அல்வழி வந்துநம் மல்ல றீர நண்ணத் தந்தது நன்றா கியரெனக் கண்ணிற் கண்டவன் புண்ணியம் புகல்நரும் ஓங்கிய பெருங்கலந் தருக்கிய வுதயணன் தேங்கமழ் கோதையென் றிருநுதன் மாதரை     75 வேண்டியுங் கொள்ளான் வேட்டனென் கொடுப்பிற் குலத்திற் சிறியவன் பிரச்சோ தனனென நிலத்தின் வாழ்ந ரிகழ்ச்சி யஞ்சி