உரைவிளக்கம் பிறர்மேல் செல்லுங்கால் உரிமை பொருள் முதலியவற்றைப் பிறன் ஒருவன் வௌவாமல் வைத்துச் செல்லவேண்டும் ஆகலானும், அப்பெருமை தொலைந்து இறுதிவந்துழிக் கடன் நடுவண் உடைகலத்தார் போன்று ஏமம் காணாது இறுவர் ஆகலானும், ஆற்றுபவர்க்கும் போற்றுபவர்க்கும் அரண் பொருள் ஆயிற்று. ஆற்றலுடையராயினும், அரண் இல்வழி அழியும் பாலராகலின், அவரை முற்கூறினார். இதனால் அரணினது சிறப்புக் கூறப்பட்டது. குறள் 742 (மணிநீரும் )  மணிநீருமண்ணு மலையு மணிநிழற் () மணி நீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழல் காடு முடைய தரண். (03) காடும் உடையது அரண். இதன்பொருள் பணிநீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழல் காடும் உடையது அரண்= மணிபோலும் நிறத்தினை உடைய நீரும், வெள்ளிடை நிலமும், மலையும், குளிர்ந்த நிழலையுடைய காடும் உடையதே அரணாவது. உரைவிளக்கம் எஞ்ஞான்றும் வற்றாத நீர் என்பார், 'மணிநீர்' என்றும், நீரும் நிழலும் இல்லா மருநிலம் என்பார், 'மண்' என்றும், செறிந்த காடு என்பார், 'அணிநிழற் காடு' என்றும் கூறினார். மதிற்புறத்து மருநிலம், பகைவர் அரண் பற்றாமைப்பொருட்டு. நீரரண், நிலவரண், மலையரண், காட்டரண் என இயற்கையும் செயற்கையும் ஆய இந்நான்கு அரணும் சூழப்படுவது 'அரண்' என்பதாம். குறள் 743 (உயர்வகலந் ) 