சொல்லிதனைக் கேட்டுத் துரியோதன மூடன், வல்லிடிபோல் ‘சீச்சி! மடையா, கெடுகநீ எப்போதும் எம்மைச் சபித்தல் இயல்புனக்கே. இப்போதுன் சொல்லை எவருஞ் செவிக்கொளார். யாரடா, தேர்ப்பாகன்! நீபோய்க் கணமிரண்டில் “பாரதர்க்கு வேந்தன் பணித்தான்” எனக்கூறிப் பாண்டவர்தந் தேவிதனைப் பார்வேந்தர் மன்றினிலே ஈண்டழைத்து வா’என் றியம்பினான். ஆங்கேதேர்ப் பாகன் விரைந்துபோய்ப் பாஞ்சாலி வாழ்மனையில்