அத்தை மகளென விளையாட் டாகவே வேண்டு மென்றோ, ‘வீர லெச்சுமி! குலுக்கை போலக் குறுகிப் போனாயே! எருமை போல இளைத்துப் போனாயே! பனந்தூர் போலப் பாறிப் போனாயே! வயிற்றில் உனக்கு மடிப்புகள் எத்தனை? இன்னும் சிலநாள் இங்கிருப் பாயேல், வாசலும் வேறே மாற்றவே வேண்டும்.