πενθεα και στοναχας λ ε ιπω ξενε πατρι φιλισκωι ματρι τε δυστανοι βας αιδαο δομους αρκου υπο στυγερας ολεσας βιον α με βιαιως ωλεσε σαρκος εμας δραξαμενα γενυσιν. θνασκω δ εννεαδεσσιν ετων τρισι μοιρα γαρ ουτως αγε με δυστανον βαμεναι ε ις αιδαν. χηρευει θαλαμος μοι εγω δ υπο νερτερα γαιας ναιω τον σκοτερον δερκομενος θαλαμον ενθα μοι ουτ αλοχος παρακλεινεται ουτε πατρος μου ου ματρος φωναν δερκομαι εις ακοας αλλ αιδα σκοτιον τιμελαν νεφος αμφικαλυπτει δυσμορος εις οιαν μοιραν εκυρσα βιου.
Akarnania — Thyrrheion — 2nd/1st c. BC
 2nd/1st c. BC