     பழிப்பில்நின் பாதப் பழந்தொழும் பெய்தி விழப்பழித்து      விழித்திருந் தேனை விடுதிகண்டாய் வெண்மணிப்பணிலம்      கொழித்துமந்தார மந்தாகினி நுந்தும்பந் தப்பெருமை      தழிச்சிறை நீரிற் பிறைக்கலஞ் சேர் தரு தாரவனே. 151      தாரகை போலும் தலைத்தலை மாலைத் தழலரப்பூண்      வீரஎன் தன்னை விடுதிகண்டாய் விடிலென்னைமிக்கார்      ஆரடி யானென்னின் உத்தரகோச மங்கைக்கரசின்      சீரடி யாரடி யானென்று நின்னைச் சிரிப்பிப்பனே. 152