மகோதரன் இராமனுடன் பொருது, முடிதல் 'எண் அருங் கோடி வெங் கண் இராவணரேயும், இன்று நண்ணிய பொழுது மீண்டு நடப்பரோ, கிடப்பது அல்லால்? அண்ணல் தன் தோற்றம் கண்டால், ஐய! நீ கமலம் அன்ன கண்ணனை ஒழிய, அப் பால் செல்வதே கருமம்' என்றான்.	11 என்றலும், எயிற்றுப் பேழ் வாய் மடிந்து, 'அடா! எடுத்து நின்னைத் தின்றனென் எனினும் உண்டாம் பழி' என, சீற்றம் சிந்தும் குன்று அன தோற்றத்தான் தன் கொடி நெடுந் தேரின் நேரே