போய் வாழ்கின்ற, பொங்கு அனல் கண்ணின் பொழிகின்ற மீவாய் எங்கும் வெள்ளிடை இன்றி மிடைகின்ற, பேய் வாய் என்ன வெள் எயிறு எங்கும் பிறழ்கின்ற.	139 'கடித்தே தீரும்; கண் அகன் ஞாலம் கடலோடும் குடித்தே தீரும்' என்று உயிர் எல்லாம் குலைகின்ற, 'முடித்தான் அன்றோ, வெங் கண் அரக்கன்? முழு முற்றும் பொடித்தான் ஆகும், இப்பொழுது' என்னப் புகைகின்ற.	140 நிருதிப் படையைப் போக்க, இராமன் கருடப் படையை விடுதல்