இடைபிங்கலையின் இயல்பறிய மாட்டாமல்  தடையுடனே நானும் தயங்கினேன் பூரணமே (10) ஊனுக்குள் நீ நின்று உலாவினதைக் காணாமல்  நான் என்றிருந்து நலன் அழிந்தேன் பூரணமே (11)  மெய் வாழ்வை நம்பி விரும்பி மிக வாழாமல்  பொய் வாழ்வை நம்பிப் புலம்பினேன் பூரணமே (12)  பெண்டுபிள்ளை தந்தை தாய் பிறவியுடன் சுற்றம் இவை  உண்டென்று நம்பி உடல் அழிந்தேன் பூரணமே (13) 