பெருந்தகைமை உடையம்யாம் விடுமோலை வெங்கணூர்ப் பிடாரிகாண்க இரும்புவியில் ஒருமுறுங்கைக் கொம்பொடியாமற் காத்திங் கிருக்குநீநம் முருங்கை தனை வேறோடும் களைந்தனை யென்றாலுனக்கு மறைநன்றாமோ. (11) முன்னமொரு தமிழ்ப்புலவன் தனையுண்டு கண்டசுவை முதிர்ச்சியாலே தன்னியலை  முழுதுமுரைத் தமையா முன்னினைக் கவர்ந்து தடங்காளத்தி மன்னவன் உண்டானெனது மாதவத்தின் வலிதீர மண்ணின்மீதே என்னுடன் வந்தவதரித்த விளங்கருணைப் பிரகாசனென்னுங் கோவே. (12) நாணியென்பதை நாரியென் றுரைத்திடு நசையால்