"கொண்டோர் பிழைத்த குற்றம் தான் இலேன்  கண்டோன் நெஞ்சில் கரப்பு எளிதாயினேன்  வான் தரு கற்பின் மனையறம் பட்டேன்  யான் செய் குற்றம் யான் அறிகில்லேன்  பொய்யினைகொல்லோ பூத சதுக்கத்துத்  தெய்வம் நீ" எனச் சேயிழை அரற்றலும்  மா பெரும் பூதம் தோன்றி "மடக்கொடி!  நீ கேள்" என்றே நேர் இழைக்கு உரைக்கும் 