வண்மைகொள் உயிர்ச்சுடராய்-இங்கு வளர்ந்திடு வாய்என்றும் மாய்வதிலாய்; ஒண்மையும் ஊக்கமுந்தான்-என்றும் ஊறிடுந் திருவருட் சுனையாவாய்; அண்மையில் என்றும் நின்றே-எம்மை ஆதரித் தருள்செய்யும் விரதமுற்றாய் தெளிவுறும் அறிவினைநாம்-கொண்டுங சேர்த்தனம்,நினக்கது சோமரசம்;