தூது அவர் விடுதரார்; துறப்பார் கொல்? நோதக  இரும் குயில் ஆலும் அரோ;  என ஆங்கு,  புரிந்து நீ எள்ளும் குயிலையும், அவரையும், புலவாதி;  நீல் இதழ் உண் கண்ணாய் நெறி கூந்தல் பிணி விட  நாள் வரை நிறுத்துத் தாம் சொல்லிய பொய் அன்ற,  மாலை தாழ் வியன் மார்பர் துனைதந்தார் -  கால் உறழ் கடு திண் தேர் கடவினர் விரைந்தே.