தொன்றுபடு சிதாஅர் மருங்கு நீக்கி, மிகப் பெருஞ் சிறப்பின் வீறுசால் நன்கலம் . . . . . . . . . . லவான கலிங்கம் அளித்திட்டு என்அரை நோக்கி, நாரரி நறவின் நாள்மகிழ் தூங்குந்து; போ தறியேன், பதிப் பழகவும், தன்பகை கடிதல் அன்றியும், சேர்ந்தோர் பசிப்பகை கடிதலும் வல்லன் மாதோ;