பெயல் துளி முகிழ் எனப், பெருத்த நின் இள முலை -  மயிர் வார்ந்த வரி முன்கை மட நல்லாய்! - நின் கண்டார்  உயிர் வாங்கும் என்பதை உணர்தியோ? உணராயோ?  என ஆங்கு,  பேதுற்றாய்ப் போலப் பிறர் எவ்வம் நீ அறியாய்,  யாது ஒன்றும் வாய் வாளாது இறந்தீவாய்! கேள், இனி;  நீயும் தவறு இலை; நின்னைப் புறங்கடை  போதர விட்ட நுமரும், தவறு இலர்; 