மாமலையைத் தூக்கும் மனிதன் இருந்ததில்லை ஓமண வாளரே இன்னம் உரைக்கின்றேன் மன்னும் உலகம் மறைந்தொழியும் காலமட்டும் (260) பின்னும் மலைதூக்கும் மனிதன் பிறப்பதில்லை, ?யாப்பு? அவ்வாறே ஓர்மனிதன் ஆகாயம் பூமிமட்டும் எவ்வாறு நீண்டு வளருவான்? இல்லையில்லை, காதல் நிசம்இக் கனிமுத்தம் மிக்கஉண்மை மாதுதோள் உம்தோள் மருவுவது மெய்யாகும்