title: Як Максім Рыжанкоў змагаецца з “няправільнымі” балельшчыкамі

maintext:
Днямі ў Іспаніі завяршыўся жаночы чэмпіянат Еўропы па баскетболе. Беларуская каманда выступіла нечакана добра, але да медалёў крыху не дацягнула – толькі чацвёртае месца.
І пакуль спецыялісты па паліцах раскладалі спартыўныя хібы і дасягненні ў матчах, старшыня Беларускай федэрацыі баскетбола Максім Рыжанкоў, які, акрамя ўсяго іншага, яшчэ і першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта, вёў бязлітасную ідэалагічную барацьбу з «няправільнымі» балельшчыкамі.
Справа ў тым, што на трыбуны ў Валенсіі прыйшлі падтрымаць каманду аматары баскетбола з беларускай дыяспары ў Каталоніі. Прыйшлі з бел-чырвона-белымі сцягамі, што Рыжанкова і іншых спартыўных функцыянераў проста раз’юшыла. Час жа такі, што сёння гэты сцяг дзейнічае на дзяржаўных таварышаў, як чырвоны колер на быка. Рыжанкоў – не выключэнне, а таму змаганне з «крамольнай» сімволікай працягвалася на працягу ўсяго турніру.
Чыноўнік так увайшоў у ролю прапагандыста, што ў чаце «Беларусы ў Валенсіі» стаў гаварыць пра тое, што балельшчыкі з бел-чырвона-белымі сцягамі не падтрымлівалі зборную, а жадалі ёй паражэнняў, за што яго проста забанілі.
Не ўпусціў магчымасці кінуць камень у той жа самы агарод Максім Рыжанкоў і пасля пройгрышу зборнай Францыі: «Дапамаглі так, што прайгралі. Лепш бы спалі дома. Я крайніх не шукаю. Згулялі годна. Калі б не было ануч, пад якімі заўсёды бяда, было б лепш. Вы рэальна думаеце, што гэтыя анучы камандзе ў плюс? Вы ж самі ўсё разумееце. Гэта не падтрымка, а правакацыя…»
Барацьба са «змагарамі» Рыжанкова-малодшага дасягнула такіх маштабаў, што ён не супакоўваўся і пасля заканчэння турніру: «Сапраўдным балельшчкам не трэба ніякіх палітычных акцый і ніякіх палітычных сітуацый, каб падтрымліваць сваю каманду. А тыя, хто шукаў палітыку, вядома, распрацоўвалі план… Былі планы ледзь не прадастаўлення палітычнага сховішча для нашых спартсменаў, калі б баскетбалісткі адмовіліся гуляць за каманду.
Былі пытанні ў дачыненні да таго, як падтрымліваць так, каб каманда спатыкнулася і не гуляла наогул. А потым, калі каманда пачала добра гуляць, нашы нядобразычліўцы зразумелі, што іх тактыка шкодная і не прыносіць выніку. Пасля гэтага яны ўзялі тактыку іншую – будзем балець за каманду і крычаць, што яны малайцы. Але вы зрабілі свой выбар ужо ў самым пачатку. Вы паказалі, якія вы сапраўдныя патрыёты і аматары сваёй каманды. На самай справе вы адкрытыя нягоднікі…»
Як бачым, фантазіі функцыянера дасягнулі амаль касмічных вышынь, але яго добра апусціла на грэшную зямлю адна з лепшых баскетбалістак Беларусі Алена Леўчанка, якая вядомая сваёй грамадзянскай пазіцыяй: «Мець іншае меркаванне, якое адрозніваецца ад «дзяржаўнага», – гэта не палітыка, гэта права кожнага грамадзяніна краіны, якое гарантуецца Канстытуцыяй. Раю перачытаць. Вам жа не кажуць, што толькі ў адну лазню можна хадзіць. Упэўнена, вам падабаецца «разнастайнасць».
А наогул, менавіта такія, як вы, і падзяляюць людзей толькі таму, што яны падтрымлівалі не пад тым сцягам, які падабаецца вам. Але яны прыйшлі і падтрымлівалі. Па-сапраўднаму падтрымлівалі зборную з першай гульні. А адзіны «план» – гэта быў ваш план прыцягнуць Міжнародную федэрацыю баскетбола і іспанскую паліцыю, каб людзей проста не пускалі на трыбуны і не дазвалялі балець. Вось гэтая тактыка сапраўды выглядала непаўнацэнна.
Калі б не гэтыя балельшчыкі, то падтрымка пасольства і тыя тры чалавекі, якія трымаюць два сцягі, – так сабе падтрымка.
І апошняе. У мяне ўзнікла пытанне: хто ж тады сапраўды «адкрытыя нягоднікі» ў гэтай гісторыі?»
Даволі складана нешта даводзіць чалавеку, які за сваёй прапагандысцкай прасціной схаваўся, нібы за каменнай сцяной, але хацелася б нагадаць старшыні Беларускай федэрацыі баскетбола адзін гістарычны факт. Быў час, калі менавіта яго бацька Уладзімір Рыжанкоў, які ў 1990-я быў кіраўніком Дзяржкамспорту, а затым і Нацыянальнага алімпійскага камітэта Беларусі, адпраўляў на міжнародныя спаборніцтвы спартсменаў пад бел-чырвона-белым сцягам, які сёння сын называе «анучай». Менавіта пад гэтым сцягам перамагалі спартсмены і гучаў гімн краіны!
Але Рыжанкоў-малодшы пра гэта не ўспамінае і гэта не ўзгадвае. У яго сваё жыццё і свая барацьба…
Публікацыя – з № 50 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


description: Дар'я Лосік штодня прыходзіць да СІЗА, дзе судзяць яе мужа ды іншых палітвязняў. Другі тыдзень у гомельскім СІЗА-3 праходзіць судовы працэс над блогерамі

title: Дар'я Лосік: "Змагаюся за мужа ўсімі магчымымі спосабамі"

maintext:
Дар’я Лосік штодня прыходзіць да СІЗА, дзе судзяць яе мужа ды іншых палітвязняў.
Другі тыдзень у гомельскім СІЗА-3 праходзіць судовы працэс над блогерамі і палітыкамі – Сяргеем Ціханоўскім, Мікалаем Статкевічам, Ігарам Лосікам, Уладзімірам Цыгановічам, Арцёмам Сакавым і Дзмітрыем Паповым.
Судзіць іх Гомельскі абласны суд у закрытым рэжыме. Пра разгляд гучнай палітычнай справы, па сутнасці, нічога не вядома. Ніякіх афіцыйных тлумачэнняў гэтаму няма. Што кажуць абвінавачаныя, сведкі (калі такія ёсць), хто суддзя і дзяржаўны абвінаваўца – усё засакрэчана.
Пакутная лаўка
Пад сценамі СІЗА ўсе дні дзяжурыць жонка Ігара Лосіка Дарʼя. Яна прыехала з Баранавічаў і абрала сабе месца на лаўцы каля так званай турэмнай крамы, дзе прымаюць перадачы для нявольнікаў. Сцены турэмнай установы ўтвараюць тут цень, і летняя спёка пераносіцца крыху лягчэй.
У першыя дні працэсу, які пачаўся 24 чэрвеня, каля СІЗА была і Марына Адамовіч, жонка палітыка Мікалая Статкевіча. Але праз адсутнасць інфармацыі, аблогу ізалятара міліцыяй і «ціхарамі», іх прэтэнзіямі, праз затрыманне сябра Статкевіча Аляксея Кірэева і недзяржаўнага відэааператара, што браў інтэрвʼю, Марына пакінула гэтае месца. Дарʼя Лосік засталася.
– Сюды я прыязджаю раніцай каля дзясятай гадзіны. Пра працэс дакладна нічога не вядома – ён за сям’ю замкамі. Адвакаты далі падпіску пра неразгалошванне. Вось тут, на лаўцы, я і сяджу. Калі трэба перадаць Ігару перадачу, падымаюся па гэтых ступеньках у краму і перадаю. Адлучаюся адсюль, каб выпіць кавы. Перыядычна размаўляю з супрацоўнікамі ў цывільным, але я першая да іх не падыходжу – яны самі выяўляюць цікавасць. Ім штосьці карціць, але з гэтай лаўкі не праганяюць, а бліжэй да галоўнага ўваходу сядзець нельга, бо пагражаюць затрымаць, – распавяла журналісту «Народнай Волі» жонка блогера Лосіка.
Дарʼя кажа, што будзе прыходзіць пад сцены СІЗА, што б ёй ні пагражала:
– Каханне да Ігара – гэта тое, што дае мне сілы. У нас цудоўная дачушка Паўліна, яна ў парадку, чакае тату. Безумоўна, мне сумна без мужа. І пра надзею штосьці сказаць складана.
Папытаўся ў Дарʼі, кім яна больш сябе пачувае, прыходзячы кожны дзень да турмы на вуліцы Кніжнай – гэткай дзекабрысткай ці бясстрашнай ліцвінскай змагаркай, кшталту Эміліі Плятэр?
– Я проста жонка і мама, гатовая змагацца за мужа ўсімі магчымымі спосабамі, – зазначае маладая жанчына, поўная рашучасці і адвагі.
29-гадовы муж Дарʼі Ігар Лосік быў фрыланс-кансультантам беларускай службы Радыё Свабода, а яшчэ адміністратарам аднаго з папулярных каналаў, які зараз прызнаны экстрэмісцкім. На канал былі падпісаны 172 тысячы карыстальнікаў.
Знаёмства ў «ВКонтакте»
Ігар родам з Баранавічаў. Адвучыўся на настаўніка замежных моў у мясцовым дзяржаўным універсітэце, куды перавёўся з Мінска з-за Дарʼі, але па спецыяльнасці не працаваў – яму выдалі свабодны дыплом, бо не змаглі размеркаваць па месцы жыхарства.
З Дар’яй Ігар пазнаёміўся ў 2009 годзе праз перапіску ў «ВКонтакте». Ажаніліся яшчэ студэнтамі, у шлюбе шэсць гадоў. Арыштавалі Лосіка 25 чэрвеня 2020 года на падставае артыкула 342 Крымінальнага кодэкса – за арганізацыю дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак. На знак пратэсту Ігар галадаў цягам сарака двух дзён. Адразу пасля арышту блогера трымалі ў ізалятары Мінска, потым Жодзіна. У чэрвені перавялі ў гомельскае СІЗА-3, дзе зараз і судзяць.
Лосіку, як і Уладзіміру Цыгановічу, следства выставіла канчатковае абвінавачванне на падставе ч.1 арт. 293 і ч.3 арт. 130 КК – гэта арганізацыя масавых беспарадкаў, якія суправаджаюцца гвалтам супраць асобы, пагромамі, падпаламі ды збройным супрацівам прадстаўнікам улады. Пакаранне – ад 5 да 15 гадоў. Яшчэ адзін артыкул датычны распальвання сацыяльнай варажнечы, відавочна, да прадстаўнікоў сілавых структур.
Адмовіўся ад знаёмства з абвінавачваннем
Не зразумела, аднак, што звязвае фігурантаў гучнай крымінальнай справы, паколькі не ўсе яны былі нават знаёмыя паміж сабою. Пра гэта яны пісалі ў лістах на волю.
Мікалая Статкевіча, у прыватнасці, вінавацяць толькі за «арганізацыі масавых беспарадкаў» – ч.1 арт. 293. З Ціханоўскім Мікалай быў знаёмы павярхоўна, астатніх не ведаў.
Марына Адамовіч, будучы ў першы дзень каля гомельскага СІЗА-3, распавядала, што Мікалай адмовіўся нават ад знаёмства з абвінавачваннем. Зрабіў заяву, у якой крымінальную справу назваў цалкам сфальсіфікаванай. Лічыць гэта нават злачынствам, і саўдзельнічаць у ім ён не збіраецца. Па інфармацыі Адамовіч, Статкевіч і ў суд накіраваў заяву аб тым, што не збіраецца ўдзельнічаць у гэтым працэсе.
На падставе відэаздымкаў прадстаўніцы афіцыйнага выдання «СБ. Беларусь сегодня», якую, нягледзячы на закрытасць працэсу, усё ж дапусцілі ў СІЗА на суд, Статкевіч, увайшоўшы ў залу, выгукнуў: «Жыве Беларусь!».
«Расія сваіх не пакідае»?
Вядома таксама, што грамадзянін Расіі Дзмітрый Папоў, якога судзяць у СІЗА з блогерам Сяргеем Ціханоўскім і аператарам Арцёмам Сакавым за «масавыя беспарадкі», «распальванне варажнечы» і «перашкоды дзейнасці старшыні ЦВК»), прасіў у прэзідэнта Уладзіміра Пуціна пазбавіць яго расійскага грамадзянства, паколькі дзяржава не праявіла да яго ніякай увагі.
«Я больш за год чакаў, што «Расія сваіх не пакідае«, як неаднаразова казаў Пуцін. Аказалася, што гэта зусім ня так. На сваіх у Расеі выбіральная слепата», – праз сястру напісаў на волю Дзмітрый Папоў.
Расіец Папоў мадэраваў сацыяльныя сеткі «Страны для жизни» і прапаў увечары 4 чэрвеня 2020 года. Незадоўга да арышту выклаў у публічную прастору відэа, у якім расказаў пра цікавасць да сябе з боку сілавікоў. Затрымалі Дзмітрыя ў фермера бліз Мазыра.
Поделиться ссылкой:

fasttext_language: be


title: Са зняволеным Уладзімірам Гундарам адбываецца нешта дзіўнае

maintext:
Дачка Уладзіміра Гундара паведаміла «Новаму Часу», з яе бацькам ў зняволенні стала адбывацца нешта дзіўнае.
Уладзімір Гундар напярэдадні напісаў ліст, у якім, як распавяла дачка, «прасіў біць ва ўсе званы». Адвакат здолеў трапіць да Уладзіміра Гундара 29 чэрвеня. Ён паведаміў, што 25 чэрвеня актывіст на 10 дзён трапіў у карцар і абвясціў там галадоўку. Выйсці з карцара зняволены мусіў толькі 4 чэрвеня.
Дачка Уладзіміра Гундара вельмі непакоілася, што тата застаўся без лекаў, “а без таблетак ў яго зноў можа здарыцца гіпертанічны крыз, які ён ужо перанёс у СІЗА КДБ, а таксама ўзнікае пагроза пазбавіцца другой нагі”.
1 ліпеня, як паведаміла дачка “Новаму Часу”, з яе бацькам стала адбывацца нешта дзіўнае.
МУС апублікавала відэа, як чалавек, падобна да Уладзіміра Гундара, прымае ежу. Відэа, што доўжыцца каля 15 секунд, вельмі кепскай якасці і знятае на звычайны тэлефон, а памяшканне, дзе адбываюцца падзеі, не падобнае да карцару. Навіна пра Гундара на сайце МУС апублікаваная 1 ліпеня і названая «І зноў фэйкавы ўкід пра галадоўку». Там напісана: «Глядзіце відэа сённяшняга дня: Гундар прымае ежу. Стан яго здароўя здавальняючы». Зрэшты, нейкай даты, што дазваляе аднесці яго да 1 ліпеня, на самім відэа не пазначана.
Поделиться ссылкой:


title: За чэрвень па "пратэсных" крымінальных справах у Беларусі асудзілі 125 чалавек

maintext:
У 96% палітычных прысудаў у чэрвені ўжываліся пакаранні, звязаныя з пазбаўленнем і абмежаваннем волі.
Праваабаронцы працягваюць маніторынг палітычна матываваных крымінальных спраў, пачатых летась у сувязі з пратэстамі супраць фальсіфікацыі прэзідэнцкіх выбараў і гвалту сілавікоў.
Паводле стану на 1 ліпеня 2021 году колькасць палітвязняў, якія адбываюць пакаранне ў папраўчых калоніях, установах адкрытага тыпу, СІЗА і пад хатнім арыштам, складае 526 чалавек. З іх 347 ужо асуджаныя да розных тэрмінаў пакарання, у дачыненні да 61 ідзе судовае разбіральніцтва, яшчэ 118 чакаюць суду.
За чэрвень колькасць палітычных зняволеных вырасла на 88 чалавек.
Зараз вядома ня менш чым пра 125 асуджаных паводле «пратэсных» крымінальных справах у папярэдні месяц.
Геаграфія прысудаў у чэрвені:
Менск – 21 чалавек
Менская вобласць – 12 (Салігорск, Жодзіна, Маладзечна, Старыя Дарогі)
Брэсцкая вобласць – 40 (Берасьце, Баранавічы, Бяроза, Пінск, Кобрын, Ганцавічы)
Віцебская вобласць – 6 (Віцебск, Лепель, Чашнікі)
Гомельская вобласць – 14 (Гомель, Жлобін, Светлагорск, Мазыр)
Гродзенская вобласць – 21 (Горадня, Ліда, Масты, Дзятлава, Карэлічы, Свіслач)
Магілёўская вобласць – 11 (Магілёў, Бабруйск, Асіповічы, Круглае)
Віды і памеры пакарання ў «пратэсных» крымінальных справах
131 год 9 месяцаў пазбаўлення волі для 44 чалавек
месяцаў пазбаўлення волі для чалавек 71,5 год абмежавання волі з накіраваннем у папраўчыя ўстановы адкрытага тыпу («хімія») для 34 чалавек
год абмежавання волі з накіраваннем у папраўчыя ўстановы адкрытага тыпу («хімія») для чалавек 63 гады абмежаванні волі без накіравання ў папраўчыя ўстановы («хатняя хімія») для 38 чалавек
гады абмежаванні волі без накіравання ў папраўчыя ўстановы («хатняя хімія») для чалавек 1 год і 3 месяцы арышту для 5 чалавек
месяцы арышту для чалавек 500 базавых велічынь штрафу для 4 чалавек.
Вядома ня менш чым пра пяць грамадзян, судовае разбіральніцтва ў дачыненні да якіх скончылася рашэннем аб прымусовым лекаванні (у трох выпадках крымінальныя справы звязаныя з паклёпам і абразай прэзідэнта, у двух – са здзекам над дзяржаўнай сімволікай).
За чэрвень у «пратэсных» крымінальных справах суды ў 35,2% выпадкаў прызначылі пакаранне, звязанае з пазбаўленнем волі; 27,2% выпадкаў – абмежаванне волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу; 30,4% выпадкаў – абмежаванне волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу. Штраф як асноўны від пакарання выкарыстоўваўся ў 3,2% выпадкаў.
Пакаранне ў палітычна матываваных крымінальных справах, звязанае з пазбаўленнем волі, яе абмежаваннем у выглядзе «хіміі», «хатняй хіміі» ці арышту ўжывалася ў 96,8% выпадкаў.
Поделиться ссылкой:


title: Хто такі Дзмітрый Сасноўскі, якога абвінавачваюць у замаху на Азаронка?

