ஏந்தலை, ஏந்து எழில் இராமன் நோக்கினான்.	109 'வீணை என்று உணரின், அஃது அன்று; விண் தொடும் சேண் உயர் கொடியது, வய வெஞ் சீயமால்; காணினும், காலின் மேல் அரிய காட்சியன்; பூண் ஒளிர் மார்பினன்; யாவன் போலுமால்?	110 'தோளொடு தோள் செலத் தொடர்ந்து நோக்குறின், நாள் பல கழியுமால்; நடுவண் நின்றது ஓர் தாளுடை மலைகொலாம்; சமரம் வேட்டது ஓர்