தையலாய்! பாடுவாம் நாம்;  தகையவர் கைச் செறித்த தாள் போலக் காந்தள்  முகையின் மேல் தும்பி இருக்கும் - பகை எனின்,  கூற்றம் வரினும் தொலையான், தன் நட்டார்க்குத்  தோற்றலை நாணாதோன் குன்று;  வெருள்பு உடன் நோக்கி, வியல் அறை யூகம்,  இருள் தூங்கு இறு வரை ஊர்பு இழிபு ஆடும்  வருடைமான் குழவிய வள மலை நாடனைத் 