உழைத்தது காண்கின்றேம்' என்று, உணங்கினார், உம்பர் உள்ளார்	87 குரங்குகள் நாண் ஒலி கேட்டு இரிதலும், அனுமன் மலை ஏந்தி எதிர்த்து நிற்றலும் நாண்தொழில் ஓசை வீசிச் செவிதொறும் நடத்தலோடும், ஆண்தொழில் மறந்து, கையின் அடுக்கிய மரனும் கல்லும் மீண்டன மறிந்து சோர விழுந்தன; விழுந்த, 'மெய்யே மாண்டனம்' என்றே உன்னி, இரிந்தன குரங்கின் மாலை.	88 படைப் பெருந் தலைவர் நின்றார்; அல்லவர், இறுதி பற்றும் அடைப்ப அருங் காலக் காற்றால் ஆற்றலது ஆகிக் கீறிப்