ஒன்றுநீர் இரங்கல் வேண்டாம் உயிர்க்குயி ராகி யென்றும் நின்றிடும் அரனை யேத்தி அருச்சனை நிரப்பிக் கூற்றின் வன்றிறல் கடந்து நும்பால் வல்லைவந் தடைவன் மன்னோ.	196 398	 இருத்திரால் ஈண்டே என்னா ஏதுக்கள் பலவுஞ் செப்பிக் கருத்துற நெடிது தேற்றிக் கான்முறை வணங்கி நிற்பத் திருத்தகு குமரற் புல்லிச் சென்னியும் மோந்து முன்னர் வருத்தமும் நீங்கிச் சிந்தை மகிழ்ந்தனர் பயந்த மேலோர்.	197 399	 இருமுது குரவர் தத்தம் ஏவலின் ஈசன் என்னும்