பழுதற நீயிவண் பகர்ந்ததோர் வழியிது திருத்திட எடுத்த வருத்தமெத் தகைத்தே! சுந்தரர்: நல்லது! முகமன் நவின்றனை. நிற்க!  (145) சொல்லிய சுருங்கை உனக்குமிவ் விடுக்கணில் உதவுமோ அன்றோ, உரைக்குதி விரைந்தே. சீவகன்: அடியேன் ஆசை திருவடி அறியும்.