கண்டு, ஒரு முறுவல் காட்டி, அவற்றினை அவற்றால் காத்தான். 	224 'தான் அவை தொடுத்த போது, தடுப்ப அரிது; உலகம்தானே பூ நனி வடவைத் தீயின் புக்கெனப் பொரிந்து போம்' என்று, ஆனது தெரிந்த வள்ளல் அளப்ப அருங் கோடி அம்பால் ஏனையர் தலைகள் எல்லாம் இடியுண்ட மலையின் இட்டான்	225 பூமி தேவியின் பெரு மகிழ்ச்சி ஆயிர வெள்ளத்தோரும் அடு களத்து அவிந்து வீழ்ந்தார்; மா இரு ஞாலத்தாள் தன் வன் பொறைப் பாரம் நீங்கி,