வீங்கு இறைப் பணைத் தோள் வரைந்தனன் கொளற்கே.  39	 காமர் கடும் புனல் கலந்து எம்மோடு ஆடுவாள்,  தாமரைக் கண் புதைத்து, அஞ்சித் தளர்ந்து, அதனோடு ஒழுகலான்  நீள் நாக நறும் தண் தார் தயங்கப் பாய்ந்து, அருளினால்,  பூண் ஆகம் உற தழீஇ போத்தந்தான் அகல் அகலம்,  வரு முலை புணர்ந்தன என்பதனால், என் தோழி  அரு மழை தரல் வேண்டின் தருகிற்கும் பெருமையளே;  அவனும் தான், ஏனல் இதணத்து அகில் புகை உண்டு இயங்கும் 