வாற்றியே நிழற்சாய்கை யற்றுப் போகும்  வலுத்தடா காயசித்தி யாச்சுப் பாரே ஆச்சென்ற அபுரூப மான போதே  அட்டமா சித்திவகை யெட்டுமாடும்  மூச்சொன்றி யடங்கிப்போய் பிரமத் தூடே  முன்னணியும் பின்னணியும் ஒன்றாய்ப் போகும்  காச்சென்று காச்சிவிடு மவுனங் கண்டு  கலைமாறி நின்றிடமே கனக பீடம் 