மா துயர் எவ்வம் மக்களை நீக்கி  விலங்கும் தம்முள் வெரூஉம் பகை நீக்கி  உடங்கு உயிர் வாழ்க என்று உள்ளம் கசிந்து உக  தொன்று காலத்து நின்று அறம் உரைத்த  குன்ற மருங்கில் குற்றம் கெடுக்கும்  பாத பங்கயம் கிடத்தலின் ஈங்கு இது  பாதபங்கய மலை எனும் பெயர்த்து ஆயது  தொழுது வலம் கொள்ள வந்தேன் ஈங்கு இப் 