Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα
thumb|250px|Χώρες που θα σχημάτιζαν την Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα σύμφωνα με το Σχέδιο Πλεβέν
Η Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα (ΕΑΚ) ήταν σχέδιο που προτάθηκε το 1950 από τον Γάλλο Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης (ονομασία των Πρωθυπουργών στη Γαλλία μέχρι το 1958) Ρενέ Πλεβέν, ως απάντηση στο Αμερικανικό κάλεσμα για τον επανεξοπλισμό της Δυτικής Γερμανίας. Επιδίωξη του σχεδίου ήταν ο σχηματισμός μίας πανευρωπαϊκής αμυντικής δύναμης, ως εναλλακτικό σχέδιο στην πρόταση προσχώρησης της Γερμανίας στο ΝΑΤΟ, η οποία απέβλεπε στην αξιοποίηση του όποιου στρατιωτικού δυναμικού της Γερμανίας σε περίπτωση σύγκρουσης με το Σοβιετικό μπλοκ. Η ΕΑΚ θα περιελάμβανε τη Δυτική Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Μία συνθήκη υπογράφηκε στις 27 Μαΐου 1952, αλλά το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ.

Η κατάρρευση του σχεδίου ήρθε όταν απέτυχε να επικυρωθεί από το Κοινοβούλιο της Γαλλίας. Υπήρχαν φόβοι -κυρίως γκολικής ιδεολογίας, πως μία οργάνωση σαν την ΕΑΚ θα αποδυνάμωνε την εθνική κυριαρχία της Γαλλίας, συνταγματικές ανησυχίες σχετικά με την αδιαιρετότητα της Γαλλικής Δημοκρατίας, και φόβοι για τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας. Οι κομμουνιστές θεώρησαν πως το σχέδιο δημιουργεί δεσμούς μεταξύ της Γαλλίας και της καπιταλιστικής Αμερικής και στράφηκαν εναντίον του. Άλλα μέλη του νομοθετικού σώματος δεν ήταν βέβαια λόγω της μη συμμετοχής του Ηνωμένου Βασιλείου στο σχέδιο. Το σχέδιο της ΕΑΚ πήγε στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας για επικύρωση στις 30 Αυγούστου 1954, και απέτυχε να συγκεντρώσει το απαραίτητο ποσοστό με ψήφους 264 υπέρ, 319 κατά (Judt, 2005:245). Το ίδιο διάστημα, όποιες ανησυχίες υπήρχαν σχετικά με μία μελλοντική σύρραξη στην Ευρώπη, υποχώρησαν με τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν και το τέλος του Πόλεμου της Κορέας. Επακόλουθο αυτής της κατάστασης ήταν η σαφής αποσύνδεση του αρχικού Σχεδίου Πλεβέν του 1950 με το τελικό απορριφθέν σχέδιο του 1954. Ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας Πιέρ Μεντές είχε επιχειρήσει να κατευνάσει τους επικριτές του σχεδίου επικυρώνοντας επιπλέον πρωτόκολλα με άλλα συνυπογράφοντα κράτη. Αυτά περιελάμβαναν την αποκλειστική ενσωμάτωση των διαβιβαστικών δυνάμεων, ή με άλλα λόγια, των δυνάμεων που θα υπήρχαν στη Γερμανία, καθώς επίσης μεγαλύτερη εθνική αυτονομία όσον αφορά στα ζητήματα διοίκησης και προϋπολογισμού. Η Μεγάλη Βρετανία ενέκρινε αυτό το σχέδιο, αλλά δέχτηκε να συμμετάσχει μόνο αν το υπερεθνιστικό στοιχείο μειωνόταν περαιτέρω.

