பொருந்தார் வளம்பெற வாழ்வார்நின் நாமத்தைப் போற்றி நித்தம்  அருந்தா முலைப்பங்கர் என்னாத பாதகர் அம்புவியில்   இருந்தாவ தேது கண்டாய் இறைவா கச்சி ஏகம்பனே (36)  எல்லாம் இறிந்து படித்தே இருந்தெமக் குள்ளபடி  வல்லான் அறிந்துளன் என்றுண ராது மதிமயங்கிச்  சொல்லான் மலைந்துறு சூழ்விதியின்படி துக்கித்துப் பின்  எல்லாம் சிவன்செயலே என்பர் காண்கச்சி ஏகம்பனே (37)  பொன்னை நினைந்து வெகுவாகத் தேடுவார் பூவை அன்னாள் 