அப் பதி தன்னுள் ஓர் அந்தணன் மனைவயின்  புக்கோன் ஆங்குப் புலை சூழ் வேள்வியில்  குரூஉத் தொடை மாலை கோட்டிடைச் சுற்றி  வெரூஉப் பகை அஞ்சி வெய்து உயிர்த்துப் புலம்பிக்	        --------------------------------------13-030 கொலை நவில் வேட்டுவர் கொடுமரம் அஞ்சி  வலையிடைப் பட்ட மானே போன்று ஆங்கு  அஞ்சி நின்று அழைக்கும் ஆத் துயர் கண்டு  நெஞ்சு நடுக்குற்று நெடுங் கணீர் உகுத்து 