பாரதியின் மேதமை பன்முக விகாசம் கொண்டது. அந்த மேதமையின் பல பரிமாணங்கள் இன்னும் ராயப்படவிருக்கின்றன. எனக்குத் தெரிந்து ரசிய புரட்சியை வரவேற்ற, பாராட்டி கவிதை பாடிய கவிஞ இந்தியாவின் எந்த மொழியிலும் பாரதி தான். இதுவே மிகச் சிறப்பாகக் குறிப்பிட வேண்டிய விஷயம் என்பதோடு, இதிலும் இன்னும் சிறப்பாகப் பேசவேண்டியது அந்தப் புரட்சியின் விளைவாக பின்னர் ஒரு அரசின் கொள்கைச் செயல்பாடாகவே நாடு முழுதும் பரவிய வன்முறையை எதிர்த்துக் குரல் எழுப்பிய முதல் குரலும் பாரதியினது தான். அவன் அக்குரல் எழுப்ப எதற்காகவும் காத்திருக்கவில்லை. லெனின் ரசிய அரசுத் தலைமையில் இருந்த போதே அவன் எதிர்ப்புக் குரல் எழுந்தது. பாரதி இறந்தது 1921-ல்.  இந்த சந்தர்ப்பத்தில் இன்னொரு முக்கிய விஷயத்தையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். கிட்டத் தட்ட இருபது வருடங்கள் அந்த வன்முறை தொடர்ந்து திட்டமிட்ட செயல்பாடாக முப்பதுக்களின் கடைசியில் மாஸ்கோ வழக்கு விசாரணகள் ஐரோப்பிய அறிவுலகத் தலைவர்கள் கண்களைத் திறந்தபின் தான் அவர்கள் அவ்வன்முறையை எதிர்க்கத் தொடங்கினார்கள். திரும்பவும் குருட்டு மத நம்பிக்கைகளுக்கும் சாதிவேற்றுமைகளுக்கும், பிராமண மேலாதிக்கத்திற்கும் எதிராக எழும்பிய முதல் குரலும் பாரதியினது தான்.  பாரதியும் ஒரு பிராமண குலத்தில் பிறந்தவன் தான். இவற்றிற்கெல்லாம் எதிப்புக் குரல் எழுப்பிய பாரதி இறந்து பல வருடங்களுக்குப் பின் தான் தமிழ் நாட்டில் பிராமண எதிர்ப்பு இயக்கத்தைத் தோற்றுவித்த ஈ.வே.ராமசாமி நாயக்கர் பிராமணருக்கு எதிராக கோஷங்களை எழுப்பத் தொடங்கியது. ஈ.வே.ராவுக்கும் சரி அவரைப் பின்பற்றிய அவரது தொண்டர்களுக்கும் சரி, தாழ்த்தப்பட்டு தீண்டத் தகாதவர்களாக இருந்தவர்களின் பரிதாப நிலை பற்றி கவலைப்பட்டது கிடையாது. இருப்பினும், ஈ.வே.ரா வும் சரி அவரது சீடர்களும் சரி, பாரதியை ஒரு கவிஞனாக அங்கீகரித்தது கிடையாது. ஏனெனில் பாரதி பிராமணனாகப் பிறந்தவன். ஈ.வே.ராவுக்கும் பல வருடங்கள் முன்னதாக பாரதி சமூக சமத்துவம், சீர்திருத்தம் பற்றி பேச ஆரம்பித்துவிட்டதையும் அங்கீகரித்தது கிடையாது. ஏனெனில், அது அசௌகரியமான உண்மை.  நன்றியுணர்வு சிலருக்கு இருப்பதில்லை. அது போல, தான் அறிந்த உண்மைகளுக்கு ஏற்ப நடந்து கொள்வதும் சிலருக்கு சுலபமாக வருவதில்லை. பெண்கள் கல்வி, பெண்கள் சம உரிமை பற்றி தீவிரமாகப் பேசியவன் எழுதியவன், அதில் நம்பிக்கையும் கொண்டவன் பாரதி. இருப்பினும் அவன் தன்னுடைய மனைவி தன் அதிகாரத்திற்குப் பணிய வைப்பதில், அவர் மீது தன் நம்பிக்கைகளைத் திணிப்பதில் கடுமையாக இருந்தவன் பாரதி. தென்னாப்பிரிக்காவில் இருந்த காலத்தில் காந்தி தன் மனைவி கஸ்தூர்பா மீது தன் சமத்துவ கொள்கைகளைத் திணித்து வற்புறுத்த வில்லையா? அது போல. ஹிந்து சம்பிரதாயத்தில் பிறந்து வளர்ந்த படிப்பற்ற சாதுவான அந்த இளம் மனைவிக்கு இம்மாதிரியான சமத்துவ சிந்தனைகள் மகாப் பாவ காரியமாகப் பட்டிருக்கும்.  