குறள் 1299 (துன்பத்திற் )   ( உணர்ப்புவயின் வாரா ஊடற்கண் தலைமகன் சொல்லியது. ) துன்பத்திற் கியாரே துணையாவார் தாமுடைய ( )  துன்பத்திற்கு யாரே துணை ஆவார் தாம் உடைய னெஞ்சந் துணையல் வழி. (09)  நெஞ்சம் துணை அல்வழி. [தொடரமைப்பு:  துன்பத்திற்கு, தாம் உடைய நெஞ்சம் துணை அல்வழி, துணையாவார் யாரே.]      இதன்பொருள் துன்பத்திற்கு= ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்துழி, அது நீக்குதற்கு; தாம் உடைய நெஞ்சம் துணையல்வழி= தாம் உரித்தாகப்பெற்ற தம்முடைய நெஞ்சம் துணையாகாவழி;  துணையாவார் யாரே= வேறுதுணையாவார் ஒருவரும் இல்லை, எ-று.