'ஆலம் உண்ட தே இவர் ஆம்' என ஞாலம் உண்டவர் தம் மனம் நாட்டவே.	23-34 'முகுத்தம் ஆனதே' என முனி மொழிதலும், இராமன் மிகுத்தது ஓர் இடத்து எய்தியே, வெண் மணல் கூப்பி, அகத்தினில் புறம் பூசித்தே, அடி மலர் இறைஞ்சி, செகுத்த தோளுடைத் தம்பியும், சீதையும், தானும்.	23-35 ஒத்த பூசனை செய்யவும், அமைதியின் உள்ளச் சுத்தி மேவிய ஞானமும் தொடர்விடாது இருந்தோன்