அபயம் அளித்தது குறித்து வீடணன் மகிழ்தல் சிங்க ஏறு அனையான் சொன்ன வாசகம் செவி புகாமுன், கங்குலின் நிறத்தினான் தன் கண் மழைத் தாரை கான்ற; அங்கமும் மனம் அது என்னக் குளிர்ந்தது; அவ் அகத்தை மிக்குப் பொங்கிய உவகை என்னப் பொடித்தன, உரோமப் புள்ளி.	122 '"பஞ்சு" எனச் சிவக்கும் மென் கால் தேவியைப் பிரித்த பாவி வஞ்சனுக்கு இளைய என்னை, "வருக!" என்று அருள் செய்தானோ? தஞ்சு எனக் கருதினானோ? தாழ் சடைக் கடவுள் உண்ட