தனந்தனி யேயிருந்து ஆனந்த நித்திரை தங்குகின்ற  அனந்தலில் என்றிருப் பேன் அத்தனே கயிலாயத்தனே (3)  கையார ஏற்றுநின் றுஅங்ஙனந் தின்று கரித்துணியைத்  தையா துஉடுத்து நின் சந்நிதிக்கே வந்து சந்ததமும்  மெய்யார நிற்பணிந்து உள்ளே உரோமம் விதிர்விதிர்ப்ப  ஐயா என்று ஓலம் இடுவது என்றோ கயிலாயத்தனே (4)  நீறார்த்த மேனி உரோமம் சிலிர்த்து உளம் நெக்குநெக்குச்  சேறாய்க் கசிந்து கசிந்தே யுருகி நின்சீரடிக்கே 