 நில்லு நில்லு என்று சொல்கிறீர்கள். நான் இங்கெல்லாம் நிறகமாட்டேன். நேசம், பாசம், புலையறிவு ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு, புலால் உண்ணுதலையும், உயிர்க்கொலை செய்தலையும் தவிர்த்துவிட்டு, தலை உச்சியில் ஞானம் சுற்றிக்கொண்டே இருக்கும் சுழிமுனையில் நினைவை நிறுத்தி, அதனையும் கடந்து சென்று அப்பால் உள்ள வெட்டவெளியில் தனிப்பட்டவர் நிற்பர். நானும் அங்குதான் நிற்பேன். இருமிருமென்று சொன்னீர் ஏற்குமோ யேழையேற்குத் தருபொருளுணர்ந்து சைவசமயமும் அனைத்துநீங்கி மருடருவினையும் நீங்கி மாசிலா வுண்மைஞானம் பொருந்தின ரிருப்பர் பின்பு பொறாதவர் இறப்பர்தாமே .(15)  இருங்கள் இருங்கள் என்று சொல்கிறீர்கள். நான் இங்கெல்லாம் இருக்கமாட்டேன். நான் ஏழை. எனக்குப் பொருள் வேண்டும். அந்தப் பொருள் ஞானம். இதனைச் சைவ சமயம் தரவில்லை. எனவே அதனை விட்டு நீங்கி இருப்பேன். மயக்கம் தரும் வினைகளையும் விட்டு நீங்கியிருப்பேன். மாசில்லாத உண்மையான ஞானநிலையில் அமர்ந்திருப்பேன்.  ‘போம்’என உரைத்தீர் என்னைப் பொறியொடு புலன்கள் ஐந்தும் ‘ஆம்’எனும் இச்சையோடும் அங்கனே மதித்துக் கொண்டே