Hans Schaffner

Hans Schaffner (Interlaken, 16 december 1906 - Gränichen, 26 november 2004) was een Zwitsers politicus.

Schaffner volgde het gymnasium in Burgdorf en studeerde rechten aan de Universiteit van Bern. In 1934 werd Schaffner assistent-rechter bij de hooggerechtshof van Bern. Later werkte hij bij de Handels- en Industrievereniging van Bern.

In 1938 werd hij hoge ambtenaar bij de (toenmalige) Bondsdirectie Industrie, Werkgelegenheid en Arbeid. In 1941 werd hij hoofd van de sectie economie en zijn rol werd vooral belangrijk tijdens de economische ontwikkelingen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog (1939-1945). In 1946 stapte hij over naar de directie Nationale Economie van het Departement van Handel en Douane. Enkele tijd daarna vertegenwoordigde hij Zwitserland bij het tekenen van internationale handelsverdragen. In 1954 werd hij directeur van de Directie Handel van het Departement van Handel en Douane. In 1958 belegde hij in Genève een conferentie van Europese staten die waren aangesloten bij de EEG, waarna de Europese Vrijhandels Associatie (EFTA) ontstond. Hans Schaffner wordt daarom ook wel de "Vader van de EFTA" genoemd.

In 1959 verloor hij een verkiezing in de Bondsraad. Op 15 juni 1961 werd hij wel in de Bondsraad gekozen (voor de Vrijzinnige-Democratische Partij). Hij bleef lid van de Bondsraad tot 31 december 1969. (Hij trad formeel af op 31 januari 1970.) Hij beheerde het Departement van Economische Zaken. In 1966 sloot Zwitserland zich onder zijn leiding aan bij het General Agreement on Tarrifs and Trade (GATT). Daarnaast introduceerde hij een nieuwe wet die de relaties tussen arbeiders en werkgevers regelde, voerde hij een nieuwe landbouwwet in en hield hij zich bezig met inflatiebestrijding.

Hij was 1965 vicepresident en in 1966 bondspresident.

Na zijn aftreden was Hans Schaffner lid van bestuursraden van belangrijke Zwitserse bedrijven.

Schaffner was een typische representant van het economisch liberalisme en de vrije markteconomie.


Fernand Wyss

Fernand Wyss (Antwerpen, 2 januari 1920 – aldaar, 12 april 1947) was een Belgisch oorlogsmisdadiger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was van september 1941 tot bij de ontruiming in september 1944 bewaker van het Belgische doorgangskamp Fort van Breendonk.

Wyss was oorspronkelijk bokser, worstelaar en mecanicien. Vooroorlogse kennissen bestempelden hem als een "aangename" man, maar niet erg snugger. Hij trad toe tot het Duitse kamp om geen honger te lijden gedurende de oorlog. Hij had geen ideologische motieven. Hij werd tewerkgesteld op het vliegveld van Deurne en meldde zich kort daarop, aangespoord door zijn toekomstige schoonvader, als vrijwilliger bij de Waffen-SS. Hij werd, samen met Jan Pellemans, in oktober 1940 naar München gestuurd voor een militaire opleiding. Daar botsten ze op een superieure en minachtende houding van hun instructeurs, die hen geen echte Germanen vonden. Deze opleiding werd in april 1941 voortgezet in Hamburg in een opleidingskamp voor Vlaamse en Nederlandse vrijwilligers. Hij volgde nog een politieke opleiding in het Beierse Oberau en keerde daarna naar België terug.

Hij behoorde tot de eerste lichting Vlaamse SS'ers, samen met Frans Van Neck, Robert Baele, Marcel De Saffel, Adolf Lampaert, Eugène Willemsen, Jan Pellemans en een zekere Huyens. Zij kwamen allen aan in het kamp van Breendonk in de loop van september 1941 en moesten er de taak van de Wehrmacht-soldaten als werkopzichter op de werf overnemen. Zij kregen achteraf allen de doodstraf (Van Neck werd achteraf begenadigd bij koninklijk besluit), Baele kreeg levenslang en Huyghe sneuvelde waarschijnlijk aan het oostfront.

Bij zijn aankomst in Breendonk werd hij minachtend behandeld door SS-Untersturmführer Arthur Prauss, de SS-officier belast met het toezicht op de gevangenen, die hem niet brutaal genoeg vond. Met de hete adem van Prauss in de nek groeide Wyss uit tot het spookbeeld van het kamp.

Wyss' gedragingen escaleerden toen de Vlaamse SS'er Rottenführer Richard De Bodt in augustus 1942 in het kamp aankwam. De geslepen, sadistische man slaagde erin door venijnige opmerkingen Wyss door het lint te doen gaan. Samen speelden ze dodelijke kat-en muisspelletjes met hoofdzakelijk joodse gevangenen. In de koude winter van 1942-1943 koelden ze hun woede, in opdracht van de gestoorde plaatsvervangende kampcommandant SS-Obersturmführer Johann Kantschuster, over het verloop van de Slag om Stalingrad op een twintigtal joden. Ze verplichtten hen het water van de gracht in te gaan, waarin ze verdronken. De Bodt signaleerde "luiaards" bij de kipkarren op de werf aan Wyss, die hardhandig op hen inging.

Veel gevangenen hadden diarree, maar elke gevangene die clandestien zijn behoefte deed en betrapt werd, kreeg zweepslagen van Wyss en werd dan nog gestraft met het dragen van een zak stenen van 30 à 40 kg of rechtop blijven staan met een houweel in elke hand. Zowel Wyss als De Bodt maakten van het douchebezoek een marteling met afwisselend kokend heet en ijskoud water. De gevangenen hadden meestal geen tijd om zich te ontkleden of zich af te drogen. Zij moesten dan kletsnat op de appelplaats, ook in de koude winter, wachten op de laatsten.

Wyss was een relatief grote, fors gebouwde voormalig amateurbokser. In Breendonk kon hij zijn vuisten zonder tegenreactie gebruiken, want terugslaan was verboden. Hij heeft zodanig veel mensen mishandeld, dat hij, op zijn proces, de details niet meer kon herinneren. Hij heeft ook de dood van zes gevangen postbodes uit Brussel op zijn geweten. Twee uitgemergelde gevangenen, die verklikt werden door hun kameroverste, werden door Wyss verplicht de hele dag te werken op de werf met een ransel op de rug met veertig kilo straatstenen. De volgende morgen waren beiden overleden aan deze krachtsinspanning.

Wyss liet zich ook niet onbetuigd in de folterkamer. Hij werd regelmatig belast met het geven van het genadeschot aan de geëxecuteerden.

Samen met enkele Vlaamse SS'ers probeerde hij in september 1944 te ontsnappen aan de oprukkende geallieerde legers. Hij beweerde later met de SS gevochten te hebben tegen het Russische leger nabij Tilsit.

Na de oorlog werd hij gearresteerd in een repatriëringscentrum Turnhout op 28 mei 1945. Zijn arrestatie was voorpaginanieuws. De Turnhoutse bevolking, die massaal naar het gerechtshof was gekomen, wilde de "beestenmensch" lynchen nadat zijn aanwezigheid bekend raakte. Zij braken door een politiekordon en sloegen hem halfdood. Zijn woning in Deurne werd geplunderd.

Hij kreeg in 1946 een proces in Mechelen waarin zijn gruweldaden bekend werden, zo werden joden levend begraven met het hoofd boven het zand waarop hij ze dood martelde. Hij heeft mensen bespot, geslagen tot ze dood neervielen, verdronken, ... Hij bekende minstens 16 mensen eigenhandig te hebben vermoord. Zo ook Isaac Altbaum, een jonge joodse man die hij op 3 maart 1943 de dood in martelde. Verschillende versies zeggen dat de Bodt en Wyss hem in het water smeten en bekogelden met stenen. Wyss maakte de klus af door Isaac onder te graven en dood te martelen. Zijn broer Jozef keek machteloos toe hoe ze zijn broer de dood in joegen. Na de gruwel probeerde Jozef zijn stervende broer te ontgraven, na 15 minuten was Isaac overleden. En Jozef moest zijn eigen dode broer nog afvoeren...

Zijn vrouw, die ontsnapte, werd herkend in een café te Deurne; ook zij werd door de massa aangepakt en later opgepakt.

Op 7 mei 1946 werd hij door de krijgsraad van Mechelen ter dood veroordeeld voor de moord of doodslag op 16 mensen en de mishandeling van 167 gevangenen. Op zaterdag 12 april 1947 werd hij om zes uur 's morgens met een kogel in de rug terechtgesteld in de militaire bakkerij op het Kiel onder massale publieke belangstelling. Op dezelfde dag werden Jan Pellemans in Namen en tien anderen in Mechelen terechtgesteld.


Roland Kortenhorst

Roland Werner François Kortenhorst (Eindhoven, 14 juni 1958) is een Nederlands ondernemer en voormalig politicus. Hij was van 1999 tot 2002 lid van de Provinciale Staten van Friesland namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA), en van 23 mei 2002 tot 3 september 2008 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

Roland Kortenhorst volgde zijn middelbareschoolopleiding aan het Sint Stanislas College in Delft. Hij studeerde van 1976 tot 1984 scheepsbouw en scheepvaartkunde aan de Technische Hogeschool te Delft (de huidige Technische Universiteit Delft) en volgde van 1985 tot 1988 een avondopleiding bedrijfskunde aan de Academie voor Bedrijfskunde van de Rijksuniversiteit Groningen. Hij was werkzaam als directeur van verschillende bedrijven in de scheepsbouwsector, onder meer twee Friese scheepswerven.

Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2002 werd Kortenhorst gekozen in het parlement. Hij was namens zijn fractie woordvoerder op het gebied van defensie, verkeer en waterstaat en economische zaken, en hield zich vooral bezig met het industriebeleid. Bij de verkiezingen van 2003 en 2006 werd hij herkozen. Uit hoofde van zijn Kamerlidmaatschap was hij tevens lid van de Parlementaire Assemblée van de NAVO.

Naast zijn parlementaire werkzaamheden is Kortenhorst bestuurslid van de 'Vereniging oud-leden S.G. 'William Froude', was hij lid van het bestuur van de Stichting BOS (Bedrijfs Ontwikkeling Scheepsbouw). Eerder was hij bestuurder van Koninklijke Nederlandse Vereeniging van Technici op Scheepvaartgebied. Voor zijn Tweede Kamer periode was hij vanaf 1999 lid van de Provinciale Staten van Fryslân.

Op 3 september 2008 verliet Kortenhorst de Tweede Kamer om een eigen luchtvaartbedrijf op te zetten, Sky-taxi.eu. Dit bedrijf werd in januari 2010 echter failliet verklaard.

In de periode 2009 - 2020 was Kortenhorst actief in de belangenbehartiging.

Zo was hij voorzitter van de grootste ondernemersorganisatie van Nederland in de binnenvaart: Koninklijke BLN - Schuttevaer, welke onder zijn leiding werd opgericht vanuit onder meer de BBU, Binnenvaart Branche Unie (welke eerder als vereniging door Kortenhorst werd opgericht) en Konkinklijke Vereniging Schuttevaer. In 2019 stopte hij als binnenvaart-voorzitter om zich helemaal te kunnen gaan richten op het bedrijf dat hij samen met zijn echtgenote Annelies Maas bestuurt: Medical Precision BV

Voorts werd Kortenhorst tijdens de algemene ledenvergadering van FOSAG op 27 november 2009 te Noordwijkerhout tot nieuwe FOSAG-voorzitter gekozen. In mei 2011 trad hij vervolgens af vanwege omstandigheden in de privésfeer.

Naast dit werk heeft Kortenhorst in 2010 een lobby- en belangenbehartigingskantoor opgezet, Linking Partners BV. Dat kantoor was vooral actief voor de maritieme industrie en voor diverse belangen in de zorg. Ook richtte hij in 2011 Linking Aviation op, een verhuurbedrijf voor sportvliegtuigen.

In 2020 heeft hij zijn advieswerkzaamheden in Linking Partners BV gestopt om zich geheel te kunnen richten op Medical Precision BV.

In 2017 trad Kortenhorst toe in de onderneming Medical Precision BV (www.medicalprecision.nl) dat het jaar daarvoor, in 2016, was opgericht door zijn echtgenote Annelies Maas. De onderneming ontwikkelt en produceert medische apparatuur voor het plaatsen van de referentiepunten ten behoeve van bestralingsbehandelingen bij kankerbestrijding. De systemen van Medical Precision BV kregen in juli 2020 hun CE-toelating, en worden thans in meerdere kankercentra in Nederland en Europa gebruikt.


Mekosuchus inexpectatus

Mekosuchus inexpectatus is een uitgestorven krokodil, behorend tot de familie Mekosuchidae.

In Australië stierf het geslacht "Mekosuchus" in het Plioceen door te sterke concurrentie van de soorten van het geslacht "Crocodylus" uit. Op verschillende Zuid-Pacifische eilanden (New Caledonia, Fiji, Vanuatu) overleefde de soort "Mekosuchus inexpectatus" echter tot ongeveer 1600 jaar geleden. "Mekosuchus inexpectatus", ook wel New Caledonia-krokodil genoemd, was ongeveer twee meter lang. In tegenstelling tot de hedendaagse krokodillen was het een landbewoner. Aangezien er op de eilanden weinig grote dieren leefde die als prooi voor "Mekosuchus inexpectatus" konden dienen, waren de achterste tanden bij deze krokodil aangepast voor het kraken van de schelpen van weekdieren. Overbejaging door de mens leidde uiteindelijk tot het uitsterven van "Mekosuchus inexpectatus".


Horizont van Raren

De Horizont van Raren is een dunne laag in de ondergrond van het Nederlandse Zuid-Limburg en het omringende gebied in Duitsland en België. De Horizont van Raren is onderdeel van de Formatie van Vaals en stamt uit het laatste deel van het Krijt (het Campanien).

