வீரமதால் பதத்தை போற்றி விளம்புவாள் சத்தி மாது மூரனைச் செயிக்க முன்னே மூர்ச்சூலமதாய் சபித்த சாபம் தீரவேவேணு மென்று திருப்பதம் வணங்கி நின்றாள் ஆதியேனாதி ஆதித்திருவுளமே சோதியே என்னுடைய சூல்சாபந் தீரும் என்று வுமையாள் எடுத்து மிகவுரைக்க நன்றெனவே யந்த நாராயணருரைப்பார் சாபமது தீர சாந்தி மிக வளர்த்தார்