παντοτε σε υμνησω λατο[υ]ς γονε πυθιε απολλον αθανατων προκαθαγεμα και χρυσοχελυ παιαν. και γαρ εγω παρα σοις προθυροις ηλθον επινευσον κυριε τας προκο[πα]ς μ εν στρατιη μεγαλα[ς] ι γαρ μοι δοιης καγω λοιβαις αποδωσω οια θεω μεγαλω και ισιδι τη βασιλισση. σπεισω παντοτ εγω τοις δυσι των προκοπων. ι δει αναγνωναι και τουνομα του γραψαντος δις τας διακοσιας ψηφισον ικοσι μιαν. το προσκυνημα του γραψαντος και του αναγνοντος σημερον παρα θεω μανδουλι. πακκιος.
Nub. — Talmis (Kalabsha) — end 1st-3rd c. AD — Add. ad p. 610
 Add. ad p. 610