 உரை விளக்கம் உள்ளம் என்புழி, அம்முப் பகுதிப்பொருள் விகுதி. நின் அகத்து இருக்கின்றவரை அஃது அறியாது புறத்துத்தேடிச் சேறல் நகையுடைத்து, அதனை ஒழி என்பதாம். குறள் 1250 (துன்னாத் )  ( அவரை மறந்து ஆற்றல் வேண்டும் என்பதுபடச் சொல்லியது. )  துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத் துடையேமா ()  துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா வின்னு மிழத்துங் கவின். (10)  இன்னும் இழத்தும் கவின். [தொடரமைப்பு: துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா, இன்னும் கவின் இழத்தும். ]       இதன்பொருள் துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா= நம்மைக் கூடாவண்ணம் துறந்துபோயினாரை நாம் நம் அகத்து உடையேமாக; இன்னும்கவின் இழத்தும்= முன் இழந்த புறக்கவினேயன்றி நின்ற அகக்கவினும் இழப்பேம், எ-று.