காலின் மா மதலை சொல்ல, பரதனும் கண்ணீர் சோர, 'வேலி மா மதில்கள் சூழும் இலங்கையில் வேட்டம் கொண்ட நீல மா முகில் பின் போனான் ஒருவன்; நான் நின்று நைவேன், போலுமால்; இவைகள் கேட்பேன்; புகழ் உடைத்து, அடிமை மன்னோ'	102-63 என்று அவன் இரங்கி ஏங்கி, இரு கணும் அருவி சோர, வன் திறல் அனுமன் செங் கை வலக் கையால் பற்றி, காலின் சென்றனன் இருளினூடு, செறி புனல் கங்கை சேர்ந்தான், குன்றினை வலஞ்செய் தேரோன் குண கடல் தோன்றும் முன்னர்	102-64