இடைச்சுரத்து இறுத்த, மள்ள ! விளர்த்த வளையில் வறுங்கை ஓச்சிக் கிளையுள், ‘இன்னன் ஆயினன், இளையோன்’ என்று, நின்னுரை செல்லும் ஆயின்,’ மற்று முன்ஊர்ப் பழுனிய கோளி ஆலத்துப், புள்ளார் யாணர்த் தற்றே’ என் மகன் வளனும் செம்மலும் எமக்கு’ என , நாளும் ஆனாது புகழும் அன்னை