நன்மையும், தீமையும் பிறர்தர வாரா என கவிக்கின்றார். இன்பதுன்பமென்பதும் ஒவ்வொறு தனிமனிதருடய மனமொத்ததேயாம், அதனாலேயே இது மனோவிஞ்ஞானமே. துன்பமாக (வருந்துதல்) உணரப்படுவது மெல்ல (வருத்தமற்ற) துன்பமற்றதாக ஆகிறது. இங்கு வருத்தம் எனக்கூறப்படுவது எவையும் துன்பமல்ல.  பொதுவாக வருத்தம் என்பது உண்மையிலேயே துன்பம் எனில்  அனைவருக்கும் துன்பமாக இருக்கவேண்டும்.  இங்கு வருந்துதல் பின்பு அது அற்றதாக மாறுவது என்பதெலாம் இந்த உடலுக்கு மட்டுமேயாம்.