புண் உற்ற தீயின் புகை உற்று உயிர் பதைப்ப, மண் உற்று அயர்ந்து மறுகிற்று, உடம்பு எல்லாம், கண் உற்ற வாரி கடல் உற்றது; அந் நிலையே, விண் உற்றது, எம் மருங்கும் விட்டு அழுத பேர் ஓசை. 93 மாதர் அருங் கலமும் மங்கலமும் சிந்தித் தம் கோதை புடைபெயர, கூற்று அனைய கண் சிவப்ப, பாத மலர் சிவப்ப, தாம் பதைத்துப் பார் சேர்ந்தார் - ஊதை எறிய ஒசி பூங் கொடி ஒப்பார். 94