மேனியது மெல்லழகும் வெட்கமும் கொண்ட அவர் தானமாய்ப் பசலை, நோய் தந்தகன்றார் அம்மம்ம 1183	3 மனமெல்லாம் அவர்நினைவு வாயெல்லாம் அவர்திறமை வனப்பெல்லாம் பசப்பூர்ந்த மாயமென்ன அம்மம்ம 1184	4 இங்கில்லை அங்கில்லை இடையிலதோ செல்கின்றார் பொங்கிவரும் பசப்பழிவு பொல்லாத தம்மம்ம 1185	5 ஒளிபோன உடனேயே உள்ளேறும் இருளைப்போல்  அளியணைப்பு விலகியதும் பசப்பேறும் அம்மம்ம 1186		6