 நிலையாவும் விளங்கிற்று! வீரப் பன்தான் நீள்பேழை தனைஆத்தா விடம்இப் போதே  குலையாமல் தந்திடவும் நினைத்தான். நாட்டின் கொந்தளிப்பில் பேழையினை அவள்காப் பாற்றும்  வலிஏது? பொறுத்திருப்பேன் எனமு டித்து மற்றும்அவர் பேசுவதைக் கேட்டி ருந்தான்.  தலைமீது கைவைத்துத் "தாயே! அப்பா! தனிவிட்டுச் சென்றீரோ இனிவாழ் வேனோ? இயல் 22       அன்னத்தின் துன்பம்.   ஐயகோ என்ஆத்தா! வைய கத்தில் அன்னைமடிந் தாளென்று சொன்ன சொல்லைத்  தையலென துளம்பொறுத்த துண்டு;பின்பு தந்தையிறந் ததுபொறுத்த துண்டு; மேலும்