maintext:
2 ліпеня Аляксандр Лукашэнка распавёў аб спробе забойства журналіста СТБ Рыгора Азаронка. Маўляў, спробу ажыццявілі мінулай ноччу, Азаронак адбіўся. Пазней па тэлебачанні паказалі кадры нападу. Праўда арганізаваны ён быў у белы дзень і на вуліцы. Назвалі і паказалі падазраванага — нехта Дзмітрый Сасноўскі. «Наша Ніва» высветліла, хто гэты чалавек.
Сасноўскаму 31 год. Ён ураджэнец Ліды. Вучыўся ў родным горадзе, пасля некаторы час у адным з мінскіх універсітэтаў, але ўрэшце вучобу кінуў. Вярнуўся ў Ліду, дзе і жыў да нядаўніх падзей. Ажаніўся, мае 6-гадовага сына.
Сасноўскі нейкі час працаваў электрамантажнікам, але апошнія паўгода — таксістам.
Увесь тыдзень перад «замахам» Дзмітрый быў з сям’ёй, нікуды не з’язджаў. На выходных ездзілі на лецішча, пасля з панядзелка Сасноўскі займаўся хатнімі справамі: вадзіў сына да цырульніка, да лагапеда. У чацвер, 1 ліпеня, Сасноўскі таксама быў дома, прыглядваў за сынам. Жонка працуе майстрам па манікюры, працуе з дома. Яна таксама была ў кватэры, прымала кліентаў.
Раптам Дзмітрый выйшаў з кватэры, сеў у машыну і з’ехаў, ні слова не сказаўшы жонцы. Пазней даслаў ёй кароткае паведамленне: «Паехаў па працы, буду заўтра».
Па словах блізкіх, гэта была не вельмі тыповая сітуацыя. Увечары жонка званіла яму, Дзмітрый не здымаў слухаўку. На наступны дзень, 2 ліпеня, яго тэлефон увогуле быў выключаны.
2 ліпеня сваякі Дзмітрыя чакалі, што ён прыедзе і растлумачыць свае паводзіны. Але замест яго каля 18-й ці 19-й гадзіны прыехалі сілавікі: спачатку правялі ператрус у кватэры бацькоў Дзмітрыя, пасля ў кватэры, дзе жыў ён з жонкай і сынам.
Цяпер Сасноўскі пад вартай. Па якім артыкуле яго абвінавачваюць і ўвогуле што канкрэтна ставяць у віну, сям’я не ведае. Кажуць, што нават адваката яшчэ не нанялі: «Пакуль у яго дзяжурны адвакат, прозвішча не памятаем».
«Наша Ніва» звязалася з жонкай Сасноўскага. Відэа з «замахам на Азаронка» яна ўжо бачыла.
«Я не ведаю, што дакладна там адбылося і якім чынам. Магу толькі будаваць тэорыі і версіі. Адна з іх: магчыма, мужа недзе затрымалі, а пасля ўжо прыдумалі гэтую ўсю фігню? Можа, сказалі мужу: рабі, што скажуць, каб менш атрымаць,? Гэта, канечне, толькі мае гіпотэзы, — кажа Ксенія. — Але я ж ведаю свайго мужа. Каб ён — дапусцім! — ішоў на такую справу, то гэта дакладна быў бы не белы дзень. Які адэкватны чалавек будзе выкрадаць кагосьці пасярод дня?! І паходка — я ж ведаю яго паходку. Рухаўся б ён таксама па-іншаму».
Прозвішчы затрыманых, якія назваў Лукашэнка (Гулевіч, Глотаў, Гаспадароў і Ашурак), жонцы нічога не кажуць. Яна такіх людзей не ведае. Як не ведае і таямнічага «падзельніка» з пісталетам, якога паказалі ў відэароліку, але ж не прадэманстравалі яго твар.
Машына на відэа таксама не тая, на якой з’язджаў Сасноўскі. Дзе цяпер іх аўтамабіль, жонка Дзмітрыя не ведае.
Сасноўскага затрымлівалі ў жніўні 2020, напярэдадні выбараў. Падазравалі, што расклейваў улёткі, пратрымалі трое сутак, але пасля адпусцілі — нават без штрафа.
«Ён сядзеў у нейкіх чатах, так, актыўна. Але са мной стараўся такія тэмы не абмяркоўваць. З кім ён там перапісваўся — я не ведаю. Можа перастрахоўваўся, каб пасля да мяне пытанняў не было? Але ж я не думаю, што муж быў гатовы да нейкіх рэзкіх дзеянняў. У мяне поўнае адмаўленне гэтай сітуацыі, якая адбылася. Бо каб нешта і рабілася — то рабілася б не так. Я думаю, што гэта нейкая падстава, можа, падставіў хтосьці з тых яго чатаў? Усё вельмі дзіўна.
Муж нават у войску не служыў, пісталет не ўмее трымаць, а тут раптам едзе на такую справу?
У мяне шмат пытанняў, — кажа жонка Дзмітрыя Сасноўскага. — Не ведаю, чаго цяпер чакаць. Разумею, што добра ўсё не скончыцца. Будзе нейкі прысуд».
Поделиться ссылкой:


title: Многія навукоўцы мяркуюць, што вакцына "ЭпіВакКарона" - пустышка

maintext:
Вакцыну «ЭпіВакКарона» распрацаваў расійскі дзяржаўны навуковы цэнтр вірусалогіі і біятэхналогіі «Вектар». У склад вакцыны ўваходзяць тры пептыды, якія капіююць часткі спайкавага бялку каранавіруса. Па заяве навукоўцаў, якія распрацавалі вакцыну, «ЭпіВакКарона» забяспечвае выпрацоўку вузкаспецыялізаваных антыцел на спецыфічныя антыгены, што ўтрымлівае вакцына.
Пептыды — гэта штучна сінтэзаваныя асобныя фрагмены бялку віруса. Яны распазнаюцца імуннай сістэмай, у выніку чаго на іх выпрацоўваецца імунны адказ арганізма. Пептыды злучаныя з бялком-носьбітам і замацаваныя на дапаможным рэчыве.
На пачатак 2021 года не існавала ніводнай пептыднай вакцыны, якая б шырока выкарыстоўвалася ў медыцынскай практыцы, піша “Наша Ніва”. Па словах доктара біялагічных навук Канстанціна Чумакова, пептыдныя вакцыны магчымыя толькі ў тэорыі і дзейнічаюць толькі ў лабараторыі ў прабірцы, але няма ніводнай пептыднай вакцыны, якая паказала б эфектыўнасць на жывых арганізмах.
«ЭпіВакКаронай» пачалі прышчапляць да таго, як скончылася другая фаза клінічных выпрабаванняў. Мяркуецца, што трэцяя фаза выпрабаванняў будзе завершана ў ліпені-жніўні 2021 года. Пасля гэтага стане вядома, ці абараняе вакцына ад кавіду.
Эфектыўнасць вакцыны, а таксама факт яе выпуску ў грамадзянскі абарот да завяршэння клінічных выпрабаванняў крытыкуецца шэрагам замежных і расійскіх спецыялістаў.
Па словах кіраўніка «Вектара» Аляксандра Сямёнава, у прышчэпленых «ЭпіВакКаронай» антыцелы выпрацоўваюцца ў 94% выпадкаў. Згодна з паведамленнем Расспажыўнагляду, па выніках дзвюх фаз клінічных выпрабаванняў эфектыўнасць «ЭпіВакКароны» склала 100%. Высновы пра 100-адсоткавую эфектыўнасць былі апублікаваныя ў часопісе «Інфекцыя і імунітэт» (паказальнік цытаванасці часопіса прыкладна ў сто разоў меншы за паказальнік часопіса «The Lancet»).
Пакуль няма ніводнай навуковай публікацыі, якая б пацвярджала выпрацоўку вузкаспецыялізаваных антыцел у вакцынаваных ці дэманстравала эфектыўнасць супраць розных штамаў каранавіруса. Але самі распрацоўшчыкі сцвярджаюць, што «ЭпіВакКарона» эфектыўная супраць усіх штамаў, у тым ліку ад індыйскіх «Дэльта» і «Дэльта плюс».
21 траўня 2021 года Расспажыўнагляд апублікаваў звесткі, згодна з якімі 807 яго супрацоўнікаў прайшлі поўны курс вакцынацыі «Эпіваккаронай». 37 з вакцынаваных захварэлі, а двое памерлі. Паколькі кантрольная група адсутнічала, дакладна ацэньваць эфектыўнасць вакцыны з гэтых лічбаў немагчыма.
Антыцелы, якія мусяць утварыцца пасля вакцынацыі, вызначае толькі адзін тэст, што распрацаваў сам «Вектар». Пры гэтым сістэма не мае празрыстасці, бо цэнтр не раскрывае, якія менавіта антыцелы выяўляе іх тэст.
Доктар медыцынскіх навук, прафесар НІЦ эпідэміялогіі і мікрабіялогіі імя Гамалеі, вірусолаг Анатоль Альтштэйн лічыць, што рэгістрацыя вакцыны і запуск трэцяй фазы выпрабаванняў былі памылкамі, бо «ЭпіВакКарона» не выклікае ўтварэнне антыцел, якія могуць абараняць ад каранавіруса. На яго думку, людзі, прышчэпленыя «ЭпіВакКаронай» будуць так жа хварэць і паміраць, як і непрышчэпленыя.
Падобнае меркаванне выказаў доктар біялагічных навук Пётр Чумакоў: «ЭпіВакКарону я лічу ў цэлым бескарыснай, яна не дае ахову, пасля яе ў арганізме не выпрацоўваюцца ахоўныя антыцелы».
Вольга Матвеева, малекулярны біёлаг і заснавальніца біятэхналагічнай кампаніі Sendai Viralytics у ЗША, называе «ЭпіВакКарону» пустышкай. Яны сумняваецца ў магчымасці карэктнай ацэнкі эфектыўнасці вакцыны пасля завяршэння трэцяй фазы клінічных выпрабаванняў, бо ў гэтым этапе ўдзельнічаюць усяго 3 тысячы чалавек (у выпрабаваннях «Sputnik V» удзельнічалі 21 977 чалавек, у «Pfizer» — 43 998 чалавек).
Таксама Вольга Матвеева сумняваецца ў правільнасці выбару пептыдаў для вакцыны. На яе думку, навуковыя артыкулы паказваюць, што адпаведныя пептыдам фрагменты шыпавіднага бялку не бачныя імуннай сістэме чалавека. Таму пептыды не могуць выклікаць выпрацоўку антыцел, здольных абараніць ад віруса. Таго ж меркавання прытрымліваееца кандыдат біялагічных навук Маргарыта Раманенка, якая раней працавала ў «Вектары».
18 студзеня 2021 года ўдзельнікі выпрабаванняў «ЭпіВакКароны» напісалі адкрыты ліст, дзе заявілі, што ў 50% удзельнікаў антыцелы не ўтварыліся пасля вакцынацыі, а ў астатняй паловы колькасць антыцел нязначная. Пры гэтым валанцёры дадалі, што адмоўны вынік на антыцелы паказала менавіта распрацаваная «Вектарам» тэст-сістэма.
Пазней валанцёры зноў апублікавалі вынікі ўласных даследаванняў з незалежных расійскіх лабараторый. Па выніках тэстаў іншых вытворцаў антыцелы не былі выяўленыя ні ў кога. Больш за тое, былі тыя, хто перахварэў на кавід у цяжкой форме пасля вакцынацыі.
Поделиться ссылкой:


title: Вялікі, вялікі дзякуй!

maintext:
Шаноўныя прыхільнікі «Народнай Волі»!
Хочацца верыць: не за гарамі той дзень, калі блакада з боку ўлад будзе знята і наша агульная газета зможа запрасіць Вас на ўрачыстую сустрэчу. А пакуль рэдакцыя хоча сказаць Вам вялікі дзякуй за тыя ахвяраванні, якія Вы пералічылі на мінулым тыдні для падтрымкі «Народнай Волі»! Дарэчы, яны пойдуць у асноўным на выплату падаткаў дзяржаве, якая, як ні дзіўна, вось ужо некалькі месяцаў не дазваляе нармальна друкавацца і распаўсюджвацца.
Будзем шчырымі: толькі дзякуючы Вашай дапамозе мы зможам працягнуць нашу творчую працу, набліжаючы тыя перамены, пра якія мараць мільёны беларусаў. Таму ў чарговы раз нагадваем: падпісацца на PDF-версію газеты можна на сайце belpressa.by. Паколькі рэдакцыя ўжо працяглы час не мае даходаў ад рэалізацыі выдання праз «Белпошту» і «Белсаюздрук», то мы рэальна зацікаўлены ў павелічэнні падпісчыкаў на PDF-версію.
Асобна звяртаемся да тых, хто дадаткова мае магчымасць праявіць адрасную дабрачыннасць. Ёсць некалькі спосабаў пералічыць грашовыя сродкі (даём рэквізіты ў рускай транскрыпцыі) на рэдакцыйны рахунак.
1.Через ЕРИП:
СМИ – Н (просто буква) – «Народная Воля» – Добровольные взносы.
2.Через БАНК:
ИЧУП «Народная Воля». 220030 г.Минск, ул.Энгельса, 34а
р/с BY08 PJCB 3012 0065 3510 0000 0933,
Код PJCBBY2X, ЦБУ 113 «Приорбанк» ОАО, г.Минск
УНП 100961759, ОКПО 37381505
Загадзя выказваем шчырую ўдзячнасць!
Вы – з «Народнай Воляй»,
«Народная Воля» – з Вамі!
Поделиться ссылкой:


title: Новыя вышыні Ганны Сола

maintext:
Беларуская біятланістка апублікавала відэакалаж з рамантычных фота, на якіх знята з веласіпедыстам Станіславам Бажковым, а таксама смайлік «пярсцёнак».
У кліпе на песню «Мы разам» гераіня выходзіць замуж, так што, хутчэй за ўсё, пара заручылася.
Яшчэ адна вядомая біятланістка, Надзея Скардзіна, пракаментавала гэтае відэа так: «О-о-о!!! Віншую вас!!! Любоў ды згода!!!»
Дарэчы, бронзавая медалістка чэмпіянату свету 2021 года Ганна Сола адмовілася падпісваць праўладны ліст спартсменаў, хаця астатнія біятланісты ад такой прапановы адмовіцца не змаглі.
«Мне ёсць за што сказаць дзякуй краіне, але ў першую чаргу хацелася б, каб спорт заставаўся па-за палітыкай, – распавяла затым пра сваё рашэнне Ганна. – Цяжка канцэнтравацца на спартыўных выніках, калі чытаеш сумныя навіны з Беларусі. Таму мая пазіцыя нават не палітычная, а агульначалавечая: за мір, выкананне законаў і рашэнне любых пытанняў без ужывання гвалту.
Пасля гэтага мне прыйшло вельмі шмат паведамленняў са словамі падтрымкі ад беларусаў. Акрамя таго, было шмат званкоў ад блізкіх: «Ганначка, малайчына, многія людзі перадаюць табе прывітанні». Толькі каментарыяў у Instagram было каля трох тысяч, а што рабілася ў дырэкце – нават не магу ўявіць».
Поделиться ссылкой:


