சிரசை வடமலை யப்பாம்பின் வைத்துத் திருக்கணசார் இரசை வடமலை யப்பாவிப் பாருக்கோர் இந்திரனே. (17) சோதிச் சவரி விழிக்கோ கரவில்லை தூயகுழல் கோதிச் சவரி முடிக்க அறியாள் கொண்ட கோலம் என்னோ நீதிச் சவரிப் பெருமாள் என்றோதி நினைந்து உருகப் போதிச் சவரி வட்காரோ அறிகிலன் பூங்கொடியே. (18) சொல்லுக்  கினிய கழுக்குன்றரே உமைச் சொல்ல வென்றால் அல்லற் பிழைப்புப் பிழைத்து விட்டீர் முப்புராதியர் மேல்