[தொடரமைப்பு: நெஞ்சே, துனி செய்து மற்றுத் துவ்வாய்கா்ண், இனி அன்ன நின்னொடு சூழ்வார் யார்.]       இதன்பொருள் நெஞ்சே= நெஞ்சே; துனி செய்து மற்றுத் துவ்வாய்காண்= நீ அவரைக் கண்டபொழுதே இன்பம் நுகரக் கருதுவது அல்லது, அவர் தவறுநோக்கி முன் புலவியை உண்டாக்கி அதனை அளவறிந்து பின் நுகரக் கருதாய்; இனி அன்ன நின்னொடு சூழ்வார் யார்= ஆகலான், இனி அப்பெற்றிப்பட்டவற்றை நின்னோடு எ்ண்ணுவார் யார், யானது செய்யேன், எ-று.  உரை விளக்கம் அப்பெற்றிப்பட்டன- புலக்கும்திறங்கள். 'காண்' என்பது, உரையசை. 'மற்று'- வினைமாற்றின்கண் வந்தது. முன் எல்லாம் புலப்பதாக எண்ணியிருந்து, பின் புணர்ச்சி விதும்பலின், இவ்வாறு கூறினாள். குறள் 1295 ( பெறாஅமை)   (வாயிலாகச் சென்ற தோழி கேட்பத் தலைமகள் சொல்லியது. ) பெறாஅமை யஞ்சும் பெறிற்பிரி வஞ்சு  () பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின் பிரிவு அஞ்சும் 