உருளைத் தனி உய்த்து, ஒரு கோல் நடையின் கடை காண் உலகம் பொருள் அற்றிட முற்றுறும் அப் பகலில் புகுதற்கு என்றோ, அருளக் கருதிற்று இதுவோ? அரசர்க்கு அரசே!' என்னும். 31 'திரை ஆர் கடல் சூழ் உலகின் தவமே! திருவின் திருவே! நிரை ஆர் கலையின் கடலே! நெறி ஆர் மறையின் நிலையே! கரையா அயர்வேன்; எனை, நீ, கருணாலயனே! "என்?" என்று உரையா இதுதான் அழகோ? உலகு ஏழ் உடையாய்!' என்னும். 32 'மின் நின்றனைய மேனி, வெறிதாய் விட நின்றது போல்