அரசன்: “கெடுபயல்! துரோகி! அவனை விடப்போவதில்லை!” குடிலன்: “ஐயோ! சுவாமி! எலியைக் கொல்ல வீட்டுக்குத் தீகொளுத்திய கதையாக இருக்கிறது! அவருக்கு அமைச்சர் பதவியும் முதன்மை இடமும் வேண்டும் என்று கேட்டால், தாங்களே மகிழ்ச்சியுடன் அளித்திருப்பீர்களே! அவ்வளவு அன்பு வைத்திருக்கிறீர்கள் அவர்மேல்” என்று கூறி அழுகிறான்.  “அவ்வளவு தீம்பனா? இவ்வளவு கொடியவன் என்று நாம் சற்றும் நினைக்கவில்லை” என்றான், அரசன்.  “அடியேனுக்கு இந்த அமைச்சா பெரிது? வெளிப்படையாகச் சொல்லியிருந்தால், நானே, இந்தப் பதவியை, மகிழ்ச்சியோடு கொடுத்திருப்பேனே! இதை மனத்தில் வைத்துக்கொண்டு, போர்க்களத்திலே இப்படிச் செய்வது தகுதியா?” என்று கூறிப் பலதேவனுடைய மார்பைச் சுட்டிக் காட்டினான்.  “யார், யார்? நாராயணனா இப்படிச்செய்தான்?”  “அவர் நேரில் செய்யவில்லை. அவர் ஏவலினால், ஒருவன் செய்தான்” என்றான், பலதேவன்.  “அப்படியா! அவனைச் சிரச்சேதம் செய்கிறேன். போர்க்களத்தில், இடது பக்கத்தில் குழப்பம் உண்டானது, அவனால்தான் போலும்!”  “முழுவதும், அவனால்தான் குழப்பம். நமது மானத்தைக் கெடுத்தான். போருக்கிடையில், குழப்பத்தை உண்டாக்கினான்” என்றான், குடிலன்.