கன்னபுர மாலே கடவுளிலு நீயதிகம் உன்னிலுமே யானதிக மொன்றுகேள் –முன்னமே உன்பிறப்போ பத்தாம்முயர் சிவனுக் கொன்றுமில்லை என்பிறப் பெண்ணத் தொலையாதே (133)  கன்னபுர மாலே கடவுளிலும் நீ அதிகம், உன்னிலுமே யான் அதிகம் ஒன்றுகேள், முன்னமே உன் பிறப்போ பத்தாம் உயர் சிவனுக் கொன்றுமில்லை, என் பிறப்பு எண்ணத் தொலையாதே  திருக்கண்ணபுரம் கோயிலில் குடிகொண்டிருக்கும் திருமாலே! நான் சொல்வது ஒன்றைக் கேள். எல்லாக் கடவுள்களிலும் நீ பெரியவன். உன்னைக் காட்டிலும் நான் பெரியவன். எப்படி? உனக்கு பத்தே பத்து பிறப்புதான். சிவனுக்கோ ஒன்றுகூட இல்லை. எனக்கோ எண்ணமுடியாத பிறப்பு. அதனால் நான் பெரியவன். எதுகை நோக்கிக் ‘கண்ணபுரம்’ > ‘கன்னபுரம்’ ஆயிற்று. ஆனை குதிரைதரு மன்னைதனைக் கொன்றகறி சேனைமன் னரைக்காய்துன் றீயவரை – பூநெயுடன்