கல்விக்கு ஞானக் கருத்துண்டாம்  காயமுறும் தொல்வினைகள் எல்லாம் தொலையுமே – வில்லைத னிற்புயற்றி ருக்கணத் தனித்தன்வச் சிரப்புயத்தோர் கற்பகத்தினைத் துதித்தக் கால். சிந்தாகுலந் தீருஞ் செய்கருமம் கைகூடும் சந்தான மென்றுந் தழைத்தோறும்- யைந்தாமத் தானை வயத்தானை மலைப்பாவை யளித்தானை மகத் தானை முகத்தானை நினைத்தால்.