அரலையே கனி வித் தாழி மரல் கழலையுமாமென்ப கரடமே மதம் பாய்கின்ற சுவட்டொடு காகமு மாகும் சுரியல்தான் பெண்மயிர்க்கே சொல்லும் மாண்மயிர்க்கும் பேராம். திருவென்ப கமலை செல்வஞ் சிறப்பொடு முப்பேர் செப்பும் பரிவென்பதுன்ப மின்பம் பகரும் அன்பிற்கும் பேர் கரையே நீர்க்கரை சேர்வாகுங் கைத்து நீள்நிதி வெறுப்பாம் சுரகுரு மகவான் றேவமந்திரி யிருபேர் சொல்லும். அரற்றலே அழுகை யோசை யைதென்ப விரைவு நொய்தாம்