இற்ற கொய் உளைப் புரவிய, தேர்க் குலம் எல்லாம்; ஒற்றை வாளியோடு உருண்டன, கருங் களிற்று ஓங்கல்; சுற்றும் வாசியும் துமிந்தன, அமர்க்களம் தொடர்ந்த.	233 தேர் இழந்து, வெஞ் சிலைகளும் இழந்து, செந் தறுகண் கார் இழந்து, வெங் கலின மாக் கால்களும் இழந்து, சூர் இழந்து, வன் கவசமும் இழந்து, துப்பு இழந்து, தார் இழந்து, பின் இழந்தனர் நிருதர், தம் தலைகள்.	234 அரவ நுண் இடை அரக்கியர்; கணவர்தம் அற்ற,