'என்பிலது' என்றதனான் உடம்பென்பதூஉம், 'அன்பிலது' என்றதனான் உயிரென்பதூஉம் பெற்றாம். வெறுப்பின்றி எங்குமொருதன்மைத்தாகிய வெயிலின்முன், என்பில்லது தன்னியல்பாற் சென்று கெடுமாறு போல, அத்தன்மைத்தாகிய அறத்தின்முன் அன்பில்லது தன்னியல்பாற் கெடுமென்பதாம். அதனைக் 'காயு'மென வெயிலறங்களின் மேலேற்றினார், அவவற்றிற்கும் அவ்வியல்பு உண்மையின். இவ்வாறு "அல்லவை செய்தார்க் கறங்கூற்றம்" (நான்மணிக்கடிகை, 84) எனப் பிறருங் கூறினார். ❖இக்குறள் உவமையணி. திருக்குறள்: 78 (அன்பகத்) அன்பகத் தில்லா வுயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண் | வற்றன் மரந்தளிர்த் தற்று. (08) | பரிமேலழகர் உரை இதன்பொருள்) அகத்து அன்பு இல்லா உயிர் வாழ்க்கை = மனத்தின்கண் அன்பி்ல்லாத உயிர் (இல்லறத்தோடு கூடி) வாழ்தல்; வன்பாற்கண் வற்றல் மரம் தளிர்த்தற்று = வன்பாலின்கண் வற்றலாகிய மரந் தளிர்த்தாற்போலும். 