ஆச்சாளுக் கூறுகா யாகா மலருக்காக் காய்ச்சாய் வடுகமாங் காய் .(91)  திங்கள் நுதலார் திருமனம் போலே கீறிப் பொங்குகடல் உப்பைப் புகட்டியே எங்கள் இட ஆச்சாளுக்கு ஊறுகாய் ஆகா மலருக்காக் காய்ச்சாய் வடுக மாங்காய் .(91) பிறைநிலா போன்ற நெற்றி கொண்டவர் மகளிர். அவர்களின் மனம் புரண்டு புரண்டு பொங்கும் கடலலை போல விழும். உப்பை ஊட்டும். இதயமே! நீயும் அப்படித்தான் செய்கிறாய். எங்கள் இட-ஆச்சாள்(ஆத்தாள்) உமை. சிவபெருமானின் இடப்பக்கம் இருப்பவள். அவளுக்கு எங்கள் இதய மாங்காய் ஊறுகாயாக மலரவேண்டும். அப்படி அவளுக்காக ஊறும் காயாக மாறாமல் வெறும் காயாக இருக்கவா, இதய மாங்காயே! நீ மலர்ந்தாய்?   அம்பேந்துங் கையா னவன்பதியி லைம்மாவைக் கொம்பேந்தி தந்தைபணி கொண்டதோ –அன்பா யரிந்த மகவை யமுதுக் கழையென் றிருந்தவன்றன் செங்காட்டி லே .(92) 