என்றுமே அழியாத பெருமையடா! தங்கத் தூணொன்று குங்குமச் சேற்றில் சாய்ந்ததோ வென்று அழுதானே....! நம்குலப்பெயரை நாட்டி விரைவிலே நானும் வருகிறேன் என்றானே சுற்றிய சேனை அடங்கலும் வென்றான் சூரன் நவாபும் ஓடி ஒளிந்தான் கத்தி எடுத்தே நன்றி மொழிந்தான்