தளை அவிழ் பூஞ் சினைச் சுரும்பு யாழ் போல இசைப்பவும்,  கொளை தளராதவர் தீமை மறைப்பென்மன்; மறைப்பவும்,  கிளை அழிய வாழ்பவன் ஆக்கம்போல் புல் என்று,  வளை ஆனா நெகிழ்பு ஓடும் தோள் ஆயின், எவன் செய்கோ?  என ஆங்கு,  நின் உள் நோய் நீ உரைத்து அலமரல்; எல்லா! நாம்  எண்ணிய நாள் வரை இறவாது, காதலர்  பண்ணிய மாவினர் புகுதந்தார் 