ஈயறி யாதசெந் தேனுமண் டோமறை யெப்பொழுது மாயறி வாரெணுஞ் சோழீசர் மல்லை அணிவரையில் நீயறி யாவகை போவதெவ் வாறிந்த நேரிழையே பூத்தரு புணர்ச்சியால் அறத்தொடு நிற்றல்: அறத்தொடு நிற்றல் என்பது களவை வெளிப்படுத்தி நிற்றல். ஊண்மை கூறுதல். கற்பின்றலை நிற்ல், தக்கதைச் சொல்லி நிற்றல் என்னும் பொருளில் வருவது. தலைவி தன்னுடைய இளமைப் பருவத்தில் தலைவன் தன் கையிற் பொருந்தும்படி பூமாலை யொன்றைத் தந்தனன். அதுமுதல் தலைவி தலைவனை நினைந்து வருந்திக் கொண்டிருந்தாள் என்பதன் வழியாகப் பாங்கி செவிலிக்குக் களவை வெளிப்படுத்துதல். பெருந்திசை நான்கும் புகழ்மல்லை வாழ்வு பெருகநன்றாய் இருந்தருள் காரணர் சோழீச லிங்கர் இருஞ்சிலம்பில் பொரு¦நதிய மாலைப் பொழுதொரு வேந்தெம் புனத்தில்வந்து