Normaal gesproken ligt de Horizont van Raren boven op het oudere Zand van Hauset (uit de Formatie van Aken) en onder het jongere Zand van Raren (ook onderdeel van de Formatie van Vaals).

Deze horizont is vernoemd naar Raren.


Fontarón

Fontarón is een plaats in de Spaanse gemeente Becerreá. Fontarón heeft de status van landelijke parochie en heeft 47 inwoners.


Rotsee

De Rotsee is een 2,5 km lang en tot 250 meter breed meer zo'n kilometer ten noorden van het stadscentrum van de stad Luzern in het Zwitserse kanton Luzern. Het meertje, van oorsprong een gletsjermeer, heeft een oppervlakte van 0,48 km², een maximale diepte van 16 meter en ligt op een hoogte van 419 meter. Het meer zelf is een recreatiegebied, de oevers en het aangrenzende land zijn natuurgebied. De voedende en afwaterende rivier van de Rotsee is de Ron, die hogerop in het Rontal door Dierikon en Ebikon stroomt en bij Root in de Reuss stroomt, 2 km stroomafwaarts van waar deze vanuit het 10 meter hoger gelegen en veel grotere Vierwoudstrekenmeer afwatert en vervolgens door het stadscentrum van Luzern kronkelt.

Langs de noordelijke oevers van het meer ligt de spoorlijn Zug - Luzern.

Het meer is een gekende locatie voor roeiwedstrijden. Het was in het verleden de locatie van de Rotsee Regatta, de Wereldbeker roeien en het Wereldkampioenschappen roeien, waaronder de edities van 1962, 1974, 1982 en 2001.


Philips Hue

Philips Hue is een verlichtingssysteem ontworpen voor huisautomatisering dat wordt geproduceerd door Signify, een bedrijfsdivisie van Koninklijke Philips.

De Hue-serie bestaat uit onder meer tafel- en vloerlampen, inbouwlampen, spots, hanglampen en tuinpadverlichting.


Uikala

Uikala (Duits: "Uikalla") is een plaats in de Estlandse gemeente Toila, provincie Ida-Virumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: "küla") en telde 5 inwoners in 2019. In 2020 was het aantal inwoners ‘< 4’.


(52457) Enquist

(52457) Enquist (voorlopige aanduiding "1995 AE4") is een planetoïde in de planetoïdengordel, die op 2 januari 1995 werd ontdekt door Eric Walter Elst tijdens zijn verblijf in Caussols. De planetoïde werd in 2014 vernoemd naar de Nederlandse schrijfster en dichteres Anna Enquist.

(52457) Enquist is een planetoïde van 8 km diameter.


Harvey Beaks

Harvey Beaks is een Amerikaanse animatieserie, geproduceerd door Nickelodeon Animation Studios en gemaakt door C.H. Greenblatt. De serie werd uitgezonden van maart 2015 tot december 2016 op Nickelodeon en werd in 2017 verder uitgezonden op Nicktoons.

Er werden twee seizoenen met in totaal 52 afleveringen van circa 22 minuten gecreëerd.

De serie was in combinatie met de originele Cartoon Network-serie Gumball and Friends


Oju

Oju (Duits: "Ojo") is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: "küla") en heeft 8 inwoners (2020).

Tot in oktober 2017 lag de plaats in de gemeente Kihelkonna. In die maand ging Kihelkonna op in de fusiegemeente Saaremaa.

Oju ligt aan de westkust van het eiland Saaremaa.


Aquilaria

Aquilaria is een geslacht uit de peperboompjesfamilie (Thymelaeaceae). De soorten uit het geslacht komen voor op het vasteland van Azië, van de Indiase deelstaat Assam tot in China en verder in Indonesië, de Filipijnen en op Nieuw-Guinea. Het geslacht staat bekend om zijn harsrijke agarhout, een belangrijk ingrediënt in wierook en Orientaalse parfums.


Nationale Bank van Angola

De Nationale Bank van Angola is de centrale bank van Angola. De bank werd opgericht in 1926. Het hoofdkantoor staat in Luanda.


ISS-Expeditie 64

ISS-Expeditie 64 is de vierenzestigste missie naar het Internationaal ruimtestation ISS. De missie begon in oktober 2020 met het vertrek van de Sojoez MS-16 van het ISS terug naar de Aarde en eindigde in april 2021, toen de Sojoez MS-17 terugkeerde naar de Aarde. In novevember 2020 bracht Commercial Crew vlucht USCV-1 (SpaceX Crew 1) nog eens vier bemanningsleden.

Volgens de oorspronlelijke planning zouden de bemanningen van Sojoez MS-18 en Commercial Crew-vlucht USCV-2 nog een staartje van de missie mee alvorens de volgende expeditie begint. Voor de vlucht Sojoez MS-18 lukte dit, echter de bemanning van USCV-2 zal pas arriveren tijdens ISS-Expeditie 65.


Arboys en Bugey

Arboys en Bugey is een gemeente in het Franse departement Ain in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, die deel uitmaakt van het arrondissement Belley.

De gemeente is op 1 januari 2016 ontstaan door de fusie van de gemeenten Arbignieu en Saint-Bois en heeft de status van commune nouvelle.


Hızbullah

Hezbollah (Turks: "Hızbullah") ook wel de Koerdische Hezbollah (Koerdisch: "Hizbullahî Kurdî") is een overwegend Koerdische soennitische islamitische militante organisatie. Het is actief tegen de PKK (voornamelijk in de periode tussen 1992 en 1995) en de regering van Turkije. De groepering is niet gelieerd met de Hezbollah uit Libanon.

De groepering heeft na een reeks gewelddadigheden in het verleden en de dood van haar leider Hüseyin Veloglu in 2000 officieel het gebruik van geweld afgezworen en richt zich naar eigen zeggen op liefdadigheidswerk. De belangrijkste organisatie die in het voetspoor van de Hezbollah werd opgericht en nog steeds legaal opereert, is de Huda-Par (de Partij voor de Vrije Zaak), die officieel op 17 december 2012 werd geregistreerd. De Hezbollah zelf is in Turkije verboden.


Union Nordique

De Union Nordique was een in Brussel gevestigde vereniging zonder winstoogmerk met als doel congressen en tentoonstellingen te organiseren om de handel tussen de staten van de Conventie van Oslo te bevorderen. Voorzitter van de Union Nordique was de Antwerpse burgemeester en tevens voorzitter van het Belgisch parlement Camille Huysmans en prins Karel van Zweden werd beschermheer. In het erecomité zaten de Nederlandse ministers Deckers en Gelissen, de Belgische minister van Buitenlandse Zaken Paul Henri Spaak, een Deense en een Noorse minister en twee Zweedse ministers. Directeur van de vereniging was de in Nederland wonende Duitser Fritz Mucke.


Olga Vilenskaia

Olga Vilenskaia (Noginsk, 20 februari 1984) is een Russisch vocaliste (sopraan).


La Tête d'un homme

La Tête d'un homme is een Franse misdaadfilm uit 1933 onder regie van Julien Duvivier. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1931 van de Belgische auteur Georges Simenon.


Josef Zilliken

Josef Zilliken (doopnaam: Josef Kaspar; * 17 september 1872 te Mayen, † 3 oktober 1942 te Dachau) was een Duitse priester van het bisdom Trier. Zilliken werd in de tijd van het Derde Rijk slachtoffer van de nationaalsocialistische willekeur en werd na zijn arrestatie in 1942 op transport gesteld naar het concentratiekamp Buchenwald. Na nog een tussentijds verblijf in Sachsenhausen kwam Josef Zilliken in het priesterblok van het concentratiekamp Dachau terecht, waar hij op 3 oktober 1942 stierf.


Nationaal Park Poleski

Nationaal Park Poleski (Pools: "Poleski Park Narodowy") is een nationaal park gelegen in Woiwodschap Lublin in het oosten van Polen en het westen van de historische regio Polesië. De oprichting tot nationaal park vond plaats op 1 mei 1990 en had ten tijde van de oprichting een oppervlakte van 48,13 km². Op 1 februari 1994 volgde een uitbreiding van het grondgebied tot 97,643 km² en werd er een bufferzone van 140 km² ingesteld. Op 30 april 2002 werd Nationaal Park Poleski toegevoegd aan de lijst van biosfeerreservaten onder UNESCO's Mens- en Biosfeerprogramma (MAB), als onderdeel van Biosfeerreservaat West-Polesië. In 2012 besloot het Internationaal Coördinerend Comité om het gebied, samen met twee naastgelegen biosfeerreservaten in Oekraïne en Wit-Rusland, samen te voegen tot een trilateraal Biosfeerreservaat West-Polesië.</small> Bovendien valt Nationaal Park Poleski onder de Conventie van Ramsar en onder zowel de Vogel- als Habitatrichtlijn binnen het Natura 2000-netwerk van de Europese Unie.


Tutti a casa

Tutti a casa is een Italiaanse film van Luigi Comencini die werd uitgebracht in 1960.


Nationaal Park Belavezjskaja Poesjtsja

Nationaal Park Belavezjskaja Poesjtsja (Wit-Russisch: Нацыянальны парк Белавежская пушча; Russisch: Национальный парк Беловежская пуща) is een nationaal park gelegen in de Oblast Brest en Oblast Grodno van Wit-Rusland. De oprichting tot nationaal park vond plaats in september 1991 per decreet van de Raad van Ministers van de Wit-Russische SSR. Nationaal Park Belavezjskaja Poesjtsja heeft een oppervlakte van 876 km² en omvat daarmee ca. ⅔ van het totale bosoppervlak in het Oerbos van Białowieża. Bovendien valt het gehele nationaal park sinds 1992 onder de UNESCO-Werelderfgoedinschrijving «Woud van Białowieża» en werd het gebied in 1993 aan de lijst van biosfeerreservaten toegevoegd onder UNESCO's Mens- en Biosfeerprogramma (MAB).


ATP-toernooi van Sofia

Het ATP-toernooi van Sofia (officieel Garanti Koza Sofia Open) is een tennistoernooi dat sinds 2016 gehouden wordt in het Bulgaarse Sofia. Het toernooi wordt georganiseerd door de ATP en valt in de categorie "ATP World Tour 250 series". Er wordt indoor gespeeld op een hardcourtondergrond. Het toernooi is de opvolger van het ATP-toernooi van Zagreb.


Desde allá

Desde allá (Engelse titel: From Afar) is een Venezolaans-Mexicaanse film uit 2015 onder regie van Lorenzo Vigas. De film ging in première op 10 september op het 72ste Filmfestival van Venetië en won de Gouden Leeuw.


Pluk de rozen zolang het kan

Pluk de rozen zolang het kan (originele Engelse titel: "Gather Ye Rosebuds while ye may") is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder John William Waterhouse, gemaakt in 1908, 61,6 × 45,7 centimeter groot. Het toont een jonge vrouw met een bloemenschaal en symboliseert de vergankelijkheid. Het werk bevindt zich momenteel in particuliere collectie.


Bosje van Six

Het Bosje van Six is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat in Blaricum.
Het gebied van 6 hectare bestaat voornamelijk uit loofbos. Het ligt ten oosten van de Eemnesserweg tussen Blaricum en Laren, op de grens met de gemeente Eemnes. De naam van het gebiedje kwam aan zijn naam door Jan Willem Six (van Vromade) (1872-1936) uit de familie Six die het bosje verkocht.

Het bosje ligt in de ecologische verbindingszone tussen de droge zandgrond van het Gooi en de open Eempolder. In het bos groeit loofhout op de wat rijkere grond. In het bos ligt een poel als leefgebied voor amfibieën.

Het bosje ligt in een gebied dat vroeger bekend was als de "Bouwvenen". Toen de Gooyergracht in 1356 als grens tussen het graafschap Holland en het Sticht werd gegraven ontstonden de Bouwvenen als een driehoekige strook van bijna 3 km lang. Dit gebied werd aan Holland toegewezen maar werd gebruikt door de Eemnesser boeren.


Allene Tew

Allene Tew (Janesville (Wisconsin), 7 juli 1872 — Cap d'Ail, 1 mei 1955) was een Amerikaanse socialite en, door haar huwelijken, ook Europese aristocrate. Ze was een van de vijf peetouders van prinses Beatrix der Nederlanden. Ze is ook bekend als Allene Kotzebue, naar haar vijfde en laatste echtgenoot.


The Good Dinosaur

The Good Dinosaur is een Amerikaanse animatiefilm uit 2015, geregisseerd door Peter Sohn. De film is geproduceerd door de Pixar Animation Studios en gedistribueerd door Walt Disney Pictures.


Europahal

De Europahal is een evenementenhal uit 1961 in Amsterdam, ontworpen in de functionalistische stijl door architect Alexander Bodon. Het is het oudste gebouw van het huidige RAI-complex.

De hal was opgenomen op de Top 100 naoorlogs erfgoed Amsterdam (1940-1968) uit 2008 en op de in 2013 vastgestelde lijst van het Nederlandse Beschermingsprogramma Wederopbouw 1959-1965.
In januari 2015 is de hal aangewezen als rijksmonument vanwege zijn esthetische kwaliteiten die met name zijn gelegen in de grote schaal van de ruimte en helderheid, lichtheid en transparantie van de constructie. Tot de rijksmonument-inschrijving behoort ook de reclamezuil 'Het Signaal'.


Teewinot Mountain

Met een hoogte van 3758 m is Teewinot Mountain de op vijf na hoogste berg van het Tetongebergte in de Amerikaanse staat Wyoming. Binnen het Tetongebergte maakt Teewinot Mountain deel uit van de zogenaamde "Cathedral Group". Teewinot Mountain ligt ten noordoosten van de Grand Teton, ten oosten van Mount Owen en direct ten zuiden van de oost-west georiënteerde Cascade Canyon. Aan de oostkant van Teewinot Mountain bevinden zich ook de Broken Falls, welke met een verval van 91 m tot de hoogste watervallen van Grand Teton National Park behoren.

