பால் வரு பசியன், அன்பால் மாருதி வாலைப் பற்றி, ஆலம் உண்டவன் நன்று ஊட்ட, உலகு எலாம் அழிவின் உண்ணும் காலமே என்ன மன்னோ, கனலியும் கடிதின் உண்டான்.	133 மிகைப் பாடல்கள் 'நீரிடைக் கண் துயில் நெடிய நேமியும், தாருடைத் தனி மலர் உலகின் தாதையும், ஓர் உடல்கொண்டு, தம் உருவம் மாற்றினர், பாரிடைப் புகுந்தனர் பகைத்து' என்பார் பலர்.	16-1