613: உண்ணா துறங்கா தொலிகடலை யூடறுத்து, பெண்ணாக்கை யாப்புண்டு தாமுற்ற பேதெல்லாம், திண்ணார் மதிள்சூழ் திருவரங்கச் செல்வனார், எண்ணாதே தம்முடைய நன்மைகளே யெண்ணுவரே. 7 614: பாசிதூர்த் துக்கிடந்த பார்மகட்கு, பண்டொருநாள் மாசுடம்பில் நீர்வார மானமிலாப் பன்றியாம், தேசுடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார், பேசி யிருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே. (2) 8