-என்பதும், சஷ்டியிற் சுப்பிரமணியானவர் தமது வலப்பக்கத்திற் சிவபெருமானும், அவர் பக்கத்தில் உமாதேவியும், இடப்பக்கத்தில் திருமாலும், அவர் பக்கத்தில் விநாயகமூர்த்தியும், வரிசையாய் வரும்படி, மகா சம்பிரமத்துடனே வீதியில் எழுந்தருளக் கண்டு தரிசித்தபொழுது, ‘தகப்பன், இரந்துண்டு ஜீவிப்பவன்; தன்னைப் பெற்ற தாய், மலைநீலி; தாயுடன் பிறந்த மாமன், உறியிலுள்ள வெண்ணெய் திருடி; சப்பைக் காலையுடைய அண்ணன், பெருவயிறன், இச்செய்தி பறைசாற்றியது போல லோகப் பிரசித்தமாயிருக்க, இந்த ஆறுமுகம் கடவுளுக்கு இவ்விடத்தில் இஃதென்னை பெருமை! என்னும் பொருளையமைத்துப் பாடிய, -என்பதும், ஒரு சிவஸ்தலத்திற் சுவாமி வீதிபுறப்பாடாகி வரக்கண்டு தரிசிக்கும் பொழுது, அவ்விடத்திற் சிலர், ‘இந்தப் புறப்பாட்டைக் குறித்து ஒன்பது ஜாதிப்பெயர் வருவதாக ஒரு கலித்துறை பாடவேண்டும்,’ என, இவர், சரஸ்வதி நாயகன் வாழ்த்துதல் செய்ய, இடபம் சுமக்க, வைரவ மூர்த்தியும் சுப்பிரமணியக் கடவுளும் இந்திராணி கணவனும் போற்றுதல் செய்ய, பாற்கடலிற் பள்ளிகொள்ளும் திருமால் யாவர்க்கும் முன்னே செல்ல, திதிப்பாகிய வளைத்த கருப்பு வில்லையுடைய காமதேவன் தாழ்ந்து வணங்க, பெருமை தங்கிய மான் தோலை உடுத்து, ஜடாமகுடதாரியாகிய எங்கும் தட்டாத சிவபெருமான் விதிபுறப்பாடாய் எழுந்தருளியது அதிக விநோதமாயிருக்கிறது!’ என்னும் கருத்தையமைத்து, மேற்படியார் சொன்னவண்ணம் அவ்வொன்பது ஜாதிப் பெயரும் வரும்படி சிலேடையாகப் பாடிய, [#கோணியன்-சணற்பையன்;] -என்பதும், ஓரூரிற் சர்க்கார் உத்தியோகஸ்தனாகிய விகடராமையன் என்னும் மாத்துவ பிராமணனொருவன், அப்பொழுதே விழுந்து சாகிறதாய் மிகவும் மெலிந்து திடுக்கென்று திடுக்கென்று தெனாலிராமன் வளர்த்த குதிரைபோல இருக்கின்ற ஒரு நாட்டுத் தட்டைப்% பிடித்து, அதன் முதுகிற் சமுக்காளச் சேணம் வைத்து, ‘வழியிலே கண்ட குதிரைக்கு வைக்கோற்புரி கடிவாளம்,’ என்ற பழமொழிப்படி கயிற்றுக் கடிவாளம் போட்டு, அக்கடிவாளத்தை இடக்கையிற் பிடித்து, வலக்கையிற் புளியமளார் கொண்டு அடித்து, இரண்டு கால்களினாலும் வயிற்றிலிடித்து நடத்த நடவாதது கண்டு, தன் அதிகாரத்தின் கீழிருக்கின்றவர்களைப் பார்த்து ‘இதை நடத்திக் கொண்டு போங்கள்,’ என்று உத்தரவு செய்ய, அவர்களிற் சிலர் முன்புறத்தில் வந்து கடிவாளத்தைத் தொட்டிழுக்க, சிலர் பின்புறத்திலிருந்து நெட்டித்தள்ள, அப்படியும் அது விசையாய்நடவாமல், மெள்ளமெள்ள அடிமேலடிவைத்து நடப்பதைக் காளமேகப்புலவர் பார்த்து, எப்பொழுதும் வாயோயாமல் வேதாத்திய்யனம் பண்ணுகின்ற விகடராமையன் என்பவன் ஏறிச் செல்லும் குதிரையானது, கடிவாளத்தைத் தொட்டு முன்பக்கத்திற் மூன்றுபெயர் வலித்துக்கொண்டு போக, பின்பக்கத்திலிருந்து இரண்டுபெயர் கையினால் நெட்டித்தள்ள, அந்த மட்டில் ஒரு மாதத்திற்குக் காதவழிக்குக் குறையாமல் விரைந்து போகின்றது!’ எனப் பரிகாசமாகப் பொருளமைத்துப் பாடிய, [%தட்டு-மட்டக்குதிரை]