சிரித்தனள் என்பது முகத்தில் தெரிந்தேன்.” எனப்பல இரகசியம் இயம்பி, “வலியோர் மனக்குறி, முகக்குறி வறிதாம் சொற்கள் இவைபோல் வருபவை யெவைதாம் காட்டும்?” எனவுரைத் திருவரு மெழுந்துபின் நகைத்தார். பினையென் மைத்துனன் பேசிமீண் டுடனே  (170) எனக்கிங் கிவையெலாம் இயம்பினன். உனக்குச் சாக்கி வேண்டுமேற் காக்கைச் சுப்பனும்