பொன்னப்பன் என்று பெயர் எனக்கு! நான்மேல் போட்டிருக்கும் பொன்னாடை பார்!ந கைபார்! உன்னைப்போல் நான்அழகன்; அழகி நீயும்! ஒன்பதுதேர் எனக்குமுண்டு வெள்ளி யாலே! தின்னப்பல் பண்டங்கள் வீட்டி லுண்டு திடுக்கிட்டுப் போவாய்நீ அவற்றைக் கண்டால்!  தேனாலும் பாலாலும் என்றன் மேனி செம்மையுடன் வளர்ந்ததுண்டு மெய்தான்; இந்நாள் மானாலும் கிளியாலும் இளைத்துப் போனேன், மலர்ச்சோலை தன்னில்நான் ஓடி ஆடி! ஆனாலும் ஒருபேச்சுக் கேட்பாய். நானோ அரசன் மகன்! பலர் என்னை மணக்க வந்தார்; போனாலும் போகட்டும் அன்ன மென்னும் பூவையைத்தான் மணப்போமே எனநி னைத்தேன்.  எவ்வளவோ வேலையுண்டு முடிக்க வேண்டும்; இங்கிருந்து போய்முதலில் முரச றைந்தே