ஐந்தெழுத்திற்கு உயிரான ஆதியாகி  கூவென்ற சத்துசித்த சுத்த மாகிக்  குவிந்தெழுந்த வாதிகுரு தேசி யாகிப்  பூவென்ற ஆயிரத்தெண் மலருக்குள்ளே  பொருந்தி மன அறிவாலே இருந்து வாழே  இருந்து வாழ் என்றுரைத்த வேளை தன்னில்  ஏகாந்த மயில்வீரன் எதிரில் வந்தே அருந்தவமாய் நின்றநிலை தன்னைப் பார்த்தே 