title: Вакцынацыя ў БДУ. Адказы на пытанні

maintext:
У БДУ праходзіць вакцынацыя ад каранавіруса. Супрацоўнікам па жаданні прапануецца бясплатна прышчапіцца расійскім ці кітайскім прэпаратам. Газета «Універсітэт» пагаварыла з урачамі і адказнымі за імунізацыю пра паходжанне вакцын, іх уласцівасці, пабочныя эфекты і стэрэатыпы.
У БДУ прайшло ўжо сем вакцынацый – з мая па чэрвень – у супрацоўніцтве з УАЗ «25-я цэнтральная раённая паліклініка Маскоўскага раёна г. Мінск». Атрымаць прышчэпку «Спадарожнік V» можна было ва ўніверсітэцкім медпункце, куды выязджала медыцынская брыгада. У самой паліклініцы маецца таксама кітайская вакцына Vero Cell.
Кожная вакцынацыя разлічвалася па 21-дзённым прамежку для наступнага ўвядзення другога кампанента. Напрыклад, у першыя дзве вакцынацыі можна было атрымаць першы кампанент, а ўжо ў чэрвені – прышчапіцца і першым, і другім. На 28 чэрвеня прышчэплена 1440 работнікаў БДУ, з іх 897 на базе 25й паліклінікі, 409 выязной брыгадай на базе медпункта, і 134 прышчапіліся самастойна па месцы жыхарства. Наступнае вакцыніраванне работнікаў на базе БДУ адбудзецца 6 ліпеня.
Па ўніверсітэце працэс вакцынацыі курыруе прарэктар па выхаваўчай рабоце і сацыяльных пытаннях Іван ЯНУШЭВІЧ:
– Спецыфіка працы прарэктара прадугледжвае вялікае кола зносін. З аднаго боку, гэта маладыя людзі, якія пераносяць хваробу часцей за ўсё без выяўленых сімптомаў. З іншага – гэта старэйшае пакаленне. Усвядомлена станавіцца мастком для перадачы вірусаў не зусім этычна, мякка кажучы. Наша задача – мінімізаваць узровень захворвання, зменшыць наступствы, што і робіць прышчэпка. Я сам прышчапіўся ў канцы сакавіка кітайскай вакцынай, нармальна яе перанёс, без павышэння тэмпературы, хутчэй за ўсё ад яе на нейкі час падняўся ціск, але гэта не перашкодзіла мне выйсці на працу.
Адказная за правядзенне вакцынацыі Алена ШЧАТКО, начальнік аддзела сацыяльнай работы ўпраўлення па выхаваўчай рабоце з моладдзю. Да супрацоўнікаў-пацыентаў яна звяртаецца незалежна ад узросту «дзяўчына» і «малады чалавек», з усмешкай, гумарам.
– Спачатку я адказвала за складанне спісаў работнікаў, якія жадаюць прышчапіцца, затым мае функцыі пашырыліся. Калі ў маі пачалася вакцынацыя, вырашыла адкласці запланаваны адпачынак на пазнейшы тэрмін, бо ўжо быў наладжаны працоўны працэс з супрацоўнікамі УАЗ «25-я ЦРП Маскоўскага раёна г. Мінск». Для эканоміі часу работнікаў БДУ прарэктар па эканоміцы і матэрыяльнатэхнічным развіцці Міхаіл Чарапеннікаў дамовіўся з галоўным урачом 33-й гарадской студэнцкай паліклінікі пра вылучэнне працэдурнага кабі нета на базе медпункта БДУ і ўзгадніў з галоўурачом 25-й паліклінікі Мікалаем Зубялевічам пробны выезд медбрыгады. Паколькі ў першую вакцынацыю ў медпункце БДУ за дзве гадзіны прышчапіліся 95 чалавек і было яшчэ даволі шмат ахвотнікаў, прынялі рашэнне пра працяг выязнога вакцынавання і на сёння рэалізавалі 7 выездаў медбрыгады (апошні летні выезд адбыўся 28 чэрвеня). На гэтым плануем не спыняцца, а працягнуць вакцынацыю ў верасні.
Улічваючы, што многія работнікі ўжо прышчэплены другім кампанентам, заўсёды цікаўлюся іх самаадчуваннем і магу сказаць, што яны вакцынацыю перанеслі па-рознаму: большая частка супрацоўнікаў не адзначыла пабочных эфектаў, некаторыя тэмпературылі, ці нядоўга балела рука. Я заўсёды маральна падтрымліваю работнікаў БДУ падчас выязных мерапрыемстваў, бо гэта вельмі грамадска важная справа.
Тыя работнікі, у якіх з нейкіх прычын не атрымліваецца прышчапляцца падчас выязных мерапрыемстваў, могуць прышчапіцца самастойна на базе 25-й паліклінікі ці ў паліклініцы па месцы жыхарства, абраўшы кітайскую ці расійскую вакцыну.
Пра наступныя выезды медбрыгады работнікі БДУ могуць даведвацца на дошцы аб’яў http://intranet.bsu/.
Таксама хочацца выказаць велізарную падзяку ўсім структурным падраздзяленням, якія аказваюць нам пасільную дапамогу ў арганізацыі дадзенага мерапрыемства, што яшчэ раз пацвярджае, што БДУ – гэта адзіная карпарацыя.
Пра псіхалагічныя нюансы вакцынацыі распавяла Вольга ШЫМАНЕЦ, намеснік галоўнага ўрача УАЗ «25-я цэнтральная раённая паліклініка Маскоўскага раёна Мінска»:
– У аддзяленні дзённага знаходжання паліклінікі ёсць два прышчэпкавыя кабінеты: для першага і другога этапу вакцынацыі. Дзейнічаюць чатыры стацыянарныя і тры выязныя прышчэпкавыя брыгады, апошнія імунізуюць прадпрыемствы і ўстановы Маскоўскага раёна.
Цяпер у першую чаргу вакцынуюцца старэйшае пакаленне і тыя, хто плануе выехаць за мяжу. Першыя выбіраюць «Спадарожнік V», а другія – Vero Cell. Практыка паказвае, што пажылыя людзі лепш пераносяць любую прышчэпку, бо ў іх не такі актыўны імунітэт, як у маладым узросце, г. зн. рэакцыя арганізма не так выяўлена.
Акрамя медыцынскай дапамогі, людзі цяпер маюць патрэбу і ў псіхалагічнай падтрымцы. Часцей за ўсё сустракаюцца павышаны ўзровень трывожнасці і расстройства адаптацыі. У нас пакуль няма асобнага псіхолага ў амбулаторных установах, аднак усе ўрачы аказваюць псіхатэрапеўтычную дапамогу, даюць рэкамендацыі наконт ладу жыцця, калі трэба, выпісваюць лекавыя прэпараты, а калі патрэбная больш высокакваліфікаваная дапамога, накіроўваюць да раённых урачоў-псіхатэрапеўтаў. У выпадку абвастрэння можна звярнуцца па псіхалагічную і псіхатэрапеўтычную дапамогу ў Мінскі гарадскі цэнтр памежных станаў, Гарадскі клінічны псіхіятрычны дыспансер і Гарадскі псіханеўралагічны дыспансер, тэлефанаваць на гарачую лінію. На сайце Міністэрства здароўя і СААЗ ёсць мноства матэрыялаў, якія тычацца не толькі віруса, але і псіхічнага стану ў перыяд пандэміі.
Аксана ШКОДА, урач-інфекцыяніст 25-й паліклінікі, адказала на самыя вострыя пытанні супрацоўнікаў БДУ пра вакцынаванне:
Ці можна захварэць ад вакцыны?
– У Рэспубліцы Беларусь зарэгістраваны дзве вакцыны: расійская «Спадарожнік V» і кітайская Vero Cell. Першая – вектарная, камбініраваная, у якасці вектара выкарыстоўваецца платформа нежывога адэнавіруса чалавека. Участак геному, які адказвае за рэпрадукцыю часціц, выдалены, а на яго месца пры дапамозе метадаў геннай інжынерыі ўстаўлены ген S-бялку.
Кітайская інактываваная вакцына ўтрымлівае забіты хімічнымі рэчывамі, нежывы вірус. У ім захавана антыгенная здольнасць, дзякуючы якой у арганізме ўтворацца антыцелы. Ад прышчэпкі захварэць нельга, бо гэта нежывая вакцына. У расійскай вакцыне таксама інактываваная платформа адэнавіруса, адсутнічае частка, адказная за размнажэнне.
Аўтаімунныя захворванні, як рэўматоідны артрыт, сістэмная чырвоная ваўчанка і аўтаімунны тырэаідыт, не з’яўляюцца супрацьпаказаннямі для прышчэпкі, калі знаходзяцца ў кампенсаваным стане ці ў фазе рэмісіі.
Гэта вакцына надзейная? Чаму так хутка зрабілі?
– Платформа адэнавіруса выкарыстоўваецца ў вакцынах ужо 30 гадоў, а каранавірус кітайцы вывучалі дастатковы час для стварэння вакцыны. Даследаванні паказалі, што трэба ўзяць S-бялок, які знаходзіцца на яго паверхні, дзякуючы яму ён прымацоўваецца да клеткі і размнажаецца. Такім чынам, трэба выразаць гэты ўчастак і ўставіць у платформу адэнавіруса.
Я перахварэў на кавід, праз які час мне можна прышчапляцца?
– Праз 3–4 тыдні пасля моманту захворвання. Наяўнасць антыцелаў пасля кавіду не з’яўляюцца супрацьпаказаннем. Прышчапляцца можна з павышаным цітрам антыцелаў.
Што рабіць, калі я захварэў да ўвядзення другога кампанента?
– Калі ў прамежку паміж другім і першым кампанентам пацыент захварэў на востры рэспіраторны вірус ці каранавірус, то ўсё анулюецца, і праз месяц пасля выздараўлення ён прышчапляецца нанова.
Мой сваяк прышчапіўся, ці магу я ад яго заразіцца?
– Не, бо гэта нежывая вакцына, чалавек не заразны пасля прышчэпкі.
Праз які час з’яўляецца імунітэт?
– Праз 14–21 дзён пасля ўвядзення другога кампанента. Дарэчы, паміж увядзеннямі дапушчальны прамежак 21–90 дзён. Каб праверыць цітр антыцелаў, можна здаць аналіз на антыцелы да спайкавага S-бялку. Імунітэт трымаецца 6-8 месяцаў. Галоўны пазаштатны інфекцыяніст Мінздароўя Ігар Карпаў заявіў, што эфектыўнасць «Спадарожніка V» – 96 %, Vero Cell – 87 %.
Чаму варта прышчапляцца?
– Чым больш людзей прышчэпіцца, тым менш распаўсюдзіцца і муціруе вірус. У кожнага чалавека вірус распаўсюджваецца і муціруе пасвойму, гэта значыць, што чалавек заразіўся адным штамам віруса, а вылучаць можа зусім іншы. Так фарміруюцца лакальныя штамы: брытанскі, паўднёваафрыканскі, бразільскі і інш. Масавая імунізацыя памяншае распаўсюджанне і мутацыю віруса. Калі мы на першым этапе ўсе прышчэпімся, то вірус будзе менш распаўсюджвацца і муціраваць. «Спадарожнік V» і актуальныя вакцыны распрацоўваюцца пад распаўсюджаныя ў дадзены момант штамы, таму на трэцім этапе чалавек, які раней прышчапляўся, можа захварэць. У 2009 годзе, калі бушаваў птушыны грып, пандэмію атрымалася перавесці ў эндэмічны стан (сезоннасць) дзякуючы масавай вакцынацыі і калектыўнаму імунітэту.
Калі трэба паўтараць прышчэпку?
– Прышчэпкі ад вірусных захворванняў праводзяцца раз у год. Кожны год ствараецца новая на аснове даследавання распаўсюджаных штамаў у папуляцыі.
Якіх пабочных эфектаў чакаць?
– Субфебрыльная тэмпература, пяршэнне ў горле, слабасць, ламота і галаўны боль характэрныя пасля ўвядзення любой вакцыны. Так праходзіць рэакцыя імуннага адказу, калі арганізм выяўляе ўкараненне чагосьці чужароднага. Таму можа балець вобласць уколу – менавіта гэта месца становіцца «полем бою». Калі пасля вакцыны пачуваецеся дрэнна, вазьміце на пару дзён бальнічны. Звычайна рэакцыя адчувальная на наступны дзень, на другі самаадчуванне, як і раней.
Якія ёсць парады наконт ладу жыцця пры вакцынацыі?
– Прышчэпка робіцца незалежна ад прыёму ежы, таму не трэба рабіць яе нашча, асабліва калі плануеце яе ў другой палове дня. Алкаголь змяншае эфектыўнасць прышчэпкі, таму ўжываць яго напярэдадні і пасля не рэкамендуецца. Для таго, каб дапамагчы арганізму, важна вытрымліваць добры пітны рэжым.
Надзея МАРХЕЛЬ


title: Амбасадарка ЗША Джулі Фішэр пракаментавала падзеі ў Беларусі

maintext:
Источник материала: Белсат
Амбасадарка ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр выказала сваё меркаванне на падзеі ў Беларусі. Адмысловы пост яна напісала ў сваім Twitter .
Джулі Фішэр, якая з’яўляецца амбасадаркаю ЗША ў Беларусі, але якой МЗС нашай краіны не дае візу, пракаментавала апошнія факты пераследу ў Беларусі.
The number of detentions is climbing by the hour. The Lukashenka regime’s relentless campaign to criminalize independent voices, human rights defenders and civil society is an outlier in modern Europe and is the cause of Belarus' international isolation. https://t.co/ecupAsAMQh

fasttext_language: be


title: На палітоляга Валерыю Касьцюгову завялі крымінальную справу, яна ў СІЗА на Валадарскага ў Менску

