கச்சிக் கச்சாலைக் கடவுளடியைத் துதித்தால் இச்சிக் கச்சாலை யிலாளின்ப மகார்- மேச்சிக்க நித்த நித்தம் விர்த்தியுற்றந் நிட்களத்தைப் பெற்றமுத்தர் பத்தியைச் சித்தத் தளிக்கும் பார். அன்னை வடிவம்மை யொற்றி யந்தரியைச் சிந்தித்தால் பின்னை வடிவம்மை யுற்றுப் பேதுறார்- முன்னைவினைப் பந்தமுந் தவிர்ந்துமேவு சந்தமுந் தவிர்ந்து ஞான சிந்தையுந் தவிர்ந்திடாது தேர்.