வையமிங் கனைத்தும் ஆக்கியும் காத்தும் மாய்த்துமே மகிழ்ந்திடு தாயைத் துய்யவெண் ணிறத்தாள் தனைக்கரி யவளைத் துணையெனத் தொடர்ந்தது கொண்டே. தவத்தினை எளிதாப் புரிந்தனள், யோகத் தனிநிலை எளிதெனப் புரிந்தாள்; சிவத்தினை இனிதாப் புரிந்தனள்,மூடச் சித்தமும் தெளிவுறச் செய்தாள்;