இன்னமும் காண்டி; வாழி, ஏகு' என, இரு கை கூப்பி, பொன் அனாள் புக்க சாலை காத்தனன் புறத்து நின்றே. 69 மந்திரத்து இளையோன் வாய்மொழி மனத்துக் கொள்ளான்; சந்திரற்கு உவமை சான்ற வதனத்தாள் சலத்தை நோக்கி, சிந்துரப் பவளச் செவ்வாய் முறுவலன், சிகரச் செவ்விச் சுந்தரத் தோளினான், அம் மானினைத் தொடரலுற்றான். 70 மிதித்தது மெல்ல மெல்ல; வெறித்தது வெருவி; மீதில் குதித்தது; செவியை நீட்டி, குரபதம் உரத்தைக் கூட்டி,