¢று கோப வெங் கோள் அரிமா அட, களிறு எலாம் பட, கை தலைமேல் உற, பிளிறி ஓடும் பிடி அன்ன பெற்றியாள். 21 'அங்கு அரக்கர் அவிந்து அழிந்தார்' என, பொங்கு அரத்தம் விழிவழிப் போந்து உக, வெங் கரப் பெயரோன், வெகுண்டான், விடைச் சங்கரற்கும் தடுப்ப அருந் தன்மையான். 22 'அழை, என் தேர்; எனக்கு ஆங்கு, வெம் போர்ப் படை;