சிற்றுளிக்கும் பிளவுபடா வல்இரும்பு போல்வாள் தேனூற எனைநோக்கி வாய்மலர்ந்து நின்றே நற்றுளிகள் அமுதமுதாய் நன்கருள்செய் திட்டாள் நள்ளிரவில் அத்தானே நான்வருவேன் என்றே! வெற்றொளியும் வெறுந்தொழிலும் மிகும்மாலை என்னும் விழல்மடிய இருளருவி எப்போது பாயும்? பொற்றொடியாள் எனைத்தழுவித் தழுவிநனி இன்பம் புதிதுபுதி தாய்நல்க இன்னும்வர விலையே!