அரம்தெறும் அயிலின் காடும், அழல் உமிழ் குந்தக் காடும், சரம் தரு சிலையின் காடும், தானவர் கடலும், இன்ன நிரந்தரம் சங்கு தாரை நில மகள் முதுகை ஆற்றாள்; 'புரந்தரசித்து வந்தான்' என்றன, பொன்னின் சின்னம்.	12-7 புலித் தோலின் பலகை எல்லாம் பொரு கடல் புரவி என்னக் கலித்து ஓடி, உம்பரொடும் ஓடின, காலன் அஞ்ச; ஒலித்து ஆழி உலாவுற்றென்ன உம்பர் தோரணத்தை முட்ட, வலித்தார் திண் சிலைகள் எல்லாம்; மண்டின சரத்தின் மாரி.	12-8