இங்ஙனமாயினும் தார்க்கிகர், வேதநெறியின் ஒழுகி வேதத்திற்குப் பிரமாணம் கோடலின், புறப்புறச் சமயிகளாகிய நாத்திகரோடு சேராது வைதிகருள் வைத்து எண்ணப்பட்டார் என்க. தார்க்கிக மதம் முடிந்தது. இனி மீமாஞ்சை யாவது:- வேதத்திற் கருமகாண்ட ஆராய்ச்சி செய்தற்கு எழுந்தது ஆகலின், அதுவும் வேதம் எனப்படும். அது, பன்னிரண்டு அத்தியாயமாகச் சைமினி முனிவனால் செய்யப்பட்டது. அந்நூலுள் கூறும் பொருளாவது:- வேதம் ஒருவராற் செய்யப்பட்டதன்றி அநாதியே சுயம்புவாயுள்ளது; அங்ஙனமாகலின் வேதம் பிரமாணம் எனப்படும். வேதத்துள்ளும் “நீராடுக,” “வேள்வி செய்க,” “வழிபடுக,” என்றாற்போலத் தொழிற்படுத்துவனவாகிய சோதகவாக்கியங்களே பிரமாணமாம். உலகத்துச் சொற்பொருள் உணரும் அவாவினராகிய இளையோர், “ஆவினை யாக்க,” “மேதியை விடுக்க,” என ஏவும் முதியோன் கூறும் மொழிகேட்டும், அதுபற்றி இயற்றும் முதியோன் செய்யும் தொழிலினைக் கண்டும், பின்பு “மேதியை யாக்க” “ஆவினை விடுக்க” என மாறிமாறிக் கூறியவழி அங்ஙனம் செய்யும் தொழிலினைக் கண்டும், இச்சொற்கு இதுபொருள் இச்சொற்கு இதுபொருள் எனவும், இங்ஙனம் சொற்பொருள் எல்லாம் தொழிற்படுத்தும் சொல்லானே உணர்தற்பாலன எனவும் உணர்ந்துகொள்வார் ஆகலின், வேதத்தினும் அவ்வாறு தொழிற்படுத்தும் சொற்களே பொருள்விளக்கிப் பிரமாணமாம் என்பது தெளியப்படும். அங்ஙனமன்றி, “உலகந் தோன்றி யொடுங்கும்” என்றும், “தோற்றியொடுக்குதற்கு ஓர் இறைவன் உண்டு” என்றும், “இந்திரன் முதலிய கடவுளர் உளர்” என்றும், “அவர் இவ்வியல்பினர்” என்றும் பொருளியல்பு கூறும் வாக்கியங்கள் பிரமாணம் ஆகாவாயினும், அவை தொழிற்படுத்துவனவாகிய சோதகவாக்கியங்கட்குப் புனைந்துரை வகையான் உபகாரம் ஆதல்பற்றிப் பிரமாணம் எனக் கொள்ளப்படும்.  “இந்திராயசுவாகா”, “வருணாயசுவாகா” என்றாற் போலும் வேதமந்திரங்களும் பொருளுடைய அல்லவாயினும் விதிவாக்கியங்கட்கு உபகாரமாதல் பற்றிப் பிரமாணம் எனப்படும். “சோதிட்டோமம்” “பரிமேதம்” என்றாற்போலும் வேள்விப்பெயர்களும், வேள்விகளின்  வேறுபாடு முதலியன உணர நிற்றலிற் பிரமாணமாம். இங்ஙனம் வேதத்தின் விதிவாக்கியம் அல்லாதனவும் ஒருவாற்றான் விதிக்கு உபகாரப்படுதல் பற்றிப் பிரமாணம் என்று உபசரித்துக் கொள்ளப்படும்.