'கண்டேன் நெஞ்சம்; கனிவாய்க் கனிவாய் விடம், நான் நெடுநாள் உண்டேன்; அதனால், நீ என் உயிரை முதலோடு உண்டாய்; பண்டே, எரிமுன், உன்னை, பாவி! தேவி ஆகக் கொண்டேன் அல்லேன்; வேறு ஓர் கூற்றம் தேடிக் கொண்டேன். 47 'விழிக்கும் கண்வேறு இல்லா, வெங்கான், என் கான்முளையைச் சுழிக்கும் வினையால் ஏகச் சூழ்வாய்; என்னைப் போழ்வாய்; பழிக்கும் நாணாய்; மாணாப் பாவி! இனி, என் பல? உன் கழுத்தின் நாண், உன் மகற்குக் காப்பின் நாண் ஆம்' என்றான். 48