பண்டிதர் ஆவார் பதினெட்டும் பாடையும்கண்டவர் கூறும் கருத்தறி வார்என்கபண்டிதர் தங்கள் பதினெட்டுப் பாடையும்அண்ட முதலான் அறஞ்சொன்ன வாறே. அண்ணல் அருளால் அருளுந்திவ் யாகமம்விண்ணில் அமரர் தமக்கும் விளங்கரிதெண்ணில் எழுபது கோடிநூ றாயிரம்எண்ணிலும் நீர்மேல் எழுத்தது ஆகுமே. பரனாய் பராபரம் காட்டி உலகில்தரனாய்ச் சிவதன்மந் தானேசொல் காலத்தரனாய் அமரர்கள் அர்ச்சிக்கு நந்திஉரனாகி ஆகமம் ஓங்கிநின் றானே. சிவமாம் பரத்தினில் சத்தி சதாசிவம்உவமா மகேசர் உருத்திர தேவர்தவமால் பிரமீசர் தம்மில்தாம் பெற்றநவஆ கமமெங்கள் நந்திபெற் றானே. பெற்றநல் ஆகமங் காரணம் காமிகம்உற்றநல் வீரம் உயர்சிந்தியம் வாதுளம்மற்றவ் வியாமளம் ஆகும்கா லோத்தரந்துற்றநற் சுப்பிரம் சொல்லு மகுடமே. அண்ணல் அருளால் அருளும் சிவாகமம்எண்ணிலி கோடி தொகுத்திடும் ஆயினும்அண்ணல் அறைந்த அறிவுஅறி யாவிடின்எண்ணிலி கோடியும் நீர்மேல் எழுத்தே. மாரியும் கோடையும் வார்பனி தூங்கநின்றுஏரியும் நின்றங்கு இளைக்கின்ற காலத்துஆரிய முந்தமி ழும்உட னேசொலிக்காரிகை யார்க்குக் கருணைசெய் தானே. அவிழ்கின்ற வாறும் அதுகட்டு மாறும்சிமிட்டலைப் பட்டுயிர் போகின்ற வாறும்தமிழ்ச்சொல் வடசொல் எனும்இவ் விரண்டும்உணர்த்தும் அவனை உணரலு மாமே.