வீணுக் குன்னை விடுத்தகை தவற்கு வஞ்சியான் மொழிந்த மாற்றமீ தெனவே எஞ்சா தியம்புதி ஏகாய், ஏகாய்! (பலதேவன் போக) (தனதுள்) முட்டாள், இவனை விட்டவன் குட்டுப் பட்டபோ தன்றிப் பாரான் உண்மை!  (160) பச்சாத் தாபப் படுத்துவம், நிச்சயம்.