maintext:
Источник материала: Свабода
Дачка Валерыі Касьцюговай Анастасія паведаміла ў Фэйсбуку:
«Мама цяпер на Валадарцы, мера стрыманьня арышт. Падпіска аб невыдаваньні, таму пра справу і абвінавачваньне нічога невядома, ведае толькі адвакат. Перадачу перадалі».
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Заснавальніца плятформы "Имена": "Нас ліквідуюць, бо мы не парушалі закон"

maintext:
Источник материала: Свабода
Заснавальніца плятформы «Имена» Кацярына Сінюк напісала прычыну, па якой Менгарвыканкам вырашыў ліквідаваць праект. Высьветлілася, што ліквідацыя дабрачыннага праекту адбываецца з-за нерэалізацыі прадпрымальніцкай дзейнасьці і адсутнасьці прыбытку ад яе цягам 24 месяцаў.
Сінюк лічыць рашэньне ўладаў беспадстаўным і парадаксальным, паколькі праект як дабрачынная арганізацыя не займаецца бізнэсам.
Ліст, як мяркуе заснавальніца, у арганізацыю даслалі памылкова.
«Вусна назвалі прычыну ліквідацыі іншую. Што мы нібыта вялі дзейнасьць, якая не адпавядае статуту. Гэта таксама вельмі цікава, бо каб прызнаць нестатутную дзейнасьць павінна была быць праверка, разьбіральніцтва хоць нейкае, удакладняльныя пытаньні. А нічога гэтага таксама не было. Але гэта наогул іншая гісторыя»,— дадала Кацярына Сінюк.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Не бывае ніякіх „лепшых часоў“". Што піша зь СІЗА мэдыямэнэджар Андрэй Аляксандраў, якога вінавацяць у здрадзе дзяржаве

maintext:
Источник материала: Свабода
Калегі і сябры Андрэя Аляксандрава падзяліліся са Свабодай фрагмэнтамі ягоных лістоў. Яны кажуць, што лісты Андрэя падымаюць ім настрой, «дабіваюць сваім талентам», заўжды пазытыўныя. Журналіст піша роўным акуратным почыркам, амаль друкаванымі літарамі. Часта падпісвае свае пасланьні проста «Аляксандраў».
У камэры ён шмат чытае, глядзіць дзяржаўнае тэлебачаньне і футбол, гатуе «прысмакі», адказвае на лісты, ходзіць на прагулкі, па магчымасьці займаецца спортам.
Зь ліста галоўнаму рэдактару БелаПАН Ірыне Леўшынай, сакавік 2021 году
«Жыцьцё па распарадку, прагулкі, кнігі, лісты. Стараюся рухацца, наколькі гэта магчыма. І лавіць веснавое сонца — яно прабіваецца нават сюды. А які тут цудоўны від на самы сапраўдны замак!
Агулам у мяне ўсё больш-менш: здаровы, бадзёры, настрой у парадку. Тэрмін майго ўтрыманьня пад вартай працягнулі да красавіка, так што проста чакаю — проста неяк усё „адпусьціў“, намагаюся напоўніць магчымымі асэнсаванымі дзеяньнямі свае дні.
Часам гатуем тут „прысмакі“ са зьмесьціва перадач і набытых на мясцовай „атаварцы“ прадуктаў — мясцовыя кулінары ўмудраюцца рабіць нават шаўрму і торты. Агулам заняткі тут сабе знаходзім, ня журымся і падаць духам не зьбіраемся».
Зь ліста журналістцы БелаПАН Тацяне Бублікавай, 5 сакавіка 2021 году
«Дзякуй табе за лісты. І за духі асобная рэакцыя: дадалі ўжо яны пэрцэптыўнай інфармацыі будзь здароў! Водар вельмі прыемны, а пасьля двух месяцаў пад замком у мужчынскай кампаніі — нават небясьпечны :-)
Дасылаю табе ў падтрымку ліст на аркушыку з катом. Лісты з катом вельмі дапамагаюць. Яны зараджаныя дабром, пазытывам і нежурботай (бывае ж такое слова, праўда?)
Ведаеш, я так разумею цябе з чаканьнем „нармальнага жыцьця“. У мяне нават верш такі быў: „Я не жыву, а нібыта існую (і нешта там...), нібы рыхтую я спробу другую, лепшую вэрсію мэга-жыцьця“.
Дык вось: а ты ня думаеш, што вось гэта вось усё і ёсьць нашае „нармальнае жыцьцё“? Ня будзе другой вэрсіі — быць моцнымі, сумленнымі і любіць на ўсю катушку людзей, якія даюць сэнс, і справу, у якую верыш, трэба ў гэтым вось адзіным нашым жыцьці. Яно ж цудоўнае.
Яркае сьвятло сонца прабіваецца нават праз турэмныя краты. І мы праб’ёмся. А пакуль — трымаемся».
Зь ліста Андрэю Бастунцу, красавік 2021 году
«Неяк знайшліся нагоды бубнець сабе пад нос клюбны гімн „Лівэрпуля“ — „Ты ніколі ня будзеш адзін“. Словы падтрымкі зь лістоў прымушалі сьпяваць — круціць яго на сваім „унутраным радыё“, заглушаючы зьнешняе „Русское радио“. Дакруціўся да таго, што злавіў сябе на тым, што бубню па-беларуску. Выйшла крыху патасна — але ж гэта гімн, у мяне ўсяго толькі пераклад (не страляйце ў піяніста).
Калі пойдзеш праз шторм,
не схіляй галавы
і ня бойся ты цемры, сябрук!
Ведай: скончыцца шторм,
сьвежы неба блакіт
ахіне сваёй песьняй жаўрук!
Ідзі празь вятры
да сьвятла цераз ноч,
не спыняй сваё сэрца, ідзі!
З надзеяй у душы годна з мараю кроч —
ты ніколі ня будзеш адзін!
Ніколі ня будзеш адзін».
Зь ліста Ірыне Леўшынай, красавік 2021 году
«Стараюся заставацца сабой і не сумаваць. Навіны, канечне, бадзёраць, мякка кажучы. Уяўляю сабе, колькі ў вас там працы і колькі выклікаў „вылазіць“ штодня. І так рады бачыць у лістах добрую энэргію, гатоўнасьць працаваць і ні за што не спыняцца. Ні сэкунды не сумняваўся, што адказ на выклікі будзе менавіта такім.
У мяне ўсё стабільна. Радуюся, калі прыходзяць лісты — яны і кнігі цяпер складаюць зьмястоўную частку майго баўленьня часу. Вельмі не хапае добрай журналістыкі і спакойнай аналітыкі. А ў астатнім больш-менш усяго хапае.
Сонца сьвеціць, вясна на двары, сумленьне чыстае — жывём далей. Тым больш што ў сьвеце дакладна ёсьць „і сонца, і спагада, і надзея“ (радок зь верша Алеся Ліпая. — Ірына Леўшына). І жывуць яны ў людзях — добрых, моцных, разумных і прыгожых людзях, якіх так шмат. А значыць, усё будзе добра».
Зь ліста Тацяне Бублікавай, 25 красавіка 2021 году
«Жыцьцё працягваецца, пакуль у ім ёсьць асэнсаваная і дзейсная зьмястоўная частка. Усё астатняе — дэталі ляндшафту і элемэнты дэкарацый.
Вашая праца цяпер надзвычай патрэбная і важная, магчыма, як ніколі. Пераконваюся ў гэтым штодня, калі гляджу навіны па цэнтральным тэлебачаньні. Так што беражыце здароўе і настрой.
Сын твой бясконца мае рацыю: нашае жыцьцё — гэта любоў. Любоў — да добрага, справядлівага, сапраўднага — дапамагае, асабліва ў моманты, калі ў сусьветах разрывы, калі эмоцыі перашкаджаюць думаць, калі навокал столькі страху і нянавісьці. А цяпер навокал усё больш вясны, а ўвесну любоў заўжды перамагае.
Ня стрымлівайце сябе, пішыце. Любім далей. Пішам далей. Усё будзе добра».
Зь ліста Ірыне Леўшынай, травень 2021 году
«Я ўсё роўна жыву зь вясновым настроем. А як сонца бліжэй да вечара, калі пачынае хіліцца да захаду, залівае яркім сьвятлом вежы нашага замка! Хацеў напісаць „бачыла б ты“ — але ж не, лепш проста павер на слова.
Лісты прыходзяць з розных краёў. Пісаць адказы — гэта цяпер галоўная і любімая праца. Так што я, як і вы, „працую дыстанцыйна“. І рады, што ў многіх лістах — добры, пазытыўны настрой. І шмат жыцьця ў многіх ягоных праявах, сапраўднага, нястрымнага, якое працягваецца.
І яшчэ ў лістах — вельмі-вельмі шмат добрага. Атрымліваю яго проста ў нейкім канцэнтраваным выглядзе, як вітаміны. Мне часам ад усіх добрых словаў становіцца няёмка — галоўным чынам ад асэнсаваньня таго, як мы ў нармальным жыцьці саромеемся добрых словаў, прызнаньняў у любові і захапленьня іншымі людзьмі, іхнымі ўчынкамі і дасягненьнямі, як быццам запасім іх на потым. А гэтае „потым“ часта надыходзіць зьнянацку — і чалавек ужо недзе далёка.
Я цяпер дакладна ведаю, што ня варта чакаць, пакуль адрасат добрых, важных спраў сыдзе ці хаця б сядзе ў турму. Дабро, як і само жыцьцё, ня варта адкладаць на потым. Не бывае ніякіх „лепшых часоў“, чым тыя, якія ёсьць у нас. А значыць, мы ўсе — шчасьлівыя людзі».
Зь ліста Андрэю Бастунцу, травень 2021 году
«Трымаемся. Дый увогуле, ты ж памятаеш: журыцца — ня ў нашых правілах. „Беларуская асацыяцыя футбалістаў“ проста так не здаецца».
Зь ліста Ірыне, 29 чэрвеня 2021 году
«Вы не ўяўляеце, якую сумесь эмоцый выклікала ўва мне вашае пасланьне! І як я вам за яго ўдзячны. Ад кветкі, калі шчыра, проста клубок да горла падступіў... Але гэта добра, гэта значыць, што я жывы :-) І вельмі рады, што жыцьцё працягваецца. Тым больш што Ева вярнулася, гэта цудоўна! Я ня веру ў знакі, але раптам мне захацелася, каб гэта стала добрым знакам (або гэта мяне так вашая кветка разьмякчыла?:-) ).
Галоўнай крыніцай радасьцяў для мяне стаў тэлевізар — так што добрыя навіны зусім не перашкодзяць — для разнастайнасьці. У тэлевізары іх асабліва не сустрэнеш, а вось у лістах яны сустракаюцца, так што дасылайце яшчэ :-)
За паўгода, што я правёў па гэты бок плота, даведаўся зь лістоў, што памёр калега, а ў другога нарадзілася дачка, у офісе агенцтва БелаПАН зрабілі рамонт, у бацькоў на лецішчы ўсё ўзышло і расьце, адна знаёмая разьвялася, а другая выходзіць з дэкрэту, людзі езьдзяць у Полацак і Салігорск, адкрываюць для сябе нашую цудоўную краіну. Самую лепшую, у якой жыве так шмат добрых, мужных, выдатных людзей.
І мне радасна ад таго, што я жыву разам зь імі, я ганаруся тым, што магу называць сябе беларускім журналістам, і мне спакойна на душы, бо я ведаю, што ўсё не дарма.
Перажываю за здароўе родных, для іх гэта ўсё моцны стрэс. Але часовыя непрыемнасьці маюць уласьцівасьць заканчвацца. Ня верыце — запытайцеся ў Евы :-) Яна так даўно, але так настойліва ідзе дадому, каб сказаць нам: дома лепш за ўсё, дом варты шляху.
Усё будзе добра! Шчыры вам дзякуй за падтрымку. Пішам далей».
Зь ліста Ірыне Леўшынай, чэрвень 2021 году
«Што ж, сувязь ня толькі наладзілася, але яшчэ і паскорылася! І гэта хораша... Што ня хораша, дык гэта вось усё з навінаў. Чакана, але ўсё роўна бязрадасна. І трывожыць тое, што канца-краю не відаць і будзе працягвацца. Таму сур’ёзна перажываю за вас.
Лета будзе сьпякотнае. Эпікрыз ужо відавочны і просты. Трэба ўсё гэта перажыць. Перажыць у нармальным стане. І кожны сам вызначае, што значыць „нармальны стан“, самастойна.
А ў мяне тым часам усё стабільна і бязь зьменаў. З навінаў: сёньня адціснуўся 50 разоў за адзін падыход. Перачытаў каторы ўжо раз „Майстра і Маргарыту“ (чартоўска боская кніга, абажаю яе), цяпер буду чытаць „Ківач Фуко“ Умбэрта Эка і біяграфію Джэфа Бэзаса (цікава, як становяцца самымі багатымі людзьмі ў сьвеце). Гэта ашаламляльна, хачу так умець, калі вырасту.
Дыстанцыйную працу зь відам на замак, канечне, я раней уяўляў крыху інакш. Але трэба быць адкрытым новаму. Успамінаю выраз з „Форэста Гампа“: „Жыцьцё — як скрыня з цукеркамі, ніколі ня ведаеш, якая табе трапіцца“. Напэўна, галоўнае пры гэтым — успрымаць усё, што б табе ні трапілася, як цукерку.
Вы ўсе вялікія малайцы. Пры нагодзе — мае самыя шчырыя словы падтрымкі і салідарнасьці з калегамі з TUT. Трэба перажыць гэты час, перажыць і не згубіцца, незалежна ад фармату „дыстанцыйнай працы“, зь вежачкамі ці без. Так што жывём далей, трымаемся і трымаем».
Зь ліста Вользе, 1 ліпеня 2021 году
«Каты — гэта цудоўна. Але я ж у апошнія гады, уяўляеш, стаў сабакаводам. Зьявіўся ў мяне добры сябар, клічуць Тоні (у арыгінале Tawny — як партвэйн, ну а як інакш), па нацыянальнасьці — джэк-расэл-тэр’ер, па характары — махнаты ёлупень. Ужо пяць гадоў яму. Цяпер жыве „ў бабулі ў вёсцы“, клясыка жанру.
Гляджу футбол па тэлевізары, сачу за анамнэзам, чытаю кнігі. Столькі добрых кніг не чытана — не перачытана! Наганяю, цяпер для гэтага ёсьць, нарэшце, „вольны час“. Цяпер вось перачытваю „Кампраміс“ Даўлатава, узгадваю старыя часы працы ў рэдакцыі газэты, якая скончылася, пераезд у Менск і наш вясёлы БАЖ. І Віндзар, так. Нядаўна яго бачыў па тэлевізары. Трэба будзе зьезьдзіць».
Зь ліста Ірыне, 26 ліпеня 2021 году
«Вельмі ўсьцешаны быў атрымаць ваш ліст, дзякуй! Ён зноў са сьветлым сюрпрызам — раней ніколі ня думаў, што будзе так цёпла на душы ад выцінанкі :-)
Я вельмі люблю чытаць лісты, такія рэпартажы з нармальнага жыцьця — я іх яшчэ называю «альтэрнатыўным тэлебачаньнем» альбо «маім пэрсанальным Радыё Свабода», бо калі чытаю іх, то ўяўляю інтанацыі сяброў і калегаў ці візуалізую сабе ў галаве карцінкі з гэтых лістоў... Нармальнае такое «кіно» атрымліваецца :-) Нібыта сам зьезьдзіў.
Шмат маіх знаёмых, паколькі межы закрытыя, сёлета актыўна вандруюць па Беларусі. Атрымліваю багата лістоў са словамі шчырага захапленьня і рознымі «ваў!» — людзі адкрываюць для сябе родную краіну і праз гэта любяць яе ўсё мацней. Мяне гэта радуе.
Наш вялікі суайчыньнік Васіль Быкаў пісаў, чым нацыяналіст адрозьніваецца ад патрыёта: нацыяналіст ненавідзіць чужое, а патрыёт любіць сваё. Я ўпэўнены, што любоў і дабрыня мацнейшыя за нянавісьць і злосьць.
Я бачу ў нашай краіне шмат патрыётаў. І ўсьцешаны, што людзі ня проста любяць сваё, але дбаюць пра сваё, дзейнічаюць, каб абараніць сваё, і, галоўнае, усё болей думаюць, разважаюць і асэнсоўваюць тое, што з намі адбываецца; як мы як грамадзтва і як нацыя ўсе разам апынуліся там, дзе зараз; як нам перапрацаваць наш супольны вопыт — і натхняльны, і траўматычны — і куды рушыць далей.
І мне вельмі блізкія вашыя развагі пра індывідуальную адказнасьць за агульныя наступствы. Заўсёды пра гэта разважаў, нават выклікаў абурэньне часткі суайчыньнікаў сваім тэзісам «Рэжым — гэта мы ўсе», а цяпер, калі зьявілася столькі «вольнага» часу, думаю пра гэта яшчэ больш; пра тое, што я мог бы быць больш цярплівым і пераканаўчым, калі меў рацыю; пра тое, як зрабіць так, каб людзі чулі і верылі тым, хто разумны, а ня тым, хто гучны і папулярны; пра тое, каб рабіць эфэктыўнае, а ня «хоць нешта».
Верш Андрэя Аляксандрава, які ён даслаў Ірыне Леўшынай у ліпені 2021 году:
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: ЗША расьсьледуюць магчымую атаку Расеі на дыпляматаў у Вене

