பாடல்:312 (நெஞ்சுடன்படு) நெஞ்சுடன் படுதலின் ஒன்றுபுரிந் தடங்கி  இரவின் வரூஉம் இடும்பை நீங்க  வரையக் கருதும் ஆயின் பெரிதுவந்து  ஓங்குவரை இழிதரும் வீங்குபெயல் நீத்தம்  காந்தளஞ் சிறுகுடிக் கௌவை பேணாது 	5 அரிமதர் மழைக்கண் சிவப்ப நாளைப் பெருமலை நாடன் மார்புபுணை யாக 