(யானை இருந்தாலும் ஆயிரம் பொன். இறந்தாலும் ஆயிரம் பொன் என்பது பழமொழி) யானை ஒன்று பொன்னை மிகுவிக்கும். அந்தப் பொன் பையில் ஏறும். பொன் பையுடன் கற்றவர் சூழ்ந்து தொழுவர். எரி ஒன்று சென்று உலாவும் மேகத்தில் ஏறும். அது மின்னும். மின்னல் தாக்கி மலை தீப்பற்றி எரியும். எரிந்து கிடக்கும் உயிரினத்தை உண்ண நலி ஒன்று தன் காலை எரியில் ஊன்றி நடந்துவரும். – இது ஒருவகை நிகழ்வு. இருந்தாரை கேள்வனையோங் குமராவை யெழுபுனலைத் திருந்தாரை வன்னியைமுன் மடித்தோன்செய்ய வேளைப்பண்டு தருந்தாதை நாயகன் சுந்தரன்தூதன் சமரிலன்று பொருந்தார்புரத் திட்டதீப்போன் மதியம் புறப்பட்டதே .(153)  இருந்தாரை கேள்வனை ஓங்கும் அராவை எழு புனலைத் திருந்தாரை வன்னியை முன் மடித்தோன் செய்ய வேளைப் பண்டு தரும் தாதை நாயகன் சுந்தரன் தூதன் சமரில் அன்று பொருந்தார் புரத்து இட்ட தீப்போல் மதியம் புறப்பட்டதே .(153) தலைவன் தன்னிடம் இல்லாதபோது நிலா தீயைப் போல் புறப்பட்டு வந்து காய்கிறதே என்று சொல்லித் தலைவி வருந்துகிறாள். சிவபெருமான் பெரிய தாரையாகக் கொட்டும் கங்கையின் கணவன். படமெடுத்துக்கொண்டு ஓங்கும் பாம்பு, ஏழு கடல், பகைவர், தீ, ஆகியவற்றை முன்பு அழித்தவன். முருகனைத் தரும் தந்தையாகிய நாயகன். சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரின் தூதன். போரில் அன்று பகைவர் மூவரின் முப்புரத்தில் தீயை இட்டவன். அவன் இட்ட தீ போல மதியம் புறப்பட்டு என்னைக் காய்கிறதே! ஆராயு முத்தமி ழாற்றூரிற் சோமி யழகுகண்டு