சுபட்சன் இதுவரையிற் கல்வியைக் குறித்துக் ‘கல்வி கல்வியாகப் பேசினீரே! இப்போது தொழிலாளிகளைப் பற்றிப் பேச எத்தனித்தீரோ? ‘ஆராத்தாள் செத்ததும் பொழுது விடிந்தால் தெரியும்,’ என்பதாக அந்த வள்ளலும் பேசினால் தெரிய வருகிறது. விபட்சன் கருமார், தச்சர், கல் தச்சர், கன்னார், தட்டார், கணக்கர், கொற்றர், குலாலர், கைக்கோளர், பாணர், செம்மார், ஒட்டர், உப்பரவர் முதலிய தொழிலாளிகள் முற்காலத்தில் அனேகர் இருந்தார்கள். இக்காலத்தில், ‘முளைத்ததே மூன்று மயிர், அதிலும் இரண்டு புழுவெட்டு,’ என்பதாகச் சிலரல்லது அதிகமில்லை. அவர்களும் திறமையுள்ளவர்களல்லர். அப்படிப்பட்ட வேலைக்காரரைத்தேடிப் பிடிக்கிறதும் வெகு கடினமாயிருக்கிறது. சுபட்சன் ‘எறும்புக்குக் கொட்டாங்கச்சித் தண்ணீர் சமுத்திரம்,’ என்பது போல, உம்மைப் போன்றவர்களுக்கு அந்தத் தொழிலாளிகள் அதிகந்தான். மற்றவர்களுக்கு அவர்களெவ்வளவு? ‘இட்டதெல்லாங் கொள்ளும் பட்டிமகன் கப்பரை,’ என்பது போல, வரவு செலவல்லவே? இக்காலத்திலுள்ள பற்பல தொழிலாளிகளையும் எண்ணத் தொலையுமா? ஏடிடங் கொள்ளுமா? இவர்கள் கைத்தொழில்களும் அக்காலத்திலுள்ளவை போலப் பரும்படியானவைகளா? அதிகயுத்தி நுட்பமும் அழகும் விசித்திரமுமாயிருக்கின்றன. அவைகளைத்தான் அளவிடல் ஆர் தரம்? விபட்சன் ‘ஏற்றப்பாட்டிற்கு எதிர்ப்பாட்டில்லை,’ என்பதாகப் பேசுகிறீரோ? இந்து தேசத்தின் தென்திசையிலுள்ள காஞ்சீபுரம்,ஸ்ரீரங்கம், மதுரை, திருநெல்வேலி, திருப்பெருந்துறை, திருக்குடந்தை முதலான தேவஸ்தானங்களையும், வட திசையிலிருப்பவைகளையும் பார்த்துப் பேசும். அந்நாளிலுண்டாக்கப்பட்ட அதியுன்னதமாகிய ஆலயங்களும், அவற்றின் கர்ப்பக்கிருகம், அந்தராளம், அர்த்தமண்டபம், மகாமண்டபம், நூற்றுக்கால் ஆயிரங்கால் மண்டபங்களும், ஸ்தூபி சிகர கோபுரங்களும், அவைகளில் அமைந்த வேலைப்பாடுகளும் இந்நாளில் வேறெந்த இடங்களிலாவது உண்டா? எதோ, விரலை நீட்டும்! சுபட்சன் ‘தட்டிப்பேச ஆளில்லாவிட்டால் தம்பி சண்டப்பிரசண்டன்,’ என்பதாகப் பேசுகின்றீரே! அந்த மட்டில் ‘அடிச்சட்டியிற் கரணம்போட்டுக் குண்டு சட்டியிற் குதிரைச்சவாரி பண்ணினது’ போதும்! நீர் இந்து தேசத்தைப் பற்றி மாத்திரமே பேசுகிறீர். உமது சொற்படியே அந்நாளில் இத்தேசத்தில் கோயில் குளம் கொஞ்சம் விசேஷமாகவும் விசித்திரமாகவும் உண்டாக்கப்பட்டது மெய்யே! இந்நாளிலோ, ஐரோப்பா, அமெரிக்கா, ஆபிரிக்கா, ஆஸ்திரேலியாக் கண்டங்களில் உண்டாயிருக்கின்ற நாநா விதமான