'பகர்ந்த தேவரும், பாற்கடல் பள்ளியான், பரமன், புகுந்தது இவ் வழி; பூவில் வந்தவனும், மற்று யாரும்,	23-28 'இருப்பது இத் தலம்; ஆகையால், இராவணன் சாய்கை, அருத்தி இன்றியே, அகன்றது' என்று அருள் முனி அறைய, பெருத்த தோளுடை அண்ணலும் பிரியம் வந்து எய்தி, 'கருத்து மற்று இனி உரை' என, குறுமுனி கழறும்:	23-29 'இந்த மா நகர் தன்னிலே இறைவனை அருச்சித்து, உன் தன் மா நகர் எய்தினால், சாய்கை போம், உரவோய்!'