செம்மா மயில் கோசலையும் திகையா உணர்வு ஓவினளாய், மெய்ம்மாண் நெறியும், விதியின் விளைவும், தளர்வின்றி உணரும் அம்மா தவனும் விரைவோடு அவலம் தருநெஞ் சினனாய். 87-1 என்று என்று சீற்றத்து இளையோன் இது இயம்பிடாமுன், கன்று ஒன்றும் ஆவின் பல யோனியும் காத்த நேமி வன் திண் சிலைக் கைம் மனு என்னும் வயங்கு சீர்த்திக் குன்று ஒன்று தோளான் மருமான் இவை கூறலுற்றான்: 127-1 ஆய் தந்த மென் சீரை அணிந்து அடி தாழ்ந்து நின்ற