 ஏந்தல்வே றிருத்த யானை யிரிந்தன வெரிபொற் கண்ணி  நாந்தக வுழவர் நண்ணார் கூற்றென நடுங்கி மள்ளர்  சாய்ந்தபின் றறுக ணாண்மைக் கட்டியங் காரன் வேழங்  காய்ந்தனன் கடுக வுந்திக் கப்பணஞ் சிதறி னானே. (256) ( ) (குன்றமார்)   குன்றமார் பரிந்து வெள்வேற் குடுமிமா மஞ்ஞை யூர்ந்து  நின்றமால் புருவம் போல நெரிமுரி புருவ மாக்கிக்  கொன்றவன் வேழம் வீழ்ப்ப மற்றுமோர் களிற்றிற் பாய்ந்து