'நக்கு நலனும் இழந்தாள், இவள்' என்னும்	 தக்கவிர் போலும்! இழந்திலேன் மன்னோ -  மிக்க என் நாணும் நலனும் என் உள்ளமும்	 அக்கால் அவன் உழை ஆங்கே ஒழிந்தன!	 உக்காண் - இ·தோ உடம்பு உயிர்க்கு ஊற்று ஆகச்  செக்கர் அம் புள்ளித் திகிரி அலவனொடு, யான்	 நக்கது, பல் மாண் நினைந்து.	 கரை காணா நோயுள் அழுந்தாதவனைப்	