கானே காவல் வேழக் கணங்கள் கத வாள் அரி கொன்ற வானே எய்த, தனியே நின்ற மத மால் வரை ஒப்பான், தேனே புரை கண் கனலே சொரிய, சீற்றம் செருக்கினான், தானே ஆனான்-சம்புமாலி, காலன் தன்மையான்.	41 காற்றின் கடிய கலினப் புரவி நிருதர் களத்து உக்கார்; ஆற்றுக் குருதி நிணத்தோடு அடுத்த அள்ளல் பெருங் கொள்ளைச் சேற்றில் செல்லாத் தேரின் ஆழி ஆழும்; நிலை தேரா, வீற்றுச் செல்லும் வெளியோ இல்லை; அளியன் விரைகின்றான்.	42