சூழிக் கொடுங் கடுங் காற்று அதன் உடனே வர, தூர்க்கும் - ஏழிற்கும் அப் புறத்தாய் உள பெரும் போர்க் கடல் இழிந்தாங்கு ஆழித்தலைக் கிடந்தாலென நெடுந் தூங்கு இருள் அடைய.	154 இரிந்தார் குல நெடுந் தேவர்கள்; இருடிக் குலத்து எவரும் பரிந்தார், 'இது பழுது ஆகிலது; இறுவான்' எனும் பயத்தால்; நெரிந்து ஆங்கு அழி குரங்கு உற்றது; பகரும் துணை நெடிதே? திரிந்தார், இரு சுடரோடு உலகு ஒரு மூன்று உடன் திரிய.	155 வீடணன், 'இதனை விலக்க இயலுமோ?' என, இலக்குவன் சிரித்தல்