பாரதியின் வேர்கள் இந்த மண்ணில் ழமாக வேரூன்றியவை. ஜீவனுள்ள, காலத்துக்கிசைய வாழும் அத்தனையிலும் ழமாக வேர் கொண்டவை. அதே சமயம் பாரதி புதிய சிந்தனைகளையும் வரவேற்றவன். எழும் புதிய சிந்தனைகளை உடனுக்குடன் தெரிந்து கொண்டவன். அத்தோடு 1800 வருடங்களாக ஜீவித்து வரும் தமிழ் கவிதையின் கடைக் கொழுந்து அவன். அவனுக்கு முந்திய அந்த    நீண்ட மரபு தொடரற்று இடைவெளி விழுந்திருந்தது. தமிழ் இலக்கியத்தின் நவீன உரைநடைக்கும் கவிதைக்கும் தந்தை பாரதி தான். அவன் தான் கையாண்ட அத்தனை விஷயங்களையும் சொல்ல தக்க  சாதனமாக அவற்றை க்கினான். பாரதியின் தன் கவித்வ ளுமையை அவனுக்குச் சமீபப் பழமையான இரண்டு இழைகளிலிருந்து உருவாக்கிக் கொண்டான். ஒரு இழை ராமலிங்க ஸ்வாமிகளிடமிருந்து வந்தது. ஆயிரம் வருஷங்களுக்கும் மேலாக, சங்க பக்தி காலத்திலிருந்து கிட்டத்தட்ட பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை தொடர்ந்த பின்னர் விடுபட்டுப் போன கவிதை மரபுக்குத் திரும்ப உயிர் கொடுத்தவர் வள்ளலார். அன்று கவிதை மக்களின் மொழியில் சமூக விழிப்பிற்கு பயன் படுத்தப்பட்டது. ராமலிங்க ஸ்வாமிகள் தீவிர மதவாதத்தை எதிர்த்தவர். சமுதாயத்தில் நிலவிய வேற்றுமைகளைக்கு எதிராக மனித சகோதரத்துவத்தை போதித்தார். மற்றொரு இழை கோபால கிருஷ்ண பாரதியிடமிருந்து வருவது. அவர் தனது கதாகாலட்சேபத்திற்கு இயற்றிய இசைப்பாடல்கள் பக்தியையும் தெய்வத்தின் முன் மனிதர் அனைவரும் ஒன்று என்ற சிந்தனையையும் பரப்பியவை. கோபால கிருஷ்ண பாரதி அவர் காலத்தில் பல விஷய்ங்களில் புரட்சிகர மனிதராக இருந்தார்.  அவருடைய நந்தனார் சரித்திரக் கீர்த்தனை என்ற இசை நாடகம் ஹிந்துஸ்தானி, கர்னாடக இசைகளிலிருந்து மட்டுமல்லாமல், கிராமிய மெட்டுக்களையும் கொண்ட பாட்டுக்களைக் கொண்டது. அவருடைய மொழி இலக்கண சுத்தமற்றது. பாமர மக்கள் பேசும் கொச்சையில் அமைந்தது. இந்த இருவரும் பல நூற்றாண்டுகளாக ஜீவனற்றுக் கிடந்த பழம் மரபுக்கு திரும்ப உயிர் கொடுத்தனர். அவர்கள் காலத்தில் நிலவிய மதவெறிக்கும் சமூக வேறுபாடுகளுக்கும் பண்டிதத்திற்கும் எதிராகக் கிளம்பிய புரட்சிக்காரர்கள்.  பாரதி தன்னில் இந்த இரண்டு இழைகளையும் கொண்டிருந்தான். எனவே அவன் கவிதை, சாதாரண மக்களின் கவிதை, சமூகப் பொறுப்புணர்வு கொண்ட கவிதை. இசையாகப் பாடவல்ல கவிதை. அவன் கர்னாடக, ஹிந்துஸ்தானி இசை மரபுகளிலிருந்து மட்டுமல்லாமல், கிராமிய மெட்டுக்களையும், தாராளமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டான். அவனுடைய காலத்தில் கவிதை இசையிலிருந்து பிரிந்து, ஜீவனற்ற செய்யுளாக யிருந்தது. இருப்பினும், பாரதி தான் தமிழ் இலக்கியத்தின் நவீன யுகத்தை, தன் கவிதை மூலமும் உரைநடை மூலமும் ஆரம்பித்து வைத்தவன். பழம் தமிழ்ச் செய்யுள் மரபை உடைத்துக்கொண்டு வெளிவந்தவர்கள் பாரதியைத் தான் தம் உத்வேகமாகச் சொல்வார்கள்.