கருதரிய கடலாடை யுலகுபல வண்டங் கருப்பமாய்ப் பெற்றகன்னி  கணபதியை யருகழைத்து அகமகிழ்வு கொண்டனள் களிப்புடனுமைக் காக்கவே.(2) அம்பிகை யரன்தன்னை நோக்கியுன் னாபரண மரவமென உமையைநோக்கி அரியரவ சயனத்தை யரவுருவ மானத்தை அறியாய்கொல் சிறிதுமென்ன நம்பிமனை தொறுமிரந் துணுமாண்டி நீயென்ன நான்றாத னறிவேனென நவையுறும் பொய்புகன்றீ ரெனப்பாரத நடந்ததே கரியாமென வெம்பியொருவன் பிரம்பால் அடித்தானென விளங்கிழை யொருத்தி தாம்பால் வீசினதுசொல் லென்ன வெண்ணாயிரம் பெண்கள் மிகுகற்பை நீக்கினையெனப் 