கொல்லே மென்ற தப்பற்  //  //  ஒல்லேம் என்ற தப்பல் சொல்லா தகறல் வல்லு வோரே.  //  //  சொல்லாது அகறல் வல்லுவோரே. என்பது, பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைமகனை நினைந்த தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. பாடியவர் குடவாயிற் கீரத்தனார். செய்தி அவர் சொல்லாமல் சென்றுவிட்டாரே என்று தன் தோழியிடம் சொல்லித் தலைவி கவலைப்படுகிறாள். அவர் காட்டுவழியைப் பற்றி எண்ணியதால் இந்தக் கவலை.  உழுவைப்புலி காட்டுயானையின் தோலை விருப்பத்துடன் தின்றுவிட்டுப் பொரிந்துகிடக்கும் செதில்களையுடைய ஓமை மரத்தின் கிளையின்மீது ஏறி அமர்ந்துகொண்டு தன் பெண்புலியை அழைக்கக் குரல் கொடுக்கும் காட்டுவழி ஆயிற்றே அவர் சென்ற வழி என்று எண்ணுகிறாள். பாடல்: 80 (கூந்தலாம்பன்) 