ησυχις αυ[τος -] χαραν [αιωνιον] ευρον και αναπαυσιν ο[τ]ει ωδ[ε] επελεξαμην μενιν[-]ν [ αυο] [ησυχιος] ελει θεου πρωτοπρεσβυτερο[ς] [ανενε]ωσα εις λογον εμαυτου τονδε [τ]ον εωνιον οικον. ει δε τις τορμησι [αλλ]ον τινα επιβαλε διδονε τη [αγι]οτατη εκλησια χρυσα νομισματα δεκαδυο. [ησυχ]ος μεν εκληθην ησυχιος επεκληθην [ο] πισων ινης η ο πισωνος [η]συχος ησυχιος [α]νθρωπος αιγεναμην σοφιστης χρηστος χρηστοις βιου πελαγος ηδη περασας ψηφοις γηρας φθασας με και θανιν με δι δις χρησαμενος και μονην μονηρη επιθυμησας εχαραξα χιρι ταυτη αιρετη με μνημονευετε εμου υγιενετε οι φιλοι αει παντες οι καλοι φειλοι πανταις οι καλοι φειλοι ερρωσθε ημας εει καλως ηρθετε ως ερθες οιπαγε.
IIasos 419