"வண்டூதைம் பாலி" (286) என்றார் முன்னும். பாலிகை - கீழுதடு. மட்டு - தேன். பருவரல் வீட - துன்பம் கெட. கொண்டலே சொரி. கலைசைக் கோவை முற்றிற்று. காப்பு நேரிசை வெண்பா  பாசத் தளையறுத்துப் பாவக் கடல்கலக்கி நேசத் தளைப்பட்டு நிற்குமே - மாசற்ற