ஏதம் உறு மைந்தர் தவம் எய்த அயல் போனார்; சீதள முலைச் சிறுமி தாதையொடு சென்றாள். 59-1 மத்த நெடு மா களிறு வைத்த குலிசி வன் தாள் சித்தமொடு மான் முகன் வணங்கி, அயல் சென்றான்; வித்தகனும், ஆயிர விலோசனனும், மேன்மேல், முத்த நகையாளை நனி நோக்கினன், முனிந்தான். 59-2 மேரு சவ்வருணி எனும் மென்சொலினள், விஞ்சும் ஏர் உறு மடந்தை, யுகம் எண்ண அரு தவத்தாள்,