title: Аграрыі прыступілі да ўборкі рапсу

maintext:
У канцы мінулага тыдня збожжаўборачныя камбайны выехалі на поле каля вёскі Бор. Аграрыі КСУП «Аграсімвал» першымі ў раёне пачалі ўборку азімага рапсу. Яго тут вырасцілі 370 гектараў.
Убіраць алейную культуру пачалі камбайнеры Пётр Мотуз і Андрэй Баёк. На наступны дзень да іх далучыліся Аляксандр Клеўка, Анатоль Лабанок і Уладзімір Мазанік.
Механізатары загадзя падрыхтавалі сваю тэхніку, падчапілі рапсавыя сталы, атрымалі допуск да ўдзелу ва ўборачнай кампаніі.
Першыя ўбраныя гектары галоўнага агранома сельгасарганізацыі Марыю Цымановіч радуюць. — Азімы рапс-культура вельмі затратная, кажа Марыя Анатольеўна. — Мы ўклалі шмат сіл і сродкаў, каб атрымаць добры ўраджай масланасення. Пасеялі эліту гатунку «анікс». Ён дае нядрэнныя ўраджаі на нашых пяшчаных землях. Шмат мерапрыемстваў праводзім па догляду за раслінамі: дзве-тры апрацоўкі ад шкоднікаў, хвароб. Шмат у чым на ўраджай рапсу ўплывае надвор’е. Напрыклад, у гэтым годзе вясна падвяла: адразу было шмат вільгаці, а потым засушлівае надвор’е, што дрэнна адбілася на паспяванні алейнай культуры. З першых гектараў атрымліваем пакуль па 13 цэнтнераў насення.
Спачатку сельгасарганізацыі неабходна выканаць дзяржзаказ: здаць 100 тон алейнага насення. Астатняе адправяць на перапрацоўчае прадпрыемства ў Віцебскую вобласць. Адкуль атрымаюць ужо гатовы шрот на корм жывёле.
Усё зерне з поля адпраўляецца на дапрацоўку на зернеток. Дзе яго дапрацоўваюць да патрэбнай вільготнасці. 7-8 дзён пры добрым надвор’і спатрэбіцца працаўнікам «Аграсімвала», каб убраць вырашчаны ўраджай. Для выканання гэтай работы абавязкова патрэбна сонечнае надвор’е. Ёсць асаблівасць у гэтай культуры— стручкі раскрываюцца і зярняты сыплюцца на зямлю. Калі ўпусціць момант, можна страціць каштоўны ўраджай. Таму неабходна ўбраць у самыя кароткія тэрміны.
— Я заўсёды сама праеду з камбайнерам па полі, пагляджу на вынік нашай працы з кабіны камбайна — кажа галоўны аграном. — Гэта такі своеасаблівы рытуал. Сёлета рапс вырас прыгожы. Галоўнае зараз убраць яго без страт.
Наперадзе аграрыяў чакае вялікая жніво. Да ўборкі ў сельгасарганізацыі —1700 гектараў збожжавых і зернебабовых культур. У полі выедуць шэсць камбайнаў. Зараз жа, як быццам ідзе «генеральная рэпетыцыя» перад адной з самых адказных сельгаскампаній.
Анастасія ПЛЯТНЁВА.


title: Пухаўчане будуць сустракаць удзельнікаў праекту Рэспубліканскі маладзёжны поезд #БеларусьМоладзьАдзінства"

maintext:
На гэтым тыдні ў горадзе Гродна, які ў гэтым годзе аб’яўлены маладзёжнай сталіцай Беларусі, стартаваў праект «Рэспубліканскі маладзёжны поезд #БеларусьМоладзьАдзінства».
На працягу 8 дзён 100 яго ўдзельнікаў на чыгуначным поездзе праедуць амаль 2 тысячы кіламетраў па тэрыторыі Беларусі. Яны наведаюць абласныя і раённыя цэнтры, азнаёмяцца са знакавымі і значнымі для нашага народа аб’ектамі, створанымі ў эпоху незалежнай Беларусі, аддадуць даніну памяці загінуўшым і жывым героям Вялікай Айчыннай вайны, прымуць удзел у ад-крытых дыялогах, сустрэчах з кіраўнікамі арганізацый дзяржаўнага кіравання, дэпутатамі, лідарамі грамадскіх арганізацый, абмяркуюць з прадстаўнікамі органаў дзяржаўнага кіравання рознага ўзроўню і моладдзю рэгіёнаў актуальныя пытанні рэалізацыі дзяржаўнай мала-дзёжнай палітыкі.
У спісе гарадоў, дзе зробіць прыпынак рэспубліканскі маладзёжны поезд, і Мар’іна Горка: пухаўчане будуць сустракаць удзельнікаў праекту 21 ліпеня.
Па дадзеных інтэрнэт-рэсурсаў.

fasttext_language: be


title: Разам чакаем адкрыцця стадыёна!

maintext:
Вялікі футбол вяртаецца на гарадскі стадыён! 24 ліпеня першую ў гэтым сезоне гульню на хатнім полі правядзе футбольная каманда “Вікторыя”, якая прадстаўляе наш раён у чэмпіянаце рэспублікі (2-я ліга). Пухавіччане, перапыніўшы серыю выязных гульняў, прымуць у Мар’інай Горцы каманду “Партызан” з Салігорска і паспрабуюць умацаваць сваю чацвёртую пазіцыю ў турнірнай табліцы, на якой нашы футбалісты замацаваліся па выніках першага круга чэмпіянату.
Адкрыцця пасля рамонту гарадскога стадыёна, зрэшты, чакаюць не толькі футбалісты. І яно адбудзецца напярэдадні Дня горада. Тут пройдуць маштабныя святочныя мерапрыемствы, якія падвядуць вынік вялікай працы, зробленай прадстаўнікамі розных арганізацый раёна і падрадных арганізацый з Мінска.
— Рамонт стадыёна пачаўся з прычыны таго, што Беларуская федэрацыя футбола падарыла нам сучаснае штучнае пакрыццё для футбольнага поля, — расказвае намеснік дырэктара ФАЦ “Вікторыя” Ірына Белашэдава. — Першымі да работ прыступілі прадстаўнікі філіяла КУП “Мінскаблдарбуд”-“ДРБУ № 169”. Яны дэмантавалі стары газон і правялі падрыхтоўку для ўкладкі новага. Гэта была, можна сказаць, ювелірная праца, таму што паверхня поля павінна была атрымацца ідэальна роўнай.
Пасля адпаведных заключэнняў аб гэтым да працы прыступіла спецыялізаваная арганізацыя ПУП “Гровік”. Складанасць працэсу ўкладкі заключалася не толькі ў тым, каб сфармаваць сам газон. Больш за ўсё намаганняў прыкладзена для яго ўтрамбоўкі, абкаткі. На паверхню газона наносілі спецыяльны кварцавы пясок, прывезены з Валгаграда. Для таго, каб пясок прасеяўся скрозь газон, поле ў літаральным сэнсе «расчэсвалі», а потым наносілі гумовую крошку. Каб і яна лягла, як патрабуецца па тэхналогіі, на новым газоне праводзілі трэніровачныя футбольныя матчы. У тым ліку гульні чэмпіянату раёна па футболе.
Рамонт прадоўжыўся дэмантажом бегавой дарожкі. Асфальтавае пакрыццё паклалі таксама работнікі філіяла КУП “Мінск-аблдарбуд”-“ДРБУ № 169”.
Не засталася без змен і пляцоўка перад футбольным полем. Яе ператварылі ў варкаўт-пляцоўку. Абсталяванне паставіла ТАА “Альфа-спорт”. Ёсць упэўненасць, што новае абсталяванне будзе ацэнена аматарамі спорту і здаровага ладу жыцця.
Адрамантаваны быў і цэнтральны ўваход на стадыён, якім з-за адсутнасці паркоўкі ля брамы не карысталіся. Адноўлены прыступкі, пасаджаны зялёныя насаджэнні.
Акрамя таго, адрамантаваны або заменены сядзенні на трыбунах, пафарбавана агароджа.
Зразумела, што каб правесці такі аб’ём работ у сціслыя тэрміны, былі прыцягнуты работнікі розных арганізацый раёна.
— Вялікую дапамогу ў вырашэнні фінансавых, арганізацыйных работ нам аказалі ў ДП “УКБ Пухавіцкага раёна”, ДУ “Пухавіцкі раённы цэнтр па забеспячэнні бюджэтных арганізацый”, раённым выканаўчым камітэце, — расказвае Ірына Анатольеўна. — З забеспячэннем неабходным будаўнічым матэрыялам нам дапамагалі работнікі Мар’інагорскага завода жалезабетонных вырабаў, Пухавіцкага лясгаса, прыватнага прадпрыемства “БЕЛ-ГЛАЗГАНДАЛЬ”, УП “ПрамТэхСэрвіс”. На стадыёне працавалі таксама работнікі камунальнага прадпрыемства «Жылцепласэрвіс», да якіх далучаліся прадстаўнікі навучальных устаноў раёна, вайскоўцы, супрацоўнікі РАНС.
Вынік усёй праведзенай работы — адноўлены стадыён, дзе зноў будуць ладзіцца спаборніцтвы і праходзіць маштабныя мерапрыемствы раённага значэння. І першым стане ўрачыстае адкрыццё, на якое за-прашаюцца ўсе жадаючыя.
Алена ШАНТЫКА.


description: В регионе развернуто около 370 пунктов вакцинации.

title: 2504 случая Covid‑19 выявили в Подмосковье за сутки


description: Всего в округе зафиксировали 16 045 инфицированных.

title: 84 новых случая Covid‑19 выявили в Люберцах за сутки


description: Ситуация с коронавирусом в городе улучшается.

title: 3481 случай Covid‑19 выявили в Москве за сутки


authors: Amic.Ru Новости Барнаула И Алтайского Края

authors: Шустрый И Злой

description: Умерли еще 11 пациентов

title: В Алтайском крае за сутки выявили 261 новый случай COVID-19


authors: Шустрый И Злой

description: Скончались еще 15 пациентов с коронавирусом

title: В Алтайском крае за сутки выявили 199 случаев COVID-19


authors: Шустрый И Злой

description: Выздоровели ещё 20 пациентов

title: В Республике Алтай за сутки выявили 48 случаев COVID-19


authors:
Пользователь Удален
Николай Кержаков
Павел К

description: У Бабруйску ратавальнікі актыўна праводзяць мерапрыемствы ў прышкольных лагерах у рамках рэспубліканскай акцыі ´Канікулы без дыму і агню´. Прыходзяць дзеці і ў госці да ратавальнікаў. Работнікі МНС ... Читать : https://www.Bobruin.by/124647

title: Вясёлыя канікулы. Бабруйск.


description: У 202 годзе адзначаецца 35-годдзе са дня нараджэння і 80-годдзе са дня смерці вядомага беларускага пісьменніка Змітрака Бядулі.У л ... Читать : https://www.Bobruin.by/124131

title: Адкрыт дабрачынны рахунак для збору сродкаў на стварэнне надмагільнага помніка Змітраку Бядуле.


authors: Шустрый И Злой

description: Из больниц выписали еще 27 пациентов

title: В Республике Алтай за сутки выявили 49 случаев COVID-19


authors: Шустрый И Злой

description: Скончался еще один пациент

title: 32 случая COVID-19 выявили в Горном Алтае за сутки


authors: Владимир Ознобихин

description: Умерло еще семь пациентов с коронавирусом

title: В Алтайском крае за сутки выявили 178 случаев COVID-19


description: У той час, як земляробы раённых сельгасарганізацый заняты нарыхтоўкай травянога корму для грамадскай жывёлагадоўлі, санітарная служба сумесна з раённым галіновым прафсаюзам правяраюць, у якіх ... Читать : https://www.Bobruin.by/123849

title: Не толькі смачна, але і бяспечна.


description: 20 чэрвеня - Дзень медыцынскага работнікаВесці размову з Ларысай Колесавай, валеолагам Бабруйскай гарадской паліклінікі №2, хочацца яшчэ і яшчэ. І не толькі пра прафесію, працоўныя абавязкі і адносіны да і ... Читать : https://www.Bobruin.by/124030

title: обсуждение статьи


authors: Шустрый И Злой

description: Выздоровели ещё 35 пациентов

title: В Республике Алтай за сутки выявили 34 случая COVID-19


description: Яго наладзілі для вяскоўцаў работнікі Ленінскага сельскага клуба, якія не стамляюцца адраджаць народныя традыцыі мясцовасці.Дзеці і дарослыя, у народных строях, вадзілі карагоды (іх ... Читать : https://www.Bobruin.by/125168

title: У аграгарадку Леніна прайшло свята Купалле.


description: З калектывам малочна-таварнай фермы пас. Юбілейны ААТ ´Саўгас Кісялевічы´ сустрэліся старшы інспектар вытворчага аддзела ўпраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванні райвыканкама Наталля К ... Читать : https://www.Bobruin.by/125796

title: У аўторак прайшоў Дзень жывёлавода.


authors: Шустрый И Злой

description: Умерли ещё 15 пациентов

title: В Алтайском крае за сутки выявили 268 новых случаев COVID-19


authors: Владимир Ознобихин

description: Выздоровели ещё семь пациентов

title: 36 случаев COVID-19 выявили в Горном Алтае за сутки


authors: Шустрый И Злой

description: Еще 17 человек скончались

title: В Алтайском крае за сутки выявили 230 случаев COVID-19


authors: Владимир Ознобихин

authors: Алиса Майская

description: Выздоровели ещё 16 пациентов

title: 21 случай COVID-19 выявили в Горном Алтае за сутки


authors: Владимир Ознобихин

description: Скончались еще 14 человек

title: В Алтайском крае за сутки выявили почти 200 случаев COVID-19


authors: Шустрый И Злой

description: Умерло еще 12 пациентов

title: В Алтайском крае выявили 249 новых случаев COVID-19


description: Дзень жывёлавода прайшоў сёння ў сельгасарганізацыях раёна. На сустрэчу з калектывамі, у чыёй задачы - нарошчванне аб´ёмаў вытворчасці малака і мяса, выехалі прадстаўнікі ўпраўлення па сельска ... Читать : write_in_hour => 2

title: У раёне прайшоў дзень жывёлавода.


description: Пра гэта распавёў загадчык Бабруйскага сортавыпрабавальнага ўчастка Дзяржаўнай інспекцыі па выпрабаванні і ахове сартоў раслін Сяргей Аляксеевіч Бурак. Днямі тут пачалі збор з ... Читать : https://www.Bobruin.by/126134

title: Ад правільнага выбару сорту залежыць ураджайнасць.


description: Вынікі работы жывёлагадоўлі за 5 месяцаў падвялі ў раёне ў сераду. Рабочая нарада з гэтай нагоды прайшла на базе СВК ´Гігант´ з удзелам старшыні райвыканкама Аляксандра ... Читать : https://www.Bobruin.by/124901

title: У раёне падвялі вынікі работы жывёлагадоўлі за 5 месяцаў


description: Стартавала кампанія з уборкі азімай сурэпіцы. Ураджай гэтай культуры на Бабруйшчыне цалкам убраны - з плошчы ў 60 гектараў намалочана 04 тоны зерня пры сярэдняй ураджайнасці 7 цэнтнераў з ... Читать : https://www.Bobruin.by/125701

title: У раёне пачалі збіраць ураджай зерня.


