மதுரை இராமசாமி பிள்ளை முதலியவர்களும் தாம் தாம் இயற்றிய  செய்யுட்களை என்னிடம் கொடுத்தார்கள். அவற்றையெல்லாம் தொகுத்து  வைத்துக் கொண்டு நான் படித்துக்காட்டத் தொடங்கினேன். முப்பது பாடல்கள்  இருந்தன. ஒவ்வொரு செய்யுளையும் இசையுடன் படித்து எனக்குத் தோற்றிய  நயங்களையும் எடுத்துச் சொன்னேன். நான் இயற்றியிருந்த மூன்று  செய்யுட்களையும் படித்துக் காட்டினேன். அவற்றுள் ஒரு பாடலில், “இந்த  மண்டபத்தைக் காலில்லா மண்டபமென்று யாவரும் கூறுவார். அங்கே  தென்கால் (தென்றற்காற்று) பலகாலும் விரவுதலால் நான் அங்ஙனம் கூறேன்” 