அடுத்த வாரம் நிமிஷமாக ஓடிவிட்டது. 'வீக் எண்ட்'டும் வந்தது. 'எமரால்ட் ஹில்ஸ்' ட்ரிப் ஆரம்பமாயிற்று. வழக்கம் போல் இருவர் நலனுக்காகவும் டோஸ்ட் கூறி இருவரும் சியர்ஸ் பரிமாறிச் சிரிப்புக்களையும் பரிமாறிக் கொண்டு பேச ஆரம்பித்தால் பேச்சு கார்டனிங், பாட்னி, ஃப்ளோரா அண்ட் ஃபௌனா ஆகியவற்றைச் சுற்றி சுற்றியே வந்தது. இருவரும் அந்த மலைநகரின் கதகதப்பான ஸெண்ட்ரல் ஹீட்டிங் உள்ள அறையில் மரம் செடி கொடிகள், பூக்கள் ஆகியவற்றில் சிக்கித் திணறினார்கள். இரண்டாவது ரவுண்ட் டிரிங்ஸ் கூட உருப்படியான 'உளவு' விவகாரத்தைத் தரவில்லை. கிரீக் மித்தாலஜீ, அக்ரோ போலிஸ் ஆகியவற்றைப் பற்றியே பேச்சு வளர்ந்தது. மூன்றாவது 'ரவுண்டில்' 'ஸ்காட்ச்' விஸ்கியின் விசேஷ குணம் ஓட்காவுக்கு வருமா இல்லையா என்பது பற்றிய விவாதத்திலேயே சுகமாகக் கழிந்துவிட்டது. ஏழாயிரத்து முந்நூறு டாலர் ஐம்பது செண்ட்ஸுக்குப் பில் வந்தது. அவர் முகமலர்ச்சியோடு கொடுத்தார். இவர் நன்றி கூறிவிட்டு அடுத்த 'ஹோஸ்ட்' ஆகத் தாம் இருக்கப் போவதை அறிவித்து இடமும் குறிப்பிட்டார். அவரும் முக மலர்ச்சியோடு ஒப்புக் கொண்டார். 'அம்பர்லா' பற்றி மட்டும் ஒரு சிறு நுனி கூடப் புலப்படவில்லை. இரு ஏழை நாடுகளின் சிக்கனமான அந்நியச் செலாவணியில் இன்னும் எவ்வளவு ஆயிரம் இரகசியத்தை அறியவும் அறிய விடாமல் காக்கவும் செலவிட வேண்டுமோ தெரியவில்லை. "விண்டர் கண்டின்யூஸ். ஸம்மர் எலோன் கேன் பிரேக் த ஐஸ்" என்ற 'கோட் வேர்ட்' டெலக்ஸைத் தலைமை அகத்துக்கு அனுப்பிவிட்டு அடுத்த 'வீக் எண்ட்'டை எதிர்பார்த்தார் அவர். (முற்றும்) பகுப்பு:நா. பார்த்தசாரதி சிறுகதைகள் ஜாதிக்காய் மலைத்தொடரில் வாழும் 'பகடர்' என்னும் பழங்குடி இனத்தவர் பற்றித் திடீரென்று அரசாங்கத்துக்கு மகத்தான அக்கறை ஏற்பட்டிருந்தது.