நீருயிர்க்குங் கண்ணோடு நெஞ்சுருகி வீழ்வார்தம் ஆருயிர்க்கு முண்டோ அரண். பொழுது புலர்ந்தமை 123. பூசுரர்தங் கைம்மலரும் பூங்குமுத மும்முகிழ்ப்பக் காசினியுந் தாமரையுங் கண்விழிப்ப - வாசம் அலர்ந்ததேங் கோதையின் ஆழ்துயரத் தோடு புலர்ந்ததே யற்றைப் பொழுது. சூரியோதயம்