1149	 அரியொடு கமலத் தேவும் ஆடல்செய் தகிலந் தன்னோ டொருவரை யொருவர் நுங்கி உந்தியால் முகத்தால் நல்கி இருவரு மிகலு மெல்லை எடுத்தபே ருருநீ கொண்ட திருவுரு விதனுக் காற்றச் சிறியன போலு மன்றே.	98 1150	 ஆகையால் எம்பி ரான்நீ அருவுரு வாகி நின்ற வேகநா யகனே யாகும் எமதுமா தவத்தால் எங்கள் சோகமா னவற்றை நீக்கிச் சூர்முதல் தடிந்தே எம்மை நாகமே லிருந்து மாற்றால் நண்ணினை குமர னேபோல்.	99