முறைவேண்டினார், வலியரால் நலிவெய்தினார். குறைவேண்டினார், வறுமையுற்று இரந்தார். காண்டற்கு எளிமையாவது, பேரத்தாணிக்கண் அந்தணர், சான்றோர் உள்ளிட்டாரோடு செவ்வியுடையனாயிருத்தல். கடுஞ்சொல், கேள்வியினும் வினையினும் கடியவாய சொல். நிலத்தை மீக்கூறும் எனவே, மன்னனை மீக்கூறுதல் சொல்லவேண்டாவாயிற்று. மீக்கூறுதல், இவன் காக்கின்ற நாடு பசிபிணி பகை முதலிய இன்றி, யாவர்க்கும் பேரின்பம் தருதலின் தேவருலகினும் நன்று என்றல். 'உலகம்' என்னும் எழுவாய் வருவிக்கப்பட்டது. திருக்குறள்: 387 (இன்சொலால்)