மூன்று பத்து மூன்றையும் மூன்றுசொன்ன மூலனே  தோன்று சேரஞானிகாள் துய்யபாதம் என் தலை  ஏன் றுவைத்த வைத்தபின் இயம்பும் ஐந்தெழுத்தையும்  தோன்றோத வல்லிரேல் துய்யசோதி காணுமே (301)  உம்பர் வானகத்தினும் உலகபாரம் ஏழினும்  நம்பர்நாடு தன்னிலும் நாவலென்ற தீவினும்  செம்பொன் மாடம் மல்குதில்லை அம்பலத்துள் ஆடுவான்  எம்பிரான் அலாது தெய்வம் இல்லை இல்லை இல்லையே (302 