செங்கழுனீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பின காண்  செங்கற் பொடிக் கூரை வெண்பல் தவத்தவர்  தங்கள் திருக்கோயில் சங்கிடுவான் போதன்றார் எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய்பேசும் நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய் சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்  பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்.  15. எல்லே! இளம்கிளியே இன்னம் உறங்குதியோ [எல்லே = தோழியே; உறங்குதி = உறங்குகிறாய்]