பொருமுகவேற் கண்ணாள் புலர்ந்து. தமயந்தி தன் மக்களை நினைத்து வருந்தியது 288. மற்றொடுத்த தோள்பிரிந்து மாயாத வல்வினையேன் பெற்றெடுத்த மக்காள் பிரிந்தேகும் - கொற்றவனை நீரேனுங் காண்குதிரே என்றழுதாள் நீள்குழற்குக் காரேனு மொவ்வாள் கலுழ்ந்து. தமயந்தி தன் உயிர் நீங்கு நிலையில் நளனை நினைந்து வணங்கிக் கூறியது 289. அடையுங் கடுங்கானி லாடரவின் வாய்ப்பட்