தயரதன் சனகனைத் தழுவுதல் கந்தையே பொரு கரிச் சனகனும், காதலொடு உந்த, ஓத அரியது ஓர் தன்மையோடு, உலகு உளோர் தந்தையே அனைய அத் தகவினான் முன்பு, தன் சிந்தையே பொரு, நெடுந் தேரின் வந்து எய்தினான். 16 எய்த, அத் திரு நெடுந் தேர் இழிந்து, இனிய தன் மொய் கொள் திண் சேனை பின் நிற்க, முன் சேறலும், கையின் வந்து, 'ஏறு' என, கடிதின் வந்து ஏறினான்;