title: Еўрапейскі палітык заклікае прыцягнуць да адказнасці тых, хто здымаў інтэрв’ю Пратасевіча

maintext:
Інтэрв’ю блогера Рамана Пратасевіча, паказанае ўвечары 3 чэрвеня на дзяржаўным тэлебачанні Беларусі, пракаментаваў у Twitter Міністр замежных спраў Вялікай Брытаніі Дамінік Рааб.
«Трывожнае інтэрв’ю спадара Пратасевіча мінулым вечарам відавочна праходзіла пад прымусам і пад вартай. Пераслед абаронцаў правоў чалавека і свабоды медыяў у Беларусі павінен спыніцца. Тыя, хто ўдзельнічаў у здымках, прымусе і правядзенні інтэрвʼю, павінны быць прыцягнутыя да адказнасці», – заявіў кіраўнік брытанскага МЗС.
Mr Protasevich’s disturbing interview last night was clearly under duress & in detention. The persecution of those defending human rights and media freedom in Belarus must stop. Those involved in the filming, coercion and direction of the interview must be held accountable — Dominic Raab (@DominicRaab) June 4, 2021
Размова Рамана Пратасевіча з кіраўніком тэлеканалу ОНТ Маратам Маркавым выйшла ўвечары 3 чэрвеня. Падчас яе на целе блогера былі заўважныя магчымыя сляды катаванняў. Таксама выказваліся меркаванні пра магчымасць ужывання да яго псіхалагічнага і фізічнага гвалту.
Сам Раман Пратасевіч знаходзіцца за кратамі з 23 траўня.
Поделиться ссылкой:


title: Альгерда Бахарэвіча ўганаравалі прэстыжнай нямецкай прэміяй

maintext:
Пісьменніка Альгерда Бахарэвіча за раманы «Сарока на шыбеніцы» і «Сабакі Еўропы», а таксама за эсэістыку, уганаравалі нямецкай прэміяй Эрвіна Піскатара (Erwin Piscator Preis). Пра гэта пісьменнік паведаміў у Facebook.
«У сваіх раманах і эсэ вы разварушваеце тыя раны, пра якія нам, на Захадзе, падабаецца забываць, бо яны выклікаюць у нас у найлепшым выпадку толькі фантомны боль. Вашыя раманы і эсэ нагадваюць нам, што аўтарытарызм і фашызм ня проста з’явы мінулага, але і цяперашняга, яны тут – усяго за тысячу кіламетраў ад нас, у Мінску, у Беларусі, у Еўропе. Мы ня мусім адварочвацца, калі пануе аўтарытарызм.
Ваш раман «Сабакі Эўропы», пастаўлены Беларускім Свабодным тэатрам, паказвае нам псіхалагічныя і сацыяльныя глыбіні антыўтапічнай звышдзяржавы. Ваш раман «Сарока на шыбеніцы» паказвае нам, чытачам, як хутка кожны з нам можа страціць нявіннасць і зрабіцца дабраахотнымі супрацоўнікамі дзяржаўнай машыны тэрору», – напісалі Альгерду Бахарэвічу арганізатары прэміі.
Урачыстая цырымонія ўручэння пройдзе ў Мюнхене 31 жніўня. Раней прэмію традыцыйна ўручалі ў Нью-Ёрку, але праз пандэмію гэтае правіла давялося змяніць.
Поделиться ссылкой:

fasttext_language: be


description: Журналістка, паэтка і тэлевядоўца на тэлеканале "Белсат"  Валярына Кустава, да якой 3 чэрвеня прыйшлі сілавікі, у Facebook распавяла, што знаходзіцца ў

title: Валярына Кустава: "Цяпер я не толькі паэт, але дысідэнт і нават крыху бежанец"

maintext:
Журналістка, паэтка і тэлевядоўца на тэлеканале “Белсат” Валярына Кустава, да якой 3 чэрвеня прыйшлі сілавікі, у Facebook распавяла, што знаходзіцца ў бяспецы і што на яе завялі не менш як дзве крымінальныя справы.
Вядоўца адзначыла, што да яе дадому прыехаў чорны бус і 7 сілавікоў у штацкім уварваліся ў кватэру.
«Адначасова міліцыя і ГУБАЗіК завіталі на маю афіцыйную працу і да бацькоў. Суткі невядомыя капаліся ў маіх рэчах і правяралі суседзяў. Да сёння не ведаю, што менавіта канфіскавана: ёсць меркаванне – што ўся тэхніка (былі спробы (без поспеху) узламаць пошту і профілі з маіх жа камп’ютараў), каштоўнасці, сродкі. Кватэра апячатана да цяпер. І нават адвакатка туды не мае доступу, як і да маёй справы, бо СК яшчэ «дапрацоўвае» яе», – напісала Валярына Кустава.
Яна распавяла, што “некалькі сутак дабіралася ў бяспечная месца – без тэлефона, рэчаў і сродкаў, мяне эвакуявалі лясамі ды балотамі. Як ёсць – у чым выйшла з хаты.
Сёння першую ноч здолела паспаць”.
Паводле журналісткі, на ёй «дзве з хвосцікам крыміналкі. І вялікая цікавасць СК, КДК, міліцыі і ГУБАЗіК».
«Аказалася, некалькі крымінальных артыкулаў – не самае горшае, што мяне чакае. У мяне канфіскавалі не проста ўсе рэчы, а маё жыццё на Радзіме. А я ніяк не магу без маёй балючай Беларусі. Ніяк», – адзначыла вядоўца.
«Я ніколі не хацела з’язджаць. І не з’ехала. Мае сны, думкі, вершы і дзеі – на Радзіме. І дзеля яе.
Я цвёрда веру ў мой народ. І перакананая (і гэта засталося нязменным!): беларус беларусу – любоў, падтрымка і перамога».
Нагадаем, што 3 чэрвеня сілавікі прыходзілі да вядоўцы Валярыны Куставай, калі яе не было ўдома. У той жа час міліцыянты завіталі на працу і да кватэры яе бацькоў.
Поделиться ссылкой:


title: Парою і палкоўнікі бяруць у рукі слоўнікі

maintext:
У гомельскай аптэцы пакупнік абазваў загадчыцу дурніцай і ідыёткай. Міліцыя не ўбачыла ў яго дзеяннях адміністрацыйнага правапарушэння, бо, маўляў, паводле слоўніка, у гэтых словах «крытычная ацэнка асобы, выражана ў прыстойнай, хаця і ў рэзкай, форме». Адзін з беларусаў звярнуўся ў Міністэрства ўнутраных спраў (МУС) з пытаннем: «Ці можна так абзываць міліцыянераў?» «Гэта будзе абраза, – атрымаў ён адказ, – бо міліцыянер знаходзіцца пры выкананні ім службовых паўнамоцтваў».
Жанчыну нейкі ахламон
Нібыта ўдарыў плёткаю,
Як абазваў дурніцай ён
І нават ідыёткаю.
Яна ў міліцыю пайшла,
І не адна – са сведкаю:
Хай шыюць справу на «казла»
Там за абразу гэткую.
Аднак імпэт адразу згас…
Маёры і палкоўнікі,
Калі патрэбна, іншы раз
Бяруць у рукі слоўнікі.
Што ж падказалі ім яны?
Няма бяды ніякае,
Як хтось сказаў, што ты дурны,
Пра недалёкасць вякае.
– Хоць я падобных слоў і фраз
Нікому ў твар не кідаю,
Дый да аматараў абраз
Я стаўлюся з агідаю, –
Сказаў дасведчаны маёр. –
І мушу пахваліцца я,
Што ў гэтым сэнсе як узор
У нас уся міліцыя.
Вось так адбрыў жанчыну ён:
Ідзі, маўляў, на седала…
Пра выпадак, пра лексікон
Газета ўсім паведала.
Адзін дасціпны беларус
Змог скарыстацца момантам.
Сваім пытаннем хітрым МУС
Агрэў ён, быццам молатам:
«Сабе я ўбіў у галаву,
Апанаваны думкамі:
што будзе мне, як назаву
Я вас усіх прыдуркамі?»
У міністэрстве тым якраз
Сядзяць зусім не «чайнікі».
Далі яму такі адказ
Вялікія начальнікі:
«Хоць словы брыдкія, аднак
З’яўляюцца законнымі.
Ды абзываць Вам нельга так
Службоўцаў, што з пагонамі.
«Пры выкананні» й пагатоў
Патрэбна быць культурнымі…»
Паводле гэтых мудрых слоў,
Няма дурных сярод «мянтоў»,
Бо быць не могуць дурнямі
Усе, што маюць пісталет
І заўсягды з фуражкамі.
Што ж, аргументы, не сакрэт,
Здаюцца вельмі важкімі.
Хоць і не хочацца, але ж
Хіба ж аспрэчым гэта мы?
Хіба ж дурнымі назавеш
Людзей, што з пісталетамі?..
***
Нарэшце ведае народ:
Не хочаш быць дурніцаю
Ці выглядаць як ідыёт –
Служыць ідзі ў міліцыю!
Працаголік
Заўжды на працы шчыравала
Жанчына зранку да цямна.
Як пахвалы гучала мала,
Сябе нахвальвала яна:
– Як справядліва разабрацца,
Я – працаголік, на бяду:
Ніколі не сыходжу з працы,
Пакуль пасьянс не раскладу…
Лепш сорамна, чым сумна
Гарэлку булькаючы ў шклянку,
Сказаў дзяцюк глыбакадумна:
– Лепш сорамна мне будзе ўранку,
Чым вечарам мне будзе сумна…
Публікацыя – з № 41 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Брытанскія даследчыкі выявілі бот-ферму на фэйсбуку

maintext:
Брытанская даследчая кампанія Comparitech выявіла бот-ферму на фэйсбуку. Спектр тэм, на якія выказваліся боты, ну вельмі шырокі: ад амерыканскіх выбараў і COVID-19 да пратэстаў у Беларусі. Як паведамляе “Еўрарадыё”, хтосьці купляе ботаў для таго, каб уплываць на меркаванне карыстальнікаў ФБ пра беларускія пратэсты!
Бот-ферма размяшчалася на неабароненым серверы, і даследчыкам удалося, як яны пішуць, “зазірнуць пад капот”. У распараджэнні ўладальнікаў фермы — амаль 14 тысяч фальшывых акаўнтаў. І кожны з гэтых акаўнтаў размяшчаў у сярэднім 15 паведамленняў у месяц.
Значная частка акаўнтаў зарэгістраваная на mail.ru.
Comparitech — тая самая кампанія, якая ў 2019 годзе паведаміла пра ўцечку звестак дзясяткаў мільёнаў карыстальнікаў фэйсбука. У яе брытанская прапіска. У студзені 2020 года — яшчэ да жорсткіх абмежаванняў, якія спадарожнічалі электаральнай кампаніі, Comparitech змясціла Беларусь у дзясятку краін з найбольш жорсткай цэнзурай у інтэрнэце. А цяпер вось знайшла ботаферму, якая спрабуе фармаваць беларускі навінавы парадак дня.
Усяго боты з выяўленай фермы выдаюць на фэйсбук больш за 200 тысяч паведамленняў у месяц. Каля паловы — на палітычную тэму. Яшчэ частка — гэта COVID-19 і апошнія навіны. Боты абмяркоўвалі — ці падштурхоўвалі да абмеркавання — самыя розныя тэмы, ад прэзідэнцкіх выбараў у ЗША да пажараў у Каліфорніі. І сярод усяго гэтага міжнароднага парадку дня — пратэсты ў Беларусі.
“Гэтыя боты выкарыстоўваюцца для палітычных маніпуляцый. Яны публікуюць правакацыйны палітычны кантэнт, які выклікае рознагалоссе”, — піша рэдактар Comparitech Пол Бішаф.
Кожны ўліковы запіс на гэтай ботаферме на першы погляд выглядае як старонка рэальнага чалавека. Там ёсць і фота профілю, і спіс сяброў. Сярод сяброў бота, дарэчы, можа быць шмат ботаў. Што лагічна.
Фэйсбук пастаянна вычышчае ботаў, якіх здольны распазнаць. Але аўтаматызаваныя сістэмы могуць адсачыць толькі самых відавочных. Складаныя боты могуць так мімікраваць пад чалавека, што алгарытмы фэйсбука не заўважаюць розніцы.
І не заўважаюць падоўгу. Напрыклад, самы ранні допіс ботаў з рассакрэчанай фермы быў створаны ў кастрычніку 2020 года. Да траўня фэйсбук змог заблакаваць толькі кожны дзясяты з уліковых запісаў гэтай ботакаманды.
Боты ўмеюць самастойна адкрываць старонкі ў браўзеры, перамяшчацца па іх, пераходзіць па спасылках, публікаваць тэксты і відарысы, уступаць у суполкі. Яны могуць рабіць выгляд, што заходзяць у акаўнт праз розныя прылады. Можна нават прымусіць бота запаволіцца і не перамяшчацца па старонках хутчэй, чым гэта рабіў бы чалавек.
Каб павялічыць ахоп сваіх публікацый, боты далучаюцца да суполак у фэйсбуку, дзе іх паведамленні з вялікай імавернасцю ўбачаць і абмяркуюць рэальныя карыстальнікі.
Хто пабудаваў ботаферму?
Гэтага ў Comparitech не ведаюць. Але мы можам паразважаць, навошта гэта было зроблена. Такую ферму можна выкарыстоўваць ва ўласных мэтах або здаць у арэнду — таму, каму больш трэба.
Ботаў можна выкарыстоўваць, каб штучна раздзьмуць грамадскі рэзананс. Дзякуючы такім фермам можна зрабіць выгляд, што патрэбную тэму падтрымліваюць розныя ўдзельнікі супольнасці, а не толькі тыя, хто запусціў абмеркаванне. Ніколі не заўважалі, як нейкая гарачая тэма з’яўляецца ў суполцы, а каментуюць яе адны незнаёмыя вам карыстальнікі? Вось, гэта можа быць яно.
Гаворачы беларускай тэрміналогіяй даэлектаральнага перыяду, ботаферма — гэта такія “вялікая і малая каруселі”, з дапамогай якіх можна пераканаць у дамінаванні пэўнага пункту гледжання. Але для гэтага людзі павінны думаць, што боты — таксама людзі.
“Майце на ўвазе, што робаты не заўсёды шкодныя. Яны могуць быць настроены для публікацыі бяспечнага кантэнту. Да тых часоў, пакуль адміністратар фермы ботаў не вырашыць выкарыстоўваць іх у якасці зброі для атакі”, — рэзюмуюць аўтары артыкула.
Са свайго боку можам параіць не марнаваць сілы на спрэчкі ў каментарах, калі гаворка пра выбары ў ЗША, пратэсты ў Беларусі ці каранавірус. Прычым нават калі вы на 100% упэўненыя, што за аватаркай не бот.
Поделиться ссылкой:


title: Бацькі блогеркі Вольгі Такарчук даведаліся, што іх дачку змясцілі ў карцар

maintext:
Блогерку Вольгу Такарчук змясцілі ў карцар у турме ў Жодзіна, піша Свабода. Аб гэтым даведаліся яе бацькі, калі прывезлі перадачу.
«Мы прывезлі Волі перадачу ў Жодзіна, тое, што яна прасіла ў лісце: агуркі, памідоры, цыбулю, салат, часнык, чорны хлеб. Перадачу ў нас не прынялі. Мы даведаліся, што яе змясцілі ў карцар да 14 чэрвеня», – сказаў бацька Вольгі Андрэй Такарчук.
Бацькам сказалі, што нібыта Вольга парушыла правілы ўнутранага распарадку. У чым парушэнне, бацькам не патлумачылі. Магчыма, гэта стане вядома пасля наведання адваката.
«Само па сабе пазбаўленне волі – гэта шок. А карцар – гэта шок удвая», – сказаў бацька, былы супрацоўнік міліцыі. На маці дваіх непаўналетніх дзяцей, блогерку Вольгу Такарчук завялі справу па трох крымінальных артыкулах: 391-м (абраза суддзі), 188-м (паклёп) і 342-м (арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак, або актыўны ўдзел у іх).
Блогерку чарговы раз затрымалі 19 траўня і адвезлі ў Першамайскі РУУС, а 23 траўня яе арыштаваў пракурор Першамайскага раёну Мінску. З ізалятару на Акрэсціна яе перавялі ў турму № 8 у Жодзіне.
У блогеркі Вольгі Такарчук двое непаўналетніх дзяцей – 3 і 7 гадоў.
Вольга Такарчук вядзе палітычны блог, які мае каля 37 тысяч падпісчыкаў.
Раней яе вінавацілі паводле адміністрацыйнага артыкулу нібыта за ўдзел у несанкцыянаванай акцыі. Падставай былі яе блогі, а таксама тое, што яна запускала балонікі з гаўбца кватэры. Блогерку ня раз затрымлівалі. Апошні раз схапілі 14 траўня і паўдня пратрымалі ў РУУС за тое, што яна нібыта махала рукамі і брыдка лаялася каля таго РУУС.
Поделиться ссылкой:


