மூவெழுத்தும் மூவராய் முளைத்தெழுந்த சோதியை  நாலெழுத்து நாவுளே நவின்றதே சிவாயமே (482)  தூரதூர தூரமும் தொடர்ந்தெழுந்த தூரமும்  பாரபார பாரம் என்று பரிந்திருந்த பாவிகாள்  நேரநேர நேரமும் நினைந்திருக்க வல்லிரேல்  தூரதூர தூரமும் தொடர்ந்து கூடல் ஆகுமே (493)  குண்டலங்கள் பூண்டுநீர் குளங்கள் தோறும் மூழ்குறீர்  மண்டுகங்கள் போலநீர் மனத்தின்மா சறுக்கிலீர் 