'பொன் ஆர் வலயத் தோளான், கானோ புகுதல் தவிரான்; என் ஆர் உயிரோ அகலாது ஒழியாது; இது, கோசலை கேள்; முன் நாள், ஒரு மா முனிவன் மொழியும் சாபம் உளது' என்று, அந் நாள் உற்றது எல்லாம் அவளுக்கு அரசன் அறைவான். 72 'வெய்ய கானத் திடையே, வேட்டை வேட்கை மிகவே, ஐய, சென்று கரியோடு அரிகள் துருவித் திரிவேன், கையும் சிலையும் கணையும் கொடு, கார் மிருகம் வரும் ஓர் செய்ய நதியின் கரைவாய்ச் சென்றே மறைய நின்றேன். 73