பன்னுறு பூத வௌ¢ளம் படர்ந்திடக் குமரன் போந்தான் முன்னுறு தூசி நந்தம் முதுநகர் அலைத்த தென்றார்.	28 1357	 என்றலும் வடவைத் தீயில் இழுதெனும் அளக்கர் வீழத் துன்றிய எழுச்சி மானத் துண்ணெனச் செற்றந் தூண்டே மின்றிகழ் அரிமான் ஏற்று வியன்றவி சிருக்கை நீங்கிக் குன்றுறழ் மகுடம் அண்ட கோளகை தொடவெ ழுந்தான்.	29 1358	 எழுந்ததுதன் மருங்கு நின்ற ஒற்றை நோக்கி இந்தச் செழுந்திரு நகர்மேல் வந்த சேனையை முளிபுற் கானில்