பாரி பறம்பிற் பனிச்சுனைத் தெண்ணீர் ஓரூர் உண்மையின் இகழ்ந்தோர் போலக், காணாது கழிந்த வைகல், காணா வழிநாட்கு இரங்கும், என் நெஞ்சம்-அவன் கழிமென் சாயல் காண்தொறும் நினைந்தே. 177 யானையும் பனங்குடையும்!  பாடியவர்: ஆவூர் மூலங்கிழார்.  பாடப்பட்டோன்: மல்லி கிழான் காரியாதி. 