title: 15 сутак за падзяку Максіму Знаку

maintext:
«Выказала падзяку Максіму Знаку, чым парушыла правілы правядзення масавых мерапрыемстваў». З такой фармулёўкай асудзілі выпускніцу юрфаку БДУ Кацярыну Віннікаву сёння, ў судзе Ленінскага раёна. Дзяўчыну арыштавалі на 15 сутак.
Нагадаем, 29 чэрвеня на цырымоніі ўручэння дыпломаў Кацярына Віннікава выступіла з натхняльнай прамовай, у якой падзякавала юрыстам і выкладчыкам, сярод якіх быў і палітвязень Максім Знак. А 1 чэрвеня ў дзяўчыны ў інтэрнаце правялі ператрус і канфіскавалі ноўтбук, а яе саму дапытвалі некалькі гадзінаў у РУУСе, прычым адваката на допыт не пусцілі. У Ленінскім РУУСе на Кацярыну склалі пратакол па арт. 24.23 КаАП за несанкцыянаванае пікетаванне.
Сёння, 2 ліпеня, справу Кацярыны Віннікавай разглядзелі ў судзе Ленінская раёна. Як паведамляюць праваабаронцы, судзіла дзяўчыну Марына Клімчук. Згодна з пратаколам, Віннікава «правяла пікетаванне шляхам выказвання грамадзка-палітычных поглядаў, выступала на сцэне супраць пераследу юрыстаў». Кацярына сваю віну не прызнала.
Па словах Віннкавай, на ўручэнне дыплома былі запрошаныя ўсе студэнты 4 курса з мэтай уручэння дыпломаў, а сама цырымонія пачыналася ў 18:00. Было прапанавана лепшым студэнтам выступіць з падзячнай прамовай, таму яна, як чырвонадыпломніца, выйшла на сцэну. Кацярына тлумачыць, што выступала з удзячнасцю выкладчыкам, а Максіма Знака згадала толькі адзін раз. Суддзя запытала, які сэнс укладвала дзяўчына ў сваю прамову, на што тая адказала: «Дзякавала настаўнікам і тым, хто ўкладваў свае сілы і атрымаў дыплом юрфака БДУ». Кацярына адмаўляе, што такім чынам выказвала сваю палітычную пазіцыю, і нагадвае, што яна выходзіла не па ўласнай ініцыятыве, а гэта толькі было часткай праграмы.
На судзе выступілі выкладчыкі і студэнты БДУ, якія пацвердзілі, што прозвішча Знака Кацярына назвала толькі адзін раз. Усе характарызуюць яе толькі са станоўчага боку. У рапарце супрацоўніка міліцыі сказана, што “падчас маніторынгу інтэрнэту знайшоў запіс на якім відаць, што Віннікава, выступаючы са сцэны, выказала падзяку Максіму Знаку, чым парушыла правілы правядзення масавых мерапрыемстваў, а таксама была ў белай сукенцы з чырвоным поясам“.
Суддзя Клімчук адхіліла хадайніцтвы адваката аб тым, каб далучыць да матэрыялаў справы каталогі дзвюх крам, з такімі жа сукенкамі, а таксама фатаграфіі беларускіх хакеістаў у бел-чырвона-белых расфарбоўках.
У выніку, суддзя Клімчук прызнала выпускніцу юрфаку БДУ вінаватай і арыштавала яе на 15 сутак.
Поделиться ссылкой:


title: Пасля 2-гадовага перапынку ў Францыі адкрываюць Канскі кінафестываль

maintext:
Сёння ў Францыі адкрываюць галоўны кінаагляд свету – Канскі кінафестываль. Летась кінаагляд адмянілі праз каронавірус. Як паведамляе Белсат, 74-ая эдыцыя пройдзе хоць і з абмежаваннямі, але з публічнымі паказамі, чырвонымі дыванамі і Спайкам Лі ў якасці старшыні журы асноўнага конкурсу.
Летась дырэкцыя Канскага кінафестывалю была вымушаная адмяніць падзею. Да 2020 года кінаагляд адмянялі толькі аднойчы, у 1939-м. А ў 1968-м праз студэнцкія хваляванні яго спынілі ў працэсе. Год таму, хоць фестываль і не зарганізавалі ні офлайн, ні онлайн, каманда абвясціла праграму з 56 карцінаў. Яе не маглі паказаць на бульвары Круазэт, але меркавалі, што праграма разыдзецца па іншых фестывалях і ў кінапракаце з лэйблам «Каны-2020».
Сёлета ў Канах пакажуць больш за 60 фільмаў, з якіх 24 – у конкурсе. У праграму ўвайшлі новыя карціны Паўла Вэргувэна, Франсуа Азона, Шона Пэна, Ўэса Эндэрсана, Кірыла Сярэбранікава. Апроч заўсёднікаў, у падбор трапілі і пачаткоўцы. Адкрыецца Канскі кінафестываль мюзіклам «Анэт» француза Леоса Каракса – першым мюзіклам у фільмаграфіі аўтара.
Журы асноўнага конкурсу ўзначаліць амерыканскі рэжысёр Спайк Лі, запрошаны на гэтую пасаду яшчэ летась. Таксама стала вядома, што адмысловым госцем фестывалю будзе карэйскі рэжысёр Понг Чун Хо – аўтар «Паразітаў», які два гады таму атрымаў «Залатую пальмавую галіну» Канаў, а пасля яшчэ і чатыры «Оскары».
Канскі кінафестываль пройдзе з 6 па 17 ліпеня.
Поделиться ссылкой:


title: "Андрэй шмат чытае, глядзіць футбол…"

maintext:
Журналісту і медыяменеджару Андрэю Аляксандраву на гэтым тыдні выстаўлена новае абвінавачанне – паводле ч.1 арт.356 Крымінальнага кодэкса (здрада дзяржаве).
Пра гэта паведаміў БелаПАН яго адвакат Антон Гашынскі. Такім чынам, Аляксандраву пагражае ад 7 да 15 гадоў пазбаўлення волі.
Раней Аляксандрава абвінавацілі паводле чч.1 і 2 арт.342 (арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх). Максімальны тэрмін утрымання пад вартай па гэтым артыкуле – шэсць месяцаў. Ён заканчваецца 12 ліпеня.
Андрэй Аляксандраў – беларускі журналіст і медыяменеджар – быў затрыманы 12 студзеня 2021 года супрацоўнікамі МУС. Разам з ім была затрымана яго дзяўчына Ірына Злобіна, з якой ён разам жыве.
15 студзеня ў афіцыйным паведамленні намеснік міністра ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь Генадзь Казакевіч заявіў, што Аляксандраў і Злобіна былі затрыманы «па падазрэнні ў фінансаванні пратэстнай дзейнасці». Паводле ягоных слоў, Аляксандраў і Злобіна са жніўня 2020 года займаліся фінансаваннем асоб, якія бралі ўдзел у пратэстах у Мінску, у тым ліку шляхам аплаты штрафаў і кампенсавання сродкаў на ўтрыманне ў ЦІП і ІЧУ.
Паводле паведамлення МУС, Аляксандраў з 22 жніўня па 9 лістапада аплаціў 250 штрафаў. Спісы і грошы на аплату штрафаў Аляксандраву перадаваў фонд BY Help.
Зараз журналіст знаходзіцца ў сталічным СІЗА на Валадарскага…
– Нягледзячы на тую сітуацыю, у якой знаходзіцца Андрэй, ён настроены аптымістычна, – распавёў «Народнай Волі» журналіст Зміцер Яненка, які праз перапіску пастаянна падтрымлівае сувязь з Аляксандравым. – Піша, што ў камеры шмат чытае, нават тыя кнігі, якія чытаў яшчэ ва ўніверсітэце. Глядзіць па тэлевізары матчы чэмпіянату Еўропы па футболе, паколькі Андрэй балельшчык са стажам.
Нават знаходзіць нагоду яшчэ і нас на волі падтрымаць. Піша: «Трымайцеся!» У інтэрнэце з гэтай нагоды ўжо нават жартуюць, што палітвязні так добра апісваюць свой побыт, што за кратамі, відаць, зараз нават лепей, чым на волі.
Паводле апошняй інфармацыі, у камеры, дзе знаходзіцца Андрэй Аляксандраў, было чатыры чалавекі.
– Пра ўмовы утрымання асабліва нічога не паведамляе, але адвакат кажа, што ён не скардзіцца, – дадае Зміцер Яненка. – А вось лісты ідуць па-рознаму. Часам і за тры дні ліст даходзіць, а здараецца, што і тры тыдні ідзе. Нават не ведаю, чым гэта можна патлумачыць.
Андрэй, дарэчы, адказвае на ўсе лісты, якія яму даходзяць, хаця калегі скардзіліся, што доўгі час ад яго наогул не было навін.
Публікацыя – з № 49 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Самы ўплывовы мафіёзі з Беларусі

maintext:
Ці ведалі вы, што адзін з найбольш уплывовых прадстаўнікоў амерыканскай мафіі, які спрычыніўся да стварэння Лас-Вегаса і меў казіно на Кубе і на Багамах, нарадзіўся ў Гародні?
З нагоды гадавіны нараджэння 4 ліпеня Меіра Ланскога budzma.by ўспамінае неймаверна захапляльнае жыццё ўраджэнца Беларусі і мафіёзі з нетыповым лёсам.
Манхэтэнскі бутлегер з Гародні
Меір Ланскі нарадзіўся ў Гародні ў 1902 годзе. Ягонае сапраўднае прозвішча — Сухаўлянскі — было скарочанае па прыездзе ў ЗША эміграцыйнай службай і так і замацавалася на ўсё жыццё. Ён паходзіў з габрэйскай сям’і, а тое былі часы калі габрэі шмат дзе цярпелі, у тым ліку ў Польшчы і на тэрыторыях, захопленых Расійскай імперыяй. Менавіта таму сям’я вырашыла шукаць лепшай долі за акіянам. Спачатку пераехаў бацька Меіра, які працаваў у ЗША прасавальшчыкам на фабрыцы і так накапіў і на пераезд сваёй сям’і.
Сям’я Меіра жыла спачатку ў Брукліне, а потым — на Манхэтэне ў Нью-Ёрку, дзе моцна вылучаліся такія нацыянальныя крымінальныя супольнасці, як габрэйская, італьянская і ірландская. Але банды складаліся не толькі з дарослых, але існавалі і сярод дзяцей і падлеткаў, якія адбіралі грошы ў аднагодак і практыкавалі іншыя дробныя злачынствы. Ужо ў дзяцінстве Ланскі сутыкнуўся з такімі бандамі, але здолеў даць адпор, дзякуючы чаму ператварыў нападнікаў (якія ў будучыні сталі ўплывовымі мафіёзі) у сяброў, якімі яны заставаліся ўсё жыццё.
Бацькі хлопчыка жылі бедна, але намагаліся даць яму адукацыю і добрае выхаванне, бацька дапамог уладкавацца на працу. Але Меір бачыў для сябе іншую перспектыву, досыць хутка ўцягнуўся ў злачынную дзейнасць і нават стварыў уласную банду. Першы раз падлетка арыштавалі ў 16 гадоў. Але найбольш адметным для будучай крымінальнай кар’еры маладога чалавека стаў перыяд «сухога закону» ў ЗША. Сухі закон дзейнічаў з 1919 па 1933 год. У гэты перыяд Меір здолеў наладзіць вялікія каналы кантрабанды алкаголю ў краіну і яе падпольныя продажы. Бутлегерства, як гэта называлася, дазволіла Меіру Ланскі зарабіць вялікія грошы (бо кошт бутэлькі часам вырастаў у 15 разоў), пашырыць сферу свайго ўплыву і замацавацца ў амерыканскім крымінальным свеце. Разам з тым ён пачаў дзейнічаць у сферы азартных гульняў, і менавіта дзякуючы яму ў будучыні паўсталі вядомыя гульнявыя месцы рэгіёна, якія існуюць дагэтуль.
Казіно, Батыста і Кастра
Першыя казіно і гульнявыя дамы Ланскі адкрыў у Дэтройце, Чыкага, Кліўлендзе. Чым далей, тым больш пашыралася тэрыторыя ягонага бізнесу, які ахапіў таксама Флорыду, Луізіяну, Арканзас, Новы Арлеан, Кентукі, Маямі і іншыя штаты. Менавіта дзякуючы Меіру Ланскі і ягонаму ўплыву паўстаў Лас-Вегас, які стаў цэнтрам азартных гульняў і адным з цэнтраў амерыканскай мафіі. Цікава, што, каб пазбегнуць праблемаў у сувязі з нявыплатай падаткаў, Ланскі выкупіў швейцарскі банк, дзе захоўваў свае сродкі і праз які таксама праводзіў шэраг махінацый.
Аднак Ланскі не абмяжоўваўся тэрыторыяй ЗША. Адным з найбольш адметных і важных пунктаў яго бізнесу і ўплыву была Куба. Будучы поспех на Кубе забяспечылі шэсць мільёнаў даляраў, якія Ланскі прапанаваў дыктатару Батысце (якога пазней зверг Фідэль Кастра) пры першай сустрэчы. У выніку Меір Ланскі атрымаў патэнт на адкрыццё і кіраванне гульнявымі дамамі на Кубе, Батыста прыняў закон, згодна з якім гульнявыя дамы ў гатэлях (кошт — ад мільёна даляраў) не абкладаліся падаткам. Пазней Батыста нават зрабіў Ланскі дарадцам па рэформе сферы азартных гульняў. Але неўзабаве адбылася Кубінская рэвалюцыя, і Ланскі страціў усю нерухомасць на востраве і шмат грошай (былі нават няўдалыя спробы дамовіцца з Кастра і Чэ Геварам). Пасля гэтага Ланскі пераарыентаваўся на Багамы, дзе, гэтаксама дзякуючы хабарам і асабістым сувязям, разгарнуў свой гульнявы бізнес, пабудаваў гатэль-казіно па аналогіі з кубінскімі.
Прэм’ер-міністарка Ізраіля і ФБР
Пасля Другой сусветнай вайны, з 50-х — 60-х гадоў ХХ стагоддзя, ціск на Меіра Ланскі з боку амерыканскіх уладаў і праваахоўных органаў усё ўзмацняўся, і ён паспрабаваў пераехаць у Ізраіль. Варта адзначыць, што мафіёзі шмат рабіў для Ізраіля і габрэйскай супольнасці: быў адным з тых, хто лабіяваў стварэнне габрэйскай дзяржавы, пазней перавёў значную частку ўласных грошай на патрэбы маладой дзяржавы (і абяцаў рэгулярна пераводзіць 10% ад сваіх прыбыткаў), перашкаджаў пастаўкам зброі ў арабскія краіны і шмат чаго іншага. Па прыездзе ў Ізраіль Ланскі нават пазнаёміўся і завёў прыязныя стасункі з прэм’ер-міністаркай Голдай Меір. Але схавацца тут так і не атрымалася (як з прычыны крымінальнага мінулага, так і праз непасрэдны ціск амерыканскіх уладаў на ізраільскія), і Меір Ланскі быў вымушаны з’ехаць з Ізраіля, пасля чаго быў арыштаваны ФБР. Але, як ні дзіўна, быў апраўданы, бо насамрэч не атрымалася назбіраць фактаў, якія б сведчылі, даказвалі злачынствы Ланскі. Рэшту жыцця Меір Ланскі правёў у коле сям’і як шараговы пенсіянер.
Меір Ланскі адышоў ад спраў мафіі, дажыў да старасці і, у адрозненне ад многіх калег, памёр ва ўзросце 80 гадоў з натуральных прычын. Ягоныя дзеці ніякім чынам не былі звязаныя з крыміналам, чаго ён свядома дамагаўся. А ад вялікіх грошай у памеры мільёнаў даляраў — альбо надзвычай перабольшаных чуткамі, або страчаных у апошнія дзесяцігоддзі жыцця — нічога не засталося.
Поделиться ссылкой:


