title: У цэнтры Рыгі беларускі дзяржаўны сьцяг замянілі на бел-чырвона-белы. ФОТА і ВІДЭА

maintext:
Источник материала: Свабода
У цэнтры Рыгі ўсталяваныя сьцягі краінаў-удзельніц чэмпіянату. Сёньня мэр Рыгі Марціньш Стакіс разам зь міністрам замежных спраў Латвіі Эдгарам Рынкевічам замянілі дзяржаўны сьцяг Беларусі на бел-чырвона-белы з Пагоняй.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Ужо сёньня: Дзень памяці паэта Сыса

maintext:
Источник материала: Свабода
Падзеі 4 траўня ў беларускай і сусьветнай гісторыі.
4 траўня аматары культавай фантастычнай сагі Джорджа Лукаса адзначаюць Дзень «Зорных войнаў». Гэтая дата выбраная паводле папулярнай фразы, якая часта гучыць у фільме — «May the Force be with you» (Хай будзе з табой сіла), якую аматары фільму інтэрпрэтуюць як «May the fourth be with you» (Хай будзе з табой 4 траўня).
Дзень у гісторыі
1750 — адкрылася Нясьвіская друкарня, заснаваная Радзівіламі.
1838 — дзеячы культуры выкупілі з прыгоннай няволі ўкраінскага паэта Тараса Шаўчэнку.
1878 — у будынку опэрнага тэатру Томас Эдысан упершыню прадэманстраваў вынайдзены ім фанограф.
1975 — заснаваны Менскі інстытут культуры. Ад 1993 году — Беларускі ўнівэрсытэт культуры.
1979 — Маргарэт Тэтчар стала першай жанчынай на пасадзе прэм’ер-міністра Вялікабрытаніі
1990 — Вярхоўны савет Латвійскай ССР прыняў дэклярацыю аб аднаўленьні незалежнасьці Латвійскай Рэспублікі
2015 — Нямеччына ўпершыню афіцыйна выбачылася перад беларусамі за злачынствы нацыстаў. Гэта зрабіў упаўнаважаны ў пытаньнях супрацоўніцтва грамадзянскіх ініцыятываў МЗС Нямеччыны Гернат Эрлер. Публічныя прабачэньні нямецкі чыноўнік прынёс ад імя фэдэральнага ўраду ў Менску ў прысутнасьці каля 200 удзельнікаў мэмарыяльнай паездкі «Памятаем дзеля эўрапейскай будучыні».
У гэты дзень нарадзіліся
1879 — у Магілёве нарадзіўся фізык Леанід Мандэльштам, адзін з заснавальнікаў савецкай школы радыёфізыкі.
1932 — Мікола Прашковіч, беларускі літаратуразнавец, крытык, удзельнік нацыянальна-культурніцкага руху 1960–1970-х.
...У 1973 годзе КГБ шчыльна заняўся так званым «акадэмічным асяродкам» — групай навукоўцаў дэмакратычных перакананьняў, да якой належаў і Прашковіч. Разам зь Зянонам Пазьняком, Міхасём Чарняўскім ды іншымі асабліва небясьпечнымі нацыяналістамі (якія, апрача ўсіх астатніх грахоў, яшчэ нібыта меліся адабраць у Расеі Смаленшчыну й Браншчыну) Міколу звольнілі з працы. Віжы не адставалі ад падапечных ні на крок — нават станавіліся сьледам у чаргу ў гастраноме.
Праз свой характар асабліва цяжка з паплечнікаў- «акадэмікаў» перажываў такі стан Прашковіч: доўга быў беспрацоўным, потым працаваў грузчыкам і нарэшце здолеў уладкавацца карэктарам. Здаралася, каб пад’есьці, ён прыходзіў да Караткевіча.
Жыцьцёвы фінал Прашковіча стаўся трагічна вусьцішным.
Душэўны надлом прывёў да паралюшу ног, і Мікола згарэў у бацькоўскай хаце, ня здолеўшы выбрацца з агню падчас пажару.
Уладзімер Арлоў, Імёны Свабоды, 4-е выданьне. С. 345.
У памяці
1863 — памёр Людвік Нарбут, вайсковец, адзін з кіраўнікоў паўстаньня 1863-64 гадоў.
1980 — памёр Ёсіп Броз Ціта, кіраўнік Югаславіі.
2005 — памёр Анатоль Сыс, беларускі паэт.
...Ён быў непрадказальны і таленавіты ўва ўсім.
Міталягізаваў родную вёску Гарошкаў. У 1990-м з крыкам «Акупанты, прэч!» спыніў разам зь сябрамі на сталічным праспэкце калёну бронетэхнікі, што рыхтавалася да кастрычніцкага параду. Анатоль падаваў менскім жабракам (а аднаго прывёў у кавярню Дому літаратара і нагадавáў, выдаючы за свайго бацьку), пакуль сам вонкава не ператварыўся амаль што ў аднаго зь іх.
Я папрасіў некалькіх знаёмых даць асобе Сыса ацэнку ў адным слове. Адказы можна вышыхтаваць так: Мужчына. Беларус. Паэт. Клясык. Геній. Яго пяро насамрэч да апошніх дзён магло нараджаць вершы залатой пробы. Такія, як вось гэты, «Пчаліная матка»:
Начаваў я ў вульлі
Пад крылом у пчалінае маткі
Пчолы казкі гулі
Трутні ноч Казыталі мне пяткі...
Ён паміраў пакутліва, адзін: ня мог, а мо і не хацеў нікога клікаць на дапамогу. Але ён верыў, што застанецца ў вершах, і не памыляўся. Гэта засьведчылі Анатолевы пасьмяротныя кнігі.
Уладзімер Арлоў, Імёны Свабоды, 4-е выданьне. С. 540–541.

fasttext_language: be


title: "Суд будзе месяцаў празь пяць". Мастак Пушкін просіць не перадаваць перадачы, каб не адбіраць грошы ў дзяцей

maintext:
Источник материала: Свабода
Гэта ўжо 16-ты суд Пушкіна па адміністрацыйных справах за ўвесь час.
Таксама Алесю Пушкіну двойчы афіцыйна і настойліва прапанавалі самому напісаць заяву аб звальненьні зь «Белрэстаўрацыі».
«Я адмаўляюся, няхай звальняюць самі па якой заўгодна прычыне. Пакуль на 23 красавіка я яшчэ работнік, мастак-рэстаўратар „Белрэстаўрацыі“», — піша Алесь.
Алесь Пушкін піша, каб Яніна прыяжджала толькі на першы дзень суду і больш ня езьдзіла.
«Суд будзе доўгім і нудным. Перадачы не перадавайце, бо глупства жулікаў карміць, што са мною сядзяць, — піша Алесь Пушкін. — Усё трэба дзецям, бо цяжка будзе і за Марыльку плаціць штомесяц у ліцэі, і Міколка паступіць, вучыць яго».
Таксама Алесь піша, што ў канцы сьледзтва аддадуць забраныя рэчы: кампутар, тэлефоны Яніны і сына Міколы.
«Паводле сьледчага, суд будзе месяцаў празь пяць, — кажа Яніна. — Калі гэтую справу прычапілі да „польскай справы“, то гэта ж трэба „ізашчрыцца“, каб усё гэта зьвязаць».
У мінулую пятніцу да Алеся Пушкіна ў менскае СІЗА ўпершыню пусьцілі адваката.
«Яна сказала, што Алесю ў Менску спадабалася нават больш, чым у Горадні. Кажа, не хвалюйцеся».
Алесь Пушкін таксама даслаў асобныя лісты дзецям.
«Прыйшлі чатыры лісты, адзін дачцэ, другі сыну, трэці мне і адзін агульны. Таксама ў лістах Алесь дае „ЦУ“: двор касіць, туалет прыбіраць, дровы рыхтаваць», — кажа Яніна.
Яніна ўдзячная за салідарнасьць, якую выказваюць сям’і.
«Сябры, валянтэры адгукаюцца, усе праяўляюць салідарнасьць і мне дапамагаюць, зрабілі дастаўку харчоў. Тэлефануюць нават незнаёмыя людзі і пытаюцца, чым дапамагчы», — кажа Яніна Пушкіна.
Палітвязьня Алеся Пушкіна ўтрымліваюць у менскім СІЗА № 1 на Валадарскага.
Актывіст з Гомля Ільля Міронаў напісаў у фэйсбуку , што атрымаў ад Алеся Пушкіна малюнак з аўтапартрэтам. Ліст быў напісаны мастаком яшчэ ў гарадзенскім СІЗА. Паводле Алеся Пушкіна, калі ў яго зьявіліся вошы, то «давялося прыняць радыкальныя меры». З малюнка відаць, што мастак пагаліў галаву.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Марыі Калесьнікавай прад’явілі канчатковае абвінавачаньне

maintext:
Источник материала: Свабода
Расьсьледаваньне крымінальнай справы ў дачыненьні палітзьняволенай Марыі Калесьнікавай завяршылася, цяпер яна знаёміцца з матэрыяламі справы. Яе абвінавачваюць паводле трох крымінальных артыкулаў, піша Sputnik Беларусь .
У прэсавай службе Віктара Бабарыкі пацьвердзіць гэтую інфармацыю не змаглі.
На публічным акаўнце Калесьнікавай у Фэйсбуку зьявіўся зварот.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Чытаюць усёй камэрай Караткевіча". Як справы ў Аляксандра Фядуты

maintext:
Источник материала: Свабода
Афіцыйна пра затрыманьне Аляксандра Фядуты стала вядома 13 красавіка, калі КДБ Беларусі заявіў, што ён зьмешчаны ў «Амэрыканку». Фядуту абвінавачваюць у змове з мэтай захопу дзяржаўнай улады. Разам зь ім у гэтай жа справе праходзяць кіраўнік БНФ Рыгор Кастусёў, юрыст Юрась Зянковіч і шэраг іншых асобаў.
Жонка Аляксандра Фядуты Марына Шыбко расказала Свабодзе, як справы ў мужа пасьля месяца за кратамі.
«Інфармацыі няшмат, папраўдзе, — кажа Марына. — Ён жа ведае, што можна напісаць, а што не (Аляксандар Фядута ўжо бываў у зьняволеньні ў СІЗА КДБ зімой 2010/2011 гадоў, тады ён правёў у „Амэрыканцы“ больш за тры месяцы, асноўную частку часу ў камэры-адзіночцы. — РС). А лісты і так не прыходзяць. Яму шмат хто піша, а лістоў ён толькі некалькі атрымаў. Будзем спадзявацца, нешта зьменіцца. Ён ужо месяц, як за кратамі ўсё ж».
Марына расказвае, што літаральна на днях атрымала ад мужа ліст. Часткова апублікавала яго ў фэйсбуку, для сябе пакінула толькі асабістае.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Кампанія Hoster.by заявіла пра аднаўленьне працы, дырэктар на допыце ў ДФР

maintext:
Источник материала: Свабода
«Кампанія ўжо працуе ў штатным рэжыме. Усё на сваіх месцах, акрамя генэральнага дырэктара», — паведамілі агенцтву «Інтэрфакс-Захад» у Hoster.by.
Генэральны дырэктар Сяргей Павалішаў са сваім адвакатам на гэты момант знаходзіцца ў Дэпартамэнце фінансавых расьсьледаваньняў. Па дадзеных кампаніі, ніякіх абвінавачаньняў яму не прад’яўлялі.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: У Віцебску за 2 дні да адкрыцьця адмянілі фотавыставу аб страчанай спадчыне гораду

maintext:
Источник материала: Свабода
Пра гэта 25 траўня на сваіх афіцыйных старонках у сацсетках паведаміла адміністрацыя Віцебскага абласнога краязнаўчага музэя.
Прычыны скасаваньня выставы афіцыйна не патлумачылі.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Гэта акт дзяржаўнага авіяпірацтва". МЗС розных краін выказваюцца наконт пасадкі самалёта ў Менску

maintext:
Источник материала: Белсат
Еўрапейскія палітыкі і кіраўнікі міністэрстваў замежных спраў працягваюць выказваць сваё абурэнне з нагоды затрымання Рамана Пратасевіча і экстранай пасадкі самалёта ў Менску.
Кіраўнік МЗС Вялікай Брытаніі Дамінік Рааб напісаў у Тўітэры, што яны ўжо «абмяркоўваюць свае дзеянні з саюзнікамі» у адказ на затрыманне Рамана Пратасевіча, а таксама пагразіў сур’ёзнымі наступствамі для Беларусі.
The UK is alarmed by reports of the arrest of @nexta_tv journalist Roman Protasevich & circumstances that led to his flight being forced to land in Minsk. We are coordinating with our allies. This outlandish action by Lukashenko will have serious implications. — Dominic Raab (@DominicRaab) May 23, 2021
Алег Ніколенка, прадстаўнік украінскага МЗС, заклікаў неадкладна вызваліць Рамана Пратасевіча і выконваць яго правы.
«Яшчэ больш трывожных навінаў паступае з Беларусі – у Менску затрыманы беларускі журналіст Раман Пратасевіч. Гэта чарговая атака беларускіх уладаў на свабоду слова. Мы патрабуем яго неадкладнага вызвалення. Знаходзячыся пад вартай, яго правы павінны выконвацца», – напісаў кіраўнік МЗС Украіны.
More worrying news coming from Belarus as we learned Belarusian journalist Roman Protasevich has been detained in Minsk. This is yet another attack on freedom of expression by Belarusian authorities. We demand his immediate release. While in detention, his rights must be upheld. — Oleg Nikolenko (@OlegNikolenko_) May 23, 2021
Сустаршыня Еўрапейскага савету па міжнародных адносінах Карл Більдт сказаў: «Гэта пірацтва – проста і зразумела». Таксама ён заклікаў усе краіны ЕЗ і іншыя авіякампаніі пазбягаць паветраную прастору Беларусі.
This is piracy – plain and simple. The Ryanair flight was just about to enter Lithuanian airspace. If there had been a real emergency Vilnius was clearly the most nearby airport. pic.twitter.com/w44HCkjD9U — Carl Bildt (@carlbildt) May 23, 2021
МЗС Аўстрыі заклікаў правесці міжнароднае расследаванне інцыдэнту з пасадкай самалёта Ryanair у Менску.
Alarming reports about a @Ryanair plane that was diverted to #Minsk . All passengers must be allowed to continue their travels & we need an independent international investigation into this incident. We urgently demand the release of activist Roman #Protasevich . — MFA Austria (@MFA_Austria) May 23, 2021
Міністр замежных спраў Грэцыі Нікас Дэндыас ўжо стэлефанаваўся са Святланай Ціханоўскі з нагоды апошніх падзей у Беларусі. Таксама ў ведамстве заявілі, што гэта «акт дзяржаўнага авіяпірацтва».
I spoke by phone to Belarusian opposition leader @Tsihanouskaya . I informed her on @PrimeministerGR & the Greek government’s position regarding the incident of the forced landing in Minsk of Ryanair FR 4978 flight. pic.twitter.com/5MtUj7iN3W — Nikos Dendias (@NikosDendias) May 23, 2021
АД, belsat.eu


