தன்னை ஒப்பானை நோக்கி, தகை அழிந்து அயர்ந்த தம்பி, 'நின்னை எத் தகையை ஆக நினைந்தனை?-நெடியோய்!' என்ன, சென்னியில் சுமந்த கையன் தேற்றுவான், செப்பலுற்றான்: 63 '"காலம் நீளிது, காரும் மாரியும் வந்தது" என்ற கவற்சியோ? நீல மேனி அரக்கர் வீரம் நினைந்து அழுங்கிய நீர்மையோ? வாலி சேனை மடந்தை வைகு இடம் நாட வாரல் இலாமையோ? சாலும் நூல் உணர் கேள்வி வீர! - தளர்ந்தது என்னை? - தவத்தினோய்! 64 'மறை துளங்கினும், மதி துளங்கினும், வானும் ஆழ் கடல் வையமும்,