'மின்மினி ஒளியின் மாயும் பிறவியை வேரின் வாங்க, செம் மணி மகுடம் நீக்கி, திருவடி புனைந்த செல்வன் தம்முனார், கமலத்து அண்ணல் தாதையார், சரணம் தாழ, எம்முனார் எனக்குச் செய்த உதவி' என்று ஏம்பலுற்றான்.	135 'பெருந் தவம் இயற்றினோர்க்கும் பேர்வு அரும் பிறவி நோய்க்கு மருந்து என நின்றான் தானே வடிக் கணை தொடுத்துக் கொல்வான் இருந்தனன்; நின்றது, என்னோ இயம்புவது? எல்லை தீர்ந்த அருந் தவம் உடையர் அம்மா, அரக்கர்!' என்று அகத்துள் கொண்டான்.	136