ஏகினான், உலகு அனைத்தும் எவ் உயிர்களும் ஈன்றான். 5-17 'மங்கை பாகனை நோக்கி, முன் மொழிந்தன வருடம் தங்கு மா தவம் புரிதலும், தழல் நிறக் கடவுள் அங்கு வந்து, "நின் கருத்தினை முடித்தும்" என்று அகன்றான்; கங்கையைத் தொழ, காலம் ஐயாயிரம் கழித்தான். 5-18 'ஒரு மடக் கொடி ஆகி வந்து, "உனது மா தவம் என்? பொரு புனல் கொடி வரின், அவள் வேகம் ஆர் பொறுப்பார்? அரன் உரைத்த சொல் வினோதம்; மற்று இன்னும் நீ அறிந்து,