'என்னுடைப் பெரும் பதத்தின் மேலாகிய எந்தை- தன்னுடைப் பெருஞ் சோதியின் கீழதாய்த் தழைத்த மின்னும் நீடு ஒளி விண்டுவின் பதத்துளான்; விறலோய்! அன்னவன் தனைக் கொணருதி, ஆங்கு அணைந்து' என்றான்.	1-17 என்ற நான்முகன் தன்னையும், இந்திரன் யமனோடு ஒன்ற, வால்கொடு துவக்கினன், ஒரு குதிகொண்டான்; மின் திகழ்ந்து ஒளி விளங்கிடும் விண்டுவின் பதத்தில் சென்று, கண்டு கொண்டு இழிந்தனன், திசைமுகன் பதியில்.	1-18