Δωρεά του Κωνσταντίνου
Η Δωρεά του Κωνσταντίνου (Λατινικά, "Constitutum Donatio Constantini") ή Ψευδοκωνσταντίνειος Δωρεά είναι ένα πλαστό ρωμαϊκό διάταγμα ("έδικτο"), το οποίο υποτίθεται ότι εξέδωσε ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α' το 324 μ.Χ., με το οποίο δώριζε στον Πάπα της Ρώμης Σιλβέστρο Α' και τους διαδόχους του την κυριαρχική και πνευματική εξουσία της Ρώμης, της Ιταλίας και όλης της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σε συνάρτηση με τη θρυλούμενη Δωρεά αναφέρεται και η παράδοση πως ο Κωνσταντίνος βαπτίστηκε από τον Πάπα Σιλβέστρο στο Λατερανό, παράδοση καθ' όλα ψευδής, που ανάγεται στα τέλη του 5ου αιώνα, ως απάντηση για τον 28ο κανόνα της Δ' Οικουμενικής Συνόδου.

Η παράδοση λέει ότι η δωρεά ήταν ανταμοιβή του Κωνσταντίνου προς τον Σιλβέστρο για την θεραπεία του από την λέπρα μέσω ενός θαύματος ή σύμφωνα με το έγγραφο, έδωσε δήθεν τον αυτοκρατορικό θρόνο στον Πάπα και τους διαδόχους του, διότι «"δεν είναι σωστό ένας επίγειος αυτοκράτωρ να ασκεί εξουσία σ' ένα τόπο, όπου η διακυβέρνηση των ιερέων και η κεφαλή της Χριστιανικής Θρησκείας έχει εγκαθιδρυθεί από τον Ουράνιο Αυτοκράτορα"». Γι' αυτό το λόγο μετέφερε «"την αυτοκρατορία και εξουσία του"» στην Κωνσταντινούπολη που έγινε η πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Σκοπός αυτής της «Δωρεάς» ήταν να εμποδιστούν οι Φράγκοι να εγκαταστήσουν την πρωτεύουσά τους στη Ρώμη. Σοβαρή ένδειξη περί αυτού αποτελεί το γεγονός ότι ο Οθων Γ' (983-1002), του οποίου η μητέρα ήταν Ανατολική Ρωμαία, διεκήρυξε την πλαστότητα του εγγράφου αυτού, ως μέρος της δικαιολογίας του για την ονομασία της Παλαιάς Ρώμης ως πρωτεύουσάς του. Εάν το έγγραφο ήταν γνήσιο, οι Πάπες θα κυριαρχούσαν ως αυτοκράτορες της Δύσης. Η ανάρρηση στον θρόνο Δυτικών Αυτοκρατόρων που δεν ήταν Πάπες είναι ένδειξη ότι το έγγραφο ήταν πλαστό. Οι Πάπες βέβαια χρησιμοποίησαν την Δωρεά για να προωθήσουν τις εδαφικές τους διεκδικήσεις ως πρίγκιπες επίσκοποι στην μεσαιωνική Ιταλία. 

Όμως από τον 12ου αι. οι Βενεδικτίνοι αμφέβαλαν για την γνησιότητα αυτής της «δωρεάς». O Ιταλός ανθρωπιστής Λορέντζο (Λαυρέντιος Βάλλας), απέδειξε το 1440 ότι η «Δωρεά» δεν μπορεί να είναι αυθεντική, αναλύοντας την γλώσσα της που φανέρωνε ότι τα Λατινικά του εγγράφου δεν μπορεί να γράφτηκαν το 324, αλλά είχε συνταχθεί 400 χρόνια περίπου μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου. Σήμερα έχει αποκαλυφθεί ότι το έγγραφο γράφτηκε από τον Ισπανό ιερέα Ισίδωρο Μερκάτορα επί Πάπα Στεφάνου Β', γύρω στο 752, όταν η ρωμαιοκαθολική εκκλησία χρειαζόταν κάτι για να προωθήσει την εξουσία της και να αντιμετωπίσει τις αντίπαλες δυνάμεις.

Η Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία δεν κατήγγειλε την πλαστότητα της Ψευδοκωνσταντινείου Δωρεάς, καθόσον το έγγραφο, χωρίς να το επιδιώκουν οι συντάκτες του, άφηνε να εννοείται ότι οι ιστορικοί κληρονόμοι των αρχαίων Ρωμαίων αυτοκρατόρων ήταν οι αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης. Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι οι Δυτικοί ηγεμόνες που αυτοαποκαλούνταν Αυτοκράτορες Ρωμαίων ήταν σφετεριστές χωρίς νόμιμο δικαίωμα στον τίτλο.
Q397
Λατινικά
Concept
Q2277
ρωμαϊκό
LOC
Q8413
Κωνσταντίνος Α'
PER
Q31407
324
TIME
Q47149
Σιλβέστρο Α'
PER
Q1747689
Ρώμης
LOC
Q38
Ιταλίας
LOC
Q42834
Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
LOC
None
Λατερανό
UNK
Q170531
Δ' Οικουμενικής Συνόδου
Concept
Q36956
λέπρα
Concept
Q406
Κωνσταντινούπολη
LOC
Q12544
Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
LOC
Q43482
Φράγκοι
MEDIA
Q23934
983
TIME
Q19223
1002
TIME
Q7061
12ου αι.
Concept
Q38
Ιταλός
LOC
Q214115
Λαυρέντιος Βάλλας
PER
Q6384
1440
TIME
Q397
Λατινικά
Concept
Q31407
324
TIME
None
Στεφάνου Β'
UNK
Q23639
752
TIME
Q9592
ρωμαιοκαθολική εκκλησία
Concept
Q238476
Δωρεά του Κωνσταντίνου
TIME
1002-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1002
DATE
+5^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
5
NUMBER
+28^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
28
NUMBER
+983^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
983
NUMBER
-1002^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-1002
NUMBER
+12^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
12
NUMBER
language of work or name
named after
language of work or name
part of
replaces
country of citizenship
languages spoken, written or signed
part of
point in time
languages spoken, written or signed