வெஞ்சுரக் கான்யாற்று வேயொடு பிணங்கிக்      90 கொய்தகை பொதும்பர்க் கையகன் றொழிய வலிகெழு வயந்தகன் வத்தவ நின்யாழ் நிலமிசை வீழ்ந்தது நிற்கநின் பிடியென நலமிகு புகழோய் நாலிரு நூற்றுவிற் சென்றது கடிதினிச் செய்திற னிதன்மாட்     95 டொன்று மில்லை யுறுதி வேண்டின் தந்த தெய்வந் தானே தருமெனப்