வள் உறை கழித்த வாள்போல் வசி உற வயங்கு கண்ணாள், கள் உறை மலர் மென் கூந்தல் களி இள மஞ்ஞை அன்னாள், 'உள் உறை அன்பன் உண்ணான்' என உன்னி, நறவை உண்ணாள். 20 கூற்று உறழ் நயனங்கள் சிவப்ப, கூன் நுதல் ஏற்றி, வாள் எயிறுகள் அதுக்கி, இன் தளிர் மாற்ற அருங் கரதலம் மறிக்கும் - மாது, ஒரு சீற்றம் ஆம் அவிநயம் தெரிக்கின்றாரினே. 21 துடித்த வான் துவர் இதழ்த் தொண்டை, தூ நிலாக்