பேசலன், இருந்த வள்ளல் உள்ளத்தின் பெற்றி ஓராள்; பூசல் வண்டு அரற்றும் கூந்தல் பொய்ம் மகள், 'புகன்ற என்கண் ஆசை கண்டருளிற்று உண்டோ? அன்று எனல் உண்டோ?' என்னும் ஊசலின் உலாவுகின்றாள்; மீட்டும் ஓர் உரையைச் சொல்வாள்: 47 'எழுத அரு மேனியாய்! ஈண்டு எய்தியது அறிந்திலாதேன்; முழுது உணர் முனிவர் ஏவல் செய் தொழில் முறையின் முற்றி, பழுது அறு பெண்மையோடும் இளமையும் பயனின்று ஏக, பொழுதொடு நாளும் வாளா கழிந்தன போலும்' என்றாள். 48