கொய்யாக்கு டிக்குச்சென் றான்வீ ரப்பன், கொய்திட்ட காலோடும் ஆட்க ளோடும்! எய்துமோர் கால்நோயால் அவ்வி டத்தில் இரவினிலோர் குடிசையிலே இருக்கும் போதில் ஐயாஎன் றொருதோழன் அழைத்தான்; "இந்த அரசாட்சி நம்மிடத்தில் வந்த" தென்றான்.  "மாட்சியுறும் மன்னவனைப் பின்னால் குத்தி மன்னவனின் இன்னுயிராய், வையத் தின்கண் காட்சிக்கோர் ஓவியமாய், வாழ்ந்து வந்த கட்டழகை வஞ்சத்தால் வெட்டி வீழ்த்தி, வாட்சுழலால் உயிர்சுழலக் கணக்கில் லாத மக்களைவீழ்த் துங்கொடுமை தீரா இந்த ஆட்சிக்குப்புறம்பாய்நான் இருக்கும் போதே அற்றதுகால்! அரசுபெற்றால் உயிர்போம் என்றான்.  இருட்டறையில் உள்ளதடா உலகம்! சாதி இருக்கின்ற தென்பானும் இருக்கின் றானே!