அல்லாய்ப் பகலாய் அனவரத காலம் எனும்  சொல்லாய்ப் பகுத்த தொடர்பறியேன் பூரணமே (94)  நரகம் சுவர்க்கம் என நண்ணும் இரண்டு உண்டாயும்  அரகரா என்பது அறிகிலேன் பூரணமே (95) பாவபுண்ணியம் என்னும் பகுப்பாய்ப் படைத்து அழித்திங்கு  ஆவலையுண்டாக்கி வைத்த அருள் அறியேன் பூரணமே (96)  சாந்தம் என்றும் கோபம் என்றும் சாதிபே தங்கள் என்றும்  பாந்தம் என்றும் புத்தியென்றும் படைத்தனையே பூரணமே (97) 