விளம்பிய வுள்ளத்து மெய்வாய் கண்மூக் விளம்பிய உள்ளத்து மெய் வாய் கண் மூக்கு களந்தறிந் தறியா வாங்கவை போலத்அளந்து அறிந்து அறியா ஆங்கு அவை போலத் தாந்த முணர்வின் றமியருள்தாம் தம் உணர்வின் தமியர் உள் காந்தங் கண்ட பசாசத் தவையே. (05)காந்தம் கண்ட பசாசத்து அவை ஏ. சூத்திரம்:06 (உணருரு) உணருரு வசத்தெனி னுணரா தின்மையிஉணர் உரு அசத்து எனின் உணராது இன்மையின் னிருதிற னல்லது சிவசத் தாமெனஇரு திறன் அல்லது சிவ சத்து ஆம் என விரண்டு வகையி னிசைக்குமன் னுலகே. (06)இரண்டு வகையின் இசைக்கும் மன் உலகே.