தோற்றனென், உனக்கு; என் வன்மை சுருங்கும்' என்று அரக்கன் சொன்னான்.	201 மாருதி, 'வல்லை ஆகின், நில், அடா! மாட்டாய் ஆகின், பேருதி, உயிர்கொண்டு' என்று, பெருங் கையால் நெருங்க விட்ட கார் உதிர் வயிரக் குன்றைக் காத்திலன், தோள் மேல் ஏற்றான்; ஓர் உதிர் நூறு கூறாய் உக்கது, எவ் உலகும் உட்க.	202 இளக்கம் ஒன்று இன்றி நின்ற இயற்கை பார்த்து, 'இவனது ஆற்றல் அளக்குறற்பாலும் ஆகா; குலவரை அமரின் ஆற்றா; துளக்குறும் நிலையன் அல்லன்; சுந்தரத் தோளன் வாளி