ஏந்துவாட்டானை யிரிய வுறைகழித்துப்  போந்துவாண் மின்னும் பொருசமத்து – வேந்து  இருங்களி யானை யினமிரிந் தோடக்  கருங்கழலான் கொண்டான் களம்.  வாள்படை அஞ்சி ஒடும்படி வேந்தன் தன் வாளை உருவிப் போரிட யானைகளும் அஞ்சி ஓடின. மறமுல்லை  வெள்வாள் வேந்தன் வேண்டிய தீயவும்  கொள்ளா மறவன் கொதிப்புரைத் தன்று. - கொளு 