ο δημος ο σαμιων λεοντα αριστωνος ηρηι. γηρασκει και λαας υπο χρονου ηδε μεν αγνος χαλκος απ ηεριας δρυπτομενος νιφαδος και το σιδαρειον καμνει σθενος α δ απο δοξας αθραυστος φαμα παντα μενει βιοτον. τας δε λεων εκυρησε κατα πτολιν ος περι πατρας πραξιας εις πινυτας αγαγεν ιστοριας υμνησας ηραν αυτοχθονα και ποσα ναυσιν ρεξαντες σκυλοις ιερον αγλαισαν.
Klio 33, 1940, 164-70