விளையாடும் மகளிர் பூந்தாதுகளால் பொம்மைப்பாவை செய்து பகலில் விளையாடினர். இதனை இப்படியே விட்டுவிட்டுச் சென்றால் காலையில் இந்தப் பாவை வருந்தும் என்று தலைவியிடம் தோழிமார் கூறினர். அதனால் தலைவி இரவு முழுவதும் அதனைக் கைநழுவ விடாமல் காத்துக்கொண்டு வருந்தினாள். இவள் நன்னுதல் பாவை. இவள் கையாறு ஓம்பியதோ தாதினால் செய்த பாவை. இவளுக்கு ஆறுதல் சொல்லக்கூடாதா என்று தோழி காத்திருக்கும் தலைவனுக்குக் கேட்கும்படி தலைவியிடம் கூறுகிறாள். பாடியவர் பூங்கணுத்திரையார். பொங்கி வரும் ஊதைக்காற்றின் கடல்லையைப் பாடிய காரணத்தால் இவர் பூம் கணுத் திரையார் என்னும் பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளார். பாடல்: 49 (அணிற்பல்) தலைவி கூற்று அணிற்பல் லன்ன கொங்குமுதிர் முண்டகத்து மணிக்கே ழன்ன மாநீர்ச் சேர்ப்ப இம்மை மாறி மறுமை யாயினும் நீயா கியரென் கணவனை