ουενουληιος απρωνιανος ανθυπατο[ς] εφεσιων αρχουσι βουλη δημω χαιρε[ιν] αει και μαλλον επι[δ]εικνυσθε την προ[ς τον] μεγιστον αυτοκρ[α]τορα ημων αιλι[ον] αντωνεινον σ[ε]βαστον ευ[σεβειαν] [τη τε παση γν]ωμη της λαμπ[ροτατης] [πολεως υμ]ων και νυν ψηφισα[μενοι εν] τ[αις ευτυχε]σταταις ημειν και αιων[ι παντι] αυτου γ[εν]εθλιαις ημεραις και θεας η[μερων] πεντε επιτελειν και διανομην τοις πολειταις εκ των καλουμενων εις τας θυσιας εκαστω δηναριον διδοναι και ταυτα μεν υμειν ορθως και καλως ωσπερ α[ν] ει αυτος εισηγησαμενος ετυχον νενομοθετησθω ερρωσθαι υμας ευχομαι.
IEph 21II