கால் தெண்டனிட்ட கனங் குழலாளை யென்கண் மணியைத் தேன் தொண்டை வாய்ச்சியைத் தென்கூடல் வாழ்சிறு  பெண்பிள்ளையை யான் தெண்டனிட்ட பொழுதே  இயமம் எனக்குமடி யேன் தெண்டனிட்ட விண்ணப்பம் என்றோலை யெழுதுவனே. (19) மற்றோர் ஒருவரைக் கண்டது உண்டோ சத்திய வாசகராய் உற்றோர் கழஞ்சு வெண்ணெய்க் கீன்றதாய்க் கொருகோடி பொய்கள் சொற்றேனுந் தாழைமலர் சாட்சி யென்று சொன்னோனும் அல்லால் கற்றோர்கள் வம்மின்கள் சென்மன்கள் போமின் களந்தையிலே. (20)