புலம் கடி கவணையின், பூஞ் சினை உதிர்க்கும்  விலங்கு மலை வெம்பிய போக்கு அரு வெஞ்சுரம்  தனியே இறப்ப, யான் ஒழிந்து இருத்தல்  நகுதக்கன்று, இவ் அழுங்கல் ஊர்க்கே;  இனி யான்,  உண்ணலும் உண்ணேன்; வாழலும் வாழேன்;  தோள் நலம் உண்டு துறக்கப்பட்டோர்,  வேள் நீர் உண்ட குடை ஓரன்னர்; 