title: Адчулі нават у турме, куды ў краіне вецер дзьме

maintext:
У магілёўскай калоніі №4 асуджанага па «палітычным артыкуле» Валадара Цурпанава двойчы накіроўвалі ў карцар за тое, што ён спрабаваў размаўляць з ахоўнікамі па беларуску. Пра гэта паведаміла СМІ жонка зняволенага.
Як пакідала ўладу сіла,
Дык Пуцін працягнуў руку,
Плячо падставіла Расія
Тутэйшаму кіраўніку,
І ён цяпер амаль шчаслівы,
Бо пратэстоўцаў перамог.
Але затое Захад хцівы
Пятлю накінуў і з-пад ног
Гатовы выбіць табурэтку.
Дый выб’е, божа барані…
Не ўздзіў, што Пуцін, як падлетку,
Дыктуе ўмовы дзень пры дні,
Дарожныя малюе карты,
Як палкаводзец на вайне.
А ён жа па натуры ўпарты –
Таго, што трэба, дасягне.
І ўсё часцей у іх сустрэчы,
Дзе «шэпчуцца» кіраўнікі.
А мы не ведаем, дарэчы,
Сапраўдны план у іх які,
Ажыццявіць якую мэту
Вось-вось збіраюцца яны:
Ці продаж суверэнітэту,
Хаця яму няма цаны,
Ці больш трывалым верхаводы
Зрабіць збіраюцца ланцуг.
Ва ўсякім разе асалоды
Нам не нясе «нячысты дух»,
Калі глядзець на ўсё цвяроза.
Выснова просіцца адна:
У перамовах тых пагроза
Для беларускасці відна,
Найперш – для нашай роднай мовы.
Адчулі нават у турме
Служакі верныя з аховы,
Куды ў краіне вецер дзьме.
Адразу ўкнікла ў іх агіда
Да «гнюснай мовы», і таму
Няхай жа цяпне гора «гніда»,
Што мовай той псуе турму;
Няхай у карцары за тыдзень
Пачысціць тлумныя мазгі;
Язык свой не прыкусіць злыдзень,
Дык тыдзень будзе і другі.
І не дадуць яму спакою –
Не выйдзе ўвогуле з турмы…
***
Хіба ж становішча такое
Не ўсюды ў нас цяпер?
Каб мы
Не гаварылі, не пісалі
На мове на сваёй зямлі,
Манкурты прадаліся самі
І нас, падобна, прадалі…
Цімураўцы
Аднойчы ўранку да старога
Прыйшоў цімураўскі атрад.
Ну чым дзядулі не падмога?
Такой падмозе кожны рад!
– Ты ўжо, – сказалі, – нездаровы,
Дык мы парупімся ў двары:
Саб’ём быльнёг, паколем дровы…
І вось што ім сказаў стары:
– Пакуль што ёсць, сыночкі, сіла,
Каб рады даць сваім дрывам.
Суседу лепей дайце ў рыла –
Тады і буду ўдзячны вам…
Пасля гульні ў пейнтбол
Карпаратыў для калектыву
Быў забаўляльным і вясёлым.
Аднак усе даліся дзіву,
Калі пакончылі з пейнтболам:
Яны мурзатыя ад фарбы,
Ад смеху кожны ледзь не падаў;
А ў боса і разбіты твар быў –
Ён з сінякамі ад прыкладаў…
А здачы не будзе?
Перад прахожым рабаўнік
Жахлівым прывідам узнік.
– Гані мне пяцьдзясят даляраў,
Пакуль нажом цябе не ўдарыў!
– Даць грошы вам
Я мушу ўсё-ткі…
А ў вас ці будзе здача з «соткі»?
Публікацыя – з № 49 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


description: Улады пасьлядоўна ідуць па шляху эскаляцыі канфлікту як унутры краіны, так і з вонкавымі ворагамі. Мадэль крэпасьці ў аблозе — гэта сёньня адзіны магчымы

title: Палітолаг: "Цікава, ці стане Лукашэнка вылучаць прэтэнзіі Пуціну?"

maintext:
Выступ Аляксандра Лукашэнкі 2 ліпеня на ўрачыстым сходзе, прысьвечаным Дню Незалежнасьці, моцна адрозьніваўся ад папярэдніх. Гэта была прамова чалавека, які знаходзіцца ў стане вайны, у атачэньні ворагаў. Хоць, здавалася б, усе ворагі пераможаны, яны ў турмах, пратэсты зьніклі, з кім ваяваць?
Аднак, высьвятляецца, што па меры таго, як улады ўзялі сытуацыю пад кантроль і адбылася пэўная стабілізацыя, колькасьць ворагаў толькі ўзрасла. Гэта бачна па росьце маштабу рэпрэсій. Плюс актывізаваліся вонкавыя ворагі, якія ўвялі санкцыі.
То бок з выступу Лукашэнкі вынікае, што ўлады пасьлядоўна ідуць па шляху эскаляцыі канфлікту як унутры краіны, так і з вонкавымі ворагамі. Мадэль крэпасьці ў аблозе — гэта сёньня адзіны магчымы спосаб выжываньня.
Важны акцэнт у афіцыйнай рыторыцы ўладаў — гэта атаясамленьне ўсіх ворагаў — унутраных і вонкавых — з фашыстамі, нацыстамі. Не сказаць, што гэта зусім новы наратыў. Такія намёкі рабіліся і раней. А цяпер гэта дамінуючы трэнд прапагандысцкага канструкту.
Улады спрабуюць упэўніць, што сёньняшні «калектыўны Захад» працягае палітыку фашыстаў. Лукашэнка кажа: «Паглядзіце, як і 80 гадоў таму, мы чуем пра «новы парадак» ад такіх жа носьбітаў «эўрапейскіх каштоўнасьцяў». На чале — тыя ж заходнія эліты». Гэтым жа гісторыка-ідэалягічным субстратам памазалі ўсіх суседзяў. У адным зьвязку з фашыстамі Лукашэнка ўзгадаў літоўскіх «лясных братоў», украінскіх бандэраўцаў, «бандытаў Арміі Краёвай».
Прыкметная эвалюцыя ў ацэнцы тых, хто пратэставаў мінулым годам. Тады Лукашэнка казаў, што на вуліцы выходзяць «правакатары», «адмарозкі», «авечкі», «пʼяныя», «абкураныя», «наркаманы», «прастытуткі». Цяпер жа на іх вешаюць іншы ярлык: «нацысты». Лукашэнка адзначыў: «Многія з выклікаў нашай дзяржаўнасьці і сувэрэнітэту, зь якімі мы сутыкаемся сёньня, ідуць сваімі каранямі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Скажу больш, мы сутыкнуліся з фэномэнам адкладзенага дзеяньня калябаранцтва ў рэаліях нашага часу».
Як гэтыя недарэчныя паралелі могуць узьдзейнічаць у эпоху інтэрнэту? Думаю, для ўладаў гэта няважна. Галоўнае, каб яны ўзьдзейнічалі на вузкую групу іх прыхільнікаў, сілавыя структуры. Гэта, ва ўяўленьні Лукашэнкі і ёсьць народ, зь якім трэба мацаваць адзінства. А як жа астатнія? І тут Лукашэнка дае адказ: «Засталіся толькі ворагі, якія кажуць: не, гэта ня так, гэта іншае».
Вялізны кавалак выступу быў прысьвечаны падрабязнасьцям тэрарыстычных актаў. Дакладней, не саміх тэрактаў, якіх, як высьвятляецца, не было, а толькі намераў нейкіх людзей учыніць іх. Гэта цяжка камэнтаваць, маючы толькі агучаную інфармацыю.
Лукашэнка апавядаў пра выкрытыя «сьпячыя» тэрарыстычныя ячэйкі, так званыя атрады самаабароны. Трэба меркаваць, што за тэрарыстаў выдаюць падпісчыкаў Telegram-рэсурсу «Атрады самаабароны Беларусі». Іх там 2,5 тысячы.
Уладальнікам гэтага чату, паводле Лукашэнкі, зьяўляецца грамадзянін Нямеччыны спадар дэ Хофман. На гэтай падставе Лукашэнка абяцаў выставіць прэтэнзіі нямецкаму канцлеру. Адначасова высьветлілася, што асноўным мадэратарам быў 20-гадовы грамадзянін Расейскай Фэдэрацыі Дуднікаў. Цікава, ці стане гэта падставай, каб вылучыць прэтэнзіі прэзыдэнту Расеі Пуціну?


description: 5 ліпеня суд Цэнтральнага раёна Гомеля павінен быў заслухаць апошняе слова Аляксандра Анопа ў крымінальнай справе за "публічную абразу прадстаўніка

title: Абвінавачаны на суд не прыйшоў - ён абвешчаны ў вышук

maintext:
5 ліпеня суд Цэнтральнага раёна Гомеля павінен быў заслухаць апошняе слова Аляксандра Анопа ў крымінальнай справе за “публічную абразу прадстаўніка ўлады”, а пасля абвясціць прысуд. Аднак абвінавачаны ў суд не з’явіўся. Суддзя Алеся Осіпава пастанавіла прыпыніць разгляд справы, абавязаўшы гарадскую пракуратуру пачаць розыск абвінавачанага. Яму ж перайначана мера стрымання: падпіска пра нявыезд заменена на ўтрыманне пад вартай.
У снежні 2020 года Аляксандр пакінуў каментар пад здымкам камандзіра гомельскага АМАПа Міхаіла Дамарнацкага, размешчаным на адным з тэлеграм-каналаў. Па звестках валанцёраў, 56-гадовы слесар выклікаў амапаўца на паядынак і змясціў у тым выкліку два абразлівыя словы, якія і сталі падставай для ўзбуджэння крымінальнай справы па артыкулу 369 – “Абраза прадстаўніка ўлады”.
На прыканцы чэрвеня Аляксандр прыходзіў на суд. Дзяржабвінаваўца з пракуратуры Таццяна Капітанава на тым пасяджэнні зазначыла, што каментар Анопа “супярэчыць агульначалавечай маралі, ён у непрыстойнай форме абражае прадстаўніка ўлады, які знаходзіцца пад аховай дзяржавы”. Яна прапанавала пакараць Аляксандра трыма гадамі абмежаваннем волі з накіраваннем яго ў папраўчую калонію адкрытага тыпу. Тры гады абмежавання волі – за два словы. Гэта найбольш жорсткае пакаранне, хоць санкцыі артыкула прадугледжваюць таксама грамадскія працы, штраф, арышт, папраўчыя працы на тэрмін да двух гадоў.
Сам пацярпелы на суд не з’явіўся, але папрасіў спагнаць з абвінавачанага яшчэ і маральную шкоду, якую ацаніў у тысячу рублёў.
На сённяшнім судзе прысутнічаў гомельскі грамадскі актывіст і палітык Васіль Палякоў.
– Ва ўчынку Анопа я бачу і нежаданне быць асуджаным невядома за што, і пратэст. Відавочна, ён не мае павагі да суда. У нас ёсць органы, якія так называюцца, але яны апошнім часам выносяць шмат несправядлівых рашэнняў, не заснаваных на законах. Яны абслугоўваюць тых людзей, якія цяпер утрымліваюць уладу. Таму і стаўленне да іх адпаведнае, – лічыць спадар Палякоў.
Паводле непацверджанай інфармацыі, Аляксандр Аноп пакінуў межы Беларусі.
Поделиться ссылкой:


description: Кіраўнік Беларускай рады культуры Сяргей Будкін – пра актуальнасць вершаў Купалы і пра тое, каму і дзеля чаго патрэбная традыцыя святкаваць Дзень

title: Будкін: "Беларусаў "прэсавалі" людзі іншай культуры"

maintext:
– Ідэя з’явілася таму, што няма такога свята і яго трэба прыдумаць, – расказаў Сяргей Будкін на Еўрарадыё. – У Швецыі, напрыклад, ці ў Японіі дзень культуры – гэта наогул дзяржаўнае свята. Акурат у гэты дзень у многіх краінах распавядаюць пра сваіх герояў на цэлы свет.
Ёсць, натуральна, і практычная мэта, бо гэта лішняя нагода заявіць пра Беларусь, абудзіць інтарэс да яе праз культуру, таксама згадаць пра тых, хто зараз у турмах –прысвяціць ім імпрэзы. І ў прынцыпе сказаць, што беларусы – нацыя, якая адбылася, што ў нас ёсць моцны пласт культуры, пра які варта ведаць.
Паводле Сяргея Будкіна, дата 7 ліпеня прапанаваная для Дня беларускай культуры адмыслова:
– Мы доўга дыскутавалі і знайшлі абсалютна чароўную дату, у якой сутыкнуліся некалькі падзеяў: дзень народзінаў Янкі Купалы, Марка Шагала, Яна Чачота, і таксама Купалле па новым стылі, шмат хто адзначае гэта свята менавіта ў ноч з 6 на 7 ліпеня, хаця дзень сонцастаяння і прыпадае на 22-23 чэрвеня. Але для нас гэта не нагода разбірацца ў стылях і календарах, а прапанова паяднацца на гэтым дні і зрабіць яго традыцыйным. Я шчыра веру, што ён увойдзе ў афіцыйны дзяржаўны каляндар, і надалей гэта будзе рэальна нашае свята.
«Калі б сілавікі гадаваліся на кнігах Арлова, слухалі Вольскага, то не здарылася б гэтага гвалту»
– Сучасная беларуская культура павінна базавацца на тым, што зрабілі папярэднікі. І калі нейкі ўмоўны папулярны рэпер прачытае верш Купалы, ён проста засведчыць павагу да свайго папярэдніка і тым упіша яго ў кантэкст сучаснай беларускай культуры. Таму гэта, хутчэй за ўсё, працягненне традыцый і ўсталяванне новай тэмы, якая стане традыцыйнай ужо ў будучыні.
На думку кіраўніка Беларускай рады культуры, менавіта на гэтай глебе і разуменні, што без культуры няма нацыі, беларусы паядналіся летам 2020 года:
– Мы ўвесь час актыўна спрачаліся з пазіцыяй, што зараз, маўляў, не да святаў, не да песень, калі людзі ў турмах сядзяць. І тая лавіна крэатыву, з якой мы сутыкнуліся – неверагодная колькасць песень, далейшае асэнсаванне падзеяў у фільмах, выставах, плакатах – усё гэта сведчыць пра тое, што якраз дзякуючы творцам уздымаецца баявы дух, узмацняецца натхненне і разуменне, хто ты ёсць такі.
Недарма лейтматывам абраны верш Янкі Купалы «А хто там ідзе?», бо ён абсалютна не страціў актуальнасці праз 116 гадоў. І калі людзі ўсведамляюць сябе беларусамі, у далейшым усё будзе добра.
Я прыводзіў прыклад раней: калі б сілавікі чыталі, ведалі, гадаваліся на кнігах Арлова, слухалі Лявона Артуравіча [Вольскага], нейкім чынам належалі да беларускай культуры, то не здарылася б гэтага гвалту і ўсяго астатняга негатыву, з чым мы сутыкнуліся – рука беларуса на беларуса не ўзнялася б.
Калі зразумець, адкуль карані гэтага зла, рэпрэсій, то зразумела, наколькі важная культура. Як мне здаецца, для беларусаў гэта можна ўжо не патлумачыць, нейкае ўсведамленне ў глабальным сэнсе адбылося проста на нашых вачах.
Таму мы прапануем проста аддаць належнае беларускай культуры. А паколькі ўсе праекты, ідэі не змяшчаюцца ў адзін дзень, гэта расцягнулася на тыдзень – ад 5 па 11 ліпеня праходзяць імпрэзы, актыўнасці ў розных краінах.
«Збівае беларусаў сярэднестатыстычны рускі гопнік»
…Зрэшты, наконт таго, ці «паднялася б рука беларуса на беларуса», калі чалавек гадаваўся на беларускай культуры – пытанне спрэчнае. Зміцер Лукашук з Еўрарадыё прыгадвае прыклад гісторыка, а цяпер дэпутата Ігара Марзалюка:
– У 90-х гадах мінулага стагоддзя ён не прапускаў ніводнага «Басовішча» і там скакаў пад беларускую рок-музыку, а зараз нібыта з’яўляецца адным з галоўных распрацоўшчыкаў закону аб прызнанні бел-чырвона-белага сцяга экстрэмісцкім, фашысцкім і гэтак далей.
Плюс той жа Піт Паўлаў мне расказваў, што ведае шмат цяперашніх АМАПаўцаў, міліцыянтаў, якія да таго як надзелі форму і пагоны, у дварах пад гітару ў альтанцы раўлі «Паветраны шар»…
Але Сяргей Будкін перакананы, што прыведзеныя выпадкі – выключэнне з правілаў:
– Адзін-два чалавекі не зробяць рэпрэсій. Для мяне абсалютна відавочна, што беларусаў «прэсавалі» людзі іншай культуры, іншых каштоўнасцяў, выхаваныя абсалютна інакш, на іншых арыентырах. Збівае беларусаў сярэднестатыстычны рускі гопнік, а калі нехта з іх раптоўна слухаў Вольскага – гэта абсалютна ў межах статыстычнай памылкі.
Карані праблемы, канешне, глыбейшыя. Ідзе ўсё ад таго, напэўна, што дагэтуль Беларусь не справілася з траўмай 1930-х гадоў, не прызнала гэта злачынствам і не прыраўняла камунізм да нацызму. Таму гэта адбылося ізноў. І пакуль не будзе асэнсавання таго, што было, не адбудзецца далейшага руху.
«Ладзіцца цікавая акцыя з двух бакоў Ніягарскага вадаспаду»
Камандзе Беларускай рады культуры досыць звыкла працаваць у сціслых па часе ўмовах – прыкладам, праект «Казкі з Маляванычам» быў прыдуманы напрыканцы лістапада 2020 года, і ўжо праз тры дні яго пачалі здымаць, а цягам снежня вышла 31 серыя казачных гісторый з агучваннем акцёра Аляксандра Ждановіча і малюнкамі беларускіх мастакоў.
Сёдета цягам тыдня, з 5 да 11 ліпеня, запланаваныя імпрэзы ў анлайн- і афлайн-фармаце ў Беларусі і за мяжой (там іх ладзяць мясцовыя супольнасці беларусаў). Вядома ўжо пра далучэнне да праекту 15 краінаў, сярод якіх Украіна, Польшча, Літва, Германія, Чэхія, Італія, Швецыя, Фінляндыя, а таксама Бразілія, Эквадор, Турцыя, Грузія.
– Ладзіцца цікавая акцыя з двух бакоў Ніягарскага вадаспаду з удзелам амерыканскай і канадскай дыяспары беларусаў, літаратурныя чытанні і прагляды фільмаў, адзначэнні Купалля, канцэрты, спектаклі, выставы, – пералічвае Сяргей Будкін. – Таксама мы прапаноўваем уздымаць сцягі над знакавымі месцамі розных гарадоў, там, дзе гэта бяспечна.
Лейтматывам абраны верш Янкі Купалы «А хто там ідзе?», які, мне кажуць, перакладзены ўжо на 104 мовы свету. Літаральна сёння мы прзентуем адмысловы сайт з перакладамі і прапануем усім ахвотным чытаць гэты верш і выкладваць пад хэштэгам #by_culture.
Скончыцца тыдзень 11 ліпеня трыма вялікімі імпрэзамі ў розных гарадах: запланаваны канцэрт у двары Лукішскай турмы ў Вільні з удзелам дуэта «Красная Зелень», Сяргея Космаса, Лявона Вольскага, таксама канцэрт запланаваны ў Кіеве з удзелам гуртоў РСП, Naka, Shuma. А ў Менску – і вельмі радасна, што менавіта ў гэты дзень – у Вялікім тэатры будзе паказ оперы «Дзікае паляванне» паводле твора Уладзіміра Караткевіча на музыку Уладзіміра Солтана.
На працягу гэтага тыдня мы прапануем тым, хто не размаўляе па-беларуску, уводзіць ва ўжытак беларускую мову, хаця б мінімальна: пачаць з «Дзякуй», «Калі ласка», «Прывітанне». І таксама спяваць, каб падтрымліваць адзін аднаго – штодня мы будзем выкладаць караоке-версіі 7 знакавых беларускіх песень, выбраных паводле апытання ў розных сацсетках.


