மாய்ந்தே நான் போய் வான் உலகு ஆள்வென்; வசை வெள்ளம் நீந்தாய், நீந்தாய், நின் மகனோடும் நெடிது!' என்றான். 48 வரம்தந்த தயரதன் துயருற, கைகேயி உறங்குதல் கூறா முன்னம், கூறுபடுக்கும் கொலை வாளின் ஏறு ஆம் என்னும் வன் துயர் ஆகத்து இடை மூழ்கத் தேறான் ஆகிச் செய்கை மறந்தான்; செயல் முற்றி ஊறா நின்ற சிந்தையினாளும் துயில்வுற்றாள். 49 கொடிய இரவு கழிதல்