புயல் விரித்து எழுந்தாலென, பூதலம் குயிலுறுத்தி, கொழும் புகை விம்மவே. 49 'தமம் திரண்டு உலகு யாவையும் தாவுற, நிமிர்ந்த வெங் கதிர்க் கற்றையும் நீங்குற, கமந்த மாதிரக் காவலர் கண்ணொடும், சுமந்த நாகமும், கண் சும்புளித்தவே. 50 'திரிவ நிற்ப செக தலத்து யாவையும், வெருவலுற்றன; வெங் கதிர் மீண்டன;