வள்ளியும் மரங்களும் மலையும் மண் உற, தெள்ளு நுண் பொடிபட, கடிது செல்கின்றான்; தள்ளு வன் கால் பொர, தரணியில் தவழ் வெள்ளி அம் பெரு மலை பொருவு மேனியான்; 26 சம்பாதியைக் கண்டு வானரர் அஞ்சி ஓட, அனுமன் சினத்துடன் எதிர் நிற்றல் எய்தினன் - இருந்தவர் இரியல் போயினார்; ஐயன், அம் மாருதி, அழலும் கண்ணினான், 'கைதவ நிசிசர! கள்ள வேடத்தை!