அகனமர்ந் தீதலி னன்றே முகனமர்ந்  தின்சொல னாகப் பெறின்.  (இதன்பொருள்) அகன் அமர்ந்து ஈதலின் நன்று= நெஞ்சுவந்து ஒருவற்கு வேண்டிய பொருளைக் கொடுத்தலினும் நன்று; முகன் அமர்ந்து இன்சொலன் ஆகப்பெறின்= கண்டபொழுதே முகம் இனியனாய் அதனோடு இனிய சொல்லையும் உடையனாகப் பெறின். பரிமேலழகர் உரைவிளக்கம் இன்முகத்தோடு கூடிய இன்சொல் ஈதல்போலப் பொருள்வயத்தன்றித் தன்வயத்ததாயினும், அறநெஞ்சுடையார்க்கல்லது இயல்பாகவின்மையின், அதனினும் அரிதுஎன்னுங் கருத்தான், 'இன்சொலனாகப்பெறின்' என்றார். திருக்குறள் 93 (முகத்தா)  முகத்தா னமர்ந்தினிது நோக்கி யகத்தானா  மின்சொ லினதே யறம். 