பண்டு முளைப்பது அரிசியே ஆனாலும்விண்டுமி போனால் முளையாதாம் - கொண்டபேர்ஆற்றல் உடையார்க்கும் ஆகா(து) அளவின்றிஏற்ற கருமம் செயல். [பண்டு = முன்பு; பண்டு முளைப்பது அரிசியே = உமி நீங்குதற்குமுன்பே முளைப்பது அரிசிதான்; விள்= பிள, உடை; அளவு = துணை, உதவி (வேங்கடசாமி நாட்டார் உரைப்படி); எப்படி முக்கியமான அரிசிக்குங்கூட அது முளைக்க எந்த மதிப்புமற்ற உமி தேவையோ அதுபோலப் பெரிய ஆற்றல் உடையவர்க்குங்கூடச் சிறிய வலிமையுள்ள மனிதர்களின் துணை என்னும் வலிமை தேவை]                    மடல்பெரிது தாழை; மகிழ்இனிது கந்தம்உடல்சிறியர் என்றிருக்க வேண்டா - கடல்பெரிதுமண்ணீரும் ஆகா(து) அதனருகே சிற்றூறல்உண்ணீரும் ஆகி விடும் [தாழை = தென்னை அல்லது தாழம்பூ; மகிழ் = மகிழம்பூ; கந்தம் = மணம், வாசம்; மண்ணுதல் = கழுவுதல்; மண்ணீர் = மண்ணும் நீர், கழுவும்நீர்;] தாழம்பூ மடலாலே பெரிது; ஆனால் அதனைவிடச் சிறிய மடலுள்ள மகிழம்பூ  மணத்தாலே அதனைவிட் இனிது' அப்படியேதான், ஒருவரை உடலால் சிறியவர், தோற்றத்தாலே குறைந்தவர் என்று அலட்சியமாக இருக்கவேண்டா. (ஏனென்றால்) கடல்கூடத்தான் பெரிது; அது அழுக்குக் கழுவும் நீர்கூட ஆகாது; ஆனால் அதனண்டையிலே உள்ள சிறிய நீரூற்றோ குடிக்கும் நீராகவே ஆகிவிடும்! கவையாகிக் கொம்பாகிக் காட்டகத்தே நிற்கும்அவையல்ல நல்ல மரங்கள் - அவைநடுவேநீட்டோலை  வாசியா நின்றான் குறிப்பறியமாட்டா தவன்நன் மரம் [கவை = மரம் கிளையாகப் பிரியும் இடம்; கொம்பு = கிளை]                               கான மயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழிதானும் அதுவாகப் பாவித்துத் -  தானுந்தன்பொல்லாச் சிறகைவிரித்(து) ஆடினால் போலுமேகல்லாதான் கற்ற கவி