'அன்னையோ!' மண்டு அமர் அட்ட களிறு அன்னான், தன்னை ஒரு  பெண்டிர் அருளக் கிடந்தது எவன் கொலோ?  ஒண் தொடீ! நாண் இலன் மன்ற; இவன்;  ஆயின், ஏஎ!  'பல்லார் நக்கு எள்ளப்படு மடல்மா ஏறி,  மல்லல் ஊர் ஆங்கண் படுமே, நறு நுதல்  நல்காள் கண்மாறிவிடின்' எனச் செல்வான் - நாம்  எள்ளி நகினும் வரூஉம்; இடை இடைக் 