இவனின் தோன்றிய இவை' என இரங்கப்,	 புரை தவ நாடிப் பொய் தபுத்து, இனிது ஆண்ட	 அரைசனோடு உடன் மாய்ந்த நல் ஊழிச் செல்வம் போல்,	 நிரை கதிர்க் கனலி பாடொடு பகல் செலக்	 கல்லாது முதிர்ந்தவன் கண் இல்லா நெஞ்சம் போல்,  புல் இருள் பரத்தரூஉம் - புலம்பு கொள் மருள் மாலை.  இம் மாலை;	 ஐயர் அவிர் அழல் எடுப்ப, அரோ, என்	