திரு மணி மகுடம் சூடச் சேவகன் செல்கின்றான் என்று, ஒருவரின் ஒருவர் முந்த, காதலோடு உவகை உந்த, இரு கையும் இரைத்து மொய்த்தார்; இன் உயிர் யார்க்கும் ஒன்றாய்ப் பொரு அரு தேரில் செல்ல, புறத்திடைக் கண்டார் போல்வார். 87 துண்ணெனும், சொல்லாள் சொல்லச் சுடர்முடி துறந்து, தூய மண்ணெனும் திருவை நீங்கி, வழிக்கொளா முன்னம், வள்ளல் பண்ணெனும் சொல்லினார் தம் தோளெனும் பணைத்த வேயும், கண்ணெனும் கால வேலும் மிடைநெடுங் கானம் புக்கான். 88