ஓவல் இல் மாரி ஏய்ப்ப, எங்கணும் உதிர்ந்து வீங்கிக் கேவல மலராய், வேறு ஓர் இடம் இன்றிக் கிடந்த ஆற்றால், பூ எனும் நாமம், இன்று இவ் உலகிற்குப் பொருந்திற்று அன்றே	3 சேனைகள் முதலியவற்றின் மகிழ்ச்சி கோடையில் வறந்த மேகக் குலம் எனப் பதினால் ஆண்டு பாடு உறு மதம் செய்யாத பணை முகப் பரும யானை, காடு உறை அண்ணல் எய்த, கடாம் திறந்து உகுத்த வாரி ஓடின, உள்ளத்து உள்ள களி திறந்து உடைந்ததேபோல்.	4