கூர்ந்த மானவேல் இருந்தவன் வட திசை குறுகிப் போந்து, வானரப் புதுமையும் சனகிக்குப் புகன்று, தீர்ந்த சேதுவின் கரையையும் காட்டினன், திறலோன்.	23-47 வரையலுற்றான், மலர்க் கரத்து இருந்த வன் சிலையால், திரையில் உற்றிட மரக்கலத் தொகுதிகள் செல்ல, விரைவில் உற்றிடும் விமானத்தின் மீதினில் இருந்தே; உரை செய்து உற்றனன், சனகிக்குப் பின்னும் அங்கு உரவோன்:	23-48 'நின்னை மீட்பதே நினைந்து, சில் நெறி எலாம் நீந்தி,