விருந்தி னூரும் பெருஞ்செம் மலனே. என்றது, வாயிலாகப் புக்க பாணன் கேட்பத் தோழியை நோக்கித் தலைமகள் வாயில் நேர்வாள் கூறியது. பாடியவர் படுமரத்து மோசிகீரன். பாடல் தரும் செய்தி அவன் பரத்தையிடமிருந்து தன் இல்லம் மீண்டான். அவனுக்குத் தூதாகப் பாணன் வருகிறான். உள்ளே வர ஒப்புதல் தருகிறாள் இல்லத்தரசி. அதனைத் தோழியிடம் சொல்வாள் போலச் சொல்கிறாள். அன்னாய்(தோழி)! இங்கே வந்திருக்கும் பாணன் ஓர் இள மாணாக்கன்(பிரம்மச்சாரி). என் வீட்டுக்காரர் பரத்தையிடம் சென்ற ஊரில் எப்படி இருந்தானோ தெரியவில்லை. அந்த இல்லத்தில் பிச்சை எடுத்த உணவு போதவில்லை போல் இருக்கிறது. இந்த இல்லத்தில் விருந்து சாப்பிடுவதற்காக வந்திருக்கிறான். என்றாலும் அவன் உயர்ந்தவன்(செம்மல்). செந்தமிழ்  இள மாணாக்கன் = பிரம்மச்சாரி