அவ் வகை அறிந்து நின்ற வீடணன், அரியின் வீரர்க்கு ஒவ்வுற உருவம் மாறி அரக்கர் வந்தமை அங்கு ஓத, செவ்விதின் மாயச் செய்கை தெளிந்திடுமாறு, தாமே கைவலியதனால் பற்றிக் கொண்டனர், கவியின் வீரர்.	25-1 என அவர் இயம்பக் கேட்ட இறைவனுக்கு, இலங்கை வேந்தன் தனது ஒரு தம்பி, 'அன்னோர் சாற்றிய வாய்மை மெய்யும் எனது ஒரு மனத்தில் வஞ்சம் இருந்ததும், இன்னே காண்டி; நினைவதன் முன்னே விஞ்சை நீக்குவென்' என்று நேர்ந்தான்.	29-1