title: Destriana
text: La importancia qu'algamó esti conventu apréciase en que mientres años foi llugar d'enterramientu para personaxes notables como San Fortiz, obispu d'Estorga (920-931), o'l rei Ramiro III fíu de Sancho'l Gordu y nietu del fundador del Conventu, Ramiro II. El rei Ramiro III tuvo que soportar una rebelión qu'españó contra él en Galicia encabezada pol so primu Vermudo, quien foi coronáu rei de Galicia nel añu 982 como Vermudo II (moteyáu El Gotosu). Vermudo II presentó batalla al rei lleonés en Portiella d'Arenas nel añu 983, con resultancia poca favorable para dambos bandos. Tres la guerra Ramiro III retiróse al monesteriu de Destriana. al amparu del so preceptor Rubesind, abá de San Miguel dende l'añu 970. Ramiro III finó nel añu 984 en plena mocedá (apenes cuntaba con 24 años) y foi soterráu na cortil monacal, probablemente nel sarcófagu de mármol blanco que güei fai les vegaes de «poyu» na entrada de la ilesia d'El Salvador. El rei Ramiro III finó en Destriana el 26 de xunu de 984 y recibió sepultura nel monesteriu de San Miguel na mesma localidá. Dos sieglos más tarde, el rei Fernandu II de Lleón ordenó treslladar el cadabre de Ramiro III dende la ilesia de San Miguel de Destriana hasta la catedral d'Estorga. Nel sieglu XVI perdiérase'l rastru de la so tumba, a pesar de qu'abarruntaben que bien pudiera ser una de los dos qu'había na capiya mayor y que se creía que conteníen los restos de dos infantes.