ஈன்றோர் நீத்த குழவி போலத், தன்அமர் சுற்றம் தலைத்தலை இனையக், கடும்பசி கலக்கிய இடும்பைகூர் நெஞ்சமொடு நோய் உழந்து வைகிய உலகிலும், மிக நனி நீ இழந் தனையே, அறனில் கூற்றம்! வாழ்தலின் வரூஉம் வயல்வளன் அறியான், வீழ்குடி உழவன் உண்ணாய் ஆயின், நேரார் பல்லுயிர் பருகி,