அன்னையும் அத்தனும் இல்லரா, யாய் நாண,	 அன்னை முன் வீழ்ந்தன்று அப் பூ.	 அதனை வினவலும் செய்யாள்; சினவலும் செய்யாள்;  நெருப்புக் கை தொட்டவர் போல விதிர்த்திட்டு,	 நீங்கிப்புறங்கடை போயினாள். யானும், என்	 சாந்து உளர் கூழை முடியா, நிலம் தாழ்ந்த	 பூம் கரை நீலம் தழீஇத், தளர்பு ஒல்கிப்,	 பாங்கரும் கானத்து ஒளித்தேன். - அதற்கு, எல்லா 