என்று அவன் இரங்கும் காலத்து, இருவரும் ஒருவர்தம்மின் வென்றிலர் தோற்றிலாராய், வெஞ் சமம் விளைக்கும் வேலை, வன் திறல் அரக்கன் மௌலி மணிகளை வலியால் வாங்கி, "பொன்றினென் ஆகின், நன்று" என்று அவன் வெள்க, இவனும் போந்தான்.	32 கொழு மணி முடிகள்தோறும் கொண்ட நல் மணியின் கூட்டம் அழுது அயர்கின்ற அண்ணல் அடித்தலத்து அமரச் சூட்டி, தொழுது, அயல் நாணி நின்றான்; தூயவர் இருவரோடும் எழுபது வெள்ளம் யாக்கைக்கு ஓர் உயிர் எய்திற்று அன்றே.	33