Nipe orodha ya vipengele muhimu vya mawasiliano ya simu zilizotengenezwa kwa muda
Context:Katika Mkutano wa Telegramu ya 1932 na Mkutano wa Kimataifa wa Radiotelegrafu huko Madrid, mashirika hayo mawili yalichagua kuungana ili kuunda Muungano wa Kimataifa wa Mawasiliano ya Simu (ITU). Walifafanua mawasiliano ya simu kuwa "mawasiliano yoyote ya telegraphic au ya simu ya ishara, ishara, maandishi, faksi na sauti za aina yoyote, kwa waya, wireless au mifumo mingine au michakato ya ishara za umeme au ishara za kuona (semaphores)".  Ufafanuzi huo ulithibitishwa baadaye, kulingana na Kifungu cha 1.3 cha Kanuni za Redio (RR), mawasiliano ya simu, ambayo iliielezea kama "Uhamisho wowote, uzalishaji au mapokezi ya ishara, ishara, maandishi, picha na sauti au ujasusi wa aina yoyote kwa waya, redio, macho, au mifumo mingine ya umeme".  Nuru na njiwa  Mfano wa mojawapo ya minara ya semaphor ya Chappe Kwa muda mrefu, njiwa-wajumbe wametumiwa na tamaduni mbalimbali. Mchoro wa njiwa ulikuwa na mizizi ya Kiajemi na baadaye ulitumiwa na Waroma kusaidia jeshi lao. Frontinus alidai kwamba Julius Kaisari alitumia njiwa kama wajumbe katika ushindi wake wa Gaul. Wagiriki pia walipeleka majina ya washindi katika Michezo ya Olimpiki kwenye majiji mbalimbali wakitumia njiwa-watumwa. Mwanzoni mwa karne ya 19, serikali ya Uholanzi ilitumia mfumo huo huko Java na Sumatra. Na katika 1849, Paul Julius Reuter alianza huduma ya njiwa kuruka bei za hisa kati ya Aachen na Brussels, huduma ambayo ilifanya kazi kwa mwaka hadi pengo katika kiungo cha telegraph lilifungwa.  Katika Enzi za Kati, minyororo ya mianga ilitumiwa kwa kawaida kwenye vilele vya milima kama njia ya kupeleka ishara. Minyororo ya ishara ilikuwa na kasoro ya kwamba ingeweza kupitisha habari moja tu, kwa hiyo ilibidi makubaliano ya awali yafanywe kuhusu maana ya ujumbe kama vile "adui ameonekana". Mfano mmoja wenye kutokeza wa matumizi yao ulikuwa wakati wa Jeshi la Wanamaji la Hispania, wakati mnyororo wa ishara ulipowasilisha ishara kutoka Plymouth hadi London.  Mnamo 1792, Claude Chappe, mhandisi Mfaransa, alijenga mfumo wa kwanza wa telegrafu ya kuona (au mstari wa semaphore) kati ya Lille na Paris. Hata hivyo semaphore alipata kutokana na haja ya waendeshaji wenye ujuzi na minara ya gharama kubwa katika vipindi vya kilomita kumi hadi thelathini (maili sita hadi kumi na tisa). Kwa sababu ya ushindani kutoka kwa telegrafu ya umeme, laini ya mwisho ya kibiashara iliachwa katika 1880.  Telegraph na simu Mnamo Julai 25, 1837, telegrafu ya kwanza ya kibiashara ya umeme ilionyeshwa na mvumbuzi Mwingereza Sir William Fothergill Cooke na mwanasayansi Mwingereza Sir Charles Wheatstone. Wavumbuzi hao wawili waliona kifaa chao kuwa "uboreshaji wa telegrafu [iliyokuwepo] ya sumaku-umeme" wala si kifaa kipya.  Samuel Morse alibuni kwa kujitegemea telegrafu ya umeme ambayo alionyesha bila mafanikio mnamo Septemba 2, 1837. Nambari yake ilikuwa hatua muhimu zaidi ya mbinu ya Wheatstone ya kutoa ishara. Kamba ya kwanza ya telegrafu ya kuvuka Bahari ya Atlantiki ilikamilishwa kwa mafanikio mnamo Julai 27, 1866, ikiwezesha mawasiliano ya simu kuvuka Atlantiki kwa mara ya kwanza.  