 “குற்றம் உள்ளோர் கோழையர்” என்பதும் சற்றும் பொய்யல. சான்றுநம் மிடத்தே கண்டனம். அவனெம் அண்டையில் அம்மொழி விளம்பிய காலை, விதிர்விதிர்ப் பெய்தி உளம்படத் படத்தென் னூக்கமும் போனதே சீச்சீ! இச்சைசெய் அச்சஞ் சிறிதோ! வஞ்சனை யாற்பெறும் வாழ்வி தென்னே!  (170) நஞ்சுபோல் தனது நெஞ்சங் கொதிக்கக்