குன்றித் தத்தமுள் யாவையுங் கூடுமே னின்ற மெய்ம்மை நினதென நேர்வல்யான். 879	ஐந்து பூத மவற்றவற் றாலைந்து மிந்தி யங்க ளியையு மிவையெனுஞ் சிந்த னையொழி நீயெனச் செப்பினா ளுய்ந்து வாழு முயிருண்மை யொட்டினாள். 880	உணர்வு மின்பமு மோரறி வாதிக்கட் புணரு மேயெனிற் பொய்தொகைக் கண்ணென