Simu ya kawaida ilipewa leseni na Alexander Bell mwaka wa 1876. Elisha Gray pia aliwasilisha onyo kwa ajili yake katika 1876. Gray aliacha onyo lake na kwa sababu hakupinga kipaumbele cha Bell, mtahini alikubali hati miliki ya Bell mnamo Machi 3, 1876. Gray alikuwa ametoa onyo lake kwa simu ya upinzani wa kutofautiana, lakini Bell alikuwa wa kwanza kuorodhesha wazo hilo na kujaribu kwa simu. Antonio Meucci alivumbua kifaa kilichoruhusu mawimbi ya umeme ya sauti kupitia mstari karibu miaka 30 mapema katika 1849, lakini kifaa chake kilikuwa na thamani ndogo ya vitendo kwa sababu kilitegemea athari ya electrophonic ikihitaji watumiaji kuweka mpokeaji katika vinywa vyao "kusikia". Huduma za kwanza za kibiashara za simu zilianzishwa na Kampuni ya Simu ya Bell katika 1878 na 1879 katika pande zote mbili za Atlantiki katika majiji ya New Haven na London.  Redio na televisheni Mnamo 1894, mvumbuzi Mwitaliano Guglielmo Marconi alianza kutengeneza mawasiliano yasiyo na waya akitumia mawimbi ya redio yaliyokuwa yamegunduliwa karibuni, na kufikia mwaka wa 1901 akaonyesha kwamba mawimbi hayo yangeweza kupitishwa kuvuka Bahari ya Atlantiki. Huo ndio uliokuwa mwanzo wa mawasiliano ya redio yasiyo na waya. Mnamo Desemba 17, 1902, mawasiliano kutoka kituo cha Marconi huko Glace Bay, Nova Scotia, Kanada, yakawa ujumbe wa kwanza wa redio ulimwenguni kuvuka Bahari ya Atlantiki kutoka Amerika Kaskazini. Mnamo mwaka wa 1904, huduma ya kibiashara ilianzishwa ili kupeleka muhtasari wa habari za usiku kwa meli zilizokuwa zimejiandikisha, ambazo ziliziingiza katika magazeti ya ndani ya meli.  Vita ya Ulimwengu ya Kwanza iliharakisha maendeleo ya redio kwa ajili ya mawasiliano ya kijeshi. Baada ya vita, kibiashara radio AM matangazo ilianza katika 1920 na akawa muhimu wingi kati kwa ajili ya burudani na habari. Vita ya Ulimwengu ya Pili iliharakisha tena maendeleo ya redio kwa ajili ya wakati wa vita ya mawasiliano ya ndege na nchi kavu, urambazaji wa redio, na rada. Maendeleo ya FM utangazaji stereo ya redio ilianza katika miaka ya 1930 nchini Marekani na miaka ya 1970 nchini Uingereza, displacing AM kama kiwango tawala kibiashara.  Mnamo Machi 25, 1925, John Logie Baird alionyesha jinsi picha zinazotembea zinavyopitishwa katika duka la London la Selfridges. Kifaa cha Baird kilitegemea diski ya Nipkow na hivyo kikajulikana kuwa televisheni ya mashine. Hiyo ilifanyiza msingi wa matangazo ya majaribio yaliyofanywa na Shirika la Utangazaji la Uingereza kuanzia Septemba 30, 1929. Hata hivyo, kwa sehemu kubwa ya karne ya 20, televisheni zilitegemea mrija wa mnururisho wa katodi uliobuniwa na Karl Braun. Toleo la kwanza la televisheni kama hiyo kuonyesha ahadi ilitengenezwa na Philo Farnsworth na kuonyeshwa kwa familia yake tarehe 7 Septemba 1927. Baada ya Vita ya Ulimwengu ya Pili, majaribio yaliyokatizwa yalianza tena na televisheni ikawa njia muhimu ya utangazaji wa burudani ya nyumbani.  Valves thermionic Aina ya kifaa inayojulikana kama thermionic tube au valve thermionic inatumia uzalishaji wa thermionic ya elektroni kutoka cathode moto kwa idadi ya kazi za msingi za elektroniki kama vile amplification ishara na sasa rectification.  