கையால் முகத்தைத் துடைத்து மலர்க் கண்ணால் எனையும் பார்த்து மலர்க் காலால் வண்டு குடைந்த மலர்க் கணியை யெனது குழற் கணிந்து மெய்யால் அதையே தடவி யென்றன் மேலே யிலங்கும் உடைமை யெல்லாம் வெவ்வேறு ஆகக் களைந் ததனை மீட்டு நிறையாத் தரித்தும் அங்கே நையா விடையைத் துகிலாலே நன்றாப் பொதிந்து மனம் விரும்பி நகைத்தான் வெங்கடேசு ரெட்டன் நானு மகிழ்ந்து அவனைப் பார்த்தேன் வையார் விழியார் தமைக் கலவி வகையால் உருக்கி வசப்படுத்தும் மார்க்கம் அவனுக்கு  அல்லாமல் மாரன் தனக்கும் வாராதே.