நாண் இன்மை செய்தேன், நறு நுதால்! ஏனல்  இனக் கிளி யாம் கடிந்து ஓம்பும் புனத்து அயல்,  ஊசல் ஊர்ந்து ஆட, ஒரு ஞான்று வந்தானை,  'ஐய! சிறிது என்னை ஊக்கி' எனக் கூறத்,  'தையால்! நன்று' என்று அவன் ஊக்கக், கை நெகிழ்பு,  பொய்யாக வீழ்ந்தேன், அவன் மார்பில்; வாய்யாச் செத்து,  ஒய்யென ஆங்கே எடுத்தனன்; கொண்டான் மேல்  மெய் அறியாதேன் போல் கிடந்தேன்மன்; ஆயிடை 