மூன்று உற்ற தலத்திடை முற்றிய துன்பம் வீப்பான் ஏன்றுற்று வந்தான் வலி மெய்ம்மை உணர்த்து நீ ' என்று, ஆன்றுற்ற வானோர் குறை நேர, அரக்கி ஆகித் தோன்றுற்று நின்றாள், சுரசைப் பெயர்ச் சிந்தை தூயாள். 53 பேழ் வாய் ஒர் அரக்கி உருக்கொடு, பெட்பின் ஓங்கி, 'கோள் வாய் அரியின் குலத்தாய்! கொடுங் கூற்றும் உட்க வாழ்வாய்! எனக்கு ஆமிடம் ஆய் வருவாய்கொல்?' என்னா, நீள் வாய் விசும்பும் தனது உச்சி நெருக்க நின்றாள். 54