தன் தோள் வலியால் தகை மால் வரை சாலும் வாலி, குன்றூடு வந்து உற்றனன் - கோள் அவுணன் குறித்த வன் தூணிடைத் தோன்றிட மா நரசிங்கம் என்ன. 38 ஆர்க்கின்ற பின்னோன் தனை நோக்கினன்; தானும் ஆர்த்தான்; வேர்க்கின்ற வானத்து உரும் ஏறு வெறித்து வீழப் போர்க்கின்றது, எல்லா உலகும் பொதிர்வுற்ற பூசல் - கார்க் குன்றம் அன்னான் நிலம் தாவிய கால் இது என்ன. 39 இருவரையும் கண்ட இராமன் வியந்து இளவலுக்குக் கூறுதல்