HiFI ni nini?
Context:Uaminifu wa juu (mara nyingi hufupishwa kwa Hi-Fi au HiFi) ni uzalishaji wa sauti wa hali ya juu. Ni maarufu kwa audiophiles na nyumbani audio enthusiasts. Kimsingi, high-uaminifu vifaa ina inaudible kelele na upotoshaji, na gorofa (neutral, uncolored) frequency majibu ndani ya binadamu kusikia mbalimbali.  Uaminifu wa juu unatofautiana na sauti ya chini ya <unk>lo-fi<unk> inayotokana na vifaa vya sauti vya bei rahisi, redio ya AM, au ubora duni wa utengenezaji wa sauti ambao unaweza kusikilizwa katika rekodi zilizofanywa hadi mwishoni mwa miaka ya 1940.
Maabara ya Bell yalianza majaribio na aina mbalimbali za mbinu za kurekodi katika miaka ya mapema ya 1930. Maonyesho ya Leopold Stokowski na Orchestra ya Philadelphia yalirekodiwa mwaka wa 1931 na 1932 kwa kutumia mistari ya simu kati ya Chuo cha Muziki huko Philadelphia na maabara ya Bell huko New Jersey. Baadhi ya rekodi za nyimbo nyingi zilifanywa kwenye filamu ya sauti ya macho, ambayo ilisababisha maendeleo mapya yaliyotumiwa hasa na MGM (mapema kama 1937) na Twentieth Century Fox Film Corporation (mapema kama 1941). RCA Victor alianza kurekodi maonyesho na orchestra kadhaa kutumia sauti ya macho karibu 1941, na kusababisha mabwana wa uaminifu wa juu kwa rekodi za 78-rpm. Wakati wa miaka ya 1930, Avery Fisher, mpiga violin amateur, alianza majaribio na kubuni sauti na acoustics. Alitaka kutengeneza redio ambayo ingesikika kama alikuwa anasikiliza orchestra moja kwa moja ambayo ingeweza kufikia uaminifu wa juu kwa sauti ya asili. Baada ya Vita ya Ulimwengu ya Pili, Harry F. Olson alifanya majaribio ambapo watu walijaribiwa kwa kusikiliza okestra moja kwa moja kupitia kichujio cha sauti kilichofichwa. Matokeo yalithibitisha kwamba wasikilizaji walipendelea uzalishaji wa uaminifu wa hali ya juu, mara tu kelele na upotoshaji ulioletwa na vifaa vya sauti vya mapema viliondolewa. [ citation inahitajika ]  Kuanzia mwaka 1948, ubunifu kadhaa uliunda hali ambazo zilifanya maboresho makubwa ya ubora wa sauti ya nyumbani iwezekanavyo:  Rekodi ya mkanda wa sauti ya reel-to-reel, iliyotegemea tekinolojia iliyochukuliwa kutoka Ujerumani baada ya Vita ya Pili ya Ulimwengu, ilisaidia wasanii wa muziki kama vile Bing Crosby kufanya na kusambaza rekodi kwa uaminifu zaidi. Kuja kwa 331⁄3 rpm Long Play (LP) microgroove vinyl rekodi, na chini ya uso kelele na kiasi maalum equalization curves kama vile kelele-kupunguza na mifumo mbalimbali nguvu. Mashabiki wa muziki wa kale, ambao walikuwa viongozi wa maoni katika soko la sauti, haraka kupitishwa LPs kwa sababu, tofauti na rekodi ya zamani, kazi zaidi classical fit juu ya LP moja. Vifaa vya kuchezea vyenye ubora wa juu zaidi, vyenye sindano zinazosikiliza vizuri zaidi FM radio, na pana sauti bandwidth na chini ya kuambukizwa na ishara ya kuingiliwa na kufifia kuliko AM radio. Kuboresha amplifier miundo, na makini zaidi kwa mmenyuko wa mzunguko na uwezo wa pato nguvu zaidi, kuzalisha sauti bila kupotosha inayoonekana. Miundo mpya ya spika, ikiwa ni pamoja na kusimamishwa kwa sauti, iliyoandaliwa na Edgar Villchur na Henry Kloss na majibu bora ya mzunguko wa bass. Katika miaka ya 1950, wazalishaji wa sauti walitumia usemi uaminifu wa hali ya juu kama neno la uuzaji kuelezea rekodi na vifaa