நாள்தோறும் மன்னவன் நாட்டில் தவநெறிநாள்தோறும் நாடி அவன்நெறி நாடானேல்நாள்தோறும் நாடு கெடுமூட நண்ணுமால்நாள்தோறும் செல்வம் நரபதி குன்றுமே. வேட நெறிநில்லார் வேடம்பூண் டென்பயன்வேட நெறிநிற்பார் வேடம்மெய் வேடமேவேட நெறிநில்லார் தம்மை விறல்வேந்தன்வேட நெறிசெய்தால் வீடது வாமே. மூடங் கெடாதோர் சிகைநூல் முதற்கொள்ளில்வாடும் புவியும் பெருவாழ்வு மன்னனும்பீடுஒன் றிலனாகும் ஆதலாற் பேர்த்துணர்ந்துஆடம் பரநூல் சிகையறுத் தால்நன்றே. ஞானமி லாதார் சடைசிகை நூல்நண்ணிஞானிகள் போல நடிக்கின் றவர் தம்மைஞானிக ளாலே நரபதி சோதித்துஞானமுண் டாக்குதல் நலமாகும் நாட்டிற்கே. ஆவையும் பாவையும் மற்றுஅற வோரையும்தேவர்கள் போற்றும் திருவேடத் தாரையும்காவலன் காப்பவன் காவாது ஒழிவனேல்மேவும் மறுமைக்கு மீளா நரகமே. திறந்தரு முத்தியும் செல்வமும் வேண்டின்மறந்தும் அறநெறி யேஆற்றல் வேண்டும்சிறந்தநீர் ஞாலம் செய்தொழில் யாவையும்அறைந்திடில் வேந்தனுககு ஆறில் ஒன் றாமே. வேந்தன் உலகை மிகநன்று காப்பதுவாய்ந்த மனிதர்கள் அவ்வழி யாநிற்பர்போந்திவ் வுலகைப் பிறர்க்கொள்ளத் தாங்கொள்ளப்பாய்ந்த புலியன்ன பாவகத் தானே. கால்கொண்டு கட்டிக் கனல்கொண்டு மேலேற்றிப்பால்கொண்டு சோமன் முகம்பற்றி உண்ணாதோர்மால்கொண்டு தேறலை உண்ணும் மருளரைமேல்கொண்டு தண்டஞ்செய் வேந்தன் கடனே.