தீங்கு உறாவகைச் சுற்றி, திருகி, நீர் ஆங்கு நின்று அங்கு அவை வலித்தான்; அவை தீங்கு இலாவகை தென் கரை சேர்ந்தவால்.	44-9 'கை ஆர் வெய்ய சிலைக் கருணாகரற்குக் காதலுடைத் தோழ- மை ஆர், சிருங்கவேபுரம் உடையாய்! மிகு கோசலை களிறு, மை ஆர் நிறத்தான், வந்தொழிந்தான், மிதிலை வல்லி அவளுடனே; ஐயா! வந்தான் தம்பியொடும்; அடியேம் உய்ய, வந்தானே.	44-10 'ஆர்? உனை உரை' என, அனுமன் கூறுவான்: