புனை இழாய்! ஈங்கு நாம் புலம்பு உறப் பொருள் வெ·கி,  முனை என்னார் காதலர் முன்னிய ஆர் இடைச்,  'சினை வாடச் சிறக்கும் நின் சினம் தணிந்தீக!' எனக்,  கனை கதிர்க் கனலியைக் காமுறல் இயைவதுவோ?  ஒளி இழாய்! ஈங்கு நாம் துயர் கூரப், பொருள் வயின்,  அளி ஒரீஇக் காதலர் அகன்று ஏகும் ஆர் இ¨,  'முளி முதல் மூழ்கிய வெம்மை தீர்ந்து உறுக' என,  வளி தரும் செல்வனை வாழ்த்தவும் இயைவதுவோ? 