மாயாப் பிரபஞ்ச மயக்கத்திலே விழுந்தே  ஓயாச் சனனம் ஒழிந்திலேன் பூரணமே (90) பூசையுடன் புவனபோகம் எனும் போக்கியத்தால்  ஆசையுற்றே நானும் அறிவழிந்தேன் பூரணமே (91)  படைத்தும் அழித்திடுவாய் பார்க்கில் பிரமாவெழுத்தைத்  துடைத்துச் சிரஞ்சீவியாய்த் துலங்குவிப்பாய் பூரணமே (92)  மந்திரமாய்ச் சாத்திரமாய் மறைநான்காய் நீ இருந்த  தந்திரத்தை நான் அறியத் தகுமோ தான் பூரணமே (93) 