சகித்தல் எளியவனாகிய இழிகுலத்தவனும் சிறப்பாக உடுத்து வாகனப் பிரதிஷ்டையுடனே எங்கும் உல்லாசமாய்ப் போக்குவரவு செய்யலாம். அதைக்குறித்து ஆரும் ஏனென்று கேட்கக்கூடாது. கவர்னர் ஜெனரல் முதலானவர்கள் எதிரே வந்தாலும், ‘நம்மைக்கண்டு இவன் விலகவில்லையே!’ என்று சீற்றங்கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்கள் மனத்தில் அணுவளவாவது மாச்சரியம் உண்டாகாது. சகியாமை கருநாடகத் துரைத்தனத்திலென்றாலோ, ஒருவன் அப்படிவரக் கண்டால், எந்தச் சாமானிய துருக்கனும், ‘ஹரே பக்ளோ! பக்ளோ! மாறு மாறு!’ என்பானே ஒழியச் சகிப்பானா? உண்ணாமலூரெங்கும் திரியலாம்; உடுக்காமல் ஒரு வீட்டுக்குப் போகலாகாது,’ என்பதனால், ஆராவது அவர்கள் பார்வைக்கு முன்பாகச் செவ்வையாய் உடுக்கவும், பெரிய வீடு கட்டவுங்கூடுமா? பிச்சைக்காரர் வேஷம் பூண்டல்லவோ திரியவேண்டும்? அவர்கள் துரைத்தனத்தில் ஏதுக்கும் உதவாத ஒருவனை உயர்ந்த உத்தியோகத்தில் ஏற்படுத்துவார்கள். அதிலவன் கொஞ்சம் தலையெடுத்ததது கண்டால், ‘ஏற விட்டு ஏணியை வாங்குவது’ போலவும், ‘சோற்றைப் போட்டுத் தொண்டையை நெரிப்பது’ போலவும், நிர்நிமித்தமாகக் குற்றஞ்சாட்டி, உடனே அதை விட்டு நீக்கி விடுவார்கள். ‘கல்யாண வீட்டிலேயே பந்தற்காலைக் கட்டி அழுகிறவள், கருமாந்தர வீட்டில் அழாமலிருப்பாளா?’ அதுபோலக் குற்றமில்லாதவர்களையே தண்டிக்கிற அவர்கள், குற்றவாளிகளைத் தண்டியாமலிருப்பார்களா? அன்றியும், ‘ஜாதியபிமானமும் சமயாபிமானமும் சந்நியாசிக்கும் போமா"? என்பதை அவர்கள் நினைக்கிறதேயில்லை. அவரவர் ‘குலாசாரத்தைக் குழைகறியாக்கி, மதாசாரத்தின் வாயில் மண்ணடிக்க வேண்டும்’ என்பதே அவர்களுடைய நோக்கம். நாகப்பட்டணம், சதுரங்கப்பட்டணம், தூற்றுக்குடி, கொழும்பு, யாழ்ப்பாணம் முதலானவைகளைக் கட்டியாண்ட உலாந்தருடைய ஆளுகையில், இந்து மதஸ்தர், மகமதிய மார்க்கத்தார், உரோமாசமயத்தார் தங்கள் தங்கள் மதச் சடங்குகள் செய்யக்கூடாது. செய்தவர்களுக்கு அபராதம் போடுவார்கள்.  முழங்காலுக்குக்கீழே தொங்கச் சொக்காய் போடக்கூடாது. அந்தப்படி வேஷ்டியும் உடுத்தலாகாது. தங்கள் சபையிற் சேராதவர்களை உத்தியோகத்தினின்று வி்லக்கிவிடுவார்கள். பாளயக்காரர் காலத்தில்தேசத்தில் ஆராயினும் பச்சென்றிருக்கக்கண்டால், சிலர் ‘பச்சை கண்டால் ஒட்டடி மகளே,’ என்பதாகத் தங்கள் கையின் கீழிருக்கிற துஷ்டர்களாகிய பழம் பெருச்சாளிகளை உபாயமாய்ப் போய்க் கன்னமிட்டுத் திருடி