புரவலன் கிளைஞர் புரிசையைக் கேட்கினும் வெருளுவர், வெல்லார். ஆயினும்-- முழுதும் நம்மையே தொழும்வகை யிலையோ? கருவியுங் காலமும் அறியில் அரியதென்? ஆ!ஆ! அயர்த்தோம் அயர்த்தோம்! மயக்கம் மனோன்மணி கொண்டதை முற்றும் அயர்த்தோம்! ஆ!ஆ! ஆயிழை யொருவனைக் கண்டு காமங் கொண்டவ ளல்லள்;   (20)