அந் நெடுந் துயர் உறும் அரிய வீரனைத் தன் நெடுந் தடக் கையால் இராமன் தாங்கினான்; நல் நெடுங் கூந்தலை நோக்கி, 'நாயகன், என் நெடும் பிரிவினால், துஞ்சினான்' என்றான். 85 சீதையின் துக்கம் துண்ணெனும் நெஞ்சினாள்; துளங்கினாள்; துணைக் கண் எனும் கடல் நெடுங் கலுழி கான்றிட, மண் எனும் செவிலிமேல் வைத்த கையினாள்,