இந்திர திருவன் செல்ல-எழுந்தன, திசைகள் எல்லாம். 78 நோக்கிய திசைகள் தோறும் தன்னையே நோக்கிச் செல்ல, வீக்கிய கழற் கால், வேந்தர் விரிந்த கைம் மலர்கள் கூப்ப, தாக்கிய களிறும் தேரும் புரவியும் படைஞர் தாளும் ஆக்கிய தூளி, விண்ணும் மண்ணுலகு ஆக்க,-போனான். 79 வீரரும், களிறும், தேரும், புரவியும் மிடைந்த சேனை, பேர்வு இடம் இல்லை; மற்று ஓர் உலகு இல்லை, பெயர்க்கலாகா; நீருடை ஆடையாளும் நெளித்தனள் முதுகை என்றால்,