திணங்கு தானவர் உதித்தனர் இமையவர் கலங்க.	27 166	 மீள மற்றவர் தம்மையும் நிறுவிவே றுள்ள சூளி கைப்பெரு மண்டபந் தொறுந்தொறும் ஏகி வாளி வல்லியம் புரவிமான் ஒரிஎண் கேனங் கூளி ஆதியாம் விலங்கின துருவெலாங் கொண்டார்.	28 167	 இறுதி யில்லதோர் விலங்கின துருவுகொண் டிரவின் புறம தாகிய புலரிசேர் வைகறைப் பொழுதின் முறையின் மாயையும் முனிவனும் ஆகியே முயங்கி