நடனம் மிக அற்புதமாக இருந்தது. கறுத்துப் பெருத்த உருவம், உருண்டைத் தொந்தி, மொட்டைத் தலை… நடனம் நன்றாகத்தானே இருந்திருக்கும்! நான் மறைந்திருந்து அவர் ஆடியதைப் போட்டோ பிடித்துக் கொண்டு, பிறகு அவர் எதிரில் திடீரென்று வந்தேன். ‘பரத நாட்டியத்தைப் பற்றித் தங்கள் அபிப்பிராயம் என்ன?’ என்று நான் கேட்டேன். ஆள் அப்படியே ஸ்தம்பித்துப் போய்விட்டார். அன்றைய ‘கொக்கரகோ’வில்… கருணைப்பிள்ளை நர்த்தனம் பரதநாட்டியம் ஒரு பழங்கலை என்று தலைப்பு போட்டு, கருணைப்பிள்ளையின் போட்டோவையும் பிரசுரம் செய்தேன். அன்று என்னமோ எனக்கு ஒரு விந்தையான ஆசை ஏற்பட்டது. நமது பத்திரிகையை நாமே விற்க வேண்டுமென்று தோன்றிற்று. உடனே, மாறுவேடம் பூண்டு, பிராட்வே முனையில் நின்று கொண்டு, ‘கொக்கரகோ – காலணா’ என்று கூவிக் கூவி விற்றேன்…” “சுந்தரம்! நிறுத்து, நிறுத்து! உன் சரிதம் கிடக்கட்டும். அந்த மாதிரிப் பத்திரிகையை நான் பார்த்ததே இல்லையே; கேள்விப்பட்டது கூட இல்லையே” என்று நான் கேட்டேன்.