உரைவிளக்கம் 'ஒன்று' என்பது, வினையாதல் 'செய்வான்' என்றதனாற் பெற்றாம். குன்றேறியான், அச்சமும் வருத்தமும் இன்றி, நிலத்திடை யானையும் யானையும் பொருபோரைத் தான் இனிதிருந்து காணும் அதுபோலக், கைத்துண்டாக வினையை மேற்கொண்டானும், அச்சமும் வருத்தமும் இன்றி வல்லாரை ஏவித் தான் இனிதிருந்து முடிக்கும் என்பதாம். குறள் 759(செய்கபொருளை )  செய்க பொருளைச் செறுநர் செருக்கறுக்கு () செய்க பொருளைச் செறுநர் செருக்கு அறுக்கும் மெஃகதனிற் கூரிய தில். (09) எஃகு அதனில் கூரியது இல். தொடரமைப்பு: "பொருளைச் செய்க, செறுநர் செருக்கு அறுக்கும் எஃகு, அதனிற் கூரியது இல்". இதன்பொருள் பொருளைச் செய்க= தமக்கு ஒன்று உண்டாகக் கருதுவார் பொருளை உண்டாக்குக; செறுநர் செருக்கு அறுக்கும் எஃகு= தன் பகைவர் தருக்கினை அறுக்கும் படைக்கலம் அதுவாம்; அதனின் கூரியது இல்= அதற்கு அதுபோலக் கூரிய படைக்கலம் பிறிதில்லை. உரைவிளக்கம் அதுவாம், அதற்கு என்பன அவாய்நிலையான் வந்தன. பொருளைச் செய்யவே, பெரும்படையும் நட்பும் உடையராவர்; ஆகவே, பகைவர் தருக்கு ஒழிந்து தாமே அடங்குவர் என்பார், 'செறுநர் செருக்கு அறுக்கும் எஃகு' என்றும், ஏனை எஃகுகள் அதுபோல அருவப் பொருளை அறுக்கமாட்டாமையின், 'அதனின் கூரியது இல்' என்றும் கூறினார். குறள் 760 (ஒண்பொருள் ) 