சொல் பொழி துதியினன், தொழுத கையினன், 'வில் பொலி கரத்து ஒரு வேத நாயகா! அற்புதனே! உனக்கு அபயம் யான்' என்றான்.	75-1 'இன்னும், என் ஐய! கேள்: இசைப்பென் மெய், உனக்கு; அன்னவை மனக் கொளக் கருதும் ஆகையால், முன்னை வானவர் துயர் முடிக்குறும் பொருட்டு அன்னை என் அகத்தினுள் அருவம் ஆயினாள்.	82-1 'யான் புரி மாயையின், சனகி என்று உணர்ந்-