(படைஞர் விடைபெற்றுப் போக) முருகன் .... .... நாரா யணரே! நுஞ்சொல் என்சிரம், ஆயினும் நுஞ்செயல் சரியோ என்றெனக் குறுவதோர் ஐயம். சத்தியம் செயிக்கு மென்றீர். எத்திறம்? குடிலன் தனக்கநு கூலமாய் அனைத்தும் முடிவது கண்டும் மொழிந்தீர் முறைமை!  (260) நாராயணன் பொறுபொறு! முடிவில் அறிகுவை.