வஞ்சியர்செவ்வாய்நிகரும்வாவியாம்பன்மலரும் வளர்திருக் கடவூ ரில்வாழ் வாமி! சுப நேமி! புகழ் நாமி! சிவ சாமிமகிழ் வாமி!அபி ராமி! உமையே! எனதின்னல் இன்னபடி யென்றுவே றொருவர்க்(கு) இசைத்திடவும் அவர்கள் கேட்(டு)இவ் இவ்வின்னல்தீர்த் துள்ளத்(து) இரங்கிநன் மைகள்செயவும் எள்ளளவும் முடியாது நின் உனதமரு வுங்கடைக் கண்அருள் சிறிதுசெயின் உதவாத நுண்மணல் களும் ஓங்குமாற்று உயர்சொர்ண மலையாகும்; அதுவன்றி உயர்அகில புவனங் களைக் கனமுடன் அளித்துமுப் பத்திரண் டறங்களும் கவின்பெறச்செய்யும் நின்னைக்  கருதுநல் அடியவர்க்கு எளிவந்து சடுதியில் காத்துரட் சித்த தோர்ந்து