குன்றுபோல் நின்றபடி குப்பன் உரைக்கின்றான்,            [20] கண்ணுக்குள் பாவையே! கட்டமுதை நான் பசியோ டுண்ணப்போம் போதுநீ ஓர்தட்டுத் தட்டிவிட்டாய்! தாழச் சுடுவெய்யில் தாளாமல் நான்குளி்ர்ந்த நீழலைத்தா வும்போது நில்லென்று நீதடுத்தாய்! தொட்டறிந்த கையைத் தொடாதேஎன் றாய்நேற்றுப்        [25] பட்டறிந்த தேகசுகம் விட்டிருக்கக் கூடுவதோ? உன்னோடு பேச ஒருவாரம் காத்திருந்தேன்