புகுந்துளது உண்டு' என்று உள்ளம் பொருமல் வந்து உற்ற போழ்தின்.	74 புறந்தரு சேனை முந்நீர் அருஞ் சிறை போக்கி, போதப் பறந்தனர் அனைய தூதர் செவி மருங்கு எய்தி, பைய, 'திறம் திறம் ஆக நின்ற கவிப் பெருங் கடலைச் சிந்தி, இறந்தனன், நும்பி; அம்பின் கொன்றனன், இராமன்' என்றார்.	75 இராவணன் அழுது அரற்றுதல் ஊரொடும் பொருந்தித் தோன்றும் ஒளியவன் என்ன, ஒண் பொன் தாரொடும் புனைந்த மௌலி தரையொடும் பொருந்த, தள்ளி,