தகை உடைவாள் எனும் தயங்கு வெய்யவன் நகை இள வெயில் என, தொங்கல் நாற்றியே; 64 காசொடு கண் நிழல் கஞல, கைவினை ஏசறு கிம்புரி எயிறு வெண் நிலா வீசலின், மகரவாய் விளங்கும் வாள் முகம், ஆசையை ஒளிகளால் அளந்து காட்டவே; 65 'இனிப் பரந்து உலகினை அளப்பது எங்கு?' என, தனித்தனி தடுப்பன போலும் சால்பின;