செஞ்சரண் அடைந்தனம் தெரியின் நீயலால் தஞ்சம துளதுகொல் எம்மைத் தாங்கவே.	59 910	 மலக்குறு மனத்தினேம் வருத்த முற்றவும் உலக்குற நீக்குநீ யொல்லை எம்மிடை அலக்கண தியற்றுதி யாயின் அன்னதை விலக்குறு நீரினார் வேற யாவரே.	60 911	 நிறைமுடிப் பணிமிசை நிலனும் வானமும் இறைமுடிக் கின்றவிவ் வெரியை நீக்கியே