Net als het merendeel van het Tetongebergte ligt Teewinot Mountain binnen de grenzen van het Grand Teton National Park. Daar de opheffing van het gehele gebergte pas 9 miljoen jaar geleden begon, is het Tetongebergte de jongste gebergteketen van de Rocky Mountains. En net als de andere bergen in deze keten dankt Teewinot Mountain zijn huidige vorm voornamelijk aan de inwerking van gletsjers tijdens opeenvolgende glacialen in het Kwartair.


Rehatse

Rehatse is een dorp in de Estlandse gemeente Kuusalu, provincie Harjumaa. De plaats had in de 21e eeuw een sterk schommelend, maar steeds laag aantal inwoners: 4 in 2000, 7 in 2010, 3 in 2011 en ‘< 4’ in 2019 en 2020.

Bij Rehatse ligt het natuurpark "Rehatse maastikukaitseala", een veengebied.


Internationale Zeebodemautoriteit

De Internationale Zeebodemautoriteit (ISA) (Engels= "International Seabed Authority", ISA; Frans: "Autorité internationale des fonds marins") is een intergouvernementeel orgaan dat is gevestigd in Kingston (Jamaica). De instelling werd opgericht om alle activiteiten te organiseren, te reguleren en te controleren op het gebied van mineralen op de zeebodem in de internationale wateren, buiten de grenzen van de nationale jurisdicties. Die zone omvat de meeste oceanen van de wereld. De Internationale Zeebodemautoriteit is in 1994 opgericht in het kader van het VN-Zeerechtverdrag.


Annie de Waard

Annie de Waard (Grijpskerk, 19 oktober 1916 - Groningen, 5 juni 2000) was een Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog.

In 1939 ging zij naar Utrecht om haar studie rechten te voltooien aan de Universiteit van Utrecht. Via Anne Maclaine Pont en de Utrechtse Vrouwelijke Studenten Vereniging belandde zij in 1942 bij het Utrechts Kindercomité dat Joodse kinderen in veiligheid bracht. Na de arrestatie van Hetty Voûte hield zij de administratie bij van de namen van de ondergedoken kinderen en de corresponderende onderduikadressen. Zij kreeg toestemming om haar administratie in bewaring te geven in het Aartsbisschoppelijk Paleis van Utrecht, waar zij bekend was onder de schuilnaam Antje Wiersma, de naam van haar grootmoeder van vaders kant. Samen met Jelle de Jong en twee vriendinnen van Hetty Voûte bezorgde zij bonkaarten in Utrecht en verstuurde deze naar adressen elders in het land.

Naast haar activiteiten voor het Kindercomité was De Waard duikhoofd voor de stad Utrecht, koerierster voor de inlichtingendienst en voor Marie Anne Tellegen van het Nationaal Comité van Verzet en het Nederlands Vrouwen Comité. Bij de medewerkers van Vrouwenverzet kende men haar als mejuffrouw Wieringa. Haar koerierswerkzaamheden verrichtte zij onder de naam Antje Duursma, met als beroep kraamverpleegster. Op deze naam bezat zij een vervalst persoonsbewijs en de nodige vergunningen, gemaakt door Rut Matthijsen.

Na de oorlog werkte De Waard op het "Bureau der voogdijcommissie voor oorlogspleegkinderen" en was zij hoofd van de afdeling Joodse Zaken van het Utrechtse bureau van Nederlands Volksherstel.


Aukje de Jong

Aukje de Jong, ook wel Aukje Karsemeijer–de Jong (Amsterdam, 26 maart 1921 – Hilversum, 24 december 2002) was een Nederlands lyrisch sopraan.

Ze kreeg haar opleiding van Kees Smulders en Aaltje Noordewier-Reddingius. Ze trad daarna op als soliste bij oratoria en was af en toe op de radio te horen. In 1954 kreeg ze de eerste prijs vernoemd naar Aaltje Noordewier, toebedeeld tijdens het eerste Internationale Vocalistenconcours in Den Bosch. Ze was toen al een jaar of tien bezig met zingen, voornamelijk in Het Gooi. en zoals in 1944 in Hotel Krasnapolsky.

Ze trad ook op binnen het schnabbelcircuit, zoals blijkt uit een optreden op een personeelsavond samen met Pierre Palla, Herman Emmink en Wim Verhagen . Haar stem is bewaard gebleven middels enkele schaarse opnamen. Ook is er beeldmateriaal bewaard gebleven van "Capito" en "Reich mir die Hand, mein Leben", twee duetten met Herman Emmink; de eerste lichte muziek, de tweede klassieke muziek.

Ze trouwde in de muzikale familie van Rudolf Karsemeijer en Lex Karsemeijer. Dochter Ilona en zoon Erik gingen eveneens de muziek(-therapie) in.


Never Seen the Rain

"Never Seen the Rain" is een nummer van de Australische zangeres Tones and I, dat op 16 juli 2019 in Australië werd uitgebracht als de derde single van Tones en I's debuut-EP "The Kids Are Coming". In januari 2020 werd de single buiten Australië uitgebracht. In februari behaalde het de gouden status in Nieuw-Zeeland. In België haalde de single net zoals "Dance Monkey", een top 10 notering.


Cobalt Air

Cobalt Air was een Cypriotische luchtvaartmaatschappij gevestigd op Luchthaven Larnaca in Larnaca.


Spor Toto Akhisarstadion

Het Spor Toto Akhisarstadion (Akhisar Arena) is een multifunctioneel stadion in Akhisar, een stad in Turkije.

Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Akhisar Belediyespor maakt gebruik van dit stadion (die club speelde daarvoor in het Manisa 19 Mayısstadion). In het stadion is plaats voor 12.139 toeschouwers. Het stadion werd geopend op 28 januari 2018 met een competitiewedstrijd tussen Akhisar Belediyespor en Antalyaspor.


120 Wall Street

120 Wall Street is een wolkenkrabber in art-decostijl aan de oever van de East River in New York. Het gebouw aan het oostelijke uiteinde van Wall Street opende zijn deuren in 1930 en is 122 meter hoog. Het trapsgewijze ontwerp van de wolkenkrabber is het gevolg van de "Zoning Resolution" van 1916 die voorwaarden stelde aan de hoogte en de vorm van gebouwen om te voorkomen dat ze te veel zonlicht weg zouden nemen op straatniveau. Tot de bouwwoede van de jaren zestig en zeventig was 120 Wall Street de enige wolkenkrabber in Lower Manhattan aan de oever van de East River. Sinds de jaren negentig huisvest het gebouw verscheidene non-profitorganisaties.


Xu Beihong

Xu Beihong (vereenvoudigd Chinees: ; traditioneel Chinees: ; 19 juli 1895 – 26 september 1953) was een Chinese kunstschilder uit Yixing, in de provincie Jiangsu. Hij is met name bekend om zijn inktschilderijen van paarden en vogels. Xu was een van de pioniers aan het begin van de 20e eeuw die westerse invloeden verwerkten in de Chinese schilderkunst en een van de eerste Chinezen die met olieverf werkte.


Flaviano Labò

Flaviano Labò (Borgonovo Val Tidone (nabij Piacenza), 1 februari 1927 – Milaan, 13 februari 1991), was een Italiaanse operatenor, vooral verbonden met heroïsche rollen van het Italiaanse repertoire.


Simon Geleijnse

Simon Geleijnse (Goes, 19 december 1973) is een Nederlands politicus namens 50PLUS.

Geleijnse was zeven jaar zelfstandig ondernemer in bloemen en planten en was vervolgens zeven jaar werkzaam bij een zorgverzekeraar. Hij was in 2006 korte periode gemeenteraadslid voor het CDA in Borsele. Bij het CDA was hij medewerker van het partijbureau en medewerker van de Tweede Kamerfractie. Voor de Tweede Kamerfractie 50PLUS was hij werkzaam als ambtelijk secretaris.

Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 stond Geleijnse op de zesde plaats van de kandidatenlijst van 50PLUS, wat niet voldoende was om gekozen te worden. Van 12 maart tot 26 juni 2019 was hij tijdelijk lid van de Tweede Kamer als vervanger van Léonie Sazias. Eerder was hij dat van 7 november 2018 tot 27 februari 2019.


Maud d'Orby

Maud d'Orby (Valladolid, 1851 — 1929) was een Spaans (foto)model en operette-ster (sopraan) die gedurende de Belle-Epoque furore maakte in Parijs en Brussel.


Tiberinus

Tiberinus, ook wel Tiberinus pater genoemd, is in de Romeinse mythologie de riviergod van de Tiber. Volgens een verhaal trouwde hij met Mantho, met wie hij vader was van Ocnus. Daarnaast bestaat er een mythe waarin hij trouwt met Rhea Silvia.


Antonio Roldán Monés

Antonio Roldán Monés (Toni Roldán, Barcelona, 14 mei 1983) is een Spaans politicus. Hij zat namens de liberale partij Ciudadanos in het Congres van Afgevaardigden in Madrid tijdens de elfde, twaalfde en dertiende legislatuur. Hij vertegenwoordigde de progressief liberale stroming binnen die partij, maar stapte in juni 2019 uit de partij, uit onvrede over de zwaai naar rechts die zij maakte onder leiding van Albert Rivera, en de regeringsoverkeenkomsten die zij sloot met de conservatieve PP en vooral de extreemrechtse partij Vox in een groot aantal regio's en gemeentes, terwijl ze tegelijkertijd categorisch weigerde te onderhandelen met de socialistische partij PSOE onder leiding van Pedro Sánchez.


Güijameer

Het Güijameer is een meer in Centraal-Amerika. Het meer ligt op de grens tussen Guatemala en El Salvador en heeft een oppervlakte van 45 km², waarvan ongeveer 32 km² binnen de landsgrenzen van El Salvador.

Het meer werd in het holoceen gevormd door een grote lavastroom uit de San Diegovulkaan die de oorspronkelijk drainage van de Güijadepressie blokkeerde. Het Güijameer wordt gevoed door de Ostúa, Angue en Cusmaparivieren, en wordt gedraineerd aan de zuidoostelijke oever door de río Desagüe, een zijrivier van de Lempa. Het meer wordt omgeven door drie vulkaankegels, die van de Mita, San Diego en Cerro Quemado. Aan de Salvadoreense kant van het meer bevinden zich een aantal kleine eilanden – Teotipa, Cerro de Tule en Iguatepec – waar een aanzienlijke hoeveelheid resten van precolumbiaans aardewerk is gevonden sinds daar in 1924 een begin is gemaakt met archeologische opgravingen.

Vanwege het belang van het Güijameer en omliggend gebied voor watervogels werd het op 16 december 2010 toegevoegd aan de lijst van Ramsargebieden.
Eerder, op 21 december 1992, was het gebied al opgenomen in de voorlopige nominatielijst van gemengd (cultureel en natuurlijk) UNESCO werelderfgoed.


Ethnikos Olympiakos Volos FC

Ethnikos Olympiakos Volos FC (Grieks: Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου), is een Griekse voetbalclub uit de stad Volos.

De club speelde lange tijd in de lagere divisies en speelde enkele seizoenen in de jaren '60, '70 en '89 op het hoogste niveau. In 2008 fuseerden "ASK Olympiakos Volos" en "Ethnikos Olympiakos Volos". In 2010 werd de fusieclub kampioen in de Beta Ethniki en promoveerde naar de Alpha Ethniki. Op 28 juli 2011 werd de club wegens omkoping door de Griekse voetbalbond teruggezet naar de Beta Ethniki. De club ging in eerste instantie succesvol in beroep maar later werd de club naar de Delta Ethniki, het vierde niveau, teruggezet. Ook werd de voorzitter van de club levenslang geschorst en trok de Griekse voetbalbond de club terug uit de UEFA Europa League. De club weigerde om op het vierde seizoen uit te komen en na een seizoen zonder competitie werd de club na een beroepsprocedure voor het seizoen 2012/13 toegelaten tot de Beta Ethniki. In 2016 degradeerde de club.

De club speelt haar thuiswedstrijden in het gemeentelijk stadion EAK Volos, daarvoor speelde het ook enkele seizoenen in het Panthessalikostadion.


Papyrus 36

Papyrus 36 (in de nummering volgens Gregory-Aland) of formula_136, is een oude kopie van het Griekse Nieuwe Testament. Het handschrift is geschreven op papyrus en bevat het Evangelie volgens Johannes 3:14-18; 31-32;.34-35. Het handschrift is onderzocht door Pistelli, Carlini, en Horsley. Het bevindt zich in Biblioteca Medicea Laurenziana; Florence.

Op grond van het schrifttype wordt het manuscript gedateerd in de zesde eeuw.
De Griekse tekst van deze codex is eclectisch. Aland plaatst het in Categorie III.


Setra S 415 NF

De Setra S 415 NF is een "low entry"-autobus, geproduceerd door de Duitse busfabrikant Setra en is de opvolger van de S 315 NF. De in- en uitstap is verlaagd, waardoor er geen treden nodig zijn. De NF in de benaming staat voor "Niederflurbus", wat weer lagevloersbus betekent. Het gedeelte tussen de voor- en achterdeur ligt op dezelfde hoogte. Het gedeelte waar de stoelen zitten is wel verhoogd.

Dit model is in 2013 uit productie gegaan en werd in 2014 vervangen door de Setra S 415 LE.

Dit model bus wordt in Nederland, alleen ingezet door de Nederlandse touringcarbedrijven "Juijn Rossum" en "Noot". Juijn Rossum gebruikt de bussen voor de openbaar vervoerslijnen die zij bedienen in de concessie Rivierenland in opdracht van Arriva. Noot gebruikt de bus voor de openbaar vervoerslijnen die zij bedienen in Veluwe in opdracht van Syntus Gelderland.


Unión Estepona

Unión Estepona is een Spaanse voetbalclub uit Estepona. De club is in 1995 opgericht en speelt haar wedstrijden in het "Francisco Muñoz Pérez".

De club ontstond gedurende het seizoen 1995/96 als fusie tussen "Estepona CF" en "UD Estepona" nadat "CD Estepona" failliet ging.