Αν το σχέδιο είχε πραγματοποιηθεί, η ΕΑΚ θα αποτελούσε τον πρώτο πανευρωπαϊκό στρατό, που θα απαρτιζόταν από επιμέρους εθνικά στοιχεία. Πιο αναλυτικά, η σύνθεση του στρατού θα περιελάμβανε Γαλλικά, Ιταλικά, Βελγικά, Ολλανδικά, Λουξεμβούργια στρατεύματα, τα οποία θα έδιναν αναφορά στις εθνικές κυβερνήσεις τους, και Γερμανικά στρατεύματα τα οποία θα έδιναν αναφορά στην ΕΑΚ. H συγκεκριμένη ρύθμιση οφείλεται στον φόβο των Δυτικών για μία πιθανή επιστροφή στον Γερμανικό μιλιταρισμό, επομένως προτιμήθηκε η Γερμανική κυβέρνηση να μην έχει τον έλεγχο του Γερμανικού στρατού. Παρόλα αυτά, σε περίπτωση απόρριψης του έργου, συμφωνήθηκε η Γερμανική κυβέρνηση να αποκτήσει τον έλεγχο του στρατού της Γερμανίας (κάτι το οποίο δεν προβλεπόταν από τη συνθήκη). Η ΕΑΚ θα παρείχε συγκεντρωτικές στρατιωτικές προμήθειες στα μέλη της, και θα μοιραζόταν ένα κοινό προϋπολογισμό, στρατό και λειτουργικούς κανόνες.

Μετά από την καταψήφιση του σχεδίου από την Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας, τα μέλη-κράτη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) αναζήτησαν μία κοινή εξωτερική ευρωπαϊκή πολιτική μέσω των σχεδίων Fouchet (1959-1962) που υποστήριζε και ο Σαρλ ντε Γκολ, σχέδια τα οποία επίσης απέτυχαν. Η κοινή εξωτερική ευρωπαϊκή πολιτική εδραιώθηκε τελικά με την Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία (ΕΠΣ, 1970), η οποία αποτέλεσε πρόγονο της Κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ, 1992).

Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, και παλαιότερα η Δυτική Ευρωπαϊκή Ένωση, πραγματοποιούν ορισμένους στόχους της ΕΑΚ αλλά σε πολύ περιορισμένο βαθμό, αδυνατώντας να προσεγγίσουν τον υπερεθνιστικό στρατιωτικό έλεγχο που επιδίωκε η δημιουργία της ΕΑΚ.
thumb|250px|Χώρες που θα σχημάτιζαν την Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα σύμφωνα με το Σχέδιο Πλεβέν
UNK
Q18597
1950
TIME
None
Ρενέ Πλεβέν
UNK
Q30
Αμερικανικό
LOC
Q713750
Δυτικής Γερμανίας
LOC
Q7184
ΝΑΤΟ
Concept
Q170541
Σοβιετικό μπλοκ
ORG
Q142
Γαλλία
LOC
Q38
Ιταλία
LOC
Q31
Βέλγιο
LOC
Q55
Ολλανδία
LOC
Q32
Λουξεμβούργο
LOC
Q632552
Κοινοβούλιο της Γαλλίας
LOC
None
γκολικής
UNK
None
εθνική κυριαρχία
UNK
Q145
Ηνωμένου Βασιλείου
LOC
Q855
Ιωσήφ Στάλιν
PER
Q8663
Πόλεμου της Κορέας
EVE
None
Πιέρ Μεντές
UNK
Q23666
Μεγάλη Βρετανία
LOC
None
πανευρωπαϊκό στρατό
UNK
Q177266
μιλιταρισμό
Concept
Q313827
Γερμανική κυβέρνηση
ORG
Q52847
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας
ORG
None
Fouchet
UNK
Q2042
Σαρλ ντε Γκολ
PER
None
Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία
UNK
Q672788
Κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας
MEDIA
Q458
Ευρωπαϊκή Ένωση
ORG
Q7184
ΝΑΤΟ
Concept
None
Δυτική Ευρωπαϊκή Ένωση
UNK
None
υπερεθνιστικό
UNK
Q689450
Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα
ORG
Q689450
Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα
ORG
1952-05-27T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
27 Μαΐου 1952
DATE
1954-08-30T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
30 Αυγούστου 1954
DATE
2005-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
2005
DATE
1959-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1959
DATE
1962-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1962
DATE
1970-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1970
DATE
1992-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1992
DATE
+250^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
250
NUMBER
+245^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
245
NUMBER
+1959^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1959
NUMBER
-1962^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-1962
NUMBER
diplomatic relation
diplomatic relation
diplomatic relation
diplomatic relation
diplomatic relation
diplomatic relation
diplomatic relation