செயிரின் குறை நாளால் பின் சென்று சாடி,	 உயிர் உண்ணும் கூற்றமும் போன்ம்!	 பாடு ஏற்றவரைப் படக் குத்திச் செங் காரிக்	 கோடு எழுந்து ஆடும் கண மணி காணிகா-	 நகை சால் அவிழ் பதம் நோக்கி, நறவின்	 முகை சூழும் தும்பியும் போன்ம்!	 இடைப் பாய்ந்து எருத்தத்துக் கொண்டானோடு எய்தி,  மிடைப் பாயும் வெள் ஏறு கண்டைகா-	