'ஆயவன் தனக்கு அரு மகன், அறிஞரின் அறிஞன், தூயர் என்பவர் யாரினும் மறையினும் தூயான், நாயகன் தனி ஞானி, நல் அறத்துக்கு நாதன், தாயின் மன்னுயிர்க்கு அன்பினன், உளன் ஒரு தக்கோன்.	19 தன் மகனை இரணியன் வேதம் ஓதுமாறு சொல்லுதல் 'வாழியான்-அவன்தனைக் கண்டு, மனம் மகிழ்ந்து, உருகி, "ஆழி ஐய! நீ அறிதியால், மறை" என அறைந்தான் - ஊழியும் கடந்து உயர்கின்ற ஆயுளான், உலகம்