கையொளிர் வேலவன் கடலக் காமம்  மொய்வளைத் தோளி முந்துற மொழிந்தன்று.   கையில் வேல் வைத்திக்கும் காளை கடல் போல் பெருகும் தன் காமத்தைத் தோளில் வளையல் அணிந்த அவனது காதலியிடம் கூறல்  எழுதெழின் மார்ப மெனக்குறித் தாகென்  றழுதழுது வைகலு மாற்றேன் – தொழுதிரப்பல்  வல்லிய மன்ன வயவேலோய் வாழ்கென  அல்லியந்தார் நல்க லறம்.  என் நெஞ்சம் எனக்கு உரித்தாக வேண்டும் என்று நாள்தோறும் அழுதுகொண்டு என் காதலியை எனக்குத் தா என்று மாமனை இரக்கிறேன் 