vilivyokusudiwa kutoa utengenezaji wa sauti wa uaminifu. Watumiaji wengi waligundua tofauti katika ubora ikilinganishwa na redio za kiwango cha AM na rekodi za 78-rpm zilizoonekana wazi na kununua fonografu za uaminifu wa hali ya juu na LPs 331⁄3 kama vile New Orthophonics ya RCA na FFRR ya London (Ukurekodi wa masafa kamili ya masafa, mfumo wa UK Decca). Audiophiles makini na sifa za kiufundi na kununuliwa vipengele vya mtu binafsi, kama vile turntables tofauti, redio tuners, preamplifiers, nguvu amplifiers na spika. Hata baadhi ya watu wenye kupendezwa walitengeneza vipaza-sauti vyao. Pamoja na ujio wa jumuishi multi-speaker console mifumo katika miaka ya 1950, hi-fi akawa neno generic kwa ajili ya vifaa vya nyumbani sauti, kwa kiasi fulani displacing gramafoni na mchezaji rekodi.  Mwishoni mwa miaka ya 1950 na mwanzoni mwa miaka ya 1960, maendeleo ya vifaa vya stereophonic na rekodi ilisababisha wimbi la pili la uboreshaji wa sauti ya nyumbani, na katika usemi wa kawaida stereo iliondoa hi-fi. Rekodi sasa zilichezwa kwenye stereo. Hata hivyo, katika ulimwengu wa wapenda-sauti, wazo la uhalisi wa juu liliendelea kurejezea mradi wa kurudisha sauti kwa usahihi sana na kwa rasilimali za kiteknolojia zinazopatikana ili kufikia mradi huo. Kipindi hiki ni kuchukuliwa kama "Golden Age ya Hi-Fi", wakati vacuum tube wazalishaji wa vifaa vya wakati zinazozalishwa mifano mingi kuchukuliwa bora na audiophiles kisasa, na tu kabla ya vifaa imara hali (transistorized) ilianzishwa kwa soko, baadaye kuchukua nafasi ya vifaa vya tube kama teknolojia ya kawaida.  Katika miaka ya 1960, FTC kwa msaada wa wazalishaji wa sauti alikuja na ufafanuzi wa kutambua vifaa high uaminifu ili wazalishaji inaweza wazi kusema kama wao kukidhi mahitaji na kupunguza matangazo ya kupotosha.  Transistor ya athari ya uwanja ya semiconductor ya metali (MOSFET) ilibadilishwa kuwa MOSFET ya nguvu kwa sauti na Jun-ichi Nishizawa katika Chuo Kikuu cha Tohoku mnamo 1974. Power MOSFETs walikuwa hivi karibuni viwandani na Yamaha kwa hi-fi amplifiers yao ya sauti. JVC, Pioneer Corporation, Sony na Toshiba pia ilianza utengenezaji amplifiers na nguvu MOSFETs katika 1974. Mwaka 1977, Hitachi ilianzisha LDMOS (lateral diffused MOS), aina ya nguvu MOSFET. Hitachi alikuwa tu LDMOS mtengenezaji kati ya 1977 na 1983, wakati LDMOS ilitumika katika amplifiers audio nguvu kutoka kwa wazalishaji kama vile HH Electronics (V-mfululizo) na Ashly Audio, na walikuwa kutumika kwa muziki na mfumo wa hotuba ya umma. Amplifiers ya darasa la D ilifanikiwa katikati ya miaka ya 1980 wakati gharama nafuu, haraka-kubadilisha MOSFETs zilipatikana. Amps wengi wa transistor hutumia vifaa vya MOSFET katika sehemu zao za nguvu, kwa sababu curve yao ya kupotosha ni zaidi ya bomba.  Aina maarufu ya mfumo wa kuzalisha muziki kuanzia miaka ya 1970 ilikuwa kituo cha muziki kilichojumuishwa<unk>, ambacho kilifanya mchanganyiko wa gramafoni, AM-FM redio tuner, mchezaji wa mkanda, preamplifier, na amplifier ya nguvu katika kifurushi kimoja, mara nyingi kuuzwa na spika zake tofauti, zinazoweza kutolewa au zilizojumuishwa. Mifumo hiyo ilipendekeza uwazi wayo. Mtumiaji hakuwa na kuchagua na kukusanya vipengele binafsi au kuwa na ufahamu na impedance na nguvu ratings. Purists kwa ujumla kuepuka akimaanisha mifumo hii kama high fidelity, ingawa baadhi ni uwezo wa ubora wa sauti uzalishaji.  