description: Літву ў бягучым годзе праніклі амаль 4,2 тыс. незаконных мігрантаў. Рэагуючы на крызіс, урад Літвы вырашыў пабудаваць агароджу на граніцы, на якую будзе выдзелена 152 млн еўра.

title: Еўракамісар: фінансаванне будаўніцтва агароджы на граніцы не адабрае большая частка краін ЕС


description: Пэўныя вынікі ў гэтым напрамку ўжо атрыманы. У бягучым годзе "БЕЛДЖЫ" ўпершыню ў рэжыме буйнавузлавой зборкі пачне выпускаць электрамабіль GEELY GEOMETRIA C.

title: Назараў: у Беларусі вядуцца распрацоўкі электрамабіляў-смеццявозаў і электробусаў для аэрапортаў

fasttext_language: be


description: У выпадку адмовы работніка прадаставіць COVID-пашпарт пасля 15 кастрычніка, работадавец павінен адхіліць супрацоўніка ад работы без захавання зарплаты. Тым, хто прадоўжыць працаваць без Green Pass, пагражае штраф у памеры ад 600 да 1500 еўра.

title: У Італіі супрацоўнікаў без COVID-пашпартоў будуць адхіляць ад работы


description: Прэзідэнт згадаў аб існаванні пункта гледжання, што забойства супрацоўніка КДБ стане падставай для правядзення зачыстак па ўсім фронце.

title: Лукашэнка: мы не настолькі неразумныя, каб праводзіць зачысткі па ўсіх франтах, будзем працаваць кропкава


description: У мерапрыемстве па пытаннях азелянення і добраўпарадкавання сталіцы прынялі ўдзел старшыня Мінгарвыканкама Уладзімір Кухараў, яго намеснікі, кіраўнікі адміністрацый, кіраўнікі арганізацый і прадпрыемстваў.

title: Праект рашэння аб добраўпарадкаванні і азеляненні сталіцы разгледзелі ў Мінгарвыканкаме


description: На факультэце 16 кастрычніка прайшоў дзень адкрытых дзвярэй. Мерапрыемства наведалі навучэнцы сярэдніх і сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў, выхаванцы кадэцкіх вучылішчаў.

title: Дзень адкрытых дзвярэй прайшоў на факультэце ўнутраных войскаў Ваеннай акадэміі


description: Кіраўнік дзяржавы акцэнтаваў увагу, што ў той дзень супрацоўнікі сілавога блока не праводзілі нейкую сур'ёзную спецаперацыю.

title: Лукашэнку засмучаюць ацэнкі некаторых расіян пасля гібелі супрацоўніка КДБ Беларусі


description: Кампанія плануе стварыць высокатэхналагічную вытворчасць электронных вырабаў (плат) малой і сярэдняй серыі. Яны шырока выкарыстоўваюцца ў такіх сферах, як тэлекамунікацыі і перадача даных, медыцына, аўтамабільная прамысловасць, прыборабудаванне і іншыя.

title: Новы рэзідэнт "Вялікага каменя" будзе вырабляць электронныя платы


description: Як адзначылі ў прэс-службе, колькасць рэзідэнтаў "Вялікага каменя" павялічылася за кошт прыцягнення ў парк 14 новых рэзідэнтаў з кітайскім, беларускім, расійскім, швейцарскім і ўкраінскім капіталамі з агульным аб'ёмам заяўленых інвестыцый каля $40 млн.

title: Аб'ём інвестыцый рэзідэнтаў "Вялікага каменя" ў І паўгоддзі склаў больш за $20 млн


description: "У свята ўсіх маці нашай краіны хачу пажадаць ім здароўя, шчасця, дабрабыту, каб дзеці радавалі іх поспехамі і дасягненнямі", - сказаў Ігар Петрышэнка.

title: Петрышэнка: дзяржава прыкладае ўсе намаганні для максімальнай падтрымкі шматдзетных сем'яў


description: У культурна-спартыўным комплексе Летняга амфітэатра 23 кастрычніка адкрыюць інтэрактыўны цэнтр жывой гісторыі "Варгенторн".

title: Інтэрактыўны цэнтр жывой гісторыі адкрываецца ў Віцебску


description: Аб гэтым ён заявіў на нарадзе аб процідзеянні санкцыйным мерам. Кіраўнік дзяржавы нагадаў, што раней было вырашана з перыядычнасцю раз у квартал, а калі трэба, то і часцей, сустракацца з урадам для абмеркавання пытанняў работы эканомікі.

title: Лукашэнка пра санкцыі: простыя сем'і не павінны пацярпець з-за збеглых здраднікаў і іх заходніх куратараў


description: Уладзімір Макей падкрэсліў, што беларускі бок задаволены вынікамі праведзеных перагавораў і бачыць шырокія перспектывы для ўсебаковага пашырэння сувязей, у аснове якіх адносіны дружбы, узаемапавагі і ўзаемаразумення.

title: Беларусь і Нікарагуа дамовіліся аб узаемадзеянні ў няпростых умовах знешняга націску


description: Савет ЕЭК адобрыў пералік сельскагаспадарчых культур, па якіх у краінах саюза маецца крытычная залежнасць ад імпарту насення і пасадачнага матэрыялу.

title: ЕАЭС мае намер адысці ад залежнасці ад імпарту насення сельгаскультур


description: З 18.00 да 20.00 валанцёры "Добрага сэрца" нагадаюць наведвальнікам буйных гандлёвых цэнтраў аб абавязковым захаванні масачнага рэжыму, раскажуць аб важнасці своечасовай вакцынацыі.

title: Валанцёры "COVID-патруля" будуць нагадваць мінчанам у гандлёвых цэнтрах аб прафілактыцы інфекцыі


description: Пажылыя людзі дэманструюць свае таленты ў пяці намінацыях. Салісты, дуэты, групы і калектывы прадставяць на суд журы сваю вакальную, харэаграфічную, інструментальную, дэкаратыўна-прыкладную творчасць, майстэрсва мастацкага слова ў розных жанрах.

title: Удзельнікі фестывалю "Творчасць без узросту" прадставяць свае таленты ў Мінску 15 кастрычніка


description: Мерапрыемства было арганізавана на палях бягучай 48-й сесіі Савета ААН па правах чалавека. У ёй прынялі ўдзел эксперты і прадстаўнікі шэрага краін.

title: На палях ААН прыцягнулі ўвагу да парушэнняў правоў чалавека ў краінах Балтыі і Украіне


description: У апублікаваным у чацвер інфармацыйным бюлетэні адзначаецца, што размова ідзе, у прыватнасці, аб такіх сімптомах, як стамляльнасць, задышка і кагнітыўная дысфункцыя, якія праяўляюцца праз тры месяцы пасля пачатку хваробы. Доўжацца гэтыя сімптомы як мінімум два месяцы.

title: СААЗ апублікавала афіцыйнае азначэнне посткавіднага стану


description: На цэнтральныя вуліцы балгарскай сталіцы была выведзена цяжкая будаўнічая тэхніка, а перад будынкам урада на працягу амаль чатырох гадзін пратэставалі каля 3 тыс. чалавек, патрабуючы выплаціць зарплату.

title: Дарожныя будаўнікі Балгарыі выйшлі на масавыя акцыі, патрабуючы выплаты 450 млн еўра доўгу


description: Паводле слоў першага намесніка дырэктара, гэта будзе "самы важны крок першаснай інтэграцыі". "Як толькі гэты працэс адбудзецца, мы зможам гаварыць аб інтэграцыі больш высокага ўзроўню па прадастаўленні электронных паслуг грамадзянам нашых дзяржаў", - падкрэсліў эксперт.

title: Беларусь і Расія плануюць наладзіць абмен электроннымі паслугамі


description: "Паглядзіце, што ў Гомелі ў Назарава (віцэ-прэм'ер, упаўнаважаны Прэзідэнта ў Гомельскай вобласці Юрый Назараў. - Заўвага БЕЛТА) робіцца. Гэта ж катастрофа. Там па начах ужо кароў рэжуць і сплаўляюць у Расію. І гэта ж не першы месяц. І цішыня", - сказаў кіраўнік дзяржавы.

title: Лукашэнка: паглядзіце, што ў Гомелі робіцца, гэта ж катастрофа - па начах кароў рэжуць


description: Бакі абмяняліся меркаваннямі аб актуальным стане і перспектывах развіцця двухбаковага гандлёва-эканамічнага супрацоўніцтва, а таксама абмеркавалі падрыхтоўку да шостага пасяджэння сумеснай камісіі.

title: Беларусь і Пакістан маюць намер павялічыць тавараабарот і эканамічную кааперацыю


description: У верасні 2021 года гадавы прырост спажывецкіх цэн у цэлым склаў 10,2 працэнта, цэн на сацыяльна значныя тавары - 9,9 працэнта.

title: МАРГ: рост цэн на прадукты харчавання абумоўлены захаваннем негатыўных тэндэнцый на знешніх рынках


description: За мінулыя суткі выканана 12 205 тэстаў. Усяго ў краіне праведзена 8 650 065 тэстаў.

title: За суткі ў Беларусі зарэгістраваны 1978 пацыентаў з COVID-19, выпісаны 1307


description: КМІС прыводзіць рэйтынг партый на выбарах у Вярхоўную раду Украіны, калі б яны ўдзельнічалі ў выбарах.

title: Партыя Зяленскага "Слуга народа" страціла лідзіруючую пазіцыю ў рэйтынгу папулярнасці


description: Акрамя таго, на пасяджэнні прадстаўнікі краін ЕАЭС умовіліся аб абавязковасці заключэння дагавора на міждзяржаўную перадачу электраэнергіі па тэрыторыі адной дзяржавы-члена ў мэтах забеспячэння функцыянавання электраэнергетычнага рынку іншай краіны ЕАЭС.

title: Краіны ЕАЭС узгаднілі прынцыпы размеркавання пропуску электраэнергіі на агульным рынку


description: Як паведаміў Віктар Каранкевіч, у мінулым годзе аб'ём электраспажывання ў краіне склаў 38 млрд кВтгадз. У гэтым годзе прагназуецца, што ён перавысіць 40 млрд кВтгадз, а да канца 2025 года вырасце да 44 млрд кВтгадз.

title: Электраспажыванне ў Беларусі ў студзені-верасні вырасла амаль на 2 млрд кВтгадз


description: Сустрэча праводзілася для пашырэння міжпарламенцкага ўзаемадзеяння, развіцця супрацоўніцтва ў сферы эканомікі, культуры, адукацыі, турызму і інш.

title: Дэпутат: парламенцкія сувязі паміж Беларуссю і Балгарыяй даволі актыўныя


description: За мінулыя суткі выканана 40 232 тэсты. Усяго ў краіне праведзена 9 556 037 тэстаў.

title: За суткі ў Беларусі зарэгістраваны 1988 пацыентаў з COVID-19, выпісаны 2130


description: На гэтым тыдні стала вядома, што тры выпадкі заражэння новым варыянтам штама дэльта AY.4.2 выявілі ў Маскве і Падмаскоўі.

title: Гінцбург: вакцына "Спадарожнік V" абараняе ад усіх варыянтаў каранавіруса


description: Прэзідэнт канстатаваў, што грамадства ў Беларусі ў сітуацыі з каранавірусам на сённяшні дзень падзялілася па пытанні ахоўнага характару (маскі, сацыяльнае дыстанцыраванне і гэтак далей), а таксама ў дачыненні да вакцынацыі.

title: Лукашэнка аб масках і вакцынацыі: ніякага націску на людзей, прымайце да няўхільнага выканання


description: Кіраўнік дзяржавы нагадаў тое, аб чым гаварыў ужо раней, - у краіне ў цэлым пабудавана ўжо дастаткова розных сацыяльных аб'ектаў і трэба іх максімальна задзейнічаць і эфектыўна выкарыстоўваць. І замест таго, каб будаваць новыя, пусціць гэтыя сродкі ў тым ліку на павышэнне дабрабыту грамадзян.

title: Лукашэнка аб жыллёвым пытанні: людзям трэба даць зарплату і магчымасць пабудаваць кватэры


description: Кіраўнік дзяржавы падзякаваў медперсаналу за тое, што яны церпяць чарговы ўздым захваральнасці на каранавірус.

title: Лукашэнка аб захваральнасці на каранавірус: ёсць асцярожны аптымізм


description: Прымяненне аднабаковых прымусовых мер уяўляецца асабліва непрымальным у сітуацыі, калі чалавецтва прадаўжае цярпець ад каранавіруснай пандэміі, а нацыянальныя эканомікі не могуць у поўнай меры аднавіцца.

title: Макей прапанаваў ЮНКТАД ацаніць уплыў санкцый на ўстойлівае развіццё


description: "Ініцыятыва аб унясенні змяненняў была выказана ў звароце дэпутацкага корпуса да кіраўніка дзяржавы аб неабходнасці ўнясення змяненняў у дзеючую рэдакцыю Канстытуцыі аб увядзенні адзінага дня галасавання", - сказаў старшыня Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па заканадаўстве і дзяржаўным будаўніцтве Сяргей Сівец.

title: Сенатары адобрылі законапраект аб змяненні Канстытуцыі Беларусі


description: Таксама, лічыць Аляксандр Лукашэнка, трэба паскорыць распрацоўку пагаднення аб адзінай сістэме мытнага транзіту.

title: Лукашэнка заклікаў паскорыць фарміраванне лічбавай прасторы ЕАЭС


description: Сёння скетчынг ужо адносяць да самастойнага напрамку ў сучасным мастацтве. Прынцыпы яго работы - перадача першых уражанняў за кароткі інтэрвал часу.

title: Выстаўку графічных работ у тэхніцы скетчынгу прадставяць у Віцебску


authors: Наталья Лялюк

title: Двайное свята ладзілі сёння ў гімназіі імя У.І. Нядзведскага

maintext:
Штомесяц у ўстанове адукацыі праходзіць Дзень роднай мовы, адметная асаблівасць якога заключаецца ў тым, што ўсе зносіны будуюцца на беларускай мове.
У кастрычніку яго мерапрыемствы супалі з Днём памяці паэта і пісьменніка У.І. Нядзведскага – яго імя ўжо больш за дзесяцігоддзе носіць элітная ўстанова. У гэтым годзе павіншаваць навучэнцаў і калектыў Мікашэвіцкай гімназіі імя У.І. Нядзведскага з адметнымі падзеямі завіталі кіраўнікі лунінецкіх клубаў – творчага “Муза” Вольга Грыдзюшка і “Літаратурная правінцыя” Віктар Пінігін, а таксама паэтка Валянціна Трухнова.


