அழலுக்குள் வெண்ணெய் எனவே உருகிப்பொன் னம்பலத்தார்  நிழலுக்குள் நின்று தவமுஞற் றாமல்நிட் டூரமின்னார் குழலுக்கிசைந்த வகைமாலை கொண்டுகுற் றேவல் செய்து  விழலுக்கு முத்துலை இட்டிறைத் தேன் என் விதிவசமே (3)  ஓடாமல் பாழுக்கு உழையாமல் ஓரம் உரைப்பவர்பால்  கூடாமல் நல்லவர் கூட்டம் விடாமல்வெங் கோபம் நெஞ்சில்  நாடாமல் நன்மை வழுவாமல் இன்றைக்கு நாளைக்கென்று  தேடாமல் செல்வம் தருவாய் சிதம்பர தேசிகனே (4) 