Tot 2008 speelde de club in de regionale competities. Na één seizoen in de Tercera División waarin de club kampioen werd, speelt Estepona sinds 2009 in de Segunda División B.


Gerard Seghers

Gerard Seghers (Antwerpen, gedoopt 17 maart 1591 – aldaar, 18 maart 1651), ook "Zegers" genoemd, was een Brabantse barokschilder en een van de leidende Caravaggisten in de Zuidelijke Nederlanden.


Fiorello!

Fiorello! is een musical over Fiorello H. LaGuardia, een Republikeinse burgemeester van New York City. Het verhaal is geschreven door Jerome Weidman en George Abbott, en voor een belangrijk stuk gebaseerd op het boek "Life With Fiorello" van Ernest Cuneo uit 1955. De teksten zijn geschreven door Sheldon Harnick en de muziek door Jerry Bock. "Fiorello!" is een van de acht musicals die de Pulitzerprijs voor drama gewonnen hebben.


Blandijnberg

De Blandijnberg is een heuvel in het centrum van de Belgische stad Gent. De getuigenheuvel komt zo'n 29 meter boven zeeniveau en ligt daarmee zo'n 20 meter boven het omliggende land en de rest van de stad.

De hoogte ligt in het zuiden van het stadscentrum, tussen de Leie in het westen en de Schelde in het oosten. Andere plaatsnamen op de hoogte zijn Kattenberg, Sint-Kwintensberg en Plattenberg, tegenwoordig ook allemaal straatnamen. Op de heuvel is de campus Blandijn van de Universiteit Gent gevestigd en is ook een straat "Blandijnberg" genoemd.


Dietrich von Hülsen-Haeseler

Dietrich von Hülsen-Haeseler (Berlijn, 13 februari 1852 - Donaueschingen, 14 november 1908) was een Duits generaal der infanterie die op opvallende wijze stierf.

Von Hülsen-Haeseler was de zoon van theater-intendant Botho von Hülsen en gravin Haesseler. In 1870 diende hij als luitenant in het eerste "Keizer Alexander Garde Regiment Grenadiers". Hij bezocht hierna de militaire academie en werd in 1882 toegevoegd aan de generale staf van de keizerlijke landmacht. Hij werd in 1894 in de adelstand verheven, waarna hij zijn nieuwe status als graaf luister bijzette door de achternaam van zijn moeder aan de zijne toe te voegen. In hetzelfde jaar werd hij als militair attaché uitgezonden naar de keizerlijke ambassade in Wenen. In 1895 werd hij bevorderd tot overste en twee jaar later werd hij commandant van het garderegiment fusiliers. In 1899 werd hij als generaal-majoor opgenomen in de generale staf van het gardekorps. In datzelfde jaar werd hij commandant van de tweede Garde-infanteriebrigade. Zijn militaire loopbaan leidde hem nog langs de functie van chef van het Militaire Kabinet (1901), de bevordering tot generaal en ten slotte tot de bevordering tot generaal commandant van de infanterie en tot chef van het militair huis van keizer Wilhelm II.

Aan zijn leven kwam een merkwaardig einde toen hij, na een jachtpartij met de Duitse keizer, die zich - bijkomend van de Daily Telegraph-affaire - in Donaueschingen had teruggetrokken, verkleed als ballerina een kleine voorstelling gaf. De vorstinnen van Hohenlohe en Fürstenberg zaten op de eerste rij. De muziek begon te spelen en niet veel later verscheen de generaal, gekleed in een kokette jurk, op het toneel. Het publiek, waaronder ook de keizer zelf, applaudisseerde geestdriftig toen de korte dans te einde was. In een zij-galerij van de zaal stortte de generaal even na zijn voorstelling neer. Een boodschapper werd om een arts gestuurd, maar toen deze ten slotte arriveerde, was het lichaam van von Hülsen al ten prooi gevallen aan lijkverstijving, dusdanig dat het de keizerlijke hofhouding vrijwel de gehele nacht kostte om de generaal uit zijn balletpakje, en in zijn gala-uniform te hijsen. Er was zowel het leger als de hofhouding veel aan gelegen om de precieze toedracht van Von Hülsens dood te verhullen.


Chiddingstone

Chiddingstone is een gehucht en "civil parish" in het bestuurlijke gebied Sevenoaks, in het Engelse graafschap Kent. De civil parish omvat behalve het gelijknamige gehucht ook de kernen Chiddingstone Hoath en Chiddingstone Causeway (het westelijke deel). Chiddingstone zelf is een goed bewaard voorbeeld van een straatdorp uit de Tudorperiode. Afgezien van de parochiekerk en Chiddingstone Castle is het hele dorp eigendom van de National Trust.


Bamberga

(324) Bamberga is een grote planetoïde in de planetoïdengordel tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter. Bamberga draait in 4,39 jaar om de zon, in een zeer sterk ellipsvormige baan die ongeveer 11° helt ten opzichte van de ecliptica. De afstand tot de zon varieert tijdens een omloop tussen de 1,775 en 3,591 astronomische eenheden.


Lilika Nakos

Lilika Nakos (Grieks: Λιλίκα Νάκου) (Athene, 1899 - 1989) was een Grieks schrijfster en journalist.

Ze was afkomstig uit Athene maar werd opgevoed in Genève. Nakos kwam na een universiteitsstudie weer naar haar geboorteland terug, waar zij als journaliste werkte.

Lilika Nakos schreef vele romans en korte verhalen ("Moederschap").


Coca-Cola light

Coca-Cola light (ook bekend als "Diet Coca-Cola", "Diet Coke" of "Coca-Cola Light Taste") is een suikervrije frisdrank geproduceerd en gedistribueerd door The Coca-Cola Company. Het werd voor het eerst geïntroduceerd in de Verenigde Staten op 9 augustus 1982. Het is de eerste variant op de gewone Coca-Cola.

In het Verenigd Koninkrijk bevat een blikje Coca Cola light slechts 5 kilojoules (1,3 kilocalorieën), in vergelijking met 595 kilojoules (142 kilocalorieën) voor een gewoon blikje Coca-Cola.


Eldorado - A Symphony by the Electric Light Orchestra (kortweg: Eldorado) is een symfonisch rockalbum van de Engelse rockgroep Electric Light Orchestra, dat uitkwam in 1974. Het is het vierde studioalbum van de groep, er zouden er nog zeven volgen.

Eldorado is het eerste conceptalbum van de groep, de verhaallijn werd door Jeff Lynne opgezet vooraleer er muziek bij werd gecomponeerd. Het album verhaalt van een persoon die vlucht in een fantasie-droomwereld, om aan de werkelijkheid te ontsnappen. De muziek werd geheel opgenomen in samenwerking met een symfonieorkest, waar bij vorige albums de strijkinstrumenten achteraf werden ingemixt. Louis Clark was medeverantwoordelijk voor de arrangementen, en dirigeerde het orkest. Bassist Mike de Albuquerque verliet de band kort nadat de opnames waren begonnen, zodat Lynne zelf de baspartijen en de achtergrondzang voor zijn rekening moest nemen. In de tour die volgde speelde Kelly Groucutt bas, en werd ook cellist Melvyn Gale toegevoegd.

De hoes van het album werd ontworpen door Sharon Arden. De afbeelding op de hoes is een beeld uit de film The Wizard of Oz (1939)


The R.E.D. Album

The R.E.D. Album werd uitgebracht op 19 augustus 2011 na bijna twee jaar vertraging. Het is het vierde studioalbum van de Amerikaanse rapper Game. Eerst werd gedacht dat "The R.E.D. album" zou worden uitgebracht onder Aftermath Entertainment, het platenlabel van Dr. Dre, en daarmee Games terugkomst zou worden bevestigd. Dit bleek uiteindelijk onjuist toen duidelijk werd dat het album onder DGC Records werd uitgegeven.


Hugh McCracken

Hugh McCracken (Hackensack (New Jersey) (31 maart 1942 – 28 maart 2013) was een Amerikaans gitarist en studiomuzikant. Hij speelde voornamelijk ritmegitaar/slaggitaar, maar daarnaast ook mondharmonica. Zijn naam is vrijwel onbekend, maar komt voor op ontelbare muziekalbums in bijna elk genre binnen de serieuze popmuziek.

Zijn loopbaan begon in de vroege jaren 60 toen hij als gitarist begon te spelen in nachtclubs in New Jersey in een bandje genaamd The Funatics; hij gebruikte toen nog de naam Mac(k) Pierce. Daarna speelde hij in Mario (Madison) & The Funatics en Mario & The Flips. Vervolgens werd hij lid van Mike Mainieri's White Elephant Orchestra, waar wel meer talenten in zaten: Steve Gadd, Tony Levin, Warren Bernhardt, George Young, Frank Vicari, Michael Brecker, Ronnie Cuber, Jon Faddis, Lew Soloff, Randy Brecker, Barry Rogers, Jon Pierson, Steve Goodman, David Spinozza en Joe Beck.

Zijn eerste albums dateren uit de jaren 60 en daarna begon het spelen van geluidsstudio tot geluidsstudio. Zowel Steely Dan als Donald Fagen maakten van zijn diensten gebruik; verder is hij te horen op albums van Jimmy Rushing, Billy Joel, Roland Kirk, Roberta Flack, B.B. King, John Lennon, Paul McCartney, Paul Simon, Idris Muhammad, James Taylor, Phoebe Snow, Bob Dylan, Linda McCartney, Graham Parker, Yoko Ono, Eric Carmen, Loudon Wainwright III, Lou Donaldson, Aretha Franklin, Van Morrison, The Four Seasons, Hall & Oates, Hank Crawford, Jerry Jemmott en Gary Wright.

Hij werkte ook als muziekproducent, al dan niet samen met Tommy Lipuma. McCracken overleed op 28 maart 2013 aan de gevolgen van leukemie.


Wikelerbosk

Het Wikelerbosk (ook "Van Coehoornbos(k)") is een bos van 11 hectare in Wijckel in de Nederlandse provincie Friesland.

Het Van Coehoornbos in Wijckel behoorde vroeger tot de buitenplaats Meerenstein, gebouwd in opdracht van de vestingbouwer Menno van Coehoorn. De nabij zijn woonplaats gelegen vestingstad Sloten is door Van Coehoorn gebouwd. Meerenstein is al lang geleden afgebroken, maar het, oorspronkelijk in Franse stijl aangelegde, bos is bewaard gebleven. Het strakke geometrische patroon is later doorbroken door elementen uit de Engelse landschapsstijl. Veel plantensoorten in het bos zijn oorspronkelijk in opdracht van de bewoners van Meerenstein geplant. Van deze zogenaamde stinsenflora komen de vingerhelmbloem, bosanemoon, halskraaganemoon, daslook, adderwortel en gewone vogelmelk in het bos voor.

Het bos is sinds 1949 eigendom van de Friese natuurorganisatie It Fryske Gea.


Euglena mutabilis

Euglena mutabilis is een soort in de taxonomische indeling van de Euglenozoa. Deze micro-organismen zijn eencellig en meestal rond de 15-40 mm groot. Het organisme komt uit het geslacht "Euglena" en behoort tot de familie Euglenaceae. "Euglena mutabilis" werd in 1884 ontdekt door F. Schmitz.


Jac. van Kempen

Jacob Johan Sebastiaan (Jac.) van Kempen (Zierikzee, 15 oktober 1875 – Haarlem, 8 augustus 1939) was een Nederlands tenor.

Hij was zoon van koopman Willem van Kempen en Robina Johanna Ochtman. Zijn broer Carel Joseph van Kempen werd politicus. Jac. van Kempen bleef ongehuwd, woonde de laatste jaren in Bloemendaal, overleed in het Diakonessenziekenhuis in Haarlem en werd begraven op de Algemene Begraafplaats Bloemendaal.

Hij kreeg zijn muziekopleiding aan het Conservatorium van Amsterdam van Cornélie van Zanten en volgde haar naar Berlijn. Hij was gespecialiseerd in oratoriumzang. Hij werd gevraagd door diverse operahuizen in Duitsland, maar bleef lang in Nederland. Zo trad hij tijdens het seizoen minstens vijftig keer op. Daar zaten ook buitenlandse concerten tussen met het Zalsmankwartet bestaande uit Tilia Hill (sopraan), Hermine Scholten (alt), Van Kempen (tenor) en Gerard Zalsman (bariton). Ook maakte hij deel uit van de Madrigaalvereniging van Sem Dresden Hij zou ook een reeks zangers opleiden: Hans Gruys, Ans Stronk, Re Coster en Harry van Oss.

Hij zong mee in de Nederlandse première op 24 april 1928 van opera-oratorium "Oedipus Rex" tijdens een concert ter gelegenheid van het veertigjarig jubileum van het Concertgebouw. Een bezetting van Helene Sadoven (mezzosopraan), Louis van Tulder, Thom Denijs en Van Kempen (tenoren), Gustave Huberdeau (bas), Paul Huf (spreekstem), Koninklijke Mannenzangvereniging Apollo onder leiding van Fred Roeske, Concertgebouworkest zong het onder algehele leiding van componist Igor Stravinsky, die diezelfde avond ook leiding gaf aan "Petroesjka"; Willem Mengelberg leidde de suite uit Stravinsky's "De vuurvogel". Van Kempen zou bijna vijftig keer optreden met het Concertgebouworkest.

Zijn overlijden was landelijk nieuws. Op zijn begrafenis waren veel collegae aanwezig zoals Jo Vincent, Louis van Tulder en Marinus Adam. Hij overleed vlak nadat zijn broer, ondertekenaar van de rouwadvertentie, opnieuw benoemd was tot lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

Een jaar na zijn overlijden (oktober 1940) werd een monument ter ere van hem in de vorm van een stenen bank geplaatst in het plantsoen aan de Bloemendaalse Valckenburghlaan, uitgevoerd in de steensoort "Euville marbrier". Het zou eerst bij zijn graf geplaatst worden, maar in dit zogenaamde Wildhoefplantsoen zou het beter passen.


