படைஅமை மறவரொடு, துவன்றிக் கல்லெனக், கடல்கண் டன்ன கண்அகன் தானை வென்றுஎறி முரசின் வேந்தர், என்றும், வண்கை எயினன் வாகை அன்ன இவள்நலம் தாராது அமைகுவர் அல்லர்; என்ஆ வதுகொல் தானே- தெண்ணீர்ப் பொய்கை மேய்ந்த செவ்வரி நாரை தேம்கொள் மருதின் பூஞ்சினை முனையின்,