குன்றின் வீழ் குரீஇக் குழாத்தின் குழாம் கொடு குதித்துக் கூடி, சென்று மேல் எழுந்து பற்றி, கைத் தலம் தேயக் குத்தி, வன் திறல் எயிற்றால் கவ்வி, வள் உகிர் மடியக் கீளா, 'ஒன்றும் ஆகின்றது இல்லை' என்று, இரிந்து ஓடிப் போன.	183 நீலன் பொருது தோற்றல் மூலமே மண்ணில் மூழ்கிக் கிடந்தது ஓர் பொருப்பை, முற்றும் காலம் மேல் எழுந்த கால் போல், கையினால் கடிதின் வாங்கி, நீலன், மேல் நிமிர்ந்தது ஆங்கு ஓர் நெருப்பு எனத் திரிந்து விட்டான்;