அன்றுபிறந்த அசுரர்களைத்தானேவ போறானேசூரன் பொருப்பொருநூறானதுபோல் வாரானேசூரன் வாய்களிருகாதவழி சூரருடகைகள் தொண்ணூற்றிரஞ்சதுவும் மூரன்கால்நூறு உயர்ந்த சிரசன்பதுவும் கண்கள்ஒருநூறு வெண்டாளமிருகலமே துங்கணங்களாகச் சூரரடந்தேறி கண் கவிழ்ந்துயோகங் கருத்துருத்தாய் நிற்குகின்ற