அதிகார முன்னுரை அஃதாவது, இருவினைப் பயன் செய்தவனையே சென்றடைதற்கு ஏதுவாகிய நியதி. ஊழ், பால், முறை, உண்மை, தெய்வம், நியதி, விதி என்பன ஒருபொருட்கிளவி. இது பொருள் இன்பங்கள் இரண்டற்கும் பொதுவாய் ஒன்றனுள் வைக்கப்படாமையானும், மேற்கூறிய அறத்தோடு இயைபுடைமையானும் அதனது இறுதிக்கண் வைக்கப்பட்டது. குறள்: 371 (ஆகூழாற்) ஆகூழாற் றோன்று மசைவின்மை கைப்பொருள் போகூழாற் றோன்று மடி (01) ஆகு ஊழால் தோன்றும் அசைவு இன்மை கைப்பொருள் போகு ஊழால் தோன்றும் மடி. இதன்பொருள் கைப்பொருள் ஆகு ஊழால் அசைவுஇன்மை தோன்றும்= ஒருவற்குக் கைப்பொருள் ஆதற்குக் காரணமாகிய ஊழான் முயற்சி உண்டாம்; போகு ஊழால் மடி தோன்றும்= அஃது அழிதற்குக் காரணம் ஆகிய ஊழான் மடி உண்டாம். விளக்கம் ஆகூழ், போகூழ் என்னும் வினைத்தொகைகள் எதிர்காலத்தான் விரிக்கப்பட்டுக் காரணப்பொருளவாய் நின்றன. அசைவு-மடி. பொருளின் ஆக்கவழிவுகட்குத் துணைக்காரணமாகிய முயற்சி மடிகளையும் தானே தோற்றுவிக்கும் என்பது கருத்து.