அன்பு அற மாறி, 'யாம் உள்ளத் துறந்தவள்  பண்பும் அறிதிரோ' என்று, வருவாரை  என் திறம் யாதும் வினவல்; வினவின்,  பகலின் விளங்கு நின் செம்மல் சிதையத்  தவல் அரு செய் வினை முற்றாமல், ஆண்டு ஓர்  அவலம் படுதலும் உண்டு. பாடல்:20 (பல்வளம்)	 பல் வளம் பகர்பு ஊட்டும் பயன் நிலம் பைது அறச், 