காவலா! அவனைப் போலயான் கண்டிலன்; சுத்தமே பித்தன், சொல்லுக் கடங்கான், தனியே யுரைப்பன், தனியே சிரிப்பன்; எங்கேனு மொருபூ இலைகனி அகப்படில் அங்கங் கதனையே நோக்கி நோக்கித் தங்கா மகிழ்ச்சியில் தலைதடு மாறுவன். பரற்கலும் அவனுக் ககப்படாத் திரவியம்! ஆயிரந் தடவை யாயினும் நோக்குவன்,