எனைப்பல் யானையும் அம்பொடு துளங்கி, விளைக்கும் வினையின்றிப் படைஒழிந் தனவே; விறற் புகழ் மாண்ட புரவி எல்லாம் மறத் தகை மைந்தரொடு ஆண்டுப்பட் டனவே; தேர்தர வந்த சான்றோர் எல்லாம், தோல் கண் மறைப்ப, ஒருங்கு மாய்ந்தனரே; விசித்து வினை மாண்ட மயிர்க்கண் முரசம், பொறுக்குநர் இன்மையின், இருந்துவிளிந் தனவே;