επει τηιοι πρεσ[βευ]τας αποστειλαντες πυθαγοραν και κλειτον ταν τε οικειοτατα και ταν φιλιαν ανενηουντο και παρεκαλεον τους αιτωλους οπως ταν τε πολιν αυτων και ταν χωραν επιχωρησωντι ιεραν ειμεν και ασυλον του διονυσου δεδοχθαι τοις αιτωλοις ποτι τους τηιους ταν φιλιαν και οικειοτατα ταν υπαρχουσαν διαφυλασσειν και τα ψαφισματα τα προτερον γεγονοτα αυτοις περι παντων των φιλανθρωπων καταμονα ειμεν. υπαρχειν δε αυτοις παρα των αιτωλων τας τε πολιος και τας χωρας ταν ανιερωσιν και ασυλιαν καθως και οι πρεσβευται αξιουν και μηθενα αιτωλων μηδε των εν αιτωλιαι κατοικεοντων αγειν τους τηιους μηδε τους εν τεωι κατοικεοντας μηδαμοθεν ορμωμενους αλλα ταν ασφαλειαν και ασυλιαν ειμεν αυτοις τα απ αιτωλων και των εν αιτωλιαι κατοικεοντων. ει δε τις κα αγηι η αυτους η τα εκ τας πολιος η χωρας τα μεν εμφανη αναπρασσειν τον σ[τρ]ατα[γον] και τους συνεδρους αει τους εναρχους των δε αφανεων υποδικους ειμεν τους αχνηκοτας γινομενας τοις τηιοις τας εγδικασιος και τας λοιπας οικονομιας καθως και τοις διονυσιακοις τεχνιταις ο νομος των αιτωλων κελευει. οπως δε και εις τους νομους καταχωρισθηι α ανιερωσις και α ασυλια τους κατασταθεντας νομογραφους καταχωριξαι επει κα αι νομογραφιαι γινωνται.
LW 85