648	 இந்த வாசகங் கேட்டலு மெம்பிராற் கிவரன்பர் அந்தண் மாமுது குரவரென் றுன்னினன் அறியேனால் வந்து வெம்மொழ கூறுத லெனச்சின மனங்கொண்டு நொந்து யிர்த்துநாண் நீக்கியே பொறாதுமை நுவல்கின்றாள்.	12 649	 முடிவிலாதுறை பகவனென் வேட்கையை முடியாது விடுவ னென்னினுந் தவத்தினை விடுவனோ மிகவின்னங் கடிய நோன்பினை யளப்பில செய்துயிர் கழிப்பேன்நான் நெடிது மூத்தலின் மயங்கினை பித்தனோ நீயென்றாள்.	13