வாவும் வாசிகள் தூங்கின; வாங்கள் இல் ஏவும் வெஞ் சிலை நாண் இடை இற்றன; நாவும் வாயும் உலர்ந்தன; நாள்மலர்ப் பூவின் மாலை புலால் வெறி பூத்ததால்.	20 எழுது வீணை கொடு ஏந்து பதாகை மேல் கழுகும் காகமும் மொய்த்தன; கண்கள் நீர் ஒழுகுகின்றன, ஓடு இகல் ஆடல் மா; தொழுவில் நின்றன போன்றன, சூழி மா.	21