குன்றினும் உயர்ந்த திண் தோள் குரக்குஇனத்து அரசன், கொற்றப் பொன் திணி வயிரப் பைம் பூண் புரவலன் தன்னை நோக்கி, 157 'நெய் அடை நெடு வேல் தானை நீல் நிற நிருதர் என்னும் துய் அடை கனலி அன்ன தோளினன், தொழிலும் தூயன்; பொய் அடை உள்ளத்தார்க்குப் புலப்படாப் புலவ! மற்று உன் கையடை ஆகும்' என்ன, இராமற்குக் காட்டும் காலை, 158 இராமன் அங்கதனுக்கு உடைவாள் அளித்தலும், வாலி விண் ஏகுதலும் தன் அடி தாழ்தலோடும், தாமரைத் தடங் கணானும்,