மெத்த இழிவென்றும் மிகுபெரும்பா லோரைஎல்லாம்   (65) கத்திமுனை காட்டிக் காலமெல்லாம் ஏய்த்துவரும்   பாவிகளைத் திருத்தப் பாவலனே நம்மிருவர் ஆவி களையேனும் அர்ப்பணம்செய் வோம்இதனை நெஞ்சார உன்மேலே நேரிழையாள் கொண்டுள்ள மிஞ்சுகின்ற காதலின்மேல் ஆணையிட்டு விள்ளுகின்றேன்!  (70) இன்னும்என்ன?" என்றாள், உதாரன் விரைந்தோடி   அன்னத்தைத் தூக்கியே ஆரத் தழுவினான்.