வகை அமை தண் தாரான் கோடு உயர் பொருப்பின் மேல்,  தகை இணர் இள வேங்கை மலர் அன்ன சுணங்கினாய்!  மத வலி மிகு கடாஅத்து அவன் யானை மருப்பினும்  கதவவால் - தக்கதோ? காழ் கொண்ட இள முலை!  என ஆங்கு,  இனையன கூற, இறைஞ்சுபு நிலம் நோக்கி,  நினையுபு, நெடிது ஒன்று நினைப்பாள் போல், மற்று ஆங்கே,  துணை அமை தோழியர்க்கு அமர்த்த கண்ணள், 