 உரை விளக்கம் ஈண்டுத் துன்பமாவது, ஊடல் உணர்ப்புவயின் வாராமை. அதற்கு நெஞ்சம் துணையாகாமையாவது, அவளை அன்பிலள் என்று ஒழியாது கூடற்கண்ணே விதும்பல். ஒருதுணையும் இன்மையின், இஃது உற்று விடுதலே உள்ளது என்பதாம். குறள் 1300 (தஞ்சந் )  ( இதுவுமது )  தஞ்சந் தமரல்ல ரேதிலார் தாமுடைய ()  தஞ்சம் தமர் அல்லர் ஏதிலார் தாம் உடைய நெஞ்சந் தமரல் வழி. (10) நெஞ்சம் தமர் அல்வழி.  [தொடரமைப்பு: தாம் உடைய நெஞ்சம் தமர் அல்வழி, ஏதிலார் தமர் அல்லர் தஞ்சம்.]       இதன்பொருள் தாம் உடைய நெஞ்சம் தமர் அல்வழி= தாம் உரித்தாகவுடைய நெஞ்சம், ஒருவர்க்குத் தமர் அல்லாவழி; ஏதிலார் தமர் அல்லர் தஞ்சம்= அயலார் தமர் அல்லராதல் சொல்லவேண்டுமோ, எ-று.