மணம் நயந்தனன், அம் மலை கிழவோற்கே. பாடல் 42 (மறம் கொள்) மறம் கொள் இரும் புலித் தொல் முரண் தொலைத்த  முறம் செவி வாரணம் முன் குளகு அருந்திக்  கறங்கு வெள் அருவி ஓலின் துஞ்சும்  பிறங்கு இரும் சோலை நல் மலை நாடன்  மறந்தான்; மறக்க; இனி, எல்லா! நமக்குச்  சிறந்தமை நாம் நற்கு அறிந்தனம்; ஆயின், அவன் திறம் 