பொய்யும் புலையும் மிகப் பொருந்தி வீண் பேசலன்றி  ஐயோ உனை உரைக்க அறிகிலேன் பூரணமே (62)  நிரந்தரமாய் எங்கும் நின்று விளையாடினதைப்  பரம் அதுவே என்னைப் பதம் அறியேன் பூரணமே (63)  கொல்வாய் பிறப்பிப்பாய் கூட இருந்தே சுகிப்பாய்  செல்வாய் பிறர்க்குள் செயல் அறியேன் பூரணமே (64)  வாரிதியாய் வையம் எல்லாம் மன்னும் அண்டபிண்டம் எலாம்  சாரதியாய் நின்ற தலம் அறியேன் பூரணமே (65)