தோய் படைத் தொழிலால் யார்க்கும் துயர் துடைத்தானை நோக்கி, வாய் படைத்துடையார் எல்லாம் வாழ்த்தினார், வணக்கம் செய்தார். 	228 இராமனின் தோற்றம் தீ மொய்த்த அனைய செங் கண் அரக்கரை முழுதும் சிந்தி, பூ மொய்த்த கரத்தர் ஆகி விண்ணவர் போற்ற, நின்றான் - பேய் மொய்த்து, நரிகள் ஈண்டி, பெரும் பிணம் பிறங்கித் தோன்றும் ஈமத்துள் தமியன் நின்ற கறை மிடற்று இறைவன் ஒத்தான்	229 அண்டம் மாக் களமும், வீந்த அரக்கரே உயிரும் ஆக,