நாயகன் தன்மை கண்டும், தமக்கு உற்ற நாணம் பார்த்தும், ஆயின கருமம் மீள அழிவுற்ற அதனைப் பார்த்தும், வாயொடு மனமும் கண்ணும் யாக்கையும், மயர்ந்து சாம்பி, தாயினை இழந்த கன்றின், தம்பியும் தலத்தன் ஆனான்.	59 நடந்தது குறித்து ஐயம் கொண்ட வீடணன் மூர்ச்சை தெளிவிக்க, இராமன் உணர்வு பெறுதல் தொல்லையது உணரத் தக்க வீடணன், துளக்கம் உற்றான், எல்லை இல் துன்பம் ஊன்ற, இடை ஒன்றும் தெரிக்கிலாதான், '"வெல்லவும் அரிது; நாசம் இவள்தனால் விளைந்தது" என்னா,