கோலிருந்ததோ என்றும் கொடியோ என்றும் கூறமுடியா நிலையில் இருந்த தென்றான். மேலிருந்து வந்திடுமோ என்றான், அந்த வீதிவரை வந்ததனைப் பார்த்தேன் என்றான். காலிருந்தும் போதாமல் இறக்கை வேண்டிக் கடிதாக ஓடினான் ஐயோ என்றே!  அவனோடக் கண்டொருவன் ஓட அங்கே அத்தனைபே ரும்பறந்தார்! பூதம் பூதம் இவணோடி வந்ததெனக் கூச்ச லிட்டார்! இவ்வீதி அவ்வீதி மக்கள் எல்லாம் கவணோடும் கல்லைப்போல் விரைந்தா ரேனும் எவ்விடத்தில் போவதென்றும் கருத வில்லை; கவலைஎரு துகள்போல மக்கள் யாரும் கால்கடுக்க நகர்சுற்றிச் சுற்றி வந்தார்.  அத்தெருவில் அவ்வீட்டில் பூத மென்றும் அதுபூதம் இதுபூதம் எனப்பு கன்றும்