description: 19 чэрвеня - 97 гадоў з дня нараджэння Васiля Быкава, нашага вялікага пісьменніка і славутага земляка.  "Новы час" публiкуе архiўныя гутаркі з iм, што

title: Васіль Быкаў: Трэба жыць і змагацца

maintext:
«Нацыяналізм як неабходная перадумова дэмакратыі»
— Падзеi, што адбываюцца цяпер у Беларусi, прадказвалiся даўно. Гучала нямала папярэджанняў у бок дэмакратычных сiлаў аб рэальнай магчымасцi наступу сiл камунiстычнага рэваншу. Ды, аднак жа, сцвердзiўся самы кепскi з усiх магчымых варыянтаў — горшага i нельга было чакаць. Сёння шмат закiдаў на адрас «цынiчнага прэзiдэнта», «расейскiх спецслужбаў» i да т.п… Вашыя прэтэнзii да дэмакратычнага руху ў сувязi з паразай нацыянальных сiлаў?
— Прэтэнзii, так бы мовiць, класiчныя, — тыя, што, бадай, спрадвеку прынята адрасаваць дэмакратам: чаму не аб’ядналiся? Але, мабыць, таксама спрадвеку дэмакратыя слухае такiя папрокi, але не толькi не аб’ядноўваецца, а няспынна раз’ядноўваецца. Заўджы i ўсюды. Мабыць, такая ўжо прырода, метафiзiка гэтае плынi. У процiвагу яе антыподам, якiя таксама заўсёды i ўсюды, — але аб’ядноўваюцца, зрастаюцца, ператвараюцца ў адно. Як цяпер чырвоныя з карычневымi. Пяцьдзясят гадоў таму яны з крывёю бiлiся на палёх Еўропы, а цяпер скрозь хаўрусуюцца, утвараючы новы, дзiвосны палiтычны арганiзм, яшчэ больш цынiчны, чым камунiсты i фашысты паасобку.
Нашыя палiтыканы ад тутэйшай палiтыкi нiкога не абдурылi, як Вы кажаце. Iхнiя «дурыкi» былi вiдаць з самага пачатку. Яны проста вырвалi ўладу… Але новыя — больш цынiчныя, нахрапiстыя, яны рашуча выкарысталi сiлу, у тым лiку i тую, што ходзiць у бронекамiзэльках i чорных масках. Яны i не думалi нiчога рабiць, апроч бязмежнага ўмацавання бязмежнай улады. I тое зразумела: хто мае ўладу, той мае сiлу, а хто мае сiлу, таму непатрэбна нiякая праўда.
— Даруйце, але ж цi не ведае гэты народ, што такое камунiзм i якiя выгады «найлепшага ў свеце грамадства»? Ведае цудоўна. Ды, аднак жа, выбiрае «ранейшых». У чым сакрэт такога парадоксу?
— Што да выбараў, дык я лiчу, што выбары ў нас несвабодныя. Выбары сфальсiфiкаваныя ад пачатку да канца… Рэч у фальсiфiкацыi. Выбарчыя камiсii зрабiлi пэўныя намаганнi, самыя розныя — якiя, мы нiколi не даведаемся, таму што гэта абсалютна закрытая для публiкi i журналiстаў справа. Яны робяць гэтую «хiмiю» ў падполлi…. Таму што яны ведаюць, на чыiм баку сiла i каму трэба служыць. Нiхто не будзе выкрыты. Нiхто не будзе абвiнавачаны ў фальсiфiкацыi… Мясцовыя «вертыкальныя дыктатары» дзеля гэтага стварылi з дапамогай спецслужбаў выбарчыя камiсii са сваiх людзей. I таму адтуль нiчога не выйдзе. А назiральнiкi, на якiх былi спадзяваннi, назiралi проста выбары, сам працэс галасавання. А вось што адбывалася пасля выбараў — гэтага не ведае нiхто. I нiколi гэта не будзе вядома. Нiякiх дакументаў нiкому не дадуць, а калi дадуць, дык яны будуць сфальсiфiкаваныя, таму што дзе гарантыя таго, што выбарчыя камiсii не мелi запасу свабодных бюлетэняў, якiмi яны маглi распарадзiцца як заўгодна: замянiць, падмянiць, выкрэслiць пэўныя прозвiшчы? Таму я лiчу, што дэмакратычных i свабодных выбараў у нас не было, — як у мiнулым, так i цяпер. I калi б уладамi была пастаўлена задача дасягнуць 99,99% «за» па тым цi iншым пытаннi цi кандыдатуры, — гэта было б зроблена. Рабiць гэта выдатна навучылiся за гады савецкай улады. Тут цэлая навука…
— …Быццам i не было гадоў галоснасцi, выкрыцця ГУЛАГу, антычалавечых «сакрэтаў» сацыялiстычнай гаспадаркi. А народ, бы тыя рабы, што палюбiлi свайго гаспадара, зноў выбiрае «баронаў» i «старшыняў». Гэта што — псiхiчная паталогiя, калапс палiтычнай волi? Калi не, то што гэта за народ такi — з такiм стаўленнем да палiтыкi i палiтыкаў, а галоўнае — да самога сябе?
— …Некалi я ўсё не мог зразумець, па якiх антрапалагiчных прыкметах людзi вылучаюцца ў наменклатуру. Вiдаць, з вялiкiм сэнсам гэта робiцца. Яны, як правiла, людзi мажныя, як у армii — што нi генерал, дык метр у плячах i фiзiяномiя нi ў якi аб’ектыў не лезе. Так i тут. Усе яны абавязкова маюць вельмi зваблiвы начальнiцкi антураж — якога-небудзь худзенькага, мiзэрненькага там не бывае, ён туды не можа прайсцi. I займаюць пэўныя пасады. Паглядзiце, хто ў нас цяпер гаспадар на вёсцы? Ды гэтыя, чырвоныя князi i бароны. I як iх не будуць выбiраць? Iх заўсёды будуць выбiраць, бо яны сiла, яны ўлада…
Вядома, чалавеку ўласцiва рабiцца разумным пасля паразы, бо «каждый мнит себя героем, видя бой издалека». Рэч не ў памылках БНФ. Фронт зрабiў болей, чым можна было наогул зрабiць у гэтых умовах. Прынамсi, нiводная палiтычная партыя не зрабiла болей. I калi на выбарах перавага аказалася на баку камунiстаў, дык, мабыць, таму, што кампартыя карыстаецца ўласным, раней напрацаваным капiталам, у той час як Фронт пачынаў барацьбу без анiякага капiталу — нi маральнага, нi матэрыяльнага, ствараючы ўсё ў працэсе замаруджанага, супярэчлiвага, труднага Адраджэння. У нас нямала партый, якiх нiяк не абвiнавацiш у тых пралiках, што цяпер прыпiсваюцца БНФ. Яны нi на чым не зацыклiвалiся, не радыкалiзавалi сваю палiтыку, ужо нiяк не цьвялiлi рускамоўнае грамадства. Але хiба тыя партыi перамаглi? Яны таксама пацярпелi паразу…
Мабыць, сучасная дэмакратыя (у тым лiку i нацыянальная) не надзелена адэкватнымi сродкамi барацьбы з таталiтарнымi, камунафашыстоўскiмi сiламi. Мабыць, гэтыя дзве рознаскiраваныя плынi iснуюць у розных палiтыка-маральных сферах, i калi дэмакратыя змушана карыстацца толькi дэмакратычнымi метадамi (карыстацца iншымi яна не можа, каб не страцiць сваёй дэмакратычнасцi), дык iхнiя супернiкi заўсёды вольныя ў выбары сродкаў — ад раз’юшанай хлуслiвай прапаганды да тайных хiтрасцяў спецслужбаў, АМОНаў i спецназаў у чорных наморднiках. Яны не зважаюць на судовую ўладу, якую самi прызначаюць, на СМI, якiмi аператыўна камандуюць. Iх не рэгламентуе нiякая мараль — нi хрысцiянская, якая нiколi iх не абыходзiла, нi нават скасабочаная камунiстычная этыка, ад якой яны адраклiся ў жнiўнi 1991 года.
Калi мець на ўвазе выбары i рэферэндум, дык на iх вынiк наўрад цi паўплывалi якiя-небудзь памылкi цi недахопы. Не варта таксама наракаць на несвядомасць «дурнога народа», якi гэтак неразумна прагаласаваў. Хiба ў таталiтарным грамадстве пры аўтарытарнай дыктатуры, якая таропка сфармавалася напярэдаднi выбараў, магчымае нейкае палiтычнае спаборнiцтва, справядлiвыя дэмакратычныя выбары? Iх не было 70 гадоў, адкуль жа iм узяцца цяпер? Найперш для народа гэта нязвыкла i нават пакутна — выбiраць на ўласны розум, калi заўсёды гэта рабiлi iншыя, нiбыта разумнейшыя. Зноў жа: хiба выбарчыя рэжысёры, «высокiя спецыялiсты сваёй справы», забылiся на нядаўнюю навуку арганiзацыi мас дзеля «адзiнадушнага адабрэння i падтрымкi»? Сам прэзiдэнт напярэдаднi выбараў прагаварыўся ў прамым тэлеэфiры, што «все равно обманут». Не ўдакладнiўшы, аднак, на чыю карысць «обманут». Але цяпер усё стала зразумела — хто ашукаў, каго i дзеля чаго.


title: Прывітанне вам ад Глафіры Жук!

maintext:
Перадаю вам словы ўдзячнасці за вашу працу, за тое, што вы застаяцеся з народам!
А таксама прывітанне ад вашай супрацоўніцы Глафіры Дзмітрыеўны Жук. Мне пашчасціла пазнаёміцца з гэтай прыемнай дзяўчынай – на жаль, у не самым прыемным месцы…
У яе ўсё добра (адносна добра), усе яе падтрымліваюць і дапамагаюць, там усе падтрымліваюць адзін аднаго…
Яна распавядала нам пра сваю працу, пра вашу цудоўную рэдакцыю, пра цудоўную жанчыну – памочніцу і правую руку галоўнага рэдактара…
Калі ласка, перадайце ўсім супрацоўнікам прывітанне і словы ўдзячнасці. А Глафіра, як мне здаецца, ужо нешта рыхтуе, разважае над новым матэрыялам!
З удзячнасцю –
ваша чытачка Таццяна ЗАЯЦ.
***
Нагадаем, что журналістка «Народнай Волі» Глафіра Жук атрымала 30 сутак адміністрацыйнага арышту. Да нядаўняга часу яна знаходзілася ў ізалятары на Акрэсціна. Але літаральна днямі ліст, які накіравалі Глафіры на адрас ізалятара, вярнуўся з пазнакай: «Вернута установай, не ўтрымліваецца». Найверагодней, што нашу калегу этапіравалі ў Жодзіна.
Адвакат разам з Глафірай падалі скаргу на рашэнне суда, бо катэгарычна не згодны з тым, што журналістка, якая прыйшла да будынка суда, парушыла заканадаўства. Яна мела намер трапіць на судовы працэс па так званай справе студэнтаў, але ў залу суда яе не пусцілі. Скаргу Глафіры Жук не задаволілі.
Бацька Глафіры падлічыў, што яна павінна выйсці на свабоду 27 чэрвеня. Аднак у мінулым годзе Жук была адной з удзельніц студэнцкіх акцый пратэсту, за што таксама атрымала восем сутак арышту. Дзяўчына дайшла да Вярхоўнага суда, спрабуючы абскардзіць гэтае рашэнне, аднак безвынікова. Вярхоўны суд не знайшоў падстаў, каб адмяніць рашэнне суда ніжэйшай інстанцыі.
Дык ці выйдзе Глафіра Жук на свабоду пасля 30 сутак арышту?
– Дакладна не вядома, – каменціруе адвакат. – Можа выйсці, а можа і не. Магчыма, ёй давядзецца адразу адбыць яшчэ тыя дадатковыя восем сутак. Пакінуць яе за кратамі альбо не – гэта будзе залежаць у тым ліку і ад напаўнення ізалятара. Паўплываць на гэта рашэнне ніяк нельга. Ад жадання Глафіры адсядзець гэтыя суткі цяпер альбо пазней таксама нічога не залежыць. Хаця тэрмін выканання рашэння суда – год з моманту яго вынясення. Цалкам магчыма, што яна выйдзе толькі на пачатку наступнага месяца…
Публікацыя – з № 45 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


description: Генпракуратура аб'явіла афіцыйнае папярэджанне аб недапушчальнасці парушэння заканадаўства рэдактару газеты «Новы Час». Генеральная пракуратура ў рамках

title: Генпракуратура вынесла папярэджанне галоўнаму рэдактару "Новага Часу". Што гэта значыць?

maintext:
Генпракуратура аб’явіла афіцыйнае папярэджанне аб недапушчальнасці парушэння заканадаўства рэдактару газеты «Новы Час».
Генеральная пракуратура ў рамках нагляду за выкананнем Закона Рэспублікі Беларусь «Аб сродках масавай інфармацыі» правяла маніторынг тэматыкі публікацый друкаванага выдання газеты «Новы Час».
На думку пракуратуры, аўтары публікацый выкарыстоўвалі пэўныя выказванні і звароты маўлення, якія спрыялі нагнятанні напружанасці ў грамадстве, распальвання нянавісці і варожасці ў дачыненні да прадстаўнікоў улады, супрацоўнікаў праваахоўных органаў як асобных сацыяльных груп насельніцтва. У сувязі з гэтым намеснік Генеральнага пракурора абвясціў рэдактару газеты «Новы Час» афіцыйнае папярэджанне аб недапушчальнасці парушэння закона.
— Гэта папярэджанне галоўнаму рэдактару, іх можна выносіць фактычна па любым артыкуле, бо зараз такі час, — тлумачыць галоўны рэдактар «Новага Часу» Аксана Колб. — Але за тыя артыкулы, за якія нам выносяць папярэджанні, нам павінны, наадварот, аб’яўляць падзяку, бо мы папярэджваем аб магчымых наступствах ад тых дзеянняў улады і тых нормаў заканадаўства, якія цяпер прымаюцца.
Галоўны рэдактар звяртае ўвагу, што гэтае папярэджанне не раўназначнае папярэджанню Міністэрства інфармацыі, таму гаворкі пра закрыццё «Новага Часу» не ідзе. Гэта магчыма, толькі калі рэдакцыі будзе вынесена паўторнае папярэджанне.
— Тым не менш, гэта чарговы крок па знішчэнні незалежнай журналістыкі. Але я ўпэўнена, што хутка мы будзем асвятляць зусім іншыя судовыя пасяджэнні, — перакананая Аксана Колб.
Поделиться ссылкой:


title: У Беларусі нястача медработнікаў: больш за 10 тысяч вольных вакансій

maintext:
За паўтара года дэфіцыт дактароў у Беларусі павялічыўся больш як на 7 тысяч супрацоўнікаў. Калі на пачатак 2020 года ў краіне не ставала 3 тысячы медыкаў, то да канца чэрвеня 2021-га ўжо больш за 10 тысяч, паведамляе “Еўрарадыё”.
Па стане на 21 чэрвеня ў Рэспубліканскім банку вакансій шукаюць 3071 доктара-спецыяліста, 3038 медыцынскіх сёстраў, 1040 фельчараў, 1222 санітары, 1079 ветэрынарных дактароў, 451 памочніка доктара, 373 фармацэўты, 165 акушэраў і 114 медыцынскіх рэгістратараў, статыстыкаў і дэзынфектараў.
Еўрарадыё звязалася з некаторымі медустановамі Беларусі. Аказалася, што 100 вакансій на адну бальніцу — гэта сапраўды рэлевантныя заяўкі.
Моладзь сыходзіць пасля размеркавання
Дзятлаўская цэнтральная раённая бальніца шукае адразу 107 работнікаў. У асноўным гэта медперсанал. Дактароў-спецыялістаў патрабуецца 33, медсёстраў — 38, фельчараў — 5, санітараў — 3.
Ёсць і такія вакансіі, як работнік па рамонце і абслугоўванні будынкаў, адміністратар сетак, правізар-тэхнолаг. У аддзеле кадраў пацвярджаюць, што ўсе вакансіі актуальныя.
— Усіх патроху не стае. Кагосьці ж на паўстаўкі шукаем, кагосьці на чвэрць.
Усяго ў бальніцы працуе 690 чалавек, а пасад — 812.
— У нас, у прынцыпе, заўсёды такая нястача была. Цяпер прайшла моладзь адпрацоўку — і звальняюцца. Таму такая цякучасць. Маладых спецыялістаў прыходзіць толькі 14 чалавек [па размеркаванні ў 2021 годзе. — Еўрарадыё]. Перакрыць імі вакансіі, па якіх звальняюцца, мы не зможам.
Складана знайсці і дактароў агульнай практыкі, і вузкіх спецыялістаў, адзначае суразмоўца. Напрыклад, бальніцы патрэбен доктар-кардыёлаг і эндакрынолаг.
Укамплектаванасць нядрэнная, але патрэбныя медыкі вузкага профілю
Зусім інакш ідуць справы ў ДУ “432 ордэна Чырвонай Зоркі галоўны ваенны клінічны медыцынскі цэнтр Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь”.
Рэспубліканскі банк вакансій паведамляе, што ў вайсковы шпіталь трэба 58 работнікаў. Але ў медцэнтры кажуць, што некаторыя вакансіі ўжо не актуальныя.
— У нас пасады каля 18 дактароў, цывільных маецца на ўвазе, і каля дзесяці вайскоўцаў вакантныя. Але ўсё гэта вузкія спецыялісты. Гэта не проста тэрапеўт або проста хірург. Калі тэрапеўтычнага профілю спецыялісты, то дактары УГД, напрыклад, эндаскапісты, дактары лабараторнай дыягностыкі патрэбныя. Калі хірургі, то гэта нейрахірургі.
Сярэдняга медыцынскага персаналу таксама не хапае. Гэта каля 18 чалавек.
— Калі медыцынскія сёстры, тут крыху прасцей. У асноўным нястача дзежурантаў-сёстраў. Гэта паставыя сёстры. І некалькі чалавек, якія спецыялісты, гэта значыць хірургічныя, перавязачныя і працэдурныя.
Суразмоўца адзначае, што ўсяго ў медустанове працуе 1,5 тысячы чалавек.
— Гэта дактары, сярэдні, малодшы, абслуговы персанал, бухгалтэрыя, юрысты, электрыкі, дворнікі і гэтак далей. У нас укамплектаванасць нядрэнная, але спецыялісты патрэбныя вузкапрофільныя.
За паўтара года знайшлі 8 супрацоўнікаў са 110
У Баранавіцкую цэнтральную паліклініку трэба 239 чалавек, гаворыцца на сайце банка вакансій. Па нумары ў адной з аб’яў, дзе пазначана заказчыкам цэнтральная паліклініка, датэлефаноўваемся ў паліклініку №4.
— У нас 239 чалавек дакладна не патрабуецца. Калі нам нехта і патрабуецца, то толькі на 0,5 ці 0,25 стаўкі. Іншыя звесткі па запыце, — адразаюць у паліклініцы №4.
У Расонскай цэнтральнай раённай бальніцы не хапае 50 чалавек.
— Вакансіі ўсе актуальныя, але там дзесьці 0,25 ці 0,5 стаўкі. Астатняе па запыце, — расказваюць нам.
Апошнія суразмоўцы кажуць пра стаўкі, падкрэсліваючы, што не абавязкова на кожную пасаду наймаць новага чалавека. Хтосьці можа проста ўзяць сабе частку стаўкі.
Еўрарадыё ўспомніла і пра Полацкую цэнтральную гарадскую бальніцу, дзе паўтара года таму не ставала 110 работнікаў.
— Медсястра не адна патрабуецца, гэта так. У кожнага свае прычыны, чаму звальняюцца: камусьці заробак здаецца маленькім, хто з’язджае. Тут складана сказаць адназначна, — сказалі ў аддзеле кадраў у студзені 2020 года.
У чэрвені 2021 года Рэспубліканскі банк вакансій усё яшчэ прапануе 102 пазіцыі, але гэтым разам з намі ў бальніцы гутарыць адмовіліся.
Ёсць і медустановы, куды трэба па 10-20 чалавек. Напрыклад, у Чэрыкаўскую ЦРБ шукаюць толькі 15 супрацоўнікаў. Але калі ў Чэрыкаве жыве каля 7,9 тысячы чалавек, то ў Полацку — 80,8 тысячы чалавек.
Пакуль дэфіцыт медыцынскіх кадраў у краіне расце, міністр аховы здароўя Дзмітрый Піневіч кажа:
— Калі б мы з вамі бачылі масавае звальненне медыкаў, мы б іх бачылі наяве.
Поделиться ссылкой:


title: Вызваленыя дзяячкі Саюза палякаў: "Мы не ведалі, куды едзем"

maintext:
За дапамогу ў вызваленні з-пад варты ў Беларусі трое прадстаўніц польскай меншасці — Ганна Панішава, Марыя Цішкоўская і Ірэна Бярнацкая — падзякавалі польскаму ўраду, паведамляе «Белсат».
— Да прыезду ў Польшчу мы не ведалі, куды едзем. Мы не падпісвалі на мяжы ніякіх дакументаў, — распавяла Ірэна Бярнацкая, кіраўніца Саюзу палякаў у Лідзе.
На прэс-канферэнцыі ў Варшаве яна паведаміла, што, калі яна была арыштаваная, у турму прыязджаў польскі консул і пытаўся ў затрыманых жанчын, ці гатовыя яны прыехаць у Польшчу.
— Нам, вядома, не хацелася з’язджаць, але як выйшла так выйшла. Мы ўжо тут, не бачылі ніякіх дакументаў, не падпісвалі на мяжы, што хочам зʼехаць, — распавяла яна.
Ірэна Бярнацкая дадала, што ў дзень вызвалення ім далі падпісаць дакумент аб змене ўтрымання пад вартай, аднак яны не ведалі месца прызначэння.
— «Куды вы нас везяце? — Пані ўбачыць». І прывезлі нас на мяжу. Мяне прывезлі нават без пашпарта, і вось мы тут, — сказала яна.
Яна дадала, што «ўдзячная польскаму боку», падзякавала прэзідэнту і Міністэрству замежных спраў.
— Я хацела перадаць падзяку польскай дзяржаве, якая выратавала мяне з турмы, — сказала Ганна Панішава, кіраўніца Форуму польскіх мясцовых ініцыятыў у Берасці.
Панішава, якая перасоўваецца на мыліцах, распавяла, што выхад з турмы выратаваў яе здароўе, бо яна была збітая падчас арышту і цягам двух месяцаў ніхто не аказваў ёй медычнай дапамогі. Знаходзячыся ў турме, яна таксама падвяргалася шматлікім псіхалагічным катаванням.
— Вялікі дзякуй спадару прэзідэнту Анджэю Дудзе, бо дзякуючы яго ўдзелу і ўдзелу консульска-дыпламатычных службаў мы ўтрох маглі апынуцца тут, — сказала Ганна Панішава.
Яна адзначыла, што не можа шмат распавесці пра абставіны вызвалення, бо ў Беларусі па-ранейшаму вядзецца крымінальная справа. Не хаваючы хвалявання, сказала, што яе абвінавацілі ў праслаўленні нацызму, што было для яе «жорсткім абвінавачваннем», бо яе сямʼя таксама пацярпела ў той перыяд. Панішава прызналася, што яе абвінавачвалі пракуроры з Брэста, якія таксама належаць да польскай меншасці.
Старшыня аддзялення СПБ у Ваўкавыску Марыя Цішкоўская патлумачыла, што бесчалавечныя ўмовы ў турме можна вытрымаць, бо чалавек верыць у Бога.
— Мы сапраўды адчувалі, што польскі бок не пакіне нас адных, — сказала яна.
Яна падкрэсліла, што правяла два месяцы ў беларускай турме паводле недарэчнага абвінавачвання, у якое, паводле яе, не верылі нават супрацоўнікі вязніцы.
— Нянавісць паміж народамі, паміж рэлігіямі — гэта было абсурдна, — заявіла яна.
Цішкоўская дадала, што яна і іншыя вызваленыя актывісткі польскай меншасці ў Беларусі сумуюць па доме. Яна таксама выказала надзею, што справа хутка праясніцца і яны змогуць вярнуцца ў родны дом, хоць, як яна адзначыла, у Польшчы яны таксама адчуваюць сябе як дома.
— Вельмі шкада, што да палякаў у Беларусі так ставяцца. Мы нарадзіліся палякамі на гэтай зямлі, вучылі дзяцей польскай мове, памяталі аб месцах нацыянальнай памяці, аб жаўнерах, якія загінулі на ўсходзе. Нічога дрэннага мы не рабілі, — сказала Цішкоўская.
Поделиться ссылкой:


description: У праграме "Еўрарадыё" незалежны аналітык Сяргей Чалы, зазначае, што варта звярнуць увагу на санкцыі ЕС, якія датычацца не асобных таварных пазіцый, а на

title: Сяргей Чалы: "Санкцыі адразаюць доступ да прытоку валюты ў краіну"

maintext:
У праграме “Еўрарадыё” незалежны аналітык Сяргей Чалы, зазначае, што варта звярнуць увагу на санкцыі ЕС, якія датычацца не асобных таварных пазіцый, а на абмежаванні фінансавага сектара.
— Гэта значна страшней. Першае — гэта забарона на ўдзел у любых даўгавых інструментах даўжынёй больш за 90 дзён. Фактычна забарона на любыя інвестыцыйныя дзеянні, — расказвае Сяргей Чалы.— Можна выбудоўваць схемы з больш кароткімі інструментамі крэдытавання, але гэта будзе нязручна і абыходзіцца вельмі дорага.
Тое, што ў спісе з’явіліся канкрэтныя банкі, не проста так. Яны ўдзельнічалі ў схемах пастаўкі валюты ў краіну шляхам сіндыкаваных пазык за мяжой. Сіндыкаваныя крэдыты — гэта пазыкі, якія дае не адзін, а некалькі крэдытораў. Гэта дазваляе пазычаць значна большыя сумы грошай.
Гэты канал быў адзіным апошнім часам, яшчэ рабочы для пазык менавіта ў цвёрдай валюце. Калі не лічыць Расіі, і то там давалі ў расійскіх рублях. Тое, што ў золатавалютныя рэзервы не пакладзеш, — працягвае Сяргей Чалы.
Таксама санкцыі закранулі кампаній, якія займаюцца страхаваннем і перастрахаваннем беларускіх уладаў і дзяржорганаў. Гэта значыць, што цяпер кампаніі не змогуць страхаваць рызыкі тых, хто гатовы даць Беларусі крэдыт. Механізм перастрахавання прадугледжвае, што адзін страхоўшчык перадае іншым частку сваёй адказнасці і ўзнагароды.
У нашых кампаній даволі дзіўна пабудаваны страхавы сектар. У тым сэнсе, што вельмі нізкая капіталізацыя гэтых кампаній і ніхто сур’ёзна не мог браць рызыкі на сябе. Фактычна яны выконвалі функцыю страхавых агентаў больш буйных заходніх кампаній.
Фінансы, інвестыцыйныя інструменты і перастрахаванне — гэта рэчы, якія не прыцягваюць увагі, але будуць працаваць на павольнае задушэнне.
Нагадаем, сектаральнымі санкцыямі ад 24 чэрвеня ЕС абмежаваў беларускім дзяржбанкам доступ на рынак капіталу Еўрасаюза. Таксама забароненыя страхаванне і перастрахаванне. Еўрапейскі інвестыцыйны банк спыняе, нават, выплаты па дзейных пагадненнях з праектамі беларускага дзяржсектара.


title: Пра што піша з турмы палітвязень Алесь Пушкін

maintext:
Палітвязень Алесь Пушкін, якога ўтрымліваюць у следчай турме №8 у Жодзіне, адмовіўся размаўляць з расійскамоўным следчым.
Пра гэта паведаміла ягоная жонка Яніна.
Адвакатка двойчы наведвала зняволенага мастака ў Жодзіне.
«Следчы трапіўся расійскамоўны, дык Пушкін нарэшце замоўк. Ён сказаў, што не будзе гаварыць з расійскамоўным следчым. Я задаволена, што замоўк, бо ён агаворвае сябе. Пушкін жа гаваркі, а гаварыць шмат не трэба, бо гэта ж выкарыстоўваюць супраць яго. А ён, відаць, выхоўвае гэтых следчых, ну натура ў яго такая, ён асветнік», – кажа жонка.
Апошні ліст ад Алеся прыйшоў 27 мая. Паводле слоў Яніны, ліст вельмі сухі, бачна, што Пушкін стомлены і раздражнёны.
«Ён пытаецца, ці прывёз Павел Мажэйка выставу ў Бобр, ці прывезлі з Мінска ягоныя рэчы, ці прывезлі ягоныя рэчы рэстаўратары з Жылічаў. Таксама ён пытаецца, ці схадзіла я ў падатковую і ці заплаціла 104 рублі падаткаў. Пытаецца, ці паставілі яго мабільны нумар на паўзу, ці ўзялі апеку над сайтам pushkin.by, ці паставілі майстэрню на сігналізацыю, ці косім траву, ці паставілі новы маторчык у помпу ў крыніцы. Таксама Алесь просіць захоўваць усе яго лісты з турмы».
«Пішыце мне, ці рабіце тое, аб чым я вас папрасіў. Я буду тады спакайней за дом, за вас», – просіць Алесь Пушкін.
«Ён таксама кажа не плаціць адвакатцы са сваіх грошай, мы не такія багатыя, каб наймаць адваката. Тым больш што ад адваката нічога не залежыць. Піша, каб не бралі наяўных грошай ад людзей, асцерагаліся. Вось што ён напісаў, нават ні «вітаю», ні «да пабачэння». Тут проста спіс, што трэба рабіць. Адчуваецца яго маральная стомленасць і нават нейкая злосць. Ён жа такі ўпарты, можа, яго па карцарах цягаюць, не ведаю», – хвалюецца Яніна.
Жонка распавяла, што Алесю перадаюць перадачы, але падчас апошняй сустрэчы адвакатка заўважыла, што ён быў у парваных шкарпэтках.
Яніна расказала, што ў сям’і вельмі шмат спраў, сын здае экзамены, рыхтуецца да паступлення.
У чым абвінавачваюць Алеся Пушкіна
30 сакавіка мастака затрымалі ў вёсцы Жылічы Кіраўскага раёна, дзе ён працаваў на рэстаўрацыі палаца Булгакаў. Ён фігурант крымінальнай справы паводле ч.3 арт.130 Крымінальнага кодэкса (распальванне варожасці), якую распачала гродзенская пракуратура «за ўчыненне наўмысных дзеянняў, накіраваных на рэабілітацыю і апраўданне нацызму». Падставай для гэтага стаў партрэт антысавецкага падпольшчыка Яўгена Жыхара «з аўтаматам на плячы», выстаўлены ў прыватным «Цэнтры гарадскога жыцця» ў Гродне.
Алесь ДАШЧЫНСКІ
Поделиться ссылкой:


