நேரங் கழிவ திலும் நினைப்பின்றியே சாலப் பலபல நற் பகற்கனவில் தன்னை மறந்தலயந் தன்னில் இருந்தேன். ... 1 ஆங்கப் பொழுதிலென் பின்பு றத்திலே, ஆள்வந்து நின்றெனது கண்ம றைக்கவே, பாங்கினிற் கையிரண்டுந் தீண்டி யறிந்தேன். பட்டுடை வீசுகமழ் தன்னி லறிந்தேன், ஓங்கிவரு முவகை யூற்றி லறிந்தேன்;