உன்னையோ ருண்மை கேட்பே னுரைதெளிந் துரைத்தல் வேண்டும் என்னையே வுணரு வோர்க ளெனக்குமோ ரின்பம் நல்கி பொன்னையுங் கொடுத்துப் பாதப் போதினில் வீழ்வ தேனோ. (23) பொம்மெனப் பணைத்து விம்மி போர்மதன் மயங்கி வீழும் கொம்மைசேர் முலையி னாளே கூறுவே னொன்று கேண்மோ செம்மையி லறஞ்செய் யாதார் திரவியஞ் சிதற வேண்டி உம்மையுங் கள்ளுஞ் சூதும் நான்முகன் படைத்த வாறே. (24) பொன்னொடு மணியுண் டானால் புலைஞனும் கிளைஞ னென்று