ஓர் அங்கதக் காவியம் (வரிகள்: 01-50) என்று மருமகன் இயம்பிய மொழிகளை மாமன் கேட்டி மனமிக நொந்து  “நல்ல தப்பா! நாகாஸ் திரங்கள் இத்தனை தானோ? இனிவே றுண்டோ? உன்னைச் சொல்லி ஒருகுறை யில்லை.  (05) கலியன் முற்றின காலமி தல்லவோ?