தன்னால் அயன் அரி சங்கரன் வேலனைத் தாங்கியதே. (52) குண்டைக் கொருத்தனைக் கூத்தாடும் பித்தனைக் குண்டுணியைக் கண்டக் கருப்பனைப் பிள்ளையைத் தின்னியைக் காணவயன் மண்டைக் கரத்தனைக் கண்ணப்பன் எனச்சிலை வாரியுண்ட பண்டைப் பறையனையோ தேவனென்று பகருவதே. (53) அந்தங் கரும் பள்ளி பாசாங்கு சத்தி கண்ணம் படைச்சி நைந்த விடச்சி குறத்திக்கு மாமி நவில் வலைச்சி சந்தம் புழுக்கச்சி பாம்பணை யோனுக்குத் தங்கச்சியாம்