முன்னை ஊழ் வினையினாலோ! நடு ஒன்று முடிந்தது உண்டோ ? அன்னையே அனையாட்கு இங்ஙன் அடுத்தவாறு அருளுக!' என்றான். 16 அவ் உரை இராமன் கூற, அறிவனும், அவனை நோக்கி, 'செவ்வியோய்! கேட்டி: மேல்நாள், செறி சுடர்க் குலிசத்து அண்ணல் அவ்வியம் அவித்த சிந்தை முனிவனை அற்றம் நோக்கி, நவ்விபோல் விழியினாள்தன் வன முலை நணுகலுற்றான்; 17 'தையலாள் நயன வேலும், மன்மதன் சரமும், பாய, உய்யலாம் உறுதி நாடி உழல்பவன், ஒரு நாள் உற்ற