துரைச்சிங்காதனந் தொழுங்கவிக்கிடுஞ் சிரச்சிங்காதனச் சீர்செங்குந்தமே. (64) இஃது செங்குந்தத்தலைவர் கூத்தனென்னுந் தமக்கு ஈட்டியெழுபதென்னும் பிரபந்தத்தைக் கேட்கச் சிரச்சிங்காடன மீட்டமை கூறியது. வேட்டுமானாடரிதாயவேணியர் சூட்டுதாள்வாரிசத்துணைகளேத்தியே யாட்டுகசென்னியையலர்த்தியேயெனக் காட்டுதற்கேயரிக வின்கைக்குந்தமே. (65) இதுவுமது.