அளம் கொள் அளக்கர் இரும் பரப்பில், அண்டர் உலகில், அப்புறத்தில் விளங்கும் மாதர், 'கற்பினார், இவரின் யாரோ!' என, நின்றார்; களங்கம் நீத்த மதி முகத்தார்; கான வெள்ளம் கால் கோப்ப, துளங்கல் இல்லாத் தனிக்குன்றில் தொக்க மயிலின் சூழ்ந்து இருந்தார். 71 கைத்த சொல்லால் உயிர் இழந்தும், புதல்வற் பிரிந்தும், கடை ஓட மெய்த்த வேந்தன் திரு உடம்பைப் பிரியார் பற்றி விட்டிலரால்; பித்த மயக்கு ஆம் சுறவு எறியும் பிறவிப் பெரிய கடல் கடக்க, உய்த்து மீண்ட நாவாயில், தாமும் போவார் ஒக்கின்றார். 72