-என்னும் பாடலைப் பாடினார். இவையனைத்தும் பிரத்தியக்ஷமாகக் கண்டு கேட்ட சோழனுடைய சபையாரும், அந்த நகரத்திலுள்ள சுற்றுக் கிராமங்களிலுமுள்ள சகல வருணத்தாரும், ‘இது மகா மகிமையாயிருக்கிறது!’ என்று அதிசயித்துச் சந்தோஷப்பட்டார்கள். அப்பொழுது சோழராஜன், தன் மந்திரி பிரதானிமார்களை நோக்கி, ‘இஃதென்னை புதுமை!’ என்று கேட்க, அவர்கள், ‘ஐயா, ராஜேந்திர்ரே, செங்குந்தர்கள், வேளாளர் முதலியோரைப் போலத் தாங்களும் பாமலை பெறவேண்டுமென்று கூத்தரைப் பிரார்த்தித்தது சகஜமே; கூத்தர் மனந்துணிந்து அதற்காகத் தலைப் பரிசு கொடுக்கவேண்டுமென்றது தமக்குச் சிறப்புப்பெயருந் தங்கள் குலத்தாருக்கெல்லாஞ் சிறந்த பட்டமுங் கிடைக்கவேண்டும் என்னும் அபிப்பிராயமே. அவர்கள் அஞ்சிப் பின்வாங்காமல் தலைகொடுத்தது சுத்தவீரத் தன்மையே! புலவர் பெருமான் பிரபந்தம் பாடி அவர்களை உயிர்ப்பித்த மாத்திரம் கேவலம் தெரியாதவர்கள் ஏதோ ஜாலவித்தையாய் இருக்கிறதென்பார்கள். சிலர் மந்திர பலத்தினால் இப்படி முடிந்ததென்பார்கள். புத்திமான்களுள் சிலர், ‘தலையும் உடலும் அறுபட்ட அறுவாயும் ஒட்டின ஒட்டுவாயும் எவ்வளவும் தெரியாமல் தழும்புதோன்றாமலிருப்பதனால், ‘விசல்யகரணி, சந்தானகரணி, சமானகரணி, சஞ்சீவகரணி’ என்னும் பரமௌஷதங்கள் நான்கும் இவரிடத்திலிருக்க வேண்டும்; அவைகளிற் சந்தானகரணியைக் கொண்டு அற்ற உறுப்புகளை இணக்கி, விசல்லிய கரணியைக் கொண்டு காயத்தை ஆற்றி, சமான கரணியைக் கொண்டு தழும்பு நீக்கி, சஞ்சீவ கரணியைக் கொண்டு உயிர் கொடுத்தனர் என்பார்கள். அவையெல்லாம் சரியல்ல, வாணி கடாக்ஷத்திலும், வித்துவ சிரேஷ்டராகிய கூத்தருடைய வாக்குவ விசேஷத்தினாலும், செங்குந்தருடைய வீரதர்மத்தினாலும், சத்தியத்தினாலுமே இங்ஙனம் நிகழ்ந்தன. ஆதலால், இஃது ‘அற்புதம்’ என்று நாமகளை வாழ்த்தி, ஒட்டக்கூத்தரைத் துதித்து, செங்குந்தரைப் புகழ்ந்து கொண்டாடினார்கள். அது கேட்டுச் சோழராஜன், ‘நீர் தலைகொடுக்கச் சொன்னீரே! அதனால் உமக்குப் பிரயோஜனம் என்ன?’ என்று கூத்தரை முன்புதான் கேட்டதற்கு ‘இன்னும் சற்று நேரத்திற்குள் தெரியும்’ என்று அவர் சொன்னது, மந்திரிமார்கள் சொன்னபடி தமக்கு ஒட்டக்கூத்தர் என்ற பெயரும், தமது குலத்தாருக்கெல்லாம் ‘சிரச்சிங்காசனாதிபதிகள்’ என்கின்ற பட்டமும் கிடைக்கவேண்டும் என்னும் எண்ணத்தைக் கொண்டுதான் என்று நிச்சயித்து அவ்வாறே அவருக்குக் கூத்தரென்ற பெயரை ஒட்டக்கூத்தர் என்ற விசேஷணத்துடனே ஸ்தாபித்து, அவரை உள்ளிட்ட செங்குந்தர் யாவருக்கும் சிரச் சிங்காசனாதிபதிகள் என்னும் பட்டமுங் கொடுத்து, பலவகை விருதுகளும் வரிசைகளும் வழங்கி, அதிக மரியாதையுஞ்செய்தான். பார்க்க: விநோதரசமஞ்சரி 10.கம்பர் இராமாயணம் பாடி அரங்கேற்றியது 12.ஒட்டக்கூத்தர் சோழனுக்குப் பெண்பேசியது புறநானூறு என்னும் தொகைநூல் நானூறு பாடல்களைக் கொண்ட புறத்திணை சார்ந்த ஒரு சங்கத் தமிழ் நூலாகும். இது சங்க காலத் தமிழ் நூல் தொகுப்பான எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்று. இந் நூலில் அடங்கியுள்ள பாடல்கள் பல்வேறு புலவர்களால் பல்வேறு காலங்களில் பாடப்பட்டவை. அகவற்பா வகையைச் சேர்ந்த இப்பாடல்கள், 150-க்கும் மேற்பட்ட புலவர்களால் எழுதப்பட்டவை. புறநானூற்றின் பாடல்கள் சங்ககாலத்தில் ஆண்ட அரசர்களைப் பற்றியும் மக்களின் சமூக வாழ்க்கை பற்றியும் எடுத்துரைக்கின்றன.     இறைவனின் திருவுள்ளம்!