பேய்க்கடி மைப்பட் டிருந்த நரர்கள் பிழைக்கமரித் தாய்க்கு மகவெனத் தோன்றிப் பல்துன்பந் தாங்கியுயிர் மாய்க்கு முனக்குக்கைம் மாறுமுண் டோசுரர் மன்னவனே. பாடல்: 14 (நீயே நீயே பரிசுத்த னானேய சுத்த நிறைபுழுவாம்  நாயே னடியவ னீயேயென் னாண்டவ னன்றிகெட்ட தீயேனை யோர்பொரு ளாக மதித்துச் செகத்தினில்வந் தாயேயென் னாற்றந்தை தாயே யுனக்கென்ன சாதகமே. (14)