திருவொடு பெயர்வதோர் செல்வம் போலவே.	4 515	 மாணலன் எய்திய மாயை தன்ருக் காணலன் ஆகிய கமலத் தோன்மகன் பூணலன் தௌ¤வினைப் பொருமி ஏங்கியே ஆணலன் அழிவுற அழுங்கி மாழ்குவான்.	5 516	 வாவியுந் தடங்களும் வரையும் ஏனவுந் தேவருங் காமுறச் செறிந்த அற்புதம் யாவையுங் காண்கிலான் இரங்கி நின்றனன்