கதைகள் சொல்லிக் கவிதை யெழுதென்பார்; காவி யம்பல நீண்டன கட்டென்பார்; விதவி தப்படு மக்களின் சித்திரம் மேவி நாடகச் செய்யுளை மேவென்பார்; இதய மோஎனிற் காலையும் மாலையும் எந்த நேரமும் வாணியைக் கூவுங்கால், எதையும் வேடில தன்னை பராசக்தி இன்ப மொன்றினைப் பாடுதல் அன்றியே.