'சூழ்ந்தனை, கொடியாய்!' என்னா, துடித்து, அருந் துயர வெள்ளத்து ஆழ்ந்தனள், புலம்பலுற்றாள், அழக் கண்டும் அறிந்திலாதாள்;	267 'மாட்டாயோ, இக் காலம் வல்லோர் வலி தீர்க்க? மீட்டாயோ, வீரம்? மெலிந்தாயோ, தோள் ஆற்றல்? கேட்டாய் உணர்ந்திலையோ? என் உரையும் கேளாயோ? காட்டாயோ, என்னுடைய கண்மணியைக் காட்டாயோ?	268 '"இந்திரற்கும் தோலாத நன் மகனை ஈன்றாள்" என்று, அந்தரத்து வாழ்வாரும் ஏத்தும் அளியத்தேன்