ஆனதனு வதனிலுறு மநிலனையு மியக்கி யாங்கார நீங்காத வகந்தைக்கு வித்தா யானலது பிறரொருவ ரெனையொப்பார் புவியி னில்லையெனு மியல்பினதா யிந்திரியம்புலன்க டானுகரு மளவிலதின் முந்தியுறு மிச்சை தானுருவாய்ச் சங்கற்ப சதாகதியுந் தந்து மானதமா னதுநிற்குஞ் சிந்தைநினை வையம் வந்துதரு மனமொழிய வகுப்பொ ணாதே.