மை அறக் கரிது என்று எண்ணும் மனத்தினான், வயிரம் அன்ன, கை அற, தலை அற்றார்போல் கலங்கினார், நிருதர் கண்டார்.	47 அன்னது நிகழும் வேலை, ஆர்த்து எழுந்து, அரியின் வெள்ளம் மின் எயிற்று அரக்கர் சேனை யாவரும் மீளா வண்ணம், கொல் நகக் கரத்தால், பல்லால்; மரங்களால், மானக் குன்றால், பொன் நெடு நாட்டை எல்லாம் புதுக் குடி ஏற்றிற்று அன்றே.	48 இந்திரசித்து வீரம் பேசி, உக்கிரமாகப் பொருதல் காலம் கொண்டு எழுந்த மேகக் கருமையான், 'செம்மை காட்டும்