துன்னரூஉம் தகையவே காடு' - என்றார்; அக்காட்டுள்,  இன்நிழல் இன்மையான் வருந்திய மட பிணைக்குத்  தன் நிழலைக் கொடுத்து அளிக்கும் கலை, எனவும், உரைத்தனரே.  என ஆங்கு,  இனை நலம் உடைய கானம் சென்றோர்  புனை நலம் வாட்டுநர் அல்லர்; மனை வயின்  பல்லியும் பாங்கு ஒத்து இசைத்தன;  நல்எழில் உண் கண்ணும் ஆடுமால், இடனே.