இவ்விதந்தன் மெய்விளங்க இருந்தமகள் எழுந்தே,  யிருடிபதந் தலைவணங்கி யிம்மொழியங் கியம்பும்:  “தெய்வமொடு நீவசிக்குந் திருக்கோயில் புகுந்த,  தீவினையேன் செய்தபிழை செமித்தருள்வை முனியே!  (29) மண்ணுலகிற் காவிரிப்பூ மாநகரிற் செல்வ,  வணிககுல திலகமென வாழ்வளொரு மங்கை. எண்ணரிய குணமுடையள், இவள்வயிற் றிலுதித்தோர்,  இருமகளி ரொருபுருட ரென்னஅவர் மூவர்.  (30)