மனிதருக்கு அடிமையாய் நீ இராவணன் செல்வம் ஆள்வாய்; இனி உனக்கு என்னோ, மானம்? எங்களோடு அடங்கிற்று அன்றே	167 'சொல்வித்தும், பழித்தும், நுங்கை மூக்கினைத் துணிந்தோராலே, எல் வித்தும் படைக் கை உங்கள் தமையனை எங்களோடும் கொல்வித்தும், தோற்று நின்ற கூற்றினார் குலத்தை எல்லாம் வெல்வித்தும், வாழும் வாழ்வின் வெறுமையே விழுமிது அன்றோ?	168 'எழுதி ஏர் அணிந்த திண் தோள் இராவணன், இராமன் அம்பால், புழுதியே பாயல் ஆகப் புரண்ட நாள், புரண்டு மேல் வீழ்ந்து,