யொன்றில்லா வேந்தே. கனத்துப் புடைத்துப் பருத்து விம்முங் கதிர்ப் பூண் முலையாய், கனக மின்னே! மனத்துக் கிசைந்த மணவாள னிவன்றா(ன்) இந்த மகிதலத்தில் தனத்துக் கிவனே; சரச மொழி தனக்குமிவனே; தான் கொள்ளுஞ் சினத்துக் கிவனே! திருமலைச்சின்