ஒருபேழை தனைத்தந்தேன் அதனை வாங்கி ஒளித்தவரும் நீர்தாமே? என்று கேட்டுப் பெருமக்கள் தமையெல்லாம் உளம்வ ருத்திப் பெரியோரை அதட்டிடுவான், பெண்டிர் தம்மை     எரிமூளும் கண்ணாலே அஞ்ச வைப்பான் இழிசெயலான் நரிக்கண்ணன் என்னும் தீயன். இயல் 61     அன்னம் குதிரை ஏறிப் பேழைக்குப் புலன் கேட்டாள்.  ஓடிக்கொண் டேயிருக்கும் குதிரை, காதில்  ஒலித்துக்கொண் டேயிருக்கும் காற்கு ளம்பும்! ஆடிக்கொண் டேயிருக்கும் நெற்றித் தொங்கல்! அழகைக்கொண் டாள்அன்னம் அதனை ஊர்ந்தே தேடிக்கொண் டேஇருந்தாள் பேழை தன்னைத் தேனைக்கொண் டேபொழியும் மழையைப் போலே