 சிலைவேலெடுத்து செயிக்கவல்லோன்தன்தேவி  அலங்காரமாகி அன்றைப்பொழுததிலே  கலங்காதான்தேவி கைலையுமையாளருகே  மணிமேடைதன்னில் மகிழ்ந்திருக்குமவ்வளவில்  கெணியாமலேயரக்கன் கெடுவதறியாமல்  அம்மைதனைக்கண்டு அயர்ந்துமுகஞ்சோர்ந்து  கர்மவிதியால்க் கைமறந்து நின்றனனே  நின்றவுணர்வை நெடியசிவமறிந்து