- என்பதனால் உணர்க. இப்பாயிரம் இன்றியும் நூல் இயற்றப்படுமாலோவெனின், தொல்காப்பிய முதலியன போல நூற்குப் புறம்பாகவும் இயற்றப்படும்என்க. இது பெருவழக்கிற்றன்று. இத் 'தற்சிறப்புப் பாயிரம்' வழிபடு கடவுள் வணக்கம் கூறுதல் நுதலிற்று. யாம். எ-எய்- தொழுவோம். ப-லை- தேவனை. செ-ள்- ஏத்தி ஏத்தி இவ்வடுக்கு விடாமைப் பொருட்டு. தந்தைக்கு மூத்த மகனிடத்தும், தாய்க்கு இளைய மகனிடத்தும் விருப்பமுண்டாதல் இயற்கையதாகலின் அதுதோன்ற 'அமர்ந்த' என்றார். "எம் ஏம் ஓமிவை படர்க்கையாரையும்" என்பதனால், தொழுவோம் என்னும் தன்மைப் பன்மை வினைமுற்று படர்க்கையாரையும் தழுவாது வந்தமையின் இழுக்கன்றோ எனின் அற்றன்று. தனித்தன்மை வினைமுற்று எனவும், தன்னொடு படுக்கும் தன்மைவினைமுற்று எனவும் தன்மை வினைமுற்று இருவகைப்படும். அவற்றுள் இஃது தனி்த்தன்மை வினைமுற்றென்க. தன்னொடு படுக்குங்கால், இவ்விறுதிநிலை இன்னவிடத்து வருமென்று கூறினாரேயன்றி, அதனால் தன்னொடு படுக்காது வாராதென்று கொள்ளற்க. தொழுவோமியாம் என்பதில், "தன்னொழி மெய்ம்முன் யவ்வரினிகரம் துன்னுமென்று துணிநருமுளரே" என்பதால் இகரச் சாரியை தோன்றியது. ஆத்தி: கடலாத்தி, காட்டாத்தி, கொடியாத்தி, படராத்தி, திருவாத்தி, கோழையாத்தி முதலிய பல்வகை ஆத்திகளுள் ஈண்டு நுதலியது எவ்வாத்தியோ எனின், தமிழின்கண்ணே ஆத்தியை உணர்த்தும் 'ஆர்' முதலிய சொற்களான் இன்ன ஆத்தியென விளங்காவிடினும் ஆரியத்தின்கண்ணே 'தாதகி', 'தாதுபுட்பிக' என்னும் சொற்களான் செம்மரமும், செம்மலரும் உடைய ஆத்தியென இனிது விளங்கலானும், அத்தன்மை காட்டாத்தியினிடத்தே இருக்கின்றமையானும், முக்கட்பெருமான் துறவறவேடம் பூண்டு சிறுத்தொண்ட நாயனாருக்காகத் திருச்செங்காட்டங்குடியில் எழுந்தருளியது இவ்வாத்தியின் கீழாகலானும், ஏனை ஆத்தியினிடத்தே இ்ச்சிறப்பின்மையானும், அம்முக்கட் பெருமான் பூண்ட ஆத்தி காட்டாத்தியென்றே தெளிக. திருவீழிமிழலை முதலியவற்றில் தலவிருட்சம் காட்டாத்தியேயாம். காட்டாத்தியை உரித்தக்கண் அதன்பட்டை சிவப்பாகவே யிருக்கும். அதனால், 'தாதகி' என்றனர். வழிச்செல்வோன் தன் வலப்பக்கத்தில் காட்டாத்தி நேர்ந்து அதனது மெல்லிய இனிய பூந்தளிர் கொய்து வலச்செவியிற் செருகிக்கொள்ளின், அன்னோன் அற்றைநாள் கற்றாவுடையான் விருந்துண்டு இனிதுவக்கும் எனப் பௌராணிகர் கூறுப. அதனால் வடநூலார் முருட்டான்ன பத்திரியென்ப. இங்ஙனமன்றிக் கொடியாத்தி முதலியனவாகக்கூறல் பொருந்தாதென மறுக்க. ஆத்திசூடி என்பதை வினையெஞ்சுகிளவியாக வைத்துச் சிவபெருமானை வணங்குதும் எனின் பொருந்தாது. என்னை? யானைமுகக் கடவுளையே காப்புக் கூறல் வைதிக சமயமரபு. ஒளவையாரும் வழிபடு கடவுள். அது ஈமத்தாடி, பேயோடாடி, பயங்கொளி, தோற்புக்கொளி என்பனபோல உயர்திணையில் வந்தது. சூடு+இ, உயர்திணைப் பெயர் விகுதி. "அனைவோர்க்குந் தெய்வம் இலைமுகப் பைம்பூணிறை" ஆகலின் இந்நீதி நூற்கு நீதியிற் சிறந்து தேவர் பட்டம் பெற்ற ஆரக்கண்ணியனாகிய சோழனைக் காப்பாகக் கூறுவோரும் உளர் எனின், நூல் முடிவு பெறுங்காறும் ஆக்கியோர் தமக்குப் புறத்தே நோய் முதலியன எய்தினும், அகத்தே செய்யுள்உணர்வு முதலியன குன்றினும், முறையே அவற்றைச் சுருக்கற்கும், பெருக்கற்கும் அன்னோன் வலியன் அல்லன் ஆகலின் அதுவும் பொருந்தாதென்க.