"சீ, அசடு! ஏன் அழுகிறாய்! அம்பி ஒரு அசட்டுப் பயல். அவன் வார்த்தைக்கு ஒரு மதிப்பு வைக்கலாமா? உலகம் தெரியாமல், குடி முழுகிப் போன மாதிரி... அசடு!... அசடு!" என்று தேற்றினான். "அதற்கல்ல..." என்றாள் கமலா. "பின் என்னவோ துக்கம்!" "இன்றைக்கு மனசே ஒரு நெலை கொள்ளல்லெ!" "சீ! நான் செய்தது முட்டாள்தனம்! கமலா!" என்று அவள் அதரத்தில் முத்தமிட்டான். கண்ணீரின் ருசி உப்பு மட்டும் கரிக்கவில்லை. (முற்றும்) ['ஆறு கதைகள்', தொகுப்பு -1941] பகுப்பு:புதுமைப்பித்தன் சிறுகதைகள்