தவவுரு வாய்வரு தனிமுதற் சுடரே?  (பா-14) சுந்தரமுனிவர் (சீவகனை நோக்கி) குழவிப் பருவம் நழுவுங் காலை களிமிகு கன்னிய ருளமும் வாக்கும் புளியம் பழமுந் தோடும் போலாம். காதல் வெள்ளங் கதித்துப் பரந்து  (170) மாத ருள்ளம் வாக்கெனும் நீண்ட இருகரை புரண்டு பெருமூச் செறியில்,