தேகத்தின் அறிவின் கண்ணைத் திடமுடன் அறிந்து கொண்டு  மோகத்தின் கனலில் வீழா முனைசுழி வாசி பார்த்தால்  ஏகத்தால் நாகை நாதர் இணையடி சார்வாய் நெஞ்சே  ஓட்டிலே பட்ட பட்சி உழல்கின்ற நெறிபோல் ஆசைக்  கட்டிலே மயங்கி மாறாக் கவலை உற்று அலைந்தாய் நீதான்  நெட்டில் ஏயொடு வாசி நிலைமையாய் நிறுத்தி மேரு  வட்டிலே நாகை நாதர் வாழ்பதி அறிவாய் நெஞ்சே  ஆனைவாய்க் கரும்பு போலும் அரவின் வாய்த் தேரை போலும் 