பொருள்வயிற் பிரிவோ ருரவோ ராயின் உரவோ ருரவோ ராக மடவ மாக மடந்தை நாமே. என்பது, செலவுணர்த்திய தோழி்க்குக் கிழத்தி உரைத்தது. பாடியவர் கோப்பெருஞ்சோழன். செய்தி தலைவன் தான் பொருள் தேடச் செல்லப்போவதைத் தோழியிடம் சொன்னான். அதனைத் தோழி தலைவியிடம் சொன்னாள். அதைக் கேட்ட தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள். மனைவியைத் தனியே விட்டுவிட்டுப் பொருள் தேடச் செல்வோர் யாரிடத்திலும் அன்போ, அருளோ இல்லாதவர். அவர்கள் நெஞ்சுரம் பெற்றவர்கள். நம்மை விட்டுப் பிரியும் அவரும் அத்தகைய உரம் பெற்றவர்தான். அந்த உரவோர் உரவோராகவே இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். நாமெல்லாம் மடமைத் தன்மை உடைய மடவோர். மடவோர் மடவோராகவே இருந்துவிடுவோம்.