“மலமுளதா வொழிந்த வெல்லாம்-  நெல்லின்வரு தவிடுமிபோ லநாதியாக நிறுத்திடுவர்” எனவும்,  “வித்தும் மரமும் போலும்” எனவும் எடுத்துக்காட்டி உளங்கொளற் பொருட்டுத் தூலமாக விடைகூறிப், பின்னர்த் தவிடும் உமியும் ஒன்றற்கு ஒன்று காரணம் காரியம் ஆகாமையின் அவை ஒருங்கே நெல்லின்கண் உளவாதல்கூடும், வித்தும் மரமும் ஒன்றற்கொன்று காரணகாரியம் ஆயினும் அவற்றிற்கு மூலகாரணமாகிய பூதங்கள் உண்மையின் அப்பூதங்களில் ஒன்று முதற்சிருட்டியில் மரமாதல் வித்தாதல் இரண்டிலொன்று முந்தித் தோன்ற அதன்பின் ஒன்றற்கொன்று காரணகாரியமாய்த் தோன்றுதல் கூடுமாகலின், அவற்றை ஈண்டு எடுத்துக்காட்டி அநவத்தைப்பட விடுத்தல் விடையாமாறு யாங்ஙனம் என வினாயவழி, அநவத்தையாகாதவாறு உண்மையான் விடைகூறி உணர்த்துதலும் போல்வனவாம் என்க. பொது- சிறப்புநூல்கள்: பொருள் கொள்ளும் முறை பொதுவியல்பு உணர்த்தும் நூல்கள் பொது எனவும், சிறப்பியல்பு உணர்த்தும் நூல்கள் சிறப்பு எனவும் கூறப்படும். சிறப்பியல்பு சகசமாய் உள்ளதாதலின் உண்மை எனவும் படும். ஏனைச் சமயத்தார் கூறும் சிறப்பியல்பு எல்லாம் போலி என்பது உணர்த்துதற்கும் இஃது உண்மை எனப்படும். பவுட்கரம், மிருகேந்திரம், மதங்கம் முதலிய சிவாகமங்கள் பெத்தத்தினின்ற நிலைபற்றி இலக்கணங்கூறுதலின் அவை பொது எனவும், சர்வஞ்ஞானோத்தரம் முதலிய சிவாகமங்கள் முத்தியினின்ற நிலைபற்றி இலக்கணங்கூறுதலின் அவை உண்மை எனவும் கூறப்படும் ஆகலின், பவுட்கர முதலியவற்றின் பொருளுக்கு ஏற்பச் சர்வஞ்ஞானோத்தர முதலியவற்றிற்குப் பொருள்கொள்ளாது, சர்வஞ்ஞானோத்தர முதலியவற்றின் பொருளுக்கு ஏற்பப் பவுட்கர முதலியவற்றிற்குப் பொருள் கொள்வர் திருவருள் கிடைத்த நுண்ணறிவினோர் என்று உணர்க. அன்றியும், புவுட்கர முதலிய சிவாகமங்கள் முனிவர் முதலாயினோர்க்கு அருளிச்செய்தது. சர்வஞ்ஞானோத்தர முதலிய சிவாகமங்கள் கந்தன் கணபதி முதலாயினோர்க்கு அருளிச்செய்தது. கந்தன் முதலாயினோரை நோக்க முனிவர் முதலாயினோர் பரிபாகத்தில் தாழ்ந்தவர் ஆதலின், அவர்க்கு அருளிச்செய்த பவுட்கர முதலியவற்றிற்கேற்பக், கந்தன் முதலியோர்க்கு அருளிச்செய்த சர்வஞ்ஞானோத்தர முதலியவற்றிற்குப் பொருள் கோடல் பொருந்தாமையும், முனிவர் முதலாயினோரை நோக்கக் கந்தன் முதலாயினோர் பரிபாகத்தின் முதிர்ந்தவர் ஆதலின், அவர்க்கு நுட்பப்பொருளை உள்ளவாறு அருளிச்செய்த சர்வஞ்ஞானோத்தர முதலியவற்றின் பொருளுக்கேற்ப, முனிவர் முதலாயினோர்க்கு அருளிச்செய்த பவுட்கர முதலியவற்றிற்குப் பொருள் கோடல் பொருத்தமுடைமையும் தெற்றென உணர்ந்துகொள்க. இன்னும், இவற்றிற்குத் தம்முள் வன்மைமென்மைகள் பொதுவதிகாரத்து இறுதியிற் காட்டுதும். இக்கருத்து அறியாத அகோரசிவாசாரியர் முதலியோர் சர்வஞ்ஞானோத்தர முதலியவற்றிற்குச் செய்த வியாக்கியானம் போலியுரை என்று ஒழிக. உபநிடதங்களினும் சுபாலம் முதலிய உபநிடதம் உலகம் தோன்றி ஒடுங்குமுறைமையும், தோற்றி ஒடுக்குதற்கு ஒருகருத்தா உண்டு என்னும் மாத்திரையும் போல்வன உணர்த்துதலிற் பொதுவெனப்படும். சாந்தோக்கிய முதலிய உபநிடதம் இருவகையும் கூறுதலின் பொதுவும் சிறப்புமாம். அதர்வசிகை, அதர்வசிரம், சுவேதாச்சுவதரம், கைவல்லியம் முதலிய உபநிடதங்கள் முத்திநிலையே பற்றிச் சாதகமும், பயனும் கூறுதலின் உண்மையெனப்படும். ஆகலான், அதர்வசிகை முதலிய உபநிடதப்பொருள் பற்றிச் சுபால முதலிய உபநிடதங்களுக்குப் பொருள் கொள்வதன்றிச் சுபால முதலியவற்றின் பொருள்பற்றி அதர்வசிகை முதலியவற்றிற்குப் பொருள்கோடல் பொருந்தாதென்பது நுண்ணறிவான் உணர்ந்துகொள்க. இக்கருத்தறியாத இராமானுசர் முதலியோர் கூறும்பொருள் போலியென்று ஒழிக. இனி, அதர்வசிகை முதலிய உபநிடதங்களிற் கூறும் பொருள்களும் சிவாகமப்பொருளை நோக்கும்வழிச், சூத்திரமும் பாடியமும்போலத் தூலாருந்ததி முறைமையாம் ஆகலின், வேதம் பொதுநூல் எனவும், ஆகமம் சிறப்புநூல் எனவும் கூறப்பட்டன. “வேதாந்தத் தெளிவாம் சைவ சித்தாந்தத் திறனிங்குத் தெரிக்க லுற்றாம்” என்றதூஉம் இம்முறைமை தெரிந்து உணர்ந்துகோடற்கு என்க. “வேதப்பயனாம் சைவமும் போல்” என்பதும் அது. இவ்வுண்மை உணர்ந்துகொள்ள மாட்டாதார் உபநிடதங்கள் ஒன்றோடொன்று முரணும் எனவும், உபநிடதமும் சிவாகமும் தம்முள் முரணும் எனவும், சிவாகமத்துள்ளும் ஒன்றோடு ஒன்று முரணும் எனவும் மயங்கி, ஒன்றன்பொருளேபற்றி ஏனையவற்றை இகழ்வர்; தொன்றுதொட்டுவரும் கேள்வியான் அநுபவமுடைய தேசிகன் திருவருள் பெறாமையான் என்பது. 