வாய் திறந்து அரற்றப் பற்றி, மகோதரன் கடிதின் வந்து, காய் எரி அனையான் முன்னர்க் காட்டினன்; வணங்கக் கண்டாள், தாய் எரி வீழக் கண்ட பார்ப்பு எனத் தரிக்கிலாதாள்.	31 மாயாசனகனைக் கண்ட சீதை வாய்விட்டு அரற்றுதல் கைகளை நெரித்தாள்; கண்ணில் மோதினாள்; கமலக் கால்கள் நெய் எரி மிதித்தாலென்ன, நிலத்திடைப் பதைத்தாள்; நெஞ்சம் மெய் என எரிந்தாள்; ஏங்கி விம்மினாள்; நடுங்கி வீழ்ந்தாள்; பொய் என உணராள், அன்பால் புரண்டனள், பூசலிட்டாள்.	32