மக ஆமை முதுகில் தோன்றும் மந்தரம் எனலும் ஆனான். 28 மின் நெடுங் கொண்டல் தாளின் வீக்கிய கழலின் ஆர்ப்ப, தன் நெடுந் தோற்றம் வானோர் கட்புலத்து எல்லை தாவ, வல் நெடுஞ் சிகர கோடி மயேந்திரம், அண்டம் தாங்கும் பொன் நெடுந் தூணின் பாத சிலை என, பொலிந்து நின்றான். 29 மிகைப் பாடல்கள் புள்ளரசு இன்ன வாய்மை சொல்லி விண் போந்த பின்னர், தெள்ளிதின் உணர்ந்தார் யாரும்; அங்கு அது சாம்பன் சிந்தித்து,