நாவார உண்ணுங்கால் நண்ணுமந்தத் தீங்கனியைச் சாவான ஓர்குரங்கு தான்பிடுங்கிற் றேயோ! விழிநோக வையமெல்லாம் தேடி, மிகுக்க மொழிநோகக் கூவி,நீ முன்பெற்ற கிள்ளையிடம் காதல்மொழி பழகக் கண்ட பெரும்பூனைச் சாதல்வந்து கிள்ளைதனைத் தட்டிப் போயிற்றோ! அறஞ்செய்ய, ஆர்ந்த புகழ்கொள்ளப் பொன்னாற் புறஞ்செய்தே உள்ளே புதுமாணிக்கம் சொரிந்த