முன் அடிப் பணிந்து, எம்மை உணர்த்திய வருதிமன் -  நிரை தொடி நல்லவர் துணங்கையுள் தலைக் கொள்ளக்,  கரை இடைக் கிழிந்த நின் காழகம் வந்து உரையாக்கால்?  என ஆங்கு,	 மண்டு நீர் ஆரா மலி கடல் போலும் நின்	 தண்டாப் பரத்தை தலைக் கொள்ள, நாளும்	 புலத் தகைப் பெண்டிரைத் தேற்ற; மற்று யாம் எனின்,  தோலாமோ நின் பொய் மருண்டு?