அல்லதூஉம் பொதுவியல்பு, சிறப்பியல்பு என இருதிறப்படுத்து உணர்த்தியது இந்நூல் என்னும் பாகுபாடு ஆண்டுப் பெறப்படாமையின், அது கூறப்புகுந்தார் ஏனையவும் உடன்கூறினார் என்றலும் ஒன்று. நிலவுலகம் முழுதும் பரந்த இருளென அதன் பெருமை கூறுவார், மலர்தலை யுலகின் மாயிருள் என்றார். மா= பெருமை.  ஆகாரம் முன்னும் யகர உடம்படுமெய் சிறுபான்மை அருகி வருதலை, “மாயிரு ஞாலம்” என்றாற் போலக் கொள்க.  மாயாத இருளின் நீக்குதற்கு மாயிருள் என்றார் என, வினைத்தொகை ஆக்கலும் ஒன்று.  இவ்விருள் என்னும் பொருளது இயல்பும், இதன் தோற்றமும், கண் இந்திரியத்தின் இயல்பு உரைப்புழிக் காட்டுதும்.  ஒன்றோடு ஒன்று ஒவ்வாத எல்லாச் சமயத்தாரானும் புகழப்படுதலின் பலர்புகழ் ஞாயிறு என்றார். முற்றும்மை விகாரத்தான் தொக்கது. ஏனை ஒளிகளான் மடங்காது யாண்டும் பரந்த புறவிருளை ஒருபால் எழுந்த ஞாயிறு துமிப்பதுபோல, ஏனைச் சமயநூல்களான் மடங்காது யாங்கணும் நிறைந்த அகவிருளை ஓர் ஆகமத்தின் ஒருபடலத்தின் எழுந்த பன்னிரு சூத்திரம் துமிக்கும் என்பது குறிப்பான் விளக்குதற்குப் படரின்  என்றார். அல்லதை என்பது, “தன்மனைக் கிழத்தி யல்லதை பிறர்மனை- அன்னையிற் றீரா நன்னர் ஆண்மை” என்றாற் போல அன்றி என்னும் பொருள்பட வந்த வினையெச்சக்குறிப்பு ஐயீற்றுடைக் குற்றுகரம். படரிற் காண்டல் செல்லும் கண் எனற்பாலதனை எதிர்மறை முகத்தாற் கூறினார், இன்றியமையாமை விளக்குதற்கு; “வாராமை யில்லை” என்றாற் போல்வனவுந் தேற்றப்பொருள் பயப்ப வந்தவாறு காண்க. இது வடமொழி மதம். இப்பொருள் விளங்குதற்பொருட்டுக் கண்மேல் வைத்துக் கூறினாரேனும், உவமேயப் பொருட்கு ஏற்பக் கண் காண்டல் சேறற்குப் படர்ந்த ஞாயிறுபோல் என ஞாயிற்றின்மேல் வைத்துரைத்தல் கருத்தாகக் கொள்க. இருட்கேட்டிற்கும், நிருவிகற்பம் சவிகற்பம் என்னும் இருவகைக் காட்சிக்கும், ஞாயிறு இன்றியமையாச் சிறப்பிற்றாயவாறு போல, மலத்தீர்விற்கும், ஆராய்ச்சி அநுபூதி என்னும் இருவகை உணர்விற்கும் இன்றியமையாச் சிறப்பிறாயது இந்நூல் என்பார், துமியப் படரின் அல்லதைக் காண்டல் செல்லாக் கண்போல் நாடித் தீர்ந்து கண்டு மயர்வற அளித்த சிவஞானபோதம் என்றார். எனவே, ஞாயிறு புறவிருள் நீக்கிக் காட்டுதற்குப் பன்னிரு வகைப்பட்ட ஞாயிறுபோல, அகவிருள் நீக்கி உணர்த்துதற்குச் சூத்திரத்தாற் பன்னிருவகைப் பட்டது இந்நூல் என்பதூஉம் ஆயிற்று. இவ்வாறு அன்றி, ஞாயிற்றைக் கடவுட்கு உவமை ஆக்குவாரும் உளர். நூலுள் கூறிய அதனைப் பாயிரத்துள் கூறவேண்டாமையானும், ஈண்டைக்கு ஆவதோர் பயன் தாராமையானும், அஃது உரையன்மை அறிக.