மறந்துசிற் றின்பத்தின் மேல்மய லாகிப்புன் மாதருக்குள் பறந்துழன் றேதடு மாறிப்பொன் தேடிஅப் பாவையர் க்கீந்து  இறந்திட வோபணித் தாய் இறைவா கச்சி ஏகம்பனே (30) பூதங்க ளற்றுப் பொறியற்றுச் சார்ஐம் புலன்களற்றுப்  பேதங் குணமற்றுப் பேராசை தான்றறுப் பின் முன் அற்றுக்  காதங் கரணங் களுமற்ற ஆனந்தக் காட்சியிலே  ஏதங் களைந்திருப் பேன் இறைவா கச்சி ஏகம்பனே (31)  நல்லாய் எனக்கு மனுவொன்று தந்தருள் ஞானமிலாப் 