3 தாவீதும் அவர்தம் ஆள்களும் நகருக்கு வந்த போது அது நெருப்பினால் அழிக்கப்பட்டிருப்பதையும், தங்கள் மனைவியர், புதல்வர் மற்றும் புதல்வியர் சிறைப்பட்டிருப்பதையும் கண்டார்கள். 4 அப்பொழுது தாவீதும் அவருடன் வந்த மக்களும் வலிமை உள்ள மட்டும் ஓலமிட்டு அழுதனர். 5 தாவீதின் இரு மனைவியராகிய இஸ்ரயேலைச் சார்ந்த அகினோவாமும், கர்மேலைச் சார்ந்த நாபாலின் கைம் பெண்ணான அபிகாயிலும்கூடச் சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்தனர். [1] 6 தாவீது மிகவும் மன வருத்தமடைந்தார்; வீரர் அனைவரும் தங்கள் புதல்வர் புதல்வியர் பொருட்டு மிகவும் துயருற்றதால் அவரைக் கல்லால் எறிய வேண்டும் எனப் பேசிக் கொண்டனர். ஆனால் தாவீது கடவுளாகிய ஆண்டவரின் வலிமை பெற்றிருந்தார். 7 பின்பு தாவீது, அகிமலக்கின் மகன் குரு அபியத்தாரிடம், "ஏபோதை என்னிடம் கொண்டுவாரும்!" என்று கூறவே, அபியத்தார் ஏபோதைத் தாவீதிடம் கொண்டு வந்தார். [2] 8 அப்பொழுது தாவீது, "நான் கொள்ளைக் கூட்டத்தாரைப் பின்தொடரட்டுமா? நான் வெற்றி கொள்வேனா?" என்று ஆண்டவரிடம் வினவினார். அதற்கு அவர், "பின்தொடர்! நீ வெற்றியடைவது உறுதி! சிறைப்பட்டோரை மீட்பதும் உறுதி!" என்று பதிலளித்தார். 9 ஆதலால் தாவீதும் அவருடன் இருந்த அறுநூறு பேரும் புறப்பட்டு, பெசோர் என்ற ஓடைக்கு வந்தனர்; களைப்படைந்தோர் அங்கேயே தங்கிவிட்டனர். 10 எனவே தாவீது நானூறு பேரோடு அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தார்; களைப்படைந்த இருநூறு பேர் பெசோர் ஓடையைக் கடக்க இயலாமல், அங்கேயே தங்கிவிட்டனர்.