பரத்தையோடு வாழ்ந்தவன் இல்லம் மீண்டான். தலைவி ஊடினாள். தலைவன் ஏதேதோ சொல்லி உணர்த்திப் பார்த்தான். அவளது ஊடல் தணிந்தபாடில்லை. 'இவள் யார்? என்ன உறவினள்' என்று சொல்லிக்கொண்டு வதங்குகிறான். வழக்கம் மௌவல் என்பது மரமல்லிகைப் பூ. இதன் மொட்டுகள் இரவு விடியும்போது பூக்கும். மகளிர் அதனைத் தலையில் அணிந்துகொள்வர். வரலாறு எவ்வி என்பவன் பாணர்களைப் பேணும் சிறந்த வள்ளல். அவன் இறந்தபோது பாணர் மகளிர் பூச்சூடாமல் இருந்து தம் இரங்கலைத் தெரிவித்தனர். மனைவியை அடையமுடியாத கணவன் நெஞ்சம் எவ்வியை இழந்த பாணர் நெஞ்சம் போலக் கலங்கிற்றாம். பாடல்: 20 (அருளுமன்பு) பாலை - தலைவி கூற்று அருளு மன்பு நீ்க்கித் துணைதுறந்து