தாம்பின் ஒரு தலை பற்றினை, ஈங்கு எம்மை	 முன்னை நின்றாங்கே விலக்கிய எல்லா! நீ	 என்னையே முற்றாய் விடு.	 விடேஎன்; தொடீஇய செல்வார்த் துமித்து, எதிர் மண்டும்	 கடு வய நாகு போல் நோக்கித் தொழு வாயில்	 நீங்கிச் சினவுவாய் மற்று.	 நீ நீங்கு, கன்று சேர்ந்தார்கண் கத ஈற்று ஆ சென்றாங்கு	 வன்கண்ணள் ஆய் வரல் ஓம்பு;	