வித்தாரம் பேசினும் சோங்கேறி னும்கம்ப மீதிருந்து  தத்தாஎன் றோதிப் பவுரிகொண்டாடினும் தம்முன் தம்பி  ஒத்தாசை பேசினும் ஆவதுண்டோ தில்லையுள் நிறைந்த  கத்தாவின் சொற்படி யல்லாது வேறில்லை கன்கங்களே (15) பிறவாதிருக்க வரம்தரல் வேண்டும் பிறந்துவிட்டால்  இறவா திருக்க மருந்துண்டு காண் இது எப்படியோ  அறமார் புகழ்த்தில்லை அம்பலவாணர் அடிக்கமலம்  மறவாதிருமன மே அதுகாண் நல் மருந்துனக்கே (16) 