வெறுப்புள ளேனும் விடுத்தவ ளொன்றும் மொழியாள். சம்மதக் குறியே மௌனம். அழுவாள். அதுவும் பிரிவாற் றாமையே   (365) ஆய்விடும். அரச னாய்விலா உளத்துள் நடுநிசி வருமுன் கடிமணம் இவண்நாம் முடிக்கின் முனிவன் தடுப்பதும் எவ்விதம்? ஏய்த்திட எண்ணினன் என்னையும்! பேய்ப்பயல்! வாய்த்ததிங் கெனக்கே மற்றவன் கற்படை.   (370)