காணா மரபிற் கடும்பகலும் கங்குலும்  நாணாளு மேயா நகை. அவள் கயல்கண்கள் மேயும் முகம் என் செஞ்சில் இருக்கிறது  முயன்று கூடுவேன் ஆயின் இரவும் பகலும் மகிழலாம் பெண்பாற் கிளவி  வெள்வளை நெகிழவு மெம்முள் ளாத  கள்வனைக் காணாதிவ் வூரெனக் கிளந்தன்று.  வளையல்கள் நழுவுகின்றன 