தூங்கு இலை வாழை நளி புக்கு, ஞாங்கர்  வருடை மட மறி ஊர்வு இடைத் துஞ்சும்  இருள் தூங்கு சோலை, இலங்கு நீர் வெற்ப!  அரவின் பொறியும் அணங்கும் புணர்ந்த  உரவு வில் மேல் அசைத்த கையை, ஓராங்கு  நிரை வளை முன்கை என் தோழியை நோக்கிப்,  படி கிளி பாயும் பசும் குரல் ஏனல்  கடிதல் மறப்பித்தாய் ஆயின், இனி நீ 