ஆற்றொடு தும்பை அணிந்தாடும் அம்பலவாணர் தம்மைப்  போற்றாதவர்க்கு அடையாளம் உண்டே இந்தப் பூதலத்தில்  சோற்றாவி அற்றுச் சுகமற்றுச் சுற்றத் துணியும் அற்றே  ஏற்றாலும் பிச்சை கிடையாமல் ஏக்கற் றிருப்பர்களே (19)  அத்தனை முப்பத்து முக்கோடி தேவர்க் கதிபதியை  நித்தனை அம்மை சிவகாம சுந்தரி நேசனை எம்  கத்தனைப் பொன்னம்பலத் தாடும் ஐயனைக்காணக் கண்கள்  எத்தனை கோடி யுகமோ தவஞ் செய்திருக்கின் றனவே (20)