 லாதிக் காலத் தந்தணன் காதன் மகனொத்தான். (337)  ( வேறு) (நனந்தலை)   நனந்தலை யுலகின் மிக்க நன்னுதன் மகளிர் தங்கள்  மனந்தளை புரிய நின்ற மதலைமை யாடு கென்றே  பொனங்கொடி யிறைஞ்சி நின்று பூமகள் புலம்பி வைக  வனங்கனுக் கவலஞ் செய்யு மண்ணனற் றாயு ரைத்தாள். (338) ( ) (முழவெனத்)  