மாமுனியும் போக வனத்தில் ஐந்துபேரும் ஓமுனியே தஞ்சமென்று உகந்திருந்தா ரம்மானை பாவி துரியோதனனும் பஞ்சவரைக் கொல்லவென்று ஆவியவன் செய்த அநியாய மத்தனையும் ஒக்க வொருமிக்க உரைக்கக்கேள் வொண்ணுதலே சிக்கெனவே நஞ்சைத் தீபாவி யிட்டனனே நஞ்சைக் கலந்து நல்லதயிர் என்றீந்தான் அஞ்சலென்று மாயன் அதுகாத்தா ரம்மானை