அம் பொன் மேரு வரை கோபுரம் ஆக, வெம்பு காலினை விழுங்கிட, மேல்நாள், உம்பர் மீதில் நிமிர் வாசுகி ஒத்தான்.	3 தக்க பூதம் அவை ஐந்தொடு துன்னிட்டு ஒக்க நின்ற திசை ஒன்பதொடு ஒன்றும், பக்கமும், நிழல் பரப்பி, வியப்பால் மிக்கு நின்ற குடை மீது விளங்க,	4 கைத் தரும் கவரி வீசிய காலால்,