இருளொடு யான் ஈங்கு உழப்ப, என் இன்றிப் பட்டாய்,	 அருள் இலை! வாழி! - சுடர்!	 ஈண்டு நீர் ஞாலத்துள் எம் கேள்வர் இல் ஆயின்,	 மாண்ட மனம் பெற்றார் மாசு இல் துறக்கத்து	 வேண்டிய வேண்டியாங்கு எய்துதல் வாய் எனின்,  யாண்டும் உடையேன் இசை.	 ஊர் அலர் தூற்றும்; இவ் உய்யா விழுமத்துப்	 பீர் அலர் போல பெரியப் பசந்தன -	