முதற்குறளில் காலத்தின் சிறப்பினைக் கூறுகின்றார். காலத்தின் சிறப்பு: தன்னைக் காட்டிலும் வலிமை மிக்கதான கூகையை (கோட்டான்) காக்கை, பகற்பொழுதிலே வென்று விடும். எனவே, பகைவரை வெல்லக் கருதும் அரசனுக்குக் காலம் அறிதல் மிக இன்றியமையாத ஒன்று ஆகும். இதனை, காலம் அறிதலால் வரும்பயன்: அரசன் காலத்தோடு பொருந்த வினைசெய்து ஒழுகுதல் வேண்டும். அது ஒருவரிடமும் நில்லாது செல்லும் இயல்பினை உடைய திருவினை -செல்வத்தை- தன்னிடமிருந்து நீங்காதபடி கட்டுகின்ற கயிறாம். எனவே, காலம் அறிந்து செய்தால் செல்வம் கெடாது என்பதாம். செய்வதற்கு முடியாத வினைகள் என்று சொல்லப்படுவன எதுவும் இல்லை, அவ்வினைகளை முடிப்பதற்கு ஏற்ற கருவிகளுடனே ஏற்ற காலத்தையும் அறிந்து செய்தால் முடியாத செயல் என்று எதுவும் இல்லை. இந்த நிலவுலகம் முழுவதையும் பெறுதற்கு ஒருவன் நினைத்தாலும் பெறலாம், காலத்தை அறிந்து இடத்தோடு பொருந்தும்படி செய்தால்! இக்கருத்தினைப் பின்வரும் குறள் தெரிவிக்கின்றது. காலம் வராதபோது: