அல்லும் பகலும் அகத்தில் இருந்திடில்  அந்தகன் கிட்டுமோ கோனாரே சூரியன் வாள்பட்ட துய்ய பனிகெடுந் தோற்றம் போல் வெவ்வினை தூள்படவே  நாரிஇடப்பாகன் தாள் நெஞ்சிற் போற்றியே  நற்கதி சேர்ந்திடும் கோனாரே மும்மலம் நீக்கிட முப்பொறிக்கு எட்டாத முப்பாழ் கிடந்ததாம் அப்பாழைச் 