Κλειώ
Στην ελληνική μυθολογία η Κλειώ ήταν η Μούσα της Ιστορίας. Εγγυάται την πιστότητα του αρχικού λόγου, διατηρώντας την ενότητά του στο διηνεκές προφορικά ή γραπτά, εφόσον «η φωνή ομηρεύουσα», αυτή που καθίσταται όμηρος του γραπτού λόγου είναι και λιγότερο επισφαλής σε αλλοιώσεις προϊόντος του χρόνου. Ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. 

Το όνομα της προέρχεται από τη ρίζα "κλέω/κλείω" που σημαίνει αφηγούμαι ή κάνω γνωστό.

Ζωγράφιζαν την Κλειώ δαφνοστεφανωμένη και με πορφυρό ένδυμα. Στο δεξί της χέρι κρατούσε μία σάλπιγγα (για να διαλαλεί τις αξιομνημόνευτες παραδειγματικές πράξεις) και στο αριστερό ένα βιβλίο, που έγραφε: "Κλειώ Ιστορία". Στα πόδια της υπήρχε το: "Κιβώτιο της Ιστορίας". Επίσης και την κλεψύδρα όσον αφορά τη ροή και τη χρονική τάξη των γεγονότων.

Είχε ένα γιο από τον Πίερο, τον Υάκινθο. Το πάθος μεταξύ της Κλειούς και του Πιέρου ήταν η τιμωρία της Αφροδίτης, όταν κάποτε η Κλειώ τόλμησε να την ειρωνευτεί για τον δεσμό της με τον Άδωνη.
Q34726
ελληνική μυθολογία
Concept
Q66016
Μούσα
Concept
Q309
Ιστορίας
Concept
Q34201
Δία
MISC
Q102884
Μνημοσύνης
MISC
Q3142
πορφυρό
Concept
Q946304
σάλπιγγα
Concept
Q4362495
Πίερο
UNK
Q207273
Υάκινθο
MISC
Q35500
Αφροδίτης
MISC
Q163920
Άδωνη
Concept
Q103968
Κλειώ
MISC
Q103968
Κλειώ
MISC
Q103968
Κλειώ
MISC
Q103968
Κλειώ
MISC
worshipped by
part of
field of work
child
child
worshipped by
child
unmarried partner
unmarried partner