அண்ண நுனிநா நனியுறிற் றனவரும் - என்னுஞ் சூத்திரத்தால் அவ்வேறுபாடுணர்க. இயற்ற விரும்பு, புரிய விரும்பு என்னாது செய்ய விரும்பு என்றதென்னெனின், நடவா மடிசீ- யென்னுஞ் சூத்திரத்துள் எல்லா முதனிலைகளையும், செய் என்னும் முதனிலைக்கண் அடக்கிக் கூறினமையின் அவ்வாய்பாட்டில் ஏற்ற பெற்றியெல்லாம் கொள்ளற்குச் செய்ய விரும்பு என்றனர். எங்ஙனமெனின், அறம் நடத்தவிரும்பு, அறம் பெற விரும்பு, அறங்கொள விரும்பு என்று இங்ஙனமே உணர்க. அறஞ்செய விரும்பு என்றலே சாலும். மேலும், 'அறனை மறவேல்' என்றது என்னெனின், "அறத்தினூஉங் காக்கமுமில்லை" யாகலின், "அறஞ் செயவிரும்பு" எனவும், "அதனை மறத்தலினூஉங் கில்லை கேடு" ஆகலின் "அறனை மறவேல்" எனவும் கூறினார். திரிசொல் லின்றி இயற்சொல்லால் யாப்புறுத்தது என்னெனின், அறம் கற்றார் கல்லார் எல்லார்க்கும் இன்றியமையாமையின் விளங்கற் பொருட்டு அங்ஙனங் கூறினார். ஐயுருபு வெளிப்படாது தொக்குநிற்பச் சூத்திரித்தது என்னையெனின், பலரறிய வெளிப்படச் செய்வனவெல்லாம் "ஆகுல நீர"வாகலின், அதனைக் குறித்தற்குத் தொகவைத்தார் என்க. மூன்றுமொழியாற் கூறியது என்னெனின், செய்தல் செய்வித்தல் உடன்படல் என்னு மூவகைகளானும், அறம் வேண்டப்படுமாகலின் அங்ஙனங் கூறினார் என்க. நாற்கணம் புணர வைத்தது என்னெனின், சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் என்னும் நான்கு பாதத்தாரும் அறஞ்செய வேண்டுமாகலின் அங்ஙனம் புணரவைத்தார்.  ஏவன் முற்றாற் கூறியதென்னெனின், எல்லாம் அறத்துப்பாலுள் அடங்கி நிற்றலானும், இம்மை முதலிய தரலானும், அப்பெரும்பயன் விளைவு நோக்கிக் கட்டளையிடல் தக்கதாகலின் அம்முற்றாற் கூறினார். அறச்சிந்தை சிறிதும் இல்லாமல் பொருளீட்டுதலிலேயே தம் வாணாளைப் போக்குவாரை நோக்கி அறஞ்செய விரும்பென முதன்மொழியில் எடுத்தும், அதனை நினைத்தன் மாத்திரமுடையாரையும் சொல்லுதன் மாத்திரம் உடையாரையும் நோக்கி இரண்டாம்மொழியில் எடுத்தும், அதனை யொருமுறை செய்து, இதுபோதும் எனக் கருதுகின்றாரை நோக்கி அதனை விடற்க மீட்டும் விரும்பு என மூன்றாம்மொழியில் எடுத்தும் சொல்லுக.