Δίκαιο ιθαγένειας
Το Δίκαιο ιθαγένειας (ή Νόμοι περί ιθαγένειας ή Νόμοι Ιθαγένειας) είναι ο νόμος κάθε κράτους και σε κάθε δικαιοδοσία μέσα σε κάθε χώρα που ορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ιθαγένειας μέσα σ’ αυτήν τη δικαιοδοσία και τον τρόπο με την οποία αποκτιέται και χάνεται από κάποιον η ιδιότητα του πολίτη. Άτομο που δεν είναι πολίτης μια χώρας γενικά χαρακτηρίζεται ως ξένος, ή όπως αναφέρεται στους νόμους, αλλοδαπός. Κάποιος που δεν έχει αναγνωρισμένη ιθαγένεια η υπηκοότητα θεωρείται ανιθαγενής. Με βάση το σύνηθες Διεθνές Δίκαιο κάθε κυρίαρχο κράτος έχει το δικαίωμα να ορίζει ποιον θα αναγνωρίζει ως έχοντα την εθνικότητα και ποιον είναι πολίτης του. Τέτοιοι ορισμοί μπορεί να γίνονται βάσει εθιμικού δικαίου, νόμων, ή δεδικασμένων περιπτώσεων ή συνδυασμό αυτών. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο ορισμός μπορεί να καθορίζεται από το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο —για παράδειγμα από συνθήκες και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ιθαγένειας. 
Q7748
νόμος
Concept
Q42138
ιθαγένειας
Concept
Q473741
αλλοδαπός
Concept
None
ανιθαγενής
UNK
Q3624078
κυρίαρχο κράτος
Concept
Q7766927
νόμων
Concept
Q665141
δεδικασμένων
Concept
Q131569
συνθήκες
Concept
Q5412467
Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ιθαγένειας
MEDIA
Q3176665
Δίκαιο ιθαγένειας
Concept
subclass of