ஏனை உயிர் ஆம் உலவை யாவும் இடை வேவித்து ஊன் நுகர் அரக்கர் உருமைச் சுடு சினத்தின் கான அனலைக் கடிது அவித்து, உலகு அளிப்பான், வான மழை வந்தது' என, முந்துறு மனத்தான். 45 கண்டனன் இராமனை வர; கருணை கூர, புண்டரிக வாள் நயனம் நீர் பொழிய, நின்றான் - எண் திசையும் ஏழ் உலகும் எவ் உயிரும் உய்ய, குண்டிகையினில், பொரு இல், காவிரி கொணர்ந்தான். 46