Pamięć konwencjonalna
Pamięć konwencjonalna () – obszar pierwszych 640 KB pamięci operacyjnej w komputerach klasy IBM PC. Jest to główny rodzaj pamięci, który może zostać wykorzystany do uruchamiania programów w trybie rzeczywistym procesorów rodziny x86.

Procesory Intel 8086 i 8088 używane w komputerach IBM PC posiadały magistralę adresową o szerokości 20 bitów, co pozwalało im na bezpośrednie zaadresowanie 1 MB (220) pamięci. W rzeczywistości jednak ograniczenie było niższe – pierwotnie planowano, że jedynie pierwsze 640 kB będzie mogła zajmować pamięć RAM, a pozostałe 384 kB były zarezerwowane dla innych urządzeń (w tym obszarze był na przykład ulokowany frame buffer karty graficznej i ROM BIOS). W praktyce początkowo większość tego obszaru była niewykorzystana, ale zarezerwowana na potrzeby użycia w przyszłych urządzeniach. Szybko okazało się jednak, że zapotrzebowanie na RAM rośnie znacznie szybciej, niż potrzeba użycia zarezerwowanych adresów, co spowodowało, że część pamięci została zmapowana pod nieużywanymi „wyższymi” adresami, nazywanymi pamięcią UMB (ang. "Upper Memory Blocks"), aby maksymalnie wykorzystać całą przestrzeń adresową. 

Pomimo że kolejne procesory Intela posiadały coraz to szersze magistrale i mogły z łatwością zaadresować wyższe adresy pamięci UMB, podział ten został zachowany ze względu na wsteczną kompatybilność. Z czasem pojawiły się odpowiednie techniki na podłączenie większej ilości pamięci tak, aby różne jej bloki były „widoczne” w obszarze UMB – były to tzw. pamięci rozszerzone EMS i XMS (odpowiednio "Expanded Memory Specification" i "Extended Memory Specification"). Podłączano w ten sposób nawet kilkanaście megabajtów pamięci, jednak dostęp do nich był utrudniony i dosyć skomplikowany, przez co nie wszystkie programy potrafiły z nich korzystać. W późniejszym czasie, gdy pojawiły się procesory Intel 80386, stworzono również sterownik EMM386.EXE, który pozwalał na emulację pamięci EMS w pamięci XMS, czyli w pamięci dostępnej tylko w trybie chronionym procesora – procesor 80286 mimo posiadania trybu chronionego nie pozwalał na taką emulację, gdyż po przejściu do trybu chronionego nie mógł już programowo wrócić do trybu rzeczywistego; musiał być zastosowany twardy restart.

Podział na pamięć konwencjonalną i rozszerzoną mógł zostać zniesiony dopiero z czasem pojawienia się procesorów 80386, które obsługiwały tzw. tryb wirtualny 8086. Faktycznie jednak zostało to wykorzystane dopiero wiele lat później w 1993 r., gdy pojawił się 32-bitowy system operacyjny Windows NT 3.1 wraz z NT Virtual DOS Machine, ale nawet wtedy część starszych aplikacji działających w trybie rzeczywistym wymagała do działania odpowiednio dużej ilości wolnej pamięci konwencjonalnej.
Q5830907
pamięci operacyjnej
Concept
Q16338
PC
Concept
Q1064456
trybie rzeczywistym
Concept
Q182933
rodziny x86
Concept
Q5300
Procesor
Concept
Q248
Intel
ORG
Q207539
8086
MISC
Q657808
8088
MISC
Q911682
magistralę adresową
Concept
Q8805
bitów
Concept
Q79735
MB
Concept
Q5295
RAM
Concept
Q1163900
frame buffer
Concept
Q4308
karty graficznej
Concept
Q160710
ROM
Concept
Q226264
BIOS
MISC
Q28156687
UMB
LOC
Q367204
przestrzeń adresową
Concept
Q248
Intela
ORG
Q178048
magistrale
Concept
Q844605
wsteczną kompatybilność
Concept
Q369664
EMS
Concept
Q1143380
XMS
UNK
Q79735
megabajtów
Concept
Q237794
Intel 80386
MISC
None
EMM386
UNK
Q841064
trybie chronionym
Concept
Q622888
80286
MISC
Q847824
twardy restart
Concept
Q1196217
tryb wirtualny
Concept
Q748319
Windows NT 3.1
MISC
Q183475
NT Virtual DOS Machine
Concept
Q541148
Pamięć konwencjonalna
UNK
8088-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
8088
DATE
1993-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1993
DATE
+86^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
86
NUMBER
+20^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
20
NUMBER
+1^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
1
NUMBER
+220^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
220
NUMBER
+32^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
32
NUMBER
+3.1^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
3.1
NUMBER
part of
manufacturer
developer
manufacturer
part of
follows