பசிபோக்கிப் பகுத்துண்க 227 பதுக்கினால் செல்வம்போம் 228 பசிக்கென்று பதுக்காதே 229 பாத்துண்ணார் சாதல்மேல் 230 24 புகழ் உயிருக்(கு) ஆம் ஊதியம்தான் உவந்(து)ஈதல் 231 இரப்பவர்க்கும் அயராமல் அளித்திடுவார் அவர்மேலே புகழ்நிற்கும் 232 மயலின்றி உலகத்தில் மலர்வ(து)எது புகழ்அல்லால் 233 இயல்பாகப் புகழ்வந்தால் எவ்வுலகும் போற்றிடுமே 234 சுட்டாலும் சங்குநிறம் தொலையாது புகழ் அற்றாம் 235