இளமை நிலையாமை கிழக்கெழுந்த் தோடிய ஞாயிறு மேற்கேவிழக்கண்டும் தேறார் விழியிலா மாந்தர்குழக்கன்று மூத்தெரு தாய்ச்சில நாளில்விழக்கண்டும் தேறார் வியனுல கோரே. ஆண்டு பலவுங் கழிந்தன அப்பனைப்பூண்டுகொண் டாரும் புகுந்தறி வாரில்லைநீண்டன காலங்கள் நீண்டு கொடுக்கினும்தூண்டு விளக்கின் சுடரறி யாரே. தேய்ந்தற் றொழிந்த இளமை கடைமுறைஆய்ந்தற்ற பின்னை அரிய கருமங்கள்பாய்ந்தற்ற கங்கைப் படர்சடை நந்தியைஓர்ந்துற்று கொள்ளும் உயிருள்ள போதே. விரும்புவர் முன்என்னை மெல்லியன் மாதர்கரும்பு தகர்த்துக் கடைக்கொண்ட நீர்போல்அரும்பொத்த மென்முலை ஆயிழை யார்க்கும்கரும்பொத்துக் காஞ்சிரங் காயுமொத் தேனே. பாலன் இளையன் விருத்தன் எனநின்றகாலங் கழிவன கண்டும் அறிகிலார்ஞாலம்கடந்து அண்டம் ஊடறுத் தான்அடிமேலுங் கிடந்து விரும்புவன் நானே. காலை ஏழுந்தவர் நித்தலும் நித்தலும்மாலை படுவதும் வாணாள் கழிவதும்சாலும்அவ் ஈசன் சலவிய னாகிலும்ஏல நினைப்பவர்ககு இன்பம்செய் தானே. பருவூசி ஐந்துமோர் பையினுள் வாழும்பருவூசி ஐந்தும் பறக்கும் விருகம்பருவூசி ஐந்தும் பனித்தலைப் பட்டால்பருவூசிப் பையும் பறக்கின்ற வாறே.