கோக்கின்றன, தொடுக்கின்றன, கொலை அம்புகள், தலையோடு ஈர்க்கின்றன, கனல் ஒப்பன, எய்தான்; இகல் செய்தான்.	157 'எய்தான் சரம் எய்தாவகை இற்றீக' என, இடையே, வைதாலென ஐதாயின வடி வாளியின் அறுத்தான்; 'ஐது ஆதலின் அறுத்தாய்; இனி, அறுப்பாய்!' என, அழி கார் பெய்தாலெனச் சர மாரிகள் சொரிந்தான், துயில் பிரிந்தான்.	158 ஆம் குஞ்சரம் அனையான் விடும் அயில் வாளிகள் அவைதாம் வீங்கும் சரம் பருவத்து இழி மழை போல்வன விலக்கா,