போர் வலி அரக்கன் சேனை புகுந்தது, கடலின் பொங்கி.	186-7 அங்கதன் தோளில் நின்ற அண்ணல், ஆங்கு அதனைக் கண்டே, செங் கையில் பிடித்த வீரச் சிலையை நாண் எறிந்து, தீரா, வெங் கொலை அரக்கன் விட்ட கணை எலாம் விளிய வீசி, துங்க வேல் நிருதர் சேனை துணி படச் சொரிந்தான், வாளி.	186-8 உரை பெறு புவனம் மூன்றும் ஒழிந்திடும் காலத்து, ஏழு கரு முகில் பொழிவதென்னக் கணை மழை சொரிந்து, காலாள் இரதமொடு இபங்கள் வாசி யாவையும் களத்தின் வீழ்த்தி,