பண்டை வண்ணமாய் நின்றனள்; மா முனி பணிப்பான்: 14 அகலிகையை வரலாறு  'மா இரு விசும்பின் கங்கை மண் மிசைக் கொணர்ந்தோன் மைந்த! மேயின உவகையோடு மின் என ஒதுங்கி நின்றாள், தீவினை நயந்து செய்த தேவர்கோன் தனக்குச் செங் கண் ஆயிரம் அளித்தோன் பன்னி; அகலிகை ஆகும்' என்றான். 15 பொன்னை ஏய் சடையான் கூறக் கேட்டலும், பூமி கேள்வன்,  'என்னையே! என்னையே! இவ் உலகு இயல் இருந்த வண்ணம்!