δακρυα κουριδιη[ι αλο]χωι προλελοιπ αποθνησκ[ων] εν βιοται ζωην εκτελεσας ολιην ουνομα δ ευσημως μοι απολλας εστιν οδειτα λειπω δ εν θαλαμοις νηπια δισσα τεκνα αλλα με τον τυμβωι κεκρυμμενον ω ξενε χαιρειν αυδησας παρ εμου ταυτον εχων παριθι.
IEph 3445