முற்றும் முடிந்ததற் கற்றமொன் றில்லை. போரும் வந்தது. நேரும் புரவலற் கிறுதியும் எமக்குநல் லுறுதியும் நேர்ந்தன. சீவகன் துட்டன்! கெட்டான்! விட்டநந் தூதனை ஏசினான், இகழ்ந்தான் பேசி வதுவையும். அடியில் முடிவைத் தவனா ணையிற்கீழ்ப் படியில் விடுவனாம்; படைகொடு வருவனாம்;  (120)