விலங்கு ஓரார், மெய் ஓர்ப்பின், இவள் வாழாள், இவள் அன்றிப்  புலம் புகழ் ஒருவ! யானும் வாழேன்;  அதனால் பொதி அவிழ் வைகறை வந்து நீ குறை கூறி,  வதுவை அயர்தல் வேண்டுவல், ஆங்குப்  புதுவை போலும் நின் வரவும், இவள்  வதுவை நாண் ஒடுக்கமும், காண்குவல் யானே. பாடல் 53(வறன் உறல் அறியாத)	  வறன் உறல் அறியாத வழை அமை நறும் சாரல் 