போதத் தன் செவித் தொளை இரு கைகளால் பொத்தி, "மூ தக்கோய்! இது நல் தவம் அன்று" என மொழியா, வேதத்து உச்சியின் மெய்ப் பொருட் பெயரினை விரித்தான்.	22 '"ஓம் நமோ நாராயணாய!" என்று உரைத்து, உளம் உருகி, தான் அமைந்து, இரு தடக் கையும் தலைமிசைத் தாங்கி, பூ நிறக் கண்கள் புனல் உக, மயிர்ப் புறம் பொடிப்ப, ஞான நாயகன் இருந்தனன்; அந்தணன் நடுங்கி,	23 அந்தணன் உரைத்தலும், சிறுவனின் மறுமொழியும்