கண்மணியே மங்நங்சிங் என்றே ஏத்தே  ஏத்தப்பா புட்பரி மளங்கள் சார்த்தி  என் மகனே கதம்பம் கத்தூரி சாத்து  வாத்தப்பா சங்கீதத் துடனே பூசி  வளமான விண்ணுவுக்குப் பூசி பூசி  போற்றப்பா மனம் அடங்கிப் பத்தியாகப்  போற்றவே விண்ணுவவர் கேட்டது ஈவார்  ஆற்றப்பா விட்டுணுவின் பூசை சொன்னேன் 