போற்றிஎன் பார்அம ரர்புனி தன்அடிபோற்றிஎன் பார்அசு ரர்புனி தன்அடிபோற்றிஎன் பார்மனி தர்புனி தன்அடிபோற்றிஎன் அன்புள் பொலியவைத் தேனே. விதிவழி அல்லதுஇவ் வேலை உலகம்விதிவழி இன்பம் விருத்தமும் இல்லைதுதிவழி நித்தலும் சோதிப் பிரானும்பதிவழி காட்டும் பகலவ னாமே. அந்திவண் ணாஅர னேசிவ னேஎன்றுசிந்தைசெய் வண்ணம் திருந்தடி யார்தொழமுந்திவண் ணாமுதல் வாபர னேஎன்றுபுந்தி வண்ணன்எம் மனம்புகுந் தானே. மனையுள் இருந்தவர் மாதவர் ஒப்பர்நினைவுள் இருந்தவர் நேசத்துள் நிற்பர்பனையுள் இருந்த பருந்தது போலநினையாத வர்க்கில்லை நின்இன்பந் தானே. அடியார் பரவும் அமரர் பிரானைமுடியால் வணங்கி முதல்வனை முன்னிப்படியால் அருளும் பரம்பரன் எந்தைவிடியா விளக்கென்று மேவிநின் றேனே. நரைபசு பாசத்து நாதனை உள்ளிஉரைபசு பாசததுஒருங்கவல் லார்க்குத்திரைபசு பாவச் செழுங்கடல் நீந்திக்கரைபசு பாசம் கடநது எய்த லாமே. சூடுவன் நெஞ்சிடை வைப்பன் பிரான்என்றுபாடுவன் பன்மலர் தூவிப் பணிந்துநின்றாடுவன் ஆடி அமரர்ப்பி ரான்என்றுநாடுவன் நான்இன் றறிவது தானே. வேதத்தை விட்ட அறமில்லை வேதத்தின்ஓதத் தகும்அறம் எல்லாம் உளதர்க்கவாதத்தை விட்டு மதிஞர் வளமுற்றவேதத்தை ஓதியே வீடுபெற் றார்க்களே.