maintext:
Источник материала: Свабода
Праблемы са здароўем у дыпляматаў, супрацоўнікаў разьведкі і іншых чыноўнікаў у Вене пачаліся неўзабаве пасьля інаўгурацыі 46-га прэзыдэнта ЗША Джо Байдэна ў студзені сёлета, паведамляюць часопіс New Yorker і агенцтва Associated Press . Урадавыя агенцтвы ЗША называюць праявы сымптомаў у супрацоўнікаў «анамальнымі або невытлумачальнымі інцыдэнтамі са здароўем», аднак у прыватных гутарках кіраўнік ЦРУ Ўільям Бёрнс называе іх ня інцыдэнтамі, а атакамі, сьцьвярджае New Yorker.
«Гаванскі сындром» названы так паводле інцыдэнтаў у сталіцы Кубы, дзе з канца 2016 году амэрыканскія дыпляматы паведамлялі аб моцных галаўных болях, млоснасьці, стомленасьці і пагаршэньні каардынацыі і слыху. У 2018 годзе аналягічныя сымптомы зьявіліся ў супрацоўнікаў консульства ў Кітаі, у канцы красавіка 2021 году тэлеканал CNN паведаміў, што два падобныя выпадкі былі зафіксаваныя на тэрыторыі ЗША.
Высокапастаўленыя чыноўнікі як у адміністрацыі былога прэзыдэнта Дональда Трампа, так і ў адміністрацыі Байдэна ўпэўненыя, што амэрыканцы маглі быць атакаваныя Расеяй. Часопіс Politico ў траўні паведамляў, што арганізатарамі можа выступаць расейская вайсковая выведка ГРУ, аднак дакладных доказаў гэтага пакуль няма.
Амэрыканскія ўлады падазраюць, што «гаванскі сындром» можа быць вынікам узьдзеяньня на чыноўнікаў гукавых або мікрахвалевых хваляў. Паводле стану на пачатак лета было вядома аб 130 чыноўніках, якія пацярпелі ад сындрому, у гэты лік не ўваходзяць засакрэчаныя зьвесткі аб магчымых пацярпелых з ЦРУ.
Вена — адзін з цэнтраў сусьветнага шпіянажу з прычыны прысутнасьці ў горадзе офісаў шэрагу міжнародных арганізацый. Амэрыканская амбасада і пад’езды да яе добра ахоўваюцца, адзначае New Yorker, аднак супрацоўнікі жывуць за межамі яе тэрыторыі, дзе могуць быць больш уразьлівыя для ўзьдзеяньняў збоку.


title: Улады ліквідуюць арганізацыю актыўнага ладу жыцьця інвалідаў "Крылы анёлаў". А каго ўжо закрылі?

maintext:
Источник материала: Свабода
Менскі райвыканкам ліквідуе арганізацыю «Каманда „Крылы анёлаў“». Гэта некамэрцыйная ўстанова, што яднае аматараў актыўнага ладу жыцьця і сем’і, якія сутыкнуліся з праблемамі інваліднасьці.
Пра ліквідацыю паведаміла сама арганізацыя ў фэйсбуку, заявіўшы, што не атрымлівала ніякіх папярэджаньняў ад уладаў і закон не парушала, але раптоўна заўважыла, што ўлады маюць намер яе зьліквідаваць.
Пад пагрозай зрыву апынуліся спаборы «Восеньскі бегапарк-2021», а ранейшыя просьбы да спонсараў дапамагчы арганізацыя вымушаная адклікаць ужо цяпер.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Міністэрства юстыцыі Беларусі ініцыявала прыпыненьне дзейнасьці руху "За свабоду"

maintext:
Источник материала: Свабода
Улады Беларусі ініцыявалі ліквідацыю руху «За свабоду», які паўтара дзясятка гадоў таму запачаткаваў экс-кандыдат у прэзыдэнты на выбарах 2006 году Аляксандар Мілінкевіч.
Як пацьвердзіў Свабодзе кіраўнік арганізацыі Юрась Губарэвіч, Вярхоўны суд пачаў грамадзянскую справу на падставе позвы Міністэрства юстыцыі да праваабаронча-асьветніцкага грамадзкага аб’яднаньня «Рух «За свабоду» аб прыпыненьні дзейнасьці.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Чальцы Саюза палякаў Беларусі выйшлі на вуліцы гарадоў Польшчы, каб нагадаць пра лёс Борыс і Пачобута

maintext:
Источник материала: Свабода
Там жа знаходзіцца ў зьняволеньні старшыня Саюза палякаў Беларусі Анжаліка Борыс, нагадвае Польскае радыё .
Анджэй Пісальнік, галоўны рэдактар парталу СПБ Znadniemna. pl, паведаміў, што пікеты салідарнасьці з Пачобутам і Борыс прайшлі ў Варшаве, Беластоку і Сопаце:
«Чальцы Саюза палякаў Беларусі, якія ў цяперашні час знаходзяцца ў Польшчы, выходзяць на вуліцы, каб нагадаць мінакам і СМІ пра чацьвёрты месяц знаходжаньня ў зьняволеньні Анжалікі Борыс і Анджэя Пачобута, пра тое, што палякаў у Беларусі дагэтуль перасьледуюць».
У Сопаце да пікету далучыліся эўрадэпутатка Гэнрыка Кшывонос-Стыхарска і сэнатар Богдан Барусэвіч.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Мінюст хоча ліквідаваць Беларускі ПЭН-Цэнтар. Ліст з выклікам на апытаньне прыйшоў на два дні пазьней за само апытаньне

maintext:
Источник материала: Свабода
Міністэрства юстыцыі Беларусі падало пазоў аб ліквідацыі Беларускага ПЭН-цэнтру. Прадстаўнікі арганізацыі атрымалі ліст, што ім трэба а 10-й раніцы 20 ліпеня прыйсьці на апытаньне для падрыхтоўкі да судовага працэсу.
Пры гэтым сам ліст атрымалі сёньня, 22 ліпеня, напісала на сваёй старонцы ў Фэйсбуку намесьніца старшыні ПЭН-Цэнтру Тацяна Нядбай.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Расьсьледаваньне выявіла сусьветнае сачэньне за журналістамі і актывістамі

maintext:
Источник материала: Свабода
Арганізацыя Forbidden Stories атрымала і пачала вывучаць адзін са сьпісаў тэлефонаў, якія праслухоўвалі — у ім зьмяшчаюцца 50 тысяч нумароў, уведзеных дзясяткам кліентаў ізраільскай кампаніі ў сыстэму Pegasus. У ходзе расьсьледаваньня журналісты ідэнтыфікавалі уладальнікаў 1 тысячы нумароў, якія жывуць больш чым у 50 краінах. У прыватнасьці, у сьпісе знайшлі нумары больш як тысячы францускіх грамадзян. Праслухоўваньне французаў вялося з Мэксікі, Індыі, Марока і Вугоршчыны, вынікае з расьсьледаваньня.
Pegasus можа ўзломваць мабільныя тэлефоны па спасылцы і таемна запісваць электронныя лісты, званкі і тэкставыя паведамленьні. У некаторых выпадках шпіёнскае праграмнае забесьпячэньне можа актывавацца, нават калі ахвяра не націскае на спасылку. Праграма пасьпяхова выкарыстоўвалася для ўзлому смартфонаў як жонкі, так і нявесты забітага саудаўскага аглядальніка Джамаль Хашагджы.
У сьпісе узламаных прылад ёсьць нумары супрацоўнікаў CNN, Associated Press, Voice of America, New York Times, Wall Street Journal, Bloomberg News, Le Monde ў Францыі, Financial Times і нават Al Jazeera ў Катары. У сьпісе знайшлі нумары 65 бізнэсоўцаў, 85 праваабаронцаў і больш за 600 палітыкаў.
У Вугоршчыне былі ўзламаныя тэлефоны двух журналістаў расьследвальнага выданьня Direkt36, піша The Guardian. У сьпісах патэнцыйных цэляў таксама былі згаданыя тэлефоны іншых журналістаў, а таксама юрыстаў і неназванага апазыцыйнага палітыка. У Азэрбайджане ў ліку магчымых аб’ектаў сачэньня называюцца 48 журналістаў, многія зь якіх крытыкавалі карупцыю і рэпрэсіі ў краіне.
NSO Group, якая ліцэнзуе праграму Pegasus для барацьбы са злачыннасьцю, заявіла, што працуе з захаваньнем этычных нормаў, і назвала расьсьледаваньне беспадстаўным. Там заявілі, што «працягнуць расьсьледаваньне ўсіх дакладных заяў аб неправамерным выкарыстаньні праграмы і распачнуць адпаведныя дзеяньні».
Некамэрцыйная журналісцкая арганізацыя НВА Forbidden Stories была створаная ў лістападзе 2017 года францускім журналістам, кінадакумэнталістам і сцэнарыстам Ларанам Рышарам. Арганізацыя займаецца пытаньнямі абароны свабоды слова, дапамагае перасьледаваным журналістам, а таксама працягвае расьсьледаваньні, якія вялі журналісты, што апынуліся ў зьняволеньні або былі забітыя.


