ஆக்ஷேபமும் இராது” என்று நான் தேசிகரிடம் தெரிவித்தேன். ஆனால், இவ்விஷயத்தை என் பிதாவிடம் சொன்னபோது அவர் சிறிது  கலங்கினார். அப்போதுதான் புதியதாக மதுரைக்குப் புகை வண்டி செல்லத்  தொடங்கியது. பிரயாணத்தின் போது நானும் என்னைப் போன்றவர்களும் புகை  வண்டியில் பிரயாணம் செய்ய நேரும். என் தந்தையார் அதில் ஏறமாட்டார்.  அதனால் அவரையும் உடனழைத்துச் செல்வதென்பது இயலாத காரியம்.  இந்நிலையில் அவரைத் திருவாவடுதுறையிலே விட்டுவிட்டுச் செல்ல  வேண்டியது அவசியமாயிற்று.