இந்திரன் முன்பும் இடும் திரள் சோதிச் சந்திர வெண்குடை தான் எதிர் கண்டான்; அந்தம்இல் கேள்வியன் ஆனைகள் காணா, சிந்தை உவந்து, சிரித்து உடன் நின்றான்.	12-21 சிந்தை உவந்தவன் ஆகி அரக்கன் முந்தி எழுந்து முனிந்தமை நோக்கி, 'வெந் திறலாய்! விரைவின் வருக!' என்றான்; 'இந்திரசித்து இவன்' என்பது இசைத்தான்.	12-22