கையினாற் பற்றிக் கரகரெனத் தானிழுத்தான். ‘ஐயகோ’ வென்றே யலறி யுணர்வற்றுப் பாண்டவர்தந் தேவியவள் பாதியுயிர் கொண்டுவர, நீண்ட கருங்குழலை நீசன் கரம்பற்றி முன்னிழுத்துச் சென்றான். வழிநெடுக, மொய்த்தவராய், ‘என்ன கொடுமையிது’வென்று பார்த்திருந்தார். ஊரவர்தங் கீழ்மை உரைக்குந் தரமாமோ? வீரமிலா நாய்கள். விலங்காம் இளவரசன்