"நீ ஒரு ஹிந்துப் பெண்" என்றான் அம்பி. "நான் கிட்டுவின் மனைவி" என்றாள் ஜயா. "கிட்டு..." என்று என்னவோ சொல்ல வாயெடுத்தான் அம்பி. அதற்குள் இருவரும் சென்றுவிட்டார்கள். அம்பி அந்த அறையில் இருந்து, அந்தப் புனிதவதியான தாயின் சரீரத்திற்குச் சாந்தியைக் கொடுக்க மனித உலகால் முடியாது போனதைப் பற்றிக் குமுறினான். அதற்கென்ன செய்யலாம்? அதுதான் வாழ்க்கை! (முற்றும்) தினமணி, பாரதிமலர் - 1935 பகுப்பு:புதுமைப்பித்தன் சிறுகதைகள்