கூவுமாக் குக்கு டங்கள் கூப்பிடு காட்டில் காட்டில் சம்பு  மேவியே நீயும் அந்த மெய்யறிவு அறிந்தாய் ஆனால்  மூவர் கோன் நாகை நாதர் முன்வந்து நிற்பர் நெஞ்சே வஞ்சியர் மீதில் ஆசை வைத்து இந்த வைய மீதில்  சங்கை இல்லாத துன்பச் சாகரம் தனிலே வீழ்ந்தாய்  நங்கைமேல் வைத்த பாசம் நாயன்மேல் வைத்து நீயும்  செங்கையால் நாகை நாதர் சீர்பதம் தொழுவாய் நெஞ்சே  அன்றிலும் பேடும் போல அடிமையும் குருவும் கூடிக் 