 கன்னமறைக் குந்தாடி யுடைய தாத்தா, கண்ணொத்த பையனொடு செல்வ தைப்போல்  தன்மகனின் கணக்காயர் சீனி வாழும் தனிவீட்டை நோக்கியே விரைந்து சென்றாள்!  "உன்மகனின் நிலைஎன்ன" என்றாள் அன்னம்; "ஊர்மீட்கச் சாகட்டும்" என்றாள் ஆத்தா!   "கண்ணெடுத்தும் பார்த்தோமா கைவா ளோடு கடும்போரில் தனியாகக் கிடந்த சேயை?  பெண்ணெடுத்து வளர்த்திட்டாள்; அதனா லேதன் பிள்ளைஉயிர் போவதையும் பெற்ற தாய்தான்  எண்ணவில்லை என்றுலகம் உனைப் பழிக்கும்; என்னால்தான் இப்பழியென் றெனைப்ப ழிக்கும்!  மண்ணெடுத்துச் சுட்டிடுசெங் கல்லோ, அன்றி மலைக்கல்லோ உன்னெஞ்சம்" என்றாள் அன்னம். இயல் 26 