வந்து பிறந்திறக்கும் வண்மையினால் – முந்தொருநாள் வீணுக்கு வேளை யெரித்தான் மகன்மாமன் காணிக்கு வந்திருந்தான் காண் .(95)  தந்தை பிறந்து இறவாத் தன்மையினால் தன் மாமன் வந்து பிறந்து இறக்கும் வண்மையினால் முந்து ஒருநாள் வீணுக்கு வேளை எரித்தான் மகன் மாமன் காணிக்கு வந்திருந்தான் காண். வேளனை (காமனை) எரித்தவன் மகன் முருகன்.  அவன் தந்தை சிவன் பிறந்து இறவாத் தன்மையை உடையவன். மாமன் (திருமால்) வந்து பிறந்து இறக்கும் (10 அவதாரம்) தன்மை உடையவன்.  முன்பு ஒருநாள் மாமனின் காணிக்கு உரியவனாக முருகன் வந்திருந்தான். முருகன் திருமாலைப் போல அணிகல உடைமைகளைப் பெற்றவன். 