இராமன் காட்டிற்கு செல்வது நினைத்து தயரதன் புலம்புதல் உணர்வான், அனையாள் உரையால், 'உயர்ந்தான் உரைசால் குமரன் புணரான் நிலமே, வனமே போவானே ஆம்' என்னா; - இணரார் தருதார் அரசன் இடரால் அயர்வான்; 'வினையேன் துணைவா! துணைவா' என்றான்; 'தோன்றால், தோன்றாய்!' என்றான். 54 'கண்ணும் நீராய், உயிரும் ஒழுக, கழியாநின்றேன்; எண்ணும் நீர் நான்மறையோர், எரிமுன் நின்மேல் சொரிய, மண்ணும் நீராய் வந்த புனலை, மகனே! வினையேற்கு