உந்திக் கமலத்து உதித்து நின்ற பிருமாவைச்  சந்தித்துக் காணாமல் தட்டழிந்தேன் பூரசமே (2)  நாவிக் கமல நடு நெடுமால் காணாமல்  ஆவி கெட்டு யானும் அறிவழிந்தேன் பூரணமே (3)  உருத்திரனை இருதயத்தில் உண்மையுடன் பாராமல்  கருத்தழிந்து நானும் கலங்கினேன் பூரணமே (4)  விசுத்தி மகேசுவரனை விழிதிறந்து பாராமல்  பசித்துருகி நெஞ்சம் பதறினேன் பூரணமே (5)