மனத்தினும் கடியது ஓர் விசையின் வான் செல்வான், இனக் கொடும் பகழியின் மதிலை எய்தினான்; 'நினைந்து அவை நீக்குதல் அருமை, இன்று' என, சினக் கொடுந் திறலவன் திரிந்து நோக்கினான்.	278 கண்டனன்-வதனம், வாய், கண், கை, கால் எனப் புண்டரீகத் தடம் பூத்து, பொன் சிலை மண்டலம் தொடர்ந்து, மண் வயங்க வந்தது ஓர் கொண்டலின் பொலிதரு கோலத்தான் தனை.	279