இனையன சொல்லித் தேற்றி, அனலன் மற்று இனைய செய்தான்;	213 'நீ இவண் இருத்தி; யான் போய் நெடியவற்கு உரைபென்' என்னா, போயினன், அனலன்; போய், அப் புண்ணியவன் பொலன் கொள் பாதம் மேயினன் வணங்கி, உற்ற வினை எலாம் இயம்பி நின்றான்; ஆயிரம் பெயரினானும், அருந் துயர்க் கடலுள் ஆழ்ந்தான்.	214 உரைத்திலன் ஒன்றும்; தன்னை உணர்ந்திலன்; உயிரும் ஓடக் கரைத்திலன் கண்ணின் நீரை; கண்டிலன் யாதும் கண்ணால்; அரைத்திலன் உலகம் எல்லாம் அம் கையால்; பொங்கிப் பொங்கி