இளவரசிகளும், பூங்குழலியும் அந்தக் கோரிக்கையை ஆமோதித்தார்கள். பின்னர், சேந்தன் அமுதனாகிய மதுராந்தகத் தேவர்  அந்தப் பதிகத்தைத் தமது இனிய குரலில் பாடினார்:  "மாதர்ப் பிறைக்கண்ணியானை மலையான் மகளொடும்பாடிப்  போதொடு நீர்சுமந்தேத்திப் புகுவாரவர் பின்புகுவேன்  யாதுஞ் சுவடுபடாமல் ஐயாறு அடைகின்றபோது  காதல்மடப் பிடியோடுங் களிறு வருவன கண்டேன்!  கண்டேனவர் திருப்பாதம்! கண்டறியாதன கண்டேன்!"  இந்த அடியுடன் தொடங்கிப் பின்வரும் பத்து அடிகளையும் மதுராந்தகர் தம்மை மறந்த நிலையில் பாடினார். 