பக்குவக் குழவியாகிப் பையுளே அடைந்த பாவை  அக்குவை அதனை விட்டிங்கு அவனியில் பிறந்த சூட்சம்  அக்கினி நாகை நாதர் அமைத்தது என்று அறிவாய் நெஞ்சே  நீக்கம் இல்லாமல் எங்கும் நிறைந்ததோர் வெளியை உன்னுள்  தாக்கியே அறிவினாலே தனை மறந்திருந்து பார்வை  நோக்கியே நிட்டை கூடி நொடி அரை நிமிடம் வாங்கித்  தூக்கியே நாத நாகை நாதரைத் தொழுவாய் நெஞ்சே  கடலென விளங்கும் வேத காரணக் குருவைக் கண்டும் 