மாதானை போச்சென்று வந்தாளினிச் செல்ல வாயில்லையே. அச்சங்க பாணிபதம் போற்றிச் செந்தமிழ்க் கன்பியற்றி அச்சங்க மேவுந் திருமலை ராயன் அணைந் திலனான் அச்சங் கலாமதிக் கென்று இருந்தேன் எந்தனாகத்தை நூல் அச்சங்க மாகத் துளைத்தான் மதப்பயல் அம்புகொண்டே. அத்திக் குதையன் திருமலை வேலப்பன் அன்பு சொல்லத் தித்திக் குதையன் கருத்தென்னமோ மதிசென்று குணக் குத்திக் குதையன் கதிர் காட்டுமோ விருகொங்கை யின்மேல