—Chi eekai nnojolüin nünoujain tanain, nnojoleechi ountüin ekeroloo chamüin eere nuluwataain Maleiwa. Wainmeerü wayuu mekerolüinkat, mayaainje nekeroleein, süka nnojolüin shiimüin tü nanoulakat. Chi shiimüinkai sünain anoujaa, müshi aka saaꞌin wane wayuu eekai shikerolüin suluꞌupünaa wane soꞌu miichi eekai moulin. Je jiakana, jalia jia suulia mekerotüinja. Nala wayuu eekai nnojolüin shiimüin sünain nanoujain, müshii aka naaꞌin wane wayuuirua antakana saꞌwai süchukumüin süsürünnüin wane miichi, jaꞌitaina neenaküin chi nipiajachikai anooipaꞌajee süka süpüshua naaꞌin: “Waaꞌiraa, peerula wapüleerua miichoꞌukot”. Asoukta meechia nia namüin: “Nnojoliishii jia teꞌraajüin. Nnojoishii tatüjaain aaꞌu jalajeꞌewaliin jia”.
―Señor, ¿son pocos los que van a salvarse? —le preguntó uno.