 நெய்யாலே முண்டெழுந்த நெருப்பைப் போலே நெஞ்சாலே கொள்கின்ற விசையி னோடு  வையாலே ஆனதொரு பகைமேற் செல்வோம் வாளாலே தங்கள்புகழ் வளர்ப்போம்" என்றே   இருகைகூப் பிச்சொன்னான் ஒருசேய். அங்கே இருக்கைவிட் டெழுந்தொருசேய் அறிக்கை செய்வான்:  "வருகைக்குக் காத்திருப்பான் ஐயா; வேலன் வாழ்க்கைக்கும் உதவாது தாழ்க்கை செய்தால்!  பருகைக்கு நஞ்சளித்த பழிக்கை ஏற்பேன்;         பதைக்கையிலே தடுப்பீரோ? இதைக்கை விட்டால்  அருள்கைக்கு நாளெதுதான்? என்மேல் வேலன் அன்புகைக்கும்; அவன்பகைக்கும் கைவ லுக்கும்.   போமாறு தலையசைப்பீர்!" என்று சொன்னான். புதுமாறு தலைவேண்டும் ஒருவன் நின்றே,