title: ЗША зноў заклікалі афіцыйны Менск вызаліць усіх палітвязьняў і пачаць дыялёг з апазыцыяй і грамадзянскай супольнасьцю

maintext:
Источник материала: Свабода
«Рэпрэсіі супраць журналістаў і грамадзянскай супольнасьці зьяўляюцца самым апошнім праяўленьнем жорсткасьці рэжыму Лукашэнкі. Мы заклікаем улады Беларусі вызваліць больш за 550 палітычных зьняволеных і пачаць дыялёг з апазыцыяй і грамадзянскай супольнасьцю. Мы падтрымліваем народ Беларусі» — цытуе сайт naviny. by заяву Нэда Прайса Твітэры.
Напярэдадні амбасада ЗША ў Беларусі заявіла, што адзінае выйсьце з палітычнага крызісу — вызваленьне ўсіх палітвязьняў.
Амэрыканскія дыпляматы асудзілі рэйды сілавых структур Беларусі супраць прынамсі 19-ці няўрадавых арганізацый. Пра гэта гаварылася ў паведамленьні прэс-службы амбасады Злучаных Штатаў у Беларусі ў Facebook.
«Нястомная кампанія рэжыму Лукашэнкі па крыміналізацыі незалежных меркаванняў, праваабаронцаў і грамадзянскай супольнасьці зьяўляецца знадзвычайнай зьявай у сучаснай Эўропе і прычынай міжнароднай ізаляцыі Беларусі», — заявіла пасол ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр.
У заяве амбасады таксама гаворыцца, што «адзіны выхад з палітычнага крызісу ў Беларусі — спыненьне рэпрэсій і вызваленьне ўсіх палітвязьняў».
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Мы ў сябе паверылі, хоць страх настолькі зьеў душы некаторых з нас". Рэжысэр Палуян пра тое, як у Эўропе глядзяць фільм аб пратэстах

maintext:
Источник материала: Свабода
Галоўныя героі фільму — беларускія акторы Павел Гарадніцкі, Дзяніс Тарасенка і Марына Якубовіч. «Кураж» паказалі ў Вільні 10 ліпеня. На прэм’еру адмыслова прыляцеў рэжысэр Аляксей Палуян. Ён кажа, што для яго віленскі паказ быў вельмі эмацыйны, і, каб бачыць рэакцыю публікі, ён увесь паказ правёў на нагах.
«Я разумеў, што сярод гледачоў большасьць людзей, якія перажылі гэта, прайшлі турму, былі нават людзі, у якіх зараз родныя ў палоне, жанчына, якая трымала партрэт свайго сына... Яна кожныя, можа, дзесяць хвілін адыходзіла і курыла, гэта значыць, што чалавек вельмі нэрваваўся. Гэта была ня проста літоўская прэм’ера, а прэм’ера перад беларусамі, якім ня трэба тлумачыць, што адбылося. Гэта была асаблівая прэм’ера перад людзьмі, якія з табой стаялі на адным фронце. Словы былі не патрэбныя, той момант, калі проста ідзі і глядзі», — кажа Аляксей Палуян.
Некаторыя гледачы адзначаюць, што ў фільме амаль няма жорсткіх сцэн, і, маўляў, гэта не да канца адлюстроўвае сытуацыю ў Беларусі. Аляксей цалкам з гэтым нязгодны. Ён лічыць, што сцэны гвалту даюць толькі інфармацыю, якую і так людзі маюць праз СМІ і тэлеграм-каналы. Для яго было важней перадаць атмасфэру, зрабіць гэта кранальна і эмацыйна.
«Па-першае, беларус ня можа глядзець на гвалт. Па-другое, гвалту дастаткова, каб зразумець гэтую катастрофу. Пра гвалт можна расказаць празь іншую дэталь, і гэта дойдзе нашмат глыбей. Сцэна перад Акрэсьціна, дзе маці плача і гаворыць пра свайго сына, — гэта нашмат мацней, чым у мяне быў бы кадар, дзе хлопцу адрывае нагу гранатай», — кажа рэжысэр.
У гэтым, на думку Палуяна, і ёсьць розьніца паміж журналісцкім рэпартажам і кіно, якое прымушае перажыць і думаць: «Што б я рабіў?».
«Бо калі ёсьць сцэна з гранатай, ты разумееш, што ты б уцякаў ці ня выйшаў бы туды. А ў сцэне з жанчынай ты ставіш сябе на месца маці і думаеш: „А што б я зрабіў, калі б мой сын быў невядома дзе?“. Кіно — гэта пра працэсы, пра атмасфэру, пра тое, каб сказаць: „Пражыві. Што б ты зрабіў?“».
Цяпер «Кураж» паказваюць у 26 гарадах Нямеччыны, кажа рэжысэр Палуян.
«Я нават ня мог сабе ўявіць, што беларускі фільм атрымае такі шырокі пракат, — расказвае ён. — Толькі ў Бэрліне фільм ідзе ў 4 ці 5 кінатэатрах. У Мюнхэне — у трох. У Аўстрыі будзе пяць гарадоў. Гэта дае такое адчуваньне, што зь беларускім народам салідарны ўвесь цывілізаваны сьвет».
На прагляды за мяжой прыходзяць найбольш беларусы, кажа рэжысэр, і гэта зразумела, бо амаль усе яны не былі ў жніўні на радзіме.
«Яны атрымалі інфармацыю праз сацыяльныя сеткі, ім хочацца перажыць. Яны, можа, не настолькі траўмаваныя, як беларусы, якія толькі зараз зьехалі і знаходзяцца ў Літве, але ўсё роўна яны кажуць: „Мы ўпершыню, пабачыўшы гэты фільм, зразумелі і адчулі, што адбывалася ў жніўні“. І яны плачуць таксама. Таму паказы адбываюцца вельмі эмацыйна, усе яны суправаджаюцца сьлязьмі. Можа, гэта нават і ёсьць самая галоўная крытыка на фільм, бо ідзе вялікае суперажываньне».
Аляксей расказвае пра рэакцыю гледачоў у Нямеччыне, дзе ён сам жыве. Кажа, што калі ён толькі прыехаў у краіну, шмат яго знаёмых называлі Беларусь — Weissrussland. Але цяпер усё зьмянілася.
«Цяпер мае сябры называюць краіну правільна, ведаюць, што адбываецца, некаторыя зь іх працавалі над фільмам. Ёсьць сталае пакаленьне, якое прыходзіць і кажа: «Мы ня ведалі, што такое было, мы падобнае перажылі ў ГДР». Людзі расказваюць свае гісторыі. Пасьля паказу да мяне падышоў літоўскі калега-апэратар і кажа: «Я ведаў, што гэта будзе моцны фільм, але каб настолькі асабіста эмацыйна і што настолькі ўсё жудасна, я ня ведаў».
Рэжысэр лічыць, што такая рэакцыя паказвае, наколькі фільм уплывае на людзей, дае ім магчымасьць перажыць тое, што перажываюць беларусы.
«І я думаю, што гэта зьмяніла ўяўленьне замежнікаў пра Беларусь. Фільм зьмяніў і нашае ўяўленьне пра сябе, мы ў сябе паверылі, хоць страх настолькі зьеў душы некаторых з нас».
Аляксея Палуяна пасьля выхаду фільму запрашаюць выступаць ва ўнівэрсытэты.
«Гэта цыкль лекцый на тэму „Рэвалюцыя цярпеньня“. Вельмі трапная назва, на мой погляд. Празь фільм мы гутарылі са студэнтамі, прафэсарамі Бэрлінскага і Гумбальцкага ўнівэрсытэтаў. Ёсьць разуменьне, што адбываецца нейкі незвычайны працэс, такога прыкладу ў гісторыі сучаснай Эўропы няма, каб людзі голымі рукамі супраць тырана змагаліся, зачыненыя ў клетцы з гэтым монстрам».
21 ліпеня «Кураж» пакажуць у Штутгарце, дзе жыла Марыя Калесьнікава.
«Я зразумеў, што трэба зрабіць вечар імя Марыі Калесьнікавай. Гэта будзе ў аўтарскім кінатэатры, будуць запрошаныя музыкі, сястра Марыі. Гэта будзе вельмі эмацыйны вечар», — спадзяецца Аляксей Палуян.
Далей працягнуцца паказы ў Бэрліне, на іх Аляксей запрашае шмат палітыкаў. Рэжысэр падкрэсьлівае, што гэта важна, бо праз «Кураж» па-іншаму ўспрымаецца маштаб чалавечай катастрофы.
«Мне так хочацца, каб гэты фільм паглядзелі зараз у Эўрапарлямэнце людзі, якія прымаюць рашэньні. На гадавіну пратэстаў я б вельмі хацеў паказаць гэты фільм у Беларусі, але я не магу гэта зрабіць. Бясьпека маёй каманды на першым месцы, я не магу іх падвесьці, дзякуючы ім існуе гэты фільм і беларусы бачаць унікальную хроніку».
Далей фільм пакажуць у Ляйпцыгу, Варшаве, Уроцлаве, Познані, Гдыні і Быдгашчы. Ён вернецца ў кастрычніку ў Літву на фэстываль «Nepatogus kinas» і пасьля будзе паказаны ў іншых літоўскіх гарадах. Вядуцца перамовы пра паказ фільму ў Францыі, Вялікай Брытаніі, Украіне, Грузіі, — паведамляе рэжысэр.
На кожным паказе «Куража» праходзіць адмысловая акцыя з партрэтамі палітвязьняў, якія людзі ўздымаюць над галавой перад пачаткам фільму і глядзяць яго быццам разам зь вязьнямі.
«Для мяне было важна, каб гэтыя людзі былі не забытыя. Гэтая ідэя азначае, што глядач можа пазнаёміцца з чалавекам. Ёсьць больш за сто партрэтаў, дзе няма фатаздымкаў на сайце „Вясны“, і я ўсё роўна сказаў: „Не, мы друкуем іх, там павінны стаяць іх імёны, біяграфія, хобі і адрас іх турмы“. Я прыдумаў гэта ў траўні перад Бэрлінале», — тлумачыць Аляксей Палуян.
Аляксей расказвае, як даведаўся, што колькасьць месцаў на паказе ў Бэрлінале была роўная колькасьці палітзьняволеных на той момант у Беларусі — 460. Лепшай нагоды не магло б быць, кажа ён.
На паказе ў Бэрліне была Сьвятлана Ціханоўская. Яна трымала ў руках партрэт свайго мужа Сяргея.
«Быў такі шчымлівы момант, здаецца, на сцэне каля Акрэсьціна, калі яна глядзела на гэты партрэт, і я ўбачыў, што ў яе вачах былі сьлёзы. Вочы напоўненыя жалем, такое адчуваньне, што яшчэ крыху, і чалавек расплачацца. І тады я зразумеў, што ўсе гледачы падтрымалі акцыю, гэта было настолькі моцна, бяз слоў, — кажа Аляксей. — Мне цяпер важна, каб гэтыя фатаздымкі атрымалі сваякі палітзьняволеных, а калі ёсьць магчымасьць, нават даслаць іх у турмы, каб людзі пабачылі, што ў гэтым горадзе людзі пражылі вечар, думаючы пра гэтага чалавека. Каб рэжым ведаў, што мы гэтых людзей ніколі не забудзем».
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Распачаўся працоўны візіт Святланы Ціханоўскай у ЗША

maintext:
Источник материала: Белсат
Беларуская лідарка прыляцела ў Вашынгтон 18 ліпеня, у аэрапорце яе сустрэла амбасадарка ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр. Працоўная праграма візіту распачнецца а 14-й гадзіне па мясцовым часе на Freedom Plaza з сустрэчы з беларускай дыяспарай.
It is such an honor to have been greeted by @USAmbBelarus upon my arrival in Washington D.C. Ambassador Fisher has been working tirelessly to support Belarus. I am very excited to start my visit to the United States and I hope it will help Belarus on its way to democracy! pic.twitter.com/zZpl619vAf


title: Памёр скульптар Леў Гумілеўскі, які рабіў помнікі клясыкаў беларускай літаратуры

maintext:
Источник материала: Свабода
Як паведамляе Саюз мастакоў Беларусі, Разьвітаньне са Львом Гумілеўскім адбудзецца 6 ліпеня ў жалобнай зале па адрасе: Менск, вуліца Кульман 33а з 10.00 да 11.00.
Леў Гумілеўскі працаваў у галіне станковай і манумэнтальнай скульптуры. Стварыў вобразы Максіма Багдановіча, Мікалая Гусоўскага, Кастуся Каліноўскага, Янкі Купалы, Адама Міцкевіча, Міхаіла Агінскага, Канстанціна Астроскага, Аляксандра Пушкіна, князёў Радзівілаў, Францішка Скарыны, Уладзіміра Караткевіча, Анатоля Сыса, Максіма Танка і іншых.
Народны мастак Беларусі (1991). Ляўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (1974) за помнік Янку Купалу ў Менску ў сааўтарстве з Анатолем Анікейчыкам і Андрэем Міхайлавічам Засьпіцкім. Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь (1977).
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Святлана Ціханоўская распавяла пра сустрэчу з Джо Байдэнам

maintext:
Источник материала: Белсат
У афіцыйным тэлеграм-канале Святлана Ціханоўская распавяла , пра што ішла размова пад час сустрэчы з прэзідэнтам ЗША Джо Байдэнам:
У размове з Байдэнам Ціханоўская распавяла, што ганарыцца сваім народам, які паўстаў супраць рэжыму і ўжо год супрацьстаіць яму, і заклікала прэзідэнта ЗША падтрымаць шлях беларусаў да дэмакратыі:
Вось асноўныя вынікі сумеснай сустрэчы, якія выказала Святлана Ціханоўская:
Пасля сустрэчы Джо Байдэн напісаў у сваім Twitter што Злучаныя Штаты падтрымліваюць народ Беларусі ў яго імкненні да дэмакратыі і ўсеагульных правоў чалавека.
I was honored to meet with @Tsihanouskaya at the White House this morning. The United States stands with the people of Belarus in their quest for democracy and universal human rights. pic.twitter.com/SdR6w4IBNZ


title: Дачка палітоляга Касьцюговай: Маці на Акрэсьціна

maintext:
Источник материала: Свабода
Паводле дачкі, «ні яе статус, ні абвінавачваньне пакуль невядомыя». «Бацьку не забралі», дадае Настасься.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Выганяла палітыкаў з этэру, адмаўлялася гаварыць па-ўкраінску. 6 фактаў пра ўкраінскую вядоўцу "Славянскага базару"

maintext:
Источник материала: Свабода
Пасьля канцэрту ўкраінцы перадалі Віцебскаму дзяржаўнаму музычнаму каледжу пяць музычных інструмэнтаў, і інфармацыю пра гэта актыўна распаўсюджвалі дзяржаўныя СМІ Беларусі
Сёлета прысутнасьць украінцаў была пад пагрозай зрыву — спачатку ад удзелу ў фэсьце адмовіліся сьпевакі, а потым і вядучыя.
Але арганізатарам усё ж удалося выратаваць ідэалягічны тэзіс пра «адзінства культур трох славянскіх народаў». За дзень да адкрыцьця фэсту стала вядома, што на «Славянскі базар» едзе ўкраінская дэлегацыя пад кіраўніцтвам прадусара Ўлада Багінскага, а на сцэну выйдуць і ўкраінскія сьпевакі, і ўкраінская вядоўца Дыяна Панчанка.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Эўрапейскі амбасадар, адкліканы зь Менску, паабяцаў працаваць дзеля вольнай Беларусі і ў Брусэлі

