title: Campu d'ilesia de Santolaya d'Abamia
text: La importancia simbólica d'Abamia en tiempos pasaos, confirmase colos restos arqueolóxicos atopaos cerca la ilesia, que paecen atribuyir al llugar una función funeraria. A finales del sieglu XIX, Frassinelli y l'estudiosu llocal Soto Cortés  afayaron delles monedes romanes ya un dolmen megalíticu con una figura antropomorfa grabada nun de los sos ortostatos, conocida como “l'ídolu de los güeyos” y anguaño depositada nel Muséu Arqueolóxicu Nacional. Estos descubrimientos amosaríen que na dómina megalítica l'allugamientu d'Abamia tenía un significáu especial pa los habitantes de la redolada, amás del so destín funerariu. Esti mesmu calter siguiría mientres el periodu romanu, como paez confirmalu l'afayu de dos escarrapios d'una mesma llábana, Esta llábana inxertaríase nel numberosu grupu de restos arqueolóxicos romanos, atopaos en Corao dende'l sieglu XVI, de los que ya ficieron referencia Ambrosio de Morales ya Tirso d'Avilés. N'escavaciones arqueolóxiques de recién, atopáronse tamién fragmentos de tégules  ya lladriyos romanos.