கரங்கள் மீச் சுமந்து செல்லும் கதிர் மணி முடியன், கல்லும் மரங்களும் உருக நோக்கும் காதலன், கருணை வள்ளல் இரங்கினன் நோக்கும் தோறும், இரு நிலத்து இறைஞ்சுகின்றான்; வரங்களின் வாரி அன்ன தாள் இணை வந்து வீழ்ந்தான்.	137 இராமன் வீடணனுக்கு இருக்கை கொடுத்து, இலங்கையின் அரசையும் அளித்தல் 'அழிந்தது, பிறவி' என்னும் அகத்து இயல் முகத்துக் காட்ட, வழிந்த கண்ணீரின் மண்ணில் மார்பு உற வணங்கினானை, பொழிந்தது ஓர் கருணைதன்னால், புல்லினன் என்று தோன்ற,