துனி உறு புலவியைக் காதல், சூழ் சுடர் பனி என, துடைத்தலும் பதைக்கும் சிந்தையாள், புனை இழை ஒரு மயில், பொய் உறங்குவாள், கனவு எனும் நலத்தினால், கணவற் புல்லினாள். 64 வட்ட வாள் முகத்து ஒரு மயிலும், மன்னனும், கிட்டிய போது, உடல் கிடைக்கப் புல்லினார்; - விட்டிலர்; கங்குலின் விடிவு கண்டிலர்; - ஒட்டிய உடல் பிரிப்பு உணர்கிலாமையால். 65