De cypressen

De cypressen is een schilderij van de Nederlandse schilder Vincent van Gogh. Hij schilderde het werk in juni 1889 en nam het nogmaals onder handen in februari 1890. Het is geschilderd in olieverf op doek en meet 92 bij 73 cm.

In juni 1889 richtte Van Gogh zich op de cipressen in de korenvelden rond Saint-Rémy. Hij schilderde twee doeken, waarvan hij de in zijn ogen best geslaagde versie naar zijn broer Theo zond; de andere hield hij zelf.

Nadat het doek bijna een jaar in zijn atelier in Saint-Rémy had gestaan, kreeg Van Gogh in februari 1890 een enthousiast artikel over het doek onder ogen, afkomstig van de Franse kunstcriticus Gabriel-Albert Aurier. Van Gogh wilde iets terugdoen en besloot om het doek - nadat hij het eerst weer onder handen had genomen - aan Aurier cadeau te doen.

In 1914 deden Auriers erfgenamen afstand van het doek ten gunste van Helene Kröller-Müller; het doek behoort tot op de dag van vandaag tot de collectie van het gelijknamige museum.


Owen Westerhout

Owen Westerhout (Utrecht, 24 augustus 1989) is een Nederlandse atleet, die gespecialiseerd is in de sprint. Hij veroverde verschillende medailles op de Nederlandse Studenten Kampioenschappen. Sinds eind 2019 traint hij onder meervoudig Brits kampioen Christine Harrison-Bloomfield op het Lee Valley Athletics Centre. . Van 2015 tot 2019 trainde hij in de trainingsgroep "Topsport Trias" van Sven Ootjers bij de Heiloose club AV Trias. Voor hij atleet werd voetbalde hij onder anderen voor asv Dronten .


Chains

Chains is een compositie geschreven door Gerry Goffin en Carole King in de vroege jaren 1960, toen het schrijversduo met elkaar getrouwd was. The Everly Brothers namen het nummer als eerste artiest op maar brachten dit niet uit. Amerikaanse meidengroep The Cookies scoorde er een hit mee in 1962, en werd in 1963 gecoverd door Britse rockband The Beatles.


Peter Nicolaï

Peter Nicolaï (Amsterdam, 28 juni 1947) is een Nederlands politicus namens de Partij voor de Dieren, advocaat en voormalig hoogleraar. Sinds 11 juni 2019 is hij lid van de Eerste Kamer.


The Mick

The Mick is een Amerikaanse sitcom uit 2017 van Fox Broadcasting Company en werd bedacht door Dave Chernin en John Chernin. Er werden twee seizoenen van gemaakt met in totaal 37 afleveringen. Hoofdrollen worden gespeeld door Kaitlin Olson, Sofia Black-D'Elia, Carla Jimenez, Thomas Barbusca en Jack Stanton. In België wordt de reeks uitgezonden door de Vlaamse zender Q2.


Mode Gakuen Cocoon Tower

Mode Gakuen Cocoon Tower (Japans: モード学園コクーンタワー; "Mōdo Gakuen kokūn tawā") is een 204 meter hoge wolkenkrabber met in totaal 50 verdiepingen. Het gebouw bevindt zich in de Nishi-Shinjuku-wijk van het Shinjuku-district van de Japanse hoofdstad Tokio.

Het bouwwerk was in 2008 de laureaat van de Emporis Skyscraper Award.


Pierre Amoyal

Pierre Amoyal (Parijs, 22 juni 1949) is een Frans violist.

Hij is geboren in Parijs als zoon van een Russische moeder en een Sefardim vader.

Amoyal volgde al van jongsaf opleiding aan het Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris, op twaalfjarige leeftijd behaalde hij er reeds een eerste prijs. Hij vervolmaakte zich als zeventienjarige in Los Angeles bij Jascha Heifetz.

Hij werd zelf later ook docent aan het Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris en aan het Conservatorium van Lausanne. Tot zijn leerlingen behoren onder meer Bartłomiej Nizioł, Hawijch Elders, Andrej Baranov, Birthe Blom en Amarins Wierdsma.

Amoyal speelde tijdens zijn internationale carrière als violist op een wereldberoemde viool, de Kochanski, geconstrueerd door Antonio Stradivarius in 1717 en eerder eigendom van onder meer Tsaar Nicolaas II van Rusland en Paul Kochanski. Het instrument werd op 15 april 1987 bij een inbraak in zijn Porsche gestolen uit de wagen terwijl deze geparkeerd stond in Saluzzo. Het instrument geraakte door zijn bekendheid nergens verkocht en kon in 1991 in Turijn gerecupereerd worden. Net daarvoor had Amoyal dat jaar een andere Stradivarius gekocht, de Dragonetti of Milanollo van 1728, een instrument dat voor hem toebehoorde aan onder meer Giovanni Battista Viotti, Niccolò Paganini, Teresa Milanollo, Christian Ferras en in 1991 dus aan Amoyal. Hij verkocht het instrument na de recuperatie van de Kochanski aan Corey Cerovsek.

Hij was al meermaals jurylid van de vioolconcours van de Koningin Elisabethwedstrijd.


Gascoyne Junction

Gascoyne Junction is een plaats in de regio Gascoyne in West-Australië. Het ligt aan de samenvloeiing van de rivieren Lyons en Gascoyne, 965 kilometer ten noorden van Perth, 788 kilometer ten zuidwesten van Karratha en 173 kilometer ten oosten van Carnarvon. In 2016 telde Gascoyne Junction 81 inwoners tegenover 149 in 2006.


Chloe x Halle

Chloe x Halle is een Amerikaans R&B-duo bestaande uit de zussen Chloe en Halle Bailey. De zussen begonnen hun carrière met kleine acteerrollen in de films "The Fighting Temptations" (2003) en "Let It Shine" (2012). De zussen begonnen later covers op YouTube te plaatsen, waaronder een cover van het nummer "Pretty Hurts" van Beyoncé. Beyoncé ontdekte de video en bood de zussen een contract aan bij haar label, Parkwood Entertainment. Kort daarna brachten ze hun eerste EP, "Sugar Symphony" (2016), uit. Het jaar daarop brachten ze hun mixtape uit, "The Two of Us" (2017).

Het duo kreeg meer bekendheid na het uitbrengen van hun debuutalbum "The Kids Are Alright", (2018), waarvoor ze twee Grammy Award-nominaties verdienden: voor Best New Artist en Best Urban Contemporary Album.

In 2020 brachten Chloe en Halle hun tweede studioalbum "Ungodly Hour" uit.


Isabel Díaz Ayuso

Isabel Díaz Ayuso (Madrid, 17 oktober 1978) is een Spaans politica van de conservatieve partij Partido Popular (PP) en sinds augustus 2019 president van de autonome gemeenschap Madrid.

Ayuso is afgestudeerd in journalistiek, politieke communicatie en protocol aan de Complutense Universiteit van Madrid. Ze werd lid van de PP in 2005, toen Pablo Casado voorzitter was van de jeugdafdeling daar, en al snel genoot ze het vertrouwen van Esperanza Aguirre, een invloedrijke persoon in de Madrileense PP. In 2015 was ze belast met de digitale campagne van Cristina Cifuentes, die toen verkozen werd tot president van de regio Madrid.

In januari 2019 werd ze door Pablo Casado, inmiddels landelijk partijleider van de PP, aangewezen als kandidate voor de functie van regiopresident van Madrid, en op 26 mei won de PP de regionale verkiezingen, zodat ze in augustus het presidentschap op zich kon nemen.


Emanuel Ringelblum

Emanuel Ringelblum (Boetsjatsj, 21 november 1900 – maart 1944) was een Joods-Pools historicus. Hij was een van de drijvende krachten achter Oneg Shabbat, het clandestiene archief uit het getto van Warschau.

*Een uitspraak van hem is "Verzamel zoveel mogelijk, na de oorlog kunnen ze het uitzoeken". (1941)


Maudite Poutine

Maudite Poutine (Engelse titel: Shambles) is een Canadese Franstalige zwart-wit-dramafilm uit 2016 geregisseerd door Karl Lemieux. Lemieux schreef ook het scenario samen met Marie-Douce St-Jacques. De muziek voor de film werd gecomponeerd door David Bryant en Thierry Amar van Godspeed You! Black Emperor en Kevin Doria van Growing.

De film werd in eerste instantie niet in Nederland uitgebracht, maar draaide in het kader van "Previously Unreleased 2017" (Voorheen Niet Uitgebracht) in 2017 alsnog in enkele filmhuizen.


Sweetener

Sweetener is het vierde studioalbum van de Amerikaanse zangeres Ariana Grande, dat op 17 augustus 2018 werd uitgebracht door Republic Records.

Voor het album, dat uit vijftien nummers bestaat, werd samengewerkt met Missy Elliott, Nicki Minaj en Pharrell Williams.

De eerste single, 'No Tears Left to Cry', kwam uit op 20 april 2018 en bleek een commercieel succes voor de zangeres te zijn: hij bereikte de top 10 van de officiële hitlijsten van meer dan twintig landen. De eerste promotiesingle, 'The Light Is Coming', werd in samenwerking met de rapper Nicki Minaj voor het eerst aangekondigd op 2 juni 2018 tijdens Wango Tango en kwam op 20 juni 2018 uit. Haar tweede single, 'God Is a Woman' verscheen op 13 juli 2018. Op 18 september 2018 bracht ze de laatste single 'Breathin' uit.

Opmerkelijk is dat Grande ervoor koos om niet meer elk woord met een hoofdletter te laten beginnen in haar titels. Dit in tegenstelling tot haar eerdere albums.
Het is ook Grandes eerste album waarvan de albumhoes geen zwart-witfoto is; bij de drie voorgaande albums was dit wel het geval. Dit ondersteunt het idee dat ze met "Sweetener" een vrolijkere en positievere kijk op het leven wilde creëren.


Meer van Guerlédan

Het Meer van Guerlédan is een stuwmeer in Frankrijk, in de gemeenten Saint-Aignan en Sainte-Brigitte van het departement Morbihan en in de gemeenten Caurel, Saint-Gelven en Guerlédan (voorheen Mûr-de-Bretagne) van het departement Côtes-d'Armor.

Het is ontstaan in 1923-1930 door het afdammen van de rivier de Blavet voor de bouw van een hydro-elektrische centrale.
Het meer is 12 km lang en tot 45 m diep en heeft een oppervlakte van 304 ha.

Door de aanleg zijn negen leisteengroeven en een deel van het Kanaal Nantes-Brest met 17 sluizen ondergelopen.

Sinds 1957 dient het ook als drinkwaterbuffer en werd het toerisme ontwikkeld.


François Asselineau

François Asselineau (Parijs, 14 september 1957) is een Franse politicus en inspecteur-generaal van Financiën.

Asselineau was lid van de Rassemblement Pour la France (RPF) en de Union pour un Mouvement Populaire (UMP) voordat hij zijn eigen politieke partij, de Union populaire républicaine (UPR, Nederlands: "Republikeinse Volkspartij"), in 2007 oprichtte. Zijn beweging bevordert de eenzijdige terugtrekking van Frankrijk uit de Europese Unie, de eurozone en de NAVO.

Zijn partij wordt beschreven als soevereinistisch, antiamerikanistisch en complotistisch, beschrijvingen die François Asselineau afwijst. De UPR presenteert zich noch als rechts noch als links.

François Asselineau wordt zelf vaak rechts tot extreemrechts gesitueerd. Gehecht aan het gaullisme, neemt hij deze ideologie aan en presenteert hij zich ook als een tegenstander van het Front National.

François Asselineau heeft een moeilijke relatie met de media gehad, die hij herhaaldelijk heeft beschuldigd van "censuur". In zijn kritiek benoemt hij de Franstalige Wikipedia, die hem onvoldoende opmerkelijk vond om een pagina in de encyclopedie te rechtvaardigen. Het activisme van zijn aanhangers om de media-aandacht aan Asselineau en de UPR te vergroten, is door sommige waarnemers opgemerkt.

Na een mislukte poging om zich kandidaat te stellen voor de Franse presidentsverkiezingen in 2012, deed Asselineau mee aan de presidentsverkiezingen van 2017 en presenteerde zich als de "Frexit-kandidaat", hij haalde 0,92% van de stemmen.


Levente

De Levente-organisatie (Hongaars: "Leventeszervezetek") of kortweg Levente (een oud Hongaars woord voor "held" of "ridder") was een paramilitaire jongerenorganisatie in het Hongarije tijdens het interbellum en de Tweede Wereldoorlog. De organisatie werd opgericht in 1921 met als opgegeven doel de bevordering van de gezondheid en fysiek van de jongeren. Sinds het midden van de jaren 1930 verwerd de Levente de facto een poging om het verbod op dienstplicht, zoals bepaald in het Verdrag van Trianon, te omzeilen en naderhand werd ze openlijk een pre-militaire organisatie onder leiding van veteranen. Vanaf 1939 werden alle Hongaarse jongeren van 12 tot 21 jaar verplicht om deel te nemen aan de Levente.

De organisatie wordt gewoonlijk vergeleken met de Hitlerjugend in nazi-Duitsland of de Opera Nazionale Balilla in Italië. Deze vergelijking gaat niet helemaal op. Hoewel in de Levente, net zoals bij deze twee organisaties, militaire oefening centraal stond, was de Levente nooit openlijk fascistisch of gepolitiseerd. Desalniettemin was ze zeker niet vrij van politieke beïnvloeding.

De Levente had ook een kleinere meisjesafdeling, de zogenaamde "Leventelányok" ("Levente-meisjes"), die in in 1942 werd opgericht als een vrijwillige vereniging. Ten tijde van de Hongaarse Staat, de nazi-Duitse marionettenstaat onder leiding van Ferenc Szálasi, werd er ook een Levente-plicht opgelegd aan meisjes van 12 tot 19 jaar oud, ondanks hevige tegenkanting van de Katholieke Kerk.

