Λεϊλά και Μετζνούν
Μινιατούρα του αφηγηματικού ποιήματος του [[Νιζαμί|Νιζαμί.]] Η Λεϊλά και ο Μετζνούν συναντιούνται για τελευταία φορά πριν πεθάνουν. Και οι δύο είναι λιπόθυμοι και ο ηλικιωμένος αγγελιοφόρος του Μετζνούν προσπαθεί να συνεφέρει τη Λεϊλά, ενώ τα άγρια ζώα προστατεύουν το ζευγάρι. Εικονογράφηση: τέλη του 16ου αι.
Το έργο Λεϊλά και Μετζνούν ( ) είναι ένας θρύλος αραβικής προέλευσης, για τον Βεδουίνοποιητή του 7ου αιώνα Κουάις ιμπν αλ-Μουλάουα και της αγαπημένης του Λεϊλά μπιντ Μαντί (αργότερα γνωστής ως Λεϊλά αλ-Ααμιρίγια).

"Ο θρύλος της Λεϊλά και του Μετζνούν πέρασε από την αραβική στην περσική, την τουρκική και την ινδική γλώσσα", κυρίως μέσα από το αφηγηματικό ποίημα που γράφτηκε το 584/1188 από τον Πέρση ποιητή Νιζαμί. Πρόκειται για ένα δημοφιλές ποίημα που αφηγείται την ιστορία αγάπης των δύο νέων. Ο Λόρδος Βύρων το ονόμασε "Ρωμαίος και Ιουλιέτα της Ανατολής". 

Ο Κουάις και η Λεϊλά ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον όταν ήταν νέοι, αλλά μεγαλώνοντας, ο πατέρας της Λεϊλά δεν τους επέτρεψε να είναι μαζί. Η Λεϊλά έγινε εμμονή για τον Κουάις. Η φυλή του Μπάνο Αμίρ του έδωσαν το όνομα "Majnūn" ( "τρελός"). Πολύ πριν από τον Νιζαμί, ο θρύλος κυκλοφόρησε σε διάφορες εκδοχές. Οι πρώτες προφορικές αναφορές σε αυτόν τεκμηριώνονται στο Kitab al- Aghani και στο Al-Shi'r wa-l-Shu'ara του Ibn Qutaybah. Οι αναφορές είναι ως επί το πλείστον πολύ σύντομες, με χαλαρή σύνδεση και μικρή ή καθόλου πλοκή. Ο Νιζαμί συνέλεξε κοσμικές και μυστικιστικές πηγές για τον θρύλο και παρουσίασε μια ζωντανή εικόνα των διάσημων εραστών. Στη συνέχεια, πολλοί άλλοι Πέρσες ποιητές τον μιμήθηκαν και έγραψαν τις δικές τους εκδοχές της ερωτικής ιστορίας. 

Το έργο του Νιζαμί έχει βρει πολλούς μιμητές, με πολλά από τα έργα τους να είναι αυθεντικά λογοτεχνικά έργα από μόνα τους, όπως το Majnun o Leyli του Αμίρ Χουσρόου Ντελαβί (ολοκληρώθηκε το 1299) και η έκδοση του Jami, που ολοκληρώθηκε το 1484 και ανέρχεται σε 3.860 δίστιχα. Άλλες αξιοσημείωτες διασκυές έκαναν οι Μακτάμπι Σιράζι, Χατεφί και Φουζουλί, η οποία έγινε δημοφιλής στην Οθωμανική Τουρκία και την Ινδία. Ο σερ Ουίλιαμ Τζόουνς δημοσίευσε το αφήγημα του Χατεφί στην Καλκούτα το 1788. Η δημοτικότητα τις ιστορία μετά την έκδοση του Νιζαμί είναι επίσης εμφανής από τις αναφορές σε αυτήν στη λυρική ποίηση και στα μυστικιστικά ποιήματα. Επίσης, ο αριθμός και η ποικιλία των ιστοριών για τους δύο εραστές αυξήθηκε σημαντικά από τον 12ο αιώνα και μετά. Οι μυστικιστές δημιούργησαν πολλές ιστορίες με βάση τον θρύλο, για να επεξηγήσουν μυστικιστικές έννοιες όπως η fana (εξόντωση), η divānagi (αγάπη-τρέλα), η αυτοθυσία κ.λπ. Το έργο του Νιζαμί έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Οι αραβικές διασκευές της ιστορίας περιλαμβάνουν το έργο του Σάφκι Ο τρελός εραστής της Λεϊλά. 
Μινιατούρα του αφηγηματικού ποιήματος του [[Νιζαμί|Νιζαμί.]] Η Λεϊλά και ο Μετζνούν συναντιούνται για τελευταία φορά πριν πεθάνουν. Και οι δύο είναι λιπόθυμοι και ο ηλικιωμένος αγγελιοφόρος του Μετζνούν προσπαθεί να συνεφέρει τη Λεϊλά, ενώ τα άγρια ζώα προστατεύουν το ζευγάρι. Εικονογράφηση: τέλη του 16ου αι.
UNK
Q44342
θρύλος
Concept
Q180688
Βεδουίνο
Concept
Q13955
αραβική
Concept
Q9168
περσική
Concept
Q256
τουρκική
Concept
Q482
ποίημα
Concept
Q484206
Πέρση
MEDIA
Q234908
Νιζαμί
PER
Q5679
Λόρδος Βύρων
PER
Q83186
Ρωμαίος και Ιουλιέτα
ORG
Q7204
Ανατολής
LOC
Q178379
Φουζουλί
PER
Q12560
Οθωμανική Τουρκία
LOC
Q668
Ινδία
LOC
Q1348
Καλκούτα
LOC
Q182357
λυρική ποίηση
Concept
Q673156
Λεϊλά και Μετζνούν
ORG
1188-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1188
DATE
+16^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
16
NUMBER
+7^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
7
NUMBER
+1188^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1188
NUMBER
+3.860^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
3.860
NUMBER
+12^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
12
NUMBER
genre
languages spoken, written or signed
country of citizenship