'நிந்தனை அரக்கி நீதி நிலை இலாள்; வினை மற்று எண்ணி வந்தனள் ஆகும்' என்றே வள்ளலும் மனத்துள் கொண்டான்; 'சுந்தரி! மரபிற்கு ஒத்த தொன்மையின் துணிவிற்று அன்றால்; அந்தணர் பாவை நீ; யான் அரசரில் வந்தேன்' என்றான். 49 'ஆரண மறையோன் எந்தை; அருந்ததிக் கற்பின் எம் மோய், தாரணி புரந்த சாலகடங்கட மன்னன் தையல்; போர் அணி பொலம் கொள் வேலாய்! பொருந்தலை இகழ்தற்கு ஒத்த காரணம் இதுவே ஆயின், என் உயிர் காண்பென்' என்றாள். 50