Kama ungekuwa mtu wa mwisho duniani, ni mawazo gani ungeacha kwenye kitabu cha kumbukumbu kama maisha ya baadaye yangekikuta?
Mimi nimekaa hapa leo nikiandika hii diary entry kama mtu wa mwisho duniani. Ni hisia kama hakuna mwingine na naweza kusema, kamwe katika miaka milioni napenda kuwa na kuamini hii ni tofauti inayotolewa kwangu. Lakini, mimi niko hapa... mimi tu na Mama Dunia. Wakati wa kupumzika si rafiki yangu kwa hiyo mimi hujaribu kuwa na shughuli nyingi. Leo, niko busy kutafakari miaka yangu 56 duniani na masomo niliyojifunza. Si tu masomo niliyojifunza kutokana na uzoefu wangu binafsi, lakini kile ninachoamini ni masomo yaliyopatikana kwa wanadamu wote. Mambo tunayojifunza ni wazi. Na masomo yote ni mazoea rahisi ambayo nahisi tumejitenga nayo katika siku zetu za kisasa. Kama ningekuwa na muhtasari wa yote niliyojifunza katika taarifa moja ingekuwa kusoma kama hii... "Kuishi kwa urahisi, upendo, kupata imani / matumaini katika chanzo cha juu, hoja kila siku, kazi kwa bidii juu ya mahusiano na kujenga jamii (halisi na uso kwa uso), kupata muda wa kupumzika na kujenga nafasi na kuwa na shukrani". Hiyo ni! Kama nilivyosema, tunajifunza somo muhimu. Ningependa kufikiri kwamba maisha duniani kwa namna fulani, kwa namna fulani yataanza tena na mtu fulani atapata kitabu hiki cha kumbukumbu. Na, ikiwa hilo litatokea, basi labda, labda tu, jamii nyingine ya kibinadamu inaweza kufaidika kutokana na hisia zangu juu ya maisha na "kuishi".