சொல்வன்மை என்றால், ‘சொல்லாற்றல்’ ஆகும். இதனை, ‘நாநலம்’ என்பர் நாயனார் (திருவள்ளுவர்). நாநலம் என்னும் நலன்: நாவன்மை என்று சிறப்பித்துச் சொல்லப்படும் நலம் -அதாவது சொல்வன்மை- ஒருவனுக்குச் செல்வமாகும். அந்த நலம் வேறு எந்த நலத்தினும் உள்ளதொரு நலம் அன்று; எல்லாவற்றினும் மிக்கது, சிறந்தது. ஆக்கம் தருவதும், கேடு தருவதும் அதுவே: நன்மையும் தீமையும் நாம் சொல்லும் சொல்லினால் வருதலால், பேசும் பொழுது சொற்சோர்வு ஏற்படாமல் நன்கு காத்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும். இதனை, -என்கின்றார். சொல்லும் முறைமை: கேட்டாரைக் கவருகின்ற தன்மை கொண்டதாய்க், கேளாதவர்களையும் கேட்க விரும்பும் தன்மை உடையதாய்ச் சொல்ல வல்லதுதான் சொல்வன்மை எனப்படும்.