'திருமகள் அனைய அத் தெய்வக் கற்பினாள் வெருவரச் செய்துள வெய்யவன் புயம் இருபதும், ஈர் - ஐந்து தலையும், நிற்க; உன் ஒரு கணைக்கு ஆற்றுமோ, உலகம் ஏழுமே? 13 'ஈண்டு நீ இருந்தருள்; ஏழொடு ஏழ் எனாப் பூண்ட பேர் உலகங்கள் வலியின் புக்கு, இடை தேண்டி, அவ் அரக்கனைத் திருகி, தேவியைக் காண்டி; யான் இவ் வழிக் கொணரும் கைப்பணி. 14