கையினிடை சென்று, கரை கண்ட கரை இல்லை.	9 இழைத்தனைய வெங் கதிரின் வெஞ் சுடர், இராமன் மழைத்த முகில் அன்ன மணி மேனி வருடாமல், தழைத்த நிழல் உற்ற குளிர் சந்தனம், உயர்ந்த வழைத் தரு, எடுத்து அருகு வந்தனர், அநேகர்.	10 ஓம நெறி வாணர் மறை வாய்மை ஒரு தானே ஆம் அரசன் - மைந்தர் திரு மேனி அலசாமே, பூ மரன் இறுத்து, அவை பொருத்துவ பொருத்தி,