தனி நின்று உழல் தன் உயிரைச் சிறிதே தகைவான்; 'இந்தப் புனிதன் போனால், இவனால் போகாது ஒழிவான்' என்னா, மனிதன் வடிவம் கொண்ட மனுவும் தன்னை மறந்தான். 67 தயரதன் நிலை கண்டு கோசலை வருந்துதல் 'மறந்தான் நினைவும் உயிரும், மன்னன்' என்னா மறுகா, 'இறந்தான் கொல்லோ அரசன்?' என்னை இடருற்று அழிவாள், 'துறந்தான் மகன் முன் எனையும்; துறந்தாய் நீயும்; துணைவா! அறம் தான் இதுவோ? ஐயா! அரசர்க்கு அரசே!' என்றாள். 68