கீதையில் உபதேசிக்கிற கொள்கை. பெண்டு பிள்ளைகளையும் சுற்றத்தாரையும் இனத்தாரையும் நாட்டாரையும் துறந்து செல்பவன் கடவுளுடையய இயற்கை விதிகளைத் துறந்து செல்கிறான். ஜன சமூக வாழ்க்கையைத் துறந்து செல்வோன் வலிமையில்லாமையால் அங்ஙனம் செய்கிறான். குடும்பத்தை விடுவோன் கடவுளைத் துறக்க முயற்சி பண்ணுகிறான். துறவிகளுக்குள்ளே பட்டினத்துப் பிள்ளை சிறந்தவரென்று தாயுமானவர் பாடியுள்ளார். அந்தப் பட்டினத்துப் பிள்ளை என்ன சொல்லுகிறார்? "அறந்தா னியற்றும் அவனிலுங் கோடியதிக மில்லந் துறந்தான் அவனிற் சதகோடி யுள்ளத் துறையுடையான் மறந்தா னறக் கற்றறிவோ டிருந்திரு வாதனையற் நிறந்தான் பெருமையை என் சொல்லுவேன் கச்சியே கம்பனே"