வழுத்தி யன்புடை வந்திறக் கின்றவன் எழிற்குணங் குடியான் எனுமருட் செல்வன் தன்னையும் இழப்ப தல்லால் என்ன யவன்பெறல் இயம்பருள் சுரந்தே. (20) (நேரிசை வெண்பா) சரக்குமணற் கேணியினீர் தோண்டுந் தொறுமைந் தரக்குங் குணங்குடியா னன்பர்க்- கிரக்கமொடு ஆனந்தத் தேறல் வரப்புகல்வ தால்தோறும்