அங்கலிங்கம் பூண்டு நீ அமர்ந்திருந்த மார்பனே  எங்கும் ஓடி எங்கும் எங்கும் ஆடழிந்து மாய்கிறீர்  செங்கல் செம்பு கல்லெலாம் சிறந்து பார்க்கும் மூடரே (463)  தீட்டம் தீட்டம் என்று நீர் தினம் முழுகும் மூடரே  தீட்டமாகி அல்லவோ திரண்டு காயம் ஆனது  பூட்ட காயம் உம்முளே புகழுகின்ற பேயரே  தீட்டு வந்து கொண்டலோ தெளிந்ததே சிவாயமே (464)  உந்திமேலே நாலுமூன்று ஓம் நம சிவாயமாம் 