நனி எள்ளும் குயில் நோக்கி இனைபு உகு நெஞ்சத்தால்,  'துறந்து உள்ளார் அவர்' எனத், துனி கொள்ளல், எல்லா! நீ;  வண்ண வண்டு இமிர்ந்து ஆனா வையை வார் உயர் எக்கர்த்  தண் அருவி நறு முல்லைத் தாது உண்ணும் பொழுது அன்றோ-  கண் நிலா நீர் மல்கக் கவவி, நாம் விடுத்தக்கால்  ஒள் நுதால்! நமக்கு அவர் 'வருதும்' என்று உரைத்ததை?  மல்கிய துருத்தியுள் மகிழ் துணைப் புணர்ந்து, அவர்  வில்லவன் விழவினுள் விளையாடும் பொழுது அன்றோ - 