மரக்கண்ணோ மண்ஆள்வார் கண்ணென் – றிரக்கண்டாய் வாள்உழுவை வெல்கொடியான் வண்புனல்நீர் நாடற்கென் தோள்அழுவம் தோன்றத் தொழுது. – 42 வரக்கண்டு நாணாதே வல்லையால் நெஞ்சே மரக்கண்ணோ மண்ஆள்வார் கண் என்று இரக்கண்டாய் வாள் உழுவை வெல்கொடியான் வண் புனல்நீர் நாடற்கு என் தோள் அழுவம் தோன்றத் தொழுது.  வெல்லும் புலிக்கொடியான், வளமையான ஆற்றுப்புனல் பாயும் நாடன், சோழன் உலா வரக் கண்டு, பெண்மை உணர்வோடு நாணியிருக்க உன்னால் முடியுமா? முடியாதே. அதனால், நெஞ்சே! நாணாமல் அவனைக் கண்டு இர. உன் கண் என்ன மரத்தாலான கண்ணா (இரக்கம் இல்லாத கண்ணா) என்று கேட்டு இர (கண்ணோட்டத்துடன் இரக்கம் காட்டும்படிப் பிச்சை கேள்) | வாள் உழுவை = கண்ணைக் கவரும் ஒளி மிக்க புலி. பேயோ பெருந்தண் பனிவாடாய் பெண்பிறந்தா ரேயோ உனக்கிங் கிறைக்குடிகள் – நீயோ களிபடுமால் யானைக் கடுமான்தேர்க் கிள்ளி