கண்ணிலாப் பேயை எள்ளுவேன்;இனியெக் காலுமே அமைதியி லிருப்பேன்; தண்ணிலா முடியிற் புனைந்துநின் றிலகும் தாயுனைச் சரண்புகுந் தேனால். நீசருக் கினிதாந் தனத்தினும், மாதர் நினைப்பினும்,நெறியிலா மாக்கள் மாசுறு பொய்ந்நட் பதனிலும், பன்னாள் மயங்கினேன்;அதையினி மதியேன்;