சைவாகமப்பிராமாணியம் அற்றேல், அஃது அங்ஙனமாக; வேதங்கள் ஒருவரால் செய்யப்படாது நிலைபேறு உடைமையானும், ஆன்றோரால் தழுவப்படுதலானும் குற்றமின்றிப் பிரமாணமாம் என்பது துணியப்படும். ஆகமங்கள் அவ்வாறு நித்தமன்றி ஒருவராற் செய்யப்பட்டமையானும்; பிரமப்பொருள் வேதம் ஒன்றானே உணர்த்தப்படும் என்பது எல்லார்க்கும் ஒப்ப முடிந்தமையானும்; அங்ஙனமாயினும் மிருதிநூல் முதலியனபோல வேதம் முதனூலாகக் கொண்டு ஆகமங்கள் செய்யப்பட்டன எனின், அது நும்மனோர்க்குக் கொள்கை அன்மையானும்; அங்ஙனம் கொள்ளின், வேதப்பொருள் உணர்ந்து நூல்செய்த மனு முதலியோர் போல, ஆகமம் செய்த இறைவனுக்கு முற்றுணர்வின்மை பெறப்படுதலானும்; அவ்வாறன்றி முற்றுணர்வு இயல்பாகவுடைய இறைவனாற் செய்யப்பட்டமையின் ஆகமங்கள் பிரமாணம் எனக் கூறின், முற்றுணர்வுடைய இறைவன் உண்மை துணிந்த பின்னர் அவனாற் செய்யப்பட்டமையின் ஆகமம் பிரமாணம் எனத் துணியப்படும், ஆகமம் பிரமாணம் எனத் துணிந்தபின்னர் அதனால் இறைவன் உண்மை துணியப்படும் என, “ஒன்றனை யொன்று பற்றுதல்” என்னும் குற்றம் ஆகலானும், ஆகமம் பிரமாணம் என்பது தெளியப்படாதாம்.  அல்லதூஉம், வாசட்டலைங்கத்திற் “பாஞ்ச ராத்திரம் புகழ்ந்தெடுத்தொருசிலர் பகர்வார்” என்பது முதலாகத் தந்திரவழி ஒழுகுவோரை எடுத்துக்கூறி, “அவர் மா மூடர்” எனவும், பத்மபுராணத்தில் வசிட்டனுக்கும் திலீபனுக்கும் கூற்று நிகழ்வுழித் “திராவிட தேசந் தன்னில் சித்திரசேனன் என்னும் அரசன் பாசண்டர் கூற்றே பற்றி வைதிக ஒழுக்கத்தைக் கைவிட்டுப் பாசுபதவழி ஒழுகி நரகத்தில் வீழ்ந்தான்” எனவும், வாசிட்டலைங்கத்திற் “சாண்டில்லியன் என்பான் ஒருவன் தறுகண்ணனாய்ப் பிறர்மனை நயந்து வாசுதேவனைத் தீங்குநெறியானே வழிபட்டு நிரயத்தில் வீழ்ந்தான்” எனவும், சூதசங்கிதையில், “மொழிபாஞ்ச ராத்திரம்கா பாலம் காளாமுகம் சாக்தம் பவுத்தம் ஆருகதம் தன்னில்- கழிபாசு பதநூல்சாம் பவத்திற் தீக்கை காதலிப்பீர் வேதியரிற் கடையர் காணீர்” என்றல் தொடக்கத்தால் “தந்திரவழி ஒழுகுதல் பொய்த்தொழில் உணர்ந்து வெகுண்ட கவுதமன் சாபப்பயன்” எனவும் கூர்மபுராணத்தில், “அனைவரும் அரன்றனை அரியை அண்மி” என்று எடுத்துக்கொண்டு “அறுமுனிவர் இட்ட சாபவயத்தானே வேட்பித்தல் முதலியவற்றின் அதிகாரமின்மையான் விருத்தியின்றி வருந்துவோர்க்கு விருத்தியின்பொருட்டுத் தந்திரம் செய்யப்பட்டது” எனவும், அதனுள், “மோகநூ லிருவேமும் செய்வோம் விடைக்கொடியாய்” என்பதனால், ஆகமங்கள் மோகிப்பிக்கும் நூல் எனவும் கூறுதலால், ஆகமம் பிரமாணமல்ல என்பதே தெற்றென விளங்குமாகலின், அவை வீடுபேறு முதலிய மறுமைப் பயன் பயப்பிக்குமாறு என்னை எனின் கூறுதும்:- வேதம் நித்தம் என்பதற்குப் பிரமாணம் இன்மையானும், தோற்றக்கேடுகள் காணப்படுதலான் அநித்தம் என்பதே துணியப்படுதலானும், “அந்தக் ககரமே இது” என்னும் மறித்துணர்வு “அந்தச் சுடரே இது” என்பது போலச் சாதியொருமை பற்றி நிகழ்வதேயாம் ஆகலானும், அவ்வாறன்றி எழுத்துக்கள் நித்தம் எனக்கொள்ளினும், அவை