பஞ்ச முகமேது – அகப்பேய் – பஞ்சு படுத்தாலே  குஞ்சித பாதமடி – அகப்பேய் – குருபாதங் கண்டாயே பங்கம் இல்லையடி – அகப்பேய் – பாதம் இருந்தவிடம்  கங்கையில் வந்ததெல்லாம் – அகப்பேய் – கண்டு தெளிவாயே தானற நின்றவிடம் – அகப்பேய் – சைவங் கண்டாயே  ஊனற நின்றவர்க்கே – அகப்பேய் – ஊனமொன்று இல்லையடி சைவம் ஆருக்கடி – அகப்பேய் – தன்னை அறிந்தவர்க்கே  சைவ மானவிடம் – அகப்பேய் – சற்குரு பாதமடி