செயிர் இன்றி அலர்ந்த பொற்பும், சிந்தையும், உணர்வும் தேசும், வயிரம் செய் பூணும், நாணும், மடனும், தன் நிறையும், மற்றும் உயிர் ஒன்றும், ஒழிய எல்லாம் உகுத்து, ஒரு தெரிவை நின்றாள். 8 குழை உறா மிளிரும் கெண்டை கொண்டலின் ஆலி சிந்த, தழை உறாக் கரும்பின் சாபத்து அனங்க வேள் சரங்கள் பாய்ந்த இழை உறாப் புண் அறாத இள முலை ஒருத்தி சோர்ந்து, மழை உறா மின்னின் அன்ன மருங்குல்போல் நுடங்கி, நின்றாள். 9 பஞ்சு அணி விரலினார் தம் படை நெடுங் கண்கள் எல்லாம்,