பெரும் கடல் ஓத நீர் வீங்குபு கரை சேரப்,	 போஒய வண்டினால் புல்லென்ற துறையவாய்ப்	 பாயல் கொள்பவை போலக் கய மலர் வாய் கூம்ப,  ஒரு நிலையே நடுக்குற்று இவ் உலகு எலாம் அச்சுற,  இரு நிலம் பெயர்ப்பு அன்ன, எவ்வம் கூர் மருள் மாலை;	 தவல் இல் நோய் செய்தவர்க் காணாமை நினைத்தலின், 1 இகல் இடும் பனி தின, எவ்வத்துள் ஆழ்ந்து, ஆங்கே,  கவலை கொள் நெஞ்சினேன் கலுழ் தரக், கடல் நோக்கி,	