நாணும் நிறையும் உணர்கல்லாள், தோள் ஞெகிழ்பு,	 பேர் அமர் உண்கண் நிறை மல்க, அந்நீர் தன்,	 கூர் எயிறு ஆடி, குவி முலை மேல் வார்தர,	 தேர் வழி நின்று தெருமரும், ஆய் இழை	 கூறுப கேளாமோ, சென்று?	 'எல் இழாய்! எற்றி வரைந்தானை, நாணும் மறந்தாள்' என்று,  உற்றனிர் போல, வினவுதிர்! மற்று இது	 கேட்டீமின், எல்லீரும் வந்து:	