நிறம் சாடி முரண் தீர்ந்த நீள் மருப்பு எழில் யானை,  மல்லரை மறம் சாய்த்த மால் போல், தன் கிளை நாப்பண்,  கல் உயர் நனம் சாரல், கலந்து இயலும் நாட! கேள்;  தாமரைக் கண்ணியைத், தண் நறும் சாந்தினை,  நேர் இதழ்க் கோதையாள் செய் குறி நீ வரின்,  'மணம் கமழ் நாற்றத்த மலை நின்று பலி பெறூஉம்  அணங்கு' என அஞ்சுவர், சிறுகுடியோரே;  ஈர்ந் தண் ஆடையை, எல்லி மாலையை, 