'ஆதலான், "அபயம்!" என்ற பொழுதத்தே, அபய தானம் ஈதலே கடப்பாடு என்பது; இயம்பினீர், என்பால் வைத்த காதலான்; இனி வேறு எண்ணக் கடவது என்? கதிரோன் மைந்த! கோது இலாதவனை நீயே என்வயின் கொணர்தி' என்றான்.	117 இராமன் பணித்தபடி, சுக்கிரீவன் வீடணனை அழைத்துவரச் செல்லுதல் ஐயுறவு எல்லாம் தீரும் அளவையாய் அமைந்தது அன்றே; தெய்வ நாயகனது உள்ளம் தேறிய அடைவே தேறி, கைபுகற்கு அமைவது ஆனான், 'கடிதினின் கொணர்வல்' என்னா,