கண்ணற்ற அந்தகன் போல் காட்சியுற்றாய் நெஞ்சமே (8)  பை அரவம் பூண்ட பரமர் திருப் பொன்தாளைத்  துய்ய மலர் பறித்துத் தொழுது வணங்காமல்  கையில் அணிவளையும் காலில் இடும் பாடகமும்  மெய் என்று இறுமாந்து விட்டனையே நெஞ்சமே (9)  மாதுக்கு ஒரு பாகம் வைத்த அரன் பொன்தாளைப்  போதுக்கு ஒரு போதும் போற்றி வருந்தாமல்  வாதுக்குத் தேடி இந்த மண்ணில் புதைத்து வைத்தே 