'நன்று மன்னன் கருணை' எனா நகும்; நின்ற மைந்தனை நோக்கி, 'நெடுஞ் சுரத்து என்று போவது?' எனா எழும்; இன் உயிர் பொன்றும் போது உற்றது உற்றனன் போலுமே. 11 'அன்பு இழைத்த மனத்து அரசற்கு, நீ என் பிழைத்தனை?' என்று, நின்று ஏங்குமால்முன்பு இழைத்த வறுமையின் முற்றினோர், பொன் பிழைக்கப் புலம்பினர் போலவே. 12