திரண்ட தோள் வனத்தை எல்லாம், சிறியது ஓர் பருவம் தன்னில், இரண்டு தோள் ஒருவன் அன்றோ, மழுவினால் எறிந்தான்?' என்றாள். 61 என்று அவள் உரைத்தலோடும், எரிந்தன நயனம்; திக்கில் சென்றன திரள் தோள்; வானம் தீண்டின மகுடம்; திண் கை ஒன்றொடு ஒன்று அடித்த, மேகத்து உரும் என; எயிற்றின் ஒளி மென்றன; வெகுளி பொங்க, விட்டது மாய வேடம். 62 இராவணனின் அரக்க வடிவு கண்டு சீதை ஐயுறல் 'இரு வினை துறந்த மேலோர் அல்லர்கொல் இவர்?' என்று எண்ணி,