Naar het einde van de Tweede Wereldoorlog toe moesten de Levente-leden effectief dienen als hulptroepen. Tijdens de Sovjetbezetting van Hongarije werden vele Levente-activisten berecht door Sovjet-rechtbanken, veroordeeld voor zogenaamde anti-Sovjet-activiteiten en gedeporteerd naar de Sovjet-Unie voor dwangarbeid.


Khaosan Pathet Lao

Khaosan Pathet Lao (kortweg KPL) is het officiële persbureau van de regering van Laos en de heersende communistische partij, de Laotiaanse Revolutionaire Volkspartij. Het persbureau werd op 6 januari 1968 opgericht te Viengsay door de Laotiaanse Revolutionaire Volkspartij en werd, nadat deze partij in 1976 de macht greep, het enige toegestane persbureau in Laos.


Stop me if you think you've heard this one before is een single van de Britse alternatieve rockgroep The Smiths. Het nummer stond op de agenda als tweede single van het album "Strangeways, here we come" uit 1987, maar werd geschrapt in het Verenigd Koninkrijk omdat de hyperbolische zinsnede "plan a mass murder" ("een massamoord voorbereiden") vlak na het bloedbad in Hungerford als ongepast werd geacht. Zanger Morrissey omschreef het nummer als "het geluid van The Smiths op hun hoogtepunt".


Romfell P.A.2

De Romfell P.A.2 (Panzer Auto 2) was een Oostenrijks-Hongaarse pantserwagen uit de Eerste Wereldoorlog. In totaal zijn er twee stuks gebouwd in 1915 en 1917. Na de oorlog is een voertuig ingezet door Hongaarse communisten in grensgeschillen en is daarbij buitgemaakt door Roemeense troepen in 1919. Het voertuig viel op door het elegante ontwerp.


Catherine Barbaroux

Catherine Barbaroux (Parijs, 1 april 1949) is een Franse politica die interim politiek leider was van de politieke beweging En Marche, gesticht door Emmanuel Macron, van 8 mei tot 17 augustus 2017.


Return to Ommadawn

Return to Ommadawn is een studioalbum van Mike Oldfield. Het is opgenomen in Nassau, woonplaats van de artiest.

Oldfield had al tijden het idee een opvolger te maken van zijn derde album getiteld "Ommadawn". Een eerste poging liep uit op album "Amarok" , dat in zijn ogen tijdens het opnameproces steeds meer afweek van zijn oorspronkelijke idee van "Ommadawn II". In oktober 2015 meldde Oldfield via Twitter dat het idee steeds definitievere vorm begon te krijgen. Vanaf dan hield Oldfield via Twitter en Facebook de buitenwereld op de hoogte van het proces met op 7 december 2016 de aankondiging dat het album 20 januari 2017 zou verschijnen via Virgin Records, dan onderdeel van EMI. Mike Oldfield speelde op het album alle muziekinstrumenten zelf. Het grotendeels instrumentale album werd gematigd positief ontvangen, mede omdat het voor wat techniek aansluit op zijn eerste drie albums uit de jaren zeventig, dat nog steeds gerekend wordt tot zijn beste periode. Binnen de progressieve rock was de ontvangst positiever dan gemiddeld.


17e Filipijns Congres

Het 17e Filipijns Congres (17th Congress of the Philippines) is de huidige zittingsperiode van het Congres in de Filipijnen. Het Congres is in deze periode samengesteld uit een hogerhuis, de Senaat van de Filipijnen en een lagerhuis, het Filipijns Huis van Afgevaardigden.


De 41e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed vond plaats van 2 tot en met 12 juli 2017 in het Poolse Krakau. De UNESCO-commissie oordeelt over nieuwe nominaties van natuur- en cultureel erfgoed, door landen voorgedragen als werelderfgoed, en enkele aanpassingen of uitbreidingen van eerder erkende sites die door landen werden ingediend. Deze voorstellen werden voorafgaand aan de sessie door werkgroepen van de commissie geëvalueerd op de volledigheid van het dossier. Maar ook de situatie van het erfgoed dat voorkomt op de lijst van het bedreigd werelderfgoed, en de eventuele aanvullingen die hier noodzakelijk zijn, werden besproken. Vóór de start van de sessie bestond de werelderfgoedlijst uit 1052 erfgoedlocaties: 203 natuurerfgoedlocaties, 814 culturele erfgoedlocaties en 35 gemengde locaties.

Bij de nominaties voor nieuwe werelderfgoedsites behoren in de categorie van de natuurerfgoedlocaties onder meer het nationaal park Los Alerces in Argentinië en Hoh Xil in Qinghai in China en een uitbreiding van het erfgoed "Voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en de eeuwenoude beukenbossen van Duitsland" met oude beukenbossen in verschillende Europese landen, waaronder België. In de categorie van de culturele erfgoedlocaties wordt de modernistische architectuur in Asmara in Eritrea mogelijk geëvalueerd, net als het heilige Japanse eiland Okinoshima, deel van Munakata, Fukuoka. Andere erkenningen zijn nakend voor het historisch stadscentrum van M'banza-Kongo in Angola, het Nationaal park Lake District in het Verenigd Koninkrijk en de internationale nederzetting van Gulangyu in China. Oorspronkelijk werd het dal van Tehuacán in Mexico ter erkenning als gemengd werelderfgoed voorgesteld, maar reeds in de aanloop naar de sessie werd besloten tot uitstel van deze nominatiebeslissing.


Jan Middendorp

Jan Middendorp (Amsterdam, 26 december 1975) is een Nederlands politicus namens de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Van 23 maart 2017 tot 31 maart 2021 was hij lid van de Tweede Kamer.


Het Observatorium van Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines (in het Frans Observatoire de Versailles of Observatoire de Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines) is een astronomisch observatorium aangesloten bij de Universiteit van Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines. Gebouwd in Guyancourt, Frankrijk in 2009, richt het zich op het gebied van klimaatverandering en duurzame ontwikkeling.


Frits van Duinen

Frederik Hendrik (Frits) van Duinen (Amsterdam, 30 april 1859 – aldaar, 13 april 1937) was een Nederlands zanger. Zijn stembereik was bas.

Hij was zoon van kantoorbediende Franciscus Leonardus van Duinen en Jansje van Oeveren wonende aan de Egelantiersgracht 103 te Amsterdam. Hij trouwde zelf met Fenne Elisabeth Blaauw, dochter van een horlogemaker. Zoon Jan van Duinen werd pianist. Frits van Duinen was erelid van de Amsterdamse rederijkerskamer en fanatiek turner bij de Amstels Gymnastiekverneiging waarvan hij ook (ere-)lid was. Hij werd voor zijn verdiensten in 1907 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Hij was sinds 1925 Officier de l’Academie. Hij werd begraven op Zorgvlied.

Van Duinen was in eerste plaats zakenman, hij handelde in metalen en was makelaar (Omschrijving door Johan Schmier: "Des middags koopt hij Bankatin en ’s avonds zingt hij Lohengrin"). Echter zijn zangstem viel dermate op, dat hij al vanaf zijn twintigste betrokken was bij kerkconcerten. Daarnaast probeerde hij ook een loopbaan als concertzanger op te bouwen. Hij ging in de leer bij Anton Averkamp, Johannes Messchaert en had grote steun bij het instuderen van zijn partijen van Henri Viotta. Zijn doorbraak kwam met de rol van Fafner in de opera "Parsifal" van Richard Wagner. Diezelfde Henri Viotta weigerde echter als Van Duinen om een belangrijker rol vroeg, Viotta’s voorkeur ging naar exclusievere buitenlandse zangers. In 1895 ging hij aan de slag bij de Nederlandse Opera van Cornelis van der Linden, waar hij negen jaar bij zou zingen. Hij trad er eerst op als gastzanger, maar was later vast aan het gezelschap verbonden als eerste bas.

Willem Mengelberg gaf hem die belangrijke rol in "Parsifal" (Titurel) wel toen hij met het Concertgebouw een concertante uitvoering bracht van die opera in 1902. Diezelfde Mengelberg had hem drie jaar eerder al ingeschakeld bij de uitvoering van de Bachs Matthäus-Passion. Van Duinens laatste rol was wederom in een opera van Wagner, in dit geval "Tannhäuser".

Naast rollen in Nederlandse producties gaf hij ook concerten in Nederland, België, Duitsland en Engeland.

Van 1899 tot 1929 zou Van Duinen achtendetig keer samen optreden met het Concertgebouworkest onder leiding van dirigenten Daniël de Lange, Bernard Zweers (diens "Sint-Nocolaasfeest"), Julius Röntgen, Henri Viotta, Willem Robert sr., Philip Loots, Anton Averkamp, Herman Johannes den Hertog, Otto Lohse, Anton Tierie en Gabriel Pierné (diens "Saint François d’Assise").


Vic Swane

Victor Johannes Maria Swane ('s-Hertogenbosch, 14 april 1920 - Buchenwald, 8 of 12 oktober 1944) leidde tijdens de Tweede Wereldoorlog in Parijs een Nederlandse escape-lijn. Hij overleed in een Duits concentratiekamp.

Vic Swane was een Leidse rechtenstudent die via de door hem geleide smokkelroute verzetsmensen en piloten hielp die vanuit Nederland via Spanje naar Engeland wilden ontsnappen.
Het Parijse trefpunt voor zijn organisatie was (het nog steeds bestaande) Hotel Montholon op 15, Rue de Montholon vlak bij Gare du Nord, waar de reizigers vanuit Brussel aankwamen. In de vroege ochtend van 9 maart 1944 viel de Sicherheitsdienst het hotel binnen en werden alle aanwezigen die met de smokkelroute te maken hadden gearresteerd. Dit waren naast Vic Swane een aantal hotelmedewerkers en een aantal leden van de groep, waaronder Agnès de Beaufort en haar echtgenoot Jan baron van Boetzelaer en de zwangere echtgenote van Christiaan Lindemans, Gilberte 'Gilou' Yvonne Lindemans-Letuppe. Evenals Lindemans was zij verbonden aan Swane's organisatie. Ook werden er een paar verzetsmensen op doorreis gearresteerd, waaronder Madelon Verstijnen die de inval in haar autobiografische "Mijn Oorlogskroniek" beschrijft.

Wie de groep aan aan de Duitsers verraden heeft is niet met zekerheid vastgesteld. Het is mogelijk dubbelspion Christiaan Lindemans (alias King Kong) geweest, maar ook is er zeker één keer iemand die van de escape-lijn gebruik had gemaakt bij hardhandig verhoor door de Duitsers doorgeslagen. Dit blijkt uit een brief aan Vic Swane, waarin hij gewaarschuwd wordt nooit meer in Hotel Montholon te komen. De brief, geschreven in december 1943, heeft hem echter nooit heeft bereikt.

De arrestanten kwamen in de gevangenis van Fresnes bij Parijs terecht. Op 15 augustus werd vanaf het "quai des bestiaux" van het Gare de Pantin het laatste konvooi gevangenen uit Parijs afgevoerd naar Duitsland. Vic Swane en veel van de met hem gearresteerden maakten deel uit van dat transport. Swane arriveerde op 20 augustus in KL Buchenwald en kreeg gevangennummer 77686. Hij overleed er op 8 of 12 oktober.


Egbert de Rooij

Egbert de Rooij (1936) is een beeldend kunstenaar uit Soest. De Rooij kreeg zijn opleiding aan de academie voor Beeldende kunsten in Rotterdam. Daarna verhuisde hij van Gouda naar Soest.

Zijn vooral surrealistisch werk uit het begin werd later steeds meer figuratief. Zijn schilderijen tonen naast landschappen en portretten vaak koeien als onderwerp. Zo waren zijn koeien in 1998 te zien op de Haagse expositie "Koe en Koningin".
De Rooij maakt naast muurschilderingen ook decors. Ook maakte hij decors voor bijvoorbeeld Sesamstraat.

In Soest bevinden meerdere van zijn werken zich in de openbare ruimte. In 1984 en 1985 maakte hij met Ton Paauw enorme schilderingen in de vorm van wasknijpers en een stekker met stroomdraad en ook kleurpotloden en verftubes op flats aan de Dalweg in de Soester wijk Klaarwater. Dergelijke verftubes bracht hij ook aan op flats aan het Nijpelsplantsoen in Nieuwegein.Op de hoek van de Dalweg met de Koningsweg in Soest staat een ruim zes meter hoge zaag in een waterpartij. Aan de gevel van de plaatselijke muziekschool maakte hij een muzieksleutel. Voor de Banninghal in Soesterberg maakte hij een bewegend ballenbeeld.


ACS Sepsi OSK Sfântu Gheorghe

ACS Sepsi OSK Sfântu Gheorghe is een Roemeense voetbalclub uit Sfântu Gheorghe.

De club werd in 2011 opgericht door László Diószegi die zelf fan was van de in 2007 verdwenen club Oltul SK. De club kent veel Hongaarse invloeden en de naam Sepsi verwijst naar Sepsiszentgyörgy, de Hongaarse naam voor Sfântu Gheorghe. In 2012 werd direct de poule in de Liga V gewonnen en in 2014 herhaalde de club dat in de Liga IV. In 2016 werd Sepsi OSK kampioen in de Liga III. In het seizoen 2016/17 evenaarde de club de beste prestatie van het voormalige Oltul SK met een tweede plaats in de Liga 2. Hierdoor werd Sepsi OSK de eerste club uit het district Covasna die naar de Liga 1 promoveerde. In de Liga 1 speelt Sepsi OSK in het Stadionul Tineretului in Brașov.


