'முடங்கு வால் உளை அவ் அண்டம் முழுவதும் முடிவில் உண்ணும் கடம் கொள் வெங் காலச் செந் தீ அதனை வந்து அவிக்கும்; கால மடங்கலின் உயிர்ப்பும், மற்று அக் காற்றினை மாற்றும்; ஆனால், அடங்கலும் பகு வாய் யாக்கை அப் புறத்து அகத்தது அம்மா!	134 'குயிற்றிய அண்டம் குஞ்சை இட்டிலா முட்டைக் கூட்டில் பயிற்றிய பருவம் ஒத்த காலத்துள், -அமுது பல்கும் எயிற்று வன் பகு வாயுள் புக்கு இருக்குந - இருக்கை எய்தி, வயிற்றின் வந்து, அந்நாள், இந்நாள் வாழும் மன்னுயிர்கள் மன்னோ.	135