(காதலனின் பிரிவுக்கு ஆற்றாதவளாய்த் தலைவி வருந்துகிறாள்.) தலைவி: என்றன் மலருடல் இறுக அணைக்கும்அக் குன்றுநேர் தோளையும், கொடுத்த இன்பத்தையும் உளம்மறக் காதே ஒருநொடி யேனும்! எனை அவன் பிரிந்ததை எவ்வாறு பொறுப்பேன்! வான நிலவும், வண்புனல், தென்றலும் ஊனையும் உயிரையும் உருக்கின! இந்தக்