கண்டுகேட் டுண்டுயிர்த் துற்றறியு மைம்புலனும் ஒண்டொடியார் கண்ணே வுளவென்று–கொண்டிரங்கி துன்பம் பயப்பன இவையெனல்  கல்லார் பெருங்கூட்டங் கற்றார் பிரிவுபொரு ளில்லா ரிளமை யிடார்செல்வம்-பொல்லாதே! தலைவன், முருகனருளால் தலைவியை யடைவேன் எனல்  கல்விதந்த வேலர் கதித்தசெல் வமுந்தருவார் செல்வி யிவளையினிச் சேர்ப்பரென்று–நல்வழியாய்