'உருவின உரத்தை முற்றும் உலப்பு இல உதிரம் வற்றப் பருகின அளப்பிலாத பகழிகள்; கவசம் பற்று அற்று அருகின; பின்னை, சால அலசினென்; ஐய! கண்கள் செருகின அன்றே, யானும் மாயையின் தீர்ந்திலேனேல்?	287 இந்திரன், விடையின் பாகன், எறுழ் வலிக் கலுழன் ஏறும் சுந்தரன், அருக்கன் என்று இத் தொடக்கத்தார் தொடர்ந்த போரில், நொந்திலென்; இனையது ஒன்றும் நுவன்றிலென்; மனிதன் நோன்மை, மந்தரம் அனைய தோளாய்! வரம்பு உடைத்து அன்று மன்னோ.	288