 தடதடென உருட்டினார். அவர வர்கள் சலிப்பின்றிக் கவர்ந்தார்கள் கலைப்பொ ருள்கள்!  இடையிடையே நரிக்கண்ணன் செல்வான், மீள்வான்; எதையோதான் மிகக்கருத்தாய்த் தேட லானான். இயல் 17            வீரப்பன் அன்று நரிக்கண்ணன் தந்த பாண்டியன் பரிசு   என்னும் பேழையைத் திருடர்களிடம் காட்டினான்.   ஓர்அறையில் பேழையினை அரிதிற் கண்டான் உண்டான மகிழ்ச்சிக்கோர் அளவே இல்லை.  யாருக்கும் தெரியாமல், அதைத்தே ரோட்டி இடம்சேர்க்க எண்ணினான். அங்கு நான்தான்  நேரினிலே நின்றிருந்தேன். தன்ஆள் என்றே நினைத்திட்டான்! 'தேரோட்டி இடம்சேர்' என்றான்;