உற்று உள பொருள் எல்லாம் உணர்வுற உரைசெய்தான்; நல் தவ முனி, 'அந்தோ! விதி தரு நவை!' என்பான், 'இற்றது செயல் உண்டோ இனி?' என, இடர் கொண்டான், 'பெற்றிலள் தவம், அந்தோ! பெரு நிலமகள்' என்றான். 25 '"துப்பு உறழ் துவர் வாயின் தூய் மொழி மயிலோடும் அப்பு உறு கடல் ஞாலம் ஆளுதி கடிது" என்னா, ஒப்பு அறும் மகன் உன்னை, "உயர் வனம் உற ஏகு" என்று, எப் பரிசு உயிர் உய்ந்தான் என் துணையவன்?' என்றான். 26