Tawalayuwaa, jalia jia suulia eejüin jaꞌaka eekai kaainjalain je nuuꞌulaweein suulia anoujaa nünain Maleiwa, chi katakai atüma soꞌu wayuu. Anakaja jükaaliijiraale jüpüshua suulia nümajüin wane jaꞌakajee: “Nnojolichipa kasajachin tamüin chi Maleiwakai”, süka keejiain nümüin kaainjalaa.
Por eso me enojé con aquella generación, y dije: “Siempre se descarría su corazón, y no han reconocido mis caminos”.