திருவகைத் தேவொடு பூவுஞ் சிதைத்தே மருவுகை யாய்நின் மதுரஞ்செய் மாவும் தருவனை யாயிற் றகரு மதுபோல். 598	வலிசெய்து பீசத்தின் மாண்பு மழித்திட் டலிசெய்து விட்டே னமையு மதன்மேற் பலிசையி னீசொல்லும் பாடங்க ளெல்லாம் நலிவனொன் றொன்றா நடுவுணர்ந் தென்றாள். 599	பிறந்தவப் பிண்டம் வினையினோ டாங்கே