    கை இலங்கு பொன் கிண்ணம் என்று அலால்     அரியை என்று உனைக் கருது கின்றேன்     மெய் இலங்கு வெண் நீற்று மேனியாய்     மெய்ம்மை அன்பர் உன் மெய்ம்மை மேவினார்     பொய் இலங்கு எனைப் புகுதவிட்டு நீ     போவதோ சொலாய் பொருத்தம் ஆவதே. 96     பொருத்தம் இன்மையேன் வஞ்சம் உண்மையேன்     போதஎன்றுஎனைப் புரிந்து நோக்கவும்