ஒருவர், ‘குடத்திலே கங்கையடங்கும்’ என்பதாகப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, அவ்வாறே பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: கங்காந்தியானது, அகன்ற வானத்திற்குள்ளும் அடங்காமல், மகாமேரு முதலாகிய மலைகளுக்குள்ளும் அடங்காமல், பூமிக்குள்ளும் அடங்காமல், எங்கும் சம்பூரணமாகப் பொங்கிப் பெருகி வந்தாலும், உமாதேவியை இடப்பாகத்தில் வைத்தருளிய பரமசிவனுடைய ஜடாமகுடத்தில் அடங்கி நிற்கும் என்பதாம். ஒருவர், ‘ஒன்றுமுதற் பதினெட்டெண்களை முறையே அடைசொல் இல்லாமல் ஒருவெண்பாவில் அடக்கிப் பாட வேண்டும்,’ என்ன, அப்படியே அடக்கிப் பாடிய செய்யுள்: ஒருவர், ‘முதற்சங்கத்தின் தொகையும், இடைச்சங்கத்தின் தொகையும், கடைச்சங்கத்தின் தொகையும் ஒரு வெண்பாவில் அடக்கி, அம்மூன்று சங்கத்தார்க்கும், அறுபத்து நாலு திருவிளையாடலுக்கும் கர்த்தன் மதுரையிற்சொக்கன் என்பது பயனிலையாய் ஈற்றடியில் வரும்படி முடிக்க வேண்டும்,’ என்ன, அவ்வண்ணமே முடித்த செய்யுள்: ஒருவர், ‘கடல்நடுவிற் செந்தூள் எழும்பினதாகப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, அப்படியே கருத்துக் கற்பித்துப் பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: மலினமில்லாத் திருப்பாற்கடலின் நடுவிற் செந்தூளெழும்பிய அதிசத்தைச் சொல்லுகிறேன் கேள்: தாருகா வனத்து முனிவர்கள் விடுத்த மஸ்தகத்தையுடைய யானையின் தோலை விரித்துப் போர்த்த சிவசூரன்மேற் படையெடுத்துப் போர்செய்து மன்மதனாகிய பிள்ளை இறந்த செய்தியை அவருடைய தாயாகிய சாதுரியமுடைய ஸ்ரீமகா லக்ஷ்மி செவியிற் செவ்வனே கேட்டு, அக்கணமே அவள் கீழே விழுந்து மனம் நொந்து அழுது, மலர் போன்ற தன் இருகைகளையும் உயர எடுத்து மார்பில் தாக்கும்படி அடித்துக்கொண்டாள்; அதனால், அம்மார்பில் அப்பியிருந்த குங்குமக் கலவைச் செந்தூளானது எழுந்து பரந்தது என்பதாம். [சுத்தப் பாற்கடலென்பது, சுத்த பாற்கடலெனச் செய்யுள் விகாரமாயிற்று.] பிறவாநெறி காட்டியார் என்னும் பெயருடையவர், ‘பெருங்காற்று மழை காட்டும் பெருநட்புப் பகைகாட்டும்’ என்று ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ என அங்ஙனமே அவரைக் கடிந்து பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: ‘பிறவாநெறி காட்டியார்’ என்று யாவராலுஞ் சிறப்பித்துச் சொல்லப்படும் பிரபலமான பெயர் பெற்றவர் நீர்தாமோ? எமக்கு இப்படிப்பட்ட சமிசை கொடுக்கத் தலைப்பட்டவர் நீர்தாமோ? ஏதுக்காக நீரிந்த விங்களஞ்செய்ய ஏற்பட்டீர்? அந்தமட்டிற் போதும்! விட்டுவிடும்! ‘கடுங்காற்று மழைகாட்டும், கடுநட்புப் பகை காட்டும்,’ என்பதாம்.