மருந்து நீ ஆகுதலான்;  இன்னும், கடம் பூண்டு ஒரு கால் நீ வந்தை, 'உடம்பட்டாள்'  என்னாமை என் மெய் தொடு;  இ·தோ அடங்கக் கேள்;  நின்னொடு சூழும்கால், நீயும் நிலம் கிளையா,  என்னொடு நிற்றல் எளிது அன்றோ? மற்று அவன்  தன்னொடு நின்று விடு. பாடல் 64(அணி முகம் மதி ஏய்ப்ப)	 