கண்ணீர் மிகிலுண் கருத்தென்றார் – எண்ணமெலாம்  இவ்வாறு கேட்டான் இறைபெற் றுளங்கொண்டான் செவ்வேள் திருவேல் திறமானான் – வெவ்வேறு  காணும் பொருளிலெலாம் கண்டான் முருகனையே  ஊணும் மறந்துண் டொளியானான் – வேணவாக் திறலோன் (அகவை 15) கொய்குஞ்சி காணேன் கொழுத்தமர்ந்த புல்மேடை எய்கஞ்சக் காமன்தான் எண்ணிலையோ – வைகும் 