பொன்னணி தன்னையும் புனைதல் வேண்டலன் தன்னுழை யவர்தமை நோக்கிச் சாற்றுவான்.	30 1675	 இக்கிழி யொன்றினை ஏந்தி முந்துபோற் சிக்குற வீக்கியே சேமித் துங்கள்பால் வைக்குதிர் என்றலும் எணங்கி நன்றொனா அக்கணம் அனையவர் அதனை யாற்றினார்.	31 1676	 அன்னதோர் அளவையில் அடவித் தேவினைக் கொன்னுனை வச்சிரக் குரிசில் நோக்குறா