Styl homerycki
Styl homerycki − sposób pisania wzorowany na eposach Homera: "Iliadzie" i "Odysei". Styl ten cechuje się obecnością stałych epitetów, porównań homeryckich, wzniosłością (występuje patos), inwokacją, heksametrem, hiperbolami a także obecnością rozbudowanych, realistycznych opisów, powodujących retardację, czyli spowolnienie akcji utworu. Występują też stałe formułki na wprowadzenie i zakończenie oraz przenikanie się świata bogów i ludzi.
Najważniejszym przykładem naśladowania stylu Homera była jeszcze w starożytności Eneida Wergiliusza. Schematy oryginalnych eposów greckiego poety powielały też epickie poematy renesansowe, między innymi Luzjady Camõesa. W siedemnastym wieku próba stworzenia eposu dorównującego dziełom Homera, ale opartego na tradycji chrześcijańskiej, był Raj utracony Johna Miltona.
Dla porównania warto przytoczyć formuły otwarcia kilku eposów europejskich.
: Gniew, bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa,
: zgubę niosący i klęski nieprzeliczone Achajom, 
: (Homer, Iliada, tłum. Kazimiera Jeżewska)

: Muzo! Męża wyśpiewaj, co święty gród Troi
: Zburzywszy, długo błądził i w tułaczce swojej
: Siła różnych miast widział, poznał tylu ludów
: Zwyczaje, a co przygód doświadczył i trudów!
: (Homer, Odyseja, tłum. Lucjan Siemieński)

: Broń i męża opiewam, co z Troi wybrzeża. 
: Do Italii, gnan losem, pierwszy na brzeg zmierza. 
: (Wergiliusz, Eneida, tłum. Tadeusz Karyłowski)

: Wojnę pobożną śpiewam i Hetmana,
: Który święty grób Pański wyswobodził;
: O, jako wiele dla Chrystusa Pana
: Rozumem czynił i ręką dowodził.
: (Torquato Tasso, Jerozolima wyzwolona, tłum. Piotr Kochanowski)

: As armas e os barões assinalados,
: Que da ocidental praia Lusitana,
: Por mares nunca de antes navegados,
: Passaram ainda além da Taprobana,
: Em perigos e guerras esforçados,
: Mais do que prometia a força humana,
: E entre gente remota edificaram
: Novo Reino, que tanto sublimaram;
: (Luís Vaz de Camões, Os Lusíadas)

: Of Man's first disobedience, and the fruit
: Of that forbidden tree whose mortal taste
: Brought death into the World, and all our woe,
: With loss of Eden, till one greater Man
: Restore us, and regain the blissful seat,
: Sing, Heavenly Muse, that, on the secret top
: Of Oreb, or of Sinai, didst inspire
: That shepherd who first taught the chosen seed
: In the beginning how the heavens and earth
: Rose out of Chaos: 
: (John Milton, Paradise lost)

W przytoczonych urywkach można zauważyć inwokację do bogini lub Niebiańskiej Muzy i ekspozycję głównego tematu: gniewu Achillesa, broni i mężczyzny, wojny pobożnej i pierwszego nieposłuszeństwa ludzkiej rasy.
Przenikanie się świata nadprzyrodzonego i ludzkiego widać najwyraźniej w Raju utraconym. Również w Upadku Niniwy Edwina Atherstone'a nad wszystkim czuwa Opatrzność, która postanowiła doprowadzić do klęski króla Sardanapala i za swoje narządzie wybrała księcia Arbacesa, a na pośrednika kapłana Belezisa. 
U wspomnianego Atherstone'a możemy zaobserwować występowanie wielu rozbudowanych porównań.

: Meantime, in conflict hot and terrible,
: The Babylonian foot against the horse
: Of Jerimoth contended. Like the blast
: Of hurricane through the ripe field of corn,
: Rending, wide scattering, breaking down,--came he
: On that scared host--all unprepared, unranked

Dla eposów charakterystyczne są długie wyliczenia, w szczególności przedstawienie wyruszających do boju bohaterów i oddziałów.
Q37484
epos
Concept
Q6691
Homer
PER
Q8275
Iliadzie
MEDIA
Q35160
Odysei
ORG
Q207869
epitet
Concept
None
porównań homeryckich
UNK
Q633885
patos
UNK
Q1671839
inwokacją
Concept
Q5254470
heksametrem
Concept
Q181036
hiperbolami
Concept
Q60220
Eneida
MEDIA
Q1398
Wergiliusza
PER
Q781898
Luzjady
MEDIA
Q28754
Raj utracony
ORG
Q79759
Johna Miltona
PER
Q24577043
Upadku Niniwy
ORG
Q5346215
Edwina Atherstone'a
PER
Q9347550
Styl homerycki
UNK
model item
genre
notable work
notable work
instance of
author
instance of
author
notable work
author
notable work
author
notable work