என உரைத்து, அசனி என்ன எழுந்து, இரைத்து, இரண்டு கோடி கனை குரல் கவியின் சேனை 'கல்' எனக் கலந்து புல்ல, புனை மதுச் சோலை புக்கான்; மது நுகர் புனிதச் சேனை, அனகனை வாழ்த்தி, ஓடி அங்கதன் அடியில் வீழ்ந்த.	11-10 'இந்திரன் வாலிக்கு ஈந்த இன் சுவை மதுவின் கானம்; அந்தரத்தவர்க்கும் நோக்கற்கு அரிய என் ஆணைதன்னைச் சிந்தினை; கதிரோன் மைந்தன் திறலினை அறிதி அன்றே? மந்தரம் அனைய தோளாய்! இற்றது உன் வாழ்க்கை இன்றே.	11-11