கோணுதற்கு அமைந்த கோலப் புருவம்போல் திரையும் கூட, பூணுதற்கு இனிய முத்தின் பொலி மணல் பரந்த வைப்பில், காணுதற்கு இனிய நீள வெண்மையில் கருமை காட்டி, வாணுதற்கு அமைந்த கண்ணின் மணி என வயங்குவானை;	131 படர் மழை சுமந்த காலைப் பருவ வான், அமரர் கோமான் அடர் சிலை துறந்தது என்ன, ஆரம் தீர் மார்பினானை; கடர் கடை மத்தின் பாம்பு கழற்றியது என்னக் காசின் சுடர் ஒளி வலயம் தீர்ந்த சுந்தரத் தோளினானை;	132