நித்திய தரித்திரராய் உழைத்துழைத்துத் தினைத்துணையும் பயனின்றிப் பசித்தமக்கள் சிறிதுகூழ் தேடுங்கால் பானை ஆரக் கனத்திருந்த வெண்சோறு காணும் இன்பம் கவின்நிலவே உனைக்காணும் இன்பம் தானோ! உன்னைஎன திருவிழியாற் காணு கின்றேன் ஒளிபெறு கின்றேன் இருளைஒதுக் குகின்றேன் இன்னலெலாம் தவிர்கின்றேன் களிகொள் கின்றேன்