கருதி, தன்பால் வந்தது அவன் கைக்கொடு, காலன் விருதைச் சிந்தும் வில்லின் வலித்து, செலவிட்டான்- குருதிச் செங் கண் தீ உக, ஞாலம் குலைவு எய்த.	137 வையம் துஞ்சும் வன் பிடர் நாகம் மனம் அஞ்ச, பெய்யும் கோடிப் பல் தலையோடும் அளவு இல்லா, மெய்யும் வாயும் பெற்றன, மேருக் கிரி சால நொய்து என்று ஓதும் தன்மைய ஆக நுழைகிற்ப,	138 வாய் வாய்தோறும் மா கடல் போலும் விட வாரி