authors: Шустрый И Злой

description: Выздоровели еще 19 пациентов

title: В Горном Алтае за сутки выявили 30 случаев COVID-19


description: Новости

title: оперативная финансовая информация, курсы валют, индексы

maintext:
"Савушкін прадукт" выводзіць на рынак беларускамоўны брэнд.
Гандлевая марка "Бярозка" цалкам пераходзіць на беларускую мову. І гэта будзе тычыцца не толькі найменняў прадуктаў і тэхнічнай інфармацыя.
Адбыліся змены і ў дызайне ўпакоўкі. Перафармавана структура брэнд-зоны: назва "Бярозка" вынесена ўверх з мэтай акцэнтавання ўвагі, слоган і іншыя элементы размешчаны ніжэй. Пейзаж беларускай прыроды таксама выглядае па-іншаму - у новым малюнку зроблены акцэнт на галоўныя атрыбуты малочнага краю: зяленыя палі, лугі і блакітныя азеры.
Праца над стварэннем беларускамоўнага брэнда ў кампаніі вялася ўжо даволі даўно. Стаяла задача не проста перавесці найменне існуючага брэнда на беларускую мову, а стварыць сапраўдны брэнд з беларускай душой. Таму для вызначэння пераваг айчыннага спажыўца было праведзена некалькі маркетынгавых даследаванняў.
"З існуючых у кампаніі брэндаў пад канцэпцыю беларускамоўнага лепш за ўсе падыходзіць "Бярозка". Беларусы па-асабліваму цепла і шчыра любяць і шануюць усе свае, роднае. Менавіта таму, нават нягледзячы на адсутнасць выразнага пазіцыянавання, гандлевая марка «Бярозка» заўседы карысталася асаблівай любоўю. Гэта было бачна, вельмі каштоўна, і нам было проста неабходна зберагчы. Так нарадзілася наша "Бярозка" - брэнд з сапраўднай беларускай душой, напоўнены асаблівым цяплом і клопатам, блізкі і зразумелы кожнаму беларусу. Менавіта таму, не проста захоўваючы яскравую любоў, цяпло і клопат, а дадаючы на першы погляд простыя, але такія важныя і глыбокія эмацыйныя адчуванні, сення мы прадстаўляем беларускаму рынку сапраўдны беларускамоўны брэнд "Бярозка". Брэнд, які шчыра верыць: шчасце ў прастаце", – адзначылі ў кампаніі "Савушкін прадукт".
Малочная прадукцыя будзе пераходзіць у абноўлены брэнд паэтапна. Малако і кефір ад "Бярозкі" ў беларускамоўнай упакоўцы ўжо можна знайсці на прылаўках усіх крамаў і гандлевых сетак рэспублікі. Крыху пазней да іх далучыцца тварог, а бліжэй да канца лета выйдзе і смятана.


authors:
Артем Черников
Ирина Халип
Наталья Радина

description: Праект мае назву «Я гавару».

maintext:
Купалаўцы выпусцілі праект з песнямі на вершы сучасных беларускіх паэтаў 12.07.2021, 21:54
Праект мае назву «Я гавару».
Вось і надышоў час заканчэння 101-га сезона ў Купалаўскiм тэатры. Закрыццё сезона было запамінальным: 7 ліпеня, у дзень нараджэння Янкі Купалы, адбыўся фінальны эфір — быў выпушчаны аўтарскі музычны праект «Я гавару», паведамляе onliner.by.
«Мы нясём праз гісторыю імя легендарнага Янкі Купалы. Ён сам, яго пакаленне і іх наступнікі пакінулі неверагодную колькасць легендарных твораў. Праз добрую сотню гадоў мы маем гонар быць сучаснікамі надзвычай таленавітых паэтаў і паэтак. Мы прысвячаем наш першы музычны праект усім сучасным уладарам і ўладаркам слова!» — расказваюць купалаўцы.
Струнамі, клавішамі і бітам скалануць атмасферу аўтары музыкі, уладары гукаў Міхась Зуй, Андрэй Дробыш, Зміцер Есяневіч і Аляксандр Зелянко.
За мікрафонам у эфіры апынуцца Валянціна Гарцуева, Юлія Шпілеўская, Крысціна Дробыш, Зміцер Тумас, Юльяна Міхневіч, Тоня Дубатоўка, Павел Астравух, Марта Голубева і Міхась Зуй.
Аўтары вершаў — Віталь Рыжкоў, Ярына Дашына, Анатоль Івашчанка, Вальжына Морт, Наста Кудасава, Глеб Лабадзенка, Андрэй Адамовіч, Вера Бурлак, Дар’я Бялькевіч.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


authors:
Артем Черников
Владимир Халип
Телеграм-Канал Бор
Валерий Карбалевич

title: Журналіст: Хачу, каб усе ведалі: я паперку "стучаць" падпісаў, але без аніякіх намераў выконваць

maintext:
Журналіст: Хачу, каб усе ведалі: я паперку «стучаць» падпісаў, але без аніякіх намераў выконваць 4 26.07.2021, 10:05
4,916
Андрэй Мядзведзеў
Андрэй Мядзведзеў расказаў пра абставіны свайго затрымання і таго, як ён з’яхаў з краіны.
Поводле журналіста Андрэя Мядзведзева, апошнія дні перад затрыманнем ён правёў у кватэры сваіх бацькоў. Але знайшлі і там.
— Калі пачалася абвешчаная ўладамі «зачыстка», я вырашыў не чакаць, калі мяне пазбавяць сродкаў працы (іх было шкада найбольш, а сілавікі падчас ператрусаў у калег забіралі найперш кампутары, фотаапаратуру, тэлефоны і дыктафоны), — расказвае Андрэй Мядзведзеў. — Але і класціся на дно не выпадала – трэба было працаваць, трэба было асвятляць жудасныя рэпрэсіі, якія паглынаюць усё больш і больш людзей, трэба было дапамагаць людзям. Я проста з’ехаў з Рэчыцы ў Каленкавічы, у кватэру, у якой прайшло маё дзяцінства і якая пасля смерці маці стаіць ужо 5 гадоў пустая. Юрыдычна яна належыць майму меншаму зводнаму па маці брату, у якога іншыя, чым у мяне прозвішча і імя па бацьку. Адтуль я наведваў суды ў розных гарадах палескага рэгіёна, рабіў рэпартажы і іншую сваю працу.
12 ліпеня мне пачаў настойліва, па некалькі разоў на дзень, званіць оперупаўнаважаны аддзела крымінальнага вышуку Рэчыцкага РАУС. Гэта цягнулася некалькі дзён. Чамусьці мне такая настойлівасць у цяперашніх варунках падалася падазронаю, таму я слухаўку не здымаў. Тым больш, што за тыдзень да таго я як раз быў на апытанні ў гэтага супрацоўніка ў справе вышуку колішняга наведніка курсаў Мова Нанова, якога міліцыя абвінавачвае ў злачынстве. Я яго ўжо паўтара года не бачыў і не чуў пра яго нічога, аб чым і паведаміў аператыўніку. Падставаў шукаць мяне наноў у гэтай справе я не бачыў і лічу ягоныя званкі спробай затрымаць мяне ў палітычна матываванай справе.
А 16 ліпеня раніцай да мяне ў гэтую каленкавіцкую кватэру ўварваліся супрацоўнікі КДБ. Не вельмі дружалюбна да мяне паставіўшыся, мне прад’явілі пастанову на ператрус у не маёй кватэры ў межах нейкай невядомай справы паводле артыкула 289 «Акт тэрарызму». Падчас ператрусу знайшлі і забралі ноўтбук, тэлефон і тэчку з квіткамі з паездак на грамадскім транспарце, якія некаторыя рэдакцыі часам кампенсуюць. Проста пры панятых (добрых суседзях, якія нават спрачаліся з сілавікамі) нібыта старшы ў групе патрабаваў назваць пароль ад тэлефона. Я, натуральна, адмовіўся. Тады прагучала фраза «Ну нічыво! Патом назавёш!»
Пасля ператрусу яны «запакавалі» мяне ў сваю чорную Джылі і павезлі ў Рэчыцу. Прывезлі ў тамтэйшы аддзел КДБ. Зноў патрабаванне назваць пароль ад тэлефона. Зноў адмовіўся. Тады яны вырашылі спачатку звазіць мяне на ператрус у маю рэчыцкую кватэру. Там ужо «все украдено до нас» – яшчэ не вярнулі забранае падчас ператрусу 16 лютага. Таму, нічога асабліва падазронага не знайшоўшы, гэбісты вырашылі забраць налепкі, якія колісь можна было дарэмна браць у краме Symbal.by. Я іх дарыў на курсах Мова Нанова пераможцам некаторых невялікіх конкурсікаў у якасці прызоў. На іх убачылі «незарігістріраваную сімволіку».
Пасля гэтага ператрусу я ўжо надоўга, аж да вечара, атабарыўся у Рэчыцкім міжрайаддзеле КДБ. Правялі два допыты. Адзін – пра суполкі «ОГСБ» і «Буслы ляцяць», у якіх я не быў і нікога там не ведаю. Опер, які дапытваў, проста зачытваў з захаванага ў кампутары пратакола папярэдняга допыту адказы кагосьці, каго дапытвалі перада мной, і казаў «Так пайдзёт?». Я часам пагаджаўся, часам нешта карэктаваў.
Другі допыт адбыўся пасля таго, як адзін з супрацоўнікаў, з выкарыстаннем метадаў, якімі гэтая кантора славіцца яшчэ з часоў «жалезнага Фелікса», дамогся ад мяне пароля ад тэлефона. Прысвечаны другі допыт быў аднаму майму земляку і даўняму сябру, калегу па працы ў лясгасе, які з-за палітычнага пераследу мусіў уцячы з краіны яшчэ ўвосень.
У тэлефоне акрамя падпісак на «экстрэмісцкія» каналы нічога крымінальнага не знайшлі. Але, калі мяне пасля допыту прывялі ў кабінет начальніка аддзела, ён пачаў пагрозамі адправіць мяне ў СІЗА (прычым, чамусьці, аж у Магілёў – у Гомелі ўжо што, месцаў няма?) патрабаваць выканаць дзве ўмовы вызвалення. Адну ўмову многія, мяркую, бачылі – відэа, дзе я на эпічнай трасянцы спрабую паўтарыць сказанае гэбістам традыцыйнае аб тым, што «паддаўся тлетворнаму ўліянію дзіструкціўных ціліграм-каналаў».
Другая ўмова – падпісаць паперу аб супрацоўніцтве. Натуральна, супрацоўнічаць з гэтай канторай я ніколі не збіраўся і не збіраюся. І менавіта гэтая ўмова стала чыннікам, які канчаткова падштурхнуў мяне да рашэння з’язджаць з краіны, пакуль мне не задалі «стучаць» на кагосьці з сяброў альбо зноўку не загрэблі ў свае лапы. Хачу, каб усе ведалі – я тую паперку падпісаў, але без аніякіх намераў выконваць! Бо мая мэта была выйсці адтуль, калі быў такі шанец, і рабіць тое, што я мушу рабіць, як сумленны чалавек. А паперчына тая наўрад ці мае нейкі юрыдычны моц. Для мяне, прынамсі, дакладна не мае.
Спадзяўся, што людзі, якія ўяўляюць, што такое трапіць у кіпцюры гэтых структураў, зразумеюць мой крок. І сапраўды, як толькі відэа і паперка з’явіліся ў руках, яны мяне выпусцілі.
Ужо праз дзень я пакідаў сваю краіну. Я не буду апісваць доўгі шлях, які не абыйшоўся без прыгодаў. Скажу толькі, што цяпер я ў адносна бяспечным месцы (улічваючы, метады працы прыспешнікаў таталітарных рэжымаў, пра поўную бяспеку наўрад ці можна казаць хоць у якім-кольвечы пункце свету).
Рэчыцкія гэбэшнікі былі настолькі ашалелыя ад наяўнасці ў маім тэлефоне Тэлеграма, што пра ўсе астатнія сеткі і сайты забыліся. Яны прымусілі выдаліць канал і чат «Палеская Вясна» ў Тэлеграме. Дакладней, выдаляў, “тыкая пальцамі в эці айфоны-плафоны”, асабіста начальнік аддзела. А я быў рады, што ён выдаляе, бо бачыў, што на той момант, а было ўжо недзе каля 17-й гадзіны, мяне яшчэ не выдалілі з некаторых чатаў, якія не варта было б бачыць. Лічыў гэта знакам для іншых, што ўсё не вельмі добра. І, варта адзначыць, што ён спрацаваў.
Я трымаўся да апошняга, хаця ўжо некалькі месяцаў мне многія казалі, каб з’язджаў. Але тыя акалічнасці, якія з’явіліся пасля гэтага затрымання, не пакідаюць мне магчымасцяў пакуль жыць у Беларусі.
Але я працягну рабіць сваю працу – казаць людзям праўду пра тое, што адбываецца ў нашым рэгіёне. Чытайце мяне на сайце «Палеская Вясна» (palesse.press), які працягвае сваю працу, глядзіце і чытайце ў іншых незалежных медыях! І паведамляйце мне пра тое, што адбываецца ў нашых гарадах і вёсках, якія ёсць праблемы ў нашых людзей. Я і надалей працягну пашыраць сярод беларусаў любоў да нашай роднай беларускай мовы і веданне яе! Мы яшчэ абавязкова сустрэнемся!
Калі на даляглядзе хаваліся ў начным змроку абрысы апошніх беларускіх лясоў на Магілёўшчыне, я моўчкі, з камяком у горле, спяваў словы Сяржука Сокалава-Воюша да вядомага паланэзу Міхала Клеафаса Агінскага «Развітанне з Радзімай»:
…Край бацькоўскі, край мой беларускі,
Я табе кажу на развітанне: да спаткання, да сустрэчы!
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


authors:
Ирина Халип
Валерий Карбалевич
Владимир Халип
Артем Черников

description: Міжнародны тыдзень беларускай культуры адбудзецца з 5 па 10 ліпеня.

