பொன் தடங் கொம்பினில் பூட்டி, 'பூமியே! நல் தவம் உடையள் யான்ஆகின், நாயகன் வெற்றி சேர் திருவடி மேவுவேன்' என்றாள்.	21-1 என்று அருந்ததி, மனத்து, எம்மை ஆளுடைத் துன்ற அருங் கற்பினாள், சுருதி நாயகன் பொன் தரு மலர்ப் பதம் வழுத்தி, பூங் கொடி தன் தனிக் கழுத்திடைத் தரிக்கும் ஏல்வையின்.	21-2 எய்தினள், பின்னும் எண்ணாத எண்ணி, 'ஈங்கு