இந்துவொன் றிரவியொன்று வன்னியொன்று  பெருக்கின்ற வீசனுக்குச் சூட்ச முந்தான்  பிருதிவியே தூலமெனப் பேசலாகும்  கருக்கொண்ட யோனியிலே நாலு பேதம்  கருதையிலே யெழு தோற்றம் காண லாகும்  உருக்கொண்ட சீவசெந்தும் அனேக முண்டாம்  உற்றுப்பார் அண்டபிண்டம் உண்மை தானே தானாக நின்றதுவே பாரு மாச்சு 