οι προβουλοι ειπαν επειδη θεοπομπος α[ρχεδημου] συντηρων την υπαρχουσαν αυτω δια προγονων πρ[ος] τον δημον ευνοιαν και πειρωμενος επι πλειον αυξειν τα τε προς θεους και προς ανθρωπους δικαια συντηρειν τον επ αρετη και δοξη βιον εζηλωκως απο της πρωτης ηλικιας βουλομενος τε την απο της αρχης προς τα κοινα πραγματα φιλαγαθιαν φανεραν καθιστανειν και ην εχει προς την πολιν εκτενειαν τω τε συνπαντι δημω παρεχεται εαυτον ευχρηστον και κατ ιδιαν τοις εντυγχανουσιν των πολιτων λεγων και πραττων αει το συμφερον εν τε ταις αρχαις αις ηρξεν ισως και δικαιως προς παντας ανεστραφη ανεγκλητον εαυτον παρασκευαζων και την εαυτου μεγαλοψυχιαν εκτενη καθιστανων προς τον δημον βουλομενος τε της εαυτου καλοκαγαθιας τε και ευνοιας ης εχει προς τον δημον αθανατον υπομνημα καταλειπειν εις τον απαντα χρονον ανατεθεικεν εκ του ιδιου βιου τω δημω εις ελαιοχρειστιον αργυριου δραχμας τετρακισμυριας εινεκεν του δανειζομενου του προγεγραμμενου πληθους επι υποθηκαις αξιοχρεοσιν καταγοραζεσθαι απο του πιπτοντος κατ ενιαυτον τοκου ελαιον εις το γυμνασιον γινομενης εγδοσεως υπο των επι ταυτα τεταγμενων αρχοντων τον τε δημον κουφιζεσθαι της δαπανης ταυτης οπως ουν και ο δημος ευχαριστος φαινηται τιμων τους αρετη και δοξη διαφεροντας ανδρας ζηλωται τε πολλοι των ομοιων γινωνται τιμωμενων των καλων και αγαθων ανδρων τυχη αγαθη δεδοχθαι τοις τε συνεδροις και τω δημωι επαινεσαι θεοπομπον αρχεδημου επι τε τη ευνοιαι και φιλοδοξιαι η εχει προς τον δημον και επι τω απο της πρωτης ηλικιας των [κ]αλλιστων ζηλωτην γινομενον αποδειξιν πεποιησθαι [ης] εχει προς τα κοινα πραγματα μεγαλοψυχιας και στεφα[ν]ωσαι αυτον χρυσω στεφανω και εικοσιν χαλκαις δυσιν ων την μεν μιαν στησαι εν τω ιερω της αρτεμιδος της αμαρυσιας εν τω επιφανεστατω τοπω την δε αλλην εν τω γυμνασιω επιγραψαντας ο δημος ο ερετριεων θεοπομπον αρχεδημου αρετης ενεκεν και ευνοιας της εις αυτον αναγραψαι δε τοδε το ψηφισμα εις στηλας λιθινας δυο και αναθειναι παρα τας εικονας οπως εκφανης υπαρχη τοις τε πολιταις πασιν και των ξενων τοις παρεπιδημουσιν η τε του ανδρος μεγαλομερεια και καλοκαγαθια και η του δημου ευχαριστια εις τους καλους και αγαθους ανδρας και πολλοι ζηλωται γινωνται των ομοιων αναγορευεσθαι τε τας τιμας διονυσιοις τε εν η συντελειται του διονυσου η πομπη και αρτεμισιων τω αγωνι της πυρριχης του δε κηρυγματος επιμελεισθαι τους προβουλους τους αει εν αρχη οντας επιγραψαι δε και επι τας εσταμενας υπ αυτου εικονας των τε υιων και της θυγατρος διοτι ανατιθησιν αυτας ο δημος ο ερετριεων αρετης ενεκεν και ευνοιας της εις εαυτον οπως δε μενη το ανακειμενον ασφαλως κατα την του αναθεντος βουλησιν και εις αλλο μηθεν ηι καταχρησασθαι μηθενι εξουσιαν ειναι απο τουτου του διαφορου μηδε απο του πιπτοντος απ αυτου τοκου μητε καταχρησασθαι εις αλλο μηθεν μητε επιψηφισασθαι μητε επερωτησαι ει δε μη ο τε γραψας η επερωτησας οφειλετω ιερας της αρτεμιδος δραχμας εξακισμυριας και εστω απαγωγη κατ αυτου τω βουλομενω επι τω τριτω μερει προς τους αρχοντας και τα γραφεντα ακυρα εστω. τον δε δανεισμον των διαφορων γινεσθαι υπο τε των προβουλων και του γυμνασιαρχου αποδιδοσθαι δε υπ αυτων κατ ενιαυτον και λογον δια του συνεδριου της γινομενης προσοδου απο του ανακειμενου διαφορου και της εξοδου υφεστηκοτος παρα τω ταμιαι κατ ιδιαν λογου ελεσθαι δε και επιστατην οστις εξει επιμελειαν περι τε της αναθεσεως των εικονων και [πε]ρι του αναγραφηναι τα εψηφισμενα εις τας στηλας και τα λοιπα τα περι της αναθεσεως επιτελεσθηναι και του γενομενου ανηλωματος λογον αποδουναι τοις λογισταις τον δε ταμιαν δουναι το εις ταυτα διαφορον και ειναι εις το δεον δεδομενον αυτω επιστατης ειρεθη φιλιππος τηχιππου.
Euboia — Eretria — ca. 100 BC — cf. Add. Ult. p.VII — cf. IG XII, Suppl. 179,236
 ca. 100 BC 