வந்தரி மலர்ப்பிரம ராதிதுதி வேதவொலி வளர்திருக் கடவூ ரில்வாழ் வாமி! சுப நேமி! புகழ் நாமி! சிவ சாமிமகிழ் வாமி!அபி ராமி! உமையே! வாசமலர் மருஅளக பாரமும் தண்கிரண மதிமுகமும் அயில்விழிகளும்  வள்ளநிகர் முலையுமான் நடையும்நகை மொழிகளும் வளமுடன் கண்டு மின்னார் பாசபந் தத்திடை மனங்கலங் கித்தினம் பலவழியும் எண்ணி யெண்ணிப்  பழிபாவம் இன்னதென் றறியாமல் மாயப்ர பஞ்சவாழ் வுண்மை என்றே ஆசைமே லிட்டுவீ ணாகநாய் போல்திரிந்(து) அலைவதல் லாமல் உன்றன் அம்புயப் போதெனுஞ் செம்பதம் துதியாத அசடன்மேற் கருணை வருமோ?