வைத்த மனிதர் வடிவாகிச் - சித்ரமிகு காதிற் கடுக்கனிட்டுக் கைக்கங் கணமணிந்து சோதித் திருவலயந் தோளிலிட்டுப் - பாதத்தில்  வீரக் கழலணிந்து மிக்கசெம்பொற் பட்டுடுத்துச் சாரு மகுடந் தலையிலிட்டுப் - பாரச் சகல பணியுமிட்டுத் தன்மனையென் றோர்பெண் புகலுஞ் சருவாங்க பூஷணியாய் - மிகவெழில்சேர் பாடல்கள் 221- 230 