Vaste sterren
Vaste sterren (Latijn: "stellae fixae") zijn hemellichamen die ogenschijnlijk niet bewegen aan de hemelbol. Dit is met andere woorden elke ster behalve de zon. Nevels en gaswolken worden vanwege hun sterachtige voorkomen ook tot deze categorie gerekend. De benaming is in de Oudheid ontstaan.

In vroegere geocentrische denkbeelden, zoals die van de Griekse astronomie, ging men er nog van uit dat de Aarde zelf stilstond, terwijl de sterren aan de Hemelbol in een constant tempo om haar heen draaiden. Vaste sterren vormen ook de basis voor het benoemen van sterrenbeelden. 

Dat de sterren aan de hemel in vroeger tijden als "vast" werden beschouwd was een gevolg van het feit dat de verschijnselen parallax en eigenbeweging toen nog niet dankzij optische instrumenten waarneembaar waren. De met het blote oog zichtbare planeten werden gewoon als sterren beschouwd en daarom ook wel "wandelende sterren" genoemd. Ook in de tijd van Isaac Newton, toen men nog uitging van het bestaan van absolute ruimte, werden vaste sterren nog als referentiekader gebruikt (zie ook Inertiaalstelsel).

In de door Claudius Ptolemaeus samengestelde stercatalogus staan 1022 "vaste" sterren vermeld. Dit aantal is daarna gedurende tweeduizend jaar als standaard aangehouden. Het totaal aantal "vaste" sterren dat met het blote oog vanaf de Aarde zichtbaar is is ongeveer 6000, maar deze zijn nooit allemaal tegelijk zichtbaar. 
Q397
Latijn
Concept
Q6999
hemellichamen
Concept
Q12134
hemelbol
Concept
Q523
ster
Concept
Q525
zon
CEL
Q42372
Nevels en gaswolken
Concept
Q41493
Oudheid
Concept
Q165800
geocentrische
Concept
Q2390452
Griekse astronomie
Concept
Q12134
Hemelbol
Concept
Q8928
sterrenbeeld
Concept
Q165074
parallax
Concept
Q193223
eigenbeweging
Concept
Q506254
blote oog
Concept
Q935
Isaac Newton
PER
Q19314
absolute ruimte
MISC
Q192735
Inertiaalstelsel
Concept
Q34943
Claudius Ptolemaeus
PER
Q850950
stercatalogus
Concept
Q430297
Vaste sterren
Concept
Q430297
Vaste sterren
Concept
subclass of
subclass of
model item