கண்டவர்க் கெல்லாம் பண்டைய வடிவாய் நீயிவண் இருக்க நின்னுளம் வாரி வெள்ளிலா மெள்ள விழுங்கி இங்ஙனம்  (150) வேதகம் செய்த போதக யூதபம் பேரிலா ஊரிலாப் பெரியோன் அவன்றான் யாரே ஆயினும் ஆகுக, அவனைநீ அணையுநாள் அடியேன் மணநாள், அன்றேல் இணையிலா உன்னடிக் கின்றுபோல் என்றும்  (155)