உள்ளாது அமைந்தோர், உள்ளும்,	 உள் இல் உள்ளம் உள் உள் உவந்தே.	 119	 அகல் ஞாலம் விளக்கும் தன் பல் கதிர் வாய் ஆக  பகல் நுங்கியது போலப் படு சுடர் கல் சேர,	 இகல் மிகு நேமியான் நிறம் போல இருள் இவர,	 நிலவுக் காண்பது போல அணி மதி ஏர்தரக்,	 கண் பாயல் பெற்ற போல் கணைக் கால மலர் கூம்பத்  தம் புகழ் கேட்டார் போல் தலை சாய்த்து மரம் துஞ்ச,	