எய்த்தோம் இளைத்தோமென்(று) ஏமாந் திருப்போரை எற்றோமற் றெற்றோமற் றெற்று. 	52 வானம் இருக்கிறது. மழை இருக்கிறது. உழுது பயிரிட மண் இருக்கிறது. பிறர் உதவும் தானம் இருக்கிறது. பிறர் காட்டும் தயை இருக்கிறது. இத்தனையும் இருக்கும்போது எய்த்தோம் (ஒன்றுமில்லாதவர் ஆயினோம்), செல்வத்தால் இளைத்துப்போயிருக்கிறோம் என்று ஏமாந்திருப்பது எதற்காக? எண்ணா யிரத்தாண்டு நீரிற் கிடந்தாலும் உண்ணீரம் பற்றாக் கிடையேபோல் – பெண்ணாவாய் பொற்றொடி மாதர் புணர்முலைமேற் சாகாரை எற்றோமற் றெற்றோமற் றெற்று. பெண்ணும் ஆணும் தழுவி வாழவேண்டும். பல ஆண்டுகள் நீரில் கிடந்தாலும் ஈரம் படாமல் மிதக்கும் கிடை(வெண்டு) போல் வாழ்வோடு ஒட்டாமல் கிடக்கும் துறவு எதற்காக?