நாயினேன் உனரின், நல் நெறியின் நீங்கலாத் தூயவர்க்கு இடர் இழைத்து உழலும் தோமுடை ஆயவர் வீழ் கதி அதனின் வீழ்க, யான்.' 116-1 உந்து போன தடந் தேர் வலானொடும், மந்திரப் பெருந் தலைவர், மற்றுளோர், தந்திரத் தனித் தலைவர், நண்பினோர், வந்து சுற்றும் உற்று, அழுது மாழ்கினார். 125-1 என்று கொண்டு மாதவன் இயம்பலும்,-