கரியகுழல் மேனியிவள் சாயல்மயில் மறுகும் பெரிதுதனம் சிறிதுயிடை பேதையிவ ளையோ தெருவிலிவள் செல்லுகையிற் றுள்ளுமுளந் தானே. பாடல்: 98 (குரங்குநின்) குரங்கு நின்று கூத்தாடிய கோலத்தைக் கண்டே அரங்கு முன்புநா யாடிக்கொண் டாடியது போல கரங்கள் நீட்டியே பேசிடும் கசடரைக் கண்டு சிரங்க ளாட்டியே மெச்சுத லறிவிலார் செய்கை.