செவ்விதின் துளக்கி, மூரல் முறுவலும் தெரிவது ஆக்கி, 'வெவ்விது பாவம்; சாலத் தருமமே விழுமிது; ஐய! இவ் உரை கேட்டி!' என்னா, இனையன் விளம்பலுற்றான்;	171 'அறம் துணை ஆவது அல்லால், அரு நரகு அமைய நல்கும் மறம் துணை ஆக, மாயாப் பழியொடும் வாழ மாட்டேன்; துறந்திலேன் மெய்ம்மை, பொய்ம்மை உம்மையே துறப்பது அல்லால்; பிறந்திலேன் இலங்கை வேந்தன் பின்னவன், பிழைத்த போதே	172 '"உண்டிலென் நறவம்; பொய்ம்மை உரைத்திலென்; வலியால் ஒன்றும்