அழுது அழி கண்ணன், அன்பால் உருகிய நெஞ்சன், அஞ்சித் தொழுது எழு கையன், நொய்தின் தோன்றினன், வழுத்தும் சொல்லான். 1 வருணன் அச்சத்தோடு இராமன் முன்னே வருதல் 'நீ எனை நினைந்த தன்மை, நெடுங் கடல் முடிவில் நின்றேன் ஆயினேன் அறிந்திலேன்' என்று அண்ணலுக்கு அயிர்ப்பு நீங்க, காய் எரிப் படலை சூழ்ந்த கருங் கடல் தரங்கத்தூடே, தீயிடை நடப்பான் போல, செறி புனற்கு இறைவன் சென்றான். 2 வந்தனன் என்ப மன்னோ, மறி கடற்கு இறைவன்; வாயில்