கத்திக்கும் பணி சோர்ந்த்துங் காண்கிலாள் காதல்தீர விப்போதணை வாயையா எத்திக்கும் பணிவேந்தா மகாமண்டலேசுரா வெங்கடேசு ரெட்டேந்த்ரனே. தனதுமெய்க்கு மலரணையானது தழலிறைக்குந் தனச்சுமையால் இடை மினதுமெய்க்குந் துவளுமிம் மானந்த மேனகைக்கும் வெகுமிச்ச நானுண்மை சொனதுமெய்க் குமரன் பொற்பதாம் புயந்தொழுந் தொழும்பன் குமாரெட்ட பாண்டியன் மனதுமெய்க்கு முயிர்த்துணைவா புகழ்வாசவா வெங்கடேசு ரெட்டேந்த்ரனே. இட்டங்கட்டிய வாறே யல்லாது வேறில்லை சிந்தை யிதெல்லாஞ் சுவாமிய திட்டங்கட்டிய பரஞ்சியார் செய்தசித்ர மஞ்சத்திற் சேர்வாய் தினஞ்சட்ட