ஏனையான் அளிப்பான் போல், இகல் இருள் மதி சீப்பக்,	 குடை நிழல் ஆண்டாற்கும் ஆளிய வருவாற்கும்	 இடை நின்ற காலம் போல், இறுத்தந்த மருள் மாலை!  மாலை நீ - தூ அறத் துறந்தாரை நினைத்தலின், கயம் பூத்த  போது போல் குவிந்த என் எழில் நலம் எள்ளுவாய்;	 ஆய் சிறை வண்டு ஆர்ப்ப, சினைப் பூ போல் தளை விட்ட	 காதலர்ப் புணர்ந்தவர் காரிகை கடிகல்லாய்.	 மாலை நீ - தை எனக் கோவலர் தனிக் குழல் இசை கேட்டு 