title: У Варшаве пройдзе Міжнародны тыдзень беларускай культуры


authors:
Стася Глинник
Артем Черников
Владимир Халип
Телеграм-Канал Бор

maintext:
У Баранавічах створаны новы беларускі клас 29.07.2021, 13:13
Яшчэ ёсць час для магчымасці папоўніць беларускі клас.
У Баранавічах створаны новы беларускі клас у гімназіі нумар чатыры. Але ў ім будуць займацца толькі 5 чалавек, перадае «Радыё Рацыя».
Здавалася б, пасля жнівеньскіх падзей 2020 года, калі вырасла нацыянальная самасвядомасць, якая аб’яднала людзей, беларусы павінны былі зразумець, што мова – гэта паказчык нацыі. На жаль, вынікі такія як ёсць, кажа маці дзвюх дзяўчынак з Баранавіч, якія вучыліся і вучацца ў беларускіх класах, Таццяна Малашчанка:
– Бацькі звярнуліся ў ТБМ за год, можна сказаць, да пачатку навучальнага года. Мы, камісія па навучанні і па выхаванні, таксама напісалі ліст у гарадскі аддзел адукацыі, далучылі туды зварот бацькоў. Вельмі хутка прыйшоў адказ: будзе адкрыты клас там, дзе пададуць заявы бацькі. У гэтым адказе было напісана, што на сайце будзе аб’ява аб тым, што набіраецца беларускі клас. Гэтага нічога не было.
Паводле Таццяны Малашчанкі, застаўся месяц да новага навучальнага года. Яшчэ ёсць невялікі час для магчымасці папоўніць беларускі клас. Калі б зварухнуліся ў гэтым накірунку чыноўнікі ад адукацыі.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


maintext:
Біскуп Алег Буткевіч на імшы ў Будславе: Молімся, каб Беларусь стала краінай для годнага жыцця 3.07.2021, 11:33
Старшыня Канферэнцыі каталіцкіх біскупаў Беларусі пачаў прамову словамі Якуба Коласа «Мой родны кут, як ты мне мілы…».
У межах Будслаўскага фэсту 2–3 ліпеня цэлебрацыю святой Імшы апоўначы, якой папярэднічалая традыцыйная працэсія са свечкамі, узначаліў Старшыня Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі біскуп Віцебскі Алег Буткевіч, перадае krynica.info.
Разам з ім Эўхарыстыю цэлебравалі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, біскупы Казімір Велікаселец, Юрый Касабуцкі, Аляксандр Яшэўскі SDB, Апостальскі візітатар для беларускіх грэка-католікаў архімандрыт Сяргей Гаек і больш за семдзесят святароў. У начной святой Імшы брала ўдзял вялікая колькасць вернікаў, параўнальная з «дакавіднымі» гадамі.
Вітаючы ўсіх удзельнікаў, кіраўнік беларускага каталіцкага епіскапату адзначыў, што ў гэты неспакойны і нялёгкі час, азмрочаны пандэміяй, грамадска-палітычным крызісам у краіне і нядаўнім пажарам у Нацыянальным санктуарыі, вернікі прыходзяць сюды, несучы да Маці боль сваіх сэрцаў, а Яна кожнага туліць да сябе і па-мацярынску суцяшае.
Прамоўленае Божае слова Віцебскі біскуп пачаў з цытаты класіка, якую з маленства ведае напамяць, бадай што, кожны беларус: «Мой родны кут, як ты мне мілы…»
«Пагадзіцеся, што гэтыя радкі з паэмы Якуба Коласа „Новая зямля“ асаблівым чынам можна аднесці да Будслава. Бо „родны кут“ — гэта месца, дзе цябе заўсёды чакаюць з любоўю. Гэта месца, асабліва прасякнутае бацькоўскім клопатам пра сваіх дзяцей. Месца, дзе чалавек „душою спачывае“, дзе загойваюцца духоўныя раны і дзе аднаўляюцца сілы, патрэбныя для жыцця і для таго, каб выкараскацца з нагрувашчаных праблем і цяжкасцяў.
Тут, у Будслаўскай святыні, заўсёды чакае нас любячае Сэрца нашай нябеснай Маці — Сэрца, напоўненае любоўю і няспыннай малітвай за кожнага з нас. Тут мы асабліва адчуваем моц Яе ўсемагутнага Матчынага заступніцтва», — сцвердзіў пастыр, дадаўшы што ў гэты час вернікі асаблівым чынам праз заступніцтва Марыі моляцца аб заканчэнні пандэміі, аб міры для Бацькаўшчыны і паспяховым вырашэнні праблем у грамадска-палітычным жыцці.
«Каб Беларусь стала па-сапраўднаму краінай для жыцця — годнага жыцця кожнага грамадзяніна», — падкрэсліў біскуп Буткевіч.
«Напэўна, не існуе магчымасці падлічыць, колькі Ружанцаў, літаній, малітваў сэрца выслухоўвае Маці Божая. Аднак Яна няспынна імкнецца „перанакіраваць“ нашую ўвагу на свайго Сына. Нават трымаючы Яго, маленькага, на сваіх руках, Яна нібы кажа нам: „Вось, Ён тут галоўны, Ён усім кіруе і Яму належыць найвышэйшая ўлада“», — адзначыў іерарх, заўважыўшы што сёння духоўнай хваробай можна назваць недахоп Божага аўтарытэту ў жыцці людзей.
Прапанаваўшы паразважаць над прычынамі гэтай хваробы, біскуп сказаў:
«Адна з іх, як мне здаецца, уласцівая для нашага грамадства, крыецца ў тым, што мы прызвычаіліся мець у аўтарытэце тых, хто паказвае сваю сілу, хто патрапіць дамінаваць, паказаць, як кажуць, „свае зубы“ ці трымаць у „вожыкавых рукавіцах“ або „ў абцугах“. Вось тады гэта „аўтарытэт“!» — зазначыў кіраўнік беларускага каталіцкага епіскапату. Ён дадаў, што Бог, наадварот, нікога не трымае «ў абцугах»: «Нікога не знявольвае, і нават калі хтосьці выразна і „па-нахабнаму“ ідзе насуперак Яго Божай волі, да канца шануе вольны выбар чалавека. На жаль, гэтыя якасці не карыстаюцца вялікай папулярнасцю ў свеце, а праз гэта, на жаль, і Бог нярэдка губляе свой аўтарытэт у чалавечых вачах», — з горыччу канстатаваў іерарх.
«І гэта вельмі небяспечна для нас. Небяспечна перадусім у перспектвые ўласнага збаўлення. Бо вучань, які не адчувае аўтарытэту свайго настаўніка, перастае быць вучнем і ператвараецца ў слугу „дрэннага і нягоднага“, які рызыкуе патрапіць у „вонкавую цемру“, дзе будзе „плач і скрыгатанне зубоў“ (пар. Мц 25, 30).
Небяспечна гэта і ў жыцці грамадскім. Бо калі Бог міласэрны і ласкавы, Той, які ёсць „дарогай, праўдай і жыццём“ не будзе нашым аўтарытэтам, не будуць у аўтарытэце і людзі, якія імкнуцца быць падобнымі да Бога ў сваёй праўдзівасці, шчырасці, мудрасці, адказнасці, ахвярнасці.
А менавіта такіх людзей мы хочам бачыць на адказных пасадах. Такім людзям мы хочам даручыць наша здароўе, адукацыю, вытворчасць, адміністрацыю, нарэшце, уладу. Таму пытанне Божага аўтарытэту сапраўды нібы ўвенчвае пытанне нашай веры: так, як дах увенчвае ўвесь будынак», — сцвердзіў пастыр. — І вось ён, знак, перад нашымі вачыма: згарэлы дах на будслаўскай базыліцы.
Базыліка, якая з’яўляецца сімвалам, знакам нашай веры і якая з-за пажару засталася без даху. Няхай гэтае здарэнне паставіць перад намі пытанне пра Божы аўтарытэт. Няхай адбудова даху на будслаўскай святыні стане сімвалам і знакам адбудовы і ўмацавання Божага аўтарытэту ў нашым асабістым і грамадскім жыцці. А сам Будслаў няхай заўсёды будзе для нас тым „родным кутом“, дзе можа адпачыць паяднаная з Богам кожная чалавечая душа», — выказаў пажаданне Старшыня Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі біскуп Алег Буткевіч.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


description: Якія цяпер настроі вернікаў?

maintext:
Ксёндз Вячаслаў Барок: Перамены ў Беларусі адбудуцца хутка, бо іх хочуць усе 29.07.2021, 11:12
1,280
Вячаслаў Барок
Якія цяпер настроі вернікаў?
Дзе цяпер знаходзіцца актыўны ютуб-блогер ксёндз Вячаслаў Барок? Чаму ён пакінуў Беларусь і калі вернецца? Якія цяпер настроі вернікаў? І калі адбудуцца перамены? Пра гэта з «Радыё Свабода» разважае пробашч парафіі ў Расонах ксёндз Вячаслаў Барок.
Калі ксёндз вернецца на радзіму
— Дзе вы цяпер знаходзіцеся і які ваш афіцыйны статус?
— Я надалей застаюся ксяндзом і пробашчам парафіі ў Расонах, з тым, што ў выніку падзеяў у маім жыцьці на пачатку ліпеня я быў вымушаны тэрмінова пакінуць Беларусь і выехаць у камандзіроўку ў Польшчу. Ня менш за месяц я прабуду ў Польшчы ў камандзіроўцы з выкананьнем пастырскіх абавязкаў.
Рашэньне аб выправе было прынятае пры ўзгадненьні з маім кіраўніцтвам і біскупам. Рашэньне прымалі вельмі хутка, каб захаваць магчымасьць прапаведаваць у сацыяльных сетках і, у прыватнасьці, весьці надалей мой ютуб-канал, дзе я прапаведую і аказваю сацыяльнае вучэньне Каталіцкай царквы.
Чаму я ня мог заставацца ў Беларусі? Супраць мяне зноў завялі адміністрацыйную справу, якую дагэтуль вядуць (прынамсі, я ня ведаю, каб яе спынілі). У рамках гэтага адміністрацыйнага працэсу была выдадзеная санкцыя пракурора, паводле якой прадстаўнікі праваахоўных органаў мелі права ўвайсьці ва ўсе будынкі, дзе я жыву і працую (кватэра, парафіяльны дом і храм).
Але мэта была адна — каб пры аглядзе будынкаў забраць у мяне тэхніку (тэлефоны і кампутары) на экспэртызу. У такім выпадку ў мяне зьнікла б магчымасьць займацца дзейнасьцю, якую я вёў дагэтуль. Таму для ўратаваньня тэхнікі я быў вымушаны часова пакінуць нашу краіну.
— Калі і пры якіх умовах вы можаце вярнуцца?
— Гэтае пытаньне пакуль што адкрытае. Я сустрэўся ў Беларусі з беззаконьнем, бо той адміністрацыйны працэс цалкам выдуманы, яны абвінавачваюць мяне ў тым, чаго, як усім вядома, я не рабіў. Мне прыпісваюць выраб здымкаў, якіх я не рабіў. І пры такім беззаконьні і абсурднасьці цяпер нельга дакладна плянаваць, калі я змагу вярнуцца ў Беларусь.
Пераменаў хочуць усе
— Прайшоў амаль год пасьля выбараў. Як сьвятар вы лепш ведаеце настроі простых людзей на Расоншчыне — і католікаў, і праваслаўных, і няверучых. Якія яны? Як людзі рэагуюць на праўны дэфолт у Беларусі? І ці ведаюць яны наагул пра гэта і пра іншыя падзеі, зьвязаныя з выбарамі і пасьлявыбарчай сытуацыяй у краіне?
— Аналізуючы спатканьні з рознымі людзьмі, пераконваюся, што кожны, падкрэсьліваю, кожны, незалежна ад таго, на якім ён баку знаходзіцца — дабра ці зла, ці ён прадстаўнік улады і сілавых структураў, ці просты жыхар Беларусі — усе хочуць перамен.
Ад сёньняшняй сытуацыі беззаконьня ў людзей велізарная стомленасьць. Усе стаміліся ад беззаконьня і непрадказальнасьці, якая нас чакае. Таму кожны хоча перамен, толькі ня ўсе аднолькава сабе гэтыя перамены ўяўляюць.
У некаторых можна бачыць апатыю, безнадзейнасьць, дэпрэсіўныя настроі, бо ім хацелася перамен хуткіх, каб усё было мірна і хутчэй закончылася, але гэтага ня здарылася.
Але значная частка грамадзтва не адмаўляецца ад надзеі, што ў Беларусь ўсё ж будзе вяршэнства закону і што розныя бакі ўсё ж дамовяцца паміж сабой.
«Не магу зразумець, чаму ў касьцёлах перасталі пець гімн «Магутны Божа»
— Мы збольшага ведаем пазыцыю Каталіцкай царквы Беларусі наконт падзеяў у краіне. Гэта, калі коратка, асуджэньне гвалту і парушэньня юрыдычных і маральных законаў. Ці цалкам Вы падтрымліваеце пазыцыю беларускай каталіцкай герархіі? Ці ўсё, на Вашу думку, робіцца правільна?
— Калі гаварыць пра тое, пра што сказалі вы, — асуджэньне гвалту і беззаконьня — то я гэта, безумоўна, падтрымліваю. І Каталіцкая царква, а ў нейкай ступені і Праваслаўная царква, і пратэстанцкія супольнасьці зрабілі гэта. Падкрэсьліваю, у нейкай ступені.
Але разам з тым, калі мы сёньня ў такой сытуацыі, калі грамадзка-палітычны крызіс выйшаў з-пад кантролю, то з ўпэўненасьцю можна сказаць, што мы як Каталіцкая царква не да канца выканалі сваё заданьне, якое ёй даручыў выконваць Бог у гэтым сьвеце.
Асабіста мне не хапае яшчэ гучнейшага голасу Каталіцкай царквы, Праваслаўнай царквы, калі трэба даваць маральную ацэнку падзеям і працэсам, якія сёньня адбываюцца ў краіне.
Калі вы спытаецеся, ці падтрымліваю я пазыцыю Каталіцкай царквы, то я адкажу, што так, вядома, падтрымліваю і застаюся паслухмяным сваёй царкве. Але разам з тым мне як сьвятару хацелася б дакладна зразумець выказваньні вышэйшых пастараў, біскупаў, каб у мяне не заставалася пытаньняў наконт таго, што яны робяць.
На жаль, сёньня ў мяне пэўныя пытаньні застаюцца, і я не магу зразумець усяго, што пастыры кажуць і робяць. Напрыклад, са смуткам магу сказаць, што не разумею, чаму на штогадовых урачыстасьцях у Будславе сёлета не прагучала малітва «Магутны Божа». Гімн «Магутны Божа» мае права гучаць у касьцёлах, і ніхто са сьвецкай улады ня мае права гэта забараніць.
Калі чуеш скаргі вернікаў з розных парафіяў, што гэты гімн з пэўнага часу перасталі выконваць, то ў мяне няма разуменьня, чаму.
— Разам з тым пасьля вядомых выказваньняў кіраўніка дзяржавы пра гэты гімн ён гучаў у катэдры ў Менску, і пасьля туды прыходзіла міліцыя...
— Дзякуй Богу, што гучаў. Але застаецца пытаньне, чаму не гучыць так масава, як дагэтуль.
«Адстаўкі ў Горадзенскай праваслаўнай япархіі — наш боль»
— Як вы можаце пракамэнтаваць адстаўкі ў Горадзенскай праваслаўнай япархіі? Нагадаю, там нядаўна адхілілі ад пасады архіяпіскапа Арцемія і настаяцеля катэдральнага сабору айца Георгія Роя, якія асуджалі гвалт.
— Трэба прыгадаць, што адстаўкі адбываюцца ня толькі ў Горадзенскай праваслаўнай япархіі. На жаль, такія факты вядомыя і ў Менскай праваслаўнай япархіі. Ёсьць такія выпадкі і ў Каталіцкай царкве. Паводле сьведчаньняў вернікаў, у некаторых парафіях біскупы памянялі пробашчаў.
Магчыма, гэта не было з палітычных матываў, але нашы вернікі так гэта ўспрымаюць.
І тут зноў жа не хапае яснага голасу біскупаў да вернікаў з тлумачэньнем, што сёньня робіцца ў нашых супольнасьцях.
Ну а тыя адстаўкі, што адбыліся ў Горадзенскай праваслаўнай япархіі, можна ўспрымаць толькі са смуткам і болем. Але ўва ўсіх гэтых балючых выпрабаваньнях мы можам заўважыць знакі надзеі.
Мы бачым, што ў касьцёлах і цэрквах ідзе пэўная канфрантацыя, і дзякуючы гэтаму адбудзецца працэс ачышчэньня нашых хрысьціянскіх супольнасьцяў — прыйдзе час, і адбудзецца яшчэ большае ачышчэньне і ў Каталіцкай царкве, і ў Праваслаўнай. Таму гэтыя выпрабаваньні я ўспрымаю ўсё ж з надзеяй.
«Царква можа заахвоціць апанэнтаў да пачатку дыялёгу»
— Якую ролю цэрквы Беларусі могуць адыграць у разьвязаньні крызісу ў краіне?
— Я думаю, што гэтая роля вялікая. Нягледзячы на тое, што нашы хрысьціянскія цэрквы крыху губляюць аўтарытэт, бо не да канца ясна выказваюцца. Апытаньні ў сацыяльных сетках сьведчылі, што і Каталіцкая царква страчвае аўтарытэт, і царква Праваслаўная таксама.
Але разам з тым ёсьць немалы давер грамадзтва да гэтых цэркваў. І калі наша хрысьціянская царква выканае сваю фундамэнтальную місію — назаве зло па імені і дабро па імені, і скажа: «Людзі стоп, трэба жыць па-Божаму, давайце вяртацца да закону», я думаю, ролю цэркваў цяжка будзе пераацаніць. І гэтага грамадзтва чакае.
Пытаньне — ці зробіць гэта царква на найвышэйшым узроўні. Гэта пытаньне адкрытае. Але можна сказаць, што калі глядзець зьнізу, як працуе царква, то паўстала, напрыклад, прыгожая ініцыятыва «Хрысьціянская візія» з прадстаўнікоў і Каталіцкай, і Праваслаўнай, і пратэстанцкіх цэркваў. Яны робяць сёньня вельмі добрую справу.
Атрымліваецца так, што калі найвышэйшыя герархі маўчаць, то простыя вернікі здольныя камунікаваць паміж сабой і, больш за тое, рабіць агульную справу на хвалу Божую і для дабра Беларусі.
Гэты досьвед пераконвае, што хрысьціянская царква можа дапамагчы беларускаму грамадзтву пачаць весьці дыялёг. Пакуль што ўлада ня хоча дыялёгу, яны ня хочуць слухаць сваіх апанэнтаў, але царква можа заахвоціць апанэнтаў да пачатку дыялёгу.
«У краіне адбываецца барацьба паміж дабром і злом»
— І не магу не спытацца ў вас, ксёндз Вячаслаў, як у духоўнай асобы, вось пра што. Людзі ў Беларусі спадзяюцца на перамогу дабра, але бачаць, што пакуль перамагае зло. Што вы скажаце тым, каго ахопліваюць сумненьні і паняверка?
— Вельмі добрае і актуальнае пытаньне. У той барацьбе, што сёньня ідзе ў Беларусі, мы павінны бачыць ня толькі палітычную барацьбу (зрэшты, палітычнай барацьбы і няма, бо ў нас няма палітычных партыяў, тое, што ёсьць — ілюзія). У нас адбываецца барацьба паміж дабром і злом, барацьба за чалавека.
І калі ты бачыш, што зло яшчэ не пераможанае і нават само перамагае, вельмі важна, каб у маім сэрцы дабро перамагло. І калі дабро перамагае ў сэрцы чалавека, кал ён стае на бок дабра, то тады ўжо няма ніякага суму, няма дэпрэсіі, чалавек ужо адчувае сябе пераможцам — ты ўжо ўнутры сябе дазволіў, каб там перамог чалавек, ты атрымаў сваю годнасьць, і гэта прыносіць радасьць.
А калі дабро пераможа ў нашым сэрцы, быць ня можа, каб у нашым грамадзтве, агулам веручым, дабро таксама не перамагло. Таму калі ёсьць пэўныя дэпрэсіўныя настроі, я раю зрабіць так, каб кожны быў задаволены са свайго жыцьця, і тады дабро ў Беларусі таксама пераможа. Але гэтая перамога спачатку павінна адбыцца ў сэрцы.
Перамены адбудуцца хутка
— І яшчэ пытаньне дараваньня. Цяпер у Беларусі робіцца шмат грахоўных рэчаў, напрыклад, ілжэсьведчаньні — гэта сьмяротны грэх. На вашу думку, ці гэта праблема таго асобнага чалавека — грэшніка, ці яна закранае ўсё грамадзтва?
— Безумоўна, гэта тычыцца ўсяго грамадзтва, калі мы кажам пра фальсыфікацыю вынікаў выбараў або пра паводзіны сілавікоў, судзьдзяў, пракурораў — гэта тэндэнцыя. У нас даўно будавалася такая махіна зла, хлусьні, гвалту, таму ў гэтай сыстэме няпроста вылучыцца і стаць чалавекам. Можна сказаць, што гэта наш вялікі публічны грэх. Але ўсё ж вельмі важна выхіліцца з гэтай шэрай масы і пачаць быць чалавекам.
— Калі, на вашу думку, сытуацыя ў Беларусі зьменіцца? Які ваш прагноз?
— На маю думку, можна радавацца ўжо з тае прычыны, што сытуацыя ў Беларусі зьмянілася. Яна зьмянілася летась, апагеем гэтых зьменаў быў жнівень 2020 году. Дзякуючы гэтым пераменам мы можам сёньня сказаць упэўнена, што ўжо ніколі ня вернемся да ранейшага жыцьця. Таму цяпер магчымы рух толькі наперад.
Слухачы і гледачы могуць тады спытацца, калі ж выпусьцяць вязьняў, калі ксёндз вернецца ў Беларусь? Гэта пытаньне адкрытае. Гэта будзе хутка. Але спачатку дабро павінна перамагчы ў сэрцы, павінны адбыцца духоўныя перамены. Калі яны адбудуцца, то адбудуцца і перамены, якіх кожны з нас чакае.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


