கொய்தலை யல்குல் கூட்டத்துக் குழைந்தன்று.  அவன் மார்பகப் பிரிவை ஆற்றிக்கொள்ள முடியாமல் இருந்தவள் அவன் கூடியபோது குழைந்தது  மயங்கி மகிழ்பெருக மால்வரை மார்பிற்  றயங்கு புனலூரன் றண்டார் – முயங்கியும்  பேதை புலம்பப் பிரிதியோ நீயென்னும்  கோதைசூழ் கொம்பிற் குழைந்து. கணவன் மார்பினைத் தழுவிக்கொண்டு  இன்னும் பிரிவாயா எனக் கண்ணீர் விட்டாள்