text: Türkiyənin Diyarbəkir ilinin Sur ilçəsində yerləşən Səfa məscidinin günümüzə gəlib çatan hər hansı bir kitabəsi yoxdur. Bu səbəbdən abidənin dəqiq tikilmə tarixi və kim tərəfindən tikildiyi bizə məlum deyil, lakin abidənin Ağqoyunlu dövründə inşa edildiyi bilinir. Ehtimal olunur ki, Səfa məscidi Şah İsmayılın babası Şeyx Cüneydin xahişi ilə Uzun Həsən tərəfindən tikdirilmişdir. Cami-üs Safi adını şeyxə olan hörmətdən götürdüyü güman edilir. Məscid həmçinin Şeyx Səfa, İpariə, İparla, Palo adlarıyla da tanınır. Övliya Çələbi də öz səyahətnaməsində ondan İpariyyə məscidi kimi bəhs etmişdir. İpariyə sözünün mənası "ətirli" deməkdir. Çələbi yazır ki, nəmli havada məscidin dörd divarından müşk ətri gəlirdi. Abidənin giriş qapısında təmir kitabəsi var. Kitabənin mətni belədir: "Bismillah, Müsəlmanların və islamın sultanı, Allahın yerdəki kölgəsi, Süleymani əzəmət və həşmət mənbəyi, Osmanlı padşahlarının gözü, Əcəm, Ərəb və Rum sultanlarının sultanı ulu xaqan böyük sultan, Sultan Səlim xan oğlu Sultan Süleymanın dövləti zamanında lütf sahibi, Allahın rəhminə çox möhtac və qulların ən kiçiyi, zəif qul, Amidli Hacı Əbdürrəhman oğlu Hacı Hüseyn Əli bu məscidi bərpa etdirdi. Allah hər ikisinin günahlarını bağışlasın. Məscidi bərpa edən memar Amidli usta Əhməddir. Hicrəti nəbəviyyənin 938-ci ilində bu iş cərəyan etdi. Katibi zəif qul Simi Abdullah oğlu Məhəmməddir."