வஞ்சியின் செவ்வியாளை வசித்து, என்பால் வருவீர்; அன்றேல், நஞ்சு உமக்கு ஆவென்' என்னா, நகை இலா முகத்து, பேழ் வாய், வெஞ் சினத்து அரக்கிமார்க்கு, வேறுவேறு உணர்த்திப் போனான். 146-1 என்றார்; இன்னும் எத்தனை சொல் கொண்டு இதம் மாறக் கன்றாநின்றார், காலும் எயிற்றார், கனல் கண்ணார்; ஒன்றோ? மற்றும் ஆயிர கோடி உளர் அம்மா! பொன்றா வஞ்சம் கொண்டவர் இன்னும் புகல்கின்றார்; 151-1 கொல்வான் உற்றோர் பெற்றியும், 'யாதும் குறையாதான்