அசனியின் குழுவும், ஆழி ஏழும் ஒத்து ஆர்த்ததென்ன, விசையுறு முரசும், வேதத்து ஓதையும், விளி கொள் சங்கும், இசையுறு குரலும், ஏத்தின் அரவமும், எழுந்து பொங்கி, திசை உறச் சென்று, வானோர் அந்தரத்து ஒலியின் தீர்ந்த.	119-8 நம்பியும் பரதனோடு நந்தியம் பதியை நண்ணி, 'வெம்பிய எரியின் பாங்கர் விலக்குவென்' என்று விம்மும் கொம்பு இயல் மருங்குல் தெய்வக் கோசலை குளிர் பொன் பாதம் தம்பியரோடும் தாழ்ந்தான், தாமரைக் கண்ணீர் தாழ.	119-9