நின்ற பேரொளியைக் கண்டு நினைவெனும் அறிவால் தெய்வம்  ஒன்றெனக் கண்டாயானால் உமையவளுடனே தில்லை  மன்றினுள் ஆடும் நாகை நாதர் முன் வருவாய் நெஞ்சே  மடைவாயில் பட்சி போலே மனந்தனை அடக்கி வாதி  விடையேறு ஈசன் பாதம் விரும்பிய பெரியோர் பின்னே  தடையறத் திருந்து ஞான சாதகம் பெற்று நீதான்  புடைசூழ நாகை நாதர் பொன்னடி போற்று நெஞ்சே  சிரமெனும் குகையின் உள்ளே சிவ கயிலாய மன்றில் 