மன்னன் தாஸிஸ் இராவணன்  கி.மு. 2554 – 2517 என்னும் காலத்துக்கு உரியவன். இவன் சிங்கள இனத்தின் பழங்குடி இனத்தவன். அங்கவெட்டு வீரன். மண்டோதரியின் கணவன் என்று சிங்கள வரலாறு கூறுகிறது. இந்திய – ஆரியர்களின் கலப்பினத்தவர்களான சிங்களவர்கள் வட இந்தியாவிலிருந்து (ஒரிசா) இலங்கைக்குக் குடிபெயர்ந்ததே கி.மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டில் தான். அவ்வாறிருக்கும் போது சுமார் 5000 ஆண்டுக்கு முன் வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படும் இராவணன் சிங்களன் என்றும் அவன் சிங்கள மொழியில் நூல் இயற்றினான் என்றும் சிங்கள இனத்தின் பழங்குடியைச் சார்ந்தவன் என்றும் கூறுகின்ற சிங்களர் வரலாறு, வரலாற்றுப் புரட்டு  என்பது தெளிவாகிறது. இரச சாஸ்திரம் என்னும் தமிழ் மருத்துவ நூலை சமஸ்கிருத்த்தில் எழுதி வைத்துக் கொண்டு இரச சாஸ்திரம் தங்கள் சாஸ்திரம் என்று கூறிக் கொள்கின்ற ஆயுர் வேதர்களுக்கும் சிங்களவர்களுக்கும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை. ஏனென்றால்,  இந்திய – ஆரியக் கலப்பினால் தோன்றியவர்கள் சிங்களர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆரியர்களும் சிங்களர்களும் இலங்கைக்குச் செல்லுமுன்பே ஆயுர்வேதம் இலங்கைக்கு எப்படி வந்தது?  5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இலங்கையில் இருந்த மருத்துவம் ஆயுள்வேதம். அதுவே தமிழ் மருத்துவத்தைக் குறிக்கும் பழஞ்சொல் என்பதற்குச் சிலப்பதிகாரம் சான்றாகிறது. சிகண்டியார் இடைச் சங்கப் புலவர்களி சிகண்டியாரும் ஒருவர். சிகண்டியாரும் தொல்காப்பியர் காலத்தவர் என்பர். இவரை, ‘இசை நுணுக்கமுடைய சிகண்டியார்’ என்று அடியார்க்கு நல்லார் குறிப்பிடுவதால் ‘இசை நுணுக்கம்’ சிகண்டியார் இயற்றிய நூல் என்பது தெளிவு. மறைந்த சங்க நூல்களில் இசை நுணுக்கமும் ஒன்றாகும். சிலப்பதிகாரம் அடியார்க்கு நல்லார் உரைமேற்கோள்களில் (சிலப்ப. 1: 3: 26) இசை நுணுக்கச் செய்யுட்கள் காணப்படுகின்றன. இச்செய்யுட்கள் தமிழ் மருத்துவம் கூறுகின்ற உடலியல் கருத்துகளைக் கொண்டிருக்கின்றன. இடைச் சங்க காலத்து நூல்களாகிய தொல்காப்பியம் இசை நுணுக்கம் ஆகிய இரண்டு நூல்களிலும் காணக்கூடிய  மருத்துவக்  குறிப்புகளால், இடைச் சங்க காலத்திலேயே தமிழ் மருத்துவம் வளர்ந்த நிலையைக் கொண்டிருந்தது எனலாம். இசை நுணுக்கம் கூறும் கருத்துகள் வருமாறு: