குற்றமென்று கண்டால் குறைவுண்டோ வாழ்வினுக்கே?” என்று சொல்லி அன்னம் பறந்தாங்கே ஏகிற்றால்; மன்று கலைந்து மறைந்தனவப் புட்களெல்லாம். காலைப் பொழுதினிலே கண்டிருந்தோம் நாங்களிதை; ஞால மறிந்திடவே நாங்களிதைப் பாட்டிசைத் தோம். 3. அந்திப்பொழுது காவென்று கத்திடுங் காக்கை-என்தன் கண்ணுக் கினிய கருநிறக் காக்கை,