ஆவியுங் காயமும்போ லன்னத்தில் நின்றதைத்தான் பாவி யறிந்துமனம் பற்றிநிற்ப தெக்காலம்	168 ஊமைக்கனாக் கண்டுரைக்க வூறிய லின்பமதை நாமறிந்து கொள்வதற்கு நாள்வருவ தெக்காலம்	169 சாகாச் சிவனடியே தப்பாதா ரெப்போதும் போகா ருடல்கண்டு போவரென்ப தெக்காலம்	170 காட்டுமருள் ஞானக் கடலிலின்பக் கப்பல்விட்டு மூட்டுகரு ணைக்கடலில் மூழ்குவது மெக்காலம்	171