அழுதேனே முக்தியினி அந்த ஊரில்  அரகரா துணை எனக்கே யாருமில்லை  எழுந்திட்டார் எல்லோரும் ஓடிப் போனார்  என்ன செய்வேன் தனித்திருந்தே ஏங்கினேனே  ஏங்கினேன் ஈடழிந்தேன் விடும் அற்றேன்  என்னைத் தான் கண்டவர்கள் சீசீ எயன்னத்  தூங்கினேன் காலறிந்து மடக்க மாட்டேன்  துணை எனக்கு யாருமில்லை சூழ்ச்சியாக 