'மாண்டது என் மாயப் பாசம்; வந்தது, வரம்பு இல் காலம் பூண்ட மா தவத்தின் செல்வம்; போயது பிறவி' என்பாள், வேண்டிய கொணர்ந்து நல்க, விருந்துசெய்து இருந்த வேலை. 3 'ஈசனும், கமலத்தோனும், இமையவர் யாரும், எந்தை! வாசவன்தானும், ஈண்டு வந்தனர் மகிழ்ந்து நோக்கி, "ஆசு அறு தவத்திற்கு எல்லை அணுகியது; இராமற்கு ஆய பூசனை விரும்பி, எம்பால் போதுதி" என்று, போனார். 4 'இருந்தனென், எந்தை! நீ ஈண்டு எய்துதி என்னும் தன்மை