'வந்தீர் அடிகள்! நும் மலர் அடி தொழுதேன்  எம் தம் அடிகள்! எம் உரை கேண்மோ  அழுக்கு உடை யாக்கையில் புகுந்த நும் உயிர்  புழுக்கறைப் பட்டோர் போன்று உளம் வருந்தாது  இம்மையும் மறுமையும் இறுதி இல் இன்பமும்  தன் வயின் தரூஉம் என் தலைமகன் உரைத்தது  கொலையும் உண்டோ கொழு மடல் தெங்கின்  விளை பூந் தேறலில் மெய்த் தவத்தீரே! 