அரக்கர்கள் ஆயினர், அக் கணத்தினில் உருக்கிய செம்பென உமிழ் கண் தீயினர். 20-15 'ஆங்கு அவன், வெகுளியும், அறைந்த சாபமும் தாங்கினர்; எதிர் செயும் தருக்கு இலாமையின், நீங்கினர்; சுமாலியை நேர்ந்து, "நின்கு யாம் ஓங்கிய புதல்வர்" என்று, உறவு கூர்ந்தனர். 20-16 'அவனொடும் பாதலத்து அநேக நாள் செலீஇ, தவன் உறு தசமுகன் தனக்கு மாதுலர்