பொன்னுளே தோன்றியது ஓர் பொற்கலனே போல்கின்றேன்." 	160 சிங்கப் பெருமான் சீற்றம் தணிந்து, தேவர்கட்கு அபயம் அளித்தல் 'என்று ஆங்கு இயம்பி, இமையாத எண்கணனும், வன் தாள் மழுவோனும், யாரும், வணங்கினராய் நின்றார், இரு மருங்கும்; நேமிப் பெருமானும், ஒன்றாத சீற்றத்தை உள்ளே ஒடுக்கினான்.	161 "எஞ்சும், உலகு அனைத்தும் இப்பொழுதே" என்று என்று, நெஞ்சு நடுங்கும் நெடுந் தேவரை நோக்கி,