Otta wane aapieekaꞌiya, chi aaꞌinmajüikai siki saaꞌukat tü aꞌajülee suluꞌukat tü aꞌwaajüleekat, nujuittaakalaka süꞌütpaꞌajee tü aꞌajüleekat. Nümakalaka sünain emetuluin nünüiki nümüin chi aapiee kajapuluꞌukai tü rüikat: “Paapaa pümata tü pürülia kasakat maꞌi. Puꞌuna pükotchajaiwa tü wayuukolüirua, maa aka sütpajünüin uuwa, süka jamüin, keraaitpain sükalia süpüla okotchajünaa sainküinjee mmakat süpüshua”, nümakalaka nümüin.
Del altar salió otro ángel, que tenía autoridad sobre el fuego, y le gritó al que llevaba la hoz afilada: «Mete tu hoz y corta los racimos del viñedo de la tierra, porque sus uvas ya están maduras».