     பொருளே தமியேன் புகல் இடமே நின் புகழ் இகழ்வார்      வெருளே எனை விட்டிடுதி கண்டாய் மெய்ம்மையார் விழுங்கும்      அருளே அணி பொழில் உத்தரகோச மங்கைக்கு அரசே      இருளே வெளியே இகம் பரம் ஆகி இருந்தவனே. 121      இருந்து என்னை ஆண்டுகொள் விற்றுக்கொள் ஒற்றிவை என்னின் அல்லால்      விருந்தினனேனை விடுதி கண்டாய் மிக்க நஞ்சு அமுதாய்      அருந்தினனே மன்னும் உத்திரகோச மங்கைக்கு அரசே      மருந்தினனே பிறவிப் பிணிப்பட்டு மடங்கினர்க்கே. 122