Ake uzicabange ungumuntu wokugcina emhlabeni. Bhala phansi imicabango nemizwa yakho.
Idayari ethandekayo, ubulokhu ungumngane othembekile kimi, sonke lesi sikhathi, owukuphela komngane weqiniso enginaye. Noma, ngingasho ukuthi, nginguye kuphela ufakazi wemibono yami - ngoba akekho omunye. Yebo, nginguye kuphela umuntu emhlabeni. Ingabe lokhu kungenza ngijabule noma ngidabuke, ubuza? Uma ngikhuluma iqiniso, nginezinkinga. Njengoba ngangingazihlukanisi nabanye, ngangihlale ngifuna ukuba ngedwa nokuthula. Ikhono lokuba yimina uqobo, hhayi nje ukucabanga imicabango yami siqu kodwa ukuba ngizenzele sengathi akekho obukele. Nokho, manje, lapho ngikwazi ngempela ukwenza lokhu (ngikholwe, akekho ongibhekile, ngisho namathebhu okuqapha!), Ngilangazelela ukuba nezwi engilizwayo nokuba othile angiphendule, angibone ngenza izinto eziwubuwula noma ngenza izinto eziyinqaba engizicabangayo, futhi ngokuvamile nje ngilalele. Kodwa, akekho. Futhi lokhu kuyangethusa nami. Kungani ngikubhala phansi lokhu, kuyilapho ngikufundela okuncane kakhulu? Cishe kunjalo, ngethemba elifihlekile lokuthi ngolunye usuku othile uyolifunda futhi aqonde imicabango nemibono yami ngaphandle kokwahlulela. Uma kungekho muntu oyoke ayifunde, ngoba akekho umuntu osele emhlabeni, kungani ngikubhala lokhu? Ngangihlale ngifunda (futhi ngigcona) izincwadi ezingitshela ukuthi "Umuntu uyisilwane senhlalo" - nganginomuzwa wokuthi zazingangibhekiseli noma zingasebenzi kimi. Futhi manje, mngani wami othandekayo, ngiye ngaqaphela sekwephuze kakhulu ekuphileni kwami ukuthi kwakungebona izincwadi ezazingangazi. Kunalokho, yimi engangingaziqondi. Sanibonani futhi adieu!