உய்யடா உய்யடா உய் (16)  இருப்பதுபொய் போவது மெய் என்றெண்ணி நெஞ்சே  ஒருத்தருக்கும் தீங்கினை உன்னாதே பருத்ததொந்தி  நம்மதென்று நாமிருப்ப நாய்நரிகள் பேய்கழுகு  தம்மதென்று தாமிருக்கும் தான் (17)  எத்தொழிலைச் செய்தாலும் ஏதவத்தைப் பட்டாலும்  முத்தர் மனம் இருக்கும் மோனத்தோ வித்தகமாய்  காதிவிளை யாடி இரு கைவீசி வந்தாலும் 