தருமராசனும், காலனும், யமபடர் தாமும், உருமு வீழ்ந்தென, சரம் வந்து வீழ்ந்ததை உணர்ந்து, மரும தாரையில் பட்டது ஓர் வடிக் கணை வாங்கி நிருமியா, 'இது இராகவன் சரம்' என நினைந்தார்.	16-10 'கெட்டது இன்று இனித் தென்புலம்; கேடு வந்து எய்தி, பட்டனம்; இனிப் பிழைப்பு இலம்' என்பது ஓர் பயத்தால், முட்ட எய்திய முயற்சியோடு யாவரும் மொய்ப்ப, சிட்டர் தம் தனித் தேவனை வணங்கினர், சென்றார்.	16-11