ενθαδε γη κατ[εχει αμμειανην σω]φρονα πιστην κε τι[-- μεγε]θι κε σωφροσυνη δε μα[λιστα. ελπι]ζοντος θυγατηρ ζηνων[ος τε] τεκουσα λευκιος μου τ[ε] πο[σις] νικη δε μου μαμμη ετων εθ[α]νον λυπησα δε παντας ω πονοι μητρος ω ισπλανχνα μ[α]ρηνομεν αμ[μ]ειανη κλαδος ελ[αι]ας ταχυ πως εμα[ρ]ανθης [κλ]αυ[σα]τ ελημονα π[αντε]ς αμ[μ]ιαν[η]δο[ς] νεοτητα [σ]ωφρον[α κε] ευγενιδ[α] η την πατριδ[α προελιψε] μ ιστεναχι μητηρ θ[ε]ος [δ]ε κεκληκεν ο παν[---]ο[-]ο[-] κοσμου ις φως εωνιο[ν η]λθο[ν ---]α κακον ψυχην πα[-----ο-]κ[-]ισλ παντων κε γληκληε[--]κ[--] παντες γαρ οφιλομεν αυτο[--] κληουν σε πατρικιων κη τουνομα λε[---]ατ[-]γρο [α]μμιανη κη γαιανη λυπησα[-] μητρων αλεξανδ[ρ---].
Phryg., N. — Appia (Pınarcık-Abya) — Altıntaş — later 4th c. AD or later
 later 4th c. AD or later