அல்வேளை யென்பதனை அறியாது பிரிந்து துய          ரடைந்தே னந்தோ வில்வேளை வென்றபெரு விறலுடைச்சுப் பிரமணிய          விமல வாழ்வே.” [உஞற்றும்-செய்யும். வேளை வென்ற பெருவிறல்-மன்மதனைத்துறவொழுக்கத்தால் வென்ற வீரம்.] இவ்வாறு வேறு சில விருத்தங்களைப் பாடினேன்; சில வெண் பாக்களையும் சில கண்ணிகளையும் இயற்றினேன். அவற்றுள் இரண்டு கண்ணிகள் வருமாறு:- “தெய்வத் தமிழின் செழுஞ்சுவையைப் பாராட்டும் சைவக் கொழுந்தின் சபைகாண்ப தெந்நாளோ?”