	தமிழ்  மருத்துவம் தொல்காப்பியர் காலத்திற்கும் முந்தியது என்பதற்கு போதிய சான்றுகள் தொல்காப்பியத்தில் காணப்படுகின்றன. எனவே, தமிழ் மருத்துவம் தொல்காப்பியக் காலத்திற்கும் முந்தியதே என நிறுவுகிறேன். தொல்காப்பியத்துக்குப் பின் தமிழ் இலக்கிய நூல்களின் அளவைவிடவும் இரு மடங்குக்கும் அதிகமான நூல்கள் தமிழ் மருத்துவ நூலாகக் கிடைக்கின்றன. தமிழ் இலக்கியத்தைப் போலவே காப்பியம், காவியம், சிந்தாமணி, சூடாமணி, கல்லாடம், திருமந்திரம், சதகம், கரிசல், உலா, பிள்ளைத் தமிழ், பாரதம், நிகண்டு, திருப்புகழ், கோவை, தண்டகம், கற்பம், சூத்திரம், வைசூரி, நயனவிதி, கிறுக்குகள், பாலவாகடம், தலைநோய், கண்நோய், வல்லாதி, பரிபூரணம், வாதநூல், வர்மநூல், திறவுகோல், பரிபாஷை, சரக்குவைப்பு, கலைஞானம், பஞ்சமித்திரம், பஞ்ச ரத்தினம், சேகரப்பா, ஞானவெட்டியான், மாட்டுவாகடம், யானை வாகடம், குதிரை வாகடம், தரு, குடிநீர், வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, நொண்டி, சிந்து, கும்மி, பள்ளு போன்ற பல நூல்கள் காணக் கிடைக்கின்றன. தமிழ் மொழியைப் போலவே தமிழ் மருத்துவமும் காலத்தால் முதிர்ந்தது, தொன்மையானது, செம்மையானது. தமிழ் மொழியைச் செம்மொழியென அழைப்பது போலவே தமிழ் மருத்துவத்தையும் செம்மருத்துவம் என வழங்க வேண்டும். செம்மொழித் தமிழாய்வு நடைபெறுவதைப் போல, தமிழ்ச் செம்மொழி மருத்துவ ஆய்வுகள் நடைபெற வேண்டும்.  தமிழ் மொழிக்கெனத் “தமிழ்ப் பல்கலைக் கழகம் “ அமைந்துள்ளதைப் போலத் தமிழ் மருத்துவத்திற்கெனத், “தமிழ் மருத்துவப் பல்கலைக் கழகம்” அமைத்து தமிழ் மருத்துவத்தை நுண்ணாய்வு செய்து காத்து வளர்த்திட வேண்டுமெனப் பரிந்துரை செய்கின்றேன். துணை நூல்கள்: 1.	தொல்காப்பியம்