தாழ்ந்திலன் முத் தலைத் தலைவன், சோரியின் ஆழ்ந்த தேர், அம்பரத்து ஓட்டி ஆர்க்கின்றான். 127 ஊன்றிய தேரினன் உருமின் வெங் கணை, வான் தொடர் மழை என, வாய்மை யாவர்க்கும் சான்று என நின்ற அத் தரும மன்னவன் தோன்றல்தன் திரு உரு மறையத் தூவினான். 128 தூவிய சரம் எலாம், துணிய, வெங் கணை ஏவினன் இராமனும்; ஏவி, ஏழ்-இரு