title: У Будславе гарыць касьцёл

maintext:
Источник материала: Свабода
На месцы здарэньня працуюць пажарныя. Усярэдзіну зайсьці немагчыма, працуюць на лесьвіцах. З Газы (Астравецкі раён) у Будслаў былі скіраваны дадатковыя пажарныя разьлікі, у распараджэньні якіх ёсьць пажарныя драбіны вялікай даўжыні для тушэньня даху на высокіх будынках.
Як паведаміў сайту Catholic.by пробашч парафіі ў Будславе ксёндз Дзьмітры Дубовік, Найсьвяцейшы Сакрамэнт і абраз Маці Божай Будслаўскай адразу пасьля зьяўлення дыму былі вынесеныя ў бясьпечнае месца.
З дапамогаю валянтэраў з касьцёла таксама было вынесена ўсё, што толькі магчыма: літургічныя праналежнасьці, абразы, кнігі і іншыя пераносныя рэчы.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Забарона на ўвоз Škoda тычыцца і аўтамабіляў расейскай зборкі

maintext:
Источник материала: Свабода
З 5 траўня ў Беларусь нельга будзе ўвозіць аўтамабілі пад чэскай маркай Škoda, у тым ліку сабраныя ў Расеі. Гэта вынікае з тлумачэньня Дзяржаўнага мытнага камітэту, якое атрымаў па тэлефоне Tut.by .
«Забарона тычыцца і краінаў ЭАЭС, значыць, і аўтамабіляў, якія зробленыя ў Расеі», — паведамілі ў ДМК.
Аўтамабілі Škoda робяць на двух расейскіх заводах — у Калузе і Ніжнім Ноўгарадзе.
Ад 5 траўня набудзе моц пастанова Савету Міністраў № 240 «Аб прымяненьні спэцыяльных мераў», якой вызначаны пералік тавараў, забароненых да ўвозу і рэалізацыі на тэрыторыі Беларусі.
Дзеяньне дакумэнту не распаўсюдзяцца на тавары для асабістага карыстаньня, а таксама на транспартныя сродкі, зарэгістраваныя ў дзяржавах — сябрах ЭАЭС, або якія часова ўвозяцца на мытную тэрыторыю для асабістага карыстаньня.
23 красавіка ўрад абнародаваў пералік тавараў, забароненых да ўвозу і рэалізацыі на тэрыторыі Беларусі. Гэта групы кампаній LIQUI MOLY, ŠKODA AUTO і BEIERSDORF (гандлёвыя маркі NIVEA, EUCERIN, LA PRAIRIE, LABELLO, HANSAPLAST, FLORENA, 8X4, SKIN STORIES, GAMMON, TESA, CHAUL, COPPERTONE, HIDROFUGAL, STOP THE WATER WHILE USING ME).
Усе згаданыя брэнды — генэральныя спонсары хакейных чэмпіянатаў сьвету.
На заклік беларускай і міжнародай супольнасьці вытворцы адмовіліся фінасаваць спаборніцтвы, якія плянаваліся сёлета ў Беларусі і Латвіі. У зьвязку з беспрэцэдэнтнымі рэпрэсіямі супраць беларусаў хакейны форум прыме толькі Рыга.


title: Паміж Ізраілем і Палестынай абвастрыўся канфлікт, які прывёў да ўзаемных ракетных абстрэлаў

maintext:
Источник материала: Белсат
У аўторак, 11 траўня, цэнтральныя гарады Ізраіля, у тым ліку Тэль-Авіў, падвергліся масаваму абстрэлу ракетамі з тэрыторыі сектара Газа. За дзень было выпушчана звыш 200 ракет, перадае ТАСС.
Па дадзеным палестынскага інфармацыйнага парталу, 100 ракет былі выпушчаныя ў бок ізраільскага горада Беэр-Шэва. Яшчэ 110 ракет – у бок Тэль-Авіва і аэрапорта Бэн-Гурыён.
Супрацьракетнай сістэме Ізраіля «Жалезны купал» не ўдалося перахапіць іх усе. Паводле апошніх звестак загінулі тры жанчыны, каля ста чалавек па ўсёй краіне параненыя. Усяго з пачатку супрацьстаяння па тэрыторыі Ізраіля былі выпушчаныя каля 1000 ракет. Адказнасць за абстрэлы ўзялі на сябе радыкальныя групоўкі ХАМАС і «Ісламскі джыхад».
Ізраільскія вайскоўцы ў адказ паразілі 140 ваенных мэтаў на тэрыторыі прыморскага палестынскага анклава. У Міністэрстве аховы здароўя Палестыны паведамілі пра 22 загінулых пасля ізраільскіх удараў.
Video of the building in Gaza that was completely destroyed in an IDF strike. https://t.co/uIwGHBC0f0 pic.twitter.com/tGUC0dY8lh


title: "А цяпер - мы, БЕЛАРУСЫ". 10 важных фактаў пра Юлію Чарняўскай

maintext:
Источник материала: Свабода
Сувязь зь ёю зьнікла 18 траўня, калі адбываліся ператрусы і затрыманьні супрацоўнікаў Tut.by. Пазьней стала вядома, што Чарняўская была пад канвоем міліцыянтаў у шпіталі, перанесла гіпэртанічны крыз. 19 траўня Яўгенія Чарняўская напісала на сваёй старонцы ў Фэйсбуку, што ў яе па-ранейшаму няма ніякай інфармацыі пра маці:
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Дарослы Ціма Беларускіх, слёзатачывыя Nizkiz і экстрым-метал з Мінска. Агляд беларускай музыкі (видео)

maintext:
Источник материала: Onliner Ад папулярнага і з’едлівага рэпу да экстрым-металу і альтэрнатывы — мінулы месяц у беларускай музыцы быў незвычайна шчодрым на розныя рэлізы. Мы сабралі для вас усё самае цікавае і смачнае і распавядаем пра новыя працы ЛСП і Цімы Беларускіх, кранальны трэк Nizkiz і іншыя навінкі ад беларускіх музыкантаў.
ЛСП — «Королева бала»
Калі сабраць усе тэксты ЛСП пра дэкаданс і п’янства ў промнях страбаскопа — можа атрымацца важкі томік у цвёрдай вокладцы. Новы сінгл «Королева бала» дакладна дадасць яму яшчэ пару старонак. Гэта сумная гісторыя пра п’яную і адчайную даму, якая шукала ў бары каханне, а знайшла драматычныя прыгоды. Амаль што рэмэйк «Коктейля» ад героя з процілеглым гендарам.
Песня ўвойдзе ў новы альбом Алега, які ўбачыць свет ужо ў гэтым годзе. Улічваючы, што мінулай восенню ў ЛСП выйшла адразу два вялікіх рэліза, прадуктыўнасці рэпера можна толькі пазайздросціць.
Мэвл — «Малолетки»
Уладальнік «Усебеларускай моладзевай прэміі 2019» і голаса Кроша са «Смяшарыкаў» Мэвл усё ж такі вырашыў трохі пасталець. Але не моцна, каб не адпудзіць мэтавую аўдыторыю. Новы сінгл «Малолетки» — гэта ўпэўнены заход на тэрыторыю Макса Каржа. Нават назва на гэта як бы намякае. І падача. І біт...
Увогуле, калі мінулыя хіты артыста накшталт «Патамушкі» і «Цалавашкі» ідэальна падыходзілі для рэйва ў дзіцячым садзе, то новы Мэвл — гэта ўжо як мінімум дыскатэка ў сярэдняй школе. Чарговы саўндтрэк для тых, хто пачаў настальгаваць, яшчэ не паспеўшы пасталець.
Тима Белорусских — «Тебе лучше не знать...»
За нейкія пару месяцаў з хлопчыка-баблгама з крыштальнай рэпутацыяй Ціма Беларускіх раптам пераўтварыўся ў сапраўднага рэпера. З крымінальнай справай на плячах, маленькай дачкой і халоднай вайной з былым лэйблам. Вось ужо каго ў тэмпах сталення дакладна будзе складана дагнаць — вучыся, Мэвл!
На творчасці ўсё гэта, зразумела, не магло не адбіцца. Зараз артыст рыхтуе новы альбом і заклікае фанатаў назаўжды забыцца пра песні для чартаў. Матэрыял ад абноўленага Цімы сапраўды выглядае куды больш дарослым. Гэта ўсё яшчэ рамантычныя песні ад «хлопца з разбітым сэрцам», але цяпер яны не імкнуцца раз’есці твой мозг чарговым дакучлівым прыпевам.
Новы вектар творчасці і раптам падрослы стрыт-крыдыбіліці ўжо зараз прыводзяць да Цімы новых фанатаў. Што ж, галоўнае цяпер — не забываць своечасова адзначацца ва ўчастковага, каб той потым без праблем адпускаў рэпера на канцэрты.
Nizkiz — «Блізка»
Часам у гурта Nizkiz сапраўды атрымліваецца прымусіць мурашак ладзіць забегі па спінах слухачоў. Новы сінгл «Блізка» — пранізлівая песня, якая адлюстроўвае цяперашнія ўнутраныя адчуванні беларусаў з нагоды «зразумела-якіх-падзей». У адрозненне ад летняга кліпа «Правілы» , які прабіваў на слязу гонару, «Блізка» — гэта больш пра трывогу, сціснутае сэрца і надзею. Моцна і своечасова. А мінімалістычнае чорна-белае відэа выконвае сваю галоўную функцыю — не адцягвае ад галоўнага месэджа.
J:Морс — «1986»
Здаецца, цяжкія часы натхняюць беларускіх артыстаў на добрыя песні. Новы трэк J:Mорс «1986» прысвечаны гадавіне чарнобыльскай трагедыі. Аднак, відавочна, гэта не адзіны ўзровень падтэксту, які быў закладзены ў кампазіцыю.
На наш погляд, «1986» — адзін з самых моцных трэкаў Уладзіміра Пугача і кампаніі за апошнія гады. Улічваючы даволі нядрэнны лістападаўскі альбом «Здравствуй», можна сказаць, што гурт зараз сапраўды знаходзіцца ў добрай форме. Шкада, што мы, хутчэй за ўсё, не зможам у бліжэйшы час пабываць на жывым канцэрце «морсаў» — з-за даволі адкрытага выказвання Пугачам сваёй пазіцыі з нагоды «зразумела-якіх-падзей».
Molchat Doma — Otveta Net
Molchat Doma рухаюцца ўсё тым жа правераным курсам, што ўжо дазволіў ім аднойчы прымусіць тысячы еўрапейскіх слухачоў пакахаць эстэтыку постсавецкай хтоні. Замагільны голас саліста гурта Ягора Шутко ўсё такі ж замагільны, а сам вакаліст па-ранейшаму выглядае як малады Мулявін. Кліп таксама класічны для гурта: халодныя колеры, абшарпаныя панэлькі, снег і сумныя асобы галоўных герояў.
Наўрад ці Otveta Net стане новым цік-ток-хітом, як гэта было з трэкам «Судна» . Хоць шляхі яго алгарытмаў усё яшчэ малазразумелыя... Адно можна сказаць дакладна — гэта па-ранейшаму ледзь не самы якасны пост-панк у СНД. І яшчэ: калі вы ўсё-такі зразумелі, куды ж галоўны герой кліпа цягне ванну — напішыце нам. Мы вось да гэтага часу ламаем галовы.
Dlina Volny — Bipolar
Dlina Volny — адзін з тых гуртоў, пад чыімі кліпамі заўсёды куды больш англамоўных, чым рускамоўных каментароў. Рабяты з’яўляюцца рэзідэнтамі амерыканскага лэйбла з іранічнай назвай Italians Do It Better і робяць музыку ў стылі, які самі апісваюць як «дарк-дыска». Што гэта такое — складана растлумачыць, але гучыць прыгожа. Адным з прыхільнікаў таленту гурта, напрыклад, з’яўляецца Іван Дорн, перад канцэртам якога ў Мінску Dlina Volny выступалі на разагрэве. Прапануем вам даверыцца густу Івана і зацаніць апошні кліп «Валны». Тым больш што выглядае ён неверагодна стыльна і дорага. Галоўная гераіня нават плача ў кадры чорнымі слязьмі, як Білі Айліш, — усё па апошнім піску моды!
Iva Sativa — «Чакры»
Змяшаць хіп-хоп і фолькавыя матывы так, каб песня не гучала як самадзейнасць ад актывіста БРСМ — складаная задача. У маладой мінскай артысткі Iva Sativa гэта, на здзіўленне, атрымліваецца. Яе дэбютны сінгл «Я скакала» гучаў як самы бодры хіп-хоп на мове эва. Новая песня «Чакры» напісана ўжо на рускай, але фірмовыя запеўныя фольк-фішкі Івы засталіся на месцы і гучаць усё яшчэ крута. Быццам бы Бейонсе спявае песні ў купальскую ноч у палескім лесе. Гэта як мінімум незвычайна!
Демпо — «Когда-нибудь»
Калі вы ведаеце, што такое «новая гітарная хваля», і можаце без адмысловай натугі ўспомніць хаця б палову лайн-апа фестываля «Боль» — вось вам новы рэліз гурта «Демпо». Летуценны ракешнік для скейтбордынгу і ранішніх паездак на электрычках. Трохі пра самавызначэнне, трохі пра палітыку, трохі пра каханне. Увогуле пра ўсё і ні пра што канкрэтна, але бадзёра і моцна, як кава нашча.
Massen — Contraesthetic
Ёсць у нашай барсетцы і сёе-тое для аматараў «міто-о-олу»! Альбом Contraesthetic ад банды Massen — крыніца першароднага «цежаляка», дзе бочка з карданам стукае мацней, чым сардэчка ў заўсёднікаў мінскіх рэйваў пад стымулятарамі. Наяўнасць скрыпкі надае меладычнасці і стварае ўражанне, быццам бы ты слухаеш саўндтрэк да метал-рэмэйка «Валадара кольцаў», дзе ролі Фрода і Сэма выконваюць вакалісты Slayer і Cannibal Corpse.
Mission Jupiter — Confession
Гурт Mission Jupiter называе свой стыль «дрым-рокам». Тэхнічна такога жанру нават не існуе, але на практыцы пры праслухоўванні іх новага альбома Talk To Me разумееш, што падабраць больш дакладнае вызначэнне вельмі складана. Пры гэтым прыстаўка «дрым» зусім не азначае, што гэта лёгкая і ненадакучлівая летуценная музыка для загарадных паездак. Наадварот, гэта вельмі моцны альтэрнатыўны рок, дзе ёсць месца і цяжкім рыфам, і касмічным сінтэзатарам, і гіпнатычнаму жаночаму вакалу. Адзін з тых выпадкаў, калі пры праслухоўванні рэлізу некалькі разоў ловіш сябе на пытанні «А яны сапраўды з Беларусі?». Катэгарычна рэкамендуем!
Беларуская нядзеля ў медыя
Tut.by. Аперацыя «Белы бусел»: як 20 год таму выкрылі «змову» ЦРУ і МІ-6 супраць Лукашэнкі
Tut.by. Эканаміст Алесь Аляхновіч: «Мы не ведаем калі, але эканоміка прымусіць улады пайсці на дыялог»


title: Нямецкія і чэскія спонсары чэмпіянату сьвету па хакеі адрэагавалі на санкцыі Лукашэнкі

maintext:
Источник материала: Свабода
Škoda і Nivea шкадуюць, што іх пазбавілі магчымасьці абслугоўваюць сваіх пакупнікоў у Беларусі, паведаміла DW .
«Урад Рэспублікі Беларусь абʼявіў пра забарону на імпарт новых аўтамабіляў Skoda Auto. Да высьвятленьня сытуацыі мясцовы імпарцёр у Беларусі з 5 траўня 2021 году на нявызначаны тэрмін спыніў збыт новых аўтамабіляў Skoda Auto», — канстатаваў у пісьмовым адказе на запыт DW Марцін Ежэк з прэсавай службы аўтабудаўнікоў Skoda Auto — стопрацэнтнай даччынай кампаніі нямецкага канцэрну Volkswagen.
«Мы спадзяёмся ў хуткім часе вырашыць сытуацыю ў інтарэсах нашых кліентаў», — дадаў ён.
Прадстаўнік кампаніі ня стаў адказваць на пытаньне DW, ці пастаўляліся дагэтуль аўтамабілі Škoda на беларускі рынак выключна з расейскага заводу Volkswagen у Калузе, ці часткова паступалі з галаўнога прадпрыемства ў Чэхіі.
Нямецкі вытворца касмэтыкі і побытавай хіміі Beiersdorf паведаміў DW, што прыняў да ведама «сьпіс тых тавараў, якія забароненыя да імпарту і продажу на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь». «Мы шкадуем, што больш ня можам абслугоўваць нашых пакупнікоў у Беларусі», — зазначылі ў прэсавай службе Beiersdorf. Там ухіліліся ад адказу, якую долю ў глябальнай выручцы канцэрну займаў дагэтуль беларускі рынак.
Прэсавая служба нямецкага вытворцы маторных аліваў, аўтахіміі і аўтакасмэтыкі Liqui Moly адказала на запыт DW, што «на гэтую тэму мы ў цяперашні момант ня хочам выказвацца».
Ад 5 траўня набыла моц пастанова Савету Міністраў № 240 «Аб прымяненьні спэцыяльных мераў», якой вызначаны пералік тавараў, забароненых да ўвозу і рэалізацыі на тэрыторыі Беларусі.
Гэта прадукцыя кампаній Liqui Moly, Škoda Auto і Beiersdorf (гандлёвыя маркі Nivea, Eucerin, La Prairie, Labello, Hansaplast, Florena, 8x4, Skin Stories, Gammon, Tesa, Chaul, Coppertone, Hidrofugal, Stop The Water While Using Me).
Усе згаданыя брэнды — генэральныя спонсары хакейных чэмпіянатаў сьвету.
На заклік беларускай і міжнародай супольнасьці вытворцы адмовіліся фінасаваць спаборніцтвы, якія плянаваліся сёлета ў Беларусі і Латвіі. У зьвязку з беспрэцэдэнтнымі рэпрэсіямі супраць беларусаў хакейны форум прыме толькі Рыга.


