'நீ இனி என் தன் தோள்மேல் ஏறுதி, நிமல!' என்ன, வாய் புதைத்து இறைஞ்சி நின்ற வாலி காதலனை நோக்கி, நாயகற்கு இளைய கோவும், 'நன்று' என அவன்தன் தோள்மேல் பாய்தலும், தகைப்பு இல் தானை படர் நெறிப் பரந்தது அன்றே.	49-3 கருடனில் விடையில் தோன்றும் இருவரும் கடுப்ப, காலின் அருள் தரு குமரன் தோள்மேல், அங்கதன் அலங்கல் தோள்மேல், பொருள் தரும் வீரர் போத, பொங்கு ஒளி விசும்பில் தங்கும் தெருள் தரு புலவர் வாழ்த்திச் சிந்தினர், தெய்வப் பொற் பூ.	49-4