வாய்மண் நிறைய மதக்குழி அதனுள் குதித்துக் குதித்துக் குப்புற விழுந்தும்; பிறர்புகழ் காணப் பெரிதகம் உடைந்தும்; பிறர்பழி காணப் பெரிதக மகிழ்ந்தும்; சிறியரைக் காணிற் செருக்கியும், பெரியரைக்  காணிற் பொறாமையுட் கலங்கி நாணியும்; எனைத்தென எண்ணுகேன்! நினைக்கினும் உடலம்  (120) நடுங்குவ தந்தோ! நம்மை இங்ஙனம்