கடுந்தெறல் செந்தீ வேட்டுப், புறம்தாழ் புரிசடை புலர்த்து வோனே! செய்தி  ஓவம் = ஓ என ஒலிக்கும் கடல் கடல் பான்ற வீடு. அதில் ஓவியம் போன்ற மகளிர். அவர்களது அணிகலன்கள் கழன்றன. காரணம் இவனை அடையமாட்டோமா என்னும் ஏக்கம். இவன் அப்போது இப்படி இருந்தான். இப்போது! மூங்கில் பால் நீரொழுகும் அருவியில் நீராடுகிறான். பழகிய காட்டுயானை கொண்டுவந்து தந்த விறகில் கடுமையாக அனல் வீசும் தீயை மூட்டுகிறான். அந்தத் தீயில் வேள்வி செய்கிறான். அந்தத் தீயில் திரியாகிப் பின்புறம் தொங்கும் தன் தலைமுடியைக் காயவைத்துக்கொள்கிறான். (அன்று அறவன். இன்று துறவி. என்னே வாழ்வு!) அவனே இவன்!  252