பூரண மாலை தனை புத்தியுடன் ஓதினர்க்கு  தாரணியில் ஞானம் தழைப்பிப்பாய் பூரணமே (102) நெஞ்சோடு மகிழ்தல் அன்று முதல் இன்றளவும் ஆக்கையொடு சூட்சியுமாய்  நின்ற நிலை அறிய நேசமுற்றாய் நெஞ்சமே (1)  அங்கங்கு உணர்வாய் அறிவாகி யே நிரம்பி  எங்கெங்கும் ஆனதிலே ஏகரித்தாய் நெஞ்சமே (2)  அலையாத பேரின்ப ஆனந்த வெள்ளத்தில் 