(ஆசிரியப்பாவின் தொடர்ச்சி) மனோன்மணி வாணி! மங்காய்! பாடிய பாட்டும் வீணையின் இசையும் விளங்குநின் குரலும் தேனினும் இனியவாய்ச் சேர்ந்தொரு வழிபடர்ந்து  (40) ஊனையும் உயிரையும் உருக்கும் ஆ!ஆ! (இருவரும் சற்று மௌனமாய் இருக்க) உனதுகா தலனெங் குளனோ? உணர்வைகொல்? வாணி எனது சிந்தையில் இருந்தனர், மாறார்.