தொன்மைதானே  உரையொடு புணர்ந்த யாப்பின் மேற்றே.	 229  இழுமென் மொழியான் விழுமியது நுவலினும்  பரந்த மொழியான் அடி நிமிர்ந்து ஒழுகினும்  தோல் என மொழிப தொல் மொழிப் புலவர்.	230  விருந்தேதானும்  புதுவது புனைந்த யாப்பின் மேற்றே.	231  ஞகாரை முதலா ளகாரை ஈற்றுப் 