தலனுள் நீடிய அவற்றின் அத் தலைவரை மாற்றி, உலவும் காற்றொடு கடவுளர் பிறரும் ஆய், உலகின் வலியும் செய்கையும் வருணன் தன் கருமமும், மாற்றும்.	7 'தாமரைத் தடங் கண்ணினான் பேர் அவை தவிர, நாமம் தன்னதே உலகங்கள் யாவையும் நவில, தூம வெங் கனல் அந்தணர் முதலினர் சொரிந்த ஓம வேள்வியின், இமையவர் பேறு எலாம் உண்ணும்.	8 'காவல், காட்டுதல், துடைத்தல், என்று இத் தொழில் கடவ