குறங்கு அறுத்திடுவான் போல், கூர் நுதி மடுத்து, அதன்  நிறம் சாடி முரண் தீர்ந்த நீள் மருப்பு எழில் யானை,  மல்லரை மறம் சாய்த்த மால் போல், தன் கிளை நாப்பண்,  கல் உயர் நனம் சாரல், கலந்து இயலும் நாட! கேள்;  தாமரைக் கண்ணியைத், தண் நறும் சாந்தினை,  நேர் இதழ்க் கோதையாள் செய் குறி நீ வரின்,  'மணம் கமழ் நாற்றத்த மலை நின்று பலி பெறூஉம்  அணங்கு' என அஞ்சுவர், சிறுகுடியோரே; 