விளியா நோய் உழந்து ஆனா என் தோழி, நின் மலை  முளிவுற வருந்திய முளை முதிர் சிறு தினை  தளி பெறத் தகைபெற்றாங்கு, நின்  அளி பெற நந்தும், இவள் ஆய் நுதல் கவினே!  54	 'கொடியவும் கோட்டவும் நீர் இன்றி நிறம் பெறப்  பொடி அழல் புறந்தந்த பூவாப் பூம் பொலன் கோதைத்,  தொடி செறி யாப்பு அமை அரி முன்கை, அணைத் தோளாய்!  அடி உறை அருளாமை ஒத்ததோ நினக்கு?' என்ன, 