முடுகு வண்ணம்  அடி இறந்து ஓடி அதன் ஓரற்றே.	225  வண்ணம்தாமே இவை என மொழிப.	 226  வனப்பு இயல்தானே வகுக்கும் காலை  சில் மென் மொழியான் தாய பனுவலின்  அம்மைதானே அடி நிமிர்வு இன்றே.	227  செய்யுள் மொழியான் சீர் புனைந்து யாப்பின்  அவ் வகைதானே அழகு எனப்படுமே.	 228 