சக்திகுமாரன், என்னை வணங்கி வாழ்க” என்றான். “நமஸ்தே வாயோ, த்வமேவ ப்ரத்யக்ஷம் ப்ரஹ்மாஸி. த்வாமேவ ப்ரத்யக்ஷம் ப்ரஹ்ம வதிஷ்யாமி.” நடுக் கடல். தனிக் கப்பல். வானமே சினந்துவருவதுபோன்ற புயற்காற்று. அலைகள் சாரிவீசுகின்றன, நிர்த்தூளிப்படுகின்றன. அவை மோதி வெடிக்கின்றன, சூறையாடுகின்றன.