கொடி மருங்குல் விறலிய ருமே, வாழ்தல் வேண்டிப் பொய் கூறேன்; மெய் கூறுவல்; ஓடாப் பூட்கை உரவோர் மருக! உயர் சிமைய உழாஅ நாஞ்சில் பொருந! மாயா உள்ளமொடு பரிசில் துன்னிக், கனிபதம் பார்க்கும் காலை யன்றே; ஈதல் ஆனான், வேந்தே; வேந்தற்குச்