και τον 0[ηιων δαμον συγγενη εοντα] [ασπαζ]ομεθα και [ε]παινωμεν [δ]ιο[τ]ι κ[αλως και ενδο]ξως και καταξιως [τω θ]ε[ω προ]εστακα[ν]τ[ι] [ενε]κεν ων και παρ α[μων τα καλα] και τι[μια διδοται] τωι θεωι και τη[ιων ταν τε πολι]ν και [ταν χωραν] [αν]ιεμεν ασυλον νυν τε και ει[ς τον αλλον χρονον] παντα και πειρ[αξ]ωμεν αει τινος αγαθω παραιτι[οι] [γ]ινεσθαι τωι δαμωι και [κ]οιναι και ιδιαι. [ε]αν δε τινες κ αγωντι ηιος η τος κατ[ο]ικοντας π[αρ] αυτοι[ς] οι κοσμοι και αλλ[ο]ς ο βουλομενος απτεραιων [η τη]ιων αφελομενοι και αποδιδοντες [τοις αδικημεν]οις κυριοι εστων. εψηφιστ[αι επι κοσμων των μετα] βορθιω μηνος 0[ι]κτ[υ]νναιω [-].
LW 68b