αριστοβουλος ιασεων τηι βουληι και τωι δημωι χαιρειν παραγεν[ομενοι οι πρεσβεις] διελεγοντο μοι φεροντες τα παρ υμων αξιωματα εν ο[ις] ην την πολιν [ελευθεραν] [και] αυτονομον ειναι και εν συμμαχιαι πιστιν δε τουτω[ν] αξιωσαντων ημω[ν αυτους] δουνα[ι σ]υνεχωρησαν επεχωρηθη ουν ταυτα αυτοις διελεγοντο δε και υ[περ συνταξε]ω[ς] ινα την [κ]αλω[ς] εχουσαν εις την φυλακην της χωρας συντελωσιν τω[ν δε] λιμενων και των λοιπων προσοδων υμας κυριους ειναι υπερ μεν ουν του λιμ[ενος] συνκεχωρηκαμεν αυτοις υπερ δε της συνταξεως εδοκει μοι ανενεγκαι εις το[ν] βασιλεα ινα μη το παρ ημων εκατερους περι το πλεον και ελασσον διαφερεσθαι εμποδιον γινηται του μη συντελεσθηναι τα περι την πολιν ως βουλομεθα υπερ τουτων ουν εδοκει μοι βελτιον ειναι επιστειλαι υμιν ερρωσθε. ορκον ον ωμοσεν αριστοβουλος ομνυω δια γην ηλιον απολλω αρην αθηναν αρειαν θεους παντας και πασας και την ταυροπολον διαφυλαξω την ελευθεριαν και την αυτονομιαν τωι δημωι των ιασεων τας δε προσοδους εασω ιασε[ι]ς λαμβανειν τας της πολεως πασας και τους λιμενας συνταξιν δε φερειν αυτους ην αν ο βασιλευς συνταξηι και εαν τις αδικει ιασεις ουκ επιτρεψω αλλα βοιηθησω και κατα γην και κατα θαλασσαν εις δυναμιν ειναι την εμην και αυτος ευνοησω τηι πολει των ιασεων και πραξω οτι αν δυνωμαι αγαθον και λογωι και εργωι ανευ δολου και απατης ευορκουντι μεμ μοι ευ ειη επιορκουντι δε ταναντια τουτων.
IIasos 3.1-18