கூடுவிட்டுப் பாயும் குறிப்பறிவது எக்காலம் (174)  கடைந்த வெண்ணெய் மோரில் கலவாத தாறதுபோல்  உடைந்து தமியேன் உனைக்காண்பது எக்காலம் (175)  இருளை ஒளி விழுங்கி ஏகுருக் கொண்டாற்போல்  அருளை விழுங்கும் இருள் அகன்று நிற்பது எக்காலம் (176)  மின் எழுந்து மின் ஒடுங்கி விண்ணில் உறைந்தாற் போல்  என்னுள் நின்றது என்னுள்ளே யான் அறிவது எக்காலம் (177)  கண்ட புனல்குடத்தில் கதிர் ஒளிகள் பாய்ந்தாற்போல் 