title: Купалаўцы завяршылі сто першы сезон

maintext:
Купалаўцы завяршылі сто першы сезон 11.07.2021, 15:54
Фото: «Наша Ніва»
Пасля звальнення ў жніўні 2020-га незалежная трупа стварыла першы ў Беларусі анлайн-тэатр.
«Мы закрываем сезон, але ані ў якім выпадку не развітваемся», — напісала сёння незалежная тэатральная група на сваёй старонцы ў Facebook.
Гэта сто першы сезон для Купалаўскага тэатра, і першы сезон для Вольных Купалаўцаў.
— Мы хочам ад усяго сэрца падзякаваць тым, хто быў з намі ўвесь гэты час, — выказалі словы падзякі артысты. — Увесь гэты сезон нашы сэрцы біліся ў сугуччы, а вы падтрымлівалі родных купалаўцаў словам, падабайкай, каментаром, сардэчкам, падпіскай. Дзякуючы вам мы атрымалі шанец, мы ўсё яшчэ існуем.
Купалаўцы абяцаюць, што застануцца ў эфіры, але спектаклі часова адпачнуць.
— Мы ўжо поўнімся планамі на сто другі сезон, — дзеляцца акцёры. — Купалаўцы жывыя і жывейшыя за ўсіх жывых! Мы застаемся разам.
Калі падвесці вынікі, то ў сваім першым сезоне тэатр у выгнанні здзейсніў, сапраўды, немагчымае. Пасля звальнення з Купалаўскага ў жніўні 2020-га незалежная трупа пачала ўсё з чыстага аркушу, стварыўшы, па-сутнасці, першы ў Беларусі анлайн-тэатр са сваім рэпертуарам. Сёння на Youtube-каналe Купалаўцаў больш за 140 тысяч падпісчыкаў, а колькасць прэм’ер і праектаў калектыву дасягае сямі.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


authors:
Артем Черников
Ирина Халип
Телеграм-Канал Бор
Сергей Дылевский

maintext:
Что вдохновляло солдат и офицеров Тадеуша Костюшко 18.07.2021, 14:08
История восстания под руководством славного сына нашей земли.
Памятники этому великому человеку, имя которого известно всему миру, есть не только в Польше, Беларуси, но США и Швейцарии. Высочайшая гора в Австралии носит имя Костюшко. В честь доблестного воина Тадеуша Костюшко назван курган вблизи Кракова, пишет «Литвин».
Сын белорусской земли, профессиональный военный, в свое время он принимал участие в борьбе колонистов США за свободу. После раздела в 1793 году собственной страны между Россией и Пруссией Костюшко возглавил восстание поляков и литовцев. Выбор повстанцев предводителя был не случайным – они надеялись, что непререкаемый авторитет Тадеуша, не проигравшего в ту пору ни одного сражения, подтолкнет Францию, и она также примет участие в войне за правое дело. Однако помощи с этой стороны они не дождались.
Одним из условий принятия командования Тадеушем было отстаивание всенародных прав. Он заявил: «За одну шляхту биться я не стану». Если бы руководители ополчения прислушались к его мнению, восстание смогло перерасти в настоящую революцию. Однако дворянам было не по нраву предоставление свобод рядовым гражданам и тем более согласно изданного в начале восстания акта (Полонецкого универсала) прав крестьянству. Призывы Костюшко не были услышаны.
Уже в начале апреля 1794 года по всему королевству одновременно вспыхнули мятежи. Первую схватку под Рацлавицами с подоспевшими под предводительством генерала Тормасова русскими войсками Костюшко успешно выиграл. В битве он использовал не привычную тактику наступления, при которой войско двигалось сомкнутым плечо к плечу строем, а прицельный огонь из-за естественных ландшафтных укрытий.
Первоначально русским удалось смять польскую кавалерию. Однако Тадеуш направил в обход отряд добровольцев, которые молниеносно атаковали не ожидавшего нападения противника. В результате повстанцам удалось захватить не только 12 орудий, но и знамена врага. Одновременно Тадеуш атаковал левый фланг русских.
Воодушевленные первой значительной победой, восставшие ликовали. К ним присоединились польские шляхтичи, Курляндия и почти вся Литва. Победа стала толчком для Варшавского восстания, в результате которого русские были вытеснены из города.
Поворотным моментом стало появление 10-тысячного войска под предводительством Суворова. Им был взят Кобрин и разбита значительная армия мятежников под предводительством Сераковского. Части генерала Денисова, русского полководца, встретившись с прусскими войсками, смогли разбить мятежников под Щекоцинами. Взят был и Краков. Войску Тадеуша пришлось отойти к Варшаве.
Причиной поражения стало как недостаток вооружения повстанцев, так и несогласованность действий его руководства.
Костюшко, попытавшийся помешать объединению русских войск, грозившее его армии полным поражением, под Мацеевичами был ранен, а затем пленен. Русский генерал Денисов, с уважением относившийся к знаменитому противнику и считавшего его «великим человеком», дал своим солдатам команду во что бы то не стало спасти раненого Костюшко и вынести его с поля боя.
В октябре русские подступили к Праге. В распоряжении Суворова было уже 25 тысяч человек и 90 орудий. Повстанцем же не хватало ни сил, ни оружия для обороны. В результате после артиллерийского обстрела и штурма города он пал. В плен попало около 10 тыс. мятежников. Убитых было еще больше – свыше 15 тысяч человек.
25 октября руководителям ополчения по просьбе жителей Варшавы пришлось подписать акт капитуляции. Магистр же города собственноручно выдал Суворова ключи от города. После восстания 1794 года между Россией, Пруссией и Австрией произошел третий, последний раздел Речи Посполитой, в результате которого когда-то мощное государство просто перестало существовать.
Што натхняла жаўнераў і афіцэраў Тадэвуша Касцюшкі
Гісторыя паўстання пад кіраўніцтвам слаўнага сына нашай зямлі.
Помнікі гэтаму вялікаму чалавеку, імя якога вядома ўсяму свету, ёсць не толькі ў Польшчы, Беларусі, але ЗША і Швейцарыі. Найвышэйшая гара ў Аўстраліі носіць імя Касцюшкі. У гонар доблеснага воіна Тадэвуша Касцюшкі названы курган паблізу Кракава, піша «Літвін».
Сын беларускай зямлі, прафесійны вайсковец, у свой час ён браў удзел у барацьбе каланістаў ЗША за свабоду. Пасля падзелу ў 1793 годзе ўласнай краіны паміж Расеяй і Прусіяй Касцюшка ўзначаліў паўстанне палякаў і літоўцаў. Выбар паўстанцаў правадыра быў не выпадковым - яны спадзяваліся, што беспярэчны аўтарытэт Тадэвуша, які не прайграў у тую пару ніводнай бітвы, падштурхне Францыю, і яна таксама возьме ўдзел у вайне за правую справу. Аднак дапамогі з гэтага боку яны не дачакаліся.
Адной з умоў прыняцця камандавання Тадэвушам было адстойванне ўсенародных правоў. Ён заявіў: «За адну шляхту біцца я не буду». Калі б кіраўнікі апалчэння прыслухаліся да яго думкі, паўстанне змагло перарасці ў сапраўдную рэвалюцыю. Аднак дваранам было не даспадобы прадастаўленне свабод шараговым грамадзянам і тым больш паводле выдадзенага ў пачатку паўстання акта (Паланецкага ўніверсала) правоў сялянству. Заклікі Касцюшкі не былі пачутыя.
Ужо ў пачатку красавіка 1794 года па ўсяму каралеўству адначасова ўспыхнулі мяцяжы. Першы бітву пад Рацлавіцамі з расейскімі войсамі пад правадырствам генерала Тармасава Касцюшка паспяхова выйграў. У бітве ён выкарыстоўваў не звыклую тактыку наступу, пры якой войска рухалася роўным шэрагам плячо да пляча, а прыцэльны агонь з-за натуральных ландшафтных хованак.
Першапачаткова расейцам атрымалася скамячыць польскую кавалерыю. Аднак Тадэвуш накіраваў у абыход атрад добраахвотнікаў, якія вокамгненна атакавалі праціўніка, які не чакаў нападу. У выніку паўстанцам удалося захапіць не толькі 12 гармат, але і сцягі ворага. Адначасова Тадэвуш атакаваў левы фланг расейцаў.
Натхнёныя першай значнай перамогай, паўстанцы радаваліся. Да іх далучыліся польскія шляхціцы, Курляндыя і амаль уся Літва. Перамога стала штуршком для Варшаўскага паўстання, у выніку якога расейцы былі выцесненыя з горада.
Паваротным момантам стала з'яўленне 10-тысячнага войскі пад правадырствам Суворава. Ім быў узяты Кобрын і разбітая значнае войска мяцежнікаў пад правадырствам Серакоўскага. Часткі генерала Дзянісава, расейскага палкаводца, сустрэўшыся з прускімі войскамі, змаглі разбіць мяцежнікаў пад Шчэкацінамі. Узяты быў і Кракаў. Войску Тадэвуша давялося адысці да Варшавы.
Прычынай паразы сталі як недахоп узбраення паўстанцаў, так і няўзгодненасць дзеянняў яго кіраўніцтва.
Касцюшка, які паспрабаваў перашкодзіць аб'яднанню расейскіх войскаў, што пагражалі яго войску поўнай паразай, пад Мацэевічамі быў паранены, а затым узяты ў палон. Расейскі генерал Дзянісаў, з павагай ставіўся да знакамітага суперніка і лічыў яго «вялікім чалавекам», даў сваім салдатам каманду ў што б там не стала выратаваць параненага Касцюшку і вынесці яго з поля бою.
У кастрычніку расейцы падступілі да Прагі. У распараджэнні Суворава было ўжо 25 тысяч чалавек і 90 гармат. Паўстанцам жа бракавала сіл і зброі для абароны. У выніку пасля артылерыйскага абстрэлу і штурму горада ён паў. У палон трапіла блізу 10 тысяч мяцежнікаў. Забітых было яшчэ больш - звыш 15 тысяч чалавек.
25 кастрычніка кіраўнікам апалчэння на просьбу жыхароў Варшавы давялося падпісаць акт капітуляцыі. Магістр жа горада ўласнаручна выдаў Сувораву ключы ад горада. Пасля паўстання 1794 года паміж Расеяй, Прусіяй і Аўстрыяй адбыўся трэці, апошні падзел Рэчы Паспалітай, у выніку якога калісьці магутная дзяржава проста перастала існаваць.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


