கள்ளப் போர் அரக்கர் என்னும் களையினைக் களைந்து வாழ்தி; புள்ளிற்கும், புலன் இல் பேய்க்கும், தாய் அன்ன புலவு வேலோய்! 112 'வடுக் கண், வார் கூந்தலாளை, இராவணன் மண்ணினோடும் எடுத்தனன் ஏகுவானை, எதிர்ந்து எனது ஆற்றல்கொண்டு தடுத்தனேன், ஆவது எல்லாம்; தவத்து, அரன் தந்த வாளால், படுத்தனன், இங்கு வீழ்ந்தேன்; இது இன்று பட்டது' என்றான். 113 இராமன் சீற்றமுடன் எழுதல் கூறின மாற்றம் சென்று செவித்தலம் குறுகாமுன்னம்,