உடையனே வினையாள் தூதனென் றோதினர் அன்ன தூதரை யனுப்பின் மன்னவ! உன்ன தெண்ண முறுமே யுறுதி;  (180) அன்றெனி லன்றே! அதனால் வென்றிவை வேலாய் விடுவாய் தெரிந்தே.      (பா-10)  சீவகன் அத்திறம் முற்றும் ஒத்தவ னாய்நமக் குரிமை பூண்டநின் அருமை மகன்பல