அவள்போன அக்கணத்திலேயே அவனுக்குக் கடல்மடை திறந்தாற்போலக் கவி பாடத்தக்க பிரபலமான வாக்குண்டாயிற்று. அதனால் அவன், ‘இப்பொழுது நமக்குப் பிரசன்னமானவள் அகிலாண்டவல்லிதான்!’என்று உணர்ந்து, அந்த மகாதேவியை ஸ்தௌத்தியம் பண்ணி, முதல் முதல் திருவானைக்கா உலா என்னும் ஒரு பிரபந்தம் பாடிப் பின்பு, சோழநாடு பாண்டிநாடு சேரநாடு முதலான பல நாடுகளுக்கும் போய், அங்கங்குள்ள பிரதானமாகிய தெய்வ ஸ்தலங்களைத் தரிசித்து, அந்தந்த மூர்த்திகள் மேல் ஸ்துதியாகவும், நிந்தா ஸ்துதியாகவும், மற்றும் அனேக விதமாகவும் பற்பல பாடல்கள் பாடிவரும்பொழுது, சுதை, கல், மரம், உலோகம் முதலானவைகள் சிற்பியினால் உருப்படுத்தப்பட்டபின், அவ்வவற்றிற்குரிய இயற்பெயர் மாறி வெவ்வேறு சிறப்புப் பெயர் உண்டானாற் போல, அகிலாண்டேஸ்வரி வரப்பிரசாதத்தால் முன்புள்ள பரிசாரகனென்னும் பெயர் மாறி, யாவரும் காளமேகப் புலவர் என்று சொல்லும்படி மேன்மையாகிய பெயர் எத்திசையிலும் வழங்கத் தலைப்பட்டது. அக்காலத்திற் அவர் தரிசித்த ஸ்தலங்களிற் பாடிய பாடல்களிற்சில வருமாறு: திருச்செங்காட்டில் உத்திராபதீசரைத் தரிசித்து எப்பொழுதும் ஒழுக்கத்துடனே நாட்டின் நடுவில் வாழ்ந்திருக்கும் நாதனாரே, நீரிப்பொழுது இந்தச் செங்காட்டில் வந்து ஒளிந்துகொண்டிருந்தால், முன்பு யமனையும் மன்மதனையும் சிறுத்தொண்டர் பிள்ளையையும் கொலைசெய்த பழியானது உம்மைவிட்டு நீங்கிப் போய்விடுமா? என்னுங் கருத்தமைத்து, நிந்தா ஸ்துதியாகப் பாடிய, -என்பதும், வைகாசி மாதத்திற் காஞ்சீபுரத்தில் வரதராஜர் கருடோற்சவங் கண்டு சேவிக்குமளவில், சுவர்ண கசிதமாகிய கருடனுடைய தேஜஸையும் அந்த வாகனத்தின் எழுந்தருளும் பெருமாளது திவ்விய மங்கள விக்கிரக விலக்ஷணத்தையும், அவ்வுற்சவ வைபவத்தையும் வியந்து நிந்தா ஸ்துதியாகப் பாடிய, -என்பதும்,  மற்றும் அப்பெருமாள் குதிரைநம்பிரான்மேல் எழுந்தருளும் பரிவேட்டை உற்சவம் சேவிக்கும் பொழுது, பரமாத்துமா ஜீவாத்துமாக்களுக்குள்ள நவவித சம்பந்தங்களில் ஒன்றாகிய பாரத்துரு பாரியா சம்பந்தத்தை உலகத்தாருக்கு வெளியிட வேண்டுமென்று கருதிப் புலவர் பெருமானானவர், தம்மையொரு பெண்ணாகப் பாவித்து, அப்பெண் சான்றோர் வணங்குகின்ற தேவர்களுக்கெல்லாம் முதன்மையாகிய தேவனும், அத்திகிரி என்னும் ஊரினையுடையவனுமாகிய வரதப்பெருமான் புரவிமேலேறித் திருவீதியெழுந்தருளி வரக்கண்டு மால்கொண்டு தன் அரையிலுடுத்த கலைசோர்ந்து காலின்கண் விழுந்ததென்று இரங்குவதாகப் பொருள் அமைத்துப் பாடிய, -என்பதும்,  ஏகாம்பர நாதரைத் தரிசிக்கையில், அங்குள்ள சிவப்பிராமணர்கள் அவரை அலட்சியமாக எண்ணி ‘இவன் கவி பாடுந்திறத்தை அறிவோம்!’ என்று இந்த ஸ்தலத்தில் ஆறு அற்புதமிருக்கின்றன; அவைகளை ஒரு வெண்பாவிற் பாடி முடித்துத்தர வேண்டும்’ என, அவர், ‘அவையெவை?’என, அவர்கள், ‘குமரக்கோட்டக்கீரை, செவ்விலிமேட்டுப் பாகற்காய், பருத்திக்குள நீர், செப்பு வாசற் காற்று, கம்பத்தடியிற்றவம், கருமாறிப் பாய்ச்சல் என்னும் இவைகளே! என்று சொல்ல, அவர், “முன்னே ‘அப்பா’ என்பதும், பின்னே ‘யார்க்குமினிது’ என்பதும், சேர்த்து, நீங்கள் இப்பொழுது சொன்னபடி சொல்லுங்கள் வெண்பாவாய் முடிந்திருக்கிறது’’ என, அவர்கள் அப்படியே சொல்லிப் பார்த்து அதிசயித்த,