மன்னுயிர் அனைய காதல் துணைவனை வரவு காணான், 'உன்னிய கருமம் எல்லாம் உன்னொடு முடிந்த' என்னா, தன் உணர்வு அழிந்து, சிந்தை அலமந்து, தளர்ந்து, சாய்ந்தான்.	26 'ஒன்றிய உணர்வே ஆய ஓர் உயிர்த் துணைவ! நின்னை இன்றியான் உளனாய் நின்று, ஒன்று இயற்றுவது இயைவது அன்றால்; அன்றியும், துயரத்து இட்டாய், அமரரை; அரக்கர்க்கு எல்லாம் வென்றியும் கொடுத்தாய்; என்னைக் கெடுத்தது உன் வெகுளி' என்றான்.	27 'தெய்வ வெம் படையும், தீரா மாயமும், வல்ல தீயோன்