    "இடரொன்றும் நேராமல் திரும்ப வேண்டும்"     என்றுரைத்து வாழ்த்த லுற்றார்! மாடிமீது     சுடரொன்று தோன்றிற்று. பொன்மு டிக்கோ     துயர்ஒன்று தோன்றிற்று. கண்ணீர் சிந்த     அடர்கின்ற பூங்கொடியை விழிக் குறிப்பால்     "அன்பேநீ விடைகொடுப்பாய்" என்று கேட்டான்.     எதிர்பார்த்த தில்லையவள் வடநா டென்னும்     எமலோகத் துக்கன்பன் செல்வா னென்றே!