      ஊர்ப் பேச்சு.  வடிந்ததுவே கருவண்ண இரவும்! ஆர்ந்து வழிந்ததுவே பொன்வண்ணப் பகலும்! எங்கும் ஒடிந்தது தீயோன்பிடித்த கொடுங்கோல்! வானில் உயர்ந்ததுநல் லோரின்கை! சிலர்அ றிந்து முடிந்ததுபூ தச்சூழ்ச்சி எனம கிழ்ந்தார்! மூளுகின்ற அச்சமினி இல்லை என்றார்! கடிந்துரைத்தார் நரியானைக் கைகள் கொட்டிக் களித்திடுவார் பாடிடுவார், ஆடு வார்கள்!  அரசனிது கேள்வியுற்றான், வியந்தான்! சென்றே அப்பிணங்க ளைக்கண்டான்; நரிக்கண் ணற்கு வரும்இந்த நிலைக்கிரக்கம் கொண்டா னேனும் வஞ்சகர்க்கு வாய்ப்பதுதான் வாய்த்த தென்று கருதினான்; பூதமென வந்த தாலே கட்டோடு மாண்டுவிட்டான். மாளச் செய்த