அரவுவெகுண் டன்ன தேறலொடு. சூடுதருபு, நிரயத் தன்னஎன் வறன்களைந் தன்றே, இரவி னானே, ஈத்தோன் எந்தை; அற்றை ஞான்றினோடு இன்றின் ஊங்கும், இரப்பச் சிந்தியேன், நிரப்படு புணையின்; உளத்தின் அளக்கும் மிளிர்ந்த தகையேன்; நிறைக்குளப் புதவின் மகிழ்ந்தனெ னாகி, ஒருநாள், இரவலர் வரையா வள்ளியோர் கடைத்தலை,