[μητερ εμ]η καλεω σε τι το ξενον ουκ εσαιεις [παιδο]ς οδυρομενοιο και αλλιτον αλγος εχοντος [ν]αι λιτομαι γλυκερην απο χειλεος εκβαλε φωνην ως παρος. ου λαλεεις και ορεινομαι η δε σιωπη μηδεν απαγγελλουσα πολυ πλεον αλγος αεξει. ει θανες ως ενεπουσι τι μοι βιοτοιο το κερδος νοσφι σεθεν γαρ εμοι ζωη βιοτοιο χερειων. ουτος τι πασχεις ποι βαδιζεις ω ξενε εκ συμφορητων ρακιων ηπημενος -τιην αθηναιω[ν ---]φι---- εται [-----].
Att. — s. I/II p.
 s. I/II p.