την πασαις χαριτεσσι τετειμενην εξοχον αλλων κατυλλαν ην παντες θεοι τειαν ουρανιωνες εν δ εβαλον σοφιης φρενας και ειδος αγητον αγαπητην δ εθεσαν θεοι πασιν μεροπεσσιν παντα γαρ α[υ]τη υπηρχεν εν ανθρωποισιν αριστα ηλικιη χαριτες σωφροσυνη τ ερατινη η νεστωρ πολυφρων γερας εκτ[ι]σεν ενθα φιλανδρω ση[μα]τι και βωμω νεστορεαις [χα]ρισιν μνημοσυνης ενεκον το γαρ γερας εστι θανοντων. ζησασα ετη. χαιρε.
Bith. — Nikaia (Iznik): Akkum/Söǧüt — 2nd c. AD?
 2nd c. AD?