677	 படியறு நுத்£ள் ஈண்டுப் படுதலால் இமைய மேருத் தடவரை யதனில் தூய்தாய்த் தலைமையும் பெற்ற தன்றே நெடியவென் பவமு மினனே நீங்கின நீவி ரெல்லாம் அடியனேன் றன்பால் வந்த நிமித்தமென் னறையு மென்றான்.	8 678	 அங்கது வினவு மெல்லை அருந்தவ ரகில மீன்ற மங்கையை வதுவை செய்வான் மன்னுயிர்க் குயிராய் நின்ற சங்கரன் நினைந்துன் னோடு சாற்றுதற் கெமமை யுய்த்தான் இங்கிதெம் வரலா றென்ன இசைவுகொண் டிறைவன் சொல்வான்.	9