இரிந்து வானவர் இரியலின், மயங்கினர் எவரும்; சொரிந்த வெம் படை துணிந்திட, தடுப்ப அருந் தொழிலால் பரிந்த அண்ணலும், பரிவிலன் ஒரு புடை படர, புரிந்த அந் நெடுஞ் சேனை அம் கருங் கடல் புக்கான்.	248 முருக்கின் நாள்மலர் முகை விரிந்தாலன முரண் கண் அரக்கர் செம் மயிர்க் கருந் தலை அடுக்கலின் அணைகள் பெருக்கினான் பெருங் கனலிடைப் பெய்து பெய்து, எருவை உருக்கினால் அன்ன குருதி நீர் ஆறுகள் ஓட.	249