ஆசங்கை கொண்ட கொடை மீளி அண்ணல் சரராமன் வெண்ணெய் அணுகும், தேசம் கலந்த மறைவாணர், செஞ் சொல் அறிவாளர், என்று இம் முதலோர் பாசம் கலந்த பசிபோல், அகன்ற-பதகன் துரந்த உரகம்.	263 பல்லாயிரத்தின் முடியாத பக்கம் அவை வீச, வந்து படர் கால் செல்லா நிலத்தின் இருள் ஆதல் செல்ல, உடல் நின்ற வாளி சிதறுற்று, எல்லா விதத்தும் உணர்வோடு நண்ணி அறனே இழைக்கும் உரவோன் வல்லான் ஒருத்தன் இடையே படுத்த வடு ஆன, மேனி வடுவும்.	264 அனைவரும் உயிர் பெற்று எழுதல்