“Nüsapainyoꞌukakalaka chi nüchepchiakai nümülatuꞌu chi nülaamainkai sünain nuchuntashaatain nümüin nümülialüin nia sünain nümüin nümüin: ‘Anakaja paawarüle paala taya, tawalaajeerü pümüin süpüshua tü tajuyaalakat’, nümakalaka nümüin.
El siervo se postró delante de él. “Ten paciencia conmigo —le rogó—, y te lo pagaré todo”.