அருந்தவன் உறையுள்தன்னை அனையவர் அணுகலோடும், விருந்தினர்தம்மைக் காணா, மெய்ம் முனி, வியந்த நெஞ்சன், பரிந்து எதிர் கொண்டு புக்கு, கடன் முறை பழுதுறாமல் புரிந்தபின், காதி செம்மல் புனித மா தவனை நோக்கி, 26 'அஞ்சன வண்ணத்தாந்தன் அடித் துகள் கதுவாமுன்னம், வஞ்சிபோல் இடையாள் முன்னை வண்ணத்தள் ஆகி நின்றாள்; நெஞ்சினால் பிழைப்பு இலாளை நீ அழைத்திடுக!' என்ன, கஞ்ச மா மலரோன் அன்ன முனிவனும், கருத்துள் கொண்டான். 27