முழுவதும் தெரிய நோக்கி, முற்றும் ஊர் முடிவில் சென்றான், 'வழு உறு காலம் ஈது' என்று எண்ணினன், வலிதின் பற்றித் தழ்வினன், இரண்டு நூறாயிரம் புயத் தடக் கை தாம்போடு எழு என நால, விண்மேல் எழுந்தனன்; விழுந்த எல்லாம்.	128 விசும்பில் பொலிந்த அனுமனின் தோற்றம் இற்ற வாள் அரக்கர் நூறாயிரவரும், இழந்த தோளார், முற்றினார் உலந்தார்; ஐயன், மொய்ம்பினோடு உடலை மூழ்கச் சுற்றிய கயிற்றினோடும் தோன்றுவான், அரவின் சுற்றம்