 தன்அத்தை மகனைஇவள் மணந்து கொண்டு தானாள்க இந்நாட்டைப் பின்நாள் என்றான்.   நரிஇவ்வா றுரைத்தஉடன், அரசன், ஆம்ஆம் நன்முடிவு! நன்முடிவே! அன்ன மேஉன்  கருத்தென்ன? அதுதானே! என்று கேட்டான். கனிமொழியாள் கூறுகின்றாள்: "குயிலி னங்கள்  திருச்சின்னம் ஊத,நறுந் தென்றல் வீசச் செவ்வடியால் அன்னம்உலா வரும்நா டாள்வீர்!  ஒருத்தன்எனை மணப்பதெனில் அன்னோன், என்றன் உயர்பேழை தனைத்தேடித் தருதல் வேண்டும். இயல் 41      அன்னம் "என்பேழையைத் தேடித் தருவோனையே   நான் மணப்பேன்" என்றாள்.   முன்பாண்டு வையத்தில் முறைந டாத்தி முத்தாண்டான் எனும்பெயரை நிலைநி றுத்தும் 