பரதனைத் தழுவி கோசலை அழுதல் தூய வாசகம் சொன்ன தோன்றலை, தீய கானகம் திருவின் நீங்கி முன் போயினான் வரக் கண்ட பொம்மலாள் ஆய காதலால், அழுது புல்லினாள். 117 செம்மை நல் மனத்து அண்ணல் செய்கையும், அம்மை தீமையும், அறிதல் தேற்றினாள்; கொம்மை வெம் முலை குமுறு பால் உக,