மேகு மந்தரம் புரைவது, வெயில் அன்ன ஒளியது, ஓர் உகம் தனின் உலகம் நின்று உருட்டினும் உருளாச் சீர் உகந்தது, நெரித்தது, தானவர் சிரத்தை.	106 பசும் புனல் பெரும் பரவை பண்டு உண்டது, பனிப்புற்று அசும்பு பாய்கின்றது, அருக்கனின் ஒளிர்கின்றது, அண்டம் தசும்புபோல் உடைந்து ஒழியும் என்று அனைவரும் தளர, விசும்பு பாழ்பட, வந்தது மந்தரம் வெருவ.	107 கண்டு, 'தாமரைக் கடவுள் மாப் படை' எனக் கழறா,