authors:
Максим С
Дмитрий Немкович
Павел Ходот
Ирина Петрушкевич

title: Вучні з Бродніцы пасадзілі каля 40 сотак лесу

maintext:
Вучні Бродніцкай БШ пад кіраўніцтвам настаўніка беларускай мовы і літаратуры Васіля Мікалаевіча Жука і загадчыцы школьнай гаспадаркі Святланы Андрэеўны Мутылінай ўдзельнічалі ў дабрачыннай акцыі па пасадцы лесу.
Надвор’е выдалася надзвычай спрыяльнае – свяціла яркае сонейка. У акцыі прынялі ўдзел вучні трэцяга, шостага, восьмага і дзявятага класаў: Міраслава Мутыліна, Ілья Неўдах, Дзмітрый Захарчук, Дзмітрый Казун, Наталля Трафіменка, Алена Макейчык, Настасся Неўдах, Дар’я Кульгун, Кірыл Каховіч, Іван Прыбаровіч. Работы праводзіліся недалёка ад вёскі Бродніца, таму дабіраліся да месца пасадкі лесу пешшу. Ляснік Аляксандр Аляксандравіч Мутылін падрабязна растлумачыў дзецям, як правільна садзіць дрэўцы. Дзеці з вялікім задавальненнем узяліся за справу. Усе працавалі вельмі старанна, але самай актыўнай была вучаніца трэцяга класа Міраслава Мутыліна. У той дзень вучнямі быў пасаджаны маленькі лес на плошчы каля 40 сотак.
Таксама школьнікі прынялі ўдзел у яшчэ адной дабрачыннай акцыі “Чысты лес” – збіралі смецце, сарціравалі яго і ўкладвалі ў сеткі. Дзеці не толькі зрабілі карысную справу, але і надыхаліся чыстым паветрам, што так неабходна для нашага імунітэту ў такі складаны час.
У знак падзякі за цудоўную справу леснікі ўручылі кожнаму ўдзельніку ручку з лагатыпам “Чысты лес”, а таксама інфармацыйныя лістоўкі.


authors: Сабіна Радзько

title: Пайшоў з жыцця Антон Фурс, дзеяч беларускага нацыянальнага супраціву, вязень ГУЛАГу

maintext:
Сабіна Радзько • 20/10/21 23:01 • Грамадства
У Паставах на 95-м годзе жыцця памёр Антон Фрус, які навучэнцам Глыбоцкай педагагічнай гімназіі разам з сябрамі заснаваў нелегальнае таварыства — Саюз беларускіх патрыётаў, што ставіла перад сабою культурна-асветніцкія, адраджэнскія мэты.
У 1947 годзе быў асуджаны да 25-гадовага пазбаўлення волі. Прымаў удзел у паўстанні лагераў КАРЛАГу ў 1955 г. Пасля 9-гадовага зняволення на кароткі час вярнуўся на радзіму, але вымушаны быў надоўга з’ехаць на працу ў Казахстан, бо на будоўлі Наваполацка былога вязня бачыць не пажадалі. Вернай спадарожніцай жыцця яму стала Алеся Умпіровіч з пастаўскай групы Саюза беларускіх патрыётаў, што ў тыя ж гады вызвалілася з лагера.
У 1982 годзе Антон Фурс разам з жонкай пераехаў у Паставы. Пасля рэабілітацыі ў 1992 годзе актыўна спрацоўнічаў з шэрагам незалежных беларускіх выданняў, напісаў успаміны, быў дзейсным сябрам Таварыства беларускай мовы.
Пра жыццё сваё і сваіх сяброў распавядаў: «Мы былі халоднымі і галоднымі, мы не мелі маладосці — яна была бессаромна распятая на калючым дроце. Але ж мы не шкадуем ні аб чым, бо засталіся людзьмі — і тады, калі большасць спявала хвалу тырану, і тады, калі былі ў няволі, і калі вярнуліся з лагеру. Дзе б мы ні знаходзіліся, думалі пра свой народ і сваю Бацькаўшчыну».
Пахаванне адбылося 20 кастрычніка, спачыў барацьбіт за незалежнасць Радзімы на могілках у Паставах.


authors: Сяржук Серабро

description: 1 кастрычніка на 70-м годзе жыцця пасля працяглай хваробы COVID-19 памёр віцебскі журналіст і паэт Канстанцін Севярынец, яго сын — палітык Павел Севярынец ужо амаль 15 месяцаў знаходзіцца ў зняволенні.

title: Памёр журналіст і паэт Кастусь Севярынец, пад яго голас Віцебшчына абуджалася ў 1990-я

maintext:
Сяржук Серабро • 01/10/21 14:24 • Культура
1 кастрычніка на 70-м годзе жыцця пасля працяглай хваробы COVID-19 памёр віцебскі журналіст і паэт Канстанцін Севярынец, яго сын — палітык Павел Севярынец — ужо амаль 15 месяцаў знаходзіцца ў зняволенні.
Большасці беларусаў, напэўна, Кастусь Севярынец вядомы ў першую чаргу менавіта як бацька Паўла Севярынца. Аднак жыхарам Віцебшчыны яго голас знаёмы з ранішніх радыёперадач, якія яны чулі з рэпрадуктараў, якія у канцы мінулага стагоддзя віселі у кожнай хаце.
Канстанцін Севярынец нарадзіўся 4 верасня 1952 года ў вёсцы Унорыца Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Пасля заканчэння школы ён вучыўся на філфаку БДУ. У 1976 годзе ва ўзросце 24 гадоў стаў дырэктарам Пагасцянскай васьмігадовай школы ў Аршанскім раёне.
У журналістыцы Кастусь Севярынец быў з 1979 года, быў капэспандэнтам БЕЛТА—ТАСС па Віцебскай вобласці, у рэспубліканскіх газетах «Советская Белоруссия», «7 дней», раёнцы «Ленінскі прызыў», шматтыражцы «Красный Октябрь», віцебскай абласной газеце «Народнае слова», часопісе «Служба спасения 01», а таксама дыктарам на Беларускім радыё.
Яго літаратурныя творы пачалі публікавацца на старонках газет «Знамя юности» і «Сельская газета». У 1990 годзе сумесна з Мікалаем Ляснічым спадар Севярынец выдаў першую кнігу «З глыбінь жыватворных». Пазней у яго выйшлі яшчэ чатыры кнігі, у тым ліку зборнік дзіцячых вершаў.
Каля двух тыдняў таму Кастанцін і Таццяна Севярынец захварэлі COVID-19. У спадара Канстанціна захворванне стала працякаць у цяжкай форме, і ён трапіў у рэанімацыю. Не гледзячы на захады медыкаў Севярнцу не ўдалося пераадолець хваробу.
Кастуся Севярынца пахаваюць на яго радзіме ў Рэчыцкім раёне на Гомельшчыне. Дамавіна з целам выбітнага віцябляніна адправіцца туды заўтра раніцай.
Развітанне будзе ў весцы Унорыца, каля роднага дома а 10- й раніцы


title: Білоруси роблять ще одну спробу боротьби з тиранією Лукашенка

maintext:
Білоруси хочуть жити, як люди, а не як безмовні кріпаки
Нехай у наших братів із Білорусі все вийде!
Мовою оригіналу
В Беларуси живет тиран Лукашенко. В Беларуси живет трусливый тиран, который фальсифицировал выборы, чтоб не потерять власть. В Беларуси живет кровавый тиран, который убивал своих граждан, чтоб остаться при власти.
Сегодня Беларусь – это тоталитарное государство, в котором отсутствует свобода слова, преследуют инакомыслие и дают сроки несогласным. А ещё власть Беларуси продолжает убивать своих граждан. Но и все это не дает Лукашенко надежды на спокойную старость тирана. Поэтому он готов отдать независимость и суверенитет Беларуси Путину в обмен на гарантии личной безопасности. Лукашенко готов влить Беларусь в состав РФ в обмен на свои хотелки. И многим беларусам это не нравится. Поэтому они ищут формы протестов, которые позволят им изменить ситуацию и скинуть ярмо со своей шеи.
Лидер «Белорусского объединения рабочих» (БОР) Сергей Дылевский призвал белорусов оставаться дома с 1 ноября и выдвинул власти 10 требований.
Прекращение репрессий, освобождение всех политических заключённых и незаконно арестованных.
Приведение зарплат, стипендий и пенсий в соответствие с реальной экономической ситуацией в стране.
Начало прямых переговоров между властью и демократическими силами с обязательным участием рабочих лидеров о проведении новых президентских и парламентских выборов для разрешения политического и экономического кризиса.
Восстановление уволенных работников, исключенных студентов и гарантии безопасного возращения всех граждан Республики Беларусь, покинувших страну из-за репрессий.
Реализация права на деятельность независимых профсоюзов, в том числе на создание новых.
Реализация конституционного права граждан на свободное передвижение.
Реализация права граждан на защиту от COVID-19 в том числе путем вакцинации международно признанными вакцинами. Защита прав медиков.
Реализация конституционного права на свободу слова. Немедленное освобождение всех журналистов и блогеров.
Нормализация отношений со странами соседями. Прекращение «гибридной» миграции.
Создание благоприятных условий для развития малого и среднего бизнеса.
Эти требования взбесили Лукашенко. Он и раньше готов был сдать все интересы и независимость Беларуси Путину, чтоб обезопасить свое правление, а теперь страх загоняет его в угол. Но и Путину не нужна бунтующая Беларусь. Он хочет покорную колонию. Поэтому Лукашенко боится забастовки. А беларусы хотят жить, как люди, а не как безмолвные крепостные при барине. Да, беларусы делают еще одну попытку борьбы с тиранией и их надо поддержать. Надо поддержать, как минимум, морально. Им это необходимо. И нам это необходимо. Они имеют право жить в свободной Беларуси. В свободной от тирана Лукашенко. Поддержите их и поделитесь постом! И пусть у наших братьев из Беларуси все получится!
Жыве Беларусь!
‐––––––––––––––––––––––--
У Беларусі жыве тыран Лукашэнка. У Беларусі жыве баязлівы тыран, які сфальсіфікаваў выбары, каб не страціць уладу. У Беларусі жыве крывавы тыран, які забіваў сваіх грамадзян, каб застацца пры ўладзе.
Сёння Беларусь - гэта таталітарная дзяржава, у якой няма свабода слова, пераследуецца іншадумства і даюць тэрміны нязгодным. А яшчэ ўлада Беларусі працягвае забіваць сваіх грамадзян. Але і ўсё гэта не дае Лукашэнку надзеі на спакойную старасць тырана. Таму ён гатовы аддаць незалежнасць і суверэнітэт Беларусі Пуціну ў абмен на гарантыі асабістай бяспекі. Лукашэнка гатовы далучыць Беларусь да складу РФ у абмен на свае “хацелкі”. І шмат каму з беларусаў гэта не падабаецца. Таму яны шукаюць формы пратэстаў, якія дазволяць ім змяніць сітуацыю і скінуць ярмо са сваёй шыі.
Лідар «Беларускага аб'яднання рабочых» (БАР) Сяргей Дылеўскі заклікаў беларусаў заставацца дома з 1 лістапада і выставіў уладзе 10 патрабаванняў.
Спыненне рэпрэсій, вызваленне ўсіх палітычных зняволеных і незаконна арыштаваных.
Прывядзенне заробкаў, стыпендый і пенсій у адпаведнасць з рэальнай эканамічнай сітуацыяй у краіне.
Пачатак прамых перамоў паміж уладай і дэмакратычнымі сіламі з абавязковым удзелам працоўных лідараў аб правядзенні новых прэзідэнцкіх і парламенцкіх выбараў для развязання палітычнага і эканамічнага крызісу.
Аднаўленне звольненых працаўнікоў, выключаных студэнтаў і гарантыі бяспечнага вяртання ўсіх грамадзян Рэспублікі Беларусь, якія пакінулі краіну праз рэпрэсіі.
Рэалізацыя права на дзейнасць незалежных прафсаюзащ, у тым ліку на стварэнне новых.
Рэалізацыя канстытуцыйнага права грамадзян на свабоднае перамяшчэнне.
Рэалізацыя права грамадзян на абарону ад COVID-19 у тым ліку шляхам вакцынацыі міжнароднымі прызнанымі вакцынамі. Абарона правоў медыкаў.
Рэалізацыя канстытуцыйнага права на свабоду слова. Неадкладнае вызваленне ўсіх журналістаў і блогераў.
Нармалізацыя стасункаў з краінамі суседзямі. Спыненне «гібрыднай» міграцыі.
Стварэнне спрыяльных умоў для развіцця малога і сярэдняга бізнэсу.
Гэтыя патрабаванні прывялі ў шаленства Лукашэнку. Ён і раней готаў быў здаць усе інтарэсы і незалежнасць Беларусі Пуціну, каб засцерагчы сваё панаванне, а цяпер страх заганяе яго ў кут. Але і Пуціну не патрэбная страйкавая Беларусь. Ён хоча пакорлівую калонію. Таму Лукашэнка баіцца страйку. А беларусы хочуць жыць, як людзі, а не як маўклівыя прыгонныя за панам.
Так, беларусы робяць яшчэ адну спробу барацьбы з тыраніяй і іх трэба падтрымаць. Трэба падтрымаць, прынамсі, маральна. Ім гэта патрэбна. І нам гэта патрэбна. Яны маюць права жыць у свабоднай Беларусі. У свабоднай ад тырана Лукашэнкі. Падтрымайце іх і падзяліцеся допісам!
І няхай у нашых братоў з Беларусі ўсё атрымаецца!
Жыве Беларусь!
Джерело: блог Борислава Берези
Думки авторів рубрики «Думки вголос» не завжди збігаються з позицією редакції «Главкома». Відповідальність за матеріали в розділі «Думки вголос» несуть автори текстів.


title: Новая смерць Янкі Купалы або прычыны забароны беларускага фільма "Купала" на радзіме і за мяжой

maintext:
У брытанскім часопісе OCA magazine выйшаў артыкул «Яшчэ адна смерць Купалы» (Kupala Falls Again) кінакрытыка Майкла Сагатиса, у якой ён распавядае пра свае ўражанні ад прагляду карціны Уладзіміра Янкоўскага «Купала», а таксама выказвае здагадкі чаму фільм быў забаронены да паказу на радзіме і для шырокай аўдыторыі.
28 чэрвеня 2021 гады (у дзень трагічнай смерці паэта ў 1942 г..) У Лондане ў рамках Еўразійскага Кінафэсту павінен быў адбыцца паказ беларускага фільма «Купала» Уладзіміра Янкоўскага, які апавядае пра жыццё і творчасць нацыянальнага паэта Янку Купалу. Эксперты ў сферы кіно праракалі карціне небывалы поспех, яна нават была вылучана на міжнародны фестываль Нацыянальнай кінастудыяй «Беларусьфільм». Аднак у апошні момант па невядомых прычынах праца Янкоўскага была адклікана дырэктарам Беларусьфільма.
У артыкуле для брытанскага часопіса OCA Magazine Майкл Сагатис дзеліцца меркаваннем, што прычынай такога ўчынку стаў ціск: «... тое, што яны адклікалі фільм так раптоўна, хутчэй за ўсё ўзгоднена з беларускімі ўладамі, якія імкнуцца спыніць распаўсюд любога медыя-кантэнту, хай і створанага пры фінансавай падтрымцы дзяржавы, але які падтрымлівае тэму незалежнасці. Сёння смерць паэта ў 1942 годзе ўсё яшчэ з’яўляецца невытлумачальнай і спрэчнай падзеяй, што можа служыць матывам для адмены Лонданскай прэм’еры фільма пра жыццё Янкі Купалы ».
На думку кінакрытыка, «Купала» з’яўляецца адным з самых чаканых фільмаў, якія былі зняты ў Беларусі за апошні час.
«Гледачоў чакае ўзрушаючая кінематаграфічная праца, якая ўключае ў сябе вельмі аўтэнтычныя дэкарацыі і рэквізіты, якія тонка адлюстроўваюць як змяняецца перыяд часу ў спалучэнні з уключэннем некалькіх моў — беларускай, рускай, польскай і ідыш -« мазаіку культур », якая была тыповай для гэтага рэгіёну ў той час », — дзеліцца ўражаннямі Майкл Сагатис.
Перадпаказ фільма «Купала» на кінафестывалі ў Лондане ўразіў членаў журы, карціна была намінаваная на Гран-Пры, у сувязі з чым рашэнне кінастудыі «Беларусьфільм» аб зняцці працы Янкоўскага з кінафестывалю вельмі здзівіла арганізатараў і кінакрытыкаў, бо праца, сапраўды, магла ахапіць вялікую інтэрнацыянальную аўдыторыю.
Члены журы вырашылі не пакідаць такія паводзіны кінастудыі без увагі, і адмыслова для гэтага выпадку заснавалі антыпрэмію кінафестывалю — «Дынама», якую прысудзілі дырэктару «Беларусьфільма» Уладзіміру Карачэўскаму. Такім чынам арганізатары кінафестывалю вырашылі прыцягнуць увагу да непрафесійнай кінастудыі і выпушчанай магчымасці распаўсюджання культуры Беларусі за мяжой.
Дадатак:
Еўразійская Творчая Гільдыя (Лондан) заснавала Еўразійскі кінафестываль у 2019 годзе. Мэтай фестывалю з’яўляецца знаёмства англамоўнай аўдыторыі з працамі таленавітых аўтараў і рэжысёраў Еўразіі. Ён спрыяе новым знаёмствам і супрацоўніцтву прафесіяналаў.


