துஞ்ச நேரினுந் தூயசொல் லன்றிச் சொல்மி லேச்சரைப் போலென்றுஞ் சொல்லார், மிஞ்சு சீர்த்திகொள் பாரத நாட்டில்  மேவு மாரியர்” என்றனர் மேலோர்.     172 ‘ஆதலா லிந்தச் சூதினை வேண்டேன்! ஐய, செல்வம் பெருமை இவற்றின் காத லாலர சாற்றுவ னல்லேன்; காழ்த்த நல்லற மோங்கவும் ஆங்கே