தலைவன் கூற்று பூவொத் தலமருந் தகைய வேவொத் தெல்லாரு மறிய நோய்செய் தனவே தேமொழித் திரண்ட மென்றோண் மாமலைப் பரீஇ வித்திய வேனற் குரீஇ யோப்புவாள் பெருமழைக் கண்ணே. என்பது, தலைமகன் தன் வேறுபாடு கண்டு வினாய பாங்கற்கு உரைத்தது. பாடியவர் மள்ளனார்.