நாகாலயங்களொடு நாகர் உலகும், தம் பாகு ஆர் மருங்கு துயில்வென்ன உயர் பண்பு; ஆகாயம் அஞ்ச, அகல் மேருவை அனுக்கும் மா கால் வழங்கு சிறு தென்றல் என நின்ற. 2 'மா காரின் மின் கொடி மடக்கினர் அடுக்கி, மீகாரம் எங்கணும் நறுந் துகள் விளக்கி, ஆகாய கங்கையினை அங்கையினின் அள்ளி, பாகு ஆய செஞ் சொலவர் வீசுபடு காரம். 3