பொய்யை ஒழியாய் புலாலை விடாய் காளத்தி  ஐயரை எண்ணாய் அறம் செய்யாய் வெய்ய  சினமே ஒழியாய் திருவெழுத்தைந்து ஓதாய் மனமே உனக்கென்ன மாண்பு (9) மாதா உடல் சலித்தாள்  வல்வினையேன் கால்சலித்தேன்  வேதாவும் கைசலித்து விட்டானே நாதா  இருப்பையூர் வாழ்சிவனே இன்னம் ஓர் அன்னை  கருப்பையூர் வாராமற்கா (10) 