பாந்தள்மிசைக் கிடந்த பார் அளிப்பான் ஆயினான்; ஏந்து தடந் தோள் இராமன், திரு மடந்தை காந்தன், ஒரு முறை போய்க் காடு உறைவான் ஆயினான்'. 91 இராமன் காடு செல்வது பற்றி கேட்டோரின் துன்ப நிலை வாரார் முலையாரும், மற்றுள்ள மாந்தர்களும், ஆறாத காதல் அரசர்களும், அந்தணரும், பேராத வாய்மைப் பெரியோன் உரைசெவியில் சாராத முன்னம், தயரதனைப் போல் வீழ்ந்தார். 92