பிரதமத்தில் அதிமதுரகவி, ‘திருமாலவதாரம் பத்தும் ஒரு வெண்பாவிற் அடக்கிப் பாடவேண்டும்’ என்ன, புலவர் பெருமான், ‘இதற்கு ஒரு வெண்பாவும் வேண்டுமோ! நான் பாதி வெண்பாவிற் பாடுவேன்! என்று பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: தேவரும் முனிவரும் யாவரும் மெச்சுகின்ற திருவேங்கடத்தில் வீற்றிராநின்ற பெருமானே! அடியேன் அபீஷ்டப்படி பாதி வெண்பாவில், உனது திருவவதாரம் பத்தும் இசைத்துக் கூறும்பொருட்டு நீ என்முன் எழுந்தருளக்கடவாய்,’ என்று முற்பாதியில் திருவேங்கடமுடையானைப் பிரார்த்தித்துத் தாம் பிரார்த்தித்த வண்ணம் பெருமாள் கடாக்ஷ விசேஷத்தால் அப்பத்தவதார மூர்த்திகளும் தமக்குப் பிரசன்னமாகக் கண்டு, பிற்பாதியில், ‘மச்சா, கூர்மா, வராகா, நரசிங்கா, வாமனா, பரசுராமா, ரகுராமா, பலராமா, கிருஷ்ணா, கற்கி என்று அவ்வவர் திருநாமங்களைத் தனித்தனியே குறித்து அழைத்தார் என்பதாம். இச்செய்யுளுக்கு மெச்சுகின்ற திருவேங்கடத்தானே, பாதி வெண்பாவில் என்னிஷ்டப்படி, மச்சா, கூர்மா, வராகா, நரசிங்கா, வாமனா, பரசுராமா, தசரதராமா, பலராமா, கிருஷ்ணா, கற்கியென்று உன் திருவவதாரத்தைச் சொல்லும்படி வா,’ என்று பொருள் கூறுவாருமுண்டு. அறுபத்துநாலு புலவர்களில் ஒருவர், ‘இராசிகளின் பெயரும் முறையும் தொகையும் அடைமொழியில்லாமல் ஒருவெண்பாவில் அமைத்துப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, முதலிற்  ‘பகருங்கால்’ எனவும், இறுதியில்,  ‘வசையறுமி ராசி வளம்’ எனவும் சேர்த்துக்கொண்டு அவ்வாறே பாடிய செய்யுள், -என்பதாம். ஒருவர், ‘மும்மூர்த்திகள் பெயர், அவர்கள் தின்னுங் கறி, உண்ணும் உணவு, ஏந்தும் ஆயுதம், பூணும் பூஷணம், ஏறும் வாகனம், வசிக்குமிடங்களை ஒரு வெண்பாவில் பாடவேண்டும்,’ என்ன, அப்படியே பாடிய செய்யுள்: -இதன் பொருள்: பிரமன் சிவன் விஷ்ணு என்னும் மூவர்க்கும், பயறு-பிள்ளை-வெண்ணெய், கறி; செந்நெல்-விஷம்-பூமி, உணவு; தண்டம்-மான்-சக்கரம், ஆயுதம்; உபவீதம்-சர்ப்பம்-கௌஸ்துவம், பூஷணம்; அன்னம்-ரிஷபம்-கருடன், வாகனம்; தாமரை-கைலை-பாற்கடல், வசிக்குமிடம் என்பதாம். ஒருவர், ‘ஈயேறி மலை குலுங்கினதாக ஒரு வெண்பாப் பாடவேண்டும்,’ என்ன, ‘மலை மாத்திரமா? உலகமுழுதும் குலுங்கியதாகப் பாடுகிறேன்!’ என்று பாடிய செய்யுள்: இதன்பொருள்: ஸ்ரீமந்நாராயணன் கண்ணபிரானாய் அவதரித்திருக்கையில், திருவாய்ப்பாடியில் வெண்ணெய் திருடினானென்று அவனை நல்லிசை வாய்ந்த சொல்லினையுடைய அசோதைப் பிராட்டி பருத்த மத்துக்கொண்டு அடித்த புண்ணில் ஈயானது மொய்த்தபொழுது, அருவருப்புண்டாகி, அவன் அருமைத் திருமேனி அசைய, சதாகாலமும் திருவுதரத்திற்குள் அசையாது வைத்து அவனாற் பாதுகாக்கப்படும் உலகமும், அதிலுள்ள அஷ்டதிக்கு யானைகளும், மகாமேருவும், சப்தசாகரங்களும் அசைந்தன என்பதாம்.