ஏலக் குழலி பரிசேலோர் எம்பாவாய்.  6.மானே நீ நென்னலை நாளை வந்துங்களை  நானே எழுப்புவன் என்றலும் நாணாமே  போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ  வானே நிலனே பிறவே அறிவரியான் தானேவந் தெம்மைத் தலையளித்து ஆட்கொண்டருளும்  வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்குன் வாய்திறவாய்  ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும் எமக்கும்