ஒன்று நூற்றினோடு ஆயிரம் கொடுந் தலை உருட்டி, சென்று தீர்வு இல, எனைப் பல கோடியும் சிந்தி, நின்ற தேரொடும் இராவணன் ஒருவனும் நிற்க, கொன்று வீழ்த்தினது-இராகவன் சரம் எனும் கூற்றம்.	237 தேரும் யானையும் புரவியும் அரக்கரும் தெற்றி, பேரும் ஓர் இடம் இன்று எனத் திசைதொறும் பிறங்கி, காரும் வானமும் தொடுவன பிணக் குவை கண்டான்,- மூரி வெஞ் சிலை இராவணன்-அரா என முனிந்தான்.	238