 -	சாம்பசிவம் பிள்ளை அகராதி. Vol.V. பக்கம். 146 எனத், தமிழ் மருத்துவம்  பதினெட்டு எனும் எண்ணைக் கமுக்கமாகக் குறிப்பிடுகிறது. மெய்யை ஓம்புகின்ற தாந்திரீக ஓகமும்,  மாறணக்கலை (Alchemy) என்னும் வகார வித்தையும் பதினெட்டு வகைச் செயலையும் பொருளையும் கொண்டவை. (இரசம், கௌரி, கெந்தி, மனோசிலை, தாளகம், வீரம், சிங்கி, இலிங்கம், வெள்ளைத் தொட்டி, பொன்னம்பர், கபரி, கோழித்தலைக் கெந்தி, நிமிளை, இராசவர்த்தம், கார்முகி, குதிரைப்பல், பஞ்சபட்சி, எருமைத்தொட்டி என்னும் பதினெட்டும் மாறணக்கலைக்கு ஆதிச்சரக்குகளாகும்.) அகரமாகிய பாதரசத்தைப் பயன் படுத்தி  வகார வித்தை (Alchemy) செய்யும் போது பாதரசத்தைப் பதினெட்டு வகையாகச் சுத்தி செய்யவேண்டும் என்று, இராவணன் இயற்றிய இரசராச சிந்தாமணி கூறுகிறது. இவை மரபுவழியாகக் கற்பிக்கப் படுகின்றமையால்  இவை  குழூஉக்குறியாக இருக்கின்றன. இத்தொழிலைச் செய்த சித்தர்களைப்  பதினெட்டு என்னும் குறியீட்டினால் குறிக்கப்பட்டனர். எனவே, தொல்காப்பியர் காலத்தில் வழங்கி வந்த வகார வித்தையையும் தாந்திரீக ஓகத்தையும் குறிப்பால் உணர்த்தவே மெய்யெழுத்துகள் பதினெட்டாக அமைக்கப்பட்டன எனலாம். தமிழ் நூல்களின் அமைப்பு "ஈர் ஐங் குற்றமும் இன்றி நேரிதின் முப்பத் திருவகை உத்தியெடு புணரின் நூல் என மொழிப நுணங்கு மொழிப்புலவர்"  - 	தொல்.மரபியல். 1598. தமிழ் நூல்கள், பத்துவகைக் குற்றமுமின்றி முப்பத்திரண்டு வகை உத்தியொடு இயற்றப் பெற வேண்டும் என்கிறது.