பாடமை யொழுகிய தண்ணறுஞ் சாரல்ஆடு அமை ஒழுகிய தண் நறும் சாரல் மென்னடை மரையா துஞ்சும்மெல் நடை மரை ஆ துஞ்சும் நன்மலை நாட நின்னல திலளே. நன் மலை நாட நின் அலது இலளே. என்பது, உடன்போக்கு ஒருப்படுத்து மீளுந் தோழி தலைமகற்குக் கூறியது. பாடியவர் கபிலர். சூழல் தம்காதல் திருமணத்திற்கு இசைவுதராத நிலையில், தலைவனுடன் 'உடன்போக்கு' (வீட்டார் அறியாதவண்ணம் தலைவனுடன் திருமணம் செய்துகொள்ள உடன்போதல்) செல்ல அவளைச் சம்மதிக்கவைத்து மீண்ட தோழி தலைவனைப்பார்த்துச் சொல்வது. அருஞ்சொற்பொருள் நன்று- நன்மை; உளரே- இருப்பார்களா? (இருக்கமாட்டார்கள்); ஒருநன்று- ஒருநன்மை (இங்குத் தலைவன்மேல் அன்புசெலுத்துவது என்றஒன்று); புரி- புரிந்துகொண்டு; மாண்டு- மாட்சியுடன், மாண்புடன் (மரியாதைதந்து); புலவி- அன்பினால் ஏற்படும் சிறுபிணக்கு; அளி- தலையளிசெய்வாய், அவளை அன்புசெய்வாய்; ஆடுஅமை- அசைகின்ற மூங்கில்; ஒழுகிய- வரிசையாக வளர்ந்துள்ள; தண்- குளிர்ச்சி; சாரல்- மலைச்சாரல்; துஞ்சும்- தூங்கும்.) பாடல்கருத்து ஒருவர் தமக்குப் பெரிய நன்மையைச் செய்தால் அவரைப் போற்றாமல் இருப்பார் யாராவது உண்டா? இல்லை. அனைவரும் போற்றுவர்; அது சிறப்பிற்குரிய ஒன்றா என்றால் இல்லை. (ஏனெனில் தனக்கு நன்மைசெய்தான், அதனால் போற்றிப்புகழ்கின்றான், அது இயல்புதானே!) அவ்வாறு இன்றி உன்மேல் அன்புசெலுத்துவது என்ற ஒருநன்மையைமட்டுமே செய்கின்ற முதுமைக்காலத்திலும் நீ இவளை மாட்சிமையோடு விரும்பி (கடனே என்று இல்லாமல் விரும்பி) அவளின் புலத்தல் நீங்கும்வண்ணம் (அன்புக்கோபம் நீங்கும்படி) உன் அன்பைச்செலுத்திப் பாதுகாப்பாயாக. இவளுக்கு நின்னைத்தவிர வேறுயாரும் இல்லை. நல்மலை நாடனே, தலைவனே! என்கின்றாள்.