நீ இழந்தாய்! உன்காதல் நெஞ்சு பொறுக்குமோ! தூயோனே மீனாட்சிசுந்தரனே, என்தோழா! ஆண்டுநூ றாகநல் லன்பு நுகர்ந்திடினும் ஈண்டுத் தெவிட்டாத இன்பச் சகுந்தலைதான் இங்குன்னைத் துன்பம் இறுகத் தழுவ விட்டுத் திங்கள் இருபதுக்குள் சென்று மறைந்துவிட்டாள். அந்தோ உனக்கார்ஓர் ஆறுதலைச்செய்திடுவார்? சிந்து கண்ணீருக்குத் தேறுதலைச் செய்வார்யார்? 