கால்வழி மேல்வழி சார நடந்து – (15) தெளிவும் இராமல் உரை தடுமாறி சிந்தையும் நெஞ்சமும்  உலைந்து மருண்டு திடமும் உலைந்து மிகவும் அலைந்து  தேறிநல் ஆதரவு ஏதென நொந்து – (16)  மறையவன் வேதன் எழுதியவாறு வந்தது கண்டமும்  என்று தெளிந்து இனி என கண்டம் இனியெனதொந்தம்  மேதினி வாழ்வு நிலாதினி நின்ற – (17) கடன் முறை பேசும் என உரைநாவுறங்கி விழுந்துகை 