η φοιβου [π]ροπολος χρη σμηγορος ειμι σιβυλλα νυμφης ναιαδος πρεσβυ γενης θυγατηρ πατρις δ ουκ αλλη μουνη δε μοι εστιν ερυθραι και θεοδωρος εφυ θνη τος εμοι γενετης κισσωτας δ ηνεγκεν ε μον γονον ωι ενι χρησμους εκπεσον ωδεινων ευθυ λαλουσα βροτοις. τηιδε δ εφεζομενη πε τρηι θνητοισιν αεισα μαντοσυνας παθεων αυθις επεσσομενων τρις δε τριηκοσιοισιν ε γω ζωους ενιαυτοις παρθενος ους αδνης πασαν επι χθον εβην αυθις δ ενθαδ εγωγε φιλη παρ τηιδε γε πετρηι ημαι νυν αγανοις υδα σι τερπομενη. χαιρω δ οττι χρονος μοι εληλυθεν ηδη αληθης ωι ποτ ανανθησειν αυθις εφην ερυθρας πασαν δ ευνομιην εξειν πλουτον τ αρετην τε πατρην ες φιλιην βαντι νεωι ερυθρωι.
IEry 224