επειδη τηιοι φιλοι και συγγενεις δια προγονων υπαρχοντες ψαφισμα και πρεσβευτας απεστειλαν [ τες] παρ αμε απολλοδοτον και κωλωτην οι και επελθοντες επι ταν εκκλησιαν ταν τε φιλιαν και οικειοτατα ταν υπαρχωσαν αμιν ποτ αυτος ανενηωσαντο και ταλλα διελεγησαν καλως και ενδοξως περι τω θεω και τας καθιερωσιος τας τε πολιος και τας χωρας ακολουθως τοις εν τωι ψαφισματι κατακεχωρισμενοις και αξιων ταν τε φιλιαν και ταν ευνοιαν διαφυλασσοντας αει τινος αγαθω παραιτιως γινεσθαι τωι δαμωι και τα παρακαλωμενα επι πλεον συναυξεν ομοιως δε παρεκαλει και περδικκας ο παρα του βασιλεως φιλιππου πρεσβευτας ουθεν ελλειπων σπουδας και φιλοτιμιας και ται πολει των αλλαριωταν αποκρινασθαι τηιοις φιλοις και οικειοις εωσιν διοτι τον διονυσον και αυτοι σεβομεθα και τον τηιων δαμον συγγενη εοντα ασπαζομεθα και επαινωμεν διοτι καλως και ενδοξως και καταξιως τω θεω προεστακεν ενεκεν ων και παρ αμων τα καλα και τιμια διδοται τωι θεωι και τηιων ταν τε πολιν και ταν χωραν ανιεμεν ιεραν και ασυλον νυν τε και εις τον αλλον χρονον παντα και πειρασομεθα αει τινος αγαθω παραιτιοι γινεσθαι και κοιναι και ιδιαι εαν τε τινες αγωσιν τηιως η τος κατοικοντας παρ αυτοις οι κοσμοι και αλλος ο βωλομενος αλλαριωταν η τηιων αφελομενοι και αποδιδοντες τοις αδικημενοις κυριοι εστων.
LW 73