எங்கெங்கோ புல்லையும் பூண்டையும் தின்ற கொழுப்பு முட்டி விளையாடுகின்றன... "டபார்!" மண்டை வெடித்துவிடும் போலிருக்கிறது! பின்னுக்குச் சென்று மறுபடியும் ஓடிவந்து ... "டபார்!" ரத்தங் கண்டாகிவிட்டது! என்ன கொள்கைப் பிணக்கோ? நாளைக்கு இரண்டினுடைய இரத்தமும் அந்தப் பலிபீடத்தில் கலக்கு முன், அதற்குள் என்ன அவசரம்? அதுதான் சுவாரஸ்யம்! அந்தச் சண்டைதான் வாழ்க்கையின் ரகசியம், தத்துவம். அதிலே தான் நம்பிக்கை வைத்து மனித நாகரிகம் இதுவரை வளர்ந்து வந்திருக்கிறது. இனி!... அதைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. 'நாளைக்குப் பலியாகப் போகிறோம்!' என்று தெரிந்தால் இந்த மாதிரி முட்டிக் கொள்ள மனம் வருமா? வந்தால், முட்டிக் கொள்வதில், வாழ்க்கைப் போட்டியில், சுவாரஸ்யம் ஏற்படுமா?... "ஸார்! கொஞ்சம் நகர்ந்து உட்காருங்கள்!"