'வருந்தலை வருந்தலை வள்ளியோய்!' எனா. 82 'வந்தனென் அடியனேன்; வருந்தல், வாழி! நின் அந்தம் இல் உள்ளம்' என்று, அறியக் கூறுவான், சந்த மென் தளிர் புரை சரணம் சார்ந்தனன்; சிந்தின நயனம் வந்தனைய செய்கையான். 83 ஊற்று உறு கண்ணின் நீர் ஒழுக நின்றவன், ஈற்று இளங் கன்றினைப் பிரிவுற்று, ஏங்கி நின்று, ஆற்றலாது அரற்றுவது, அரிதின் எய்திட,