யாம் எவன் செய்தும், நினக்கு?	 கொலை உண் கண் கூர் எயிற்றுக் கொய் தளிர் மேனி,	 இனை வனப்பின், மாயோய்! நின்னின் சிறந்தார்	 நில உலகத்து இன்மை தெளி; நீ வருதி;	 மலையொடு மார்பு அமைந்த செல்வன் அடியைத்	 தலையினால் தொட்டு உற்றேன், சூள்.	 ஆங்கு உணரார் நேர்ப; அது பொய்ப்பாய் நீ; ஆயின் -	 தேம் கொள் பொருப்பன் சிறுகுடி எம் ஆயர்	