Kutoka kwa kifungu kilichotolewa, toa vipimo vya FAO kwa njaa. Zitenganishe kwa comma.
Context:Kuna mbinu moja inayotambuliwa ulimwenguni pote ya kufafanua na kupima njaa ambayo kwa ujumla hutumiwa na wale wanaosoma au kufanya kazi ili kupunguza njaa kama tatizo la kijamii. Hii ni kipimo cha Umoja wa Mataifa cha FAO, ambacho kwa kawaida huitwa utapiamlo wa kudumu (au katika vichapo vya zamani, 'upungufu wa chakula,' 'njaa ya kudumu,' au 'njaa' tu.) Kwa FAO:  Njaa au utapiamlo wa kudumu hutokea wakati "chakula kinachohitaji kalori ni kidogo kuliko kiwango cha chini cha nishati inayohitajiwa katika mlo (MDER). MDER ni kiasi cha nishati kinachohitajika ili kufanya shughuli nyepesi na kudumisha uzito wa chini unaokubalika kwa urefu uliopatikana". Shirika la FAO linatumia viwango tofauti vya MDER kwa nchi tofauti, kwa sababu ya tofauti za hali ya hewa na utamaduni. Kwa kawaida mbinu ya "bajeti" ya kila mwaka hutumiwa, na mahitaji ya chini ya nishati ya chakula yanahesabiwa dhidi ya wastani wa kalori zilizotumiwa kwa mwaka. Maelezo ya FAO yanatofautisha njaa na utapiamlo na ukosefu wa usalama wa chakula: Utapiamlo hutokana na "upungufu, kupita kiasi, au kukosa usawaziko katika ulaji wa virutubisho vikubwa na/au vidogo". Kulingana na ufafanuzi wa FAO, watu wote wenye njaa wanakabiliwa na utapiamlo, lakini huenda watu wenye utapiamlo wasiwe na njaa. Huenda wakawa na kalori za kutosha ili kuepuka njaa lakini wakose virutubisho muhimu, au huenda wakawa na kalori nyingi kupita kiasi na hivyo wanakuwa wanene kupita kiasi. Ukosefu wa usalama wa chakula hutokea wakati watu wanapokuwa katika hatari, au wana wasiwasi juu ya, kutokuwa na uwezo wa kukidhi matakwa yao ya chakula, ikiwa ni pamoja na kwa suala la kalori mbichi na thamani ya lishe. Katika ufafanuzi wa FAO, watu wote wenye njaa ni watu wasio na usalama wa chakula, lakini si watu wote wasio na usalama wa chakula wana njaa (ingawa kuna overlap kubwa sana kati ya njaa na ukosefu mkubwa wa usalama wa chakula.). Shirika la FAO limeripoti kwamba ukosefu wa usalama wa chakula mara nyingi husababisha watoto kukosa kukua na watu wazima kuwa wanene kupita kiasi. Kwa watendaji wa misaada ya njaa wanaofanya kazi katika kiwango cha kimataifa au kikanda, kipimo kinachotumiwa kwa kawaida kwa ukosefu wa usalama wa chakula ni kiwango cha IPC. Njaa kali kwa kawaida hutumika kuashiria njaa kama njaa, ingawa kifungu hicho hakina ufafanuzi rasmi unaokubalika sana. Katika muktadha wa misaada ya njaa, watu wanaopata 'njaa kali' wanaweza pia kuteseka kutokana na 'njaa sugu'. Neno hilo linatumiwa hasa ili kuonyesha uzito, si muda mrefu. Si mashirika yote katika uwanja wa misaada ya njaa hutumia ufafanuzi wa FAO wa njaa. Wengine hutumia ufafanuzi mpana zaidi ambao unalingana zaidi na utapiamlo. Ufafanuzi mbadala hata hivyo huwa unaenda zaidi ya maana ya kawaida ya njaa kama hali ya kuumiza au isiyofaa ya kuchochea; hamu ya chakula ni kitu ambacho wanadamu wote hupata uzoefu mara nyingi, hata walio matajiri zaidi, na sio yenyewe shida ya kijamii.  Utoaji wa chakula kidogo sana waweza kuelezwa kuwa "ukosefu wa usalama wa chakula pamoja na njaa". Mabadiliko katika maelezo yalifanywa mwaka 2006 kwa pendekezo la Kamati ya Takwimu ya Kitaifa (Baraza la Utafiti la Kitaifa, 2006) ili kutofautisha hali ya kisaikolojia ya njaa kutoka kwa viashiria vya upatikanaji wa chakula. Ukosefu wa usalama wa chakula ni wakati ulaji wa chakula wa mshiriki mmoja au zaidi wa kaya umepunguzwa na mifumo yao ya kula ilivurugwa wakati mwingine wakati wa mwaka kwa sababu kaya haikuwa na pesa na rasilimali zingine za chakula. Takwimu za usalama wa chakula hupimwa kwa kutumia takwimu za uchunguzi, kwa kuzingatia majibu ya kaya kwa vitu kuhusu ikiwa kaya iliweza kupata chakula cha kutosha kukidhi mahitaji yao.
Njaa au utapiamlo wa kudumu, Utapiamlo, Ukosefu wa usalama wa chakula, Njaa kali