பரசுராமன் இராமனைப் புகழ்ந்து, தன் தவத்தை அம்புக்கு இலக்கு ஆக்குதல் 'நீதியாய்! முனிந்திடேல்; நீ இங்கு யாவர்க்கும் ஆதி; யான் அறிந்தனென்; அலங்கல் நேமியாய்! வேதியா இறுவதே அன்றி, வெண் மதிப் பாதியான் பிடித்த வில் பற்றப் போதுமோ? 37 'பொன்னுடை வனை கழல் பொலம் கொள் தாளினாய்! மின்னுடை நேமியன் ஆதல் மெய்ம்மையால்; என் உளது உலகினுக்கு இடுக்கண்? யான் தந்த