நானி லத்துத் துயரன்றிக் காண்கிலர்; போன தற்கு வருந்திலன் மெய்த்தவப் புலமை யோனது வானத் தொளிருமோர் மீனை நாடி வளைத்திடத் தூண்டிலை வீச லொக்கு மெனலை மறக்கிலேன்; ஆன தாவ தனைத்தையுஞ் செய்ததோர் அன்னை யே!இனி யேனும் அருள்வையால்,48 வேறு