உள்ளினை வாழிய, நெஞ்சே! போதுஎனப் புலம்கமழ் நாற்றத்து இரும்பல் கூந்தல், நல்லெழில், மழைக்கண், நம் காதலி  மெல்லிறைப் பணைத்தோள் விளங்கும்மாண் கவினே. 	25 292	கூறாய், செய்வது தோழி! வேறுஉணர்ந்து, அன்னையும் பொருள்உகுத்து அலமரும்; மென்முறிச் சிறுகுளகு அருந்து, தாய்முலை பெறாஅ, மறிகொலைப் படுத்தல் வேண்டி, வெறிபுரி 