தேசத்தார் அரசன் மைந்தன் இடை இருள் சேர்ந்து நின்றே, ஏசத்தான் இரங்கி, ஏங்கி, "உலகு எலாம் எரிப்பென்" என்றான்;- வாசத் தார் மாலை மார்ப!-வான் உறை கலுழன் வந்தான்;	294 'அன்னவன் வரவு காணா, அயில் எயிற்று அரவம் எல்லாம் சின்னபின்னங்கள் ஆன; புண்ணொடும் மயர்வு தீர்ந்தார்; முன்னையின் வலியர் ஆகி, மொய்க் களம் நெருங்கி, மொய்த்தார்; இன்னது நிகழ்ந்தது' என்றார், அரக்கன் ஈது எடுத்துச் சொன்னான்:	295 இராவணன் கூற்று