மணிக் குரல் என இவள் மதிக்கும்மன்: மதித்தாங்கே,  உள் ஆன்ற ஒலியவாய் இருப்பக் கண்டு, அவை கானல்  புள் என உணர்ந்து பின் புலம்பு கொண்டு இனையுமே;  நீர் நீவிக் கஞன்ற பூக் கமழும்கால், நின் மார்பின்	 தார் நாற்றம் என இவள் மதிக்கும்மன்; மதித்தாங்கே,	 அலர் பதத்து அசை வளி வந்து ஒல்கக், கழிப் பூத்த  மலர் என உணர்ந்து, பின் மம்மர் கொண்டு இனையுமே;  நீள் நகர் நிறை ஆற்றாள், நினையுநள் வதிந்தக் கால்,	