பையெனக் காண்கு விழிப்ப, யான் பற்றிய	 கை உளே மாய்ந்தான், கரந்து.	 கதிர் பகா ஞாயிறே! கல் சேர்தி ஆயின்,	 அவரை நினைத்து, நிறுத்து என் கை நீட்டித்	 தருகுவை ஆயின், தவிரும் - என் நெஞ்சத்து	 உயிர் திரியா மாட்டிய தீ.	 மை இல் சுடரே! மலை சேர்தி நீ ஆயின்,	 பௌவ நீர்த் தோன்றிப் பகல் செய்யும் மாத்திரை,	