தறி செறி களிறும் அஞ்சேன்; தழல் விழி உழுவை அஞ்சேன்; வெறி கமழ் சடையன், அப்பன், விண்ணவர் நண்ண மாட்டாச்  செறிதரு கழல்கள் ஏத்தி, சிறந்து, இனிது இருக்க மாட்டா அறிவு இலாதவரைக் கண்டால், அம்ம! நாம் அஞ்சுமாறே! மஞ்சு உலாம் உருமும் அஞ்சேன்; மன்னரோடு உறவும் அஞ்சேன்; நஞ்சமே அமுதம் ஆக்கும் நம் பிரான் எம்பிரான் ஆய்,  செஞ்செவே ஆண்டு கொண்டான் திருமுண்டம் தீண்ட மாட்டாது, அஞ்சுவார் அவரைக் கண்டால், அம்ம! நாம் அஞ்சுமாறே!