விண்ணிற் சுடரும் சுடர் தோன்ற, மெய்ந்நீர் விரிப்ப, உள் நிற்கும் உயிர்ப்பு எனும் ஊதை பிறக்க, நின்ற அண்ணல் பெரியோன் தனது ஆதியின் மூர்த்தி ஒத்தான். 112 சினங்கொண்ட இலக்குவன் கைகேயியை இகழ்ந்துரைத்தல் 'சிங்கக் குருளைக்கு இடு தீம் சுவை ஊனை, நாயின் வெங் கண் சிறு குட்டனை ஊட்ட விரும்பினாளே! நங்கைக்கு அறிவின் திறம்! நன்று, இது! நன்று, இது!' என்னா, கங்கைக்கு இறைவன் கடகக் கை புடைத்து நக்கான். 113