ஐயோஇவ் வையகத்தி லமைந்தசுக மனைத்தும்,  அழலால்இங் கெழுந்தடங்கு நிழலாக நினையாய், கையாரும் பொருளென்னக் கருதிமணல் வகையைக்,  காப்பதெலா மிலவுகிளி காத்தலினும் வறிதே.  (23) நண்பருறு வினர்கள்நமை நாடியுற வாடல்,  நறுநெயுறு குடத்தெறும்பு நண்ணலென எண்ணாய்! பெண்களகக் காதலெலாம் பேசுமுயற் கொம்பே!,  பெருங்கபட மிடுகலனோ பிறங்குமவ ருடலம்!”  (24)