மாரனை ஊக்கு வித்த வாளெது கமல நங்காய்?  மங்கை நின் விழிக ளன்றோ! மாலவன் தன்னை வென்ற தேரிய மாரன் உன்னைத் தேரெனக் கொண்ட தாலே திருமலை வேங்க டேசன் திறத்தினை வென்றான் அன்றோ! கூரிய விழியாய் உன்றன் குறுவிழி தன்னை என்பால் கொண்டுவந் தால்யான் உய்வேன் கொடுத்தருள் கமலத் தாயே! ’மந்திரம் உரைத்தாற் போதும் மலரடி தொழுதாற் போதும்’ மாந்தருக்(கு) அருள்வேன் என்று மலர்மகள் நினைத்தால் போதும்