மடத்தனங் கருதித் தம்மையும் பிறரையுங் கெடுத்திடு மாந்தரின் கெடுமதி யென்னே! நாரணா! இவ்வயிற் கேட்டதும் கண்டதுந் தீராத் துயரமே செய்வது, செல்குவன். ஏதா யினுமினி எய்தில், ஓதாய் முனிவர் உறையு ளுற்றே.   (190) (பா-1) (நடராசன் போக) (நேரிசை ஆசிரியப்பா)