இருள்நிலைப் புறத்தின்காறும், உலகு எங்கும், தொடர, இக் குன்று அரண் உடைத்து ஆகி உய்ந்தேன்; ஆர் உயிர் துறக்கலாற்றேன்; சரண் உனைப் புகுந்தேன்; என்னைத் தாங்குதல் தருமம்' என்றான். 25 என்ற அக் குரக்கு வேந்தை, இராமனும் இரங்கி நோக்கி, 'உன் தனக்கு உரிய இன்ப துன்பங்கள் உள்ள, முன் நாள் சென்றன போக, மேல் வந்து உறுவன தீர்ப்பல்; அன்ன நின்றன, எனக்கும் நிற்கும் நேர்' என மொழியும் நேரா, 26 'மற்று, இனி உரைப்பது என்னே? வானிடை, மண்ணில், நின்னைச்