description: З 14 па 28 кастрычніка ў фае Беларускага тэатра “Лялька” праходзіць выстава дзіцячых малюнкаў “Мая мама — самая прыгожая”. У конкурсе прынялі ўдзел больш

title: Беларускі тэатр "Лялька" запрашае на Дзень Маці

maintext:
У конкурсе прынялі ўдзел больш за 180 юных мастакоў. Асабліва актыўна — навучэнцы студыі “Цюбікі” пры Мастацкім музеі, студый і аб’яднанняў Віцебскага гарадскога цэнтра дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі, Дзіцячай школы мастацтваў “Маладзік”, гімназіі №5 і ясляў-саду №62.
Экономист назвал введение налога для владельцев квартир
Вам также может понравиться


authors: Татьяна Маринич

description: У Кіеве прайшоў акустычны канцэрт Юрыя Стыльскага – лідара берасцейскага гурта «Дай Дарогу». Публіка пачула як улюблёныя хіты «Прыгай в коляску», «Увольте», «По синему», так і нашумелую кампазіцыю «Баю бай», кліп на якую ў жніўні 2021 года ў Беларусі прызналі экстрэмісцкім. Юрый Стыльскі. Фота: Беларускае Радыё Рацыя. На імпрэзе, акрамя сімпатыі аўдыторыі, перадае Радыё Рацыя,

title: "Гэта быў файны досвед супрацы". У Кіеве адбыўся акустычны канцэрт Юрыя Стыльскага


authors: Татьяна Маринич

description: Дакументальны фільм «Калі кветкі не маўчаць» беларускага рэжысера Андрэя Куцілы пра жыццё падчас і пасля жніўня 2020 году ў Беларусі перамог у дакументальнай намінацыі на 37-м Варшаўскім кінафестывалі. Як перадае Радыё Свабода, пра гэта на сваёй старонцы ў Фэйсбуку паведаміла кінакрытык Ірэна Кацяловіч, якая працуе на фестывалі ў складзе міжнароднага журы кінапрэсы. Фільм пра

title: Фільм "Калі кветкі не маўчаць" беларуса Андрэя Куцілы перамог у дакументальным конкурсе Варшаўскага кінафестывалю


authors: Мария Колесникова

description: Журналіст-палітвязень, былы намеснік дырэктара БелаПАН Андрэй Аляксандраў, які знаходзіцца за кратамі са студзеня 2021 года, працягвае пісаць вершы. Адзін з апошніх надрукавала «Наша Ніва». Андрэй Аляксандраў # Калі на неба глядзіш праз краты, не бачыш кратаў, а бачыш неба. Учорашні хлеб пахне цвіллю і стратай, а заўтрашні пахне сапраўдным хлебам. Ты кажаш: неба — падман

title: "Калі на неба глядзіш праз краты". Андрэй Аляксандраў даслаў з турмы верш пад назвай "#"


description: Это максимум с 20 января

title: В Петербурге выявили 3 323 заболевших COVID-19 за сутки


description: Ў нядзелю, 3 кастрычніка, ў Германіі святкуецца ўз'яднанне, якое адбылося ў 1990 годзе. Да гэтага дня Пасольства Германіі ў Мінску прадставіла серыю публікацый пра Германію.

title: Да Дня адзінства Германіі. Аркестр выконвае ўверцюру Людвіга ван Бетховена (відэа)

maintext:
У нядзелю, 3 кастрычніка, у Германіі святкуецца ўз'яднанне, якое адбылося ў 1990 годзе. Да гэтага дня Пасольства Германіі ў Мінску прадставіла серыю публікацый пра Германію.
Адна з іх — відэа, дзе аркестр «Заходне-ўсходні дыван» пад кіраўніцтвам маэстра Даніэля Барэнбойма выконвае ўверцюру да балета «Тварэнні Праметэя» Людвіга ван Бетховена.


description: У мінулыя гады такімі ж восеньскімі днямі старажытны Слуцк традыцыйна адзначаў Дзень горада. Апошні раз вялікае свята было прысвечана 900-гадоваму юбілею У мінулыя гады такімі ж восеньскімі днямі старажытны Слуцк традыцыйна адзначаў Дзень горада. Апошні раз вялікае свята было прысвечана 900-гадоваму юбілею Слуцка – у 2016-м. И вось гораду – 905.

title: Старажытны Слуцк вачыма археолага

maintext:
У мінулыя гады такімі ж восеньскімі днямі старажытны Слуцк традыцыйна адзначаў Дзень горада. Апошні раз вялікае свята было прысвечана 900-гадоваму юбілею Слуцка — у 2016-м. І вось гораду — 905.
Каб не абысці маўчаннем гэты факт, «Кур'ер» прапануе чытачам урыўкі з інтэрв'ю з вядомым беларускім археолагам Леанідам Калядзінскім, чалавекам, які сваімі даследаваннямі фактычна адкрыў нам старажытны Слуцк.
Реклама
Напярэдадні святкавання 900-годдзя Слуцка ён якраз праводзіў археалагічныя раскопкі на Замкавай горцы. Тады было знойдзена больш за паўтысячы артэфактаў XI-XIII стагоддзяў, у тым ліку ювелірная майстэрня, аналагаў якой няма нідзе на нашых тэрыторыях.
Раскопкі і знаходкі
«Слуцк адносіцца да ліку ўнікальных помнікаў археалогіі, — распавёў «Кур'еру» Леанід Калядзінскі. — Яго культурны пласт вільготны і добра захоўвае прадметы з арганікі: дрэва, скуры, косці. Гэта дае магчымасць выходзіць на рэшткі старажытнай драўлянай забудовы, што і было выяўлена падчас нашых даследаванняў у 1985−1986 гадах.
Тады былі выкрытыя два дзясяткі дамоў жылога і гаспадарчага прызначэння, тры вулічныя маставыя XII-XIII стагоддзяў.
У цэлым сабралі ўнікальны археалагічны матэрыял. Толькі шахматных фігур знайшлі чатыры. Найбольш вядомая з іх — касцяны кароль, аналага якому да гэтага часу на постсавецкай прасторы няма. Падобная фігурка выяўлена ў Чарнігаве, але яна прывезена з Візантыі, а слуцкая, без сумненняў, — мясцовай вытворчасці. У 1985 годзе мы ўскрылі кузню XII стагоддзя. Яна дала найвелізарны матэрыял па кавальскай справе. Вывучылі мы тады і абарончы вал.
Цудоўныя знаходкі былі і ў наступным 1986 годзе, калі раскопкі вяліся каля Дома культуры. Словам, матэрыялу хапіла б на цэлую кнігу. Яе разумна было б выдаць да юбілею Слуцка, хай нават у навукова-папулярным варыянце. З такой прапановай выходзілі, але як заўсёды — няма грошай.
Больш позні Слуцк таксама цікавы
У 1987 годзе вяліся даследаванні за Домам Саветаў. Там напластаванні пазнейшыя, якія адносяцца да XVII — пачатку XX стагоддзяў. Тым не менш яны таксама прадстаўлялі цікавасць. Разам з арыгінальнымі матэрыяламі раскопак 1999 года (на месцы, дзе стаіць помнік Сафіі Слуцкай) і наяўнымі шматлікімі пісьмовымі крыніцамі магла б з’явіцца не проста кніга, а манаграфія па гісторыі Слуцка XVII стагоддзя. І кошту б ёй не было. Але ёсць тое, што ёсць.
Археалагічная спадчына Слуцка
У плане захавання археалагічнай спадчыны Слуцку не пашчасціла як ніякаму іншаму гораду. Хоць ён мог стаць у шэраг самых цікавых і даследаваных помнікаў, такіх як Брэст, Мінск, Віцебск і Полацк. Асноўны помнік археалогіі — старажытнае гарадзішча — фактычна знішчаны сучаснай забудовай.
Тое, што было знойдзена падчас раскопак, перадавалася ў Слуцкі краязнаўчы музей. Археалагічная калекцыя захоўвалася ў падвале і падвяргалася ўздзеянню вільгаці. У выніку многае страчана. Пра ненапісаныя кнігі я ўжо казаў вышэй.
У старым Доме культуры размесціцца Палац шлюбу. Разумней было б аддаць яго пад краязнаўчы музей — гэта быў бы сапраўдны падарунак гораду да юбілею.
Наколькі мне вядома, да 900-годдзя Слуцка не плануецца і правядзенне навукова-практычнай канферэнцыі. А яе можна было арганізаваць сумеснымі намаганнямі райвыканкама і Акадэміі навук з наступным выданнем навуковага зборніка. Юбілей скончыцца святочнымі гуляннямі з феерверкам, ад якога ў памяці слуцакоў праз пару гадоў нічога не застанецца".


description: У суботу, 9 кастрычніка, у Салігорску адбыўся рэгіянальны кірмаш – больш шырокі, чым ранейшыя, раённыя.

title: Як прайшоў вялікі рэгіянальны кірмаш у Салігорску. Фота

maintext:
У суботу, 9 кастрычніка, у Салігорску адбыўся рэгіянальны кірмаш — больш шырокі, чым ранейшыя, раённыя.
Што адбывалася
Але, на першы погляд, па колькасці прыехаўшых прадаўцоў кірмаш не на шмат адрозніваўся ад папярэдніх кірмашоў, хоць і былі госці з Віцебскай, Гродненскай, Брэсцкай, Гомельскай і Мінскай вобласцей. Такое ўражанне, што калі б не палешукі, кірмаш быў бы зусім малалюдным.
Реклама
Пакуль адныя стараліся прадаць, другія — купіць, на плошчы гудзела музыка, артысты змяняліся, а часам людзі ішлі ў танцы.
Фота (у подпісах ёсць цэны)
Вялікі рэгіянальны кірмаш ў Слуцку запланаваны на 16 кастрычніка.


description: Уладзіміра Бойку на Случчыне, а таксама ў суседнім Старадарожскім раёне перш-наперш ведаюць па яго справах. Менавіта пра такіх людзей кажуць — дзе Уладзіміра Бойку на Случчыне, а таксама ў суседнім Старадарожскім раёне перш-наперш ведаюць па яго справах. Менавіта пра такіх людзей кажуць — дзе нарадзіўся, там і спатрэбіўся.

title: "Каб засталася памяць, трэба было нешта рабіць". Як случчанін захоўвае памяць аб падзеях Вялікай Айчыннай вайны

