text: Müəllifin publisistik və bədii-elmi yazılarında maraq doğuran ən başlıca keyfiyyət ondan ibarətdir ki, o moizə etmək, nəsihət verməkdənsə, əməl, məqsədə çatmaq üçün real iş görməyin lazım oluğunu bildirir, vətəndaşlarını dünyaya açıq gözlə baxıb təcəddüd, inkişaf əsri olan XX əsrlə ayaqlaşmağa çağırırdı. Məqalələrində maarif-mədəniyyət, məktəb və mətbuatın cəmiyyətin həyatında rolu, qadın və şəxsiyyət azadlığı, sənaye, tərəqqi, cəhalət və xurafatı törədən səbəblər və s. bu kimi məsələlərə münasibət bildirən və fikirlərini müqəddəs kitabımız olan Qurani-Kərimdən, hədislərdən, böyük şəxsiyyətlərin kəlamlarından gətirdiyi dəlillərlə qüvvətləndirməyə daha çox meyil edən Məhəmməd Hadi bir qayda olaraq yaradılmışların əşrəfi olan insana məhəbbət və ehtiramla yanaşır, onun müdafiəçisi qismində çıxış edir. Müəllifin publisistik, bədii və elmi əsərlərini, iqtibas və tərcümələrini sərf-nəzər etdikdən sonra belə bir qənaətə gəlirik ki, sənətin, elmin, ədəbiyyatın məna və əhəmiyyətini birinci növbədə azadlıq hərəkatına, mənəvi intibaha, milli şüurun inkişafına xidmətdə görən mütəfəkkir sönmüş, yatmış hiss və vicdanları oyatmağı, beyinləri nurlandırmağı sənətkarın başlıca vəzifə hesab etmişdir. Müşahidələr deməyə əsas verir ki, Şərqdə baş verən cahanşümul hadisələr, hürriyyət və bərabərlik problemləri onun əsərlərinin baş mövzusu olmuş və o, qələmin müqəddəs vəzifəsini milli ruhun dirçəlişinə, türkçülük dünyagörüşünün formalaşmasına xidmətdə görmüş, mətbuatdan bir tribuna kimi istifadə edərək onu narahat edən məsələlər barədə düşüncələrini davamlı şəkildə oxucular ilə bölüşmüş, insanı işıqlı, yüksək amallar uğrunda mübarizəyə səsləmişdir.