அல்லவை செய்ப அலப்பின் அலவாக்கால் செல்வ(து) அறிகலர் ஆகிச்சி தைத்தெழுப கல்லாக் கயவர் இயல்போல் 'நரியிற்(கு) ஊண் நல்யாண்டும் தீயாண்டும் இல்'. கூரறிவி னார்வாய்க் குணமுடைச்சொல் கொள்ளாது காரறிவு கந்தாக் கடியன செய்வாரைப் பேரறியார் ஆயின பேதைகள் யாருளரோ? 'ஊரறியா மூரியோ இல்'.