title: Nacionalismu valencianu
text: Esta realidá conduz a una falta d'uniformidá identitaria cuando la llingua ye'l factor d'identificación más representativu del proyectu nacionalista, como nun asocede n'otres nacionalidaes españoles o europees con ese mínimu común denominador qu'estrema les reivindicaciones nacionales al marxe de les estratexes polítiques que se desenvuelvan. Puede haber diferencies ente elles, pero esiste un sustrato común qu'unifica'l movimientu nacional, siquier nes cuestiones que se consideren elementos comunes que nun s'alderiquen, anque sían bien xenerales. El catalanismu, el vasquismu o'l galleguismu tienen bases que sirven, n'última instancia, pa identificalos. Pero nel casu de la Comunidad Valenciana subsiste l'alderique sobro les mínimes llinies comunes, lo que fai difícil la so asimilación a otros nacionalismos peninsulares o europeos. Nin la denominación, nin los símbolos, nin la llingua, nin siquiamente el treme territorial cuntó con un consensu xeneralizáu común, y ello haise evidenciado nos alderiques y lluches polítiques que se manifestaron dende la Transición, lo que marcó la dinámica de la evolución d'un nacionalismu que nun foi nin electoral nin socialmente hexemónicu.