உரையேன் உன்பேரை யுணரேன் நின்சீரை உனைக் கருதிக் கரையேன் எவ்வாறு கடப்பேன் வினையைக் கடந்த குண வரையே யருள்பெரு வாரிதியே மதுரா புரிக்குத்  துரையே யழகிய சொக்கே தமிழ் தந்த சுந்தரமே. (31) முக்கட் பராபரை சொக்கப்  பிரானெனு முன்னவனோ ஒக்கச் சிறந்த கயற்கண்ணி சந்நிதி யுற்றுமிகச்  செக்கச் சிவந்த பொற்றாமரைப் பாத தெரிசனைக்கே பக்கத் தடுத்தவர் சொர்க்கத்தினை யெட்டிப் பார்ப்பவரே. (32)