ஒருதா மாகிய பெருமை யோரும், தம்புகழ் நிறீஇச் சென்றுமாய்ந் தனரே; அதனால், அறிவோன் மகனே! மறவோர் செம்மால்! . . . . . . . . . . உரைப்பக் கேண்மதி; நின் ஊற்றம் பிறர் அறியாது, பிறர் கூறிய மொழி தெரியா, ஞாயிற்று எல்லை ஆள்வினைக்கு உதவி, இரவின் எல்லை வருவது நாடி,