வை காண் முது பகட்டின், பக்கத்தின் போகாது,  'தையால்! தம்பலம் தின்றியோ?' என்று, தன்  பக்கு அழித்துக், 'கொண்டீ' எனத் தரலும் - யாது ஒன்றும்  வாய்வாளேன் நிற்பக் - கடிது அகன்று கைமாறிக்  'கைப்படுக்கப்பட்டாய் சிறுமி! நீ மற்று, யான்  ஏனை பிசாசு, அருள் என்னை நலிதரின்,  இவ் ஊர்ப் பலி நீ பெறாஅமல் கொள்வேன்'  எனப் பலவும் தாங்காது வாய் பாடி நிற்ப - 