Αρχαία ελληνική γλώσσα
Με τον όρο αρχαία ελληνική γλώσσα εννοείται μια μορφή της ελληνικής γλώσσας που ομιλείτο κατά τους αρχαϊκούς χρόνους και την κλασική αρχαιότητα. Στον όρο περιλαμβάνεται συνήθως και η μετακλασική εποχή της ελληνιστικής περιόδου. Ωστόσο, οι μεταλλάξεις της γλώσσας κατά την ελληνιστική περίοδο δικαιολογούν μεθοδολογικά την διακριτή θεώρησή της με τον όρο Ελληνιστική κοινή.

Η μελέτη της ελληνικής γλώσσας μέσα από τις πηγές που επιβιώνουν στην προφορική εκφορά της γλώσσας και τα γραπτά τεκμήρια, μας επιτρέπει να διατρέξουμε την εξελικτική πορεία της γλώσσας, να εντοπίσουμε την ινδοευρωπαϊκή της καταγωγή, τους αρχαϊσμούς, τα προελληνικά δάνεια και να επισημάνουμε την εμφάνισή της κατά τη μυκηναϊκή εποχή. Οι κύριες φάσεις της εξελικτικής πορείας που περιγράφουν την πορεία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας είναι πέντε:

* Αρχαϊκή γλώσσα των μυκηναϊκών χρόνων, έτσι όπως καταγράφεται στη συλλαβογράμματη γραφή που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν Γραμμική Β΄.
* Αρχαία ελληνική γλώσσα με την αλφαβητική γραφή και τις διαλέκτους της
* Ελληνιστική κοινή των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων
* Μεσαιωνική γλώσσα του βυζαντινού ελληνισμού, κομβικό σημείο μετουσίωσης της ελληνικής κατά τον 15ο αιώνα.
Q9129
ελληνικής γλώσσας
Concept
Q428995
ελληνιστικής περιόδου
Concept
Q107358
Ελληνιστική κοινή
Concept
Q181264
μυκηναϊκών
Concept
None
συλλαβογράμματη γραφή
UNK
Q190102
Γραμμική Β΄
MISC
Q107358
Ελληνιστική κοινή
Concept
Q2265137
βυζαντινού
Concept
Q35497
Αρχαία ελληνική γλώσσα
Concept
+15^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
15
NUMBER
part of
different from
writing system
part of