சிறுகட் பெருங்களிறு வயப்புலி தாக்கித்  <<  >> சிறு கண் பெரு களிறு வய புலி தாக்கி தொன்முரண் சோருந் துன்னருஞ் சாரல்  <<  >> தொல் முரண் சோரும் துன் அரும் சாரல் நடுநாள் வருதலும் வரூஉம்  <<  >>  நடு நாள் வருதலும் வரூஉம் வடுநா ணலமே தோழி நாமே.  <<  >>  வடு நாணலமே தோழி நாமே.  என்பது, இரவுக்குறி நேர்ந்த வாய்ப்பாட்டால் தோழி தலைமகட்குச் சொல்லியது. பாடியவர் மதுரைக் கதக்கண்ணன். செய்தி தலைவன் வெள்ளருவி ஒலிக்கும் உயர்ந்த மலைநாட்டை உடையவன். (மரை போல் உயர்ந்தவன். ஓயாது அருவிபோல் நம்மை நோக்கி ஒழுகுபவன்) அவன்யாமத்தில் வருகிறான். ஆண்யானை புலியைத் தாக்கித் தாக்கித் தன் தொன்மையான வலிமையையெல்லாம் இழந்து சோர்ந்துபோயிருக்கும் வழியில் வருகிறான். (யானையே புலியைத் தாக்கித் தாக்கிச் சோர்ந்துபோய்விட்டபோது அவன் வரும் வழியில் வரும் புலிக்கு ஈடு கொடுக்க முடியுமா?) எனவே நம்மிடம் இருக்கும் நாணம் நன்மை தராது. நமக்கே வடுப்போல உள்ளது. இந்த நிலையில் நாம் இங்கு நலமாக உள்ளோம். (இது தகாது. நாணத்தை விட்டுவிட்டு அவனுடன் சென்றுவிடவேண்டும்) - இப்படித் தோழி தலைவியிடம் சொல்கிறாள்.