பொய் இல் சாதனம் பூண்டனன்; புண்டரீகக் கண் ஐய! நின் பெருங் கருணைதான் அடியனேற்கு அமையும்; உய்யுமாறு இதின் வேறு உளதோ?' என்று மொழிந்தான்.	42-20 திருந்து மா தவன் செய்தது ஓர் பூசனை செய, ஆண்டு இருந்தபோது, தன் திருவுளத்து இராகவன் நினைந்தான்; 'பொருந்த மா முடி புனைக!' எனப் பொருந்துறான், போத வருந்து தம்பிக்கு, 'வருவென் யான்' என்பதோர் வாக்கை.	42-21 'சித்திரகூடம் தீர்ந்து, தென் திசைத் தீமை தீர்த்திட்டு