போர் உளதனையும் வென்று, புகழ் உளதனையும் உள்ளாய்! 	56 'தெள்ள அருங் காலகேயர் சிரத்தொடும், திசைக்கண் யானை வெள்ளிய மருப்புச் சிந்த வீசிய விசயத்து ஒள் வாள், வள்ளி அம் மருங்குல், செவ் வாய், மாதர்மேல் வைத்த போது, கொள்ளுமே ஆவி தானே, நாணத்தால் குறைவது அல்லால்?	57 'மங்கையை, குலத்துளாளை, தவத்தியை, முனிந்து, வாளால் சங்கை ஒன்று இன்றிக் கொன்றால், "குலத்துக்கே தக்கான்" என்று, கங்கை அம் சென்னியானும், கண்ணனும், கமலத்தோனும்,