நாட்டின் நிலையும் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது. நாட்டின் நிலை பற்றி சொல்லுகிற பொழுது, “உறுபசியும் ஓவாப் பிணியும் செறுபகையும் சேரா தியல்வது நாடு” உறுபசியும், அந்த நாட்டில் பசி இருக்காது என்கின்ற பொழுது மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் என்ன? ஓவாப் பிணியும், என்கின்ற பொழுது அளவறிந்துண்டு உண்டது அத்தனையும் ஜீரணித்து, ஒழுங்கான நடையில் நடந்து, உடையவன் சோம்பேறியாயும், உழைப்பவன் அலுத்துச் சலித்துப் போனவனாயும் இல்லாத ஒரு சமுதாயத்தைக் காட்டுகிறது. இதைத்தான் இற்றைய நவீனம், பொருளாதாரம், சுகாதாரம் என்று பெருமையாகச் சொல்கின்றது. ஆனால், தன் மக்கள் செழிப்பாக வாழ சாப்பிட, நோயற்று வாழ, பிற நாட்டைச் சுரண்டுவதும், அடிமைப்படுத்துவதும்தான் இற்றைய நாகரீகப் போக்கு.  இம்மாதிரி மடையர்கள் அற்றைக்கு ஆளவில்லை. ஆண்டால், ஆளுகின்றவனுக்கும் ஆளப்படுபவனுக்கும் நீங்காது பகை இருக்கும். உதாரணமாக, பொருளாதாரம் ரஷ்யாவில் ஓரளவு சிறப்பாக இருக்கிறது. சுகாதாரம் ஓரளவு சுமாராக இருக்கிறது. ஏனென்றால் ஒழுக்கங்கள் எல்லாம் பணக்காரர்களால் ஏற்படுத்தப்பட்ட சாகசங்கள் என்ற சித்தாந்தம் அந்த நாட்டை கொஞ்சம் கீழான பாதையில் தெய்வீகத்திற்குப் புறம்பான பாதையில் கொண்டுதான் போயிருக்கிறது. காரணம் ஆரம்ப சீர்திருத்தம். ஆகையால்தான் அந்த நாட்டிற்கு பகை நிறைய உலகத்திலிருக்கிறது. இதற்கு இடங்கொடாமல் திருவள்ளுவ நாயனார் அற்றைய காலத்திலேயே தன் மக்கள் செழிப்பிற்கும் நாட்டின் பெருக்கிற்கும் தவறான பாதையில் அரசன் போய்விடக் கூடாதென்றே “செறு பகையும் சேராதியல்வது நாடு” என்று குறிக்கின்றார். என்ன நுண்ணறிவு! தமிழரசின் பெருமைதானென்னே!! பாதுகாப்பரண் இதோடு அல்லாமல் அரசாங்கத்திற்கு அரண் ஆகிய பாதுகாப்பு மிகவும் தெளிவாக சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது. உதாரணமாக, இற்றைய அரசாங்கங்கள் மலை, ஆறு, கடல், “சீக்பிரிட், மாகினாட் லைன்” என்று அரண்களை வைத்திருந்ததை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்கள். இத்தாலி தேசம் இயற்கையாக அமைந்த ஆல்ப்ஸ் மலையையும், பிரிட்டன் இயற்கையாக அமைந்த கடலையும், ஜெர்மனி சீக்பிரிட் அரணையும், பிரான்ஸ் தேசம் மாகினாட் அரணையும் வைத்திருந்தது உங்களெல்லாருக்கும் தெரியும். இதை சில ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு பாடிய திருவள்ளு நாயனார்,