சாடிவிட்ட குதிரைபோல தர்மம் வந்து நிற்குமே (235)  எள இரும்பு கம்பளி இடும்பருத்தி வெண்கலம்  அள்ளி உண்ட நாதனுக்கோர் ஆடைமாடை வஸ்திரம்  உள்ளிருக்கும் வேதியர்க்கு உற்றதானம் ஈதிரால்  மெள்ள வந்து நோய் அனைத்தும் மீண்டிடும் சிவாயமே (236)  ஊரிலுள்ள மனிதர்காள் ஒருமன தாய்க்கூடியே  தேரிலே வடத்தைவிட்டு செம்பை வைத்து இழுக்கிறீர்  ஆரினாலும் அறியொணாத ஆதிசித்த நாதரை 