சுக்கிரீவனை மூலப் படையின் அழிவு காண இராமன் ஏவல் ஆய பின், கவியின் வேந்தும், அளப்ப அருந் தானையோடும், மேயினன், இராமன் பாதம் விதி முறை வணங்கி; வீந்த தீயவர் பெருமை நோக்கி, நடுக்கமும் திகைப்பும் உற்றார், ஓய்வுறு மனத்தார் ஒன்றும் உணர்ந்திலர், நாணம் உற்றார்.	1 'மூண்டு எழு சேனை வெள்ளம் உலகு ஒரு மூன்றின் மேலும் நீண்டு உள அதனை, ஐய! எங்ஙனம் நிமிர்ந்தது?' என்னத் தூண் திரண்டனைய திண் தோள் சூரியன் புதல்வன் சொல்ல,