நடுகல் மழவர் மணி கட்டிய கடிகை வேலைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு ஆனிரைகளை மீட்டுவருவர். அப்போது வில்லெய்து வீழ்த்தப்பட்டால் அந்த மறவனுக்கு நடுகல் நிறுத்தி வழிபடுவர். சுற்றிலும் கல் அடுக்கி அதனைப் பதுக்கை ஆக்குவர். இந்த நடுகற்களுக்கு 'வல்லாண் பதுக்கைக் கடவுள்' என்று பெயர். நடுகல்லோடு சேர்த்து மயிற்பீலிகளைக் கட்டுவர். உடுக்கு அடிப்பர். தோப்பி என்னும் கள் வைத்துப் படைப்பர். உயிரினங்களைப் பலியிடுவர். இந்தப் பதுக்கைக் கோயில்கள் வழிப்பாதைகள் கூடுமிடத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். இப்படிப்பட்ட நடுகல் நெய்வத்தைத் தாய் வழிபட்டாள். வரலாறு பெண்ணை ஆற்றங்கரையில் உள்ள கோவல் (=கோவலூர், திருக்கோயிலூர்) அரசன் காரி. இந்தப் பெண்ணையாற்று மணல் படிவு போல் சென்ற தலைவியின் கூந்தல் இருந்ததாம். பாடல்:36 (பகுவாய்) பகுவாய் வராஅல் பல்வரி இரும்போத்துக் கொடுவாய் இரும்பின் கோள்இரை துற்றி, ஆம்பல் மெல்லடை கிழியக் குவளைக்