மனைவியானவள் சகலவித பூஷணங்களையும் துறந்திருந்தாலும், மங்கல சூத்திரத்தை மாத்திரம் துறக்கக் கூடாதது போல, தந்தை தாய் முதலிய பந்துக்களையெல்லாம் விட்டுப் பிரிந்தாலும் கணவனை மாத்திரம் பிரிந்திருக்கலாகாது. அற்பமாகிய பறவைகளில் அன்றிற் பெடையுமல்லவோ தன்சேவலைப் பிரிந்திருக்கச் சகியாது உயிர் விடுகின்றது! 'பாத்திரமறிந்து பிச்சையிடு; கோத்திரமறிந்து பெண்ணைக் கொடு,' என்பதனால், அறிவொழுக்கங்களில் சிறந்த சான்றோர்களே தானபாத்திரர்களாயினும், 'பெரிய வீடென்று பிச்சைக்குப் போனால் கரியைவழித்து முகத்திலே தடவினார்கள்' என்று< எளியவர்கள் ஏளனஞ்செய்யாது, அவர்கள் தேகி யென்று வந்தால் நாஸ்தி என்று சொல்லாமல், சிரார்த்தாதிகளில் ராட்சதர்களுக்குப் பிரீதியாகச் செய்யும் பூரிதானம் போலவாவது, அவர்களுக்குத் தம்மால் இயன்ற மாத்திரம் பிச்சையிட வேண்டும். 'இல்லையென்ற இடத்தில் பல்லியுஞ் சேராது' என்கிறார்களல்லவா? தாய்வீடு அருகிலிருக்கிறதென்று ஆருடனுஞ் சொல்லாமல் நினைத்த நேரமெல்லாம் அவ்விடத்திற்கு ஓடி, 'இவள் ஓடுகாலி,' என்று பெயரெடுக்கலாகாது. 'அடிக்கடி தாய் வீடோடிய பெண்ணும் பேயோடாடிய கூத்தும் ஒக்குமல்லவோ? மாமியார் மாமனார் பெருவயிறு கொண்டது அறியாமல் சீமந்தத்திற்கு நாள்வைத்துக் கொள்வது போலத், தெரியாமல் இந்தப் பெண்ணைக் கொண்டால் சுகப்படலாமே என்று நினைத்துப் பகீரதப் பிரயத்தனப்பட்டுத் தேடினதற்குத் தகுதியாய் வாய்க்காமல், 'பிள்ளையார் பிடிக்கக் குரங்காய் முடிந்த்து போல வந்து லபித்ததே! நம்முடைய துர்ப்பாக்கியம் என்ன என்று அவர்கள் விசனப்படும்படி ஏடாகூடஞ் செய்யலாகாது. சமுத்திரம்போல வற்றாத செல்வத்தில் பிறந்தாலும் வறியவனுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டால், அந்தச் செல்வப் பெருக்கையே பாராட்டிச் செருக்கினால் அவனை அசட்டை பண்ணாமல், 'மலையிலே விளைந்ததானாலும், உரலிலே வந்துதானே மசியவேண்டும்?' என்பதற்கிசைய, அடங்கி நடக்கவேண்டும். நுண்ணறி வுடையோர் நூலொடு பழகினும் பெண்ணறி வென்பது பெரும்பே தைமைத்தே.- என்பதனால், தன் பேதைமை காரணமாக உலகத்தில் அந்நியராகிய செல்வரின் படாடோபங்கண்டு, நெய்க்குடத்தைத் தலையில் வைத்து எண்ணமிட்டவனைப் போல, 'நாம் இந்தச் சீமான் பக்ஷஞ் சேர்ந்தால் யாதொரு வருத்தமுமின்றி, எக்காலமும் வேளை தவறாது, பால் பழங்களுடனே நெய்யாரக் கையார நல்ல போஜனம் உண்டு சுகித்து, வாசனைத் திரவியங்களால் நலங்கிட்டுக்கொண்டு, பனிநீரில் ஸ்நானஞ்செய்து, இருபக்கத்துமுள்ள கரைக்கும் முன்தானைக்கும் விலையுயர்ந்த  முத்து பச்சை கெம்பு வயிரங்கள் வரிசை வரிசையாகக் கோத்து இடையிடையே நெருங்க மல்லிகை தாமரை குமுதம் போல விசித்திரமான பூச்சமைத்து, பிடித்தால் பிடிக்குள் அடங்கும்படி அதிக நாணயமாகிய இழையால் ஆயிரம் பொன் பெற்ற இந்திர வர்ணப்பட்டென்னும் பொற்சரிகைச் சேலையுடுத்து, முத்துக் கச்சுப் பூண்டு, மேகம்போலக் கறுத்துத் தழைத்து நெய்ந்து நெறிந்து சுரிந்து நீண்டு