ஏசக்காந்தம் உரைக்கிலென் செய்குவா ளெய்துவாய் குறமாது தெய்வானைக் கோர் நேசக்காந்த ரருள்பெற்று வாழ்மனு நீதனே வெங்கடேசு ரெட்டேந்த்ரனே. வந்துவார வையநடத்திச் சிலைவளைத்துச் சித்தசன் மாங்கணையே வம்பு குத்துவார வளவும் பிதிர்ந்திடக் குடைந்து கொங்கைக் குடத்தையு மேயனே கந்துவார மதாக்கி விட்டாலிந்தக் கன்னியென் செய்குவாள் காண் கவியினால் சிந்துவார மதிலணை கண்டவா சீதரா வெங்கடேசு ரெட்டேந்த்ரனே. அரசிரா வணத்தால் அடைத்துந் தொனியமரு தில்லையதை முனியுண்ணவும் கரிசிரா வகலப் பகலோன் வருங் காலமான தெக்காலம் என்றாடரும்