maintext:
Уладзіміра Бойку на Случчыне, а таксама ў суседнім Старадарожскім раёне перш-наперш ведаюць па яго справах. Менавіта пра такіх людзей кажуць — дзе нарадзіўся, там і спатрэбіўся.
Уладзімір прапанаваў праехаць па мясцінах, дзе летам 1941-га ішлі жорсткія баі. Тут, у раёне Слуцка і Старых Дарог, вайскоўцы 121-й стралковай дывізіі змагаліся з ворагам да апошняга…
Памяці стралкоў
У вайну ў трохвугольніку паблізу вёсак Рубяжы — Вярхуціна — Сінегава стаяў глухі лес. Дарог праз гушчар не было. Тады тэхніка тут была рэдкасцю: бой вялі ў асноўным пехацінцы.
Реклама
Сілы былі няроўныя. 121-й дывізіі, якая не мела вопыту баёў, супрацьстаяла добра ўзброеная гітлераўская групоўка. Чырвонаармейцы адступалі. Зусім немалая частка дывізіі на чале з яе камандзірам генерал-маёрам Зыкавым адышла ў кірунку Гомеля. Большасць асабовага складу засталася тут, у слуцкіх і старадарожскіх лясах. Вайскоўцы не трацілі надзеі на дапамогу. Аднак яна так і не падаспела…
Як сведчаць гісторыкі, баі тут былі жорсткія. Выйшлі з акружэння або трапілі ў палон да ворага ў найлепшым выпадку паўтары-дзве сотні савецкіх салдат. Цяжка ўявіць, што для астатніх гэтыя прыгожыя сёння мясціны — з мяккім мохам пад нагамі, с маладым хвойнікам і высачэзнымі бярозамі, са смачным водарам апалага лісця і найпрыгажэйшымі спевамі птушак — сталі вялікай брацкай магілай. Масавай эксгумацыі астанкаў чырвонаармейцаў тут не было да цяперашняга часу. Гэта задача на наступны сезон для 52-га асобнага спецыялізаванага пошукавага батальёна Міністэрства абароны. З пошукавай групай імя Каржа, якая складаецца ўсяго з васьмі чалавек, Уладзімір Бойка ўздоўж і ўпоперак абышоў месцы баёў. Пошукавікі ведаюць не толькі канкрэтныя лакацыі, дзе спачываюць загінулыя воіны. Неабыякавыя да гістарычнай памяці пошукавікі знаходзяць і перадаюць у Старадарожскі гісторыка-этнаграфічны музей спадарожныя знаходкі: фрагменты зброі, аскепкі снарадаў, кубкі, флягі, значкі… Акрамя таго, яны ўстанаўліваюць новыя дэталі баёў. Ідэя ўвекавечыць подзвіг вайскоўцаў дывізіі тут жа — у эпіцэнтры падзей, а цяпер проста ў глыбіні лесу — Уладзіміру Бойку прыйшла, калі паднялі астанкі першага салдата. Наш герой доўга абдумваў, як тое зрабіць. Месца разам з уладамі Старадарожчыны выбраў адразу: на невялікім пералеску каля лясной дарогі, у атачэнні маладога хвойніку. Дзякуючы аднадумцам дастаў з балота валун, пачысціў, устанавіў як помнік, на якім неўзабаве з’явілася і мемарыяльная дошка. Аднак нечага не хапала, і краязнавец паехаў з дырэктарам раённага музея па параду ў Мінск, у Рэспубліканскі мастацкі экспертны савет, якім кіруе Іван Міско. Народны мастак Беларусі прапанаваў Уладзіміру Бойку дапоўніць помнік сімвалічнай скульптурай, зробленай са знаходак на месцы баёў. Так тут з’явілася і кампазіцыя з гільзаў, аскепкаў міны, гарматнага кола, штыка ад вінтоўкі, каскі, дыска з кулямёта — усяго таго, што засталося як напамін аб загінулых салдатах. — Помнік адкрылі ў дзень 80-годдзя першага бою дывізіі на старадарожскай зямлі: сёлета, 6 жніўня, — расказвае Уладзімір Бойка. — Астанкі мы разам з вайскоўцамі 52-га пошукавага батальёна паднялі, з уладамі раёна перапахавалі, адзначылі гэта ў адпаведных дакументах. Каб засталася памяць, трэба было нешта рабіць.
І ён зрабіў — пра тое сведчыць помнік. Людзі цікавяцца, з якой нагоды апошні пастаўлены. Падышла да манумента і Ала Уладзіміраўна, якая збірала грыбы побач. Уважліва прачытаўшы надпіс, жанчына спытала: «Як прайсці на комплекс?»
Турыстычны маршрут
«Комплексам» мясцовыя завуць мемарыял, таксама прысвечаны 121-й стралковай дывізіі. Створаны ён быў даўно, яшчэ за савецкім часам. Але пра яго мала хто ведае, а калі і чуў, то наўрад ці без правадніка туды дабярэцца. Размясціўся комплекс у лясной глушы: ні вёскі ніякай побач, ні больш-менш нармальнай дарогі. На гэтым месцы падчас вайны знаходзіўся штаб 121-й стралковай дывізіі. Штабны бліндаж (вядома, адноўлены) быццам чакае сваіх гаспадароў, якія не вярнуліся з бою. Напагатове — кулямёт «Максім» (краязнавец зрабіў копію, бо арыгінал украілі), палкавая гармата. Тут і жалобныя скульптуры, і акопы — усё яшчэ раз вымушае задумацца аб трагедыі, якую прынеслі на нашу зямлю акупанты, аб подзвігу савецкіх салдат, якія палажылі тут свае жыцці, каб іншыя пакаленні не ведалі, што такое вайна.
У гэтым заслуга і бацькі Уладзіміра Бойкі. На фронт яго прызвалі ў 1944-м, пасля вызвалення Беларусі. Прайшоў Польшчу, дайшоў да Германіі, у 1946 годзе аднаўляў Сталінград. Да канца жыцця ён успамінаў, што ў горадзе не было ніводнага жывога месца: ні ваяваць, ні, тым больш, жыць там было немагчыма. «Дзед партызаніў, — гаворыць краязнавец. — Апошнім разам прыскакаў на кані дахаты падчас аперацыі „Баграціён“. Больш яго ніколі не бачылі. Не ведаем нават яго магілы…»
Уладзімір Бойка лічыць, што па такіх мясцінах абавязкова трэба праводзіць экскурсііі. Асабліва, на яго погляд, гэта актуальна цяпер, калі пачалі перапісваць гісторыю, калі гераізм савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне аспрэчваецца, а мірных людзей, якія сталі ахвярамі генацыду, увогуле не лічаць за патрэбнае згадваць. — Каля Мінска ёсць «Лінія Сталіна», а чаму б нам не зрабіць лінію Старадарожчыны, Случчыны? — мяркуе Уладзімір Бойка. — Тут пустуе пяць гектараў зямлі, засталіся акопы. Трэба толькі правільна арганізаваць прастору. Турыстычны маршрут варта прадумаць абавязкова, бо самастойна сюды мала хто паедзе. А пабываць у гэтых мясцінах, асабліва дзецям, неабходна — яны павінны ведаць сваю гісторыю, ганарыцца тымі, дзякуючы каму мы сёння жывём у мірнай і спакойнай краіне.
У роднай вёсцы
Уладзімір Бойка не толькі рупіцца аб справе захавання гістарычнай памяці, уласным прыкладам паказваючы, што дзеля таго трэба рабіць. Ён не на словах, а на справе любіць сваю родную вёску. У Вясеі, што за некалькі кіламетраў ад Слуцка, нарадзіўся, рос, тут жыве і цяпер. І ні на які горад ніколі не прамяняе на сваю малую радзіму. Тут жыве яго маці, якая неўзабаве адзначыць свой 90-гадовы юбілей, у вёсцы пабудаваўся і сын.
«Вёску трэба захоўваць, бо іначай не будзе будучыні», — перакананы Уладзімір. І гэта, зноў жа, не проста словы. Яго ўласны ўклад у захаванне роднай Вясеі мала назваць важкім. У свой час прадпрымальнік прыклаў намаганні, для таго каб у вёсцы з’явілася дарога: тут жылі ветэраны, а ім, на яго думку, лепш хадзіць па асфальце, чым па пяску. Цяпер, калі хтосьці набывае ў вёсцы хату, Уладзімір бязвыплатна дапамагае з тэхнікай — галоўнае, каб людзі тут заставаліся. Не абыходзіць увагай і школу, дзе вучыўся. Да яе стагоддзя мужчына паставіў у школьным двары памятны камень, стварыў мемарыяльную шыльду, якую прысвяціў вядомаму выпускніку — Канстанціну Давідоўскаму, што ў складзе атрада касманаўтаў першы ў Савецкім Саюзе кіраваў месяцаходамі. Запрашае ў школу вядомых людзей, цікавых суразмоўнікаў.
Мецэнат, калекцыянер
Уладзімір Бойка — увесь час у руху, ён ніколі не сядзіць без справы. Гэта, відаць, з дзяцінства. Бацькі-калгаснікі заўжды былі за работай. Яны з братам з малых гадоў дапамагалі ім па гаспадарцы, змалку былі прывучаныя да працы.
Лёс яго асабліва не песціў. Пасля школы Уладзімір вырашыў паступіць ва Львоўскае вышэйшае ваенна-палітычнае вучылішча. Аднак мара стаць прафесійным журналістам не спраўдзілася — здарылася непрыемная сітуацыя, і ён вярнуўся ў вёску. Аднак без справы доўга не сядзеў. Паступіў у вучылішча будаўнікоў у Мінску, адначасова вучыўся на радыётэхніка на ваенным заводзе — і вельмі хацеў у армію.
— Цётка маёй маці прайшла ўсю вайну, была суддзёй рэспубліканскага значэння, шмат каго ведала, нават з Жукавым сябравала, — расказвае Уладзімір Бойка. — Я неяк прыйшоў да яе і папрасіў, каб дапамагла хутчэй трапіць на службу, ды яшчэ туды, каб было цяжка. Хлопец я быў фізічна моцны, таму лёгкая служба была проста не для мяне.
Просьбу юнака аўтарытэтная сваячка выканала — і Уладзімір трапіў у Печы, у разведбатальён. Пасля пэўнага перыяду навучання яго разам з некалькімі саслужыўцамі накіравалі ў Кубу, аднак у самым аэрапорце развярнулі і пасадзілі на іншы рэйс — ляцелі ў Азербайджан. У той час там была напружаная сітуацыя на іранскай граніцы. Пасля дэмабілізацыі паступіў у Мінскі радыётэхнічны тэхнікум. Паралельна працаваў — займаўся рамонтам электрычнасці і сігналізацый. А потым вырашыў стварыць сваю справу: Уладзімір Бойка — адзін з першых прадпрымальнікаў у Слуцку. Рамонтам машын першапачаткова займаўся на бацькоўскім падворку. Былі «ліхія 90-я»: што такое бандытызм, зведаў на сабе. І нават толькі з вышыні ўласнага вопыту мае права казаць: «Лепш, чым мы ў Беларусі, мала хто жыве».
— Калі я служыў у арміі, адзін добры камандзір сказаў мне: трэба ўмець не толькі зарабляць грошы, а і аддаваць, — згадвае прадпрымальнік. — І прывёў як прыклад сваю маму, якая заўжды давала капейку на добрыя справы. Па такім прынцыпе цяпер жыве і случчанін. Яго «дэбют» у дабрачыннасці — помнік удзельнікам вайны ў Афганістане. Цяпер у цэнтры горада, па вуліцы 14-ці Партызан, з нагоды кожнай памятнай даты каля помніка збіраюцца «афганцы».
А яшчэ герой публікацыі добра ведае гісторыю Случчыны. Каб дзяліцца сваімі ведамі, унікальнымі фотаздымкамі (а іх ва Уладзіміра звыш 10 тысяч), ён стварыў сайт «Спадчына Слуцкага краю», а сваю кнігу «Дзень Перамогі ў нас не адабраць!» падарыў у кожную школу і бібліятэку горада і раёна. Акрамя таго, мясцовы актывіст разам са сваім сябрам Вячаславам Коршакам стварае прыгожыя песні. Гэта дазваляе Вячаславу, які рана стаў інвалідам, не страціць прагу да жыцця. Нягледзячы на тое, што жыве ён далёка, сваю песню «Дзень Перамогі ў нас не адабраць!» прэзентаваў у родным горадзе. Скажаце, у сучасным свеце такіх дабрадзеяў, як Уладзімір Бойка, не бывае? Прыязджайце на Случчыну — пераканаецеся, што і ў наш няпросты час знаходзяцца людзі, для якіх, як дыхаць, натуральна дапамагаць іншым, а таксама важна захоўваць памяць пра тых, хто загінуў за наш сённяшні светлы дзень.


description: Слуцкий район закупил услугу по разработке проекта зоны охраны недвижимой историко-культурной ценности «Остатки бровара из бывшей усадьбы Доманских» в Слуцкий район закупил услугу по разработке проекта зоны охраны недвижимой историко-культурной ценности «Остатки бровара из бывшей усадьбы Доманских» в деревне Залядье. Ориентировочная стоимость лота — 6 115 рублей.

title: Остатки старинной усадьбы Доманских в Слуцком районе возьмут под охрану. Сколько стоит проект

maintext:
Слуцкий район закупил услугу по разработке проекта зоны охраны недвижимой историко-культурной ценности «Остатки бровара из бывшей усадьбы Доманских» в деревне Залядье. Ориентировочная стоимость лота — 6115 рублей.
Примерный перечень работ, которые выполнят при проектировании:
определение границ и режимов зон охраны недвижимой материальной историко-культурной ценности;
составление научно-технического отчёта;
натуральные исследования по объекту;
проектные работы;
фотофиксация с аннотацией;
и иные виды работ.
Выдержки из паспорта объекта:
«Сядзіба ў в. Заляддзе належала нясвіжскай лініі Радзівілаў. У 1821 яна перайшла ва ўласнасць Віктарына Даманскіх, суддзі Слуцкага павета. Пасля Віктарына ўладальнікам сядзібы стаў яго сын Казімір, а затым — дачка Казіміра Ядвіга. Пасля смерці Ядвігі сядзібу прадалі яе стрыечнаму брату Леанарду Даманскіх 1830−1892, жанатаму на Сафіі Вайніловіч. Апошнім уладальнікам былі іх сыны Зыгмунт і Леон. Сядзіба займала прыпаднятую тэрыторыю з маляўнічым відам…»
Реклама
В паспорт внесли изменения 7 декабря 2020 года:
«У цяперашні час тэхнічны стан рэшткаў канструкцый знаходзіцца ў аварыйным стане. Адзін з фрагментаў канструкцый з 21 па 28 лістапада 2020 года абрунуўся».
Ранее:


description: Памёр журналіст Аляксандр Коктыш. Яму было 54 гады. Коктыш працаваў у газетах «Свободные новости», «Звязда», агенцтве «Інтэрфакс Захад», быў экспертам у Памёр журналіст Аляксандр Коктыш, піша прэс-служба ГА «Беларуская асацыяцыя журналістаў».

title: Памёр журналіст Аляксандр Коктыш

maintext:
Памёр журналіст Аляксандр Коктыш. Яму было 54 гады. Коктыш працаваў у газетах «Свободные новости», «Звязда», агенцтве «Інтэрфакс Захад», быў экспертам у арганізацыі прэс-службаў для кампаній.
Аляксандр прыязджаў у рэдакцыю «Кур'ера», дзяліўся вопытам і распавядаў, як якасна пісаць журналісцкія матэрыялы.
Реклама
Рэдакцыя «Кур`ера» шчыра спачувае родным і блізкім спадара Аляксандра.


description: Пасольства Германіі ў Мінску святкуе ўз'яднанне Германіі, якое адбылося ў 1990 годзе, і запрашае беларусаў адзначыць Дзень адзінства – 3 кастрычніка - Пасольства Германіі ў Мінску святкуе ўз'яднанне Германіі, якое адбылося ў 1990 годзе, і запрашае беларусаў адзначыць Дзень адзінства – 3 кастрычніка - разам з грамадзянамі Германіі.

title: У Дні адзінства Германіі беларусы могуць даведацца шмат цікавага аб ФРГ

maintext:
Пасольства Германіі ў Мінску святкуе ўз'яднанне Германіі, якое адбылося ў 1990 годзе, і запрашае беларусаў адзначыць Дзень адзінства — 3 кастрычніка — разам з грамадзянамі Германіі.
«Дарагія калегі, дарагія сябры Пасольства Германіі ў Мінску
Реклама
3 кастрычніка мы святкуем ўз'яднанне Германіі, якое адбылося ў 1990 годзе ў міры і згодзе з нашымі суседзямі і партнёрамі. Звычайна з гэтай нагоды мы запрашаем гасцей на прыём, каб разам з імі адзначыць гэты асаблівы дзень. Гэта заўсёды выдатная нагода ўбачыцца і пагутарыць.
На жаль, у 2021-м, як і ў мінулым годзе, асабістая сустрэча немагчыма праз пандэмію каронавіруса. Тым радасней будзе для нас, калі і ў гэты час Вы захаваеце сувязь з намі. Каб адзначыць Дзень Германскага адзінства, з 22 верасня па 6 кастрычніка мы прадстаўляем Вам серыю публікацый пра Германію на нашым сайце і на старонцы ў Facebook:
2 кастрычніка Вы зможаце азнаёміцца з прамовай Федэральнага міністра замежных спраў Хайка Мааса, 3 кастрычніка Пасол Манфрэд Хутэрэр звернецца да Вас з відэапасланнем, а дрэздэнскі хор хлопчыкаў „Кройцхор“ выканае для Вас дзяржаўны гімн Германіі.
Зазірайце на нашы старонкі ў інтэрнэце і будзьце здаровыя!».
З найлепшымі пажаданнямі, Ваша каманда Пасольства Германіі ў Мінску
УНП 101 166 185 Пасольства ФРГ у Беларусі


description: Уважаемая редакция, на сайте вашей газеты узнал, что редакция предлагает читателям откликнуться на предложение поделиться с ней своими воспоминаниями об Уважаемая редакция, на сайте вашей газеты узнал, что редакция предлагает читателям откликнуться на предложение поделиться с ней своими воспоминаниями об учителях. Высылаю вам несколько глав из повести под рабочим названием «Последний визит или прощание с малой Родиной».

