வீரத்தால் வீழ்ந்து விட்டாய்!  மேல்வரை யுருளுங் காலை  ஓரத்தே ஒதுங்கித் தன்னை  ஒளித்திட மனமொவ் வாமல்  பாரத்தை எளிதாக் கொண்டாய்,  பாம்பினைப் புழுவே யென்றாய்  நேரத்தே பகைவன் தன்னை  எநில்எலென முனைந்து நின்றாய். 