வேண்டிய வேண்டின் எய்தி, வெறுப்பு இன்றி, விழைந்து துய்க்கும் ஈண்ட அரும் போக இன்பம் ஈறு இலது யாண்டுக் கண்டாம், ஆண்டு அது துறக்கம்; அஃதே அரு மறைத் துணிவும் அம்மா! 79-2 'உட் புலம் எழு நூறு என்பர் ஓசனை; உலகம் மூன்றில் தெட்புறு பொருள்கள் எல்லாம் இதனுழைச் செறிந்த என்றால், நுண்புலம் நுணங்கு கேள்வி நுழைவினர் எனினும், நோக்கும் கண்புலம் வரம்பிற்று ஆமே? காட்சியும் கரையிற்று ஆமே? 79-3 என்று தன் இதயத்து உன்னி, எறுழ் வலித் தடந் தோள் வீரன்