என்று, அகம் உவந்து, கோல முகம் மலர்ந்து, இனிதின் நின்ற குன்று உறழ் தோளினாரை நோக்கி, அக் குரக்குச் சீயம், 'சென்று, அவன் தன்னை, இன்னே கொணர்கின்றேன், சிறிது போழ்தில்; வென்றியிர்! இருந்தீர்' என்று, விடைபெற்று, விரைவில் போனான். 35 மிகைப் பாடல்கள் அன்ன ஆம் என வெருவி, அங்கண் நில்லாது, அருகு துன்னு வானரர்களடு தோம் இலா மேரு நிகர் என்னும் மாமலை முழையில் எய்தினார்; எய்தியபின்,