இன்பாக இரவுகழித் திடலாம் என்றே எண்ணிச்சென் றாள்அந்த நீலி! நீலன், "முன்பாகச் சொல்லடிநீ பேழை பற்றி முடிவென்ன செய்துள்ளார் அவர்தாம்" என்றான். "பின்பாகட் டும்சற்றே தமிழும் அன்பும் பிசைந்தாற்போல் பேசியிருப் போமே" என்றாள்.  "மகிழ்ச்சிக்கோர் அடிப்படைதான் பேழைச் செய்தி வற்றாத அன்பூற்றே சற்றே கேட்பாய்! புகழ்ச்சிக்கே உரியவளாம் அன்னத் திற்குப் பொன்முடியைச் சூட்டிவிட்டால் நாட்டார் பெற்ற இகழ்ச்சிமுடி வடையுமடி! நமது நெஞ்சம் இன்னலிலா திருக்குமடி! அப்போ தன்றோ தொகுத்துவைத்த முத்தங்கள்; கொடுக்கல், வாங்கல் தொழில்விரைந்து நடக்குமடி" என்றான் நீலன்.  நாளைக்குப் பேழைவரும் என்றாள் நீலி! நற்பேழை இருப்பிடத்தைக் கேட்டான் நீலன்.