'ஈற்றுக் கையையும் இக் கணத்து அரிதி' என்று இமையவர் தொழுது ஏத்த, தோற்றுக் கையகன்று ஒழிந்தவன் நாள் அவை தொலையவும், தோன்றாத கூற்றுக்கு ஐயமும் அச்சமும் கெட, நெடுங் கொற்றவன் கொலை அம்பால் வேற்றுக் கையையும் வேலையில் இட்டனன், வேறும் ஓர் அணை மான்.	341 சந்திரப் பெருந் தூணொடுஞ் சார்த்தியது, அதில் ஒன்றும் தவறு ஆகாது, அந்தரத்தவர் அலை கடல் அமுது எழக் கடைவுறும் அந் நாளில், சுந்தரத் தடந் தோள் வளை மாசுணம் சுற்றிய தொழில் காட்ட, மந்தரத்தையும் கடுத்தது,-மற்று அவன் மணி அணி வயிரத் தோள்.	342