இடும்பையோடு இனைபு ஏங்க, இவளை நீ துறந்ததை!  குறி இன்றிப் பல்நாள், நின் கடும் திண் தேர் வருபதம் கண்டு,  எறி திரை இமிழ் கானல், எதிர்கொண்டாள் என்பதோ -  அறிவு அஞர் உழந்து ஏங்கி, ஆய் நலம் வறிது ஆகச்  செறி வளை தோள் ஊர, இவளை நீ துறந்ததை!	 காண்வர இயன்ற இக் கவின் பெறு பனித் துறை,	 யாமத்து வந்து, நின் குறி வாய்த்தாள் என்பதோ -	 வேய் நலம் இழந்த தோள் விளங்கு இழை பொறை ஆற்றாள்,	