தோற்ற எம் பக்கல், ஐய! வெவ் வலி தொலைய வந்தாய்.	136 'ஐய! நீ அயோத்தி வேந்தற்கு அடைக்கலம் ஆகி, ஆங்கே உய்கிலைஎன்னின், மற்று இல் அரக்கராய் உள்ளோர் எல்லாம் எய் கணை மாரியாலே இறந்து, பாழ் முழுதும் பட்டால், கையினால் எள் நீர் நல்கி, கடன் கழிப்பாரைக் காட்டாய்.	137 'வருவதும், இலங்கை மூதூர்ப் புலை எலாம் மாண்ட பின்னை; திருவுறை மார்பனோடும் புகுந்து, பின் என்றும் தீராப் பொருவ அருஞ் செல்வம் துய்க்கப் போதுதி, விரைவின்' என்றான்,