பல காலும் தம் மெய் நனி வாடும்படி நோற்றார் அலகு ஓவு இல்லா அந்தணரோ? நல் அறமேயோ? உலகோ? வானோ? உம்பர்கொலோ? ஈது உணரேமால்! 29 தன் நேர் இல்லா மங்கையர், 'செங்கைத் தளிர் மானே! அன்னே! தேனே! ஆர் அமிழ்தே!' என்று அடி போற்றி, முன்னே, முன்னே, மொய்ம் மலர் தூவி, முறை சார, பொன்னே சூழும் பூவின் ஒதுங்கிப் பொலிகின்றாள். 30 பொன் சேர் மென் கால் கிண்கிணி, ஆரம், புனை ஆரம்,