மெல்லியலாளை நோக்கி, "விலைமகள் அனைய நீயும் கல் இயல் ஆதி" என்றான்; கருங்கல் ஆய், மருங்கு வீழ்வாள். 22 '"பிழைத்தது பொறுத்தல் என்றும் பெரியவர் கடனே; அன்பால், அழல்தருங் கடவுள் அன்னாய்! முடிவு இதற்கு அருளுக!" என்ன, "தழைத்து வண்டு இமிரும் தண் தார்த் தசரதராமன் என்பான் கழல்-துகள் கதுவ, இந்தக் கல் உருத் தவிர்தி" என்றான். 23 'இவ் வண்ணம் நிகழ்ந்த வண்ணம்: இனி, இந்த உலகுக்கு எல்லாம் உய்வண்ணம் அன்றி, மற்று ஓர் துயர் வண்ணம் உறுவது உண்டோ ?