கான மான்கைக் கொண்ட காழியார் வான மோங்கு கோயி லவர்போலாம் ஆன இன்பம் ஆடும் அடிகளே. மாணா வென்றிக் காலன் மடியவே காணா மாணிக் களித்த காழியார் நாணார் வாளி தொட்டா ரவர்போலாம் பேணார் புரங்கள் அட்ட பெருமானே. மாடே ஓதம் எறிய வயற்செந்நெல்