[επικ]αλου[μαι και αξιω τον θεον τον υψ]ιστον [τον κυριον] των [πνευματων] [κ]αι πασ[ης σαρκο]ς επι τους δ[ολωι] φον[ευσαντα]ς η φαρμακευσαντα[ς την ταλα]ιπωρον αωρον μαρθιν[ην εγχεαν]τας αυτης το αναιτιον αιμ[α αδικω]ς ινα ουτως γενηται τοις φον[ευσα]σιν αυτην η φαρμακευσασιν και τοις τεκνοις αυτων κυριε ο παντα ε[φ]ορων και οι ανγελοι θεου ωι πασα ψυχη εν τηι σημερον ημεραι ταπεινουται μεθ ικετειας ινα εκδικησης το αιμα το αναιτιον και την ταχιστην.
Delos — Rheneia — ID 2532,I