'"தாவாது ஒளிரும் குடையாய்! 'தவறு இங்கு இது, நின் சரணம், காவாய்' என்றாய்; அதனால் கடிய சாபம் கருதேம்; ஏவா மகவைப் பிரிந்து, இன்று எம்போல் இடருற்றனை நீ போவாய், அகல்வான்" என்னா, பொன் நாட்டிடைப் போயினரால். 86 'சிந்தை தளர்வுற்று, அயர்தல் சிறிதும் இலெனாய், "இன் சொல் மைந்தன் உளன்' என்றதனால், மகிழ்வோடு இவண் வந்தனெனால்; அந்த முனி சொற்றமையின், அண்ணல் வனம் ஏகுதலும், எம் தம் உயிர் வீகுதலும், இறையும் தவறா' என்றான். 87