பெய் புல மூதாய்ப் புகர் நிறத் துகிரின்	 மை அற விளங்கிய ஆன் ஏற்று அவிர் பூண்;	 சூடின, இரும் கடல் முத்தமும் பல் மணி பிறவும் ஆங்கு  ஒருங்கு உடன் கோத்த உருள் அமை மூக் காழ் மேல்  சுரும்பு ஆர் கண்ணிக்குச் சூழ் நூல் ஆக	 அரும்பு அவிழ் நீலத்து ஆய் இதழ் நாணச்	 சுரும்பு ஆற்றுப்படுத்த மணி மருள் மாலை;	 ஆங்க, அவ்வும் பிறவும் அணிக்கு அணி ஆக நின் 