சாவேன் என் றேயிருந்தொக்க உண்பார்கள்கை தான்வறண்டால்  போய்வாரும் என்று நடுத்தலைக்கே குட்டும் பூவையர்க்கு  ஈவார் தலைவிதியோ இறைவா கச்சி ஏகம்பனே (24)  கல்லார் சிவகதை நல்லோர் தமக்குக் கனவிலும் மெய்  சொல்லார் பசித்தவர்க் கன்னங் கொடார் குரு சொன்னபடி   நில்லார் அறத்தை நினையார் நின் நாமம் நினைவில் சற்றும்  இல்லார் இருந்தென் இறந்தென் புகல் கச்சி ஏகம்பனே (25) வானமு தத்தின் சுவையறியாதவர் வண்கனியின் 