-என்றிருக்கின்றனவாதலால், ஆணாய்ப் பிறந்தவர் பிதாவானாலும், சகோதரரானாலும், பெற்ற பிள்ளையானாலும், மற்றும் எவரானாலும் அவர் இருக்குமிடத்தில் அச்சமின்றி இருக்கலாகாது. ஐந்துவயது ஆண்பிள்ளையைக் கண்டால், ஐம்பது வயது பெண்பிள்ளையும் எழுந்திருக்க வேண்டும் என்கிறார்களே! அன்னம்போலவும், பெண்யானை போலவும் மிருது நடையாகத் தலை இறக்கித் தன்பெருவிரலை அல்லது நிலத்தைப் பார்த்த வண்ணமாய் நடக்கவேண்டுமேயல்லாமல் பூமி அதிரும்படி விசையாய் நடக்கலாகாது. ஆண்மக்களிலாவது பெண்மக்களிலாவது, துஷ்டர்களாய் இருக்கின்றவர்கள் தாரதம்மியம் பாராமல், அக்கிரமமாய்ப் பேசினால் அதென்ன உடம்பிலே காய்த்துத் தொங்குகிறதா? நாய்குரைத்து நத்தம் பாழாகுமா? என்று நினைத்துச் சாதுவாய்ப் போகவேண்டுமே யல்லாமல், அவர்களை எதிரிட்டுப் பத்திரகாளி போல அஞ்சாது, தெருச்சண்டைக்கு இடுப்புக்கட்டல் ஆகாது. கணவனாவது மற்றவர்களாவது ஏதேனும் ஒன்றைக் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தால், 'கிணற்றுத் தவளைக்கு நாட்டு வளப்பமேன்?' என்று தன்பாட்டிற்குத் தானிராமல், அது என்ன சமாசாரமென்று அவர்களை நேரே விசாரிக்கவும், சாடையாய்க் கதவின் சந்தில் அல்லது சுவர்க்கோழி போலச் சுவரின் அருகில் ஒன்றியிருந்து கேட்கவுங் கூடாது. மணஞ்செய்யப்பட்டு மாமி வீட்டிற்கு வந்தவுடனே, 'வந்ததே சிறுக்கி பந்தடித்தாள்; வரவரச் சிறுக்கி கழுதை மேய்க்கிறாள்' என்னும் கதைபோல, ஆரம்ப சூரத்துவமாய்ச் சர்வஜாக்கிரதையுடனே செவ்வையாய் நடந்து, பின்பு வரவரச் சோம்பலை மேற்கொண்டு கபடத்தினால், 'எவனோ செத்தான், அவளேன் அழுதாள்?' என்பதாக எவ்வளவாவது சமுசாரக் கூர்மையில்லாமல் கடனற்றது போல இருக்கலாகாது. புருஷனுக்குப் பொருள் வரவின்றி அவன் வறுமைப்படுங் காலத்தில், 'ஏருழுகிறவன் என்ன செய்வான்? பானை பிடித்தவள் பாக்கியம்,' என்று நினைக்க வேண்டுமேயல்லாமல், அவன் சம்பாதிக்கவில்லையென்று மனஞ்சலிக்கும்படி அவனைச் செல்லரிப்பது போல எந்நேரமும் வருத்தப்படுத்தலாகாது. பரபுருஷருடைய முகத்தைப் பாராமலும், அவர்களுக்கெதிரே பல்லைக்காட்டிச் சிரியாமலும், பரிகாசஞ் செய்யாமலும், பக்குவமாயிருக்க வேண்டும். 'சிரித்தையோ சீரைக் குலைத்தையோ!' என்று பழமொழியும் இருக்கின்றதே! தாமரையில்லாத தடாகமும், சந்திரனில்லாத ஆகாயமும் புலவர்களில்லாத சபையும், அரசனில்லாத நாடும், மந்திரி இல்லாத அரசாட்சியும், படைத்தலைவன் இல்லாத சேனையும், தெய்வஸ்துதி இல்லாத நாவும், நற்சிந்தையில்லாத நெஞ்சும், கிருபையில்லாத கண்ணும், பயனில்லாத சொல்லும், மணமில்லாத மலரும்போலக் கற்புடை மனைவி இல்லாத வீடு சிறப்பின்றி இடுகாட்டுக்கொப்பாகும்.