பழு அற்று உகும், மத வெங் கரி; பரி அற்று உகும்; இரதக் குழு அற்று உகும்;-ஒரு வெங் கணை தொடை பெற்றது ஓர் குறியால். 	105 ஒரு காலையின், உலகத்து உறும் உயிர் யாவையும் உண்ண வரு காலனும், அவன் தூதரும், நமன் தானும், அவ் வரைப்பின் இரு கால் உடையவர் யாவரும் திரிந்தார் இளைத்திருந்தார்; அருகு ஆயிரம் உயிர் கொண்டு தம் ஆறு ஏகலர், அயர்த்தார்	106 அடுக்குற்றன மத யானையும், அழி தேர்களும், பரியும் தொடுக்குற்றன விசும்பூடு உறச் சுமந்து ஓங்கின எனினும்,