முரமுரென வேயினித்த மோரும் – திறமுடனே புல்வேளூர்ப் பூதன் புகழ்ந்துபரிந் திட்டசோ(று) எல்லா உலகும் பெறும். 	35 புல்வேளூரில் வாழ்ந்த பூதன் ஔவையைப் பாராட்டி விருந்தளித்தான். அந்த விருந்து இந்த உலகையே பரிசாக நல்கியதற்கு இணையாக மதிக்கத்தக்கது. (வழுதுணங்காய் = கத்தரிக்காய்) ஏசி இடலின் இடாமையே நன்றெதிரில் பேசும் மனையாளின் பேய்நன்று – நேசமிலா வங்கணத்தின் நன்று வலியபகை வாழ்வில்லாச் சங்கடத்திற் சாவதே நன்று. 	36