கொல்வதும் அடுக்கும்' என்று மனத்தின் ஓர் ஐயம் கொண்டான்	60 சீத நீர் முகத்தின் அப்பி, சேவகன் மேனி தீண்டி, போதம் வந்து எய்தற்பால யாவையும் புரிந்து, பொன் பூம் பாதமும் கையும் மெய்யும் பற்றினன் வருடலோடும், வேதமும் காணா வள்ளல் விழித்தனன், கண்ணை மெல்ல.	61 இலக்குவனின் தேறுதல் மொழி 'ஊற்று வார் கண்ணீரோடும் உள் அழிந்து, உற்றது எண்ணி, ஆற்றுவான் அல்லன் ஆகி, அயர்கின்றான் எனினும், ஐயன்,