கைத்த சிந்தையன் மாருதி, நனி தவக் கனன்றான்; வித்தகன் சிலை விடு கணை விசையினும் கடுகி, அத் தடம் பெருந் தேரொடும் எடுத்து, எறிந்து, ஆர்த்தான்.	50 கண்ணின் மீச் சென்ற இமை இடை கலப்பதன்முன்னம், எண்ணின் மீச் சென்ற எறுழ் வலித் திறலுடை இகலோன், புண்ணின் மீச் சென்று பொழி புனல் பசும் புலால் பொடிப்ப, விண்ணின் மீச் சென்று, தேரொடும் பார்மிசை வீழ்ந்தான்.	51 விழுந்து பார் அடையாமுனம், மின் எனும் எயிற்றான்,