கழிந்த பிணம் போல் இருந்து காண்பதினி எக்காலம் (22)  அற்ப சுகம் மறந்தே அறிவை அறிவால் அறிந்து  கெர்ப்பத்தில் வீழ்ந்து கொண்ட கோளறுப்பது எக்காலம் (23)  கருப்படுத்தி என்னை யமன் கைப்பிடித்துக் கொள்ளாமுன்  உருப்படுத்தி ஆள உடன்படுவது எக்காலம் (24)  தூண்டு விளக்கணைய தொடர்ந்து இருள்முன் சூழ்ந்தாற்போல்  மாண்டு பிழைத்துவந்த வகை தெரிவது எக்காலம் (25)  தூரியினின் மீன்போல் சுழன்று மனம் வாடாமல் 