என்னலும் வேடன் எழுந்து வணங்கி "மின்நகை முத்தை விரும்பிய துண்டு; வாழ்வின் துணையாய்ச் சூழ்ந்தேன்" என்றான். மணகமள் நகைமுத்து வாழ்க வாழ்கவே! மணமகன் வேடப்பன் வாழ்க வாழ்கவே!" என்றார் அனைவரும் எழில்மலர் வீசியே! தன்மலர் மாலை பொன்மகட் கிடவும் பொன்மகள் மாலையை அன்னவற் கிடவும்