ποπιλιης ταφος ουτος ανηρ δ εμος αυτον ετευξεν ωκεανος πασης ενπεραμος σοφιης κουφη τοιγαρ εμοι πελεται κονις εν δ αχεροντι υμνησω την σην ω ανερ ευσεβιην. μεμνεο κην ζωοις εμεθεν και πολλακι τυμβω σπεισον απο βλεφαρων δακρυ αποιχομενη και λεγε ποπιλιην ευδειν ανερ ου θεμιτον γαρ θνησκειν τους αγαθους αλλ υπνον ηδυν εχειν.
Italia — Roma — undated — IG XIV 1957 — GVI 647