title: "Стань у вугаў", "Выйдзі з кваса". Школьныя ўспаміны выпускніка сярэдняй школы Капыльскага раёна

maintext:
Уважаемая редакция, на сайте вашей газеты узнал, что редакция предлагает читателям откликнуться на предложение поделиться с ней своими воспоминаниями об учителях. Высылаю вам несколько глав из повести под рабочим названием «Последний визит, или Прощание с малой родиной».
«З усяго пражытога часцей за ўсё ўспамінаецца чамусьці дзяцінства, навучанне ў школе, вучні, настаўнікі. Фотаздымак настаўніцкага калектыву Вялікараёўскай сярэдняй школы (Капыльскі раён) захоўваецца ў мяне да гэтага часу. На яго адваротнай старонцы ёсць надпіс: «май 1956 г.».
Реклама
Я амаль штодзень бяру гэтае фота ў рукі і ўспамінаю свае школьныя гады. Вось Шукевіч Адам Тадэушавіч, выкладчык нямецкай мовы, паляк па нацыянальнасці. У яго заўсёды ў портках ззаду была маленькая дзірачка, праз якую былі відаць сподні. Калі ён праходзіў па радах паміж партамі, яму ў гэтую дзірачку Сяргей Даўгаполаў (быў такі вучань) устаўляў саломінку, і яна віляла з боку ў бок пры хадзьбе настаўніка. Клас клаўся ад рогату, Шукевіч, знаючы, чыя гэта выхадка, браў Сяргея за шыварат, штурхаў і крычаў: «Стань у вугаў» (палякі, як вядома, пры размове замест літары «л» вымаўляюць «ў» альбо «в» — у залежнасці ад таго, дзе яна знаходзіцца).
Даўгаполаў і ў вуглу працягваў грымаснічаць, тады Адам Тадэушавіч крычаў: «Выйдзі з кваса».
Альбо яшчэ прыкол. На правай руцэ ў Шукевіча адсутнічаў вялікі палец, і ён браў мел у пучкі (паміж указальным і сярэднім пальцамі). Перад яго ўрокам хто-небудзь крышыў мел на дробезныя кавалачкі, і тады злосны Шукевіч крычаў: «Дзе меў, хто сёння дзяжурны?».
Адным словам, здзекаваліся мы з яго, дурні, выкарыстоўваючы яго недахопы. Трэба сказаць, ён быў мала прыстасаваны да жыцця. Памятаю, як ён аднойчы спытаўся ў майго таты, гледзячы на кола матацыкла: «Барыс Герасімавіч, а чаму спіцы такія тонкія, а не гнуцца?». Альбо, заточваючы кол сякераю (я сам быў сведкай), так яго сцёсываў, што ад яго заставаўся кароткі абрубак, за які нельга было трымацца. Шукевіч яго выкідваў і ціхенька казаў: «Псякрэў».
Быў у нас яшчэ адзін цікавы, на мой погляд, настаўнік — Ляшкевіч Уладзімір Якаўлевіч, выкладчык хіміі. Нізенькі, гарбаты. Вельмі любіў прыроду, паляванне з фотаапаратам. Бывала, павесіць на шыю мелкакаліберную стрэльбу (хоць ні разу з яе ні стрэліў), бінокль, фотаапарат і блукае па наваколлі.
Вёў ён вельмі сціплае жыццё. У краме, памятаю, купляў дробку камсы, сядаў на прыступкі крамы і абедаў. Можа таму і купіў адзін з першых вяскоўцаў аўтамабіль «Масквіч-403», але ім амаль што не карыстаўся. На пытанне «Уладзімір Якаўлевіч, дзе ж ваша аўто?» заўсёды адказваў: «З вёскі нельга выехаць, вельмі брудна, вось і паставіў у гараж».
Дзіўны быў чалавек. Аднойчы папрасіў ён у майго таты палячыць радыкуліт пчоламі (мой тата быў заядлы пчаляр). Тата яму і кажа, шуткуючы: «Здымай порткі і выстаўляй зад пад ляток», што ён і зрабіў, прыняўшы ўсур'ёз параду. Пчолы абляпілі яго ўсяго і так «далі», што ён заблытаўся ў сваіх портках, упаў у разору і столькі нарабіў крыку, што тата схапіў бярозавы венік, вядро з вадою і пабег яго ратаваць.
Асабліва часта я ўспамінаю сваю першую настаўніцу Рацько Соф’ю Васільеўну. Сапраўды, без перабольшання можна сказаць — гэта была настаўніца з вялікай літары.
Але я хачу распавесці пра сваіх бацькоў, таксама настаўнікаў: бацька быў выкладчыкам фізікі, а маці - матэматыкі.
Трэба сказаць, я з вялікай павагай адносіўся да свайго бацькі. Гэта менавіта ён навучыў мяне маляваць (да педагагічнага інстытута ён скончыў тры курсы мастацкага тэхнікума), сталярнічаць (разам з ім прыбудавалі да хаты трохсценак, чым павялічылі жылую плошчу) і шмат іншаму.
Памятаю, як разам з бацькам хадзіў на прыроду і маляваў розныя краявіды. У мяне да гэтай пары захаваліся эцюды і карціны — мае і бацькавы.
З павагай да яго адносіліся і ўсе вучні. Паколькі ў тыя часы было не вельмі шмат наглядных прыстасаванняў, ён многія рабіў сам. Напрыклад, такую прыладу, як перыскоп ці «мёртвую пятлю».
У той час у вёсцы не было электрычнасці, і бацька неяк угаварыў дырэктара школы набыць рухавік-генератар. Колькі ва ўсіх было радасці і захаплення, калі ў класах замест керасінавых лямп загарэліся электрычныя!
Матуля вельмі добра ведала матэматыку і выкладчыцкую справу і не аднойчы ўдзельнічала ў розных конкурсах і мерапрыемствах на розных узроўнях.
Бацьку ў 1957 годзе прысвоілі званне «Ганаровы настаўнік БССР».
Успаміны, успаміны… У тыя гады класы былі перапоўнены. У школу хадзілі вучні з шасці навакольных вёсак. У асноўным гэта былі пераросткі: вайна не дазволіла ў свой час скончыць школу, многім выпускнікам было ўжо амаль за дваццаць, і яны добра разумелі жыццё, адносіліся да навукі і да настаўнікаў з разуменнем і павагай.
Памяталі яны пра сваіх настаўнікаў і пасля заканчэння школы. Адзін з выпускнікоў стаў знакамітым кампазітарам, яго фамілія Шумілін (памятаеце песню «Ой, мой Мінск, мая сталіца Беларусі роднай»). Дык вось, не памятаю, у якім годзе ён прыехаў у сваю вёску і прывёз бочку піва. Паставіў яе на ганак крамы і частаваў усіх землякоў гэтым півам. Тады ён гасцяваў у маіх бацькоў з тыдзень.
А другі выпускнік па фаміліі Бабеня, ваеннаслужачы, дапамог бацьку і не толькі яму набыць матацыкл М-72, які ў той час быў зняты з узбраення.
Як іншы раз хочацца вярнуцца ў тыя часы. І не таму, што хочацца нешта паправіць, а каб пабачыцца з тымі, хто мяне вучыў, з кім навучаўся.
Дзесьці ў 2011 годзе Вялікараёўскую школу закрылі з-за дэмаграфічнага і эканамічнага становішча. Што будзе з будынкам далей — невядома. Хацелася, каб ён ператварыўся ў дом састарэлых і працягваў служыць на карысць насельніцтву. Але гэта справа мясцовай улады".


description: У гэтым годзе першаму на Случчыне калгасу споўнілася 100 гадоў. Прычым само сяльгаспрадпрыемства працуе да гэтага часу, у адрозненне ад васьмі дзясяткаў У гэтым годзе першаму на Случчыне калгасу споўнілася 100 гадоў.  Прычым само сяльгаспрадпрыемства працуе да гэтага часу, у адрозненне ад васьмі дзясяткаў іншых слуцкіх калгасаў, рэарганізаваных у розныя гады.

maintext:
У гэтым годзе першаму на Случчыне калгасу споўнілася 100 гадоў. Прычым само сяльгаспрадпрыемства працуе да гэтага часу, у адрозненне ад васьмі дзясяткаў іншых слуцкіх калгасаў, рэарганізаваных у розныя гады.
Гэта ААТ «Падлессе-2003», якое вядзе сваю гісторыю з далёкага 1921 года. 100 гадоў таму, 21 красавіка, пяцёра сялян з вёскі Пуцята (сёння вёска Славінск) стварылі камуну імя Карла Маркса. Базай для абсалютна новага для Случчыны сяльгасаб’яднання стаў маёнтак памешчыка Федаркевіча, які пасля прыстасавалі пад мехдвор. Цяпер ад сядзібы засталіся толькі падмуркі.
Реклама
Першымі камунарамі былі Пётр Кашанскі, Данііл Атліванчык, Мікалай Каманскі, Фёдар Цяцерскі і Міхаіл Турбан. Кіраўніком камуны абралі Пятра Сяльвестравіча Кашанскага.
Вядома, што першапачаткова ў камуны імя Карла Маркса было 140 гектараў зямлі, у тым ліку 80 — ралля, 11 рабочых коней, 15 дойных кароў, 40 свіней. А з інвентара — 8 конных плугоў, 12 барон, конная малатарня, касілка, жатка і сеялка.
Праз чатыры гады — у 1925-м — на аснове камуны быў створаны калгас імя Карла Маркса. Яшчэ праз год калгас перажыў першае аб’яднанне. Да яго далучыўся суседні «Пралетар», першым старшынёй якога быў Васіль Захаравіч Корж, пасля легендарны партызанскі камандзір і Герой Савецкага Саюза.
Ужо ў аб’яднаным калгасе імя Карла Маркса стала 32 сялянскія гаспадаркі і 410 гектараў зямлі, з іх 280 гектараў ворнай.
Масавая калектывізацыя
У 1925−1928 гады на Случчыне арганізаваліся 14 калектыўных гаспадарак: у 1925-м — калгасы імя Віннічэўскага (Казловіцкі с/с), «Прагрэс» (Сераднякоўскі с/с), «Вольная праца» (Беліцкі с/с), «Чырвоны кастрычнік» (Вялікасліўскі с/с), «Першае мая» (Прошчыцкі с/с). Астатнія дзевяць калгасаў з’явіліся ў 1927−1928 гады.
У 1929 годзе на Случчыне пачалася масавая калектывізацыя сельскай гаспадаркі. Як яна праходзіла і чаго каштавала сялянам і іх сем’ям — гэта асобная тэма, якая непарыўна звязана з другой — рэпрэсіямі на Случчыне.
Але вернемся да нашага першага ў раёне калгаса імя Карла Маркса. У лютым 1933 года яго ўдарнікі звярнуліся з адкрытым лістом да ўсіх работнікаў сельскай гаспадаркі Беларусі з заклікам змагацца за высокі ўраджай, за бальшавіцкую падрыхтоўку да веснавой сяўбы. У лісце, які надрукавалі ў газетах, яны пісалі, што іх калгас за 12 гадоў існавання ператварыўся ў буйную гаспадарку, у якой наладжана правільная арганізацыя працы, разгарнулася сацыялістычнае спаборніцтва. Калгаснікі сцвярджалі, што іх даходы ўзраслі ў параўнанні з тым часам, калі яны былі аднаасобнікамі, што тады не было і паловы даходаў, якія яны атрымліваюць цяпер ад арцельнай гаспадаркі.
Зразумела, што такія калектыўныя звароты былі хутчэй прапагандысцкімі і не адлюстроўвалі рэальнага становішча ў сельскай гаспадарцы. Але выбару ў вяскоўцаў не было. У калгасы даводзілася ўступаць цэлымі вёскамі.
Ужо ў 1934 годзе на VII з’ездзе Савета Случчыны адзначалася, што калгасы раёна аб’ядналі 79% сялянскіх двароў (11 378) і мелі 80% усёй зямельнай плошчы раёна.
Напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны на Случчыне калгасаў было ўжо 93. Кожны з іх аб’ядноўваў сялян адной вёскі. Маштабы вытворчасці, такім чынам, залежалі ад памеру вёскі, а гаспадаркі часта былі дробнымі. Тым не менш 54 слуцкія калгасы за дасягнутыя поспехі былі ўзнагароджаны граматамі Усесаюзнай сельскагаспадарчай выставы.
У 1938 годзе ў сярэднім на Случчыне збіралі: збожжавых — больш за 10 цэнтнераў з гектара, лёну — 4 ц/га, бульбы — 150 ц/га. У калгасах налічвалася каля 20 тысяч галоў буйной рагатай жывёлы, каля 9 тысяч коней. Перад вайной у калгасаў мелася ў наяўнасці 150 трактароў і камбайнаў. Для таго часу гэта былі высокія паказчыкі.
Вясной 1950-га ў Крамлі было прынята рашэнне ўмацоўваць сельскую гаспадарку шляхам зліцця некалькіх калгасаў у адзін. Такім чынам, за 1950 год на Случчыне стала менш на 73 калгаса — іх далучылі да больш буйных і перспектыўных.
Застаўся на плаву і першы калгас Случчыны, да якога былі далучаны яшчэ некалькі дробных гаспадарак.
А што ж першы старшыня першага слуцкага калгаса? Яго імя ўдалося знайсці ў базе дадзеных «Ахвяры палітычнага тэрору ў СССР». Кашанскі Пётр Сяльвестравіч, 1891 года нараджэння, быў арыштаваны 24 жніўня 1936 года, асуджаны 5 кастрычніка таго ж года па арт.72 УК БССР «прымыкаў да трацкісцкай апазіцыі, сабатаж», асуджаны на 5 гадоў лагераў. Пакаранне адбываў на Калыме. У 1959 годзе быў рэабілітаваны.
Адна з вуліц вёскі Славінск (былая вёска Пуцята) названа ў гонар Пятра Кашанскага.


description: У апошнія дні жніўня ў Салігорску традыцыйна праходзілі музычныя вечарыны на адкрытай пляцоўцы перад дзіцячай музычнай школай. Сярод шматлікіх У апошнія дні жніўня ў Салігорску традыцыйна праходзілі музычныя вечарыны на адкрытай пляцоўцы перад дзіцячай музычнай школай. Сярод шматлікіх выступленняў педагогаў школы асабліва запомнілася выступленне аркестра народных інстументаў “Скарбніца”.

title: гэта “пакутнік” свайго захаплення” • Слуцк • Газета "Інфа-Кур’ер"

maintext:
У апошнія дні жніўня ў Салігорску традыцыйна праходзілі музычныя вечарыны на адкрытай пляцоўцы перад дзіцячай музычнай школай. Сярод шматлікіх выступленняў педагогаў школы асабліва запомнілася выступленне аркестра народных інструментаў «Скарбніца». Ім кіравала Алёна Хромава, дырыжор, педагог па класе баяна.
Менавіта яе жэстыкуляцыя, міміка, адухоўленнасць усёй яе постаці так прываблівала, што паслухаў увесь канцэрт аркестра. Прызнаюся, я больш глядзеў на дырыжорку, чым слухаў музыку. Глядзеў і дзівіўся: то яна ў лагоднай усмешцы, то раптам надуюцца вусны і насупяцца бровы, узляціць уверх рука, потым рэзкі ўзмах сціснутага кулака, пры гэтым сама гатовая ўзляцець увысь.
Реклама
І вось напрыканцы верасня давялося мне трапіць на рэпетыцыю таго самага аркестра. А ў дырыжоркі знайшлася хвілінка для мяне.
«У нашым аркестры пастаянна граюць 20 чалавек. Большасць з іх педагогі музычнай школы, але ёсць адзін прадпрымальнік і адзін педагог з Салігорскай дзіцячай школы мастацтваў, — расказала пасля рэпетыцыі Алёна Уладзіміраўна. — Заўсёды сабірацца разам усім не выпадае. У рэпертуары нашага аркестра музыка на любы густ — сучасная і народная, класічная і эстрадная. Часта выступаем на адкрытых і закрытых пляцоўках у родным горадзе, на розных конкурсах. У разгул пандэміі ўдзельнічалі ў конкурсе нават анлайн, атрымалі Гран-пры».
На маё пытанне «Ці казалі ёй калісьці, якая ў яе жывая міміка падчас кіраўніцтва аркестрам?» Алёна Хромава ўсміхнулася.
«Дырыжор — гэта згустак пачуццяў, вечны „пакутнік“ свайго захаплення, — адказала яна. — Падпарадкаваць усіх удзельнікаў волі дырыжора, каб як можна паўней выканаць твор аўтара музыкі - задача няпростая». Нагадаем, што сёння, 1 кастрычніка, адзначаецца Міжнародны дзень музыкі. У вас ёсць добрая нагода павіншаваць знаёмых музыкантаў і ўсіх, хто мае дачыненне да музычнага свету.


