129	 தொல் ஊழி தடுமாறித் தொகல் வேண்டும் பருவத்தால்,	 பல்வயின் உயிர் எல்லாம் படைத்தான்கண் பெயர்ப்பான் போல்,  எல் உறு தெறு கதிர் மடங்கித் தன் கதிர் மாய,	 நல் அற நெறி நிறீஇ உலகு ஆண்ட அரசன் பின்,	 அல்லது மலைந்திருந்து அற நெறி நிறுக்கல்லா	 மெல்லியான் பருவம் போல், மயங்கு இருள் தலை வர:  எல்லைக்கு வரம்பு ஆய, இடும்பை கூர், மருள் மாலை -  பாய் திரைப் பாடு ஓவாப் பரப்பு நீர் பனிக் கடல்! -	