கோடு எழுந்து ஆடும் கண மணி காணிகா-	 நகை சால் அவிழ் பதம் நோக்கி, நறவின்	 முகை சூழும் தும்பியும் போன்ம்!	 இடைப் பாய்ந்து எருத்தத்துக் கொண்டானோடு எய்தி,  மிடைப் பாயும் வெள் ஏறு கண்டைகா-	 வாள் பொரு வானத்து, அரவின் வாய் கோட்பட்டுப்	 போதரும் பால் மதியும் போன்ம்!	 ஆங்க, ஏறும் பொதுவரும் மாறுற்று, மாறா	