வானார் பொதிய மலைமேவுதி வைய மெல்லாம் மேனா ளெனவே நிகராதி விளங்கு மென்றான்.	53 808	 பிறையொன்று வேணிப் பரனிங்கிது பேச லோடும் அறையொன்று தீஞ்சொற் றமிழ்மாமுனி அச்ச மெய்திக் குறையொன் றியான்செய் துளனோகொடி யேனை ஈண்டே உறையென் றிலைசே ணிடைச்செல்ல வுரைத்தி எந்தாய்.	54 809	 என்னக் குறிய முனிவன்றனை எந்தை நோக்கி உன்னைப் பொருவும் முனிவோர் உலகத்தி லுண்டோ