புத்திரர் தம்மை நோக்கி, "போக வேந்தோடும்" என்ன, அத் தகு முனிவன் கூற, அவர் மறுத்து அகறல் காணா, 43 'எழும் கதிரவனும் நாணச் சிவந்தனன் இரு கண்; நெஞ்சம் புழுங்கினன்; வடவை தீய மயிர்ப்புறம் பொறியின் துள்ள, அழுங்க இல் சிந்தையீர்! நீர் அடவிகள்தோறும் சென்றே, ஒழுங்கு அறு புளிஞர் ஆகி, உறு துயர் உறுக!' என்றான். 44 'மா முனி வெகுளி தன்னால் மடிகலா மைந்தர் நால்வர் தாம் உறு சவரர் ஆகச் சபித்து, எதிர், "சலித்த சிந்தை