கோடை துரத்திடநான் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தேன்.   பட்டுவிரித்த பசும்புல்லின் ஆசனமும் தொட்டுமெது வாய்வருடத் தோய்தென்றல் தோழியும் போந்து விசிறஒரு புன்னைப் பணிப்பெண்ணும் சாந்து மகரந்தம் சாரும் நறுமலர்த்தேன், தீங்கனிகள், சங்கீதம் ஆன திருவெல்லாம் ஆங்கு நிறைந்திருக்கும் ஆலின்நெடு மாளிகையில்! கொட்டும் அனற்கோடைக் கொடும்பகைமை வெற்றிபெற்றுப்