தனித்து நின்ற சம்புமாலியிடம் அனுமன் இரக்கமுற்று மொழிதல் 'ஏதி ஒன்றால்; தேரும் அஃதால்; எளியோர் உயிர் கோடல் நீதி அன்றால்; உடன் வந்தாரைக் காக்கும் நிலை இல்லாய்! சாதி; அன்றேல், பிறிது என் செய்தி? அவர் பின் தனி நின்றாய்! போதி' என்றான் -பூத்த மரம்போல் புண்ணால் பொலிகின்றான்.	43 சம்புமாலி சினந்து, பற்பல அம்பு எய்ய, அனுமன் எழுவால் தடுத்தல் 'நன்று, நன்று, உன் கருணை!' என்னா, நெருப்பு நக நக்கான்; 'பொன்றுவாரின் ஒருவன் என்றாய் போலும் எனை' என்னா,