text: "Oraya yenidən baxmaq lazım idi, amma bir dəfə kifayət etdi. Alov adamın üzərində yandı, yavaş-yavaş quruyub büzüşdü, başı qaraldı və kömürə döndü. Yanan insan əti qoxusu gəlirdi, insanlar təəccüblü dərəcədə tez yanır. Arxamda yığılan vyetnamlıların hıçqırıqlarını eşitdim. Şokda olduğum üçün ağlaya bilmirdim, çaşqınlıqdan nə yaza bilirdim, nə də sual verə bilirdim, mat qaldığım üçün düşünə də bilmirdim... O, nə bir əzələ hərəkət etdirdi, nə yanan zaman səs çıxartdı. Onun açıq-aşkar özünü idarə etməsi ətrafdakı hönkür-hönkür ağlayan insanlardan fərqlənirdi."