குறள் 542 (வானோக்கி)வானோக்கி வாழு முலகெல்லா மன்னவன்<B>வான் நோக்கி வாழும் உலகு எல்லாம் மன்னவன்கோனோக்கி வாழுங் குடி. (02)'கோல் நோக்கி வாழும் குடி. இதன்பொருள் உலகு எல்லாம் வான் நோக்கி வாழும்= உலகத்து உயிர் எல்லாம் மழை உளதாயின் உளவாகாநிற்குமே எனினும்; குடி மன்னவன் கோல் நோக்கி வாழும்= குடிகள் அரசன் செங்கோல் உளதாயின் உளவாகா நிற்கும். உரைவிளக்கம் நோக்கிவாழ்தல்- இன்றியமையாமை. வானினாய உணவை 'வான்' என்றும், கோலினாய ஏமத்தைக் 'கோல்' என்றும் கூறினார். அவ்வேமம் இல்வழி உணவு உளதாயினும் குடிகட்கு அதனாற் பயனில்லை என்பதாம். குறள் 543 (அந்தணர்) அந்தணர் நூற்கு மறத்திற்கு மாதியாய்<B>அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கு ஆதியாய் நின்றது மன்னவன் கோல். (03)'நின்றது மன்னவன் கோல்.இதன்பொருள் அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய் நின்றது= அந்தணர்க்கு உரித்தாய வேதத்திற்கும், அதனாற் சொல்லப்பட்ட அறத்திற்கும் காரணமாய் நிலைபெற்றது; மன்னவன் கோல்= அரசனாற் செலுத்தப்படுகின்ற செங்கோல். உரைவிளக்கம் அரசர் வணிகர் என்று ஏனையோர்க்கும் உரித்தாயினும், தலைமைபற்றி 'அந்தணர்நூல்' என்றார். "மாதவர் நோன்பும் மடவார் கற்பும்- காவலன் காவல் அன்றித் தம்காவலான் ஆகலின்1" ஈண்டு அறம் என்றது அவை ஒழிந்தவற்றை. வேதமும் அறனும் அநாதியாயினும் செங்கோல் இல்வழி நடவாவாகலின், அதனை அவற்றிற்கு ஆதி என்றும், அப்பெற்றியே தனக்கு ஆதியாவது பிறிதில்லை என்பார் நின்றது என்றும் கூறினார். இவை இரண்டுபாட்டானும் செங்கோலது சிறப்புக் கூறப்பட்டது.