பேதையை மன்ற பெரிது' என்றேன்; 'மாதராய்!	 ஐய பிதிர்ந்த சுணங்கு அணி மென் முலை மேல்	 தொய்யில் எழுதுகோ மற்று?' என்றான்; 'யாம் பிறர்	 செய் புறம் நோக்கி இருத்துமோ? நீ பெரிது	 மையலை மாதோ; விடுக' என்றேன். தையலாய்!	 சொல்லிய ஆறு எல்லாம் மாறு மாறு யான் பெயர்ப்,  அல்லாந்தான் போலப் பெயர்ந்தான் அவனை நீ	 ஆயர் மகளிர் இயல்பு உரைத்து, எந்தையும்	