செங்கா னகஞ்சிதையத் தேவியைவிட் டேகினான் வெங்கா னகந்தனிலே வேந்து. தமயந்தி விழித்துக்கொண்டு நளனைக் காணாது வருந்தியது 276. நீல மளவே நெகிழ நிரைமுத்தின் கோல மலரின் கொடியிடையாள் - வேல்வேந்தே எங்குற்ற யென்னா இனவளைக்கை நீட்டினாள் அங்குத்தான் காணா தயர்ந்து. 277. வெய்ய தரையென்னும் மெல்லமளி யைத்தடவிக்