επι ιερεως ποπλιου αιλιου αντιοχου μαρκος ιουλιος απελλας ιδριευς μυλασευς μετεπεμφθην υπο του θεου πολλακις εις νοσους ενπιπτων και απεψιαις χρωμενος. κατα δη τον πλουν εν αιγεινη εκελευσεν με μη πολλα οργιζεσθαι. επει δε εγενομην εν τω ιερω εκελευσεν επι δυο ημερας συνκαλυψασθαι την κεφαλην εν αις ομβροι εγενοντο τυρον και αρτον προλαβειν σελεινα μετα θριδακος αυτον δι αυτου λουσθαι δρομω γυμναζεσθαι κιτριου προλαμβανειν τα ακρα εις υδωρ αποβρεξαι προς ταις ακοαις εν βαλανειω προστριβεσθαι τω τοιχωι περιπατω χρησθαι υπερωω αιωραις αφη πηλωσασθαι ανυποδητον περιπατειν πριν ενβηναι εν τωι βαλανειω εις το θερμον υδωρ οινον περιχεασθαι μονον λουσασθαι και αττικην δουναι τωι βαλανει κοινη θυσαι ασκληπιω ηπιονη ελευσεινιαις γαλα μετα μελιτος προλαβειν μια δε ημερα πιοντος μου γαλα μονον ειπεν μελι εμβαλλε εις το γαλα ινα δυνηται διακοπτειν. επει δε εδεηθην του θεου θαττον με απολυσαι ωμην ναπυι και αλσιν κεχρειμενος ολος εξιεναι κατα τας ακοας εκ του αβατου παιδαριον δε ηγεισθαι θυμιατηριον εχον ατμιζον και τον ιερεα λεγειν τεθεραπευσαι χρη δε αποδιδοναι τα ιατρα. και εποιησα α ειδον και χρειμενος μεν τοις αλσι και τωι ναπυι υγρωι ηλγησα λουμενος δε ουκ ηλγησα. ταυτα εν εννεα ημεραις αφ ου ηλθον. ηψατο δε μου και της δεξιας χιρος και του μαστου τη δε εξης ημερα επιθυοντος μου φλοξ αναδραμουσα επεφλευσε την χειρα ως και φλυκταινας εξανθησαι μετ ολιγον δε υγιης η χειρ εγενετο. επιμειναντι μοι ανηθον μετ ελαιου χρησασθαι προς την κεφαλαλγιαν ειπεν. ου μην ηλγουν την κεφαλην. συνεβη ουν φιλολογησαντι μοι συνπληρωθηναι χρησαμενος τω ελαιω απηλαγην της κεφαλαλγιας. αναγαργαριζεσθαι ψυχρω προς την σταφυλην -- και γαρ περι τουτου παρεκαλεσα τον θεον -- το αυτο και προς παρισθμια. εκελευσεν δε και αναγραψαι ταυτα. χαριν ειδως και υγιης γε νομενος απηλλαγην.
Epidauria — Epidauros — after 117 AD
 after 117 AD