அடிகள்: 105-167  மனோன்மணி:  வருந்தலை வாணி! வாவா, இன்னும்  (105) தெரிந்திலை. ஐயோ! சிறுமியோ நீயும் உண்மையான் உரைத்தேன், உணருதி உறுதி. என்மனம் ஆரவே இசைந்தேன், மெய்ம்மை. ஏதென எண்ணினை இவ்வுயிர் வாழ்க்கை? தீதற இன்பம்நீ துய்க்க எண்ணில்  (110)