தெலுங்கினிலே பாடிடுமோர் தமிழன் செய்கை தேனென்றா நினைக்கின்றார் தமிழ கத்தார்?   கூப்புங்கை யில்கொடுவாள் உடையான் அந்தக் கொடுங்கொடியான் நரிக்கண்ணன் எனில்எ னக்கோ வேப்பங்காய்! அவனுமெனை விதைபற் றாத வெள்ளரிக்காய் என்றுநினைத் திடவு மில்லை! தீப்பொங்கும் மலையடியில் வாழு கின்றேன் சிலிர்க்கின்ற குிளிர்தென்றல் உலவும் தென்னந் தோப்பிங்கே காணுகின்றேன்! குடியி ருப்பேன் சொல்லொருசொல் அவளிடத்தில்" என்றான் நீலன்.  கரும்பல்ல; அதுபிழிந்த சாறே போலும் கழறுகின்ற மொழியுடையாள் அன்னம் நெஞ்சம் இரும்பல்ல! நான்சொல்வேன் ஏற்றுக் கொள்வாள்! இருநாளில் பதிலுரைப்பேன் என்றாள் நீலி. அரும்பல்ல; கண்ணல்ல அவ்வா றேசெய்! அனுப்பென்னை! இனிப்பான தேனே! சற்றே