Μάγιστρος
Τα εμβλήματα του μάγιστρου των οφφικίων: ο κωδίκελλος του διορισμού του σε βάθρο, ασπίδες με τα εμβλήματα των σχολών και οπλισμός από τα κρατικά εργοστάσια. Εικόνα από το "[[Notitia Dignitatum]]".
Ο μάγιστρος ήταν ανώτατο αξίωμα της πολιτείας στην ύστερη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. 

Το αξίωμα ανάγεται στις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού και του Κωνσταντίνου. Κατά την υστερορωμαϊκή/πρωτοβυζαντινή περίοδο, ο μάγιστρος των οφφικίων (λατινικά: magister officiorum) ήταν επικεφαλής της παλατινής γραμματείας, των τεσσάρων ιερών σκρινίων (sacra scrinia). Η θέση του μάγιστρου είχε ιδιαίτερη σημασία λόγω του ελέγχου του επί των λεγόμενων μαγιστριανών (agentes in rebus), των διαβόητων ειδικών πρακτόρων της κεντρικής κυβέρνησης. Σταδιακά το αξίωμα ενισχύθηκε εις βάρος των υπάρχων του πραιτωρίου, και ο μάγιστρος ανέλαβε επιπλέον την επιστασία της αυτοκρατορικής φρουράς των σχολών, του δημοσίου δρόμου, των κρατικών εργοστασίων (fabricae) και των παραμεθόριων στρατευμάτων (limitanei). Κατά τον 6ο αιώνα, ο μάγιστρος μαζί με τον ύπαρχο της Ανατολής αποτελούσαν τους δυο πιο ισχυρούς υπουργούς του βυζαντινού κράτους.
Τον ύστερο 7ο ή τον 8ο αιώνα, με την πολυδιάσπαση των μεγάλων υστερορωμαϊκών υπουργείων σε αυτόνομα «σέκρετα», και την απώλεια των στρατιωτικών του αρμοδιοτήτων, ο μάγιστρος χάνει την ισχύ του. Μέχρι το β΄ ήμισυ του 9ου αιώνα υπήρχαν ένας ή δύο μάγιστροι ως οι πιο σημαντικοί σύμβουλοι του αυτοκράτορα, εκ των οποίων ο πρεσβύτερος ονομαζόταν πρωτομάγιστρος. Μετά ο τίτλος μετατράπηκε σε καθαρά τιμητικό αξίωμα («αξία δια βραβείου»), που παρέμεινε όμως ο υψηλότερος μη αυτοκρατορικός τίτλος στην βυζαντινή ιεραρχία μέχρι το β΄ ήμισυ του 10ου αιώνα. Ο τίτλος του μάγιστρου συναντάται συνήθως μαζί με άλλα αξιώματα. Έτσι ο επί Θεοφίλου Μανουήλ ο Αρμένιος και ο Βάρδας, θείος του Μιχαήλ Γ΄, υπήρξαν μάγιστροι και δομέστικοι των σχολών, επί Λέοντος Στ΄ ο Στυλιανός Ζαούτζης ήταν μάγιστρος και λογοθέτης του δρόμου πριν γίνει βασιλεοπάτωρ, και ο Ρωμανός Λεκαπηνός ήταν μάγιστρος και μέγας εταιρειάρχης πριν γίνει βασιλεοπάτωρ. Σταδιακά πολλαπλασιάστηκαν οι κάτοχοί του, από 12 επί Λέοντος Στ΄ σε 24 επί Νικηφόρου Φωκά, όταν και υπερκεράστηκε από άλλα αξιώματα, τον πρόεδρο και τον σεβαστοφόρο. Παύει να αναφέρεται μετά τις αρχές του 12ου αιώνα. Μεταξύ των τελευταίων συγκαταλέγεται ο Αλέξιος ο Μάγιστρος (11ος-12ος αι.), μαθητής του Συμεών του Νέου Θεολόγου. Ο Αλέξιος τιμήθηκε με το κρατικό αξίωμα του Μαγίστρου των θείων βασιλικών οφφικίων των τάξεων του ιερού παλατίου. 
Τα εμβλήματα του μάγιστρου των οφφικίων: ο κωδίκελλος του διορισμού του σε βάθρο, ασπίδες με τα εμβλήματα των σχολών και οπλισμός από τα κρατικά εργοστάσια. Εικόνα από το "[[Notitia Dignitatum]]".
UNK
Q2277
Ρωμαϊκή
LOC
Q12544
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
LOC
Q43107
Διοκλητιανού
PER
Q8413
Κωνσταντίνου
PER
Q397
λατινικά
Concept
None
σχολών
UNK
Q60199
Θεοφίλου
PER
None
Μανουήλ ο Αρμένιος
UNK
Q712594
Βάρδας
PER
Q41622
Μιχαήλ Γ΄
PER
Q5290188
δομέστικοι των σχολών
PER
Q41618
Λέοντος Στ΄
PER
None
Στυλιανός Ζαούτζης
UNK
None
λογοθέτης του δρόμου
UNK
Q2616622
βασιλεοπάτωρ
Concept
Q41646
Ρωμανός Λεκαπηνός
PER
Q63360028
μέγας εταιρειάρχης
UNK
Q2616622
βασιλεοπάτωρ
Concept
Q41625
Νικηφόρου Φωκά
PER
None
πρόεδρο
UNK
None
σεβαστοφόρο
UNK
Q1258027
Μάγιστρος
Concept
+6^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
6
NUMBER
+7^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
7
NUMBER
+8^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
8
NUMBER
+9^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
9
NUMBER
+10^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
10
NUMBER
+12^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
12
NUMBER
+24^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
24
NUMBER
+12^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
12
NUMBER
+11^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
11
NUMBER
-12^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-12
NUMBER
applies to jurisdiction
replaces
position held