பெரும்பதத் தடையுமாம் பெண்மையெங் கெய்தினை?  பேடிமை யகற்று! நின் பெருமையை மறந்திடேல்!  ஈடிலாப் புகழினாய்! எழுகவோ எழுக! என்று  மெய்ஞ் ஞானம்நம் இறையவர் கூறக்  குன்றெனும் வயிரக் கொற்றவான் புயத்தோன்  அறமே பெரிதென அறிந்திடு மனத்தனாய்  மறமே உருவுடை மாற்றலர் தம்மைச்  சுற்றமும் நோக்கான் தோழமை மதியான் 