மாசொடு கருகி, மேனி வனப்பு அழிந்திட, ஊர் வந்தான்; "சீசி" என்று யாரும் எள்ள, திகைப்பொடு பழுவம் சேர்ந்தான். 29 'கானிடைச் சிறிது வைகல் கழித்து, ஒர் நாள், கௌசிகப் பேர்க் கோன் இனிது உறையும் சோலை குறுகினன்; குறுக, அன்னான், "ஈனன் நீ யாவன்? என்னை நேர்ந்தது. இவ் இடையில்?" என்ன, மேல் நிகழ் பொருள்கள் எல்லாம் விளம்பினன், வணங்கி, வேந்தன். 30 '"இற்றதோ?" என நக்கு, அன்னான், "யான் இரு வேள்வி முற்றி, மற்று உலகு அளிப்பென்" என்னா, மா தவர்தம்மைக் கூவ,