text: Müsəllə adətən yüksək bir yerdə – dağ və ya təpə başında icra olunur, bununla belə çay kənarında da müsəlləyə gedildiyinə rast gəlinir. Məsələn, Ağdaş rayonundan toplanmış bir mətndə Ərəb-Kükəl kəndlərinin camaatının yağış yağdırmaq üçün çayın içində qızmar daşın üstündə dua etdikləri deyilir. Öncə apardıqları heyvanı kəsib çay kənarındakı çardaqların altında ehsan bişirərdilər. Sonra namaz qılıb Allaha dua edər, duadan sonra həmin ehsan ətindən yeyərdilər. Deyilənə görə, bir dəfə yağış yağdırmaq üçün kənd camaatı Hacı Sadıq əfəndini götürüb çay kənarına enir. Hacı Sadıq əfəndi nə qədər namaz qılıb dua edirsə, xeyri olmur, yağış yağmır ki, yağmır. Yağış yağmadığını görən ağsaqqallar Hacı babanı gətirməyi məsləhət edirlər ki, bəlkə onun duası qəbul ola. Bunu eşidən Sadıq əfəndi “əgər Allah Hacı babanın duasını eşitsə, mən saqqalımın yarısını qırxdıraram” deyərək onun kəramətinə şəkk gətirir. Yaşlı sakinlərin dediyinə görə, Hacı babanın ağzını açması ilə yağışın yağmağı bir olur. Hacı Sadıq əfəndi də dediyi sözün üstündə durur. Üzünün yarısını qırxdırır, dişi ağrıdığını bəhanə edərək bir müddət üzü sarıqlı gəzir.