ஏ, அபிராமி! உன்னிடம் அன்பு கொண்டு தவம் செய்யும் ஞானிகள் உன் திருவடித் தாமரைகளையே வணங்குகிறார்கள். அத்திருவடிகளைக் கண்டுகொள்ள அடையாளம் எதுவென்றால், பிறையணிந்த சிவபெருமானின் துணைவியே! கேள்: வையம், தேர், குதிரை, யானை, உயர்ந்த மணிமுடிகள், பல்லக்குகள், கொட்டும் பொன், உயர்ந்த முத்து மாலைகள் - இவையே நின் திருவடிச் சின்னம்!  சின்னஞ் சிறிய மருங்கினில் சாத்திய செய்ய பட்டும்  பென்னம் பெரிய முலையும், முத்தாரமும், பிச்சி மொய்த்த  கன்னங்கரிய குழலும், கண் மூன்றும், கருத்தில் வைத்துத்  தன்னந்தனி இருப்பார்க்கு, இது போலும் தவம் இல்லையே.  ஏ, அபிராமி! மென்மையான இடையில், செம்மையான பட்டணிந்தவளே! அழகிய பெரிய முலைகளில் முத்தாரம் அணிந்தவளே! வண்டுகள் மொய்க்கும் பிச்சிப்பூவைக் கன்னங்கரிய குழலில் சூடியவளே! ஆகிய மூன்று திருக்கண்களை உடையவளே! உன்னுடைய இந்த அழகையெல்லாம் கருத்திலே கொண்டு தியானித்திருக்கும் அடியார்களுக்கு இதைவிடச் சிறந்த தவம் ஏதுமில்லை.  இல்லாமை சொல்லி, ஒருவர் தம்பால் சென்று, இழிவுபட்டு  நில்லாமை நெஞ்சில் நினைகுவிரேல், நித்தம் நீடு தவம் 