மொய் வித்தகன் தடந் தோளினும் நுதற் சூட்டினும் மூழ்க,	161 வெய்யோன் மகன் முதல் ஆகிய விறலோர், மிகு திறலோர், கை ஓய்வு இலர், மலை மாரியின் நிருதக் கடல் கடப்பார், 'உய்யார்' என, வடி வாளிகள் சத கோடிகள் உய்த்தான்; செய்யோன் அயல் தனி நின்ற தன் சிறு தாதையைச் செறுத்தான்	162 வீடணனை இந்திரசித்து சினத்தால் இகழ்ந்து பேசுதல் 'முரண் தடந் தண்டும் ஏந்தி, மனிதரை முறையைக் குன்றிப் பிரட்டரின் புகழ்ந்து, பேதை அடியரின் தொழுது, பின் சென்று,