மருந்தினும் நயந்தசொற் பைங்கிளி வராகி!எழில் வளர்திருக் கடவூ ரில்வாழ் வாமி! சுப நேமி! புகழ் நாமி! சிவ சாமிமகிழ் வாமி!அபி ராமி! உமையே! வஞ்சகக் கொடியோர்கள் நட்புவேண் டாமலும் மருந்தினுக் காவேண் டினும் மறந்துமோர் பொய்ம்மொழி சொலாமலுந் தீமையாம் வழியினிற் செல்லா மலும் விஞ்சுநெஞ் சதனில் பொறாமைதரியாமலும் வீண்வம்பு புரியா மலும் மிக்கபெரியோர்கள்சொலும் வார்த்தைதள் ளாமலும் வெகுளியவை கொள்ளாமலும் தஞ்சமென நின(து) உபய கஞ்சந்துதித்திடத் தமியேனுக் கருள்பு ரிந்து சர்வகா லமுமெனைக் காத்தருள வேண்டினேன் சலக்கயல்கள் விழியை அனைய