இறைஎன்று வைக்கப் படும். நீதி தவறாமல் முறைசெய்து மக்களைப் பாதுகாக்கும் மன்னவனைக் கடவுளாகக் கருதி உலகோர் போற்றுவர். மன்னவன் தன் செவி கைக்கும்படியாக இன்னாத சொற்களைப் பிறர் கூறினும், அவற்றைப் பொறுக்கும் பண்புடையவனாக இருத்தல் வேண்டும். அப்படிப்பட்ட பண்புடைய வேந்தனின் குடைநிழற்கீழ் இவ்வுலகம் தங்கும். வேந்தர்களில் விளக்கு: கொடைத் தன்மை (பிறருக்குக் கொடுக்கும் இயல்பு), அருள்புரிதல், செங்கோலாட்சி, குடிமக்களைப் பாதுகாத்தல் எனும் நான்கு பண்புகளையும் உடைய வேந்தன், வேந்தர்களிடையே தோன்றும் ஒளிவிளக்கு ஆவான். அரசர்களுக்கு இடையே விளங்கும் ‘அருக்கன்’ (சூரியன்) ஆவான்! அருக்கன் என்றால் சூரியன் என்று பொருள். இதனைக் கொடை அளி செங்கோல் குடியோம்பல் நான்கும் உடையானாம் வேந்தர்க்கு ஒளி. என்ற குறளில் கூறுவர் திருவள்ளுவர்.