ஊதப்ப றக்குமொரு சருகு! வற்றி உலுத்தஒரு மிலார்! அந்த அன்னத் திற்குத் தோதாக ஒருதுறவி இந்தச் சூழ்ச்சி  சொல்லிவைத்தான்; அவ்விளைய அன்ன மும்தன் காதலனும், துறந்தானும் அரண்ம னைக்குள் கால்வைக்க லாயிற்றே! பேழை தன்னை  அரண்மனையில் தேடுகின்றார்! அவ்வி டந்தான் அதுகிடைக்கும் என்பதுதான் அவர்க ருத்து! விரைந்தங்கு வாரீரோ" என்றான் நீலன்! வேந்தன்நரிக் கண்ணன்எரிக் கண்ண னாகிப் பொருந்தும்இது! நடவுங்கள் அரண்ம னைக்குள் போயிருக்கும் அன்னத்தைத் துரத்த வேண்டும்! இருந்தங்குப் பேழையினை நாமே தேடி எடுத்திடுவோம் என்றுரைத்தான்! நீலன் சொல்வான்:  "இங்கிருந்தே, எல்லாரும் பூதங் கள்போல் எழில்மாற்றி மொழிமாற்றிக் கிளம்ப வேண்டும்;