'ஊற்றம் ஏது, எமக்கு!' என்று எண்ணி, உடைந்தது; குமரன் உற்ற சீற்றமும் தானும் நின்றான்; பெயர்ந்திலன், சென்று பாதம்.	188 இடக் கையால் அரக்கன் ஆங்கு ஓர் எழு முனை வயிரத் தண்டு, தடுக்கல் ஆம் தரத்தது அல்லா வலியது, தருக்கின் வாங்கி, 'மடக்குவாய் உயிரை' என்னா, வீசினன்; அதனை மைந்தன் தடக் கையால் பிடித்துக் கொண்டான், வானவர் தன்னை வாழ்த்த.	189 பிடித்தது சுழற்றி, 'மற்று அப் பெரு வலி அரக்கன் தன்னை, இடித்து, உரும் ஏறு, குன்றத்து எரி மடுத்து, இயங்குமா போல்,