சேய் உயர் பூம்பொழில் பாடி யெய்து இருப்ப    ---------------------------09-030 எம் கோன் நீ ஆங்கு உரைத்த அந் நாளிடைத்  தங்காது அந் நகர் வீழ்ந்து கேடு எய்தலும்  மருள் அறு புலவ! நின் மலர் அடி அதனை  அரசொடு மக்கள் எல்லாம் ஈண்டிச்  சூழ்ந்தனர் வணங்கித் தாழ்ந்து பல ஏத்திய  அருளறம் பூண்ட ஒரு பேர் இன்பத்து  உலகு துயர் கெடுப்ப அருளிய அந் நாள் 