பழங்கண் உற்று, உடைய வேந்தன் இணை அடி விடாது பற்றி, உளம் களிப்புறுவோர் ஓயாது அழுதனர்; மைந்தன் ஆவி இழந்தனன் என்னக் கேட்டு, ஆங்கு, இடி உறும் அரவை ஒத்தாள். 	43-1 உம்பரின் உலவும் தெய்வ உருப்பசி முதல ஆய ஐம்பது கோடி தெய்வத் தாதியர் அழுது சூழ்ந்தார்; தும்பியின் இனத்தை எல்லாம் தொலைத்திடும் குருளை மாய, கம்பம் உற்று, அரியின் பேடு கலங்கியது என்னச் சோர்ந்தாள்	43-2 பத்து எனும் திசையும் வென்று, கயிலையில் பரனை எய்தி,