அலங்காரப் பாடையிலே, செவ்வாழையின் துண்டு!  பாடையைச் சுற்றி அழுகுரல்!  கரியனும், மற்றக் குழந்தைகளும் பின்பக்கம்.  கரியன் பெருமையாகப் பாடையைக் காட்டிச் சொன்னான். "எங்க வீட்டுச் செவ்வாழையடா" என்று.  "எங்க கொல்லையிலே இருந்த செவ்வாழைக் குலையைப் பண்ணை வீட்டுக்குக் கொடுத்து விட்டோம்-மரத்தை வெட்டி 'பாடை'யிலே கட்டி விட்டோம்" என்றான் கரியன்.  பாபம் சிறுவன்தானே!! அவன் என்ன கண்டான், செங்கோடனின் செவ்வாழை, தொழிலாளர் உலகிலே  சர்வ சாதாரணச் சம்பவம் என்பதை. பகுப்பு:அண்ணாதுரையின் சிறுகதைகள்