பன்னக அரசு என, பரவைதான் என, துன் இருள் ஒருவழித் தொக்கது ஆம் என, உன்ன அருந் தீவினை உருக் கொண்டென்னவே, 121 முன்னிய கனை கடல் முழுகி, மூவகைத் தன் இயல் கதியொடு தழுவி, தாது உகு மன் நெடுங் கற்பக வனத்து வைகிய இன் இளந் தென்றல் வந்து இழுகி ஏகவே. 122 வானவர் மகளிர் கால் வருட, மா மதி