Dondoo waandishi wote waliotajwa katika aya hii juu ya utata kuhusu uteuzi wa tuzo ya Nobel
Context:Kuanzia mwaka wa 1901 hadi 1912, halmashauri hiyo, iliyoongozwa na Carl David af Wirsén, ilipima ubora wa fasihi ya kitabu kwa kulinganisha na mchango wake katika jitihada za wanadamu za 'kufikia kusudi bora.' Leo Tolstoy, Henrik Ibsen, Émile Zola, na Mark Twain walikataliwa kwa sababu ya waandikaji wasiosoma sana leo.  Tuzo ya kwanza mwaka wa 1901, iliyopewa mshairi Mfaransa Sully Prudhomme, ilichambuliwa vikali. Wengi waliamini kwamba mwandishi maarufu Mrusi Tolstoy alipaswa kupewa tuzo ya kwanza ya Nobel katika fasihi.  Uchaguzi wa mwanafalsafa Rudolf Eucken kuwa mshindi wa Tuzo ya Nobel mwaka wa 1908 unaonwa kuwa mojawapo ya makosa mabaya zaidi katika historia ya Tuzo ya Nobel ya Fasihi. Wagombea wakuu wa tuzo hiyo mwaka huo walikuwa mshairi Algernon Swinburne na mwandishi Selma Lagerlöf, lakini Chuo kiligawanywa kati ya wagombea na, kama maelewano, Eucken, mwakilishi wa tafsiri ya Chuo cha "mwongozo bora" wa Nobel, alizinduliwa kama mgombea mbadala ambaye angeweza kukubaliwa.  Uchaguzi wa mwandishi wa Sweden Selma Lagerlöf kama mshindi wa tuzo ya Nobel mwaka 1909 (kwa ajili ya "mawazo ya hali ya juu, mawazo ya wazi na mtazamo wa kiroho ambayo yanaonyesha maandishi yake") kufuatia mjadala mkali kwa sababu ya mtindo wake wa kuandika na mada, ambayo kuvunja decorums fasihi ya wakati.  Wakati wa Vita vya Kwanza vya Ulimwengu na muda mfupi baada ya vita hivyo, halmashauri hiyo ilifuata sera ya kutokuwamo, ikipendelea waandishi kutoka nchi ambazo hazikuwa zikipigana. Mwandikaji Romain Rolland alipewa tuzo ya mwaka wa 1915. Miaka mingine wakati wa vita waandishi wa Skandinavia walipendelewa, au tuzo hiyo iliahirishwa.  Mnamo mwaka wa 1931 tuzo hiyo ilitolewa baada ya kifo kwa mshairi na aliyekuwa katibu wa kudumu wa Chuo cha Uswidi Erik Axel Karlfeldt, ambaye alikuwa amekufa mapema mwaka huo. Tuzo ilikuwa utata si tu kwa sababu ilikuwa ya kwanza na mara ya pekee Tuzo ya Nobel katika Fasihi ilitolewa posthumously, lakini kwa sababu Academy alikuwa awali tuzo waandishi wengine wawili Swedish wa zama sawa fasihi, Selma Lagerlöf mwaka 1909 na Verner von Heidenstam mwaka 1916. Kimataifa ilichambuliwa sana kwani ni wachache waliosikia Karlfeldt.  Tuzo ya Nobel iliyopewa Pearl Buck mwaka wa 1938 ni mojawapo ya tuzo zenye kukosolewa sana katika historia ya tuzo hiyo. Chuo hicho kilimpa Buck tuzo hiyo "kwa maelezo yake mazuri na yenye kuvutia sana kuhusu maisha ya wakulima nchini China na kwa maandishi yake yenye kuvutia ya maisha ya watu", akirejelea vitabu vilivyosifiwa na vilivyopendwa sana vilivyochapishwa miaka michache tu mapema. Lakini kazi yake ya baadaye kwa ujumla haichukuliwi kuwa ya kiwango cha fasihi cha mshindi wa tuzo ya Nobel.  John Steinbeck alipokea Tuzo ya Nobel ya Fasihi ya mwaka wa 1962. Uchaguzi huo ulikosolewa sana, na kuelezwa kama "moja ya makosa makubwa ya Chuo" katika gazeti moja la Sweden. Gazeti la The New York Times liliuliza kwa nini halmashauri ya Nobeli ilimpa tuzo mwandishi ambaye "kipaji chake kidogo, katika vitabu vyake bora, kimedhoofishwa na falsafa ya kiwango cha kumi", na kuongeza, "tunafikiri ni jambo la kupendeza kwamba tuzo hiyo haikutolewa kwa mwandishi... ambaye umuhimu wake, ushawishi wake na kazi yake kubwa tayari ilikuwa imeathiri sana fasihi ya wakati wetu".  Mnamo 1964, Jean-Paul Sartre alipewa Tuzo ya Nobel katika Fasihi, lakini aliandika kukataa, akisema kwamba "Si jambo moja ikiwa ninasaini Jean-Paul Sartre au ikiwa ninasaini Jean-Paul Sartre, mshindi wa Tuzo ya Nobel. Mwandikaji hapaswi kuruhusu aongozwe na taasisi, hata kama ni kwa njia yenye kuheshimika zaidi". Hata hivyo alipewa tuzo.  Soviet mwandishi mpinzani Aleksandr Solzhenitsyn, 1970 tuzo laureate, hakuhudhuria sherehe ya Tuzo ya Nobel katika Stockholm kwa hofu kwamba USSR kuzuia kurudi kwake baadaye (kazi zake huko zilizungukwa katika samizdat<unk>clandestine fomu). Baada ya serikali ya Sweden kukataa kumheshimu Solzhenitsyn na sherehe ya umma ya tuzo na hotuba katika ubalozi wake wa Moscow, Solzhenitsyn alikataa tuzo kabisa, akisema kwamba masharti yaliyowekwa na Wasweden (ambao walipendelea sherehe ya kibinafsi) yalikuwa "matusi kwa Tuzo ya Nobel yenyewe". Solzhenitsyn hakukubali tuzo na tuzo ya fedha hadi 10 Desemba 1974, baada ya yeye alikuwa kufukuzwa kutoka Urusi. Ndani ya Chuo cha Sweden, mwanachama Artur Lundkvist alisema kwamba Tuzo ya Nobel katika Fasihi haipaswi kuwa tuzo ya kisiasa na kuhoji thamani ya kisanii ya kazi ya Solzhenitsyn.  Mwaka wa 1974, Graham Greene, Vladimir Nabokov, na Saul Bellow waliaminiwa kuwa wagombea wanaowezekana kwa tuzo hiyo lakini Chuo hicho kiliamua tuzo ya pamoja kwa waandishi wa Uswidi Eyvind Johnson na Harry Martinson, wote wawili walikuwa wanachama wa Chuo cha Uswidi wakati huo, na hawakujulikana nje ya nchi yao. Bellow alipokea Tuzo ya Nobel ya Fasihi mwaka wa 1976; wala Greene wala Nabokov hawakupewa tuzo hiyo.
- Leo Tolstoy - Henrik Ibsen - Émile Zola - Mark Twain - Sully Prudhomme - Rudolf Eucken - Algernon Swinburne - Selma Lagerlöf - Romain Rolland - Erik Axel Karlfeldt - Verner von Heidenstam - Pearl Buck - John Steinbeck - Jean-Paul Sartre - Aleksandr Solzhenitsyn - Graham Greene - Vladimir Nabokov - Sauli Bellow - Eyvind Johnson - Harry Martinson