title: Як прайшоў Будслаўскі фэст 2021

maintext:
Як прайшоў Будслаўскі фэст 2021 3.07.2021, 16:52
Падчас урачыстасці узносіліся малітвы за беларускіх патрыётаў.
Зачынены храм, кавалкі абгарэлых падчас пажару крокваў і бляхі з даху, адсутнасць натоўпаў пілігрымаў з розных куткоў краіны, малітвы за развязанне грамадска-палітычныга крызісу ў Беларусі, галоўная імша на другі дзень урачыстасці без традыцыйнага гімну «Магутны Божа». Пра тое, як прайшоў Будслаўскі фэст 2021 – рэпартаж «Белсату».
Каронавірус прымусіў адмяніць пешыя пілігрымкі
Будслаўскі фэст ладзіцца штогод на пачатку ліпеня ў мястэчку Будслаў Мядзельскага раёну. Гэта ўрачыстасць у гонар цудатворнага абраза Маці Божае Будслаўскае. Абраз – адзін з галоўных для каталікоў Беларусі, аднак ушаноўваюць яго таксама і прадстаўнікі іншых хрысціянскіх канфесіяяў.
З 1992 года адной з галоўных адметнасцяў Фэсту сталі шматлікія пілігрымы, якія прыходзяць і прыязджаюць у Будслаў з розных куткоў Беларусі й замежжа. З Менску вернікі ідуць у Будслаў цягам пяці дзён, з Берасця – 16-ць дзён.
Сёлета канферэнцыя каталіцкіх біскупаў Беларусі не рэкамендавала арганізацыю такіх пілігрымак у сувязі з пандэміяй каронавірусу. Але ахвотныя маглі прыехаць на ўласным транспарце. Некаторыя ладзілі невялікія пілігрымкі з суседніх мясцінаў і ўваходзілі ў Будслаў, як звычайна, пешшу.
Свой адбітак каронавірус наклаў на споведзі – каб увайсці ў адмысловы намёт, дзе спавядаў ксёндз, трэба было абавязкова надзець маску.
Распачаўся сёлетні фэст Святою Імшою а 12-й гадзіне 2-га ліпеня. Усе набажэнствы праходзілі на дварэ. Там жа, у адмыслова зробленым алтары стаяў абраз Маці Божае Будслаўскае. Пробашч Будслаўскай парафіі ксёндз Дзмітрый Дубовік распавёў, як ідзе аднаўленне касцёлу. Было зробленае часовае накрыццё замест даху. Цяпер ідзе распрацоўка і ўзгадненне праектнай дакументацыі адбудовы.
Пробашч з гонарам зазначыў, што ўжо адрамантаваны вежавы гадзіннік, зняты з касцёлу яшчэ задоўга да пажару, увосень.
«Цяпер, калі святыня закрытая, і не званяць званы, гадзіннік, які працуе, адбівае час, паказвае нам, што і наш касцёл жыве», – зазначыў святар.
Апоўначы прайшла традыцыйная працэсія з копіяй абраза Маці Божае Будслаўскае і знічамі. Пасля была імша, якую ўзначаліў старшыня Канферэнцыі каталіцкіх біскупаў Беларусі Алег Буткевіч. Ён распачаў казанне з урыўку з «Новай зямлі» пра родны кут.
«Гэтыя словы, як ніколі, можна сёння аднесці да Будславу, куды мы прыйшлі з цяжкім сэрцам, гледзячы на грамадска-палітычны крызіс, а таксама праз тое, што здарылася з нашай святыняй», – казаў святар.
У сваёй прамове біскуп Буткевіч падняў пытанне Божага аўтарытэту для беларусаў:
«Для постсавецкай прасторы ўласціва мець у аўтарытэце тых, хто паказвае сілу, зубы, трымае ў кулаку. Вось тады гэта «аўтарытэт»! – казаў святар. – А Бог, наадварот, ніколі не хваліцца сваёй сілай, нікога не няволіць абцугамі, хоць трымае ў руках увесь сусвет, і нават калі нехта нахабна ідзе супраць яго, ён шануе волю і выбар чалавека. Няхай кожны задасць сабе пытанне – як выглядае Божы аўтарытэт у маім жыцці? І няхай аднаўленне Будслаўскай святыні стане для нас знакам адбудовы Божага аўтарытэту ў нашай краіне. Бо інакш не ў аўтарытэце і людзі, якія імкнуцца быць падобнымі да Бога ў сваёй праўдзівасці, шчырасці, мудрасці, адказнасці, ахвярнасці. А менавіта такіх людзей мы хочам бачыць на адказных пасадах. Такім людзям мы хочам даручыць нашае здароўе, адукацыю, вытворчасць, адміністрацыю, нарэшце, уладу».
Закрануўшы тэму аднаўлення касцёлу, біскуп Буткевіч падзякаваў звычайным людзям, якія збіраюць грошы, зазначыўшы, што «ўсе працы вядуцца за кошт ахвяраванняў».
Касцёл вынайшаў даволі цікавы спосаб збору грошай на рамонт: кожны ахвочы мог набыць сабе кавалачкі абгарэлых драўляных страпілаў ці бляхі з даху святыні.
«Жыхары Беларусі маюць сёння патрэбу прымірыцца адно з адным»
Падчас сёлетняга Фэсту маліліся за мігрантаў, просячы для іх у Бога дапамогі ў пошуку годнага жыцця. Узносілі малітвы і за тых, хто сёння ў вязніцах.
3 ліпеня Святую Імшу ўзначаліў апостальскі нунцый у Беларусі Антэ Ёзыч. У сваёй прамове ён казаў пра перамогу веры над атэізмам, над 70-гадовым панаваннем камунізму, запэўніваючы, што Божыя каштоўнасці вытрываюць у любых сістэмах, бо Бог абяцаў, што і брамы пякельныя не перамогуць Касцёл. Нунцый заклікаў маліцца за ахвяраў ідэалогіі.
«Штодзённа молячыся за іх, мы становімся зноў з’яднанымі, лепшымі, – казаў Антэ Ёзыч. – Жыхары Беларусі сёння маюць патрэбу прымірыцца адно з адным, аднавіць культуры міру і паказаць усяму свету, як абараніць этычныя і маральныя каштоўнасці і ўласныя сімвалы, заснаваныя на гэтых каштоўнасцях».
З гісторыі абраза і Будслаўскага касцёлу
Абраз Маці Божай Будслаўскай быў напісаны ў памяць аб’яўлення Маці Божай у Будславе, якое, згодна з легендай, адбылося 2 ліпеня 1588 года. Аўтар абраза невядомы. У 1598 годзе менскі ваявода Ян Пац атрымаў ад Папы Рымскага Клімента VIII гэты абраз падчас пілігрымкі ў Ватыкан. Цягам свайго жыцця Ян Пац захоўваў абраз у сябе ў палацы.
Пасля смерці Яна Паца абраз трапіў да капелана Ісаака Салакая, які перавёз яго ў Даўгінава – вёску недалёка ад Будслава. У 1613 годзе Салакай падараваў абраз Будслаўскаму касцёлу бернардынцаў.
У 1635 годзе абраз перанеслі ў галоўны алтар касцёлу. Адмыслова для яго майстар Пётр Гармель вырабіў унікальны драўляны алтар.
Першы цуд, які прыпісваюць абразу, адбыўся ў 1617 годзе – да 5-гадовага хлопчыка Язафата Тышкевіча вярнуўся зрок. На знак удзячнасці за выздараўленне ён застаўся служыць у храме і стаў святаром.
У 1767 годзе ў Будславе пачалося будаўніцтва новага каменнага касцёлу – базылікі ў гонар Унебаўзяцця Маці Божае. Сёння гэты касцёл – адзін з трох, які носіць тытул малой базілікі.
У 1941 годзе савецкія войскі хацелі ўзарваць касцёл, аднак мясцовыя жыхары сабраліся каля храму і правялі ноч на малітве каля цудатворнага абраза. Войскі не кранулі касцёл.
У 1998 годзе 2 ліпеня адбылася каранцыя абраза – кардынал Казімір Свёнтэк наклаў на абраз папскія кароны. Гэтая падзея надала Будслаўскаму касцёлу статус Нацыянальнага санктуарыю.
У 2014 годзе Будслаўскі фэст быў унесены ў Дзяржаўны спіск гістарычна-культурных каштоўнасцяў Беларусі.
У 2018 годзе Будслаўскі фэст быў уключаны ў Рэпрэзентатыўны спіс нематэрыяльнай спадчыны чалавецтва ЮНЭСКА.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


description: Беларускі час ідзе!

title: "Вастрыце вілы, назапашвайце прадукты, рыхтуйцеся да рашучых дзеянняў"

maintext:
«Вастрыце вілы, назапашвайце прадукты, рыхтуйцеся да рашучых дзеянняў» 2 3.07.2021, 21:48
5,828
Беларускі час ідзе!
Мінуў амаль год з таго моманту, як 200 смелых жанчын выйшлі ў першы ланцуг салідарнасці, піша «Менск разам». Гэты ўчынак стаў рашучым адказам на дзеянні акупацыйнага рэжыму за 3 самыя жорсткія дні пасля выбараў. Тады ўскалыхнулася ўся Беларусь. Тады беларуская нацыя праявіла сваё адзінадушша і выступіла супраць гвалту, нематываванай жорсткасці, забойстваў і скрадзенай будучыні. Усе як адзін ведалі, што нас большасць, што мы разам!
Мінуў год... Матулі і жонкі палітзняволенных беларусаў запісваюць вельмі моцны і шчыры відэазварот да ўсіх тых, хто выходзіў і бараніў нашую свабоду. Да ўсіх тых, хто застаўся на волі. Да ўсіх тых, каму балюча бачыць, чуць ці казаць пра акупацыю. Да ўсіх тых, хто не прадаў сумленне і не змяніў сваіх поглядаў. Каб ведалі, што за іх сядзяць іх палечнікі, сябры, проста знаёмыя і незнаёмыя, але людзі. Бо амаль год таму мы выходзілі, каб людзьмі звацца! Не "народцам", не "кармавой базай", а беларускім народам!
Хіба маем мы маральнае права забыцца і "перагарнуць старонку"? Хіба маем мы маральнае права перад самімі сабой заплюшчыць вочы і ісці далей так, як быццам нічога і не было? І наш адказ рашучае "Не!". Акупант назаўсёды застанецца акупантам, які б "год адзінства" ён не рабіў.
Беларускі народ! Час прачнуцца хутка настане. Вастрыце вілы, назапашвайце прадукты, рыхтуйцеся да рашучых дзеянняў. Беларускі час ідзе!
Дзякуй Вам, жанчыны Вольнай Беларусі! Разам мы пераможам!
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


authors:
Леонид Невзлин
Владимир Халип
Ирина Халип
Валерий Карбалевич

title: Гарадзенскія музыкі зрабілі ўнікальны альбом, прысвечаны "Купаллю"

maintext:
Гарадзенскія музыкі зрабілі ўнікальны альбом, прысвечаны «Купаллю» 7.07.2021, 20:03
иллюстрационное Фото: natalia fedosenko (tass)
У альбоме некалькі аўтарскіх вершаў, народная песня і верш Янкі Купалы.
Гарадзенскія музыкі Ілля Пячынін, Таццяна Салаўёва і Павел Салаўёў выдалі міні-альбом «Заклятая кветка купальная», паведамляе racyja.com.
Пра адметнасць гэтай працы кажа Ілля Пячынін:
– Своеасаблівы спосаб дакрануцца да сакральнага, якое даецца ў нашых старажытных беларускіх ды ўвогуле славянскіх традыцыях, ды адаптацыя іх да сучаснасці. Я з’яўляюся суаўтарам агульнай канцэпцыі гэтай працы, а таксама гукарэжысёрам ды музыкай. На мой погляд, у нас атрымалася цудоўная сумесная праца. Але спытаць пра гэта цікава і нашых слухачоў.
Па словах музыкі Паўла Салаўёва, ён вельмі задаволены вынікам супольнай працы:
– На мой погляд, асаблівасць гэтага праекту, па-першае, у тым, што атрымаўся такі канцэптуальны альбом. І ён, па-другое, адрозніваецца ад таго, што мы рабілі дагэтуль. Канешне, большую частку працы зрабіў Ілля. Ён зрабіў усю электроніку, усю музыку фактычна, і ідэя таксама была яго.
У альбоме некалькі аўтарскіх вершаў, народная песня і верш Янкі Купалы, што даў назву альбому. Паслухаць выканаўцаў магчыма на адмысловай пляцоўцы ў інтэрнэце.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


title: Пад Беластокам на месцы "Басовішча" пройдзе фестываль Абуджаных "Тutaka"

maintext:
Пад Беластокам на месцы «Басовішча» пройдзе фестываль Абуджаных «Тutaka» 1 2.07.2021, 16:59
ФОТА: CHARTER97.ORG/ІВАН МЯЖУЙ
Сёлета на легендарнай паляне зноў будзе гучаць музыка 6-7 жніўня.
Два гады таму ва ўрочышчы Борык пад Грудэкам (Беласток) адбыўся трыццаты і апошні фэст музыкі маладой Беларусі «Басовішча». Але сёлета на той легендарнай паляне зноў будзе гучаць музыка — 6-7 жніўня тут пройдзе фестываль Абуджаных "Тutaka". Як кажуць арганізатары — наўпроставы нашчадак "Басовішча", піша novychas.by.
Як гаворыцца на старонцы мерапрыемства ў Фэйсбуку:
«Трыццаць гадоў таму "Басы", сярод іншага, абудзілі беларусаў Падляшша, каб яны маглі з гонарам гаварыць пра сваю ідэнтычнасць і выказваць яе праз сучасную музыку і белы-чырвона-белыя колеры свабоднай Беларусі. У 2020 годзе беларусы Беларусі і дыяспары таксама масава абудзіліся, і бел-чырвона-белы сцяг стаў сімвалам абуджанай, непахіснай, творчай нацыі!
Тое, што цяпер усе мы, беларусы, будуем вялікую нацыю, вартае святкавання — хаця абставіны, з аднаго боку, сумныя, а нават трагічныя.
Фестываль стане нагодай адзначыць і ўшанаваць памяць гадавіны выбуху беларускай грамадскай рэвалюцыі, падчас якой рукі злачыннага рэжыму шмат разоў былі заплямленыя беларускай крывёй. Але з іншага боку, гэта будзе і гадавіна будавання вялікай нацыі. Тады, як многія з нас наогул сумняваліся, што гэта магчыма, 2020 год стаў нацыястваральным выбухам, які ўжо “не спыніць”.
Фестываль “Tutaka” — гэта не толькі музыка. У дадатак да музыкаў беларускай рэвалюцыі мы хочам паказаць беларускую культуру і мастацтва ў поўнай разнароднасці. Таму чакайце не толькі канцэртаў.
Па дамове з Беларускай Радай Культуры фестываль стане "grande finale/postscriptum" Тыдня беларускай культуры. Няхай гэты Фестываль усіх свабодных беларусаў стане выразам нашай салідарнасці з братамі і сёстрамі, якія, знаходзячыся ў Беларусі, усё яшчэ разлічваюць на нашу падтрымку і салідарнасць. Будзьма разам!».
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


description: Об этом он сообщил у себя в соцсетях.

