மறுநாட் காலையில் மருதும் சீனுவும் பெரிதும் மகிழ்ச்சியடு பேசி யிருந்தனர். இடையில் சீனு இயம்பு கின்றான்: 'அவளோ அழகின் அரங்கு! நீயோ இந்நாள் உற்ற இன்னொரு சேரன்; ஒத்த வயதும், ஒத்த அன்பும், உள்ள இருவரின் உயர்ந்த காதலை ஓராயிரம் ஆண்டுக் கொருமுறை யாக