அரியது செய்வதே ஆண்மையும் புகழும்! அரிதுயிர் தரித்தலோ மரித்தலோ அறைதி! வேட்டையா ரோட்டிட வெருவு தீக்குருவி நீட்டிய தன்சிர நீள்மணற் புதைத்துத்   (15) தனதுகண் காணாத் தன்மையாற் பிறரும் தனதுடல் காணார் எனநினை வதுபோல் என்னையிம் மயக்கம் மன்னவ! உனக்கும்! சிறுபசி தாங்காச் சிறுமியர் பற்பலர்;