புன்மையினை நீ உண்டென றுனையுணர்த்தி துண்ணெனவே பார்த்திருந்த சித்த நம்போற் பார்த்தானை நாம் பாவி தோத்திரஞ் செய்யாப் பிறவிச் சொல்” என்று முடிவான முற்றுந் துறந்த ஞானக் கவிக்கும் அறிவுடையோர் தொடர்பு காண்பர்.  வீடு என்பதும தமிழ் நூலில் பாடப்படாமலில்லை. அந்நூல் வேண்டுமென்று விரும்புவோர் ஔவைக்குறள் என்ற நூலை வாங்கிப் படியுங்கள். “எக்கருத்தும் எப்பொழுதும் தமிழலில் இல்லாமலில்லை.”  இச்சைகளில் மூன்றுவிதம் இருக்கிறது. நல்ல ஆகாரத்தை விரும்பியுண்ண வேண்டும் என்பது ஒருவகை. மனதின்பால் சஞ்சரிக்கும் இச்சையோ ஆகாரத்தினின்றும் உயர்ந்ததாய் திரவியம் சேர்க்க வேண்டுமென்ற ஆசையும் ஒருமித்து வைக்க வேண்டுமென்ற நோக்கமும் கொண்டதாய் வேலை செய்யும். அதற்கப்பால்பட்ட புத்தியுள்ள ஆசையோ பணத்தைத் தொலைத்து எதையும் செய்யத் தயாராகி கண்ணுக்கினிய காமாந்தகாரத்தை அனுபவிக்க வேண்டுமென்றும் தூண்டும். இவைகள்தாம் தூலம், சூட்சுமம், காரணம் என்று சொல்லப்படுகின்ற மூன்று சரீரக் கூறுகள். இதற்கப்பாலுள்ள சரீரம்தான் மகா காரண சரீரம். அந்த சரீரத்தை அடைந்தவன்தான் இந்த மூன்று ஆசையையும் கடந்தவன். இந்த இச்சையைத்தான். ‘அன்ன விசாரம் அதுவே விசாரம்