நின்னை யெவரும் “நிறுத்தடா” என்பதிலர். என் செய்கேன்?’ என்றே இரைந்தழுதாள். பாண்டவரை மின்செய் கதிர்விழியால் வெந்நோக்கு நோக்கினாள். மற்றவர் தாம்முன்போல் வாயிழந்து சீர்குன்றிப் பற்றைகள்போல் நிற்பதனைப் பார்த்து, வெறிகொண்டு் ‘தாதியடி தாதி!’ யெனத் துச்சாதனன் அவளைத்  தீதுரைகள் கூறினான். கர்ணன் சிரித்திட்டான். சகுனி புகழ்ந்தான். சபையினோர்? வீற்றிருந்தார்!