வரச்சொல்ல, அவர்கள் இராத்திரியில் முகத்திற் கரும்புள்ளி செம்புள்ளி குத்திக்கொண்டு பந்தத்தைக் கொளுத்திப் பிலுபி்லென்று சென்று, குட்டிச்சுவரேறிக் குதித்து, உள்ளே நுழைந்து, வீட்டைக் குளம் பறித்துக் கையில் அகப்பட்ட மட்டும் சுருட்டிக்கொண்டு தாண்டிவிடுவார்கள். ‘ஒருசந்திப் பானையை நாயறியாது,’ அது போல, இந்த மூர்க்கர்கள் நல்லோர் பெரியோர்களை அறியார்கள். அற்பக் குற்றம் செய்தவர்களையும் சித்திரவதையாகக் கடுங்கொலை செய்வார்கள். ‘குரங்கின் கையிற் கொள்ளி கொடுத்தது போல, இந்தப் பாவி மக்களுக்கு அதிகாரங் கொடுத்தவர்கள் ஆரோ, தெரியவில்லை! ஹைதர் அலியின் காலத்தில் நடந்த துன்மார்க்கத்தைச் சொல்லத் தொடங்கினாற் பெரிய பாரதமாக அல்லவோ விரியும்! அக்கொடியன் தன் படை வீரர்களுக்குச் சம்பளம் கொடாமல், ‘இராச்சியத்திற் கொள்ளையடித்து ஜீவனம் பண்ணுங்கள்,’ என்று ஏவுவான்! அவர்கள் ஏறக்குறைய எழுபதினாயிரம் எண்பதினாயிரம் பெயர்கள் தலைக்கொரு நாட்டுத் தட்டுத் தேடிப்பிடித்தேறி, பல திசையிலும் போய், ஆண்சிறை பெண்சிறை பிடிப்பார்கள். அனேகரை மரக்கிளையில் தலைகீழாகத் தூக்கி, அடியில்நெருப்பைப் போட்டுக் கொளுத்தி, மூக்கில் மிளகாய்ச்சாறு வார்த்து, கத்தியால் சிலிர்க்கச் சிலிர்க்க வெட்டி, வைப்புச் செப்புகளைக் காட்டச் சொல்லி, உள்ளதையெல்லாம் செப்பனிட்டுக் கொண்டு, கோயில்களுக்குள்ளும் புகுந்து, விக்கிரகங்களையும் ஆரதனைத் தட்டுமுட்டுகளையும் வாரியெடுத்துக்கொண்டு தாமதித்திருந்தால் ஆர் வந்து வளைத்துக்கொண்டு உதைக்கிறார்களோவென்கிற அச்சத்தினால், அவ்விடத்தில் நில்லாமல், அதிசீக்கிரத்திற் காற்றாய்ப் பறந்து போய்விடுவார்கள். இப்படி நடப்பதுகண்டு, சில சமயத்தில் ஆங்கிலேயரும் அவர்களைத் துரத்தியடித்தார்கள். இக்காலத்திலோ, அவ்வகையான உபத்திரவம் சொப்பனத்திலும் இல்லை. ஒன்று கேளும்: ‘தன் பெண்டாட்டியைத் தான் அடிக்கிறதற்குத் தலையாரி கையிற் சீட்டுக்கேட்டு வாங்க வேண்டுமா?’ அந்தப்படி இந்தத் துரைத்தனத்தார் தங்கள் ஆளுகையின் கீழிருப்பவர்களை அடக்க வேண்டுமானால், இவர்களுக்குப் பிரயாசமென்ன? சகலமானவர்களும் தத்தம் குலாசார மதாசாரங்களைத் தழுவி நடப்பதைக் குறித்து, இவர்கள் சிறிதும் அசூயைப்படாமலே இருக்கிறார்கள். விபட்சன் இந்த ஆங்கிலேய துரைத்தனத்திலும் சாஸ்திரயுத்தமாகிய உடன்கட்டையேறுவது, தீக்குளிப்பது, செடிலாடுவது முதலானவைகளும், மற்றும் சில சடங்குகளும் தவிர்க்கப்படவில்லையோ?