மன்றல் அம் குழலினாளை மணம் புணர் காலம் அன்றி, துன்றிய குழலினார் தம் சுயம்வர வாஞ்சை, சூழும் வென்றி சேர் களத்தும், வீர! விழுமியது அன்று, வேலோய்!' 	33-3 அற்புதன் இனைய கூற, ஐய வீடணனும் எய்தி, செப்பு இள முலையாள் தன்பால் செப்பவும், திருவனாளும், அம்பினுள் துயிலை நீத்து அயோத்தியில் அடைந்த அண்ணல் ஒப்பினைக் கண்ணின் கண்டே, உளம் நினைந்து, இனைய சொன்னாள்	33-4 'அழி புகழ் செய்திடும் அரக்கர் ஆகையால்,