சுருண்டு கடை குழன்ற கூந்தலை வாசனை சேர்ந்த மயிர்ச்சாந்து பூசி, தங்கச்சீப்புச் சிக்கங்கோல் கொண்டு சீவிச்சிக்கறுத்து வாரிவகிர்ந்து, திவ்விய பரிமள புஷ்பமாலைகளை வைத்துமுடித்து, நெற்றியில் ஜவ்வாது திலகமிட்டுக் கண்ணுக்கு மையெழுதிக் கழுத்துக்குக் கஸ்தூரி பூசி, மார்புக்குச் சந்தனத்தால் தொய்யில் வரைந்து, தோளுக்கு விற்கோலம் தீட்டிக் காலுக்குச் செம்பஞ்சூட்டிக் கன்னத்திற்குக் கறுப்பெழுதி, உலகமெல்லாம் விலை மதிக்கத்தக்க நவரத்தின கசிதமாகிய தலைப்பணி செவிப்பணி நுதற்பணிகளும் ஆரகேயூரங்களும் ஜாஜ்வல்லியமாய்ப் பிரகாசிக்க, கைகளில் பொற்சரி பொற்கடகங்கள் விளங்க, கால்களில் ரத்தினச்சதங்கை ரத்தினச் சிலம்புகள் கலீர்கலீரென்று ஒலிக்க, நாசியில் வச்சிர நத்து வச்சிர மூக்கணிகள் கண்கூசும்படி தகதகவென்று ஜொலிக்க, கேசாதி பரியந்தம் பொன்காய்த்தாற் போலத் தோன்ற, மெய்யிற் பூசிய சந்தன குங்கும கற்பூர கதம்பாதி பரிமளவர்க்கம் காததூரம் கமகமவென்று மணக்க, வல முன்கையிற் பற்றிய பூங்கொத்தில் பஞ்சவர்ணக்கிளி கொஞ்ச, அண்ட கோளத்தை அளாவப் பளிங்கினால்கட்டப்பட்ட மலைபோலும் பெரிய ஏழடுக்கு உப்பரிகையில் மாணிக்கமயமான சித்திரமேடை மீது, தாதிமார் காம்பரிந்து பரப்பிய மெல்லிய புஷ்பத்தின்மேல் வடிவிற் சிறந்த சில பெண்கள் சாமரைபோட, சிலபெண்கள் ஆலவட்டம் அசைக்க, சில பெண்கள் தாம்பூலமடித்து நீட்ட, சில பெண்கள் பவளக்காளாஞ்சி ஏந்த, சில பெண்கள் ஆரத்தி எடுக்க, சில பெண்கள் கைலாகு கொடுக்க, சிலபெண்கள் நிலப்பாவாடை விரிக்க, சில பெண்கள் பிடித்துவரும் ஆணிமுத்துப் பந்தரின்கீழ்ப் பூங்கொடி போல இடையசைய, அன்னம்போல் அடிபெயர்த்து, மதாத்திபோலக் கைவீசி, கலாபத்தை விரித்து மயில் உலாவி தடிக்கிறது போல உடல் கொலுங்கச் சொகுசாகச்  சாரியுலாவி, நாம் வைப்பாட்டியானாலும் கொண்ட பெண்டாட்டியாகிய கண்ணாட்டி போலிருந்து, சம்பிரமத்துடனே சகல போகமும் அனுபவித்துக்கொண்டு நல்ல சீமாட்டியாய் வாழலாமே! இதைவிட்டு இந்தத் தரித்திரம் பிடித்த காமாட்டி படுவானைக் கட்டிக்கொண்டு அழுவானேன்?" என்று வீண்எண்ணங்கொண்டு, கற்பழியத் தன்னைக் கைப்பிடித்த வறியவனாகிய கணவனைக் கைவிடக் கருதி, அவன் மனம் வெறுக்கக் கொள்ளிகொண்டு சுடுவது போலக் கடுஞ்சொற் சொல்லிச் சீறுமாறு பண்ணலாகாது. அப்படிச் செய்தால், 'அரசனை நம்பிப் புருஷனைக் கைவிட்டவள்' கதையாய் முடியும். அன்றியும், அது 'வாய்த்தவிடும் போய் அடுப்பு நெருப்பும் அவிந்தாற்போல' ஆகும்; மேலும், வியபிசாரப் பட்டமும் பழியும் விளையும்; மறுமையில் ரௌரவ நரகத்தில் வீழ்ந்து அளவிறந்த காலம் கொடிய வேதனையும் அனுபவிக்க வேண்டிவரும். அல்லாமலும், கணவனோடே எதிர்த்து நிற்பவள் யமன்; அவனுக்குக் காலமறிந்து உண்டி சமையாதவள் தீரா நோய்; சமைத்த உணவை அவனுக்குப் பரிமாறி அவன் உண்ணச் சகியாதவள் இல்வாழ் பேய்; அன்றியும், இம்மூவருங் கொண்டவன் கழுத்தை அறுக்கவந்த கூரரிவாளாவார்கள். எறியென்(று) எதிர்நிற்பாள் கூற்றம், சிறுகாலை