 மலர் தூவி   புறிஞ்சிப் பண் பாடி   நெடுந்தகையின் புண்ணை நான் காத்தேன்   பேய்மகள் புண்ணைத் தொடலாம் என்று வந்தவள் தொடாமல் திரும்பினாள் மன்னைக் காஞ்சி  வியவிடமருள விண்படர்ந்தோன்  இயல்பேத்தி யழிபிரங்கின்று. - கொளு   நிலைபேறு பெற்றதைச் சொல்லி இரங்குதல் 