ஆயன் இல்லாத காலியாகி நீ அலையல் உற்றாய்  காயமே கோயிலாகக் கலந்து இருந்தவனைக் கண்டு  மாயொணா வாழ்க்கை நாகை நாதரை வணங்கு நெஞ்சே  உருப்படும் கல்லும் செம்பும் உண்மையாய்த் தெய்வம் என்றே  மருப்புனை மலரைச் சூட்டி மணியாட்டி தூபம் காட்டி  விருப்பம் உறறு அலைந்தாய் அந்த வினைமயல் விட்டு நின்னுள்  இருப்பவர் நாகை நாதர் இணையடி பூசி நெஞ்சே  உனைவிட வேறே தெய்வம் உண்டென உலகில் தேடும் 