title: "Над Беларусяй, ціхай і ветлай, Рассып праменні свае хвалы". У храмах Беларусі працягваюць выконваць "Магутны Божа" ВІДЭА

maintext:
Нагадаем, 2 ліпеня падчас выступу на сходзе ў гонар Дня Незалежнасці Аляксандр Лукашэнка перасцярог* ад выканання рэлігійнага гімна «Магутны Божа».
«Цяпер вы бачыце: яны хочуць павярнуць гісторыю назад, рэабілітаваць сваіх дзядоў і прадзедаў і завяршыць імі пачатую справу. Таму выйшлі разбураць суверэнную дзяржаву. Гэта неймаверна: да сакральных месцаў нашай дзяржаўнасці яны рушылі пад сцягамі фашысцкіх наймітаў-паліцаяў. І апошні час нашы сродкі масавай інфармацыі ўсё больш распаўсюджваюць факты аб тым, што ў касцёлах хочуць памаліцца [г.зн. 3 ліпеня] пад «Магутны Божа». Глядзіце, нарвяцеся», — цытуе словы Лукашэнкі яго прэс-служба.
На прапанову ад уладаў правесці 3 ліпеня агульнабеларускую малітву за Беларусь у курыі каталіцкай Мінска-Магілёўскай дыяцэзіі тады адказалі, што каталікі ў гэты дзень будуць маліцца аб еднасці і супакоі ў нашай краіне, а таксама курыя заахвочвае напрыканцы святой імшы выканаць гімн «Магутны Божа», «у якім будзем прасіць Усемагутнага Бога, каб захаваў нас і наш край ад усяго злога».
Відэа з архікафедральнага касцёла Імя Найсвяцейшай Панны Марыі.
***
Верш «Магутны Божа» быў напісаны Наталляй Арсенневай у Мінску ў 1943 годзе. У 1947-м быў пакладзены на музыку Міколам Равенскім. Традыцыйна выконваўся ў храмах у канцы багаслужбы з 90-х гадоў. Набыў новую папулярнасць у грамадстве са жніўня 2020 года.
(А мы мусім дадаць, што сапраўднаму, не на словах, патрыёту Айчыны нельга не згадзіцца: сам тэкст знакамітага верша Наталлі Арсенневай надзіва пранікнёны и цудоўна перадае пачуцці аўтаркі, якой выпала жыць у надзвычай цяжкі и складаны час, – перш за ўсе гэта шчырая, непадробная любоў да Радзімы-Беларусі, якая з болем адчуваецца ў кожным радку. – “НВ”).
Магутны Божа! Уладар сусветаў,
Bялікіх сонцаў і сэрц малых!
Над Беларусяй, ціхай і ветлай,
Рассып праменні свае хвалы.
Дай спор у працы штодзённай, шэрай,
На лусту хлеба, на родны край,
Павагу, сілу і веліч веры,
У нашу праўду, у прышласць — дай!
Дай урадлівасць жытнёвым нівам,
Учынкам нашым пашлі ўмалот!
Зрабі свабоднай, зрабі шчаслівай
Краіну нашу і наш народ!


description: Старшыню Партыі БНФ Рыгора Кастусёва перавялі з ацёкамі і праблемамі сэрца з СІЗА КДБ у турэмны шпіталь пры СІЗА № 1 на Валадарскага, паведамляе "Радыё

title: У Рыгора Кастусёва праблемы з сэрцам. Яго перавялі ў турэмны шпіталь

maintext:
Старшыню Партыі БНФ Рыгора Кастусёва перавялі з ацёкамі і праблемамі сэрца з СІЗА КДБ у турэмны шпіталь пры СІЗА № 1 на Валадарскага, паведамляе “Радыё Свабода”
Пра гэта даведалася ягоная дачка, калі ў яе не прынялі перадачу ў Следчым ізалятары Камітэту дзяржбяспекі.
Як паведаміла Свабодзе дачка Кастусёва Кацярына, бацьку перавялі ў шпіталь у пятніцу. Ні родным, ні адвакату пра гэта не паведамілі. Перадачу не ўзялі, бо нібыта не прыёмны дзень. Раней Кастусёў у лістах пісаў, што абвастрыліся хранічныя хваробы, у тым ліку хвароба сэрца.
Рыгора Кастусёва затрымалі ў Шклове 12 красавіка як аднаго з абвінавачаных у справе «аб змове з мэтаю захопу дзяржаўнай улады неканстытуцыйным шляхам».
Акрамя яго, фігурантамі таксама з’яўляюцца палітолаг Аляксандр Фядута, юрыст Юры Зянковіч і яшчэ шасцёра асобаў.
13 красавіка на лецішчы старэйшай дачкі палітыка Галіны і ейнага мужа Дзмітрыя Антончыка аператыўнікі правялі ператрус: забралі кампутары, кнігі, носьбіты інфармацыі ды страйкбольны аўтамат. Сужэнцы ў выніку зʼехалі з Беларусі.
Вядома, што следства ў «справе аб дзяржперавароце» працягнулі найменей да канца кастрычніка.
Поделиться ссылкой:


description: У судзе Цэнтральнага раёна Гомеля, які разглядае крымінальную справу супраць маладзёна Паўла Ларчыка за "гвалт" над міліцыянерам, адбыліся спрэчкі бакоў.

title: "Якая палітычная варажнеча? Гэта кашмар", - кажа бацька абвінавачанага маладзёна Паўла Ларчыка

maintext:
У судзе Цэнтральнага раёна Гомеля, які разглядае крымінальную справу супраць маладзёна Паўла Ларчыка за “гвалт” над міліцыянерам, адбыліся спрэчкі бакоў.
У сваім выступе 2 ліпеня дзяржабвінаваўца з пракуратуры Юлія Кружнова прапанавала пакараць 24-гадовага гамельчука на падставе артыкула 364 Крымінальнага кодэкса трыма гадамі і 6 месяцамі зняволення ў калоніі агульнага рэжыму.
Кружнова згледзела ў нанясенні ўдару ўпаўшаму на ногі Паўла міліцыянеру “матывы палітычнай (!) варажбы”. Нават не сацыяльнай, а менавіта палітычнай, што з’яўляецца, на думку пракуроркі, абцяжарваючым матывам. Пэўна, дзеля згушчэння фарбаў называліся і іншыя “грахі” маладога гараджаніна: “удзельнічаў у незарэгістраваным масавым мерапрыемстве”, меў на плячах павязаны “недзяржаўны бел-чырвона-белы сцяг”, пакараны адміністрацыйна за ўдзел у несанкцыянаваным шэсці.
Інцыдэнт здарыўся ў Гомелі 20 верасня мінулага на скрыжаванні вуліц Савецкай і Пушкіна, куды прыйшоў з плошчы Паўстання пратэстны марш супраць фальсіфікацыі выбараў. Акурат на згаданым скрыжаванні, што паблізу цырка, міліцыя і пачала затрымліваць удзельнікаў пратэстнага маршу. Адбылася штурханіна. Паўла Ларчыка павалілі на зямлю. Старшы лейтэнант міліцыі з Чыгуначнага РАУС Павел Шапавалаў, які прызнаны пацярпелым і меў на той час накідку з надпісам “Інфармацыйная група”, таксама кінуўся хапаць маладзёна са сцягам на плячах. У штурханіне і афіцэр міліцыі паваліўся на ногі Паўлу Ларчыку. Апошні, канешне, брыкаўся і стукнуў нагою Шапавалаву ў галаву.
Дзяржабвінаваўца заяўляла, што Ларчык не мог не бачыць, што гэта міліцыянер – Шапавалаў быў у форменным адзенні ды яшчэ у яркай сіняй накідцы “Інфармацыйная група”. Кружнова наогул здзіўлялася на адным з пасяджэнняў, чаму Павел не ляжаў спакойна на ходніку, быццам той знаходзіўся на канапе ці ў гамаку.
Адвакат абвінавачанага Сяргей Красноў заўважыў: так, яго падабаронны, якога кінулі на ходнік, брыкаўся, бо “спрацаваў інстынкт самазахавання”. Бачыць ён не мог, хто наваліўся на яго ногі: у Паўла былі доўгія валасы, якія засланялі яму наваколле.
Адвакат лічыць не справядлівым ізаляваць Паўла ад грамадства з шэрагу прычын: маладзён толькі пачынае жыццё, на працы характарызаваўся станоўча. Турма, на думку адваката, не можа выхаваць чалавека.
Дарэчы, раней за “гвалт” над міліцыянерам Шапавалавым затрымлівалі Аляксея Губіча, сябра Ларчыка. Абвінавачвалі, што нібыта Аляксей і стукнуў нагой Шапавалава.
Урэшце праз закрыты суд Губіча пакаралі за тое, што ён нібыта ўдарыў супрацоўніка АМАП. Цяпер за “гвалт” над Шапавалавым судзяць Ларчыка.
Пацярпелы афіцэр міліцыі, у адрозненне ад некаторых сваіх калег, не стаў заяўляць абвінавачанаму пра маральную шкоду – яму было дастаткова прабачэння Ларчыка і раскаяння. Падчас спрэчак Шапавалаў не выступаў. На пытанні журналіста “Народнай Волі” адказваць не хацеў.
Маці Паўла Ганна Ларчык спадзяецца на ўзважанае рашэнне суда. Яна кажа, што сын збіраўся ехаць на працу ў Польшчу, але яго затрымалі і да суда змясцілі ў СІЗА.
– За што садзіць Паўла ў турму, не разумею. Гэта проста знішчэнне маладых людзей. Не пусціць сына ў верасні на марш пратэсту я не магла. Я на баку сына, – кажа Ганна Міхайлаўна.
У шоку ад прапановы дзяржабвінаваўцы і бацька Паўла Уладзімір Ларчык, які таксама прысутнічаў на судзе.
– Якая палітычная варажнеча? У той час уся краіна паднялася. Сына паклалі на спіну на ходнікі, ён адпаўзаў, выпадкова патрапіў міліцыянеру ў галаву. І за гэта тры з паловай гады турмы? Гэта ж нейкі кашмар, – лічыць Ларчык-старэйшы.
Праз тыдзень, 9 ліпеня, Паўлу будзе прадастаўлена апошняе слова, і суддзя Алеся Осіпава, якая разглядае крымінальную справу, вынесе прысуд.
Поделиться ссылкой:


title: Непадсудныя забойцы

maintext:
Таму што беларуская Феміда стаіць на каленях
Помніце, які велічэзны розгалас выклікала леташняя смерць афраамерыканца Джорджа Флойда ад рук паліцэйскага ў Мінеапалісе? Народныя пратэсты тады літаральна паставілі на вушы ўсю праваахоўную сістэму ЗША – вулічныя дэманстрацыі і забурэнні прайшлі ажно ў 400 гарадах. За некалькі дзён той Флойд – у нядаўнім мінулым наркаман, злодзей і рабаўнік – стаў героем і сімвалам змагання цёмнаскурага насельніцтва за свае грамадзянскія правы. І хавалі яго так, як не хавалі і прэзідэнтаў, – у пазалочанай труне, з масавым аплакваннем, з пакаяльнымі прамовамі прадстаўнікоў улады.
Смерць Флойда (як і ўсё ў сённяшнім свеце) трапіла на відэа. На ім відно, як двое шчуплаватых паліцэйскіх хвіліны тры марна спрабавалі пасадзіць у легкавік двухметровага затрыманага. Ён супраціўляўся – не агрэсіўна, а як сонны мядзведзь. Страціўшы цярпенне, паліцэйскія паклалі яго на зямлю і прыціснулі нагой, як аказалася, звыш меры. Флойд сканаў. Ад удушэння.
Прызнанага вінаватым у яго смерці паліцэйскага Дэрэка Шовіна суд нядаўна прыгаварыў да 22 з паловай гадоў турмы. Нягледзячы на тое, што Шовін лічыць, што ён проста выконваў свае службовыя абавязкі. На думку судовых прысяжных, відаць, выконваў няправільна. Напэўна, павінен быў ласкава надзець на парушальніка ўтаймавальную кашулю і выклікаць пад’ёмны кран для пагрузкі таго ў кабрыялет.
Як бы там ні было, 22 гады з гакам – тэрмін уражвальны. А як жа іначай? Мела месца гвалтоўная смерць чалавека. Няважна, кім ён быў і якіх памылак у жыцці найздзясняў. Як гаворыць беларуская прыказка, хто арэ, хто барануе – смерць усіх людзей раўнуе. А яшчэ ўсіх раўняць павінен закон. У пагонах ты ці без, пры выкананні ці не, але калі ад тваёй рукі загінуў чалавек – пакаранне непазбежнае, як узыход сонца над статуяй Свабоды. Што ўрэшце і адбылося – забойца (хай сабе і ненаўмысны) надоўга сеў у турму.
Зазірнуць у вочы амерыканскай Фемідзе пры ўсім жаданні немагчыма – яны шчыльна завязаны. А вось беларуская апошнім часам прызвычаілася падглядаць. Як у вядомым фільме «Пиры Валтасара», дзе танцор народнага ансамбля, насунуўшы чорную павязку на вочы, разганяецца, падае на калені і сунецца па падлозе да ног правадыра. А той потым правярае павязку на празрыстасць і наяўнасць прарэхаў.
Дык вось сённяшняя беларуская Феміда і блізка не нагадвае амерыканскую. Наша Феміда нагадвае таго танцора, яна таксама пляснулася наўколенцы і паслужліва соўгаецца ля падножжа ўлады. Для яе нават забойства чалавека перастае быць злачынствам, калі з-пад прыадхінутай павязкі яна падгледзіць, у які бок варухнула брывом улада.
Улада варухнула брывом – і па факце гібелі мінчаніна Аляксандра Тарайкоўскага нават не распачата крымінальная справа. А ён быў публічна, на вачах у соцень людзей, застрэлены ва ўпор. Хоць нікому не пагражаў, не кідаў у сілавікоў камянямі, проста рухаўся з голымі рукамі перад шыхтом узброеных спецназаўцаў. Знайсці стралка-забойцу можна было б за дзень. Але яго не знайшлі і за дзесяць месяцаў. Бо не шукаюць. Бо ў Беларусі, аказваецца, можна страляць людзей, як кардонных зайчыкаў у ціры. Пацэліш – яшчэ і прыз атрымаеш.
Улада варухнула брывом – і суддзя Святлана Крамянеўская ў Брэсце прызнала вінаватым не забойцу Генадзя Шутава, бацькі пяцярых дзяцей, а… самога Шутава. Хоць сілавік (імя яго вядомае) страляў Шутаву ў спіну. Стралка не толькі не прызналі вінаватым, хоць часткова, але нават не звольнілі са службы і не пазбавілі капітанскіх пагонаў. Гэта ўжо не проста цынізм, а цынізм напаказ. І нібы падказка іншым сілавікам пры нагодзе папрактыкавацца ў стральбе па жывых мішэнях.
Улада варухнула брывом – і забойцы мінскага мастака Рамана Бандарэнкі дагэтуль спакойна ходзяць па вуліцы. На мой погляд, дэманстратыўна-садысцкае, абсалютна нічым не матываванае (за стужачкі!) забойства ўчыніла хеўра, набліжаная да ўлады. І што? У турму трапілі не забойцы, а журналістка Кацярына Барысевіч і лекар Арцём Сарокін, якія адважыліся зняпраўдзіць афіцыйную заяву пра алкаголь у крыві забітага. Так у нашай краіне з’явілася каста недатыкальных – непадсудныя забойцы. Такога цывілізаваны свет яшчэ не ведаў.
Грамадскі актывіст з Ліды Вітольд Ашурак у шклоўскай калоніі «памёр ад сардэчнай недастатковасці» (паводле афіцыйнай версіі). Праўда, калі сваякам выдалі цела, яны жахнуліся – нябожчык быў увесь збіты, у гематомах, з патрушчанай і забінтаванай да пераносся галавой. Відавочны сляды злачынства. Узбуджана крымінальная справа? Я пра гэта не чуў. Ды і што казаць, давесці палітычнага да смерці – у нас гэта як камара раздушыць…
Чалавечае жыццё ў сучаснай Беларусі перастала быць каштоўнасцю. Яго не абараняе ні ўлада, што ў сваёй помслівасці і нянавісці да ўласнага народа, я лічу, канчаткова з’ехала з катушак, ні створаны гэтай самай уладай закон, які стаў ужо нават не дышлем, які можна паварочваць куды заўгодна, а анучай, аб якую бесцырымонна выціраюць ногі і следчыя, і пракуроры, і суддзі.
Апомніся, беларуская Феміда! Юзаць на каленях ля падножжа ўлады знойдуцца ахвотнікі і без цябе, пры любым троне лёкаяў ва ўсе часы хапала. Вынесшы сотні несправядлівых прысудаў, усё ж згадай, што спрадвечны твой рыштунак – вагі справядлівасці, а давераны табе пад гасподу палац правасуддзя – не лёкайская…
Публікацыя – з № 49 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


description: Да прынятага Радай Еўрасаюзу 21 чэрвеня чацвёртага пакету санкцый у дачыненні да афіцыйнага Мінску далучыліся шэсць краінаў, паведамляе "Радыё Свабода".

title: Да чацвёртага пакету санкцый далучыліся яшчэ шэсць краін

maintext:
Да прынятага Радай Еўрасаюзу 21 чэрвеня чацвёртага пакету санкцый у дачыненні да афіцыйнага Мінску далучыліся шэсць краінаў, паведамляе “Радыё Свабода”.
Гэта кандыдаты на ўступленне ў Еўрасаюз Паўночная Македонія, Чарнагорыя і Албанія, а таксама краіны-ўдзельніцы Еўрапейскай асацыяцыі свабоднага гандлю, якія не ўваходзяць у ЕС, – Ісландыя, Ліхтэнштэйн і Нарвегія.
Гэтыя краіны ўжывуць захады, каб іх нацыянальная палітыка ў гэтым пытанні адпавядала рашэнню Рады Еўрасаюзу.
Адзінай краінай, што з’яўляецца кандыдатам на ўступленне ў ЕС, але не падтрымала гэты пакет санкцыяў, была Сербія. З рашэннямі, прынятымі 21 чэрвеня, яна пагадзілася толькі часткова.
Гэты пакет датычыць 78 фізічных асобаў і васьмі кампаніяў – МАЗ, БелАЗ, «Белаэранавігацыя», Bremino Group, Globalcustom, «Новая нафтавая кампанія», Logex, Sohra.
Санкцыі Еўрасаюзу супраць рэжыму Лукашэнкі
Эканамічныя сектаральныя санкцыі
Эканамічныя сектаральныя санкцыі былі ўведзеныя Еўрасаюзам пасля інцыдэнту з прымусовай пасадкай самалёта Ryanair у Мінску 23 траўня 2021 году і наступнага затрымання журналіста Рамана Пратасевіча і ягонай партнёркі Соф’і Сапегі, а таксама з прычыны парушэнняў правоў чалавека і рэпрэсій.
У матывацыйнай частцы прынятага рашэння прыгадваюцца, у прыватнасці, эскалацыя сур’ёзных парушэнняў правоў чалавека ў Беларусі і жорсткія рэпрэсіі супраць грамадзянскай супольнасці, дэмакратычнай апазіцыі і журналістаў, а таксама асобаў, якія належаць да нацыянальных меншасцяў.
24 чэрвеня 2021 году Еўрасаюз увёў наступныя абмежавальныя захады:
У экспарце і перадачы абсталявання, тэхналогіяў або праграмнага забеспячэння, прызначанага для выкарыстання ў інтарэсах беларускіх уладаў у маніторынгу або перахопе Інтэрнэту і тэлефоннай сувязі на мабільных або стацыянарных прыладах.
У экспарце ў Беларусь тавараў падвойнага прызначэння для вайсковага выкарыстання.
У экспарце ў Беларусь тавараў, якія выкарыстоўваюцца для тытунёвых вырабаў.
У імпарце ў ЕС нафтапрадуктаў з Беларусі.
У імпарце ў ЕС калійных угнаенняў з Беларусі.
У доступе на фінансавыя рынкі ЕС ураду Беларусі, а таксама беларускім дзяржаўным фінансавым інстытутам і субʼектам.
Еўрапейскаму інвестыцыйнаму банку забаронена фінансаваць праекты ў дзяржаўным сектары Беларусі.
Санкцыі супраць асобаў і прадпрыемстваў.
Раней, на пасяджэнні ў Люксембургу 21 чэрвеня 2021 году, міністры замежных спраў Еўрасаюзу зацвердзілі чацвёрты пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 году ў Беларусі пакет санкцый супраць беларускага рэжыму.
Санкцыйны спіс з 78 чалавек і 8 арганізацыі, якім замарожваюцца актывы і забараняецца выдача візаў у Еўрасаюз, быў апублікаваны ў афіцыйным часопісе Еўрасаюзу, такім чынам ён набывае моц.
Яшчэ раней, у кастрычніку, лістападзе і снежні 2020 году Еўрасаюз увёў тры пакеты санкцый супраць уладаў Беларусі. Абмежавальныя захады тычацца афіцыйных асобаў, а таксама некаторых прадпрыемстваў. Агулам у санкцыйным спісе тады апынуліся 84 асобы, якім забаронены ўезд у краіны ЕС. У спіс уваходзіць Аляксандр Лукашэнка, ягоны сын Віктар Лукашэнка, кіраўніца ЦВК Лідзія Ярмошына, старшыня КДБ Іван Церцель, старшыня Следчага камітэту Іван Наскевіч, генеральны пракурор Андрэй Швед і іншыя сілавікі, а таксама суддзі і чальцы выбарчых камісіяў.
Сярод іншага, ЕС увёў санкцыі супраць юрыдычных асобаў: ЗАТ «Белтэхэкспарт», «Дана Холдынг/Дана Астра», Кіраўніцтва справаў прэзідэнта Беларусі, ТАА «Сінэзіс», ААТ «АГАТ – электрамеханічны завод», ААТ «140-ы рамонтны завод» і ААТ «Мінскі завод колавых цягачоў».
Поделиться ссылкой:


title: Што там, на заводах і фабрыках?

maintext:
Агульныя словы Арцёма Чэрнікава
Некалькі дзён таму былы работнік ААТ «Гродна Азот», актывіст Арцём Чэрнікаў звярнуўся праз тэлеграм-канал да працоўных калектываў са словамі: «Ад нас залежыць вельмі многае, бо санкцыі, забастоўкі, пратэсты – гэта менавіта тое, што прывядзе нас да перамогі… Неабходна толькі аб’яднацца і зламаць «сінія пальцы» нашымі працоўнымі інструментамі».
Як высветлілася, Арцём Чэрнікаў пасля мінулагодніх жнівеньскіх падзей знаходзіцца за мяжой. Праз сацыяльныя сеткі я адшукаў былога азотаўца і пацікавіўся ў яго, як ён уяўляе сабе сённяшнюю сітуацыю на заводах і фабрыках Беларусі.
Перш-наперш размова пайшла пра тое, ці існуе ў Гродне нейкае аб’яднанне рабочых, якое ад імя калектываў прадпрыемстваў галосна заявіла б аб канкрэтных патрабаваннях. Паводле слоў Чэрнікава, зараз кожны асобны рабочы ў нейкім сэнсе з’яўляецца падобным аб’яднаннем. Маўляў, кожны можа праявіць салідарнасць з тымі ж палітвязнямі, як і з тымі, хто пайшоў у стачку.
– Я хачу нагадаць, што кожны беларус мае канстытуцыйнае права на забастоўку, якое ў хуткім часе будзе ажыццёўлена, – кажа Арцём. – Кожны рабочы ў нашай краіне з’яўляецца ўнікальнай сілай. Гэта тычыцца як людзей з працоўным досведам, так і маладых кваліфікаваных работнікаў. Штрэйкбрэхераў на ўсіх не хопіць.
Не хочацца пярэчыць спадару Чэрнікаву. Але ж не ўсё так проста, як гэта ўяўляецца яму. Хто-хто, а актывіст павінен ведаць, пры якіх умовах існуючае заканадаўства дазваляе распачынаць страйк на тым ці іншым заводзе, на той ці іншай фабрыцы. Паколькі палітычныя пытанні краіны нельга вырашыць на тэрыторыі прадпрыемстваў, то, мабыць, неабходна ісці на іншыя варыянты. І аб гэтым трэба думаць тым жа актывістам, а не займацца пустаслоўем.
Што тычыцца таго, ці дзейнічае хоць пры адным гродзенскім прадпрыемстве стачкам, Чэрнікаў дакладнага адказу не даў. Затое ўзгадаў, што на «Гродна Азоце» стачкам быў створаны летась, калі ўлады адмовіліся ісці на дыялог з працоўнымі. Аднак з-за пераследу яго лідараў, якія вымушаны былі з’ехаць за мяжу, дзейнасць стачкама паралізавана. Падобная сітуацыя і на іншых гродзенскіх прадпрыемствах.
Гаварыць аб нейкай канкрэтнай тлумачальнай рабоце сярод рабочых, інжынерна-тэхнічнага персаналу сёння не даводзіцца. Але Чэрнік кажа, што людзі абудзяцца і грамадскі рух яшчэ заявіць пра сябе.
– Зразумела, ніхто не забудзе таго гвалту, які пачаўся ў жніўні 2020 года і працягваецца дагэтуль, – упэўнены Арцём Чэрнік. – А гэта рэпрэсіі, катаванні, нерэальныя суды і штрафы, незаконныя звальненні.
Так, грамадства абурана бязглуздымі дзеяннямі ўлад. Але, прызнацца, я так і не зразумеў, што хацеў сказаць спадар Чэрнікаў, звяртаючыся праз тэлеграм-канал да былых калег па рабоце на «Гродна Азоце». Не пачуў я ад яго аргументаваных адказаў і на свае пытанні. А таму вырашыў выйсці непасрэдна на прадпрыемства.
«Мы дзейнічаем выключна паводле закона»
Кіраўнік Беларускага незалежнага прафсаюза на «Гродна Азоце» Андрэй Ханевіч кажа, што на іх прадпрыемстве сітуацыя такая ж, як і на іншых заводах і фабрыках. Людзі, маўляў, усё выдатна разумеюць і ціха працягваюць працаваць.
Пасля леташніх падзей колькасць сябраў незалежнага прафсаюза з некалькіх дзясяткаў вырасла да 500 чалавек, праўда, апошнім часам скарацілася да 450.
– Такое адбываецца ў выніку ціску адміністрацыі на людзей – 12 нашых сябраў звольнілі з-за іх пратэстнай дзейнасці, – канстатуе старшыня арганізацыі. – Многім актывістам не працягваюць кантракты.
Спадар Андрэй кажа, што вось ужо некалькі месяцаў ён не можа трапіць на прыём да новапрызначанага генеральнага дырэктара прадпрыемства Ігара Ляшэнкі, каб абгаварыць з ім праблемныя пытанні, – той не прымае. Усе звольненыя члены прафсаюза звярталіся пісьмова ў адміністрацыю з патрабаваннем патлумачыць ім прычыны звальнення, але ніхто не атрымаў зразумелага адказу.
Прафсаюз у сваю чаргу звяртаўся ў суд са скаргай на незаконныя звальненні членаў арганізацыі – безвынікова. Ва ўсе інстанцыі, уключаючы канцэрн «Белнафтахім», Дзяржкантроль, пракуратуру, ад імя прафсаюза былі накіраваны скаргі на беспадстаўнае непрацягненне кантрактаў з членамі іх пярвічкі. У скаргах канстатавалася, што адміністрацыя «Гродна Азота» парушае пункт калектыўнай дамовы, у якім наймальнік абавязуецца рацыянальна выкарыстоўваць рабочыя кадры, паколькі гэтыя беспадстаўныя звальненні цягнуць за сабой і небяспеку на вытворчасці. Але, паводле слоў Ханевіча, у адказ атрымліваюць толькі адпіскі.
Дарэчы, звольненым супрацоўнікам прафсаюз аказвае пасільную дапамогу: аплачваюцца курсы па набыцці іншай спецыяльнасці, выдаецца матэрыяльная падтрымка.
Паводле слоў майго суразмоўцы, апошнім часам да яго прыходзяць члены прафсаюза, каб параіцца, ці варта перад заканчэннем кантракта часова пакінуць арганізацыю, каб застацца на працы. Цяжка даваць нейкія парады, кожны чалавек сам павінен прымаць тое ці іншае рашэнне.
– Нядаўна ў офіс прыйшлі рабочыя аднаго з цэхаў і сказалі, што калі не будуць працягваць кантракты іх калегам па прафсаюзе, то яны настроены ўсе разам напісаць заявы на звальненне, – прыводзіць прыклад прафсаюзны лідар. – Але як яно насамрэч будзе – паглядзім.
Са слоў Ханевіча, работнікам прадпрыемства стала відавочна, што адміністрацыя творыць бязмежжа, што перад ёй пастаўлена задача ачысціць калектыў ад непажаданых, ад тых, хто не падтрымлівае палітыку ўлады.
Толькі на першы погляд здаецца, што людзі ніяк не рэагуюць на беззаконне з боку адміністрацыі «Гродна Азота». Рэагуюць, але пакуль не могуць дабіцца справядлівасці.
– І подпісы збіралі, каб высокакваліфікаваным спецыялістам працягнулі кантракт, і кіраўніцтва цэха хадзіла на прыём да генеральнага, хадайнічала за членаў незалежнага прафсаюза, але нічога не дамагліся, – заўважае А.Ханевіч.
Зараз прафсаюзны актыў, згодна з заканадаўствам, спрабуе правесці калектыўныя спрэчкі на прадпрыемстве па набалелых пытаннях. Дзеля гэтага патрабуецца памяшканне, каб у ім змясцілася больш за палову членаў арганізацыі. Адміністрацыя з адказам зацягвае. Праўда, прафсаюзнікі настроены гэта зрабіць у анлайн-рэжыме.
– Прафсаюз выкарыстоўвае ўсе законныя спосабы, для таго каб вырашыць існуючыя праблемы, – падкрэслівае мой суразмоўца. – Пройдзем усе этапы, а потым члены прафсаюза будуць вырашаць пытанне аб правядзенні законнай забастоўкі.
У апошнія дні на прадпрыемстве загаварылі аб санкцыях, якія прынялі заходнія краіны ў дачыненні да Беларусі. Некалькі гадоў таму падобныя абмежаванні былі ўведзены супраць «Гродна Азота», але адчувальнымі яны сталі не адразу, а толькі прыкладна праз паўгода.
– У нас на прадпрыемстве амаль усё абсталяванне імпартнае, і была праблема з набыццём патрэбных дэталяў і вузлоў, – згадвае Ханевіч. – Памятаю, майстры з некаторых цэхаў ездзілі ў Польшчу і набывалі неабходныя дэталі за свае грошы, а потым з імі на прадпрыемстве разлічваліся.
Што будзе цяпер? Даць нейкі прагноз надзвычай складана. Але факт застаецца фактам: няпростая сітуацыя на «Гродна Азоце», як, дарэчы, і на іншых гродзенскіх прадпрыемствах.
Публікацыя – з № 50 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Паўміралі б мы, каб Бог беларусам не памог

