"மாத்தேன் போ!" சிரிப்புத்தான். இருவரும் ஒத்துப் பேசியதுபோல் ஏகோபித்துக் குழந்தையை எடுக்கிறார்கள். சுந்தரம் தாத்தா, "மாத்தேன் போ" என்று திருப்பிக் கொண்ட கழுத்தில் முத்தமிடுகிறார். கமலம் மார்பில் முத்தமிடுகிறாள். இருவர் கண்களிலும் அதே ஒளி! முற்றும் மணிக்கொடி, 08-07-1934 பகுப்பு:புதுமைப்பித்தன் சிறுகதைகள் பாயிரம்