முப்பாழும் பாழாய் முதல்பாழும் நிற்றுளா யப்பாலும் பாழா யன்புசெய்த தெக்காலம்	136 மனத்தையொரு வில்லாக்கி வான்பொறியை நாணாக்கி யெனதறிவை யம்பாக்கி யெய்வதினி யெக்காலம்	137 என்னை யிறக்கவெய்து யென்பதியை யூடழித்த யுன்னை வௌியில்வைத்து யொளித்துநிற்ப தெக்காலம்	138 சீயென் றெழுத்தில் சிறந்துநின்ற வான்பொருளை நீயென்று கண்டு நிலைபெறுவ தெக்காலம்	139