அரவின் பொறியும் அணங்கும் புணர்ந்த  உரவு வில் மேல் அசைத்த கையை, ஓராங்கு  நிரை வளை முன்கை என் தோழியை நோக்கிப்,  படி கிளி பாயும் பசும் குரல் ஏனல்  கடிதல் மறப்பித்தாய் ஆயின், இனி நீ  நெடிது உள்ளல் ஓம்புதல் வேண்டும்; இவளே  பல் கோள் பலவின் பயிர்ப்பு உறு தீம் கனி  அல்கு அறைக் கொண்டு ஊண் அமலைச் சிறுகுடி 