பேர்க்க அருஞ் சீற்றம் பேர, முகம் பெயர்ந்து ஒதுங்கிற்று அல்லால், பார்க்கவும் அஞ்சினான், அப் பனையினும் உயர்ந்த தோளன். 46 தாரை இலக்குவனை நோக்கிப் பேசுதல் தாமரை வதனம் சாய்த்து, தனு நெடுந் தரையில் ஊன்றி, மாமியர் குழுவின் வந்தான் ஆம் என, மைந்தன் நிற்ப, பூமியில் அணங்கு அனார்தம் பொதுவிடைப் புகுந்து, பொன் - தோள் தூ மன நெடுங் கண் தாரை, நடுங்குவாள், இனைய சொன்னாள்: 47 'அந்தம் இல் காலம் நோற்ற ஆற்றல் உண்டாயின் அன்றி,