 பெருவாளால், தன்கையால் உடன்பி றந்த பெண்ணாளைக் கொன்றானா? என்று மன்னன்  உருகினான். மக்களிடை மகனாய் வாழ ஒண்ணாத கொடுவிலங்கை இந்நாள் மட்டும்  தெரியாதேன் வைத்திருந்தேன் அரண்ம னைக்குள்! தீருவதெந் நாள்இந்தப் பழிதான் என்றான்.   அரசனிது கூறுங்கால் அங்கி ருந்த அழிவொன்றே தொழிலான மறவர் தாமும்  இரக்கமுற லானார்கள்! நரைத்த தாடி இளைத்தஉடல், களைத்தவிழிக் கிழவன்," வேந்தே  கரிப்பின்றேல் இனிப்பருமை யாரே காண்பார்? காயின்றேல் கனியருமை யாரே காண்பார்?  நரிக்கண்ணர் இலைஎனில்நும் அருமை தன்னை நானிலந்தான், அறிந்திடுமோ நவில்க." என்றான். இயல் 13 