ஒருவன், ‘செருப்பென்றெடுத்து விளக்குமறு என்று முடிக்கவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: யுத்தகளத்திற் போய்ப்புகுந்து வீரர் கூட்டத்தைக் கலக்கிச் சிதறவடிக்கின்ற வேலாயுதத்தை ஏந்திய குறிஞ்சித் தலைவனாகிய முருகக் கடவுளை யான் ஆலிங்கனஞ் செய்ய, வாசனை பொருந்திக் குளிர்ச்சி தங்கிய தேனைச் சொரிகின்ற அழகிய தாமரைமலரின்மேல் வீற்றிருக்கின்ற வண்டுதான் வழிகாட்டா நிற்கும். [இக்கருத்து, ஒரு பெண் முருகவேளைத் தழுவக்கருதி வண்டைத் தூதுவிடக் குறித்ததாக அமைக்கப்பட்டது.] ஒருவர், ‘பாம்புக்கும் வாழைப்பழத்துக்கும் சமானந் தோன்றப் பாடவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: மிகுதியாகப் பூந்தேன் பாய்கின்ற சோலை சூழ்ந்த திருமலைராயனுடைய வெற்பகத்தில் பாம்பு விஷமுடைத்தாயிருக்கும்; காயசித்தி பெற்றோர் சட்டை கழற்றுவது போலப் பருவமறிந்து தோலுரிக்கும்; கடவுள் முடியின் மேலிருக்கும்; கொடிய கோபத்தினாலே அதன் பற்பட்டால் இறந்த உயிர் திரும்பமாட்டாது; ஆதலாலும், வாழைப்பழம், நைந்திருக்கும்; தோலுரிக்கப்படும்; கடவுள் திருமுடிமேல் பஞ்சாமிர்தத்தோடு கூட்டி அபிஷேகிக்கப்படும்; கறியாகவாவது, மற்றெவ்வகையாகவாவது புசிப்பவர்களுடைய பல்லினிடத்திற்பட்டால் பின்பு திரும்பமாட்டாது; ஆதலாலும், இவ்விரண்டும் ஒப்பாம். ஒருவர், ‘கண்ணாடிக்கும், அரசனுக்கும் ஒப்பமைத்துப் பாடவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: கண்ணாடி, எல்லார்க்கும் விருப்பத்தை உண்டாக்கி, எல்லார்க்கும் அவரவரைப் போலப் பாவனையாய் முகத்தழுக்கு நீங்கத் திருத்தமாகப் பார்க்கப்படுதலாலும், எதிர்ப்பட்டவரது சாயையைத் தனக்குள்ளே கொள்ளத்தக்கதாக ரசம் பூசப்பட்டுச் சதிர் பெற்றிருப்பதனாலும்; அரசன், தன்கோலின்கீழ் வாழ்வார் யாவருக்குஞ் சந்தோஷமாகிய செய்கையைச் செய்து யாவருக்கும் அவரவர் நிலைமைக்கேற்பத் தன்னைப் பாவித்துத் தீமையகலப் பார்ப்பதனாலும், தன்மேற் போருக்கு வருகின்ற பகைஞனைச் சாமோபாயத்தால் தன் வசப்படுத்திச் சிங்கார முதலிய நவரசத்தைக் கொண்டு மகிமை பெற்றிருப்பதனாலும் ஒப்பாம். ஒருவர் சிவனைக்குறித்து ஒருவர், ‘சிவனைக் குறித்து, ‘நீறாவாய் நெருப்பாவாய் கூறாவாய் கொளுந்துவாய், நட்டமாவாய், நஞ்சாவாய்,’என்று ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ எனப்பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: நெற்றியின்கண் திருநீறுடையவனாயிருப்பாய், அங்கம் அக்கினி மயமாயிருப்பாய், திருமேனி இரண்டு கூறாயிருப்பாய், அன்றியும் எரிந்துகொண்டிருப்பாய், எக்காலமும் ஒழியாத திருநடம் உடையவனாயிருப்பாய், நஞ்சை உணவாகக் கொள்ளுவாய், (உனது குணாதிசயம் பகிர்முகத்தில் இப்படியிருப்பினும், அந்தர்முகத்திலுள்ள கிருபையினால்) நாய்போன்ற அடியேனை இஷ்டமாக ரக்ஷித்தல் வேண்டும். ஒருவர், ‘அடிப்பது மத்தாலேயழ என்பதை ஈற்றடியாகக் கொண்டு அயலடியும் அதுபோலத் திரித்து ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்:இதன்பொருள்: உலகமுழுவதும் திருவடித் தாமரையினால் அளந்த பரமவிராட்டுவை, ‘இவன் கார்போலுங் கரிய நிறத்தையுடையவன்,’ என்றும், ‘சகலவேதங்களும் பரிமளிக்கின்ற திருவாயினையுடையவன்,’ என்றும், ‘யாவர் கண்ணினிடத்திலுமிருப்பவன்,’ என்றும் நினையாமல், அசோதைப் பிராட்டியானவள் மத்தினாலேயா அழும்படி அடிக்கிறது? (அவன் முகவுல்லாசமாம்படி பூவும் புனலும் பெய்து பூசிக்க வேண்டுமல்லாவோ?) ஒருவர், ‘திருமலைராயனுடைய வாளைக்குறித்துப் பாடவேண்டும்,’ எனப் பாடிய செய்யுள்: இது பொருள் விளங்கிக் கிடக்கின்றது.