நீபிழைத் தாய்போல் நனிநா ணினையே; ‘தம்மைப் பிழைத்தோர்ப் பொறுக்குஞ் செம்மல்! இக்குடிப் பிறந்தோர்க் கெண்மை காணும்’ எனக் காண்டகு மொய்ம்ப! காட்டினை; ஆகலின், யானே பிழைத்தனென் ! சிறக்கநின் ஆயுள்; மிக்குவரும் இன்னீர்க் காவிரி எக்கர் இட்ட மணலினும் பலவே! பாடல்: 44 (இரும்பிடித்) 