சோதி என்னும் நிறைவிஃதுலகைச் சூழ்ந்து நிற்ப,ஒரு தனி நெஞ்சம் கோதி யன்றதொர் சிற்றிருள் சேரக் குமைந்து சோரும் கொடுமையி தென்னே! தேம லர்க்கொர் அமுதன்ன சோதி, சேர்ந்து புள்ளினம் வாழ்ந்திடும் சோதி, காம முற்று நிலத்தொடு நீரும் காற்றும் நன்கு தழுவி நகைத்தே