பொங்கிடுங் குரவையிட் தெங்குமோ ரொலிசெய்து பொலிவாக மள்ள ரெல்லாம் சேற்றுப் பெருக்கூடு நாற்றைப் புதைக்கின்ற செய்யகஞ் சூழும் ஊராம் தென்னிரத புரிவாழும் என்னரிய செல்வமே! தேவியழ கம்மை உமையே! 4. பொன்னையே பெண்ணையே மண்ணையே எண்ணிஎன் பொழுதெலாம் போக்கி விட்டேன்,