Γενίτσαροι
thumb|150px|Νέοι Έλληνες γενίτσαροι σε τέμενο, Ζαν Λεόν Ζερόμ, 1865

Οι Γενίτσαροι (, , που σημαίνει «νέος στρατιώτης») ήταν επίλεκτα σώματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αρχικά συγκροτούνταν από αιχμαλώτους πολέμου και παιδιά χριστιανικών οικογενειών που εξαναγκάζονταν από μικρή ηλικία σε στρατιωτική υπηρεσία. Για τέσσερις αιώνες αποτέλεσαν την αιχμή της πολεμικής μηχανής της Αυτοκρατορίας και των Σουλτάνων, οπότε με τον καιρό εξελίχθηκαν σε παραστρατιωτικό κέντρο εξουσίας σε εσωτερικούς πολιτικούς και οικονομικούς αγώνες, πολλές φορές και κατά των ίδιων των Σουλτάνων, μέχρι τις 15 Ιουνίου του 1826 όπου και διατάχθηκε ο ολοκληρωτικός διωγμός τους, ο αποκαλούμενος "Βακάι-ι-Χαϊριγιέ" () από τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β΄.
thumb|150px|Νέοι Έλληνες γενίτσαροι σε τέμενο, Ζαν Λεόν Ζερόμ, 1865
UNK
Q12560
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
LOC
Q43292
Σουλτάνων
Concept
Q2665576
Βακάι-ι-Χαϊριγιέ
UNK
Q174791
Μαχμούτ Β΄
PER
Q130263
Γενίτσαροι
ORG
1865-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1865
DATE
+150^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
150
NUMBER
country