செம் மா மலராள் நிகர் தேவியடும், மும் மா மத வெண் நிற முன் உயர் தாள் வெம் மா மிசையான்; விரி வெள்ளி விளங்கு அம் மா மலை அண்ணலையே அனையான்; 6 தான், இன்று அயல் நின்று ஒளிர் தண் கதிரோன், 'யான் நின்றது என்?' என்று, ஒளி எஞ்சிட, மா வான் நின்ற பெரும் பதம் வந்து, உரு ஆய் மேல் நின்றென, நின்று ஒளிர் வெண் குடையான்; 7