நல் பெரு வாடை உற்ற மரங்களின் நடுக்கம் எய்தா, கற்பகம் அனைய வள்ளல் கருங் கழல் கமலக் கால்மேல் வெற்புஇனம் என்ன வீழ்ந்தார், வானர வீரர் எல்லாம்.	57 இராமன் உயிர்ப்பு இன்றித் தரையில் சாய, இலக்குவனும் துயர மிகுதியால் தரையில் விழுதல் சித்திரத் தன்மை உற்ற சேவகன், உணர்வு தீர்ந்தான், மித்திரர் வதனம் நோக்கான், இளையவன் வினவப் பேசான், பித்தரும் இறை பொறாத பேர் அபிமானம் என்னும் சத்திரம் மார்பில் தைக்க, உயிர் இலன் என்னச் சாய்ந்தான்.	58