உறையொடு வைகிய போது போல், ஒய்யென,	 நிறை ஆனாது இழிதரூஉம் நீர் நீந்து கண்ணாட்கு;	 வாராய் நீ புறம் மாற, வருந்திய மேனியாட்கு,	 ஆர் இருள் துணை ஆகி அசை வளி அலைக்குமே -	 கமழ் தண் தாது உதிர்ந்து உக, ஊழ் உற்ற கோடல் வீ	 இதழ் சோரும் குலை போல, இறை நீவு வளையாட்கு;	 இன் துணை நீ நீப்ப, இரவின் உள் துணை ஆகித்,	 தன் துணை பிரிந்து அயாஅம் தனி குருகு உசாவுமே - 