 பேதை ஒரு செயலைச் செய்ய முற்பட்டால் அச்செயல் முடிவுபெறாமல் போய்விடும்; அவனும் குற்றவாளியாகிக் கைவிலங்கு பூணுவான்.  407. தமர்பசித் துழலப் பிறர்க்கிடும் பேதை.  பேதையின் உறவினர் பசியால் துன்புறும் போது பேதையால் மற்றவர் நன்மை அடைவர்.   408. பேதையோர் காசுறிற் பித்தன் களித்தற்று.  பேதை செல்வம் அடைந்தால் பித்துப் பிடித்த ஒருவன் கள் குடித்துத் தடுமாறுவதுபோல தன்னிலை மறந்து நடப்பான்.   409. அவைபுகிற் பேதை யதனலங் குன்றும்.   சான்றோர்கள் நிறைந்த சபையில் பேதை நுழைவதால் சபையின் பெருமை குறையும்.  410. பெரியார் நூல்கொடு பேதைமை களைக. 