ஈறு இலா விசையன இராமன் எய்தனன்; பாறு உகு சிறை என விசும்பில் பாறிட நூறினான் வாளினால், நுணங்கு கல்வியான்.	306 ஆடவர்க்கு அரசனும், தொடர, அவ் வழி, கோடையின் கதிர் எனக் கொடிய கூர்ங் கணை ஈடு உறத் துரந்தனன்; அவையும் இற்று உக, கேடகப் புறத்தினால் கிழிய வீசினான்.	307 சிறுத்தது ஓர் முறுவலும் தெரிய, செங் கணான்,