பாராதி வான் பொருளைப் பஞ் உரு ஆனொன்றை  பேரான விண்ணொளியைப் பேரின்ப வாரிதியை நேராக எந்நாளும் நெஞ்சு இருத்தி வாழ்வேனே கண்ணுள் கருமணியைக் கற்பகத்தைக் காஞ்சனத்தைப் பெண்ணுருவப் பாதியெனைப் பேசரிய முப்பொருளை  விண்ணின் அமுதை விளக்கொளியைப் வெங்கதிரைத்  தண்ணளியை உள்ளில் வைத்து சாரூ பஞ் சாருவனே மனமென்னும் மாடு அடங்கில் தாண்ட வக்கோனே முத்தி