நின்னை யே ரதியென்று நினைக்கிறேனடி-கண்ணம்மா! தன்னையே சகியென்று சரணமெய்தினேன்!                        (நின்னையே) சரணங்கள் பொன்னை யே நிகர்த்த மேனி மின்னை யே, நிகர்த்த சாயற் பின்னை யே!-நித்ய கன்னியே! கண்ணம்மா!                        (நின்னையே) மார னம்புக ளென்மீது வாரி வாரி வீச நீ-கண் பாரா யோ? வந்து சேரா யோ? கண்ணம்மா?                          (நின்னையே) யாவு மே சுக முனிக் கோர் ஈசனா னெக்குன் தோற்றம்