விரும்பித் தொழும் அடியார் விழிநீர் மல்கி, மெய் புளகம்  அரும்பித் ததும்பிய ஆனந்தம் ஆகி, அறிவு இழந்து  கரும்பின் களித்து, மொழி தடுமாறி, முன் சொன்ன எல்லாம்  தரும் பித்தர் ஆவர் என்றால் அபிராமி சமயம் நன்றே.  அபிராமி அம்மையைப் பக்தியோடு விரும்பித்தொழும் அடியவர்களின் கண்களில் நீரானது பெருகி, மெய்சிலிர்த்து, ஆனந்தம் ததும்பி, அறிவு மறந்து, வண்டைப் போல் களித்து, மொழி தடுமாறி, முன்பு சொல்லிய பித்தரைப் போல் ஆவார்கள் என்றால், அப்பேரானந்தத்திற்கு மூலமான அம்பிகையின் சமயமே மிகச்சிறந்ததாகும்.  நன்றே வருகினும், தீதே விளைகினும், நான் அறிவது  ஒன்றேயும் இல்லை, உனக்கே பரம்: எனக்கு உள்ளம் எல்லாம்  அன்றே உனது என்று அளித்து விட்டேன்:- அழியாத குணக் 