எவ்வளை நெகிழ மேனி வாடப் பல்லிதல் ஊண்கண் பனி அலைக் கலங்கத் துறந்தோன் மன்ற மறங்கெழு குருசில் அதுமற்று உண்ர்ந்தனை போலாய் இன்னும் வருதி என்அவர் தகவே. கைவல் சீறியாழ் பாண நுமரே செய்த பருவம் வந்துநின் றதுவே எம்மின் உணரா ராயினும் தம்வயின்