αντωνια η και σωκρατικη τω γλυκυτατω μου ανδρι αντιοχω τω και συνεσιω εποιησα το ηρωον τουτο τελος καματων. παραδιδωμι τοις καταχθονιοις θεοις τουτο το ηρωον φυλασσειν πλουτωνι και δημητρι και περσεφονη και εριννυσιν και πασιν τοις καταχθονιοις θεοις ει τις αποκοσμησει τουτο το ηρωον η αποσκουτλωσει η ει τι και ετερον μετακινησει η αυτος η δι αλλου μη γη βατη μη θαλασσα πλωτη αλλα εκριζωθησεται παγγενει πασι τοις κακοις πειραν δωσει και φρικη και πυρετω και τεταρτεω και ελεφαντι και οσα κακα και θηριοις και ανθρωποις γιγνετε ταυτα γιγνεσθω τω τολμησαντι εκ τουτου του ηρωου μετακινησαι τι.
Att. — med. s. II p.
 med. s. II p.