தேம் கனி இனிதின் உண்டு, திரு உளம் மகிழ்ந்தான், வீரன். 5-1 'பாரிடமே இது; பரவை உற்றுறும் பார் இடம் அரிது எனப் பரந்த மெய்யது; பார், இடம் வலம் வரப் பரந்த கையது;- பார் இடந்து எடுத்த மா அனைய பாழியாய்! 21-1 காவாய் என்பால், தன் ஐயரான் கைவிட வல்லேன்; வேவா நின்றே நிற்க, 'இவ் வெய்யோற்கு இணை ஆவார் நீ வா' என்ன, அன்னது கண்டும், அயர்கில்லேன்;