Computercriminaliteit
Computercriminaliteit, cybercriminaliteit of cybercrime is criminaliteit met ICT als middel én doelwit. De meeste telefoons en bankpassen bevatten computerchips, die kunnen eveneens worden gemanipuleerd door cybercriminelen. Maar ook bedrijfssystemen, moderne auto’s en chipkaarten zijn vatbaar voor cybercrime. Voor het plegen van cybercriminaliteit gebruiken criminelen speciale apparatuur en software. Daarom hanteert de politie voor de opsporing van cybercriminaliteit op haar beurt ook geavanceerde middelen en technieken.

Cybercriminaliteit betreft onder andere terrorisme, fraude en kinderporno en duikt sinds de jaren tachtig op wegens de doorbraak van de communicatie- en informatietechnologie. In 2001 ondertekenden de lidstaten van de Raad van Europa, de Verenigde Staten, Canada, Japan en Zuid-Afrika het zogenaamde cybercrimeverdrag of, in het Engels de "Convention on Cybercrime".
Q7283
terrorisme
Concept
Q28813
fraude
Concept
Q660567
kinderporno
Concept
Q34644
jaren tachtig
Concept
Q11661
communicatie- en informatietechnologie
Concept
Q1988
2001
TIME
Q8908
Raad van Europa
ORG
Q30
Verenigde Staten
LOC
Q16
Canada
LOC
Q17
Japan
LOC
Q258
Zuid-Afrika
LOC
Q1093069
cybercrimeverdrag
MEDIA
Q29137
Computercriminaliteit
Concept
2001-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
2001
DATE
main regulatory text
signatory
signatory
signatory
signatory