நெஞ்சிற் கவலை நிதமும் பயிராக்கி, அஞ்சி உயிர்வாழ்தல் அறியாமை;-தஞ்சமென்றே வையமெலாங் காக்கும் மஹாசக்தி நல்லருளை ஐயமறப் பற்றல் அறிவு வையகத்துக் கில்லை,மனமே!நினக்குநலஞ் செய்யக் கருதியிவை செப்புவேன்-பொய்யில்லை எல்லாம் புரக்கும் இறைநமையுங் காக்குமென்ற  சொல்லால் அழியும் துயர்.