(உரல் இல்லாதவர்கள் காலால் தானியத்தைத் தள்ளித் தன் காலையே உரலாக்கிக்கொள்பவர்கள் உன்னை வாயால் சொல்லி மெல்வதில் வியப்பொன்றுமில்லை - எனகிறாள்) (காரி அரசன் ஓரி அரசனைக் கொன்று பொறையனுக்குக் கொடுத்தது முதல் கொல்லிமலை பொறையன் என்னும் சேர மன்னனுக்கு உரியதாயிற்று) பாடல் 90 (எற்றோ)  குறிஞ்சித்திணை தோழி கூற்று. எற்றோ வாழி தோழி முற்றுபு  <<  >> எற்றோ வாழி தோழி முற்றுபு கறிவள ரடுக்கத் திரவின் முழங்கி  <<  >> கறி வளர் அடுக்கத்து இரவில் முழங்கி மங்குன் மாமழை வீழ்ந்தெனப் பொங்குமயிர்க்  <<  >> மங்குல் மாமழை வீழ்ந்து என பொங்கு மயிர் கலைதொட விழுக்கிய பூநாறு பலவுக்கனி  <<  >> கலை தொட இழுக்கிய பூ நாறு பலவு கனி