Język griko
Język griko – język ojczysty Greków zamieszkujących Kalabrię i Apulię we Włoszech (Italogreków). Jest uważany niekiedy za dialekt języka nowogreckiego, wywodzi się jednak bezpośrednio z dialektu doryckiego greki klasycznej. Przez wieki pozostawał pod silnym wpływem łaciny, a później języka włoskiego, wciąż jest jednak w dużym stopniu zrozumiały dla użytkowników współczesnej greki.

Na używaną przez Italogreków odmianę greki zwaną "grico" ("griko") składają się dwa dialekty, "griko-bovese" ("griko-calabro") i "griko salentino", używane w obu enklawach. Jest ona zapisywana alfabetem łacińskim. Lokalne władze nie czynią przeszkód w oficjalnym użyciu tego języka. Pod koniec XX wieku środowiska akademickie południowych Włoch usiłowały ożywić kulturę italogrecką poprzez naukę "grico" w szkołach i na kursach, wydawanie czasopism i kontakty z Grecją, jednak wśród młodego pokolenia asymilacja wydaje się całkowita.

Z rodzin mówiących w "griko" pochodzili biskup Barlaam z Kalabrii i przyjaciel Petrarki Leontius Pilatus.
Q539051
Greków
Concept
Q1458
Kalabrię
LOC
Q1447
Apulię
LOC
Q38
Włoszech
LOC
Q4352869
Italogreków
PER
Q36510
języka nowogreckiego
Concept
Q285494
dialektu doryckiego
ORG
Q11871956
greki klasycznej
Concept
Q397
łaciny
Concept
Q652
języka włoskiego
Concept
Q33384
dialekt
Concept
Q8229
alfabetem łacińskim
Concept
Q6927
XX wiek
Concept
Q41
Grecją
LOC
Q148877
asymilacja
Concept
Q384263
Barlaam z Kalabrii
PER
Q1401
Petrarki
PER
None
Leontius Pilatus
UNK
Q35719
Język griko
Concept
country
dialect of
instance of
country
country