விள்ளாது செறிந்து இடை மேல் உற ஓங்கி, எங்கும் நள்ளா இருள் வந்து, அகன் ஞாலம் விழுங்கலோடும், 'எள்ளா உலகு யாவையும் யாவரும் வீவது என்பது உள்ளாது, உமிழ்ந்தான், விடம் உண்ட ஒருத்தன்' என்றான். 140 'வேலைத்தலை வந்து ஒருவன் வலியால் விழுங்கும் ஆலத்தின் அடங்குவது அன்று இது; அறிந்து உணர்ந்தேன்; ஞாலத்தொடு விண் முதல் யாவையும் நாவின் நக்கும் காலக் கனல் கார் விடம் உண்டு கறுத்தது அன்றே. 141