பார்த்திடிற் சூத்திரப் பாவையே, பாவம்! (மனோன்மணி புருடோத்தமனைக் காண, உடன் அவன் நிற்குமிடமே விரைவில் நடக்க) யாவரும்:  எங்கே போகிறாள்? இதுயார்? இதுயார்? புருடோத்தமன்:  இங்கோ நீயுளை! என்னுயிர் அமிர்தே! (புருடோத்தமன் தலைதாழ்க்க, மனோன்மணி மாலைசூட்டி, அவன் தோளோடு தளர்ந்து மூர்ச்சிக்க) சுந்தரமுனிவர்: 