தற்பரங் கண்டோம் என்று ஆடுபாம்பே தேனில் வீழ்ந்த ஈயைப்போலச் சிந்தை குலைந்து  திகையாமல் சிற்சொரூப தெரிசனைக்கண்டு  வானிற் பறந் திடச்சூத வான் மணி தீர் ந்து   வாயிற் போட்டேக நீ நின்று ஆடுபாம்பே தூக்கியநற் பாதங்கண்டேன் சோதியுங் கண்டேன்  சுத்த வெளிக்குள்ளேயொரு கூத்தனைக் கண்டேன்  தாக்கிய சிரசின் மேல் தைத்த பாதம் 