துருத்திக்கு அறுசுவை போடுகின் றார் துறந்தோர் தமக்கு  இருத்தி அமுதிடமாட்டார் அவரை இம்மாநிலத்தில்  இருத்திக்கொண்டு ஏன் இருந்தாய் இறைவா கச்சி ஏகம்பனே (16)  பொல்லா இருளகற்றும் கதிர் கூகையென் புண் கண்ணினுக்கு  அல்லா இருந்திடு மாறொக்கு மேஅறி வோ ருளத்தில்  வல்லார் அறிவார் அறியார் தமக்கு மயக்கங் கண்டாய்  எல்லாம் விழிமயக்கே இறைவா கச்சி ஏகம்பனே (17)  வாதுக்குச் சண்டைக்குப் போவார் வருவார் வழக் குரைப்பார் 