ஒன்றோடொன்று தொடர்ப்பாடுற்றுவரும் சொற்கள் அநித்தமே ஆகலானும், உலகத்திற்குத் தோற்ற ஒடுக்கங்கள் உண்மையில் பிரவாகநித்தம் என்பதும் பொருந்தாமையானும், எல்லா உயிர்கள்மாட்டும் பேரருளுடைய பரமசிவனால் செய்யப்பட்டமை பற்றியே வேதங்கட்குப் பிரமாணமுன்மை கொள்ளப்படும். அம்முறையானே சிவாகமங்களும் பிரமாணமாதல் துணியப்படும். அது வேதமுதல் உலகாயதநூல் இறுதியாகிய எல்லா நெறியும் பரமசிவனாற் செய்யப்பட்டமையின் பிரமாணமாம் எனச் சூதசங்கிதையிற் கூறியவாற்றானும் அறிக.  ஒருவன் இன்னேன் வந்தேன் என்புழி, அவனும்அவன் வாய்மொழியும்போல, முதல்வனும் முதல்வனாற் செய்யப்படும் வேதாகமங்களும் தம்முள் காரக ஏதுவும், ஞாபக ஏதுவுமாகிய வேறுபாடு உடைமையின், இன்னோரன்னவை “ஒன்றனை யொன்று பற்றுதல்” என்னும் குற்றமாகா என்க. இனி ஆன்றோரால் தழுவப்பட்டமைபற்றி வேதம் சிவாகமம் இரண்டும் பிரமாணம் எனத் துணிந்தபின்னர் அவற்றானே அவை பரமசிவனாற் செய்யப்பட்டன என்பது துணியப்படும் ஆகலானும் ஒன்றனையொன்று பற்றுதல் ஆகாமை உணர்க. ஆன்றோரால் தழுவப்படுதல் ஆகமப்பகுதியின் இன்றால் எனின், அற்றன்று; “துறக்கம் வேண்டியோன் சோதிட்டோமத்தான் வேட்க” என்றல் தொடக்கத்துச் சுருதிகட்கு அவை வேட்குமாறு வகுத்துக் கூறும் சுருதிகளும்,அத்தன்மையவாகிய கற்பசூத்திரங்களும் இன்றியமையாது வேண்டப்படுமாறு போல, வேதத்துள் விதிக்கப்படும் சிவபூசை முதலிய விதிகட்கும் அவற்றை வகுத்துக்கூறும் காமிகம் முதலிய சிவாகமங்கள் இன்றியமையாது வேண்டப்பட்டு நிற்றலின், அவை ஆன்றோரால் தழுவப்படுவது ஒருதலை; ஆதலான் என்க. இது சதுர்வேத தாற்பரிய சங்கிரகத்தில் அரதத்தாசாரியார் கூறியவாற்றான் அறிக. தீக்கை அங்ஙனமாயினும் தீக்கைப்பேறு ஆன்றோரால் தழுவப்படாமையின், அப்பகுதியிற் பிரமாணம் ஆமாறு என்னையெனின், அற்றன்று; சுவேதன், உபமன்னியன், அகத்தியன் முதலியோர்க்குத் தீக்கைப் பேறு காண்டலான் என்க. உபமன்னியன் அகத்தியன் முதலியோர் பால் கண்ணன், இராமன் முதலியோர்க்குத் தீக்கைப்பேறு அரிவஞ்சம் பாரதம் பாத்மபுராணம் முதலியவற்றின் விரித்துக் கூறியவாறும் காண்க. அஃது எல்லாரும் பெறாமை, எல்லாருக்கும் மலபரிபாகம்இன்மையால், பரமகஞ்ச சந்நியாசம் போல, அதற்கு உரிய அதிகாரிகள் சிலரேயாகலான் என்பது. அற்றேல், வாமநூல் முதலாயினவும் பரமசிவனாற் செய்யப்பட்டமையின், காமிகம் முதலியவற்றோடு ஒப்பப் பிரமாணமாதல் வேண்டப்படும் பிறவெனின், படாது; அவற்றுட் கூறும் சுரைக்குடம் தாபித்தல் முதலிய ஆசாரங்கள் வேதத்துள் எடுத்தோதி விலக்கப்பட்டமையின், சவுத்திராமணி யாகத்தில் சுரை ஏற்றல் வேதத்துள் விதிக்கப்படாதாயினும் ஏனையோர்க்கே ஆயவாறு போல, அவையும் ஏனையோர்க்கே உரிய என்பது பெறுதும் ஆகலான், அவையும் அவற்றிற்கு உரிய அதிகாரிகள் வேறுபாட்டால் பிரமாணமாம் எனக்கொள்ளப்படும் என்க. அங்ஙனமாயின், அவற்றுள் கூறும் கிரியைகட்கு வேதநெறியில்தப்பிய மாந்தர் அதிகாரிகள் எனப் பிரித்து வைத்தலான் முரணாதென்க. இது காந்தத்துள் கூறப்பட்டது.