25 அவன் எருசலேமில் அரசரைச் சந்திக்க வந்தபோது, அரசர் அவனை நோக்கி, "மெபிபொசேத்து! என்னோடு நீ ஏன் வரவில்லை?" என்று வினவினார். 26 அதற்கு ஆவன், "என் தலைவராம் அரசரே! என் பணியாளன் என்னை ஏமாற்றி விட்டான். உம் அடியான் கால் ஊனமுற்றிருப்பதால், 'நானே என் கழுதைக்குச் சேணமிட்டு அதன்மீது சவாரி செய்து அரசரோடு செல்வேன்' என்று உம் அடியானாகிய நான் கூறினேன். 27 அவனோ உம் அடியானைப் பற்றி என் தலைவராம் அரசரிடம் அவதூறு பேசினான். ஆனால் என் தலைவராம் அரசர் கடவுளின் தூதரைப் போன்றவர். உமக்குச் சரியெனப்படுவதையே செய்யும். 28 என் தலைவராம் அரசரின் பார்வையில் என் தந்தையின் குடும்பத்தார் அனைவரும் சாவதைத் தவிர வேறு எதற்கும் உரியவர் அல்லர்! இருப்பினும் உம் அடியானை உம்மோடு உணவருந்துபவர்களில் ஒருவனாக ஏற்றுக்கொண்டீர்! இனி அரசரிடம் மன்றாட எனக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது?" என்று சொன்னான். 29 அதற்கு அரசர், "உன்னைப்பற்றி இன்னும் பேசுவானேன்? நீயும் சீபாவும் நிலத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளுமாறு நான் சொல்லிவிட்டேனே!" என்று அவனிடம் சொன்னார். 30 மெபிபொசேத்து மறுமொழியாக, "இல்லை, அவனே அனைத்தையும் எடுத்துக் கொள்ளட்டும். என் தலைவராம் அரசர் நலமே தம் வீடு திரும்பியதே எனக்கு போதும்!" என்று அரசரிடம் கூறினான். பர்சில்லாய்க்கு இரக்கம் காட்டல் 31 கிலயாதைச் சார்ந்த பர்சில்லாய் அவரை அங்கிருந்து வழியனுப்புவதற்காக ரோகலிமிலிருந்து அரசரோடு யோர்தானைக் கடந்து வந்தார். [3]