ஆற்று வெள்ளம் போல அளாவினையே நெஞ்சமே (16)  நீர்க்குமிழி வாழ்வைநம்பி நிச்சயம் என்றே எண்ணிப்  பாக்களவாம் அன்னம் பசித்தோர்க்கு அளியாமல்  போர்க்குள் எமதூதன் பிடித்திழுக்கும் அப்போது  ஆர்ப்படுவார் என்றே அறிந்திலையே நெஞ்சமே (17)  சின்னஞ்சிறு நுதலாள் செய்த பல வினையால்  முன் அந்த மார்பின் முளைத்த சிலந்தி விம்மி  வன்னம் தள தளப்ப மயங்கி வலைக்குள்ளாகி 