காலையில் இரவியைத் தொழுதவுடன், பொங்குவீர் அமிழ்தெனவே-அந்தப் புதுமையி லேதுயர் மறந்திருப்பேன். மாதமொர் நான்காய்நீர்-அன்பு வறுமையி லேயெனை வீழ்த்திவீட்டீர்; பாதங்கள் போற்றுகின்றேன் என்தன் பாவமெலாங் கெட்டு ஞானகங்கை நாதமொ டெப்பொழுதும்-என்தன்