மீ, தன் கரங்கள் அவை பரப்பி, மிகு வெண் நிலவு ஆம் வெண் சுதையால், 'காத்த கண்ணன் மணி உந்திக் கமல நாளத்திடைப் பண்டு பூத்த அண்டம் பழையது' என்று, புதுக்குவானும் போன்றுளதால். 74 தாமரை மலர் குவிய, ஆம்பல் அலர்தல்  விரை செய் கமலப் பெரும் போது, விரும்பிப் புகுந்த திருவினொடும் குரை செய் வண்டின் குழாம் இரிய, கூம்பிச் சாம்பிக் குவிந்துளதால்; உரை செய் திகிரிதனை உருட்டி, ஒரு கோல் ஓச்சி, உலகு ஆண்ட அரைசன் ஒதுங்க, தலை எடுத்த குறும்பு போன்றது, அரக்கு ஆம்பல். 75