செல்வல் அத்தை, யானே வைகலும், வல்சி இன்மையின் வயின்வயின் மாறி, இல்எலி மடிந்த தொல்சுவர் வரைப்பின், பாஅல் இன்மையின் பல்பாடு சுவைத்து, முலைக்கோள் மறந்த புதல்வனொடு, மனைத் தொலைந்திருந் தவென்வாள் நுதற் படர்ந்தே. 212 யாம் உம் கோமான்?  பாடியவர்: பிசிராந்தையார். 