மாடுண்டு கன்றுண்டு மக்களுண்டு என்று மகிழ்வதெல்லாம்  கேடுண்டு எனும்படி கேட்டுவிட்டோம் இனிக் கேள்மனமே  ஓடுண்டு கந்தையுண் டுள்ளே யெழுத் தைந்தும் ஓதவுண்டு  தோடுண்ட கண்டன் அடியார் நமக்குத் துணையு முண்டே (18)  மாத்தா னவத்தையும் மாயா புரியின் மயக்கத்தையும்  நீத்தார் தமக்கொரு நிட்டை யுண்டோ நித்தன் அன்பு கொண்டு  வேர்த்தால் குளித்துப் பசித்தால் புசித்து விழி துயின்று பார்த்தால் உலகத் தவர்போல் இருப்பர் பற்று அற்றவரே (19) 