பேருவமை யாகப் பிறந்துடையீர் - வாரீர் கொடியா ரெனச்செங்கை கூப்பினான நெஞ்சம் துடியா நெடிதுயிரரச் சோர்ந்து. தமயந்தி அன்னத்தை நோக்கி வினாவியது  மன்னன் விடுத்த வடிவிற் றிகழ்கின்ற அன்னம்போய்க் கன்னி யருகணைய - நன்னுதலும் தன்னாடல் விட்டுத் தனியிடஞ்சேர்ந் தாங்கதனை என்னாடல் சொல்லென்றா ளீங்கு.