கண்ணுள் மணியாகிக் காரணமாய் நின்றான்  மண்ணும் உயிர்பதியு மாறு  விண்டேனே ஞானம் வெளியாக முப்பத்தி  ரண்டில் அறிவீர் நலம்  நேத்திரத்தைக் காகம்போல் நிச்சயமாய் நிற்க  ஆத்துமத்தில் ஆனந்த மாம்       உலகில் அறிந்தோர் ஒருநாளும் மாளார்  பலநினைவை விட்டுநீ பார் 