209	'தோளும் தொல்கவின் தொலைந்தன; நாளும்  அன்னையும் அருந்துயர் உற்றனள், அலரே, பொன்னணி நெடுந்தேர்த் தென்னர் கோமான், எழுஉறழ் திணிதோள் இயல்தேர்ச் செழியன், நேரா எழுவர் அடிப்படக் கடந்த 	5 	ஆலங் கானத்து ஆர்ப்பினும் பெரிது என, ஆழல் வாழி, தோழி !- அவரரே, மாஅல் யானை மறப்போர்ப் புல்லி 