வியன் படைக்கலம் தொடுப்பென் நான், இனி' என விரைந்தான்; மயன் படைக்கலம் துரந்தனன், தயரதன் மகன்மேல்.	102 'விட்டனன் விடு படைக்கலம் வேரொடும் உலகைச் சுட்டனன்' எனத் துணுக்கமுற்று, அமரரும் சுருண்டார்; 'கெட்டனம்' என வானரத் தலைவரும் கிழிந்தார்; சிட்டர் தம் தனித் தேவனும், அதன் நிலை தெரிந்தான்.	103 'பாந்தள் பல் தலைப் பரப்பு அகன் புவியிடைப் பயிலும் மாந்தர்க்கு இல்லையால் வாழ்வு' என வருகின்ற அதனைக்