 இனிக்கதிர்நாட் டுக்கரசாய் முடிபூண் கின்றார் இந்நாள்" என் றான்.இதனை இருவர் கேட்டார்.   அடிவைத்தான் கதிர்நாட்டில்! நெஞ்சில் வைத்தான் அழிவைத்தான்! விழிவைத்தான் உரிமை வேரில்!  குடிவைத்தான் ஒடிவைத்தான் நாட்டில்! எங்கும் கொலை வைத்தான்! குறைவைத்தான் எண்ணா னாகி  வெடிவைத்தான் அறம்வளர்த்த இவ்வீட் டுக்கும்! மின்னொளியே, தன்தலையில் உன்ன தான  'முடி'வைத்தான்; முழக்குகின்றான்; அன்னோன் வாழ்வின் முடிவைத்தான் முழக்குகின்றான் முரச றைந்தே!   இந்நேரம் நரிக்கண்ணன் நன்னீ ராடி, எழிலுடையும் இழைபலவும் பூண்டு, வேழ  மன்னவனை எதிர்பார்த்துப் பொன்னில் மின்னும் மணிமுடியை அணிவதற்குக் காத்தி ருப்பான்!  இந்நேரம், தான் இருக்கும் இடத்தி னின்றே எழிலரண்ம னைநோக்கித் தேரி லேறிப்