தோளடு தோள் செலத் தொடர்ந்து நோக்குறின், நீளிய அல்ல கண்; நெடிய, மார்பு!' என்பாள். 16 'அதிகம் நின்று ஒளிரும் இவ் அழகன் வாள் முகம், பொதி அவிழ் தாமரைப் பூவை ஒப்பதோ? கதிர் மதி ஆம் எனின், கலைகள் தேயும்; அம் மதி எனின், மதிக்கும் ஓர் மறு உண்டு' என்னுமால். 17 'எவன் செய, இனிய இவ் அழகை எய்தினோன்? அவம் செயத் திரு உடம்பு அலச நோற்கின்றான்;