கைப்போது கொண்டுன் பதப்போதுதன்னில் கணப்போதும் அர்ச்சிக் கிலேன் கண்போதி னாலுன் முகப்போது தன்னையான் கண்டு தரிசனை புரிகிலேன்; முப்போதில் ஒருபோதும் என்மனப் போதிலே முன்னிஉன் ஆல யத்தின் முன்போது வார்தமது பின்போத நினைகிலேன்; மோசமே போய்உ ழன்றேன்; மைப்போத கத்திற்கு நிகரெனப் போதெரு மைக்கடா மீதேறி யே மாகோர காலன் வரும்போது தமியேன் மனங்கலங் கித்தி யங்கும்  அப்போது வந்துன் அருட்போது தந்தருள் ஆதிகடவூரின் வாழ்வே! அமுதீசர் ஒருபாகம் அகலாத சுகபாணி! அருள்வாமி! அபிராமி யே!