காம்புயர் கடத்திடைக் கணவனை யிழந்த  பூங்கொடி மடந்தை பலம்புரைத் தன்று.   உடன்போக்கின்போது காட்டில் கணவனை இழந்தவள் புலம்புதலைக் கூறுதல்  நீர்மலி கண்ணொடு நின்றே னிலையிரங்காய்  தார்மலி மார்பன் றகையகலம் – சூர்மகளே  வெள்ளில் விளைவுதிரும் வேயோங்கும் வெஞ்சுரத்துக்  கொள்ளனீ கோடல் கொடிது.  கண்ணீர் மல்க வருந்தி அழாதே 