இப்படலத்துள் விதிக்கப்படுவனவெல்லாம் கருவியும் செய்கையும் என இருவகைப்படும். அவற்றுள் கருவி எழுத்தியல் பதவியல் என்னும் இரண்டு ஓத்தானும், செய்கை உயிரீற்றுப் புணரியல் முதலிய மூன்று ஓத்தானும் கூறப்படும். கருவி, பொதுவும் சிறப்பும் என இருவகைத்து. முதலிரண்டு ஓத்தினும் கூறப்படுவன பொதுக்கருவி, உயிரீற்றுப்புணரியல் முதற்கண், புணர்ச்சி இன்னதெனக் கூறப்படுவனவும், உருபு புணரியலின் இறுதிக்கண், சாரியைத் தோற்றம் கூறப்படுவனவும், செய்கை யொன்றற்கேயுரிய கருவியாகலின் சிறப்புக் கருவி. குறிப்பு:¶. காரகம் - வேற்றுமை வினைகொண்டு முடிவது. ஆறாம் வேற்றுமை வினைகொண்டு முடியாது. எடுத்துக்காட்டு: எனது புத்தகம். வினைமுதலைக் கொண்டு முடியும். அவ்வாறு வந்தாலும் காரகம் என்பதாம். நூற்பா: 56 (அருகக் கடவுள் வணக்கம்) பூமலி யசோகின் புனைநிழ லமர்ந்த || நான்முகற் றொழுதுநன் கியம்புவ னெழுத்தே. (01) || என்னுதலிற்றோவெனின், கடவுள் வணக்கமும் அதிகாரமும் உணர்த்துதல் நுதலிற்று. இதன் பொருள் பூக்கள் மலிந்த அசோகமரத்தினது அலங்கரிக்கும் நிழலின்கண் எழுந்தருளியிருந்த நான்கு திருமுகங்களையுடைய கடவுளை வணங்கி, நன்றாகச் சொல்லுவன் எழுத்திலக்கணத்தை என்றவாறு.