வெந் திறல் அரக்கனும், விலக்க அரு வலத்தால் முந்தும்; எனின், அன்னவன் முடித் தலை முசித்து, என் சிந்தை உறு வெந் துயர் தவிர்த்து, இனிது செல்வேன்.' 	7 அசோக வனத்தை அனுமன் அழித்தல் என்று நினையா, இரவி சந்திரன் இயங்கும் குன்றம் இரு தோள் அனைய தன் உருவு கொண்டான்; அன்று, உலகு எயிற்றிடை கொள் ஏனம் எனல் ஆனான்; துன்று கடி காவினை, அடிக்கொடு துகைத்தான்.	8