θ θαυμαζις παροδιτα τον ενθαδε κιμενον ηρω τις ποθεν εις ανδρων ποθι τοι πολις ηδε τοκηες ευχαριστος εστ ο θανων [εξ εφεσου] πολεως του[τ]ου γεννητωρ αμεριμνος η δε τεκουσα επικαρπια ουτος κοσμησας συνομαιμονας ηδε τοκηας ωχετο προς φθιμενους παις νεος ων ακακος. λευκιος αιλιος φιλων εποιει. μνημης εζη ετη μηνας ημερας χαιρε υγιαινε.
IEph 2102