Oiratisch schrift
Het Oiratisch schrift of helder schrift (Mongools: Тодо бичиг; "Todo bitsjig") werd in 1648 door de Oiratse boeddhistische monnik Zaya Pandita ontwikkeld voor schrijven in de Mongoolse taal.

Voor het Oiratische schrift werd het traditionele Mongools schrift als basis genomen. Het is een fonetisch alfabet met als doel de spelling dichter tot de werkelijke uitspraak te brengen en de transcriptie van het Tibetaans naar het Sanskriet te vereenvoudigen.

Het schrift werd door de Kalmukken in Rusland gebruikt totdat het in 1924 werd vervangen door het cyrillisch alfabet. In het autonome gebied Sinkiang in het noordwesten van China bleven de Oirat-Mongolen het schrift gebruiken hoewel in het onderwijs van het Mongools het Chahar-Mongools wordt gegeven.
Q9246
Mongools
Concept
Q6941
1648
TIME
Q689831
Oiratse
PER
Q748
boeddhistische
Concept
Q167813
Zaya Pandita
PER
Q9246
Mongools
Concept
Q1055705
Mongools schrift
MEDIA
Q579287
fonetisch alfabet
Concept
Q2088390
spelling
Concept
Q207714
transcriptie
Concept
Q34271
Tibetaans
MEDIA
Q11059
Sanskriet
Concept
Q190209
Kalmukken
MEDIA
Q159
Rusland
LOC
Q2173
1924
TIME
Q8209
cyrillisch alfabet
Concept
Q34800
Sinkiang
LOC
Q148
China
LOC
Q689831
Oirat-Mongolen
PER
Q1058919
Chahar
LOC
Q529085
Oiratisch schrift
MISC
1648-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1648
DATE
1924-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1924
DATE
use
creator
use
inception
based on
point in time
native language
native language
religion
notable work
point in time
country
country