மீ நிறங்களின் எங்கும் மிடைந்தன, தோய்வுறும் கணை, செம்புனல் தோய்ந்தில, போய் நிறைந்தன, அண்டப் புறம் எலாம்.	168 மயிரின் கால்தொறும் வார் கணை மாரி புக்கு, உயிரும் தீர உருவின் ஓடலும், செயிரும் சீற்றமும் நிற்க, திறல் திரிந்து, அயர்வு தோன்ற, துளங்கி அழுங்கினான்.	169 தேரில் இராவணன் உணர்வு இழந்து கிடக்க, சாரதி தேரை விலக்கி நிறுத்தலும், இராமன் அம்பு எய்தலைத் தவிர்த்தலும்