பாரினாள் முதுகும் நெடும் பாழ்பட, மூரி வானரம் வாங்கிய மொய்ம் மலை வேரின் ஆம் என, வெம் முழையின்னுழை சோரும் நாகம் நிலன் உறத் தூங்குமால்.	34 அருணச் செம் மணிக் குன்று அயலே சில இருள் நற் குன்றம் அடுக்கின, ஏய்ந்தன - கருணைக் கொண்டல், 'வறியன் கழுத்து' என வருணற்கு ஈந்த வருண சரத்தையே.	35