'கன்று உயிர் ஓய்ந்து உகக் கறந்து பால் உண்டோன், மன்றிடைப் பிறர் பொருள் மறைத்து வவ்வினோன், நன்றியை மறந்திடும் நயம் இல் நாவினோன், என்று இவர் உறு நரகு என்னது ஆகவே. 105 'ஆறு தன்னுடன் வரும் அம் சொல் மாதரை ஊறு கொண்டு அலைக்க, தன் உயிர் கொண்டு ஓடினோன், சோறு தன் அயலுளோர் பசிக்கத் துய்த்துளோன், ஏறும் அக் கதியிடை யானும் ஏறவே. 106