அணி வனப்பு இழந்த தன் அணை மென் தோள் அல்லாக்கால்;	 இன்று இவ் ஊர் அலர் தூற்ற, எய்யாய், நீ துறத்தலின்,	 நின்ற தன் எவ்வ நோய் என்னையும் மறைத்தாள் மன் -	 வென்ற வேல் நுதி ஏய்க்கும் விறல் நலன் இழந்து, இனி,	 நின்று நீர் உகக் கலுழும் நெடும் பெரும் கண் அல்லாக்கால்;  அதனால்;	 பிரிவு இல்லாய் போல, நீ தெய்வத்தின் தெளித்தக் கால்,  அரிது என்னாள், துணிந்தவள் ஆய் நலம் பெயர்தரப், 