மாசு இல் வண் சேக்கை மணந்த புணர்ச்சியுள்,  பாயல் கொண்டு என் தோள் கனவுவார்; ஆய் கோல்,  தொடி நிரை முன்கையாள் கையாறு கொள்ளாள்,  கடி மனை காத்து ஓம்ப வல்லுவள் கொல்லோ?  'இடு மருப்பு யானை இலங்கு தேர்க்கு ஓடும்  நெடு மலை வெஞ்சுரம் போக' என்றார், ஆய் இழாய்!  தாம் இடை கொண்டது அது ஆயின், தம் இன்றி  யாம் உயிர் வாழும் மதுகை இலேம் ஆயின், 