 றேவ ரென்பது தேறுமிவ் வையகங்தேவர் என்பது தேறும் இவ் வையகம்  காவன் மன்னவர் காய்வன சிந்தியார்காவல் மன்னவர் காய்வன சிந்தியார்  நாவி னுமுரை யார்நவை யஞ்சுவார். (220)நாவினும் உரையார் நவை அஞ்சுவார். (220) ( ) (தீண்டினார்)   தீண்டி னார்தமைத் தீச்சுடு மன்னர்தீதீண்டினார் தமைத் தீ சுடும் மன்னர் தீ  யீண்டு தங்கிளை யோடு மெரித்திடும்ஈண்டு தம் கிளையோடும் எரித்திடும்  வேண்டி லின்னமிர் துந்நஞ்சு மாதலான்வேண்டில் இன் அமிர்தும் நஞ்சும் ஆதலான்  மாண்ட தன்றுநின் வாய்மொழித் தெய்வமே. (221) மாண்டது அன்று நின் வாய்மொழித் தெய்வமே. (221) ( )