Idu
Idu (hangul: 이두, hancha: 吏讀) – dawny system zapisu języka koreańskiego przy pomocy znaków pisma chińskiego, opracowany pod koniec VII wieku przez Solch’onga, uczonego z państwa Silla, w oparciu o wcześniejsze metody zapisu. Pomimo swojego znacznego stopnia skomplikowania, pozostał w użyciu mimo opracowania alfabetycznego pisma hangul aż do XIX wieku.

System idu oparty został na piśmie hancha, z użyciem dodatkowych znaków dla oznaczenia koreańskich końcówek gramatycznych. Przykładem zapisu w idu jest fragment chińskiego kodeksu prawnego z okresu dynastii Ming: 雖犯七出有三不去, przełożony na koreański jako 必于七出乙犯爲去乃三不去有去乙. Widoczne jest wprowadzenie koreańskiego tłumaczenia chińskiego terminu 雖 → 必于, dodanie do chińskiego elementu 七出 końcówki przyimkowej 乙, oraz dodatkowe znaki 爲去乃 i 有去乙 dla oznaczenia koreańskiej deklinacji czasowników.
Q8222
hangul
MISC
Q485619
hancha
Concept
Q9176
języka koreańskiego
Concept
Q8201
pisma chińskiego
Concept
Q8089
VII wiek
Concept
Q28456
Silla
LOC
Q8222
hangul
MISC
Q6955
XIX wiek
Concept
Q485619
hancha
Concept
Q9903
Ming
Concept
Q706344
Idu
MISC
use
writing system
language of work or name
subclass of
writing system