போய், அவன் மாறி நிகும்பலை புக்கான்; தூயவன் நெஞ்சு துயர்ந்து சுருண்டான்; ஓய்வொடு நெஞ்சம் ஒடுங்க உலர்ந்தான்; ஏயன பன்னினன், இன்னன சொன்னான்:	42 அனுமன் துயருற்று அரற்றுதல் 'அன்னமே!' என்னும்; 'பெண்ணின் அருங் குலக் கலமே!' என்னும்; 'என் அமே!' என்னும்; 'தெய்வம் இல்லையோ, யாதும்?' என்னும்; 'சின்னமே செய்யக் கண்டும், தீவினை நெஞ்சம் ஆவி