வாச்சப்பா சத்யமென்ன மித்தையென்ன  மருவியதோர் நானேதான் என்ற தாரு  வீச்சப்பா நமக்குவந்த பந்தமேது  வேதாந்த சாத்திரத்தால் விளங்கப் பார்த்துக்  கூச்சப்பா திடப்பட்டார் தவசென் பார்கள்  குலாமரிட்ட விடவெல்லாங் குருட்டு நோக்கே நோக்கப்பா பரமமதி லோகத் துள்ளே  நுகர்ந்து நின்ற காமியத்தை நரகென் றெண்ணி 