புரை தீர் புதுப் புனல் வெள்ளத்தின் இன்னும்	 கரை கண்டதூ உம் இலை;	 நிரை தொடீஇ! பொய்யா வாள் தானைப், புனை கழல் கால் தென்னவன்  வையைப் புதுப் புனல் ஆடத் தவிர்ந்ததைத்	 தெய்வத்தின் தேற்றித் தெளிப்பேன்; பெரிது என்னைச்	 செய்யா மொழிவது எவன்;	 மெய்யதை, மல்கு மலர் வேய்ந்த மாயப் புதுப் புனல்  பல் காலும் ஆடிய செல்வுழி, ஒல்கிக்	