நேரார்க் கடந்த முரண்மிகு திருவின் தேர்வண் கிள்ளி தம்பி! வார் கோல், கொடுமர மறவர் பெரும! கடுமான் கைவண் தோன்றல்! ஐயம் உடையேன்: ‘ஆர்புனை தெரியல்நின் முன்னோர் எல்லாம் பார்ப்பார் நோவன செய்யலர்: மற்றுஇது நீர்த்தோ நினக்கு?’ என வெறுப்பக் கூறி, நின்யான் பிழைத்தது நோவாய் என்னினும்,