309. மாரி பொருகூந்தன் மாதராய் நீபயந்த காரிகைதான் பட்டதுயர் கண்டாயோ - சோர்குழலும் வேணியாய் வெண்டுகிலும் பாதியாய் வெந்துயருக் காணியாய் நின்றா ளயர்ந்து. 310. தன்மக ளாவ தறியாத் தடுமாறாப் பொன்வடிவின் மேலழுது போய்வீழ்ந்தாள் - மென்மலரைக் கோதிப்போய் மேதி குருகெழுப்புந் தண்பணைசூழ் சேதிக்கோன் தேவி திகைத்து.