இருள் தூர்பு, புலம்பு ஊரக், கனை சுடர் கல் சேர -	 உரவுத் தகை மழுங்கித் தன் இடும்பையால் ஒருவனை  இரப்பவன் நெஞ்சம் போல் புல்லென்று, புறம் மாறிக்  கரப்பவன் நெஞ்சம் போல், மரம் எல்லாம் இலை கூம்பத் -	 தோற்றம் சால் செக்கருள் பிறை நுதி எயிறு ஆக,	 நால் திசையும் நடுக்குறூஉம் மடங்கல் காலைக்,	 கூற்று நக்கது போலும், உட்குவரு கடு மாலை!	 மாலை நீ - உள்ளம் கொண்டு அகன்றவர் துணை தாராப் பொழுதின் கண் 