திற்றை வைகல் அமரி யற்ற ஏகு வேனி யானெனக் கொற்ற வேளு ரைத்த லுங்கு ளிர்ந்த பூவி ருக்கைமேல் உற்ற போதன் மகிழ்சி றந்து ளங்க ளித்து மொழிகுவான்.	58 550	 பணிந்த சொல்ல னாகி நாம்ப ணித்த வாபு ரிந்திடத் துணிந்த வாறு நன்று நன்று சூலி பாலி னுனைவிடாத் தணந்தி டேந்தொ டர்ந்து பின்பு சார்து மஞ்சல் போகெனா உணர்ந்து கூறி மார வேளை ஓவி லன்பொ டேவினான்.	59 551	 ஏவு காலை மதனை வேள்வி யிறைதெ ரிந்து மைந்தயான்