நசை கொண்டு தம் நீழல் சேர்ந்தாரைத் தாங்கித், தம்  இசை பரந்து உலகு ஏத்த, ஏதில் நாட்டு உறைபவர்;  அறல் சாஅய் பொழுதோடு, எம் அணி நுதல் வேறு ஆகித்,  திறல் சான்ற பெரு வனப்பு இழப்பதை அருளுவார்!  ஊறு அஞ்சி நிழல் சேர்ந்தார்க்கு, உலையாது காத்து ஓம்பி,  ஆறு இன்றிப் பொருள் வெ·கி அகன்ற நாட்டு உறைபவர்;  என நீ,  தெருமரல் வாழி, தோழி! நம் காதலர் 