Panis angelicus
Panis angelicus (Nederlands: "Brood van de engelen") is de - vaak zelfstandig gezongen - voorlaatste strofe van de hymne "Sacris solemniis", die in 1264, ter gelegenheid van de invoering van Sacramentsdag op last van paus Urbanus IV, werd geschreven door Thomas van Aquino voor de Metten van deze feestdag. Andere gezangen voor het proprium van Sacramentsdag zijn: "Lauda Sion", "Pange lingua", "Adoro te devote" en "Verbum supernum prodiens".

De hymne is veelvuldig op muziek gezet en wordt onder andere ook vaak ten gehore gebracht tijdens de eucharistische aanbidding. 

Veruit de bekendste compositie van "Panis angelicus" is van César Franck uit 1872, voor tenor, orgel, harp en cello. Vaak bedoelt men zelfs enkel deze compositie, wanneer men de titel noemt. De versie van César Franck werd een "evergreen", die op het repertoire stond van Luciano Pavarotti, Plácido Domingo, Andrea Bocelli en Roberto Alagna. 
Q7411
Nederlands
Concept
Q484692
hymne
Concept
None
Sacris solemniis
UNK
Q5514
1264
TIME
Q152395
Sacramentsdag
Concept
Q169305
paus Urbanus IV
PER
Q9438
Thomas van Aquino
MISC
Q1437648
Metten
Concept
Q3120038
proprium
Concept
Q1239943
Lauda Sion
MEDIA
Q371617
Pange lingua
MEDIA
Q366438
Adoro te devote
MEDIA
None
Verbum supernum prodiens
UNK
Q1059575
eucharistische aanbidding
Concept
Q50187
César Franck
PER
Q7753
1872
TIME
Q27914
tenor
Concept
Q1444
orgel
Concept
Q47369
harp
Concept
Q8371
cello
Concept
Q1382036
evergreen
Concept
Q37615
Luciano Pavarotti
PER
Q130853
Plácido Domingo
PER
Q42402
Andrea Bocelli
PER
Q267617
Roberto Alagna
PER
Q1244689
Panis angelicus
MEDIA
Q1244689
Panis angelicus
MEDIA
1264-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1264
DATE
composer
point in time