மெய்த்தலை, சூலம் ஓச்சான், வெறுங் கையான் என்று வெள்கி.	186 நீலன் தளர்ந்தது கண்டு, அங்கதன் வந்து பொருதல் ஆண்டு, அது நோக்கி நின்ற அங்கதன், ஆண்டுச் சால நீண்டது ஓர் நெடுந் திண் குன்றம் நில முதுகு ஆற்ற வாங்கி, 'மாண்டனன் அரக்கன் தம்பி' என்று உலகு ஏழும் வாழ்த்தத் தூண்டினன்; அதனை அன்னான் ஒரு தனித் தோளின் ஏற்றான்.	187 ஏற்ற போது, அனைய குன்றம் எண்ண அருந் துகளது ஆகி, வீற்று வீற்று ஆகி, ஓடி விழுதலும், கவியின் வெள்ளம்,