கவிமணி 1. ஒற்றுமையே உயிர்நிலை 1. ஒற்றுமையாக உழைத்திடுவோம்- நாட்டில்  உற்ற துணைவராய் வாழ்ந்திடுவோம் வெற்றுரை பேசித் திரிய வேண்டாம் - இன்னும் வீணாய்ப் புராணம் விரிக்க வேண்டாம்.  2. கூடி விருந்துண்ண வேண்டவில்லை - பெண்ணைக் கொண்டு கொடுக்கவும் வேண்டவில்லை நாடி எவரொடும் நட்பினராய்த் - தேச நன்மைக் குழைப்பதில் நட்டம் உண்டோ?  3. கீரியும் பாம்புமாய்ச் சண்டையிட்டுச் - சாதி கீழென்றும் மேலென்றும் நாட்டிவிட்டு, பாரதத் தாய்பெற்ற மக்கள் என்று -நிதம் பல்லவி பாடிப் பயன் எதுவோ? 4.வேதன் முகத்தில் உதித்தவரே - இங்கு மேலாயெழுந்த குலத்தினராம்! பாத மதில் வந்த பாவியரே - என்றும் பாரில் இழிந்த அடிமைகளாம்!5. வாயில் விடம்உண்டு பாம்பினுக்குக் - கொடும் வாலில் விடம்உண்டு தேளினுக்கு தாயிற் சிறந்த பிரமனுக்கும் - இரு தாளில் விடம் உண்டோ? சாற்றுவீரே!6. உச்சி மரத்திற் சுவைக் கனியும்- தூரில் ஓடிப் பரந்தெழும் வேரதனில் நச்சுக் கனியும் பழுத்த பலாமரம் நானிலத் தெங்குமே கண்டதுண்டோ? 7. சாதி இரண்டலால் வேறுளதோ? ஔவைத் தாயின் உரையும்மறந் தீரோ? ஆதி இறைவன் வகுத்ததுவோ? - மக்கள் ஆக்கிய கற்பனை தான்இதுவோ? 8. நாயனார் வந்த திருக்குலத்தை - உயர் நந்தனார் வந்த பெருங்குலத்தைத் தீயகுலம் எனத் தள்ளுவரேல் - அது தெய்வம் பொறுக்கும் செயலாமோ?9. வேதியராலே மழைவருமேல் - வயல் வேலை செய்யாது விளைந்திடுமோ? வாதமெலாம் கட்டி வைத்திடுவோம் - ஒத்து வாழ்வதை மேற்கொண் டுழைத்திடுவோம். 10. வீட்டுக்குள் சண்டைகள் போடுவதேன்? - கூரை வெந்து விழுவதும் கண்டிலிரோ? நாட்டுக்கு நன்மையை நாடுபவர் - இந்த நாடகம் ஆடல் நகைப்பலவோ? 11. மானமே வாழ்வின் உயிர்நிலையாம் - அதை மாசுறச் செய்தல் கொடுங்கொலையாம் ஈனச் சாதியெனும் பேச்சினைப்போல் - நெஞ்சை ஈர்ந்திடும் வாளொன்றும் வேறுளதோ? 13. மன்னுயிர்காக முயல்பவரே - இந்த மானிலத் தோங்கும் குலத்தினராம்! தன்னுயிர் போற்றித் திரிபவரே - என்றும் தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தோர் அம்மா! 2. தீண்டாதார் விண்ணப்பம் (ஆண்டிப் பண்டாரம் மெட்டு) 1. விண்ணப்பஞ் செய்தோம் - விடையை வேண்டிக் கொள்கின்றோம். 2. கண்ணப்பன் பூசைகொளும் கடவுள் திருக்கோயிலிலே, நண்ணக்கூடாதோ? நாங்கள் நடையில் வரல் ஆகாதோ?