இதன்பொருள் நிறைகோலினது மாட்சிமை இது ஆதலின் இஃது உவமையாயிற்று என்றவாறு. நூற்பா: 30 (மலரின் மாண்பு) மங்கல மாகி யின்றி யமையா || தியாவரு மகிழ்ந்து மேற்கொள மெல்கிப் || பொழுதின் முகமலர் வுடையது பூவே. (30) || என்னுதலிற்றோவெனின், இதுவும் அது. இதன்பொருள் மலரினது மாட்சிமை இது ஆதலின் இஃது உவமையாயிற்று என்றவாறு.