கருந்தடங் கண்ணி கைம்மைகூ றின்று   கணவன் இறந்த பின் மனைவி கைம்மைக் கோலத்துடன் வாழ்வது பற்றிக் கூறுவது.  கலந்தவனைக் கூற்றங் கரப்பக் கழியா  தலந்தினையு மவ்வளைத் தோளி – உலந்தவன்  தாரொடு பொங்கி நிலனசைஇத் தான்மிசையும்  காரடகின் மேல்வைத்தாள் கை.  கணவனைக் கூற்றம் கொண்டது என்று வருந்தும் மனைவி கீரைகளைத் தின்று கொண்டு வாழ்கிறாள். தலைப்பெயனிலை 