ஈர் அணி சிதையாது, எம் இல் வந்து நின்றதை;	 தணந்ததன் தலையும், 'நீ தளர் இயல் அவரொடு	 துணங்கையாய்' என வந்த கவ்வையின் கடப்பு அன்றோ -  ஒளி பூத்த நுதலாரோடு ஓர் அணிப் பொலிந்த நின்  களி தட்ப வந்த இக் கவின் காண இயைந்ததை;	 என ஆங்கு,	 அளி பெற்றேம், எம்மை நீ அருளினை; விளியாது	 வேட்டோர் திறத்து விரும்பிய நின் பாகனும்	