Kobieta w błękitnej sukni
Kobieta w błękitnej sukni albo "Kobieta w niebieskim", "Czytająca list" (nl. "Brieflezende vrouw in het blauw") – obraz Jana Vermeera datowany na lata ok. 1662-1665. Płótno nie jest sygnowane.

"Kobieta w błękitnej sukni" znajduje się obecnie w Rijksmuseum, gdzie została przekazana w 1885 roku.

Obraz przedstawia samotną kobietę, znajdującą się w pomieszczeniu i zaabsorbowaną lekturą listu, który trzyma w rękach. We wnętrzu stoi stół i dwa krzesła, a na ścianie wisi mapa – ta sama, którą malarz przedstawił wcześniej na obrazie "Żołnierz i śmiejąca się dziewczyna". Mapę wykonał w 1620 roku Balthasar Florisz van Berckenrode. Przedstawia ona Holandię i Fryzję Zachodnią, ale ukazane inaczej, niż obecnie: nie zgodnie z kierunkiem północ-południe, ale wzdłuż osi wschód zachód. O ile mapa w "Żołnierzu" bardzo wyraźnie pokazuje lądy i wodę, o tyle tutaj są one bardziej mgliste, mniej precyzyjne.

Z lewej strony znajduje się okno. Choć jest niewidoczne, to lewa partia obrazu jest wyraźnie jaśniejsza. W starszej literaturze często pada pytanie, czy kobieta jest w ciąży, a jeśli tak, to czy to może żona Vermeera, Catharina Bolnes, która wszak urodziła co najmniej 11 dzieci. Być może jednak ma ona na sobie modny wówczas rodzaj krynoliny, zwany "vertugalles" albo "vertugadins".

Kompozycja obrazu jest bardzo prosta i przypomina inne płótno Vermeera – "Dziewczynę czytającą list". Kolorystyka dzieła opiera się głównie o różne odcienie żółci i błękitu, o czym pisał Michał Walicki:
: ""Czytająca" zbudowana jest na zasadzie dwóch przeciwieństw barwnych - niebieskich i żółtych, ulubionych przez wielkiego malarza. Drugi plan tworzy chłodna, zielonkawożółta, przypominająca cytrynę, plama ściany oraz mapa koloru starego brązu. Na pierwszym, jak na proscenium, poczynają śpiewać i dźwięczeć pochodne błękitnej gamy. Ciemny, rozwiązany w skali indyga, masyw stołu posiłkowany jest lżejszymi akordami niebieskawoliliowych krzeseł. Nad spódnicą szarogołębiej barwy góruje opalizujący błękit kaftanika kobiety. Z jego rękawów i bieli kołnierza wyłaniają się ręce i głowa o tonacji słoniowej kości; śniada twarz o jasnym, czystym czole wtapia się delikatnie w brązowomiodne zestawy mapy".

Niewykluczone jednak, że kolor, który dziś jest niebieskim, pierwotnie był zielonym. Zieleń Vermeer otrzymywał poprzez zmieszanie żółci z błękitem i wraz z upływem czasu kolor ten utlenił się, zmieniając się w niebieskawy. Taki efekt widać np. na płótnie "Alegoria malarstwa", gdzie wieniec laurowy jest w tonacji niebieskiej, a nie zielonej, oraz w "Uliczce", gdzie roślinność nabrała podobnego odcienia
Q41264
Jana Vermeera
PER
Q7574
1662
TIME
Q7582
1665
TIME
Q188675
sygnowane
Concept
Q190804
Rijksmuseum
LOC
Q7821
1885
TIME
Q467376
Żołnierz i śmiejąca się dziewczyna
MEDIA
Q6810
1620
TIME
Q29999
Holandię
LOC
Q4492881
Fryzję
LOC
Q836084
krynoliny
Concept
Q700251
Dziewczynę czytającą list
MEDIA
Q11779312
Michał Walicki
PER
Q588695
Alegoria malarstwa
MEDIA
Q586035
Uliczce
MEDIA
Q166937
Kobieta w błękitnej sukni
MEDIA
Q166937
Kobieta w błękitnej sukni
MEDIA
1662-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1662
DATE
1665-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1665
DATE
1885-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1885
DATE
1620-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1620
DATE
-1665^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
-1665
NUMBER
+11^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#decimal
11
NUMBER
creator
collection
point in time
date of official opening
point in time
point in time