 உரை விளக்கம் அலர்தல்- மேன்மேல் மிகுதல். செவ்வை உடையதனைச் செவ்விது என்றாற் போலக் கவ்வையுடையதனைக் 'கவ்விது' என்றார். இயல்பு- இன்பம் பயத்தல். தவ்வென்னும் என்பது, குறிப்புமொழி. "நூல்கால் யாத்த மாலை வெண்குடை/ தவ்வென் றசைஇத் தாழ்துளி மறைப்ப" (நெடுநல்வாடை, அடி 184-185) என்புழியும் அது. குறள் 1145 (களித்தொறுங் )  (இதுவுமது)  களித்தொறுங் கள்ளுண்டல் வேட்டற்றாற் காமம்  () களித்தொறும் கள் உண்டல் வேட்டு அற்றால் காமம்  வெளிப்படுந் தோறு மினிது. (05) வெளிப்படும் தோறும் இனிது.  தொடரமைப்பு:களித்தொறும் கள் உண்டல் வேட்டற்றால், காமம் வெளிப்படுந்தோறும் இனிது.      இதன்பொருள் களித்தொறும் கள் உண்டல் வேட்டற்று= கள்உண்பார்க்குக் களிக்குந்தொறும் கள்ளுண்டல் இனிதாமாறுபோல; காமம் வெளிப்படுந்தோறும் இனிது= எனக்குக் காமம் அலராந்தோறும் இனிதாகாநின்றது.