1409	 தொல்லைமாயையின் விஞ்சைதன்னை நவின்றுளங்கொடு துண்ணென மல்லன்மேவரு தாரகாசுரன் வடிவமெண்ணில தாங்கியே எல்லைதீர்தரு படைவழங்கினன் எங்குமாகி இருட்குழாம் ஒல்லைவந்து பரந்தபோல்அவன் ஒருவன்நின்றமர் புரியவே.	81 1410	 கண்டுமற்றது வானுளோர்கள் கலங்கியேங்கினர் முன்னரே விண்டுநீளிடை நின்றபூதர் வெருண்டுபின்னரும் ஓடினார் மண்டுபேரமர் செய்தயர்ந்திடு மானவீரரும் அச்சமேல் கொண்டுநின்றனர் முறுவல்செய்தனர் குணலையிட்டனர் அவுணரே.	82