கண்ணதும் காய்கதி ரோனும் உலகினைஉண்ணின்று அளக்கின்றது ஒன்றும் அறிகிலார்விண்ணுறு வாரையும் வினையுறு வாரையும்எண்ணுறும் முப்பதில் ஈர்ந்தொழிந் தாரே. ஒன்றிய ஈரெண் கலையும் உடனுறநின்றது கண்டு நினைக்கிலர் நீசர்கள்கன்றிய காலன் கருக்குழி வைத்தபின்சென்றதில் வீழ்வர் திகைப்பொழி யாரே. எய்திய நாளில் இளமை கழியாமைஎய்திய நாளில் இசையினால் ஏத்துமின்எய்திய நாளில் எறிவ து அறியாமல்எய்திய நாளில் இருந்துகண் டேனே. உயிர் நிலையாமை தழைக்கின்ற செந்தளிர்த் தண்மலர்க் கொம்பில்இழைக்கின்றது எல்லாம் இறக்கின்ற கண்டும்பிழைப்பின்றி எம்பெரு மானடி ஏத்தார்அழைக்கின்ற போதுஅறி யாரவர் தாமே. ஐவர்க்கு ஒருசெய் விளைந்து கிடந்ததுஐவரும் அச்செய்யைக் காத்து வருவர்கள்ஐவர்க்கு நாயகன் ஓலை வருதலால்ஐவரும் அச்செய்யைக் காவல் விட்டாரே.  மத்தளி ஒன்றுள தாளம் இரண்டுளஅத்துள்ளே வாழும் அரசனும் அங்குளன்அத்துள்ளெ வாழும் அரசன் புறப்பட்டால்மத்தளி மண்ணாய் மயங்கிய வாறே.  வேங்கட நாதனை வேதாந்தக் கூத்தனைவேங்கடத் துள்ளே விளையாடு நந்தியைவேங்கடம் என்றே விரகுஅறி யாதவர்தாங்கவல் லாருயிர் தாமறி யாரே.