எம் கோ வாழியர், இம் மலர் தலை உலகே!	 104	 மலி திரை ஊர்ந்து தன் மண் கடல் வௌவலின்,	 மெலிவு இன்றி மேல் சென்று, மேவார் நாடு இடம்படப்,	 புலியொடு வில் நீக்கிப், புகழ் பொறித்த கிளர் கெண்டை,  வலியினான் வணக்கிய, வாடாச் சீர் தென்னவன்	 தொல் இசை நட்ட குடியொடு தோன்றிய	 நல் இனத்து ஆயர், ஒருங்கு தொக்கு, எல்லாரும்-	 வான் உற ஓங்கிய வயங்கு ஒளிர் பனைக் கொடிப்	