title: Вольга Севярынец: "На працэсе Павал маўчыць"

maintext:
Источник материала: Свабода
Павал Севярынец адмаўляецца ад любых адказаў на пытаньні падчас закрытага суду над ім і актывістамі «Эўрапейскай Беларусі», які пачаўся 12 траўня ў Магілёўскім абласным судзе. Пра гэта ў фэйсбуку напісала жонка палітыка Вольга Севярынец.
«Суд над Паўлам працягваецца, працэсы ідуць кожны дзень у даволі хуткім тэмпе, а гэта значыць, што праз пару тыдняў мы можам даведацца прысуд. На працэсе Павал маўчыць. Ён не гаворыць ні-чо-га, не адказвае на пытаньні. Ён падкрэсьліваў гэты момант некалькі разоў у лістах. Кажа, што ўсё, што хацеў, ён сказаў у сваіх кнігах».
Яшчэ з навінаў ад палітвязьня — Севярынца паствілі на ўлік як «экстрэміста». На думку жонкі, гэта патрэбна толькі для таго, каб «ламаць чалавека ў турме». У выніку ад Паўла ўвогуле перасталі прыходзіць лісты, нават сваякам.
«У яго камэры правялі такі „шмон“, што з матрацам выставілі за дзьверы ня толькі яго як „экстрэміста“, але і ўсіх астатніх сукамэрнікаў, намякаючы, што цярпяць яны вось з-за гэтага аднаго».
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Пасьля турэмнага прысуду Павал Севярынец правёў дзень у "адстойніку"

maintext:
Источник материала: Свабода
Пра гэта паведаміла Вольга Севярынец, яго жонка, у Фэйсбуку. Паводле Вольгі Севярынец, побыт Паўла ў «адстойніку» быў зьвязаны зь яго словамі «Верым! Можам! Пераможам!», якія ён скандаваў пасьля абвяшчэньня прысуду.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: "Гэта не можа застацца беспакараным". Еўрапейскія палітыкі абураныя інцыдэнтам з самалётам Ryanair у Беларусі

maintext:
Источник материала: Белсат
Інцыдэнт з вымушанай пасадкай самалёта Ryanair у Менску і затрыманнем блогера Рамана Пратасевіча выклікаў хвалю абурэння ў Еўропе.
Прэмʼер-міністр Польшчы Матэўш Маравецкі лічыць, што пытанне аб увядзенні санкцыяў супраць рэжыму Аляксандра Лукашэнкі мусіць быць разгледжана ўжо заўтра.
Zwróciłem się do Przewodniczącego @eucopresident o rozszerzenie agendy jutrzejszej Rady Europejskiej o punkt dot. natychmiastowych sankcji wobec reżimu A. Łukaszenki. Porwanie cywilnego samolotu to bezprecedensowy akt państwowego terroryzmu, który nie może pozostać bezkarny.
Кіраўнік Еўракамісіі Урсула фон дэр Ляйен назвала сітуацыю недапушчальнай.
«Любое парушэнне міжнародных правілаў, якія тычацца паветранага транспарту, павінна мець наступствы».
It is utterly unacceptable to force @Ryanair flight from Athens to Vilnius to land in Minsk.
ALL passengers must be able to continue their travel to Vilnius immediately and their safety ensured.
Any violation of international air transport rules must bear consequences.


title: "Падыму бел-чырвона-белы сьцяг", - 61-гадовая Лілія Іваноўская можа стаць першай беларускай на Эвэрэсьце

maintext:
Источник материала: Свабода
Цяпер Лілія разам зь некалькімі сотнямі альпіністаў знаходзіцца ў лягеры ў Нэпале, за некалькі кілямэтраў ад вяршыні, і рыхтуецца да ўзыходжаньня. Праз спадарожнікавую сувязь Свабодзе ўдалося зьвязацца зь альпіністкай.
Лілія Яноўская, 61 год. Грамадзянка Канады і Беларусі. Нарадзілася ў Івянцы, гадавалася ў Менску. Закончыла матэматычны факультэт БДУ, пазьней атрымала другую вышэйшую адукацыю ў галіне фінансавага аналізу. Замужам, мае трох дачок. У 1990-я гады сям’я эмігравала ў Канаду. Лілія пачала займацца альпінізмам пасьля нараджэньня трэцяй унучкі, ва ўзросьце 50 гадоў. Менш чым праз два гады паднялася на гару Кіліманджара ў Танзаніі. Да 2013 году Лілія здабыла найвышэйшы пік у Паўднёвай Амэрыцы, Аканкагуа ў Аргентыне (6962 м) і да 2017 году паднялася на дзесяць пікаў па ўсім сьвеце, уключаючы гару Матэрхорн у Швайцарыі (4478 м), Рэйнэр у ЗША, а таксама стратавульканы ў Мэксыцы, Эквадоры і Пэру.
— Мы гутарым з вамі напярэдадні вашага ўзыходжаньня на Эвэрэст, самую высокую гару ў сьвеце. Ці першая вы беларуска, якая будзе ўзыходзіць на Эвэрэст? Што гэта значыць для вас асабіста, для беларускага альпінізму, для беларускага жаночага альпінізму?
— На сёньняшні дзень крыху больш за 10 беларусаў падняліся на васьмітысячнікі сьвету. Толькі двое зь іх жанчыны. Гэта я і Ірына Велянкова, якая дзякуючы неймавернай волі да жыцьця перажыла ноч на маленечкім участку скалы, на вяршыні 7000 мэтраў, у шторм, бязь ежы, вады і кіслароду. Ёй прыйшлося ампутаваць ступні ног.
Толькі чатыры беларусы заваявалі Эвэрэст: Віктар Кульбачэнка ў 1998 годзе, потым праз восем гадоў Уладзіслаў Каган, Віктар Лутаў і Ўладзімер Цяльпук у 2006 годзе.
Пакуль ніводная беларуская жанчына не паднялася на Эвэрэст. Бел-чырвона-белы сьцяг уздымалі над Эвэрэстам толькі аднойчы — Кульбачэнка ў 1998 годзе.
Тут у лягеры знаходзіцца яшчэ адна жанчына зь Беларусі. Калі я зьбіралася ў экспэдыцыю, пра гэта ня ведала. Нечакана высьветлілася, што яна вучылася з маёй сярэдняй дачкой у адной школе ў Беларусі. Калі ў яе атрымаецца, я ўсімі сіламі яе падтрымаю. Тут няма ніякага спаборніцтва паміж намі, таму што ўзыходжаньне вельмі складанае фізычна. Ня выключана, што ніводная з нас ня здолее, а можа, нехта і ўзыдзе на вяршыню. Такім чынам, цяпер у лягеры дзьве беларускі, якія зьбіраюцца ўзьняцца на вяршыню Эвэрэсту. (Другая беларуска ідзе ад афіцыйнай каманды Беларусі, якая зьбіраецца ўзьняць там штандар Перамогі, дзяржаўны сьцяг і капсулу зь зямлёй. — РС ) У нашым лягеры людзі з розных краінаў сьвету. Міністэрства турызму Нэпалу сёлета выдала рэкордную колькасьць дазволаў на ўзыходжаньне — 408.
"; //parse XFBML, because it is not nativelly working onload if (!fbParse()) { var c = 0, FBParseTimer = window.setInterval(function () { c++; if (fbParse()) clearInterval(FBParseTimer); if (c === 20) { //5s max thisSnippet.innerHTML = "Facebook API failed to initialize."; clearInterval(FBParseTimer); } }, 250); } } }; thisSnippet.className = "facebookSnippetProcessed"; if (d.readyState === "uninitialized" || d.readyState === "loading") window.addEventListener("load", render); else //liveblog, ajax render(); })(document);


title: Прэзідэнт Еўрапейскай рады стэлефанаваўся з бацькам арыштаванага Пратасевіча

maintext:
Источник материала: Белсат
Шарль Мішэль таксама заклікаў беларускія ўлады вызваліць затрыманага журналіста, яго сяброўку і ўсіх палітычных зняволеных Беларусі.
Вечарам 26 траўня прэзідэнт Еўрапейскай рады Шарль Мішэль тэлефанаваў Дзмітрыю Пратасевічу – бацьку зняволенага журналіста Рамана Пратасевіча. Як напісаў Мішэль у Twitter, «каб выказаць найпаўнейшую салідарнасць Еўразвязу з сям’ёй Пратасевічаў і мае глыбокія суперажыванні як бацькі».
I just called Dzmitry #Pratasevich to express the EU’s fullest solidarity with the Pratasevich family and my deep empathy as a father.
I reiterate the EU’s call on #Belarus authorities to immediately release his son Raman, Sofia #Sapega as well as all political prisoners. pic.twitter.com/nSvl2ZXync


authors:
Deutsche Welle
Www.Dw.Com
Автор
Янина Мороз

description: У Беларусі рахункі двух незалежных выдавецтваў, якія выпускаюць кнігі на беларускай мове, арыштаваныя ўжо пяць месяцаў. DW распавядае пра тое, як у гэтай сітуацыі выжываюць выдавецтвы.

title: Незалежныя выдаўцы кніг на беларускай мове на мяжы спынення дзейнасці

maintext:
Рахункі двух галоўных незалежных выдавецтваў у Беларусі, якія выпускаюць кнігі на беларускай мове - "Кнігазбор" і "Янушкевіч", арыштаваныя ўжо са студзеня. Іх кіраўнікі Генадзь Вінярскі і Андрэй Янушкевіч – фігуранты крымінальнай справы і знаходзяцца пад падпіскай аб неразгалошванні звестак. Таму ў гутарцы з імі мы не закранаем сутнасці справы. З улікам таго, што ператрусы вёў Дэпартамент фінансавых расследаванняў Камітэту дзяржкантролю, можна меркаваць, што крымінальная справа тычыцца гаспадарчай дзейнасці.
Эксперты па экстрэмізму зачытваюцца сучаснай прозай
8 красавіка выдавецтва "Янушкевіч" сутыкнулася з тым, што надрукаваны на яго замову ў Літве наклад кнігі Альгерда Бахарэвіча "Сабакі Эўропы" затрымала мытня і накіравала на экспертызу. Яна мусіла скончыцца цягам 30 дзён, але 7 траўня выдавецтва паведаміла: адказ адкладаецца яшчэ на 20 працоўных дзён "па прычынах складанасці даследавання". У сацсетках жартуюць, што нарэшце эксперты пачытаюць добрую беларускую літаратуру, але аўтару і выдавецтву не да смеху.
Пісьменнік Альгерд Бахарэвіч, які ў лістападзе мінулага году з-за пагрозы рэпрэсій разам з жонкай, паэтэсай Юліяй Цімафеевай, пераехаў у аўстрыйскі Грац, у інтэрв'ю DW паведаміў, што адказу па экспертызе яго кнігі няма дагэтуль. Выдавец Андрэй Янушкевіч, у сваю чаргу, у інтэрв'ю DW назваў здарэнне з кнігай Бахарэвіча "непрыемнай гісторыяй" і завершыў: "Мы чакаем пазітыўнага вырашэння".
Альгерд Бахарэвіч
Штрафы за старыя кнігі
Паказальна, што гаворка вядзецца пра перавыданне кнігі 2017 года, і рашэнне можа закрануць і гаспадароў кніг першага выдання. У Беларусі штрафуюць за наяўнасць кніг, якія ўлады ў нейкі момант прызналі экстрэмісцкімі. Так, 7 красавіка ў Мінску суд аштрафаваў журналіста Рамана Васюковіча за ўвоз у снежні мінулага году ў Беларусь кнігі "Белорусский Донбасс", якую 26 сакавіка 2021 года Кастрычніцкі раённы суд Мінска прызнаў экстрэмісцкай. Штраф склаў 20 базавых велічынь (каля 188 еўра).
Цікавая гісторыя здарылася з кнігай Змітра Лукашука і Максіма Гарунова "Беларуская нацыянальная ідэя". 4 сакавіка Мінская абласная экспертная камісія па ацэнцы інфармацыйнай прадукцыі дала заключэнне, што кніга ўтрымлівае "прыкметы праяваў экстрэмізму". Аднак 7 траўня судову/ справу над Ягорам Старавойтавым, якога хацелі пакараць за захоўванне гэтай кнігі, спынілі, бо скончыліся два месяцы, адведзеныя на прыцягненне да адміністрацыйнага спагнання. У выніку "Беларуская нацыянальная ідэя" пакуль не трапіла ў Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў, які з 2008 года вядзе Міністэрства інфармацыі. Па стане на 27 траўня ў ім значацца 24 кнігі. Аднак, калі ўжо ёсць заключэнне экспертызы, то ў любы момант кніга можа трапіць пад забарону.
Андрэй Янушкевіч
Як выглядаюць справы ў апальных выдавецтвах?
Бахарэвіч упэўнены, што "улады імкнуцца запужаць аўтараў і выдаўцоў" і здзіўляецца, што выдавецтвы ў такой сітуацыі наогул працягваюць працу. Выдавецтва "Янушкевіч" паведамляе: "У нас вялікія выдавецкія планы, і наша работа па перадвыдавецкай падрыхтоўцы кніг не прыпыняецца. Нам ідуць насустрач праваўладальнікі замежных твораў, даючы адтэрміноўку плацяжоў, партнёры ў краіне таксама збольшага ставяцца да нашай сітуацыі з разуменнем".
Дырэктар выдавецтва "Кнігазбор" Генадзь Вінярскі ў інтэрв'ю DW сказаў, што наконт перспектываў "не ведаем, што і казаць", "усё залежыць ад сітуацыі ў краіне, спадзяемся, што будзем працаваць, але калі і як – ніхто не ведае". Янушкевіч у сваю чаргу кажа, што "мы, не гледзячы на арыштаваныя рахункі, маем магчымасці выдаваць кнігі, зараз з пэўнымі цяжкасцямі". Пры гэтым Янушкевіч прызнаецца: "унутраныя рэсурсы амаль вычарпаныя. Мы рэальна аказаліся пад пагрозай спынення дзейнасці".
Усплёск цікаўнасці да беларускамоўнай кнігі
Паводле Вінярскага, у Беларусі ў другой палове 2020 года "вельмі моцна ўзрос попыт на беларускамоўную кнігу, асабліва на літаратуру для дзяцей". З такой ацэнкай згодны Янушкевіч. Паводле яго, патэнцыял беларускай кнігі вялікі і "ён толькі-толькі пачаў раскрывацца". "Продаж беларускамоўных кніг значна вырас і гэта я звязваю з агульнапалітычнымі падзеямі ў краіне. (Раней. - Рэд.) беларускамоўная кніга была для сваёй супольнасці, для сваіх. Цяпер беларуская кніга стала агульнаграмадскай з'явай".
Кнігі выдавецтва "Янушкевіч"
У сваю чаргу Бахарэвіч лічыць, што "беларуская ўлада зразумела, што беларускія кнігі нясуць свабоду. У 2020 годзе быў разбураны штучны бар'ер паміж беларускім чытачом і беларускамоўнай кнігай, таму дзеянні ўладаў з'яўляюцца рэакцыяй на гэта".
Дзяржаўнае статыстычнае ведамства Белстат у аглядзе да Дня друку паведамляе, што ў Беларусі за 2020 год было выпушчана 21,1 млн асобнікаў кніг і брашур (у 2019 годзе - 26 млн), з якіх 13% па-беларуску. Значная іх частка – падручнікі, энцыклапедыі і кнігі з серыі "Школьная бібліятэка". Сучасную беларускую мастацкую літаратуру, пераклады на беларускую мову замежных аўтараў публікуюць пераважна незалежныя выдаўцы.
Глядзіце таксама:


description: 21 мая Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр Якуба Коласа анансаваў прэм'еру — п'еса —  «Звярыныя апавяданні»  драматурга Дона Нігра адбудзецца на

title: "Звярыныя апавяданні": дзічына ў адну дзею адбудзецца 27 мая

maintext:
21 мая Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр Якуба Коласа анансаваў прэм’еру — п’еса — «Звярыныя апавяданні» драматурга Дона Нігра адбудзецца на камернай сцэне Тэатра праз тыдзень — 27 мая. Творам амерыканскага аўтара ў адну дзею, складзенай з 11 міні п’ес, на Віцебскай сцэне дэбютуе рэжысёр запрошаны з Масквы — Аляксей Шаўлоў. (Дарэчы, пастаноўшчык скараціў асабісты варыянт да 10)
Шаўлоў — мінчанін. У 2014 годзе ён скончыў Расійскі ўніверсітэт тэатральнага мастацтва (ГІТІС) і ў 2016 магістратуру школы-студыі МХАТ (Цэнтр імя У.Меерхольда). Працаваў у тэатрах Пензы, Казані, Масквы.
Для першай прэм’еры ў Віцебску пастаноўшчык выбраў сур’ёзную п’есу драматурга Дона Нігра. Яго творы шырока вядомы ў свеце. Амаль паўстагоддзя яны запатрабаваны тэатрамі ўсяго свету. П’есы Нігра — алегарычны глыбока псіхалагічны аналіз чалавечай сутнасці.
Расійскім і беларускім тэатралам амерыканскі драматург не вельмі вядомы. У Віцебску яго п’еса ставіцца ўпершыню.
Прэс-канферэнцыя адбылася ў малым зале, дзе адбывалася рэпетыцыя спектакля. Прыемна было убачыць на сцэне народнага артыста Беларусі, 86 гадовага Тадэвуша Кокштыса, які іграе ў спектаклі.
На сцэне ішла апошняя міні п’еса. Дзеючымі асобамі былі каровы ў чарзе на бойню. Адна з іх падазрае бяду, а дзве другія яе супакойваюць.
Цытата каровы. Элаіза: «Ведаеш, Бессі, я даўно ўжо зразумела, што для каровы непакой — галоўная бяда. І што нам трэба, дык гэта супакоіцца і верыць. Усе і было добра, і ўсе будзе добра, так альбо інакш. Трэба проста цешыцца тым, што ёсць…» Нешта гэта мне згадала.
Бойня ў якую «мяснік» хавае «кароў» увасобілі дзве вялізныя сінія бочкі.
Спадабалася рэпліка рэжысёра акцёру, які выконвае ролю мясніка:
«Не трэба іграць мясніка ты і так дастаткова ён!»
Ролю выконвае Герман Дамарэцкі.
У спектаклі занятыя: Арцем Герак, Юлія Крашэўская, Антон Бараноўскі, Герман Дамарэцкі. Пераклад — Алеся Замкоўскага. Сцэнаграфія і музычнае атачэнне — Аляксея Шаўлова.
Ў прэс-рэлізе тэатр прадставіў Аляксея Шаўлова расійскім рэжысёрам. Алесь Замкоўскі (літаратурны кіраўнік тэатра) сказаў, што гэта маркетынг, а сам Аляксей патлумачыў, што ён мінчанін, а вучыўся і працаваў у Расіі.
Цікава было даведацца думкі Аляксея наконт асабістай свабоды. Ці аднолькавы ўзровень асабістай чалавечай годнасці на Радзіме драматурга і на Радзіме рэжысёра:
«Я не ведаю, як у Амерыцы, але магу дакладна сказаць, што сённяшні ўзровень свабоды сярод 20-ці гадовых мінчан вышэйшы, чым у аднагодак у іх узросце. Мяркую, што вольным не станеш раптоўна. Да ўсяго трэба дарасці. Спадзяюся беларусы ў паўкроку да гэтага».
Склалася ўражанне, што Аляксей па-добраму нэрвовы і аўтарытарны рэжысер, існаванне ж канфлікта — сутнасць тэатра.
Аляксей, ёсць канфлікт — «бацькі і дзеці», а у вас выконвае ролю знакаміты акцер, спадар Кокштыс. Мабыць, былі моманты, калі ён меў асабісты погляд. Ці прысутнічае ў працы над п’есай узростны канфлікт «унук і дзядуля»? І чыё слова апошняе?
«Самы цудоўны і адзіна-пажаданы ў свеце — гэта творчы канфлікт. Ён дапамагае дадаць дзейству новыя фантасмагарычныя колеры. Безумоўна, заўвагі пана Тадэвуша маюць вялікі кошт. Яны мной улічваліся, але рашаючая роля мая. Пастаноўшчык дыктуе, акцер выконвае — гэта аксіёма. Для мяне вялікае задавальненне працаваць са спадаром Кокштысам. Нажаль, у тэатральным засталося мала акцёраў той выдатнай старой школы», — адзначыў Аляксей Шаўлоў.
Тэатр імя Якуба Коласа чакае гледачоў на камернай сцэне 27 мая 2021 года ў 19 гадзін.
Квіткі ў продажы 22 мая яшчэ былі. Набывайце.


title: "Ніколі ізноў" ці "Парад Перамогі" у Віцебску

maintext:
Весела і бадзёра прайшло святкаванне 76-годдзя заканчэння Вялікай Айчыннай Вайны.
Савецкі Саюз з другой сусветнай вайны, якая пачалася 1 верасня 1939 года і скончылася 2 верасня 1945 года, выдзеліў уласную вайну названую Вялікай Айчыннай.
Вялікая Айчынная вайна пачалася 22 чэрвеня 1941года і скончылася 9 траўня 1945 года.
Цікава, што Германія падпісала акт капітуляцыі ў ноч з 7 на 8 траўня 1945 года у горадзе Рэймс (Францыя).
Прысутнічалі прадстаўнікі усёй антыгітлераўскай кааліцыі, у тым ліку і СССР.
Сталін запатрабаваў асабістае падпісанне. Таму ў ноч з 8 на 9 траўня падпісвалі ўжо ў Берліне.
З таго часу Еўропа памінае загінуўшых 8 траўня, і адзначае 2 верасня як дзень заканчэння крывавай вайны.
Савецкі Саюз святкуе Вялікую Перамогу 9 траўня.
Беларусь, дзе загінуў кожны трэці святкуе як раней — па-савецку, за парадам і шэсцем.
У гэтым годзе свята ў Віцебску было з нейкім асобым размахам і артыстызмам. Тры дні розных мерапрыемстваў. Кожная дзяржаўная ўстанова праводзіла свае мерапрыемствы ў гонар свята.
Гульні, выстаўкі, розныя квесты і традыцыйна — рытуальнае шэсце па цэнтру горада да Плошчы Перамогі.
Святочнае шэсце патанула ў чырвоных і зялёных колерах паветраных шароў і розных сцяжкоў.
Ёсць і навіна. Праслаўленая ў баях у Афганістане, Гвардзейская 103 паветрана-дэсантная брыгада, прыехала на плошчу з узброяй і на ваеннай тэхніцы.
Кожны жадаючы мог сфатаграфавацца і патрымаць у руках баявую зброю.
А колькі засталося людзей якія непасрэдна прымалі ўдзел ў Айчыннай вайне?
Калі ветэранам на той момант было 20,то цяпер ім 96.
Статыстыка ад Міністэрства працы і сацыяльнай абароны:
Удзельнікаў вайны ў Віцебску — 459 чалавек.
Асоб пацярпелых ад вайны — 2795 чалавек.
Вечарам стала вядома пра затрыманні на парадзе. За белыя маскі з чырвоным сэрцам затрыманы Руслан Яневіч і Ангеліна Туравец.
Святочны салют на плошчы Перамогі як звычайна ў 23.00!


authors: Арсений Савицкий

description: «Магчыма, цяпер не лепшы час для прэм'еры, але ніхто не ведае, што будзе заўтра. Мы тут, побач, падтрымліваем адзін аднаго тым, што не спыняемся. 23 траўня , у 19:00, на YouTube-канале «Купалаўцы» сустракайце сусветны паказ несмяротнай «Паўлінкі». Купалаўцы назаўсёды. Фота: Наша Ніва. Так, гэта не проста прэм'ера, а сапраўднае онлайн-падарожжа па свеце з масай сюрпрызаў. Як

title: Не прапусціце! Сёння на YouTube-канале купалаўцаў адбудзецца прэм’ера новага варыянта "Паўлінкі" з добрым фіналам


description: Bande-annonce «Beyto», de Gitta Gsell

title: Cinéma : Bande-annonce «Beyto»


authors:
Анастасия Самотыя
Автор

description: Премьера: HELLOWEEN «Fear Of The Fallen»

title: Премьера: HELLOWEEN "Fear Of The Fallen"


description: Ужо на наступным тыдні ў Рызе стартуе чэмпіянат свету па хакеі. Яшчэ ў студзені кіраўніцтва ІІХФ прыняло рашэнне перанесці частку турніру з Мінска з-за небяспечнай сітуацыі ў Беларусi.

title: Да ЧС па хакею ў Рызе: зачысціць чырвоную лінію на белым лёдзе, правесці мітынг супраць санкцый і вярнуцца са шпротамі


title: Слуцкія дзеці - сярод лепшых у Мінскай вобласці па хуткіх шахматах

maintext:
21 и 28 красавіка ў Мар'інай Горцы праходзіла першынства Мінскай вобласці па хуткіх шахматах сярод юнакоў і дзяўчат да 8 гадоў і да 14 гадоў.
Першае месца заваяваў Макар Рабцаў (гімназія № 2 горада Слуцка),
(гімназія № 2 горада Слуцка), трэцяе месца — Кацярына Галаўко (гімназія № 1 горада Слуцка).
Фота даслаў Георгій Амбарцумян
Реклама
У ТЭМУ. В Слуцке обновился и открылся бывший шахматно-шашечный клуб. Посмотрите, как он выглядит внутри


description: Шаноўныя чытачы! Дзякуй вам, што набылі чарговы нумар «Кур’ера»! Можа, крыху і банальна, аднак рэдакцыя сёння расцэньвае гэта менавіта як падтрымку тых, Шаноўныя чытачы! Дзякуй вам, што набылі чарговы нумар «Кур’ера»! Можа, крыху і банальна, аднак рэдакцыя сёння расцэньвае гэта менавіта як падтрымку тых, хто стараецца прытрымлівацца базавых прынцыпаў свабоды слова і аб’ектыўнасці.

title: Дзень свабоды прэсы. Аб свабодзе слова, павазе і падтрымцы

maintext:
Шаноўныя чытачы! Дзякуй вам, што набылі чарговы нумар «Кур'ера»! Можа, крыху і банальна, аднак рэдакцыя сёння расцэньвае гэта менавіта як падтрымку тых, хто стараецца прытрымлівацца базавых прынцыпаў свабоды слова і аб’ектыўнасці.
Такі падыход не ўсім, канешне, можа падабацца, асабліва калі ты сядзіш пры ўладзе ці маеш дачыненне да правасуддзя і іншым часам толькі твае жыццёвыя прынцыпы (давайце глядзець праўдзе ў вочы) могуць стаць перашкодай ад спакусы ігнараваць дзеючае заканадаўства, праявіць знявагу (а іншым часам і прамы здзек) да іншадумства.
Аднак, лічым, трэба заўсёды памятаць пра правіла бумеранга: калі такая знявага будзе кранаць потым і цябе, які дазволіў падобны падыход, то ты абавязкова ўзгадаеш пра тыя самыя і свабоду слова, і пра павагу, і пра аб’ектыўнасць.
Пагэтаму давайце жыць тут і цяпер! Давайце берагчы гэтыя базавыя прынцыпы, якія дазваляюць (а іншым ужо даўно дазволілі) пабудаваць годнае жыццё кожнаму і ўсёй краіне! З надыходзячымі святамі - з Сусветным днём свабоды друку і Днём друку!
Реклама
Робім разам газету лепшай, а жыццё прыгажэйшым, напоўненым аптымізмам, дабрынёй, павагай адзін да аднаго, пазбаўленым цынізму, крывадушша, прынцыпа «мая хата з краю»!
Віншуем паважаных калег-выдаўцоў усіх нашых рэгіянальных выданняў, усіх блогераў, аўтараў сваіх каналаў! Зычым усім новых крэатыўных ідэй, цярпення і адказных адносін да сваёй працы!
Будзем разам!
Падтрымаць газету «Кур'ер», а разам з ёй свабоду слова, аб’ектыўнасць і сам «Кур'ер» — няцяжка. Падпішыцеся на друкаванае выданне самі ці падпішыце сваіх родных! А калі ёсць магчымасць, падарыце падпіску пенсіянерам, людзям з інваліднасцю, мнагадзетным сем’ям. Так вы падтрымаеце і іх, і нас!
Кошт падпіскі:
на чэрвень — 4,8 руб.;
на ліпень — 4,95 руб.
Падпісацца можна:


description: Гэты дзень у 1945 годзе чакалі з надзеяй, што ён вось-вось прыйдзе, тады дадому вернуцца бацькі, якія застануцца жывымі. Мы ведалі, што наш бацька ў Гэты дзень у 1945 годзе чакалі з надзеяй, што ён вось-вось прыйдзе, тады да дому вернуцца бацькі, якія застануцца жывымі. Мы ведалі, што наш бацька ў шпіталі ў Маскве, чакалі яго выздараўлення. Вярнуўся ён толькі ў 1946 годзе.

