நாளையான் விளித்து நின்பால் நல்குவன் நல்க நீநங் காளையா னவற்குப் பின்னாட் கடிமணம் புரிதி அன்றே.	109 311	 ஐயமென் றுளத்தி லுன்னி அழுங்கலை விதியு மற்றே மெய்யுணர் வதனாற் கண்டாம் ¤வருத்தைதன் யாக்கை தன்னை மொய்யுறு தயிலத் தோணி மூழ்குவித் திருத்தி யின்றே ஒய்யென நோற்று மீட்டுத் தருகுவன் உயிரை யென்றான்.	110 312	 சாற்றிய துணர்ந்து தாதை தயிலத்தி லிட்டு மாதைப் போற்றினன் இருப்ப மேலோன் போயொரு பொய்கை மூழ்கிக்