அஞ்சுடர்நள் வாண்முகத்(து) ஆயிழையும் மாநிலா  வெஞ்சுடர்நீள் வேலானும் போதரக் கண்டு - அஞ்சி ஒருசுடரும் இன்றி உலகுபா ழாக  இருசுடரும் போந்தனஎன் றார். (71)  முகந்தா மரைமுறுவல் ஆம்பல்கண் நீலம் இகந்தார் விரல்காந்தள் என்றென்று - உகந்தியைந்த  மாழைமா வண்டிற்காம் நீழல் வருந்தாதே  ஏழைதான் செல்லும் இனிது. (72) 