அகன மர்ந்திவை யிசைந்துதொல் கயிலையி னகநாப்பட் புகல தாயபொன் னகரிடைக் கோபுரப் புறனேகித் தொகுதி யோடெம திறைவனை ஒல்லெனத் துதிக்கின்றார்.	5 607	 நஞ்ச ருந்தியும் நதியினைச் சூடியும் நடுநெற்றித் துஞ்சும் வெங்கணல் பரித்தும்வெவ் வலியரைத் தொலைத்திட்டும் அஞ்ச லென்றுமுற் காத்தனை இன்றெமக் கருளாயேல் தஞ்ச மாருளர் தாதையே யல்லது* தனயர்க்கே.	 ( பா-ம் * - தாதைய ரல்லது. )	6