இன்பப் பிறவி படைத்த இறைவனுந்துன்பஞ்செய் பாசத் துயருள் அடைத்தனன்என்பிற் கொளுவி இசைந்துறு தோற்றசைமுன்பிற் கொளுவி முடிகுவ தாமே. இறையவன் மாதவன் இன்பம் படைத்தமறையவன் மூவரும் வந்துடன் கூடிஇறையவன் செய்த இரும்பொறி யாக்கைமறையவன் வைத்த பரிசறி யாதே. காண்கின்ற கண்ணொளி காதல்செய் தீசனைஆண்பெண் அலியுரு வாய்நின்ற ஆதியைஊண்படு நாவுடை நெஞ்சம் உணர்ந்திட்டுச்சேண்படு பொய்கைச் செயலணை யாரே. தெருளும் உலகிற்குந் தேவர்க்கும் இன்பம்அருளும் வகைசெய்யும் ஆதிப் பிரானுஞ்சுருளுஞ் சுடருறு தூவெண் சுடரும்இருளும் அறநின் றிருட்டறை யாமே. அரைகின் றருள்தரும் அங்கங்கள் ஓசைஉரைக்கின்ற ஆசையும் ஒன்றோடொன் றொவ்வாப்பரக்கும் உருவமும் பாரகந் தானாய்க்கரகின் றவைசெய்த காண்டகை யானே. ஒளித்துவைத் தேனுள் ளுறவுணர்ந் தீசனைவெளிப்பட்டு நின்றருள் செய்திடு மீண்டேகளிப்பொடுங் காதன்மை என்னும் பெருமைவெளிப்பட் டிறைஞ்சினும் வேட்சியு மாமே. நின்றது தானாய் நிறைந்த மகேசுரன்சென்றங் கியங்கும் அரந்திரு மாலவன்மன்றது செய்யும் மலர்மிசை மேலயன்என்றிவ ராகி இசைந்திருந் தானே. ஒருங்கிய பாசத்துள் உத்தமச் சித்தன்இருங்கரை மேலிருந் தின்புற நாடிவருங்கரை ஓரா வகையினிற் கங்கைஅருங்கரை பேணில் அழுக்கற லாமே.