வள்ளல் காத்து உடன் நிற்கவும், வானரத் தானையை மறக் கூற்றம் கொள்ளை கொண்டிட, பண்டையின் மும்மடி குமைகின்ற படி நோக்கி, 'வெள்ளம் இன்றொடும் வீந்துறும்' என்பதோர் விம்மலுற்று உயிர் வெம்ப, உள்ள கையினும் அற்ற வெங் கரத்தையே அஞ்சின, உலகு எல்லாம்.	339 மாறு வானரப் பெருங் கடல் ஓட, தன் தோள் நின்று வார் சோரி ஆறு விண் தொடும் பிணம் சுமந்து ஓட், மேல் அமரரும் இரிந்து ஓட, கூறு கூறு பட்டு இலங்கையும் விலங்கலும் பறவையும் குலைந்து ஓட, ஏறு சேவகன்மேல் எழுந்து ஓடினன், மழைக் குலம் இரிந்து ஓட.	340