Andika hadithi fupi (chini ya maneno 250) kuhusu kutafakari. Msimuliaji hapaswi kujisikia vizuri.
Kiongozi wetu anatuomba tufungie macho yetu na kutuongoza kwa upole kupitia kutafakari: tuko kwenye nyasi, tukitegemea mti mzee. Mzizi hututegemeza tunapokuwa kitu kimoja na dunia, tukishikamana na mahali pake, tukihisi amani.  Yeye hutupa mantra: "Mimi ni"... na sisi kujaza tupu na kimya kurudia taarifa katika akili zetu.  "Mimi ni mwanadamu", ninajiambia mwenyewe ninapojiona nikiwa mmoja na mti huo, nikikua na kuwa mgumu, nikijua kwamba mwishowe nitakatwa pamoja na miti mingine ambayo lazima iwe ilikuwepo wakati mmoja katika nyanda hii ya upweke.  Wakati mwongozo wetu kwa upole anatuleta nyuma katika hali halisi yeye inatuhimiza kushiriki wetu "Mimi ni" mantras na mimi hofu kama washiriki wengine kutangaza: "Mimi ni jasiri". <unk>Mimi ni wa kutosha.<unk> <unk>Mimi bado.<unk>  Mimi sikariri maneno yangu. Sitaki kueleza ni kwa nini nilihitaji kuhisi kuwa mwanadamu, jinsi nilivyojiona nikibadilika kuwa si mti tu, bali pia roho, kiumbe wa msituni.  "Mimi niko sawa", ninasema kwa sauti ya chini. Taarifa yangu hupokewa kwa kuinama kwa kichwa.  Ninajisikia hatia kwa kubadilisha mantra yangu kwa muda, lakini nijihakikishie ukweli wa taarifa yangu: Mimi sio mti tena, niko kwenye studio na watu wengine kadhaa, nikijaribu kuachana na wasiwasi wangu wa kijamii, na niko sawa.