என்செய்வேன் என் கணவா என்னையொழித் தெவ்விடத்தே யிருக்கின் றாயே.	105 597	 அந்நாளி லழற்கடவுள் கரியாக வானவரோ டயன்மால் காணப்  பொன்னாரு மங்கலநாண் பூட்டியெனை மணஞ்செய்து புணர்ந்த காலை,  எந்நாளு மினியுன்னைப் பிரியலமென் றேவாய்மை யிசைத்தாய் வேனில்,  மன்னாவோ எனைத்தனியே விடடேகல் வழக்கோ சொல்லாய்.	106 598	 போவென்று வரவிட்ட தேரெலாம் பொடியாகிப் போனவுன்னை,  வாவென்று கடிதெழுப்ப மாட்டாரோ நின்றாதை வலியனென்பார்,  ஓவென்று நானிங்கே யாற்றிடவும் வந்திலனால் உறங்கினானோ, 