அறிதிஎன்னின், உண்டு உபாயமும்; அ·து அரு மரங்கள் நெறியில் நின்றன ஏழில், ஒன்று உருவ, இந் நெடியோன் பொறி கொள் வெஞ் சரம் போவது காண்!' எனப் புகன்றான். 80 அனுமன் சொல்லுக்கு இணங்கிய சுக்கிரீவன், இராமனிடம் தன் எண்ணத்தை உரைத்தல் 'நன்று நன்று' எனா, நல் நெடுங் குன்றமும் நாணும் தன் துணைத் தனி மாருதி தோளிணை தழுவி, சென்று, செம்மலைக் குறுகி, 'யான் செப்புவது உளதால், ஒன்று உனக்கு' என, இராமனும், 'உரைத்தி அ·து' என்றான். 81