அழுதனர், அழுதாள் உடன்நம் அமுதும்  (200) ஆசி பேசியங் ககலுங் காலை ஏதோ யந்திரம் எழுதிவைத் திடவோர் அறையுட னங்கணந் திறவுகோ லோடு தமக்கென வேண்டினர், அளித்தன முடனே நமக்கதி னாலென்? நாமறி யாததோ? என்னோ அறியேன் இந்நோய் விளைவு? (சீவகனும் செவிலியும் போக)