யானெ தற்கும் அஞ்சேன்-ஆகி-எந்த நாளும் வாழ்வேன்; ஞான மொத்த தம்மா!-உவமை-நானு ரைக்கொ ணாதாம்! வான கத்தி னொளியின்-அழகை-வாழ்த்து மாறி யாதோ? ஞாயி றென்ற கோளம்-தருமோர்-நல்ல பேரொ ளிக்கே தேய மீதோர் உவமை-எவரே-தேடி யோத வல்லார்? வாயி னிக்கும் அம்மா!-அழகாம்-மதியின் இன்ப ஒளியை நேயமோ டுரைத் தால்-ஆங்கே-நெஞ்சி ளக்க மெய்தும். காளி மீது நெஞ்சம்-என்றும்-கலந்து நிற்க வேண்டும்;