maintext:
Журналист Виталий Цыганков покинул Беларусь 4 11.07.2021, 16:55
7,358
Виталий Цыганков
Об этом он сообщил у себя в соцсетях.
Журналист "Радио Свобода" и "Белсат" Виталий Цыганков уехал из Беларуси. Об этом он написал у себя в соцсетях.
— Гэта вельмі простая думка за кратамі я не прынясу ніякай карысьці ані сям’і, ані радзіме, ані журналістыцы. Да таго ж асаблівасьць маёй працы ў тым, што ў журналістыцы для Свабоды я раблю тое (інтэрвію з палітыкамі і аналітыкамі, допісы і блогі на маральна-палітычныя тэмы, даю уласныя ацэнкі і аналітыку), што не патрабуе прысутнасьці ў Беларусі, што можна рабіць з любой геаграфічнай кропкі. А ў новым сезоне з верасьня зноў будзе выходзіць Размова на Белсаце, адным з вядучых якой я зьяўляюся, і, натуральна, што запісвацца яна будзе ўжо не ў Беларусі", — напісаў ён
Журналист рассказал, что уезжать из страны он не планировал: здесь у него осталась пожилая мама, больная сестра, были планы на благоустройство могилы отца. Виталий Цыганков отметил, что его политические взгляды не изменились и он остается в профессии.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


maintext:
Біскуп Алег Буткевіч: Мы патрабуем перамен 19.07.2021, 16:10
1,754
Старшыня Канферэнцыі каталіцкіх біскупаў у Беларусі выступіў на ўрачыстасцях у Гудагаі.
Падчас урачыстасцяў Маці Божай Шкаплернай у Гудагаі, што праходзілі 17–18 ліпеня, уначы адбылася святая Імша, цэлебрацыю якой узначаліў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, піша catholic.by.
Эўхарыстыі папярэднічала прэзентацыя сясцёр кармэлітак Дзіцяткі Езуса, якія сёлета адзначаюць стагоддзе з моманту заснавання сваёй кангрэгацыі.
Дакладна апоўначы з касцёла выйшла працэсія з цудадзейным абразом Маці Божай Гудагайскай.
Праходзячы па ахінутых цёплай летняй ноччу вуліцах мястэчка, удзельнікі працэсіі з паходнямі і свечкамі ў руках маліліся Хвалебныя таямніцы святога Ружанца.
На пачатку святой Імшы арцыбіскуп Кандрусевіч, які сёлета адзначае 40-годдзе святарства, падкрэсліў, што для яго Гудагай і фэст Маці Божай Шкаплернай, куды ён упершыню трапіў 33 гады таму, маюць асаблівае значэнне.
Менавіта тут падчас падобных урачыстасцяў у 1989 годзе было ўпершыню абвешчана, што Папа Яна Павел ІІ прызначыў першага пасля перыяду савецкіх ганенняў біскупа для беларускіх католікаў, якім стаў ксёндз Тадэвуш Кандрусевіч.
З Божым словам да ўдзельнікаў святой Імшы звярнуўся наступнік арцыбіскупа Кандрусевіча на пасадзе Старшыні Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі біскуп Віцебскі Алег Буткевіч.
Перадусім іерарх нагадаў прысутным гісторыю шкаплера, які Марыя роўна 770 гадоў таму перадала настаяцелю ордэна кармэлітаў як сродак абароны ад зла і знак Яе асаблівай матчынай апекі. Біскуп зазначыў, што з таго часу шкаплер набыў папулярнасць не толькі сярод манахаў, але ва ўсім Касцёле як зарука шчодрых ласкаў, якія праз заступніцтва Марыі вернікі атрымліваюць ад Бога на шляху да збаўлення. Пастыр звярнуў увагу на тое, што сёння, у наш трывожны час, мы зноў з надзеяй аддаемся пад абарону Багародзіцы, шукаючы ў Яе паратунку і заступніцтва.
«Мы патрабуем перамен. Але адзіная рэвалюцыя, якая можа сапраўды змяніць наш лёс да лепшага, як зазначыў яшчэ Папа Бэнэдыкт XVI, — гэта так званы „Капернікаўскі пераварот“. Раней лічылася, што не Зямля абарочваецца вакол Сонца, а, наадварот, Сонца круціцца вакол Зямлі. Менавіта такое ўражанне складалася ў людзей, якія бачылі, як яно штораніцы ўзыходзіць і штовечар апускаецца за далягляд. Славуты навуковец Мікалай Капернік не перавярнуў свет, але змяніў наш погляд на яго, адкрыўшы, што ў цэнтры нашай сістэмы знаходзіцца Сонца, вакол якога абарочваюцца планеты, у тым ліку і Зямля.
Менавіта такі „Капернікаўскі пераварот“ патрэбны нам сёння, каб мы не толькі ўсвядомілі, што ў цэнтры нашага жыцця знаходзіцца Бог, але каб жылі згодна з гэтай праўдай.
Тады, калі зменіцца наш погляд і падыход, адбудуцца такія патрэбныя перамены ў жыцці нашым асабістым, сямейным і грамадскім», — сцвердзіў кіраўнік беларускага каталіцкага епіскапату.
Ён дадаў, што гэтай перамене паспрыяе прыклад і заступніцтва Багародзіцы — пакорнай слугі Пана, у цэнтры жыцця якой заўсёды быў Бог і Яго святая воля.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


description: Дзе і калі яго паглядзець?

title: "Купалаўцы" сёння анансуюць музычны праект "Я гавару"

maintext:
«Купалаўцы» сёння анансуюць музычны праект «Я гавару» 1 7.07.2021, 11:58
Дзе і калі яго паглядзець?
Незалежная трупа «Купалаўцы» завяршае сезон праектам «Я гавару», падчас якога выканае песні на вершы сучасных беларускіх паэтаў, піша «Наша Ніва».
«Калі б хтосьці год таму распавёў нам пра тое, што з намі мае адбыцца, то мы, натуральна, не паверылі б. «Ха-ха, выдатны сцэнар для вельмі смелага капусніка»,
— сказалі б мы. Так, было няпроста, але ж і дужа захапляльна. Мы зрабілі столькі ўсяго, чаго і самі ад сябе не чакалі. Вось і закрыццё сезона абяцае быць запамінальным», — кажуць «Купалаўцы».
7 ліпеня, у дзень нараджэння Янкі Купалы яны прадставяць уласны праект.
Купалаўцы узялі вершы сучасных паэтаў (Віталя Рыжкова, Анатоля Івашчанкі, Вальжыны Морт, Насты Кудасавай, Глеба Лабадзенкі і іншых).
Чатыры акцёра — Міхась Зуй, Андрэй Дробыш, Зміцер Есяневіч і Аляксандр Зелянко — напісалі да іх музыку.
А іх калегі выйдуць да мікрафона і праспяваюць песні.
Самі аўтары ўпершыню пачуюць і ўбачаць канчактовы вынік разам з гледачамі.
Прэм’ера праекта адбудзецца 7 ліпеня а 20-й на ютуб-канале «Купалаўцы».
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


description: Яна 200 дзён за кратамі.

maintext:
Паліна Шарэнда-Панасюк застаецца нязломнай 1 22.07.2021, 22:52
Яна 200 дзён за кратамі.
Асуджаная да турмы берасьцейская актывістка, маці двух малалетніх сыноў Паліна Шарэнда-Панасюк за кратамі ўжо 200 дзён. Яе муж Андрэй Шарэнда, які зьехаў ад перасьледу зь Беларусі, расказаў Свабодзе апошнія навіны пра жонку.
Вырак Паліне Шарэндзе-Панасюк агучылі 9 чэрвеня ў судзе Маскоўскага раёну Берасьця. За гвалт і абразу міліцыянтаў, абразу Лукашэнкі і іншых службоўцаў судзьдзя Яўген Брэган пакараў 46-гадовую жанчыну 2 гадамі калёніі агульнага рэжыму. Яна таксама мусіць выплаціць 4500 рублёў кампэнсацыі маральнай шкоды тром міліцыянтам.
Праваабаронцы прызналі Паліну Шарэнду-Панасюк палітзьняволенай. Сама яна назвала суд палітычна матываваным. У інтэрнэце шырока разышоўся ейны дыялёг з судзьдзём на пасяджэньні 7 чэрвеня.
«Рэакцыя на плякат была панічная»
«Сыстэма баіцца такіх моцных людзей, як Паліна, — кажа Андрэй Шарэнда. — Судзілі ж простую жанчыну. Але ўвесь час — перад паседжаньнем, падчас яго і ў момант, калі людзей запускалі ў залю, прысутнічала неймаверная колькасьць міліцыянтаў. У нас тэрарысты і тое пад менш пільным наглядам», — кажа суразмоўца.
Нягледзячы на тое, што ў судзе ўсіх прымусілі выключыць тэлефоны, забаранялі весьці фота- і відэаздымкі, пасьля абвяшчэньня прысуду ў сацсетках усё ж такі зьявіўся вядомы здымак, дзе Паліна высока прыкладае да шкла клеткі плякат «Самозванец, убывай!».
«Рэакцыя сілавікоў на гэта была проста панічная. Яны пачалі тэлефанаваць адзін аднаму па рацыі, потым сталі выпіхваць людзей з залі, ледзь ня рукі выкручвалі, каб ніхто ня змог сфатаграфаваць. Дзьве невысокія жанчыны-канваіры так сьмешна стараліся падскочыць, каб захінуць надпіс сваім целам, — успамінае Андрэй. — А калі ўсё ж такі ўдалося зрабіць здымак, міліцыянтам адразу пайшла каманда тэрмінова знайсьці аўтара фота і пакараць. Настолькі яны ўсяго баяцца».
Пазьней стала вядома, што дзеяньні падсуднай сілавікі расцанілі як незаконны пікет. Актывістку хацелі пакараць паводле адміністрацыйнага артыкула 24.23. Аднак чым усё скончылася, адвакат жанчыны высьветліць так і ня змог.
«Усё даўно ператварылася ў фарс»
Андрэй акцэнтуе ўвагу на паводзінах судзьдзі, які, на яго думку, стараўся як мага хутчэй вынесьці прысуд.
«Судзьдзя ня ведаў, што зь ёй рабіць. Ён вельмі перажываў. Маска была моцна нацягнутая на твар, а ў голасе і паводзінах адчувалася такая нэрвовасьць, натуральны страх перад нязломным чалавекам», — успамінае актывіст.
Ён прызнаецца, што ні ў яго, ні ў маці Паліны не было ніякіх ілюзій наконт прысуду.
«Усё гэта даўно ператварылася ў фарс», — кажа актывіст.
На момант суду над жонкай Андрэй быў пад хатнім арыштам, яго абвінавачвалі ў паклёпе на Лукашэнку (артыкул 367 КК). Актывісту пагражала да 5 гадоў пазбаўленьня волі.
«У справе фігуравалі мае словы, што „нельга весьці перамовы з тэрарыстам, забойцам і дыктатарам“. Не было вядома, да каго я зьвяртаюся. Але пад гэтым вызначэньнем самі сілавікі мелі на ўвазе Лукашэнку».
Згодна зь мерай стрыманьня Андрэю забаранялася карыстацца любымі сродкамі сувязі і даваць камэнтары СМІ. Выходзіць з дому ён мог толькі ад 7 раніцы да 7 вечара па справах, зьвязаных зь сямейнымі абставінамі. Сам Андрэй кажа, што не да канца выконваў гэтыя ўмовы.
Па словах актывіста, у праваахоўных органах яму не сказалі, ці можа ён наведаць суд жонкі. Як бы там ні было, ён хадзіў на ўсе паседжаньні.
«На судзе супрацоўнікі пракуратуры мяне папярэджвалі, што могуць гэта расцаніць як парушэньне хатняга арышту. Але на той момант я ўжо разумеў, што для мяне галоўнае — убачыць Паліну», — кажа Андрэй.
«Нават у турме працягвае змагацца з рэжымам»
Неўзабаве ягоную справу таксама перадалі ў суд, на які ісьці ён не зьбіраўся. Адзінае, што, па словах Андрэя Шарэнды, трымала яго ў Беларусі, гэта магчымае спатканьне з Палінай, якое ў выніку адбылося 19 чэрвеня. Доўгачаканую сустрэчу з жонкай ён называе сёньня «цяжкім момантам». Сужонцам адвялі на размову толькі гадзіну замест дазволеных дзьвюх.
«Я доўга думаў, што ёй расказаць за гэты кароткі час. На той момант мы ня бачыліся ўжо больш за паўгода. Зразумела, што набралася шмат усяго», — успамінае Андрэй.
Сустрэча мужа і жонкі прайшла ў Берасьцейскім СІЗА № 7 у пакоі, які напалам падзяляла шкляная перагародка.
«Для перамоў — старыя савецкія тэлефоны-слухаўкі. Нягледзячы на тое, што мы знаходзіліся літаральна за паўмэтра адзін ад аднаго, у самым пакоі стаяў вялікі шум, таму пачуць нешта было немагчыма. Паліну адразу папярэдзілі, што калі мы будзем гаварыць пра палітычных зьняволеных, сытуацыю ў краіне і г.д., сувязь адразу перапыняць, і сустрэча на гэтым скончыцца. Усё, пра што мы гаварылі, яны слухалі».
Пры гэтым Андрэй дадае, што гэта былі яшчэ ня ўсе абмежаваньні.
«На працягу ўсёй размовы ў Паліны за сьпінай стаяла супрацоўніца СІЗА, якая ўважліва назірала за яе рухамі. За мной таксама знаходзіўся сілавік, які літаральна дыхаў мне ў патыліцу. Таму, акрамя такіх тэм, як дзеці, надвор’е, больш амаль нічога абмеркаваць не ўдалося».
Па словах Андрэя, Паліна трымаецца і нават у турме працягвае змагацца з рэжымам.
«Яна трохі схуднела, твар крыху бледны, бо няма сонца. Але да гэтага моманту застаецца нязломнай, гэта бачна па яе настроі».
І ў судзе, і падчас спатканьня Паліна спрабавала перадаць інфармацыю пра іншых вязьняў. Так, яна расказала, сярод іншага, пра жоўтыя таблічкі, якімі абвешаны камэры берасьцейскага СІЗА (на таблічках напісана, што зьняволеныя схільныя да экстрэмізму і іншай дэструктыўнай дзейнасьці. — РС), і пра ціск, які чыніўся на яе сукамэрніц.
«Паліна прыводзіла прыклад 66-гадовай Ірыны Мэльхер (жанчыну вінавацяць у „Акце тэрарызму“ па так званай „справе Аўтуховіча“. — РС). Умовы яе ўтрыманьня проста нечалавечыя. Акрамя таго, што павесілі гэтую жоўтую бірку, яе адмыслова пасадзілі на другі ярус нараў. Гэта вельмі высока, і сама яна забрацца туды ня можа, даводзіцца прасіць сукамэрніц яе падсаджваць. Калі Ірына прачынаецца, проста сядзіць некалькі гадзін і чакае, пакуль хтосьці таксама ўстане і дапаможа ёй зьлезьці».
Таксама Паліна расказала, што Мэльхер, як і іншых зьняволеных, за адмову назваць сябе схільнай да экстрэмізму неаднаразова садзілі ў карцэр.
«Яшчэ Паліна паведаміла пра ціск на Віталію Бандарэнку (21 траўня 19-гадовай дзяўчыне прысудзілі 4 гады калёніі агульнага рэжыму за нібыта ўдзел у масавых беспарадках у Берасьці. — РС), — кажа Андрэй. — Яе прымушалі пісаць прашэньні аб памілаваньні, і справа нават не ішла аб вызваленьні, а проста каб падпісаць. Са слоў Паліны, за адмову Віталію некалькі разоў садзілі ў карцар і ў асобную камэру, па тыпу «прэс-хаты».
«Трэба хутчэй выцягнуць людзей з палону»
Паліна таксама пасьпела перадаць мужу, што за час, пакуль была ў СІЗА, напісала яму 22 лісты. Зь іх Андрэй атрымаў толькі 2.
«Спадзяюся, усё тыя лісты, якія не дайшлі, захаваюцца ў нейкіх архівах, і я змагу іх прачытаць, калі ўлада зьменіцца, — кажа Андрэй.
Ён падкрэсьліў, што Паліна вельмі дзякуе ўсім, хто ёй піша, дасылае паштоўкі і робіць паштовыя пераводы.
«Наколькі я зразумеў, частка лістоў ёй дакладна не даходзіць. На ўсё астатняе яна адказвае. Паліна адчувае падтрымку».
Актывіст падкрэсьлівае, што пасьля сытуацыі, якая склалася зь яго сямʼёй, ён адчуў моцную салідарнасьць. Расказаў, што пакуль ён быў пад хатнім арыштам і пасьля выезду з краіны яму напісалі сотні людзей.
«Дзякуй усім, хто нас падтрымлівае. Грамадзянскай супольнасьці, як у Беларусі, так і за мяжой. Мая жонка, як і сотні палітвязьняў, да гэтага ў закладніках рэжыму, — кажа Андрэй. — Да міжнароднай грамадзкасьці ў мяне адна просьба — увядзеньне неадкладных санкцый супраць Лукашэнкі, а для тых, хто ў Беларусі, адзінае выйсьце — агульнанацыянальныя забастоўкі. Трэба вызваляць людзей, тады рэжым захістаецца, і мы ўбачым сваіх родных на волі, і Беларусь стане годнай часткай Эўропы».
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


