La Peau de chagrin
La Peau de chagrin is een roman van Honoré de Balzac, in 1831 gepubliceerd door Gosselin en Canel in "les Romans et contes philosophiques".

In 1834 werd de roman ook gepubliceerd door de uitgeverij Werdet, in "les Etudes philosophiques".

Een uitgave uit 1837, die geïllustreerd werd bij Delloye en Lecou doet een beroep op 124 kunstenaars. De Furne-uitgave van 1845 zorgt ervoor dat "La peau de chagrin" op de eerste plaats komt in "Les études philosophiques".
Voor de definitieve uitgave, werd de tekst eerst meerdere malen gepubliceerd in verscheidene kranten van die tijd. 
In mei 1831, als fragment in La revue des deux mondes. Een maand later in Le cabinet de lecture en le voleur onder de naam: "Une débauche". 
Het tijdschrift la revue de Paris publiceerde op zijn beurt een versie van de tekst onder de naam "le Suicide d’un poète".

Deze pre-publicaties kenden zo'n groot succes dat de definitieve uitgave heel snel uitverkocht was, ondanks het feit dat Balzac zijn werk met vijf maanden vertraging afleverde.

Als we de Franse Balzac-kenners kunnen geloven, zou het tegenstrijdig zijn om dit werk louter en alleen als realistisch te bestempelen:

« Het lijkt of Balzac in "Les Martyrs ignorés" de levensloop van het personage Raphaël minder fantastisch wilde maken (zoals hij dat ook al gedeeltelijk had gedaan in "La Peau de Chagrin") door hem eenvoudigweg te laten sterven aan tuberculose. (Er was ook al sprake van een longziekte bij de zoon van Madame de Mortsauf in "Le Lys dans la vallée".) 
Om Raphaël te kunnen laten terugkeren in la Comédie humaine, zou Balzac er waarschijnlijk niet in slagen om het personage wat realistischer te maken. Hij is hier nooit in geslaagd(…). Vanuit historisch perspectief zou het een ernstige vergissing zijn om Balzac slechts als realistisch auteur te beschouwen en om zich te ergeren aan de fantastische elementen in deze roman. Bovendien zou dit getuigen van een kortzichtige en positivistische visie (die gelukkig steeds minder aanhang kent) op het gehele werk van Balzac. »

Dit werk kan beschouwd worden als de eerste echte roman van Balzac.

Het centrale thema van deze roman is de strijd tussen verlangen en de levensduur. De magische huid stelt de levenskracht van zijn eigenaar voor, en wordt harder naarmate men streeft naar meer voldoening en kracht. Zonder aandacht te schenken aan de waarschuwing van de antiquair die hem deze huid schenkt, laat de held zich omringen door weelde en rijkdom. Op het einde van de roman echter eindigt hij als een zielig en afgeleefd persoon. De uitdrukking "peau de chagrin" werd aanvaard in het dagelijks taalgebruik om alles te benoemen wat in hoeveelheid afneemt bij elk gebruik ervan.
Q9711
Honoré de Balzac
PER
None
La revue des deux mondes
UNK
None
Le cabinet de lecture
UNK
None
le voleur
UNK
None
la revue de Paris
UNK
None
realistisch
UNK
None
Les Martyrs ignorés
UNK
Q1057172
fantastisch
Concept
None
Madame de Mortsauf
UNK
None
Le Lys dans la vallée
UNK
Q50188
la Comédie humaine
Concept
Q667661
realistischer
Concept
Q131015
positivistische
Concept
Q1142149
La Peau de chagrin
ORG
1831-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1831
DATE
1834-01-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
1834
DATE
1831-05-01T00:00:00Z^^http://www.w3.org/2001/XMLSchema#dateTime
mei 1831
DATE
author
publication date
part of the series
notable work