முடித்தோமே! மொணமொ ணென்று மணிப்போறி சரியாய்ப் பத்தும் குறித்தது துயின்றேன்;இப்போ(து) அழைத்தீர்கள் விழித்தேன் என்றாள்.  தம் தூக்க நலம் சொல்வார் தள்ளாத கிழவர் நிறையாண்டு நூறும் பெற்ற நெடுமூத்தாள் இதனைக் கூற குறைவற்ற மகிழ்ச்சி யாலே