சுருதியுடன் நித்திரையில் சுபக் கியான இலக்கமதில் நாதன் என் அருகில் நலமாக வந்திருந்து சீதமுடன் எழுப்பிச் செப்பினாரே காரணத்தை காப்பில் ஒரு சீர் கனிவாய் மிகத்திறந்து தாற்பரியமாகச் சாற்றினார் எம்பெருமாள் மகனே இவ்வாய் மொழியை வகுக்கும் காண்டமதுக்கு உகமோர் அறிய ஊணு நீ முதல் காப்பாய் சரிசமனாய் நான் வகுப்பேன் தான் எழுது காண்டமதை