மிகுவன் மயின்முதன் மெலிதலே யென்ப. 172.	 வேனிற் குரிமை கானிற் றூசெழக் கோடையே வீசக் குறுகப் பேய்த்தேர் காடையே வலியான் கம்புள் காகஞ் சிரவ மொலித்தல் புருண்டி சிந்தூரம் பாடலம் பூத்தல் பாலைக் கனியொடு கோடர நாவல் குலிகங் காய்த்த னீரலகன் மற்றுயிர் சீரலகிச் சோரலே.