வெளிப்படுகின்ற காட்சி வெண் மதி நிழலை நோக்கி, 'அளித்தனென் அபயம்; வானத்து அரவினை அஞ்சி நீ வந்து ஒளித்தனை; அஞ்சல்!' என்று, ஆங்கு இனியன உணர்த்துகின்றாள். 14 அழிகின்ற அறிவினாலோ, பேதமையாலோ, ஆற்றில் சுழி ஒன்றி நின்றது அன்ன உந்தியாள் தூய செந் தேன் பொழிகின்ற பூவின் வேய்ந்த பந்தரைப் புரைத்துக் கீழ் வந்து இழிகின்ற கொழு நிலாவை, நறவு என, வள்ளத்து ஏற்றாள். 15 மின் என நுடங்குகின்ற மருங்குலாள் ஒருத்தி, வெள்ளை