வண்டினைப்போல் எனையுமுரு மாற்றி விட்டாள்.      தீராத காலமெலாம் தானும் நிற்பாள் தெவிட்டாத இன்னமுதின் செவ்வி தழ்ச்சி, நீராகக் கனலாக வானாக் காற்றா நிலமாக வடிவெடுத்தாள்;நிலத்தின் மீது போராக நோயாக மரண மாகப் போந்திதனை யழித்திடுவாள்;புணர்ச்சி கொண்டால் நேராக மோனமகா னந்த வாழ்வை