வரவெதிரின் வைவேல்வாய் வீழ்வாய் – கரவினால்  பேதையைப் பெண்ணியலைப் பெய்வளையை யென்மார்பிற்  கோதையைக் கொண்டொளித்த கூற்று.  கூற்றுவனே!   மூங்கில் தீப் பற்றி எரியும் காட்டில் என் மனைவியைக் கொண்டுசென்றாயே! தபுதாரநிலை புனையிழை யிழந்தபிற் புலம்பொடு வைகி  மனையகத் துறையு மைந்தனிலை யுரைத்தன்று. 