-என்று சொல்லப்பட்டிருந்தும், மேன்மேலும் தனவானும் கனவானுமாகிய நம் கவர்னரவர்களிடத்தில் எவ்வளவாவது அப்படிப்பட்ட வீணான பெருமித குணமிருக்கின்றதா? இவர் நிகர்வியாய், என்பதை உணர்ந்து, தேசத்தார் சுலபமாகத் தரிசிக்கத் தக்கவராயும், ஏழைகளிடத்தில் கடுமையில்லாமல் தாழ்மையாய் முகமலர்ந்து வசனிப்பவராயுமிருக்கின்றாரே! இஃது ஆச்சரியமன்றோ? விபட்சன் பிரான்சியர், ருஷியர், சீனர், ஆஸ்திரியர், அமெரிக்கர், உலாந்தர், போர்த்துகீசர், ஸ்பானியர், ஜெர்மானியர் முதலானவர்கள் ஆளும் தேசங்களிலும் ஆங்கிலேயர் அரசாளும் தேசம் மிகவும் அதிகமல்லவா? சுபட்சன் ஆம் ஆம்! ஆங்கிலேயர் அவர்கள் எல்லாரைப் பார்க்கிலும் மகா பராக்கிரமசாலிகளாகையால், ‘பலோ ராஜா பிருதிவி’ என்பதாக இவர்கள் சுவாதீனத்தில் எண்ணிறந்த தேசங்கள் உட்பட்டிருக்கின்றன. பற்பல தேசங்களும் நமது ஆங்கிலேய மகாராணியின் அழகிய வெண்கொற்றக்குடை நிழற்கீழ் அடங்கியிருக்கின்றன என்பதற்குப் பிரத்தியக்ஷமாக, அந்தப் பற்பல ராச்சியத்தாருடைய விசித்திரமான கொடிகள் யாவும் ஒவ்வொரு விசேஷதினத்தில் இங்கிலாண்டில் மாத்திரமன்றி, இந்தியாவிலும் கல்கத்தா முதலிய ராஜதானிகளின் உன்னதமாகிய கோட்டைக் கொடிக்கம்பங்களிலெல்லாம், தேர் சிங்காரித்தது போல அடுக்கடுக்காக ஏற்றி அலங்கரிக்கப்பட, அவையனைத்திற்கும் மேலாகத் தருமசெங்கோல் செலுத்தி வரும் இந்தப் பிரித்தானிய துரைத்தனத்தாரின் மகிமை தங்கிய கொடி ஏற்றப்பட்டுப் பிரகாசிக்கின்றதே! இதைவிட வேறு திருஷ்டாந்தமும் வேண்டுமா? ‘சந்தையில் அடித்ததற்குச் சாக்ஷியேன்?’  விபட்சன் அப்படியா! இத்தன்மையாகிய ஆங்கிலேய அரசாட்சியானது இடையூறின்றி நெடுங்காலம் நிலைப்பெற்றிருக்குமானால், இவர்கள் கோலின் கீழ் அமைவுற்றிருக்கும் சர்வஜனங்களுக்கும் பரம்பரை பரம்பரையாய் ஆச்சந்திரார்கம் விசேஷித்த தன்மை உண்டாகுமென்பதற்குச் சந்தேகமில்லை அல்லவா? சுபட்சன் மெய்தான்; அது சர்வ ஜீவ தயாபரரும், ஜகத்காரணருமாகிய கடவுளின் சங்கற்பத்தலல்லவோ அனுகூலிக்க வேண்டுவது? தெய்வச்செயலில்லாமற் பொழுது விடியுமா? அஸ்தமிக்குமா? விபட்சன் அப்படியே அனுகூலிக்கக் கடவுள் திருவுளம் பற்றுகிறதற்கு நாம் என்ன செய்யவேண்டும் சொல்லும். சுபட்சன் அவர் ஆபத்பாந்தவரும் பத்த பராதீனருமாயிருப்பவராகையால், அந்தப் பரமாத்துமாவை நோக்கிப் பிரார்த்தித்தால், நமது அபீஷ்டப்படியே திருவுளமிரங்கிக் கிருபை செய்யக்கூடும்.