ஊன்செவியில் நான்கேட்கப் பெற்றால் என்றன் உயிர்கொடுத்தும் பேழையினைப் பெறுவேன் அன்றோ!  எனத்துடித்தே எழுந்திடுவாள்!  வீதி நோக்கி எழில்நகரை உள்ளத்தால் நோக்கி நோக்கி இனித்தேடும் இடம்இல்லை எனமு டித்தும் இருகாலும் செல்லும்வழிச் சென்றி ருந்தாள். தனித்தாளும் அரசுபோல் துறவி யங்கே தானொருபால் வீற்றிருந்தான் அரண்ம னைக்குள்! கனிச்சாற்றை நிகர்க்கின்ற தமிழ றிந்த கணக்காயர் முதற்பலரும் அருகி ருந்தார்.  கணக்காயர், "அறிஞரே, துறவி யாரே, கடிதினிலே பாண்டியனார் பரிசு தன்னைத் தணிக்காத காதலனார் வேலன் கொள்ளத் தண்ணருளைப்புரியீரோ" என்று சொல்லத் "துணுக்கமுறு கின்றதுவே என்றன் உள்ளம் தூயபாண் டியன்பரிசு வௌியில் வந்தால்