நன்ன லம்பெற அருத்தினன் முகமனும் நவின்றான் பின்னர் அன்னவன் றனையெதிர் நோக்கினன் பெரியோய் என்னி வண்வந்த தென்றனன் வணிகருக் கிறைவன்.	119 321	 ஈசன் தந்திடு விஞ்சையொன் றெமக்குள தெவர்க்கும் பேசுந் தன்மைய தன்றது குரவர்பாற் பெரிதும் நேசம் பூண்டவர்க் குரைப்பது நெஞ்சினில் சிறிதும் மாசின் றாயநிற் குணர்த்துவன் அ·தென வகுத்தான்.	120 322	 சரத மேயிது சம்புவின் வந்ததோர் தகைசால்