ஒருவர், ‘ஆமணக்குக்கும் யானைக்கும் உவமை தோன்ற ஒரு பாடற்பாட வேண்டும்,’ என்ன, அங்ஙனமே சிலேஷித்துப் பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: எந்தத் திசைகளிலும் இனிமையாகப் பரிமளிக்கின்ற மலர்ச்சோலை சூழ்ந்த திருமலைராயனுடைய வெற்பகத்தில் ஆமணக்கு முத்துடைத்தாயிருக்கும்; கொம்பசையா நிற்கும்; நெரிகின்ற தண்டேந்தி வளரும்; காய்கள் கொத்துக்கொத்தாயிருக்கும்; நேர்மையாகிய குலைகள் சாந்ந்திருக்கும். ஆதலாலும், யானை தன்னகத்தில் முத்திருக்கும்; கொம்பினை அசைக்கும்; வலிபெற்ற இருப்புலக்கையைத் துதிக்கையில் ஏந்தி வரும்; மஸ்தகத்திற் பாகன் அங்குசத்தாற் குத்தும் குத்துடைத்தாயிருக்கும்; பகைவர் கூட்டத்தைப் பிரித்தோட்டும். ஆதலாலும், இவ்விரண்டும் ஒன்றனையொன்று ஒக்கும் என்பதாம். ஒருவர், ‘வைக்கோலுக்கும் யானைக்கும் ஒப்புமை தோன்றப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, அவ்வாறே சிலேஷித்துப் பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: சிறப்புப் பொருந்திய அழகிய சிவந்த மேனியையுடைய திருமலைராயனது வெற்பகத்தில் வைக்கோல் உழவர்களாற் கற்றை கற்றையாக வாரியெடுத்துக் களத்தில் அடிக்கப்படும்; பிறகு அங்கிருந்து கொண்டுவந்து கோட்டையாகக் கட்டிச் சேர்க்கப்படும்; அன்றியும் போர் போடப்பட்டுச் சிறந்து பொலிந்திருக்கும்; ஆதலாலும், யானை பகைஞர்களை வாரி யுத்தகளத்தில் அடிக்கும்; யுத்தத்தில் வெற்றி சிறந்து பொலிவு பெற்றிருக்கும்; பின்பு திரும்பிவந்து கோட்டைக்குட் பிரவேசிக்கும்; ஆதலாலும், இவ்விரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று ஒப்பாகும் என்பதாம். ஒருவர், ‘பாம்புக்கும் எள்ளுக்கும் ஒப்பிட்டுப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, சிலேஷித்துப் பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: பாம்பு படமெடுத்தாடிக் குடத்திற்குள் அடைந்திருக்கும்; ஆடும்பொழுதே சீத்கார பூத்காரம் பண்ணும்; பெட்டிக்குள் அல்லது மேற்படி குடத்துக்குள் இட்டு மூடித்திறந்தால், தலையை நீட்டிக்காட்டும்; கடித்தவுடனே விஷமானது மண்டையில் ஓடிப் பற்றிப் பரபரவென்று நமையுண்டாகும்; அதற்குப் பிளவாகிய நாக்குமிருக்கும்; ஆதலாலும், செக்காடி அதன் சாரமாகிய தைலம் குடத்திற் சேர்க்கப்படும்; செக்காடும்போதே இரைச்சலிடும்; குடத்திற் பெய்து மூடிவைத்து நுரையடங்கின பின்பு திறந்துபார்த்தால், அத்தைலம் பார்த்தவர்களுடைய முகச்சாயையைத் தனக்குள்ளே காட்டும்; அஃது உச்சியில் வார்க்கப்படுமானால், பரவியோடி மண்டையிற் பற்றிப் பரபரென ஊரலெடுக்கும்; பிண்ணாக்குமுண்டாயிருக்கும்; ஆதலாலும், இவ்விரண்டும் ஒன்றினையொன்று ஒக்குமென்று சொல்லுக என்பதாம். [இதில் திலதமும் அதன் தைலமும் ஒற்றுமைபற்றி அபேதமாகச் சொல்லப்பட்டன.] ஒருவர், ‘பாம்புக்கும் எலுமிச்சம்பழத்துக்கும் உவமை கற்பித்துப் பாடவேண்டும்,’ என்ன சிலேஷித்துப் பாடிய செய்யுள்: