Ku salaysan marinka soo socda, bixi 3 sababood oo lagu ansixiyay laguna ansaxiyay Sharciga Lix iyo tobnaad.
Context:Wax ka badalka canshuurta dakhliga ee dastuurka waxaa markii ugu horeysay soo jeediyay Senator Norris Brown oo reer Nebraska ah. Wuxuu soo gudbiyay labo soo jeedin, go'aannada Senate-ka ee 25 iyo 39. Isbedelka ugu dambeyntii la aqbalay wuxuu ahaa Senate Joint Resolution No. 40, oo uu soo bandhigay Senator Nelson W. Aldrich oo ka tirsan Rhode Island, hogaamiyaha aqlabiyadda Senate-ka iyo Guddoomiyaha Guddiga Maaliyadda. Wax ka bedelka waxaa loo soo jeediyay iyada oo qayb ka ah doodda ka socota Congress-ka ee ku saabsan Sharciga Canshuuraha ee Payne-Aldrich ee 1909; isagoo soo jeedinaya wax ka bedelka, Aldrich wuxuu rajeynayay inuu si ku meel gaar ah u baabi'iyo baaqyada horumarsan ee ku aaddan ku soo rogida canshuuraha cusub ee sharciga canshuuraha. Aldrich iyo hoggaamiyeyaasha kale ee muxaafidka ah ee Congress-ka ayaa si weyn uga soo horjeestay ansaxinta dhabta ah ee wax ka beddelka, laakiin waxay rumeysan yihiin inay fursad yar u leedahay in la ansaxiyo, maadaama ansaxinta ay u baahan tahay ansixinta saddex meelood meel meel ka mid ah golayaasha sharci dejinta gobolka.  Bishii Luulyo 12, 1909, qaraarkii lagu soo jeediyay Wax ka Beddelidda Lix iyo tobnaad waxaa ansixiyay Congress-ka waxaana loo gudbiyay golayaasha sharci dejinta ee gobolka. Taageerada canshuurta dakhliga ayaa ugu xoogan gobollada galbeedka iyo koonfurta, halka mucaaradka ay ugu xoogan yihiin gobollada waqooyi bari. Taageerayaasha canshuurta dakhliga waxay rumeysnaayeen inay noqon doonto hab ka wanaagsan oo lagu ururiyo dakhliga marka loo eego canshuuraha, oo ahaa isha ugu weyn ee dakhliga waqtigaas. Laga soo bilaabo kahor 1894, Dimuqraadiyiinta, Horusocodka, Dadweynaha iyo xisbiyada kale ee garabka bidix waxay ku doodeen in canshuuraha ay si aan caadi ahayn u saameeyeen dadka saboolka ah, ay faragelin ku sameeyeen qiimaha, aan la saadaalin karin, ayna ahaayeen ilo dakhli oo xadidan. Koonfurta iyo Galbeedka waxay u muuqdaan inay taageeraan canshuuraha dakhliga sababtoo ah deggeneyaashooda guud ahaan way ka liita, beeraley badan iyo xasaasiyad badan oo ku saabsan isbeddelada qiimaha badeecadaha. Kor u kaca weyn ee qiimaha nolosha inta u dhaxaysa 1897 iyo 1913 ayaa si weyn u kordhiyay taageerada fikradda canshuuraha dakhliga, oo ay ku jiraan magaalooyinka Waqooyi-bari. Tirada sii kordheysa ee Jamhuuriga ayaa sidoo kale bilaabay inay taageeraan fikradda, gaar ahaan Theodore Roosevelt iyo Jamhuuriyiinta "Dibadbaxayaasha" (oo sii wadi lahaa inay sameystaan Xisbiga Horumarka). Jamhuuriyiintan waxaa ugu weyn cabsida laga qabo ciidamada sii kordhaya ee waaweyn iyo kuwa casriga ah ee Japan, Britain iyo awoodaha Yurub, hamiga boqortooyadooda, iyo baahida loo qabo in la difaaco maraakiibta ganacsiga Mareykanka. Intaa waxaa dheer, Jamhuuriyiinta horumarsan waxay ku qanciyeen in dowladaha dhexe ay door wanaagsan ka ciyaari karaan dhaqaalaha qaranka. Dowlad weyne iyo ciidan weyne, waxey sheegeen, in loo baahanyahay in si waafaqsan loo helo ilo dakhli oo weynaada oo joogto ah si ay u taageeraan.  Mucaaradka isbedelka lixaad waxaa hogaaminayay aasaaska Jamhuuriga sababtoo ah xiriirkooda dhow ee ay la leeyihiin warshadaha hodanka ah, in kasta oo xitaa aysan si isku mid ah uga soo horjeedin fikradda guud ee canshuurta dakhliga joogtada ah. Sanadkii 1910, Guddoomiyihii New York Charles Evans Hughes, wax yar ka hor inta uusan noqon Garsoore Maxkamadda Sare, wuxuu ka hadlay wax ka bedelka canshuurta dakhliga. Hughes wuxuu taageeray fikradda canshuurta dakhliga federaalka, laakiin wuxuu rumeysan yahay ereyada "laga soo bilaabo il kasta oo laga helo" ee wax ka beddelka la soo jeediyay waxay muujineysaa in dowladda federaalku awood u yeelan doonto inay canshuur ku soo rogto deynta gobolka iyo degmada. Wuxuu aaminsanaa in tani ay si xad dhaaf ah u xakameyn doonto awoodda dowladda waxayna "u suurtagalin doontaa dowladda inay haysato wax hanti ah".  Intii u dhaxeysay 1909 iyo 1913, dhowr xaaladood ayaa u sahlay in la ansixiyo Wax ka badalka Lix iyo tobnaad. Sicir bararka ayaa sare u kacay, dad badanna waxay ku eedeeyeen canshuuraha federaalka inay sabab u yihiin kororka qiimaha. Xisbiga Jamhuuriga waxaa kala qeybiyay oo daciifiyay luminta Roosevelt iyo kacdoonka oo ku biiray Xisbiga Horusocodka, dhibaatadu waxay carqaladeysey mucaaradka xitaa Waqooyi Bari. Sanadkii 1912, Dimuqraadiyiinta waxay ku guuleysteen madaxtinimada iyo xakameynta labada aqal ee Congresska. Guud ahaan waddanku wuxuu ahaa mid jilicsan oo jilicsan, iyadoo xubin ka tirsan Xisbiga Socialist Party uu ku guuleystay kursi Aqalka Mareykanka 1910 iyo musharaxa madaxweynaha ee xisbiga oo codaynaya lix boqolkiiba codadka dadweynaha ee 1912.  Saddex qof oo u ololeynayay canshuurta dakhliga ee federaalka ayaa u tartamay doorashadii madaxtinimada ee 1912. Bishii Febraayo 25, 1913, Xoghayaha Arrimaha Dibadda Philander Knox wuxuu ku dhawaaqay in wax ka badalka ay ansaxiyeen saddex meelood meel gobollada sidaas darteedna ay qayb ka noqdeen Dastuurka. Sharciga Dakhliga ee 1913, kaas oo si weyn hoos ugu dhigay canshuuraha isla markaana hirgaliyay canshuurta dakhliga federaalka, ayaa la ansixiyay wax yar ka dib markii la ansixiyay Wax ka Beddelka Lix iyo Tobnaad.
Sababaha keenay in wax ka badalka lixaad ee dastuurka Maraykanka uu ansixiyay Congress-ka sanadkii 1909 oo ay ansixiyeen gobollada sanadkii 1913 waxaa ka mid ah: 1aad. Dimuqraadiyiinta iyo horumariyayaashu waxay rumeysan yihiin in canshuurta dakhliga ay tahay hab cadaalad ah oo lagu kasbado dakhli marka loo eego canshuuraha (canshuuraha soo dejinta iyo dhoofinta alaabada). 2aad. Dowladaha galbeedka iyo koonfureed waxay ka walaacsan yihiin qiimaha badeecadaha, kuwaas oo ay saameeyeen canshuuraha, sidaa darteedna waxay doorbidayeen qaab kale oo dakhli ah. Saddexaad. Jamhuuriyiintu waxay ku kala qeybsameen in ay diidaan ama taageeraan wax ka badalka.