முதிர்ந்த மா தவம் இரண்டரை ஆயிரம் முடித்தான். 5-21 'பெருகும் நீரொடு, பூதியும், வாயுவும், பிறங்கு சருகும், வெங் கதிர் ஒளியையும், துய்த்து, மற்று எதையும் பருகல் இன்றியே, முப்பதினாயிரம் பருவம், உருகு காதலின் மன்னவன் அருந் தவம் உழந்தான். 5-22 'உந்தி அம்புயத்து உதித்தவன் உறைதரும் உலகும் இந்திராதியர் உலகமும், நடுக்குற இரைத்து, வந்து தோன்றினள் வர நதி; மலைமகள் கொழுநன்