ஐயம் நீங்கிய, பேர் எழில் உவமையன் ஆனான். 37 கவந்தன் முன்னை உருப் பெற்று, விண் உற நிமிர்தல் ஆளும் நாயகன் அம் கையின் தீண்டிய அதனால், மூளும் சாபத்தின் முந்திய தீவினை முடித்தான்; தோளும் வாங்கிய தோமுடை யாக்கையைத் துறவா, நீளம் நீங்கிய பறவையின், விண் உற நிமிர்ந்தான். 38 விண்ணில் நின்றவன், 'விரிஞ்சனே முதலினர் யார்க்கும் கண்ணில் நின்றவன் இவன்' எனக் கருத்துற உணர்ந்தான்;