தன்னுயிர்போல் எண்ணித் தவம் முடிப்பது எக்காலம் (14)  பாவி என்ற பேர்படைத்துப் பாழ்நரகில் வீழாமல்  ஆவி என்ற சூத்திரத்தை அறிவது இனி எக்காலம் (15)  உளியிட்ட கல்லும் உருப்பிடித்த செஞ்சாந்தும்  புளியிட்ட செம்பும் பொருளாவது எக்காலம் (16)  வேடிக்கையும் சொகுசும் மெய்ப் பகட்டும் பொய்ப் பகட்டும்  வாடிக்கை எல்லாம் மறந்திருப்பது எக்காலம் (17)  பட்டுடை பொற்பணியும் பாவனையும் தீவினையும் 