தாண்மை அற்று ஆண்மை அற்று சஞ்சலங்கள் அற்றுநின்ற  தூமைதூமை அற்றகாலம் சொல்லும் அற்று நின்றதே (132)  ஊறி நின்ற தூமையை உறைந்து நின்ற சீவனை  வேறு பேசி மூடரே விளைந்தவாறது ஏதடா  நாறுகின்ற தூமையல்லோ நற்குலங்கள் ஆவன  சீறுகின்ற மூடனே அத்தூமை நின்ற கோலமே (133)  தூமைகண்டு நின்ற பெண்ணின் தூமைதானும் ஊறியே  சீமை எங்கும் ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்து உலகம் கண்டதே 