வெளிநின்ற நின்திருமேனியைப் பார்த்து, என் விழியும் நெஞ்சும்  களிநின்ற வெள்ளம் கரைகண்டது, இல்லை, கருத்தினுள்ளே  தெளிநின்ற ஞானம் திகழ்கின்றது, என்ன திருவுளமோ?-  ஒளிநின்ற கோணங்கள் ஒன்பதும் மேவி உறைபவளே.  ஒளி பொருந்திய ஒன்பது கோணங்களில் (நவசக்தி) உறைகின்ற தாயே! நின் திருமணக் காட்சி தருவதைக் கண்ட என் கண்களும், நெஞ்சும் கொண்ட மகிழ்ச்சி வெள்ளத்திற்கு இதுவரை ஒரு கரை கண்டதில்லை. ஆயினும் தெளிந்த ஞானம் இருப்பதை உணர்கிறேன். இது உன்னுடைய திருவருள் பயனேயாகும்.  உறைகின்ற நின் திருக்கோயில்-நின் கேள்வர் ஒரு பக்கமோ,  அறைகின்ற நான் மறையின் அடியோ முடியோ, அமுதம்  நிறைகின்ற வெண் திங்களோ, கஞ்சமோ, எந்தன் நெஞ்சகமோ, 