     களிவந்த சிந்தையோடு உன் கழல் கண்டும் கலந்தருள      வெளிவந்திலேனை விடுதி கண்டாய் மெய்ச் சுடருக்கு எல்லாம்      ஒளிவந்த பூம்கழல் உத்தரகோச மங்கைக்கு அரசே      அளிவந்த எந்தைபிரான் என்னை ஆளுடை என் அப்பனே. 119      என்னை அப்பா அஞ்சல் என்பவர் இன்றி நின்று எய்த்து அலைந்தேன்      மின்னை ஒப்பாய் விட்டிடுதி கண்டாய் உவமிக்கின் மெய்யே      உன்னை ஒப்பாய் மன்னும் உத்தரகோச மங்கைக்கு அரசே      அன்னை ஒப்பாய் எனக்கு அத்தன் ஒப்பாய் என் அரும் பொருளே. 120