சோர்கின்ற அருவிக் கண்ணான் துணைவனை நோக்கிச் சொல்லும்:	35 'கல்லினும் வலிய தோளாய்! நின்னை அக் கருணை இல்லோன் கொல்லுதல் செய்தான் ஆகின், கொடுமையால் கொற்றம் பேணி, பல் பெரும் பகழி மாரி வேரொடும் பறிய நூறி, வெல்லினும், தோற்றேன் யானே அல்லெனோ, விளிந்திலாதேன்?	36 'பெருமையும் வண்மைதானும், பேர் எழில் ஆண்மைதானும், ஒருமையின் உணர நோக்கின், பொறையினது ஊற்றம் அன்றே! அருமையும், அடர்ந்து நின்ற பழியையும் அயர்ந்தாய் போலும்!