அண்ணா பெயர் வெங்கட்ராம ஐயர். ஆனால் அவர் எல்லோருக்கும் அணணா. Reserve Bank-இல் வேலையாயிருந்தார். பரோபகாரம் செய்வதில், அதாவது சரீர உபகாரத்துக்கு - அவரை மிஞ்சி எனக்கு யாரும் இதுவரை நினைவுக்கு வரவில்லை. கலியாணத்தில் சந்தனப்பேலா, சர்க்கரைத்தட்டு தூக்கணுமா? கூறைப்புடவை, தாலித்தட்டை எல்லோ ருக்கும் காண்பிக்கணுமா? பந்தியில் கோகர்ணம் தூக்கணுமா? சமையல்காரன் சமையலுக்குத் துண்டு விழறதென் றால் மார்க்கெட்டுக்குப் போய் வரணுமா? இதைவிட மேல். பிணம் தூக்கக் கால்மாடு ஒரு கை குறைகிறதா? அண்ணாவை – கூப்பிடவே வேண்டாம். இதோ. “ஏம்பா அனா வசியக் கவலைப்படறே? இதுக்கெல்லாம் புண்ணியம் பண்ணியிருக்கணும்." பஞ்சக்கச்சத்துக்கு உடனே மாறி இடுப்பில் துண்டைக் கட்டிக்கொண்டு, தலையில் கட்டுக்குடுமி, பெரிய புஜங்கள், தொப்பை, கடோத் கஜன், கம்பீரன். அண்ணா கைபட்டுக் கரையேறினவர் எத்தனை பேரோ? யார் கணக்கு வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நம் சாஸ்திரங்கள் சொல்வதை நம்பினால் அந்த மஹானுக்கு மறு பிறப்பே கிடையாது. நாராயணனும் அதேமாதிரிதான். தந்தை வழி மகன்.