மருள் நோக்கம் மடிந்து ஆங்கே மயல் கூர்கிற்பாள் மன்னோ!  இருள் நோக்கம் இடையின்றி, ஈரத்தின் இயன்ற நின்  அருள் நோக்கம் அழியினும், அவலம் கொண்டு அழிபவள்?  என ஆங்கு, // 20 //  'வினை வெ·கி நீ செலின், விடும் இவள் உயிர்' எனப்  புனை இழாய்! நின் நிலை யான் கூறப், பையென,  நிலவு வேல் நெடுந்தகை, நீள் இடைச்  செலவு ஒழிந்தனனால்; செறிக, நின் வளையே!