நானே யினியுனை வேண்டுவ தில்லை நளினமலர்த் தேனே கபாடந் திறந்திடுவாய் திறவாவிடிலோ வானேறனைய விரவி குலாதிபன் வாயில் வந்தாற் றானேதிறக்கு நின்கை யிதழாகிய தாமரையே. (16)  நான் இனி உன்னை வேண்டமாட்டேன். நீயே திறந்திடு. திறக்காவிட்டால் சூரிய குல வேந்தன் வாயிலுக்கு வந்தால் உன் கைத்தாமரை தானே திறக்கும். (சூரியன் வந்தால் தாமரை மலருமல்லவா) புகழேந்தி இழையொன் றிரண்டு வகிர்செய்த நுண்ணிடை யேந்துவள்ளைக் குழையொன் றிரண்டு விழியணங்கே கொண்ட கோபந்தணி