நீருடை முகிலின் மின்போல், வாளொடு நிமிர வந்தான்.	209 வீசின மரமும் கல்லும் விலங்கலும், வீற்று வீற்றா, ஆசைகள் தோறும் சிந்த, வாளினால் அறுத்து மாற்றி, தூசியும், இரண்டு கையும், நெற்றியும், சுருண்டு, நீர்மேல் பாசியின் ஒதுங்க, வந்தான்; அங்கதன் அதனைப் பார்த்தான்.	210 மரம் ஒன்று விரைவின் வாங்கி, வாய் மடித்து உருத்து, வள்ளல் சரம் ஒன்றின் கடிது சென்று, தாக்கினான்; தாக்கினான் தன் கரம் ஒன்றில் திரிவது ஆரும் காண்கிலாது அதனைத் தன் கை