நெரிந்து பார்மகள் நெளிவுற, வனம் முற்றும் நிறைய, விரிந்த செம் மயிர்க் கருந் தலை மலை என வீழ்ந்தான். 86 கவந்த பந்தங்கள் களித்தன, குளித்த கைம்மலைகள், சிவந்த பாய்ந்த வெங் குருதியில், திருகிய சினத்தால் நிவந்த வெந் தொழில் நிருதர்தம் நெடு நிணம் தெவிட்டி, உவந்த, வன் கழுது; உயிர் சுமந்து உளுக்கியது உம்பர். 87 மருள் தரும் களி வஞ்சனை வளை எயிற்று அரக்கர், கருடன் அஞ்சுறு, கண் மணி காகமும் கவர்ந்த;