மாழை யந்தி ரள்கனி மாம ணிம ரகதஞ்  சூழ்கு லைப்ப சுங்கமுகு சூலு பாளை வெண்பொனா  லூழ் திரண்ம ணிக்கயி றூச லாட விட்டதே. (118)  ( ) (மென்றினைப்)   மென்றி னைப்பி றங்கலு மிளிர்ந்து வீழ ருவியுங்  குன்ற யன்ம ணிச்சுனைக் குவளை கண்வி ழிப்பவுந்  நின்று நோக்கு மான்பிணை நீல யானை மன்னவன்  கன்று காம வெஃகிய காமர் காம பூமியே. (119)  ( )