செழுமலர் இருந்தது திகழ்மண மில்லை! வள்ள மிருந்தது வார்ந்த தேனில்லை! தணலால் அவனுளம் தாக்கப் பட்டது! கௌவிய தவனைக் கரிய இருட்டு! வாழும் நெறியை மருது தேடினான்! மேலும் 'என் வாழ்வை வீணாக்கிய நீ ஞாலமேல் வாழுதி நன்றே' என்ற கடுமொழி தன்னைக் கன்னல் கூறினாள்!