விடுமாறு முயல்வோய்! விழுமம் கொள்ளேல்!  என்று இவை சொல்லி, இருந் தெய்வம் உரைத்தலும்	 பொன் திகழ் மேனிப் பூங்கொடி பொருந்திப்  'பொய்யா நாவொடு இப் பொதியிலில் பொருந்திய	 தெய்வம் நீயோ? திருவடி தொழுதேன்  விட்ட பிறப்பின் வெய்து உயிர்த்து ஈங்கு இவன்  திட்டிவிடம் உணச் செல் உயிர் போயதும்	----------------------------------------21-040 நெஞ்சு நடுங்கி நெடுந் துயர் கூர யான் 