செல்வரைப் பின் சென றுபசாரம் பேசித் தினந்தினமும்  பல்லினைக்காட்டி பரிதவியாமல் பரமானந்தத்தின்  எல்லையில் புக்குநல் ஏகாந்த மாய் எனக் காமிடத்தே  அல்லல் அற்று என்றிருப்பேன் ஆலநீழல் அரும் பொருளே (38)  ஊரீர் உமக்கோர் உபதேசம் கேளும் உடம்படங்கப்  போரீர் சமணைக் கழுவேற்று நீற்றைப் புறந் திண்ணையில்  சாரீர் அனந்தலைச் சுற்றத்தை நீங்கிச் சகம்நகைக்க  ஏரீர் உமக்கு அவர் தாமே தருவர் இணையடியே (39) 