இறைவர் தொக்கு அமரர் சூழ, இளவல் தன் உயிரும், வேந்தன் முறை தரு மகமும், காத்தார்; வட திசை முனியும் சென்றான். 47 'வடா திசை முனியும் நண்ணி, மலர்க் கரம் நாசி வைத்து, ஆங்கு, இடாவு பிங்கலையால் நைய, இதயத்தூடு எழுத்து ஒன்று எண்ணி, விடாது பல் பருவம் நிற்ப, மூல மா முகடு விண்டு, தடாது இருள் படலை மூட, சலித்தது எத் தலமும், தாவி. 48 'எயில் உரித்தவன் யானை உரித்த நாள், பயிலுறுத்து உரி போர்த்த நல் பண்பு என,