கொண்டனன் சீற்றங் குபேரனை நோக்கி என்னைக் கண்டிங் கிழந்தனை சிரித்தாய் உன்னைக் கண்டவ ருரைக்கு மித்தினத்திற் பழியொடு பாவமும் பலபல விதனமும் அழிவு மெய்துவரென் றசனிபோற் சபித்தான் விண்ணவ ரெல்லா மிகமனம் வெருவிக் கண்ணருள் கூருங் கடவுளித் தினத்திற் கோரவெஞ் சினமிகக் கொண்டன னந்நாண்