போல், வய மாருதி போனான்.	57-1 »வான் வழி மீளும் அனுமன், மயேந்திரத்தில் குதித்தல். 'நீங்குவென் விரைவின்' என்னும் நினைவினன், மருங்கு நின்றது ஆங்கு ஒரு குடுமிக் குன்றை அருக்கனின் அணைந்த ஐயன், வீங்கினன், உலகை எல்லாம் விழுங்கினன் என்ன; வீரன் பூங் கழல் தொழுது வாழ்த்தி, விசும்பிடைக் கடிது போனான்.	1 மைந்நாகம் என்ன நின்ற குன்றையும், மரபின் எய்தி, கைந் நாகம் அனையோன் உற்றது உணர்த்தினன், கணத்தின் காலை,