title: Era hispánica
text: La Era hispánica foi adoptada como cronoloxía oficial del reinu visigodu de Toledo nel conciliu de Tarragona (516) o demientres el reináu d'Atanaxildu (555-567), y usóse hasta final de la Edá Media. El so primer usu rexistráu dase nel Chronicon d'Hidaciu, del añu 468, y ye usada nos documentos del reinu visigodu, como la Historia Gothorum de Isidoru de Sevilla, qu'incluyía toa la península y la Septimania (sur de l'actual Francia) y nos de cuasi tolos reinos cristianos que lu asocedieron na Península Ibérica. Amás de nella y nes islles Baleares, la Era hispánica usóse tamién n'África del Norte. Nel reinu d'al-Andalus la Era hispánica nomábase taʾrīkh al-ṣufr. El términu foi traducíu por Ignác Goldhizer como "Era europea", a partir del significáu de los términos taʾrīkh (fecha, era, anales) y aṣfar (mariellu, pálidu, colloráu), una pallabra que s'aplicara primero a los griegos, dempués a los romanos y mas sero, na Edá Media, a los europeos en xeneral, que yeren "los fíos del home mariellu" (Banuʾl-Aṣfar). Una esplicación alternativa ye la de Giorgio Levi Della Vida, qu'interpreta'l significáu del términu como "Era del bronce", faciendo coincidir el significáu del términu árabe ṣufr col del llatín aera. Esta interpetación sofítase nuna lleenda recoyida nel sieglu XII na Cronica Gothorum Pseudoisidoriana y incluyida na torna al árabe de la obra d'Orosiu Historiae adversus paganos. Acordies cola lleenda Augustu, nel añu 38 e.C., impunxo un impuestu, qu'había que pagar en bronce o cobre, en tol imperiu. El metal recaudáu foi fundíu pa facer planches de metal coles que recubrió les orielles del ríu Tíber.