மீட்டினித் தருவன் மாதை விம்மலிர் என்னா வேறோர் மாட்டுற விருந்த தந்தைக் கினையன வகுத்துச் சொல்வான்.	107 309	 மறைமுத லாய நுண்ணூல் மருளற உணரா மாக்கள் சிறியரே முதியர் பாலர் சேயிழை மகளிர் இன்னோர் உறுவதோர் அவலஞ் செய்தாய் ஊழ்வினை முறையும் ஓராய் அறிவநீ இன்னே யாயின் ஆரிது தணிக்கற் பாலார்.	108 310	 கேளையா மனத்தில் துன்பங் கிளத்தலை கேடு நீங்கி நீளயா வுயிர்த்தார் போலிந் நேரிழைக் கன்னி தன்னை