    வருத்தம் இன்மையேன் வஞ்சம் உண்மையேன்     மாண்டிலேன் மலர்க் கமல பாதனே     அரத்த மேனியாய் அருள் செய் அன்பரும்     நீயும் அங்கு எழுந்தருளி இங்கு எனை     இருத்தினாய் முறையோ என் எம்பிரான்     வம்பனேன் வினைக்கு இறுதி இல்லையே. 97     இல்லை நின் கழற்கு அன்பு அது என் கணே     ஏலம் ஏலும் நல் குழலி பங்கனே