மண்ணி மாசு அற்ற நின் கூழையுள் ஏறு அவன்	 கண்ணி தந்திட்டது எனக் கேட்டுத், 'திண்ணிதாத்  தெய்வ மால், காட்டிற்று இவட்கு' என, நின்னை அப்  பொய் இல் பொதுவற்கு அடை சூழ்ந்தார் - தந்தையோடு	 ஐயன்மார் எல்லாம் ஒருங்கு. பாடல் 108 (இகல் வேந்தன் சேனை)  இகல் வேந்தன் சேனை இறுத்த வாய் போல -	 அகல் அல்குல் தோள் கண் என மூ வழிப் பெருகி,	