அஞ்சக் கரமெனுங் கோடாலி கொண்டிருந்த ஐம்புலனாம்  வஞ்சப் புலக்கட்டை வேர் அறவெட்டி வளங்கள் செய்து  விஞ்சத் திருத்திச் சதாசிவம் என்கின்ற வித்தையிட்டுப்  புஞ்சக் களை பறித்தேன் வளர்த்தேன் சிவ போகத்தையே (46)  தாயாரும் சுற்றமும் பெண்டிரும் கைவிட்டுத் தாழ்ந்திடுநாள்  நீயாரு நானார் எனப்பகர் வார் அந்த நேரத்திலே  நோயாரும் வந்து குடிகொள்வரே கொண்ட நோயும் ஒரு  பாயாரும் நீயுமல்லாமல் பின்னையேது நட் பாமுடலே (47) 