எம்மரும் மதிகுலச் சிறப்பெலாம், எமர்காள்! கள்ளமில் நும்மனோர் காப்பின் சிறப்பே! ஆதலில் உமக்குப சாரம்யான் ஓதுதல், மெய்க்குயிர் கைக்குநா விளம்புதல் மானும்!  (80) ஈண்டுகாத் திடுவல்யான் எனக்கடன் பூண்டதும் மதிகுல மருந்தாய் வாய்த்தென் சிறுமி விதைபடும் ஆலென விளங்கினள். அவளைக் காத்திடும் உபாயம் கண்டிட இச்சபை