திருந்திய மாலை தனையளித் தார்நந் திருவினுக்கே. புனல்தரு புணர்ச்சியால் அறத்தொடு நிற்றல்: மலைச் சுனையில் நீருண் வேட்கையால் சென்றவள் நீரினுள் மூழ்கி வருந்தா நிற்கையில் ஒரு வேந்தன் அவளை யெடுத்துக் கரையேற்றினான். இதனால் இவள் அவனுக்குரியளாயினாளெனக் களவை வெளிப்படுத்துதல். பெண்ணீர தானவர் சோழீசர் மல்லைப் பிரான்றன்வெற்பில் உண்ணீர் உகந்ததி னூடே படிந்தனள் ஓடிவந்து மண்ணீர்மை வேந்தன் எடுத்தான் எடாவிடில் வாழன்னையே கண்ணீர் எமக்குவெந் நீராகுநெஞ்சுங் கரைந்திடுமே. களிறு தரு புணர்ச்சியால் அறத்தொடு நிற்றல்: