எள்ளுங் கரும்பு மிளமலருங் காயமும்போ லுள்ளும் புறம்பும்நின்ற துணர்ந்தறிவ தெக்காலம்	160 இருளை வௌிவிழுங்கி யேகவுருக் கொண்டதுபோ லருளை விழுங்குமிரு ளகன்றுநிற்ப தெக்காலம்	161 மின்னெழுந்து மின்னோங்கி விண்ணுலுறைந் தாப்போல்நீ என்னுள் நிறைந்துநின்றது யானறிவ தெக்காலம்	162 விளங்கிநின்ற தாரகையை வெய்யோன் மறைத்தல்போல் களங்கமற வுன்காட்சி கண்டறிவ தெக்காலம்	163