மிக்க தன் காமமும் ஒன்று என்ப; அம் மா	 புது நலம் பூ வாடி அற்று, தாம் வீழ்வார்	 மதி மருள நீத்தக்கடை.	 என்னையே மூசிக், கதுமென நோக்கன்மின்; வந்து  கலைஇய கண், புருவம், தோள், நுசுப்பு, ஏஎர்	 சில மழை போல் தாழ்ந்து இருண்ட கூந்தல், அவற்றை  விலை வளம் மாற அறியாது, ஒருவன்	 வலை அகப்பட்டது - என் நெஞ்சு.	