சாந்த மரத்தின், இயன்ற உலக்கையால்,  ஐவன வெண் நெல் அறை உரலுள் பெய்து, இருவாம்,  ஐயனை ஏத்துவாம் போல, அணிபெற்ற  மை படு சென்னிப் பய மலை நாடனைத்  தையலாய்! பாடுவாம் நாம்;  தகையவர் கைச் செறித்த தாள் போலக் காந்தள்  முகையின் மேல் தும்பி இருக்கும் - பகை எனின்,  கூற்றம் வரினும் தொலையான், தன் நட்டார்க்குத் 