21 'நான் அவளை அவனுக்குக் கொடுப்பேன். அவளும் அவனுக்கு மனைவியாய் இருப்பாள்; பெலிஸ்தியரும் அவனுக்கு எதிராக எழுவர்' என்று சவுல் நினைத்து, தாவீதை நோக்கி, "இப்பொழுது என் இரண்டாம் மகள்மூலம் நீ என் மருமகன் ஆவாய்" என்று கூறினார். 22 சவுல் தம் பணியாளர்களிடம் "தாவீதோடு இரகசியமாய்ப் பேசி, 'இதோ! அரசர் உம்மீது விருப்பம் கொண்டுள்ளார்; அவருடைய அலுவலர்கள் எல்லாரும் உம்மீது அன்பு கொண்டுள்ளார்கள். ஆதலால், நீர் இப்பொழுது அரசருக்கு மருமகனாய் இரும்' என்று செல்லுங்கள்" என்றார். 23 சவுலின் பணியாளர்கள் அந்த வார்த்தைகளைத் தாவீதின் காதுகளில் ஓதினர். அப்பொழுது தாவீது, "அரசருக்கு மருமகன் ஆவது உங்களுக்கு அவ்வளவு எளிதானதாய்த் தோன்றுகிறதா? நான் எளியவனும் தாழ்ந்தவனுமாய் உள்ளேன் அன்றோ?" என்றார். 24 சவுலின் பணியாளர்கள் அவரிடம், "தாவீது இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்" என்றனர். 25 பின்பு சவுல், "தாவீதிடம் இவ்வாறு நீங்கள் சொல்லுங்கள்; 'அரசர் திருமணப் பரிசம் ஏதும் விரும்பவில்லை; அரசருடைய எதிரிகளைப் பழிவாங்கி, பெலிஸ்தியரின் நூறு நுனித்தோல்களை நீ கொண்டுவந்தால் போதும்' என்று சொல்லுங்கள்" என்றார். தாவீது பெலிஸ்தியர் கையில் அகப்பட்டு மடியவேண்டுமென்பதே சவுலின் திட்டம். 26 சவுலின் பணியாளர்கள் தாவீதுக்கு அந்த வார்த்தைகளைக் கூறிய போது, அரசருக்கு மருமகனாய் ஆவது குறித்து தாவீது மகிழ்ச்சியுற்றார். 27 திருமணநாள் நெருங்குமுன் தாவீது தம் ஆள்களுடன் சென்று பெலிஸ்தியரில் இருநூறு பேரைக் கொன்றார். பின்னர் தாவீது அவர்களின் நுனித் தோல்களைக் கொண்டுவந்து, அரசரின் மருமகனாகும் பொருட்டு, அவற்றை அவரிடம் சரியாக எண்ணிவைத்தார். எனவே சவுல் தம் மகள் மீக்காலைத் தாவீதுக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தார். 28 ஆனால், ஆண்டவர் தாவீதோடு இருப்பதையும், இஸ்ரயேல் முழுவதும் அவர்மீது அன்பு கொண்டுள்ளதையும், சவுல் தெளிவாகக் கண்டுணர்ந்தார்.