மூவிலே உதித் தெழுந்த முச்சுடர் விரிவிலே  பூவிலே நறைகள்போல் பொருந்திநின்ற பூரணம்  ஆவிஆவி ஆவிஆவி அன்பருள்ளம் உற்றதே (335)  ஆண்மைகூறும் மாந்தரே அருக்கினோடும் வீதியை  காண்மையாகக் காண்பிரே கசடறுக்க வல்லிரே  தூண்மையான வாதிசூட்சம் சோபமாகும் ஆகுமே  நாண்மையான வாயிலில் நடித்து நின்ற நாதமே (336)  நாதமான வாயிலில் நடித்துநின்ற சாயலில் 