பெண்டு திரௌபதியைத் தொடைமீதில் பு{[பாட பேதம்]: ‘மூளு நற்’ -- கவிமணி} நாணின்றி “வந்திரு” என்றான் -- இந்த நாய்மக னாந்துரி யோதனன் றன்னை, மாணற்ற மன்னர்கண் முன்னே, -- என்றன் வன்மையி னால்யுத்த ரங்கத்தின் கண்ணே,     100 ‘தொடையைப் பிளந்துயிர் மாய்ப்பேன் -- தம்பி