description: З 12 па 16 лістапада ў Бабруйску пройдзе VІІІ Рэспубліканскі фестываль нацыянальнай драматургіі імя В.І.Дуніна-Марцінкевіча — Бобруйский новостной портал Bobrlife


description: Праваабаронцу будуць судзіць па 11 артыкулах крымінальнага кодэксу Кіраўніцу валанцёрскай службы праваабарончага цэнтру "Вясна" Марыю Рабкову

title: Галоўныя навіны за нядзелю (28 лістапада)

maintext:
Праваабаронцу будуць судзіць па 11 артыкулах крымінальнага кодэксу
Кіраўніцу валанцёрскай службы праваабарончага цэнтру “Вясна” Марыю Рабкову абвінавачваюць па 11 артыкулах КК, паведамляюць яе калегі са спасылкай на родных затрыманай.
Як напісала ў лісце родным Рабкова, яе прад’яўленыя наступныя абвінавачванні:
арганізацыя масавых беспарадкаў (частка 1 артыкула 293 КК);
падрыхтоўка і наўмыснае стварэнне ўмоў для ўдзелу ў масавых беспарадках (частка 1 артыкула 13 і частка 2 артыкула 293 КК);
падрыхтоўка людзей да ўдзелу ў масавых беспарадках або фінансаванні такой дзейнасці (частка 3 артыкула 293 КК);
грубае парушэнне парадку (частка 1 артыкула 342 КК);
заклік да дзеянняў супраць нацыянальнай бяспекі Беларусі (частка 3 артыкула 361 КК);
стварэньне экстрэмісцкага фармаваньня (частка 1 артыкула 361-1 КК);
кіраўніцтва злачыннай арганізацыяй (частка 1 артыкула 285 КК);
распальванне сацыяльнай варожасці групай асоб (частка 3 артыкула 130 КК);
злоснае хуліганства (частка 2 артыкула 339 КК);
асоба злоснае хуліганства (частка 3 артыкула 339 КК);
апаганьванне збудаванняў і псаванне маёмасці (артыкул 341 КК);
наўмыснае знішчэнне або пашкоджанне чужой маёмасці арганізаванай групай (частка 3 артыкула 218 КК);
незаконнае дзеянне у адносінах да прадметаў, шкоднае дзеянне якіх заснавана на выкарыстанні гаручых рэчываў, учыненае групай асоб (частка 2 артыкула 295-3 КК).
Праваабаронцы ўдакладняюць, што Марфе Рабковай пагражае да 15 гадоў калоніі. Раней яна пісала родным, што сілавікі паабяцалі ёй тэрмін “паміж Бабарыка і Калеснікавай”.
Нагадаем, што 26-гадовую Марыю Рабкову затрымалі 17 верасня. Спачатку ёй выставілі абвінавачанне ў падрыхтоўцы масавых беспарадкаў. У лютым абвінавачанне дапоўнілі яшчэ двума артыкуламі КК – аб удзеле ў злачыннай арганізацыі і распальванні нянавісці.
У Беларусі могуць увесці завочнае прыцягненне да крымінальнай адказнасці
Следчы камітэт прапанаваў унесці папраўкі ў крымінальнае заканадаўства Беларусі і ўвесці завочнае прыцягненне грамадзян да крымінальнай адказнасці. Пра гэта ў інтэрв’ю тэлеканалу СТВ распавёў дзяржсакратар Савета бяспекі Аляксандр Вольфавіч. Паводле яго слоў, ініцыятыву СК падтрымаў ужо Вярхоўны суд і Генпракуратура.
Пытанне і адказ можна пабачыць на відэа (ад 13:08).
«Недагляд у крымінальна-працэсуальным заканадаўстве ў нашай краіне, мусіць, было. Прынцып непазбежнасці крымінальнага пакарання за ўчыненае злачынства не выконваўся. [Чалавек] здзейсніў тут злачынства, з’ехаў і спакойна жыве [за мяжой]. Нават на запыт праваахоўнага блока па палітычных матывах іх не выдаюць адтуль. Тым не менш, прапануецца ўвесці папраўкі ў закон, каб была магчымасць у краіне прыцягваць да крымінальнай адказнасці, гэта значыць асудзіць. Суд завочна прыгаворыць да таго ці іншага пакарання ў залежнасці ад цяжкасці ўчынення правіны. Канешне ж, ён будзе знаходзіцца за мяжой, вядома ж, яго не выдадуць. Але тое, што ён прыгавораны, напрыклад, да двух-трох гадоў пазбаўлення волі або да іншага тэрміну, які вызначыць суд, будзе, напэўна, накладваць адбітак», — сказаў Вольфавіч.
Дзяржсакратар Савета бяспекі дадаў, што гэтую прапанову Следчага камітэта разгледзяць на найбліжэйшым пасяджэнні Савета бяспекі.
Польшча гатова фінансаваць вяртанне мігрантаў на радзіму
Прэм’ер-міністр Польшчы Матэуш Маравецкі заявіў аб гатоўнасці прафінансаваць адпраўку бежанцаў з Беларусі на радзіму.
“Калі Лукашэнка праявіць добрую волю, то мы адразу заўважым гэты станоўчы сігнал і будзем супрацоўнічаць па фінансаванні вяртання мігрантаў на радзіму ў Ірак і іншыя краіны. Гэта павінна быць агульным намаганнем, але мы можам дзейнічаць вельмі хутка і самастойна”, — зазначыў ён у інтэрв’ю агенцтву dpa.
На думку Матэуша Маравецкага, ЕС таксама павінен унесці свой уклад, паколькі нелегалы не маюць намеру заставацца ў Польшчы, а хочуць трапіць у Германію або Нідэрланды. “Але мы не хочам чакаць Еўрасаюза”, — сказаў Маравецкі.
Ён дадаў, што рэспубліка зараз не мае патрэбы ў дапамозе еўрапейскага агенцтва па ахове межаў Frontex. “У нас 15 тысяч памежнікаў, а ў Frontex да 1200 памежнікаў і супрацоўнікаў берагавой аховы на ўсе вонкавыя межы Еўразвяза. Акрамя памежнікаў, у нас 15 тысяч салдат. Так што ў нас даволі трывалая мяжа”, — паведаміў прэм’ер, падкрэсліўшы, што Варшава абараняе Брусель ад новага міграцыйнага крызісу.
Названы галоўны сімптом штаму каранавіруса Амікрон
Як распавяла The Daily Telegraph кіраўнік Медыцынскай асацыяцыі Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі Анжаліка Кутзэ, большасць пацыентаў, якія заразіліся Амікронам – маладыя людзі, якія не гублялі ні адчування пахаў, ні густу. Затое яны адчувалі моцную стомленасць.
“Каля 10 дзён таму да мяне сталі прыходзіць хворыя са скаргамі на гранічную стомленасць і прыгнечанасць, а таксама на моцны галаўны боль, – адзначыла яна. – Толькі ў аднаго ці дваіх была крыху павышаная тэмпература цела і балела горла. Людзі прыходзілі на другі ці трэці. дзень дрэннага самаадчування.Пры гэтым ніхто з іх нават не думаў, што мог заразіцца каранавірусам, бо звычайных для COVID-19 сімптомаў не было.Аднак праведзеныя тэсты паказалі, што ў іх каранавірус, выкліканы новым штамам, які затым атрымаў назву “Амікрон” . Пры гэтым аказалася, што ў інфікаваных не падаў узровень кіслароду ў крыві”. (Гаворка ідзе пра некалькі дзясяткаў чалавек).
Кіраўнік Медыцынскай асацыяцыі ПАР адзначыла, што ў асноўным амікрон-штамам заражаюцца маладыя людзі, хаця было і дзіця ва ўзросце шасці гадоў. “Пры гэтым больш за палову з іх не прайшлі курс вакцынацыі ад COVID-19”, – адзначыла Кутзэ. Яна падкрэсліла, што вакцынацыя застаецца галоўным фактарам супрацьдзеяння каранавірусу ў любой яго форме.
З-за Амікрон-штаму краіны зачыняюць межы
Як паведамляюць інфармагенцтвы, Амікрон-штам выяўлены ў Нідэрландах у 13 пасажыраў, якія прыляцелі ў краіну з ПАР. У Даніі ўжо пацверджаны два выпадкі заражэння.
З-за наступу новага штаму Ізраіль з 28 лістапада 2021 года зачыніў уезд у краіну для замежнікаў. Да такіх жа мер прыбегла і Фінляндыя. З 28 лістапада 2021 года краіна абмяжоўвае ўезд для вандроўнікаў, якія апошнія 14 дзён знаходзіліся ў наступных краінах Афрыцы: Батсване, Эсваціні, ПАР, Лесота, Мазамбіку, Намібіі, Зімбабвэ. Уезд дзейнічае да 19 снежня і датычыцца толькі іншаземцаў. Грамадзяне Фінляндыі змогуць вярнуцца ў краіну, выконваючы шэраг абмежаванняў.
Памёр Аляксандр Градскі
Спявак і кампазітар, які стаяў ля вытокаў расійскай рок-музыкі, Аляксандр Градскі, памёр у 02:10 28 лістапада 2021 года.
Не так даўно Аляксандр Градскі перанёс каранавірус. Хваробу ён пераадолеў, але яго здароўе пасля гэтага пачало хутка пагаршацца. За апошнія два месяцы яму некалькі разоў выклікалі хуткую медыцынскую дапамогу і прапанавалі шпіталізацыю, але народны артыст Расіі адмаўляўся класціся ў бальніцу. Яго спрабавалі лячыць дома, але беспаспяхова.
Напярэдадні, у пятніцу, Градскаму зноў стала дрэнна, і яго шпіталізавалі з інсультам. Больш за суткі ён знаходзіўся ў рэанімацыі ў цяжкім стане, але выратаваць яго не ўдалося.
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


title: Уладзімір Некляеў: "Сённяшняе пакаленне беларусаў паўтарае лёс пакалення сталінскіх часоў…"

maintext:
Славуты беларускі пісьменнік прэзентуе свой новы раман «Гэй Бэн Гіном» не ў Беларусі, а за мяжой.
«Раман «Гэй Бэн Гіном», які чатыры гады таму я пачынаў як гістарычны, а дапісваў яго ўжо як сучасны, выдадзены ў Польшчы, – распавядае Някляеў. – На беларускай мове. З 25 лістапада пачаліся прэзентацыі кнігі ў Кракаве, Варшаве, Вроцлаве, Познані, Гданьску, Лодзі, Беластоку – у гарадах, дзе сёння найбольш беларусаў. Найперш тых, хто апошнім часам змушаны быў пакінуць Айчыну…
Раман стаў актуальны, бо вярнулася тое, што, здавалася, назаўсёды засталося ў гісторыі. Сённяшняе пакаленне беларусаў паўтарае лёс пакалення сталінскіх часоў. Гадоў рэпрэсій, ахвярмі якіх сталі найлепшыя сыны і дочкі Беларусі. У тым ліку нацыянальны геній Янка Купала, пра жыццё і гібель якога раман.
Шмат хто пытаецца пра назву кнігі: што яна азначае? У перакладзе гэта «Геена вогненная». Ці папросту пекла, у якім (у вечным страху быць арыштаванымі, апынуцца ў турмах, у лагерах, у Курапатах) пражылі сваё жыццё персанажы рамана. І ў якім тысячы беларусаў неспадзявана апынуліся сёння…»
Ва ўсіх прэзентацыях новага рамана Някляева ўдзельнічае таксама і Зміцер Вайцюшкевіч.
Між іншым, не выключана, што «Геена вогненная» будзе выдадзена і ў Беларусі.
Публікацыя з № 91 газеты “Народная Воля”. Падпісацца на газету.
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


title: Маёмасць дачки мільянера Юрыя Авяр’янава пайшла з малатка

maintext:
На аўкцыён выставілі джып HONDA СR-V, які належыць Вікторыі Авяр’янавай.
Нагадаем, што сам Юрый Авяр’янаў знаходзіцца ў міжнародным вышуку. Яго абвінавачваюць ў няўплаце падаткаў.
«Згодна з матэрыяламі крымінальнай справы, ад 10 да 50 працэнтаў наяўнай выручкі ўстаноў, якія ўваходзілі ў структуру прадпрыемстваў, падкантрольных Авяр’янаву, не адбівалася ў бухгалтарскіх уліках, – паведамляла прэс-служба Генеральнай пракуратуры. – Для ўтойвання гэтых дзеянняў у касавыя апараты са змененым праграмным забеспячэннем уносіліся ілжывыя звесткі аб грашовых сродках, якія паступілі за змену. Менавіта гэтыя дадзеныя перадаваліся бухгалтарам для «белых» справаздач. Пры гэтым для Авяр’янава складалася «ценявая» справаздачнасць, якая змяшчала сапраўдныя дадзеныя. З дапамогай вынятку наяўных сродкаў з фактычнай выручкі прыніжалася падатковая база прадпрыемстваў, што прыводзіла да ўхілення ад выплаты сум падаткаў».
А дачку некалі ўплывовага бізнесмена затрымалі напрыканцы 2019 года ў Маскве, дэпартавалі ў Беларусь і больш за год таму прыгаварылі да трох гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму – таксама за няўплату падаткаў. Год Вікторыі адмінусавалі па амністыі.
Як прагучала ў судзе, Авяр’янава павінна заплаціць у даход дзяржавы ў лік кампенсацыі ўрону 711.772 рублі. Сплаціла яна гэтыя грошы ці не – дакладна не вядома. Але джып Вікторыі Авяр’янавай 2007 года выпуску выставілі на аўкцыён, яго пачатковы кошт – 19.400 беларускіх рублёў. Таргі пачнуцца 1 снежня.
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


description: Прыгажосць патрабуе ахвяр. Дызайнер адзення Апці Эзіеў добра ведае што такое прыгажосць і дзеля яе перанёс не адну трансфармацыю, піша "Наша Ніва". Першая

title: Чаго каштавала перасадка валасоў беларускаму дызайнеру?

