தோபியா புறப்படுமுன் தம் தந்தையையுயம் தாயையும் முத்தமிட்டார்.  அப்போது தோபித்து அவரிடம், "நலமே சென்று வா" என்றார்.  18 ஆனால், அவருடைய தாய் அழுதுகொண்டே தோபித்திடம்,  "ஏன் என் குழந்தையை அனுப்பினீர்?  அவன் நமக்கு ஊன்றுகோலும் உறுதுணையும் அல்லவா?  19 பணமா பெரிது? நம் குழந்தை அதைவிட மதிப்பு வாய்ந்தவன் அல்லவா?  20 ஆண்டவர் நமக்கு அருளிய வாழ்வே நமக்குப் போதுமே!" என்றார்.  21 தோபித்து அவரிடம், "கவலை வேண்டாம். 