பிரிவரிய ஊசிவழி பின்தொடரும் நூல்போல்,  பேரயர்வின் மனமிறந்து பின்தொடரும் மைந்தன் அரியபுத ரிடையகற்றி அன்பொடழைத் தேகும்,  அம்முனிவ னடியின்றி அயலொன்றும் அறியான்.  (11) ஒருங்கார நிறைமுளரி உழையொதுங்கி நுழைந்தும்,  உயர்மலையின் குகைகுதித்தும் ஓங்கார ஒலியே தருங்கான நதிபலவுந் தாண்டிஅவ ரடைந்தார்,  சார்பிலர்க்குத் தனித்துணையாந் தவமுனிவ னிடமே.  (12)