பொன்னிழை மாதரொடு தன்வயிற் காத்து மரம்பயி லழுவத்து மறைந்தன னிற்ப     270 உரங்கெழு மறவ ருதயண னொழிய மத்துறு கடலிற் றத்துறு நெஞ்சினர் பைவிரி நாகத் தைவாய்ப் பிறந்த ஒலிப்புயிர் பெற்ற வெலிக்கணம் போல ஒழிந்தோ ரொழியக் கழிந்தோர் காணா     275 ஆறுகொண் மாந்தர்க் கச்ச மெய்தி