நினையுங் காலை, நீயும் மற்றவர்க்கு அனையை அல்லை; அடுமான் தோன்றல்! பரந்துபடு நல்லிசை எய்தி, மற்று நீ உயர்ந்தோர் உலகம் எய்திப்; பின்னும் ஒழித்த தாயும் அவர்க்குஉரித்து அன்றே; அதனால், அன்னது ஆதலும் அறிவோய்! நன்றும் இன்னும் கேண்மதி, இசைவெய் யோயே! நின்ற துப்பொடு நின்குறித்து எழுந்த 