συμμαχος αντυλ[λου] κε οι υιοι αυτου αντ[υλ]λος κε αλεξανδρος [κε] συμμαχος κατα χ[ρησ]μον απολλωνι κλαριω αν[εσ]τησαν. χρησμο[ς]. εισατε μοι βωμον π[αν]θηεα τηδ ενι χωρη [ε]ις αυγας αθρεοντα πολυσκοπου ηελιοιο ευαγιας δ επι τουδε τε[λ]ειετε μηνος εκαστο[υ] οφρα κεν αλκητωρ τε[λε]θων τα συνωρια τευχω. [των] καρπων γαρ εγω πελομ[αι μ]εροπεσσι παρεκτω[ρ] [ους] εθελω σωσαι τε κε [οις] κλεος οιδα φορεσκειν.
Phryg. — Appia (Pınarcık-Abya) — Yalnızsaray — ClRev 11 (1897) 31,4 — EA 27.1996.33,19