தாதைசொற்கு இளைஞன் தளர்வொடும் இணங்கினான். முனிவனும் பன் றியா முடிந்தபின்,மைந்தன் முன்னவன் கூறிய மொரீயினை நினைந்தும், இரும்புகழ் முனிவனுக்குன இழியதா மிவ்வுடல் அமைந்தது கண்டுநெஞ் சழன்றிடல் கொண்டும். வாள்கொடு பன்றியை மாய்த்திட லுற்றனன், ஆயிடை மற்றவ் வருந்தவப் பன்றி இனையது கூறும்.“ஏடா!நிற்க!