தென் ஒக்கும் சோலைக் கமலைப் பிரான் செம் சடை அடவி தான் என் ஒக்கு மென்னில் எரி ஒக்கும் அந்த எரியில் இட்ட பொன் ஒக்கும் கொன்றை கரி ஒக்கும் வண்டு நல் பொன் பணி செய் மின் ஒக்கும் கங்கை கிழக் கொல்லன் ஒக்கு அவ் வெண் பிறையே . தென்னை மரத்தை ஒக்கும் சோலைகளைக் கொண்டது கமலை என்று போற்றப்படும் திருவாரூர். கமலை வாழ் சிவன் செந்நிறச் சடைமுடியைக் கொண்டவன். அந்தச் செந்நிறம் எரியும் தீ போல இருக்கும். சடைமுடி எரியும் தீயில் காயும் பொன் போல் இருக்கும். கொன்றை மரம் பூத்திருப்பது போல இருக்கும். பொன்னொளி விசும் மின்னல் போல் இருக்கும். பொன்னணி செய்யும் பொற்கொல்லன் போல கங்கை அங்கே இருக்கும். பொன்னணி போல வெண்பிறை நிலாவும் அங்கு இருக்கும். கரியொன்று பொன்மிகும்பை யேறக்கற்றவர் சூழ்ந்துதொழ எரியொன்று சென்றுலாத் தினிலேற விருண்டமஞ்சு சொரிகின்ற நாகமின் சோற்றினிலேறித் தொடர்ந்துவர நரியொன்று சொந்தக்கன லேறிவந்தது நங்களத்தே .(152)  கரி ஒன்று பொன் மிகும் பையேறக் கற்றவர் சூழ்ந்து தொழ எரி ஒன்று சென்று உலாத்தினில் ஏற இருண்ட மஞ்சு சொரிகின்ற நாகம் மின் சோற்றினில் ஏறித் தொடர்ந்து வர நரி ஒன்று சொந்தக் கனல் ஏறி வந்தது நம் களத்தே. கரி (யானை), நரி, நாகம் (பாம்பு) வாகனங்களில் சாமி உலா வருகையில் கற்றவர்கள் சூழ்ந்து வந்து தொழுவர். எரியும் தீப்பந்தங்கள் எரியும். சூடத்தில் எரி வைத்து ஆரத்தி காட்டுவர். – இது செய்தி 