சுக்கிரீவனை இராமன் வரவேற்றல் என நினைந்து, இனைய எண்ணி, இவர்கின்ற காதல் ஓதக் கனை கடல் கரைநின்று ஏறா, கண் இணை களிப்ப நோக்கி, அனகனைக் குறுகினான்; அவ் அண்ணலும், அருத்தி கூர, புனை மலர்த் தடக் கை நீட்டி, 'போந்து இனிது இருத்தி' என்றான். 20 இருவரும் ஒருங்கு இருந்த காட்சி தவா வலி அரக்கர் என்னும் தகா இருள் பகையைத் தள்ளி, குவால் அறம் நிறுத்தற்கு ஏற்ற காலத்தின் கூட்டம் ஒத்தார்;