மெய்யது ஆயது; வியல் இடப் பெரும் பரம் விசித்த தொய்யல் மா நிலச் சுமை உறு சிறை துறந்து, இனி யான் உய்யல் ஆவது ஓர் நெறி புக, உதவிட வேண்டும். 61 '"உரிமை மைந்தரைப் பெறுகின்றது, உறுதுயர் நீங்கி, இருமையும் பெறற்கு" என்பது பெரியவர் இயற்கை; தருமம் அன்ன நின் -தந்த யான், தளர்வது தகவோ? கருமம் என்வயின் செய்யின், என் கட்டுரை கோடி. 62 'மைந்த! நம் குல மரபினில் மணி முடி வேந்தர்,