“கார்நோக்கி நிற்கு மயில்போல நீங்கிய காதலன்றன் தேர்நோக்கி நிற்கு மடந்தையர் போலத் திகைப்பறவிப் பார்நோக்கி நிற்குநற் பட்டாபி ராம பராக்கிரம நேர்நோக்கி நின்றனம் யாங்களெல் லாநின் னிகழ்வரவே.” எல்லாவற்றையும் கேட்டு மகிழ்ந்த பட்டாபிராம பிள்ளை சுப்பிரமணிய  தேசிகரைப் பார்த்துத் தம்முடைய பழைய வேண்டுகோளை ஞாபகப்படுத்தினார்.  “இவ்வளவு மாணாக்கர்கள் இங்கே இருக்கிறார்கள். ஸந்நிதானம் மனம்  வைத்தால் அகராதியை விரைவில் நிறைவேற்றலாம்” என்று விண்ணப்பம் 