மயில் இயலார் மரு உண்டு, மறந்து அமைகுவான் மன்னோ -  'வெயில் ஒளி அறியாத விரி மலர்த் தண் காவில்  குயில் ஆலும் பொழுது' எனக் கூறுநர் உளர் ஆயின்?  பானாள் யாம் படர் கூரப் பணை எழில் அணை மென் தோள்  மான் நோக்கினவரொடு மறந்து அமைகுவான் மன்னோ -  'ஆனாச் சீர் கூடலுள் அரும்பு அவிழ் நறு முல்லைத்  தேன் ஆர்க்கும் பொழுது' எனத் தெளிக்குநர் உளர் ஆயின்?  உறலி யாம் ஒளி வாட, உயர்ந்தவன் விழவினுள் 