maintext:
Источник материала: Свабода
Амбасадар Эўрапейскага зьвязу ў Менску Дырк Шубэль, які пакінуў Менск на патрабаваньне МЗС Беларусі, падзякаваў амбасадарцы Швэцыі Крысьціне Ёханэсан і іншым калегам за апошнюю сустрэчу ў Менску.
«Я пакінуў Беларусь сёньня і адправіўся на „кансультацыі“ ў Брусэль, як таго запатрабавала беларускае МЗС, і такім чынам падзяліў лёс маіх польскіх, літоўскіх і латвійскіх калег. Нашу калегу з ЗША нават не пусьцілі».
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Пасол Швейцарыі наведаў Наталлю Хершэ ў гомельскай калоніі

maintext:
Источник материала: Белсат
Пасол Швейцарыі Клод Альтэрматт наведаў Наталлю Хершэ ў жаночай калоніі ў Гомлі. Пра сустрэчу з грамадзянкай Швейцарыі пасол напісаў у сваім Twitter.
Gomel: weiterer Besuch bei Natallia Hersche in der Strafanstalt. Nach 10 Monaten in Gefängnissen bleibt für unsere Mitbürgerin die Situation weiterhin nicht einfach. Natallia told me how very important support from outside is for her, thanking and greeting all of you everywhere! pic.twitter.com/Pvr9vafp74


title: Лекару, які ўдзельнічаў у пратэстах і напісаў адкрыты ліст да Качанавай, не працягнулі кантракт

maintext:
Источник материала: Свабода
«Звальненьне дасьведчанага лекара ў клініцы, дзе ёсьць дэфіцыт спэцыялістаў майго профілю, дзе практычна цалкам адсутнічаюць спэцыялісты сярэдняга веку… Што ж, нічога новага, „нам толькі б дзень прастаяць ды ноч пратрымацца“. А там як-небудзь усё само паправіцца, хто-небудзь прыйдзе працаваць, неяк праапэруем, неяк пацыент ачуняе», — напісаў Станіслаў Салавей у фэйсбуку.
Ён адзначыў, што не саромеецца сваіх рашэньняў і дазваляе сабе раскошу адкрыта казаць тое, што думае.
«Мае ідэалы застаюцца са мной, мая памяць застаецца са мной. Я памятаю, чаму ня змог застацца дома ў той дзень, мой „першы дзень“. Працаваць лекарам і быць абыякавым да чалавечага болю і пакутаў нельга, ну ці я проста так не магу!», — напісаў Салавей.
Ён зьбіраецца знайсьці новую працу ў Беларусі,
«Я працягну працаваць у маёй любімай краіне, хай і ў іншым месцы, але я працягну прыкладаць усе свае сілы для дапамогі тым, каму яна патрэбная (гаворка тут пра мэдыцыну), пастараюся быць побач з блізкімі, калі ім гэта будзе патрэбна, падтрымліваць сваіх у цяжкую хвіліну».
Доктар-інфэкцыяніст, кандыдат мэдычных навук. Да нядаўняга часу ён быў дацэнтам катэдры інфэкцыйных хваробаў БДМУ, галоўным пазаштатным інфэкцыяністам Менску. Мае сям’ю, дваіх дзяцей.
12 жніўня Мікіта Салавей выйшаў на першую акцыю лекараў супраць гвалту каля БДМУ.
«Мне здаецца, тая акцыя была трыгерам для наступных выступленьняў мэдыкаў па ўсёй рэспубліцы. Магчыма, яна на некаторы час дазволіла прытармазіць хвалю гвалту: сталі выпускаць пацярпелых з Акрэсьціна і іншых ізалятараў, мірна прайшоў велізарны марш 16 жніўня», — разважае Мікіта Салавей.
14 жніўня лекар у ліку некалькіх соцень іншых мэдыкаў падпісаў зварот да Міністэрства аховы здароўя і МУС з просьбай дапусьціць у ізалятары незалежныя брыгады ў складзе рэаніматолягаў, траўматолягаў і тэрапэўтаў, каб ацаніць стан затрыманых, аказаць ім дапамогу або шпіталізаваць. Але гэтага зрабіць не ўдалося.
«Празь месяц мы атрымалі адказ зь міністэрства з подпісам Дзьмітрыя Піневіча, што неабходная дапамога затрыманым была аказаная сіламі мэдслужбы ў саміх ізалятарах», — расказаў доктар.
11 лістапада доктар апублікаваў у сваім фэйсбуку адкрыты ліст да Натальлі Качанавай пра тое, што мэдыкі не рабы. Пост за дзень набраў некалькі тысяч падабаек і рэпостаў.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Вынікі 14 ліпеня: 8 праваабаронцаў "Вясны" зьмешчаныя пад варту, ператрусы адбыліся ў 23 арганізацыях

maintext:
Источник материала: Свабода
14 ліпеня па ўсёй Беларусі сілавікі затрымалі адзінаццаць праваабаронцаў-вясноўцаў, а таксама два былых сябры «Вясны». Восем праваабаронцаў затрыманыя ў рамках крымінальных спраў па ч. 1 і 2 арт. 342 (арганізацыя і фінансаваньне групавых дзеяньняў, якія груба парушаюць грамадзкі парадак) і ч. 2 арт. 243 Крымінальнага кодэксу (ухіленьне ад выплаты падаткаў) на 72 гадзіны.
Таксама на 72 гадзіны затрымалі жонку Уладзімера Лабковіча Ніну Лабковіч. Яна — дырэктарка аб’яднаньня інвэстараў Angels Band.
Пасьля ператрусаў і допытаў вызвалілі праваабаронцу «Вясны» з Барысава Алега Мацкевіча, праваабаронцу са Смаргоні Алеся Дзергачова, былога сябра «Вясны» з Воршы Васіля Леўчанкава, праваабаронцу і рэдактара Orsha.eu Ігара Казьмерчака.
Лёс былой сяброўкі «Вясны» Марыны Статкевіч з Барысава высьвятляецца.
«Белсат» даведаўся, што 14 ліпеня міліцыянты правялі ператрусы ў кватэры старшыні і намесьніка старшыні моладзевай арганізацыі «Новые лица». У іх забралі статут арганізацыі, дакумэнты, чэкі за старыя пераводы не зьвязаныя з арганізацыяй. «Вясна» даведалася, што ператрус учынілі і ў «Офісе дапамогі і падтрымкі занятасьці моладзі «ЮларКансалт».
Без прысутнасьці ўдзельнікаў ініцыятывы Youth Labour Rights правялі ператрус у офісе гэтай арганізацыі. Яе заснавальніца і дырэктарка Крысьціна Рыхтэр пацьвердзіла факт ператрусу, паведаміўшы, што даведалася пра яго ад арэндадаўцы памяшканьня. У якой справе прыходзілі з ператрусам — невядома.
Пра ператрус па юрыдычным адрасе ПЭН-цэнтру заявіла яго кіраўніца Тацяна Нядбай. Паводле яе інфармацыі, у дачыненьні да арганізацыі прымяняецца 9 артыкулаў Крымінальнага кодэксу.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Пасьля выкананьня гімну "Магутны Божа" ў менскую архікатэдру прыйшла міліцыя

maintext:
Источник материала: Свабода
Генэральны вікарый Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі біскуп Юры Касабуцкі паведаміў у Фэйсбуку, што пасьля гэтага ў касьцёл прыйшлі супрацоўнікі міліцыі з прэтэнзіяй, што была «парушаная нейкая норма заканадаўства наконт малітвы „Магутны Божа“». Што канкрэтна, піша біскуп, «яны не разумелі самі...»
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Свабодны атлет" Дар’я Барысевіч атрымала сур’ёзную траўму і ня выступіць на Алімпіядзе ў Токіё

maintext:
Источник материала: Свабода
Пра траўму Дар’я Барысевіч напісала ў фэйсбуку. Спартоўка адзначыла, што набрала «ашаламляльную форму», зрабіўшы велізарную працу, аднак зараз здароўе не дазволіць ёй выйсьці на бегавую дарожку стадыёну.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Купалаўцы" 7 ліпеня прэзэнтуюць аўтарскі музычны праект "Я гавару"!

maintext:
Источник материала: Свабода
7 ліпеня, у дзень нараджэньня Янкі Купалы, адбудзецца фінальны этэр 101 сэзону тэатру, дзе артысты прасьпяваюць песьні на вершы Віталя Рыжкова, Анатоля Івашчанкі, Вальжыны Морт, Насты Кудасавай, Глеба Лабадзенкі і іншых.
Песьні пад музыку выканаюць артысты трупы — Валянціна Гарцава, Юлія Шпілеўская, Крысьціна Дробыш, Дзьмітры Тумас, Юліяна Міхневіч, Антаніна Дубатоўка, Павал Астравух, Марта Голубева і Міхаіл Зуй.
Паказ пачнецца на YouTube-канале «Купалаўцаў» а 20:00.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Затрымалі актывіста Паўла Вінаградава

maintext:
Источник материала: Свабода
Пра гэта паведамляе тэлеграм-канал МотолькоПомоги, адзначаючы, што заўтра Вінаградава будуць судзіць паводле артыкулу 24.23 Кодэксу аб адміністрацыйных правапарушэньнях (парушэньне парадку арганізацыі або правядзеньня масавых мерапрыемстваў).
Да таго сам Вінаградаў паведаміў на сваёй старонцы ў фэйсбуку, што ў яго адбываецца «агляд памяшканьня».
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Жыве Беларусь!" ЗША паабяцалі "нязменную падтрымку дэмакратычных памкненняў беларускага народу"

maintext:
Источник материала: Белсат
Прэс-сакратар Дзяржаўнага дэпартаменту ЗША Нэд Прайс выступіў з заявай з нагоды сустрэчы амерыканскага кіраўніцтва са Святланай Ціханоўскай.
Прайс адзначыў , што Дзяржсакратар ЗША Энтані Блінкен, намеснік дзяржсакратара ў палітычных пытаннях Віктор’я Нулэнд і дарадца Дзярждэпартаменту Дэрэк Шале абмеркавалі з лідаркай беларускай апазіцыі «неабходнасць спынення рэжымам Лукашэнкі няспынных рэпрэсій, безумоўнага вызвалення ўсіх палітвязняў, інклюзіўнага палітычнага дыялогу і новых прэзідэнцкіх выбараў пад міжнародным назіраннем».
«Мы абмеркавалі выхад з палітычнага крызісу: вызваленне ўсіх палітвязняў, інклюзіўны дыялог і новыя выбары. Жыве Беларусь!» – напісаў у сваім Twitter Энтані Блінкен.
. @UnderSecStateP and I welcomed Belarusian leader of the democratic opposition @Tsihanouskaya to the @StateDept today. We discussed the way out of the political crisis: release of all political prisoners, inclusive dialogue, and new elections. Zhvvye Belarus!


title: Кіраўнік МЗС Літвы абмеркаваў з генэральным сакратаром NATO наплыў мігрантаў з боку Беларусі

maintext:
Источник материала: Свабода
«Мы абмяняліся з кіраўніком NATO самай актуальнай інфармацыяй аб рэгіянальнай бясьпецы перад абліччам беларускай гібрыднай атакі і расейскіх вайсковых вучэньняў „Захад-2021“, якія маюць адбыцца. Нашы партнэры назіраюць за сытуацыяй вельмі ўважліва», — заявіў пасьля размовы Ландсбергіс, якога цытуе МЗС Літвы.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


description: Надзея Мельянец у фэйсбуку падзялілася паштоўкай, якую атрымала з СІЗА ад галоўнага рэдактара Tut.by Марыны Золатавай.

title: Марына Золатава з турмы: У нашай краіны - цудоўная будучыня. Бо беларус беларусу беларус


description: Відэа з архікафедральнага касцёла Імя Найсвяцейшай Панны Марыі.

title: В храмах Беларуси продолжают исполнять "Магутны Божа"


description: На сайце «Кур’ера» прачытаў успаміны Іўлева Аляксандра Валянцінавіча,  былога кіраўніка ДАІ Слуцкага раёна. Ён распавёў аб тым, якой была аўтаінспекцыя ў На сайце «Кур’ера» прачытаў успаміны Іўлева Аляксандра Валянцінавіча,  былога кіраўніка ДАІ Слуцкага раёна. Ён распавёў аб тым, якой была аўтаінспекцыя ў 1980-я гады. Думаю, некалькі маіх успамінаў дапоўняць агульную карціну.

title: Тэхагляд у 1980-я: спраўнасць тармазоў правяралася нагой інспектара

maintext:
На сайце «Кур'ера» прачытаў успаміны Іўлева Аляксандра Валянцінавіча, былога кіраўніка ДАІ Слуцкага раёна. Ён распавёў аб тым, якой была аўтаінспекцыя ў 1980-я гады. Думаю, некалькі маіх успамінаў дапоўняць агульную карціну.
У той час тэхнічны агляд транспарту, які ўзначальваў Іўлеў, праходзіў у гаражным кааператыве № 1 (Базарны кааператыў). Паколькі мой гараж № 146 быў першы ад уезду, то ў маім гаражы расчыняліся дзверы, ставіўся стол, стулля і пачынаўся тэхагляд. Калі гэта мерапрыемства можна было назваць тэхаглядам.
Реклама
Спраўнасць, напрыклад, рулявой сістэмы правяралася нагой інспектара. Ён датыкаўся ступнёй да кола, а кіроўца пачынаў раз’юшана круціць руль улева і ўправа.
Спраўнасць тармазоў правяралася так. Кіроўца націскаў на педаль тормазу, а інспектар намагаўся скрануць аўто з месца. Калі гэта не атрымоўвалася, тармазная сістэма лічылася спраўнай.
Далей правяралася ўсё астатняе: святло, сігнал і іншыя габарыты.
Вось такі быў тэхагляд, які і блізка не стаяў каля сучаснага.
Маё больш блізкае знаёмства з Іўлявым адбылося ў пачатку 1980-га года. Неяк ноччу ў кватэры раздаўся званок. Адчыняю дзвер і бачу — стаіць Іўлеў і Шумілаў (былы кіраўнік Слуцкай ЖКГ). Начныя госці звяртаюцца да мяне з просьбай адрамантаваць і ўключыць адзіны ў той час у Слуцку светлафор — у цэнтры горада. Зрабіць трэба хутка, бо праз тры дні цераз Слуцк будзе праязджаць Машэраў і можа так здарыцца, што нікому не паздаровіцца.
Я ўзяўся дапамагчы. Работа была не з лёгкіх. Прыйшлося замяніць усе кабелі (ад кантролера да стойкі).
На вялікую радасць светлафор запрацаваў.
На мой погляд, начальнік ДАІ Іўлеў быў на сваім месцы: патрабавальны, строгі, але справядлівы.


