பம்பு பொற் கழல்கள் கையால் பற்றினன் புலம்பும் பொன் தோள் தம்பியை எடுத்து, மார்பில் தழுவி, தன் தறுகணூடு வெம் புணீர் சொரிய நின்றான், இனையன விளம்பலுற்றான்;	154 'நீர்க் கோல வாழ்வை நச்சி, நெடிது நாள் வளர்த்துப் பின்னைப் போர்க் கோலம் செய்து விட்டாற்கு உயிர் கொடாது, அங்குப் போகேன்; தார்க் கோல மேனி மைந்த! என் துயர் தவிர்த்தி ஆகின், கார்க் கோல மேனியானைக் கூடிதி, கடிதின் ஏகி,	155 'மலரின் மேல் இருந்த வள்ளல் வழு இலா வரத்தினால், நீ