குழியினைக் கருதிச் செய்த குமண்டையைக் குறித்து நீங்க, வழியினைத் தருதி' என்றான், வருணனை நோக்கி, வள்ளல்.	19 தன் மேல் சேது கட்டிச் செல்லுமாறு வருணன் உரைத்தல் 'ஆழமும் அகலம் தானும் அளப்ப அரிது எனக்கும், ஐய! ஏழ் என அடுக்கி நின்ற உலகுக்கும் எல்லை இல்லை; வாழியாய்! வற்றி நீங்கில், வரம்பு அறு காலம் எல்லாம் தாழும்; நின் சேனை உள்ளம் தளர்வுறும் - தவத்தின் மிக்காய்!	20 'கல்லென வலித்து நிற்பின், கணக்கு இலா உயிர்கள் எல்லாம்