நண்ணிய பிரிவு செய்த நவையினார் நவையில் உள்ளத்து, எண்ணியது அறிதல் தேற்றாம்; இமைத்தில, இராமன் என்னும் புண்ணியன் கண்ணும், வன் தோள் தம்பி கண் போன்ற அன்றே. 5 'வண்டு உளர் கோதைச் சீதை வாள் முகம் பொலிய வானில் கண்டனென்' என்று, வீரற்கு, ஆண்டு ஒரு காதல் காட்ட, தண் தமிழ்த் தென்றல் என்னும் கோள் அராத் தவழும் சாரல், விண் தலம் விளக்கும் செவ்வி வெண் மதி விரிந்தது அன்றே. 6 களியுடை அனங்கக் கள்வன் கரந்து உறை கங்குற்காலம்