αγαθηι τυχηι. η στηλη τον αριστον απαν[γ]ελλι ναετηρσι τατιαν[ο]ν ε[πει] [ω]δε πελωρι[ο]ν εργον α[νυσσε φαυ] στ ινης προτερων γ[α]ρ υπερτερος ιθυντηρων μ[α]κ[ρ]ον [ε]φυ λοετροιο χαραν [αι]ωσι πετασσας.
Milet I 9, 340