மீ உயர்ந்து எழுந்தாள் அன்றே, வீங்கு ஒலி வேலை நின்றும் போய் ஒருங்கு அண்டத்தோடும் கோடி யோசனைகள் பொங்கி! 226 தேவர்கள் துயர் தீர்ந்து, இராமனை வாழ்த்துதல் 'நினைந்தன முடித்தேம்' என்னா, வானவர் துயரம் நீத்தார்; 'புனைந்தனென் வாகை' என்னா, இந்திரன் உவகை பூத்தான்; வனைந்தன அல்லா வேதம் வாழ்வு பெற்று உயர்ந்தமாதோ; அனந்தனும் தலைகள் ஏந்தி, அயாவுயிர்த்து, அல்லல் தீர்ந்தான். 	227 தாய், 'படைத் துடைய செல்வம் ஈக!' என, தம்பிக்கு ஈந்து, வேய் படைத்துடைய கானம் விண்ணவர் தவத்தின் மேவி,