'பிணிக்கு உறு முடை உடல் பேணி, பேணலார்த் துணிக் குறு வயிர வாள் தடக் கை தூக்கிப் போய், மணிக் குறு நகை இள மங்கைமார்கள் முன், தணிக்குறு பகைஞரைத் தாழ்க, என் தலை. 115 'கரும்பு அலர் செந் நெல் அம் கழனிக் கான நாடு அரும் பகை கவர்ந்து உண, ஆவி பேணினென், இரும்பு அலர் நெடுந் தளை ஈர்த்த காலொடும், விரும்பலர் முகத்து, எதிர் விழித்து நிற்க, யான்.' 116