அன்றியும் முனிகட் கவள்மேல் வாஞ்சை இன்றுமற் றன்றே, இமையவர்க் காக முன்னொரு வேள்வி முயன்றுழி வன்னி தவசிகள் தனித்தனி அவிசு சொரிந்துந் தழையா தவிதல் கண்டுளந் தளர்ந்து  (140) மன்னனுங் குடிலனுந் துன்னிய யாவரும் வெய்துயிர்த் திருக்க, விளையாட் டாக மைதிகழ் கண்ணி பேதை மனோன்மணி