சாப்பாட்டுப் பொன்னப்பன் தானும் செத்தான்; தன்தாயும் உடனிறந்தாள். பூதப் போர்வை காப்பாற்றும் எனநினைத்தார்! அதனால் மாண்டார்! கண்ணிமைப்பில், அன்னத்தால் நரி இறந்தான்; வேப்பிலைக்கை யுடையயெனைப் புறம்வி டுத்து வீழ்த்தினார் பகையனைத்தும் வேலர் என்றான்.  தேரோடு வீதியிலே கதிர்நாட் டானின் செந்நீரோ டும்வண்ணம் வஞ்சம் செய்தும் காரோடு நிகர்குழலாள் அரசி தன்னைக் கனிவோடு பேசித்தன் கையால் மாய்த்தும், சீரோடு வாழ்ந்திருக்க நினைத்தான்; அந்தத் தீயோனும் தீர்ந்தான். தன் குடித்தனத்தை வேரோடும் தீர்த்திட்டான்! இரங்கு கின்றேன். மேல் என்ன விளைந்ததெனத் துறவி கேட்டான்.  பூதமெனச் சொல்வதெல்லாம் மனிதர் என்று