வேள்வி கண்ட நல் வேந்தனுக்கு உரைத்தனர், வேயர். 5-7 'உழைத்த வெந் துயர்க்கு ஈறு காண்கிலன்; உணர்வு ஒழியா, அழைத்து மைந்தன் தன் மைந்தனை, "அவர் கழிந்தனரேல், இழைத்த வேள்வி இன்று இழப்பதோ?" என, அவன் எழுந்து, தழைத்த மா தவக் கபிலன் வாழ் பாதலம் சார்ந்தான். 5-8 'விண்டு நீங்கினர் உடல் உகு பிறங்கல் வெண் நீறு கண்டு, நுண்ணெனும் மனத்தினன், கபில மா முனிதன் புண்டரீக மென் தாள் தொழுது எழுந்தனன் புகழ,