இந்த பணியில் ஒருங்கிணைப்பாளர் டி. உபைதுல்லா. நிர்வாகப் பணிகளை அப்துல் அஜீஸ் கவனிக்கிறார். பண்டிதச் சாயல் சிறிதுமின்றி பாடஞ் சொல்லித் தருகிறார்கள் காழி அலாவுதீனும் வெங்கட் கிருஷ்ணனும். இந்த் வகுப்புகள் துவங்கப்பட்டதன் பின்னணி என்ன? "மொழி, கலாச்சாரத்தின் வேர். தாய் மொழி அறியாத சிறுவர்கள் சொந்த வீட்டிற்குள்ளேயே அந்நியர்களாய் வளர்கிறார்கள். இந்த ஆதங்கந்தான் இந்தத் திட்டத்தின் விதையாய் அமைந்தது", என்கிறார் உபைதுல்லா. ஹொங்கொங் தமிழ்ச் சமூகச் சிறுவர்கள் தமிழைப் படிக்கவும் பிழையின்றி எழுதவும் கற்பிப்பதுதான் இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம். என்கிறார் அஜீஸ். வகுப்புகள் துவங்கப்பட்ட முதல் மாதத்திலேயே 45 மாணவர்கள் சேர்ந்தனர். 5 முதல் 13 வயதிற்கிடையிலான இவர்களின் தமிழ்க் கல்வி, எழுத்துப் பயிற்சிப் புத்தகங்களின் ஜெராக்ஸ் நகல்கள் துவங்கியது. விரைவில் பாடத்திட்டம் (syllabus) வகுக்கப்பட்டது. அலாவுதீனும் வெங்கட்டும் தமிழ்க் கல்வி குறித்தான இணையத் தளங்களையும், தமிழ் நாட்டுப் பாட நூல் நிறுவனத்தின் நூல்களையும், சிங்கப்பூர் அரசு அங்கீகரித்த தமிழ்ப் பாடநூல்கள் மற்றும் பயிற்சிப் புத்தகங்களையும் பரிசீலித்து, மூழ்கிக் கரை சேர்ந்த போது ஒங்கொங் சூழலுக்கு இசைவான ஒரு பாடத்திட்டம் அவர்கள் கையில் இருந்தது. இப்போது சிங்கப்பூர்ப் பாட நூல்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தமிழகத்தில் தனியார் நிறுவனங்கள் வெளியிட்டிருக்கிற பயிற்சிப் புத்தகங்களில் (exercise books) கோடிட்ட இடங்களை நிரப்புவது,ஓங்கொங் கல்வித் திட்டத்தில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு, தனியே எடுத்து எழுதுவதைக் காட்டிலும் எளிதாயிருக்கிறது. மாணவர்கள் மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப் பட்டிருக்கின்றனர். எழுத்துக்கள் மட்டும் முதற் பிரிவுக்கும், சொற்களும் சொற்றொடர்களும் பாடல்களும் கதைகளும் இரண்டாம் பிரிவிற்கும், வாக்கியங்களும் உரைநடையும் மெல்லிய இலக்கணமும் மூன்றாம் பிரிவிற்கும் சொல்லித் தர்ப்படுகிறது. பீர் முகமதுவின் மகள் மாஜிதா ஃபாத்திமா இடைப்பட்ட பிரிவிற்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டுருந்தார். "யாவ் மாட் டை கைஃபங்" பள்ளியில் நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் ஃபாத்திமாவிற்கு வயதில் சிறிய மாணவர்களோடு படிப்பதில் ஆரம்பத்தில் மனத்தடை இருந்தது. ஆனால் தமிழ்ப் படிப்பதில் ஆர்வமேற்பட்ட பிறகு இந்தப் புகார் மறைந்து விட்டதென்கிறார் பீர் முகமது. "திருநெல்வேலிக்குப் போனா பஸ்லே இருக்கிற போர்டெல்லாம் என்னாலேயே படிக்க முடியும்", என்று ஃபாத்திமா சொல்கிற போது அந்த ஆர்வம் தெரிகிறது. மூன்றாம் பிரிவில் படிக்கும் காதிரி இஸ்மாயிலும் இந்தக் காயல்பட்டினத்தில் இருக்கும் தாத்தா- பாட்டியைத் தனது தமிழ் வாசிப்பால் வியக்க வைக்கக் காத்திருக்கிறார். காதிரி "தோ கோ வான்" இல் உள்ள "போ லிங் க்யுக்" (NPL) மேனிலைப் பள்ளியின் இரண்டாம் படிவ (Form 2) மாணவன்.  