maintext:
Прыгажосць патрабуе ахвяр. Дызайнер адзення Апці Эзіеў добра ведае што такое прыгажосць і дзеля яе перанёс не адну трансфармацыю, піша “Наша Ніва”.
Першая трансфармацыя, якую зрабіў Апці, была пластыка носа. Ён прыбраў гарбінку і зрабіў нос танчэйшым. Зараз жа дызайнер з’ездзіў у Турцыю, каб зрабіць перасадку валасоў. Як выглядае аперацыя і колькі яна каштуе?
«Шмат прычын, якія паўплывалі на выпадзенне валасаў на пярэдняй частцы галавы, — стрэсы, адносіны з людзьмі, сацыяльныя сеткі, неадэкватныя каментары, генетыка, вялікая колькасць тэстастэрону. Выхадам стала перасадка, паколькі іншыя варыянты не дапамагалі — ні мінаксідзіл (касметычны сродак для стымуляцыі росту валасоў — «НН»), ні сотні ўколаў у галаву з вітамінамі, ні харчаванне», — распавёў Апці ў інстаграме.
Перасадку мужчына рабіў у клініцы Стамбула. Уся аперацыя заняла дзевяць гадзін. За гэты час перасадзілі 4000 фалікулаў і зрабілі ніжэйшай лінію росту валасоў.
Валасяныя цыбуліны бралі з патыліцы. Перад гэтым зрабілі каля 15 уколаў анэстэзіі. Яшчэ столькі ж зрабілі ў пярэднюю частку галавы, перад тым як перасджваць фалікулы.
«З усяго часу трэба пацярпець толькі 5-10 хвілін падчас анэстэзіі», — кажа дызайнер.
Але боль вяртаецца пасля аперацыі — першыя пяць гадзін яго складана пераносіць.
«П’ю антыбіётыкі, не нашу больш кепкі, капюшоны, не карыстаюся ручнікамі. Месяцы тры-чатыры буду хадзіць лысы, пасля валасы пачнуць адрастаць. Застануцца моцныя цыбуліны, слабыя выпадуць. І давядзецца спаць на спіне».
Агулам аперацыя плюс пералёты і пражыванне ў Стамбуле яму абышліся ў $4000.
Хэйтэрам дызайнер адказаў:
«Не кожны можа жыць з думкай, што Апці мае ідэальнае спартыўнае цела, прыгожыя зробленыя прапорцыі твару, белыя зубы, ідэальную форму валасоў, добры густ, працавітасць, паспяховасць і годнасць!»
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


title: Надзея Зелянкова: "У ізалятары Саша вакцынаваўся…"

maintext:
Жонка бізнесмена Аляксандра Васілевіча распавяла «Народнай Волі» пра апошнія навіны ад мужа.
Хутка будзе 15 месяцаў, як знаходзіцца за кратамі вядомы беларускі бізнесмен Аляксандр Васілевіч – саўладальнік рэкламнага холдынга Vondel/Hepta, некалькіх сайтаў, а таксама галерэі «Ў».
Аляксандра Васілевіча мінулым летам затрымлівалі двойчы. Першы раз – калі ён прыйшоў у КДБ падаць хадайніцтва аб змене меры стрымання для прэтэндэнта на прэзідэнцкую пасаду Віктара Бабарыкі. Тады паход у афіцыйную ўстанову закончыўся судом, Васілевічу далі 14 сутак – за тое, што ён нібыта «актыўна ўдзельнічаў у несанкцыянаваным мітынгу» і крычаў «Свабоду Бабарыку!».
Аляксандр з пратаколам не пагадзіўся. Адбыў адміністрацыйны арышт у ізалятары, выйшаў на волю і зноў быў затрыманы 27 жніўня прадстаўнікамі Дэпартамента фінансавых расследаванняў Камітэта дзяржаўнага кантролю.
4 верасня Васілевічу было прад’яўлена абвінавачанне. З-за ўзятай з адваката падпіскі аб невыдаванні матэрыялаў следства на дадзены момант не вядома, паводле якога артыкула Крымінальнага кодэкса яно прад’яўлена.
У якасці падазраванай па распачатай крымінальнай справе праходзіць і жонка Васілевіча – Надзея Зелянкова. Зараз Надзея з сям’ёй знаходзіцца ў Таліне. 2 снежня мінулага года ў іх нарадзілася дачка Уршуля.
– Як вядома, тэрмін знаходжання мужа пад вартай працягнуты да 27 снежня, – кажа Надзея. – Таму як мінімум 16 месяцаў ён будзе знаходзіцца ў СІЗА. Пра суд пакуль нічога не чуваць.
– Днямі Аляксандр стаў лаўрэатам прэміі імя Францішка Аляхновіча – за казкі з серыі «Тата і Пінгвін», якія ён напісаў у следчым ізалятары…
– Гэта, безумоўна, прыемная навіна для ўсіх нас, бо радуе любая дадатковая ўвага. Асабліва ўвага, да якой ты не прызвычаіўся. Калі б Саша атрымаў нейкую ўзнагароду, скажам, за дзейнасць у рэкламнай галіне, то гэта, мне падаецца, не стала б падзеяй. А тут было дастаткова нечакана, калі адзначылі літаратурныя здольнасці мужа, якія ён праяўляе падчас знаходжання ў турме.
– Пра што вам піша ў лістах?
– Апошнія два тыдні я наогул не атрымліваю лістоў ад Сашы, хаця раней праблем з перапіскай не ўзнікала. Нават і не ведаю, ці часовая гэта з’ява, але нейкага асаблівага стаўлення да мужа з боку адміністрацыі СІЗА не было. Зрэшты, ужо здаралася, калі ледзь не два тыдні няма ніводнага ліста, а потым прыходзяць адразу дзесяць.
Я чамусьці думаю, што гэта звязана са здароўем цэнзараў: калі хварэюць, то няма каму чытаць.
– Ведаю, што нават у ізалятары Аляксандр падтрымлівае фізічную форму…
– Падтрымлівае, наколькі гэта магчыма ў такіх умовах. Усё-такі ў СІЗА не самая лепшая атмасфера для заняткаў спортам. Але пісаў, што ў некаторыя дні за дзень адціскаецца па 700–900 разоў. Яны з суседам па камеры нават распрацавалі план трэніровак.
Праўда, зараз ёсць невялікія праблемы са здароўем – баліць горла, з’явіўся кашаль.
Не хацелася б, безумоўна, захварэць на каранавірус, хаця ўсё магчыма, бо ў камеры дванаццаць чалавек. І большая частка з іх не праходзіла вакцынацыю.
– Але ж ваш муж у СІЗА ўжо хварэў на каранавірус.
– Так, гэта было ў снежні мінулага года. Хваробу пераносіў досыць складана, а рэабілітацыя доўжылася некалькі месяцаў. І самаадчуванне было дрэннае, і выгляд такі ж самы.
А летам Сашу прапанавалі ў СІЗА вакцынацыю «Спутником», і ён на гэта пагадзіўся. Хаця, як вядома, нават пасля вакцынацыі людзі хварэюць.
– Як вы з дочкамі адаптаваліся да жыцця ў Эстоніі?
– Тут ніякіх праблем няма. Я працягваю працаваць у агенцтве Red Graphic, і для гэтага адлегласць – не перашкода.
Старэйшая дачка ходзіць у Таліне ў школу, малодшая падрастае. Абедзве праз некалькі дзён адзначаць свае дні народзінаў – яны з’явіліся на свет з розніцай у тры дні. 2 снежня Уршулі будзе год, а Саша дачку нават не бачыў…
Публікацыя з № 90 газеты “Народная Воля”. Падпісацца на газету.
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


title: У Вене прайшла міжнародная канферэнцыя аб будучыні Беларусі

maintext:
Канферэнцыю арганізавалі федэральны канцлер Аўстрыі Аляксандр Шаленберг і міністр замежных спраў Міхаэль Лінхарт пры ўдзеле Офіса Святланы Ціханоўскай. Паводле слоў Шаленберга, Еўропа павінна паважаць барацьбу беларускага народа.
Што заявілі ўдзельнікі канферэнцыі па выніках дыскусіі
Аляксандар Шаленберг заявіў, што Еўропа павінна мець дыялог наўпрост з грамадзянскай супольнасцю Беларусі, быць з’яднанай і ўводзіць сапраўды эфектыўныя санкцыі супраць дзейных нелегітымных улад. Шлях да сапраўдных дэмакратычных выбараў і транзіту ўлады ў Беларусі, на думку канцлера, пракладзе толькі рэальны дыялог.
На пытанне пра актыўны аўстрыйскі ўдзел у эканоміцы Беларусі канцлер адказаў, што грошы ідуць прыватным, а не дзяржаўным кампаніям, а таксама Аўстрыя не хоча біць санкцыямі па людзях, толькі па рэжыме. Аднак у гэтым пытанні пастаянна адбываюцца дыскусіі з партнёрамі. Акрамя таго, ёсць асцярогі, што ў выпадку поўнага згортвання працы шэрагу кампаній яны будуць проста заменены ў Беларусі іншымі кампаніямі, якім, магчыма, не будзе справы да шанавання правоў чалавека і іншых базавых пытанняў.
Паводле слоў Шаленберга, краіна працягне, у тым ліку праз міністра замежных спраў Беларусі Макея, дамагацца таго, каб нелегітымныя ўлады селі за стол перамоў.
Святлана Ціханоўская нагадала пра жахлівыя лічбы палітвязняў на радзіме, пра забітых і пра тых, хто быў змушаны часова пакінуць краіну.
«Лукашэнку нельга перавучыць. Яму нельга верыць. Дыялог павінен адбыцца толькі паміж беларусамі, прычым тады, калі выпусцяць усіх незаконна пасаджаных у турму. Я асобна папрасіла на сённяшняй сустрэчы палітыкаў з іншых краін не мець ніякіх кантактаў з рэжымам, пакуль ён не выканае нашых патрабаванняў».
Таксама Ціханоўская адзначыла важнасць эфектыўных санкцый супраць атачэння Лукашэнкі, бо «дыпламатычнай мовы рэжым не разумее».
Еўракамісар Олівер Вархелі паведаміў, што 33 мільёны еўра дапамогі ўжо пайшлі ў розныя сектары дэмакратычнай супольнасці Беларусі ад жніўня, а цяпер Еўропа працягне курс на дапамогу незалежнай журналістыцы, недзяржаўным арганізацыям і іншым сферам беларускай незалежнай супольнасці.
Міхаэль Лінхарт зазначыў, што мігранцкі крызіс не здолеў адцягнуць увагу еўрапейскіх палітыкаў ад таго, што робіцца ўнутры Беларусі, ніхто не адмовіўся ад курсу на дэмакратычную Беларусь, на спрыянне вызваленню краіны. Мэта гэтых захадаў адна – «каб кожны ў Беларусі меў шанец квітнець». Дыпламатычная акадэмія Вены абвясціла набор 15 маладых беларусаў на праграму навучання.
Што казалі ўдзельнікі падчас канферэнцыі
Еўракамісар Олівер Вархелі прывітаў беларускую палітычную дзяячку перад пачаткам канферэнцыі і перадаў апошнюю інфармацыю пра завоз бясплатных вакцын у Беларусь: у справу ўвайшла Сусветная арганізацыя здароўя, трэба дазбіраць мільён вакцын, і Еўропа ўжо блізкая да гэтага. Ён яшчэ раз падкрэсліў, што вакцыны – пытанне не палітыкі, а жыццяў беларусаў.
Міністр замежных спраў Фінляндыі Пека Хаавіста падкрэсліў, што хоць людзі не могуць цяпер адкрыта пратэставаць, гэта не значыць, што беларусы не хочуць перамен. Лукашэнка пры гэтым не жадае ўваходзіць у дыялог з апазіцыяй, а ключавы пункт для развязвання крызісу – Расія, якая супрацоўнічае з Лукашэнкам і падтрымлівае яго.
Кіраўнік МЗС Германіі Хайка Маас заявіў, што Еўрасаюз надалей працуе над санкцыямі супраць рэжыму Лукашэнкі: на мінулым тыдні быў прыняты базіс пятага пакета, куды ўвайшлі суддзі, пракуроры, асобы са службаў бяспекі, якія маюць дачыненне да рэпрэсій. Таксама Еўропа і Германія падтрымліваюць запуск спраў па ўніверсальнай юрысдыкцыі, каб спыніць беззаконне. На саміце Усходняга партнёрства павінен прагучаць голас дэмакратычных сіл Беларусі.
Міністр замежных спраў Польшчы Збігнеў Раў асабліва адзначыў, што беларусы заплацілі вялізную цану за сваю мару, загінулі людзі. Еўропа і ЗША, на думку міністра, павінны быць адзіныя, а санкцыйны спіс – шырокі. Ён запэўніў, што міжнародная супольнасць «не вернецца ў статус-кво, які быў да выбараў 2020 года».
Намеснік міністра замежных спраў Літвы Мантас Адаменас звярнуў увагу ўдзельнікаў Венскай канферэнцыі на тое, што паляпшэнняў у Беларусі так і не адбылося: крызіс на мяжы працягваецца, а беларусаў па-ранейшаму арыштоўваюць і кідаюць у турмы. Рэформу, прапанаваную Лукашэнкам, нельга лічыць канстытуцыйнай, бо яе высунуў нелегітымны дыктатар, а не законны кіраўнік краіны. Зараз, на думку Адаменаса, важна змусіць рэжым размаўляць і перадаваць уладу, а таксама захаваць незалежнасць Беларусі ад Расіі.
Святлана Ціханоўская ў сваім выступленні адзначыла, што трэба працягваць ціск на рэжым, вызваліць усіх зняволеных па палітычных матывах і не рабіць ніякіх саступак нелегітымнаму Лукашэнку на чале Беларусі. Дыялог можа пачацца толькі пасля вызвалення ўсіх невінаватых.
«Востры гуманітарны і палітычны крызісы ў Беларусі яскрава паказвае, што сітуацыя далёкая ад стабільнай. Дыктатар, трымаючыся за ўладу, адчуваючы поўную беспакаранасць, працягвае тэрарызаваць не толькі беларусаў, але і суседнія краіны. Беларусы ў сваёй краіне не пачуваюцца ў бяспецы, а Еўропа не можа адчуваць сябе ў бяспецы, пакуль пры ўладзе Лукашэнка.
Вы можаце ўбачыць яго нядаўняе інтэрв’ю BBC, дзе ён прызнаўся ў масавых катаваннях і садзейнічанні кантрабандзе мігрантаў. Ён не здаецца чалавекам, які кантралюе сітуацыю. Больш за тое, ён здаецца няўпэўненым і роспачным, дзейнічае імпульсіўна і эмацыйна, імкнучыся ўсімі сіламі ўтрымацца ва ўладзе. Сёння гэта кантрабанда мігрантаў – што ён будзе рабіць заўтра?»
Разам з гэтым Ціханоўская выказала шкадаванне, што чым больш зацягваецца крызіс, тым больш прывабным робіцца вяртанне да формул «бізнес у звычайным рэжыме» і «Realpolitik».
«Мы бачым гэта з памежным крызісам: рэжым збольшага атрымаў тое, чаго хацеў, – пэўную дадатковую легітымнасць праз узаемадзеянне. Але мы падкрэсліваем, што гэта не павінна быць нормай. Няма сэнсу звязвацца з рэжымам, бо яму нельга давяраць. Мы таксама бачым, што рэжым спрабуе разбурыць адзінства, якое існавала сярод еўрапейскіх лідараў дагэтуль».
Ціханоўская заклікала да паслядоўнасці ў патрабаваннях і дзеяннях.
«Мы не павінны траціць увагу да выбараў. Рэальныя змены могуць прынесці толькі выбары, а не іх імітацыя. Прапанаваны рэжымам канстытуцыйны рэферэндум мае на мэце замарозіць крызіс і ўмацаваць аўтарытарную сістэму. Два дні таму дэмакратычныя сілы Беларусі прэзентавалі сумесную стратэгію правядзення так званага рэферэндуму. Зараз няма ўмоў для правядзення дэмакратычнага рэферэндуму, але мы скарыстаем сваё права голасу і пазбавім рэжым якой-кольвечы легітымнасці».
На думку Ціханоўскай, патрэбна паслядоўнасць санкцый – калі яны будуць прыняты, то павінны быць цвёрдымі і без «пралазаў», бо «паўмеры толькі шкодныя».
Апрача арганізатараў, у канферэнцыі ўзялі ўдзел камісар Еўрасаюза ў пытаннях пашырэння і еўрапейскай палітыкі суседства Олівер Вархелі, а таксама міністры замежных спраў Славеніі, Нямеччыны, Славаччыны, Фінляндыі, Латвіі і Эстоніі.
Сярод іншага, на канферэнцыі ацанілі ролю АБСЕ ў барацьбе з рэжымам Лукашэнкі ў шэрагу пытанняў, сярод якіх фальсіфікацыі выбараў, гуманітарны крызіс, грубыя парушэнні правоў чалавека, наступствы для рэгіянальнай бяспекі пасля ўгону самалёта Ryanair, міграцыйны крызіс і адмова ад вяршэнства закона. Святлана Ціханоўская ў сваёй праграмнай прамове сказала:
«Правядзенне міжнароднай канферэнцыі такога ўзроўню яшчэ раз падкрэслівае, што вырашэнне палітычнага крызісу ў Беларусі з’яўляецца цэнтральным пытаннем для Еўропы сёння. Я ўдзячная федэральнаму канцлеру Шаленбергу і міністру Лінхарту за арганізацыю гэтай канферэнцыі і садзейнічанне ў пошуку канструктыўных падыходаў да ўрэгулявання крызісу з удзелам дэмакратычных сіл Беларусі».
Беларускія ўлады адмовіліся ўзяць удзел
Раней афіцыйны Мінск адмовіўся ад удзелу ў венскай канферэнцыі аб Беларусі. Міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей назваў яе «бясплённай і бессэнсоўнай задумай».
«Больш за тое, мы разглядаем яе як абсалютна недружалюбны крок у дачыненні да Беларусі. Ніхто з афіцыйных асоб беларускага боку ў ёй удзелу браць не будзе. Хай для птушкачкі яны правядуць гэтую імпрэзу, абмяркоўваючы каторы раз з вядомымі беглымі апанентамі ўлады пэрспектывы змянення ўлады ў Беларусі, не маючы на тое ніякіх сіл і здольнасцяў», – заявіў Макей падчас сумеснай прэс-канферэнцыі з міністрам замежных спраў Расіі Сяргеем Лаўровым у Маскве.
Расійскі міністр Лаўроў падтрымаў Макея. Ён сказаў, што «так дыялог не запускаюць».
(Паводле замежных СМІ)
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


