நீர்காலத் தெருக்கிலம் பழவிலைபோல் வீழ்வேனை,  வார்காலத் தொருநாள்தம் வாசகம்தந் தருளாரே. 8 585: மதயானை போலெழுந்த மாமுகில்காள், வேங்கடத்தைப்  பதியாக வாழ்வீர்காள். பாம்பணையான் வார்த்தையென்னே, கதியென்றும் தானாவான் கருதாது,ஓர் பெண்கொடியை  வதைசெய்தான். என்னும்சொல் வையகத்தார் மதியாரே. (2) 9 586: நாகத்தி னணையானை நன்னுதலாள் நயந்துரைசெய், மேகத்தை வேங்கடக்கோன் விடுதூதில் விண்ணப்பம், 