மாசிலா தோங்கிய குணாகரி பவானிசீர் வளர்திருக் கடவூ ரில்வாழ் வாமி! சுப நேமி! புகழ் நாமி! சிவ சாமிமகிழ் வாமி!அபி ராமி! உமையே! நன்றென்று தீதென்று நவிலுமிவ் விரண்டினுள் நவின்றதே உலகி லுள்ளோர் நாடுவார் ஆதலின் நானுமே அவ்விதம் நாடினேன் நாடி னாலும் இன்றென்று சொல்லாமல் நினதுதிருவுள்ளம(து) இரங்கி யருள்செய்கு வாயேல் ஏழையேன் உய்குவேன்; மெய்யான மொழியதுன் இதயமறி யாத துண்டோ? குன்றமெல் லாம்உறைந்து என்றும்அன் பர்க்கருள் குமார தேவனை அளித்த  குமரி! மர கதவருணி! விமலி !பை ரவி!கருணை குலவுகிரி ராச புத்ரி!