மீட்டு மிடைமணிப் பூணானைக் – காட்டென்று  மாமை பொன்னிறம் பசப்பத்  தூமலர் நெடுங்கண் டுயிறுறந் தனவே.  விரும்பியதை அடைதல் பொய் போலும் என்று எண்ணிக்கொண்டு, தன் மேனியின் பொன்னிறம் மாறிப் பசலை பூப்ப, அவனைப் காட்டு தெய்வத்தை வேண்டிக்கொண்டு, அவள் கண்கள் இரவெல்லாம் உறங்காமல் கிடந்தன. பகன்முனிவுரைத்தல்  புரிவளை நெகிழப் புலம்பொடு நின்றோள்  பருவர லுள்ள மொடு பகன்முனி வுரைத்தன்று.   தனிமையில் இருக்கும் பெண் காதலனை எண்ணி வருந்தி பகல் காலத்தையும் வெறுத்துக் கூறுதல் 