Δουκάτο της Πάρμα
thumb|340px|right|Το Ανάκτορο των Δουκών της Πάρμα σήμερα
Το Δουκάτο της Πάρμα ήταν ιταλικό δουκάτο, με δικό του νόμισμα, που δημιουργήθηκε αρχικά το 1545 στη δυτική βόρεια Ιταλία, με απόσπαση εδαφικού τμήματος του Δουκάτου του Μιλάνου που αποτελούσε φέουδο του Πάπα Παύλου του Γ΄ προκειμένου αυτός να το κληροδοτήσει στο γιο του Πέτρο Λουίτζι Φαρνέζε που ήταν και ο πρώτος δούκας αυτού. Κύρια πόλη του δουκάτου ήταν η Πάρμα εκ της οποίας έλαβε και το όνομα.
Το Δουκάτο της Πάρμα συνόρευε ανατολικά με τις Παπικές κτήσεις, νότια με το Δουκάτο της Μόντενα, δυτικά με τη Δημοκρατία της Γένουας, και ΒΔ. με το Βασίλειο της Σαρδηνίας με φυσικό όριο τον ποταμό Πάδο. Ένδεκα χρόνια από της ίδρυσής του, το 1556, επί Δούκα Οτάριο Φαρνέζε στο δουκάτο περιήλθε και η πόλη Πλακεντία, (σημερινή Πιατσέντζα), όπου και έλαβε το νέο όνομα Δουκάτο Πάρμα και Πλακεντίας.
Το Δουκάτο παρέμεινε υπό την οικογένεια Φαρνέζε μέχρι το 1731 όταν εξαλείφθηκε και ο τελευταίος κατ΄ αρρενογονία κληρονόμος, οπότε και περιήλθε στο διάδοχο του ισπανικού θρόνου Δον Κάρλο των Βουρβόνων, από την μητέρα του Ελισάβετ Φαρνέζε. 
Ο ισπανικός Οίκος των Βουρβόνων κυβέρνησε το δουκάτο αυτό μέχρι το 1808 με μια μικρή διακοπή 13 ετών, (1735-1748, που είχε περιέλθει στους Αψβούργους), οπότε και προσαρτήθηκε επίσημα στη Γαλλία).
Συγκεκριμένα το 1735 όταν έληξε ο λεγόμενος πόλεμος της πολωνικής διαδοχής, το Δουκάτο της Πάρμας ανταλλάχθηκε με το Βασίλειο των Δύο Σικελιών και δόθηκε στον Αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ΄ της Αυστροουγγαρίας. Το 1748 με τη συνθήκη της "Αίξ λα Σαπαίγ" επανεκχωρήθηκε στον Οίκο των Βουρβόνων, στο Δον Φίλιππο μαζί με το μικρό Δουκάτο της Γουαστάλα, που έκτοτε και απετέλεσε το Δουκάτο Πάρμας, Πλακεντίας και Γουαστάλας.

Το 1796 ο Μέγας Ναπολέων κατέλαβε το Δουκάτο αυτό όπου και το περιέλαβε στις κτήσεις του, παραμένοντας όμως ο Δούκας αυτού Φερδινάνδος, με μια ιδιαίτερη σχέση αυτονομίας μέχρι το 1801 που συνάφθηκε η συνθήκη του Αραντζού όπου και φέρεται να περιελήφθη όχι όμως επίσημα στη Γαλλία, σε αντάλλαγμα με την Τοσκάνη. Τελικά η επίσημη προσάρτησή του στη Γαλλία φέρεται να έγινε το 1808.

Το 1814 το Συνέδριο της Βιέννης παραχώρησε το Δουκάτο στη σύζυγο του Ναπολέοντα Μαρία Λουΐζα που διατήρησε μέχρι το θάνατό της το 1847 όπου και επανήλθε στους Βουρβόνους μέχρι το 1859 όπου η Λουίζα του Μπουρμόν Μπερύ αντιβασίλισσα του γιου της Ροβέρτου στις 9 Ιουνίου του 1859 μεταβίβασε την εξουσία σε προσωρινή (επαναστατική) κυβέρνηση του Πεδεμοντίου όπου έτσι άνοιξε ο δρόμος για την συνένωση με το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης και το Δουκάτο της Μόντενας, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποτελώντας τις λεγόμενες Ενωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Ιταλίας. 
Τρεις μήνες αργότερα τον Μάρτιο του 1860 αυτές προσαρτήθηκαν στο Βασίλειο της Σαρδηνίας και το τελευταίο ένα χρόνο μετά το 1861 αποτέλεσε τμήμα στο ενιαίο πλέον Βασίλειο της Ιταλίας.

Σημειώνεται ότι σήμερα Αρχηγός του Οίκου των Βουρβόνων – Πάρμας είναι ο πρίγκιπας Κάρολος του ομώνυμου οίκου.
thumb|340px|right|Το Ανάκτορο των Δουκών της Πάρμα σήμερα
UNK
Q154547
δουκάτο
Concept
Q6531
1545
TIME
Q38
Ιταλία
LOC
Q133001
Πάπα Παύλου του Γ΄
PER
Q2683
Πάρμα
LOC
Q279
Μόντενα
LOC
Q643
Πάδο
LOC
Q6590
1556
TIME
Q13329
Πλακεντία
LOC
Q6963
1731
TIME
Q229867
Ελισάβετ Φαρνέζε
PER
Q58389
Οίκος των Βουρβόνων
Concept
Q6914
1808
TIME
Q142
Γαλλία
LOC
Q6984
1735
TIME
None
πόλεμος της πολωνικής διαδοχής
UNK
Q7600
1748
TIME
Q7818
1796
TIME
Q517
Μέγας Ναπολέων
PER
Q343990
Φερδινάνδος
PER
Q142
Γαλλία
LOC
Q1273
Τοσκάνη
LOC
Q6914
1808
TIME
Q46362
Συνέδριο της Βιέννης
MEDIA
Q7644
1847
TIME
Q314577
Ροβέρτου
PER
Q2618
9 Ιουνίου
TIME
Q7687
1859
TIME
Q7691
1860
TIME
Q7693
1861
TIME
Q165040
Δουκάτο της Πάρμα
LOC
Q165040
Δουκάτο της Πάρμα
LOC
Q165040
Δουκάτο της Πάρμα
LOC
1735-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1735
DATE
1748-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1748
DATE
+340^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
340
NUMBER
+13^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
13
NUMBER
+1735^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1735
NUMBER
-1748^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-1748
NUMBER
instance of
capital
follows