செல்லா நிலத்தின் அருளோடு செல்ல, உடல் நின்ற வாளி சிதறுற்று, எல்லாம் அவித்தும் உணர்வோடும் எண்ணி, அறனே விளைக்கும் உரவோன், வல்லான் ஒருத்தன், இடையே படுத்த வடுஆன, மேனி வடுவும்.	264-1 பறவை நாயகன் தான் ஏக, படர் உறு துயரம் நீங்கி, கறவையும் கன்றும் போலக் களிக்கின்ற மனத்தர் ஆகி, இறைவனும் இளைய கோவும் யாவரும் எழுந்து நின்றார்; மறை ஒரு நான்கும், மண்ணும், வானமும், மகிழ்ந்த மாதோ.	270-1 இரு நிலம் கிழிய, பாயும் எறி கடல் இரைப்புத் தீர,