பிறந்தபோது கோவணம் இலங்குநூல் குடுமியும்  பிறந்ததுடன் பிறந்ததோ பிறங்குநாள் சடங்கெலாம்  மறந்த நாலு வேதமும் மனத்துளே உதித்ததோ  நிலம்பிளந்து வான் இடிந்து நின்றது என்ன வல்லிரே (188)  துருத்தியுண்டு கொல்லன் உண்டு சொர்னமான சோதி யுண்டு  திருத்தமாய் மனத்தில் உன்னித் திகழ ஊத வல்லிரேல்  பெருத்ததூண் இலங்கியே  பிழம்பதாய் விரிந்திடும்  நிருத்தமான சோதியும் நீயும் அல்லது இல்லையே (189) 