இனம் தொடர்ந்து உடன் வர, ஏகினாள் என்ப- நினைந்ததும் மறந்ததும் இலாத நெஞ்சினாள்.	12 இரக்கமும் தருமமும் துணைக்கொண்டு, இன் உயிர் புரக்கும் நன் குலத்து வந்து ஒருவன் பூண்டது ஓர் பரக்கழி ஆம் எனப் பரந்து, நீண்டதால்- அரக்கியர் வாய் திறந்து அரற்றும் ஓதையே.	13 நூபுரம் புலம்பிட, சிலம்பு நொந்து அழ, கோபுரம்தொறும் புறம் குறுகினார் சிலர்;