கோடுயர் பிறங்கல் மலை இறந் தோரே. கண்பொர விளங்கிய கதிர்தெறு வைப்பின் மண்புரை பெருகிய மரம்முளி கானம் இறந்தன ரோநம் காதலர் மறந்தன ரோதில் மறவா நம்மே. முள்ளரை இலவத்து ஒள்ளினர் வான்பூ முழங்கல் அசைவளி எடுப்ப வானத்து உருமுப்படு கனலின் இருநிலத்து உறைக்கும்