[ο ενθαδε κηδευθεις μενεκρατης ατταλου μητρος] δ[ε] μοσχιο[υ] ταδε φιλοις] και συνεφηβοις παρ[αινω] [οικτρ]ως δαιμων [με] προπεν[πει και] συ 0]ιος μοιρ[α] ακριται σ[ω]σθε νη μ[ε προσαγει]ς χαιρετε μου φιλοι και συνεφηβοι [-] [---]σουδι [ησ]πασαμην υπ α[ναγκης ]. αλ[λα και συ] [χαιρε] μενεκ[ρ]ατη αταλου. [με]νεκρατη ατ[ταλου -] [-]σ[-].
BCH 1922, 343-44, no. 35