மாதாம் படியுண்டு மெய் சிவந்தான் குழல் வைத்து இசைத்துச் சேதாம் பலங் கனிவாய் சிவந்தான் செம்மலர்த் திருவின் சூதாந் தனத்தைத் துரஞ்சிவந்தான் ஐவர் தூதுசென்று பாதாம் புயம் சிவந்தான் சிவந்தான் மல்லைப் பல்லவனே. (17) பாடும் தமிழ்க்குச் சிவந்து எழுந்தான் மல்லைப் பல்லவர் கோன் காடும் செடியும் திரியாது இரட்டைக் கடுக்கன் செய்து போடும் பொழுதென்ன பூட்டகமாய் அற்பப் புல்லரைக் கொண் டாடும் பொழுதிரு கன்னத்திலே நின்று அடிக்கின்றதே. (18)