தொண்டையினில் ஒன்றுமே அடைக்க வில்லை; துணைவனவன் சிறுகனைப்புக் கனைக்க லுற்றான்; அண்டையிலே மங்கைபோய் "அத்தான்" என்றாள். அத்தானா தூங்கிடுவான்? "உட்கார்" என்றான். திண்தோளில் சந்தனத்தைப் பூசு கின்றாள்; சேயிழைக்கு முல்லைமலர் சூட்டு கின்றான். கண்டான்!கண் டாள்! உவப்பின் நடுவிலே,"ஓர் கசப்பான சேதியுண்டு கேட்பீர்" என்றாள்!