'அடி தாங்கும் அளவு இன்றி, அழல் அன்ன வெம்மையால்,  கடியவே, கனம் குழாஅய்! காடு' -என்றார்; அக்காட்டுள்,  துடிஅடிக் கயம்தலை கலக்கிய சின் நீரைப்  பிடி ஊட்டிப், பின் உண்ணும் களிறு, எனவும், உரைத்தனரே;  'இன்பத்தின் இகந்து ஒரீஇ, இலை தீந்த உலவையால்,  துன்புறூஉம் தகையவே காடு' -என்றார்; அக்காட்டுள்,  அன்புகொள் மடப் பெடை அசைஇய வருத்தத்தை  மென் சிறகரால் ஆற்றும் புறவு, எனவும், உரைத்தனரே; 