'கொற்றமும் உடையன்' என்னா, குழம்பு எழப் பிசைந்து கொண்டு நெற்றியில் திலதமாக இட்டனன்-நிகர் இலாதான்.	177-1 அளப்பு இல் வெங் கரிகள், பூதம், ஆளி, வெம் பரிகள் பூண்டு, ஆங்கு இழுப்ப வந்து உடைய தேர் விட்டு, இரு நிலத்து இழிந்து, வெம் போர்க் களப் படக் கவியின் சேனைக் கடல் வறந்து உலைய, 'கையால் குளப் படுக' என்று வெய்யோன் குறித்து, உளம் கனன்று புக்கான்.	177-2 நிகர் அறு கவியின் சேனை நிலை கெட, சிலவர் தம்மைத் துகள் எழக் கயக்கி ஊதும்; சிலவரைத் துகைக்கும், காலின்;