        பிரமணிய தேவற் கன்பிற் பொருவென்று மின்றியொளி ருங்குமர          சாமிமுனி புங்க வன்றான் மருவென்றும் வெளிக்கிலையென் பார்நாணத்          தில்லைவெளி மன்றில் மேனி அருவென்று முருவென்றுஞ் சொலநடிப்பார்க்          கின்றுமரு அளித்தான் மன்னோ” [ பொரு - ஒப்பு. மரு - மணம். வெளிக்கு - ஆகாசத்திற்கு. இலை