Spákona
Spákona (voorspelster) is een term uit de voorchristelijke oernoordse cultuur van Kelten en Germanen en duidt tot in de Middeleeuwen op een gespecialiseerde "Völva" (priesteres). Deze laatste werd als "fjölkunnig" (volkundig, kundig in veel) beschouwd, dat wil zeggen, dat zij naast het bezit van nog andere kennis en kunde, zowel seiðr, spá als galdr machtig was. De "spákona" daarentegen beheerste voornamelijk de "spá"kunst. Dit was het voorspellen van toekomstige gebeurtenissen en de mogelijke afloop van bepaalde beslissingen. Vergeleken bij de Völva was de Spákona dus 'iets minder begaafd', maar deze vrouwen kwamen dan ook meer verspreid voor in de samenleving.

Toen de Romeinen Gallië binnentrokken waren zij vaak verbaasd over de aanwezigheid van deze vrouwen op het slagveld. Meestal besloot een Keltische stam op basis van het advies van een spákona om al dan niet aan te vallen, zoals Julius Caesar verhaalt in De Bello Gallico.

In de Middeleeuwse Sage van Erik de Rode wordt beschreven hoe dergelijke vrouwen eruitzagen en leefden.
Q59532
voorchristelijk
Concept
Q1671294
oernoords
Concept
Q35966
Kelten
Concept
Q22633
Germanen
MEDIA
Q12554
Middeleeuwen
TIME
Q1477129
Völva
Concept
Q1346805
seiðr
Concept
Q2298147
spá
UNK
Q1492735
galdr
Concept
Q3157225
Romeinen
PER
Q38060
Gallië
LOC
Q1048
Julius Caesar
PER
Q106199
De Bello Gallico
ORG
Q930237
Sage van Erik de Rode
ORG
Q2298147
Spákona
UNK
Q2298147
Spákona
UNK
author