αγαθη τυχη εντυχε ω ξενε και λημψη τι χρησιμον εφοδιον μαθων ως ο τοις τροποις ελευθερος μονος ελευθερος. ανδρος ελευθεριας σταθμαν εχε ταν φυσιν αυταν αικα ταν γνωμαν τις ελευθερος ενδοθεν ειη ορθας εκ κραδιας α γεννικον ανερα ποιη. και ταυτα κρεινων τον ελευθερον ου κεν αμαρτοις ονκον δε προγονων ληρον και φληναφον αγευ. ου γαρ τοι προγονοι τον ελευθερον ανδρα τιθεντι εις γαρ ζευς παντων προπατωρ μια δ ανδρασι ριζα εις δε παλος παντων ο δε ταν φυσιν ελλαχεν εσθλαν ευπατριδας τηνος και ελευθερος ατρεκες εντι. δουλον δε ουκ οκνημι λεγην κακον ουδε τριδουλον ος [μεγαλ]ως αυχη κραδια δε οι ενδον αγεννης. ω ξ[εν επ]ικτατος δουλας απο ματρος ετεχθη αιε[τος] ανθρωπων σοφια δ επι κυδα[λι]μα φρην. ον [τι] χρη με λεγειν θιος γενετ. αιθε δε και νυν τοιουτος τις ανηρ οφελος μεγα και μεγα χαρμα παντων ευξαμενων δουλας απο ματρος ετεχθη.
Pisid. — Yazilikaya, nr. Çandir