பிறந்ததே இறந்தபோதில் பீடிடாமல் கீயிலே  சிறந்துநின்ற மோனமே தெளிந்ததே சிவாயமே (362 வடிவுபத்ம ஆசனத்து இருத்திமூல அனலையே  மாதத்தி னால்எழுப்பி வாசல் ஐந்து நாலையும்  முடிவுமுத்தி ரைப்படுத்தி மூலவீணா தண்டினால்  முளரி ஆல யம் கடந்து மூலநாடி ஊடுபோய்  அடிதுலக்கி முடியளவும் ஆறுமா நிலங்கடந்து  அப்புறத்தில் வெளிகடந்த ஆதி எங்கள் சோதியை 