maintext:
У Беларусі з’явіўся свой, «талерантны», штам каранавіруса – ён менш агрэсіўны. Пра гэта паведаміў загадчык лабараторыі біябяспекі РНПЦ эпідэміялогіі і мікрабіялогіі Анатоль Красько.
Прыйшло якоесь ліхалецце,
Прычым канца яму няма:
Не першы год у цэлым свеце
Кавід лютуе, як чума.
Прынёс ён людзям многа шкоды,
І папсаваў, як кажуць, кроў.
Не дзіва, што з такой нагоды
Не раз я чуў ад святароў
(Дый вам вядомы гэты выраз):
– На нас «нябесныя вярхі»
Наслалі гэты люты вірус
За ўсе мінулыя грахі.
І сапраўды: Садом-Гамора
Цяпер, лічы, на ўсёй зямлі.
Таму нам трэба цяпнуць гора,
Каб разумнейшымі былі,
Каб не грашылі гэтак многа.
А я дык у сваю чаргу
Разлікі і развагі Бога
Наконт таго ўявіць магу.
На воблака або на хмару
Усеўся Бог, нібы на трон,
І пра заслужаную кару
Для чалавецтва думаў Ён.
Пад грэбень, так сказаць, адзіны
Рашыў не грэбці ўсё ж Гасподзь.
Ёсць болей грэшныя краіны,
Бо дбаюць не пра дух, а плоць,
А ёсць краіны і народы,
Што ўсё-ткі лепшыя крыху:
Яны, прынамсі, не заўсёды
Жывуць разгульна, у граху.
І тут, відаць, сказаць дарэчы,
Што ў вырашальны момант Бог,
Род перабраўшы чалавечы,
Краін святых знайсці не змог,
І з-за такіх благіх паводзін,
Калі паўсюль пануе грэх,
Ад Госпада народ ніводзін
Хоць нейкай кары не пазбег.
Па волі Бога памаленьку
Рассейваў вірус сатана:
Каму падкінуў толькі жменьку,
Хто хапануў яго спаўна.
Дайшла чарга да Беларусі.
Гатовы сыпаць вірус той,
Але спыніцца Бог прымусіў
І сатане сказаў:
– Пастой!
– Не зразумеў…
– Тутэйшым людзям
Падрыхтаваў я іншы штам.
Сурова іх караць не будзем.
Народ апошнім часам там
І так спазнаў нямала гора,
Прыйшлося зведаць шмат пакут.
(За гэта Я, дарэчы, скора
Кагосьці прызаву на Суд.)
Навошта «сыпаць соль на раны»
І рваць іх целы на шматкі?
Народ спагадлівы, рахманы…
І вірус будзе там такі,
Каб не ўзмацняць перыяд чорны…
Было не гэтак, можа, ды,
Як нам даводзіць люд вучоны,
Тут вірус «добры» сапраўды!
***
Каб Бог не праявіў спагады
Да беларусаў,
Пакрысе
Пры «клопатах» аб нас улады
Мы паўміралі б ледзь не ўсе…
Перш чым жаваць
Ля стойкі скардзіцца мужык:
– Зусім нясмачны ў вас шашлык.
Зжаваць кавалак немагчыма.
Скажыце мне: у чым прычына?
– Грамадзянін, зрабіце ласку:
Перш чым жаваць, здыміце маску…
Не з неба, а з гразі
У нас артысты ўсе як трэба –
Хоць ты на фэст любы вазі.
Тут «зорак» не хапаюць з неба,
У нас іх дастаюць з гразі.
Яшчэ не жанаты
– Позна ўжо. Ты павінны, малеча,
Паспяшацца дахаты!
– Вашы словы зусім недарэчы:
Я яшчэ не жанаты.
Публікацыя – з № 50 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


description: В Якутии обнаружили

title: В Якутии выявлен штамм COVID-19 "гамма"


title: З 22 па 24 ліпеня ў Салігорску пройдзе культурна-спартыўны фестываль "Вытокі. Крок да Алімпу"

maintext:
«Вытокі» (VYTOKI) — беларускі брэнд, які знаёміць з нацыянальнай беларускай культурай, гісторыяй і традыцыямі, спартыўнымі дасягненнямі рэгіёнаў і краіны. Асноўныя задачы праекта — стварэнне сацыяльна-адукацыйнай прасторы, якая аб’ядноўвае людзей розных інтарэсаў і ўзростаў, папулярызацыя рэгіянальных і нацыянальных брэндаў, а таксама дасягненняў у спорце, навуцы і мастацтве.
Вам также может понравиться


title: У буслянках падрастаюць птушаняты

maintext:
“Зямля пад белымі крыламі” – так дзякуючы класіку беларускай літаратуры Уладзіміру Караткевічу называюць Беларусь. І гэта крылы бусла — самай велічнай і ўсімі любімай птушкі ў нашай краіне.
Буслы заўсёды побач з людзьмі. Сустрэць іх гнезды далёка ад населеных пунктаў даволі складана. А вось упрыгожваннем вясковай вуліцы буслянка бывае даволі часта.
Селяцца буслы заўсёды ў адным і тым жа “родным доме”. І жытло сваё пастаянна паднаўляюць, таму старыя гнёзды за многія гады ператвараюцца ў вялікія пабудовы, часам да метра вышынёй. І калі гінуць бацькі, “дом” у спадчыну пераходзяць дзецям.
Назіранне за бусламі дорыць сапраўдную радасць. Мабыць, нездарма старадаўняе павер’е звязвае гэтых птушак з самай вялікай радасцю ў сям’і – нараджэннем дзяцей. У народзе кажуць, што буслы дзяцей прыносяць. А менавіта ў гэты час дарослыя птушкі заняты клопатам аб сваіх птушанятах.
Буслы – клапатлівыя бацькі. Яны па чарзе высіжваюць яйкі, а пасля пастаянна сочаць за сваімі птушанятамі, кантралююць іх стан. Яны даюць ім пагрэцца, калі на вуліцы цёпла, хаваюць ад непагадзі падчас дажджу. Таксама яны рэгулярна назіраюць за кожным сваім птушанём, часам будзяць, калі малыя спяць, каб праверыць іх стан. Таксама дарослыя буслы варочаюць маленькіх, чысцяць ім пярынкі, старанна разглядаюць іх. Буслы ніколі не пакідаюць птушанят адных без нагляд: ляціць карміцца матуля, за птушанятамі сочыць бацька, а затым наадварот.
Буслы – сімвал нашага краю, яго дабрабыту і мірнага жыцця. Любуйцеся гэтымі птушкамі і атрымоўвайце асалоду.
Наталля ВАСІЛЬЕВА.
Фотографии: Стас БЕЛОУСОВ.


title: Дапаможам дрэвам разам!

maintext:
Ліпень прынёс беларусам анамальна гарачае надвор’е. Пры такой тэмпературы цяжка не толькі людзям і жывёлам, але і раслінам, дрэвам таксама. Каб зберагчы іх ад гібелі эколагі рэкамендуюць кожнаму паклапаціцца аб зялёных насаджэннях каля свайго дома, адміністрацыйных будынкаў.
Дрэвы ўпрыгожваюць нашы населеныя пункты. Але, на жаль, спякота пагібельная асабліва для маладых саджанцаў. — Кожны можа ўнесці свой уклад у азеляненне малой радзімы, — адзначае начальнік Пухавіцкай раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Наталля Калясенка. — Для гэтага трэба толькі паліць саджанцы, якія растуць каля дома ў вашым двары. Усе неабыякавыя грамадзяне могуць далучыцца да акцыі і парадаваць жыватворнай вільгаццю расліны, якія ўпрыгожваюць наш горад, пасёлкі, вёскі. Паліву патрабуюць і клумбы, якія ўпрыгожваюць тэрыторыю каля арганізацый, гарадскія вуліцы.
Беларусь заўсёды славілася сваёй прыродай. Госці пастаянна адзначаюць як прыгожа і шмат зеляніны ў нашых гарадах. Мы ў сваю чаргу павінны падтрымліваць гэты імідж, нягледзячы на складаныя ўмовы надвор’я, захаваць дрэўцы, кустарнікі, кветкі… Дзякуючы нашым сумесным дзеянням, мы зберажом зялёныя насаджэнні і падорым ім жыццё.
Анастасія ПЛЯТНЁВА.


title: Прайшлі традыцыйныя спаборніцтвы па лоўлі рыбы

maintext:
Раённая арганізацыя Беларускага таварыства паляўнічых і рыбаловаў на Гарэлецкім меліярацыйным канале правяла традыцыйныя спаборніцтвы па лоўлі рыбы летняй паплавочнай вудачкай. У іх прымалі ўдзел 12 каманд пярвічных арганізацый, 4 чалавекі ў асабістым першынстве рыбаловаў-аматараў і 12 хлопчыкаў і дзяўчынак з юнацкай секцыі «Бекас».
Некалькі тыдняў стаяла гарачае надвор’е. Рыбаловы добра ведаюць, што ў такую спякоту нават мінімальны ўлоў — вялікая ўдача. Але менавіта ў тым і заключаецца майстэрства, каб, нягледзячы на абставіны, дачакацца сваёй рыбы.
Заслугоўваюць павагу вы-трымка і ўпартасць, якую праявілі ўдзельнікі спаборніцтваў.
Канчатковы вынік вызначаўся па агульнай вазе ўлову. І быў у гэтым своеасаблівы драматызм, бо некаму пашчасціла злавіць пяць рыбін, але маленькіх, а некаму адну, але вялікую.
Напрыклад, нешта падобнае адбылося ў спаборніцтве паміж сёстрамі Ангелінай і Сабінай Загалавец. Адна з дзяўчынак злавіла пяць рыбін, а другая — чатыры. Але па вазе чатыры важылі на некалькі грамаў больш, чым пяць.
У выніку пасля таго, як была вызначана вага злоўленай рыбы, месцы размеркаваліся наступным чынам. У камандным заліку на другім месцы апынулася каманда Дукорскага калектыву паляўнічых. А пераможцам стаў калектыў з Вузлян. У асабістым заліку на трэцяй пазіцыі размясціўся Віталь Кацянко, на другой — Аляксандр Савіч. Перамогу атрымаў Міхаіл Лукашонак, які злавіў самую вялікую рыбу вагой у 382 грамы.
Сярод юнакоў трэцяе месца ў Сяргея Асіпёнка, другое — у Дзмітрыя Аўхімовіча, першае — у Валерыя Юданава.
Наталля ПАРХОМЧЫК.


title: Сельскагаспадарчыя арганізацыі раёна прыступілі да выканання дзяржзаказу

maintext:
Першым у засекі краіны паступае алейнае насенне рапсу. Камунальнае сельскагаспадарчае ўнітарнае прадпрыемства «Аграсімвал» здало 100 тон рапсу і ўжо выканала дзяржзаказ.
Здаюць рапс аграрыі на ААТ «Віцебскі алейнаэкстракцыйны завод». Самы вялікі дзяржзаказ — 150 тон алейнага семя рапсу — неабходна выканаць такім сельгасарганізацыям, як СУП «Дукора-Агра», КСУП «Голацк», «Агра-Абярэг», «Зазерка». У мінулыя выхадныя ўсе сельгаспрадпрыемствы ўключыліся ў выкананне дзяржзаказу. Так, прадалі дзяржаве алейнага насення рапсу новага ўраджаю каля 600 тон. Усяго ж у кошт дзяржаўных патрэб аграрыям неабходна паставіць 1235 тон гэтай алейнай культуры.
— Акрамя рапсу ў абавязковым парадку сельгаспрадпрыемствы будуць здаваць жыта, пшаніцу і піваварны ячмень, — расказала галоўны спецыяліст аддзела вытворчасці і рэалізацыі прадукцыі ўпраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванні райвыканкама Наталля Русаковіч. — Больш за ўсё трэба здаць пшаніцы — 5710 тон, жыта — 3 тысячы тон і піваварнага ячменю — 1600 тон. Пастаўкі збожжа гэтых культур будуць ажыццяўляцца з пачаткам іх масавай уборкі.
Анастасія ПЛЯТНЁВА.


title: 24 і 25 ліпеня на Кургане Славы пройдзе адкрыццё перасоўнай выставы "Пакуль памяць жыве"

maintext:
Спецыяльны раздзел выставы будзе прысвечаны дзейнасці, накіраванай на захаванне і ўвекавечанне памяці аб падзеях Вялікай Айчыннай вайны. Сярод іх — акт прыёмкі ў эксплуатацыю Кургана Славы на 21-м кіламетры шашы Мінск-Масква.
Сярод іх — дакументы аб злачынствах нацыстаў у лагерах Масюкоўшчына і Трасцянец, дакументы аб мінскіх падпольшчыках, спіс партызанскіх атрадаў, якія дзейнічалі на тэрыторыі Мінскай вобласці, спіс партызан — Герояў Савецкага Саюза, асабістыя і ўзнагародныя лісты партызан, нарысы і ўспаміны ўдзельнікаў баявых дзеянняў.
Наведвальнікі змогуць пазнаёміцца з дакументамі з фондаў Дзяржаўнага архіва Мінскай вобласці, што адлюстроўваюць падзеі Вялікай Айчыннай вайны. На выставе можна будзе ўбачыць больш за 60 розных дакументаў.
24 і 25 ліпеня на Кургане Славы пройдзе адкрыццё перасоўнай выставы «Пакуль памяць жыве», якую падрыхтавалі супрацоўнікі Дзяржаўнага архіва Мінскай вобласці.
Вам также может понравиться