கைத்தொழில்களின் சித்திரத்தைக் குறித்துச் சொல்லக் கூடுமா? இதற்கும் அதற்கும் ஏற்றக்கோலுக்கும் அரிவாட் பிடிக்குமுள்ள தாரதம்மியம் இருக்கின்றதே! இந்த இந்து தேசத்திலேயே வண்டிகள், குதிரைகள், பல்லக்குகளின்மேல் ஜனங்கள் ஏறிப்போகும் ஏழெட்டுநாட் பிரயாண தூரத்தை வாயு வேகமாக இரண்டு மூன்று அல்லது நாலு மணி நேரத்திற்குள்ளே கடப்பதற்கு நாற்பது ஐம்பது ஒன்றாகத் தொடுக்கப்பட்ட புகைவண்டித் தொடர்களும், அவைகளை நடத்துவதற்கு அடிப்பாதை கிளைப்பாதைகளாக எல்லை காணப்படாத இருப்புப் பாதைகளும் அசாத்தியமாக உண்டாக்கப்பட்டன. அனேக நாட் பிரயாண ஸ்தானங்களுக்கும், மனோவேகமாக நாலாறு நிமிஷத்திற்குட் செய்திகளை அறிவிப்பதற்கு ஆச்சரியமான மின் தபாற்கம்பிகள் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவையென்ன சாமானியமா? மிகவுஞ் சுலபமாகப் பஞ்சைக் கொட்டையிற் பிரித்தெடுப்பதற்கும், அதிக விரைவாகப் பஞ்சு நூற்பதற்கும், பட்டு நூல் பருத்தி நூல்களால் நாணயமான வஸ்திரம் நெய்வதற்கும், பலவிதக் கடிதங்கள் செய்வதற்கும், அச்சுப்பதிப்பதற்கும், மரம் அறுப்புதற்கும், தண்ணீரிறைப்பதற்கும், ஐரோப்பா முதலிய தேசங்களில் விதம் விதமாகிய யந்திரங்களும், அஷ்டதிக்கிலும் அதிக விசாலமான ஆறுகளைத் தாண்டிச் செல்வதற்குச் சமுத்திரத்தில் வாராவதி கட்டினது போல, பெரிய பெரிய பாலங்களும், ஆற்று நீரத்தனையும் அவலமாய்ப் போகாமற் பயிர் முதலானவைகளுக்குப் பாய்ந்து உபயோகமாம்படி செய்வதற்கு நெடுங்கால்களும், அணைக்கட்டுகளும் மிதமில்லாமற் சமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. குதிரைகள், வண்டிகள், மாடுகள், மனிதர்கள் தடையின்றித் தாராளமாய்ச் செல்வதற்குக் கச்சித் தெருப்போல அகலமான நெடிய சாலைகள் எங்கங்கும் செப்பனிடப்பட்டன. அச்சாலைகளின் இரு பக்கங்களிலும் நிழலிடும்படி வரிசை வரிசையாகப் பற்பல மரங்கள் நாட்டப்பட்டிருக்கின்றன. மாலுமிகள் இரு காத தூரத்தில் வரும்பொழுதே துறைகண்டு கப்பல்களைச் செலுத்துவதற்கு அடையாளமாகத் தீபஸ்தம்ப விளக்குகள் ஏற்றப்படுகின்றன. இப்பொழுது எண்ணெய்ச் செலவு முதலானவைகளில்லாமல், வாயு தீபம் வைப்பதற்கும், இன்னும் பலவித அதிசயக் கிரியைகளை நடத்துவதற்கும் வரையறைப்படாத முயற்சிகள் செய்யப்படுகின்றன. இங்கிலாந்து, கல்கத்தா, பங்காளம், பம்பாய், சுவேஸ் முதலான பலதேசங்களுக்கும் போக்குவரவு சீக்கிரமாகச் செய்வதற்கு நீராவி மரக்கலங்களும் உண்டாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவைகளுக்கெல்லாம் எவ்வளவு திரவியம் விரயமாயிருக்க வேண்டும்! ‘அஞ்சு