[σε]κουνδος εσθλος χερσι κηδευθεις πατρος [ε]νθαδε κατοικω νεος υπαρχων και καλος. ουκ εστ εν ανθρωποισι πλησμονη βιου αλλ οταν επελθη του βιου το λειψανον δει κατθανειν σε τουτο γαρ μοιρων μιτος επεκλωσεν ημειν παλι μολειν προς αιδαν. εικοσαετης γαρ ων εγω θνησκω ταχυ και του πολου το λαμπρον ηλιου σελας λιπων εις αιθραν αλλαχου στρατευομαι. φουλβιος αλφιος τευξεν τοδε σημα σεκουνδω τεκνω γλυκυτατω τουτο [γα]ρ δαιμων πικρος [προ]σεταξεν ημειν ινα ποιω καν μη θελω. [σκυ]λη δε μηδεις ξενος υπαρχων τον νεκυν [τις] γαρ θεληση σωμα μου σκυλαν τεκνου [δωσ]ει ταμειω αττικας δισχιλιας [ην δ]η τις αρα γνησιων αφ αιματος [θαπ]τειν θεληση τουτο συγχωρει νομος. χαιρε.
Bith. — Nikaia (Iznik) — 2nd-3rd c. AD
 2nd-3rd c. AD