அப்பொழுது ஒட்டக்கூத்தர், ‘நாம் ஆயுள்வரையில் தலைகீழாகத் தவஞ்செய்தாலும் நமக்குப் புகழேந்தியைப் போலப் பாடும் சக்தி வரமாட்டாது! நம்முடைய வல்லமை இவ்வளவிலிருந்தும், சும்மா அவரை வாய்மிரட்டு மிரட்டி வருகிறோம்! இதனால் நமக்கென்ன மகிமை உண்டாகப் போகிறது!’ என்று சலிப்புற்று, அந்த விசனத்தினால் ஊக்கமிழந்து, உறக்கம் பிடித்துப் போஜனம் பண்ணாமற் கட்டிலின்மேற் படுத்துக் கொண்டிருந்தார். அத்தருணத்தில் அவர் மனைவி வந்து அவரைச் சாப்பிட எழுந்திருக்கச் சொல்லி எழுப்பினாள். அவர், ‘சாதம் சாப்பிடாமற் போனாற் போகிறது; கொஞ்சம் பாலும் சர்க்கரையுமாவது கொண்டு வருகிறேன்; சாப்பிடுங்கள்,’ என்றாள். அதற்கவர், ‘போடி பைத்தியக்காரி! நீ பாலல்ல தேனல்ல, சீனியல்ல, அந்தப் புகழேந்திப் புலவர் பாடிய நளவெண்பா வின், -எனவும், -எனவும், -எனவும், மற்றும் பலவகையாகவும் சொல்லப்படும் கவிகளில் நாலைந்தைப் பிழிந்துதான் வார்த்தாலும், நான் சாப்பிடமாட்டேன்,’ என்றார். அந்தச் சொல்லைப் புகழேந்தியார் கேட்டு, ‘இஃதென்னை புதுமை! இவர் சுபாவமே, ‘உண்ணவா என்றாற் குத்த வருகிறது, இவருக்கும் நமக்கும் எப்பொழுதும் ஏழு பொருத்தம்; நம்முடைய பாடலோ, இவர் செவிக்கு நாராசம்போல இருக்கிறது! ‘கன்னானுக்கும் குயவனுக்கும் ஜென்மப் பகை’ என்பது போல, நாளது வரையில் நமக்கிவர் ஜன்மப் பகையாளியாய் ஏற்பட்டு, நாம் பாடிய நளவெண்பாவின்மேல், நிர்த்தாட்சணியமாய்ப் பல பெயரும் அறியப் பகிரங்கமாகக் குற்றம் கூறிவந்து இப்பொழுது அந்தரங்கத்தில் அதை வியந்து சிறப்பிக்கின்றாரே! இது யதார்த்தமாயிருக்குமா! நாமிவ்விடத்தில் வந்து ஒளிந்திருக்கிற அரவம் தெரிந்து நம்மைப் பரிகாசந்தான் பண்ணுகிறாரோ!’ என்று சந்தேகித்துக் கொண்டிருக்குமளவில், ஒட்டக்கூத்தர் பெண்சாதி மறுபடி வந்து அவரை, ‘இராப்பட்டினியிருப்பானேன்? உடம்பு சூடுகொண்டு போகாதா? நாளைக்கும் விரத தினமாயிருக்கிறதே!  அதிகமாக வேண்டுவதில்லை; ஏதாவது உங்களுக்கு இஷ்டமாயிருக்கிற சிற்றுண்டியில் ஒரு கொட்டைப்பாக்களவானாலும் பக்ஷிக்கலாகாதா? எழுந்திருங்கள்,’ என்றாள். அதற்குமவர் முன்சொன்னபடியே சொல்லி, ‘யுகமுடியுமளவு மழை பெய்தாலும் ஒட்டாங்கிளிஞ்சல் கரையுமா?’ அடி, நீ என்ன சொன்னாலும் எனக்குச் சமாதானமாயிருக்கவில்லை. ஏன் என்னைத் தொந்தரவு செய்கிறாய்?’ என்றார். அதைப் புகழேந்திப் புலவர் செவிகுளிரக் கேட்டு, ‘இவர் சொல்லுகிறது அபத்தமன்று; மெய்தான்! நம்முடைய பாடலை, வாயினாலே மாத்திரம் அவமதிப்பாய்ப் பேசினதே ஒழிய மனத்திலே அப்படி நினைக்கவில்லை; சிறப்பாகவே மதித்துக் கொண்டிருக்கிறார். இது தெரியாமல், நாம் அநியாயமாய் இவர் தலைமேலே கல்லைப்போட்டுக் கொல்ல நினைத்துப் பழிக்கும் பாவத்திற்கும் ஆளாக எத்தனித்தோமே! அப்படியே சம்பவித்தால் ஹரி ஹரி! இந்தத் தீவினையை எந்தக் காலத்தில் தொலைக்கப் போகிறோம்? அந்தமட்டில் இவர் மனைவி சர்வோத்தமியாகையால், இவரும் மரணத்திற்குத் தப்பினார்; அவளும் வைதவியத்திற்குத் தப்பினாள். நாமும் கொலை பாதகத்தோடு ராஜதண்டனைக்குத் தப்பினோம்; பகை சாதிக்கவேண்டும் என்னும் எண்ணம் இவருக்குள் இருநாலும் பெரிதன்று; சம்பிரதாய வழுவின்றிச் செவ்வையாய்க் காற்று உணர்ந்தவராகையால், புறத்தில் வியக்காவிடினும், அகத்தில் உள்ளூர நமது கல்வியின் அருமைபெருமைகளைத் தெரிந்து வியந்துகொண்டிருக்கிறார்; -என்றபடி, இவர் மனத்தில் தர்மம் நிலைத்திருக்கிறது,’ என்று மகிழ்ச்சி கூர்ந்து, ஓடிவந்து ஒட்டக்கூத்தரை மார்பிறுகக் கட்டி அணைத்துப் புளகாங்கமானார். அவர் புகழேந்திப்புலவரைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு, ‘இந்நேரத்தில் இவ்விடத்திற்கு நீர் வந்த காரியம் என்ன?’ என, இவர், ‘உமது தலைமேற் கல்லைப்போட்டு உம்மைக் கொல்ல வந்தேன்,’ என்று சொல்லி, அந்தக் கல்லையும் எடுத்துவந்து அவருக்கு முன்வைத்தார். அதுகண்டு அவர், ‘ஏதுக்கு என்னைக் கொல்ல வேண்டியது?’ என்ன, இவர், ‘நீர் எப்போதும் என் கவியைக் குறித்துக் குற்றஞ் சொல்லிக்கொண்டிருப்பது பற்றி எனக்குக் கோபம் ஜனித்தமையால், உம்மைக் கொல்லத் துணிந்தேன்,’ என்ன, ஒட்டக்கூத்தர், ‘அப்படியானால் கொல்லாமல் ஓடிவந்து தழுவிக்கொண்டு நகைத்துச் சந்தோஷிப்பது என்ன நிமித்தத்தால்?’ என, புகழேந்தியார், ‘முன்பு என்னிடத்துச் சற்றும் தயை தாட்சணியமில்லாமல் என்னை அருஞ்சிறையில் வைத்ததையும் நான் யோசிக்கவில்லை; நீர் சொல்லும் சொற்கள் என் மனத்தைக் கொள்ளிகொண்டு சுடுவதுபோலச் சுட்டதனால், எனக்குச் சகிக்கக்கூடாமல், அதிக வெறுப்புத்தோன்றி, அநியாயமாய்க் கொலை செய்ய எத்தனித்தேன்! இப்பொழுது உமது கருத்தை நோக்குமிடத்தில் இஃது அப்படிப்பட்டதன்றென்று ஆடியிற் கண்ட பொருள்போல நன்றாய் விளங்கினதனால் உம்மைக் கொல்லக் கையுமெழவில்லை; மனமும் துணியவில்லை,’ என்றார். அவர் தாம் தம் மனைவியுடனே சொன்னதை மறந்து, இவரை, ‘என் கருத்து உமக்கு எப்படித் தெரிய வந்தது?’ என, இவர், அவர் மனைவி அவரைப் போஜனத்திற்கு எழுப்பினதையும், அவர் அதற்குச்சொன்ன உத்தரத்தையும், அதுகேட்டுத் தமக்கு இரக்கம் பிறந்ததையும், தாம் கொல்லாது விட்டதையும் ஆதியோடந்தமாகச் சொல்லிவிட்டுச் செலவு பெற்றுக்கொண்டு தமதிருப்பிடம் போய்ச் சேர்ந்தார்.