இருவரும் போர்க்களத்தில் மாண்டனர் என்று பாடல் கூறுகிறது. பாரதப் போரில் நூற்றுவர் மட்டுமே மாண்டனர் ஐவர் நாடாண்டனர் என்பது இங்கு நினைவுகூரத் தக்கது. சங்ககால அறிவியல் ஐம்பெரும்பூதம் என்பதை பஞ்சபூதம் என்பர். நிலம், விசும்பு, வளி, தீ, நீர் என அவை இங்குக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மண்ணின் திணிவே நிலம். நிலம் விசும்பை ஏந்திக்கொண்டுள்ளது. விசும்பை வளி தடவுகிறது.வளிக்காற்றில் தீ பொருந்தியுள்ளது. தீயோடு முரண்பட்டது நீர். (இந்த இரண்டு மட்டும் இணையினும் விலகிவிடும்.) நிலம் தாங்கும் ஆற்றல் கொண்டது. விசும்பு நிலத்தை வளைத்துக்கொண்டுள்ளது. காற்று வலிமை உடையது. (மூச்சை இழுத்துக் கட்டிக்கொண்டுதான் பலுவைத் தூக்குகிறோம்) நீர் கொடையாக வழங்கப்படும் பொருள். (வழங்கப்படாத நிலைமையும் உண்டு). இக்கால அறிவியல் விசும்பில் நிலம் மிதக்கிறது. நிலத்தில் உள்ள வளி உயிரினங்களை வாழச்செய்யும். தீ விண்மீன்களின் மூச்சு. இதன் எதிரி நீர். உவவுமதி உருவின் ஓங்கல் வெண்குடைநிலவுக்கடல் வரைப்பின் மண்ணகம் நிழற்ற,ஏம முரசம் இழுமென முழங்க,நேமி யுய்த்த நேஎ நெஞ்சின்,தவிரா ஈகைக், கவுரியர் மருக!செயிர்தீர் கற்பின் சேயிழை கணவ!பொன் னோடைப் புகர் அணிநுதல்துன்னருந் திறல் கமழ்கடா அத்துஎயிரு படையாக, எயிற்கதவு இடாஅக்கயிறுபிணிக் கொண்ட கவிழ்மணி மருங்கில்.பெருங்கை யானை இரும்பிடர்த் தலையிருந்துமருந்தில் கூற்றத்து அருந்தொழில் சாயாக்கருங்கை ஒள்வாள் பெரும்பெயர் வழுதி!நிலம் பெயரினும், நின்சொற் பெயரல்;பொலங் கழற்காற்,புலர் சாந்தின்விலங் ககன்ற வியன் மார்ப!ஊர் இல்ல, உயவு அரிய,நீர் இல்ல, நீள் இடைய,பார்வல் இருக்கைக், கவிகண் நோக்கிற்,செந்தொடை பிழையா வன்கண் ஆடவர்அம்புவிட, வீழ்ந்தோர் வம்பப் பதுக்கைத்திருந்துசிறை வளைவாய்ப் பருந்திருந்து உயவும்உன்ன மரத்த துன்னருங் கவலை,நின்நசை வேட்கையின் இரவலர் வருவர்! அதுமுன்னம் முகத்தின் உணர்ந்து, அவர்இன்மை தீர்த்தல் வன்மை யானே.