நல்லணி மெய்யிற் பூண்டு நாசிகா பரண மீதிற் சொல்லதிற் குன்றி தேடிச் சூடிய தென்னா தென்றான் மெல்லியல் கண்ணும் வாயும் புதைத்தனள் வெண்முத் தென்றாள். (106) அருகிலிவ ளருகிலிவ ளருகில்வர வுருகுங் கரியகுழல் மேனியிவள் கானமயில் சாயல் பெரிதன மிடைசிறிது பேதையிவ ளையோ தெருவிலிவ னின்றநிலை தெய்வமென லாமே. (107) <poem>அழகு வாள்விழி யாயிழை நன்னுதற்