title: Мае ўражанні пра Дзень Перамогі-2021 і ўспаміны аб амерыканскай тушонцы

maintext:
Гэты дзень у 1945 годзе чакалі з надзеяй, што ён вось-вось прыйдзе, тады дадому вернуцца бацькі, якія застануцца жывымі. Мы ведалі, што наш бацька ў шпіталі ў Маскве, чакалі яго выздараўлення. Вярнуўся ён толькі ў 1946 годзе.
У дзень 9 мая 1945-га свяціла сонца, па вясковай вуліцы дзьмуў халодны вецер. Ад хаты да хаты бег хлапчук, які крычаў святое слова «Перамога». Гора і радасць адначасова жылі ў кожным доме.
Якія ўражанні я атрымаў у гэты дзень 2021 года?
Трэба прызнацца: тэлевізар нёс крыўду і хлусню. Ніхто з тых людзей, якія перажылі вайну, не паверыць, што савецкім людзям давялося адным ваяваць з гітлераўскімі войскамі.
Реклама
Пры вызваленні ў 1944 годзе нашай сям'і была выдзелена дапамога амерыканскімі тушонкай і ботамі, што зрабіла незабыўнае ўражанне.
Аб амерыканскай дапамозе сталі гаварыць адкрыта. Мы бачылі амерыканскія аўто ў арміі, а пасля 1945 года ў вёсцы з’явіўся амерыканскі матацыкл «Харлей-Дэвідсан». Але аб тым, што Савецкі Саюз вядзе вайну з гітлераўцамі не адзін, у нашай сям'і ведалі раней. І было гэта вось так.
Час нямецкай акупацыі
У верасні 1941 года з нашай вёскі ў партызаны з сем’ямі пайшлі два суседа. Адзін з іх быў малодшым братам майго бацькі. Начамі заходзіў да нас сам дзядзька Алёксік ці яго старэйшы сын Павел. Ад іх даведаліся пра амерыканскую дапамогу. Значна пазней пра гэта сказаў нямецкі афіцэр.
Паміж Урэччам і вёскай Аточка цягнік ішоў па вузка раскапанай гары. З гары можна было заскочыць на дах вагона. Партызаны гэтым скарысталіся.
Аднойчы ноччу з гары закідалі цягнік гранатамі. У вагонах былі раненыя нямецкія салдаты. Пасля гэтага немцы сталі забіраць працаздольных на раскопку гары. Зямлю адвозілі тачкамі. Суседскі хлопец Валодзя, сын Якуты, украў салідолу, каб дома памазаць вось у калёсах. Немцы яго затрымалі. Вечарам таго дня трое з іх вялі злодзея дамоў. Я памятаю, як адзін з немцаў трымаў настаўлены на яго наган. Каля свайго двара на вуліцы стаялі мае старэйшыя брат і сястра, якія таксама працавалі на раскопках гары. Нямецкі афіцэр прыпыніўся каля нас, з хаты выйшаў бацька, я таксама прысутнічаў. Немец добра размаўляў на рускай мове. Быў ён рыжы. У размове сказаў: «Гітлер капут». Але бацька не згадзіўся і адказаў: «Сталін капут». Афіцэр у адказ: «У цябе брат у партызанах. Хіба ён не прыходзіць, не расказвае, што Гітлер у Сталінградзе капут?». Бацьку зацяла мова. У той вечар немец расказаў бацьку, што Германія ваюе з Англіяй, Амерыка дапамагае Савецкаму Саюзу.
Летам 1944 года гэты нямецкі афіцэр прывёз у легкавым аўто з працы брата і сястру. «Рускія ў Старых Дарогах». У бок Сталіна і Гітлера на развітанне сказаў такое, што сёння страшна гаварыць.
Пра дапамогу многіх народаў свету Савецкаму Саюзу ў вайне з немцамі добра гавораць магілы на інтэрнацыянальных могілках у Мурманску. Тут пахаваны палякі, англічане, амерыканцы і шмат іншых з многіх краін. Яны загінулі за Перамогу, не дажыўшы да 9 мая 1945 года. І сказаць, што Савецкаму Саюзу давялося ваяваць адзін на адзін з фашысцкай Германіяй — гэта не толькі абман, але і абраза як савецкіх людзей, так і людзей свету.
Вось чаму я не ўтрымаўся, каб прамаўчаць. Кіраўніцтва суседняй дзяржавы ведае не горш за мяне гісторыю той вайны, але сваёй хлуснёй дажылося, што вакол нас адны ворагі. Ганьба!


description: Газета «Слуцкі край» апублікавала спіс лепшых работнікаў на палях. Па стане на 5 мая на палявых работах лепшых вынікаў дасягнулі: Лангліц Іван Оттавіч Газета «Слуцкі край» апублікавала спіс лепшых работнікаў на палях.

title: Работнікі на палях Слуцкага раёна: хто дасягнуў лепшых вынікаў. Спіс


description: Яшчэ хтосьці толькі прачынаецца, а трактарыст-машыніст адкрытага акцыянернага таварыства «Слуцкая Ніва» Уладзімір Шышко ўжо працуе ў полі. Пра сваю Яшчэ хтосьці толькі прачынаецца, а трактарыст-машыніст адкрытага акцыянернага таварыства «Слуцкая Ніва» Уладзімір Шышко ўжо працуе ў полі. Пра сваю нялёгкую работу Уладзімір  расказвае захоплена.

title: "Лёгкі ветрык у твар, спевы жаўрука ў небе натхняюць". Слуцкі трактарыст-машыніст распавёў, чаму любіць сваю працу

maintext:
Яшчэ хтосьці толькі прачынаецца, а трактарыст-машыніст адкрытага акцыянернага таварыства «Слуцкая Ніва» Уладзімір Шышко ўжо працуе ў полі. Пра сваю нялёгкую работу Уладзімір расказвае захоплена.
— У гэтай сельгасарганізацыі працую больш за пяць гадоў, стаж жа работы трактарыстам-машыністам — каля 15 гадоў. Люблю ворыва, сяўбу, яшчэ больш — час уборкі збожжавых. Прыемна, што вынік нашай працы — добры ўраджай. Зараз і тэхніка выдатная — толькі працуй. У дзень заворваю каля 30 гектараў, — расказвае Уладзімір. — Раней жыў у горадзе, але цягнула ў вёску. Родам з Бязверхавіч, жыву ў вёсцы Селішча.
Реклама
У мінулым годзе Уладзімір намалаціў больш за 2 000 тон збожжа і каля 1 800 тон зерня кукурузы. У сельгасарганізацыі яго ведаюць не толькі як стараннага работніка, але і як уважлівага калегу, добразычлівага чалавека. Кажуць, любую справу робіць адказна, як належыць.
Падчас сустрэчы Уладзімір расказаў, што прыхільнасць да тэхнікі ў яго ад бацькі, які працаваў трактарыстам, змалку вучыў сына ўсім тонкасцям справы. А яшчэ на працу натхняе ўважлівае стаўленне кіраўніцтва сельгасарганізацыі.
Цяпер Уладзімір кіруе магутным трактарам айчыннай вытворчасці, да якога прычэплены агрэгат з чатырохмятровым захопам.
— Лёгкі ветрык у твар, спевы жаўрука ў небе натхняюць, прыдаюць энергіі, жадання працаваць. Нярэдка тут, на полі каля лесу, можна ўбачыць касуль, лася, зайца, — расказвае Уладзімір Уладзіміравіч. — Зімой займаюся рамонтам тэхнікі, а таксама працую вартаўніком-кантралёрам.


description: Без надзейнай кармавой базы не будзе ні прадукцыі жывёлагадоўлі, ні даходаў у гаспадарцы. Таму намаганні аграрыяў раёна накіраваны ў тым ліку на зялёнае Без надзейнай кармавой базы не будзе ні прадукцыі жывёлагадоўлі, ні даходаў у гаспадарцы, таму намаганні аграрыяў раёна накіраваны ў тым ліку на зялёнае жніво.

title: Дзве касілкі, два кормаўборачныя камбайны, 10 МАЗаў... Як нарыхтоўваюць корм для слуцкіх кароў • Слуцк • Газета "Інфа-Кур’ер"

maintext:
Без надзейнай кармавой базы не будзе ні прадукцыі жывёлагадоўлі, ні даходаў у гаспадарцы. Таму намаганні аграрыяў раёна накіраваны ў тым ліку на зялёнае жніво, піша «Слуцкі край».
У таварыстве «Казловічы-Агра» касіць пачалі ў мінулую пятніцу. Недалёка ад Казловіч на адным з палеткаў працаваў Яўгеній Патапаў, механізатар. У яго дзевяціметровая касілка. Таму за дзень яму пад сілу скасіць амаль 100 гектараў.
Реклама
— У мінулым годзе мне даверылі касьбу ўпершыню. Касілка добрая ў мяне! Толькі глядзі, каб агрэхаў не было ў рабоце, — дзеліцца Яўгеній.
Ён працуе ў сельгасарганізацыі сем гадоў. Падчас жніва неаднойчы быў пераможцам раённага і абласнога працоўнага спаборніцтваў. Спраўляецца і з ворывам глебы, сяўбой кукурузы.
Каб своечасова скасіць травы першага ўкосу, у «Казловічы-Агра» набылі яшчэ адну сучасную касілку. Дарэчы, першы ўкос у гаспадарцы неабходна правесці на 1 200 гектарах.
Па стане на 26 мая ў Слуцкім раёне травы скошаны на 3 493 гектарах (18% да неабходнага), з іх 2 544 гектары — люцэрна. Травы ўбраны на 49% скошанай плошчы. Нарыхтавана травяністых кармоў 3 083 тоны кармавых адзінак, на ўмоўную галаву жывёлы — 0,5 цэнтнера кармавых адзінак. У раёне назапашваюць сянаж, у тым ліку ў стрэтч-плёнку.
Першачарговая задача - атрымаць якасныя кармы, якія паўплываюць у далейшым на добрыя паказчыкі ў мяса-малочнай галіне.
Таццяна Качановіч, галоўны аграном ААТ «Казловічы-Агра», расказала, што з-за нестабільнага надвор’я скошаныя травы імкнуцца як мага хутчэй прыбраць. Зялёную масу закладваюць у траншэю і ў стрэтч-плёнку.
Нарыхтаваць сенажу сёлета неабходна 33 тысячы тон. На палях працуюць дзве касілкі, два кормаўборачныя камбайны, 10 МАЗаў на адвозцы, па неабходнасці і трактары.


description: У чацвер, 6 мая, Аляксандр Лукашэнка падпісаў указ № 179. Згодна з дакументам, ордэн Маці ў Беларусі атрымаюць 204 жанчыны. Пяць з іх пражываюць у Слуцкім У чацвер, 6 мая, Аляксандр Лукашэнка падпісаў указ № 179. Згодна з дакументам, Ордэн Маці ў Беларусі атрымаюць 204 жанчыны. Пяць з іх пражываюць у Слуцкім раёне.

title: Пяцярых случчанак узнагародзілі ордэнам Маці


title: Адвакат Андрэй Мачалаў вёў адны з самых гучных спраў, за гэта яго выключылі з калегіі адвакатаў

