வாயில் தோய் கோயில் புக்கான்;-அருவி சோர் வயிரக் கண்ணான்.	7 தாள் இணை வீழ்ந்தான், தம்பிக்கு இரங்குவான்; தறுகணானும் தோள் இணை பற்றி ஏந்தித் தழுவினன், அழுது சோர்ந்தான்; வாள் இணை நெடுங் கண் மாதர் வயிறு அலைத்து அலறி மாழ்க, மீளிபோல் மொய்ம்பினானும் விலக்கினன்; விளம்பலுற்றான்:	8 'ஒன்று நீ உறுதி ஓராய்; உற்றிருந்து உளையகிற்றி, வன் திறல் குரங்கின் ஆற்றல் மரபுளி உணர்ந்தும், அன்னோ! "சென்று நீர் பொருதிர்" என்று, திறத் திறம் செலுத்தி, தேயக்