ஆயுநின்பால் அன்புசெய்வான் ஆதரிக் கின்றதுள்ளம் ஆயமாய காயந்தன்னுள் ஐவர்நின் றொன்றலொட்டார் மாயமேயென் றஞ்சுகின்றேன் வலிவல மேயவனே. நீரொடுங்குஞ் செஞ்சடையாய் நின்னுடைய பொன்மலையை வேரொடும்பீழ்ந் தேந்தலுற்ற வேந்தனி ராவணனைத் தேரொடும்போய் வீழ்ந்தலறத் திருவிர லால்அடர்த்த வாரொடுங்கும் கொங்கைபங்கா வலிவல மேயவனே. ஆதியாய நான்முகனு மாலு மறிவரிய