அமர்க்கண் மகளிர் அலப்பிய அந் நோய் ,	 தமர்க்கு உரைப்பன போல், பல் குரல் பயிற்றும்,  உயர்ந்த போரின் ஒலி நல் ஊரன்	 புதுவோர் புணர்தல் வெய்யன் ஆயின்,	 வதுவை நாளால் வைகலும், அ·து யான்	 நோவேன், தோழி! நோவாய் நீ, என	 என் பார்த்து உறுவோய்! கேள், இனித் தெற்றென;  'எல்லினை வருதி, எவன் குறித்தனை?' எனச்	