தரும நீதி தழுவிய சிந்தை கொண்டு உரிய வீடணன் தந்தருள் ஒண்டொடி, திரிசடைக் கொடி, நாள்தொறும் தேற்று சொல் அருளினால், தனது ஆவி பெற்று உய்ந்துளாள். 29-2 அன்னள் ஆய அருந்ததிக் கற்பினாள் மன்னு சோலையில் மாருதியும் வர, தன் இடம் துடித்து எய்துற, சானகி என்னும் மங்கை, இனிது இருந்தாள்அரோ. 29-3