தானை அம் தலைவன் ஈது சாற்றலும், தறுகண் வெம் போர்க் கோன் அழன்று உருத்து, 'வீரம் குன்றிய மனிதரோடு வானரக் குழுவை எல்லாம் வயங்கும் என் கரத்தின் வாளால் ஊன் அறக் குறைப்பென் நாளை, ஒரு கணப் பொழுதில்' என்றான்.	69-1 மன்னவர் மன்னன் கூற, மைந்தனும் வணங்கி, 'ஐயா! என்னுடை அடிமை ஏதும் பிழைத்ததோ? இறைவ! நீ போய், "மன்னிய மனித்தரோடும் குரங்கொடும் மலைவென்" என்றால், பின்னை என் வீரம் என்னாம்?' என்றனன், பேசலுற்றான்:	69-2