     சிரிப்பிப்பின் சீறும் பிழைப்பைத் தொழும்பையும் ஈசற் கென்று      விரப்பிப்ப னென்னை விடுதிகண்டாய் விடின் வெங்கரியின்      உரிப்பிச்சன் தோலுடைப் பிச்சன்நஞ்சூண்பிச்சன் ஊர்ச்சுடுகாட்டு      எரிப்பிச்சன் என்னையும்ஆளுடைப் பிச்சனென் றேசுவனே. 153      ஏசினும் யானுன்னை யேத்தினும் என்பிழைக்கே குழைந்து      வேசறு வேனை விடுதிகண்டாய் செம்பவள வெற்பின்      தேகடை யாயென்னை ஆளுடையாய் சிற் றுயிர்க் கிரங்கிக்      காய்சின ஆலமுண்டாய் அமுதுண்ணக் கடையவனே. 154