எழுக்குலத்தில் புரிந்தமனக் கழுக்குலத்தார் தமக்கே எட்டாத நிலையேநான் எட்டியபொன் மலையே மழுக்குலத்தார் போற்றமணி மன்றில்நடம் புரியும் மாநடத்தென் அரசேயென் மாலையணிந் தருளே! பாடல்: 64 (கலைக்கொடி) கலைக்கொடிகண் டறியாத புலைக்குடியில் கடையேன் கைதவனேன் பொய்தவமும் கருத்திலுவந் தருளி மலைக்குயர்மாத் தவிசேற்றி மணிமுடியுஞ் சூட்டி மகனேநீ வாழ்கவென வாழ்த்தியவென் குருவே புலைக்கொடியார் ஒருசிறிதும் புலப்படக்கண் டறியாப் பொன்னேநான் உண்ணுகின்ற புத்தமுதத் திரளே விலைக்கறியா மாமணியே வெறுப்பறியா மருந்தே விளங்குநடத் தரசேயென் விளம்புமணிந் தருளே! பாடல்: 65 (மதமென்றும்)