தானுங் குழலுந் தனிவீழ்ந்தாள் - ஏனம் குளம்பான் மணிகிளைக்குங் குண்டுநீர் நாடன் இளம்பாவை கைதலைமே லிட்டு. பொழுது புலர்ந்தமை 280. தையல் துயர்க்குத் தரியாது தஞ்சிறகாம் கையால் வயிறலைத்துக் காரிருள்வாய் - வெய்யோனை வாவுபரித் தேரேறி வாவென் றழைப்பனபோல் கூவினவே கோழிக் குலம்.