சித்தாத் துமனாய்த் திரிவின்றி நின்ற சுத்தாத் துமைச் சுழற்றுவ தென்றாள். 747	பரமாத் துமனைப் பளிங்கடை போல வருமாத்து மாக்களின் மன்னும் விகாரம் தருமாத் திரையன்றித் தக்கதொன் றாக வொருமாத் துமனை யுரைத்திடு கென்றாள். 748	செல்லு மெனினுஞ் சிதையுஞ் செல்லானென்று சொல்லு மெனினுமுன் சொல்லிய தாமெய்தும்