காசுக்குக் குதிரையும் வேண்டும்; ஆறுகடக்கப் பாயவும் வேண்டும்’ என்று பணச்செலவில்லாமற் சுளுவிலே நடக்கயத்தனித்தால் முடியுமா? நாரில்லாமல் மாலை தொடுக்கலாமா? இனிமேல், காசியிலிருந்து புகைவண்டியில் ஏறினவனை முன்பின்னாக ஒரு பக்ஷத்துக்குள் இராமேசுரத்திலிருக்கிறவர்கள் கண்டு பேசுவார்கள். இங்கிலாந்தில் அன்று நடந்த சமாசாரம் அன்றே மின்கம்பி மார்க்கமாகச் சென்னை ராஜதானியில் விசதமாய்க் கேட்கப்படும். இப்பொழுது அத்தேசத்தில் உண்டாகப்பட்ட ‘கிரேட் ஈஸ்டர்ன்’ என்னும் ஆறு பாய்மரங்களையுடைய பிரமாண்டமாகிய கப்பலின் புதுமையான கைங்கரியத்தை வகுத்துரைப்பது எளிதன்று! அஃது ஒன்றே நீராவி மரக்கலமும் பாய் வலித்தோடும் மரக்கலமுமாயிருக்கின்றது. அந்தக்கப்பல் கடல் நடுவிலிருக்கின்றதனால், அதில் தங்குகிறவர்கள் தங்களை ஒரு தீபத்தில் வசிப்பவர்களாகவும் நினைக்கக் கூடும். ஒரு வீச்சில் இரண்டு பெயர், அல்லது மூன்று பெயர்களைக் கரணைகரணையாக வெட்டி வீழ்த்தத்தக்க கூரிய கத்திகள், கொஞ்சங்குறைய ஒரு நாழிகை வழியிலிருப்பவர்களையும் சுடுவதற்கேற்ற பலவகைத் துப்பாக்கிகள், காத தூரத்திலுள்ள கருங்கற் கோட்டைகளையும் ஊடுருவும்படி குண்டு பிரயோகிக்கும் அனேக விதப் பீரங்கிகள், விசித்திரமான படங்கள், கண்ணாடிகள், ஒளிச்சித்திரக் கருவிகள், கடிகாரம் முதலானவைகளும் நவநவமாகச் செய்யப்படுகின்றன. அவைகளையும் மற்றக் கருவிகளையும் ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லப்புகுந்தாற் கடை பரப்புகிறதாக அல்லவோ காணப்படும். விபட்சன் வாயிற் ககனகுளிகை போட்டுக்கொண்டு ஆகாய கமனஞ் செய்யுஞ்சித்தர்களைப் போல, முற்காலத்திற் சூத்திர ரதத்தின்மேலேறி ஓரிடத்திலிருந்து வேறோரிடத்திற்கு ஆகாசமார்க்கமாகப் போக்கு வரவு செய்தார்களே! அப்படி இக்காலத்திலில்லையே! சுபட்சன் ‘பகுத்தறியாமல் துணியாதே; படபடப்பாகப்பேசாதே’ என்பதனாற் பகுத்தறியாது பேச வேண்டா, நீர் குறித்துரைத்த சூத்திர ரதம், பாரதம், சீவகசிந்தாமணி முதலிய புஸ்தகங்களிற் கண்டதேயல்லாமற் கண்ணிற்கண்டதல்லவே? இக்காலத்தில் ஆங்கிலேய பிரான்சியர்களிற் சிற்சிலர் ஆகாயக் கப்பல்கள் உண்டாக்கி, அவைகளிலேறிக் ககனத்தில் அதிக உயரத்திலெழும்பி, வேகமாய்ச் செல்லக் காண்கின்றோம்; என்றாலும், அவை இதுவரையிற் காற்றின் வழியேயன்றி ஒருவன் சுவாதீனமாக நடத்துவதற்கு இசையவில்லை. இதுதான் அவற்றிற்குக் குறை. விபட்சன் சபாஷ்! கெட்டி! கெட்டி! சாதுரியமாக வசனிக்கிறீரே! இம்மட்டில் அதை நிறுத்தும். விவசாயத்தைப் பற்றிப் பேசுவோம்.