maintext:
У адвакацкім партфоліа адваката Андрэя Мачалава за апошні год з’явіліся адны з самых гучных спраў: ад суда за надпіс «Не забудзем» на Пушкінскай да абароны журналісткі Кацярыны Барысевіч і Вольгі Сінялёвай, віна якой палягае толькі ў тым, што яна папрасіла з’ехаць з арэнднай кватэры пракурорку. На мінулым тыдні якраз на судзе над апошняй ён даведаўся, што яшчэ месяц таму яго выключылі з калегіі адвакатаў.
“Наша Ніва” пагутарыла з Андрэем пра тое, чым ён збіраецца займацца далей і распыталі пра хобі.
«Марыў стаць алімпійскім чэмпіёнам па плаванні»
— Раскажыце крыху пра сваіх бацькоў і прыход у адвакатуру.
— Я родам з Маладзечна. Маці — настаўніца малодшых класаў, а тата — таксама адвакат, ён спецыялізуецца на крымінальных і грамадзянскіх справах. Менавіта ён, відаць, і быў для мяне нейкім арыенцірам у выбары прафесіі. Хаця ў школе я марыў стаць алімпійскім чэмпіёнам па плаванні, займаўся ў маладзечанскай спартыўнай школе, удзельнічаў у спаборніцтвах. Аднак гуманітарная адукацыя ў выніку пераважыла спорт. У той жа школе я часта чуў ад настаўнікаў: вось любіш ты дыскутаваць, спрачацца, абмяркоўваць розныя тэмы.
У БДУ я вучыўся па спецыялізацыі «міжнароднае права» і з чацвёртага курса стажыраваўся ў міжнародных фірмах. Пасля прадстаўляў кліентаў у гаспадарчых судах, а калі змены ў заканадаўстве сталі дазваляць прадстаўляць кліентаў выключна адвакатам, вырашыў, што мне патрэбная ліцэнзія.
Я не адзіны сын у бацькоў: у мяне ёсць сярэдні брат і малодшая сястра.
— Наколькі ваш графік працы змяніўся з 2020 года?
— У любога адваката графік па змоўчанні ненармаваны, але недзе да чэрвеня 2020 года я мог сабе дазволіць трошкі адпачыць пасля працоўнай ночы. Пасля гэта стала немагчыма: з 10 жніўня, калі да мяне звярнуліся першыя пацярпелыя, бывалі суткі, калі паспаць не атрымлівалася ўвогуле. І калі я ўпершыню тады прыехаў у Бальніцу хуткай дапамогі, зразумеў, што ўсё гэта хутка не скончыцца і мяне чакае яшчэ больш працы.
У новых умовах я амаль зусім прыпыніў эканамічную практыку. Большасць кліентаў з нетэрміновымі рэчамі гэта зразумелі, нешта гарачае ўзялі сабе калегі. Я ж працягваў весці толькі адну эканамічную справу, але яна вельмі млявапраяўная і займала мала часу.
— Заўсёды можна было адмовіць у дапамозе, калі зрабілася напружана, чаму вы гэтага не рабілі?
— Спачатку я не адмаўляў увогуле нікому. І азіраючыся назад, разумею, што такое рашэнне прыняў якраз пасля наведвання бальніцы, пабачыўшы жудасныя карцінкі ў рэанімацыі. Гэта быў нейкі псіхалагічны пералом, калі я зразумеў, што маё жаданне паспаць ці з’ездзіць у адпачынак — неістотнае ў параўнанні з выпрабаваннямі, якія выпалі на долю людзей.
Потым, канечне, мой нумар распаўсюдзіўся сярод валанцёраў, мне тэліла па некалькі чалавек у дзень, і я проста фізічна не мог прысутнічаць на ўсіх адміністрацыйных справах. Браў сабе па адной-две на дзень. Але ў нас склалася група адвакатаў, гатовых дапамагаць людзям, і мы падстрахоўвалі адзін аднаго, перанакіроўвалі кліентаў, каб не пакінуць іх з нічым.
— Якраз дзякуючы сарафаннаму радыё ў нейкі момант ў адваката Мачалава аказаліся адныя з самых рэзанансных і медыйных спраў?
— Найбольш шырока мае кантакты разышліся пасля затрыманняў 1 верасня журналістаў Tut.by, «Камсамолкі» і БелаПАН, калі яны атрымалі трое сутак за асвятленне акцыі ў горадзе. Мабыць, камусьці спадабалася, як я працую, і вось пайшла рэклама.
Так да мяне пасля звярнуліся і сваякі баскетбалісткі Алены Леўчанка.
Што тычыцца крымінальных спраў, то Марыю Бабовіч, якую судзілі за надпіс «Не забудзем»на Пушкінскай, я ўпершыню ўбачыў, калі наведваў допыты. 10 верасня следчай групай была заведзеная адна вялікая справа аб беспарадках у Мінску, і людзей, якія недзе неяк мільгалі, выклікалі на допыты. Мы адсочвалі на допытах, каб усё праходзіла без парушэнняў.
Абаронцай Вольгі Залатар я стаў па яе просьбе. Як валанцёрка «Вясны» яна шмат працавала ў Фрунзенскім судзе, я таксама там часта працаваў. Так і пазнаёміліся. Калі Волю затрымалі, яна адразу сказала дзяжурнаму адвакату: «Паклічце да мяне Андрэя Мачалава».
— Падбівалі статыстыку, колькі ўсяго спраў вялі?
— Дакладнай статыстыкі пакуль не зрабіў, гэта адзін з пунктаў, які я хачу закрыць акурат пасля выключэння мяне з калегіі: вольнага часу павінна стаць трошкі больш. Калі прыблізна, то адміністрацыйных было каля сотні, крымінальных — каля дзесяці.
Варта адзначыць, што не ўсе вынікі судоў атрымаліся песімістычнымі. Нават у мяне было нямала спраў, дзе па адміністрацыйных артыкулах людзі не атрымлівалі пакаранне наогул ці не атрымлівалі суткі, напрыклад. Ці ўзяць тыя ж выпадкі з крымінальнымі: калі дзяржабвінаваўца запрошваў некалькі год, а чалавек атрымліваў шэсць месяцаў рэальнага пакарання (як гэта было з журналісткай TUT.BY Кацярынай Барысевіч, напрыклад). Як бы дзіўна ні гучала, але ўсё гэта — маленькая перамога, бо мы ведаем, што беларускія суды не апраўдваюць людзей. Тым больш па палітычных справах.
«Заўсёды псіхалагічна цяжка, калі справа выдуманая»
— Якія працэсы даліся цяжэй за ўсё ў эмацыйным плане?
— Мне заўсёды псіхалагічна цяжка, калі справа выдуманая. Вось быў журналіст Арцём Маёраў, ён прыйшоў распавесці пра ператрус на офісе Tut.by, яго затрымалі і прыдумалі, што забралі з дома на прафілактычную размову. А ў 416-м кабінеце Маскоўскага РУУС журналіст знянацку пачаў лаяцца мацюкамі. Гэтага ніхто вакол не бачыў, відэадоказаў няма, але ўчастковы дакладна памятае, што гэта мела месца, і чалавека арыштоўваюць. Падобнае было і са справай Любы Каспяровіч.
Робіцца крыўдна, калі ў цябе цалкам атрымліваецца даказаць невінаватасць чалавека (ёсць трое сведак, відэазапісы, а сведка з РУУС, у сваю чаргу, кажа зусім не тыя рэчы). У звычайным жыцці пры такім раскладзе чалавека адпускаюць, а сведку прыцягваюць да адказнасці за лжэсведчанне. А ў нашых рэаліях суддзі пачынаюць нешта дакручваць, казаць, што сведка-міліцыянер заблытаўся, напрыклад. І віна робіцца даказанай.
У крымінальных справах іншы падыход. Класічны выпадак з 293-м артыкулам Крымінальнага кодэкса пра масавыя беспарадкі. Кампанія сяброў абмяркоўвала палітыку ў сваёй групе, яе неяк выкрылі. Прыйшлі да людзей, і ў аднаго знайшлі бензін і аліва ў гаражы. І з гэтага робіцца выснова, што чалавек збіраўся вырабляць кактэйлі Молавата і кідаць у сілавікоў. А са скрыні цвікоў — што ён хацеў праколваць шыны. Гэта вельмі дзіўная логіка: я не ведаю мужчыну, у якога б у прыватным доме не знайшлося бензіну ці цвікоў.
У некаторых справах прыдумляюцца цяжкія наступствы злачынства, якія ніяк не даказваюцца падчас следства. Следчы кажа: я лічу, што пасля гэтых дзеянняў людзі пачалі больш актыўна выходзіць на мітынг (напрыклад, падобнае было на судзе над журналісткамі «Белсата» Кацярынай Андрэевай і Дар’яй Чульцовай). А чаму вы так лічыце?
Следства проста выказвае суб’ектыўнае меркаванне, нічым не падмацаванае, а суд лічыць яго аб’ектыўным. Па такой схеме самае бяскрыўднае дзеянне можна перапакаваць у злачынства.
— Сярод вашых кліентаў — пацярпелыя, якія хацелі завядзення крымінальных спраў па факце катаванняў на Акрэсціна.
— На жаль, яны так і не былі заведзеныя. Адзінае, чаго атрымалася дасягнуць, — усе факты катаванняў на Акрэсціна ў ЦІП і ў ІЧУ у сваю вытворчасць прыняў цэнтральны апарат Следчага камітэта. І мне дакладна вядома, што яны сапраўды праводзілі неблагую праверку. У адзін момант было рэальна пастаўлена пытанне аб завядзенні крымінальнай справы. Але як толькі былы кіраўнік Следчага камітэта (у той час ведамства ўзначальваў Іван Наскевіч — «НН») паставіў такое пытанне на нарадзе сілавікоў, адразу быў звольнены.
Галоўнае, што матэрыялы пра злачынствы сабраныя, мы маем факты на руках. І калі прыйдзе час, крымінальныя справы будуць заведзеныя.
Шмат з таго, што сабрана самімі адвакатамі, наўрад ці збіралася б следчымі: апытанне сведак, пацярпелых, відэа. У нас з калегамі ўвогуле было шмат супадзенняў: калі кліент аднаго бачыў, як збівалі кліента другога, прымушалі крычаць «Я люблю АМАП». Мы знайшлі шмат такіх перасячэнняў і таксама перадалі следчым. Усё гэта дачакаецца свайго часу.
— Пра тое, што вы пазбаўленыя ліцэнзіі, вы даведаліся наўпрост на судзе, абараняючы Вольгу Сінялёву, хаця такое рашэнне калегія прыняла яшчэ ў канцы мая. Думаеце, гэта касяк ці было зроблена наўмысна?
— Сітуацыя адбылася цікавая: калі ў калегіі пабачылі ў навінах мяне на судовым працэсе, то, відаць, перапудзіліся і пачалі мне адразу тэлефанаваць. Але я не мог падняць слухаўку, таму што ішоў судовы працэс. Тады яны, відаць, вырашылі накіраваць ліст пра пазбаўленне мяне ліцэнзіі у суд праз факс. Пасля абеду мне гэтую навіну зачыталі. Не ведаю, чаму ў калегіі маўчалі месяц. Хутчэй, гэта сведчыць пра агульны стыль працы.
Абскарджванне з майго боку будзе абавязкова. Самае смешнае ў гэтым, што ўсе члены дысцыплінарнай камісіі сказалі мне, што падтрымліваюць, але: «Прабач, мы павінны цябе выключыць з калегіі».
Прычына выключэння звязаная са справай Вольгі Залатар не проста так, на мой погляд. Усе асабліва тут узрушыліся, таму што збіваць жанчыну, маці пяці дзяцей — гэта няправільна нават па панятках супрацоўнікаў ГУБАЗіКа. Я распавёў пра катаванні сваёй кліенткі, і для таго боку — гэта сорам.
«Пазбаўленне адвакатаў ліцэнзій — гэта таксама зачыстка інфармацыйнага поля»
— Колькі разоў за апошні год вы ўвогуле чулі гэта: «Прабачце, але…», «Вы ж самі ўсё разумееце»?
— Даволі часта. Асабліва ад следчых, бо добрых людзей там хапае, але ў іх сям’я-крэдыты і іншыя прычыны. Яны працягваюць выконваць сваю працу, але ў нейкай ступені разумеюць, што робяць няправільныя рэчы.
— Чаму саветы калегій не абараняюць сваіх? Такое было заўсёды ці ў нейкі момант зламалася?
— Дзейсная сістэма самакіравання існуе даўно. Афіцыйна калегіі лічацца незалежнымі інстытутамі, але на практыцы ёсць некалькі механізмаў уплыву на кожнага адваката з боку Міністэрства юстыцыі. Асноўны з іх — магчымасць любога спецыяліста ў любы час беспрычынна выклікаць на пазачарговую пераатэстацыю. Гэты механізм дазваляе Мінюсту прасоўваць неабходныя ім правілы.
Калі казаць пра мяне, старшыня БРКА не хаваў — нават даносіў да некаторых калег, — што па мне рашэнне прынялі якраз ў Мінюсце, і яго проста давялі да дысцыплінарнай камісіі. І гэтага факта ніхто не саромеўся, хаця гэта відавочна незаконна.
Падобныя сітуацыі здараліся і раней. У асноўным у перыяды ад выбараў да выбараў. Згадаем той жа 2011 год: пасля выбараў-2010 каля дзесяці адвакатаў былі пазбаўленыя ліцэнзій, у асноўным — абаронцы кандыдатаў у прэзідэнты і актывістаў. На сёння іх колькасць пераваліла за 30.
Пры гэтым варта адзначыць, што першапачаткова, у жніўні-верасні, у тым жа БРКА транслявалі такую пазіцыю: «Мы будзем дапамагаць усім пацярпелым, размаўляць з МУС». Бліжэй да Новага года там жа пачалі настойваць на тым, каб адвакаты рабілі нічога, акрамя напісання фармальных скаргаў і хадайніцтваў. Гэта капіявала рыторыку дзяржорганаў, ні пра якую незалежнасць гаворкі не ідзе.
— Калі адвакаты ў сённяшніх беларускіх судах збольшага нічога не вырашаюць, навошта пазбаўляць іх ліцэнзій?
— Я ведаю, што наўпрост цяпер калегія разглядае пытанне аб выключэнні яшчэ некалькіх адвакатаў. Бачу гэта звёнамі аднаго ланцуга: з аднаго боку прымаюцца захады для закрыцця непадкантрольных, незалежных СМІ, з іншага — пазбаўляюцца ліцэнзіі, выключаюцца з калегій тыя адвакаты, якія могуць выносіць з сістэмы інфармацыю. Пракурор ці суддзя не даюць каментароў і інтэрв’ю, адзіны, хто можа гэта рабіць — гэта якраз адвакат. Гэта такая двуххадовачка для зачысткі інфармацыйнага поля, на мой погляд.
— Як працаваць ва ўмовах, калі прафесію зачышчаюць?
— У прафесіі зараз сапраўды цяжкія часы, але ў нейкай ступені мне гэта падабаецца. Мне не хацелася б працаваць, умоўна кажучы, у Швейцарыі, дзе прававая сістэма цалкам наладжаная. Мне цікава жыць у такі вось перыяд з выклікам, гэта важныя гістарычныя падзеі. І яны, між іншым, далі мне лепш даведацца пра людзей, з якімі я працую побач. У складаны момант жыццё выразна паказала, хто ёсць хто.
Сённяшнія чысткі ў адвакатуры патрэбныя, каб паказаць іншым, што могуць зрабіць з імі, калі яны не прымуць пэўныя правілы гульні.
Калі я чытаў артыкул пра адвакатуру 20-30-х гадоў, то не верыў, што ён пра падзеі, якія адбыліся 100 год таму. Было адчуванне, што гэта пра нас. Нібыта мы і не вывучалі гісторыю сталінскага тэрору, рэпрэсій, Другой сусветнай вайны, нібыта не жывём у новай краіне. Большасць адвакатаў з незалежным меркаваннем і тады імкнуліся вытруціць, а тых, хто заставаўся, прымусіць прасіць суд пра паслабленне, не збіраць ніякіх доказаў. Дзяржава сёння таксама хоча, каб адвакаты проста сядзелі на працэсах, не заяўлялі лішняга, інтэрв’ю не давалі.
Толькі запужаць усіх немагчыма. Адвакат — інтэлектуальная прафесія, абсалютная большасць яе прадстаўнікоў разумее, што адбываецца. Для адвакатаў перамога грамадства гэта азначае аднаўленне незалежных судоў і пракуратуры з адвакатурай. Працэс запужвання можа цягнуцца бясконца, калі не аднавіць прававую сістэму.
«Мы з калегамі таксама можам лічыцца экстрэмістамі, калі падаем скаргу на пастанову суда і яе не задавальняюць»
— Патлумачце, адкуль у Беларусі знянацку з’явілася столькі экстрэмістаў — чаго толькі варты ўвесь Tut.by, матэрыялы якога хочуць экстрэмісцкімі прызнаць?
— На сваёй практыцы я не згадаю, каб экстрэмізм да 2020 года недзе раней фігураваў. І фішка ў тым, што ў новай рэдакцыі закона аб супрацьдзеянні экстрэмізму сам гэты панятак вельмі пашыраны. Нават нейкая крытыка, любое выказванне, якое разыходзіцца з палітыкай дзяржавы, можа лічыцца экстрэмізмам. Мы з калегамі жартуем, што, калі мы падаем скаргу на пастанову суда і яе не задавальняюць, мы таксама можам лічыцца экстрэмістамі.
Тое, што мы чытаем у заключэнні экспертнай камісіі па Tut.by, у прыватнасці, абвінавачванне ў тым, што партал вёў незалежную рэдакцыйную палітыку, экстрэмізм у тэлеграм-каналах — гэта максімальнае зацягванне паясоў, навязванне адзінай ідэалогіі. Але ўсё гэта поўны абсурд. Таму што нармальнае грамадства фарміруецца якраз за кошт існавання розных меркаванняў. І незалежнае СМІ ў нармальнай дзяржаве не можа ўяўляць небяспекі ні для дзяржаўных органаў, ні для грамадства ў цэлым.
Калі дзяржава баіцца незалежнага меркавання, то з ёй нешта не так. Тое самае можна сказаць і пра здольнасць утрымліваць уладу выключна сілавым метадам.
— Вам было калі-небудзь страшна апошнім часам?
— Мне, мабыць, прасцей, таму што ў мяне няма ні сям’і, ні дзяцей. Асабіста за сябе я не асабліва перажываю.
Здаралася, канечне, праявы страху — гэта ж натуральнае пачуццё для чалавека. Але калі мэта для мяне пераважвае рызыку, то я працягваю працаваць. Зноў жа пытанне: хто, акрамя нас? Калі мы сканчвалі факультэт міжнародных адносін, загадчык нашай кафедры сказаў добрую рэч: «Студэнты, вы скончылі ўніверсітэт для таго, каб будаваць сваю краіну па тым сцэнары, які лічыце вартым». І я вось для сябе вырашыў, што не буду нікуды з’язджаць, хоць пасля з’яўлення небяспекі для прафесіі і выключэння з калегіі мне прыходзілі канкрэтныя прапановы пераехаць за мяжу.
Можа гучаць пафасна, але я праўда лічу так: ты мусіш рабіць усё, што можаш. І калі так зробяць усе, мы будзем жыць у іншай краіне. У мяне ёсць досвед міжнароднай працы, я ведаю ангельскую і французскую мовы, але з’язджаць не хачу: я ў сябе дома і хачу рабіць нешта вартае менавіта для сваёй краіны.
— А што адвакат Андрэй Мачалаў звычайна робіць вольны час?
— Мая вялікая любоў — гэта спорт, збольшага, як і ў дзяцінстве, — плаванне. Мы з сябрамі практыкуем водны турызм: каб паплаваць на байдарках у нас ці адправіцца ў водны паход за мяжу. Не так даўно, напрыклад, былі на Каўказе. Люблю таксама трыятлон: пабегаць, паскакаць. Пагуляць у валейбол ці футбол.
— Якія цяпер планы?
— Агулам для мяне змяняецца толькі тое, што я не змагу прадстаўляць інтарэсы людзей у судзе і на следстве. Але я магу сустракацца з кліентамі, складаць разам з імі стратэгію абароны, рыхтаваць дакументы — скаргі, хадайніцтвы.
Я працягну працаваць ў якасці памочніка адваката: не хачу сыходзіць з абранага кірунку. Мне хочацца працягваць дапамагаць людзям, з якімі мы пачалі працаваць, да іх перамогі. І хацелася б скончыць прадметнае адвакацкае расследаванне па фактах катаванняў.
Поделиться ссылкой:


