வண்ண வண்டு இமிர்ந்து ஆனா வையை வார் உயர் எக்கர்த்  தண் அருவி நறு முல்லைத் தாது உண்ணும் பொழுது அன்றோ-  கண் நிலா நீர் மல்கக் கவவி, நாம் விடுத்தக்கால்  ஒள் நுதால்! நமக்கு அவர் 'வருதும்' என்று உரைத்ததை?  மல்கிய துருத்தியுள் மகிழ் துணைப் புணர்ந்து, அவர்  வில்லவன் விழவினுள் விளையாடும் பொழுது அன்றோ -  'வலன் ஆக, வினை!' என்று வணங்கி, நாம் விடுத்தக்கால்,  ஒளி இழாய்! நமக்கு அவர் 'வருதும்' என்று உரைத்ததை? 