[@.பன்றிக்குட்டி என்பது, இங்கு வராகவுருவெடுத்த திருமாலின் மகனாகிய மன்மதனைக் குறித்தது. மன்மதனை நெற்றிக்கண்ணால் எரித்த கதையைக் குறித்தார் காளமேகப்புலவர்.] -என்பதும், திருத்துருத்தி என்னும் ஸ்தலத்தில் சுவாமியைத் தரிசிக்கையில் அவ்விடத்திலுள்ள குருக்கள்மார், ‘எங்கள் பரமசிவனுடைய ஆபரணத்தை விசேஷித்து ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, இவர், ‘மலர்க்காவின் இடங்களிலும் வயலிடங்களிலும் முத்துகளார்ந்த திருத்துருத்தி என்கின்ற பெரிய நகரத்தில் வசிக்கும் பொய்ம்மையில்லாத சத்திய ஸ்வரூபராகிய சிவபிரானானவர் தமது திருமேனியில் அணியும் பூஷணமோ, பிரசண்ட மாருதத்தையும் பக்ஷணம் பண்ணும்; பாற்கடலைக் கடையும் கயிறுமாகும்; திருமாலுண்ட பூமியையும் தன் தலையிலேந்தி வாழாநிற்கும்’ என்னும் கருத்தை யமைத்துப் பாடிய, -என்பதும், மற்றும் சிலர், புங்கங்... மற்றும் சிலர், ‘புங்கங்கொம் பங்கிங்கொன்பது- புளியங்கொம் பங்கிங்கொன்பது - வெட்டி நறுக்கிய வெள்வேலங் கொம்பிங்கிங்கொன்பது - என்னும் இவைகளை ஒரு வெண்பாவில் அடக்கிப் பாடவேண்டும்,’ என இவர் ‘எங்கள் மடத்துக்கு எரி கரும்பு கொள்வது’ என்பதை முதலில் எழுவாயாகச் சேர்த்து நீங்கள் சொன்னவாறே சொல்லிப் பாருங்கள், வெண்பாவாய் முடிந்திருக்கின்றது,’ என்ன அவர்கள் அப்படிச் சொல்லிக்கண்ட, -என்பதும், சதுர்த்தி புண்ணியகாலத்தில் விக்கினேச்சுரர் மூஷிக வாகனாரூடராய் வீதியில் எழுந்தருளி வரக்கண்டு தரிசிக்கையில், ‘கன்னமுத முதலிய மும்மதங்களையுடைய வலிமை மிகுந்த பெரிய மலைபோலும் யானையை அற்பஜந்துவாகிய ஓர் எலியானது இழுத்துக்கொண்டு போகின்றதே! ஐயோ! இதைக்குறித்துக் கேள்வி முறை இல்லையே! சிவனுடைய மழுவும், விஷ்ணுவினது சக்கரமும், பிரமனது தண்டமும் எங்கே போயின? அவைகளை ஆர் பறித்துக் கொண்டு போனார்கள்? என்னுங் கருத்தமைத்துப் பாடிய,