De 42e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed vond plaats van 24 juni tot en met 4 juli 2018 in Manama, de hoofdstad van Bahrein. De UNESCO-commissie oordeelde over nieuwe nominaties van natuur- en cultureel erfgoed, door landen voorgedragen als werelderfgoed, en enkele aanpassingen of uitbreidingen van eerder erkende sites die door landen werden ingediend. Deze voorstellen werden voorafgaand aan de sessie door werkgroepen van de commissie geëvalueerd op de volledigheid van het dossier. Maar ook de situatie van het erfgoed dat voorkomt op de lijst van het bedreigd werelderfgoed, en de eventuele aanvullingen die hier noodzakelijk zijn, werden besproken. Vóór de start van de sessie bestond de werelderfgoedlijst uit 1073 erfgoedlocaties: 206 natuurerfgoedlocaties, 832 culturele erfgoedlocaties en 35 gemengde locaties.

Bij de nominaties voor nieuwe werelderfgoedsites behoren in de categorie van de natuurerfgoedlocaties onder meer de vallei van de Bikin voorgedragen door Rusland of de Barberton Makhonjwa Mountains in Zuid-Afrika. Het eerste werd niet weerhouden, het tweede wel. In de categorie van de culturele erfgoedlocaties werd het archeologisch grenslandschap van Hedeby en de Danevirke door Duitsland voorgedragen, de site van Göbekli Tepe door Turkije en het mijnlandschap van Roșia Montană door Roemenië. De twee eersten werden ook effectief erkend. Het Canadees biosfeerreservaat Pimachiowin Aki werd na een eerste poging in 2013 terug ter erkenning als gemengd werelderfgoed voorgesteld, ditmaal met succes.

In totaal werden 19 nieuwe sites aan de lijst toegevoegd: dertien cultuursites, drie natuursites en 3 gemengde locaties waarmee het totaal stijgt tot 1092 sites verdeeld over 167 landen: 209 natuurlocaties, 845 culturele locaties en 38 gemengde locaties.


FA Community Shield 2018

De FA Community Shield 2018 was de 96e editie van de Community Shield. Manchester City, winnaar van de Premier League 2017/18, nam het op tegen Chelsea, winnaar van de FA Cup 2017/18. De wedstrijd werd gespeeld op 5 augustus 2018 in het Wembley Stadium in Londen. Nieuw in deze Community Shield was dat beide teams een maximum van zes wissels mochten toepassen tijdens de wedstrijd.


Taça da Liga 2014/15

De Taça da Liga 2014/15 was de achtste editie van de strijd om Taça da Liga, het tweede bekertoernooi van Portugal. Het toernooi begon op 26 juli 2014 en eindigde op 29 mei 2015 met de finale. Benfica trad aan als titelverdediger en wist de titel te prolongeren. Aan het toernooi deden 36 clubteams mee.


De flauwgevallen patiënt

De flauwgevallen patiënt (de reuk) is een schilderij van Rembrandt van Rijn (1606-1669) dat verloren was gewaand, maar dat in 2015 ontdekt is bij een kunstveiling. Het is een paneel van 21,6 × 17,8 cm, gemaakt in 1624-1625.

Het tafereel toont hoe iemand een chirurgijn helpt om zijn patiënt bij kennis te laten komen na een aderlating. Dat gebeurt door de flauwgevallen man aan een doek met ammonia te laten ruiken. Op een prent aan de achterzijde van het tafereel staat de signatuur "RHF". Dit staat voor “Rembrandt Harmensz fecit” (Rembrandt Harmenszoon maakte dit) en is de allervroegste signatuur van Rembrandt.

Een Amerikaans veilinghuis bood het schilderij aan onder de titel "Europese School, negentiende eeuw" en opende het bieden bij € 250. Ondanks de slechte staat waarin het kunstwerk verkeerde, vermoedden kunstkenners dat het om een Rembrandt ging en werd het verkocht voor € 870.000. Onderzoek heeft uitgewezen dat het daadwerkelijk om een Rembrandt gaat.

Het paneel is sinds 2016 in het bezit van Thomas S. Kaplan, de eigenaar van The Leiden Collection, een New Yorkse privécollectie met ruim 200 schilderijen van 17-eeuwse meesters, met name Leidse schilders. Het hoort bij een serie van vijf allegorische schilderijen die de zintuigen verbeelden. Ook Rembrandts zintuigschilderijen "De drie musici" (het gehoor) en "De operatie" (het gevoel) zijn opgenomen in deze collectie. Het Leidse Museum De Lakenhal is eigenaar van "De brillenverkoper" (het gezichtsvermogen). Het vijfde en laatste zintuigschilderij dat de smaak uitbeeldt, is - nog - niet teruggevonden.


Megan McArthur

Katherine Megan McArthur (Honolulu, 30 augustus 1971) is een Amerikaans ruimtevaarder. In 2000 werd zij door NASA geselecteerd als astronaut. Ze is getrouwd met astronaut Robert Behnken.

McArthur’s eerste en enige ruimtevlucht was STS-125 met de spaceshuttle Atlantis en vond plaats op 11 mei 2009. Tijdens de missie werd er onderhoud gepleegd aan de Ruimtetelescoop Hubble. Het was de allerlaatste vlucht naar de ruimtetelescoop.

Terwijl haar man als onderdeel van Testvlucht SpX-DM2 met Crew Dragon Endeavour in het ruimtestation verbleef werd McArthur geselecteerd als bemanningslid van de tweede vlucht van de Endeavour waarmee ze in 2021 gedurende zes maanden in het ISS zal verblijven voor ISS-Expeditie 65. De lancering was op 23 april 2021. McArthur zat in dezelfde stoel als haar man een klein jaar eerder.


Xanthorrhoea australis

Xanthorrhoea australis is een grasboom uit de familie Xanthorrhoeaceae. De soort komt voor in het zuidoosten van Australië, in de deelstaten Zuid-Australië, Victoria en Nieuw-Zuid-Wales en op het eiland Tasmanië.


Guyote van IJsselstein

Guyote van IJsselstein (? - 1373 of 1374), vrouwe van IJsselstein, ook bekend onder de naam Goudijn van Amstel, was de erfdochter van Arnold van IJsselstein. Ze staat bekend als de opdrachtgeefster van de graftombe van de heren van IJsselstein, het grafmonument voor haar ouders en grootouders in de Sint-Nicolaaskerk in IJsselstein.


Spoorlijn Montmédy - Écouviez

De Spoorlijn Montmédy - Écouviez was een Franse spoorlijn die Montmédy via Écouviez met de Belgische spoorlijn 155 verbond. De lijn was 2,7 km lang en had als lijnnummer 201 000.


Where the Wild Roses Grow

"Where the Wild Roses Grow" is een duet tussen de Australische rockband Nick Cave and the Bad Seeds en Kylie Minogue. Het nummer werd in 1995 uitgebracht op het album "Murder Ballads". Het werd geschreven door Nick Cave en geproduceerd door Tony Cohen en Victor Van Vugt.

De plaat werd wereldwijd een hit en bereikte in Minogues' thuisland Australië de 2e positie en in het Verenigd Koninkrijk de 11e positie in de UK Singles Chart.

In Nederland was de plaat in week 42 van 1995 Megahit op Radio 3FM en werd mede hierdoor een radiohit. De plaat bereikte de 9e positie in zowel de Nederlandse Top 40 als de Mega Top 50.

In België bereikte de single de 3e positie in zowel de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30.


Vendredi ou un autre jour

Vendredi ou un autre jour is een Belgisch-Franse langspeelfilm van Yvan Le Moine uit 2005. Het scenario is geïnspireerd door de roman "Vendredi ou les Limbes du Pacifique" van Michel Tournier uit 1967, een werk bekroond met de Grand Prix du roman de l'Académie française. De film met in de hoofdrollen Philippe Nahon en Alain Moraïda werd gedraaid op La Réunion. Op het Internationaal filmfestival van Locarno in 2005 kreeg de film de "Boccalinoprijs". In België wonnen George Van Dam voor de Beste muziek en Danny Elsen voor de Beste cinematografie de Joseph Plateauprijs 2005.


Gwendal Peizerat

Gwendal Peizerat (Bron, 21 april 1972) is een Frans voormalig kunstschaatser. Hij nam met zijn schaatspartner Marina Anissina deel aan twee edities van de Olympische Winterspelen: Nagano 1998 en Salt Lake City 2002. Ze wonnen daar olympisch goud en brons bij het ijsdansen. In 2000 werden ze Europees- en wereldkampioen. Peizerat schaatste eerder met Marina Morel.


François Jungers

François Jungers (Aarlen, 22 oktober 1851 - Elsene, 7 oktober 1904) was een Belgisch militair en cartograaf in de Onafhankelijke Congostaat.


Jonathan N'Senga

Jonathan N'Senga (Bergen, 21 april 1973) is een Belgische voormalige atleet, die was gespecialiseerd in de 110 m horden. Hij is op deze afstand Belgisch recordhouder met een tijd van 13,25 s en bezit daarnaast het nationale record op de 60 m horden (indoor) in 7,55. Hij liep de 110 m horden in 1996 bovendien in het Finse Tampere een keer indoor. Zijn tijd van 13,79 bij die gelegenheid staat eveneens te boek als Belgisch indoorrecord. In totaal nam hij tweemaal deel aan de Olympische Spelen, maar won hierbij geen medailles.


The Fourth Sister

The Fourth Sister is de zevende aflevering in het eerste seizoen van Charmed. De aflevering is geschreven door Edithe Swensen en geregisseerd door Git Adler.


Temazepam

Temazepam is een benzodiazepinederivaat dat gebruikt wordt bij slapeloosheid. Temazepam is sinds 1969 op de markt onder namen als Restoril®, Normison®, Tenox® en Temaze®. Temazepam werkt anxiolytisch, hypnotisch, anticonvulsief, amnestisch, sedatief en ontspant de skeletspieren. Temazepam is alleen geschikt voor kortdurend en niet dagelijks gebruik, tenzij een arts anders voorschrijft. Temazepam behoort (met 2,6 miljoen voorschriften in 2007) tot de meest voorgeschreven geneesmiddelen in Nederland.

Temazepam is beschikbaar als gelcapsule, 10 of 20 mg en sinds 2015 ook in tabletvorm, 10 en 20 mg, met breukstrip. De tabletten gaan iets later werken dan de gelcapsules, ca. 15 minuten. Buiten Nederland zijn soms andere sterktes verkrijgbaar, bijvoorbeeld 30 mg, wat een hoge dosering is. In de illegale handel zijn de gelcapsules, ook wel 'katteoogjes' genoemd, vooral in de sterkte van 20 mg verkrijgbaar. Buitenlandse capsules met droge stof, in de illegale handel, bevatten vaak ook andere bestanddelen met als gevolg een minder sterke werking en men krijgt mogelijk schadelijke stoffen binnen.

Het belangrijkste werkingsmechanisme van temazepam is, net als bij benzodiazepines in zijn algemeenheid, specifieke binding aan GABAA-receptoren in het centraal zenuwstelsel. Dat heeft een dosis-afhankelijk remmend effect op het centraal zenuwstelsel, waaronder sedatie en stressvermindering, geheugenverlies, slaap en bij hogere doseringen bewusteloosheid, coma en ademdepressie.

Temazepam bereikt twee tot drie uur na inname een maximale concentratie in het bloed en heeft een halveringstijd van 10 tot 40 uur. Het wordt afgebroken in de lever. Alcohol en diverse medicijnen versterken het effect van temazepam op het centrale zenuwstelsel.


Psalmensymfonie

De Psalmensymfonie (W60) is een symfonie in drie delen voor koor en orkest van Igor Stravinsky. Het stuk werd geschreven in 1930 in opdracht van Serge Koussevitzky, dirigent van het Boston Symphony Orchestra, ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van zijn orkest.

Het werk kreeg zijn eerste uitvoering niet in Boston, maar in Brussel van de Société Philharmonique de Bruxelles in het Palais des Beaux-Arts (Paleis voor Schone Kunsten) op 13 december 1930 o.l.v. Ernest Ansermet. De eerste uitvoering door het Boston Symphony Orchestra vond plaats op 19 december 1930 onder leiding van Koussevitzky.

Het werk kreeg als opdracht 'Cette symphonie composé à gloire de DIEU est dediée au "Boston Symphony Orchestra" à l'occasion du cinquantaire de son existence'. De Psalmensymfonie is Stravinsky's derde werk dat hij betitelde als 'symfonie', na de Symfonie in Es (1905-07) en de Symfonieën voor blaasinstrumenten (1920). Later volgden nog de Symfonie in C (1938-40; voor het Chicago Symphony Orchestra) en de Symfonie in drie delen (1942-45; voor de New York Philharmonic).Stravinsky kreeg de vrije hand bij het componeren, alhoewel zijn uitgever Paichadze een werk zonder koor wilde, '…iets populairs' (Robert Craft, 1982). Stravinsky zelf vertelde dat hij dit 'populaire' niet heeft opgevat als zich aanpassen aan de algemene smaak van het publiek, maar als iets wat algemeen wordt bewonderd. Voor hem was dat psalm 150 en dat zou, ondanks het verzoek van de uitgever om een instrumentaal werk, het uitgangspunt van zijn compositie worden en er de hoofdmoot van zijn.

Opvallend aan de orkestratie is dat er geen violen of altviolen meespelen, maar wel 2 piano's (of vleugels). Houtblazers, met name hobo en fluit, spelen een belangrijke rol in de Psalmensymfonie.

De symfonie bevat drie delen.


Ruud Bossen

Ruud Bossen (Haarlem, 11 januari 1962) is een Nederlandse voormalig voetbalscheidsrechter.

Bossen was in Nederland actief in de Eredivisie en Eerste divisie. Hij floot ook internationale wedstrijden, tot hij door zijn leeftijd niet meer verder mocht als international scheidsrechter.

Bossen staakte op 21 november 2006 in de 66ste minuut het eredivisieduel tussen ADO Den Haag en Vitesse, nadat tientallen ADO-supporters het veld betraden.

Op 21 december 2012 werd bekend dat het contract van Bossen, evenals het contract van Jan Wegereef, niet wordt verlengd. Op 12 mei 2013 floot hij zijn laatste competitiewedstrijd in de Eredivisie, de wedstrijd Vitesse tegen VVV-Venlo in GelreDome. In zijn carrière leidde Bossen 335 wedstrijden in de Eredivisie, waarin hij 860 gele kaarten en 58 rode kaarten uitdeelde.

