 தருகினிலோர் இருள்கிடக்கும் பொதுமன் றத்தில் அவன்புகுந்தான். கணுக்காலை வெட்டி னாள்;தன்  அரிதான இடக்கையை இழந்தாள் ஆத்தா இருமுதியார் அருகருகு துடித்து விழ்ந்தார்.   செந்நீரில் புரளுகின்ற இரண்டு டம்பும் தெண்ணீரின் கரைமீனாய்த் துடிக்கும்! ஆவி  இந்நிலையில் ஆயிற்றா என்னும் வாய்கள்! இரண்டுள்ளம் சுரப்பற்ற பசுக்காம் பைப்போல்  எந்நினைவும் இல்லாமல் துன்ப மேயாம்! 'இம்' மென்னும் இருகுரல்கள் வைய வாழ்க்கை  சின்னேரம் சின்னேரம் என்ப தெண்ணத் திடுக்கிடும் அவ் விருமுதுமைப் பருவம் ஆங்கே.   தனக்குந்தன் கணவனுக்கும் இடையில் வாய்த்த தடை,பிரிவு, கசப்பனைத்தும் பல்லாண் டாகப்  புனத்திலுறும் புதல்போலே வளர்ந்த தாலே புறத்தொடர்பே இல்லாத முதிய ஆத்தா