என்னா நின்ற மும்மையினோர் இருக்கை தோறும் அளித்தவற்றுட் பொன்னாட் டிருந்த நதிதன்னைப் புந்தி மீதில் உன்னினனே.	10 654	 மாயோன் தன்பால் முற்கொண்ட வலிசேர் தண்ட மேந்திவரு தூயோன் உன்ன அக்கங்கை துண்ணென் றுணர்ந்து துளங்கி விண்ணோர் ஆயோர் எவரும் வெருக்கொள்ள அளப்பில் முகங்கொண் டார்த்தெழுந்து சேயோ ரெல்லாம் அணித்தாகத் திசையோர் அஞ்சச் சென்றதுவே.	11 655	 மேலா கியவிண் ணுலகனைத்தும் விரைவிற் கடந்து மேதினியின் பாலாய் எங்கள் பிரான்பதங்கள் பணிந்து பணியாற் படர்செந்தீ