708	 அன்ன போல்எங்கும் ஆவியொன் றாகியே துன்னி நின்றிடு தொல்பரன் வேறுபா டென்ன தும்மிலன் என்றுமொர் பெற்றியான் மன்னும் அங்கது வாய்மையென் றோர்திநீ.	37 709	 தஞ்ச மாகும் தருமநன் றாலென நெஞ்ச கத்து நினைந்து புரிவதும் விஞ்சு கின்ற வியனபவந் தீதென அஞ்சு கின்றது மாம்அறி வின்மையே.	38