துள்ளி, ஓங்கு செந் தாமரை நயனங்கள் சொரிய, தள்ளி ஓங்கிய அமலன், தன் தனி உயிர்த் தந்தை வள்ளியோன் திரு மேனியில், தழல் நிற வண்ணன் வெள்ளி ஓங்கலில் அஞ்சன மலை என, வீழ்ந்தான். 93 உயிர்த்திலன் ஒரு நாழிகை; உணர்விலன்கொல் என்று அயிர்த்த தம்பி புக்கு, அம் கையின் எடுத்தனன், அருவிப் புயல் கலந்த நீர் தெளித்தலும், புண்டரீகக் கண் பெயர்த்து, பைப்பைய அயர்வு தீர்ந்து, இனையன பேசும்: 94