சொல் ஒக்கும் கடிய வேகச் சுடு சரம், கரிய செம்மல், அல் ஒக்கும் நிறத்தினாள் மேல் விடுதலும், வயிரக் குன்றக் கல் ஒக்கும் நெஞ்சில் தங்காது, அப்புறம் கழன்று, கல்லாப்  புல்லர்க்கு நல்லோர் சொன்ன பொருள் என, போயிற்று அன்றே! 49 பொன் நெடுங் குன்றம் அன்னான், புகர் முகப் பகழி என்னும் மன் நெடுங் கால வன் காற்று அடித்தலும், -இடித்து, வானில் கல் நெடு மாரி பெய்யக் கடையுகத்து எழுந்த மேகம், மின்னொடும் அசனியோடும் வீழ்வதே போல-வீழ்ந்தாள். 50