துளங்கு இமில் நல் ஏற்று இனம் பல - களம் புகும்  மள்ளர் வனப்பு ஒத்தன.	 தாக்குபு தம் உள் பெயர்த்து ஒற்றி, எவ் வாயும்,	 வை வாய் மருப்பினால் மாறாது குத்தலின்,	 மெய் வார் குருதிய ஏறு எல்லாம் - பெய் காலைக்  கொண்டல் நிரை ஒத்தன.	 அவ் ஏற்றை	 பிரிவு கொண்டு, இடைப் போக்கி, இனத்தோடு புனத்து ஏற்றி, 