அடிமுடி தேடல் பிரமனும் மாலும் பிரானேநான் என்னப்பிரமன்மால் தங்கள்தம் பேதைமை யாலேபரமன் அனலாய்ப் பரந்துமுன் நிற்கஅரனடி தேடி அரற்றுகின் றாரே. ஆமே ழுலகுற நின்றேம் அண்ணலுந்தாமே ழுலகில் தழற்பிழம் பாய்நிற்கும்வானே ழுலகுறும் மாமணி கண்டனைநானே அறிந்தேன் அவனாண்மை யாலே. ஊனாய் உயிராய் உணர்வங்கி யாய்முன்னஞ்சேணாய்வா னோரங்கித் திருவுரு வாய் அண்டத்தாணுவும் ஞாயிறுந் தண்மதி யுங்கடந்தாண்முழு தண்டமு மாகிநின் றானே. நின்றான் நிலமுழு தண்டத்துள் நீளியன்அன்றே யவன்வடி வஞ்சின ராய்ந்ததுசென்றார் இருவர் திருமுடி மேற்செலநன்றாங் கழலடி நாடவொண் ணாதே. சேவடி ஏத்துஞ் செறிவுடை வானவர்மூவடி தாவென் றானும் முனிவரும்பாவடி யாலே பதஞ்செய் பிரமனுந்தாவடி யிட்டுத் தலைப்பெய்து மாறே. தானக் கமலத் திருந்த சதுமுகன்தானக் கருங்கடல் வாழித் தலைவனும்ஊனத்தின் உள்ளே உயிர்போல் உணர்கின்றதானப் பெரும்பொருள் தன்மைய தாமே. ஆலிங் கனஞ்செய் தெழுந்த பரஞ்சுடர்மேலிங்ஙன் வைத்ததோர் மெய்ந்நெறி முங்கண்டாலிங் கனஞ்செய் துலகம் வலம்வருங்கோலிங் கமைஞ்சருள் கூடலு மாமே.