    வேண்டும் நின் கழல் கண் அன்பு பொய்மை தீர்த்து மெய்மையே     ஆண்டு கொண்டு நாயினேனை ஆவ என்று அருளு நீ     பூண்டு கொண்டு அடியனேனும் போற்றி போற்றி என்றும் என்றும்     மாண்டு மாண்டு வந்து வந்து மன்ன நின் வணங்கவே. 78     வணங்கும் நின்னை மண்ணும் விண்ணும் வேதம் நான்கும் ஓலம் இட்டு     உணங்கும் நின்னை எய்தல் உற்று மற்று ஓர் உண்மை இன்மையின்     வணங்கியாம் விடேங்கள் என்ன வந்து நின்று அருளுதற்கு     இணங்கு கொங்கை மங்கை பங்க என் கொலோ நினைப்பதே. 79