 ஒழிந்திடுமே! அதைஎண்ணி அழுவே னோநான்?" இவ்வண்ணம் உரைத்தழுது கொண்டி ருந்தாள். இயல் 21          கிழவி, இவ்வாறு நடந்தவை கூறி நையும்போது,  வீரப்பன் அக்குடிசை நோக்கி வந்தவன்  இவைகளை  ஒளிந்து கேட்டிருந்தான்; உண்மை உணர்ந்தான்.   வௌியினிலே பேழையொடு நின்றி ருந்த வீரப்பன் இவற்றையெல்லாம் கேட்டி ருந்தான்.  களிகொண்டான்! தன்முதுகில் உள்ள பேழை கதிர்நாடு கவின்அன்னம் உடைமை என்று  வௌிப்படுத்தத் தக்கதோர் பேழை என்று விளங்கிற்று. தன்மனைவி ஆத்தா, அங்குக்  கிளிமொழியாள் அன்னத்தைக் காப்ப தற்கும் கேடுதனை நீக்கற்கும் முயலு கின்ற 