ஆசைகளையும் கனவுகளையும், பாழுக்கும் பொய்மைக்கும் பறி கொடுத்த முருகாயி வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்துக் கொண்டு புரண்டு புரண்டு அழுதாள்.  எத்தனையோ சோகங்களின் திரடுகள் கரடு தட்டி மேடிட்டுப்போன அந்த மயான பூமியில் தனது பங்கிற்காக அந்தத் தாய் ஒப்பாரி வைத்து அழுதாள்.  வேப்ப மரத்தடியில், கட்டித் தொங்கும் வெறும் தூளியினருக முற்றும் பகுப்பு:ஜெயகாந்தன் சிறுகதைகள் எசாயா (The Book of Isaiah) அதிகாரங்கள் 37 முதல் 38 வரை அதிகாரம் 37