பாய் இருள் பரப்பினை பகல் களைந்தது போலப்	 போய் அவர் மண் வௌவி வந்தனர் -	 சேய் உறை காதலர் செய் வினை முடித்தே. பாடல் 149 (நிரை திமில் களிறு)  நிரை திமில் களிறு ஆகத் திரை ஒலி பறை ஆகக்,  கரை சேர் புள் இனத்து அம் சிறை படை ஆக,	 அரைசு கால் கிளர்ந்தன்ன உரவு நீர்ச் சேர்ப்ப! கேள்;	 கற்பித்தான் நெஞ்சு அழுங்க பகர்ந்து உண்ணான், விச்சைக்கண் 