வன் பாலான் கருங்கால் வரகின் அங்கண் குறுமுயல் வெருவ, அயல கருங்கோட்டு இருப்பைப் பூஉறைக் குந்து; விழவின் றாயினும், உழவர் மண்டை இருங்கெடிற்று மிசையடு பூங்கள் வைகுந்து; . . . . . கிணையேம் பெரும! நெல் என்னாம், பொன் என்னாம், கனற்றக் கொண்ட நறவு என்னும்,