எவ்வமொடு வந்த உயர்மருப்பு ஒருத்தல்நும்  புனத்துழிப் போகல் உறுமோ மற்று' என  சினவுக்கொள் ஞமலி செயிர்த்துப்புடை ஆடச் சொல்லிக் கழிந்த வல்விற் காளை 	15 சாந்தார் அகலமும் தகையும் மிகநயந்து  ஈங்குநாம் உழக்கும் எவ்வம் உணராள்  நன்னர் நெஞ்சமொடு மயங்கி வெறியென  அன்னை தந்த முதுவாய் வேலன் 