நின்ற காலை, நெடியவன், 'வீடண! சென்று தா, நம் தேவியை, சீரொடும்.' 24 வீடணன் சீதையைத் தொழுது, கோலம் புனைந்து இராமனிடத்திற்கு எழுந்தருளுமாறு வேண்டுதல் என்னும் காலை, இருளும் வெயிலும் கால் மின்னும் மோலி இயற்கைய வீடணன், 'உன்னும் காலைக் கொணர்வென்' என்று ஓத, அப் பொன்னின் கால் தளிர் சூடினன், போந்துளான்.	25 'வேண்டிற்று முடிந்தது அன்றே; வேதியர் தேவன் நின்னைக்