    நரிக்கண்ணனின் அமைச்சன் மகனான நீலன்,      நீலியைக் காணுகின்றான்.  அமைச்சன்மக னானஓர் நீலன் என்பான் அருஞ்சூழ்ச்சி செய்வதிலே மிகக்கை காரன்! இமைக்கின்ற நேரமதும், வீணாக் காமல் எழிற்பாண்டி யன்பேழை, அன்னம், ஆட்சி நமக்குவரு மோஎன்று நினைத்தா னாகி நல்லபல சூழ்ச்சியெலாம் நாடு கின்றான். சிமிழ்க்காத கண்ணோடு தெருக்கள்தோறும் சிற்றூர்கள் மற்றுமுள இடத்தி லெல்லாம்  அன்னத்தைத் தேடுகையில், நீலி அங்கே ஆற்றோரம் நின்றிருந்தாள் மாலைப் போதில்! இன்னவளை ஆராய்வேன் எனநெ ருங்கி "என்னவியப் பிதுநீலி? தேடிப் போன கன்னலொன்று காலடியிற் கிடைத்த தைப்போல் கண்ணெதிரில் கிடைத்தாயே! என்எண் ணத்தை