    கண்ணுக்கு இனியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம்     உண்ணெக்கு நின்றுருக யாம்மாட்டொம் நீயேவந்து     எண்ணிக் குறையில் துயிலேலோர் எம்பாவாய். 158     மாலறியா நான்முகனுங் காணா மலையினை நாம்     போலறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்க ளேபேசும்     பாலாறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய்     ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவரியான்     கோலமும் நம்மைஆட் கொண்டருளிக் கோதாட்டுஞ்