சரியாய்ப் பார்த்துச் சட்டம் கட்டி   (100) (வரிகள்: 101-150) அரங்கு நடையின் அருகாய் ஓர்மலைப் பாம்பு போலப் படுத்துக் கொண்டாள். நினைக்க நினைக்க என்நெஞ்சு வேகுதே! ஐயோ! சிவசிவ! அரகர! அரகர! போதும் போதும்! இச்சென்மம் போதும்!  (105) பட்ட துயரமும் பாடும் போதும்;