    `உய்யவா? ஒழிய வா?'என்     றுசாவியே வருவீர்" என்றான்.     பண்டாரம் ஒப்பிச் சென்றான்.     பொன்முடி பரிவாய்ப் பின்னும்     கண்டபூங் கோதை யென்னும்     கவிதையே நினைப்பாய், அன்னாள்     தண்டைக்கால் நடை நினைத்துத்     தான்அது போல் நடந்தும்,