'மதியிலி! மனிதன் நீயும் வாள் அமர்க்கு ஒருவன் போலாம்! இது பொழுது என் கை வாளிக்கு இரை' என நகைத்தான்; வீரன் முதிர்தரு கோபம் மூள, மொழிந்து அமர் முடுக்கலுற்றான்.	156-1 அரக்கன் மனம் கொதித்து, ஆண்தகை அமலன் தனக்கு இளையோன் துரக்கும் பல விசிகம் துகள்பட நூறினன்; அது கண்டு, அருக்கன் குல மருமான், அழி காலத்திடை எழு கார் நெருக்கும்படி, சர தாரையின் நெடு மா மழை சொரிந்தான்.	158-1 'மாயத்து உரு எடுத்து, என் எதிர் மதியாது, இது பெரிது என்றே