Von Neumann-Morgenstern-nutsfunctie
In 1947 zetten John von Neumann en Oskar Morgenstern vier relatief bescheiden 'rationaliteits'-axioma's uiteen, die zodanig zijn dat elke economische agent, die aan deze axioma's voldoet, een nutsfunctie heeft. Een nutsfunctie die aan deze vier 'rationaliteits'-axioma's voldoet noemt men een Von Neumann-Morgenstern-nutsfunctie.

Von Neumann en Morgenstern hebben aangetoond dat een agent dan en slechts dan (Von Neumann-Morgenstern)-rationeel is als er een reëel-waardige functie "u" gedefinieerd is op alle mogelijke uitkomsten, zodanig dat elke preferentie van de agent wordt gekenmerkt door het maximaliseren van de verwachte waarde van "u", dat vervolgens kan worden gedefinieerd als het "Von Neumann-Morgenstern-nut" van de agent (het is uniek "up to" het optellen van een constante en voor vermenigvuldiging met een positieve scalair). Er wordt niet beweerd dat de agent een "bewuste wens" heeft om "u" te maximaliseren, alleen dat "u" bestaat.

De verwachte nutshypothese stelt dat rationaliteit kan worden gemodelleerd als het maximaliseren van een verwachte waarde, wat gelet op de stelling kan worden samengevat als "rationaliteit is Von Neumann-Morgenstern-rationaliteit".

Von Neumann-Morgenstern-nut is een "beslissingsnut" in die zin dat het wordt gebruikt om "beslissingspreferenties" te beschrijven. Het is verwant, maar niet equivalent aan het zogenaamde "E-nut" (ervaringsnut), noties van nut die bedoeld zijn om geluk te meten, zoals dat van Jeremy Benthams grootstegelukprincipe.
Q17455
John von Neumann
PER
Q94028
Oskar Morgenstern
PER
Q1415187
economische agent
Concept
Q13905949
nutsfunctie
Concept
Q949972
dan en slechts dan
Concept
Q2502253
uniek
Concept
Q40276
vermenigvuldiging
Concept
Q2319304
verwachte nutshypothese
Concept
Q141495
maximaliseren
Concept
Q200125
verwachte waarde
Concept
Q60887
Jeremy Bentham
PER
Q4358367
Von Neumann-Morgenstern-nutsfunctie
Concept
1947-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1947
DATE
named after
named after
instance of