பன்னற்கு அரிய பகலவனும் பகலும் வந்து பரந்தவால். 116 இருக்கின் மொழியார் எரிமுகத்தின் ஈந்த நெய்யின், அவிர் செம்பொன் உருக்கி அனைய கதிர் பாய, அனல்போல் விரிந்தது உயர் கமலம்; அருக்கன் எய்த அமைந்து அடங்கி வாழா, அடாத பொருள் எய்திச் செருக்கி, இடையே, திரு இழந்த சிறியோர் போன்ற, சேதாம்பல். 117 நாணிநின்ற ஒளி மழுங்கி, நடுங்காநின்ற உடம்பினன் ஆய், சேணில் நின்று புறம் சாய்ந்து, கங்குல்-தாரம் பின்செல்ல, பூணின் வெய்யோன் ஒரு திசையே புகுதப் போவான், புகழ் வேந்தர்