மனையோர் கிளவி கேட்கும் வழியதுவே  மனையகம் புகாஅக் காலையான.	41  பகல் புணர் களனே புறன் என மொழிப  அவள் அறிவு உணர வரு வழியான.	42  அல்லகுறிப்படுதலும் அவள்வயின் உரித்தே  அவன் குறி மயங்கிய அமைவொடு வரினே.	43  ஆங்கு ஆங்கு ஒழுகும் ஒழுக்கமும் உண்டே  ஓங்கிய சிறப்பின் ஒரு சிறையான.	44 