எல்லையும் இரவும் கழிந்தன என்று எண்ணி, எல் இரா  நல்கிய கேள்வன் இவன் - மன்ற, மெல்ல	 மணிஉள் பரந்த நீர் போலத் துணிவாம் -	 கலம் சிதை இல்லத்துக் காழ் கொண்டு தேற்றக்	 கலங்கிய நீர் போல் தெளிந்து நலம்பெற்றாள்,	 நல் எழில் மார்பனைச் சார்ந்து! பாடல் 143 (அகல் ஆங்கண், இருள்)  அகல் ஆங்கண், இருள் நீங்க, அணி நிலாத் திகழ்ந்த பின் 