(வாழ்த்து-மருட்பா) பள்ள உவர்க்கடலிற் பாய்ந்தோடும் வெள்ளமென உள்ளம் உவந்தோடி ஒன்றானாய்-விள்ளா மணியின தொளியும், மலரது மணமும் அணிபெறு மொழியின் அருத்தமும் போல. இந்நிசி யாகவெஞ் ஞான்றும் மன்னிய அன்புடன் வாழ்மதி சிறந்தே! (யாவரும் வாழ்த்த)