 1149. பொறிவழித் துன்பமாஞ் செறிபல சுவையாம்.  1150. ஆதலால் வெஃகலை யறவே விடுக.  அதனால் பிறர் பொருளை விரும்புகின்ற குற்றத்தை அறவே விட வேண்டும். 116. வெகுளாமை  1151. வெகுளி யகத்தெழும் வெங்கனற் சுடரே.  கோபம் மனத்தினுள் உண்டாகும் மிக்க வெப்பமுடைய தீப்பொறியாகும்.  1152. இச்சுடர் தம்மையு மினத்தையு மழிக்கும்;  இப்பொறி கோபம் கொண்டவருடன் அவருடைய இனத்தையும் சேர்த்து அழிக்கும்;