Ιθαγένεια
Ιθαγένεια ονομάζεται «ο δημοσίου δικαίου νομικός δεσμός που συνδέει το άτομο με την πολιτεία στο λαό της οποίας ανήκει». Με άλλη διατύπωση, «η νομική και πολιτική ιδιότητα ενός ατόμου ως πολίτη ενός κράτους με το κράτος στο οποίο ανήκει». Ο όρος υπηκοότητα στην ελληνική νομική γλώσσα είναι ταυτόσημος με αυτόν της ιθαγένειας, και χρησιμοποιείται παράλληλα (λέμε π.χ. ελληνική ιθαγένεια, αλλά Έλληνας υπήκοος (όχι Έλληνας ιθαγενής). 

Κάθε άνθρωπος αποκτά ιθαγένεια τη στιγμή που γεννιέται, κατά κανόνα την ίδια με έναν από τους γονείς του ("δίκαιο του αίματος") ή υπό προϋποθέσεις του τόπου γέννησής του ("δίκαιο του εδάφους"). Κατά τη διάρκεια της ζωής του ενδέχεται να αποκτήσει νέα ιθαγένεια οικειοθελώς - η διαδικασία αυτή ονομάζεται "πολιτογράφηση". Ενδέχεται επίσης, εάν προβεί σε πράξεις προδοσίας ή συμμετέχει στην αντιπολίτευση εναντίον αυταρχικών καθεστώτων, να στερηθεί την ιθαγένειά του - σε αυτήν την περίπτωση και αν δεν έχει την ιθαγένεια άλλου κράτους χαρακτηρίζεται ως "ανιθαγενής".
Q7275
κράτος
Concept
None
δίκαιο του αίματος
UNK
Q604971
δίκαιο του εδάφους
Concept
Q841440
πολιτογράφηση
Concept
Q160128
προδοσία
Concept
Q192852
αντιπολίτευση
Concept
Q6229
αυταρχικών
Concept
Q7188
καθεστώτων
Concept
None
ανιθαγενής
UNK
Q42138
Ιθαγένεια
Concept
part of