கல்லா வொருவன் றகைமை றலைப்பெய்து சொல்லாடச் சோர்வு படும் (05) கல்லா ஒருவன் தகைமை தலைப்பெய்து சொல் ஆடச் சோர்வு படும். இதன்பொருள் கல்லா ஒருவன் தகைமை= நூல்களைக் கல்லாத ஒருவன் யான் அறிவுடையேன் எனத் தன்னை மதிக்கும் மதி்ப்பு; தலைப்பெய்து சொல்லாடச் சோர்வுபடும்= அவற்றைக் கற்றவன் கண்டு உரையாடக் கெடும். விளக்கம் கற்றவன் என்பது வருவிக்கப்பட்டது. யாதானும் ஓர் வார்த்தை சொல்லுந் துணையுமே நிற்பது, சொல்லியவழி வழுப்படுதலின், அழிந்துவிடும் என்பதாம். இவை இரண்டுபாட்டானும் கல்லாரது இயற்கையறிவின் குற்றம் கூறப்பட்டது.