சிந்தும் அழகின் சிறுகோடு காணான்! அவள்நடை, களிமயில் ஆடும் ஆட்டம்! எடுத்தடி வைப்பாள்,எழிலிடை துவளும்; துடித்துப் போவான் தூய மருது! பொழுது மங்கிப் போவதை எண்ணி அழுதான் மறையுமே அவள் எழில்என்று! கண்கள் இருண்டன! கதிரவன் மறைந்தான்! பெண்ணழகே எனப் பிதற்றிக் கிடந்தான்.