புவனேஸ்வரி மைந்தா போற்றினேன் திருவடியை திருவடியை நம்பினேன் திருவடி சாட்சியாக (345) புவனமாதா மைந்தனே புண்ணிய மூர்த்தியே கேள் நின் நாமம் ஏத்துவதே நான் செய்யும் தவமாகும் நாத்தழும் பேறவே ஏத்திடுவேன் நின்நாமம் முருகா முருகாவென்றே மூச்செல்லாம் விட்டிடுவேன் உ ள்ளும் புறமும் ஒருமுருகனையே காண்பேன் (350) அங்கிங்கு எனாதபடி எங்குமே முருகனப்பா