மகிழவரு வேளூரி லன்பர்பவ ரோகமற வளர் வயித்திய நாதனே. (09) பாடல் 10 (கற்பவையெலாங்) கற்பவை யெலாங்கற் றுணர்ந்தபெரி யோர்தமைக் காண்பதே யருமை யருமை கற்பதரு மிடியனிவ னிடையடைந் தாலெனக் கருணையா லவர் வலியவந் திற்புற னிருப்பவது கண்டுமந் தோகடி தெழுந்துபோய்த் தொழுது தங்கட் கியலுறுதி வேண்டாது கண்கெட்ட குருடர்போல் ஏமாந் திருப்ப ரிவர்தாம் பொற்பி னறுசுவை யறியு மறிவுடைய ரன்றுமேற் புல்லாதி யுணுமுயிர்களும் போன்றிடா ரிவர்களைக் கூரைபோய்ப் பாழாம் புறச்சுவ ரெனப்புகலலாம்