கண்டனன் நாயகன் தன்னை, கண்ணுறா, தண்டல் இல் மானமும் நாணும் தாங்கினான், விண்டவன் நாசியும் செவியும் வேரொடும் கொண்டனன், எழுந்து போய்த் தமரைக் கூடினான்.	291 சுக்கிரீவனைக் கண்டு யாவரும் மகிழ்தல் வானரம் ஆர்த்தன; மறையும் ஆர்த்தன; தான் அர மகளிரும் தமரும் ஆர்த்தனர்; மீன் நரல் வேலையும் வெற்பும் ஆர்த்தன;