பெண்ணீர் மைக்கியல் பிழையே போன்மெனத் தோயு மாயலிற் றுண்ணெ னெஞ்சமோ டாயிழை பட்டதற் காற்றா ளாயவள் வாசவதத்தை மான்னீகையின் கட்டை அவிழ்த்து இரங்கல் கையிற் கட்டிய கச்சவிழ்த் திட்டு			145 மைவளர் கண்ணியை வாங்குபு தழீஇக் குழூஉக்களி யானைக் கோசலன் மகளே அழேற்கவெம் பாவா யரும்பெறற் றவ்வை