அல்லி புல்லும் அலர் அன்னம் அனையாளை, ஒரு கை, சொல்லும் எல்லையில், முகந்து உயர் விசும்பு தொடர, 19 காளை மைந்தர் அது கண்டு, கதம் வந்து கதுவ, தோளில் வெஞ் சிலை இடங் கொடு தொடர்ந்து, சுடர் வாய் வாளி தங்கிய வலங் கையவர், 'வஞ்சனை; அடா! மீள்தி; எங்கு அகல்தி' என்பது விளம்ப, அவனும், 20 'ஆதி நான்முகன் வரத்தின் எனது ஆவி அகலேன்; ஏதி யாவதுவும் இன்றி, உலகு யாவும் இகலின்,