இருந்ததுங் கேட்டேன் வசுந்தரி மகளெனப் பயந்த நாளொடு பட்டதை யுணர்த்தாள் தன்பெயர் கரந்து மான னீகையென்			130 றங்கொரு பெயர்கொண் டிருந்ததுங் கேட்டேன் அன்புடை மடந்தை தங்கையை நாடி எய்திய துயர்தீர்த் தியான்வரு காறும் மைய லொழிக்க தைய றான்மற் றிதுவென் குறையென வெழுதிய வாசகம்			135