 'கோதை ஆயமும் அன்னையும் அறிவுறப்,	 போது எழில் உண் கண் புகழ் நலன் இழப்பக்,	 காதல் செய்து அருளாது துறந்தார் மாட்டு, ஏது இன்றிச்,	 சிறிய துனித்தனை; துன்னா செய்து அமர்ந்தனை;  பலவு நூறு அடுக்கினை; இனைபு ஏங்கி அழுதனை;  அலவலை உடையை' என்றி - தோழீ !	 கேள் இனி;	 மாண் எழில் மாதர் மகளிரோடு அமைந்து அவன்	