பொருப்புமலி தோளினும் நெருப்புமிழ் வேலினும் செந்ல்ரு மகளை செயம்கொள் மங்கையை வற்றாக் காதலின் கொண்டமதி அன்றி களவு அலர்தூற்ற தளவுகொடி நடுங்க வேயுளம் பட்டுப் பூவை கறுக்க 	(5) தண்டா மயல்கொடு வண்டுபரந்து அரற்ற காலம் கருதித் தோன்றிகை குலைப்ப துன்பு பசப்பூரும் கண்நிழல் தன்னைத்