உள்ளி, உழையே ஒருங்கு படை விடக்	 கள்ளர் படர்தந்தது போலத், தாம் எம்மை	 எள்ளுமார் வந்தாரே, ஈங்கு!	 ஏதப்பாடு எண்ணிப், புரிசை வியல் உள்ளோர்	 கள்வரைக் காணாது, 'கண்டேம்' என்பார் போலச்  சேய் நின்று, செய்யாத சொல்லிச் சினவல்; நின்	 ஆணை கடக்கிற்பார் யார்?	 அதிர்வு இல் படிறு எருக்கி, வந்து என் மகன் மேல், 