கானமற்ற காட்டகத்தில் வேந்தெழுந்த நீறுபோல்  ஞானம் உற்ற நெஞ்சகத்தில் வல்லதே தும் இல்லையே  ஊனமற்ற சோதியோடு உணர்வு சேர்ந்து அடக்கினால்  தேன் அகத்தின் ஊறல்போல் தெளிந்ததே சிவாயமே (81)  பருகி ஓடி உம்முளே பறந்துவந்த வெளிதனை  நிரவியே நினைந்து பார்க்கில் நின்மலம் அதாகுமே  உருகி ஓடி எங்குமாய் ஓடும் சோதி தன்னுளே  கருதுவீர் உமக்கு நல்ல காரணம் அதாகுமே (82) 