செயிர் தீர் மலர்க் காவின் ஒர் மாதவிச் சூழல் சேர,  பயில்வாள், இறை பண்டு பிரிந்து அறியாள், பதைத்தாள்; உயிர் நாடி ஒல்கும் உடல்போல் அலமந்து உழந்தாள். 15 புலந்து நின்ற ஒருத்தி குயிலை மலர் பறித்துத் தர வேண்டல் மை தாழ் கருங் கண்கள் சிவப்பு உற வந்து தோன்ற, நெய் தாவும் வேலானொடு, நெஞ்சு புலந்து நின்றாள், எய்தாது நின்றம் மலர் நோக்கி, 'எனக்கு இது ஈண்டக்  கொய்து ஈதி' என்று, ஓர் குயிலை, கரம் கூப்புகின்றாள். 16