"பொழிப்ப கலநுட்ப மெச்சமிந் நான்கில் கொழித்தகலங் காட்டாதார் சொற்கள்- பழிப்பில் நிரையாமா சேர்க்கு நெடுங்குன்ற நாட வுரையாமோ நூலிற்கு நன்கு." - என்றாராகலின். ஓரடியாற் செய்தது ஏன்? ஓரடியாற் சூத்திரித்தது என்கருத்து எனின், தெய்வம் ஒன்றுண்டு, வீடு ஒன்றுண்டு அவை அறஞ்செய்வதால் உண்டாகற்பாலன என்பவற்றைக் குறித்ததாகலின், அக்கருத்தென்க. திரிகரணத்துள் இறுதிக்கண் நின்ற காயத்தி்ன் தொழிலை ஈண்டுக் கூறினமையின் முதற்கண் நின்ற மனத்தின் தொழிலையும், வாக்கின் தொழிலையும் கூட்டி, அறத்தை மனத்தாற் கருதி வாக்கினால் உரைத்துக் காயத்தாற் செய்ய விரும்புக என்றுரைக்க. அற்றேல், "மனத்தின்கண் மாசில னாதல் அனைத்தறன்- ஆகுல நீர பிற." என்பது எற்றுக்கெனின், அற்றன்று. அஃது அழுக்காறு முதலியன பெரிதும் உடையராய்த் தற்புகழ்ச்சியிலேயே அழுந்தி நின்றாரை நோக்கிக் கூறியதென்க. திரிகரணமெனினும், முப்பொறியெனினும் ஒக்கும். இம்மூன்றும் ஒத்ததே அறம் என்பதாம். செய்யவே விரும்பு எனத் தேற்றேகாரம் அமைத்துக் கூறாமையின், கருதவிரும்பேல், சொல்லவிரும்பேல் என்னற்க. செய்யஇயலாவழிச் சொல்லலும், அஃதும் இயையாவழிக் கருதலும் வேண்டுமாகலின் அறம் கருதவிரும்பு, அறம் கருதவும் சொல்லவும் விரும்பு, அறம் கருதவும் சொல்லவும் செய்யவும் விரும்பு, எனத் தனித்தனிப் பிரித்துரைக்க. மனத்தினிடத்தே அறத்தின் வாசனை வீசினாலொழிய ஏனைய வாக்கிலும் காயத்திலும் அமையாதாகலின் அறஞ்செய்க என்றொழியாது, அறஞ்செய விரும்பு என்றார். என்னை? விருப்பம் என்பது மனத்தினிடத்தே தோன்றுமோர் பண்பாகலின்.  தானமும் செய்கையன்றோ "தானமது விரும்பு" என வேறுகூறியது என்னெனின், அற்றன்று. தானம் கைக்கொடை ஒன்றற்கே உரிமையாதல் உடைத்து. அறம் திரிகரணத்திற்கும் பொதுவாதல் உடைத்து. என்னை?