காணப் பெற்றோம் இரண்டு கண்ணாரக் கண்டன்பு பூணப் பெற்றோ மனமே போதாதோ- சேணிற் புரம்புரம் புரிந்திடும் புரந்தரன் பதந்தரும் பரம்பரந் தருஞ் சிதம்பரம். கண்டேன் சிதம்பரத்தைக் கண்குளிர மெய்ஞ்ஞானங் கொண்டேன் சிவாயவென்று கும்பிட்டேன்- வண்டேகேள் நீண்ட செம்பொற் காண்டகும் விற்பூண்ட  செங்கைப் பாண்டரங்கா தாண்டவன்றட் பூஞ்சதங்கைத் தாள்.