திரித்திட்டோன், இவ் உலகு ஏழும் மருள; 35 கருப் பெற்றுக் கொண்டோர், கழிந்த சேய் யாக்கை நொசிப்பின், ஏழ் உறு முனிவர், நனி உணர்ந்து, வசித்ததைக் கண்டம் ஆக மாதவர், ‘மனைவியர், நிறைவயின், வசி தடி சமைப்பின், சாலார்; தானே தரிக்க என, அவர் அவி 40 உடன் பெய்தோரே, அழல் வேட்டு; அவ் அவித்  தடவு நிமிர் முத் தீப் பேணிய மன் எச்சில்,