தான் என்று நீ இருந்ததனை அறிவது எக்காலம் (118)  என் மயமாய்க் கண்டதெல்லாம் எண்ணி எண்ணிப் பார்த்தபின்பு  தன் மயமாய்க் கொண்டதிலே சார்ந்து நிற்பது எக்காலம் (119)  ஒளியில் ஒளியாம் உருப்பிறந்த வாறது போல்  வெளியில் வெளியான விதம் அறிவது எக்காலம் (120) ஒளிஇட்ட மெய்ப்பொருளை உள் வழியிலே அடைத்து  வெளியிட்டுச் சாத்திவைத்து வீடு உறுவது எக்காலம் (121)  காந்தம் வலித்து இரும்பைக் கரத்திழுத்துக் கொண்டது போல் 