நீ சொல்வது நன்றன்று. இத்தோடு நிறுத்திக்கொள். கடுமையாகக் காயும் வெயிலில் வெண்ணெய் உருண்டையைப் பாறாங்கல்லின் மேல் வைத்துவிட்டுக் கை இல்லாத ஊமையன் ஒருவன் அந்த வெண்ணெய்க்குக் காவல் இருப்பது போல நான் காமநோய்க்குக் காவல் இருந்தேன். அந்தக் காமநோய் அந்த வெண்ணெய் வெயிலில் உருகிப் பாறையில் பரவுவது போலப் பரவிக்கொண்டிருக்கிறது. இதுதான் நிலைமை. பாடல்: 59 (பதலைப்பாணி) தோழி கூற்று பதலைப் பாணிப் பரிசிலர் கோமான் அரலைக் குன்றத் தகல்வாய்க் குண்டுசுனைக்  குவளையொடு பொதிந்த குளவி நாறுநின் நறுநுதன் மறப்பரோ மற்றே முயலவும் சுரம்பல விலங்கிய வரும்பொருள்