வாள் பொரு வானத்து, அரவின் வாய் கோட்பட்டுப்	 போதரும் பால் மதியும் போன்ம்!	 ஆங்க, ஏறும் பொதுவரும் மாறுற்று, மாறா	 இரு பெரு வேந்தரும் இகலி கண்ணுற்ற	 பொரு களம் போலும், தொழூஉ;	 வெல் புகழ் உயர்நிலைத் தொல் இயல் துதை புதை துளங்கு இமில்  நல் ஏறு கொண்ட, பொதுவன் முகன் நோக்கிப்,	 பாடு இல, ஆய மகள் கண்.	