    எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ     சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நஞ்சிவனை     இத்தனையும் வேண்டும் எமக்கேலோர் எம்பாவாய். 157     ஒண்ணித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ     வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லோரும் வந்தாரோ     எண்ணிக்கொண்டுள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும்     கண்ணைத் துயின்றவமே காலத்தைப் போக்காதே     விண்ணுக் கொருமருந்தை வேத விருப்பொருளைக்