189 	திரைஉழந்து அசைஇய நிரைவளை ஆயமொடு  உப்பின் குப்பை ஏறி எற்பட,  வருதிமில் எண்ணும் துறைவனொடு, ஊரே  ஒருதன் கொடுமையின் அலர்பா டும்மே;  அலமரல் மழைக்கண் அமர்ந்து நோக்காள்; 	5 	அலையல் - வாழி ! வேண்டு, அன்னை!- உயர்சிமைப்  பொதும்பில், புன்னைச் சினைசேர்பு இருந்த  வம்ப நாரை இரிய, ஒருநாள், 