μνησθεις ων εις [πιστι]ν εμοχθης αι[εν ομευνου] ελπις εγω των νυν ανταπεχω χαριτας ουδ ες ακαρπον εγω δισσας ωδινας ανετλην ιμερτων τεκνων ων με απεκλεισε τυχη ληθης εκπετασασα κατα βλεφαρων πεπλον ηδη ος με κατασκιασας ειν αιδηι κατεχει οικτρα μαραινομενην αλλ ω ξενε τομ μ υπο τυμβωι θεντα ποσιν μυθοις ευλογεων παριοις πιστον αλεξανδρου απολλωνιον ος με δις [οσσον] στερξας μνημειοις τοισδε κατηγλαι[σεν].
Lyd. — Sardis (Sart) — end 4th-beg. 3rd c. BC
 end 4th-beg. 3rd c. BC