அருஞ்சொற்பொருள் (வென்றி- வெற்றி; நெடுவேள்- முருகன்; கூழை- குட்டையான; இரும்பிடி- கரியபெண்யானை; கை- துதிக்கை; கரந்து அன்ன- மறைத்தது போன்று; கேழ்- நிறம்; இரும்- கரிய; துறுகல்- துருத்திக்கொண்டுநிற்கும் பாறை; கெழு-பொருந்திய; மலைநாடன்-தலைவன்; வல்லே- விரைவாக; காணிய- காண்பதற்காக.) இப்பாடலின் கருத்து:  "உன்னுடைய மென்மையான தோள்களை மெலியச் செய்த துன்பம், வெற்றிதரும் வேலையுடைய நெடுவேள் முருகனால் வந்தது என்று கூறுவான் வெறியாட்டுநிகழ்த்தும் வேலன். அன்னையும் அதுவே என்று நினைப்பாள். இந்தக் கூத்தைக் காண நம் தலைவன் விரைந்து வந்தால் நலமாயிருக்கும்".  நம் தலைவன் மலைநாடன்; அங்குக்குண்டுக்கற்கள் நிறைந்திருக்கும். அந்தக்குண்டுக் கல்லானது குறுமையான கரியயானை ஒன்று, தன் கையை மறைத்துக்கொண்டு நின்றால் எப்படியிருக்குமோ அப்படித் தோற்றமளிக்கும். அத்தகு கைமறைந்த யானைபோன்ற கரிய குண்டுக் கற்கள் நிறைந்த மலைநாடன் நம்தலைவன். அவன் நம் வீட்டார் செய்யும், இந்தச் சிரிப்பைத்தரும் கூத்தைக்காண விரைந்துவருவானா?- என்கின்றாள். தோழிபேச்சில் பொதிந்துள்ள உள்ளுறை:  தலைவன் நாட்டில் உள்ள கருநிறம்பொருந்திய குண்டுக்கற்கள், சாதாரணமாகப் பார்ப்பார்க்குக் கை (துதிக்கை)மறைத்துக்கொண்டு இருக்கும் கரிய பெண்யானைபோல் இருக்கும். சற்று ஆழமாக நுணுகிப்பார்த்தால்தான் அதுயானை அன்று, கரியகுண்டுப்பாறை என்றுஉண்மைதெரியும். அதுபோலத் தலைவியின் உடம்பில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம் மேலாகப்பார்ப்பவர்க்கு முருகனால் வந்ததுபோல் தெரியும். ஆனால், ஆழ்ந்து பார்த்தால்தான் அது முருகனால்வந்தது அன்று, தலைவனால் -மலைநாடனால்- வந்தது என்பது புரியும். (துறுகல்= துருத்திக் கொண்டிருக்கும் குண்டுப்பாறை) அதனைப்பெண்யானையோடு ஒப்பிட்டதற்குக் காரணம், ஆண்யானை(களிறு) என்றால், தந்தம் இருக்கும். அதன் வெண்மைநிறம், பார்ப்பவர்க்கு அது கரும்பாறைஅன்று, யானையே என்று தெளிவாகக்காட்டிவிடும். பெண்யானைக்கு (பிடி) தந்தம் இல்லை, எனவே சட்டென்று பார்த்தால் அதுயானைபோலத் தெரியும், யானைக்குக் கையிருக்குமே என்றால், அதனால்தான் கையை மறைத்துக்கொண்டு வந்த யானை(கைகரந்து அன்ன கூழை இரும் பிடி) என்கின்றாள் தோழி. அற்புதமான உவமை, உள்ளுறை பொருந்தியது. இதவே சங்கப் பாடலின்  தனிச்சிறப்பு. பாடல் 112 (கௌவை) தலைவி கூற்று