ஊமையென்ற எழுத்துடைய வுருவங் காணும்  தாமப்பா சத்தியிலே வன்னி யோடு  சதகோடி ரவிமதியும் வொவ்வா வொவ்வா  வாமப்பா லுண்டவர்க்கித் தனையும் காணும்  வாய்பேசா ஞானிக்கு மாயந் தானே தானென்ற சிவத்துக்குள் மௌனஞ் சென்றால்  சதகோடி நவகோடி வன்னிரவி சோமன்  பானென்ற பரத்தின்கீழ் முப்பா ழுண்டு 