என்ப பலவும் எடுத்து இயம்பி, இமையாதோரும் இடர் உழந்தார்; அன்பு மிகுதியால், ஐயன் ஆவி உள்ளே அடங்கினான், துன்ப மனிதர் கருமமே புரிய முன்பு துணிந்தமையால்; புன்கண் நிருதர் பெருந் தூதர் போனார், அரக்கனிடம் புக்கார்.	226 'என் வந்தது, நீர்?' என்று அரக்கர்க்கு இறைவன் இயம்ப, 'எறி செருவில், நின் மைந்தன் தன் நெடுஞ் சரத்தால், துணைவர் எல்லாம் நிலம்சேர, பின்வந்தவனும் முன் மடிந்த பிழையை நோக்கி, பெருந் துயரால், முன்வந்தவனும் முடிந்தான்; உன் பகை போய் முடிந்தது' என மொழிந்தார். 227