α ω ο θεος των πνευματων και πασης σαρκος ο τον θανατον καιταργησας και των αδην παθασης και ζωην του κοσμου χαρισαμενος αναπαυσον την ψυχην την δ[----]π σιν σου εν τ[----] κολποσι α[βραα]μ και ισακ [και] ιακ[ω] εν τω φωτινον εν τωπω χλον εν τωπω αναψυ[ξεως] εντ απεδρα οδηγισας και αναμαριτων παρ αυτου παραχθεντα λογω εργον η κατα δηανοιαν ανις αφες ος αγαθων και φιλανθρωπος και συνκωρησον οτ ουκουν τις ανθρωπων ως ζησεται και χουκ αμαρτισε. συ γαρ μονος ο θεος πασης αμαρτιας εκτος υπαρχης δικαιοσυνη και η δηκεοσυνη συ γαρ οι αναπαυσης την δουλον σου ταμηρ επι σ[κ]οπον παχωρας θυτι τασοχων παχωρας και αναστασιν και σοι την δοξαν αναμεπομεν τω πατρι και τω υιω και τω αγιαω πνευματι νυν και αεη εις τοις οωνας ας των ωνων. τα ητη της. ζωης επι της γης ημερα. αναπαυσον. φαρμουθι 0 απο μαρτυρων.
Nub. — Pachoras--Phthouris (Faras) — 1193 AD — Lefebvre 636; SB 5.8728
 1193 AD 