அத்தகைய உண்மையான நிலையை உணர்ந்த மகான்கள் விரைவில் தோன்றுவர்.  இப்பெருமைகளை எல்லாம் உணரும் காலம் வரும். அப்போதைய சித்தாந்த நீதியைத் தன்னுள் கெண்ட தமிழின் மேன்மை இமயத்திலிருந்து குமரிவரையன்றி உலகமனைத்தும் ஆட்சி செலுத்தும் காலம் விரைவில் வருகின்றது. அத்தகைய அரசு நிலையே திருக்குறளில் காணும் அரசு நிலை. ஞானிகள் ஞானிகள் அடக்கமாயிருப்பர். அவர்களின் நிலை சோம்பேறிகளின் நிலை என்று எண்ணுவது தவறு. ஞானியரின் அறிவு அரசுக்குப் பயன்படும் காலத்தில்தான் உண்மையான அரசு ஆட்சியை வகிக்கும்.  ஜீவகாருண்யம் அரசுக்குத் தேவை. ஆனால் அதே சமயத்தில் நன்மைக்குப் புறம்பானவற்றை ஒழிப்பதில் ஆண்மையையும் அரசர்கள் பெற்றிருக்க வேண்டும். வீரமற்ற அஹிம்சையானது நாளடைவில் கபடமென்னும் மோசமானா நிலையை அடைந்து விடும். சமயம் வரும்போது யானையை எதிர்க்கும் திறமையும், எறும்பும் கடிக்கும்போது தடவிக் கொடுக்கும் பொறுமைக் குணமும் ஒருங்கே அமைந்திருத்தல் வேண்டும். மடாதிபதிகள் இவ்வாறு தமிழில் உள்ள உயர் நீதிகளை மக்களுக்குப் பரப்புவதற்கே மடாதிபதிகள் அக்காலத்தில் நியமிக்கப்பட்டனர். ஆனால் இற்றைய மடாதிபதிகளின் நிலைமையும் அதை வெளிப்படுத்த ‘சந்திரகாந்தா’ போன்ற கதை வெளிவந்திருப்பதும் உங்களுக்கு நன்கு தெரியும்.  மடமையை ஒழித்து அதே நிலையில் பழமையின் பெருமையைத் தெரிந்து பக்குவ நிலையை அடைய வேண்டும். சிவாஜி என்னும் மராட்டிய வீரன் சந்நியாசியாக இருந்து நிராசையுடன் சாம்ராஜ்யமனைத்தையும் தன் குருவுக்கே கொடுக்க முன் வந்தான். குரு தன் சிஷ்யனின் பெருங்குணத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்து, குழந்தாய் இச்சை பற்றி இவ்வுலகை ஆள வேண்டாம். இம்மாதிரி இச்சையற்றோர் செங்கோல் பிடித்தால்தான் உலகம் ஒழுங்காக ஆட்சி புரியப்படும். ஆகையால் நான் உனக்கு ஆணையிடுகிறேன் – நீ எவ்வித இச்சையுமின்றி உலகை ஆட்சிபுரி என்றார். குருவின் கட்டளையைச் சிரமேற்றாங்கி வீரம் செறிந்த சிவாஜி நடத்திய வீரப்போர், ஆட்சி எல்லாம் அனைவரும் அறிந்ததே. நேதாஜி