இரந்தூண் வாழ்க்கை என்பால் வந்தோர்க்கு  அருந்து ஊண் காணாது அழுங்குவேன் கையில்  "நாடு வறம் கூரினும் இவ் ஓடு வறம் கூராது  ஏடா! அழியல் எழுந்து இது கொள்க" என  அமுதசுரபி அங்கையில் தந்து என்  பவம் அறுவித்த வானோர் பாவாய்!  உணர்வில் தோன்றி உரைப் பொருள் உணர்த்தும்  மணி திகழ் அவிர் ஒளி மடந்தை! நின் அடி 