போதும்' என்று, அயனோடு ஈசன் அமரர்க்குப் புகன்று நின்றான். 	222-6 சேனை அம் தலைவர், சேனை முழுவதும் அழிந்து சிந்த, தான் எரி கனலின் பொங்கி, தரிப்பு இலர், கடலின் சூழ்ந்தே வானகம் மறைய, தம் தம் படைக் கல மாரி பெய்தார்; ஆனவை முழுதும் சிந்த அறுத்தனன், அமலன் அம்பால்	222-7 பகிரண்டப் பரப்பில் நின்ற பல பல கோடி வெள்ளத் தொகை மண்டும் அரக்கர் யாரும் துஞ்சினர், கருவும் துஞ்ச; செகம் உண்ட ஒருவன் செங் கைச் சிலையுறு மணியின் ஓசை