பரையுயிரில் யானெனதொன் றறநின்ற தடியாம்  பார்ப்பிடமெங் குஞ்சிவமாய்த் தோன்றலது முகமாம் உரையிறந்த சுகமதுவே முடியாகு மென்றங் குண்மையினை மிகத்தெளிந்து பொருள்வேறொன் றின்றித் தரைமுதலிற் போகாது நிலையினில் நில்லாது தற்பரையி னின்றழுந்தா தற்புதத்தினி னாகுந் தெரிவரிய பரமானந் தத்திற் சேர்தல் சிவனுண்மைத் தெரிசனமாய்ச் செப்பும் நூலே.