[[மனோன்மணீயம்-அங்கம் 03-களம் 04 மனோன்மணீயம் அங்கம் நான்கு இரண்டாங் களம்- கதைச் சுருக்கம்  கோட்டையைப் பாதுகாக்கக் கோட்டை வாயிலில் நிறுத்தப்பட்ட வீரர்கள் தமக்குள் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தவீரர்கள், தமக்குள் பேசிக் கொள்கிறார்கள். இந்த வீரர்கள், அரசனிடம் பேரன்பு கொண்டவர்கள். சாவேறு படையினராகிய இவர்கள், அரசனுக்காக உடலையும் உயிரையும் எந்த நிமிடமும் விடத் தயாராயிருப்பவர்கள். அரசனுக்குத் தீங்கு செய்ய அந்தரங்கத்தில் கருதிக்கொண்டு, வெளிக்கு உண்மையாளனைப் போல நடிக்கும் மந்திரியாகிய குடிலன், இந்தச் சாவேறு வீரர்களை, அரசனுடன் போர்க்களத்தில் இருத்தாமல், கோட்டையில் இருக்கச் செய்தான். ஆனால், இவர்கள் எல்லோரும் போர்க்களத்தில் சென்று போர்செய்யத் துடிக்கின்றனர். கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்கவேண்டியபடியால், ஒன்றும் பேசாமல்,கோட்டையில் காவல் இருக்கின்றனர். இவர்கள் கண்ணும் மனமும், போர்க்களத்தை நோக்கியே இருக்கின்றன. வீரர்கள், தமக்குள் பேசிக்கொண்டனர்:  “அரசர் பெருமானின் போர்க்களப் பேச்சைக் கேட்ட புல்லும் வீரங் கொள்ளும்! இந்தப்படை தோற்றால், வேறு எந்தப்படைதான் வெல்லும்?” என்றான் ஒரு வீரன்.  “முழுதும் கேட்டனையோ?” என்றான், மற்றொரு வீரன்.  “ஆம். முழுவதும் கேட்டேன். இங்கு வர, எனக்குச் சற்றும் மனம் இல்லை. ஆணையை மீறுவது கூடாது என்று வந்தேன். இல்லையேல், போர்க்களத்துக்கே போயிருப்பேன். நமக்குப் பாக்கியம் இல்லை, என்செய்வது? என்றான், முதலில் பேசிய வீரன்.