இறைப்பற்றில்லாதோரையும் தமக்கு ஏற்புடையவராக்கும்  கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைப்போரை,  அவரது நம்பிக்கையின் பொருட்டுக் கடவுள் தமக்கு ஏற்புடையோர் எனக் கருகிறார்.  6 அவ்வாறே, கடவுள் ஒருவருடைய செயல்களைக் கணிக்காமலே,  அவரைத் தமக்கு ஏற்புடையவர் எனக் கருதுவதால்  அம்மனிதர் பேறுபெற்றவர் என்று தாவீது கூறியிருக்கிறார்:  7 "எவரது குற்றம் மன்னிக்கப்பட்டதோ,  எவரது பாவம் மறைக்கப்பட்டதோ அவர் பேறுபெற்றவர். [2]