கிளியே, கிளைஞர் மனத்தே கிடந்து கிளர்ந்து ஒளிரும்  ஒளியே, ஒளிரும் ஒளிக்கு இடமே, எண்ணில் ஒன்றும் இல்லா  வெளியே, வெளி முதல் பூதங்கள் ஆகி விரிந்த அம்மே.-  அளியேன் அறிவு அளவிற்கு அளவானது அதிசயமே.  கிளி போன்றவளே! தாயே! உன்னை நினைந்து வழிபடும் அடியார் மனத்தினிலே சுடர் விட்டுப் பிரகாசிக்கும் ஒளியே! அவ்வாறு ஒளிரும் ஒளிக்கு நிலையாக இருப்பவளே! ஒன்றுமே இல்லாத அண்டமாகவும், அவ்வண்டத்தினின்று ஐம்பெரும் பூதங்களாகவும் விரிந்து நின்ற தாயே! எளியேனாகிய என் சிற்றறிவுக்கு நீ எட்டுமாறு நின்றதும் அதிசயமாகும்! அதிசயம் ஆன வடிவு உடையாள், அரவிந்தம் எல்லாம்  துதி சய ஆனன சுந்தரவல்லி, துணை இரதி  பதி சயமானது அபசயம் ஆக, முன் பார்த்தவர்தம் 