நல்கா துறந்த நமர். 17 கதிர்சுடக் கண்ணுடைந்து முத்தம் சொரியும் வெதிர்பிணங்கும் சோலை வியன்கானம் செல்வார்க்(கு) எதிர்வன போல்இலவே எவ்வளையோ கொன்னே உதிர்வன போல உள. 18 கலையொடு மான்இரங்கும் கல்லதர் அத்தம் நிலைஅஞ்சி நீள்சுரத்(து) அல்குவர்கொல் தோழி! முலையொடு சோர்கின்ற பொன்வண்ணம் அன்னோ