கெடல் அரும் காதலர் துனை தரப், பிணி நீங்கி,  அறன் அறிந்து ஒழுகும் அங்கணாளனைத்	 திறன் இலார் எடுத்து தீ மொழி எல்லாம்	 நல் அவைஉள் படக் கெட்டாங்கு,	 இல்லாகின்று அவள் ஆய் நுதல் பசப்பே.	 பாடல் 145 (துனையுநர் விழைதக்க சிறப்பு) துனையுநர் விழைதக்க சிறப்புப் போல், கண்டார்க்கு	 நனவின்உள் உதவாது நள் இருள் வேறு ஆகும்	