Niasaꞌa Pablo, nütüjaapa saaꞌu sünain sümaajatüin noꞌuluku na laülaayuukana tü kanüliakat saduceo otta noꞌuluku, sümaajatüin tü kanüliakat fariseo, süka nütüjaain saaꞌu sünain nnojoliin wanaawajiraain naya sünain süpüshi tü kasa nanoujakat anain, nümakalaka süka wane nünüikü emetutsü: —Waꞌlemüinyuwaa, wayuu taya fariseo, kashishi wayuu fariseo. Soꞌukaꞌi, yaashi taya atümaa süpüla tekeraajünajachin akuaippa, jaralüinjatüin shia, saaliijee anoujaa sünain tü osoꞌirawaakat aaꞌin.
Pablo, sabiendo que unos de ellos eran saduceos y los demás fariseos , exclamó en el Consejo: ―Hermanos, yo soy fariseo de pura cepa. Se me está juzgando porque he puesto mi esperanza en la resurrección de los muertos.