அகார காரணத்திலே அனேகனேக ருபமாய்  உகார காரணத்திலே உருத்தரித்து நின்றனன்   மகார காரணத்திலே மயக்குகின்ற வையகம்  சிகார காரணத்திலே தெளிந்ததே சிவாயமே (221)  அவ்வெழுத்தில் உவ்வுவந்து அகாரமும் சனித்ததோ  உவ்வெழுத்து மவ்வெழுத்தும் ஒன்றைஒன்றி நின்றதோ  செவ்வைஒத்து நின்றலோ சிவபதங்கள் சேரினும்  மிவ்வையொத்த ஞானிகாள் விரித்துரைக்க வேணுமே (222) 