வீரப்பிரான் குவளையூர்க் கண்ணன் என்பான். ஜகத்தினிலோர் உவமையிலா யாழ்ப்பா ணத்துச் சமிதனை யிவனென்றன் மனைக்கொ ணர்ந்தான் அகத்தினிலே அவன்பாத மலரைப் பூண்டேன்;அன்றேயப் போதேவீ டதுவே வீடுபாங்கான குருக்களை நாம் போற்றிக் கொண்டோம், பாரினிலே பயந்தெளிந்தோம்;பாச மற்றோம். நீங்காத சிவசக்தி யருளைப் பெற்றோம்; நிலத்தின்மிசை அமரநிலை யுற்றோம்,அப்பா! தாங்காமல் வையகத்தை அழிக்கும் வேந்தர்,