புந்திப் பரிவில் குருளையை ஏந்திய பூசையைப்போல்  எந்தைக் குரியவன் காண் அத்தனே கயிலாயத்தனே (7)  வருந்தேன் பிறந்தும் இறந்தும் மயக்கும் புலன்வழிப்போய்ப் பொருந்தேன் நரகில் புகுகின்றிலேன் புகழ்வாரிடத்தில் இருந்தேன் இனியவர் கூட்டம் விடேன் இயல்அஞ்செழுத்தாம்  அரும்தேன் அருந்துவன் நின் அரு ளால்கயி லாயத்தனே (8) மதுரை  விடப்படு மாஇப் பிரபஞ்ச வாழ்க்கையை விட்டுமனம் 