கருத்துரை பெரியோர்கள், செல்வம்-இளமை- சரீரம் இவை நில்லா என்றும், பிணி-முதுமை-மரணம் இவை உண்டென்றும் கருதித் தவத்தைச் செய்வார்கள். சத்த சாத்திரமும், சோதிட சாத்திரமும் கற்றுப் பிதற்றும் பித்தர்களைப்போலும் அறிவீனர்கள் இல்லை. விசேடவுரை தலையாயார்- எழுவாய், செய்வார்- பயனிலை, கருமம்- செயப்படுபொருள்; பேதையார்- எழுவாய், இல்- பயனிலை; ஆங்கு- அசை, என்று இரண்டிடத்து ஒட்டுக. இலக்கணக்கொத்து 43-ஆம் சூத்திரம்.  “நீக்க மின்றி நிகழ்த்தலு மின்னே.” - இவ்விதியால் ‘பித்தரின்’ என்றது, ஒப்புப்பொருள். இச்சூத்திரத்திற்கு இச்செய்யுளே உதாரணங் காட்டினார். பாடல்: 53 (இல்லமிளமை) இல்ல மிளமை யெழில்வனப்பு மீக்கூற்றஞ் () இல்லம் இளமை எழில் வனப்பு மீக்கூற்றம் செல்வம் வலியென் றிவையெல்லா - மெல்ல ()செல்வம் வலி என்று இவை எல்லாம் - மெல்ல 