text: Aişənin Əliyə qarşı zahiri hissləri zina etməkdə ittiham edildikdən sonra ortaya çıxdı.  Məhəmməd Aişəni bir bədəvi qəbiləsinə qarşı səfərə apardı.  Aişə karvanda istirahət edərkən boyunbağısını itirdiyini görüb və bu zinət əşyasını tapmaq üçün geri gedərək addımladığı yerə baxmaqla məşğul idi. Qayıdanda Aişə səhvən geridə qaldığını anladı.  Aişə Səfvan İbn Müəttəl adlı bir gəncin müşayiəti ilə dəvəyə minərək Mədinəyə qayıtdı ki, bu da tez bir zamanda dedi-qodu və fərziyyələrə səbəb oldu.  Məhəmməd bu hadisədən çox təsirləndi və məsləhət üçün başqalarına müraciət etdi.  Ən güclü fikir Məhəmmədin əmisi oğlu Əlidən gəldi ki, o, “Kifayət qədər qadınlar var, onun yerinə başqa birini təyin edə bilərsən” və o, Məhəmmədin Aişədən boşanmasını təklif etdi. Aişə, Əlinin Məhəmmədin canişini olmağa çalışdığı zaman da davam edən açıq-aşkar nifrəti alovlandıran Əlinin sözünü heç vaxt unutmadı. Baxmayaraq ki, sünnilər Allahın Aişənin məsumluğunu aşağıdakı ayədə bildirdiyinə inanırlar.Budur! Böhtan atanlar sizin aranızda bir dəstədir.  Bunun sizin üçün pis bir şey olmadığını düşünün;  Xeyr, sizin üçün yaxşıdır.  Onların hər birinə qazandığı günahın cəzası veriləcəkdir.  Onlardan daha çox pay sahibi olanı isə böyük bir əzab gözləyir.Bəzi şiələr bu ayənin Aişə əvəzinə Məryəm Qibti haqqında olduğuna inanırlar və buna görə də onların nəzərində ona qarşı ittiham heç vaxt təmizə çıxmayıb. Lakin başqaları bu ayənin onun günahsız olduğunu sübut etdiyinə dair sünni fikri ilə razılaşır.  Üstəlik, bu ittihamlar doğru olsaydı, Məhəmməd peyğəmbər onu boşayardı.  Çünki o, Allahdan vəhy alırdı.