text: Qarlı bayquşlar günün və ya gecənin demək olar ki, istənilən vaxtında ovlaya bilər, lakin xüsusilə ağır havalarda buna cəhd edə bilməzlər. Gecəgörmə cihazları bioloqlara qarlı bayquşların şimal qışında uzun gecələr tez-tez ov etdiyini müşahidə etməyə imkan verdi.Yırtıcı həm alınır, həm də yerdə yeyilir. Qarlı bayquşlar, digər ətyeyən quşlar kimi, çox vaxt kiçik ovlarını bütövlükdə udurlar. Güclü mədə şirələri əti həzm edir, həzm olunmayan sümüklər, dişlər, xəzlər və tüklər isə oval qranullar şəklində sıxılır və quş qidalandıqdan 18–24 saat sonra regurgitasiya edir. Regürjitasiya tez-tez onlarla qranulların tapıla biləcəyi müntəzəm perchlərdə baş verir. Bioloqlar quşların yediyi yırtıcıların miqdarını və növlərini müəyyən etmək üçün bu qranulları tez-tez yoxlayırlar. Böyük yırtıcı kiçik hissələrdə yeyildikdə, qranullar əmələ gəlməyəcək. Daha böyük yırtıcı ilə artan qidalanma nəticəsində yaranan qalıqların səpələnməsinin kiçik yırtıcı maddələrlə müqayisədə onların az identifikasiyası ilə nəticələndiyi düşünülür. Gündüz ovlamaq, yerdən ovlamaq və demək olar ki, həmişə tamamilə açıq və ağacsız ərazilərdə ovlamaq qabiliyyəti qarlı bayquşun digər Bubo bayquşlarından ovçuluqda fərqləndiyi əsas üsullardır. Əks halda, ov vərdişləri oxşardır. Onların adi uçuşu geniş, barmaqlı qanadlarda yavaş, məqsədyönlü şəkildə eniş olsa da, ov onların perçindən aşkar edildikdə, uçuş, kəsişmiş qanad döyüntüləri ilə qəfil, təəccüblü dərəcədə sürətli sürətləndirilmiş üslubla həyata keçirilə bilər. Başqa bir ümumi texnika "süpürmə" dir, burada onlar uçur və uçmağa davam edərkən ovunu tuturlar. Sirakuzada qışlayan bayquşlar ovların təqribən 61%-də, təqribən 6 m (20 fut) hündürlüyündə süni əşyaların və ağacların qarışığı olan hündür perchlərdən, təxminən 14%-i isə alçaq perçalardan (yəni hasar dirəkləri, qar sahilləri və s.) istifadə edirdilər. hurda qalaqları) hündür perches kimi təxminən yarısı hündürlükdə və zamanın təxminən 10% -i yer mövqeyindən başlamışdır.