மதிமருள் வெண்குடை காட்டி, அக்குடை புதுமையின் நிறுத்த புகழ்மேம் படுந! விடர்ப்புலி பொறித்த கோட்டைச், சுடர்ப் பூண், சுரும்பார் கண்ணிப், பெரும்பெயர் நும்முன் ஈண்டுச்செய் நல்வினை யாண்டுச்சென்று உணீஇயர், உயர்ந்தோர் உலகத்துப் பெயர்ந்தனன் ஆகலின், ஆறுகொள் மருங்கின் மாதிரம் துழவும் கவலை நெஞ்சத்து அவலந் தீர