ஆத்திகன்: ஓர் ராஜாவின் கட்டளைப் பத்திரம் வரக்கண்ட மாத்திரத்தில் அவனது செங்கோலின் கீழ் வாழும் குடிகள், அந்நிருபத்தை இரு கையிலும் ஏந்திச் சிரசில் தாங்கிக் கண்ணில் ஒற்றிக்கொண்டு, மனம் நடுங்கி, அதிற்குறித்த வண்ணம் அக்கணமே ஆய்ந்தறிந்து, தாமதியாமல் அம்முறையே செய்வது போல, எப்பொருட்கும் இறைவனாகிய கடவுள் அருளிய கட்டளைப் பத்திரம் என்னும் வேதத்தை அக்கடவுளாகவே பாவித்து, அதிற்சொல்லியபடி யாவருந் தடையின்றிச் செய்யவேண்டியிருப்பதனால், இராஜகட்டளைக்கு ஒப்பிடலாயிற்று. நாத்திகன்: வேதம் என்ன சொல்லுகின்றது? ஆத்திகன்: அது சீவாத்தும பரமாத்தும ஸ்வரூப லக்ஷணம் இப்படிப்பட்டதென்றும், அவ்விரண்டிற்கும் அனாதியாயுள்ள சம்பந்தம் இப்படிப்பட்டதென்றும், அச்சம்பந்தத்திற்கு இடையே சம்பவித்த விரோதம் இன்னதென்றும், அந்த விரோதத்தை நிவர்த்திப்பதற்கு உபாயம் இன்னதென்றும், அவ்வுபாயத்தைச் செய்தவழி அடையும் புருஷார்த்தம் இதுவென்றும் சொல்வதுமன்றி, சகலபுவன சராசரங்களின் உற்பத்தி ஸ்திதி நாசங்களைக் குறித்தும் சாங்கோபாங்கமாகச் சொல்லுகின்றது. அவை விரிக்கிற் பெருகும். மேலும், சகலரும் கடவுளைத் தேடியடைந்து அவருக்கடிமை பூண்டு அவரைத் தொழுவது அவராணையை அதிக்கிரமிக்காமல் நம்பிக்கை கொண்டு அவர் சொன்னவண்ணம் அகப்பற்றுப் புறப்பற்றுக்களை ஒழித்துப் பக்தி வைராக்கியத்தோடு நடக்கவேண்டுமென்றும், அவ்வாறு நடந்தவர்கள், நோயாளியானவன் நல்ல மருத்துவனைத் தேடியடைந்து, அவன் சொல்லினிடத்தில் நம்பிக்கை வைத்து, அவன் கொடுத்த மருந்தையுண்டு, அவன் வைத்த பத்தியபாகந் தவறாதிருந்தால், நோய் நீங்கிச் சரீரம் சொஸ்தமாய் ஆரோக்கியம் பெறுவது போல, பிறவித்துன்பம் அற்றுச் சுகமுற்றுப் பெரும்பேறு பெறுவார்கள் என்றும், ஆணவத்தால் தெய்வக் கட்டளையை மீறி, அந்தத் தெய்வத்தையே நிந்தித்து, அங்குசமில்லாத யானையும், கடிவாளமில்லாத குதிரையும் போல, ஒருவரையு மதியாமல் நினைத்தபடியெல்லாம் தன்னிஷ்டமாய் நடப்பவர்கள் யுக்தாயுக்தந் தெரியாமல், பாவச் செய்கையே பயின்று, யாவராலும் இகழப்பட்டு, இகபரார்த்தங்களை யிழந்து, பற்றுக்கோடின்றி, எரிவாய் நரகத்தில் வீழ்ந்து காலதத்துவமுள்ளவரைக்கும் மாறாத கொடிய வேதனையையே அனுபவிப்பார்களென்றும் சொல்லுகின்றது. நாத்திகன்: சாட்சி யார்? ஆத்திகன்: சான்றோரே. நாத்திகன்: சான்றோரைச் சாட்சி குறித்தீரே, அவர்கள் எத்தன்மையோர்? ஆத்திகன்: அவர்கள் காமமாகிய காட்டை அழித்து, வஞ்சனையாகிய வேரை அகழ்ந்து, பொய்யாகிய புதரை யெரித்து, கடினமாகிய கரம்பு திருத்தி, உண்மையாகிய எருவிட்டு, நெஞ்சமாகிய வயலில் தெய்வபக்தியாகிய விதை விதைத்து, பக்குவமாகிய நீர்பாய்ச்சி, விடயமாகிய பட்டிமாடு முதலியன மேயாமல், சாந்தமாகிய வேலிகோலிக் காத்து, பரமஞானமாகிய பயிர் தழைத்து, கருணையாகிய கதிர் தோன்றி, முத்தியாகிய முழுப்பலன் வாய்க்கப் பெற்றவர்கள். நாத்திகன்: சான்றோர் கடவுளைப்பற்றி என்ன சொல்லுகின்றார்கள்?