title: Андрэй Пачобут да 8 ліпеня будзе ў каранціне

maintext:
Палітвязень захварэў на каранавірус.
Нагадаем: 10 сакавіка гэтага года сілавікі завялі крымінальную справу за правядзенне імпрэзы ў польскай сацыяльнай школе скаўтаў імя Рамуальда Траўгута ў Брэсце.
23 сакавіка ў Гродне была затрымана кіраўніца не прызнанага ўладамі Саюза палякаў Анжаліка Борыс, а яшчэ праз два дні – журналіст і актывіст гэтага ж саюза Андрэй Пачобут.
Затрыманні адбыліся ў межах крымінальнай справы паводле ч.3 арт.130 «Распальванне расавай, нацыянальнай варожасці». Паводле гэтага артыкула абвінавачанаму можа пагражаць ад 5 да 12 гадоў пазбаўлення волі.
Апошнім часам блізкія і калегі Андрэя Пачобута былі ў званы – вязню патрэбна тэрміновая медыцынская дапамога.
– На гэтым тыдні размаўляла з турэмным доктарам Андрэя, – распавяла жонка вязня Аксана ПАЧОБУТ. – Тэст на COVID-19 яму зрабілі толькі 16 чэрвеня, таму на каранціне ён будзе 21 дзень – да 8 ліпеня. Увесь гэты час адвакат наведаць яго не зможа. Лісты, я так бачу, таксама ад яго не выпускаюць. Апошні ліст прыйшоў 14 чэрвеня, а напісаны ён быў 8 чэрвеня. Муж паведаміў, што яго самаадчуванне пагаршаецца, збіваецца сардэчны рытм.
Паводле слоў Аксаны Пачобут, зараз Андрэй знаходзіцца ў спецыяльнай інфекцыйнай камеры пад наглядам.
– Калі паўторны тэст 29 чэрвеня будзе адмоўны, то перавядуць у звычайную камеру, дзе тым не менш каранцін будзе для яго працягвацца, – дадае яна. – Медыкаменты прымае, прызначылі антыбіётык. Тэмпература і сатурацыя вымяраюцца, на дадзены момант яны ў норме.
Поделиться ссылкой:


title: Першы фільм аб пратэстах у Беларусі - мастацкая інтэрпрэтацыя "чыстага зла"

maintext:
У Эстоніі завяршыліся здымкі першага мастацкага фільму пра беларускія пратэсты – «Менск». Здымала яго міжнародная каманда. Выхад стужкі ў пракат запланавалі ўжо праз некалькі месяцаў. «Белсат» паразмаўляў з рэжысёрам, сцэнарыстам і прадзюсарам фільму Барысам Гуцам.
Сюжэт прыйшоў сам
На рахунку Барыса Гуца ўжо ёсць намінацыя на кінапрэмію «Ніка», гран-пры кінафестывалю «Акно ў Еўропу», дыплом Гільдыі кіназнаўцаў і кінакрытыкаў Расеі. Але ўсё гэта за больш лёгкія фільмы – камедыі, меладрамы. Карціна ж пра Мінск зусім іншага жанру: амаль дакументальная перадача трагічных падзеяў жніўня 2020 года ў беларускай сталіцы.
Разам з тым, адзначае рэжысёр, нават мінулыя ягоныя фільмы закраналі сацыяльныя праблемы. Сам жа ён даўно хацеў зняць фільм пра маладую пару, «якая выходзіць на вуліцу, і нешта з ёю здараецца».
«Шмат гадоў я не мог прыдумаць нейкага ўцямнага сюжэту. На жаль, гэты сюжэт прыйшоў сам 9–11 жніўня мінулага года. Калі гэта ўсё пачало адбывацца, мы проста жахнуліся ад таго, што пабачылі. Мы пабачылі чыстае зло, пра якое проста нельга маўчаць», – адзначыў Барыс Гуц.
«Мастацтва павінна адлюстроўваць рэчаіснасць»
Ад дзеянняў беларускіх сілавікоў пацярпела сяброўка стваральніка фільму. Дый сам ён, як прызнаецца, напалову беларус, хоць і нарадзіўся ў расейскім Омску:
«Мяне заўсёды прыцягвала Беларусь. Любая іншая постсавецкая краіна не настолькі мне блізкая. Усё кіраванне Лукашэнкі я часам з цікавасцю, часам з болем, часам з жахам назіраў за зменамі ў краіне. І калі так рэзка ўсё адбылося, я амаль у онлайн-рэжыме ўбачыў, што паліцэйскае бязмежжа, якое чыняць у нас у Маскве і Піцеры, – гэта проста кветачкі. Ты не верыш, што можа так адбывацца. Што могуць збіваць людзей, біць і таптаць іхныя галовы. Немагчыма ўявіць, што можа чалавек ісці і страляць з аўтамата проста так па вокнах жылых кварталаў. Такія рэчы вельмі моцна адкладаюцца ў галаве такіх успрымальных да падобных падзеяў людзей, як сцэнарысты і рэжысёры».
Паводле рэжысёра, мастацтва павінна адлюстроўваць рэчаіснасць:
«А калі ў рэчаіснасці адбываюцца такія страшныя рэчы, то маўчаць пра іх і здымаць кіно пра кветачкі, ягадкі ці рамантычныя камедыі, мне непрымальна».
Жыццё кардынальна мяняецца
Стужка – пра тое, як шчаслівая маладая пара з вялікімі планамі на будучыню выходзіць на вуліцу, ды іхнае жыццё кардынальна мяняецца за паўтары гадзіны.
«І я хачу сказаць гэтым фільмам, што гэта можа адбыцца ў любой краіне. З любым чалавекам. Ты проста выходзіш на вуліцу і робішся знішчаным, растаптаным. Усе твае мары і планы могуць абрынуцца проста таму, што хтосьці вырашыў вывесці людзей і даць ім права забіваць, рэзаць, душыць і гвалтаваць. Пра гэта трэба казаць шмат, часта і паўсюль», – заявіў Барыс Гуц.
«Расейская дзяржава не можа падтрымліваць фільм»
Пошукі лакацыі для здымак пачаліся яшчэ ў кастрычніку – у Расеі, побач з Масквою, дзе жыве рэжысёр. Паколькі сцэнар прадугледжвае перакрыццё дарогі, было патрэбнае спрыянне паліцыі, давялося сутыкацца з уладамі. Але дзевяць гарадоў Падмаскоўя адразу адмовілі ў дапамозе.
Даўжэй за ўсіх трымалася Тула, дзе нават былі зацверджаныя ўсе лакацыі. Але недзе за тыдзень да здымак тульскае ведамства культуры выдала дакумент пра тое, што здымкі ў Тульскай вобласці немагчымыя з прычыны складанай эпідэмічнай сітуацыі. Не дапамог і іншы варыянт сцэнара, дзе не было масавай сцэны.
«У кулуарах нам сказалі вельмі проста: расейская дзяржава не можа падтрымліваць фільму, бо такім чынам яна падтрымлівае «адзін з варожых бакоў сяброўскай дзяржавы», – распавёў Барыс Гуц.
У выніку праект быў замарожаны, а буйныя прадзюсары разбегліся. Тым не менш праз пэўны час удалося дамовіцца пра супрацу з эстонскаю студыяй «LEO Film». Эстонскі кінаінстытут вылучыў дадаткова частку сродкаў на стварэнне фільму, былі атрыманыя дазволы на здымкі ды падтрыманне вайскоўцаў і паліцыі. І здымкі пачаліся.
Уласна працэс быў вельмі кароткі, бо кіно здымалася адным кадрам, без мантажных склеек. Каб зняць фільм, спатрэбіліся 4 ночы і 7 дубляў. Цяпер з гэтых дубляў трэба выбраць самы ўдалы, звесці гук, правесці карэкцыю пры патрэбе. Плануюць, што фільм будзе гатовы ўжо да восені.
Адным з галоўных кансультантаў і прадзюсараў з’яўляецца былы палітычны вязень Віталь Шкляраў. Ён сярод іншага дапамагаў знайсці мяжу паміж гульнявым фарматам і амаль дакументальным. Шмат якія сцэны і рэплікі былі рэканструяваныя з відэа, знятых 9–11 жніўня.
Паўплываць на Беларусь праз фільм
Хоць фільм «Менск» і стане першаю мастацкаю стужкай пра беларускія пратэсты, мэты «хайпануць і стаць першым» у стваральнікаў не было, кажа Барыс Гуц:
«Мы цудоўна разумелі, што гэтая тэма цікавіць людзей ува ўсім свеце і асабліва ў Еўропе. Я ведаю некаторых калегаў, якія ў Расеі напісалі, магчыма, больш складаны сцэнар і не так хутка рэалізавальны. Нам жа ўдалося з дапамогай эстонскіх калегаў зрабіць гэта хутчэй. Толькі таму мы і першыя».
Пры гэтым ён усведамляе магчымую крытыку з боку беларускіх і расейскіх прапагандыстаў, якія цяпер «могуць змяшаць і нас, і нашых актораў, і сам фільм з брудам».
«Але мы проста кажам пра тое, пра што не можам маўчаць. Адзіная зброя любога кінамастака і рэжысёра – гэта вольнасць, свабода слова. І самае галоўнае, што нам можа перашкодзіць, – гэта самацэнзура. Калі ты баішся адкрыць рот, калі баішся ўзяць асадку і напісаць сцэнар, калі баішся зняць фільм. Калі я магу неяк паўплываць на сітуацыю ў Беларусі, то толькі зняўшы фільм. Гэта мы і зрабілі», – распавёў рэжысёр.
Дзе і як паглядзець
Дыстрыбуцыю фільму плануюць зрабіць максімальна яскраваю, гучнай і шырокаю, каб яго паглядзелі ўва ўсім свеце. Невялікую прэзентацыю ўжо запланавалі ў Канах у ліпені, а вялікую прэм’еру прапануюць зрабіць на адным з буйных еўрапейскіх кінафестываляў (напрыклад, у Венецыі, Рыме ці Берліне).
Пасля гэтага мусіць стартаваць кінапракат – онлайн і офлайн.
Поделиться ссылкой:


title: Беларуская тэма на саміце ў Жэнэве: залішнія надзеі адных і марныя перасьцярогі другіх

maintext:
Напярэдадні жэнэўскага саміту ў мэдыя было шмат развагаў пра тое, што Байдэн з Пуціным могуць дамовіцца, заключыць гістарычную ўгоду, ажыцьцявіць геапалітычны разьмен, часткай якога стане Беларусь. Аднак, мяркую, гэта аказалася немагчымым. На тое шмат прычынаў, піша на “Радыё Свабода” палітычны аглядальнік Валерый Карбалевіч.
У некаторых мэдыя былі нават спробы акрэсьліць асноўныя парамэтры геапалітычнага разьмену паміж Вашынгтонам і Масквой. Маўляў, ЗША ня будуць пярэчыць кантролю Расеі над Беларусьсю (бо перашкодзіць гэтаму ў Вашынгтона амаль няма магчымасьцяў) пры ўмове, што Пуцін вырашыць «праблему Лукашэнкі». Узамен Расея «дазваляе» дрэйф Украіны ў заходнім кірунку.
Гіпотэза прыгожая, але, на маю думку, даволі абстрактная і маларэальная. І на тое існуе шмат прычын.
1. Найперш таму, што падчас адносна кароткіх перамоваў бакам трэба было абмеркаваць шмат пытаньняў. Прычым ня толькі праблем двухбаковых адносін, але і крызісных ачагоў у розных рэгіёнах сьвету. Беларускае пытаньне — толькі адно з шэрагу. Проста магло не хапіць часу, каб дэталёва яго абмеркаваць.
2. Хоць беларускі афіцыёз спрабуе пераканаць, што менавіта Злучаныя Штаты арганізавалі тут «каляровую рэвалюцыю», насамрэч Беларусь — зусім не прыярытэт у замежнай палітыцы ЗША. Яна не стварае непасрэдных праблем амэрыканскім інтарэсам, каб аддаваць ёй надта шмат увагі.
3. Вельмі важны чыньнік расейска-амэрыканскіх адносін — гэта адсутнасьць даверу. Любая ўгода, дамоўленасьць грунтуецца на тым, што бакі будуць выконваць яе. Нічога падобнага цяпер няма. Ступень канфрантацыі сёньня паміж імі такая вялікая, што адбываецца эскаляцыя супрацьстаяньня. ЗША ўводзяць усё новыя санкцыі супраць Масквы. Адзінае, пра што маглі дамовіцца прэзыдэнты, — гэта пра рамкі, у межах якіх павінен праходзіць канфлікт, пра «чырвоныя лініі», якія нельга пераступаць.
4. Пазыцыя Расеі грунтуецца на тым, што постсавецкая прастора — гэта расейская сфэра ўплыву, у якую ЗША не павінны ўлазіць, А ўжо Беларусь для Крамля — асаблівая дзялянка, таму Пуцін так рашуча абараняе Лукашэнку. Для Пуціна непрымальная сытуацыя, калі аўтарытарны лідэр сыходзіць пад ціскам народнага пратэсту. Бо ён прымярае падобную сытуацыю на сябе.
5. ЗША ў прынцыпе не прымаюць канцэпт «сфэры ўплыву». Пуцін пасьля Крыму настойліва прапаноўваў Вашынгтону аднавіць Ялцінска-Потсдамскую сыстэму, паводле якой вялікія краіны пасьля другой сусьветнай вайны дзялілі сьвет на такія сфэры кантролю. Але цяпер Злучаныя Штаты лічаць, што гэтая канцэпцыя састарэла, не адпавядае новай рэальнасьці, нават невялікія краіны імкнуцца мець сваю суб’ектнасьць і маюць на гэта права. Таму Вашынгтон супраць таго, каб пагадзіцца перадаць Беларусь у расейскую сфэру ўплыву. Невыпадкова афіцыйныя амэрыканскія асобы настойліва падкрэсьліваюць, што выступаюць за ўмацаваньне сувэрэнітэту Беларусі.
6. А ці здольны быў бы Пуцін у прынцыпе вырашыць «беларускае пытаньне», нават калі б ён пра гэта дамовіўся з Байдэнам? Той кароткі пэрыяд (жнівень-верасень 2020 г.), калі расейскі прэзыдэнт сапраўды мог паспрыяць сыходу Лукашэнкі, даўно прайшоў. Тое, што Пуціну нібыта дастаткова захацець, і ён скіне Лукашэнку, — гэта міт, які распаўсюджваецца расейскімі экспэртамі. Насамрэч крамлёўскі кіраўнік ня змог абараніць газпромаўскі банк на тэрыторыі Беларусі ад рэйдэрскага захопу, ня мог дамагчыся вызваленьня вагнэраўцаў, пакуль не зьмянілася сытуацыя. Цяпер ня можа выдрапаць зь беларускай турмы расейскую грамадзянку Соф’ю Сапегу, затрыманую разам з Раманам Пратасевічам.
Адзінае, што магло адбыцца па беларускім кейсе падчас саміту ў Жэнэве, — гэта абмен думкамі, пазыцыямі, магчыма, перасьцярогамі. Таму, мяркую, вялікія надзеі адных, як і вялікія перасьцярогі другіх, — дарэмныя.
Поделиться ссылкой:


title: Пуцін: Расейскія спецслужбы ня ўдзельнічалі ў пасадцы самалёта Ryanair у Мінску

