தாயை முண்டக முள்ளோடும், முத்தை ஊர்வாய் உதிர்க்கும் அம்பலோடும் ஒப்பிட்டு உள்ளுறை காணவேண்டும். பாடல்: 52 (ஆர்களிறு) தோழி கூற்று ஆர்களிறு மிதித்த நீர்திகழ் சிலம்பிற் சூர்நசைந் தனயையாய் நடுங்கல் கண்டே நரந்த நாறுங் குவையிருங் கூந்தல் நிரந்திலங்கு வெண்பன் மடந்தை பரிந்தனெ னல்லனோ விறையிறை யானே.