வழை முதல் மரன் எலாம் மடிப்ப, மா தவன்  தழல் எழ விழித்தனன்; சாம்பல் ஆயினான். 20-11 'மற்றவன் விளிந்தமை மைந்தர் தம்மொடும் பொற்றொடி கேட்டு, வெங் கனலின் பொங்குறா, 'முற்றுற முடிக்குவென் முனியை' என்று எழா, நற்றவன் உறைவிடம் அதனை நண்ணினாள். 20-12 'இடியொடு மடங்கலும் வளியும் ஏங்கிட, கடி கெட அமரர்கள், கதிரும் உட்கிட,