மரம்கோள் உமண்மகன் பெயரும் பருதிப் புன்தலை சிதைத்த வன்தலை நடுகல் 	5 கண்ணி வாடிய மண்ணா மருங்குல்  கூர்உளி குயின்ற கோடுமாய் எழுத்துஅவ் ஆறுசெல் வம்பலர் வேறுபயம் படுக்கும்  கண்பொரி கவலைய கானத்து ஆங்கண்  நனந்தலை யாஅத்து அம்தளிர்ப் பெருஞ்சினை 	10 இல்போல் நீழல் செல்வெயில் ஒழிமார் 