maintext:
Расійскія спецслужбы ня ўдзельнічалі ў пасадцы самалёта Ryanair у Мінску, заявіў прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін на Пецярбургскім міжнародным эканамічным форуме 4 чэрвеня, паведамляе Радыё Свабода.
«Ну не, вядома», – сказаў ён, адказваючы на адпаведнае пытанне вядоўцы.
Іншае пытанне датычыла веры Пуціна ў цверджанне беларускіх уладаў, што аб мінаванні самалёта паведаміла радыкальная палестынская групоўка ХАМАС.
«Не хачу даваць ацэнак таго, што адбылося з гэтым самалётам. Калі па-сумленнаму, я гэтага ня ведаю», – сказаў Пуцін.
«Значыць, я бачыў там заяву кіраўніцтва NATO з нагоды таго, што, напэўна, Расея брала ўдзел (у пасадцы самалёта). Ну гэта проста, вы ведаеце, магу вам сказаць, NATO ў небяспецы, калі кіраўніцтва NATO робіць такія заявы. Таму што гэта значыць, што людзі проста не разумеюць, як такія працэсы могуць адбывацца. Гэта ж усё робіцца зусім па-іншаму, як камусьці здаецца. Тут міжнародная кааперацыя нейкая проста немагчымая, разумееце?» – заявіў Пуцін.
«Вось мы затрымалі ў Маскве тых, хто планаваў там пераварот і забойства Лукашэнкі, – працягнуў Пуцін. – Але мы рабілі гэта на запыт КДБ Беларусі. Значыць, як мне патлумачыў сам прэзідэнт Беларусі, значыць, яны не планавалі ніякіх аперацый падобнага роду. У іх з’явілася інфармацыя аб тым, што гэты чалавек на борце, пасля таго, як ён ужо апынуўся на тэрыторыі Беларусі і калі ў інтэрнэце зʼявіліся яго фатаграфіі».
Поделиться ссылкой:


title: Топ-10 тыповых для беларусаў памылак у харчаванні, якія перашкаджаюць добра сябе адчуваць

maintext:
Памылкі ў харчаванні цягнуць за сабой велізарныя праблемы са здароўем. Сёння медыкі звязваюць з няправільным харчаваннем не толькі лішнюю вагу і гарманальныя парушэнні. Урачы кажуць, што з парушэннямі харчавання на працягу многіх гадоў можа быць звязана нават развіццё анкалагічных захворванняў, піша “”Звязда“.
Пра найбольш тыповыя для людзей нашай краіны памылкі ў харчаванні распавяла дыетолаг, начальнік аддзела харчавання РУП «Навукова-практычны цэнтр Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па харчаванні» Наталля Белякова. І аказалася, што гэта не смажаная бульбачка з маянэзам — сёння людзі значна больш адукаваныя ў пытаннях здаровага ладу жыцця, чым яшчэ 15-20 гадоў таму. І ўсё ж памылак хапае.
Памылка 1. Занадта вялікія порцыі
Існуе простае правіла французскіх дыетолагаў: ежы ў адзін прыём можна з’есці столькі, колькі змясцілася б у дзвюх вашых далонях, складзеных коўшыкам, — і не болей. Звычка есці, пакуль не стане дрэнна, — вораг вашага здароўя. Памятайце: на тое, каб арганізм усвядоміў, што сыты, неабходна каля 15 хвілін.
— Ежа — не толькі крыніца задавальнення, яна павінна быць яшчэ і крыніцай энергіі, бадзёрасці, — кажа спецыяліст. — Калі пасля прыёму ежы вы адчуваеце сябе знясіленым, стомленым і хочаце паляжаць, значыць, колькасць ежы была залішняй. І яшчэ адзін нюанс. І ў пытанні памеру порцыі на адзін прыём, і каларыйнасці з’едзенага за дзень важна ўлічваць свой узрост — тое, чаго ў нас не робяць. З узростам абмен рэчываў запавольваецца, скарачаюцца энергазатраты. Таму важна памяншаць порцыі і зніжаць каларыйнасць харчавання ў цэлым.
Памылка 2. Доўгія перапынкі паміж трапезамі
Гэта — вынік таго, пра што мы казалі вышэй: шмат з’елі — доўга чакаем, пакуль прагаладаемся. Харчаванне павінна быць не толькі збалансаваным, але і рэгулярным. Есці адзін і нават два разы на дзень — відавочная памылка, якая наносіць удар па стрававальнай сістэме і па здароўі ў цэлым. Да таго ж пачуццё голаду правакуе пераяданне. Аптымальны варыянт — тры асноўныя прыёмы ежы і два перакусы.
— Важна імкнуцца да такога рэжыму харчавання, каб ад першага да апошняга прыёму ежы прайшло не больш за 8 гадзін, а таксама да адсутнасці перакусаў паміж асноўнымі прыёмамі ежы (у тым ліку ноччу). Калі ўсё ж пачуццё голаду паміж асноўнымі прыёмамі ежы нарастае, а наступны яшчэ далёка, то прадукты для перакусу павінны ўтрымліваць невялікую колькасць бялку і валодаць нізкім глікемічным індэксам. Ідэальна для гэтага падыдуць арэхі або свежыя гародніна і караняплоды (сельдэрэй, морква, балгарскі перац і інш.).
Памылка 3. Хуткая ежа
Можна сказаць: занадта хуткае паглынанне ежы. А можна сказаць — няўважлівае да яе стаўленне. Сюды адносяцца і прыём ежы перад тэлевізарам або камп’ютарам, і «сядзенне ў тэлефоне» падчас трапезы — гэта непазбежна вядзе да пераядання. Вы ясце аўтаматычна і прапускаеце момант насычэння. Гэтак жа, як калі ясце на хаду. У спешцы не заўважаеце, што ясце — а ўжываеце звычайна тое, што аказваецца пад рукой. То-бок шкоднае і каларыйнае: глазураваныя сыркі, булкі і фастфуд. Але калі нават вы ясце правільныя прадукты, аднак паглынаеце ежу занадта хутка (а да нядаўняга часу ў нашай культуры ўменне хутка паесці заахвочвалася пачынаючы з дзіцячага садка), то зноў жа не паспяваеце заўважыць, калі наеліся.
— Сігнал аб насычэнні паступае ў мозг са спазненнем на 20 хвілін. Менавіта столькі — мінімальны час вашай трапезы. Калі ж у вас няма столькі часу на ежу, лепш устаць з-за стала, адчуваючы лёгкі голад. Хутчэй за ўсё, неўзабаве вы адчуеце, што з’елі якраз дастаткова.
Памылка 4. Няякасныя тлушчы
Такія тлушчы — пастаянны спадарожнік практычна кожнага сучаснага чалавека. Гаворка пра транстлушчы, а яны паступаюць у наш арганізм з фастфудам, выпечкай, чыпсамі, кандытарскімі вырабамі. Транстлушчы — гэта від тлушчаў, якія атрымліваюцца штучна, калі вадкі раслінны алей ператвараецца ў цвёрды. Паводле рэкамендацый медыкаў, паступленне ў арганізм транстлушчаў не павінна перавышаць 2-3 г у суткі. Калі паступае больш, развіваюцца сардэчна-сасудзістыя захворванні, павышаецца рызыка развіцця дыябету 2-га тыпу і вельмі моцна пакутуе імунітэт.
Памылка 5. Парушэнне пітнога рэжыму
Ці даўно вы пілі проста чыстую пітную ваду? Кава, чай, сок не лічацца! Сёння дыетолагі кажуць, што менавіта чыстая пітная вада — і найважнейшы імунамадулятар, і аснова нашага добрага самаадчування.
— Асноўныя правілы здаровага харчавання нескладаныя, — адзначае Наталля Белякова. — Прытрымлівацца пітнога рэжыму (1,5—2 л чыстай пітной вады ў дзень), звесці да мінімуму прадукты з транстлушчамі і хуткімі вугляводамі, харчавацца рэгулярна, а есці ўмерана. Ну, і ўжываць правіла «здаровай талеркі» (1/4 талеркі павінны складаць бялкі, 1/4 — павольныя вугляводы, 1/2 — клятчатка (некрухмалістая гародніна).
Памылка 6. Недахоп клятчаткі
Яшчэ гадоў 20-25 таму (асабліва ў вёсках і маленькіх мястэчках) гародніна, акрамя бульбы, і асабліва травы лічыліся чымсьці несур’ёзным. Сёння ў сярэднестатыстычны рацыён нашых суграмадзян зеляніна ўваходзіць, але ўсё яшчэ ў недастатковай, з пункту гледжання дыетолагаў, колькасці. Як і гародніна (бульба не лічыцца). У выніку арганізм недаатрымлівае неабходныя яму клятчатку, вітаміны і мікраэлементы.
Памылка 7. Вядома ж, цукар!
Цукар сёння паўсюль — не толькі ў ласунках. Яго дастаткова ў соусах: гарчыцы, маянэзе, кетчупе, у паўфабрыкатах і нават у каўбасных вырабах. Вам здаецца, што вы амаль не ясце цукру — падумаеш, дазволілі сабе адно пірожнае з кавай? На самай справе сучасны чалавек ужывае цукру ў дзень значна больш, чым лічыць. Ну, а пра тое, што рафінаваны цукар — гэта белая смерць, не чытаў толькі лянівы.
— На залішняе спажыванне цукру ўплываюць таксама купля гатовай ежы і, як ні дзіўна, ужыванне абястлушчаных прадуктаў, — адзначае суразмоўніца. — Што датычыцца гатовых страў, то таксама нельга быць упэўненым, што ў іх няма непажаданых інгрэдыентаў. Лепш гатаваць ежу самастойна, тым больш што на гэта вы выдаткуеце калорыі. Ну, а калі казаць аб абястлушчаных прадуктах, то нізкае ўтрыманне тлушчу кампенсуецца ў іх вялікай колькасцю цукроў, якія арганізм чалавека трансфармуе ў тлушчы. Таму чытайце этыкетку і звяртайце ўвагу на колькасць не толькі тлушчаў, але і цукроў.
Памылка 8. Няправільнае гатаванне ежы
Смажанне — па-ранейшаму найбольш папулярны ў нашай краіне спосаб гатавання ежы, хоць наўрад ці хто-небудзь не ведае, што прадукты лепш варыць, гатаваць на пары або хоць бы запякаць у духоўцы. У працэсе смажання ідзе хімічны працэс, у выніку якога ўтвараюцца канчатковыя прадукты глікіравання (КПГ). Яны робяць смажаныя стравы апетытнымі, дзякуючы ім з’яўляецца смачная скарыначка, яны надаюць мясу і агародніне той самы пах і смак. Яны ж парушаюць нармальны склад крыві: узрастае ўзровень САЭ, з’яўляецца рызыка атэрасклерозу сасудаў, інсульту і інфаркту.
— Любая працяглая тэрмічная апрацоўка ежы вядзе да павелічэння глікемічнага індэкса прадуктаў (паказчыка ўплыву вугляводаў у прадуктах харчавання на змяненне ўзроўню глюкозы ў крыві), зніжэння ўтрымання фітанутрыентаў, вітамінаў, мінералаў, амінакіслот. Таму найбольш прымальным лічыцца ўжыванне ў ежу прадуктаў, даведзеных да стану аl dente, а таксама прыгатаваных у зберагальных рэжымах.
Памылка 9. Нездаровая вячэра (якую лепш аддаць ворагу)
Няправільная вячэра — самая тыповая памылка нашага чалавека. Мы гаворым не пра тых, хто абыходзіцца без сняданку, «абедае» кубачкам кавы, а на вячэру вырашае ўзнагародзіць сябе за цэлы дзень. Такіх людзей сёння становіцца менш. Але нават тыя, хто перакананы, што вячэраюць правільна, нярэдка памыляюцца.
— Першая памылка датычыцца бялку, — кажа дыетолаг. — Мяса і мясныя вырабы, а таксама тлустую рыбу лепш уключаць у рацыён на сняданак і абед, калі неабходна спажыць найбольшую колькасць энергіі, каб яна павольна расходавалася на працягу дня. У вячэрні прыём ежы бялкі лепш атрымаць за кошт нятлустых гатункаў рыбы, а таксама раслінных бялкоў, тварагу. Яшчэ адна памылка, звязаная з вячэрнім рацыёнам, — выбар садавіны. Пры ўжыванні садавіны лепш арыентавацца на яе глікемічны індэкс. Такія табліцы можна ўзяць у інтэрнэце. Садавіну з больш высокім індэксам лепш ужываць перад планаванай фізічнай нагрузкай, а не на ноч. Яшчэ адна памылка — уключэнне ў рацыён хлебабулачных вырабаў. Калі спажываць іх на ноч нават у невялікай колькасці, хуткія вугляводы непазбежна ператворацца ў тлушч.
Памылка 10. «Буду есці як прывык»
Сёння аб здаровым рацыёне клапоцяцца многія, але ёсць вялікая катэгорыя людзей, у якіх словазлучэнне «правільнае харчаванне» выклікае нуду і зубны боль. І гэта неабавязкова пажылыя людзі «старой загартоўкі» — ёсць і прадстаўнікі сярэдняга ўзросту, і моладзь.
— Існуе стэрэатып, што правільнае харчаванне — гэта дорага. Але кошт рацыёну адыгрывае не настолькі важную ролю, як можа здацца на першы погляд, — адзначае Наталля Белякова. — Практычна з любых прадуктаў і на любы бюджэт можна скласці як здаровае, так і шкоднае меню. Яшчэ адзін стэрэатып: правільнае харчаванне — гэта нясмачна і прэсна. І гэта таксама не так. Здаровая ежа можа быць смачнай і разнастайнай.
Так што далоў стэрэатыпы! Бо здароўе не толькі зробіць ваша жыццё больш камфортным, але і сэканоміць значныя сродкі, якія не прыйдзецца марнаваць на лячэнне.
Поделиться ссылкой:


description: Суддзя Цэнтральнага раёна Гомеля Сяргей Кармановіч 21 чэрвеня пакараў лідара метал-гурта "Gods tower" Уладзіслава Наважылава трыма гадамі абмежавання волі

title: Віцэ-губернатар Салтыкоў-Шчадрын не дапамог музыку Наважылаву - яму прысудзілі "хімію"

