கருப்பு வில்லியை அருப்புக் கணை மைந்தனை  உயாவுத் துணையாக வயாவொடும் போகி  ஊர் துஞ்சு யாமத்து ஒரு தனி எழுந்து  வேழம் வேட்டு எழும் வெம் புலி போல  கோயில் கழிந்து வாயில் நீங்கி  ஆய் இழை இருந்த அம்பலம் அணைந்து	 வேக வெந் தீ நாகம் கிடந்த  போகு உயர் புற்று அளை புகுவான் போல 