மா பெருங் கோயில் வாயிலுக்கு இசைத்து  கோயில் மன்னனைக் குறுகினர் சென்று ஈங்கு  'உயர்ந்து ஓங்கு உச்சி உவா மதிபோல  நிவந்து ஓங்கு வெண்குடை மண்ணகம் நிழல் செய!	 வேலும் கோலும் அருட்கண் விழிக்க!	 தீது இன்று உருள்க நீ ஏந்திய திகிரி!  நினக்கு என வரைந்த ஆண்டுகள் எல்லாம்  மனக்கு இனிது ஆக வாழிய வேந்தே! 