மாறாத் தியானமுற்று ஆனந்த மேற்கொண்டு மார்பில்கண்ணீர்  ஆறாய்ப் பெருகக் கிடப்பதென்றோ கயிலாயத்தனே (5)  செல்வரைப் பின் சென்று சங்கடம் பேசித் தினந்தினமும்  பல்லினைக் காட்டிப் பரிதவியாமல் பரமானந்தத்தின்  எல்லாயில் புக்கிட ஏகாந்த மாய் எனக் காமிடத்தே  அல்லல் அற்று என்றிருப் பேன் அத்தனே கயிலாயத்தனே (6)  மந்திக் குருளையொத் தேன்இல்லை நாயேன் வழக்கறிந்தும்  சிந்திக்கும் சிந்தையை யான்என்செய் வேன்எனைத் தீதகற்றிப் 