எதிர்கொள்ளும் ஞாலம், துயில் ஆராது ஆங்கண்  முதிர்பு என் மேல் முற்றிய வெந்நோய் உரைப்பின்  கதிர்கள் மழுங்கி, மதியும் அதிர்வது போல்	 ஓடிச் சுழல்வது மன்.	 பேர் ஊர் மறுகில் பெரும் துயில் சான்றீரே!	 நீரைச் செறுத்து, நிறைவுற ஓம்புமின்;	 கார் தலைக்கொண்டு பொழியினும், தீர்வது	 போலாது, என் மெய் கனலும் நோய்.	