மேல் முகம் நிமிர்ந்து, வெயில் காலொடு விழுங்கா, மான் முக நலத்தவன், மயன், செய்த தவத்தால், நான்முகன் அளித்துளது, இ(ம்) மா நகரம் - நல்லோய்! 56 'அன்னது இது; தானவன் அரம்பையருள், ஆங்கு ஓர், நல் நுதலினாள் முலை நயந்தனன்; அ(ந்) நல்லாள் என் உயிர் அனாள்; அவளை யான், அவன் இரப்ப, பொன்னுலகின் நின்று, ஒளிர் பிலத்திடை புணர்த்தேன். 57 'புணர்ந்து, அவளும் அன்னவனும், அன்றில் விழை போகத்து