உயிர்தரித் திருந்தேன்! செயிர்தீ ரறமும், வாய்மையும், மாறா நேசமுந், தூய்மையும் தங்கிய உன்னுளம் என்னுளந் தன்னுடன் எங்கும் கலந்த இயல்பா லன்றோ மறந்தே னுன்தாய் இறந்த பிரிவும்! உன்னை யன்றி யென்னுயிர்க் குலகில் எதுவோ உறுதி யியம்பாய்?  (50) மதிகுலம் விளங்க வருமனோன் மணியே!  (பா-3)