"இன்றைக்குத்தான் என் மணம் நிம்மதி அடைந்தது." "அது என்னடி?" "நீங்கள் வேறு நாட்டுக்குப் போனால், நானும் உங்களோடு வந்தே தீர வேண்டும். உங்களை விட்டுப் பிரிந்திருக்க என்னால் முடியாது. அதே சமயத்தில் இந்தச் சோழ வளநாட்டைப் பிரிந்து போகவும் எனக்கு மனமில்லை." "கலியாணம் ஆனால் நீ பிரிந்து போய்த்தானே தீர வேண்டும்?" "நான் கலியாணமே செய்து கொள்ளப் போவதில்லை, அக்கா!" "அடியே! எனக்கு செய்த உபதேசமெல்லாம் எங்கே போயிற்று?" "தங்களை போலவா நான்?" "அடி கள்ளி! எனக்கு எல்லாம் தெரியும். என் கண்ணில் மண்ணைத் தூவலாம் என்றா பார்க்கிறாய்? உனக்குச் சோழ நாட்டின் மீது அபிமானம் ஒன்றும் கிடையாது. நீ ஆசை வைத்திருக்கும் சோழ நாடு, வாளும் வேலும் தாங்கி ஈழநாட்டுக்கு யுத்தம் செய்ய அல்லவா போயிருக்கிறது? உன் அந்தரங்கம் எனக்குத் தெரியாது எனறா நினைத்தாய்?"