அரிவையர் குழுவும் நீங்க, ஆசையும் தாமுமே ஆய், ஒரு சிறை இருந்து, போன உள்ளத்தோடு ஊடுவாரும். 178 நகை எரிக் கற்றை நெற்றி நாவி தோய்ந்தனைய ஓதி, புகை எனத் தும்பி சுற்ற, புது மலர்ப் பொங்கு சேக்கை பகை என ஏகி, யாணர்ப் பளிங்குடைச் சீதப் பள்ளி, மிகை ஒடுங்காத காம விம்மலின், வெதும்புவாரும். 179 சவி படு தகை சால் வானம் தான் ஒரு மேனி ஆக, குவியும் மீன் ஆரம் ஆக, மின் கொடி மருங்குல் ஆக,