 தோளைஇகழ்ந் தாளிவள்;என் வாளால் வெட்டித் தொடுகழற்குக் காணிக்கை இட்டேன் காண்க.   'வஞ்சகத்தால் கதிரைவேல் மன்னன் தன்னை மறவேந்தே நீகொன்றாய்' என்றுதீய  நெஞ்சத்தால் நினைத்தாளே! 'நின்தோள், மானம் நீத்ததோள்' என்றாளே! ஐயோ! அன்னாள்  கொஞ்சத்தால் மாண்டாளே, நாள டைவில் கொடுவாளால் சிறிதுசிறி தாய ருத்துக்  கெஞ்சத்தான் வைத்தேனா! உன்பால் அன்பு கெட்டேனே கெட்டேனே கெட்டேன் ஐயா.    'உடன்பிறந்தேன்' என்றுரைத்தாள். ஆமாம் என்றேன் 'உன்னரசை இந்நொடியில் சூழ்ச்சி யாலே          மடியும்வகை செய்துவிடு; முடியும் உன்னால்! மன்னவனைப் பழிவாங்கி விட்டே இந்தக்  கடல்நிகர்த்த கதிர்நாட்டை ஆள்' என் றாள்என் காதுபெற்ற துன்பத்தை என்ன சொல்வேன்!