'நன்று போதி; நாம் எழுக!' எனும் அரக்கனை நணுகி, 'ஒன்று கேள், இனம் உறுதி' என்று, அன்பினன், ஒழியான், துன்று தாரவன், பின்னரும், இனையன சொன்னான்:	110 'தன்னின் முன்னிய பொருள் இலா ஒரு தனித் தலைவன், அன்ன மானுடன் ஆகி வந்து, அவதரித்து அமைந்தான், சொன்ன நம்பொருட்டு, உம்பர்தம் சூழ்ச்சியின் துணிவால்; இன்னம் ஏகுதி போலும்' என்று அடி தொழுது இரந்தான்.	111 இராவணன் மறுமொழி