செப்பத்தில் உன்னைத் தொழ ஆயிரம் கண்ணும் செல்லும் பொல்லேன் தப்பத் தவறத் தொழுதாலும் சொக்கர் தடம் புயத்துக்  கொப்பத் திரண்ட கொங்காயுன் அவயவம் ஒன்றுக் கொன்றா முப்பத் திரண்டு கண்வேண்டும் கண்டாயென் முகத்தினுக்கே. (41) துடியார் கரத்து மதுரேசரே உம்மைத் துள்ளியசேற் கொடியான் அடித்ததும் குற்றமன்றே கிழக்கோதை யிவள்  அடியாள் என்றே சுட்ட பிட்டை யெல்லாம் அள்ளி யள்ளித் தின்று வடியா ந்தியில் கரைத்து விட்டீர் அவள் வல்வினையே. (42)