	வானுந்து மாமதி வேண்டி அழும்மழப் போலுமன்னோ  	நானுந் தளர்ந்தனன் நீயும் தளர்ந்தனை நன்னெஞ்சமே. .. 147  கொளு  	மதிநுதல் அரிவை பதிபுகல் அரிதென  	மதிநனி கலங்கிப் பதிமிக வாடியது. பதினான்காம் அதிகாரம்  	14. இரவுக் குறி  	பேரின்பக் கிளவி 