நூற்பா: 33 (மடற்பனையின் இயல்பு) தானே தரக்கொளி னன்றித் தன்பான் || மேவிக் கொளப்படா விடத்தது மடற்பனை. (33) || என்னுதலிற்றோவெனின், இதுவும் அது. இதன்பொருள் மடற்பனையின் குற்றம் இது ஆதலின் இஃது உவமையாயிற்று என்றவாறு. நூற்பா: 34 (பருத்திக்குண்டிகையின் தன்மை)