பொன் தாழ் குழைதன்னொடும் போக்கினள் போய்ப் புகுந்தாள். 147 இராவணன்-சூர்ப்பணகை உரையாடல் பொய்ந் நின்ற நெஞ்சின் கொடியாள் புகுந்தாளை நோக்கி, நெய்ந் நின்ற கூர் வாளவன், 'நேர் உற நோக்கு; நங்காய்! மைந் நின்ற வாள்-கண் மயில் நின்றென வந்து, என் முன்னர் இந் நின்றவள் ஆம்கொல், இயம்பிய சீதை?' என்றான். 148 'செந் தாமரைக் கண்ணொடும், செங் கனி வாயினோடும், சந்து ஆர் தடந் தோளோடும், தாழ் தடக் கைகளோடும்