வாய் ஆவது ஆயின், தலைப்பட்டாம்; பொய் ஆயின்  சாயல் இன் மார்பில், கமழ் தார் குழைத்த நின்	 ஆய் இதழ் உண் கண் பசப்பத் தட மென் தோள்	 சாயினும் ஏஎர் உடைத்து. பாடல் 113 (நலம் மிக நந்திய)  நலம் மிக நந்திய நய வரு தட மென் தோள்,	 அலமரல் அமர் உண் கண், அம் நல்லாய்! நீ உறீஇ,  உலமரல் உயவு நோய்க்கு உய்யும் ஆறு உரைத்துச் செல். 