24 ஆதலால் அவ்வாறே தாவீது வயல் வெளியில் ஒளிந்து கொண்டார்; அமாவாசை நாள் வந்தபோது உணவருந்த அரசர் அமர்ந்தார். 25 அரசர் சுவரோரம் இருக்கும் தமது இருக்கையில் வழக்கம்போல் அமர்ந்தார். சவுலுக்கு எதிரில் யோனத்தானும் பக்கவாட்டில் அப்னேரும் அமர்ந்தனர். ஆனால் தாவீதின் இருக்கை காலியாயிருந்தது. 26 இருப்பினும் 'அவனுக்கு ஏதோ நேர்ந்துள்ளது, அவன் தூய்மையின்றி இருக்கலாம், கண்டிப்பாக அவன் தீட்டாயிருக்க வேண்டும்' என்று நினைத்து சவுல் அன்று ஏதும் சொல்லவில்லை. 27 ஆனால் அமாவாசைக்கு அடுத்த நாளும் தாவீதின் இருக்கை காலியாக இருந்தது. அப்பொழுது சவுல் யோனத்தானை நோக்கி, "ஈசாயின் மகன் நேற்றும் இன்றும் உணவருந்த வராதது ஏன்?" என்று கேட்டார்.  28 யோனத்தான் சவுலிடம், "தான் பெத்லகேம் செல்ல வேண்டுமென்று அவன் வருந்திக் கேட்டுக்கொண்டான்: 29 'நான் செல்ல விடைகொடு; ஊரில் என் குடும்பத்தார் பலி செலுத்துகிறார்கள். மேலும் நான் அங்கிருக்க வேண்டுமென்று என் சகோதரரும் எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளார். ஆதலால் உன் கண்களில் எனக்கு இரக்கம் கிடைத்தால் என் சகோதரர்களைக் காண என்னைப் போகவிடு' என்றான். இக்காரணத்தினால்தான் அவன் அரச பந்திக்கு வரவில்லை" என்று பதிலளித்தார். 30 அப்பொழுது யோனத்தான் மீது சவுல் கடும் சினமுற்று அவரைப் பார்த்து, "பொய்யும் புரட்டும் நிறைந்த பெண்ணின் மகன் நீ! உனக்கும் உன் மானங்கெட்ட தாய்க்கும் அவமானமாய் இருக்கும்படி நீ ஈசாயின் மகன் மீது அன்பு கொண்டுள்ளாய் என்பதை நான் அறியேனோ? 31 ஈசாயின் மகன் உயிரோடு வாழும் நாள்வரை நீயும் நிலைத்திருக்கமாட்டாய்; உன் ஆட்சியும் நிலைபெறாது; அதலால் ஆளனுப்பி அவனை என்னிடம் கொண்டுவா; அவன் சாகவே வேண்டும்" என்றார்.