என்று எண்ணி, 'ஈண்டு இனி ஓர் பயன் இல்லை' என நினையா, குன்று அன்ன தோளவன்தன் கோமனை பிற்பட, பெயர்ந்தான்; நின்று எண்ணி உன்னுவான், 'அந்தோ! இந் நெடு நகரில் பொன் துன்னும் மணிப் பூணாள் இலள்' என்ன, பொருமுவான். 223 'கொன்றானோ கற்பு அழியாக் குல மகளை? கொடுந் தொழிலால் தின்றானோ? எப் புறத்தே செறிந்தானோ, சிறை? சிறியேன் ஒன்றானும் உணரகிலேன்; மீண்டு, இனிப் போய் என் உரைக்கேன்? பொன்றாத பொழுது, எனக்கு, இக் கொடுந் துயரம் போகாதால். 224