மழை சுரந்து அளித்து ஓம்பும் நல் ஊழி யாவர்க்கும்  பிழையாது வருதல் நின் செம்மையின் தர, வாய்ந்த  இழை அணி கொடித் திண் தேர் இன மணி யானையாய்!	 அறன் நிழல் எனக் கொண்டாய், ஆய் குடை; அக் குடை  புற நிழல் கீழ்ப் பட்டாளோ, இவள்? இவள் காண்டிகா-	 பிறை நுதல் பசப்பு ஊரப் பெரு விதுப்பு உற்றாளை!  பொய்யாமை நுவலும் நின் செங்கோல்; அச் செங்கோலின்	 செய் தொழில் கீழ்ப் பட்டாளோ, இவள்? இவள் காண்டிகா- 