அக் கணத்து அனுமன் நின்றான், 'ஐய! என் தோளின் ஆதல், கைத் துணைத் தலத்தே ஆதல், ஏறுதிர்; காற்றும் தாழ, இக் கணத்து அயோத்தி மூதூர் எய்துவென்; இடம் உண்டு என்னின், திக்கு அனைத்தினிலும் செல்வென்; யானே போய்ப் பகையும் தீர்வென்; 83 '"எழுபது வெள்ளத்தோடும் இலங்கையை இடந்து, என் தோள்மேல் தழுவுற வைத்து, இன்று ஏகு" என்று உரைத்தியேல், சமைவென்; தக்கோய்! பொழுது இறை தாழ்ப்பது என்னோ? புட்பகம் போதல் முன்னம், குழுவொடும் கொண்டு தோள்மேல், கணத்தினின், குதிப்பென், கூற்றின்; 84