Kifaa rahisi zaidi cha kutengeneza umeme, diode iliyobuniwa mwaka wa 1904 na John Ambrose Fleming, ina katodi moja tu yenye kutokeza elektroni na anodi moja. Electrons inaweza tu mtiririko katika mwelekeo mmoja kupitia kifaa<unk>kutoka cathode kwa anode. Kuongeza gridi moja au zaidi ya kudhibiti ndani ya bomba inaruhusu sasa kati ya cathode na anode kudhibitiwa na voltage kwenye gridi au gridi. Vifaa hivi vilikuwa sehemu muhimu ya mizunguko ya elektroniki katika nusu ya kwanza ya karne ya 20 na vilikuwa muhimu katika maendeleo ya redio, televisheni, rada, kurekodi na kurudia sauti, mitandao ya simu za umbali mrefu, na kompyuta za analog na za mapema za dijiti. Ingawa baadhi ya matumizi yalitumia teknolojia za awali kama vile kipeperushi cha umeme kwa ajili ya redio au kompyuta za mashine kwa ajili ya kompyuta, ilikuwa uvumbuzi wa bomba la utupu la thermionic ambalo lilifanya teknolojia hizi kuwa za kawaida na za vitendo, na kusababisha uumbaji wa umeme.  Katika miaka ya 1940, uvumbuzi wa vifaa vya semiconductor ulifanya iwezekane kutengeneza vifaa vya hali ngumu, ambavyo ni vidogo, vya bei rahisi, na vyenye ufanisi zaidi, vya kuaminika, na vya kudumu kuliko mirija ya thermionic. Kuanzia katikati ya miaka ya 1960, mirija ya thermionic ilibadilishwa na transistor. Vituo vya thermionic bado vina matumizi fulani kwa amplifiers fulani za masafa ya juu.  Mitandao ya Kompyuta na Internet Mnamo Septemba 11, 1940, George Stibitz alituma matatizo kwa Calculator yake Complex Number katika New York kwa kutumia teletype na kupokea matokeo ya kuhesabiwa nyuma katika Chuo cha Dartmouth katika New Hampshire. Usanidi huu wa kompyuta kuu (mainframe) na vituo vya mbali vya kimya viliendelea kuwa maarufu hadi miaka ya 1970. Katika miaka ya 1960, watafiti walianza kuchunguza uhamishaji wa pakiti, teknolojia ambayo hutuma ujumbe katika sehemu kwa marudio yake asynchronously bila kupitisha kupitia mainframe kuu. Mtandao wa nodes nne uliibuka mnamo 5 Desemba 1969, na kuanzisha mwanzo wa ARPANET, ambayo kufikia 1981 ilikuwa imekua hadi nodes 213. Mwishowe, ARPANET iliungana na mitandao mingine na kutokeza Intaneti. Wakati maendeleo ya mtandao ilikuwa lengo la Internet Engineering Task Force (IETF) ambao kuchapishwa mfululizo wa ombi kwa ajili ya nyaraka maoni, maendeleo mengine ya mitandao ilitokea katika maabara ya viwanda, kama vile mtandao wa eneo (LAN) maendeleo ya Ethernet (1983) na Token Ring (1984) [ citation needed ].  Ukuaji wa uwezo wa usafirishaji Uwezo halisi wa kubadilishana habari ulimwenguni kote kupitia mitandao ya mawasiliano ya simu ya pande mbili ulikua kutoka petabytes 281 (pB) ya habari iliyoshinikizwa vizuri mnamo 1986 hadi 471 pB mnamo 1993 hadi 2.2 exabytes (eB) mnamo 2000 hadi 65 eB mnamo 2007. Hii ni habari sawa na kurasa mbili za magazeti kwa kila mtu kwa siku katika 1986, na magazeti sita nzima kwa kila mtu kwa siku na 2007. Kutokana na ukuaji huu, mawasiliano ya simu kucheza jukumu muhimu zaidi katika uchumi wa dunia na sekta ya mawasiliano ya simu duniani ilikuwa kuhusu $ 4.7 trilioni sekta katika 2012. Mapato ya huduma ya sekta ya mawasiliano ya simu duniani yalikadiriwa kuwa dola trilioni 1.5 mwaka 2010, sawa na asilimia 2.4 ya pato la taifa la dunia (GDP).
Vipokezi, telegrafu, simu, redio, televisheni, valves thermionic, mitandao ya kompyuta na Internet