யானை எறிந்து, களத்துஒழிந் தன்னே; நெருநல் உற்ற செருவிற்கு இவள்கொழுநன், பெருநிரை விலக்கி, ஆண்டுப்பட் டனனே; இன்றும் செருப்பறை கேட்டு, விருப்புற்று மயங்கி, வேல்கைக் கொடுத்து, வெளிதுவிரித்து உடீஇப், பாறுமயிர்க் குடுமி எண்ணெய் நீவி, ஒருமகன் அல்லது இல்லோள், ‘செருமுக நோக்கிச் செல்க’ என’ விடுமே! 280