நின்மலவி பூதியுள்ளே பொன்மயமெய் தோன்றி,  நீறுபடி நெருப்பெனவே நிலவியொளி விரிக்கும் உண்மைதிகழ் குருவிழிக்கு ளுட்கூசி யொடுங்கும்.  உண்மைபெறு கண்ணினையும் பெண்மையுருத் தெரிக்கும்.  (27) கூசுமுக நாணமொடு கோணியெழில் வீச,  குழற்பாரஞ் சரிந்துசடைக் கோலமஃ தொழிக்கும்,  வீசுலையின் மூக்கெனவே விம்மியவெய் துயர்ப்பு,  வீங்கவெழு கொங்கைபுனை வேடமுழு தழிக்கும்.  (28)