title: Народная Воля

maintext:
Днямі стала вядома, што Еўрапейская асацыяцыя веласіпедыстаў (ЕАВ) прыняла рашэнне не праводзіць у Мінску чэмпіянат Еўропы па велатрэку, які быў запланаваны на гэты месяц.
«У святле міжнароднай сітуацыі, якая склалася, праўленне ЕАВ прыняло рашэнне адмяніць чэмпіянат Еўропы па велатрэку 2021 года, які павінен быў прайсці ў Мінску з 23 па 27 чэрвеня», – гаворыцца ў афіцыйным паведамленні асацыяцыі.
Раней ад удзелу ў першынстве адмовіліся зборныя Нідэрландаў, Вялікабрытаніі і Германіі.
5 чэрвеня на сталічным стадыёне «Дынама» павінен быў адбыцца матч да 110-годдзя беларускага футбола з удзелам вядомых беларускіх і еўрапейскіх гульцоў. І зноў-такі – пралёт! Федэрацыі заставалася толькі абвясціць, што матч «перанесены на нявызначаны тэрмін».
Пазней стала вядома, што чэх Томаш Росіцкі, які першапачаткова пагадзіўся прыляцець у Беларусь, адмовіўся ад удзелу ў гэтым футбольным шоу. Гэтак жа як і літовец Эдгарас Янкаўскас.
Таксама не адбыўся ў гэтым годзе і чэмпіянат свету па хакеі, які планавалі правесці ў Мінску і Рызе. Менавіта з-за тых падзей, што пачалі адбывацца ў Беларусі пасля выбараў, якія многія лічаць сфальсіфікаванымі. Не ўбачылі беларусы і лепшых біятланістаў падчас этапа Кубка свету ў Раўбічах.
Для беларускіх балельшчыкаў гэта, безумоўна, дрэнна, хаця па вялікім рахунку застаецца адкрытым пытанне: ці варта наогул падчас пандэміі збіраць на арэне аматараў спорту? Каранавірус, наколькі вядома, ніхто не адмяняў.
Тым не менш мы бачым, што краіна ўпэўнена ідзе да самаізаляцыі ад цывілізаванага свету. І закопваем мы сябе сваімі ж рукамі.
Міністр спорту Сяргей Кавальчук назваў адмену этапа Кубка свету «подласцю» з боку Міжнароднай федэрацыі біятлона. Іншыя спартыўныя чыноўнікі, калі даведваюцца пра адмену чарговага мерапрыемства ў Мінску, робяць круглыя вочы і кажуць, што «спорт павінен быць па-за палітыкай».
Праўда, забываюцца сказаць, за што звальнялі са зборных, здымалі са ставак і нават адпраўлялі на «суткі» тых спартсменаў, якія выказалі сваю грамадзянскую пазіцыю наконт таго, што адбываецца ў краіне. Няхай спытаюцца пра «подласць» у славутай баскетбалісткі Алены Леўчанка ці сярэбранага прызёра Алімпіяды Андрэя Краўчанкі, якія прайшлі праз нары на Акрэсціна і ведаюць цану словам «спорт павінен быць па-за палітыкай».
Сёння, калі раскол адбыўся ў грамадстве, існуе ён і сярод спартсменаў. Ёсць тыя, хто не пабаяўся выказаць усё, што думае, вырашыў пазмагацца за праўду і за гэта пацярпеў, але большасць плыве па цячэнні.
І, на мой погляд, асуджаць іх не варта, бо кожны мае права рабіць свой выбар. Але ў такім выпадку не трэба рабіць круглыя вочы, калі Беларусь у чарговы раз пазбавяць права на правядзенне нейкага міжнароднага спартыўнага форуму. Як кажуць, чаго хацелі – тое і атрымалі.
Публікацыя – з № 42 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Аксана Пачобут: "Не выключаю, што мужу прапаноўвалі вызваленне…"

maintext:
Жонка журналіста і палітвязня распавяла «Народнай Волі» пра тое, якія навіны даходзяць да яе з-за кратаў.
Нагадаем, што 10 сакавіка гэтага года сілавікі завялі крымінальную справу за правядзенне імпрэзы ў польскай сацыяльнай школе скаўтаў імя Рамуальда Траўгута ў Брэсце. Тады затрымалі сузаснавальніка школы, 43-гадовага брэстчаніна і дырэктара Ганну Панішаву. Пазней стала вядома аб ператрусах у Лідзе, Ваўкавыску і затрыманнях Ірэны Бярнацкай і Марыны Цішкоўскай.
23 сакавіка ў Гродне была затрымана кіраўнік не прызнанага ўладамі Саюза палякаў Анжаліка Борыс, а яшчэ праз два дні – журналіст і актывіст гэтага ж саюза Андрэй Пачобут.
Яны былі затрыманы ў межах крымінальнай справы паводле ч.3 арт.130 «Распальванне расавай, нацыянальнай варожасці». Паводле гэтага артыкула абвінавачанаму можа пагражаць ад 5 да 12 гадоў пазбаўлення волі.
Дарэчы, днямі Ірэну Бярнацкую, Марыю Цішкоўскую і Ганну Панішаву вывезлі з СІЗА ў Польшчу.
Пазней Наталля Эйсмант, прэс-сакратар Аляксандра Лукашэнкі, пракаментавала гэта так: «Памятаеце размову прэзідэнта Беларусі з першым прэзідэнтам Казахстана Нурсултанам Абішавічам Назарбаевым? Яна адбылася ў сярэдзіне красавіка. Дык вось пытанне вызвалення некаторых дзеячаў беларускага Саюза палякаў абмяркоўвалася менавіта тады. І менавіта Нурсултан Абішавіч за іх прасіў, пасля чаго было прынята гэтае рашэнне…»
Паводле некаторай інфармацыі, Борыс і Пачобуту таксама прапаноўвалі вызваленне ў абмен на выезд з Беларусі, але яны адмовіліся…
– Андрэй мне піша практычна кожны дзень, хаця лісты прыходзяць нерэгулярна, – кажа Аксана ПАЧОБУТ. – Напрыклад, дзесяць дзён можа не быць карэспандэнцыі, а затым прыходзяць адрасу некалькі лістоў.
Цэнзура таксама вяртае мужу некаторыя яго допісы на волю. Напрыклад, калі пісаў пра ўмовы знаходжанння ў СІЗА на Валадарскага, гэты ліст цэнзары завярнулі.
Але па вялікім рахунку трэба адзначыць, што лісты, хаця і са спазненнем, але практычна ўсе даходзяць.
– Што Андрэй піша пра сябе і сваю справу?
– Найперш просіць, каб перадала прывітанні ўсім знаёмым. Піша, што адчувае сябе нармальна, да ўсяго прызвычайваецца, але ў той жа час адвакат мне кажа, што Андрэй хварэе. І гэта цягнецца, відаць, ужо каля двух месяцаў, адна хвароба пераходзіць у другую.
У камеры, дзе сядзіць муж, вельмі душна, іх там, здаецца, трынаццаць чалавек.
– Раней была інфармацыя, што Андрэю не дазвалялі перадачу з лекамі…
– Каля двух тыдняў таму мы яму перадалі лекі, а праз тыдзень муж паведаміў, што да яго нічога не патрапіла. Зрабілі паўторную перадачу, і як быццам гэтым разам усё нармальна. Я не ведаю, што там здарылася, але добра, што ўсё добра скончылася.
А вось дрэнная навіна – гэта тое, што ў ізалятары Жодзіна Андрэя паставілі на ўлік як экстрэміста, «схільнага да дэструктыўных дзеянняў». І негатыўных наступстваў ад гэтага даволі шмат. Кожныя дзве гадзіны сярод «экстрэмістаў» пераклічка, часцей праходзяць вобшукі у камеры…
– З чым звязана тое, што Андрэя залічылі ў «экстрэмісты»?
– Думаю, з тым артыкулам, паводле якога ён абвінавачваецца. Вельмі многія палітычныя вязні трапляюць у гэтую «экстрэмісцкую» катэгорыю.
Я ўвогуле здзівілася, што туды залічылі і мужа, бо думала, што такі статус даюць вязням, якія ўжо асуджаны і накіроўваюцца ў калонію.
Але тым не менш Андрэя паставілі на ўлік, і, мяркую, Анжаліка Борыс таксама патрапіла ў гэты спіс, хаця пра гэта дакладна не вядома.
– Скаргі на ўмовы ўтрымання былі?
– Андрэй наогул ні на што не скардзіцца, ён проста апісвае ўмовы знаходжання ў камеры. Наколькі я зразумела, на прагулкі не ходзіць, а вось перадачы атрымлівае. Хаця ў плане ежы муж вельмі непераборлівы. У звычайным жыцці ў яго таксама сціплыя, абмежаваныя патрэбы, таму нават баіцца нас турбаваць, просіць, каб не ездзілі да яго ў Жодзіна з гэтымі перадачамі, бо, маўляў, гэта далёка.
З Андрэем складана, бо ў яго цяжка дапытацца, што насамрэч патрэбна. Але я дакладна ведаю, што яму вельмі падабаецца гарбата ройбуш, таму пастаянна яе дасылаю. Адпраўляю таксама несалёныя арэхі. У Андрэя ёсць пэўныя праблемы са страўнікам, таму яму не ўсё можна есці. Кажа, каб на кілбасу нават не трацілі грошы.
– Ці ёсць што пачытаць у камеры? Кнігі вы перадавалі?
– Ні ў СІЗА на Валадарскага, ні ў Жодзіне не прымаюць ніякую літаратуру. Нават падручнікі і кнігі па юрыспрудэнцыі. Хаця не так даўно ў жодзінскім ізалятары паабяцалі, што Крымінальны кодэкс прымуць і перададуць мужу.
Калі Андрэя затрымлівалі, ён узяў сабой з дома адну кнігу на польскай мове, але, наколькі мне вядома, яе арыштавалі, а таму недзе ляжыць на складзе.
– Ці праводзяцца з вашым мужам нейкія следчыя дзеянні? Што вядома пра гэта?
– Складана нешта даведацца пра тое, як рухаецца справа, бо адвакаты далі падпіску аб неразгалошванні. Думаю, следчыя робяць спробы дапытаць Андрэя, але, ведаючы яго, не думаю, што дыялог у іх атрымліваецца.
Зараз таксама праводзіцца экспертыза рэчаў, якія забралі падчас вобшуку, і частку з іх мне ўжо аддалі: флэш-карты, сшыткі Андрэя, кнігі, мабільны тэлефон дзіцяці…
– Як вы і дзеці трымаліся гэтыя тры месяцы?
– Для мяне не ўпершыню праходзіць праз такія выпрабаванні. Дачка Яна ў нас ужо дарослая, студэнтка. Яна ўсё разумее і, натуральна, перажывае за тату. Сыну Яраславу – 10 гадоў, але пры ім я стараюся не паказваць, якія страшныя рэчы адбываюцца зараз, бо ён павінен мець сваё дзяцінства. Яраслаў думае, што дарослыя разбяруцца і вырашаць праблему, пасля чаго тата зноў будзе дома. Ён пакуль не ўяўляе, наколькі сур’ёзная сітуацыя.
– Днямі стала вядома, што Ірэну Бярнацкую, Марыю Цішкоўскую і Ганну Панішаву вызвалілі з СІЗА і зараз яны ў Польшчы. Прэс-сакратар Лукашэнкі затым заявіла, што гэтаму пасадзейнічаў былы прэзідэнт Казахстана Нурсултан Назарбаеў… Якім бокам экс-кіраўнік Казахстана датычны да «польскай справы» і яе фігурантаў?
– Для мяне самой, як і для многіх, такі паварот падзей – вялікая загадка. Таму з гэтай нагоды ў сацыяльных сетках больш жартаў і кпінаў, чым спроб знайсці адказ на пытанне, пры чым тут Назарбаеў.
Я мяркую так: або фантазія ў пэўных людзей вельмі разыгралася, або мы чагосьці не ведаем.
– Андрэй асабіста не знаёмы з Назарбаевым?
– Калі і знаёмы, то хіба што гэта была таямніца ад сям’і.
– Праўда, што яму таксама прапаноўвалі вызваленне і пераезд у Польшчу, але ён адмовіўся?
– Стопрацэнтнага пацяврджэння гэтаму ў мяне няма, але ў ранейшых лістах Андрэй заяўляў адназначна: нікуды з’язджаць ён не збіраецца. Безумоўна, не выключаю, што яму таксама прапаноўвалі вызваленне, але факт застаецца фактам: муж па-ранейшаму ў ізалятары.
Публікацыя – з № 43 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Суд прызначыў палітвязню Сцяпану Латыпаву судова-псіхіятрычную экспертызу

