வானவர் என்றும் மனிதர் இவர் என்றும்தேனமர் கொன்றைச் சிவனருள் அல்லதுதானமர்ந்து ஓரும் தனித்தெய்வம் மற்றில்லைஊனமர்ந் தோரை உணர்வது தானே. சோதித்த பேரொளி மூன்று ஐந்து எனநின்றஆதிக்கண் ஆவது அறிகிலர் ஆதர்கள்நீதிக்கண் ஈசன் நெடுமால் அயனென்றுபேதித் தவரைப் பிதற்றுகின் றாரே. பரத்திலே ஒன்றாய் உள் ளாய்ப்புற மாகிவரத்தினுள் மாயவ னாய்அய னாகித்தரத்தினுள் தான்பல தன்மைய னாகிக்கரத்தினுள் நின்று கழிவுசெய் தானே. தானொரு கூறு சதாசிவன் எம்மிறைவானொரு கூறு மருவியும் அங்குளான்கோனொரு கூறுஉடல் உள்நின்று உயிர்க்கின்றதானொரு கூறு சலமய னாமே. முதல் தந்திரம் உபதேசம் விண்ணின்று இழிந்து வினைக்கீடாய் மெய்க்கொண்டுதண்ணின்ற தாளைத் தலைக்காவல் முன்வைத்துஉண்ணின்று உருக்கியோர் ஒப்பிலா ஆனந்தக்கண்ணின்று காட்டிக் களிம்பறுத் தானே. களிம்பறுத் தான்எங்கள் கண்ணுதல் நந்திகளிம்பறுத் தான்அருள் கண்விழிப் பித்துக்களிம்பணு காத கதிரொளி காட்டிப்பளிங்கிற் பவளம் பதித்தான் பதியே.