அறஞ்செய விரும்பு, அறஞ்செயவும் விரும்பு என இறந்தது தழீஇய எச்சவும்மை தொக்கதெனக் கொண்டு, 'அறங்கருதவும் விரும்பு', 'அறஞ் சொல்லவும் விரும்பு' எனக் கூறலும் ஒக்கும். 'அறஞ்செய்ய இரும்பு', இரும்பு என்பதனைப் 'பொருளாகுபெய'ராகக் கொண்டு அறமானது செவ்வையாகிய இரும்பிற் செய்த அரமாகும் எனப் 'பிறிதுமொழிதல்' என்னும் அணியின்பாற்படக் கூறலும் அமையும். என்னை? அரமென்னும் கருவி ஏனைய இரும்புகளை முரண்கெடுத்துச் செப்பஞ்செய்வதுபோல, அறமும் உயிர்களைத் திருத்திச் செப்பஞ்செய்தலினால் என்க. 'செய்ய' குறிப்புப் பெயரெச்சம் 'விரும்பு' என்பதனை முதனிலைத் தொழிற்பெயராகக்கொண்டு, செய்யவிரும்புதல் அறம் எனவும்; 'செய்ய' என்பதனைக் குறிப்பு வினையாலணையும் பெயராக வைத்து, 'மருதநிலத்து விளைந்தவை' அறத்திற்குரியவாகும் அவற்றை விரும்பு எனவும்; வியங்கோள் வினைமுற்றாகவைத்து, 'அறஞ்செய இரும்பு', அறம் செய்க, அஃது இரும்புபோல் உறுதிபயக்கும் எனவும்; வேறு வினைமுதல் வினையைக் கொண்டு முடியும் எச்சமாக வைத்து, 'பிறனொருவன்' அறம் செய்ய அதனைக் கண்டு விரும்புதல் செய்க, அழுக்காறு கொள்ளற்க எனவும்; பொதுவினையாக வைத்து, நீயும் அதனைச் செய்யவிரும்பு, செய்விக்க விரும்பு எனவும்; அறம் (உலையிற் காய்ந்து) சிவந்த இரும்பு பொல்வதெனவும், செய அறம் விரும்பு என மொழிமாற்றி வைத்து நல்ல அறங்களை விரும்புக எனவும்; செங்கோலென்பது பொல் அறம்செய்ய இரும்பெனவும், அறம் பெருமை தரற்பாலது, அதனை விரும்புக எனவும்; நடுநிலைமையான நீதிகளை விரும்புதல் அறம் எனவும் கொள்க. வடநூலார் ஒருவினை முதலைச் சமான கர்த்தா எனவும், வேறுவினை முதலைப் பின்னகர்த்தா எனவும் கூறுப. 'அறஞ் செய' என்றொழியாது, 'விரும்பு' என்றது என்னையெனின், விரும்பென்னாது, 'செய' என்றொழியின் அச்செயல் பொருளுடையார்க்கு மாத்திரம் அமையுமன்றி, அஃதில்லார்க்கு அமைதல் அரிதாகலின் 'விரும்பு' என்றார். என்னை? அவ்விருப்பம் பொருளுடையார்க்கு உண்டாயின், தம்மாட்டுப் பொருளுண்மையின் செய்யாதொழியார். இல்லாதார்க்கு உண்டாயின், அறத்தின் பொருட்டு முயன்றும் பொருள் கைகூடாதாயினும், அவ்விருப்பமடைந்த காரணத்தானே, அவ்வுயிர் நல்வினை யெய்தி மறுமையிலேனும் பயனுறூஉமாகலின், அதுபற்றி இருவர்க்கும் பொருந்தச் 'செய விரும்பு' என்றதென்க. உள்ளுவ தெல்லா முயர்வுள்ளன் மற்றது தள்ளினுந் தள்ளாமை நீர்த்து. அற்றேல் மேவு வெஃகு என்னாது, விரும்பு என்றது என்னையெனின், மேவு, வெஃகு முதலியவற்றின்கண் ஓசையுடைமை என்னும் அழகில்லாமையால், அவ்வழகு நிறையும் பொருட்டு விரும்பு என்றார். தமிழின்கண்ணே ரகரறகர வேறுபாடு உண்மையின் அதனை உணர்த்தும்பொருட்டு எனலுமாம், தமிழ்கற்போர் ரகரறகர வேறுபாடுகளைக் கவனிப்பது ஆவசியமாகலின், அதனை முதற்சூத்திரத்திலேயே நினைப்பூட்டுவாராயினார். அண்ண நுனிநா வருட ரழவரும்