'அளப்ப அரும் வெள்ளச் சேனை நமர் திறத்து அழிந்தது அல்லால், களப்படக் கிடந்தது இல்லை, கவிப் படை ஒன்றதேனும்; இளைப்புறும் சமரம் மூண்ட இற்றை நாள்வரையும், என்னே விளைப்ப அரும் இகல் நீர் செய்து வென்றது, விறலின் மிக்கீர்!	1-1 'இகல் படைத் தலைவர் ஆய எண்பது வெள்ளத்து எண் இல் தொகைப்பட நின்றோர் யாரும் சுடர்ப் படை கரத்தின் ஏந்தி, மிகைப்படும் தானை வெள்ளம் ஈர்-ஐந்தோடு ஏகி, வெம் போர்ப் பகைப் பெருங் கவியின் சேனை படுத்து, இவண் வருதிர்' என்றான்.	1-2