சேய்க் இம்தாதிடமும் இந்த ஆர்வத்தைப் பார்க்க முடிகிறது. மே 29 அன்று ஆண்டு விழாவில் தான் பேசபோவதை, "இந்தியா என்  தாய் நாடு. நாம் அனைவரும் இந்தியர்கள்" என்று ஒத்திகை பார்க்கும் போது சேய்க்கின் கண்கள் ஒளிர்கின்றன. இவரின் தாய் ஜெய்னப் தமக்கு மொழி ஆர்வம் உள்ள போதும் தொடர்ச்சியாகப் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லித் தருவது நடைமுறைச் சாத்தியமாயில்லை என்கிறார். மாணவன் முகமது அர்ஃபக்கின் தாய் நாலிமா அபுவும் இதை எதிரொலொக்கிறார். மேலும் நாலிமா தமிழகத்திலேயே நகர்ப்புற மாணவர்கள் பிரெஞ்சு, ஜெர்மன், அரபி, முதாலானவற்றில் ஒன்றைத் தரிவு செய்து தமிழைத தவிர்ப்பதை வருத்தத்துடன் குறிப்பிடுகிறார். அவர்கள் "பா பா பிளாக் ஷிப்" படிக்கிற போது ஒங்கொங் சிறுவர்கள், "நிலா நிலா ஓடி வா" படிக்கிறார்கள். வீட்டுப் பாடங்களும், பயிற்சிகளும், தேர்வுகளும் 'தமிழ்' வகுப்பின் பாடத்திட்டத்தில் கவனமாகச் சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தக் கல்வியாண்டில் நிகழ்ந்த சுற்றுலா, மாறு வேடப் போட்டி, ஓவியப் போட்டி போன்றவை மாணவர்களுக்கு மட்டுமில்லை, பெற்றோர்களுக்கும் உற்சாகம் நல்கியது என்கிறார் மாணவன் முகமது தல்ஹாவின் தாய் மஹ்ஸூனா. அக்கறையோடு வகுப்புகள் நடக்கிற செய்தி பரவியதும் அதிகம் பேர் நிர்வாகிகளை அணுகினர். "புதிதாகச் சேருபவர்களை ஏற்கனவே படிந்து வருவோரோடு பொருத்துவதில் உள்ள சிக்கல்களால் ஒரு கட்டத்தில் மாணவர் சேர்க்கையை நிறுத்தினோம்", என்கிறார் வகுப்பறை நிர்வாகத்தைக் கவனிக்கும் எச். எம். அம்ஜத். அப்படி வருத்தத்துடன் அனுமதி முஷ்டாக், நிர்வாகத்தின் சிரமம் தனக்குப் புரிகிறதென்கிறார்; வகுப்புகள் விரிவாக்கப்படவிருக்கும் அடுத்த கல்வியாண்டில் தம் பிள்ளைகள் கண்டிப்பாகத் தமிழ் கற்பார்கள் என்றும் சொல்கிறார். "சுங் கிங் மாளிகை"-E ப்ளாக்கின் 9-ஆம் தளத்தில் வகுப்புகள் நடைபெறுகின்றன. இந்த இடத்தில் நடைபெறும் இந்திய உணவகம், வகுப்புகளுக்காகச் சனிக்கிழமை மதியம் தோறும் மாற்றி அமைக்கப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் இருக்கைகளும் எழுதுவதற்கு அட்டைகளும் கொடுக்கப் பட்டன. விரைவிலேயே இருக்கைகளோடு மேசைகளும் வகுப்பறைகளில் இடம் பெற்றன. உணவகத்தின் உரிமையாளர் டாக்டர் ஜவகர் அலியைப் போன்ற புரவலர்கள் தமிழுக்கு எல்லாக் காலங்களிலும் கிடைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஹபிப் முகமது திட்டத்தின் பொருளாளர். நன்கொடைகளையும், நீண்ட ஆலோசனைக்குப் பிற்பாடு வசூலிக்கப்படும் கட்டணத்தையும், செலவினங்களையும் அவர் கவனிக்கிறார். பிரபு சுஜபு மற்றும் முபாரக் வகுப்பறை நிர்வாகத்தில் தோள் கொடுக்கிறார்கள். பெற்றோர் அழைத்து வருகிற மாணவர்களைச் "சுங் கிங் மாளிகை" வாசல் வரை கொண்டு விடுவதும் இவர்கள் பொறுப்பு. "முனிஸன்ஸ்" ஷேக் அப்துல் காதரும் இந்த பணியில் தக்க பலமாகச் செயல்படுகிறார். இந்தத் திட்டத்தை ஒங்கொங் இந்திய முஸ்லீம் கழகமும், தமிழ்ப் பண்பாட்டுக் கழகமும் ஒருங்கே ஊக்கிவிப்பதை நிர்வாகிகள் அனைவரும் நெகிழ்ச்சியோடு குறிப்பிடுகின்றனர். தமிழகத்திலிருந்து மனித வள மேம்பாட்டு முகாமொன்றில் பயிற்றுவிக்க ஓங்கொங் வந்திருந்த வி. ராமன் இந்த வகுப்புகளுக்கும் வந்தார். "ஆசிரியர்கள் அலாவுதீனும், வெங்கட்டும் சிறுவர்களை அன்போடு பன்மையில் 'வாங்க போங்க' என்று விளிப்பதைக் கேட்கும் போது காதில் தேன் பாய்கிறது" என்றார் அவர். வகுப்பறையில் மாணவர்கள் தமிழ் மட்டும் கற்கவில்லை என்று தெரிகிறது. 'அடுத்த தலைமுறைக்கு நமது மொழியை எடுத்துச் செல்வதன் மூலம் நமது பண்பாட்டையும் இலக்கிய வளங்களையும் எடுத்துச் செல்கிறோம்", என்கிறார் அஜீஸ்.    