ஆறே அருமர பினவே; யாறே சுட்டுநர்ப் பனிக்கும் சூருடை முதலைய; கழைமாய் நீத்தம் கல்பொருது இரங்க, 'அஞ்சுவம் தமியம்' என்னாது, மஞ்சு சுமந்து, 	10 ஆடுகழை நரலும் அணங்குடைக் கவாஅன், ஈர்உயிர்ப் பிணவின் வயவுப்பசி களைஇய, இருங்களிறு அட்ட பெருஞ்சின உழுவை நாம நல்லராக் கதிர்பட உமிழ்ந்த