ஒள் நுதால்	 இன்ன உவகை பிறிது யாது-யாய் என்னைக்	 கண் உடைக் கோலள் அலைத்ததற்கு, என்னை	 மலர் அணி கண்ணிப் பொதுவனோடு எண்ணி,	 அலர் செய்துவிட்டது இவ் ஊர்?	 ஒன்றிப் புகர் இனத்து ஆய மகற்கு- ஒள் இழாய்!-	 இன்று எவன், என்னை எமர் கொடுப்பது- அன்று, அவன்  மிக்குத் தன் மேல் சென்ற செங் காரிக் கோட்டு இடைப்	