இன்பம் விழையா னிடும்பை யியல்பென்பான்<B>|| இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பு என்பான் றுன்ப முறுத லிலன்.' || துன்பம் உறுதல் இலன்.இதன்பொருள் இன்பம் விழையான் இடும்பை இயல்பு என்பான்= தன் உடம்பிற்கு இன்பமாயவற்றை விரும்பாதே வினையால் இடும்பை எய்துதல் இயல்பு என்று தெளிந்திருப்பான்; துன்பம் உறுதல் இலன்= தன் முயற்சியான் துன்பம் உறான். உரைவிளக்கம் இன்பத்தை விழையினும், இடும்பையை இயல்பு என்னாது காக்கக் கருதினும், துன்பம் விளைதலின், இவ்விரண்டுஞ் செய்தானைத் 'துன்பம் உறுதல்இலன்' என்றார். குறள் 629 (இன்பத்துளின்ப)இன்பத்து ளின்பம் விழையாதான் றுன்பத்துட்|| <B> இன்பத்துள் இன்பம் விழையாதான் துன்பத்துள்டுன்ப முறுத லிலன். (09)'|| துன்பம் உறுதல் இலன். இதன்பொருள் இன்பத்துள் இன்பம் விழையாதான்= வினையால் தனக்கின்பம் வந்துழி அதனை அனுபவியாநின்றே மனத்தான் விரும்பாதான்; துன்பத்துள் துன்பம் உறுதல் இலன்= துன்பம் வந்துழியும், அதனை அனுபவியாநின்றே மனத்தான் வருந்தான். உரைவிளக்கம் துன்பம் முயற்சியான் வரும் இடுக்கண். இரண்டையும் ஒருதன்மையாகக் கோடலின், பயன்களும் இலவாயின. குறள் 630 (இன்னாமை) இன்னாமை யின்ப மெனக்கொளி னாகுந்தன்<B>இன்னாமை இன்பம் எனக் கொளின் ஆகும் தன்