குரக்கு வெள்ளமும் தலைவரும் துயரிடைக் குளித்தார்.	37 'பொன் அரும்பு உறு தார்ப் புயப் பொருப்பினான் பொன்ற, என் இருந்து நான்? இறப்பென, இக் கணத்து; எனை ஆளும் மன் இருந்து இனி வாழ்கிலன்' என்றவன் மறுக, 'நில், நில்' என்றனன், சாம்பவன் உரை ஒன்று நிகழ்த்தும்:	38 'அனுமன் நிற்க, நாம் ஆர் உயிர்க்கு இரங்குவது அறிவோ? நினையும் அத்துணை மாத்திரத்து, உலகு எலாம் நிமிர்வான், வினையின் நல் மருந்து அளிக்கின்றான்; உயிர்க்கின்றான், வீரன்;