தானே உடையன், தனி மாயையினால்; யானே உயிர் உண்பல்" எனக் கனலா, வான் ஏழும் நடுங்கிட, வந்தனனால்.	117 'வந்தானை வணங்கி, "என் மன் உயிர்தான் எந்தாய்! கொள எண்ணினையேல், இதுதான் உம் தாரியது அன்று; உலகு யாவும் உடன் தந்தார் கொள நின்றது தான்" எனலும்,	118 '"ஏவரே உலகம் தந்தார்? என் பெயர் ஏத்தி வாழும்