சாத்திரத்தை ஓதினர்க்குச் சற்குருவின் றன்வசன மாத்திரத்தே வாய்க்குநலம் வந்துறுமோ- வார்த்தகடல் தண்ணீர் குடித்தவர்க்குத் தாகந் தணிந்திடுமோ தெண்ணீர்மை யாயிதனைச் செப்பு” - என்றதூஉம் இக்கருத்து நோக்கி யென்க. இனி, மொழிபெயர்த்துக் கூறும் நூல்களினும் ஞானாமிர்தம் முதலியன பெரும்பாலும் பொதுவியல்பு மாத்திரையே கூறுதலின் பொது எனவும், திருவுந்தி, திருக்களிற்றுப்படியார் முதலியன சிறப்பியல்பு மாத்திரையே கூறுதலின் உண்மை எனவுமாம் என்பது. பொதுவியல்பு அளவைமுகத்தானும், இலக்கண முகத்தானும் கூறப்பட்டுக் கேட்டல், சிந்தித்தல் என்னும் இருதிறத்தான் உணரப்படும். சிறப்பியல்பு சாதனமுகத்தானும், பயன்முகத்தானும் கூறப்பட்டுக் கேட்டல், சிந்தித்தல், தெளிதல், நிட்டை என நான்குவகையான் உணரப்படும். சிறப்பியல்பு எனினும், தன்னியல்பு எனினும் ஒக்கும். நாடி என்றதனான், வழியளவையான் என்பதூஉம், கண்டு என்றதனால் அநுபூதியினால் என்பதூஉம் தாமே விளங்கும். அநுபூதி, தன்வேதனைக் காட்சி என்பன ஒருபொருட்கிளவி. பெரும்பெயர்க்கடவுளிற் காண்டற்கு மலத்தீர்வும், மலத்தீர்விற்கு அருந்துயர்க்குரம்பையின் ஆன்மா நாடலும் ஏதுவென்பது விளக்குதற்கு அம்முறையே கூறினார்; கூறினாரேனும், பொருளுக்கேற்ப மாறுதல் கருத்தெனக் கொள்க.