எங்கட் கெல்லாம் முன்னவனாம் இகல்வெஞ் சூர னதுநாடி மங்குற் செறியும் வானிற்போய் வாளால் தசையீர்ந் திட்டனனே.	6 650	 மின்போல் இலங்கும் வாளாற்றன் மெய்யிற் றசைகள் ஈர்ந்துளத்தில் துன்போர் இறையும் இல்லாத சூரன் மகத்தீ மிசையிடலும் முன்போல் தன்னூன் வளர்ந்திடவே பின்னும் அ·தே முயன்றதற்பின் தன்போல் ஔ¤ர்வச் சிரகம்பத் தலைவீழ்ந் துருவித் தழல்புக்கான்.	7 651	 புக்கு முன்னோன் ஈறாகிப் போந்த காலை யாங்கண்டு மிக்க மனத்தில் துயர்கொண்டு வெருவிப் புலம்பி எமதுயிரும்