கருத்தே முடிப்பக் காண்டி, அஃதோ! மணங்கமழ் கோதையர் வந்தனர், அணங்குறல் பொன்னிகர் சுணங்கார் அணங்கே!  (பா-23) (செவிலியும் தோழிப்பெண்களும் வர) செவிலி தாயே வந்துபார் நீயே வளர்த்த   (140) முல்லையு நறுமுகை முகிழ்த்தது. வல்லை காதலிற் கவிழ்வை போலும்! போதுநீத் தெம்மனை புகுந்தநற் றிருவே!  (பா-24)