338.	 மாலை யுவமையா மருவிய பலநிகர் மாலையாக் கோத்தபின் வனைபொரு ளியம்பலே. 339.	 உண்மை யுவமையா முவமை மறுத்தென நுண்மையிற் பொருடிற நுவன்று விளக்கலே. 340.	 உவமை வழுவென்ப வுரியபான் மாற றவன்மிக லுயர்த றாழ்தலென் றைந்தே. 341.	 உருவக மென்ப வுவமை வேறு பொருள்வே றின்றிப் புணரத் தொடுத்தலே.