விடர்முனியிருப்புத்தூர்த்தர்கமர் வெற்பின் முழைகாடைம்பேர் விடலையே தலைவன் பேரும் விறலொன்றன்பேருமாகும் அடிசெண்டு வெளி தாளாதி கவிதையின்பாதமாமே. புணர்வு தோய்ந்திடலிசைப்பாம் பொழில் புவிபெருமை சோலை உணர்வென்ப தௌிவே யூடல் ஒழிதலே அறிவுமாகும் குணமென்ப கயிறு பண்பு கும்பம் வின்னானி நாற்பேர் கணமுடுநோய் திரட்சிகாலநுட்பம் பேய் வட்டம். ஆணமே குழம்போடன்பாம் அலநாஞ்சில் அமையுமென்றல்