முந்தையின் வெம்பொறி மூவி ரண்டவாய் வந்து முன் குறுகலும் மகிழ்ந்து நோக்கினான்.	65 916	 ஆதகு காலையில் அமரர் தங்களுள்  ஓதகு செயலிலா உலவைத் தேவையும் மூதகு தீயையும் முகத்தை நோக்குறா மேதகு கருணையால் விமலன் கூறுவான்.	66 917	 நீங்களிச் சுடர்களை நெறியிற் றாங்கியே வீங்குநீர்க் கங்கையில் விடுத்திர் அன்னவை