பணிக்கன் வந்து பார்த்ததும் பாரம் இல்லை என்றதும்  இழை அறுந்து போனதும் என்ன மாயம் ஈசனே (167)  சதுரம் நாலு மறையும் எட்டு தானதங்கி மூன்றுமே  எதிரதான வாயு ஆறு எண்ணும் வட்ட மேவியே  உதிரந்தான் வரைகள் எட்டும் எண்ணும் என்சிரசின்மேல்  கதிரதான காயகத்தில் கலந்தெழுந்த நாதமே (168)  நாலொடாறு பத்துமேல் நாலுமூன்றும் இட்டபின்  மேலுபத்து மாறுடனூ மேதிரண்ட தொன்றுமே 