அவருடைய அன்பர்களும் தீர்மானித்தார்கள். 1882-ஆம் வருஷம் செப்டம்பர் மாதம் பிரிவுபசாரம் நடை பெற்றது. அதில் கோபால ராவ் விஷயமாகப் பத்துச் செய்யுட்கள் இயற்றி நான் படித்தேன். படிக்கும் போது வருத்தம் தாங்காமல் கண்ணீர் விட்டேன். அப்பாடல்களிற் சில வருமாறு:- “மாறாத வாய்மை தனில் மனச்சான்றுக் கொத்தியலும்         மாண்பு தன்னில் தேறாத மாணவகர்க் கினிதுவிளங் குறத்தெருட்டும்