பழுத்துவாய் விழுந்து போன பாவம் என்ன பாவமே  அழுத்தமான வித்திலே அனாதியாய் இருப்பதோர்  எழுத்திலோ எழுத்திலே இருக்கலாம் இருத்துமே (64)  கண்டு நின்ற மாயையும் கலந்து நின்ற பூதமும்  உண்டுறங்கு மாறுநீர் உணர்ந்திருக்க வல்லிரேல்  பண்டை ஆறும் ஒன்றுமாய்ப் பயந்த வேத சுத்தராய்  அண்டைமுத்தி ஆகிநின்ற ஆதிமூலம் ஆவிரே (65)  ஈன் றவாசலுக்கு இரங்கி எண்ணிறந்து போவீர் காள் 