பொய்தல் அழித்துப் போனார் அவர்நம் மையல் மனம்விட்டு அகல்வார் அல்லர். கானல் வேலிக் கழிவாய் வந்து நீநல்கு என்றே நின்றார் ஒருவர் நீநல்கு என்றே நின்றார் அவர்நம் மான்நேர் நோக்கம் மறப்பார் அல்லர். அன்னம் துணையோடு ஆடக் கண்டு நென்னல் நோக்கி நின்றார் ஒருவர்