பொம்மெனப் பணைத்து விம்மிப் போர்மதன் மயங்கி வீழும் கொம்மைசேர் முலையி னாளே கூறுவேன் நன்கு கேண்மோ செம்மையி லறஞ்செய் யாதார் செல்வந்தான் சிதற வேண்டி நம்மையுங் கள்ளுஞ் சூதும் நான்முகன் படைத்தா னன்றோ. பாடல்: 87 (ஒருநான்கீரரை) ஒருநான் கீரரரையு மொன்றே கேளாய் உண்மையாய் ஐயரையு மரையுங் கேட்டேன் இருநான்கு மூன்றுடனே வொன்றுஞ் சொல்லாய் யிம்மொழியைக் கேட்டபடி யீந்தா யாயின் பெருநான்கு மறுநான்கும் பெறுவாய் பெண்ணே பின்னையோர் மொழிபுகல வேண்டா மின்றே