சுந்தர முனிவன் சிந்துர வடியும் வாரிசம் போல மலர்ந்த வதனமும்   (90) கருணை யலையெறிந் தொழுகுங் கண்ணும் பரிவுடன் முகிழ்க்கு முறுவலும், பால்போல் நரைதரு தலையும், புரையறும் உரையும் சாந்தமுந் தயையும் தங்கிய உடலும், மாந்தளிர் வாட்டு மேனி வாணி! எண்ணுந் தோறுங் குதித்து