பதுமாபதி ஓலையை வாசவதத்தையிடம் கொடுத்தல் பழுதின் றாக முழுவது முணர்ந்து வாசக முணரேன் வாசிமி னடிகளென் றாசி றவ்வை தன்கையிற் கொடுப்ப வாசவதத்தை ஓலையைப் படித்துத் தான் செய்ததற்கு வருந்துதல் வாங்கிப் புகழ்ந்து வாசகந் தெரிவாள் ஏங்கிய நினைவுட னினைந்தழு துகுத்த		  140 கண்ணீர் கொண்டு மண்ணினை நோக்கிப்