தண்கமழ் புறவின் முல்லிஅ மலர இன்புறுத் தன்று பொழுதே நின்குறை வாய்த்தனம் திர்கினிப் படரே. செந்ந்நில மருங்கின் பல்மலர் தாஅய்ப் புலம்தீர்ந்து இனிய வாயின புறவே பின்னிருங் கூந்தல் நன்னலம் புனைய உள்ளுதொறும் கவிழும் நெஞ்சமொடு முளெயிற்று அரிவையாம் வந்த ஆறே.