ஊத்தாடிப் பையலுக்கோ மகளே மயல் கொண்டனையே. (17) கானவர் தான்றினை கொய்தனரோ கண்ட கண்ணலவோ தேனமர் வண்டினங்காள் கிள்ளைகாள் செழுங்கானை விட்டுப் போனவன் றானல்லவோ நெடுங்கானிப் புனமல்லவோ நானவன் றானல்லவோ சொல்ல வேண்டு நடுக் கண்டதே. (18) தாராளனெங் கடிரு நின்றைச் சேடன் சயிலத்தின் பால் நீரார் முகிற்குழற் பெண் பேதையை விட்டுநீ பிரிந்தால் சீராமனில்லை யமுதில்லை யஞ்சனைச் செல்வனில்லை