ஒற்றியிற்போய்ப் பசித்தனையோ என்றெனையங் கெழுப்பி உவந்துகொடுத் தருளியவென் உயிர்க்கினிதாந் தாயே பற்றியவென் பற்றனைத்தும் தன்னடிப்பற் றாகப் பரிந்தருளி எனையீன்ற பண்புடையெந் தாயே பெற்றியுளார் சுற்றிநின்று போற்றுமணிப் பொதுவில் பெருநடஞ்செய் அரசேயென் பிதற்றுமுவந் தருளே! பாடல்: 44 (தாய்முதலோ) தாய்முதலோ ரொடுசிறிய பருவமதில் தில்லைத் தலத்திடையே திரைதூக்கத் தரிசித்த போது வேய்வகைமேல் காட்டாதே என்றனக்கே எல்லாம் வெளியாகக் காட்டியஎன் மெய்யுறவாம் பொருளே காய்வகையில் லாதுளத்தே கனிந்தநறுங் கனியே கனவிடத்தும் நனவிடத்தும் எனைப்பிரியாக் களிப்பே தூய்வகையோர் போற்றமணி மன்றில்நடம் புரியும் சோதிநடத் தரசேஎன் சொல்லுமணிந் தருளே!