நொந்த சூலினர் நோவு பாராது வந்திவண் அடைந்த மள்ளரெத் தனையோ?  (105) தாய்முகம் வருந்தல் கண்டெழுந் தன்சிறு சேய்முகம் மறவாச் செருநரெத் தனையோ? செயிருற முழந்தாள் சேர்ந்தழு பாலரைத் துயிலிடைத் துறந்த சூரரெத் தனையோ?  புருடோத்தமன்:  சரி,சரி! இவையுன் அரசர்க் காங்கு  (110)