Radionavigatie
Radionavigatie is een vorm van elektronische navigatie waarbij gebruik wordt gemaakt van radiogolven om positielijnen of de positie te bepalen.

Er zijn verschillende methodes om met behulp van radiosignalen positielijnen te bepalen:
* richtingmeting;
** driehoeksmeting of triangulatie; 
* afstandsverschilmeting of multilateratie;
* afstandsmeting of trilateratie.

De laatste twee vinden indirect plaats door het meten van een tijds- of faseverschil.

De radiorichtingzoeker was een vroege vorm van radionavigatie en was in feite een elektronische versie van het peiltoestel. In plaats van zichtpeilingen van kenbare punten werden radiopeilingen genomen van radiobakens. Meerdere peilingen konden daarbij gecombineerd worden tot een positie, eventueel na verzeiling. Er werden verschillende soorten radiobakens ontwikkeld, zoals het NDB en het Lorenzbaken.

De Tweede Wereldoorlog bracht een versnelling in de ontwikkeling van radionavigatie. Daarbij werden positielijnen niet meer bepaald door hoekmeting, maar door afstandsverschil. Afstand wordt indirect bepaald door het meten van het tijdsverschil tussen uitzending en ontvangst van een signaal. Dit vereist echter een tijdsynchronisatie die niet eenvoudig te bereiken is voor de ontvanger. Er werd daarom gekozen om niet de afstand, maar het afstandsverschil tussen zenders te bepalen. Dit is het principe van de hyperbolische navigatie. Het afstandsverschil tussen twee zenders is constant op een hyperbool. Dit afstandsverschil is indirect te meten als tijds- of faseverschil. Het Britse Gee was het eerste hyperbolische systeem, maar na de oorlog kwamen er verschillende systemen als Omega, DECCA en LORAN.

Aanvankelijk werden met deze systemen positielijnen verkregen die daarna gecombineerd konden worden om een positie te verkrijgen. De uitvinding van de transistor en de daaropvolgende ontwikkeling van de computer maakte het mogelijk dat de systemen deze positielijnen zelf verwerkten tot een positie.

Met Transit begon het tijdperk van de in de ruimte geplaatste radiozenders voor navigatie, de satellietnavigatiesystemen. GPS is daarvan de bekendste en vooralsnog de belangrijkste. Waar Transit nog een hyperbolisch systeem was, meten de moderne systemen niet het afstandverschil, maar de afstand, of meer specifiek de pseudo-afstand, tot de satellieten.
None
elektronische navigatie
UNK
Q4262
radiogolven
Concept
Q1785666
positielijn
UNK
Q17901425
positie te bepalen
UNK
None
richtingmeting
UNK
Q188056
driehoeksmeting
Concept
None
multilateratie
UNK
None
trilateratie
UNK
Q185553
faseverschil
Concept
Q173904
radiorichtingzoeker
Concept
Q2918800
peiltoestel
Concept
Q2423430
kenbare punten
UNK
Q908488
radiobaken
Concept
Q1273815
peilingen
Concept
Q2245477
verzeiling
UNK
Q1054063
NDB
ORG
None
Lorenzbaken
UNK
Q362
Tweede Wereldoorlog
EVE
Q1058791
tijdsynchronisatie
Concept
Q15095273
hyperbolische navigatie
Concept
Q165301
hyperbool
Concept
Q1485121
Gee
MEDIA
Q517149
Omega
MISC
Q552152
DECCA
MISC
Q596529
LORAN
MISC
Q5339
transistor
Concept
Q68
computer
Concept
Q651136
Transit
MISC
Q4169
ruimte
Concept
Q179435
satellietnavigatiesystemen
Concept
Q18822
GPS
Concept
None
pseudo-afstand
UNK
Q26540
satellieten
Concept
Q1413038
Radionavigatie
Concept
instance of