பத்தினோடு பத்துமாய் ஓர் ஏழினோடு ஒன்பதாய்  பத்து நாற் திசைக்கு நின்ற நாடு பெற்ற நன்மையா  பத்துமாய் கொத்தமோடும் அத்தலமிக் காதிமால்  பத்தர்கட்க லாதுமுத்தி முத்தி முத்தியாகுமே (264)  வாசியாகி நேசம் ஒன்றி வந்தெதிர்ந்த தென்னுக நேசமாக நாளுலாவ நன்மைசேர் பவங்களில்  வீசிமேல் நிமிர்ந்த தோளியில்லையாக்கி னாய்கழல்  ஆசையால் மறக்கலாது அமரர் ஆகல் ஆகுமே (265) 