	பொருள்வயின் பிரிந்த ஒளியுறு வேலவன்  	ஓங்கழற் கடத்துப் பூங்கொடியை நினைந்தது.   	11. நெஞ்சொடு நோதல்  	பொன்னணி ஈட்டிய ஒட்டரும் நெஞ்சம்இப் பொங்குவெங்கா  	னின்னணி நிற்கும்இ(து) என்னென்ப தேஇமை யோர்இறைஞ்சும்  	மன்னணி தில்லை வளநகர் அன்னஅன் னந் நடையாள்  	மின்னணி நுண்ணிடைக் கோபொருட் கோநீ விரைகின்றதே. ... 342  கொளு 