மல்கிருட் செல்வோள் வகையுரைத் தன்று. - கொளு   பெருந்தகையைத் தழுவச் செல்லும் பெண்ணின் நிலைமையைச் சொல்வது  வயங்குமான் றென்னன் வரையகலந் தோய  இயங்கா விருளிடைச் செல்வேன் – மயங்காமை  ஓடரிக் கண்ணா யுறைகழிவாண் மின்னிற்றால்  மாட மறுகின் மழை.  தென்னன் மார்பைத் தோய விரும்பி அவள் நள்ளிருளில் உறையிலிருந்து எடுத்த வாள் போல மின்னும் தோற்றத்துடன் இருளில் மாட மறுகில் செல்கிறாள் புலவி பொருளாகத் தோன்றிய பாடாண்பாட்டு 