மாயோன் என்று உட்கிற்று, என் நெஞ்சு!	 ஆங்கு, இரும் புலித் தொழுதியும் பெரும் களிற்று இனமும்	 மாறு மாறு உழக்கியாங்கு உழக்கிப், பொதுவரும்  ஏறு கொண்டு, ஒருங்கு தொழூஉ விட்டனர்- விட்டாங்கே	 மயில் எருத்து உறழ் அணி மணி நிலத்துப் பிறழப்-  பயில் இதழ் மலர் உண் கண்	 மாதர் மகளிரும் மைந்தரும் மைந்து உற்றுத்	 தாது எரு மன்றத்து அயர்வர், தழூஉ.	