maintext:
Суддзя Цэнтральнага раёна Гомеля Сяргей Кармановіч 21 чэрвеня пакараў лідара метал-гурта “Gods tower” Уладзіслава Наважылава трыма гадамі абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую калонію адкрытага тыпу, на так званую “хімію”.
Вакаліст і музыка прызнаны вінаватым у “публічнай абразе прадстаўніка ўлады ў сувязі з выкананнем ім службовых абавязкаў” – паводле артыкула 369 Крымінальнага кодэкса. У дадзеным канкрэтным выпадку – “губернатара” Генадзя Салаўя. Такую ж меру пакарання прапаноўвала суду і дзяржабвінаваўца, прадстаўніца пракуратуры Таццяна Гаркуша за публічную абразу чыноўніка і падрыў аўтарытэту ўлады.
У апошнім слове перад абвяшчэннем прысуду Наважылаў, звяртаючыся да суддзі, казаў: “Ад вашага рашэння залежыць лёс маёй сям’і, бо ў дадзены момант я адзіны кармілец у сям’і. Жонка часова не працуе, дзеці таксама, паколькі яшчэ непаўнагадовыя. Кватэру мы здымаем. Калі мяне не будзе, сям’я фактычна апынецца на вуліцы. Ад вашага рашэння залежыць, ці буду я плаціць падаткі ў казну дзяржавы. Не ведаю, наколькі гэта выгадна дзяржаве, калі вырваць мяне з эканомікі. Хацелася б, каб прызначылі пакаранне, улічыўшы гэтыя нюансы. Хачу застацца ў сям’і і проста працаваць, калі гэта камусьці цікава”.
Гісторыя мінулагодняя, жнівенская, калі градус палітычнага жыцця ў гарадах і мястэчках рэзка пайшоў угару з прычыны фальсіфікацыі выбараў. Тысячы людзей выйшлі тады на вуліцы з пытаннямі: “Дзе нашы галасы?”, “Хто даў права збіваць мірных людзей?”. Гамельчукі пыталіся яшчэ: “Хто вінаваты ў смерці Аляксандра Віхора?”.
У тыя дні на YouTube з’явіўся відэаролік пад назваю “Гамельчане сустракаюцца з уладамі горада. На пытанні адказвае губернатар вобласці Генадзь Салавей”. Пад відэаролікам музыка Наважылаў (творчы псеўданім Lesley Knife) і змясціў пост пра “крайне глупого борова”. Былі там допісы і больш яршыстыя, але безасабовыя. А ў каментары музыкі пазначана прозвішча: “Салавей” ды яшчэ з указальным займеннікам “гэты”. Следства расцаніла пост як “публічную абразу прадстаўніка ўлады ў сувязі з выкананнем ім службовых абавязкаў”.
На судзе Уладзіслаў Наважылаў прызнаў віну часткова. Патлумачыў, што ён сапраўды праз мабільны тэлефон 16 жніўня 2020 праглядаў на YouTube відэаролік з Гомеля, а потым размясціў пад ім каментар з пяці словаў, але не меў на мэце кагосьці абразіць.
Напісаў таму, што быў “на ўзводзе”. Тады тры дні не маглі працаваць, паколькі адключылі інтэрнэт. Па словах Наважылава, чыноўнікі не выконвалі свае абавязкі. Не было рэакцыі на смерць маладога гамяльчаніна Віхора. “Губернатар” Салавей сустракаўся з пратэстоўцамі на прыступках аблвыканкама, але таксама не даў уцямных адказаў на хвалюючыя пытанні.
Падчас допыту ў судзе ў Наважылава пыталіся, калі ён не меўся нікога абразіць, то чаму напісаў канкрэтнае прозвішча “Салавей” і да яго –”глупый боров”?
“Я не задумваўся над прозвішчам. “Бораў” для мяне – вобраз чыноўніка паводле расійскага пісьменніка Салтыкова-Шчадрына (ён быў і віцэ-губернатарам Цвярской губерні – аўт). Я чытаў яго. Гэта абагульнены вобраз. Салтыкоўскія чыноўнікі ў Расіі адказваюць беспрадметна. Нікога абражаць не збіраўся, даваў ацэнку сітуацыі, а не чалавеку. Усе словы літаратурныя. Пакінуў каментар, каб выпусціць пару”, – тлумачыў абвінавачаны музыка.
Наважылаў нават запэўніў, што “калі сваім пастом прынёс (Салаўю) пакуты, то гатовы выбачыцца”. Да суда гэтага не зрабіў, бо не ўяўляў, якім чынам гэта можна было зрабіць. Меркаваў выбачыцца перад судовым разбіральніцтвам, аднак Генадзь Салавей у суд не прыйшоў, спаслаўся за занятасць “з прычыны службовых патрэб”. У пісьмовай заяве прасіў суд разглядаць справу без яго прысутнасці.
Адвакатка абвінавачанага франтмена музычнага гурта Марыя Колесава-Гудзіліна зазначыла падчас судовых спрэчак, што лінгвістычная экспертыза каментара пад відэролікам зроблена без уліку тлумачэнняў яе падабароннага. І наогул, у Беларусі “такога прадстаўніка ўлады як губернатар не існуе ў прынцыпе”.
Уладзіслаў Наважылаў нарадзіўся і вырас у Гомелі. Тут пачынаў сваю творчую кар’еру. Зараз жыве з сям’ёй у Мінску. Кажа, што з пачаткам крымінальнай справы натхнення не дадалося. Цяпер усё яно даецца надзвычай цяжка.
“Я не ўмею спяваць у “клетцы”, нават у “залатой”, – зазначае Уладзіслаў.
У мінулую восень Наважылаў, як і шэраг іншых музыкаў, адбываў адміністрацыйны арышт за канцэрты на вуліцах сталіцы. Зараз “хімію” нібыта за абразы прадстаўнікоў улады адбываюць музыкі Максім Шаўлінскі з Воршы, Ігар Банцэр з Гродна.
Поделиться ссылкой:


title: "Цэны на жыллё могуць вярнуцца да ўзроўню 2017 года…"

maintext:
Старшы аналітык кампаніі «Альпары Еўразія» Вадзім Іосуб прагназуе, як заходнія санкцыі могуць паўплываць на рынак нерухомасці ў Беларусі.
Эксперт адзначае, што на рынак нерухомасці ўплываюць два асноўныя фактары: даходы насельніцтва і крэдытаванне аперацый з нерухомасцю.
– Падаецца відавочным, што даходы насельніцтва будуць зніжацца ў валютным эквіваленце (ад санкцый будзе залежаць толькі, наколькі моцна яны будуць зніжацца), – распавёў Вадзім Іосуб realt.by. – З крэдытаваннем таксама не ўсё добра. Яно ў апошнія месяцы ледзь-ледзь пашырылася, што дазволіла цане квадратнага метра злёгку адскочыць, падзенне спынілася.
Крэдытаваннем нерухомасці зараз займаюцца дзяржаўныя банкі, але і тыя – у дырэктыўным парадку. Дзяржава сказала – робяць, але без вялікага жадання, паколькі бачаць рызыкі.
Паводле слоў аналітыка, каб крэдытаваць, патрэбна рэсурсная база, а сур’ёзная частка рэсурснай базы – уклады насельніцтва ў беларускай валюце.
– Іх адток запаволіўся, але і прытоку асаблівага няма, – дадае аналітык. – Гэта значыць, што рэсурсная база ў банкаў не пашыраецца, рызыкі ў сувязі з санкцыямі і ўнутранымі эканамічнымі праблемамі растуць, таму чакаць пашырэння крэдытавання я не стаў бы.
Таму сцэнарый у аптымістычным варыянце такі: цэны на жыллё стагніруюць на цяперашнім узроўні.
Пры пагаршэнні эканамічнай сітуацыі – пойдуць уніз. Бліжэйшая мэта – ніжэй 1150 долараў за квадратны метр, а гэта ўзровень сярэдзіны 2017 года. А з гэтай планкі пры пагаршэнні эканамічнай сітуацыі можна падаць і далей.
Поделиться ссылкой:


title: Хваляваліся і каталікі, і атэісты: нязручнага айца Арцемія "сышлі" на спачынак

maintext:
9 чэрвеня Сінод РПЦ узгадніў адстаўку архіепіскапа Гродзенскага і Ваўкавыскага Арцемія (Кішчанкі). Прычынай названы стан здароўя святара. Суразмоўнікі Еўрарадыё пацвярджаюць, што 69-гадовы архіепіскап сур’ёзна хворы.
Іншая крыніца, знаёмая з сітуацыяй, меркавала, што Сінод РПЦ разгледзіць пытанне пра адстаўку Арцемія не раней за 16-17 чэрвеня. Аднак праваслаўныя іерархі паскорыліся і прынялі адстаўку ўжо на наступны дзень пасля таго, як за яе прагаласаваў Сінод Беларускай праваслаўнай царквы. Гэта можа азначаць, што нязручнага гродзенскага архіепіскапа “сышлі” па пагадненні бакоў: Мінска і Масквы.
Тым часам у царкоўных колах з’явіліся здагадкі, што адстаўка Арцемія была ажыццёўлена насуперак меркаванню Сінода РПЦ і азначае жаданне большай самастойнасці з боку Мінска. Такое меркаванне выказаў айцец Аляксандр Шрамко:
— Да гэтага часу ўсе рашэнні былі ў дастатковай ступені ўзгодненыя з Масквой. Вызначальнымі былі інтарэсы кіраўніцтва РПЦ у Беларусі. Мітрапаліта Паўла прызначылі ў Мінск фактычна насуперак жаданню Лукашэнкі.
Перш за ўсё, Маскоўскі Сінод быў зацікаўлены ў тым, каб трымаць БПЦ пад сваім кантролем. З боку [беларускага] рэжыму на гэта глядзелі млява. А калі летась святары выступілі супраць гвалту, яны схамянуліся.
Але, мяркуючы па хуткасці, з якой у Сінодзе РПЦ пацвердзілі адстаўку Арцемія, Масква не збіраецца спрачацца з Мінскам за ўплыў на беларускую патрыярхію.
“За архіепіскапа перажываюць і каталікі, і атэісты”
Сінод БПЦ, пасля якога з’явілася інфармацыя пра адстаўку Арцемія, прайшоў 8 чэрвеня ў Мінскім епархіяльным упраўленні. Здаецца, гэта быў першы Сінод, які зацікавіў усіх: праваслаўных, каталікоў і асабліва людзей, далёкіх ад царквы.
— У мяне ў горадзе нават нецаркоўныя людзі пытаюцца пра лёс уладыкі Арцемія. Многія за яго перажываюць. Многія каталікі цікавяцца: а як уладыка Арцемій? І нават людзі, якія ў царкву не ходзяць, пытаюцца пра яго лёс, — расказаў Еўрарадыё іерэй Аляксандр Богдан з Ваўкавыска.
Месцам знаходжання Арцемію выбраны Мінск. У Гродне яго месца зойме епіскап Слуцкі і Салігорскі Антоній. Яго вызваляць ад кіравання Слуцкай епархіяй, якой цяпер будзе часова кіраваць Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі, Мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі Веніямін.
Архіепіскап Арцемій стаў адным з нямногіх святароў БПЦ, якія пасля электаральнай кампаніі ў Беларусі ў казанях выказваліся супраць гвалту. Па словах архіепіскапа, царква павінна быць па-за палітыкай, але гэта не значыць, што яна павінна быць безудзельнай. Казані Арцемія публікаваліся на сайце Гродзенскай епархіі БПЦ.
Архіепіскапа знялі з пасады, але гэта не значыць, што ён страціў магчымасць мець зносіны з прыхаджанамі, удзельнічаць у таінствах, звяртацца з пропаведзямі. “Зняты з пасады” — гэта не значыць “пазбаўлены сану”.
— Ён не будзе займаць пасаду “адміністратара” епархіі, але можа і далей служыць, спавядаць, прапаведаваць. Памятаеце, як у Дастаеўскага ў рамане “Д’яблы” архірэй пайшоў на спачынак? Ён жыў у манастыры, служыў, меў зносіны з людзьмі, — тлумачыў айцец Аляксандр Еўрарадыё гэтай раніцай, калі архіепіскап Арцемій яшчэ ўзначальваў епархію.
На спачынак таксама можна адправіць па-рознаму, адзначае святар Аляксандр Шрамко. Епіскапу могуць прызначыць месца ў манастыры, у якім ён можа жыць і служыць. Для служэння яму могуць прызначыць невялікую дамавую царкву, у якой яго казані пачуе менш людзей. Аднак у выпадку з архіепіскапам Арцеміем такім месцам усё ж быў выбраны Мінск.
Айцец Аляксандр дадае: тыя словы, якія архіепіскап Арцемій сказаў на казанях, сталі вядомыя дзякуючы таму, што іх распаўсюдзілі ў сеціве.
— Сказаныя за камеру, яны будуць не менш эфектныя. Але ці будзе архіепіскап працягваць гаварыць, гаварыць, калі яго адправяць на спачынак? Можа, ён стане проста маліцца…
Поделиться ссылкой:


description: У Мінску ў закрытым рэжыме судзяць жанчыну, якая адмовілася здаваць кватэру памочніку пракурора Аліне Касьянчык. Як паведамляе "Новы Час", у судзе

title: Суд над Вольгай Сінялёвай, якая адмовілася здаваць кватэру Аліне Касьянчык, закрыты

maintext:
У Мінску ў закрытым рэжыме судзяць жанчыну, якая адмовілася здаваць кватэру памочніку пракурора Аліне Касьянчык.
Як паведамляе “Новы Час“, у судзе Заводскага раёна Мінска 18 чэрвеня распачаўся судовы працэс па справе Вольгі Сінялёвай, якая папрасіла з’ехаць са здымнай кватэры памочніцу пракурора Аліну Касьянчык. Следства расцаніла гэта як злачынства на глебе дыскрымінацыі супрацоўніцы пракуратуры.
Вольгу Сінялёву судзяць па артыкуле 190 КК — парушэнне раўнапраўя грамадзян. Справу разглядае суддзя Анжэла Касцюкевіч.
На пачатку працэсу дзяржабвінаваўца Кунцэвіч хадайнічала, каб суд па справе Сінялёвай быў закрыты. На яе думку, у выпадку адкрытага пасяджэння будуць разгалошаны асабістыя дадзеныя пацярпелай Касьянчык. Адвакат Мачалаў сказаў на гэта, што ў матэрыялах справы фактычна няма інфармацыі пра Касьянчык, адпаведна, няма чаго разгалошваць.
Так, па яго словах, у матэрыялах справы адсутнічае адрас яе рэгістрацыі, мабільны тэлефон. “Гэта рэдкі выпадак, калі мне дазволілі фатаграфаваць матэрыялы справы”, — кажа адвакат. — А той факт, што Касьянчык здымала жыллё, быў разгалошана прэс-службай пракуратуры”.
Адвакат палічыў, што дзяржабвінаваўца сваім хадайніцтвам схіляе суд на бок сваёй калегі, а не спрыяе аб’ектыўнасці працэсу. Пацярпелая хадайніцтва падтрымала.
Поделиться ссылкой:


title: Народная Воля

maintext:
Сёння, 1 чэрвеня, на чэмпіянаце свету па хакеі, які праходзіць у Рызе, нацыянальная зборная Беларусі праводзіць матч са зборнай Расіі – свой апошні у групе, які можна ахарактарызаваць коратка: што мёртваму прыпарка.
Пасля чарговай аплявухі ад швейцарцаў (0:6) беларусы згубіла ўсе шанцы патрапіць у плэй-оф, а таму зараней могуць пакаваць чамаданы (толькі не вядома, як яны будуць дабірацца ў Мінск: авіярэйсы з Рыгі заблакіраваны. Хутчэй за ўсё, давядзецца дабірацца спачатку ў Маскву, а адтуль – у Мінск). Матч з расіянамі для іх абсалютна нічога не вырашае.
Калі на старце турніру перамога над шведамі (1:0) і пройгрыш чэхам у овертайме яшчэ надавалі пэўны аптымізм, то наступныя гульні паказалі: слабакі! І ў фізічным, і ў маральным плане.
Узгадаем, што пасля выбараў мінулага года многія вядомыя спартсмены выказалі сваю грамадзянскую пазіцыю ў сувязі з фальсіфікацыямі вынікаў прэзідэнцкіх выбараў, а вось хакеісты ў той час сядзелі, як мышы пад венікам. Такімі ж яны аказаліся не толькі ў жыцці, але і на хакейнай пляцоўцы.
А якія планы маляваліся перад чэмпіянатам! Напрыклад, нападаючы зборнай Сяргей Касціцын абвясціў: «Галоўны трэнер каманды Міхаіл Захараў сказаў, што едзем за медалямі».
Фантазіраваць не забаронена нікому – ні Касціцыну, ні Захараву. Але рэалісты гэтыя ружовыя мары ўспрымалі прыкладна так, як планы Астапа Бендэра правесці ў Васюках міжпланетны шахматны турнір.
Не памыліліся. Надзея быццам бліснула – перамога над шведамі (1:0), – але затым і датчане, і швейцарцы, і нават зборная Вялікабрытаніі паказалі, чаго дасягнуў беларускі хакей і яго кіраўнікі за апошні час.
А праца Захарава на пасадзе галоўнага трэнера зборнай у чарговы раз абярнулася поўным канфузам. Міхаіл Міхайлавіч добра сябе адчуваў настаўнікам сталічнага «Юнацтва» і ў прэзідэнцкай камандзе на аматарскіх турнірах, любіць раздаваць парады іншым трэнерам, павучаючы іх, як малых дзяцей, але праца ў зборнай – крыху з іншай оперы.
Зараз Захараў сціпла заяўляе, маўляў, «я за сваё месца не трымаюся», але пры гэтым у сваім стылі стараецца знайсці знешніх ворагаў. Вінаватымі аказаліся і натуралізаваны беларус Нік Бэйлен, і ігракі нацыянальнага чэмпіянату, з якімі «нерэальна гуляць на першынстве свету», і слабая фізічная падрыхтоўка хакеістаў.
Дарэчы, Рыга для Міхаіла Захарава – гэта той горад, з якім звязаны не самыя лепшыя ўспаміны. У 2005 годзе Захараў таксама ўзначальваў нацыянальную каманду, а ў сталіцы Латвіі ў той час праходзілі матчы алімпійскай кваліфікацыі. Падчас гульні са зборнай Латвіі падначаленыя Захарава менш як за дзве з паловай хвіліны растрацілі перавагу ў дзве шайбы і прайгралі латышам. Адпаведна праляцелі тады і міма Алімпіяды. Хаця вінаватыя, як заўжды, таксама знайшліся.
А ў 2010 годзе на Алімпіядзе ў Ванкуверы Захараў наогул распавёў, што падрыхтавацца да адказнага матча са швейцарцамі ім перашкодзілі… голыя фінскія хакеісткі, якія хадзілі ля распранальні зборнай Беларусі.
Не ведаю, ці застанецца Міхаіл Захараў на пасадзе настаўніка зборнай, але гэта першынство было дакладна не яго. Натуральна, што заўсёды прасцей спасылацца на нейкія знешнія абставіны, але ў спецыяліста былі два гады, каб сабраць моцную каманду. Не здолеў – да пабачэння!
Увогуле, няхай Федэрацыя хакея Беларусі яшчэ парадуецца, што ў гэтым годзе Мінск пазбавілі права правядзення чэмпіянату. Зладзіць для беларускіх балельшчыкаў такі канфуз на дамашняй арэне – гэта было б верхам цынізму.
Публікацыя – з № 40 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Маці Максіма Мархалюка: "Да апошняга будзем верыць, што сын жывы…"

