தத்திக் குதைய மாட்டேறுகு காமன் சரங்கள் வந்தே. கலவளைக் குண்டிவள் கைவளை போனதுங் காரிகையார் சொலவளைக் குந்தத் தரம் போலத் தைப்பதுஞ் சொல்பவரார் நலவளைக் குஞ்சரியாஞ் செவிச் சானகி நாண்புனைய வெலவளைக் குஞ்சிலையானே திருமலை வேலப்பனே. முடிக்கு மருப்புக் கிசையாப் பைங்கூந்தலம் மூரிமதன் பிடிக்கு மருப்புக் கிலக்கல்லவே யெதிர்பேசு மொன்னார் குடிக்கு மருப்புக் கடலேற்று வித்துக் கொடிமதில் பாய்ந்