மௌனம். "பாட்டு எவ்வளவு நல்லா இருக்கு! மீனுவிற்குப் பாடினாப்பிலே இருக்கே!" என்றாள் ராஜம். "அதில் என்ன இருக்கிறது. விஷயம் தெரியாமல் பாடுகிறான். வெறும் அசட்டுப் பாட்டு!" என்றார். மீனு அதற்குள் கடலை பூராவும் வாரி இறைத்துவிட்டு, வேறு 'ஸப்ளை' வேண்டுமென்று அழ ஆரம்பித்தாள். இருட்டில் மீனுவை எடுத்து இறுக அணைத்துக் கொண்டாள். ராமசாமி பிள்ளை, "நேரமாகிவிட்டது!" என்று எழுந்தார். ராஜத்தின் மனத்தில் ஒரு ஏமாற்றம் இருந்தது. ஊழியன், 12-10-1934