உலகு அளந்தவன் வளர்ந்தனன் ஆம் என உயர்ந்தான்.	27 விசும்பு விண்டு இரு கூறுற, கல் குலம் வெடிப்ப, பசும் புண் விண்டெனப் புவி பட, பகலவன் பசும் பொன் தசும்பின் நின்று இடை திரிந்திட, மதி தகை அமிழ்தின் அசும்பு சிந்தி நொந்து உலைவுற, தோள் புடைத்து ஆர்த்தான்.	28 'நணித்து வெஞ் சமம்' என்பது ஓர் உவகையின் நலத்தால், திணித் தடங் கிரி வெடித்து உக, சிலையை நாண் தெறித்தான்; மணிக் கொடுங் குழை வானவர், தானவர், மகளிர்