Αστέρας νετρονίων
Αστέρας νετρονίων ονομάζεται η μία από τις τρεις μορφές των μόνιμων τελικών υπολειμμάτων της εξέλιξης ενός αστέρα: είναι το ένα είδος «αστρικού πτώματος» (τα άλλα δύο είναι ο λευκός νάνος και η μαύρη τρύπα). Ο αστέρας νετρονίων σχηματίζεται από τη βαρυτική κατάρρευση ενός αστέρα μεγάλης μάζας μετά από μία έκρηξη υπερκαινοφανούς τύπου II, και ίσως τύπων Ia και Ib. Οι αστέρες νετρονίων είναι πολύ μικροί για να ανιχνεύονται στον ουρανό ως άστρα, αλλά βρέθηκε ότι οι θεωρητικές τους ιδιότητες αντιστοιχούν με τις παρατηρούμενες ιδιότητες των ραδιοπηγών πάλσαρ, που ανακάλυψαν οι ραδιοαστρονόμοι το 1967, και έκτοτε ταυτίστηκαν με αυτές. Σε σχέση με τους λευκούς νάνους, οι αστέρες νετρονίων είναι πολύ πιο «εξωτικά» ουράνια σώματα, όπως φαίνεται από τα ακόλουθα ποσοτικά τους χαρακτηριστικά.

Ο μέσος αστέρας νετρονίων έχει μάζα ανάμεσα σε 1,35 και 2,1 ηλιακές μάζες, αλλά η ακτίνα του κυμαίνεται από 10 ως 20 χιλιόμετρα (όπως και οι λευκοί νάνοι, οι αστέρες νετρονίων συρρικνώνονται όταν αυξάνεται η μάζα τους). Επομένως ο όγκος του είναι τρισεκατομμύρια φορές μικρότερος από τον ηλιακό και άρα η μέση πυκνότητα της ύλης του κυμαίνεται από 8×1013 ως 2×1015 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό. Αυτή είναι η τάξη μεγέθους της πυκνότητας της ύλης μέσα στους πυρήνες των ατόμων, και αυτό πραγματικά συμβαίνει στο εσωτερικό του αστέρα νετρονίων: πρωτόνια και νετρόνια βρίσκονται σε επαφή, όλο το ουράνιο σώμα μπορεί να θεωρηθεί ένας τεράστιος ατομικός πυρήνας και εξαιτίας των νόμων των υποατομικών σωματίων τα περισσότερα ηλεκτρόνια ενώνονται με τα πρωτόνια και μετατρέπονται σε νετρόνια, από όπου και το όνομα των «αστέρων νετρονίων».

Εξ άλλου, καθώς οι κεντρικές περιοχές ενός αστέρα μεγάλης μάζας συμπιέζονται σε μία έκρηξη υπερκαινοφανούς, και καταρρέουν βαρυτικά σε αστέρα νετρονίων, διατηρούν όλη σχεδόν τη στροφορμή τους με βάση την Αρχή διατήρησης της στροφορμής. Επειδή η τελική διάμετρος είναι πάρα πολύ μικρή, η γωνιακή ταχύτητα με την οποία περιστρέφεται ο αστέρας νετρονίων είναι εξαιρετικά υψηλή, φθάνοντας τις δεκάδες περιστροφές το δευτερόλεπτο. Παρόμοια ιλιγγιώδης είναι και η ένταση του βαρυτικού πεδίου στην επιφάνειά του, 200 δισεκατομμύρια ως 3 τρισεκατομμύρια φορές ισχυρότερη από αυτή στην επιφάνεια της Γης. Μέτρο αυτής της βαρύτητας είναι και η ταχύτητα διαφυγής, το μισό περίπου της ταχύτητας του φωτός. Τέλος, επειδή και το μαγνητικό πεδίο «παγώνει» μέσα στην ιονισμένη ύλη καθώς αυτή καταρρέει, η μαγνητική επαγωγή του στην επιφάνεια φθάνει τα 100 εκατομμύρια Τέσλα, δηλαδή περίπου 5 τρισεκατομμύρια φορές αυτή του γήινου μαγνητικού πεδίου, αν και σε μία ειδική κατηγορία μπορεί να φθάσει και το χιλιαπλάσιο αυτού.
Q6472
εξέλιξης
Concept
Q523
αστέρα
Concept
Q5871
λευκός νάνος
Concept
Q589
μαύρη τρύπα
Concept
Q329273
βαρυτική κατάρρευση
Concept
Q3937
υπερκαινοφανούς
Concept
None
ραδιοπηγών
UNK
Q4360
πάλσαρ
Concept
Q4306
ραδιοαστρονόμοι
Concept
Q11423
μάζα
Concept
Q828224
χιλιόμετρα
Concept
Q41650357
τρισεκατομμύρια
Concept
Q29539
πυκνότητα
Concept
Q1022113
κυβικό εκατοστό
Concept
None
τάξη μεγέθους
UNK
Q2294
πρωτόνια
Concept
Q2348
νετρόνια
Concept
Q2225
ηλεκτρόνια
Concept
Q161254
στροφορμή
Concept
Q161635
γωνιακή ταχύτητα
Concept
Q11574
δευτερόλεπτο
Concept
Q2
Γης
CEL
Q166530
ταχύτητα διαφυγής
Concept
Q11408
μαγνητικό πεδίο
Concept
Q16332097
μαγνητική επαγωγή
UNK
Q163343
Τέσλα
Concept
Q18692001
γήινου μαγνητικού πεδίου
UNK
Q4202
Αστέρας νετρονίων
Concept
1013-01-08T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
8×1013
DATE
1015-01-02T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
2×1015
DATE
+1.35^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1,35
NUMBER
+2.1^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
2,1
NUMBER
+10^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
10
NUMBER
+20^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
20
NUMBER
+3^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
3
NUMBER
+5^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
5
NUMBER
instance of