வாசல் தொறும் முட்டுண்ட தலையிற் புண்ணுஞ் செஞ்சொல்லை நினைந்து உருகும் நெஞ்சில் புண்ணுந் தீருமென்றே சங்கரன்பாற் சேர்ந்தேன் அப்பா கொஞ்சமல்ல பிரம்படியின் புண்ணும் வேடன் கொடுங்காலால் உதைத்த புண்ணுங் கோபமாகப் பஞ்சவரில் ஒருவன் வல்லால் அடித்த புண்ணும் பாரென்றே காட்டி நின்றான் பரமன்றானே. (20) கள்ளிக்கேன் முள்வேலி கழுதைக்கேன் கடிவாளங் கறுப்பில்லாத