போதத்து அளவே தவழ்வித்து, இன்சொல் புகலாநின்றான்; ஓதக் கடல் நஞ்சு அனையாள் உரை நஞ்சு ஒருவாறு அவிய, காதல் புதல்வன் பெயரே புகல்வான் உயிரும் கண்டான். 38 வசிட்டனின் தேறுதல் வார்த்தைகள் காணா, 'ஐயா! இனி, நீ ஒழிவாய் கழி பேர் அவலம்; ஆண் நாயகனே, இனி, நாடு ஆள்வான்; இடையூறு உளதோ? மாணா உரையாள், தானே தரும்; மா மழையே அனையான் பூணாது ஒழிவான் எனின், யாம் உளமோ? பொன்றேல்' என்றான். 39