text: 1931-ci ilə aid olan Kalderin motorlarla idarə olunan diskret hərəkətli hissələrin abstrakt heykəlləri Marsel Düçamp tərəfindən "mobillər" kimi qəbul edilmişdir. Fransız punu həm "hərəkət" həm də "motiv" mənasını verir. Lakin Kalder gördü ki, motorlaşdırılmış əsərlər bəzən onların təyin olunmuş hərəkətlərində monotonlaşır. Onun 1932-ci ildə gəldiyi çıxış yolu, onların hərəkətini toxunma və ya hava axınlarından əldə edən heykəllər asmaq idi. Bunlardan ən qədimi 1920-ci illərdən bəri Calderin istifadə etdiyi tel, tapılmış əşyalar və taxtadan hazırlanmışdır. 1934-cü ildə asma mobillər sənaye materiallarında açıq havada dayanan mobillər tərəfindən izlənildi və bu mobillər açıq hava ilə hərəkətə keçdi. Külək mobillərində havanın ən cüzi axarı ilə hərəkət edən pivoting dəyənəklər üzərində həssas şəkildə balanslaşdırılmış abstrakt formalar nümayiş etdirilmişdi. Bu, formaların və uzlaşdırma münasibətlərinin təbii növbəli oynamasına imkan verir. Kalder, həmçinin özünü dəstəkləyən, statik, mücərrəd heykəllər üzərində təcrübələr edirdi. Bu heykəllər 1932-ci ildə Jan Arp tərəfindən mobillərdən fərqləndirilməsi üçün "stabillər" adlandırılırdı. "Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne" (1937) adlı ispan pavilyonuna Kalderin "Merkuri bulağı" heykəli daxil idi.