என ஆங்கு,	 ஆய் இழை மடவரல் அவலம் அகல,	 பாய் இருள் பரப்பினை பகல் களைந்தது போலப்	 போய் அவர் மண் வௌவி வந்தனர் -	 சேய் உறை காதலர் செய் வினை முடித்தே.	 149	 நிரை திமில் களிறு ஆகத் திரை ஒலி பறை ஆகக்,  கரை சேர் புள் இனத்து அம் சிறை படை ஆக,	 அரைசு கால் கிளர்ந்தன்ன உரவு நீர்ச் சேர்ப்ப! கேள்;	