இரைத்து எழு கடலின் பொங்க, இமையவர் அலக்கணுற்றார்.	186-3 கரடியின் சேனையோடு கவிக் குலத் தானை எல்லாம் தரைப் பட, சரத்தின் மாரித் தசமுகன் சிறுவன்-சீறா, கரை அறு கவியின் சேனைத் தலைவர்கள், கனலின் பொங்கி, வரையொடு மரமும் கல்லும் வாங்கினர், விரைவின் வந்தார்.	186-4 வானரத் தலைவர் பொங்கி வருதலும், அரக்கன் மைந்தன், போன திக்கு அறிவுறாமல், பொழிந்திடும் பகழிதன்னால் ஆனவர் உடலம் முற்றும் அழித்தனன்; குருதி பொங்க,