அது கைவிட்டு அகன்று ஒரீஇக், காக்கிற்பான் குடை நீழல்  பதி படர்ந்து, இறைகொள்ளும் குடி போலப் - பிறிதும் ஒரு  பொய்கை தேர்ந்து அலமரும் பொழுதினான், மொய் தப	 இறை பகை தணிப்ப அக் குடி பதிப் பெயர்ந்தாங்கு,  நிறை புனல் நீங்க வந்து, அத்தும்பி அம் மலர்ப்	 பறை தவிர்பு அசைவிடூஉம் பாய் புனல் நல் ஊர!	 'நீக்கும்கால் நிறம் சாய்ந்து, புணரும்கால் புகழ் பூத்து	 நாம் கொண்ட குறிப்பு, இவள் நலம்' என்னும் தகையோ தான் - 