அள்ளிய தெள்ளமு தன்னை எம் அன்னை!  ஆருயிரே! பள்ளி யெழுந்தரு ளாயே!  பருதியின் பேரொளி வானிடைக் கண்டோ ம்,  பார்மிசை நின்னொளி காணுதற்கு அளந்தோம்,  கருதிநின் சேவடி அணிவதற்கு என்றே  கனிவுறு நெஞ்சக மலர்கொடு வந்தோம்  சுருதிகள் பயந்தனை! சாத்திரம் கோடி  சொல்லரு மாண்பின ஈன்றனை, அம்மே! 