உன்னை நினைந்துள்ளே உறங்குவதும் எக்காலம் (214)  இணை பிரிந்த போதில் அன்றி இன்பமுறும் அன்றிலைப் போல்  துணை பிரிந்தபோது அருள் நூல் தொடர்ந்துகொள்வது எக்காலம் (215)  ஆட்டம் ஒன்றும் இல்லாமல் அசைவு சற்றும் காணாமல்  தேட்டம் அற்ற வான் பொருளைத் தேடுவதும் எக்காலம் (216)  முன்னை வினையால் அறிவு முற்றாமல் பின் மறைந்தால்  அன்னை தனைத்தேடி அமுதுண்பது எக்காலம் (217)  கள்ளுண்டவர் போல் கனிதரும் ஆனந்தம் அதால் 