சுண்ணம் முடைந்து சுரமஞசரி சோர்ந்து தோழி வண்ணந் நெடுங்கட் குணமாலையை வைது மாறிப் புண்மேற் புடையி்ற் புகைந்தாணுரு வியாது நோக்கான் கண்ணோக் குடைந்து கடிமாட மடைந்த வாறும் (14) பொன்றுஞ்சு பொன்றுஞ்சு மார்பன் புனலாட்டிடைப் புன்க ணெய்தி நின்றெஞ்சு கின்ற ஞமலிக்கமிர் தீந்த வாறும் அன்றைப் பகலே குணமாலையை யச்சு றுத்த