தண்ணிய வாயினும் வெய்ய மன்ற மடவரல் இந்துணை ஒழியக் கடமுதிர் சோலைய காடிறத் தேற்கே. ஆள்வழக்கு அற்ற பாழ்படு நனந்தலை வெம்முனை அருஞ்சுரம் நீந்தி நம்மொடு மறுதரு வதுகொல் தானே செறிதொடி கழிந்துகு நிலைய வாக ஒழிந்தோள் கொண்டஎன் உரங்கெழு நெஞ்சே.