களங்கற்ற புத்தி தன்னைக் காமந்தான் மூடிக்கொண்டு  விளங்கத் தான் செய்வதில்லை மெய்யறி விளக்கை ஏற்றி  முழங்கத்தான் நாகை நாதர் முழுமொழி பகர்வாய் நெஞ்சே  மண்ணதை எடுத்து நீரால் வகையுடன் பிசைந்து பாண்டம்  பண்ணியே கனலால் சுட்டுப் பாதையென்பது தான் விட்டே  அண்ணலார் வாய் ஆகாசம் அடைந்த ஐம்பூதக் கூட்டை  விண்ணமால் நாகை நாதர் விளையாட்டு என்று அறிவாய் நெஞ்சே  கண்ணாடி தன்னில் ஏற்றும் காரண உருவம் போல