோமம் வேட்க” என்றாற் போலும் விதிவாக்கியங்களாற் பொதுப்பட உணர்ந்து, சிறப்பான் அறியப்படாத கன்மங்களான் அவாவப்பட்டு இவ்வாறு செய்யற்பாற்று என வகுத்துக்கூறுவது. அது பெரும்பிரகரணம் என்றும், இடைக்கட்பட்ட பிரகரணம் என்றும் இருவகைப்படும். தானமாவது, நிரினிறையிடமும், அண்மையிடமும் என இருவகைப்படும். அவற்றுள் அண்மை சொல்லின் அன்மையும், அநுட்டானத்தின் அன்மையும் என இருவகைத்து. குறியீடாவது, காரணத்தான் வரும் பெயர். அது வேதமரபு பற்றிய பெயரும் உலகமரபுபற்றிய பெயரும் என இருவகைப்படும். இவ்வாறு சுருதி முதலியவற்றின் இயல்பு உணர்ந்து கொள்க.