Audiophiles katika miaka ya 1970 na 1980 walipendelea kununua kila sehemu tofauti. Kwa njia hiyo, wangeweza kuchagua mifano ya kila sehemu yenye vipimo walivyotaka. Katika miaka ya 1980, idadi ya majarida audiophile akawa inapatikana, kutoa kitaalam ya vipengele na makala juu ya jinsi ya kuchagua na mtihani wasemaji, amplifiers, na vipengele vingine.  Majaribio ya kusikiliza Angalia pia: Codec kusikiliza mtihani Majaribio ya kusikiliza hutumiwa na watengenezaji wa hi-fi, magazeti ya audiophile, na watafiti wa uhandisi wa sauti na wanasayansi. Kama kusikiliza mtihani ni kufanyika kwa njia ambayo msikilizaji ambaye ni kutathmini ubora wa sauti ya sehemu au kurekodi unaweza kuona vipengele ambayo ni kutumika kwa ajili ya mtihani (kwa mfano, moja ya muziki kipande kusikilizwa kwa njia ya amplifier nguvu bomba na imara hali amplifier), basi inawezekana kwamba tayari zilizopo biases ya msikilizaji kuelekea au dhidi ya vipengele fulani au bidhaa inaweza kuathiri uamuzi wao. Ili kujibu swali hilo, watafiti walianza kutumia vipimo vya vipofu, ambapo wasikilizaji hawawezi kuona sehemu zinazochunguzwa. Tofauti ya kawaida kutumika ya mtihani huu ni ABX mtihani. Subject ni kuwasilishwa na sampuli mbili inayojulikana (sampuli A, kumbukumbu, na sampuli B, mbadala), na moja haijulikani sampuli X, kwa sampuli tatu jumla. X ni randomly kuchaguliwa kutoka A na B, na somo huonyesha X kama kuwa ama A au B. Ingawa hakuna njia ya kuthibitisha kwamba mbinu fulani ni uwazi, vizuri uliofanywa mara mbili-kipofu mtihani unaweza kuthibitisha kwamba njia si uwazi.  Majaribio ya kipofu wakati mwingine hutumiwa kama sehemu ya majaribio ya kuamua ikiwa vifaa fulani vya sauti (kama vile kebo za gharama kubwa, za kigeni) zina athari yoyote inayoonekana kwa ubora wa sauti. Takwimu zilizokusanywa kutoka kwa vipimo hivi vipofu hazikukubaliwa na majarida mengine ya audiophile kama vile Stereophile na Sauti kamili katika tathmini zao za vifaa vya sauti. John Atkinson, mhariri wa sasa wa Stereophile, alisema kwamba wakati mmoja alinunua kipaza sauti cha hali ngumu, Quad 405, mnamo 1978 baada ya kuona matokeo kutoka kwa vipimo vya kipofu, lakini alitambua miezi baadaye kwamba "uchawi ulikuwa umepotea" hadi alipoibadilisha na amp ya bomba. Robert Harley wa The Absolute Sound aliandika, mnamo 2008, kwamba: "... vipimo vya kusikiliza vipofu vinapotosha kimsingi mchakato wa kusikiliza na havina thamani katika kuamua kusikia kwa jambo fulani".  Doug Schneider, mhariri wa mtandao wa Soundstage mtandaoni, alikanusha msimamo huu na wahariri wawili mnamo 2009. Alisema hivi: "Majaribio ya vipofu ndiyo msingi wa utafiti wa miongo mingi kuhusu muundo wa vikuza-sauti uliofanywa katika Baraza la Kitaifa la Utafiti la Kanada (NRC). Watafiti wa NRC walijua kwamba ili matokeo yao yawe yenye kuaminika ndani ya jamii ya wanasayansi na kuwa na matokeo yenye maana zaidi, walipaswa kuondoa upendeleo, na kupima kipofu ndiyo njia pekee ya kufanya hivyo". Kampuni nyingi za Canada kama Axiom, Nishati, Mirage, Paradigm, PSB, na Revel hutumia upimaji wa kipofu sana katika kubuni spika zao. Mtaalamu wa sauti Dakt. Sean Olive wa Harman International anakubaliana na maoni hayo.