கல்லாமை கற்ற கயவர் தம்பால் ஒரு காலத்திலும்  செல்லாமை வைத்த திரிபுரை பாதங்கள் சேர்மின்களே.  ஏ, வறிஞர்களே! நீங்கள் வறுமையால் பாதிக்கப்பட்டு, ஒருவரிடத்திலே பொருளுக்காகச் சென்று, அவர்கள் உங்களை இழிவு படுத்தாமல் இருக்க வேண்டுமா? என் பின்னே வாருங்கள். முப்புர நாயகியின் பாதங்களையே சேருங்கள். தவத்தையே செய்யாத பழக்கமுடைய கயவர்களிடத்திலிருந்து என்னைத் தடுத்தாட் கொண்டவள் அவளே!  மின் ஆயிரம் ஒரு மெய் வடிவு ஆகி விளங்குகின்றது  அன்னாள், அகம் மகிழ் ஆனந்தவல்லி, அருமறைக்கு  முன்னாய், நடு எங்கும் ஆய், முடிவு ஆய முதல்விதன்னை  உன்னாது ஒழியினும், உன்னினும், வேண்டுவது ஒன்று இல்லையே.   அபிராமி! நீ ஆயிரம் மின்னல்கள் சேர்ந்தாற் போன்ற வடிவுடையவள்! தன்னுடைய அடியவர்களுக்கு அகமகிழ்ச்சி தரக்கூடிய ஆனந்த வல்லி! அருமையான வேதத்திற்கு தொடக்கமாகவும் நடுவாகவும், முடிவாகவும் விளங்கும் முதற் பொருளானவள்! உன்னை மானிடர் நினையாது விட்டாலும், நினைத்திருந்தாலும், அதனால் உனக்கு ஆகக்கூடிய பொருள் ஒன்றும் இல்லையே! 