தனிக் கடக் களிறு என ஒரு துணை இலான் தாய 'பனிக் கடல் பெருங் கடவுள் தன் பரிபவம் துடைப்பான், இனி, கடப்ப அரிது ஏழ் கடல் கிடந்தது' என்று, இசைத்தான் - கனிக்கு அடல் கதிர் தொடர்ந்தவன், அகழியைக் கண்டான். 144 '"பாழி நல் நெடுங் கிடங்கு எனப் பகர்வரேல்" பல பேர், ஊழிக்காலம் நின்று, உலகு எலாம் கல்லினும் உலவாது; ஆழி வெஞ் சினத்து அரக்கனை அஞ்சி, ஆழ் கடல்கள் ஏழும், இந் நகர் சுலாயகொலாம்' என, இசைத்தான். 145