maintext:
Амаль чатыры гады прайшло з таго часу, як у вёсцы Новы Двор Свіслацкага раёна бясследна знік 11-гадовы хлопчык.
Нагадаем, што Максім Мархалюк знік вечарам 16 верасня 2017 года. Апошні раз яго бачылі каля шалаша, дзе гулялі дзеці. Школьнік сказаў, што пойдзе ў лес за грыбамі, ля шалаша ён пакінуў свой веласіпед. Дадому так і не вярнуўся.
Аператыўна знайсці хлопчыка не ўдалося, ужо праз праз суткі да пошуку падключыліся валанцёры пошукава-выратавальных атрадаў.
23 верасня адбылася ўнікальная пошукавая аперацыя, у якой бралі ўдзел больш за дзве тысячы чалавек: міліцыя, МНС, валанцёры Чырвонага Крыжа, розных пошукавых атрадаў. Беларусы прыязджалі ў Новы Двор з усіх куткоў краіны.
Следчыя праверылі шмат розных версій, якія вылучалі і мясцовыя жыхары, і валанцёры, і нават… экстрасэнсы. Людзі казалі пра тое, што хлопчыка скралі або ён патануў у балотах пушчы. Альбо, спалохаўшыся дзікіх звяроў, уцёк у лес і там згубіўся. Былі версіі, што школьнік трапіў за мяжу ці як быццам проста ўцёк з дому.
Па факце знікнення хлопчыка 26 верасня 2017 года была адкрыта крымінальная справа, а 2 кастрычніка Максіма Мархалюка абвясцілі ў міжнародны вышук.
На жаль, хлопчыка так і не знайшлі. Шанцаў, што ён жывы, вельмі мала, але гісторыя ведае выпадкі, калі зніклыя дзеці знаходзіліся і праз дзесяцігоддзі. Бацькі Максіма таксама працягваюць жыць надзеяй.
– Крымінальная справа, наколькі мне вядома, не закрыта, але ніякай новай інфармацыі няма, – распавяла «Народнай Волі» маці хлопчыка Валянціна Мікалаеўна. – Я нават і не ведаю, колькі ў такім стане справа можа знаходзіцца. Але ўжо ніхто не прыязджае, не апытвае…
Не памятаю, калі апошні раз размаўляла са следчым па гэтай справе, хаця што ён можа сказаць, калі новых абставін не з’явілася? Калі нешта будзе, то самі выйдуць на сувязь.
– Як вы трымаліся ўвесь гэты час?
– Складана сказаць, што дапамагло падтрымліваць сілы. Словамі гэта проста не апісаць. Але не пажадаю нават ворагу перажыць тое, што перажылі за гэты час мы з бацькам Максіма.
Старэйшы сын (ён ваенны) служыць у Барысаве, але, безумоўна, прыязджае, таксама падтрымлівае.
– Калі Максім знік, з гэтай нагоды было вельмі шмат версій. А самі вы якой прытрымліваецеся?
– Ужо столькі часу прайшло і столькі версій было, што пачынаеш не верыць ні ў тое, ні ў іншае. Пачынаеш сумнявацца.
У інтэрнэце ў пошукавыя групы час ад часу мы звяртаемся, даём абвесткі, што шукаем Максіма, але выніку пакуль няма.
– Кажуць, што і экстрасэнсы далучаліся да пошуку…
– Адразу пасля таго, як сын знік, іх было вельмі шмат. Падавалі сябе такімі разумнымі, як быццам усё ведалі, а аказвалася – пустыя словы. Толку ад гэтых эстрасэнсаў было нуль! Але ж калі прыходзіць гора, то чапляешся за што заўгодна, каб толькі з’явілася нейкая надзея.
І хачу сказаць, што мы з бацькам да апошняга будзем верыць, што сын жывы…
Публікацыя – з № 41 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Сёння стартуе чэмпіянат Еўропы па футболе

maintext:
11 чэрвеня пачынаецца турнір, якога з нецярпенням чакаюць мільёны балельшчыкаў.
Праз пандэмію ўпершыню ў гісторыі Еўра пройдзе не ў адной і нават не ў дзвюх краінах – чэмпіянат адбудзецца ў 11 гарадах 10 краін.
Такая складаная схема правядзення турніру ўжо ў першым матчы 11 чэрвеня, які і стане адкрыццём першынства, прывядзе да камічнай сітуацыі – зборная Турцыі, якая будзе намінальным гаспадаром поля, прыме каманду Італіі… на стадыёне ў Рыме. Паводле ацэнак прэсы, на арэне чакаецца каля 30 тысяч балельшчыкаў, і большасць з іх, натуральна, будуць падтрымліваць «гасцей» матча.
Дарэчы, нават усе меры бяспекі не гарантуюць таго, што зборныя па ходзе турніру не будуць губляць ігракоў праз каранавірус. Напрыклад, за некалькі дзён да пачатку чэмпіянату стала вядома, што абаронца зборнай Іспаніі Дыега Льярэнтэ і капітан каманды Серхіа Бускетс атрымалі станоўчы вынік тэста на COVID-19. Такое ж няшчасце напаткала і паўбаронцу зборнай Швецыі Дзяяна Кулушэўскага.
У бальніцах Санкт-Пецярбурга (гэты горад прыме шэсць матчаў групавой стадыі чэмпіянату) наогул заканчваюцца месцы для хворых на COVID-19. За пару дзён да старту першынства ў стацыянарах былі свабодныя 8 працэнтаў месцаў.
Але не толькі пандэмія дадае адметнасці сёлетняму футбольнаму першынству. Напярэдадні грымнуў скандал, калі стала вядома, у якой форме будзе выступаць зборная Украіны. На форме змешчаны контур карты Украіны з Крымам. Акрамя таго, на амуніцыю нанесены лозунг «Слава Украіне! Героям слава!».
Пасля гэтага адразу прыйшлі ў даволі ўзбуджаны стан расійскія прапагандысты і палітыкі, але УЕФА іх хуценька паставіла на месца, заявіўшы, што «форма зборнай Украіны (і ўсіх іншых каманд) на чэмпіянаце Еўропы ўзгоднена ў адпаведнасці з Правіламі экіпіроўкі і не парушае рэгламенту».
Зрэшты, усё гэта пазафутбольныя страсці. Спадзяюся, што на футбольных палях спрэчкі будуць адбывацца выключна ў спартыўных межах і нас чакае месяц незабыўнага футбола. Паехалі!..
РАСКЛАД МАТЧАЎ
Група А
Турцыя, Італія, Уэльс, Швейцарыя
11 чэрвеня. Турцыя – Італія (22.00, Рым).
12 чэрвеня. Уэльс – Швейцарыя (16.00, Баку).
16 чэрвеня. Турцыя – Уэльс (19.00, Баку).
16 чэрвеня. Італія – Швейцарыя (22.00, Рым).
20 чэрвеня. Італія – Уэльс (19.00, Рым).
20 чэрвеня. Швейцарыя – Турцыя (19.00, Баку).
Група B
Данія, Фінляндыя, Бельгія, Расія
12 чэрвеня. Данія – Фінляндыя (19.00, Капенгаген).
12 чэрвеня. Бельгія – Расія (22.00, Санкт-Пецярбург).
16 чэрвеня. Фінляндыя – Расія (16.00, Санкт-Пецярбург).
17 чэрвеня. Данія – Бельгія (19.00, Капенгаген).
21 чэрвеня. Расія – Данія (22.00, Капенгаген).
21 чэрвеня. Фінляндыя – Бельгія (22.00, Санкт-Пецярбург).
Група C
Нідэрланды, Украіна, Аўстрыя, Паўночная Македонія
13 чэрвеня. Аўстрыя – Паўночная Македонія (19.00, Бухарэст).
13 чэрвеня. Нідэрланды – Украіна (22.00, Амстэрдам).
17 чэрвеня. Украіна – Паўночная Македонія (16.00, Бухарэст).
17 чэрвеня. Нідэрланды – Аўстрыя (22.00, Амстэрдам).
21 чэрвеня. Паўночная Македонія – Нідэрланды (19.00, Амстэрдам).
21 чэрвеня. Украіна – Аўстрыя (19.00, Бухарэст).
Група D
Англія, Харватыя, Шатландыя, Чэхія
13 чэрвеня. Англія – Харватыя (16.00, Лондан).
14 чэрвеня. Шатландыя – Чэхія (16.00, Глазга).
18 чэрвеня. Харватыя – Чэхія (19.00, Глазга).
18 чэрвеня. Англія – Шатландыя (22.00, Лондан).
22 чэрвеня. Чэхія – Англія (22.00, Лондан).
22 чэрвеня. Харватыя – Шатландыя (22.00, Глазга).
Група E
Іспанія, Швецыя, Польшча, Славакія
14 чэрвеня. Польшча – Славакія (19.00, Санкт-Пецярбург).
14 чэрвеня. Іспанія – Швецыя (22.00, Севілья).
18 чэрвеня. Швецыя – Славакія (16.00, Санкт-Пецярбург).
19 чэрвеня. Іспанія – Польшча (22.00, Севілья).
23 чэрвеня. Славакія – Іспанія (19.00, Севілья).
23 чэрвеня. Швецыя – Польшча (19.00, Санкт-Пецярбург).
Група F
Венгрыя, Партугалія, Францыя, Германія
15 чэрвеня. Венгрыя – Партугалія (19.00, Будапешт).
15 чэрвеня. Францыя – Германія (22.00, Мюнхен).
19 чэрвеня. Венгрыя – Францыя (16.00, Будапешт).
19 чэрвеня. Партугалія – Германія (19.00, Мюнхен).
23 чэрвеня. Германія – Венгрыя (22.00, Мюнхен).
23 чэрвеня. Партугалія – Францыя (22.00, Будапешт).
Матчы 1/8 фіналу адбудуцца 26–29 чэрвеня, чвэрцьфіналы – 2–3 ліпеня.
Паўфіналы (6 і 7 ліпеня) і фінал (11 ліпеня) пройдуць у Лондане.
Публікацыя – з № 43 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Будслаўскі фэст абудзецца на гэтым тыдні - 2 і 3 ліпеня

maintext:
Нягледзячы на пажар у святыні, які здарыўся ў пачатку траўня, Будслаўскі фэст было вырашана правесці ў раней вызначаны час.
Як паведамляе сайт catholic.by, урачыстасці ў гонар Маці Божай Будслаўскай у Будславе сёлета пройдуць 2–3 ліпеня. На сайце ўжо даступная поўная праграма для ўдзельнікаў.
Паколькі пасля пажару будслаўская базіліка знаходзіцца ў аварыйным стане, у сувязі з чым уваход у будынак і набліжэнне для яго забаронены, усе малітвы і цэлебрацыі будуць адбывацца на палявым алтары на адкрытым паветры. Там жа будзе знаходзіцца цудадзейны абраз Маці Божай Будслаўскай.
Будслаўскі фэст праводзіцца штогод у першую пятніцу і суботу ліпеня. Да цудатворнага абраза Маці Божай, які захоўваецца ў касцёле Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі, з’язджаюцца. як правіла, усе каталіцкія біскупы Беларусі, а таксама прадстаўнікі іншых хрысціянскіх канфесій. Акрамя святароў на фэст прыходзіць мноства паломнікаў, у тым ліку і з іншых іншых краін.
Нагадаем, што ў 2018 годзе Будслаўскі фэст быў уключаны ў спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.
Поделиться ссылкой:


title: Ці акажуць Андрэю Пачобуту кваліфікаваную медыцынскую дапамогу?

maintext:
Нагадаем, што 10 сакавіка гэтага года сілавікі завялі крымінальную справу за правядзенне імпрэзы ў польскай сацыяльнай школе скаўтаў імя Рамуальда Траўгута ў Брэсце. Тады затрымалі сузаснавальніка школы, 43-гадовага брэстчаніна і дырэктара Ганну Панішаву. Пазней стала вядома аб ператрусах у Лідзе, Ваўкавыску і затрыманнях Ірэны Бярнацкай і Марыны Цішкоўскай.
23 сакавіка ў Гродне была затрымана кіраўніца не прызнанага ўладамі Саюза палякаў Анжаліка Борыс, а яшчэ праз два дні – журналіст і актывіст гэтага ж саюза Андрэй Пачобут.
Яны былі затрыманы ў межах крымінальнай справы паводле ч.3 арт.130 «Распальванне расавай, нацыянальнай варожасці». Паводле гэтага артыкула абвінавачанаму можа пагражаць ад 5 да 12 гадоў пазбаўлення волі.
Пазней Ірэну Бярнацкую, Марыю Цішкоўскую і Ганну Панішаву вывезлі з СІЗА ў Польшчу, а Андрэй Пачобут і Анжаліка Борыс засталіся ў СІЗА.
– Мне стала вядома, што Андрэй захварэў на каранавірус, – кажа Аксана Пачобут, жонка вязня. – Больш падрабязнай інфармацыі няма.
Я тэлефанавала следчаму, каб ён, магчыма, пасадзейнічаў аказанню мужу медыцынскай дапамогі, але ён адказаў, што ў гэтым плане ні на што не ўплывае. Маўляў, трэба звяртацца да адміністрацыі жодзінскага ізалятара, дзе ўтрымліваецца Андрэй. У выніку склалі хадайніцтва аб аказанні медыцынскай дапамогі.
– Калі Андрэй захварэў?
– Дакладна пра гэта, відаць, ніхто не ведае. Бо яшчэ ў той час, калі муж быў у СІЗА на Валадарскага, ён скардзіўся на дрэннае самаадчуванне. А з Жодзіна паведаміў, што на пачатку гэтага месяца пачаў адчуваць слабасць, сарваўся сардэчны рытм, а затым даведаўся, што ў яго яшчэ і каранавірус.
Для Андрэя гэта вельмі небяспечна, бо ў яго шмат хвароб і можа быць ускладненне. У мужа пастаянна збіваецца сардэчны рытм, а калі спякота, то гэта наогул вялікая праблема. Акрамя таго, у яго варыкоз, была нават запланавана аперацыя. А каранавірус, як вядома, таксама ўздзейнічае на сасуды.
Таму ў такой сітуацыі патрэбны кваліфікаваны медыцынскі дагляд, нават шпіталізацыя.
Учора Андрэю перадалі лекі, але нават не ведаю, ці ёсць у гэтым сэнс, бо сітуацыя са станам здароўя можа змяняцца штодзень, і тыя лекі, якія патрэбны зараз, магчыма, заўтра ужо не варта прымаць. Яшчэ раз кажу: мужу патрэбна кваліфікаваная медыцынская дапамога. Ці акажуць яе? Гэта для мяне адкрытае пытанне.
ТЫМ ЧАСАМ
ГА «Беларуская асацыяцыя журналістаў» накіравала ў Міністэрства ўнутраных спраў, Міністэрства аховы здароўя, Дэпартамент выканання пакаранняў і яго структурныя падраздзяленні – упраўленне па Мінску і Мінскай вобласці, турму №8 у Жодзіне, дзе ўтрымліваецца журналіст, зварот з просьбай шпіталізаваць Андрэя Пачобута.
«СМІ і родныя Андрэя паведамляюць, што ён захварэў на COVID-19, але працягвае знаходзіцца ў перапоўненай камеры з 12 іншымі падследнымі, – гаворыцца ў звароце. – Просім неадкладна шпіталізаваць Андрэя Пачобута і забяспечыць яму неабходную медыцынскую дапамогу.
Звяртаем увагу на абсалютную неадпаведнасць самым мінімальным медыцынскім і прававым патрабаванням умоў утрымання ў следчых ізалятарах асоб, віна якіх нават не ўстаноўлена судом. Гэта яшчэ больш недапушчальна ў перыяд пандэміі, паколькі падрываецца здароўе людзей, ставіцца пад пагрозу іх жыццё».
Публікацыя – з № 45 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Суд над "арганізатарам" пратэстаў з Рэчыцы: дзяржабвінаваўца запрасіла 2 гады калоніі

