ஏயர் கொற்ற மிவன்வயிற் கொடுத்துப் பெறலரும் பெருந்தவத் துறுபயன் கொள்வலென் றாய்புகழ் முனிவனொடு தேவியை யிரந்து    140 செருமிகு குருசிறன் மருமகற் றழீஇ நீல யானை நின்றது பண்ணிக் கோல வெருத்தங் குலவ வேற்றி வளநகர் புக்குத்தன் னுளமனைக் கெல்லாம் உதயண னிறையென வறிவரச் சாற்றி     145