விறல் மலை வியல் அறை, வீழ் பிடி உழையதா  மறம் மிகு வேழம், தன் மாறு கொள் மைந்தினான்,  புகர் நுதல் புண் செய்த புய் கோடு போல  உயர் முகை நறும் காந்தள் நாள் தோறும் புதிது ஈன,  அயம் நந்தி அணிபெற, அருவி ஆர்த்து இழிதரும்  பய மழை தலைஇய பாடு சால் விறல் வெற்ப!  மறையினின் மணந்து, ஆங்கே மருவு அறத் துறந்த பின்  இறை வளை நெகிழ்பு ஓட, ஏற்பவும் ஒல்லும்மன் - 