குழிக்கே அழுந்தும் கயவர் தம்மோடு, என்ன கூட்டு இனியே?  அபிராமியின் விழிகளில் என்றும் அருளுண்டு. வேதமுறைப்படி அவளை வழிபட எனக்கு நெஞ்சமும் உண்டு. ஆகையால் பழியையும், பாவத்தையுமே விளைவித்து, பாழ் நரகக்குழியில் அழுந்தி வாடும் பேதையர்களோடு எனக்கு இனி என்ன தொடர்பு? (அபிராமி அன்னை சிறந்த துணையாவாள்).  கூட்டியவா என்னைத் தன் அடியாரில், கொடிய வினை  ஓட்டியவா, என்கண் ஓடியவா, தன்னை உள்ளவண்ணம்  காட்டியவா, கண்ட கண்ணும் மனமும் களிக்கின்றவா,  ஆட்டியவா நடம்--ஆடகத் தாமரை ஆரணங்கே.  ஏ, அபிராமித்தாயே! பொற்றாமரையில் வாழும் பேரழகானவளே! என்னை உன் அடியார்கள் கூட்டத்தில் சேர்த்தவளே! நான் செய்த கொடிய வினைகளையெல்லாம் ஒழித்தவளே! ஒன்றையும் அறியாத எனக்கு, உன்னுடைய உண்மை உருவைக் காட்டியவளே! உன்னைக் கண்ட என் கண்ணும், மனமும் களிநடம் புரிகின்றது. இவ்வாறெல்லாம் என்னை நாடகமாடச் செய்தவளே! உன்னுடைய கருணையத்தான் என்னவென்பேன்.  அணங்கே.-அணங்குகள் நின் பரிவாரங்கள் ஆகையினால், 