'தறை அடித்ததுபோல் தீராத் தகைய, இத் திசைகள் தாங்கும் கறையடிக்கு அழிவு செய்த கண்டகன் நெஞ்சம், உந்தன் நிறை அடிக் கோல வாலின் நிலைமையை நினையும் தோறும், பறை அடிக்கின்ற அந்தப் பயம் அறப் பறந்தது அன்றே? 150 'குல வரை, நேமிக் குன்றம், என்று வான் உயர்ந்த கோட்டின் தலைகளும், நின் பொன் - தாளின் தழும்பு, இனி, தவிர்ந்த அன்றே? மலை கொளும் அரவும், மற்றும், மதியமும், பலவும் தாங்கி, அலை கடல் கடைய வேண்டின், ஆர் இனிக் கடைவர்? - ஐயா! 151