சுரப்பற்று வல்வினை சுற்றமும் அற்றுத் தொழில்களற்று கரப்பற்று மங்கையர் கையிணக் கற்றுக் கவலையற்று  வரப்பற்று நாதனை வாயார வாழ்த்தி மன மடங்கப் பரப்பற்றி ருப்பதன் றோ பரமா பரமானந்தமே (34)  பேய்போல் திரிந்து பிணம்போல்கிடந்து இட்ட பிச்சை யெல்லாம்  நாய்போல் அருந்தி நரிபோல் உழன்று நன்மங்கையரைத்  தாய்போல் கருதித் தமருபோல் அனைவர்க்கும் தாழ்மை சொல்லி  சேய்போல் இருப்பர் கண் டீர் உண்மை ஞானம் தெளிந்தவரே (35)