கொள்வென், நின் உயிரும்; என்னை அறிந்திலை-குறைந்தநாளோய்!' 145 ஈது உரைத்து, அழன்று பொங்கி, எரி கதிர் வாளை நோக்கி, 'தீது உயிர்க்கு இழைக்கும் நாளும் திங்கள் ஓர் இரண்டில் தேய்ந்தது; ஆதலின், பின்னை, நீயே அறிந்தவாறு அறிதி' என்னா, போது அரிக் கண்ணினாளை அகத்து வைத்து, உரப்பிப் போனான். 146 தீய அரக்கிமார்கள் சீதையை அதட்டுதல் போயினன் அரக்கன்; பின்னை, பொங்கு அரா நுங்கிக் கான்ற தூய வெண் மதியம் ஒத்த தோகையைத் தொடர்ந்து சுற்றி,