சினமிகு தானை வானவன் குடகடல், பொலந்தரு நாவாய் ஓட்டிய அவ் வழிப், பிறகலம் செல்கலாது அனையேம் அத்தை, இன்மை துரப்ப, அசை தர வந்து, நின் வண்மையின் தொடுத்தனம், யாமே; முள்ளெயிற்று அரவுஎறி உருமின் முரசெழுந்து இயம்ப, அண்ணல் யானையடு வேந்து களத்து ஒழிய, அருஞ் சமம் ததையத் தாக்கி, நன்றும்