மருவினால் சடத்தோடே யவனே சித்தன்  நீச்சென்ற வரைபார்த்து வாரேன் மக்காள்  நில்லுகோள் குகையினுள்ளே யென்று சொல்லித்  தோச்சென்ற பூரணத்திற் சொக்கி நின்ற  சுந்தர னந்தன்வந்து தொழுதிட்டானே தொழுதுகொண்டு பதம்பிடித்த அகண்டத் துள்ளே  சொக்குகிறோ மென்று சொன்ன சுந்தரமே யையா  விழுதுகொண்ட ஆலைப்போல் நெட்டிட் டேறி 