'உய்யா நின்றேன் இன்னமும்; என்முன் உடன் வந்தான், கை ஆர் கல்லைப் புல் அடகு உண்ண, கலம் ஏந்தி, வெய்யோன் நான் இன் சாலியின் வெண் சோறு, அமுது என்ன, நெய்யோடு உண்ண நின்றது, நின்றார் நினையாரோ? 81 '"வில் ஆர் தோளான் மேவினன், வெங் கானகம்" என்ன, நல்லான் அன்றே துஞ்சினன்; நஞ்சே அனையாளைக் கொல்லேன், மாயேன்; வன் பழியாலே குறைவு அற்றேன்- அல்லேனோ யான்! அன்பு உடையார்போல் அழுகின்றேன். 82