அது நினைத்து, மதி மழுகி,  அங்கு நின்ற எற் காணூஉச் ‘சேய் நாட்டுச் செல் கிணைஞனை! நீபுரவலை எமக்கு’ என்ன, மலைபயந்த மணியும், கடறுபயந்த பொன்னும், கடல் பயந்த கதிர் முத்தமும், வேறுபட்ட உடையும், சேறுபட்ட தசும்பும், கனவிற் கண்டாங்கு, வருந்தாது நிற்ப,