கதியுறுவண்ணம் கருது கண்டாய்-கமலாலயனும்,  மதியுறுவேணி மகிழ்நனும், மாலும், வணங்கி, என்றும்  துதியுறு சேவடியாய். சிந்துரானன சுந்தரியே.  தாமரை மலரில் உதித்தவனும், கலைமகளின் கொழுநனும் ஆகிய பிரம்மனும், திருமாலும் வணங்கிப் போற்றுகின்ற சிவந்த பாதங்களையுடைய செந்தூரத் திலகம் கொண்டு விளங்கும் பேரழகானவளே! தயிரைக் கடையும் மத்துப் போன்று உலகில் பிறப்பு இறப்பு என்று சுழன்று வருந்தாமல் என் உயிர் நல்லதொரு மோட்ச கதியையடைய அருள் புரிவாயாக!  சுந்தரி எந்தை துணைவி, என் பாசத்தொடரை எல்லாம்  வந்து அரி சிந்துர வண்ணத்தினாள், மகிடன் தலைமேல்  அந்தரி, நீலி, அழியாத கன்னிகை, ஆரணத்தோன்  கம் தரி கைத்தலத்தாள்-மலர்த்தாள் என் கருத்தனவே 