தந்தனை நீ; அது நினக்குச் சான்று' எனா, சுந்தரவில்லியைத் தொழுது, சூழ வந்து, அந்தணன் படையும் நின்று, அகன்று போயதால்.	107 இராமன் அனுமனை மார்புறத் தழுவுதலும், அனுமன் இராமன் திருவடிகளை வணங்குதலும் ஆய காலையின், அமரர் ஆர்த்து எழ, தாயின் அன்பனைத் தழுவினான்,-தனி நாயகன், பெருந் துயரம் நாம் அற, தூய காதல் நீர் துளங்கு கண்ணினான்.	108