ο δη μος ο δη μος ος το πριν εν ζωη διονυσιος ην παναρεστος υιος απολλωνιου παις [δε] τοι ηλικιη τον επ αλλοτριης χωρης [ο π]ατηρ υπεδεξατο κολποις χρηστομαθη χαριεντα φιλ[ο]ν και τιμιον ασστοις ενδεχ ετη διηνυσε μοιρων ενιαυτους εγ δενδρου προπεσων σφονδυλον εξεραγη και κεφαλην ηαξε πατρ[ο]ς κολπους ενιδευσας αιματος οικτροφονου ψυχολιπης νοτισιν ος παιδων παντων ηγησατο νυν δ υπο γαιη κειται υπο σποδιηι γον[ι]σι λιπων δακρυα. αλλ ει μη βαρυ χαιρε διονυσιε ειπον οδιτα.
ISmyrn 522b