வேயிருக்கும் வாயா விசயரகு நாயகனே. (4) விசய ரகுநாயகன் பெருமகன்மீது காதல் கொண்டு ஒருத்தி கூறுவதாக அமைந்துள்ள அகப்பொருள் பாடல் இது. திணை - கைக்கிளை வானம் வாய்த்துப் பொழிய வாழும் விசய ரகுநாயகனே! என் உடம்பு ஆயிரம் கண்ணாகும்படி மதன் அம்பு மேல் அம்பு விடுகிறான். என் உடம்பு மூங்கிலில் கட்டியிருக்கும் தேன்கூடு போல் ஆயிற்று. என்னைப் பார்த்து என் தாய் வருந்துகிறாள். எனக்கு வேண்டிய பெண்களெல்லாம் வருந்துகிறார்கள். என்ன செய்வேன். - என்கிறாள் தலைவி. கன்னலெனுஞ் சிறுகுருவி கனமழைக்கு ஆற்றாமல்  மின்னலெனும் புழுவெடுத்து விளக்கேற்றுங் கார்காலம் மன்னவனாம் தென்மதுரை மாவலி வாணனைப் பிரிந்திங் கென்ன பிழைப்பென்ன விருப்பென்ன நகைப் பின்னமுமே. (5)