குடிலன் யந்திரத் தாபன மோஅவர் எண்ணினர்? அவ்வள வறிவி லாரோ முனிவர்? அவ்வள வேதான்; அன்றியென்? ஆயினும் எத்தனை பித்தனிவ் வரசன்! பேதையின்  (210) இத்திறங் காமம் என்பதிங் கறியான் உரைக்குமுன் கருதுவம் நமக்குறு நலமே. (குடிலன் போக) முதல் அங்கம் மூன்றாம் களம் முற்றிற்று