பேதம் இல்லதோர் கற்பளித்த பெருந்துறைப் பெருவெள்ளமே ஏதமேபல பேசநீஎனை ஏதிலார் முனம் என்செய்தாய் சாதல் சாதல்பொல் லாமையற்ற தனிச்சரண் சரணாமெனக் காதலால் உனைஓதநீ வந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே. இயக்கி மாரறு பத்து நால்வரை எண்குணம்செய்த ஈசனே மயக்க மாயதொர் மும்மலப்பழ வல்வினைக்குள் அழுந்தவும் துயக்கறுத்தெனை ஆண்டுகொண்டு நின் தூய்மலர்க்கழல் தந்தெனைக் கயக்க வைத்தடி யார்முனேவந்து காட்டினாய் கழுக்குன்றிலே.