மற்றுமொரு பேச்செடுத்தாள் அன்னம். அங்கே வண்டிவரும் ஓசையினைக் கேட்டு நைந்தாள்! ஒற்றைஎரு திழுத்துவந்த வண்டி விட்டே ஊன்றுகோல் துணையாகத் துறவி வந்தான். கற்றைமலர்க் குழலுடையாள் நீலி யோடு கைக்கூப்பி வரவேற்க, வாழ்த்துக் கூறி மற்றவரைப் புறம்போக்கி வேலன் காதில் வாய்மலரை ஒற்றிமலர்த் தேனைப் பெய்தாள்.   நீலியவள் விடைபெற்று வௌியிற் சென்றாள் நீளறையில் தனித்திருந்தாள் அன்னம்! அன்னாள் சேலின்விழி மகிழ்ச்சியினால் மின்னும்! வாயின்  செவ்விதழில்  குறுநகைப்புச் சிந்தும்! நல்ல வேலியிட்ட நன்செயிலே விதைத்த வித்தும் விளையுமென அவள்உள்ளம் கூத்த டிக்கும்! மேலும்அவன் அடிமையுளம் உடையான் அல்லன், மென்மலர்நான்! தும்பிஅவன்! எனவி யந்தாள்.