விட்டு வீழில் தாகபோக விண்ணில் மண்ணில் வெளியினும்  எட்டினோடு இரண்டினும் இதத்தினால் மனந்தனைக்  கட்டி வீடிலாது வைத்த காதலின்பம் ஆகுமே (258)  ஏகமுத்தி மூன்று முத்தி நாலுமுத்தி நன்மைசேர்  போகமுற்றி புண்ணியத்தில் முத்தி அன்றி முத்தாய்  நாகமுற்ற சயனமாய் நலங் கடல் கடந்த தீ  யாகமுற்றி ஆகி நின்ற தென்கொலாதி தேவனே (259)  மூன்று முப்பது ஆறினோடு மூன்று மூன்று மாயமாய் 