மலைக்கண் உய்த்தனன் அவர்தமைச் சூழ்ச்சியின் வலியால்.	104 1433	 உய்த்த காலையில் அவுணனா கியகிர வுஞ்சம் மெத்து மாயைகள் அனையவர்க் கிழைத்தலும் வெருவிப் பித்த ராமென மயங்கினர் போலுமால் பின்னர் இத்தி றந்தனை உயர்ந்தனன் தாரக னென்போன்.	105 1434	 தெரிந்து தாரகன் மகிழ்வொடு பறந்தலை சென்று  துரந்து நம்பெருந் தானையைக் கணைமழை சொரிய முரிந்து பேரீயின நிகழ்ச்சியீ துயிர்த்தொகை முற்றும்