முதிர் இணர் ஊழ் கொண்ட முழவுத் தாள் எரி வேங்கை,  வரி நுதல் எழில் வேழம் பூ நீர் மேல் சொரிதரப்,  புரி நெகிழ் தாமரை மலர் அம் கண் வீறு எய்தித்  திரு நயந்து இருந்தன்ன தேம் கமழ் விறல் வெற்ப!  தன் எவ்வம் கூரினும், நீ செய்த அருள் இன்மை  என்னையும் மறைத்தாள், என் தோழி - அது கேட்டு  நின்னை யான் பிறர் முன்னர்ப் பழி கூறல் தான் நாணி;  கூரும் நோய் சிறப்புவும், நீ செய்த அருள் இன்மை 