வேல் நுதி உற நோக்கி, வெயில் உற, உருகும் தன்	 தோள் நலம் உண்டானைக் கெடுத்தாள் போல், தெருவில் பட்டு,  ஊண் யாதும் இலள் ஆகி, உயிரினும் சிறந்த தன்	 நாண் யாதும் இலள் ஆகி, நகுதலும் நகூஉம்; ஆங்கே  பெண்மையும் இலள் ஆகி அழுதலும் அழூஉம்; தோழி! ஓர்  ஒள் நுதல் உற்றது உழைச் சென்று கேளாமோ?  இவர் யாவர்? ஏமுற்றார் கண்டீரே! ஓஒ!	 அமையும் தவறிலீர்மன் கொலோ? - நகையின்	