காண்வர இயன்ற இக் கவின் பெறு பனித் துறை,	 யாமத்து வந்து, நின் குறி வாய்த்தாள் என்பதோ -	 வேய் நலம் இழந்த தோள் விளங்கு இழை பொறை ஆற்றாள்,	 வாள் நுதல் பசப்பு ஊர இவளை நீ துறந்ததை!	 அதனால்;	 இறை வளை நெகிழ்ந்த எவ்வ நோய் இவள் தீர,	 'உரவுக் கதிர் தெறும்' என, ஓங்கு திரை விரைபு, தன்	 கரை அமல் அடும்பு அளித்தாஅங்கு -	