title: "Славянскі базар у Віцебску" пройдзе з 15 па 18 ліпеня

maintext:
Традыцыі і навінкі “Славянскага базару”
XXX Міжнародны фестываль мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску» пройдзе з 15 па 18 ліпеня. Чакаецца прыезд удзельнікаў і гасцей з 73 дзяржаў.
Асноўнымі падзеямі фестывалю стануць XXX Міжнародны конкурс выканаўцаў эстраднай песні «Віцебск–2021» і XIX Міжнародны дзіцячы музычны конкурс «Віцебск-2021».
За дзень да афіцыйнага адкрыцця адбу-дзецца канцэрт-уверцюра да фестывалю «Агонь і лёд». Упершыню на сцэне Летняга амфітэатра будзе размешчана лядовая пляцоўка, на якой выступяць артысты Санкт-Пецярбургскага балета на лёдзе пад гукі рок-хітоў у выкананні «Канкорд аркестра».
І гэта не адзіная навінка. Фестываль у гэтым годзе пройдзе на 77 аб’ектах, сярод якіх упершыню будзе сцэна, устаноўленая на цеплаходзе. Зменіць фармат і фэст ву-лічнага мастацтва «На сямі вятрах»: у яго межах пройдуць вулічныя перформансы, а большасць мерапрыемстваў будзе праводзіцца ў перасоўным фармаце.
У рамках фестывалю плануецца правесці мноства выстаў, на адной з якіх прадставяць філатэлістычныя экспанаты з 80 калекцый, сабраных у розных краінах свету.
На плошчы Свабоды пройдзе конкурс традыцыйнага бытавога танца, які збярэ каля 500 удзельнікаў. Плануецца разам з танцавальнымі калектывамі правесці флэшмоб: усе ўдзельнікі ў сваіх нацыянальных касцюмах возьмуцца за рукі і зробяць вялікі карагод, а затым пройдуць па вуліцах.
Урачыстая цырымонія адкрыцця фестывалю адбудзецца 15 ліпеня на галоўнай сцэне. Падчас яе ўручаць спецыяльную ўзнагароду Прэзідэнта «Праз мастацтва — да міру і паразумення».
Дзень Саюзнай дзяржавы пройдзе 16 ліпеня. У яго мерапрыемствах прыме ўдзел дзяржаўны сакратар Саюзнай дзяржавы Дзмітрый Мезенцаў.
Традыцыйныя дні моладзі пройдуць 16 і 17 ліпеня ў фармаце фестывалю маладзёжнай творчасці «Запальвае моладзь». У першы раз на фестывалі будзе арганізавана канферэнцыя расійска-беларускага саюза моладзі, што стане пачаткам аднаўлення працы гэтай арганізацыі. Па вуліцы Леніна да плошчы Перамогі пройдзе маладзёжны арт-парад.
На фестывалі адбудзецца дэбютны нацыянальны конкурс маладзёжнай творчасці «Агні новых перамог», дзе будуць спаборнічаць вакалісты, танцоры і артысты арыгінальнага жанру.
Белтэлерадыёкампанія ў асноўныя фестывальныя дні прапануе тэлегледачам трансляцыі галоўных музычных пра-грам.
15 ліпеня ў 22.00 на тэлеканале «Беларусь 1» адбудзецца паказ вялікага гала-канцэрта ўрачыстага адкрыцця XXX Міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску».
16 ліпеня ў 23.00 — праграма «Душа народа — песня», святочны гала-канцэрт «Саюзная дзяржава запрашае…» пры ўдзеле Нацыянальнага акадэмічнага народнага хору Рэспублікі Беларусь імя Г.І. Ціто-віча, Дзяржаўнага акадэмічнага рускага народнага хору імя М.Я. Пятніцкага і іншых вакальных калектываў і выканаўцаў.
17 ліпеня ў 20.00 «Беларусь 1» прапануе гледачам падтрымаць прадстаўніка нашай краіны на XXX Міжнародным конкурсе выканаўцаў эстраднай песні «Віцебск» Данііла Мышкаўца падчас прамой трансляцыі першага дня творчага спаборніцтва-праграмы «Сусветны хіт».
18 ліпеня ў 18.00 увазе гледачоў будзе прадстаўлены гала-канцэрт майстроў мастацтваў Беларусі «Крок by крок»,
18 ліпеня ў 22.00 — прамая трансляцыя ўрачыстага закрыцця юбілейнага «Славянскага базару ў Віцебску» і выступленняў удзельнікаў дарослага Міжнароднага конкурсу ў рамках праграмы другога дня творчага спаборніцтва «Славянскі хіт» у суправаджэнні Прэзідэнцкага аркестра Рэспублікі Беларусь пад кіраўніцтвам Віталя Кульбакова.
У інфармацыйных выпусках на тэлеканале «Беларусь 1» карэспандэнты Аген-цтва тэленавін раскажуць аб асноўных падзеях фестывалю.
Па матэрыялах інтэрнэт-рэсурсаў.


title: Пухавіччане адзначылі Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь

maintext:
Галоўнае свята краіны — Дзень Незалежнасці — 3 ліпеня святкавала Беларусь. Гэта дата, якая аб’ядноўвае людзей, бо ёсць агульная памяць пра Вялікую Айчынную вайну, пра жудасныя гады акупацыі і падзеі 1944 года, калі Чырвоная Армія вызваліла тэрыторыю рэспублікі ад фашысцкіх захопнікаў. Ёсць агульная праца дзеля таго, каб краіна займала дастойнае месца ў міжнароднай супольнасці, была ўтульнай і бяспечнай для сваіх грамадзян. І ёсць агульная рашучасць зрабіць усё магчымае, каб Беларусь заставалася незалежнай.
Усе гэтыя ідэі ляглі ў аснову мерапрыемстваў, якія прайшлі перад значнай датай і ў святочны дзень. Напярэдадні свята віншаванні атрымалі ветэраны Вялікай Айчыннай вайны, малалетнія вязні, тыя, хто, будучы падлеткам, працаваў у тыле, таксама набліжаючы Перамогу. На жаль, у нашым раёне іх засталося толькі 30 чалавек.
Успаміналі і тых, хто не вярнуўся з вайны. Стала ўжо традыцыяй у Мар’інай Горцы напярэдадні Дня Незалежнасці праводзіць памятныя мерапрыемствы каля кожнага помніка героям Вялікай Айчыннай вайны. А іх у горадзе нямала: мемарыял у гонар 8-й танкавай дывізіі і комплекс “Алея воінскай Славы”, памятны знак каля ваеннага камісарыята, дзе ў самым пачатку акупацыі загінулі савецкія салдаты, паспрабаваўшыя вырвацца з палону, помнікі камсамолцы-падпольшчыцы Любе Гайдучонак і Герою Савецкага Саюза артылерысту Васілю Токараву ў гарадскіх скверах, самаходная артылерыйская ўстаноўка, адна з тых, што прымала ўдзел у вызваленні Мар’інай Горкі ў 1944 годзе, і помнік у гонар воінаў-вызваліцеляў, падпольшчыкаў і партызан у цэнтры горада. Усе гэтыя памятныя месцы 2 ліпеня наведалі прадстаўнікі грамадскіх арганізацый, устаноў адукацыі горада. Яны ўшанавалі памяць загінуўшых хвілінай маўчання, усклалі кветкі да мемарыялаў. Такія мерапрыемствы прайшлі і ў іншых населеных пунктах раёна.
3 ліпеня дэлегацыя раёна прымала ўдзел ва ўрачыстым мера-прыемстве, якое прайшло з удзелам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь на Кургане Славы.
У Мар’інай Горцы ў гэты дзень урачыстасці адкрыў мітынг, які прайшоў каля помніка ў гонар воінаў-вызваліцелаў, партызан і падпольшчыкаў, якія адстаялі ў гады Вялікай Айчыннай вайны свабоду і незалежнасць нашай краіны. Да яго ўдзельнікаў звярнуліся старшыня раённага Савета дэпутатаў Аляксандр Прановіч, ветэран Вялікай Айчыннай вайны, ветэран Узброеных Сіл Іван Фонаў, ваенны камісар раёна Кірыл Бараноўскі, старшыня пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі навучэнцаў Мар’інагорскага аграрна-тэхнічнага каледжа Аляксей Зубенка. Яны гаварылі аб мужнасці і гераізме нашых продкаў, адстаяўшых свабоду краіны, аб тым, як важна ў наш непросты час аб’яднаць агульныя намаганні, каб зберагчы незалежнасць Беларусі. Яркімі момантамі ў ходзе мера-прыемства сталі музычныя нумары і паказальныя выступленні ваеннаслужачых вайскавой часткі 89417.
Святочныя мерапрыемствы ў горадзе праходзілі на працягу ўсяго дня. Асобная праграма была арганізавана для дзяцей у скверы за цэнтрам культуры. Уздоўж вуліц Савецкая і Ленінская размясціліся гандлёвыя рады, дзе можна было набыць і прысмакі, і сувеніры. Асабліва шматлюдна было каля шатра экапарка “Акварэль”, яго фотазоны і зоны адпачынку.
Падлеткаў прываблівала выстава зброі і ваеннай тэхнікі, якую арганізавалі вайскоўцы. Прыцягнуў да сябе ўвагу і аб’яднаны стэнд цэнтральнай раённай бібліятэкі і раённага краязнаўчага музея. Супрацоўнікі культуры прапанавалі гасцям свята паўдзельнічаць у… археалагічных раскопках і знайсці ваенныя артэфакты. Для таго, каб узяць удзел у гэтым інтэрактыўным мерапрыемстве, у чаргу выстраіліся не толькі дзеці, але і дарослыя.
Да самага позняга часу на плошчы каля цэнтра культуры доўжыўся канцэрт, удзельнікамі якога сталі творчыя калектывы раёна і запрошаныя госці — група “Кантрабанда”. Завяршылі святочныя мерапрыемствы акцыя “Спяваем Гімн разам” і феерверк.
Наталля ПАРХОМЧЫК.


authors: Дмитрий Макарчук

title: На базе 5-й асобай брыгады спецыяльнага прызначэння пачаў працаваць лагер “Прызыўнік”

maintext:
“Ніхто, акрамя нас”… Магчыма, гэты дэвіз сіл спецыяльных аперацый у будучым стане правілам жыцця і для юнакоў з Магілёўскага дзяржаўнага спецыяльнага прафесійна-тэхнічнага вучылішча закрытага тыпу №2 дрэваапрацоўкі — удзельнікаў першай змены палатачнага лагера “Прызыўнік”, якія пачаў сваю працу на базе вайсковай часці 89417 у Мар’інай Горцы. Гэта агульны праект Міністэрства адукацыі і Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь. Таму ва ўрачыстай цырымоніі адкрыцця лагера прымалі ўдзел высокія госці: міністр адукацыі Ігар Карпенка, памочнік міністра абароны па ідэалагічнай рабоце ва Узброеных Сілах, начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы Міністэрства абароны генерал-маёр Леанід Касінскі і іншыя.
— Мы ўдзячны Міністэрству абароны за тое, што яны нас падтрымліваюць у пытаннях патрыятычнага выхавання падрастаючага пакалення, — падкрэсліў пад час цырымоніі адкрыцця лагернай змены Ігар Карпенка. — Гэта не толькі такія лагеры, гэта ўзаемадзеянне па цэлым спектры напрамкаў дзейнасці, у ліку якіх і змест адукацыйнага працэсу. Гэта гаворыць аб тым, што мы ствараем усе ўмовы, каб наша падрастаючае пакаленне развівалася гарманічна, не толькі атрымлівала трывалыя веды, уменні і навыкі, але і рыхтавалася да абароны нашай Айчыны.
Пад агульныя апладысменты Ігар Карпенка ўручыў падарункі і лагеру, і вайскоўцам: гасцям дасталіся мячы, якія міністр пажадаў парваць за лагерную змену, а гаспадарам – кнігі ў бібліятэку вайсковай часці.
— У нашым жыцці самая складаная перамога – гэта перамога над сабой, – звяртаючыся да маладых людзей падкрэсліў Леанід Касінскі. — Я упэўнены, што дзевяць дзён, што вы праведзяце ў легендарнай 5-й асобнай брыгадзе спецыяльнага прызначэння, не пройдуць для вас дарэмна. Яны дадуць вам магчымасць у будучым жыцці зрабіць правільны выбар на карысць сваёй Радзімы, сваёй сям’і.
Леанід Касінскі таксама выказаў спадзяванне, што адпачынак у гэтым лагеры, магчыма, некаму з юнакоў дазволіць зрабіць выбар на карысць ваеннай службы. За дзевяць дзён у іх будзе магчымасць бліжэй пазнаёміцца з жыццём вайскоўцаў, спецыфікай іх прафесіі.
— Сапраўды, рэжым дня ў лагеры максімальна прыбліжаны да таго распарадку, па якім жывуць ваенаслужачыя срочнай службы, — расказаў дырэктар вучылішча, а зараз кіраўнік лагернай змены Віталь Лебедзеў. — Пад’ём і адбой як у арміі. У праграме — знаёмства з жыццём ваенаслужачых, агульная фізічная і агнявая падрыхтоўкі. Дапамагаюць асвойваць навыкі сапраўднага вайскоўца юнакам афіцэры і ваеннаслужачыя па кантракце. Так што ў іх будзе магчымасць задаць пытанні пра службу.
Дарэчы, знаёмства з вайсковай часцю пачалося адразу пасля цырымоніі адкрыцця змены. Вайскоўцы падрыхтавалі некалькі выстаў і вельмі падрабязна расказалі і пра парашуты, і пра зброю, і пра аказанне медыцынскай дапамогі ў палявых умовах. З вялікай цікаўнасцю іх слухалі не толькі юнакі.
А Віталь Лебедзеў у далейшай размове паведаміў, што лагер праходзіць у другі раз. Упершыню вайсковая часць 89417 прымала на сваёй тэрыторыі навучэнцаў Магілёўскага вучылішча закрытага тыпу ў 2019 годзе. Затым з-за пандэміі каронавірусу быў перапынак. У гэтым годзе лагер аднавіў сваю работу. Адбіралі сюды самых лепшых навучэнцаў. Гэта для іх як узнагарода.
А яшчэ дырэктар вучылішча расказаў, што спачатку былі сяброўскія сувязі з вайскоўцамі з Мар’іна Горкі, якія і прывялі да стварэння такога праекту.
— Адзін з нашых выпускнікоў праходзіў службу ў 5-й брыгадзе, — паведаміў Віталь Лебедзеў. — А пасля прадстаўнікі вайсковай часткі прыехалі да нас. Так завязаліся зносіны. І яны прывялі да арганізацыі лагера “Прызыўнік”.
Дарэчы, і для Віталя Лебедзева Мар’іна Горка – горад, з якім звязаны яго лёс: у 1993-1994 гадах ён праходзіў тут службу ў роце разведкі. Гэтай часціі зараз няма. Але засталіся добрыя ўспаміны і ўпэўненасць, што кожны юнак павінен прайсці службу ў арміі.
Уніформа, вельмі падобная на ваенны камуфляж, палаткі, касцёр і палявая лазня… А яшчэ магчымасць патрымаць ў руках сапраўдную зброю, трэніравацца побач з тымі, хто ўжо служыць, ацаніць свае сілы… Гэта не толькі рамантыка. Гэта крок да перамогі над сабой… Такі важны ў юнацтве.
Наталля ПАРХОМЧЫК.


title: Ураджай - аснова харчовай бяспекі краіны

maintext:
Уборачная кампанія: лічбы і факты
Добры ўраджай — аснова харчовай бяспекі краіны. І яго патрэбна не толькі вырасціць, але і якасна ўбраць. Аб тым, наколькі сельгаспрадпрыемствы раёна гатовы да пачатку ўборачнай кампаніі, ішла размова на пасяджэнні раённага выканаўчага камітэта.
У гэтым годзе ў раёне належыць убраць зерневыя і зернебабовыя культуры на плошчы 32017 гектараў.
Згодна з планам дзяржаве раён павінен паставіць 10110 тон зерня, у тым ліку пшаніцы — 5710 тон, жыта — 3000 тон, ячменя піваварнага — 1400 тон, рапсу— 1235 тон.
Для таго, каб атрымаць запланаваны ўраджай, зберагчы зерне на ўсіх этапах работ, вызначана, што ўборку неабходна правесці за 15 працоўных дзён.
Падчас уборачнай кампаніі на палях будуць працаваць 88 зерне-ўборачных камбайнаў. Іх падрыхтоўка вядзецца ва ўсіх сельгаспрадпрыемствах раёна. Але, як было адзначана, не ўсюды задавальняючымі тэмпамі. Так, адстаюць у гэтай справе ў КСУП “Аграсімвал”, “Пухавіцкі райаграсэрвіс”, “Індустрыя-СГ”. Актыўна займаюцца рамонтам зернеўборачных камбайнаў у СУП “Дукора-агра”, ААТ “Голацк”, СГФ “Светлая ніва”.
Зернеўборачныя камбайны для ўборкі рапсу павінны быць гатовы да 1 ліпеня, астатнія — да 8 ліпеня. Усе экіпажы ўжо ўкамплектаваны.
Для дапрацоўкі зерня ў сель-скагаспадарчых арганізацыях будзе задзейнічана 26 зернесушыльных комплексаў. Усе яны ўкамплектаваны кадрамі для кругласутачнай працы. Канчатковая прыёмка зернесушыльных комплексаў будзе праведзена да 10 ліпеня.
Ва ўборцы саломы з палёў будуць задзейнічаны 52 прэспадборшчыкі і 11 камбініраваных прэс-абмотчыкаў.
Вялікая ўвага ўдзяляецца арганізацыі пажарнага суправаджэння зернеўборачнай тэхнікі. Яго будзе ажыццяўляць раённы ад-дзел па надзвычайных сітуацыях. Вядзецца работа па забеспячэнні камбайнаў і аўтатрактарнай тэхнікі сродкамі пажаратушэння.
Для забеспячэння аператыўнага кіраўніцтва створаны раённы штаб па ўборцы зерневых. Распрацаваны ўмовы спаборніцтва на ўборцы зерневых і зернебабовых культур для экіпажаў зернеўборачных камбайнаў.
Наталля ПАРХОМЧЫК.