கண்டு, 'இராகவன் கடிந்திடும்; கலங்கலீர்' என்றான்.	119-2 மாயையின் படை தொலைந்திட, வகுப்பொடும் எழுந்த தீய வெவ் வினைச் செய்கைகள் யாவையும் சிதைந்தே போயது; எங்கணும் இருள் அற ஒளித்தது; அப் பொழுதில் காயும் வெஞ் சினத்து அரக்கனும் கண்டு, உளம் கறுத்தான்.	124-1 நெற்றி விழியான்-அயன், நிறைந்த மறையாளர், மற்றை அமரர், புவியில் வானவர்கள், 'ஈர்-ஐந்து உற்ற தலை தானவன் விடும் கொடிய சூலம்