 என்றாலும் என் நெஞ்சம் என் நிறைவுடைமைக்குக் கட்டுப்படாமல் ஓடுகிறது. புணரா இரக்கம்  உணரா வெவ்வம் பெருக வொளியிழைப்  புணரா விரக்கமொடு புலம்புதர வைகின்று.   உணரமுடியாத மன உளைச்சலை ஒளியிழை தருதலால் அவளைப் புணரமுடியாமல் அவன் புலம்புதல்  இணரா நறுங்கோதை யெல்வளையாள் கூட்டம்  புணராமற் பூச றரவும் – உணராது  தண்டா விழுப்படர் நலியவும் 