போரிட்டு மைந்தர் கண்மனஞ் சூறையிட்டு மேற்புளகித்து வச்சிராத் தப் புதுச்செப்பினைத் தோழமைக் கொண்டு பொன்னினைப் பொடியா வராவி மீதிற் பொட்டிட்ட தென்னவே தேமல் படர்ந்து செம்பொன் சரிகை வேலையிட்டுப் புனைதரு ரவிக்கையை யிறுக்கிக் கிழித்துப் புறப்பட்டு வாசனைப்பூந் தாரிட்டு வரவரப் பளபளப்பாகி உயர் தங்கக் கிணத்தை யொத்துச் சந்தனம் புநுகு கஸ்தூரி கர்ப்பூரம் சவாது குங்குமம் அணிந்து சந்த்ரகாவிச் சேலைவல்ல வாட்டுக் குட்டதும்பி யண்ணாந் திடையினிற் தாங்காதெனக் கனத்தோங்கி மன்மதனும் சலாமிட்டு நிற்கவுந்தான்