அடிச்சிறியேன் அச்சமெலாம் ஒருகணத்தே நீக்கி அருளமுதம் மிகவளித்தோர் அணியுமெனக் கணிந்து கடிக்கமலத் தயன்முதலோர் கண்டுமிக வியப்பக் கதிர்முடியுஞ் சூட்டியெனைக் களி்த்தாண்ட பதியே வடித்தமறை முடிவயங்கு மாமணிப்பொற் சுடரே மனம்வாக்குக் கடந்தபெரு வானடுவாம் ஒளியே படித்தலத்தார் வான்தலத்தார் பரவியிடப் பொதுவில் பரிந்தநடத் தரசேயென் பாட்டுமணிந் தருளே! பாடல்: 97 (எத்துணையும்) எத்துணையுஞ் சிறியேனை நான்முகன்மால் முதலோர் ஏறரிதாம் பெருநிலைமேல் ஏற்றியுடன் இருந்தே மெய்த்துணையாம் திருவருட்பே ரமுதமிக வளித்து வேண்டியவா றடிநாயேன் விளையாடப் புரிந்து சுத்தசிவ சன்மார்க்க நெறியொன்றே எங்கும் துலங்கவருள் செய்தபெருஞ் சோதியனே பொதுவில்