கற்றைச் சடையுங் கரமொரு நான்கும் நெற்றியி னயனமுந் நீல கண்டமும்  மானும் மழுவும் மலர்க்கரத் திலங்கக் கூன்மதி நிலவுங் கொழித்திட முடிமேல் வரந்தரு முதல்வன் மடமயில் காணக் கரந்ததன் னுருவங் காட்டி முளிற்ப மரகத மேனி மலைமக டானும் விரைவொடங் கவனடி வீழ்ந்திறைஞ் சினளே