அம் துகில் போர்வை அணிபெற தைஇ, நம்  இன் சாயல் மார்பன் குறி நின்றேன் யான் ஆகத் -  தீரத் தறைந்த தலையும், தன் கம்பலும்  காரக் குறைந்து, கறைப்பட்டு வந்து, நம்  சேரியின் போகா முட முதிர் பார்ப்பானைத்,  தோழி! நீ போற்றுதி என்றி - அவன் ஆங்கே,  பாராக், குறழாப், பணியாப், 'பொழுது அன்றி  யார் இவண் நின்றீர்?' எனக் கூறிப், பையென 