எரிந்த சிந்தையர், எத்தனை என்கெனோ? அரிந்த கூர் உகிரால் அழி சாந்து போய், தெரிந்த கொங்கைகள், செவ்விய நூல் புடை வரிந்த பொற் கலசங்களை மானவே! 27 தாழ நின்ற ததை மலர்க் கையினால், ஆழி மன் ஒருவன் உரைத்தான்; அது, வீழியின் கனிவாய் ஒரு மெல்லியல், தோழி கண்ணில், கடைக்கணிற் சொல்லினாள். 28