ஊன் திறந்து உயிர்குடித்து உழலும் வேலினாய்! 30 'வினைக்கு அரு மெய்ம்மையன் வனத்துள் விட்டனன், மனக்கு அரும் புதல்வனை' என்றல் மன்னவன் தனக்கு அரும் தவம்; அது தலைக்கொண்டு ஏகுதல் எனக்கு அருந் தவம்; இதற்கு இரங்கல் எந்தை! நீ. 31 தன் தந்தை முதலியோரிடம் சொல்ல வேண்டி இராமன் சிலவற்றை சுமந்திரனிடம் சொல்லுதல் 'முந்தினை முனிவனைக் குறுகி, முற்றும் என் வந்தனை முதலிய மாற்றம் கூறினை,