காற்றில் உழல் சூத்திரமாய்க் காண்பது இனி எக்காலம் (210) என் வசமும் கெட்டு இங்கிருந்த வசமும் அழிந்து  தன் வசமும் கெட்டு அருளைச் சார்ந்து இருப்பது எக்காலம் (211) தன்னை மறந்து தலத்து நிலை மறந்து  கன்மம் மறந்து கதி பெறுவது எக்காலம் (212)  என்னை என்னிலே மறைந்தே இருந்த பதியும் மறந்து  தன்னையும் தானே மறந்து தனித்து இருப்பது எக்காலம் (213)  தன்னையும் தானே மறந்து தலைவாசல் தாழ்போட்டே 