முன்னுரை கொரிந்தியருக்கு எழுதிய இரண்டாம் திருமுகம் தன்னிலை விளக்க மடலாக அமைந்துள்ளது. இது பவுலின் உள்ளத்தையும் உணர்வுகளையும் மிகத் தெளிவாகப் பிரதிபலிக்கிறது; தம் திருத்தூதுப் பணி முறையானது என நிலைநாட்டுவதையும், தம் பணியை இகழ்ந்து பேசியவர்கள்மேல் சினங்கொண்டு அவர்களைத் தாக்குவதையும், தாம் இகழ்ச்சிக்கு உட்படுத்தப்பட்டபோது உள்ளம் வேதனையடைந்து கண்ணீர் விடுவதையும், கொரிந்தியர் மனம் மாறியபோது ஆறுதலால் நிறைந்து மனம் மகிழ்ச்சியடையவதையும் நாம் கண்டு அவரோடு ஒத்துணர முடிகிறது. சூழலும் நோக்கமும் பவுல் கொரிந்தியருக்கு முதலாம் திருமுகத்தை எழுதிய பின் கொரிந்திலிருந்து போலிப் போதகர்கள் அவருக்கு எதிராகக் கலகமூட்டினர். அவர் கொரிந்துக்கு வரும் திட்டத்தை மாற்றியதால் அவர் உறுதியற்ற மனமுடையவர் என்றனர்; நன்கொடை திரட்டி வந்ததால் நேர்மையற்றவர் என்றனர்; அவர் தற்பெருமைமிக்கவர், நல்ல தோற்றமோ பேச்சுவன்மையோ இல்லாதவர், இயே கிறிஸ்துவின் அப்போஸ்தலாராய் இருக்கத் தகுதியற்றவர் என்றனர். பவுல் தீத்துவைக் கொரிந்துக்கு அனுப்பி இச்சில்களுக்குத் தீர்வு காணப் பணித்தார்; தீத்து திரும்பி வந்தபின் கொரிந்தியர் மனம் மாற்றம் பெற்றதை அவரிடமிருந்து அறிந்து மகிழ்ந்தார்; குறிப்பாக, 1 கொரி 5இல் சொல்லப்பட்ட ஒழுக்கக்கேடான ஒருவன் மனம்மாறி மீண்டும் திருச்சபையில் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டது குறித்து மகிழ்ந்தார். எனவே மனம் மாறிய கொரிந்தியருக்கு நன்றி கூறும் நோக்குடனும் தம் திருத்தூதுப் பணியின் அதிகாரத்தை ஏற்காதோரை அதை ஏற்கச் செய்யும் நோக்குடனும் அவர் இம்மடலை எழுதினார். கி.பி. 55-56ஆம் ஆண்டுகளில் இதனை எழுதியதாகத் தெரிகிறது. ஒரே கடிதமா, கடிதங்களின் தொகுப்பா? இத்திருமுகம் ஒரே மடலா அல்லது பல மடல்களின் தொகுப்பா என்பது பற்றி அறிஞரிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. சிலர் இதனை இன்றும் ஒரே மடலாகவே பார்க்கின்றனர். மற்றும் சிலர் 1-9 அதிகாரங்களை ஒரு மடலாகவும், 10-13 அதிகாரங்களை இன்னொரு மடலாகவும் பார்க்கின்றனர். ஆனால் வேறு சில அறிஞர்கள் இத்திருமுகம ஐந்து மடல்களின் தொகுப்பு என்கின்றனர்:  (1) தம் பணி பற்றிய விளக்க மடல் (2:14 - 7:4);