பைந் தொடி மகளிர், 'கைத்து ஓர் பசை இல்லை' என்ன விட்ட மைந்தரின் - நீத்த தீம் தேன் வள்ளங்கள் பலவும் கண்டார். 21 அல் பகல் ஆக்கும் சோதிப் பளிக்கு அறை அமளிப் பாங்கர், மல் பக மலர்ந்த திண் தோள் வானவர் மணந்த, கோல, வில் பகை நுதலினார், தம் கலவியில் வெறுத்து நீத்த கற்பகம் ஈன்ற மாலை கலனொடும் கிடப்பக் கண்டார். 22 கை என மலர வேண்டி அரும்பிய காந்தள் நோக்கி, பை அரவு இது என்று அஞ்சி, படைக் கண்கள் புதைக்கின்றாரும்;