வயிர வான் பூண் அணி, வாங்கி நீக்கினான்; உயிர் உறு தலைவன்பால் போக உன்னினாள்; செயிர் உறு திங்களைத் தீய நோக்கினாள். 40 ஏலும் இவ் வன்மையை என் என்று உன்னுதும் - ஆலை மென் கரும்பு அனான் ஒருவற்கு, ஆங்கு, ஒரு சோலை மென் குயில் அனாள் சுற்றி வீக்கிய மாலையை நிமிர்ந்தில, வயிரத் தோள்களே? 41 சோர் குழல் ஒருத்தி தன் வருத்தம் சொல்லுவான்,