பொதிய மலைக்குறு முனிவனும் ஒப்பல புகழ்புனை குன்றை முனிக்குஎன்பார்						91 மெய்யுள சிவசா தனமும் வெளிப்பட வெண்ணீ றெழுதிய கண்ணேறும் கையுந் திகழ்மணி கண்டமும் ஒளிதரு கவளிகை யும்புத் தகஏடும் நையுந் திருவுள மழியுந் தொறுமர கரவெனு நாமமும் நாமெல்லாம் உய்யும் படியருள் கருணையும் அழகிதெ னத்தொழு தனருல கவரெல்லாம்	 92 பூவை மறந்தனள் வெண்டா மரைமயில் புகல்தரு சங்கப் புலவோர்சொல் பாவை மறந்தனள் தேச சுபாடித பயனை மறந்தனள், பதுமத்தோன்  நாவை மறந்தனள் பொதிய மலைத்தலை நண்ணிய புண்ணிய முனிவனெனும்