வாள் மாய் குருதி களிறு உழக்க, தாள் மாய்ந்து, முற்பகல் எல்லாம் குழம்பு ஆகி, பிற்பகல் துப்புத் துகளின் கெழூஉம் - புனல் நாடன் தப்பியார் அட்ட களத்து.     கருத்துரை: சோழன் செங்கணான், இங்குப் 'புனல்நாடன்' என்று அழைக்கப்படுகின்றான்.புனல்=நீர்; இங்குக்காவிரியின் நீர்ப்பெருக்கைச்சுட்டியது. நீர்வளம்மிக்க சோழநாட்டை ஆளும் சோழனிடம் பிழைசெய்தனர் பகைவர்; போர்க்களத்தில் அவர்களோடு போர்செய்து அவர்களை அவன் வென்றான். அந்தப் போர்க்களக்காட்சி இது: கதிரவன் உதித்த காலைப்பொழுதில் நடந்த போரில் வாளால் வெட்டுப்பட்டு வீழ்ந்தவர்கள் சிந்திய இரத்தம், (குருதி)வெள்ளமாய்ப் பெருக அதனைப் போர்யானைகள் உழக்கின(காலால் கலக்கின). அக்களிறுகளின் -யானைகளின்- காலிற்பட்ட அந்த இரத்தநீரானது, முற்பகலில் கெட்டியான குழம்பாகியதாம். பிற்பகலில் அந்த இரத்தக்குழம்பு இறுகி யானைகள் தம் கால்களால் மிதி்ப்பதனால் துகளாகியதாம்: அந்தச் சிவந்த இரத்தத்துளிகளின் தூள்கள் பவழத்தூள்கள்போல் தோன்றின; அவை வானம்எங்கும் காற்றில் பரவியதால், அந்தப்போர்க்களம் பவழத்துகள்களாய்க் காட்சியளித்ததாம். அதனைத் "துப்புத் துகளிற் கெழூஉம்" என்கின்றார் கவிஞர். துப்பு என்றால் பவழம். சிறப்பு: காலையில் நடந்தபோரில் நீராய் இருந்த குருதி,முற்பகலில் கெட்டியான குழம்பாகிப் பிற்பகலில் துகளாகி வானத்தில் பரந்தது; அத்துகள்கள் சிவந்த பவழத்துகள்கள்போல் காட்சியளித்தன என்று கற்பனை செய்கின்றார்.காலையில் -இரத்தம்- நீர்; முற்பகலில் குழம்பு; பிற்பகலில் பவழத்துகள்கள்! ஞாட்பினுள் எஞ்சிய ஞாலம் சேர் யானைக் கீழ்ப்