கானாள மக்களையுங் கைவிட்டுக் காதலன்பின் போனாள் புகுந்த பொழுது. 313. அழுவார் விழுவா உயிர்ப்பார் தொழுவார் தமரெங்குஞ் சூழ்வார் - வழுவாக் காமநீ ரோதக் கடல்கிளர்ந்தால் ஒத்தவே நாமவேல் வீமன் நகர். 314. தந்தையைமுன் காண்டலுமே தாமரைக்க ணீர்சொரியச் சிந்தை கலங்கித் திகைத்தலமந் - தெந்தாயான்