நாய் என நின்ற எம்பால், நவை அற உணரலாமே? தீயன பொறுத்தி' என்றான் - சிறியன சிந்தியாதான். 127 இரந்தனன் பின்னும், 'எந்தை! யாவதும் எண்ணல் தேற்றாக் குரங்கு எனக் கருதி, நாயேன் கூறிய மனத்துக் கொள்ளேல்; அரந்தை வெம் பிறவி நோய்க்கும் அரு மருந்து அனைய ஐயா! வரம் தரும் வள்ளால்! ஒன்று கேள்!' என மறித்தும் சொல்வான்: 128 இராமனைத் துதித்து, வாலி ஓர் வரம் வேண்டுதல் 'ஏவு கூர் வாளியால் எய்து, நாய் அடியனேன்