கொளு  	முன்னி கழ்ந்தது நன்னுதற்(கு) உரைத்து  	மன்னு புனலூரன் மகிழ்வுற்றது.   	48. பரத்தையைக் கண்டமை கூறிப் புலத்தல்  	ஐயுர வாய்நம் அகன்கடைக் கண்டுவண் தேர் உருட்டும்  	மையுறு வாட்கண் மழவைத் தழுவமற்(று) உன்மகனே  	மெய்யுற வாம்இதுன் இல்லே வருகென வெள்கிச்சென்றாள்  	கையுறு மான்மறி யோன்புலி யூரன்ன காரிகையே. ... 399 