    மால் அமுதப் பெரும் கடலே மலையே உன்னைத்     தந்தனை செந் தாமரைக்காடு அனைய மேனித்     தனிச்சுடரே இரண்டுமிலி இத்தனிய னேற்கே. 30     தனியேனன் பெரும் பிறவிப் பௌவத்து எவ்வம்     தடம் திரையால் எற்றுண்டு பற்று ஒன்று இன்றிக்     கனியைநேர் துவர்வாயார் என்னும் காலால்     கலக்குண்டு காம வான் சுறவின் வாய்ப்பட்டு     இனி என்னே உய்யும் ஆற என்று என்று எண்ணி