கொற்ற மிக்க துரோணன் கிருபன் பெருகு சீர்த்திஅக் கங்கையின் மைந்தன் பேதை நானும் மதிப்பிழந் தேகத் திருகு நெஞ்சச் சகுனி ஒருவன் செப்பு மந்திரஞ் சொல்லுதல் நன்றே! அருகு வைக்கத் தகுதியுள் ளானோ? அவனை வெற்பிடைப் போக்குதி அண்ணே!     203 ‘நெறி இழந்தபின் வாழ்வதி லின்பம்