Ιωάννης Καραβίας
O Ιωάννης Καραβίας (1899 - Ιούλιος 1994) ήταν Έλληνας αξιωματικός πεζικού του ελληνικού στρατού που διακρίθηκε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 καθώς και στις επιχειρήσεις των Συμμάχων στη Μέση Ανατολή και στην Ιταλία κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε το 1899 στο Μερδένικο, τη σημερινή Παναγούλα Ξηρομέρου του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Η οικογένειά του καταγόταν από τον κλάδο των Καραβαίων της Ιθάκης, με κύριους εκπροσώπους τον ιερομάρτυρα και δάσκαλο του γένους Ευγένιο Καραβία και τον αξιωματικό του Υψηλάντη Βασίλειο Καραβία. 

Το 1922 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων ως Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Τοποθετήθηκε στη στρατιά Θράκης και συμμετείχε στην προσπάθεια για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Τον Οκτώβριο του 1923 συμμετείχε στο επαναστατικό Κίνημα Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη που είχε αντιβενιζελικό χαρακτήρα, και γι' αυτόν τον λόγο καταδικάστηκε από στρατοδικείο, καθαιρέθηκε και αποτάχθηκε από το στράτευμα. Το επόμενο έτος δόθηκε αμνηστία στους επαναστάτες του 1923 και έτσι επανήλθε στην ενεργό στρατιωτική υπηρεσία. 

Στις 28 Οκτωβρίου 1940, ημέρα κήρυξης του Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941) έφερε τον βαθμό του ταγματάρχη και υπηρετούσε στο 3ο γραφείο του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας (ΤΣΔΜ). Στις 30 Οκτωβρίου, με εντολή του διοικητού του υποστράτηγου Βασίλειου Βραχνού, αναχώρησε προς το Επταχώρι προκειμένου να αποκαταστήσει την επικοινωνία ανάμεσα στο ΤΣΔΜ και το "Απόσπασμα Πίνδου", το οποίο διοικούσε ο συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης. Το Απόσπασμα αντιμετώπιζε με πολύ μεγάλη δυσκολία την επίθεση της επίλεκτης ιταλικής μεραρχίας αλπινιστών "«Τζούλια»", που κατευθυνόταν προς το Μέτσοβο, προκειμένου να υπερκεράσει την ελληνική αμυντική γραμμή του Καλπακίου. Στις 2 Νοεμβρίου, μετά τον τραυματισμό του συνταγματάρχη Δαβάκη και του αντισυνταγματάρχη Μεσίρη, ο Καραβίας ανέλαβε τη διοίκηση του "Αποσπάσματος." Υπό την ηγεσία του δόθηκαν σκληρές μάχες με κατά πολύ υπέρτερες ιταλικές δυνάμεις στη Φούρκα και τα υψώματα Προφήτης Ηλία, Γύφτισσα και Ταμπούρι που στέφθηκαν από επιτυχία για τους μαχητές του Αποσπάσματος. Μετά την ελληνική νίκη, η οποία ήταν η πρώτη ελληνική νίκη στη Μάχη της Πίνδου, οι Ιταλοί αλπινιστές βρέθηκαν αποκομένοι από τον υπόλοιπο στρατό και φοβούμενοι περικύκλωση και καταστροφή οπισθοχώρησαν σε μεγάλη αποδιοργάνωση. Μετά την οπισθοχώρηση των Ιταλών ο Καραβίας ηγήθηκε στρατιωτικών σωμάτων που πολέμησαν μέχρι τον Απρίλιο του 1941 τους Ιταλούς εντός του Αλβανικού εδάφους. 

Μετά την επίθεση των Γερμανών στην Ελλάδα και την συνθηκολόγηση, ο Καραβίας κατέφυγε στην Πάρο, τόπο καταγωγής της συζύγου του, και από εκεί διέφυγε στη Μέση Ανατολή. Εκεί διακρίθηκε στις επιχειρήσεις των Συμμάχων και στην Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν ως υποδιοικητής τάγματος της 1ης Ταξιαρχίας. Στη συνέχεια, διετέλεσε διοικητής του 1ου Τάγματος της 3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας του Ελληνικού Στρατού υπό τον συνταγματάρχη Θρασύβουλο Τσακαλώτο στη Μάχη του Ρίμινι, στην Ιταλία. Ο Καραβίας ηγήθηκε της επίθεσης στο Μοντιλιάνι και τη Μπελαρία και κατόρθωσε να καταλάβει το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ρίμινι ύστερα από σκληρή μάχη, συμβάλλοντας στην κατάληψη της πόλης στις 21 Σεπτεμβρίου 1944. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1944 ανέλαβε πάλι επιθετικές πρωτοβουλίες εναντίον της Γοτθικής Γραμμής και μετά από σκληρό αγώνα κατόρθωσε να περάσει τον ποταμό Ρουβίκωνα και να προωθηθεί αρκετά χιλιόμετρα εντός του γερμανοκρατούμενου εδάφους. Για τις νίκες αυτές η 3η Ορεινή Ταξιαρχία έλαβε το όνομα Ταξιαρχία Ρίμινι.

