தெள்ளிய பொருள்' என அரசற் செப்பினான்:	72 'எந்தை நீ; யாயும் நீ; எம்முன் நீ; தவ வந்தனைத் தெய்வம் நீ; மற்றும் முற்றும் நீ; "இந்திரப் பெரும் பதம் இழக்கின்றாய்" என நொந்தனென் ஆதலின், நுவல்வது ஆயினேன்.	73 'கற்றுறு மாட்சி என் கண் இன்றாயினும், உற்று உறு பொருள் தெரிந்து உணர்தல் ஓயினும், சொற்றுறு சூழ்ச்சியின் துணிவு சோரினும்,