ஒருவனது உடைமை (சொத்து) என்று சிறப்பித்துச் சொல்லப்படுவது ஊக்கமே. அந்த ஊக்கம் இல்லாதவர், வேறு எதனைப் பெற்றிருந்தாலும் அவர் உடையவர் ஆவரோ? ஆகார்! என்கிறார் தமிழ்மறை முனிவர் வள்ளுவப்பெருமான். ஊக்கம் உடைமையே ஒருவனுக்கு நிலைபெற்ற செல்வம் ஆகும். மற்ற பொருட்செல்வங்களோ ஊக்கம் இல்லாதவனிடம் இருந்து, நில்லாது நீங்கி விடும். அதாவது நிலைபெறாமல் அவனிடம் தங்காமல் சென்றுவிடும் என்பதாம். இதனை,  - எனக் கூறுகிறார். நிலைபெற்ற ஊக்கத்தினைத் தன் கைப்பொருளாகக் கொண்டவர்கள், பொருள் செல்வத்தை இழந்தாலும், அதனை இழந்துவிட்டோம் என்று கவலைப்படார். சலிப்பே இல்லாத ஊக்கத்தை உடையவனிடம் செல்வமானது தானே வழிகேட்டுக் கொண்டு சென்றடையும் என்கின்றார் செந்நாப் போதார் எனும் சிறப்புப் பெயர்பெற்ற வள்ளுவப்பெருமான்.  என்பதுதான் அந்தக் குறள். அதாவது, ஆக்கமானது -வளர்ச்சியானது- வழிகேட்டுக் கொண்டு செல்லுமாம். யாரிடம் தெரியுமா? சலிப்பே இல்லாத (அசைவு இலா) ஊக்கத்தை தன்னிடம் பெற்றிருப்பவன் இடத்திற்கு.