கானகத்தில் இட்டதீயில் காற்றுவந்து அடுத்ததோ  ஊனகத்தில் வாயுஉன்னி ஒன்றியே உலாவுமே (449)  உலாவும் உவ்வும் மவ்வுமாய் உதித்தடர்ந்து நின்றதும்  உலாவிஐம் புலன்களும் ஒருதலத்து இருந்திடும்  நிலாவும் அங்கு நேசமாகி நின்றமுர் தம் உண்டுதாம்  குலாவும் எங்கள் ஈசனைக் குறித்துணர்ந்து கும்பிடே (450) 460 வரை கும்பிடும் கருத்துளே குகனை ஐங்கரனையும் 