 நட்ட கல்லில் தெய்வமாக விளங்கும் மறவனை வாழ்த்திப் பாராட்டுதல்  அடும்புகழ் பாடி யழுதழுது நோனா  திடும்பையுள் வைகி யிருந்த – கடும்பொடு  கைவண் குருசில் கற் கைதொழூஉச் செல்பாண  தெய்வமாய் நின்றான் றிசைக்கு.  கல் நின்றான் புகழைப் பாடினர்   அழுது நோகும் அவனது சுற்றத்தாரைத் தொழுதனர்   கல்லாகி நிற்கும் குரிசிலையும் தொழுதனர் 