ஆலத்தினும் வலியானும் வந்து, எதிரே புகுந்து அடர்த்தான்; காலற்கு இரு கண்ணான் தன கையால் அவன் கதுப்பின் மூலத்திடைப் புடைத்தான், உயிர் முடித்தான், சிரம் மடித்தான்.	170 அதிகாயன் - அனுமன் வீர உரை கண்டான் எதிர் அதிகாயனும், கனல் ஆம் எனக் கனன்றான், புண்தான் எனப் புனலோடு இழி உதிரம் விழி பொழிவான், 'உண்டேன் இவன் உயிர் இப்பொழுது; ஒழியேன்' என உரையா, 'திண் தேரினைக் கடிது ஏவு' என, சென்றான்; அவன் நின்றான்.	171