வீயாச் சிறப்பின் வேள்வி முற்றி, யூபம் நட்ட வியன்களம் பலகொல்? யாபல கொல்லோ? பெரும! வார் உற்று விசிபிணிக் கொண்ட மண்கனை முழவின் பாடினி பாடும் வஞ்சிக்கு நாடல் சான்ற மைந்தினோய்! நினக்கே. பாடல்: 16 (வினைமாட்சிய)  (செவ்வானும் சுடுநெருப்பும்!)