எக் காலமும், இன்னது ஓர் ஈடு அழிவுற்றிலாதான் நக்கான், உலகு ஏழும் நடுங்கிட, நாகம் அன்ன கைக் கார் முகத்தோடு கடைப் புருவம் குனித்தான். 22 சண்டப் பிறை வாள் எயிற்றான் சர தாரை மாரி மண்ட, சிறகால் அடித்தான் சில; வள் உகீரால் கண்டப்படுத்தான் சில; காலனும் காண உட்கும் துண்டப் படையால், சிலை துண்ட துண்டங்கள் கண்டான். 23 மீட்டும் அணுகா,-நெடு வெங் கண் அனந்த நாகம்