பிணக்கங்கள் வஞ்சங்கள் பிறக்கும், தூய பேழைநிலை என்னாமோ? கருத வேண்டும்!  ஆயினும்நான் பேழைதனை நாளைக் கீவேன் அறநெறியின் மறவர்களில் ஒருவன் வேலன்! தூயஅவ் வன்னமும்இக் கதிர்நா டாளத் தோன்றியவள்! கவலைஏன்? நீவிர் போக ஆயவெலம் நான்முடிப்பேன், என்று ரைத்தான். அகமகிழ்ந்தார் அங்கிருந்தார்; அகன்று போனார்; ஆயிழையாள் நீலியவள் பொதுமன் றத்தில் ஆளனிடம் அன்புசெய விரைவிற் சென்றாள்! இயல் 79         நீலன் நீலி பேச்சு   அன்பாகப் பேசியும்கை தொட்டும், தோளை அணைத்தும்பின் முகத்தோடு முகமி ணைத்தும்