பின்னைநின்று என்னே பிறவி பெறுவதுமுன்னைநன் றாக முயல்தவம் செய்கிலர்என்னைநன் றாக இறைவன் படைத்தனன்தன்னைநன் றாகத் தமிழ்செய்யு மாறே. ஞானத் தலைவிதன் நந்தி நகர்புக்குஊனமில் ஒன்பது கோடி யுகந்தனுள்ஞானப்பா லாட்டி நாதனை அர்ச்சித்துநானும் இருந்தேன்நற் போதியின் கீழே. செல்கின்ற வாறறி சிவமுனி சித்தசன்வெல்கின்ற ஞானத்து மிக்கேள் முனிவராய்ப்பல்கின்ற தேவர் அசுரர்நரர் தம்பால்ஒல்கின்ற வான்வழி யூடுவந் தானே. சித்தத்தின் உள்ளே சிறக்கின்ற நூல்களில்உத்தம மாகவே ஓதிய வேதத்தின்ஒத்த உடலையும் உள்நின்ற உற்பத்திஅத்தன் எனக்குஇங்கு அருளால் அளித்ததே. யான்பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ் வையகம்வான்பற்றி நின்ற மறைப்பொருள் சொல்லிடின்ஊன்பற்றி நின்ற உணர்வுறு மந்திரம்தான்பற்றப் பற்றத் தலைப்படுந் தானே. பிறப்பிலி நாதனைப் பேர்நந்தி தன்னைச்சிறப்பொடு வானவர் சென்றுகை கூப்பிமறப்பிலர் நெஞ்சினுள் மந்திர மாலைஉறைப்பொடுங் கூடிநின்று ஓதலு மாமே. அங்கிமி காமைவைத் தானுடல் வைத்தான்எங்குமி காமைவைத் தான்உலகு ஏழையும்தங்குமி காமைவைத் தான் தமிழ்ச் சாத்திரம்பொங்கிமி காமைவைத் தான்பொருள் தானுமே. அடிமுடி காண்பார் அயன்மால் இருவர்படிகண் டிலர்மீண்டும் பார்மிசைக் கூடிஅடிகண் டிலேன் என்று அச்சுதன் சொல்லமுடிகண்டேன் என்று அயன் பொய்மொழிந் தானே.