தும்பியும் மலரும் மகரந்தப் பொடியைத் தென்றல் - வாரிக்கொண் டோடி அகம் நொந்த தும்பி எதிர் - அணியாகச் சிந்தும்! வகை கண்ட தும்பி தன் - வயிடூரியக்கண் மிகவே களிக்கும் அவள் - விஷயந் தெரிந்தே! 'பூப்பெய்தி விட்டாள்என் - பொற்றாமரைப் பெண் மாப்பிள்ளை என்னை அங்கு - வர வேண்டுகின்றாள் நீர்ப்பொய்கை செல்வேன்' என - நெஞ்சில் நினைக்கும்;