தன் நெஞ்சு அறிவது பொய்யற்க பொய்த்த பின் தன் நெஞ்சே தன்னைச் சுடும். இதன்பொருள் தன்நெஞ்சு அறிவது பொய்யற்க= ஒருவன் தன் நெஞ்சு அறிவது ஒன்றனைப் பிறர் அறிந்திலர் என்று பொய்யாது ஒழிக; பொய்த்தபின் தன் நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்= பொய்த்தான் ஆயின், அதனை அறிந்த தன் நெஞ்சே அப்பாவத்தின் கரியாய் நின்று, தன்னை அதன் பயனாய துன்பத்தை எய்துவிக்கும். உரைவிளக்கம் நெஞ்சு கரியாதல்,  "கண்டவரில்லென வுலகத்துள் உணராதார் தங்காது தகைவி்னறித் தாஞ்செய்யும் வினைகளுள் நெஞ்சத்திற் குறுகிய கரியில்லை யாகலின்"1 என்பதானானும் அறிக.  பொய் மறையாமையின், அது கூறலாகாது என்பது இதனாற் பெறப்பட்டது.