ஆனிறக் கண்ணன் என்று ஒருவன், அங்கையால், கான் இற மலை கொணர்ந்து எறிய, கார்க் கடல் தூ நிற முத்துஇனம் துவலையோடு போய், வான் நிறை மீனொடு மாறு கொண்டவே.	12 சிந்துரத் தட வரை எறிய, சேணிடை முந்துறத் தெறித்து எழு முத்தம் தொத்தலால், அந்தரத்து எழு முகில் ஆடையா, அகன் பந்தர் ஒத்தது, நெடும் பருதி வானமே.	13