ஆனிப்பொன் திருமூலர்க்கும் அறுபத்து மூவருக்கும்  பேணிக்கொள் பெரியோருக்கும் பேரருள் சிவனை உன்னுள்   தோணக்கண்டு இருந்து நாகை லிங்கரைத் தொழுவாய் நெஞ்சே  மகத்துவம் அடைந்த நெஞ்சே மலமாயை கொண்ட நெஞ்சே  பகுத்தறிவு இல்லா நெஞ்சே பல நினைவான நெஞ்சே  மிகுத்திடு காம நெஞ்சே மெய்ப்பொருள் அறியா நெஞ்சே  செகத்தினில் நாகை நாதர சீர்பதம் தேடு நெஞ்சே  காலது மேலதாகக் கனி உண்ணும் வௌவால் போல 