மணி முகம்; மா மழை, நின் பின் ஒப்ப, பின்னின் கண்  விரி நுண் நூல் சுற்றிய ஈர் இதழ் அலரி  அரவுக் கண் அணி உறழ் ஆரல் மீன் தகை ஒப்ப,  அரும் படர் கண்டாரைச் செய்து, ஆங்கு இயலும்  விரிந்து ஒலி கூந்தலாய்! கண்டை! எமக்குப்  பெரும் பொன் படுகுவை பண்டு;  ஏஎ! எல்லா, மொழிவது கண்டை, இ·து ஒத்தன்; தொய்யில்  எழுதி இறுத்த பெரு பொன் படுகம்? 