 “சீச்சீ! சேரன் வஞ்சனைக்கு இசைய மாட்டான். நீ சொல்வது பொய்” என்றான், நடராசன். அது கேட்ட உழவன் கூறுகிறான்: “பொய் அல்ல சாமி! என் மைத்துனன், தன் தாய் செத்ததற்குத் திதி கேட்கப் புரோகிதர் சேசையரிடம் போனான்” என்று உரைத்து, இரண்டாவது உழவனைப் பார்த்து, “அன்று ஞாயிற்றுக் கிழமை. அன்றுதான், சாத்தன், உன்னிடம் சண்டையிட்டான்” என்று சொல்லி, மீண்டும் நடராசனிடம் கூறுகிறான்: “புரோகிதருடைய மாமனார், ஆமைப்பலகையில் உட்கார்ந்து கொண்டு, மருமகன், சேசையரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தாராம்.” குரலைத் தாழ்த்தி மெல்ல, “அவர்கள், பலப்பல இரகசியங்கள் பேசிக்கொண்டார்கள்” என்றான்.  “இங்கு யார்இருக்கிறார்கள், பயப்படாமல் சொல்” என்றான், நடராசன். இரண்டாவது உழவன், “புரோகிதரின் மாமனார், மந்திரி வீட்டுச் சோசியர்” என்று ஆரம்பித்தான். முதல் உழவன், அவனைத்தடுத்துப், “பொறு பொறு, நான் சொல்கிறேன். என் மைத்துனன், சாஸ்திரி வீட்டுக்குப் போனான். அப்போ, புரோகிதரின் மாமனார் சொன்னாராம்: “மாப்பிள்ளை! நேற்று, மந்திரியின் ஆத்துக்காரி கேட்டாள்: ‘பலதேவனின் ஜாதகத்தில், ராஜயோகம் இருக்கிறது என்று சொன்னீர்களே! அந்த யோகம், எப்போது வரும்’ என்று கேட்டாள். ‘சீக்கிரம் வரும்’ என்றேன். பிறகு, மனோன்மணியின் திருமணத்தைப்பற்றிக் கேட்டாள். அது நடக்காது என்று சொன்னேன். அவள், மேலுக்கு வருத்தம் அடைந்தது போலக் காணப்பட்டாலும், மனத்தில் மகிழ்ச்சியடைந்தாள் என்று தெரிந்தது. பெரிய மனுஷாளின் எண்ணங்கள் அவர்கள் முகத்திலிருந்தே வெளியாகின்றன” என்று சொல்லிச் சிரித்தாராம். பிறகு, என் மைத்துனன், திவசத்துக்கு நாள் தெரிந்துகொண்டு வந்தான். இவைகளை என்னிடம் சொன்னான். சாட்சி வேண்டுமானால், காக்கைச் சுப்பனைக் கேட்கலாம்” என்று கூறினான். பிறகு, இரண்டாவது உழவன் கூறினான்: “தூதுக்குழுவுடன் போன இரும்படி இராமன், போகிற வழியில், என் தங்கை வீட்டுக்கு வந்தான். அப்போது நான் அங்கு இருந்தேன். அரண்மனைச்செய்தி என்ன என்று கேட்டேன். அரசர் தத்தெடுக்கப் போகிறார் என்றான். யாரை, எப்போது என்று கேட்டேன். அவன், பதில் சொல்லாமல், சிரித்துக்கொண்டே போய்விட்டான். முதல் உழவன், “இந்த இரும்படி இராமன், பலதேவனுக்கு நண்பன்” என்றான். இரண்டாவது உழவன், “குடிலன் ஆள்வதைவிடச் சேரன் ஆள்வது மேலானது” என்றான்.  “அது நமக்கு இழிவு. மேலும், மனோன்மணி அம்மைக்குத் துன்பம் உண்டானால், அதை, யாரும் பொறுத்துக்கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்” என்றான், முதல் உழவன்.