பகுப்பு:அ. கா. பெருமாள் வன்னிக்களந்தை என்னும் ஊரில் மறவர் சாதியினர் நிறையபேர் இருந்தனர். அவர்களில் பணக்கார ஜமீன் குடும்பத்தைச் சார்ந்த அம்மையடி என்ற பெண் இருந்தாள். அவளுக்கு திருமணமாகி பல நாட்கள் குழந்தையில்லாமல் இருந்தது. மலடி என்ற பழி ஏற்பட்டதனால் மனம் நொந்த அவள்  கோவில்கள் பல சென்று நேர்ந்தாள். குழந்தைக்காக தவமிருந்தாள். கடைசியில் சங்கரநயினார் கோவிலுக்குச் சென்று வேண்டித் தவம் இருந்தாள். அக்கோவிலிலேயே படுத்துக்கொண்டாள். அம்மையடி மறத்தி உறங்கிக்கொண்டிருந்தபோது ஒரு கனவு கண்டாள். கனவில் தென்கரை சாஸ்தாவின் துணைச்சாமியான தளவாய் மாடன் கோடங்கி அடிப்பவராக வேடம் தாங்கி வந்தார். அவர் அம்மையிடம்  பெண்ணே நம்பி ற்றங்கரையில் ஒரு சாஸ்தான் கோவில் இருக்கிறது. அங்கே வந்து தவமிருப்பாய். உனக்கு எட்டுக் குழந்தைகள் பிறக்க சாஸ்தா வரம் கொடுப்பார். அந்தப் பிள்ளைகளை உரிய காலத்தில் சாஸ்தாவின் கோவிலுக்குக் காவு கொடுக்கவேண்டும்  என்றார் மறத்தி கனவில் கண்ட நிகழ்ச்சியை எண்ணி வியபப்டைந்தாள். தளவாய் சொன்னபடி தென்கரைக்கு வந்தாள். நாட்கள் 41 னதும் அவள் சாஸ்தாவிடம் மேலும் கெஞ்சி வேண்டினாள். அப்போது அவளுடன் இருந்த அவளது கணவன் பெண்ணே என் நிலபுலன்களைக் கவனிக்கவேண்டும். பயிராக்கவேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது . இப்படியே எத்தனைநாள் தவ்மிருப்பது? நான் ஊருக்குப் போகிறேன் என்று கூறி அவளிடம் விடை பெற்றுக்கொண்டு தன் ஊருக்குச் சென்றான். அவள் தொடர்ந்து தவம் செய்து வந்தாள். நாஞ்சில் நாட்டில் 12 பிடாகைகளில் வடவீதியில் உள்ள கடுக்கரைப் பிடாகையைச் சார்ந்த ஒரு கிராமத்துக் காரணவருக்கும் அவரது மருமகனுக்கும் மனஸ்தாபம் வந்தது. மருமகன் மாமாவிடம் கோபம் கொண்டு ஊரைவிட்டுக் கிளம்பி கடுக்கரை மலையைத் தாண்டி வள்ளியூர் வழி கால்போன போக்கில் நடந்து தென்கரையை அடைந்தான். அங்கிரந்த சாஸ்தாவின் கோவிலில் தங்கினான். கோவிலைச் சுற்றி ஓடிய நம்பியாறும் கோவிலும் அவனுக்கு அமைதியைக் கொடுத்தது. அதனால் அங்கே தங்கிவிட்டான். தென்கரை சாஸ்தா கோவிலில் தவமிருந்த அம்மையடி மறத்தி, நாஞ்சில் நாட்டைவிட்டு வந்த வேளாரிடம் பொதுவான விவரங்கள் பற்றிப் பேசினாள். அவர் அங்கே வந்த காரணத்தையும் அறிந்துகொண்டாள். அவருக்கு வேளாவேளைக்கு சுவையான உணவும் கொடுத்தாள். இருவருக்கும் இடையே இனம் புரியாத அன்பு வளர்ந்தது. அவர்கள் கணவன் மனைவியாக வாழத் தொடங்கினர். இந்த நேரத்தில் அம்மையடி மறத்தியின் முதல் கணவன் வந்தான். தன் மனைவி இன்னொருத்தனுடன் சுகமாய் வாழ்வதைக் கண்டான். இவர்கள் இப்படியே வாழட்டும் என்று சொல்லி வாழ்த்திவிட்டு தன் சொந்த ஊருக்குப் போய்விட்டான். அம்மையடி மறத்தியும் நாஞ்சில் நாட்டு வேளாளரும் தென்கரையில் ஒரு இடத்தை வெட்டிச் சீர்திருத்தி வீடுகட்டி வாழ்ந்தனர். அவர்களுக்கு அடுக்கடுக்காக ஏழு ண்குழந்தைகளும் ஒரு பெண்ணும் பிறந்தனர். ண்மக்களுக்கு சின்னத்தம்பி வன்னியன், சிதம்பர வன்னியன், முத்துமாலை வன்னியன், ண்டுகொண்ட வன்னின். அழகு விலங்காடி வன்னியன், தென்கரை வன்னியன், வடகரை வன்னியன் எனப் பெயரிட்டாள். பெண்மகள் வன்னிச்சி எனப் பெயர் பெற்றாள். அம்மையடி மறத்தித் தன் குழந்தைகளை தன் மறக்குல வழக்கப்படி வளர்த்தாள். அவர்களும் நல்ல உடல்வாகு கொண்டவர்களாய் விளங்கினர். வேல்கம்பு, சிலம்பு போன்ற பயிற்சிகள் பெற்றனர். அவர்களுக்குத் திருமணப் பருவம் வந்தது. அம்மையடி தன் மக்களுக்குத் திருமணம் செய்ய விரும்பினாள். தன் குலத்தில் பிறந்த ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களிடம் பெண் கேட்டாள். அவர்களின் மாமன்மார்கள் நம் குல வழக்கப்படி இந்த ஏழு பேரும் திருட்டுத் தொழிலில் திறம் காட்டிச் சாதனை செய்தால் பெண்ணைத் தருகிறோம் என வாக்களித்தனர்.