மைந்தன் நீ அருள், அவர் தமை மடித்தலுக்கு" என்றாள். 3-25 'என்று கூறலும், "மகவு உனக்கு அளித்தனம்; இனி, நீ, சென்று பாரிடை, பருவம் ஓர் ஆயிரம் தீர, நின்று, மா தவம் புரிதியேல், நினைவு முற்றுதி" என்று அன்று கூறிட, புரிந்தனள் அருந்தவம் அனையாள். 3-26 'கேட்ட வாசவன், அன்னவட்கு அடிமையில் கிடைத்து, வாட்டம் மா தவத்து உணர்ந்து, அவள் வயிற்று உறு மகவை வீட்டியே எழு கூறு செய்திடுதலும், விம்மி,