Μετά την επιστροφή στην Ελλάδα πολέμησε στα Δεκεμβριανά στην Αθήνα και κατά τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο 1946-1949 ηγήθηκε στρατιωτικών σωμάτων στις εκκαθαρίσεις της Πελοποννήσου. 

Το 1947 ανέλαβε υποδιοικητής και αργότερα διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (1947), διοικητής της 72ης Ταξιαρχίας (1948-1949) και διοικητής της 5ης Μεραρχίας Κρήτης (1953). Αποστρατεύθηκε το 1958 με τον βαθμό του στρατηγού και πέθανε τον Ιούλιο του 1994.

Τιμήθηκε με σειρά διακρίσεων, προάχθηκε δύο φορές «επ’ ανδραγαθία», πήρε τρεις φορές το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας», το μεγαλύτερο ελληνικό παράσημο, ενώ οι Βρετανοί τον τίμησαν με τό παράσημο «D.S.O.», που είναι το μεγαλύτερο παράσημο που απονέμεται σε ξένους, και τον ονόμασαν «Επίτιμο Αξιωματικό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας». Έγραψε τα βιβλία "Αναμνήσεις από τον Πόλεμον" (1947) και "Η Ζωή ενός στρατιώτη" (1978).
Q7851
1899
TIME
Q2067
1994
TIME
Q539051
Έλληνας
Concept
Q41
ελληνικού
LOC
Q223604
ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940
EVE
Q329888
Συμμάχων
Concept
Q7204
Μέση Ανατολή
LOC
Q38
Ιταλία
LOC
Q362
Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο
EVE
Q7851
1899
TIME
Q12882753
Παναγούλα
LOC
Q202624
Αιτωλοακαρνανία
LOC
Q4213653
Ευγένιο Καραβία
PER
Q4213649
Βασίλειο Καραβία
PER
Q2998931
Κίνημα Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη
Concept
Q2952
28 Οκτωβρίου
TIME
Q18633
1940
TIME
Q223604
Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941)
EVE
Q20154692
Βασίλειου Βραχνού,
PER
Q3565586
Κωνσταντίνος Δαβάκης
PER
Q1332365
ιταλικής μεραρχίας αλπινιστών "«Τζούλια»"
MEDIA
Q2996
2 Νοεμβρίου
Concept
Q7204
Μέση Ανατολή
LOC
Q329888
Συμμάχων
Concept
Q153376
Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν
EVE
Q1550642
3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχία
MEDIA
Q974438
Θρασύβουλο Τσακαλώτο
PER
Q2405911
Μάχη του Ρίμινι
EVE
Q38
Ιταλία
LOC
Q2891
21 Σεπτεμβρίου
TIME
Q5268
1944
TIME
Q172572
Ρουβίκωνα
LOC
Q1473722
Δεκεμβριανά
EVE
Q188972
Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο 1946-1949
EVE
Q3564659
Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων
ORG
Q5253
1958
TIME
Q2067
1994
TIME
Q12878346
Ιωάννης Καραβίας
PER
1899-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1899
DATE
1994-07-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
Ιούλιος 1994
DATE
1940-10-28T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
28 Οκτωβρίου 1940
DATE
1940-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1940
DATE
1941-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1941
DATE
1944-09-21T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
21 Σεπτεμβρίου 1944
DATE
1949-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1949
DATE
1947-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1947
DATE
1948-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1948
DATE
1949-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1949
DATE
1953-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1953
DATE
1947-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1947
DATE
1978-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1978
DATE
+1899^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1899
NUMBER
+1940^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1940
NUMBER
-1941^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-1941
NUMBER
+3^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
3
NUMBER
+30^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
30
NUMBER
+2^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
2
NUMBER
+1^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1
NUMBER
+1^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1
NUMBER
+3^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
3
NUMBER
+3^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
3
NUMBER
-1949^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-1949
NUMBER
+1947^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1947
NUMBER
+72^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
72
NUMBER
+1948^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1948
NUMBER
-1949^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-1949
NUMBER
+5^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
5
NUMBER
+1953^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1953
NUMBER
+1947^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1947
NUMBER
+1978^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1978
NUMBER
ethnic group
country of citizenship
conflict
date of birth
conflict
point in time
ethnic group
diplomatic relation
conflict
diplomatic relation
participant
location
point in time
start time
country