இருந்தமுனி “வருந்தினவ! ஏதுனது கூச்சம்?,  இருவருமே யொருவரெனி லெவர்பெரியர் சிறியர்? திருந்தஅன லருகிலினிச் செறிந்துறைதி மைந்த!  சேர்ந்தார்க்குக் களிப்புதவுஞ் சேரார்க்குப் பனிப்பே.”  (17) எனவிரங்கி இரண்டுமுறை இயம்பியுந்தன் னருகே,  யேகாம லெதிரொன்று மிசையாமல் தனியே மனமிறந்து புறமொதுங்கி மறைந்து,வறி திருந்த,  மகன்மலைவு தெளிந்துவெளி வரும்வகைகள் பகர்ந்தான்.  (18)