	பசும்பனிக் கோடு மிலைந்தான் மலயத்(து)எம் வாழ்பதியே .. 149  கொளு  	இரவரல் ஏந்தல் கருதி உரைப்பப்  	பருவரல் பாங்கி அருமை உரைத்தது.   	3. நின்று நெஞ்சுடைதல்  	மாற்றேன் எனவந்த காலனை ஓலம் இடஅடர்த்த  	கோலதேன் குளிர்தில்லைக் கூத்தன் கொடுங்குன்றின் நீள்குடுமி  	மேல்தேன் விரும்பும் முடவனைப் போல மெலியும் நெஞ்சே 