21 [9] [ஆண்டவர் நல்லவர்; அவர் தம் படைப்புகளை அறிவார்.  அவற்றை அவர் விட்டுவிடவில்லை, கைவிடவுமில்லை;  மாறாகப் பாதுகாத்தார்.] 22 மனிதர் செய்யும் தருமங்கள் அவருக்குக் கணையாழிபோல் திகழ்கின்றன;  அவர்கள் புரியும் அன்புச் செயல்கள் அவருக்குக் கண்மணிபோல் விளங்குகின்றன. 23 பின்னர் அவர் எழுந்து அவர்களுக்குக் கைம்மாறு செய்வார்;  அவர்களுக்குச் சேரவேண்டிய வெகுமதியை அவர்களின் தலைமேல் பொழிவார். 24 இருப்பினும் மனம் வருந்துவோரைத் தம்பால் ஈர்த்துக்கொள்கிறார்; 