முது பார்ப்பான் அஞ்சினன் ஆதல் அறிந்து, யான், எஞ்சாது  ஒரு கை மணல் கொண்டு, மேல் தூவக் கண்டே  கடிது அரற்றிப் பூசல் தொடங்கினன், ஆங்கே,  ஒடுங்கா வயத்தின், கொடும் கேழ்க், கடுங்கண்  இரும் புலி கொண்மார் நிறுத்த வலையுள் ஓர்  ஏதில் குறு நரி பட்டற்றால்; காதலன்  காட்சி அழுங்க, நம் ஊர்க்கு எலாஅம்  ஆகுலம் ஆகி விளைந்ததை என்றும் தன் 