'வாமம் மேகலை மங்கையோடு வனத்துள், யாரும் மறக்கிலா நாமம் நம்பி, நடக்கும்' என்று நடுங்குகின்ற மனத்தவாய் 'யாமும் இம்மண் இறத்தும்' என்பன போல் எழுந்தன - யானையே. 53 வானத்து நட்சத்திரங்கள் மறைதல் சிரித்த பங்கயம் ஒத்த செங் கண் இராமனை, திருமாலை, அக் கரிக் கரம் பொரு கைத் தலத்து, உயர் காப்பு நாண் அணிதற்கு முன் வரித்த தண் கதிர் முத்தது ஆகி, இம்மண் அனைத்தும் நிழற்ற, மேல் விரித்த பந்தர் பிரித்தது ஆம் என, மீன் ஒளித்தது - வானமே. 54