தன்துணைவி யானஎழில் தங்கத்தை நோக்கியே 'உன்கருத்தைச் சொல்'என் றுரைத்தான் மணவழகன். இன்ப நகைமுத்தும் ஏங்கிமுகம் பார்க்கையிலே; 'நானோ மறுப்பேன் நகைமுத்தே? என்மகனைத் தேனே, உயிரென்றாய்; சேயவனும் அன்புகொண்டான். மானே மயிலே மருமகளே என்வீட்டு வான நிலாவே மகிழ்"வென்றாள் தங்கமுமே! "இன்ப நகைமுத்தே உன்கருத்தை யானறிவேன்.