நானும், ராமராயரும் வேணு முதலியும், வாத்தியார் பிரமராய அய்யரும் இன்னும் சிலருமாகக் கடற்கரை மணல் மேலே உட்கார்ந்து வார்த்தை சொல்லிக் கொண்டிருந்தோம். மின்னல் வெட்டு அதிகப்படுகிறது. ராத்திரி ஏழு அல்லது ஏழரை மணி இருக்கலாம். "நாமும் எழுந்து வீட்டுக்குப் போக வேண்டியதுதான்" என்று பிரமராய அய்யர் சொன்னார். வேணு முதலியார் பாடுகிறார்: காற்றடிக்குது கடல் குமுறுது கண்ணை விழிப்பாய் நாயகனே தூற்றல் கதவு, சாளரமெல்லாம் தொளைத் தடிக்குது கூடத்திலே-மழை தொளைத் தடிக்குது கூடத்திலே.