உண்டது தெவிட்டி, பேழ் வாய்க் கடைகள்தோறு ஒழுகிப் பாயும் அண்டர் தம் புகழின் தோன்றும், வெள் எயிற்று அமைதியானை- 209 வெள்ளி வெண் சேக்கை வெந்து, பொறி எழ, வெதும்பும் மேனி புள்ளி வெண் மொக்குள் என்னப் பொடித்து வேர் கொதித்துப் பொங்க, கள் அவிழ் மாலைத் தும்பி வண்டொடும் கரிந்து சாம்ப, ஒள்ளிய மாலை தீய, உயிர்க்கின்ற உயிர்ப்பினானை- 210 தே இயல் நேமியானின், சிந்தை மெய்த் திருவின் ஏக, பூ இயல் அமளி மேலாப் பொய் உறக்கு உறங்குவானை,