திருக்குறள்: 55 (தெய்வந்தொழா) தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநற் றொழுதெழுவாள்|| பெய்யெனப் பெய்யு மழை. (05) || பரிமேலழகர் உரை (இதன்பொருள்) தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுது எழுவாள் பெய் என = (பிற) தெய்வந் தொழாது (தன்தெய்வமாகிய) கொழுநனைத் தொழாநின்று துயிலெழுவாள் பெய்யென்று சொல்ல; மழை பெய்யும் = மழை பெய்யும். பரிமேலழகர் உரை விளக்கம் தெய்வந் தொழுதற்கு மனந் தெளிவது, துயில் எழுங் காலத்தாகலின் 'தொழுதெழுவாள்' என்றார். தொழாநின்று என்பது, 'தொழுது' எனத் திரிந்து நின்றது.தெய்வந்தான் ஏவல் செய்யும் என்பதாம்.