தண்டிகை பல்லக்குடனே சகல சம்பத்து களும்  உண்டென்று நம்பி உணர்வழிந்தேன் பூரணமே (14)  இந்த உடல் உயிரை எப்போ தும்நான் சதமாய்ப்   பந்தமுற்று நானும் பதம் அழிந்தேன் பூரணமே (15) மாதர் பிரபஞ்ச மயக்கத்திலே விழுந்து  போதம் மயங்கிப் பொறி அழிந்தேன் பூரணமே (16)  சரியை கிரியா யோகம்தான் ஞானம் பாராமல்  பரிதிகண்ட மதியதுபோல் பயன் அழிந்தேன் பூரணமே (17) 