அதனை இராவணன் மலை என எண்ணி, சினம் கொள்ளுதல் அனையது நோக்கினார், அமிர்த மா மயில் இனைய, வேல் இராவணன் இருக்கும் வெற்பு எனும் நினைவினர், உவந்து உயர்ந்து ஓங்கும் நெஞ்சினர், சினம் மிகக் கனல் பொறி சிந்தும் செங் கணார். 15 'இம் மலை காணுதும், ஏழை மானை; அச் செம்மலை நீக்குதும், சிந்தைத் தீது' என விம்மலுற்று, உவகையின் விளங்கும் உள்ளத்தார்,