description: Доўгачаканае свята для многіх салігарчан адбылося 27 ліпеня, калі афіцыйна абвесцілі, што дом на 322 кватэры для працаўнікоў «Беларускалій» пабудаваны. Доўгачаканае свята для многіх салігарчан адбылося 27 ліпеня, калі афіцыйна абвесцілі, што дом на 322 кватэры для працаўнікоў «Беларускалій» пабудаваны.

title: "Цяжка будавалі, усё ж пабудавалі". У Салігорску адбылося ўрачыстае адкрыццё маналітнага дома

maintext:
Доўгачаканае свята для многіх салігарчан адбылося 27 ліпеня, калі афіцыйна абвесцілі, што дом на 322 кватэры для працаўнікоў «Беларускалій» пабудаваны.
«Гэта быў першы вопыт будаўніцтва такіх дамоў. А ўсё новае даецца не проста, таму трошкі спазніліся са святам», — прыкладна так сказаў Іван Галаваты, Генеральны дырэктар «Беларускалія».
Реклама
На свяце прысутнічаў Сяргей Лапановіч, загадчык Упраўлення Міністэрства надзвычайных спраў Мінскай вобласці, які аб’явіў, што дарыць гораду новую аўтавышку, у якой даўно была патрэба. «Галоўная бяспека жыхароў высотнага дома залежыць ад вас, жыхары», — сказаў ён пры гэтым.


description: Некалькі дзён таму ў Салігорску вуліцу Леніна (ад Казлова да Наберажнай) пакрылі новым асфальтам. Давялося праехаць па гэтаму адрэзку вуліцы. Злавіў сябе Некалькі дзён таму ў Салігорску вуліцу Леніна (ад Казлова да Наберажнай) пакрылі новым асфальтам. Давялося праехаць па гэтаму адрэзку вуліцы. Злавіў сябе на думцы: «Няўжо, мы беларусы, умеем так добра зрабіць?».

title: На вуліцах Салігорска працуе дзівосная тэхніка

maintext:
Некалькі дзён таму ў Салігорску вуліцу Леніна (ад Казлова да Наберажнай) пакрылі новым асфальтам. Давялося праехаць па гэтаму адрэзку вуліцы. Злавіў сябе на думцы: «Няўжо мы, беларусы, умеем так добра зрабіць?».
Знайшоў умельцаў на праспекце Міра ў Салігорску.
Реклама
«Умеем зрабіць добра і вельмі добра, — кажа Дзяніс Дзянісаў, начальнік вучастка з будаўнічага ўпраўлення № 149. — Для гэтага трэба грошы і добрая тэхніка». «Тэхніка цудоўная, а такіх добрых вуліц, як у Салігорску, не бачылі, дзе б ні працавалі, — з вясёлай усмешкай дадае Валерый Бартош, начальнік вучастка ДРБУ-194. — Тэхніка гэта з Германіі, рухавік — 980 конскіх сіл. Невядома, як будзе далей. Баюся, каб не здарылася так, што замрэ гэты велікан пад плотам ад нястачы запчастак, бо адносіны з замежжам псуюцца хутчэй, чым мы сцелем новы асфальт».
А вось зняты стары асфальт ідзе на пакрыццё гравійных вуліц.


description: На вуліцы Іваноўскага раўнуюць дарогу і укладваюць асфальт, на Магістральнай робяць чатырохпалоску, а на вуліцы Зялёнай запланаваны капрамонт дарогі. Пра гэта распавёў Сяргей Кулік, галоўны інжынер упраўлення капітальнага будаўніцтва Слуцкага раёна

title: На Чэхава ўладкоўваюць дарогу, пачынаюць будаваць новы мікрараён "Зарэчны". Што яшчэ зменіцца ў Слуцку

maintext:
На вуліцы Іваноўскага раўнуюць дарогу і ўкладваюць асфальт, на Магістральнай робяць чатырохпалоску, а на вуліцы Зялёнай запланаваны капрамонт дарогі. Пра гэта распавёў Сяргей Кулік, галоўны інжынер упраўлення капітальнага будаўніцтва Слуцкага раёна, піша «Слуцкі край».
Што зараз робяць
Ідзе рэканструкцыя на вуліцы Магістральнай у раёне АЗС: на дарозе ў раёне скрыжавання ўкладзена пакрыццё, устаноўлена абсталяванне па рэгуляванні святлафора, абсталяваны астравок бяспекі.
Реклама
Па інфармацыі Сяргея Куліка, ад вуліцы Іваноўскага да касцёла будзе ўладкавана чатырохпалосная траса.
На вуліцы Іваноўскага (ад Магістральнай да Чэхава) укладзена новая ліўневая каналізацыя, праводзіцца асфальтаванне, у рамках праекту будзе зроблена добраўпарадкаванне прылягаючых тэрыторый з пешаходнымі і веладарожкамі, дадатковым заездам да дамоў № 15, 17.
Што запланавана ў Слуцку
Па інфармацыі галоўнага інжынера, у гэтай частцы Слуцка запланавана капітальнае добраўпарадкаванне часткі вуліцы Зялёнай — ад вуліцы 14 Партызан да вуліцы Чэхава:
укладка ліўневых каналізацыйных магістраляў, пакрыцця,
уладкаванне дадатковых стаянак для транспарту.
На тэрыторыі забудовы на вуліцы Максіма Багдановіча ў наступным годзе прыступяць да будаўніцтва дзіцячай і вялікай спартыўнай пляцовак.
У гэтым годзе пачнуць уладкоўваць новую індывідуальную жылую забудову «Зарэчны», дзе плануецца будаўніцтва больш за сто прыватных жылых дамоў. Зараз там вядуць работы па ўкладцы інжынерных сетак, электразабеспячэнні.
Плануецца далейшая забудова мікрараёна вуліцы Чэхава:
усе парковачныя месцы для аўтатранспарту будуць знаходзіцца за межамі дваровых тэрыторый,
запланавана будаўніцтва пляцоўкі для выгулу сабак.
Ранее. Пляж для загара, душевые установки и без домашней птицы. Что ещё запланировали в новом микрорайоне «Заречный» в Слуцке


description: У Салігорску на праспекце Міра каля фабрыкі “Калінка” пачаў працаваць кірмаш. Прадаўцы будуць чакаць пакупнікоў да 11 ліпеня. Кароткі агляд кірмашу

title: З Турцыі, Расіі, Індыі... Адкрыўся кірмаш у Салігорску (фота) • Слуцк • Газета "Інфа-Кур’ер"

maintext:
У Салігорску на праспекце Міра каля фабрыкі «Калінка» пачаў працаваць кірмаш. Прадаўцы будуць чакаць пакупнікоў да 11 ліпеня.
Кароткі агляд кірмашу высветліў, што асаблівым попытам у гэты спякотны дзень карыстаюцца летнія капялюшы. Сапраўды, іх выбар вялікі - можна прыдбаць і для адпачынку на моры, і для штодзённага карыстання.
Аматары гарбаты тут таксама могуць адвесці душу і нават паздаравеюць, надыхаўшыся паветра. Кошт на сумесі гарбат не ўсім па кішэні. Але пры мне нейкая бабулька не вытрымала і папрасіла ўзважыць аж на 5 рублёў.
Реклама
На кірмашы можна прыбрацца ўжо на восень. Вопратка, як сказала прадавец, уся з Турцыі.
Заўважыў шацёр з рэлігійнымі таварамі. Ёсць шчодры выбар летняга мёду з Віцебскай і Магілёўскай абласцей, а таксама з рэгіёнаў Расіі.
А яшчэ пабачыў на кірмашы экзотыку — тавары з Індыі.


description: Нагадваем чытачам, што газета «Кур’ер» уваходзіць у Асацыяцыю выдаўцоў рэгіянальнай прэсы «Аб’яднаныя МасМедыі». Арганізацыя аб'ядноўвае больш за 20 Нагадваем чытачам, што газета «Кур’ер» уваходзіць у Асацыяцыю выдаўцоў рэгіянальнай прэсы «Аб’яднаныя МасМедыі». Арганізацыя аб'ядноўвае больш за 20 рэгіянальных недзяржаўных выданняў. Яны, як і «Кур'ер», працуюць для сваіх чытачоў, расказваючы пра жыццё сваіх рэгіёнаў.

title: Дзе даведацца, што робяць і чым жывуць рэгіянальныя СМІ Беларусі

maintext:
Нагадваем чытачам, што газета «Кур'ер» уваходзіць у Асацыяцыю выдаўцоў рэгіянальнай прэсы «Аб'яднаныя МасМедыі». Арганізацыя аб’ядноўвае больш за 20 рэгіянальных недзяржаўных выданняў. Яны, як і «Кур'ер», працуюць для сваіх чытачоў, расказваючы пра жыццё рэгіёнаў.
Геаграфія працы рэгіянальных медыя вялікая. Напрыклад, «Рэгіянальная газета» з Маладзечна, «Вячэрні Бабруйск», «Барысаўскія навіны», «Брэсцкая газета», «Ганцавіцкі час», «Моцныя навіны» з Гомеля. Таксама газета «Наша слова» (Таварыства беларускай мовы).
Працуе сайт Асацыяцыі «Аб'яднаныя МасМедыі» masmedyi.by. Тут можна знайсці навіны жыцця регіянальных рэдакцый. Таксама публікуюцца парады для працаўнікоў сферы медыя. Але яны могуць быць карысныя не толькі прафесіяналам, але і беларусам, якія, напрыклад, вядуць свае старонкі ў сацыяльных сетках.
Реклама
ДАВЕДКА. Асацыяцыя выдаўцоў рэгіянальнай прэсы «Аб'яднаныя МасМедыі» заснавана ў ліпені 2009 года.


description: Валерыя Рыбак, выпускніца Слуцкай гімназіі №1, атрымала 100 балаў па беларускай мове на цэнтралізаваным тэставанні. Сярод слуцкіх школьнікаў гэта першы Валерыя Рыбак, выпускніца Слуцкай гімназіі №1, атрымала 100 балаў па беларускай мове на цэнтралізаваным тэставанні. Сярод слуцкіх школьнікаў гэта першы найвышэйшы бал ЦТ-2021.

title: "З дзяцінства спяваў мне песні на беларускай мове". Выпускніца са Слуцка распавяла, што дапамагло здаць ЦТ на 100 балаў

maintext:
Валерыя Рыбак, выпускніца Слуцкай гімназіі № 1, атрымала 100 балаў па беларускай мове на цэнтралізаваным тэставанні. Сярод слуцкіх школьнікаў гэта першы найвышэйшы бал ЦТ-2021.
Валерыя распавяла «Кур'еру», як яна рыхтавалася, куды плануе паступаць. Таксама выказала сваё меркаванне, што зрабіць, каб беларускай мовы стала больш у звычайным жыцці.
Реклама
Як рыхтавалася да ЦТ
«Я вучылася ў беларускім профільным класе. Таму рыхтавалася да ЦТ разам з маімі аднакласнікамі і настаўніцай Аленай Юр’еўнай Бурнэль, — распавядае Валерыя. — Мы прайшлі шмат тэстаў. Алена Юр’еўна нас падбадзёрвала і казала, што ўсё ў нас атрымаецца. За мой поспех я дзякую ёй.
Чаму выбрала беларускую мову
Калі пераходзіла ў 10 клас, не задумваючыся, выбрала беларускую мову. Усё-такі я беларуска. Мне падабаецца наша мова, як яна гучыць, прыемная на слых. Мой тата — музыкант, добра іграе на гармоніку. З дзяцінства ён спяваў мне песні на беларускай мове, а цяпер гэтыя песні спяваю я.
Са школьнай праграмы падабаецца Васіль Быкаў. Ён пра вайну так піша, што за душу бярэ.
Наколькі складаныя былі заданні
Не магу сказаць, што было лёгка, — нармальна. Я была добра падрыхтаваная, ведала ўсе правілы і нават пункты з іх, дзе што напісана і на якой старонцы. Але нават я на адно заданне адказала ў апошнюю хвіліну. Трэба было злучыць слупкі «а» і «б» і скласці фразеалагізмы. Тры зрабіла, а адзін ніяк не магла.
Сабралася ўжо iсцi, але вырашыла пакласціся на сваю інтуіцыю. Аказалася, што зрабіла правільна. Так што таму, хто не рыхтаваўся, напэўна, было складана.
Ці разлічвала на 100 балаў
На ўсіх рэпетыцыйных тэставаннях я не набірала нават 90 балаў. Лічу, што гэта добра, таму што псіхалагічна разумееш, што трэба далей працаваць. Калі даведалася пра 100 балаў, адчула сапраўдны шок. Не чакала такога выніку. Нават слёзы радасці былі.
Аб далейшых планах
Збіраюся падаваць дакументы ў эканамічны ўніверсітэт, але пакуль не ведаю, на які факультэт. Буду глядзець па выніках астатніх ЦТ. Здавала яшчэ англійскую мову і гісторыю Беларусі. Разлічваю звязаць сваё жыццё з мовамі. Мне таксама цікава англійская мова, таму хачу выкарыстоўваць яе ў сваёй будучай працы.
Рэакцыя блізкіх і знаёмых
Маціна рэакцыя была: «Yes». Бацькі ўзрадаваліся, верылі ў мяне. Я ім вельмі ўдзячная. Яны заўсёды мяне падтрымліваюць. Некаторыя былі ў шоку, хтосьці нават пазайздросціў. Потым усе віншавалі мяне.
Пра беларускую мову
Мова закладзена ў сэрцы кожнага беларуса. Пакуль не зразумеем, што ў нас ёсць свая культура, што мы асобны народ, які павінен размаўляць на сваёй мове, нічога не будзе.
Зараз папулярныя сацыяльныя сеткі. Іх лепш весці на беларускай мове. Ведаю, што шмат маладых людзей зацікаўлены беларускай мовай. Яны таксама хочуць на ей размаўляць. Але праблема ў тым, што хтосьці можа пасмяяцца з цябе: «Вось ты размаўляеш на беларускай мове, калі ўсе размаўляюць на рускай». На самой справе гэтага не трэба саромецца. Трэба ў моманце пераключыцца — і ўсё будзе".


