முல்லையும் தாய பாட்டம் கால் - தோழி! - நம்	 புல் இனத்து ஆயர் மகளிரோடு எல்லாம்	 ஒருங்கு விளையாட, அவ் வழி வந்த	 குருந்தம் பூம் கண்ணிப் பொதுவன், மற்று என்னை,  'முற்று இழை ஏஎர் மட நல்லாய்! நீ ஆடும்	 சிற்றில் புனைகோ சிறிது?' என்றான்; 'எல்லா! நீ	 'பெற்றேம் யாம்' என்று பிறர் செய்த இல் இருப்பாய்;	 கற்றது இலை மன்ற காண்' என்றேன்; 'முற்று இழாய்! 