title: Івонка Сурвіла: Час, праўда і справядлівасць - на нашым баку, перамога будзе за намі

maintext:
Івонка Сурвіла: Час, праўда і справядлівасць – на нашым баку, перамога будзе за намі 1 26.07.2021, 14:36
Івонка Сурвіла
Старшыня Рады БНР выступіла са зваротам да беларускага народу.
Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонка Сурвіла выступіла са зваротам да беларускага народу, у якім заклікала «не губляць веры, надзеі і салідарнасці, але наадварот толькі ўмацоўваць іх». Пра гэта паведамляе «Белсат».
«Час – на нашым баку. Праўда і справядлівасць – на нашым баку. Наперадзе некалькі месяцаў, а можа і гадоў супрацьстаяння, але перамога будзе за намі. Галоўнае, каб кожны і кожная з нас у меру сваіх сілаў і магчымасцяў набліжалі гэты момант», – заявіла яна.
Цалкам зварот чытайце ніжэй:
ВЕРА, НАДЗЕЯ І САЛІДАРНАСЬЦЬ
Аднаўленьне незалежнасьці Беларусі, якому ў гэтым годзе спаўняецца роўна 30 гадоў, стала ў тым ліку вынікам супольнай барацьбы беларусаў, украінцаў, народаў Балтыі, палякаў і іншых народаў, якія ў самыя безнадзейныя часы Халоднай вайны не гублялі надзеі і не пакладалі працы дзеля вольнай будучыні сваіх краёў, у якое яны верылі.
Нягледзячы на набліжаючуюся круглую сьветлую для ўсіх нас дату, навіны зь Беларусі ніяк не ствараюць сьвяточнага настрою. Масавыя арышты, катаваньні і зьневажаньне найлепшых людзей Беларусі з боку злачынцаў набылі маштаб, якога мала хто з нас памятае. Татальнае зьнішчэньне рэжымам незалежных грамадзкіх арганізацый мае на мэце абнуліць гады працы актыўных і шчырых беларусаў.
Мне баліць сэрца чытаць навіны зь Беларусі і гутарыць зь людзьмі, якія церпяць гэтую несправядлівасьць. І я разумею, што ў вельмі многіх апускаюцца рукі, надыходзіць расчараваньне і нявера ў тое, што нешта можна зьмяніць. Пасьля эўфарыі, якую ўсе мы адчувалі мінулым годам, гэта натуральна.
І тым важней для ўсіх нас, усяго беларускага народу, дзе б мы не знаходзіліся, не губляць веры, надзеі і салідарнасьці, але наадварот толькі ўмацоўваць іх. Я і маё пакаленьне беларускай дыяспары добра ведаем, як гэта важна.
Беларуская палітычная эміграцыя вяла палітычную і інфармацыйную барацьбу супраць савецкіх акупантаў на працягу больш за 70 гадоў: ад выгнаньня Рады БНР у 1919 годзе да распаду СССР. Мы бачылі неразуменьне з боку замежнікаў. Мы бачылі дэпрэсію і сыход людзей з нашых шэрагаў. Мы змагаліся з думкай пра тое, што можам не пабачыць вынікі нашай працы і суверэнную Беларусь, якая зойме «свой пачэсны пасад між народамі». Але мы вытрывалі і перамаглі. Са сьлязамі радасьці мы віталі падняцьцё бел-чырвона-белага сьцягу над амбасадамі Беларусі ў краінах, што сорак гадоў перад гэтым далі нам прытулак. Як выявілася, Беларусь тады ня стала вольнай – але яна ўжо стала раўнапраўнай незалежнай дзяржавай. Гэта была адна з нашых мэтаў, якіх мы дабіваліся і дабіліся.
Тое, што нам давялося так доўга чакаць, дае мне і маім паплечнікам-беларусам у многіх краінах сілаў і трываласьці, каб не капітуляваць перад Лукашэнкам і не пакладаць працы па барацьбе зь ягоным рэжымам. Час – на нашым баку. Праўда і справядлівасьць – на нашым баку. Наперадзе некалькі месяцаў, а можа і гадоў супрацьстаяньня, але перамога будзе за намі. Галоўнае, каб кожны і кожная з нас у меру сваіх сілаў і магчымасьцяў набліжалі гэты момант.
Для тых з нас, хто знаходзіцца ў вольным сьвеце, зараз як ніколі неабходна зьяднацца і рашуча пратэставаць, біць трывогу, распавядаць сьвету пра тое, што адбываецца з нашымі братамі і сёстрамі на радзіме. Патрабаваць ад міжнароднай грамадзкасьці рашучых крокаў па супрацьдзеяньню дыктатарчкаму рэжыму, на чыіх руках кроў нявінных людзей. Гэта нагода для нас надалей заяўляць пра сябе як неабыякавых і актыўных жыхароў і грамадзянаў і Беларусі, і сваіх новых краінаў, кантактаваць з урадамі і парлямэнтамі. Рабіць важную і карысную справу дзеля Беларусі і дзеля саміх сябе як часткі беларускага народу.
Тым, хто знаходзіцца ў Беларусі, зараз трэба праяўляць абачлівасьць і асьцярожнасьць перад тварам рэжыму, які знаходзіцца ў сваёй агоніі і як разьюшчаны паранены зьвер намагаецца зьнішчыць усё навокал сябе. Неабходна гуртавацца і аказваць падтрымку тым, хто патрапіў за краты і церпіць рэпрэсіі. Неабходна ашчаджаць сілы і рыхтавацца для вырашальнага моманту, у які мы ўсе маем падняцца, каб стаяць да канца. Гэты момант надыйдзе – і я веру, што хутка.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


maintext:
Віктар Шалкевіч: На нас глядзелі, як на багоў з Алімпа 5.07.2021, 14:10
Віктар Шалкевіч
Як 30 гадоў таму ў будынку часоў Антонія Тызэнгаўза пачаў працу гарадзенскі тэатр лялек.
Трыццаць гадоў таму ў будынку, часоў Антонія Тызэнгаўза, падскарбія Літоўскага, пачаў працу гарадзенскі тэатр лялек. Тэатр, як творчая пляцоўка, якая была міла як дарослым, гэтак і дзецям. «Радыё Рацыя» пагутарыла з музыкам Віктарам Шалкевічам пра найбольш цікавы перыяд жыцця тэатра, які, на яго думку, застаўся ў мінулым.
- Я ў тэатр лялек прыйшоў у 90-я гады. Практычна першы тэатр стварыўся, калі Бардыга Мікалай Іванавіч быў яго дырэктарам. Яны цёгаліся па закавулках, а потым ім аддалі былую „Драму” (тэатр Драмы – рэд.), які называлі „драмсарайчык”. Потым прыйшоў Мікалай Мікалаевіч Андрэеў.
- Ці можна лічыць, што пры Мікалаю Андрэеву тэатр набыў больш беларускі густ?
- Так. Пачынаўся тэатр у савецкія часы, а потым ужо калі настала незалежнасць прыйшоў Андрэеў. Калі прыехаў у 90-я гады, ён заняўся тым, што актыўна ставіў п’есы беларускіх пісьменнікаў: „Чортаў скарб” Уладзіміра Караткевіча, потым паставіў „Пра Івана ганчара і пачвару цара” Анатоля Грачанікава, потым ён паставіў „Тутэйшыя” Янкі Купалы, „Дзякуй, вялікі дзякуй” Анатоля Вярцінскага. Праўда, нам не шанцавала з аўтарамі. Анатоль Вярцінскі, калі прыехаў і убачыў спектакль, закаціў нам банкет, а Грачанікава нехта забіў як раз перад прэм’ерай.
Андрэеў запрашаў выдатных рэжысёраў, а трыумфам яго, як рэжысёра, было тое, што ён паставіў французскі спектакль „Пришелец” і мы паехалі ў Францыю. Фонд Сораса тады дапамог. Мы практычна ўвесь ле Монж паставілі на вушы, да нас прыязджалі глядзець спектакль нават за 100 км. Яны таксама паставілі свайго „Пришельца”, але на нас глядзелі, як на багоў з Алімпа. Яны не маглі паверыць, што я не размаўляю па-французску! Ну а што, акцёр, як папугай, навучыўся.
- Кожны, напэўна, гарадзенскі маці ці бацька перыяду пачатку 90-х павінны быць удзячны Тэатру лялек, што ён заваліў беларускімі спектаклямі і дзецям было што паглядзець.
- Так. І гэта не была кан’юктура, што давайце па-беларуску іграць. Мы ж, дарэчы, па-польску гралі, ездзілі паказвалі ў польскіх школах. І колькі мы паездзілі з „Тутэйшымі” то ў Ломжу, то у Гданьск, то ў Варшаву, карацей „Тутэйшыя” бачылі ўсе. Час сыйшоў, канешне. Зараз я нічога пра тэатр кепскага не магу сказаць, бо з 2016 не працую па вядомых прычынах.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


description: Што піша на волю Анжаліка Борыс.

title: "Як быцццам бы вярнулася ў гады гістарычныя, васьмідзесяцігадовай даўніны"

maintext:
«Як быцццам бы вярнулася ў гады гістарычныя, васьмідзесяцігадовай даўніны» 3.07.2021, 13:25
1,754
Што піша на волю Анжаліка Борыс.
Адзін з заснавальнікаў і першы старшыня Саюзу палякаў Беларусі Тадэвуш Гавін атрымаў на сваё 70-годзьдзе ліст ад Анжалікі Борыс, старшыні незарэгістраванага Саюзу палякаў Беларусі, якая цяпер знаходзіцца ў жодзінскім СІЗА.
Ліст напісаны па-беларуску 24 чэрвеня.
З дазволу Тадэвуша Гавіна «Радыё Свабода» прыводзіць яго цалкам.
«Дзень добры, пане Тадэвушу!
Вялікі дзякуй за ліст. Атрымала 22.06.2021 г. Пішу на беларускай мове, таму што на польскай, думаю, што ня дойдзе, хаця мае думкі, канечне, на польскай мове. Прашу прабачэньня за памылкі, вучуся пісаць.
Дзякуй за словы падтрымкі. У мяне ўсё добра, наколькі гэта мажліва, галоўнае, што здаровая. У „санаторыі“, у якім знаходжуся, акліматызавалася так, як быццам бы вярнулася ў гады гістарычныя, васьмідзесяцігадовай даўніны. Але і тут таксама знаходзяцца нармальныя і пазытыўныя людзі.
Усюды, дзе знаходзілася, навучала дзяўчат польскай мове, а для мяне гэта было вельмі прыемным. Так што апошнія тры месяцы я валянтэр-настаўнік.
Атрымліваю таксама лісты ад людзей з розных куткоў Беларусі са словамі салідарнасьці, а таксама нават з Масквы і Санкт-Пецярбургу. Большасьць гэтых людзей — гэта Беларусы, і таму мне вельмі прыемна, што гэта Беларусы пішуць мне словы падтрымкі.
Прашу перадаць ад мяне словы вялікай падзякі!!! Пане Тадэвушу, перадаю сардэчныя вітаньні для ўсіх нашых сяброў, перадайце вялікі дзякуй для сваёй сям’і!!! Сардэчна ўсіх вітаю!!! Трымайцеся і беражыце сябе!!!
З павагай, Анжаліка Борыс. 24.06.2021».
Анжаліку Борыс затрымалі 23 сакавіка ў «польскай справе». Ёй пагражае да 12 гадоў калёніі. Пазьней арыштавалі чатырох ейных паплечнікаў зь незарэгістраванага СПБ.
Трое фігурантак справы ў траўні вывезьлі вызвалілі ўзамен на выезд за мяжу. Вядома, што падобныя прапановы паступалі і Анджэю Пачобуту, і Анжаліцы Борыс, Пачобут адмовіўся. Паводле інфармацыі дырэктаркі тэлеканалу «Белсат» Агнешкі Рамашэўскай, Анжаліка Борыс урэшце пагадзілася на гэтую прапанову, аднак ейны выезд чамусьці пакуль не адбыўся.
Анжаліцы Борыс 47 гадоў. Да арышту жыла ў Горадні. Узначальвае не зарэгістраваны беларускімі ўладамі Саюз палякаў Беларусі цягам 10 гадоў: з 2005 па 2010 год, і з 2016 году дагэтуль. Раней яе не аднойчы судзілі і штрафавалі за ейную дзейнасьць.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


maintext:
Акцыя салідарнасці з беларускімі медыямі прайшла ў Беластоку 11.07.2021, 20:26
Фото: Радыё Рацыя
Перапыніць перадачу інфармацыі паміж беларусамі ўлады Беларусі не ў сіле.
У Беларусі ўлады працягваюць мерапрыемствы па ліквідацыі незалежнай медыясферы. Пра перспектывы інфармацыйнага поля Беларусі разважае кіраўнік «Беларускага Радыё Рацыя» Яўген Вапа:
– Усе людзі паміж сабой дзеляцца інфармацыямі. І гэта ўжо ёсць журналістыка. Зразумела, гэта і вялікая адказнасць менавіта на тых недабітых яшчэ медыях, нейкіх тэлеграм-каналах. Бо, аказваецца, стварэнне тэлеграм-каналаў – ужо ёсць пагрозай для той рэчаіснасці. Таму, незалежная журналістыка – гэта кожны з нас.
На думку Яўгена Вапы, улады Беларусі прайгралі інфармацыйную вайну. Калі яны і могуць знішчыць структурныя адзінкі беларускіх СМІ, то перапыніць перадачу інфармацыі паміж самімі беларусамі – улады Беларусі не ў сіле.
Беларуская дыяспара выйшла на акцыю салідарнасці з беларускімі незалежнымі СМІ да будынку Генеральнага консульства Беларусі ў Беластоку. Тыя СМІ, якія яшчэ даступныя беларусам абапал беларуска-польскай мяжы, пералічылі ўдзельнікі мітынгу:
Чытаю “Радыё Рацыя” заўсёды, слухаю “Радыё Беласток”, тутбай на тэлеграм і Белсат.
А я чытаю “Зеркало”, чытаю навіны ў тэлеграме, чытаю “Хартыю” і тэлеграм-канал “Нашай Нівы”.
У асноўным усё ў тэлеграме, Белсат, Радыё Свабода, “Ку-Ку”, “Беларусь галаўнога мозга” час ад часу.
Падчас акцыі ўдзельнікі таксама выйшлі на вуліцу Браніцкага. Прадстаўнікі консульства да пратэстоўцаў так і не выйшлі.
***
У Беластоку прайшла акцыя ў падтрымку рэпрэсаваных беларускіх журналістаў. Удзельнікі пікету выступілі супраць пераследу незалежных медый і іх прадстаўнікоў.
Акцыя салідарнасці пачалася на вуліцы Электрычнай. Пасля мітынг перайшоў да вуліцы Браніцкага. Удзельнікаў віталі мінакі і аўтамабілі. Працаваў свабодны мікрафон. Перад прысутнымі выступіў кіраўнік Беларускага Радыё Рацыя Яўген Вапа. Усяго ў акцыі ўзяло ўдзел каля 60 чалавек. Каля 14.20 мясцовага часу акцыя завяршылася.
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Фото: Радыё Рацыя
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


title: Андрэй Саннiкаў: Калі Статкевіч загадвае "Жыве Беларусь!", мы павінны адказваць "Рэй!"