Anno 2014 leidt Bossen wedstrijden in de hoofd- en 1e klasse van het amateurvoetbal. Ook is hij regelmatig 4e official in de topklasse. Hij fluit uitsluitend op zaterdag. Naast het voetbal heeft Bossen een glaszettersbedrijf in Haarlem.


Vlaamse Opera

De Vlaamse Opera is een Vlaamse vzw die operaproducties en concerten verzorgt in Antwerpen en in Gent. Zij komt voort uit de fusie in 1981 van de twee stadsopera's, de Koninklijke Vlaamse Opera in Antwerpen en de Koninklijke Opera in Gent. Daar zijn momenteel ook haar twee vaste locaties:
* Vlaamse Opera Antwerpen, Van Ertbornstraat 8
* Vlaamse Opera Gent, Schouwburgstraat 3


Azitromycine

Azitromycine is een antibioticum behorend tot de groep der macroliden, meer specifiek de azaliden. Het heeft een breed werkingsspectrum tegen vele gram-positieve en gram-negatieve microorganismen en wordt gebruikt bij de behandeling van bovenste luchtweginfecties en urineweginfecties. Azitromycine wordt onder de merknaam Zithromax® verkocht, maar is inmiddels ook generiek verkrijgbaar.

Azitromycine wordt slechts langzaam uit het lichaam geëlimineerd, waardoor het maar eenmaal per dag hoeft te worden ingenomen en een kuur van drie dagen via stapeling en concentratie in de weefsels, wel een week werkzaam is.

Voordelen van azitromycine zijn de eenmaal daagse dosering en een behandelduur van 3 dagen. In Nederland en in België is de prijs gezakt tot circa 50 cent per stuk. In Nederland wordt het ter preventie van resistentie-ontwikkeling, meestal niet als eerste keus voorgeschreven behalve in bijzondere gevallen.

In tegenstelling tot de voorloper erytromycine heeft het middel geen interactie via CYP3A4 en ontbreken daarom vrijwel alle interacties met andere geneesmiddelen. Alleen ergotamine en ciclosporine moeten worden vermeden.

De stof is opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen van de WHO.


De samenzwering van de Bataven onder Claudius Civilis is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn dat hij maakte tussen 1661 en 1662.

Het schilderij hangt in het Nationalmuseum in Stockholm. Tussen mei 2017 en april 2018 hing het in het Göteborgs Konstmuseum in Göteborg. Het was ooit het grootste, en volgens het Rijksmuseum meest prestigieuze schilderij van Rembrandt van Rijn, maar Rembrandt heeft er een stuk uitgesneden.

Het schilderij uit 1661 was bestemd voor de galerij van het nieuwe stadhuis op de Dam, wat nu het paleis op de Dam is. Historische schilderijen stonden hoog in aanzien in de zeventiende eeuw. Dit schilderij vertelt het verhaal van Julius (Claudius) Civilis. Hij kwam in opstand tegen de Romeinse bezetter. Kort na het afronden van de Spaanse oorlog wilde Amsterdam door opdracht te geven tot het schilderen van dit schilderij een vergelijking trekken. Al na enkele weken werd het schilderij weer verwijderd en aan Rembrandt geretourneerd om wijzigingen aan te brengen. Over welke wijzigingen werden gewenst is veel gespeculeerd. Genoemd worden de te fel-realistische uitbeelding (het ene oog van Claudius Civilis), de kroon, die in republikeinse ogen misstond, of de donkere en 'lege' achtergrond, waardoor het schilderij in stijl erg afweek van de meer conventionele schilderijen eromheen. In 1612 was er een boekwerk uitgegeven over de opstand met passages uit Tacitus, dat geïllustreerd was met zesendertig gravures van de Italiaan Antonio Tempesta, naar tekeningen van Otto van Veen, de leermeester van Peter Paul Rubens. Ze vormden het uitgangspunt voor de schilderijenreeks in de grote zaal van het stadhuis. Rembrandt leidde zijn eedaflegging echter direct af van Tacitus' "Historiae", inclusief het ene oog van de leider en de barbaarse riten, "barbaro ritu". In de gravuren was Claudius Civilis en profil afgebeeld, zodat niet te zien was dat hij een oog miste. Ook de eedaflegging verliep er volgens de Romeinse rite: elkaar de rechterhand geven. Volgens de barbaarse riten werden zwaarden verenigd boven een gouden kelk, waaruit vervolgens iedereen dronk. De 'Hollandse nouveaux riches' (de machtige regentenstand) zouden zich niet hebben kunnen herkennen in dit ruwe beeld van hun voorouders. Rembrandt ging de strijd aan met de 'toen geldende classicistische normen, volgens welke het ongepast was om een held of beroemdheid af te beelden met lichamelijke afwijkingen of verminkingen'. Rembrandt kon het vervolgens niet meer eens worden met zijn opdrachtgevers en behield het schilderij. Het werd vervangen door een onvoltooid werk van Govert Flinck, die eerst de opdracht had gekregen, maar onverwachts was overleden, dat door Jurriaen Ovens werd afgeschilderd.

 Oorspronkelijk was het schilderij ongeveer 5,50 bij 5,50 meter groot. Omdat het doek bedoeld was om op een grote hoogte hangen en van een afstand bekeken te worden is het schilderwerk in vergelijking met andere werken van Rembrandt minder gedetailleerd. Het paste goed op de plaats van bestemming in het stadhuis, maar op de markt was het niet te verkopen in die omvang. Daarom sneed de schilder het meest verhalende deel uit het doek en gooide de rest (75%) weg. Het resterende schilderij meet 196 bij 309 centimeter. Er is nog wel een tekening (Voorstudie) in München bewaard gebleven, waaruit blijkt hoe het origineel eruit moet hebben gezien.


Frans David Cochius

Frans David Cochius (Valburg, 11 december 1786 – Rijswijk, 1 mei 1876) was een Nederlands generaal, commandant van het Nederlands-Indisch leger.


Rhododendron smirnowii

Rhododendron smirnowii is een struik uit de heidefamilie ("Ericaceae") die van nature voorkomt in Turkije en in de Kaukasus in Armenië en Georgië. De soort werd in 1885 door Baron Ungern-Sternberg ontdekt.

De plant groeit in de gebergten op hoogten variërend tussen de 1600 en 2300 m. Daarmee groeit de plant rond de boomgrens, maar komt ook de soort in de gemengde bossen voor.

Het natuurlijke verspreidingsgebied deelt de soort onder meer met "Rhododendron luteum", "Rhododendron caucasium", "Rhododendron ponticum" en "Rhododendron ungernii". Onderzoek wijst uit dat de soorten gemakkelijk kruisen. Vooral ecologische factoren beperken in het wild hybridisatie.


Joseph Kruskal

Joseph Bernard Kruskal (New York, 29 januari 1929) is een Amerikaanse wiskundige, statisticus en psychometrist. Hij studeerde aan de Universiteit van Chicago en de Princeton University. In 1954 promoveerde hij in Princeton, met als genoemde promotors Albert W. Tucker en Roger Lyndon, maar in feite bij Paul Erdős met wie hij overigens maar twee korte gesprekken had. Kruskal deed onderzoek aan well-quasi-orderingen en multidimensional scaling.

Hij is een Fellow of the American Statistical Association, was voorzitter van de Psychometric Society, en de Classification Society of North America. Ook richtte hij in 1963 de "Fair Housing Council of South Orange and Maplewood" op en was daarvan de eerste voorzitter, en steunde hij actief organisaties voor burgerrecht.

In de statistiek is de meest invloedrijke bijdrage van Kruskal zijn aanzet tot de formulering van multidimensional scaling. In de informatica is zijn bekendste werk Kruskals algoritme voor het berekenen van de "minimum spanning tree" (MST) van een gewogen graaf.

Twee broers van Joseph Kruskal zijn ook wiskundige:
* Martin David Kruskal (1925–2006) was mede-bedenker van solitonen en surreële getallen, en
* William Kruskal (1919–2005) ontwikkelde de Kruskal-Wallistoets.


Chamois Niortais FC

Chamois Niortais FC is een Franse voetbalclub uit Niort, de hoofdstad van het departement Deux-Sèvres.

De club speelde in de beginjaren op lokaal niveau. In de jaren 80 kwam er een opmars en in het seizoen 1987/88 werd in de hoogste divisie gespeeld; de club degradeerde echter. De club speelt sinds 2012 in de Ligue 2, de Franse tweede divisie.


Tauernspoortunnel

De Tauernspoortunnel is de langste tunnel in de Tauernspoorlijn en tevens de langste spoorwegtunnel in Oostenrijk. Hij loopt van Böckstein in het noorden, naar Mallnitz in het zuiden. De tunnel is 8550 meter lang en werd in 1909 voltooid.


Verzorgingsplaats De Andel

Verzorgingsplaats De Andel is een verzorgingsplaats in Europees Nederland gelegen aan de A12 Den Haag-Arnhem tussen afrit 11 en 12 nabij Gouda op de grens van de gemeenten Bodegraven-Reeuwijk en Gouda.

Vanwege de centrale ligging tussen Utrecht, Den Haag en Rotterdam wordt deze verzorgingsplaats veel gebruikt als verzamelpunt voor mensen die samen verder rijden. De gemeente Reeuwijk zou de verzorgingsplaats ook graag zien als Toeristisch Overstappunt (TOP) van waaruit recreanten naar toeristische plekken in de omgeving kunnen wandelen en fietsen door het Groene Hart en richting de Reeuwijkse plassen. Op deze manier kan de gemeente in economische zin meer profiteren van de A12.

In de nacht van 3 op 4 september 2016 is het benzinestation volledig afgebrand. Op 3 maart 2017 is het station heropend met een Starbucks-vestiging.


Funeral

Funeral is het eerste muziekalbum van de Canadese band Arcade Fire, na de ep "Arcade Fire" uit 2003. Het kwam in de VS en Canada uit op 14 september 2004 en in Europa op 28 februari 2005. Het werd in vele eindejaarslijstjes als een van de beste albums van 2004 en 2005 gezien.


Kawkab Marrakech

Kawkab Marrakech is een Marokkaanse voetbalclub uit Marrakesh. De club is opgericht in 1947 en speelt haar thuiswedstrijden in het Stade de Marrakech. De club is sinds de degradatie in 2019, actief in de Botola 2.

De club werd al 2 keer kampioen maar is vooral succesvol in het bekervoetbal, de "Coupe du trône" werd al 6 keer gewonnen. 1996 was het hoogtepunt voor de club toen de CAF Cup gewonnen werd.


Volvo 300-serie

De Volvo 300-serie is een "compacte middenklasser" van de Zweedse autofabrikant Volvo, geproduceerd tussen 1976 en 1991. De auto is in het begin van de jaren zeventig ontworpen door de Nederlandse autofabrikant DAF als de DAF 77. In 1975 werd de personenautodivisie van dit bedrijf overgenomen door Volvo. Volvo verbeterde het ontwerp, paste het aan aan zijn normen en bracht het in 1976 op de markt als de Volvo 343. De 343 werd gebouwd in het Limburgse Born door de Volvo Car-, later NedCar-, fabriek.


Berlijnse Muur

Onder de Berlijnse Muur (Duits: "Berliner Mauer") verstaat men de tot 100 meter brede constructie van opeenvolgende obstakels die van 13 augustus 1961 tot 9 november 1989 West-Berlijn geheel omringde. Hiermee was dit deel van de stad geheel gescheiden van Oost-Berlijn en de rest van Oost-Duitsland. De totale grens rond West-Berlijn was een onderdeel van de Duits-Duitse grens en was 167,8 km lang, waarvan 45,1 km werd gevormd door de Berlijnse Muur. De Berlijnse Muur was het bekendste symbool van de Koude Oorlog en de deling van Duitsland. Tijdens vluchtacties bij de Berlijnse Muur zijn minstens 138 mensen om het leven gekomen.


Bartholomeus I van Constantinopel

Bartholomeus I van Constantinopel (Grieks: Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ο Α', Turks: Patrik I. Bartholomeos), geboren als "Demetrios Archontonis" (Grieks: Δημήτριος Αρχοντώνης) (Agios Theodoros (Imbros), 29 februari 1940) is een Turks geestelijke en Oecumenisch Patriarch van de Oosters-orthodoxe Kerk.


Confessions Part II

Confessions Part II is een single van de Amerikaanse R&B-zanger Usher. Het is de derde single van het album Confessions en is uitgebracht in mei 2004. De single is geproduceerd door Jermaine Dupri. In de Verenigde Staten wist Confessions Part II de eerste plaats te behalen in de hitlijsten (evenals de eerste twee singles Yeah! en Burn). In Nederland piekte de single op nummer 14. In Groot-Brittannië werd de single uitgegeven met My Boo, een duet met Alicia Keys. Ook bestaat er een remix van Confessions Part II met Shyne, Kanye West en Twista.

De single vertelt het persoonlijk verhaal van Jermaine Dupri (producer van de single) die in een relatie zit, na een one-nightstand vader wordt en dit moet opbiechten aan zijn vriendin. In 2006 maakte "Weird Al" Yankovic een parodie op de single, genaamd Confessions Part III. Dit was een combinatie tussen Confessions Part II en Confessions, een single van Usher uit 1997.


Waterschap Reest en Wieden

Het Waterschap Reest en Wieden was tot 1 januari 2016 een groot waterschap in de Nederlandse provincies Drenthe en Overijssel. Het is in 2000 ontstaan uit een fusie van de waterschappen Meppelerdiep, Wold en Wieden, een deel van Groot-Salland en een deel van het Zuiveringsschap Drenthe. Het beheersgebied van het waterschap omvat het westelijke deel van Drenthe en het noordwestelijke deel van Overijssel.

Het hoofdkantoor van het waterschap is gevestigd in Meppel. De dijkgraaf was Marga Kool, die ook schrijfster is.