description: Упершыню ў «Падлессі-2003» заняліся вырошчваннем сланечніку, піша «Слуцкі край». Мікалай Кананок, галоўны аграном «Падлессе-2003», распавёў, што пад Упершыню ў «Падлессі-2003» заняліся вырошчваннем сланечніку. Пад яго адвялі 15 гектараў.

title: На Случчыне вырошчваюць сланечнік. Пад яго адвялі 155 гектараў

maintext:
Упершыню ў «Падлессі-2003» заняліся вырошчваннем сланечніку, піша «Слуцкі край».
Мікалай Кананок, галоўны аграном «Падлессе-2003», распавёў, што пад сланечнік адвялі 15 гектараў. Зараз эксперыментуюць гібрыд расійскай селекцыі «Святлана». Зерне, якое збяруць, плануюць адправіць для перапрацоўкі на камбінат хлебапрадуктаў для вытворчасці камбікармоў.
Реклама
Для ўборкі сланечніку не патрэбна спецыяльная тэхніка. Гэта можна рабіць камбайнам з жаткай для кукурузы.
Сёлета сланечнік вырошчваюць у шасці сельгасарганізацыях раёна. Усяго — 155 гектараў.


description: Для многіх беларусаў Якуб Колас — класік беларускай літаратуры, чый партрэт заўсёды вісеў у класе. Між тым у яго біяграфіі хапае прыгодаў, здарэнняў і Для многіх беларусаў Якуб Колас — класік беларускай літаратуры, чый партрэт заўсёды вісеў у класе. Між тым у яго біяграфіі хапае прыгодаў, здарэнняў і незвычайных выпадкаў. «Наша Ніва» пачытала кнігу «Пад бацькоўскім дахам», якую напісаў сын пісьменніка Міхась Міцкевіч, і расказала цікавыя побытавыя гісторыі.

title: Курыў з шасці гадоў, не піў гарэлкі і быў першым стралком з нагана ў сваёй роце... Цікавосткі пра Якуба Коласа • Слуцк • Газета "Інфа-Кур’ер"

maintext:
Для многіх беларусаў Якуб Колас — класік беларускай літаратуры, чый партрэт заўсёды вісеў у класе. Між тым у яго біяграфіі хапае прыгодаў, здарэнняў і незвычайных выпадкаў. «Наша Ніва» пачытала кнігу «Пад бацькоўскім дахам», якую напісаў сын пісьменніка Міхась Міцкевіч, і расказала цікавыя побытавыя гісторыі.
«Костусь, а можа, мы пажэнімся?»
Якуб Колас быў адналюбам. Больш за трыццаць гадоў пражыў у шлюбе з Марыяй Каменскай. Так, у яго былі іншыя захапленні, але выключна платанічныя.
Реклама
Як прызнаваўся пісьменнік свайму сыну, іншых жанчын ён не ведаў.
Як будучы класік пазнаёміўся з жонкай? Тое адбылося на занятках па ўдасканальванні педагагічнай працы, якія вёў Якуб Колас для іншых настаўнікаў.
«У час заняткаў угледзеў маладую сімпатычную дзяўчыну. Тая гляне на яго, зловіць яго погляд і сарамліва апусціць вочы, пачырванее, ізноў гляне, і ён не адрывае ад яе вачэй… А пасля заняткаў падышоў, пазнаёміўся, правёў да хаты. Пасля часта сустракаліся, ён яе далікатна праводзіў да дому — і ні слова». Такі фармат стасункаў меў месца каля года. Чаму?
«Відаць, у настаўніка не хапала рашучасці раскрыць свае пачуцці словамі. І маладая настаўніца, якой спадабаўся старэйшы за яе на дзевяць гадоў мужчына, узяла ініцыятыву ў свае рукі і прапанавала: „Костусь, а можа, мы пажэнімся?“ Прапанова з удзячнасцю была прынята».
Марыя і Канстанцін пабраліся шлюбам у чэрвені 1913 года.
«А мой жа ты, Кастусь! А які ты худы! Ты ж, напэўна, скора памрэш!»
Усяго за два гады да шлюбу Якуб Колас выйшаў з мінскага астрога, дзе адсядзеў тры гады. Яго абвінавацілі ў тым, што пісьменнік імкнуўся ажыццявіць праграму Усерасійскага саюза настаўнікаў (тая нібыта была скіравана на падрыў грамадскага ладу Расійскай імперыі). А таксама ў тым, што Колас склаў адозву да настаўнікаў (ён яе не пісаў, але сапраўднага аўтара не выдаў).
За гады зняволення пісьменнік напісаў багата твораў ды зарабіў язву страўніка. Таму «многія стравы, а таксама спіртное выклікалі ў бацькі страшэнныя болі. Ён казаў, што за сваё жыццё выпіў з вагон соды, ратуючыся ад болю» (у тыя часы меркавалі, што сода дапамагае ў такіх выпадках).
Жонка імкнулася ўсяляк дапамагаць яму: «Бацьку яна старалася трымаць на дыеце — нічога смажанага, вострага і г. д. Гатавала такія стравы, каб не пашкодзілі».
У тыя гады пісьменнік еў вельмі мала і выглядаў вельмі худым.
«Маці ўспамінала, як яны пасля шлюбу прыехалі на радзіму бацькі, і адна з яго цётак, убачыўшы схуднелага пляменніка, залямантавала: «А мой жа ты, Кастусь! А які ты худы! Ты ж, напэўна, скора памрэш!»
Балюча і непрыемна было такое чуць, нібыта маладая жонка ў гэтым вінаватая".
«Бацька курыў з шасці гадоў: і табак, і лістоту бярозы»
Марыя Міцкевіч, жонка Якуба Коласа, пільна сачыла не толькі за здароўем мужа, але і за парадкам дома. Па словах Міхася Канстанцінавіча, яна «ўсталявала, можна сказаць, „дамастроеўскі“ рэжым. Пасля адзінаццаці брамка і дзверы зачыняліся, у час работы і асабліва ў час адпачынку бацькі ў доме павінна была быць поўная цішыня».
Каб паказаць, наколькі вытрымліваўся гэты парадак, прывядзём адзін прыклад.
Аднойчы сына Якуба Коласа схапілі ў мінскім цэнтральным скверы нібыта за крадзеж кашалька ў трамваі і адвялі ў дзіцячую камеру на плошчу Свабоды.
«Я не адважыўся патэлефанаваць дахаты, бо ў гэты час бацька адпачываў. Як я ні даказваў, што купіў білеты ў кінатэатр „Радзіма“, паказваў іх, мяне пратрымалі гадзіны са тры да прыходу начальніка. Во дзе я наслухаўся лаянкі міліцыянераў! Такога я ніколі не чуў. За дваццаць гадоў поруч з бацькам я ніколі не пачуў, каб ён вылаяўся», — згадваў сын пісьменніка.
Ці меў творца нейкія шкодныя звычкі? Хіба курэнне.
«Бацька курыў з шасці гадоў: і табак, і лістоту бярозы, і іншае. І гэта адбілася не толькі на лёгкіх, але і на крыватоку ног».
І яшчэ цікавы факт пра здольнасці Якуба Коласа. Ён паспеў крыху паваяваць на фронце падчас Першай сусветнай вайны: спачатку служыў у запасным палку ў Пермі. Летам 1917 года яго ў званні падпаручніка адправілі на Румынскі фронт, але неўзабаве па стане здароўя ён атрымаў адпачынак. А ўрэшце як настаўнік быў вызвалены ад вайсковай службы. Дык вось, як згадваў сын, Колас «быў першым стралком з нагана ў сваёй роце, ды і з мелкакаліберкі страляў метка».
Чаму Міхась Канстанцінавіч згадаў гэтую гісторыю? Пасля вайны ён займаўся спартыўнай стральбой.
«Стрэльба, прыгодная для палявання, для спартыўных спаборніцтваў не падыходзіла. Падвярнуўся выпадак набыць стрэльбу славутай фірмы „Голанд-Голанд“, бацька тут жа даў грошы, а стрэльба каштавала мала менш за кошт дзвюх кароў. Праўда, па дарэвалюцыйным цэнніку кошт такой стрэльбы адправядаў кошту цэлага статка. Ну, а на набыццё коней, кароў родзічам, знаёмым ішло шмат больш грошай, чым на стрэльбу».
«Праз вогненную алею пранесліся хутка. Уздыбіліся трамвайныя рэйкі насупраць радыёзавода»
У пачатку Вялікай Айчыннай вайны Колас здолеў эвакуіравацца на ўсход. Але толькі з успамінаў яго сына становіцца зразумела, якіх высілкаў яму тое каштавала.
Пра абвяшчэнне вайны класік даведаўся рана: яму патэлефанавалі з адной з газеты, тады як астатнія пачулі пра вайну з выступлення па радыё Вячаслава Молатава.
На другі дзень вайны пісьменнік паехаў у ЦК КПБ, дзе сакратар Ціхан Гарбуноў запэўніў яго, што савецкія войскі ўжо вядуць баі пад Кёнігсбергам.
«Я пасаромеўся выказаць сваё сумненне — бо як можна нападаць на мацнейшага — ізноў высмеюць», — каментуе тое Міхась Канстанцінавіч.
24 чэрвеня пачаўся вялікі налёт авіяцыі. Сям’я вырашыла ратавацца. З-пад дрэў выкацілі аўтамабіль.
«У спешцы паспелі схапіць пару чамаданаў, кошык з ежаю, а я — Юркавы стрэльбы і яго фотаапарат. Вывезці нас з горада пагадзіўся сусед, з тым каб другім рэйсам забраць яго сям’ю. Гарэлі хаты на Вайсковым завулку, здаравенныя галавешкі далёка пераляталі ўзняўшымся шквалам ветру. Гарэла Чырвоная вуліца — усе дамы акрамя бензакалонкі».
Як згадвае сын пісьменніка, «праз вогненную алею пранесліся хутка. Уздыбіліся трамвайныя рэйкі насупраць радыёзавода, угары гулі самалёты. Каля Акадэміі навук было цішэй.
Дабраліся да Сцяпянскіх дач, дзе пакінулі машыну, а бацька даў сваё пасведчанне хлопцу, які нас вывозіў, каб яго не затрымалі".
Пазней стала вядома, што машына засталася на перакрыжаванні аднаго з завулкаў і вуліцы Фрунзэ ў варонцы, з узарваным бокам.
Сям’я Якуба Коласа спыніліся насупраць хаты Лаўрэнція Цанавы, злавеснага наркама ўнутраных спраў БССР.
«Бацька хадзіў туды, сустрэў кіраўніка спраў саўнаркама Фадзеева, той абяцаў дапамагчы выбрацца адтуль. Там жа бацька ўзяў лапату, мы выкапалі неглыбокія ямы, заслалі іх яловымі лапкамі і рыхтаваліся пераначаваць у лесе. Прыходзіў капітан НКУС, таксама запэўніваў, што нас не пакінуць, прыходзіла жонка Цанавы з сынам, паспачувала».
Але ўначы машыны адна за адной з’язджалі ў бок Маскоўскай шашы. І раніцай на дачах не засталося нікога акрамя вартаўніка.
Сям’я пісьменніка адправілася на паўстанак, таварняком даехалі да Калодзішчаў, адкуль накіравалася на ўсход.
«Колас за гады эвакуацыі скінуў 16 кілаграм»
Частку вайны Якуб Колас правёў ва эвакуацыі ў Ташкенце. Але яго кліматычныя ўмовы аказаліся неспрыяльныя для здароўя. Асабліва цяжка пераносіла клімат Марыя Міцкевіч — тройчы хварэла на запаленне лёгкіх. Ды і сам Колас за гады эвакуацыі скінуў 16 кілаграм. Як пісаў сам класік, «згубіў пуд».
«Сталі з’яўляцца агністыя кругі ўваччу — вынік высокага ціску крыві», — згадваў сын.
У выніку перад ад’ездам у Маскву, куды пісьменнік даўно імкнуўся пераехаць, ён вырашыў падлячыць жонку.
«Дамовіўся з кіраўнікамі рэспублікі наконт пуцёўкі ў Чымган. Там была «база» лідараў Узбекістана. З затрымкай і не без прыгод дабраліся туды і спыніліся на «дачы» Абдурахманава. Яна нагадвала вагон у тры купэ, у кожным з якіх можна было паставіць столік ці крэсла. «Дача» Юсупава была крыху большай. Дачы былі пад аховай вартаўніка-кіргіза, які жыў недалёка ад іх. Побач з «базай» знаходзіліся некалькі санаторыяў.
«На адным узроўні схілу гары асабняком стаяў туберкулёзны санаторый, унізе — дзіцячы, а насупраць, на другім баку даліны, — ваенны. Уладкаваліся добра, на дворыку можна было гатаваць страву, неабходны посуд быў».
Але не было радыё, без якога пісьменнік не мог вытрымаць: не хапала свежай інфармацыі.
Якубу Коласу даводзілася спускацца да дзіцячага санаторыя. Але малады хлопец-радыст рана не ўставаў, таму пісьменніку даводзілася яго будзіць, каб ён уключыў радыёкропку.
«Бацька абураўся, што нікога з персаналу не хвалявала адсутнасць апошніх паведамленняў. А яны ўжо радавалі — немцаў гналі, і мы з хваляваннем перажывалі гэтыя падзеі».


