ஆயிடை அரக்கனும், அழன்ற நெஞ்சினன், தீயிடைப் பொடிந்து எழும் உயிர்ப்பன், சீற்றத்தன், மா இரு ஞாலமும் விசும்பும் வைப்பு அறத் தூயினன், சுடு சரம் உருமின் தோற்றத்த.	145 அங்கு அ(வ்) வெங் கடுங் கணை அயிலின் வாய்தொறும், வெங் கணை படப் பட, விசையின் வீழ்ந்தன; புங்கமே தலை எனப் புக்க போலுமால்; துங்க வாள் அரக்கனது உரத்தில் தோற்றல!	146