இலக்கு முப்புரங்களை எய்த வில்லியார், தலைக் கலந்து, இரந்தது தவத்தின் பாலதோ? 108 'பொங்கு வெங் கோள் அரா, விசும்பு பூத்தன வெங் கதிர்ச் செல்வனை விழுங்கி நீங்குமால்; அம் கண் மா ஞாலத்தை விளக்கும் ஆய் கதிர்த் திங்களும், ஒரு முறை வளரும் தேயுமால். 109 'அந்தரம் வருதலும், அனைய தீர்தலும், சுந்தரத் தோளினிர்! தொன்மை நீரவால்;