சாந்தமென நீறணிந் தசைவ ரிடம்போலும் சாரற்சாரற் பூந்தணறு வேங்கைக் கொத்திறுத்து மத்தகத்திற பொலியவேந்திக் கூந்தல் பிடியுங் களிறு முடன்வணங்கும் குறும்பலாவே  அரவி னணையானு நான்முகனும் காண்பரிய அண்ணல்சென்னி விரவி மதியணிந்த விகிர்தர்க் கிடம்போலும் விரிபூஞ்சாரல் மரவ மிருகரையு மல்லிகையுஞ் சண்பகமு மலர்ந்துமாந்தக் குரவமுறு வல்செய்யும் குன்றிடஞ்சூழ் தண்சாரற் குறும்பலாவே  மூடிய சீவரத்தர் முன்கூறுண்டேறுதலும் பின்கூறுண்டு