9 'என்மீது நின்று, என்னைக் கொல், ஏனெனில் மரணவேதனையில் நான் சிக்கியுள்ளேன். ஆனால் என் உயிர் இன்னும் ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கிறது' என்று அவர் என்னிடம் கூறினார். 10 நான் அவர்மீது நின்று அவரைக் கொன்றேன். ஏனெனில் விழுந்தபின்பு அவர் உயிர் பிழைக்கமாட்டார் என நான் அறிவேன். அவரது தலையில் இருந்த மகுடத்தையும் கையிலிருந்த காப்பையும் எடுத்துக்கொண்டு, என் தலைவராகிய உம்மிடம் வந்துள்ளேன்" என்று கூறினான். 11 தாவீது தம் ஆடைகளைப் பற்றிக் கிழித்தார். அவரோடு இருந்தவர்களும் அவ்வாறே செய்தனர். [1] 12 சவுலுக்காகவும், அவருடைய மகன் யோனத்தானுக்காகவும் ஆண்டவரின் மக்களுக்காகவும் இஸ்ரயேல் வீட்டாருக்காகவும் அவர்கள் அழுது புலம்பி மாலை வரை நோன்பு இருந்தார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் வாளால் மடிந்துவிட்டார்கள். 13 தாவீது தமக்குச் செய்தி கொண்டுவந்த இளைஞனிடம், "நீ எங்கிருந்து வருகிறாய்?" என்று மீண்டும் வினவ, "நான் ஒரு வேற்றினத்தான், அமலேக்கியன்" என்று மறுமொழி கூறினான். 14 "ஆண்டவரால் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்டவரைக் கையோங்கிக் கொலை செய்ய நீ அஞ்சாதது ஏன்?" என்று தாவீது அவனைக் கேட்டார். 15 பின்பு தாவீது இளைஞன் ஒருவனைக் கூப்பிட்டு, "போ, அவனை வெட்டு" என்றார். அந்த இளைஞன் அவனை வெட்டி வீழ்த்த, அவன் இறந்தான். 16 "உன் இரத்தம் உன் தலைமேல் இருக்கட்டும். ஏனெனில் 'ஆண்டவரால் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்டவரை நான் கொன்றேன்' என்று உன் வாயே உனக்கு எதிராகச் சான்று சொல்லிவிட்டது" என்று தாவீது அவனை நோக்கிக் கூறினார்.