உள்ளி வந்த, வள்ளுயிர்ச் சீறியாழ், சிதாஅர் உடுக்கை, முதாஅரிப் பாண! நீயே, பேரெண் ணலையே; நின்இறை, ’மாறி வா’ என மொழியலன் மாதோ; ஒலியிருங் கதுப்பின் ஆயிழை கணவன் கிளி மரீஇய வியன் புனத்து மரன் அணி பெருங்குரல் அனையன் ஆதலின், நின்னை வருதல் அறிந்தனர் யாரே! 139