தீட்டான் கருமுகில்  போலே வருமந்தச் சளட்டெருமை மாட்டான் இனிவரமாட்டான் வந்தாலும் வணங்குவனே. (18) சீமானு நாமகள் கோமானும் ஏத்தித்தினம் பணிந்து பூமாலை சாத்திய ரத்னசபாபதி பொன்னடிக்குப் பாமாலை சாத்தி நின்றேன் அவனான் மிகப்பாடு பட்ட ஏமாவுன்னா லினியாமா வென்பாலினி யெய்துதற்கே. (19) தடங்கொண்ட கல்லின் மெல்லெனப் பூட்டித் தமதுரத்தில் வடங்கொண்டு சாத்தி விடங்கொண்டு பார்த்து மணிகிளரும்