விட்டவர்பால் சென்றுநீ மிதிபடுவாய் என்நஞ்சே 1293 நெஞ்சினிக்கப் பேசிவிட்டு நீங்கியவர் சென்றுவிட்டார் தஞ்சமவர் தானென்றே சார்கின்றாய் என்நெஞ்சே 1294 அவரில்லை என்றழுத அக்கண்கள் அவரணைக்க அவர்பிரிவை நினைத்துக்கொண் டழுகிறதே பெருந்தொல்லை 1295 தன்னந்தனி யாயிருந்தால் சப்பியென துள்ளத்தைத் தின்னுவத னாலேநான் திணறுகிறேன் என்நெஞ்சே 1296 மறந்துவிட்டேன் வெட்கத்தை மறக்கவில்லை அவருருவம்