title: Nacionalismu valencianu
text: Por cuenta d'ello, tien llugar un fondu alderique a partir d'estes diverxencies polítiques, qu'acaba cola integración de dichos partíos nacionalistes en partíos d'ámbitu estatal, como'l PSPV, que s'integró nel PSOE, o la UDPV, que fixo lo propio cola UCD, cola pretensión de que dambos partíos asumieren parte de los sos oxetivos valencianistes. Sicasí, non tola militancia asumió esta decisión,y creáronse partíos como'l tresversal Partit Nacionalista del País Valencià (PNPV) o'l Agrupament d'Esquerres del País Valencià (AEPV), qu'acabaríen confluyendo en Unitat del Poble Valencià (UPV), principal formación nacionalista nos años 80 y 90. Con unes resultancies ente'l 1% y el 3% de los votos nes distintes elecciones d'esti periodu, dende mediaos de los años 80 empecípiense xuna serie de reflexones conocíes como "tercer vía", o "valencianismu de reconciliación", que buscaben, dende postures revisionistes del pensamientu de Joan Fuster, xuna entente ente'l electoralmente esitosu blaverismo (el rexonalismu anticatalanista) y el pancatalanismu. A pesar de que se considere qu'esti intentu de reconciliación fracasó,[22] la Unitat del Poble Valencià acabaría refundándose como Bloc Nacionalista Valencià. El BLOC creció electoralmente y asitióse bien cercanu al 5% de votu en 1999 y 2003, consolidándose darréu como tercer fuerza política de la Comunidad Valenciana dientro de la Coalición Compromís.