நீயினி இயம்பிடில் நீக்குவன் நொடியே. சுந்தரமுனிவர் காலம் என்பது கறங்குபோற் சுழன்று மேலது கீழாக் கீழது மேலா மாற்றிடுந் தோற்ற மென்பது மறந்தனை வினைதெரிந் தாற்றும் வேந்தன் முனமுனம் ஆயற் பாற்ற தழிவும் அஃதொழி வாயிலு மாமென வையகம் புகலும்