காப்பு அன்னவயல்சூழ் அணியாரூர் வாழ்மனுவாம் மன்னன் முறைகண்ட வாசகத்தைப்- பன்னுதற்கு நேய மிகத்தான் நினைப்போர்க்கு அருள்புழைக்கைத் தூய முகத்தான் துணை. கங்கைச் சடையான்முக் கண்ணுடையான் அன்பர்தம்முன் அங்கைக் கனிபோல் அமர்ந்திருந்தான்- அங்கை முகத்தான் கணங்கட்கு முன்னின்றான் மூவாச்