ஆயிடை முனிவன் அகம்பதைக் துரைக்கும் “செல்லடா! செல்க தீக்குணத் திழிஞ! எனக்கிவ் வாழ்க்கை இன்புடைத் தேயாம்; நினக்கிதில் துன்பம் நிகழுமேல் சென்றவ் வாளினின் நெஞ்சை வகுத்து நீ மடிக என்றிது கூறி இருந்தவப் பன்றிதன் இனத்தொடும் ஓடி இன்னுயிர் காத்தது. இன்னது கண்ட இளையவன் கருதும்.