அந்தணர் ஆவோர் அறுதொழில் பூண்டுளோர்செந்தழல் ஓம்பிமுப் போதும் நியமஞ்செய்தந்தவ நற்கரு மத்துநின்று ஆங்கிட்டுச்சந்தியும் ஓதிச் சடங்கறுப் போர்களே. வேதாந்தங் கேட்க விருப்பொடு முப்பதப்போதாந்த மான பிரணவத் துள்புக்குநாதந்த வேதாந்த போதாந்த நாதனைஈதாந்தம் எனாதுகண்டு இன்புறு வோர்க்களே. காயத் திரியே கருதுசா வித்திரிஆய்தற்கு உவப்பர் மந்திரம் ஆங்கு உன்னிநேயத் தேரேறி நினைவுற்று நேயத்தாய்மாயத்துள் தோயா மறையோர்கள் தாமே. பெருநெறி யான பிரணவம் ஓர்ந்துகுருநெறி யாலுரை கூடிநால் வேதத்திருநெறி யான கிரியை யிருந்துசொரூபமது ஆனோர் துகளில்பார்ப் பாரே. சத்திய மும்தவம் தானவன் ஆதலும்எய்த்தரும் இந்தியம் ஈட்டியே வாட்டலும்ஒத்த உயிர்கள் உண்டா யுணர்வுற்றுபெத்தம் அறுத்தலும் ஆகும் பிரமமே. வேதாந்தங் கேட்க விரும்பிய வேதியர்வேதாந்தங் கேட்டுந்தம் வேட்கை ஒழிந்திலர்வேதாந்த மாவது வேட்கை ஒழிந்திடம்வேதாந்தங் கேட்டவர் வேட்கை விட்டாரே. நூலும் சிகையும் நுவலிற் பிரமமோநூலது கார்ப்பாசம் நுண்சிகை கேசமாம்நூலது வேதாந்தம் நுண்சிகை ஞானமாம்நூலுடை அந்தணர் காணும் நுவலிலே. சத்தியம் இன்றித் தனிஞானம் தானின்றிஒத்த விடயம்விட் டோ டும் உணர்வின்றிப்பத்தியும் இன்றிப் பரன் உண்மை யின்றிப்பித்தேறும் மூடர் பிராமணர் தாமன்றே.