மதியொளிர ஊடொளிரும் மாயவெயில் உண்டோ  மதியுடையான் சேயெண்ணி மாயாப் – புதுமையுடன்  வெண்ணிலவு பூக்க விரி தாமரை வியப்பே  எண்ணிலவாய் இந்திரன்மெய் ஈந்தானோ – எண்ணிலாப்  பூங்கொடிக ளூடே பொருகளிறு போந்தனகொல்  ஓங்கியெழு சாந்தகலை உண்டாங்கொல் – வீங்கி  மறலோன் வருங்கொல் மறுகென்று மாழ்கத்  திறலோன் பருவத்துச் செம்மல் – இறைவாயில் 