title: Ларыса Кузьменка: "Гэта не ўкладваецца ў маёй галаве!"

maintext:
«Гэта не ўкладваецца ў маёй галаве!» – заявіла тэхнолаг прадпрыемства «Гомельшпалеры» Ларыса Кузьменка на абвінавачванне следства ў гвалце па матывах палітычнай варожасці над камандзірам звяна АМАП. З носа у яе пайшла кроў.
Крымінальную справу супраць 49-гадовай жанчыны паводле артыкула 364 Крымінальнага кодэкса 24 лістапада пачаў разглядаць суд Цэнтральнага раёна Гомеля. Ларысу Міхайлаўну арыштавалі сёлета 6 жніўня, у суд яе даставілі з СІЗА пад канвоем. Невысокага росту, мадэльнай знешнасці, у «клетцы» яна не магла стаяць, абапіралася рукой на сцяну. Нават калі жанчына сядзела, рукі і ногі ў яе раз-пораз трэсліся. З носа пайшла кроў – чырвоны след быў бачны на насоўцы, якой жанчына выцірала твар.
Разглядае справу суддзя Сяргей Салоўскі. Ён зачытаў даведку з медчасткі СІЗА, што стан здароўя Кузьменка дазваляе ёй удзельнічаць у працэсе. І дазволіў ёй адказваць на пытанні седзячы. Пры гэтым дадаў: «Калі кепска сябе адчуваеце, звяртайцеся да ўрача».
Паводле версіі следства, якую падтрымаў на судзе прадстаўнік пракуратуры спадар Сідарэнка, 27 верасня мінулага года падчас пратэстнага маршу на вуліцы Савецкай ў Гомелі Ларыса Кузьменка наўмысна ўжыла гвалт ў дачыненні да камандзіра звяна ўзвода аператыўна-баявога прызначэння АМАП УУС Гомельскага аблвыканкама Пятрова, а менавіта: «падышоўшы да Пятрова, выкарыстоўваючы грубую фізічную сілу, схапіла рукамі за левую руку Пятрова і, утрымліваючы яго з мэтай бесперашкоднага праходу калоны пратэстуючых, з сілай пацягнула яго руку ўніз, зрушыўшы ўказанага супрацоўніка УУС з месца, тым самым пазбавіла яго фізічнай магчымасці выконваць ускладзеныя на яго службовыя абавязкі, прычыніўшы такім чынам апошняму пабоі і фізічны боль».
Пацярпелы камандзір звяна П.П.Пятроў (прозвішча несапраўднае, легендызаванае) на судзе не прысутнічаў, напісаў заяву, што знаходзіцца зараз на «лістку непрацаздольнасці». Адвакат абвінавачанай Вікторыя Фаменка і сама абвінавачаная былі супраць пачатку судовага разбіральніцтва ў адсутнасці Пятрова. У яго паказаннях – супярэчнасці. Пацярпелы тройчы даваў паказанні наконт падзей 27 верасня 2020 года на вуліцы Савецкай. У двух з іх фігуруе пара з прозвішчам Сняжковы. Маўляў, жанчына з такім прозвішчам локцем націснула амапаўцу на плячо, і ён адчуў боль. Пра гэта Пятроў распавядаў у сваіх паказаннях з нагоды інцыдэнту, што называецца, па гарачых слядах. Кузменка ў тых першых паказаннях нават не ўзгадваецца. І толькі сёлета ў верасні амапавец прыгадаў, што Кузменка «павісла ў яго на руцэ». Да медыкаў і ў судмедэкспертызу пацярпелы наконт пабояў не звяртаўся, з калегамі не абмяркоўваў.
Тым не менш суддзя Сяргей Салоўскі вырашыў пачаць судовае следства без пацярпелага.
Абвінавачанне Ларыса Кузьменка не прызнала, заявіўшы: «Гэта не ўкладваецца ў маёй галаве!» З прычыны дрэннага самаадчування зачытала сваё тлумачэнне ледзь чутным голасам. Патлумачыла, што 27 верасня была каля цырка, на іншым баку вуліцы Савецкай, а не там, дзе здарыўся інцыдэнт паміж пратэстоўцамі і міліцыяй. Адказваць на пытанні суда і дзяржабвінаваўцы адмовілася.
Былая выкладчыца ўніверсітэта Наталля Суслава, якая прысутнічала на судзе, прыгадала перад пасяджэннем, што 27 верасня ўпершыню амапаўцы на вуліцы Савецкай прымянілі супраць гараджан слёзатачывы газ і святлошумавыя стрэлы з падствольнікаў аўтаматаў. Людзі тады выйшлі пратэставаць з прычыны фальсіфікацыі выбараў і гвалту сілавікоў. Суславу, як і Кузменка, у той дзень забралі ў Цэнтральны РАУС. У Ларысы здарыўся прыступ панічнага страху.
– Гэта было вусцішна бачыць! – кажа Суслава.
Дачка Кузменка Аліна дадае, што маці цяпер без лекаў не можа жыць. Суд Навабеліцкага раёна ў мінулым верасні пакараў спецыялістку «Гомельшпалераў» адміністрацыйным арыштам, але яна злегла ў шпіталь. Абласны суд перагледзеў тую «адміністрацыйку», якая, дарэчы, заснавана была на іншых абставінах.
Сёлета Ларысу Кузменка ўжо звінавацілі ў гвалце над супрацоўнікам АМАП, як сказана, «па матывах палітычнай варожасці». Сталага ўзросту бацька Ларысы Міхаіл Дзмітрыевіч, які таксама прыклыпаў у суд, дзівіцца такім закавырыстым фармулёўкам абвінавачвання і сцвярджае, што дачка за сваё жыццё і мухі не пакрыўдзіла.
Учора суд працягваўся, на яго выклікалі сведак. Пра вердыкт суда «Народная Воля» паведаміць у наступным нумары.
Публікацыя з № 91 газеты “Народная Воля”. Падпісацца на газету.
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


title: ЗША апублікавалі справаздачу пра рэлігійныя свабоды ў Беларусі

maintext:
Камісія рэлігійнай свабоды Злучаных Штатаў Амерыкі (USCIRF) выпусціла чарговую справаздачу пра Беларусь. У ёй адзначаецца, што з пачатку жніўня 2020 года, рэлігійныя свабоды беларусаў рэзка зменшыліся, піша “Новы Час”.
«З таго часу рэжым Аляксандра Лукашэнкі правёў чысткі сярод каталіцкага і праваслаўнага духавенства, якое крытыкавала ягоную аўтарытарную тактыку, праводзіў рэйды каталіцкіх і пратэстанцкіх набажэнстваў, а таксама публічна пашыраў антысеміцкія змовы і рыторыку», — адзначаецца ў дакуменце.
У справаздачы USCIRF нагадала, што яшчэ раней рэжым Лукашэнкі ўводзіў абмежаванні на служэнне замежных святароў у касцёлах, калі тыя мусілі атрымліваць асобны дазвол на службу ў краіне, і наогул павялічыў умяшанне ў справы Каталіцкай царквы.
3 ліпеня 2021 года ўлады ціснулі на праваслаўных, каталікоў, іўдзеяў і мусульманаў, каб тыя правялі малітвы за дзейных кіраўнікоў. Таксама адзначаны выпадкі публічнай крытыкі Лукашэнкам рэлігійнага гімну «Магутны Божа», абразлівай карыкатуры на ксяндзоў у дзяржаўнай газеце, дзе крыж прыраўнялі да свастыкі, і факт нядопуску ў краіну тагачаснага кіраўніка каталікоў Беларусі Тадэвуша Кандрусевіча, нягледзячы на наяўнасць у таго беларускага грамадзянства.
Дзяржаўная тэлевізія неаднаразова дапускала ў сваіх перадачах здзеклівыя азначэнні, у прыватнасці антысеміцкія заявы. Лукашэнка абвінавачваў міжнародную супольнасць у спробах «зруйнаваць праваслаўе ў Беларусі», а міністр замежных спраў Расіі, Сяргей Лаўроў заявіў, што Злучаныя Штаты нібыта намагаюцца стварыць у Беларусі аўтакефальную царкву, як раней адбылося ва Украіне.
USCIRF — незалежная двупартыйная камісія ўраду ЗША. Яна адсочвае выпадкі парушэння рэлігійных свабодаў ва ўсім свеце і дае рэкамендацыі прэзідэнту, дзяржсакратару і Кангрэсу ЗША.
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»


title: Калі напраўду ты "рагаты", дык толку мала ад гранаты

maintext:
40-гадовы жыхар Барысава выпіваў разам з жонкай. Пасварыўшыся з ёю з-за рэўнасці, выйшаў з хаты і вярнуўся з гранатай. Вырваў з яе засцерагальнае кольца і распачаў допыт…
Што «загуляла» жонка трошку,
Падазраваў мужык даўно:
Раней тварыла цуды ў ложку,
Цяпер ляжыць, як бервяно.
Тут і гадаць не трэба доўга:
Знайшла кагось на старане,
Прычым, напэўна, маладога,
І той удосталь жонку мне.
Маўчаў, пакуль ён быў цвярозым,
Не намякаў на блуд мужык.
Калі ж заліў гарэлкай розум,
Як кажуць, развязаў язык.
Відаць, было якоесь свята,
Дык разам з жонкаю пілі:
Хоць невялікая зарплата –
Адшкадаваў мужык рублі.
І вось рашыў падчас папойкі
Абвінаваціць у граху:
– Каб не дайшло да сваркі-бойкі,
Прызнайся лепш як на духу:
Ты з кім, адорва, заблудзіла?
Хто плённа топча спадцішка?
Адразу ж жонка, што не дзіва,
Адбрыла гнеўна мужыка:
– Што ты вярзеш, заліўшы бельмы?
Аж вушы вянуць ад лухты!
– Гляджу я, смелай стала вельмі!
З суседам шашні круціш ты!
Не замаўкала ў мужа зяпа,
Ды ўсім пагрозам грош цана:
Нібы падпольшчыца ў гестапа,
На жаль, трымалася яна.
Цярпенне страціў «муж рагаты»,
Гнеў пераліўся цераз край.
І перш чым крыва выйсці з хаты,
Злавесна мовіў:
– Пачакай!
Вярнуўшыся, спытаў зацята:
– Дык скажаш мне, хто той казёл?
Была ў руцэ яго граната.
Мужык паклаў яе на стол
І кольца вырваў.
– Скажаш, жонка?
Іначай кольца падару
Замест каштоўнага пярсцёнка.
Няўжо табе не па нутру?
І ведаць не магла жанчына,
Што ў тэрарыста ў галаве:
Як не прызнаешся, магчыма,
Яе і сам сябе ўзарве,
Бо надта ж ён глядзіць варожа…
Як пагражаюць смерць і тло,
Дык кожны з нас прызнацца можа
У тым, чаго і не было.
А ці прызналася кабета,
Ахвяраваўшы гонар свой?
Ніхто не ведае пра гэта,
Ды людзі бачылі жывой…
***
Я не прарок, але прадбачу:
Калі пасадзяць у турму,
Дык «палавіна» перадачу
Не прынясе, бадай, яму.
Колер не мае значэння
– Чакаеш, мусібыць, Алеся
(Яно й напісана на лбе),
Што прынц на белым «Мерседэсе»
Усё-ткі забярэ цябе
І раскашэліцца на грошы…
– Няпраўда гэта! Бо спярша
Мне трэба чалавек харошы,
Каб светлаю была душа,
Каб ён кахаў мяне, ніколі,
Крый божа, з бойкамі не лез.
І для мяне не важны колер,
Што мае гэты «Мерседэс»…
Надзейная ацэнка
Ён мае ў псіхалогіі вагу
І выказаў сентэнцыю такую:
– Я чалавека ацаніць магу
Па тым, як яхту ўласную паркуе…
Беспрацоўны
– Страціць працу –вялікае гора, –
Ледзь не плача сусед малады. –
Пераехала фірма заўчора,
Ну а мне не сказалі – куды…
Скакуны
Мае думкі – мае скакуны!
І сягоння ўначы перад сном
Да мяне прыскакалі яны,
Так бы мовіць, усім табуном.
Поделиться ссылкой:
Падтрымаць «Народную Волю»