குந்தி வந்தனன், நெடு நிலம் குழி பட, குரை கடல் கோத்து ஏற.	346 மாறு கால் இன்றி வானுற நிமிர்ந்து, மாடு உள எலாம் வளைத்து ஏந்தி, சூறை மாருதம் ஆம் எனச் சுழித்து, மேல் தொடர்கின்ற தொழிலானை, ஏறு சேவகன், எரி முகப் பகழியால், இரு நிலம் பொறை நீங்க, வேறு காலையும் துணித்தனன், அறத்தொடு வேதங்கள் கூத்தாட.	347 கை இரண்டொடு கால்களும் துணிந்தன; கரு வரை பொருவும் தன் மெய் இரண்டு நூறாயிரம் பகழியால் வெரிந் உறத் தொளை போய; செய்ய கண் பொழி தீச் சிகை இரு மடி சிறந்தன; தெழிப்போடும்,