அவ்வும் உவ்வும்மவ்வுமாய் அமர்ந்ததே சிவாயமே (92)  நவ்விரண்டு காலதாய் நவின்ற மவ் வயிறதாய்  சிவ்விரண்டு தோளதாய் சிறந்தவவ்வு வாயதாய்  யவ்விரண்டு கண்ணதாய் அமர்ந்துநின்ற நேர்மையில்  செவ்வை ஒத்து நின்றதே சிவாயம் அஞ்செழுத்துமே (93)  இரண்டுமொன்று மூலமாய் இயங்கு சக்கரத்துளே  சுருண்டு மூன்று வளையமாய் சுணங்குபோல் கிடந்த தீ  முரண்டெழுந்த சங்கின் ஓசை மூலநாடி ஊடுபோய் 