maintext:
У судзе Цэнтральнага раёна Гомеля 14 чэрвеня адбыліся спрэчкі ў крымінальнай справе Максіма Ялканава з Рэчыцы. Яго судзяць як арганізатара масавых групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак і спалучаны з яўным непадпарадкаваннем законным патрабаванням прадстаўнікоў улады (ч.1 арт.342 Крымінальнага кодэкса).
Дзяржабвінаваўца Курбацкая, выступаючы ў спрэчках, заявіла, што падтрымлівае ў поўным аб’ёме кваліфікацыю дзеянняў Ялканава органамі папярэдняга следства. Віну 29-гадовага рэчычаніна прадстаўніца пракуратуры палічыла цалкам даказанай і прапанавала пакараць яго 2 гадамі зняволення ў калоніі агульнага рэжыму.
Па сутнасці, цягам паўгадзіны Курбацкая пераказвала гісторыю дзеянняў Міксіма за 10 жніўня 2020 года, калі ён з раніцы, будучы на працы, ўсталяваў на свой айфон праграму, якая абмінае блакіроўку інтэрнэту. З незаблакаваных сайтаў і тэлеграм-каналаў даведаўся пра пратэстныя акцыі пасля выбараў. Рэчычанін стаў тэлефанававаць сваім сябрам і знаёмым, каб сабрацца пасля працы ў цэнтры горада “на фантане”. Датэлефанаваўся да 9 чалавек. Увечары “на фантане” ніякіх мітынгаў, масавых беспарадкаў не было. Тады Ялканаў прапанаваў чатыром маладым гараджанам ехаць у Гомель. І яны паехалі на машыне стрыечнага брата Максіма Арцёма Грыба ў абласны цэнтр, дзе хвілін праз дзесяць, на падыходзе да вуліцы Савецкай, былі затрыманыя міліцыяй, а пасля адпушчаныя.
Такая фабула “злачынства” Максіма Ялканава, якое ён прызнаў цалкам адразу пасля затрымання ў сакавіку, а сведкі, каму ён тэлефанаваў, на судзе гэта таксама пацвердзілі. І на папярэднім следстве, і ў судзе Ялканаў не хаваў, што праз тэлефонныя дазвоны клікаў знаёмых “пацаноў” на плошчу ў Рэчыцы, а пасля і ў Гомель, паглядзець, што за “дзвіжуха” пайшла. Так ён выказваўся. Следства і дзяржабвінавачванне ўгледзелі ў гэтым свядомы ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемствае з мэтай супрацьдзейнічаць міліцыі, бо ў тэлефонных размовах ужываліся словы “супрацьлеглы бок”, “бойка” ды інш.
Ва ўсім астатнім крымінальнае абвінавачванне грунтуецца на дапушчэннях, меркаваннях, сацыяльна-палітычных поглядах Максіма.
Прынамсі, пракурор Курбацкая адзначала, што пасля прагляду відэаролікаў, у Максіма “склалася негатыўнае меркаванне пра ўладу, паколькі там, на гэтых сайтах, дэманстраваліся затрыманні людзей з нібыта беспрычынным збіццём, а таксама ўтрымліваліся заклікі выходзіць на вуліцу для ўдзелу ў несанкцыянаваных масавых мерапрыемствах“.
“Ён (Максім) сам вырашыў для сябе ўдзельнічаць у такіх жа несанкцыянаваных масавых мерапрыемствах. І не толькі сам удзельнічаў, але і вырашыў заклікаць сваіх знаёмых, калег таксама ўдзельнічаць у згаданых пратэстных акцыях”, – казала дзяржабвінаваўца. І далей цытавала паказанні самога Ялканава: “І ў выпадку, калі будуць біць, мы таксама будзем біць. Пры гэтым выказваўся ў дачыненні да супрацоўнікаў міліцыі ў лаянкава-мацернай форме і не хаваў, што “ў выпадку чаго” як ён, так і яго таварышы павінны аказваць супраціў міліцыі”.
– Ну, а супраціў, адпаведна, выражаецца, у гвалце, – зазначала дзяржабвінаваўца.
Нейкіх фактаў непадпарадкавання міліцыянерам як прадстаўнікам улады ці гвалту супраць іх Курбацкая не прыводзіла. Проста нічога гэтага ў рэальнасці не было.
Характарызуючы Ялканава як асобу, дзяржабвінаваўца адзначала, што раней ён быў пакараны паводле крымінальнага артыкула за асабліва злоснае хуліганства, але судзімасць ужо пагашана. Згадвала і пра тое, што Максім у свой час быў футбольным фанатам і ў яго кватэры падчас вобшуку знойдзены “негатыўныя атрыбуты ў дачыненні да праваахоўных органаў” (карыкатура з нецэнзурным надпісам).
У Рэчыцы Максім працаваў мантажнікам у прыватным прадпрыемстве і, па словах дзяржабвінаваўцы, характарызаваўся на працы здавальняюча. Палітыкай не займаўся. За выхад на плошчу ў Рэчыцы прыцягваўся да адміністрацыйнай адказнасці. Але чаму яго трэба зараз ізаляваць ад грамадства яшчэ на два гады, дзяржабвінаваўца не патлумачыла.
На гэту акалічнасць звярнула ўвагу адвакатка Валянціна Катко, якая схільна лічыць, што абвінавачванне яе падабароннаму выстаўлена паводле фармальных прыкмет. Дзеянні Максіма ў тыя жнівеньскія дні яна ацэньвае як рэакцыю маладога чалавека на “прымяненне недазволеных метадаў у дачыненні тых асоб, якія ўдзельнічалі ў мітынгах”, што адбываліся пасля абвяшчэння вынікаў прэзідэнцкіх выбараў.
“Санкцыі па прад’яўленаму артыкулу майму падабароннаму пачынаюцца не з пазбаўлення волі, а са штрафу, арышту, абмежавання волі, а пасля ўжо пазбаўленне волі да трох гадоў. Чаму менавіта два гады яму трэба знаходзіцца ў месцах пазбаўлення волі? Для мяне гэта дзіўна”, – недаўмевала адвакат.
Яна адзначыла таксама, што Максім хоць і не мае яшчэ сваёй уласнай сям’і, аднак праз дарогу жыве яго маці-інвалід, якая мае патрэбу ў сыне. Ялканаў не лайдачыў, заняты быў сталай працай, дзе яго характарызуюць даволі станоўча. Так, раней Максім прыцягваўся да крымінальнай адказнасці. Але за тое, што заступіўся ў магазіне за дзяўчыну, якую абразіў чужы прыезджы чалавек.
“Я наогул не бачу падстаў, каб Ялканава за тыя дзеянні, якія ён учыніў у жніўні, ізаляваць ад маці, працы, сяброў. У чым будзе палягаць сэнс яго паправы? Што яму выпраўляць у ізаляцыі, калі ён ужо знаходзіцца пад вартай чацьвёрты месяц? Як правіла прадстаўнікі дзяржабвінавачвання хочуць паказаць, што за такія дзеянні, як у Ялканава, выпраўленне можа быць толькі ў месцах пазбаўлення волі. На мой погляд, пакаранне не павінна быць звязана з пазбаўленнем волі. І гэта будзе справядлівы прысуд”, – зазначыла Валянціна Катко.
18 чэрвеня Максім Ялканаў выступіць у судзе з апошнім словам, пасля чаго суд вынесе свой вердыкт.
Поделиться ссылкой:


title: Ілля Дабратвор: "У Варшаве працую таксістам і ў масоўках кіно…"

maintext:
Грамадскі актывіст, які месяц таму з’ехаў у Польшчу, распавёў «Народнай Волі», ці складана з пяццю дзецьмі пачынаць на новым месцы «жыццё з нуля».
Напрыканцы мая гэтага года на старонцы Іллі Дабратвора ў «Фэйсбуку» з’явілася фота: ён і пяцёра дзяцей у самалёце, які звёз іх з Мінска ў Варшаву.
«На вялікі жаль, я вымушаны дзеля бяспекі дзяцей пакінуць краіну», – падпісаў здымак Ілля.
17 мая Ілля Дабратвор быў выкліканы на допыт у Следчы камітэт. Яшчэ раней з краіны з’ехала яго жонка Іна, пасля таго як суд аштрафаваў яе на 11.600 рублёў за вывешаныя ў акне партрэты Святланы Ціханоўскай, Марыі Калеснікавай, Віктара Бабарыкі і герб «Пагоня».
Акрамя таго, у доме Дабратвора прайшлі вобшукі…
– Іна ўжо знаходзілася ў Варшаве, а я пасля паходу ў Следчы камітэт прыняў рашэнне адправіцца з дзецьмі туды ж, – кажа Ілля. – Да таго ж з боку праваахоўнікаў ціск ішоў неверагодны – у дзверы амаль штодзень грукала міліцыя.
Жонка мне адразу сказала, што трэба з’язджаць як мага хутчэй, але я яшчэ некалькі дзён думаў.
– Складана было сабраць у дарогу пяцярых дзяцей?
– Нічога складанага, бо ў самалёт мы бралі з сабой мінімум рэчаў. Набывалі квіткі проста ў аэрапорце, нейкага асаблівага надгляду не было. Памежніца паглядзела, што я вылятаю ў Польшчу па працоўнай візе, таму, магчыма, было такое стаўленне.
А фотаздымак з сям’ёй у самалёце я апублікаваў у «Фэйсбуку» пасля таго, як мы ўзляцелі.
– Наконт працы дамаўляліся зараней? Такую ж сям’ю карміць трэба ў любой краіне…
– Пакуль прыляцелі, жонка нам зняла пакой на дзесяць дзён, бо неабходна было такі тэрмін знаходзіцца на каранціне.
Хацелася, безумоўна, знайсці больш-менш нармальную працу, таму ў хуткім часе набыў у Варшаве аўтамабіль. Трэба адзначыць, што тут аўто каштуюць на парадак танней, чым у Мінску.
У Варшаве працы хапае, і за яе куды больш плацяць, чым у Беларусі, але трэба было прыгледзецца, ацаніць сітуацыю.
Першым часам здымаўся ў масоўках кіно, гэта можна было рабіць штодзень. За масоўку ў дзень плацяць ад 100 злотых (каля 30 долараў) за некалькі гадзін працы.
– Якія былі яшчэ варыянты працаўладкавання?
– Работа таксістам на сваёй машыне. Калі не ленавацца, то больш за 100 долараў у дзень лёгка можна зарабіць. У выхадныя – у два разы больш. Адным словам, за тыдзень можна займець сярэдні беларускі месячны заробак.
Дарэчы, для таго каб працаваць таксістам у Польшчы, падыходзіць і беларускае вадзіцельскае пасведчанне. Акрамя таго, неабходны былі даведка, што ў мяне няма судзімасці ў Польшчы, і даведка з дарожнай паліцыі.
Калі ты добра валодаеш беларускай мовай, то праблем у зносінах з польскімі кліентамі практычна няма. Рэдка калі пытаюцца: «Адкуль пан?» Многія думаюць, што прыехаў з Беласточчыны.
– Дзе зараз жыве сям’я?
– Здымаем трохпакаёвую кватэру ў Варшаве, і трэба сказаць, што арандаваць жыллё тут значна даражэй, чым у Мінску. 2500 злотых (каля 700 долараў) у месяц без уліку камунальных паслуг. Хаця калі ты без сям’і, то можна знайсці жыллё і за 200 долараў.
Цікава: у Польшчы няма такой тэндэнцыі, як у Беларусі, што ў маленькіх гарадках зняць жыллё танней, чым у сталіцы. Кошты паўсюль прыкладна аднолькавыя, таму ехаць у правінцыю не мае сэнсу. У Варшаве, напрыклад, значна больш варыянтаў працаўладкавання.
– Ваша жонка таксама працуе?
– Так, на аддаленай рабоце. Займаецца дакументаабаротам у адной кампаніі. Іна ў Мінску выкладала англійскую мову, але ў Польшчы беларускі дыплом аб вышэйшай адукацыі не прызнаецца, таму працу па спецыяльнасці знайсці не так проста.
– Ужо вызначыліся, дзе будуць вучыцца дзеці?
– Пойдуць у школу, пакуль выбіраем. Сафіі зараз 17 гадоў, Яўсею – 15, Герману – 11, Марку – 9 і Агаце – 7.
Мяне ўразіла, што тут на дзяцей, якія не дасягнулі 18 гадоў, даюць штомесячную дапамогу – па 500 злотых на кожнае дзіця. А ў «сацыяльна арыентавай» Беларусі дапамога выплачваецца толькі па даглядзе дзяцей да 3 гадоў.
– У вас жа застаўся дом пад Мінскам. Што з ім?
– Дом пад арыштам, і я не ведаю, як далей будуць разгортвацца падзеі ў Беларусі. Хаця ёсць у Мінску людзі, на якіх я аформіў даверанасць і якія будуць даглядаць нерухомасць.
– Вы з’ехалі назаўсёды ці ў бліжэйшы час збіраецеся з сям’ёй вярнуцца ў Беларусь?
– Безумоўна, хочацца жыць у сваёй роднай краіне, але трэба думаць і пра перспектывы. Таму пакуль пажывём у Польшчы, а далей – жыццё пакажа…
Публікацыя – з № 47 газеты “Народная Воля”. Поўны выпуск газеты можна спампаваць па спасылцы.
Поделиться ссылкой:


title: Верталёт аднаўленню не падлягае

maintext:
Тэлеграм-канал «ОтВинта | Авиация Беларуси» распавёў падрабязнасці жорсткай пасадкі верталёту Мі-2 Міністэрства надзвычайных сітуацыяў Беларусі, аб якім учора паведаміла прэс-служба МНС.
Борт узляцеў з пляцоўкі ў Пінску і адправіўся па маршруце. У раёне вёскі Чарабасава Лунінецкага раёну пачалося некантралюемае кручэнне.
Экіпаж здолеў выраўнаваць верталёт перад зямлёй і здзейсніць жорсткую пасадку.
Камандзір судна шпіталізаваны, а лётчык-назіральнік сур’ёзна не пацярпеў. Верталёт аднаўленню не падлягае. Папярэдняя прычына – адмова тэхнікі.
Поделиться ссылкой:


title: Газета "Новы Час" выключана з падпіснога каталога РУП "Белпошта"

maintext:
Чытачы газеты «Новы Час» пад вечар пятніцы сталі паведамляць у рэдакцыю, што не могуць падпісацца на «Новы Час» ні праз інтэрнэт, ні праз паштовыя аддзяленні. Па тэлефоне гарачай лініі «Белпошты» тады рэдакцыі паведамілі, што гэта, магчыма, тэхнічная памылка.
Але 7 чэрвеня ранкам прадстаўнікі аддзела падпіскі па тэлефоне паведамілі: «Так, мы прынялі рашэнне не працягваць з вамі супрацоўніцтва. Мы адправілі вам ліст». Але пасля высветлілася, што ліст яшчэ толькі збіраюцца адправіць сёння.
Ліст у рэдакцыю даслалі на элетронную пошту. Высветлілася, што такім чынам кіраўніцтва “Белпошты” адрэагавала на папярэджанне Генпракуратуры галоўнаму рэдактару.
Поделиться ссылкой: