கேளுமென்றான் மார்க்கண்டன் சிவன்தா னப்போ   கிருபையுடன் இவ்வளவும் அறிவா யோடா  ஆளுகின்ற ஈசனுநாம் அறியோ மிந்த  அருமைதனை நீயறிந்தாய் அருமைப் பிள்ளாய்  காளகண்டர் மாயோனைச் சொல்லீர் என்றார்  கருவேது நீயறிந்த வாறு மேது  பாளுகின்ற முப்பாழுந் தாண்டி நின்ற  பரஞான சின்மயமுன் பகர்ந்தி டீரே