அருளா யாகலோ கொடிதே; இருள்வரச், சீறியாழ் செவ்வழி பண்ணி யாழ நின் கார்எதிர் கானம் பாடினே மாக, நீல்நறு நெய்தலிற் பொலிந்த உண்கண் கலுழ்ந்து, வார் அரிப் பனி பூண்அகம் நனைப்ப, இனைதல் ஆனா ளாக, ‘இளையோய்! கிளையை மன், எம் கேள்வெய் யோற்கு?’என, யாம்தன் தொழுதனம் வினவக், காந்தள்