( பா-ம் - * அ¨நிதார்க் )	91 583	 நுண்ணிய வுணர்வின் மிக்கீர் நுமக்கிது புகல்வன் எங்கோன் கண்ணுத லுமிழ்ந்த செந்தீக் காமனைப் பொடித்த தன்றால் அண்ணலை யெய்வ னென்னா அனையவன் றுணிவிற் கூறித் துண்ணென ஈண்டு வந்த செயற்கையே சுட்ட போலும்.	92 584	 இன்னினி மகிழ்நன் றுஞ்சு மியற்கையை யிரதி நாடி வன்னிபெய் யலங்கல் போலாய் வயிறலைத் திரங்கி யெங்கோன் தன்னைவந் திரப்ப வேளைத் தருகுவன் காண்டிர் அந்த