அடல்மிஞ்சு வேழ மொழிகண்டங் கொங்கை அரக்கனையன் றுடல்கன்ற ஊன்றிய சோழீசர் மல்லையில் ஒண்ணுதலை மடல்கொண் டெழுதிட மாட்டார் எவரும் வடிவுகண்டே இகழ்ந்ததற் கிரங்கல் பாங்கன் தலைவன் கூறிய இடத்திற்சென்று அவள் பேரழகைக் கண்டு முன்னம் எம்பருமானை அறிவின்றி இகழ்ந்தே மெனக் கூறி யிரங்குதல். நெறியாம் இதுவும் வனமும் இதாம்மன் னிலையுமிதாம் குறியாம் இறைசொன்ன கோதையும் ஆகுமிக் கோதைதன்னைப் பிறியா திருந்தவர் சோழீசர் மல்லைப் பிறங்கலில்யாம்