    தையல்தான் அதைக்கேட்டாள்; எழுந்திருந்தாள்.     கலைக்காத சாத்துபடிச் சிலையைப் போலே     கையோடு செம்பில்நீர் ஏந்தி ஓடி     விலக்கினாள் தாழ்தன்னை; வாசல் தன்னை     விளக்கினாள் நீர்தெழித்து. வீதி நோக்கக்     குலைத்ததொரு நாய்அங்கே! சரிதான் அந்தக்     கொக்குவெள்ளை மேல்வேட்டிப் பண்டா ரந்தான்     என்றுமனம் பூரித்தாள். திருவி ழாவே