வன் துணை மங்கைமாரும் மைந்தரும் அங்குச் சூழ, தன் திருக் கைகளாலே தழுவினள் என்னக் கண்ணால் ஒன்று அல பலவும் கூற, உணர்ந்து உளம் உவகை உற்றே.	29-5 'கடி கமழ் குழலினாளே! கார்காலம் யாங்கள் வைகும் வடிவுடைச் சிகரம் ஓங்கும் மாலியவானை நோக்காய்; அடு திறல் பரிதி மைந்தன் நகர் அதன் அழகு பாராய்; வடிவு உள மலை ஏழ் அன்ன மராமரம் ஏழும் நோக்காய்.	30-1 'கனி வளர் பவளச் செவ் வாய்க் கனங் குழை! நின்னைக் காணாத்