maintext:
Андрэй Саннiкаў: Калі Статкевіч загадвае «Жыве Беларусь!», мы павінны адказваць «Рэй!» 4.07.2021, 20:15
Ён выбітная постаць не толькі сённяшняга палітычнага жыцця, але і ўсёй нашай гісторыі.
Лiдар грамадзянскай кампанii "Еўрапейская Беларусь" Андрэй Саннiкаў прысвяцiў апошнi пост у "Фэйсбуку" сапраўднаму беларускаму герою - Мiкалаю Статкевiчу.
- Са святам, Мікола! З Днём вызвалення сталіцы Беларусі ад акупантаў!
Мікола Статкевіч, як і большасць беларусаў, ніколі не прызнаваў фальшывы "дзень незалежнасці", які узурпатар прызначыў на 3 ліпеня сабе на пацеху.
Але ён, як і большасць беларусаў, шанаваў гэты дзень як дзень вызвалення Мінска ад нацысцкіх акупантаў. Паважаў і святкаваў, праводзіў акцыі пратэсту, за якія яго кідалі за краты спадкаемцы тых самых акупантаў.
Сёння ён зноў у вязніцы. Яго зноў судзяць акупанты, гэтым разам не проста на зачыненым працэсе - суд адбываецца у будынку СІЗА, ачэпленым аўтазакамі і пад узмоцненнай аховай унутры.
Кароткае відэа: у клетку заводзяць ваеннапалонных акупацыйнага рэжыму Лукашэнкі. Статкевіч заходзіць імгненна пазнавальным сваёй сабранасцю і накіраванасцю на барацьбу. Думаю, не толькі я гэта ўбачыў, як рашуча, амаль у баксёрскай стойцы зайшоў Мікола ў клетку, а скаваныя кайданкамі рукі за спіной азначалі страх турэмшчыкаў, а не меры засцярогі.
Увайшоўшы ў клетку, Мікола коратка і дзелавіта сказаў "Жыве Беларусь!".
Гэта не быў лозунг, гэта быў загад беларускага афіцэра ўсім нам "Жыве Беларусь!"
Сказаць, што ён герой? Неяк ня вельмі дарэчна, на мой погляд. Сёння героямі абвяшчаюць іншых, тых, хто хайпануў на гістарычным моманце альбо запісаў ментаўское відэа. Паняцце гераізм сёння паступова дэвальвуецца. Можа, гэта і нядрэнна, бо для перамогі рэвалюцыі патрэбныя не ўспышкі гераізму, а настойлівасць, паслядоўнасць і штодзённая свядомая праца.
Недарэчна і жадаць Міколу "трымацца!". Гэта нам варта павучыцца ў яго ўменню стаічна выносіць усю брыдоту ад тых нелюдзяў, хто яшчэ служыць гэтаму рэжыму.
Cтаткевич, безумоўна, выбітная постаць не толькі нашага сённяшняга палітычнага жыцця, але і ўсёй нашай гісторыі.
Да яго і трэба ставіцца як да нашага выдатнага сучасніка, як да рэальнага лідэра апазіцыі, паслядоўнага і ахвярнага змагара за свабоду нашай краіны.
Таму калі Статкевіч загадвае "Жыве Беларусь!", мы павінны адказваць "Рэй!"
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


maintext:
Стала вядома, якой будзе праграма ўрачыстасцяў Маці Божай Валадаркі Азёраў у Браславе 25.07.2021, 19:12
Вяртаецца працэсія з абразом вакол Замкавай гары.
Сёлетнія ўрачыстасці ў санктуарыі Віцебскай дыяцэзіі Маці Божай Валадаркі Азёраў у Браславе пройдуць 20–21 жніўня. У межах Браслаўскага фэсту зноў адбудзецца традыцыйная працэсія з абразом вакол Замкавай гары, якая ў мінулым годзе не праводзілася з-за пандэміі, паведамляе catholic.by.
ПРАГРАМА
20 жніўня, пятніца
18.30 – ружанцовая малітва
19.00 – святая Імша з удзяленнем сакрамэнту канфірмацыі (цэлебруе біскуп Юрый Касабуцкі, Генеральны Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі)
20.45 – вечар арганнай музыкі (выканаўца Кацярына Нікалаева, г. Мінск)
21.30 – набажэнства ў гонар Маці Божай ва ўсходнім абрадзе
22.30 – малітоўныя просьбы і падзякі да Маці Божай перад цудадзейным абразом (будуць зачытвацца пададзеныя інтэнцыі)
23.15 – ружанцовая малітва, працэсія з абразом Маці Божай і свечкамі па вуліцах горада
21 жніўня, субота
0.00 – святая Імша перад абразом Маці Божай (цэлебруе біскупскі вікарый для горада Магілёва і Магілёўскай вобласці біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB)
9.00 – гадзінкі аб Беззаганным Зачацці НПМ
9.35 – ружанцовая малітва
11.00 – урачыстая св. Імша на палявым алтары (цэлебруе Апостальскі адміністратар sede vacante Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі біскуп Казімір Велікаселец
Арганізацыйныя заўвагі
У сувязі з пандэміяй каранавірусу арганізаваныя пілігрымкі і начное чуванне не праводзяцца.
У касцеле будзе магчымасць запісаць інтэнцыі на святыя Імшы, а таксама малітоўныя падзякі і просьбы да Маці Божай.
Усіх, хто будзе ўдзельнічаць ва ўрачыстасцях, арганізатары просяць памятаць аб неабходнасці захавання сацыяльнай дыстанцыі і выкарыстання масак.
18 ліпеня, на заканчэнне ўрачыстасцяў у гонар Маці Божай Шкаплернай у Гудагаі, біскуп Віцебскі Алег Буткевіч запрасіў усіх ахвотных узяць удзел у фэсце Маці Божай Валадаркі Азёраў у Браславе.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


maintext:
Альбом легендарнага беларускага опернага спявака з’явіўся на YouTube 2 25.07.2021, 17:32
1,078
Беларускія народныя песні ў выкананні Міхася Забэйды-Суміцкага.
У 1965 годзе ў польскай фірме гуказапісу „Muza” у Варшаве выйшла кружэлка „Беларускія народныя песні”, якія выканаў легендарны беларускі оперны спявак Міхась Забэйда-Суміцкі, перадае racyja.com.
Акампаніяваў аркестр мандаліністаў пад кіраўніцтвам Эдуарда Цюкшы. Кружэлка была выдадзена Галоўным праўленнем Беларускага грамадска-культурнага таварыства (Беласток).
На кружэлцы 11-ць песень у выкананні Міхася Забэйды-Суміцкага.
1. Ай, мама, мама, чаго я плачу (А. Туранкоў) 2. Ой, рана, рана куры запелі (А. Грачанінаў) 3. Чырвоная калінанька (С. Казура) 4. Конь бяжыць, зямля дрыжыць (А. Грачанінаў) 5. Ой, дожджык ідзе (К. Гарлакоўскі) 6. Каліна (А. Таранкоў) 7. Кукавала зязюлька (К. Гарлакоўскі) 8. Калыханка (А. Пэк) 9. Хлопец пашаньку пахае (М. Красеў) 10. Малады дубочак (С. Казура) 11. Шчука рыба ў моры (А. Грачанінаў)
Песні з кружэлкі ўвайшлі ў СD-зборнік BMAgroup „Ластаўкі ў стрэсе” выдадзеным у 2000 годзе.
Цікава, што дзве песні з кружэлкі „Беларускія народныя песні” увайшлі ў СD-зборнік пад іншымі назвамі: „Калыханка” – „Люлі-люлі, прыляцелі гулі”, а „Каліна” – „Рабіна-рабіначка”.
Цяпер альбом таксама можна паслухаць на YouTube.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


description: Беларусь будзе вольнай!

maintext:
Раёны Беларусі сабраліся разам, каб паказаць, што нас шмат 3.07.2021, 18:30
1,206
Беларусь будзе вольнай!
Раёны Беларусі сабраліся разам, каб паказаць, што нас шмат і мы працягваем змагацца за нашу незалежнасць, як і нашы продкі, паведамляе «Баста!».
- Мы вiншуем усiх беларусаў з падвойным святам: Днём вызвалення Менска ад Маскоўскай акупацыi (3 лiпеня 1660 г.) i Дзень вызвалення Менска ад фашысцкіх захопнікаў (3 лiпеня 1944 г.).
51 раён Беларусі і 21 замежны горад прынялі ўдзел у акцыі і ўзялі сабе па літары з ужо такіх родных фраз: "Жыве Беларусь! Жыве вечна! Мы разам! Нас не спынiць! Не стрымаць!"
Мы разам! А пакуль мы разам – перамога за намi!
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Баста» и создавайте историю свободной Беларуси.


maintext:
Анджэй Пачобут: Аптымізму і бадзёрасьці не губляю 20.07.2021, 21:51
1,888
Родным і сябрам пачалі прыходзіць першыя лісты ад палiтвязьня.
Падчас каранавіруснага карантыну Анджэй Пачобут, які сядзіць па «польскай справе», быў у камэры-адзіночцы. Ягоных лістоў на волю не перадавалі.
Пра хваробу Пачобута стала вядома 11 чэрвеня, 16 чэрвеня тэст пацьвердзіў, што журналіст насамрэч захварэў. Тры тыдні да 8 ліпеня ён заставаўся на карантыне ў жодзінскім СІЗА. Увесь час ізаляцыі яго ня мог наведаць адвакат. Сваякам у турме давалі кароткую інфармацыю пра стан здароўя журналіста, паведамляе «Радыё Свабода».
Нядаўна родным і сябрам пачалі прыходзіць першыя лісты ад Анджэя пасьля выхаду з карантыну. У іх палітвязень расказвае, як сябе цяпер адчувае, пра свой настрой і дзённыя заняткі. Трое чытачоў Свабоды ананімна падзяліліся адказамі ад Пачобута. Ён піша на беларускай і расейскай мовах. Прыводзім фрагмэнты лістоў.
«Аптымізму і бадзёрасьці не губляю»
Анджэй прызнаецца, што хвароба праходзіла цяжка, але наступстваў ад каранавірусу пакуль не адчувае і спадзяецца, што іх і надалей ня будзе.
«Сэрца пакуль, дзякуй Богу, працуе ў нармальным рэжыме. Спадзяюся, што здароўе маё мацнейшае, чым я лічыў», — заўважае ён.
Нягледзячы на цяжкасьці, Пачобут захоўвае добры настрой.
«Хоць рэчаіснасьць у цёмных тонах, аптымізму і бадзёрасьці не губляю. Веру, што ўрэшце рэшт і так пераможа праўда і справядлівасьць», — піша ён.
Турму летам ён называе пеклам, кажа, што калі дождж, тады лягчэй дыхаецца.
«Летам у турме кепска. Сьпёка, якая прыемная звонку і над ракой або возерам, тут — сапраўднае пакараньне. Але лета, як мы ведаем, мае звычку заканчвацца. Таму я сёлета, як ніколі, чакаю канца лета або прынамсі сэзону дажджоў над Жодзінам. Гэта, канечне, чыстай вады эгаізм, але ад гэтага не схавацца», — піша Анджэй.
Журналіст расказаў у лісьце байку пра Ракасоўскага і Сталіна:
«Калі Ракасоўскага ў 1940 (здаецца) выпусьцілі з турмы і зь ім сустрэўся Сталін, то правадыр пралетарыяту, не міргнуўшы вокам, запытаўся: „А дзе вы так доўга прападалі?“. Ракасоўскі адказаў: „У турме сядзеў, таварыш Сталін“. — „Ну і знайшлі вы час у турме сядзець“, — адказаў Сталін».
«Часам трэба быць вельмі цьвёрдым»
Пасьля карантыну вязень вярнуўся да «традыцыйнага арыштанцкага графіку» і да штодзённай падрыхтоўкі да свайго суду.
«Мая справа рухаецца паволі, але я не пераймаюся. У турме ты толькі пасажыр, які едзе ці, правільней сказаць, якога вязуць, і твой уплыў на кірунак, у якім ты рухаесься, вельмі абмежаваны», — кажа мэтафарай журналіст.
Ён прызнаецца, што да такіх абставінаў цяжка прызвычаіцца.
«Але калі ўжо прызвычаісься, то ведаеш, што часам трэба быць вельмі цьвёрдым, але часам проста не зьвяртаць увагі і жыць перакананьнем, што час ідзе і затрымаць яго ніхто ня можа. Усё міне, і гэта таксама», — упэўнены Анджэй.
Даты пачатку суду над ім яшчэ няма.
«Пакуль час ляціць вельмі імкліва. Не пасьпееш азірнуцца — і ўжо вечар», — піша ён.
«Кожны крок — гэта крок у кірунку Горадні»
Пачобут расказаў, што жыве ў асноўным успамінамі пра родную Горадню, пра «наш цудоўны Нёман».
«Я яго вельмі люблю. Ён такі розны: ад вузкага ручайка да проста-такі марскіх шыротаў... Я таксама люблю летні лес, калі чабор, калі іншыя кветкі... Увогуле прырода — гэта тое, чаго не хапае», — расказвае Анджэй.
Гарадзенец стараецца рабіць у камэры фізычныя практыкаваньні, наколькі гэта магчыма, і шмат хадзіць.
«Я сабе выдумаў так: кожны крок — гэта крок у кірунку Горадні. Гэта вельмі матывуе», — расказвае Пачобут.
У апошняй камэры ў яго на прагулку было 4 крокі ў адзін бок, але ён хадзіў па некалькі гадзін у дзень.
«Кожны крок — і ты бліжэй да дому. Гэта матывуе! Зразумела, што вывезьлі мяне далёка, а вывезуць яшчэ далей, але калі не здавацца і крочыць, то раней ці пазьней дойдзеш да хаты, да нашага каралеўскага гораду», — дзеліцца сваёй прыдумкай Анджэй.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».


authors:
Андрей Санников
Сергей Дылевский
Телеграм-Канал Бор
Артем Черников

title: "Ты думаеш, ты футбаліст, бо на полі ў майцы? Загляні пад шорты - ты дзесьці згубіў..."

maintext:
«Ты думаеш, ты футбаліст, бо на полі ў майцы? Загляні пад шорты – ты дзесьці згубіў...» 14.07.2021, 19:05
2,126
Юрий Юрченко
Рэпер Піліп Беспамылковы звярнуўся да баязлівых беларускіх футбалістаў.
Былы футбаліст Юрый Юрчанка, які ў свой час разам з юнацкай зборнай Беларусі перамагаў на мемарыяле Гранаткіна, пасля завяршэння кар’еры шмат часу прысвячае творасці. І многія ўжо чулі пра яго сцэнічны вобраз пад псеўданімам Піліп Беспамылковы. Гэта беларускамоўны спявак, у тэкстах якога хапае гумару і вастрыні, паведамляе «Трыбуна».
Пасля выбараў Юрчанка-Беспамылковы асудзіў беспадстаўную і бесчалавечную жорсткасць сілавікоў Лукашэнкі. А разам са Свабодным аб’яднаннем спартсменаў напрыканцы 2020-га запiсаў бязлiтасны да ўсiх маўчуноў трэк.
Цяпер жа Юрый адрэагаваў на зняволенне журналіста «Трыбуны» Аляксандра Івуліна, якога спачатку пакаралі па надуманых прычынах адміністратыўным арыштам, а пасля яшчэ і распачалі крымінальную справу. Спявак быў уражаны маўклівай рэакцыяй на падзеі вакол Івуліна з боку беларускага футбола, а таму вырашыў сам выказацца. Атрымаўся вось такі дыс.
Скачивайте и устанавливайте мессенджер Telegram на свой смартфон или компьютер, подписывайтесь (кнопка «Присоединиться») на канал «Хартия-97».