தெளிவிருக்கும் பேச்சிலெல்லாம் சிரிப்பி ருக்கும்! செழும்ஊரார் அறியாமல் வரவும் கொல்லை வெளியிருக்கும்! வரமாட்டாள்; என் விழிக்கு விருந்தளிக்கும் எண்ணந்தான் அவளுக் கில்லை. பொறையிருக்கும் அவளிடத்தில்! கொல்லை தன்னில் பூம்பாகற் கொடிதனது சுருட்கை யூன்றி உறைகூறை மேற்படர்ந்து சென்றிட் டாலும் ஒருதொடர்பும் கூறையிடம் கொள்ளாமை போல்