சாவதும் பிறப்பதும் காவடி போலாச்சு  துயங்கினார் துயரத்தால் ஞானம் போச்சு  சுடுகாட்டில் அறிவது போல் சுத்தப்பாழே 4 பாழான மாய்கை சென்று ஒழிவதெப்போ  பரந்தமனம் செவ்வையாய் வருவதெப்போ  வாளான விழியுடைய பெண்ணைச் சேரும்  மயக்கமற்று நிற்பதெப்போ மனமே ஐயோ  காழான உலகமதன் ஆசை யெல்லாங் 