தன்னோ டிடையிருள் தனித்துய ருழந்து போனதற் கிரங்கிப் புலம்புறு நெஞ்சம் யானது பொறேஎன் என்மகன் வாராய் வருபுனல் வையை வான்றுறைப் பெயர்ந்தேன் உருகெழு மூதூர் ஊர்க்குறு மாக்களின் வந்தேன் கேட்டேன் மனையிற் காணேன்  110 எந்தாய் இளையாய் எங்கொளித் தாயோ என்றாங் கரற்றி இனைந்தினைந் தேங்கிப்