நாதியற்றுப் போனாயோ வழி காட்டாயோ நாயேனுக்கு இரங்கி வந்து நலந் தாராயோ பாதிவழி தனில் அவதிப் படுத்து வாயோ பாதகா திருச் செந்தூர்ப் பதியுளானே. நீருஞ் சுமந்தேன் விறகெடுத்தே னித்தஞ் சுமந்தேன் சாணங்கம் நிகழ அடிபட்டு உதைப்பட்டே நின்றேன் வையைக் காளாக ஆரும் விரும்பாத் துகிலெடுத்தென் அழகு மேனி கரிக்கோலம் ஆனேன் அதனால் அல்லோ உன்னடியாள் உனக்குச் சரியானேன்