கண்டிகு மடவரல் புறவின் மாவே. பொன்னெனமலர்ந்த கொன்றை மணியெனத் தேம்படு காயா மலர்ந்த தொன்றியொடு நன்னலம் எய்தினை புறவே நின்னைக் காணிய வருதும் யாமே வாள்நுதல் அரிவையொடு ஆய்நலம் படர்ந்தே. ஐங்குறுநூறு ஐந்தாவது நூறு முல்லை