உருவிலி யென்னும் கொல்லனென் பொன்னை உருக்குமாறு என்கொலோ உரையாய் தூங்கிய விழியும் தாம்புடைக் கயிறும் தூம்புறு காம்பியற் குழலும் துவருடைத் துகிலும் கருவடைக் கழியுந்தொறு வியருறி  படுகுடமும் தாங்கிய கையும் மெய்யுமாய் நின்று தண்ணளி பெய்யு மாமுகிலே தாண்டவராயா பாண்டவர் தூதா தாழ்வில்சீர் கோவலாதிபனே. (2) மெய்யாரப் புலிகாணப் பொதுவில் ஆட்டை மிகவெடுத்தீர் உமையாளுக்கு ஒருபங்கு ஈந்தீர் பையாரப் பணம் எடுத்தீர் ஐயாநீர் தாம்