	வெண்பரல் இமைக்கும் கண்பறி கவலைக் கள்ளி நீழற் கதறுபு வதிய  மழைகண் மாறிய வெங்காட்டு ஆர்இடை  எமியம் கழிதந் தோயே- பனிஇருள்  பெருங்கலி வானம் தலைஇய  இருங்குளிர் வாடையொடு வருந்துவள் எனவே. 	21 பாடல்:338 (குன்றேங்கு) குன்றேங்கு வைப்பின் நாடுமீக் கூறும் 