295	 என்னப் பலவும் புலம்பி இரங்குற்றே உன்னற் கருஞ்சீர் உசத்தியன்றான் நற்றவத்தின் மன்னுற்ற தெய்வ வனத்தின் மலைவாழக்கைப் பன்னிக் கிவையுரைத்துப் பாவைநல்லார் ஆவலித்தார்.	94 296	 கேட்டிடலும் அன்னை வயிறதுக்கிக் கேழ்கிளர்தீ ஊட்டரக்கே யென்ன உருகி மனமறுகி வாட்டடங்கண் நீர்குதிப்ப வாய்வெரீஇத் தன்கணவன் தாட்டுணையில் வீழ்ந்து புகுந்தபடி சாற்றினளால்.	95