பரம சந்தோஷத்தோடு கேட்பார். அவர் கோவிந்த பிள்ளையைப் பயபக்தியோடு அழைத்துச் சென்றார்.  “ஒருவரும் வராத இடமாக இருக்கட்டும்” என்று கோவிந்த பிள்ளை  சொல்லவே, “அப்படியே ஆகட்டும்” என்று வழிகாட்டிச் சென்றார். கோவிந்த  பிள்ளை காலைக் கடன்களை முடித்துக் கொள்ள எண்ணினாரென்பது  இராமகிருஷ்ண பிள்ளையின் கருத்து. அவரோ, “இன்னும் எங்கே  போகவேண்டும்?” என்று அடிக்கடி அவசரமாகக் கேட்டுக் கொண்டே  நடந்தார்.