தாங்காக் கண்ணீர் என் தலை உதிர்த்து ஆங்கு  ஓதல் அந்தணர்க்கு ஒவ்வேன் ஆயினும்  காதலன் ஆதலின் கைவிடலீயான்  இரந்து ஊண் தலைக்கொண்டு இந் நகர் மருங்கில்	 பரந்து படு மனைதொறும் திரிவோன் ஒரு நாள்  புனிற்று ஆப் பாய்ந்த வயிற்றுப் புண்ணினன்  கணவிர மாலை கைக்கொண்டென்ன  நிணம் நீடு பெருங் குடர் கை அகத்து ஏந்தி 