          மாகநடந்தவர் பின் திரிந் துந்தன           மார்பில ழுந்தஅ ணைந்திடுந் துன்பம துழலாதே;      வாசமி குந்தக டம்பமென் கிண்கிணி           மாலை கரங்கொளும் அன்பர்வந்தன்பொடு           வாழநி தம்புனை யும் பதந்தந்துன தருள்தாராய்; போதிலு றைந்தருள் கின்றவன் செஞ்சிர           மீதுத டிந்துவி லங்கிடும் புங்கவ!           போதவளஞ் சிவசங்கரன் கொண்டிட மொழிவோனே!