நீலனை நெடிது நோக்கி, நேமியான் பணிப்பான்: 'நம்தம்- பால் வரும் சேனை தன்னைப் பகைஞர் வந்து அடரா வண்ணம், சால்புற முன்னர்ச் சென்று, சரி நெறி துருவிப் போதி, மால் தரு களிறு போலும் படைஞர் பின் மருங்கு சூழ.' 	49-1 என்று உரைத்து எழுந்த வேலை, மாருதி இரு கை கூப்பி, 'புன் தொழில் குரங்கு எனாது என் தோளிடைப் புகுதி' என்னா, தன் தலை படியில் தாழ்ந்தான்; அண்ணலும், சரணம் வைத்தான்; வன் திறல் வாலி சேயும் இளவலை வணங்கிச் சொன்னான்:	49-2