சுபட்சன் ‘தம்பி, கால் நடைப் பேச்சுப் பல்லக்கிலே,’ என்பதாக டம்பாசாரமாய் மாத்திரம் பேசுகிறீர். ஆயினும், கிணற்றினாழமும் கயிற்றின் நீளமும் பார்க்க வேண்டாவா?’ வெகுநேரமாகத் தொழிலாளிகளையும் தொழில்களையுங் குறுத்துப்பேசி, ‘கன்றை விட்டுக் கட்டுத்தறியைப் பிடித்தது’ போல, இப்பொழுது அதைவிட்டுப் பயிர்ச்செய்கையைப் பற்றிப் பேசுவோமென்கிறீர், பேசத் தலைப்பட்டால், இறக்கை கட்டிக்கொண்டுதான் பறப்பீர்! பயிர்ச்செய்கை பயிர்ச்செய்கை விபட்சன் முற்காலத்திற் பயிர்ச்செய்கையானது எவற்றினும் பிரதானமாயும், அபரிமிதமாயும் நடந்து வந்தது. அதற்கு அக்காலத்தில் அகவிலை மாறாமற் செவ்வையாயிருந்ததே சாட்சி. சுபட்சன் ‘செத்தவன் கண் செந்தாமரைக்கண், இருக்கிறவன் கண் நொள்ளைக்கண்,’ என்று பேசுகிறீரே! சிரிக்கப்போகிறார்கள்! அஃது, ‘ஆறு கலியாணம்; மூன்றுபெண்கள் மார்போடே மார்பு இடிபடுகிறது,’ என்பதாயிருந்தது ஒருவர்க்கும் தெரியாததன்று. எப்போதும் பூமி நீண்டு அகன்று, விசாலித்திருப்பதுதான். இருந்தும், அக்காலத்திற் கூடிப் பயிர் செய்தவர்கள் கொஞ்சம் பெயர்களே. ஆகையால் அதிலெவ்வளவு சாகுபடி செய்யப்படும்? அரசிலை நுனியளவு நிலந்தானே? இந்நாளிலதற்குப் பதினாயிரம் பங்கு அதிகமாக எந்தத் தேசத்திலும் சிறிதிடமாவது காடாய்க் கரம்பாயிருக்க வொட்டாமலும், புறம்போக்காய்ப் போக விடாமலும், பள்ளத்தாக்கு மேட்டுப்பாங்காகிய சகல நிலங்களையும் திருத்தி, ‘உண்பாரைப் பார்க்கலாம், உழுவாரைப் பார்க்கலாமா?’ என்று யாவரும் ஏர்கட்டியுழுது நன்செய் புன்செய்ப் பல தானியங்களும் விதைத்து, நாற்று விட்டு நட்டு, தோட்ட நிலங்களில் அபரிமிதமாகிய காய்கறி வர்க்கங்களும், ஓயா முயற்சியுடனே உண்டுபண்ணுகிறார்களே! எங்கே பார்த்தாலும் கழனிகள், கொல்லைகள், தோப்புகள், சோலைகள், தோட்டங்கள், துரவுகள், ஏரிகள், ஆறுகளாயிருக்கின்றன. எத்தனையோ ஊர்களில் விளைச்சல்அறுத்துப் போர் போட்டு ஒப்படிசெய்து தானியங்களைச் சேர் கட்டிக் குதிர்கள் கூடுகளிற் கொண்டுபோய் நிறைத்து வைப்பதுமன்றி, பூமியின் கீழும் புதை போட்டு வைக்கிறார்களே! அகவிலைதான் என்னவித்தியாசமாயிருக்கின்றது! இவைகளுக்காக எவ்வளவோ தீர்வை கொடுத்து வருகிறார்கள். பட்டணம் முதலாகிய பற்பல தேசங்களிலும் நகக்கண்ணில் அழுக்குப்படாமற் சொகுசாயிருந்து உத்தியோகஞ் செய்கிறவர்கள் பெற்றுவருஞ் சம்பளமெல்லாம் இடுப்பொடியக் கைசலிக்க மண்வெட்டி கொண்டு நிலத்தைக் கொத்தி மேழிபிடித்து உழுது, மார்புநோவத் தண்ணீரிறைத்துப் பயிரிட்டு உழைக்கிறவர்களுடைய கஷ்டார்ச்சிதந்தானே? விபட்சன் ‘முன்னே பிறந்த காதைப் பார்க்கிலும் பின்னே முளைத்த கொம்பு வலியது,’ என்பார்களே! அது போல இக்காலத்தையே சிலாகித்துச் சொல்ல வருகிறீர். என்ன சொன்னாலும், அகவிலையைக் குறித்து நான் சம்மதிக்க மாட்டேன், அது போகட்டும், அக்காலத்தில் வர்த்தக விஷயமென்ன, இலேசாயிருந்ததா? அஃது இக்காலத்திற் ‘பூவிற்ற கடையிற் புல்விற்றது’ போலப் பீடழிந்திருக்கின்றதே! வர்த்தகம் வர்த்தகம்