நரம்பை அடுத்து இசை வடிவாய் நின்ற நாயகியே.  நரம்புக் கருவிகளைக் கொண்ட, இசையே வடிவாக உள்ள அபிராமியே! அடியேனாகிய என்னுடைய உடலையும், அதிலே இணைந்த உயிரையும் கொடுமையான எமன் வந்து பறிக்க, நானும் மரணத்திற்கு அஞ்சி வருந்துவேன். அப்பொழுது அரம்பையரும், தேவமகளிரும் சூழ என்னிடத்து வந்து அஞ்சேல் என்பாய்! எனக்கு அருள் புரிவாய்!  நாயகி, நான்முகி, நாராயணி, கை நளின பஞ்ச  சாயகி, சாம்பவி, சங்கரி, சாமளை, சாதி நச்சு  வாய் அகி மாலினி, வாராகி, சூலினி, மாதங்கி என்று  ஆய கியாதியுடையாள் சரணம்-அரண் நமக்கே.  ஏ அபிராமியே! நீயே உலக நாயகி. பிரம்ம சக்தியும், விஷ்ணு சக்தியும் நீ. நீயே ஒய்யாரமாக ஐவகை மலர் அம்புகளைக் கையிலேந்தியவள். சம்புசக்தி, சங்கரி, எழிலுடையாள், நாகபாணி, மாலினி, உலகளிக்கும் வராகி, சூலி, மாதங்க முனிமகள் என்றெல்லாம் பல வடிவானவள்! நீயே ஆதியானவள். ஆகவே, உன்னுடைய திருவடியையே வணங்கினோம். அதுவே எமக்குப் பாதுகாவல்.  அரணம் பொருள் என்று, அருள் ஒன்று இலாத அசுரர் தங்கள் 