'முடிசூடாமல் காத்தலும், மொய்கான் இடை, மெய்யே நெடியான் நீங்க, நீங்கும் என் ஆவி இனி' என்னா, இடியேறு உண்ட மால் வரை போல், மண்ணிடை வீழ்ந்தான். 39 வீழ்ந்தான்; வீழா, வெந் துயரத்தின் கடல் வெள்ளத்து ஆழ்ந்தான்; ஆழா, அக் கடலுக்கு ஓர் கரை காணான்; சூழ்ந்தாள் துன்பம் சொற் கொடியாள், சொல்கொடு நெஞ்சம் போழ்ந்தாள், உள்ளப் புன்மையை நோக்கிப் புலர்கின்றான். 40 தயரதன் கைகேயியை பழித்துக் கூறுதல்