Framesemantiek
Framesemantiek is een subtheorie binnen de semantiek die een direct verband legt tussen betekenis in taalkundige zin en de kennis van de wereld waarover de spreker beschikt. Deze theorie is binnen het kader van de casusgrammatica uitgewerkt door Charles J. Fillmore

Centraal staat de gedachte dat de kennis van de wereld de vorm heeft van psychische representaties ofwel "frames" (Engels voor "kaders"). De betekenis van bijvoorbeeld afzonderlijke woorden wordt op haar beurt bepaald door deze frames, die een bepaald concept in de werkelijkheid vertegenwoordigen. Op deze manier ontstaan "semantische kaders". Een semantisch kader is een verzameling concepten waar een bepaald verband tussen bestaat, zodat het zonder kennis van het ene concept niet mogelijk is om wel kennis van het andere concept te hebben. 

De framesemantiek werd aanvankelijk alleen toegepast op lexemen. Later werd deze theorie uitgebreid naar meer complexe taalkundige eenheden zoals grammaticale constructies. De theorie vormt tevens een van de hoofdprincipes binnen de constructiegrammatica voor het analyseren van constructiebetekenissen. 
Q39645
semantiek
Concept
Q183046
betekenis
Concept
None
kennis van de wereld
UNK
Q1735511
casusgrammatica
Concept
None
Charles J. Fillmore
UNK
Q2145290
representaties
Concept
Q33104279
concept
Concept
Q111352
lexemen
Concept
Q1474213
grammaticale constructie
Concept
Q1188797
constructiegrammatica
Concept
Q2713996
Framesemantiek
UNK
facet of