Δήμος κ’ Ελένη
To Δήμος κ’ Ελένη εκτενές ποίημα του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή είναι δευτερότοκο του ελληνικού ρομαντισμού -καθώς πρωτότοκο θεωρείται Ο Οδοιπόρος του Π. Σούτσου- και προϊόν της επίδρασης που άσκησε ο βυρωνικός Giaour. Γεμάτο με τη θεματική της γυναικείας μορφής και την περιγραφή του παλικαριού να βρίθει παρομοιώσεων με εικόνες παρμένες από τη μανία των στοιχείων της φύσης, στο σύνολό του το έργο είναι μια άλλη παρουσίαση του αμαρτωλού μοναχού, ο οποίος με την ολοκλήρωση του δράματος ζητά τη γαλήνη απομακρυσμένος από την ανθρώπινη κοινωνία. Η ουσία του αιμομικτικού προτύπου του ποιήματος μάλλον αντλείται ως θεματολογία από την αιμομικτική πράξη που εν αγνοία του τέλεσε ο Οιδίποδας. Τις παρομοιώσεις χρησιμοποιεί και στην ερωτική θεματική του έργου του, καθώς βάζει τον πρωταγωνιστή του να μας παρομοιάζει την αγαπημένη του να «μοιάζει πουλί στην ελαφρότητα και άγγελος στη χάρη».
Q1389266
Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή
PER
Q38976
ελληνικού ρομαντισμού
MEDIA
Q12882075
Ο Οδοιπόρος
ORG
Q3565617
Π. Σούτσου
PER
Q5679
βυρωνικός
PER
None
Giaour
UNK
Q7860
φύσης
Concept
None
μοναχού
UNK
Q25372
δράματος
Concept
Q130890
Οιδίποδας
MISC
Q16330112
Δήμος κ’ Ελένη
Concept
author
movement
author
movement
notable work