maintext:
У судзе Савецкага раёна Мінска ў чацвер, 10 чэрвеня, аднавіўся працэс па справе Сцяпана Латыпава, якога вінавацяць у супраціве супрацоўнікам органаў унутраных спраў, арганізацыя групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, і махлярстве, здзейсненым ў асабліва буйным памеры, піша “Новы Час“.
Падчас мінулага пасяджэння, якое адбылося 1 чэрвеня, Сцяпан Латыпаў распавёў пра катаванні, сказаў, што 51 дзень правёў у «прэс-хаце» — камеры, дзе зняволеным ствараюцца невыносныя ўмовы ўтрымання. Пасля гэтага ён спрабаваў перарэзаць сабе горла. З суда яго забрала “хуткая”, у Медыцынскім цэнтры на вуліцы Сямашкі зрабілі аперацыю. Затым з бальніцы хутка перавезлі ў СІЗА №1.
11.25. Суд пастанавіў: прызначыць Латыпаву стацыянарную судова-псіхіятрычную экспертызу. Неабходна высветліць, ці есць у яго захворванне? Калі так, то ці можа ён прымаць браць у судовых мерапрыемствах.
11.20. Сцяпан Латыпаў зазначыў, што ён не мае схільнасцяў да суіцыду. “Раней было ўжо ўсталявана, што я не маю суіцыдальных схільнасцей. Усе мае дзеянні звязаныя з дзеяннямі супрацоўнікаў ГУБАЗіК, — кажа Латыпаў адвакату са свайго шклянога загончыку
10.38. Суд разглядае прызначэнне псіхіятрычнай экспертызы.
Адвакат Латыпава не згодная на правядзенне экспертызы. Кажа, што Сцяпан яе праходзіў. Суд выдаліўся, каб вынесці рашэнне.
Абвешчаны перапынак да 11.20.
10.35. Сцяпан Латыпаў звярнуўся да суду: “Высокі суд, у сувязі з тым, што супрацоўнікі СІЗА забралі ўсе матэрыялаў справы, прашу аб перапынку для разгляду справы”. Суддзя адхіліў гэту просьбу.
10.30. Распачалося судовае пасяджэнне. Сяцпана Латыпава змясцілі за шкляную агароджу, з ім там сядзяць два супрацоўнікі міліцыі
10.15. Людзей не пускаюць у будынак суда. Каля ўваходу стаіць каля 15 чалавек. Кажуць праз эпідыміялагічную сітуацыю.
10.10. Перад заляй суда над Латыпавым прысутнічае прадстаўніцтва Еўрапейскага саюза і амбасады Швецыі. “Мы спрабуем сачыць за яго справай”, — абяцаюць дыпламаты. Кажуць, што не ведаюць, ці застануцца на пасяджэнне, але прынамсі падтрымаюць сваякоў.
Нагадаем, Сцяпану Латыпаву інкрымінуюць тры артыкулы Крымінальнага кодэкса:
– ч. ч. 1, 2 арт. 342 («Арганізацыя групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак і спалучаныя з відавочным непадпарадкаваннем законным патрабаванням прадстаўнікоў улады, якія прывялі да парушэння працы транспарту і арганізацый, і актыўны ўдзел у такіх дзеяннях»);
– 363 («Супраціў супрацоўнікам органаў унутраных спраў пры выкананні імі абавязкаў па ахове грамадскага парадку»);
– 209 («Махлярства, здзейсненае ў асабліва буйным памеры»).
Сцяпан Латыпаў быў затрыманы ў верасні мінулага года. Неўзабаве пасля затрымання ў выпуску навін на тэлеканале «Беларусь-1» сцвярджалася са спасылкай на МУС, што мужчына збіраўся выкарыстаць супраць сілавікоў атруту. Аднак у канчатковым паведамленні СК аб завяршэнні расследавання справы гэтая версія адсутнічае.
У ім гаворыцца, што, паводле матэрыялаў крымінальнай справы, у жніўні 2020 года Сцяпан Латыпаў аб’яднаў вакол сябе групу грамадзян для супольнага ўдзелу ў дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак, стварыў у Telegram чат, дзе размяшчаў адпаведныя заклікі. Акрамя таго, следства сцвярджае, што Латыпаў арганізоўваў сустрэчы ўдзельнікаў групы, распаўсюджванне агітацыі, нанясенне малюнкаў і надпісаў на фасады.
«Названыя дзеянні прывялі да фарміравання ў прыцягваемых асоб гатоўнасці і жадання ўдзельнічаць у названых супрацьзаконных дзеяннях, калі гэта спатрэбіцца, а таксама да стварэння ў грамадзян пратэснага настрою», — мяркуюць следчыя.
Таксама Латыпаву ставяцца ў віну стварэнне майстэрняў па вырабе сімволікі, арганізацыя збору грошай на гэтую дзейнасць, апавяшчэнне пра акцыі тэлеграм-каналаў.
Сцвярджаецца, што ён 15 верасня аказаў «актыўны супраціў супрацоўнікам міліцыі, спалучаны з ужываннем гвалту», «пры зносінах з супрацоўнікамі міліцыі заўсёды паводзіў сябе задзірліва і агрэсіўна, спрабуючы прыцягнуць увагу грамадскасці для пераймання і ўключэння іншых асоб у сваю супрацьпраўную дзейнасць». 15 верасня Латыпаў стаў на абарону мурала з «дыджэямі перамен» у двары па вуліцы Чарвякова.
Акрамя таго, у следчых узніклі прэтэнзіі да гаспадарчай дзейнасці Сцяпана Латыпава. Яму ставіцца ў віну завалоданне сродкамі на суму больш за 123 тысячы рублёў 16 юрыдычных асоб «пад выглядам ажыццяўлення законнай дзейнасці, шляхам падману і ўвядзення ў зман» у перыяд з красавіка 2019 года па верасень 2020 года.
Следства лічыць, што яму ўдалося даказаць ўвядзенне ў зман кліентаў. Нібыта Латыпаў паведамляў ім загадзя ілжывыя звесткі аб апрацоўцы баршчэўніка дарагім і высакаякасным сродкам.
Поделиться ссылкой:


title: Сяргей Ціханоўскі прайграў суд падатковай. Мусіць заплаціць падатак з $900 000, знойдзеных за канапай

maintext:
Адвакатцы Сяргея Ціханоўскага стала вядома, што суд Савецкага раёна Гомеля прыняў рашэнне па грамадзянскай справе палітзняволенага супраць падатковай, паведамляе «Радыё Свабода».
Ціханоўскі быў не згодны з тым, што падатковая хацела спагнаць з яго падвышаны падатак за 900 тысяч долараў, якія знайшлі следчыя на ягоным лецішчы падчас ператрусу 3—4 чэрвеня 2020 году.
«Рашэнне не на нашу карысць. Пачакаем матывіровачную частку і будзем яго абскарджваць», — паведаміла адвакатка Наталля Мацкевіч.
Гэта значыць, што падатковая будзе спаганяць з Сяргея Ціханоўскага амаль 258 тысяч беларускіх рублёў.
Судовае паседжанне праходзіла ў закрытым рэжыме. Прадстаўнікі падатковай інспекцыі спаслаліся на тое, што «сілы, сродкі, метады і спосабы працы падатковай з’яўляюцца ахоўнай законам таямніцай». Акрамя таго, «у справе утрымліваюцца звесткі аб маёмасным становішчы Сяргея Ціханоўскага, якое складае падатковую таямніцу».
Сам блогер заявіў, што гэта былі не яго грошы, ён не ведаў аб іх паходжанні, не мог іх выдаткаваць, таму што знаходзіўся і знаходзіцца ў СІЗА.
Поделиться ссылкой:


title: Газетныя кілеры

maintext:
Час ад часу гартаючы дзяржаўныя газеты і праглядаючы дзяржаўнае тэлебачанне, я міжволі задаюся пытаннем: дзе навучаліся журналісты, што там працуюць? На журфаку БДУ? Ці ў нейкіх чалавеканенавісніцкіх спецшколах, дзе здавалі экзамены па спецыяльнасці «забойства словам»? Такое ўражанне, што некаторыя з іх узялі на сябе функцыі сумнавядомых сталінскіх троек, якія ў 1930-я гады ў пазасудовым парадку за пяць хвілін прыгаворвалі гэтак званых «ворагаў народа» да найвышэйшая меры. Прыгаворваюць і сёння. Не журналісты пайшлі, а пракуроры і кілеры па сумяшчальніцтве.
І першую пазіцыю ў рэйтынгу газетных кілераў упэўнена займае Андрэй Мукавозчык – сталы аўтар газеты «Беларусь сегодня». Кадр, які ў 1937-м абавязкова спатрэбіўся б – каля расстрэльных ям у Курапатах. Тагачасныя газетныя далакопы Бэндэ і Кучар – смаркачы ў параўнанні з ім. Мукавозчык у кожным нумары выяўляе ворагаў, чыніць паспешлівы самасуд і – ставіць да сценкі.
«Я слово «демократия» не произношу, а сплёвываю», – пагардліва прызнаецца ён і, нібы вядро з памыямі, перакульвае на галовы чытачоў сваю «накіпелую» публіцыстыку, якая, нібы здыхляціна чарвякамі, ажно кішыць гэтак любымі сэрцу Мукавозчыка слоўцамі «мразота», «недоумок», «мразь без совести», «потенциальные полицаи» і г.д. Гэта – пра маладых журналістак «Нашай Нівы» («дурно пахнущей, загаженной нивы» ў Мукавозчыкавым разуменні). А заслужылі яны анафему ад ненавісніка дэмакратыі тым, што напісалі пра экскурсіі па месцах масавых пратэстаў у Мінску.
Далей Мукавозчыкава рука ад камп’ютарнай клавіятуры нервова цягнецца да ўяўнага нагана: «Нашаніўкі, случись война, станут первыми в рядах подстилок. Будут хрустеть шоколадными обёртками, ходить на службу за пайком и усердно тянуть ручку: «Яволь, фрау штутгартфюрер!».
Пасля «штутгартфюрера» (маецца на ўвазе Святлана Ціханоўская) газетны кілер лёгка ловіць у прыцэл увесь яе штаб. Франака Вячорку ён абзывае «прошаренным гебельсёнком», Рамана Пратасевіча параўноўвае з нарвежскім тэрарыстам Брэйвікам (які, нагадаю, уласнаручна расстраляў 84 чалавекі). «А что, у кого-то есть сомнения, – распаляе сябе Мукавозчык, – что Ромочка стал бы стрелять очередями от пуза?» І – усіх
«подстилок», «гебельсёнков» і брэйвікападобных з выразам праведнага гневу на твары падводзіць да ямы з жоўтым пясочкам: «Таких надо просто вбивать в землю – сразу, без раздумий и без соплей».
Калі гэта не заклік да расправы і самасуду, не распальванне варажнечы, то – што? І для чаго тады ў Крымінальным кодэксе існуе артыкул 130, які прадугледжвае суровае пакаранне за такія заклікі? Ды з’явіся нешта падобнае ў «Народнай Волі» ці згаданай ужо «Нашай Ніве» – аўтараў публікацый ды і рэдактараў тут жа пацягнулі б у суд.
Я не адвакат Ціханоўскай і Вячоркі, тым больш не фанат Пратасевіча, мяне проста абурае, што з народнай кішэні (у тым ліку з маёй) выплачваецца заробак і ганарар пісаку, які з паталагічнай упёртасцю сее варажнечу, абражае чалавечую годнасць і заклікае да фізічнага знішчэння (так!) нашых суайчыннікаў (у дадзеным выпадку мяне не цікавяць іх палітычныя погляды). Для такога «вбить в землю» чалавека – як дажджавога чарвяка на ходніку растаптаць.
Тыя самыя кілерскія прыёмы выкарыстоўвае ў сваіх пісаннях яшчэ адзін аўтар «СБ» – Вадзім Гігін (між іншым, кандыдат гістарычных навук). Заўзята выкрываючы калабарантаў, ён дапісаўся да таго, што назваў паважанага ў свеце дзеяча беларускай эміграцыі, гісторыка Янку Запрудніка… эсэсаўцам. Э-сэ-саў-цам! І павярнуўся ж язык ляпнуць такое пра падлетка (у 1941-м Запрудніку было ўсяго 15 гадоў)! Што ж, брахаць – не цэпам махаць. Але ж і брахня, каб у яе паверылі, павінна быць хоць трошкі праўдападобнай. А тут – проста высмактаны з пальца паклёп, поўная дыскваліфікацыя. У гісторыка, які не адрознівае Саюз беларускай моладзі ад падраздзяленняў СС, ВАК проста абавязаны адабраць кандыдацкае пасведчанне. Так калісьці, можа, і станецца, як ужо сталася з адным ганаровым доктарам Кіеўскага ўніверсітэта…
Сталінскія пагромшчыкі Бэндэ і Кучар жыўцом закопвалі ў зямлю Купалу і Коласа, называлі народных паэтаў «буржуазнымі нацдэмамі» і «нацыянал-фашыстамі». А калі здох іх сухарукі гаспадар, бегалі па бібліятэках і патайком выразалі лёзамі з газетных падшывак свае пагромныя артыкулы.
Думаю, падобнай працэдурай праз пэўны час вымушаны будуць заняцца і розныя мукавозчыкі, гігіны, гладкія, церахі і іншыя, якія сёння, з’яўляючыся газетнымі кілерамі, руйнуюць людскія лёсы. Магчыма, яны ўжо цішком пачалі запасацца лёзамі. Толькі дарэмна ўсё гэта. Бо, як вядома, напісанага пяром не высечаш і тапаром. А тым больш не саскрабеш кітайскім танным аднаразовым лязом.
Публікацыя – з № 43 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: У кнізе знайшлі тры новыя эскіза Ван Гога, якія ён намаляваў 140 гадоў таму

maintext:
Музей Ван Гога ў Амстэрдаме выставіў новую раннюю працу мастака — эскізы трох сялян. Яны намаляваныя алоўкам на фрагменце паперы вышынёй 28 і шырынёй 5 сантыметраў і датаваныя 1881 годам.
Мастацтвазнаўцы мяркуюць, што гэты кавалак паперы славуты мастак выкарыстоўваў у якасці закладкі. Яе знайшлі ў кнізе пра французскае сялянства, якую Ван Гог падарыў свайму сябру Антону ван Рапарду, піша budzma.by са спасылкай на The Art Newspaper.
На першым эскізе намаляваная жанчына, якая ідзе міма дрэва са зрэзанай верхавінай. На другім — мужчына, які сядзіць ля вагню. Гэты эскіз нагадвае зроблены ў лістападзе 1881 года малюнак «Стары ля каміна». На трэцім — жанчына ў профіль.
Магчыма, гэта вольныя ілюстрацыі да рамана, у якім былі знойдзеныя эскізы — «На досвітку» Эркмана-Шатрыана (у іншым перакладзе «Гісторыя аднаго селяніна»). У ім апісана гісторыя Французскай рэвалюцыі вачыма селяніна з Эльзаса.
Асобнік рамана разам з эскізамі Ван Гог падарыў свайму сябру мастаку Антону ван Рапарду ў 1883 годзе. Верагодна, Вінцэнт забыўся пра закладку, якая засталася ў кніге. Бо калі б ён хацеў паказаць сябру, як развіваюцца ягоныя здольнасці, хутчэй за ўсё паказаў бы свежыя эскізы, а не малюнкі двухгадовай даўніны.
Праз дзевяць гадоў Ван Рапард памёр, і кніга перайшла яго жонцы Генрыэце. Пасля таго, як яе не стала ў 1910-м, сям’я захоўвала раман 109 гадоў, не паведамляючы пра малюнкі Ван Гога. У 2019-м родныя Генрыэты прадалі кнігу і эскізы музею.
Поделиться ссылкой:


title: Анатоль Лябедзька адпачывае ў Грузіі

maintext:
Палітык паляцеў у Батумі разам з жонкай амаль адразу пасля вызвалення з ізалятара, дзе былі створаны нечалавечыя ўмовы ўтрымання.
Нагадаем: за кратамі былы старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі правёў 30 сутак.
Некаторыя адзначалі, што пасля выхаду на волю Лябедзьку было не пазнаць – складаныя ўмовы адбіліся, магчыма, не толькі на яго знешнасці, але і на здароўі. Таму такі рэлакс для палітыка – не раскоша, а сапраўдная неабходнасць. «Вяртанне да жыцця!» – пракаментаваў адзін з першых сваіх марскіх заплываў у гэтым сезоне вядомы беларускі апазіцыйны палітык.
Анатоль Лябедзька падарожнічае разам з блізкімі людьмі, ён пабываў ў самай старой крэпасці Грузіі – Гоніа-Апсароскай – і іншых выдатных месцах краіны, у якую яшчэ можна свабодна паляцець з Беларусі самалётам.
«Вадаспад Махунцэці, вадаспад кахання. Беражыце родных і блізкіх!» – так падпісаў Анатоль Уладзіміравіч адзн са сваіх здымкаў разам з жонкай Святланай, размешчаны ў «Інстаграме».
Поделиться ссылкой: