"மால் தரும் பிறவி நோய்க்கு மருந்து" என, வணங்கு, மைந்த! 155 'என் உயிர்க்கு இறுதி செய்தான் என்பதை இறையும் எண்ணாது, உன் உயிர்க்கு உறுதி செய்தி; இவற்கு அமர் உற்றது உண்டேல், பொன் உயிர்த்து ஒளிரும் பூணாய்! பொது நின்று, தருமம் நோக்கி, மன்னுயிர்க்கு உறுதி செய்வான் மலர் அடி சுமந்து வாழ்தி.' 156 வாலி அங்கதனை இராமனிடம் ஒப்புவித்தல் என்றனன், இனைய ஆய உறுதிகள் யாவும் சொல்லி, தன் துணைத் தடக் கை ஆரத் தனையனைத் தழுவி, சாலக்