பகுப்பு:அ. கா. பெருமாள் இந்நூல் குறித்த ஓலைச் சுவடி தமிழ்ப் பல்கலைக் கழகத்தில் க.எண் 1845 ல் உள்ளது வேடிக்கையான முரண்தான், லக்ஷ்மி என்ற பெயர் கொண்ட ஒரு தீவிர பெண்ணீயவாதி மிக இனிமையான பழமையின் நினைவலைகளை எழுப்பும் வகையில் அம்பை என தனக்குப் புனைபெயர் சூட்டிக்கொண்டது. ஆனால் அந்தப் பெயர் பங்களூரில் தன் பாட்டியின் கவனிப்பில் வளர்ந்து வந்த ஒரு பள்ளிச் சிறுமி தானும் தமிழில் கதை எழுதுகிறேன் என்று மற்ற பெண் எழுத்தாளர்களைப் போல ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட வரம்புக்குள் 'நல்ல' கதைகள் எழுதத் தொடங்கியபோது சூட்டிக் கொண்ட பெயர் அது. எழுதும் திறமையும் ஆசையும்தான் அம்பையுடையது. அவர் கதைகள் நமக்குக் காட்டிய உலகமோ அம்பையின் பாட்டியும் அம்மாவும் கொண்டிருந்த பாரம்பரிய நம்பிக்கைகளும் அம்பைக்கு அவர்கள் சொல்லிக் கொடுத்ததும்தான். அந்த உலகம்தான் அம்பைக்கு அந்த வயதில் படிக்கக் கிடைத்த எழுத்துக்களும். ஆனால் பெண்கள் எழுத்தாளர்களாக மலரக்கூடும் என்பதே புதுமையான விஷயம்தான். அவர்களுக்குத் திருப்தி தரும் காரியம் தான். அந்திமாலை என்று ஒரு நாவல் எழுதி அது கலைமகள்  நாராயணசாமி ஐயர் நாவல் பரிசுப் போட்டியில் பரிசும் பெற்றது, புதிதாக எழுதத் தொடங்கியிருக்கும்  பெண் எழுத்தாளருக்கு ஒரு சிகர சாதனைதான். கலைமகள் சிருஷ்டி எழுத்துக்கும் தமிழ்ப் புலமைக்கும் பெயர் பெற்ற பத்திரிகை. அத்தோடு பழமையின் கோட்டை என்றும் கருதப்பட்டது. அது மரபு காப்பதில், மற்ற பத்திரிகைகள் புதுமை என்று சொல்லிச் செய்வதை நிராகரிப்பதில் பெருமை கொள்ளும் பத்திரிகையும். பள்ளிச் சிறுமியான அம்பை தமிழில் பெண் எழுத்தாளராக தன் பெயரை ஸ்தாபித்துக் கொண்டாயிற்று. 'சபாஷ்' என்று புன்னகையுடன் தட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு ஜொலிக்கும்  பெண் எழுத்தாளர்களின் நக்ஷத்திரக் கூட்டத்தில் சேர்ந்தாயிற்று. இது எழுபதுகளில், ஒரு பெரிய பெண் எழுத்தாளர்கள் கூட்டம் திடீரென பத்திரிகை உலகில் படையென பிரவேசித்த காலம். எல்லா வெகு ஜனப் பத்திரிகைகளும் புதிதாக வந்த பெண் எழுத்தாளர்களுக்கு மேளதாளத்தோடு விளம்பரம் கொடுத்தன. பத்திரிகைகளின் அட்டையில் பெண் எழுத்தாளர்களின் படங்களே திரும்பத் திரும்ப அலங்கரித்தன. இத்தகைய கோலாகல வரவேற்பு கிடைக்கும் பாக்கியம் ஆண் எழுத்தாளர்களுக்கு இருக்கவில்லை. அந்த சமயத்தில் தான் நிறைய ஆண் எழுத்தாளர்கள் (இதில் புதியவர்கள் மட்டும் அல்ல, பழைய பெயர் பெற்றவர்களும் அடக்கம்) பெண் பெயர்களைச் சூட்டிக்கொண்டு தங்கள் மசாலா எழுத்துக்களை பத்திரிகைச் சந்தையில் கடைபரப்பினார்கள். பெண்கள் பெயரில் இந்த மசாலாக்கள் வெளிவந்தால், புதுமையும் நவீன சிந்தனைகளும் கொண்ட தயக்கமற்ற பெண்களேதான் இவற்றை எழுதுகிறார்கள் என்ற நினைப்பில் வாசகர்களுக்குக் கிடைக்கும் கிளுகிளுப்பு அதிகம் என்ற புத்திசாலித்தனம் இத்தந்திரத்தின் பின் இருந்தது. இது ஒன்றும் இயல்பாக நிகழ்ந்திருக்கக்கூடும் நிகழ்ச்சியாக இருக்கமுடியாது. நவீன தமிழ் இலக்கியத்திற்குக் கிடைத்த சௌபாக்கியம் இத்தனை பெண் எழுத்தாளர்களின் ஏகோபித்த வருகை  என்று சொல்லப்பட்டது திட்டமிட்ட ஆளெடுப்பு முயற்சியாகத்தான் (Recruitment drive) இருக்க முடியும். பாலியல் கதைகள் பத்திரிகைகளின் விற்பனையைப் பெருக்கும் என்பது வியாபார உலகம் அறிந்த விதி.  பெண் எழுத்தாளர்கள்கள் மீது புகழுரைகள் பொழிந்தனர். செல்லமாக நடத்தப்பட்டனர். நக்ஷத்திரங்களாக கொண்டாடப்பட்டனர். ஆனால் பாரம்பரையமாக வந்த வரம்பு மீறி எதுவும் எழுதிவிடக்கூடாது. கற்புக்கரசி கண்ணகியின் புனித மரபு காக்கப்பட வேண்டும்.