கமஞ்சூல் கொண்மூ முதுகு குடியிருந்து வான்உட்க முரற்றும் மலைச்சுனை குடைந்தும் 	(20) பிரசமும் வண்டும் இரலிதெறு மணியும் வயிரமும் பொன்னும் நிரைநிரை கொழித்து துகில்நான்று நுடங்கும் அருவி ஏற்றும் மறுவறு செம்மணி கால்கவண் நிறுத்தி நிறைமதி கிடக்கும் இறால்விழ எறிந்தும் 	(25) எதிர்சொல் கேட்பக் கால்புகத் திகைத்த