ஓவியம் வீழ்ந்து வீழ்ந்து புரள்வன ஒப்ப, ஒல்லைக் கோ இயல் கோயில் புக்கான், குருதி நீர்க் குமிழிக் கண்ணான். 	43 மண்டோ தரி வந்து, மைந்தன்மேல் வீழ்ந்து, புலம்புதல் கருங் குழல் கற்றைப் பாரம் கால் தொட, கமலப் பூவால் குரும்பையைப் புடைக்கின்றாள்போல் கைகளால் முலைமேல் கொட்டி, அருங் கலச் சும்மை தாங்க, 'அகல் அல்குல் அன்றி, சற்றே மருங்குலும் உண்டு உண்டு' என்ன, - மயன் மகள் - மறுகி வந்தாள்.	44 தலையின்மேல் சுமந்த கையள், தழலின்மேல் மிதிக்கின்றாள்போல்