description: Валерыя Рыбак, выпускніца Слуцкай гімназіі №1, атрымала 100 балаў па беларускай мове на цэнтралізаваным тэставанні. Дзяўчына яшчэ і творчая Валерыя Рыбак, выпускніца Слуцкай гімназіі №1, атрымала 100 балаў па беларускай мове на цэнтралізаваным тэставанні. Дзяўчына яшчэ і творчая асоба. Скончыла музычную школу, іграла ў эстрадным ансамблі «Радуга» на бас-гітары.

title: "Дай нам веры паболей". Выпускніца са Слуцка, якая здала ЦТ на 100 балаў, праспявала песню на родной мове (відэа)


description: Чытаў на сайце «Кур'ера» гісторыі пра бамжоў і жабракоў. Пра маладога хлопца, які прыбіўся да кафэ «Нон-стоп» і начуе на лаўках побач. Пра мужчыну з Чытаў на сайце «Кур'ера» гісторыі пра бамжоў і жабракоў.  Пра маладога хлопца, які прыбіўся да кафэ «Нон-стоп» і начуе на лаўках побач. Пра мужчыну з жанчынай, якія бамжуюць і чакаюць, калі іх хто-небудзь возьме «ў рабства». Пра хлопца, які начаваў у пад’ездзе… Вось вырашыў напісаць гісторыю, удзельнікам якой стаў сам.

title: "Чалавек будзе атрымліваць хоць нейкія грошы на хлеб". Гісторыя, як жыхар вёскі дапамог аднаму жабраку

maintext:
Чытаў на сайце «Кур'ера» гісторыі пра бамжоў і жабракоў. Пра маладога хлопца, які прыбіўся да кафэ «Нон-стоп» і начуе на лаўках побач. Пра мужчыну з жанчынай, якія бамжуюць і чакаюць, калі іх хто-небудзь возьме «ў рабства». Пра хлопца, які начаваў у пад’ездзе… Вось вырашыў напісаць гісторыю, удзельнікам якой стаў сам.
Гэта даўняя гісторыя пра жыхара мястэчка Пагост Салігорскага раёна Глеба Малочка, 1957 года нараджэння. Бацькі яго былі настаўнікамі. Глеб скончыў школу, атрымаў спецыяльнасць электраслесара. Калі прызваўся ў армію, стаў матросам Чарнаморскага флоту.
Реклама
Вярнуўся дамоў пасля службы ў суправаджэнні другога матроса, які ўзяў распіску з бацькоў, што даставіў сына жывым і здаровым. Ім матрос распавёў, што падчас вучэнняў па выратаванні карабля ад затаплення ў Глеба стала дрэнна з галавой.
З таго часу ўсе суседзі бачылі, што Глеб часта гаворыць неўпапад, нідзе не працуе. Усе хваляваліся, як хлопец будзе жыць, калі не стане бацькоў.
Так і атрымалася: калі старыя пайшлі на той свет, Глеб застаўся адзін у бацькоўскай хаце, без ніякай матэрыяльнай падтрымкі. Аднавяскоўцы ўвесь час падкармлівалі яго за якую-небудзь няцяжкую працу.
Уцякач ад дактароў
Гэтай зімой еду ў Пагост, бачу — насустрач ідзе Глеб у лёгкім плашчы, у гумавых ботах. Я прыпыніўся, павіталіся. Глеб прапануе мне купіць у яго сена. Адказваю, што гарадскому чалавеку сена не патрэбна.
«Ты хочаш есці?» — пытаю ў яго. Ён маўчыць, доўга глядзіць мне ў вочы. Я дастаў з торбы сабраную жонкай «ссабойку», аддаў яму. Глеб усміхнуўся, падзякаваў.
З таго часу я стаў прыязджаць у мястэчка адзін раз у тыдзень. Рабіў пяцілітровую каструлю варыва, купляў хлеб, з пограба даставаў слоікі то з варэннем, то з агуркамі. Усё гэта прывозіў Глебу.
Стаў абіваць парогі дзяржаўных устаноў: ваенкамата, сацыяльнай абароны насельніцтва, мясцовай медыцыны. Як так — хворы адзінокі чалавек, а без ніякай дапамогі!
У выніку пазнаёміўся з галоўным урачом псіханеўралагічнага дыспансера Салігорска Ірынай Мікалаеўнай Алізар і загадчыцай аддзела комплекснай псіхіатрыі Таццянай Уладзіміраўнай Муравейка.
«25 гадоў хто ім толькі не займаўся, а зрабіць нічога не зрабілі, — сумна адказалі яны. — Справа ў тым, што Глеб уцякае ад дактароў».
Мы разам склалі план прывезці яго ў дыспансер, каб прайсці медкамісію па прызначэнні інваліднасці. Пасля яе чалавек будзе атрымліваць хоць нейкія грошы на хлеб.
Як Глеб праходзіў камісію
У пачатку чэрвеня я заманіў Глеба ў машыну. Калі ён зразумеў, што вязу яго ў Салігорск, ледзь не выскачыў з машыны на хаду. Добра, што не ведаў, як адшпіліцца. Каля дыспансера нас сустракалі медыкі. З машыны Глеб адмовіўся выходзіць, цвердзіў сваё: «Пражыву без пенсіі, не трэба свяціць на рэнтгенах, браць кроў, каб атруціць».
Дактары пераканалі яго, што нічога рабіць не будуць, ён проста падпіша паперу, што адмаўляецца ад пенсіі. Так і заманілі яго ў кабінет. Мне прапанавалі выйсці.
Хвілін дваццаць я чуў крыкі Глеба, што камісія яму не трэба. Пасля стала ціха. Яшчэ хвілін праз дваццаць адчыніліся дзверы, выйшлі медыкі, а за імі — наш герой са шчаслівай усмешкай. Мяне папрасілі звазіць двух дактароў з Глебам у іншую клініку на камісію. Глеба я не пазнаваў, ён упершыню быў паслухмяным пацыентам.
Калі камісія скончылася, ужо на вуліцы дактары спыталі ў мяне: «Хто ён вам прыходзіцца?». Я адказаў: «Ніхто. Але ён сын ветэрана Вялікай Айчыннай вайны».
Чым скончылася справа
Як сказалі мне ўрачы, справу аб прызначэнні Глеба Малочка псіхалагічна хворым адашлюць у Мінск на зацвярджэнне. А праз месяц-другі яму будзе прызначана пенсія па інваліднасці.
Я рады, што з суполкі жабракоў выйдзе хоць адзін чалавек.
А вам даводзілася прымаць удзел у выратаванні чалавека, які патрапіў у цяжкія жыццёвыя ўмовы ці існуе з жабрацтва? Раскажыце, як гэта было! Наш адрас: info@kurjer.info
Раней:
Раней:


description: Немцы канстатуюць, што нават праз дзесяцігоддзі адчуваюцца адрозненні паміж ФРГ і ГДР. Яны праяўляюцца, перш за ўсё, у сацыяльнай галіне. На тэрыторыі Немцы канстатуюць, што нават праз дзесяцігоддзі адчуваюцца адрозненні паміж ФРГ і ГДР. Яны праяўляюцца, перш за ўсё, у сацыяльнай галіне.

title: Шэрыя "панэлькі", аўтамабіль - па чарзе, прадукты без дэфіцыту. Як жылі ў ГДР і чым яна адрознівалася ад ФРГ

maintext:
Немцы канстатуюць, што нават праз дзесяцігоддзі адчуваюцца адрозненні паміж ФРГ і ГДР. Яны праяўляюцца, перш за ўсё, у сацыяльнай галіне. На тэрыторыі ГДР заробкі і пенсіі ўсё яшчэ ніжэйшыя, чым у ФРГ.
Вырашылі даведацца, чым жа ГДР адрознівалася ад ФРГ.
Германская Дэмакратычная Рэспубліка (ГДР) — сацыялістычная дзяржава, якая існавала на тэрыторыі Цэнтральнай Еўропы ад 7 кастрычніка 1949 года да 3 кастрычніка 1990 года. ГДР утварылі на месцы былой савецкай акупацыйнай зоны Германіі на тэрыторыі Усходняй Германіі праз чатыры гады пасля заканчэння Другой сусветнай вайны. Дзяржава перастала існаваць пасля разбурэння Берлінскай сцяны і аб’яднання Германіі ў 1990 годзе.
Реклама
Жыллё
Усходнюю частку Германіі пасля Другой сусветнай аднаўлялі савецкія спецыялісты. Таму тут шмат тыповых савецкіх будынкаў. Шэрыя панэльныя пяціпавярхоўкі на тэрыторыі ГДР засталіся і сёння. Яны суседнічаюць з трох-, чатырохпавярховымі домікамі, тыповымі для Заходняй Еўропы і пабудаванымі на пачатку мінулага стагоддзя. У 1970−1980 гадах у ГДР паўсталі цэлыя мікрараёны, забудаваныя тыповымі савецкімі шматпавярхоўкамі.
Многія хрушчоўкі ў Германіі робяць больш прывабнымі.
Па ўспамінах тагачасных жыхароў, кватэры таксама былі тыповымі. Але адно істотнае адрозненне ўсё ж было: душ і туалет часта месціліся не ў кватэры, а паміж паверхамі. І былі агульнымі для ўсіх, хто жыве на дзвюх лесвічных пляцоўках.
Прадукты
Савецкіх грамадзян, якія траплялі ў ГДР, здзіўляла наяўнасць прадуктаў і іх выбар у крамах.
Па ўспамінах і фотаздымках, тут былі звычайныя прадуктовыя магазіны. Розніца была толькі ў тым, што ў Германіі прадукты сапраўды былі. У звычайным гастраноме можна было купіць два-тры гатункі сыру, кілбасы і цукерак, балгарскія і венгерскія кансервы з гародніны, рыбу і рыбныя кансервы, чай, какаву, радзей — каву, некалькі гатункаў піва, віна, моцнага алкаголю, а таксама мыла і зубную пасту.
Перабоі з пастаўкай прадуктаў узніклі на нядоўгі час адразу пасля падзення Берлінскай сцяны. Жыхары прыгадвалі, што ў крамы трэба было ісці да шасці гадзін раніцы. А да дзесяці ўжо былі пустыя паліцы.
Валютныя крамы
Важная частка гісторыі ГДР — крамы «Інтэршоп» — аналагі савецкай «Бярозкі». Тут за валюту, у першую чаргу за маркі ФРГ, можна было нядорага купіць заходнія цыгарэты, алкаголь, касметыку, бытавую тэхніку — тое, што нельга было набыць у звычайных крамах. Валюту жыхары ГДР маглі атрымаць ад сваякоў, якія жылі ў Заходняй Германіі. Часта прадаўцамі ў крамах працавалі работнікі штазі, што шукалі падазроных грамадзян, якія маюць сувязі на Захадзе.
Таксама валюту, а яшчэ джынсы, відэакасеты, заходнегерманскія часопісы можна было купіць з рук на чорным рынку.
Транспарт
Пасля таго як узвялі Берлінскую сцяну, цалкам змянілася дзейнасць метро і трамваяў. Рух паміж станцыямі на ўсходзе і захадзе па ініцыятыве ГДР спыніўся ў дзень узвядзення сцяны — 13 жніўня 1961 года. Шмат станцый метро аказалася на захадзе. Дзве трамвайныя лініі — на ўсходзе. Яшчэ дзве лініі метро заканчваліся і пачыналіся на захадзе, але праходзілі па ўсходняй частцы. Таму па шэсць станцый на кожнай лініі былі закрытыя амаль на 30 гадоў.
На тэрыторыі ГДР аказаліся адразу некалькі заводаў, якія належалі канцэрнам «Фольксваген» і «Аўдзі». Яны былі нацыяналізаваныя, і гэта дазволіла вырабляць сацыялістычныя аўтамабілі адразу пасля вайны. Маёмасныя спрэчкі з кампаніямі, што засталіся ў ФРГ, доўжыліся да пачатку 1950-х. Усходняя Германія выпускала ўсе тыпы транспарту — ад грузавікоў да ровараў. Самым папулярным аўтамабілем стаў «Трабант», выпушчаны ў 1957 годзе. Яго мадыфікавалі да сярэдзіны 1980-х.
На другім месцы па папулярнасці быў «Вартбург», на трэцім — савецкая «Лада».
«Трабант» каштаваў крыху больш за пяць тысяч нямецкіх марак. Для параўнання, ВАЗ каштаваў больш за дзесяць тысяч марак, а «Запарожац» — больш за сем. Попыт на «Трабанты» заўсёды значна перавышаў прапанову. І чаргі на машыну можна было чакаць гадамі. Пасля аб’яднання Германіі ўсе гэтыя аўтамабільныя маркі перасталі існаваць, а заводы вярнулі ранейшым уладальнікам.
Тэлебачанне
Галоўная тэлерадыёкампанія ГДР працавала ад 1952 да 1990 года. Былі два асноўныя тэлеканалы. Тут паказвалі навіны, палітычныя перадачы, у якіх хвалілі жыццё ў краінах савецкага блока і крытыкавалі капіталізм. З канца 1970-х з дапамогай спецыяльнай антэны можна было лавіць тэлеканалы ФРГ, аднак якасць была дрэнная. Тут можна было пачуць папулярныя нямецкія гурты, а ноччу часам паказвалі эратычныя фільмы.
Адпачынак
Большасць жыхароў адпачывалі ўнутры краіны — у кемпінгах ці дамах адпачынку на беразе Балтыйскага мора.
Паездкі за мяжу былі дасяжныя нешматлікім жыхарам ГДР. Калі ўсё ж выязджалі, то ў СССР, Польшчу, Чэхаславакію. У капіталістычныя краіны, а тым больш у ФРГ, трапіць было практычна немагчыма.
УНП 101 166 185 Пасольства ФРГ у РБ