    வெடுக்கெனவே ஊற்றியதால் அந்த மங்கை     கள்ளீயும் பாளைபோல் கண்ணீர் விட்டுக்     கடல்நீரில் சுறாப்போலப் படுக்கை தன்னில்     துள்ளிஉடல் துவள்வதன்றித் தந்தை தாயார்     துடுக்குமொழி அடக்குதற்கு வாய்தா னுண்டா?     தள்ளஒண்ணா முடிவொன்று கண்டாள் அங்குத்     தனியகன்ற காதலன்பால் செல்வ தென்றே. 16. எந்நாளோ!