தனிக் காயாம் தண் பொழில், எம்மொடு வைகிப்,	 பனிப் படச் செல்வாய், நும் ஊர்க்கு.	 இனிச் செல்வேம் யாம்;	 மா மருண்டன்ன மழைக் கண் சி(ற்)று ஆய்த்தியர்  நீ மருட்டும் சொல்க் கண் மருள்வார்க்கு உரை, அவை;  ஆ முனியா ஏறு போல் வைகல், பதின்மரைக்	 காமுற்றுச் செல்வாய்; ஓர் கண் குத்தி கள்வனை;	 நீ எவன் செய்தி, பிறர்க்கு?	