அஞ்சுவரு மரபின் வெஞ்சினப் புயலேறு அணங்குடை அரவின் அருந்தலை துமிய, நின்றுகாண் பன்ன நீள்மலை மிளிரக், குன்றுதூவ எறியும் அரவம் போல, முரசு எழுந்து இரங்கும் தானையோடு தலைச்சென்று, அரைசுபடக் கடக்கும் உரைசால் தோன்றல்! நின்  உள்ளி வந்த ஓங்குநிலைப் பரிசிலென், `வள்ளியை ஆதலின் வணங்குவன் இவன்` எனக்,