τυμβον μεν φι[λαδελφε γλυκων] σοι δειμαθ ετα[ιρος] οντε λιπες της [σης αξιον] υια τεχνης οσσον γαρ συ κρατιστος ιητρων επλεο παντων τοσσον των αλλων εξοχος εστι γλυκων. ψυχη δ εκ ρεθεων πταμενη μετα δαιμονας αλλους. ηλ[υ]θε ση ναιεις δ εν μακαρω[ν] δαπεδω ιλαθι και μοι οπαζε νοσων ακος ως το παροιθεν νυν γαρ θειοτερην μοιραν εχεις βιοτο[υ]. αξιον ω φιλαδελφ αρετ[ης πο]τμον ελλαχες αισης [εξοχ] ιητοριης εξοχε και σ[οφιης] ου γαρ δη νουσος σεβ[ας αρθρων ωλεσε τ]ωνδε γομ[φων] αρμ[ον]ιην δ[η]ρος ελυ[σε χρο]νος. οιον δε υπνωων [εν]ερευθεται ανθεα μηλ[ων] τοιος και νεκυς ων κε[ισο] καταλ[λ]εχεων. νυν σ [ηδη] δυναμαι θαρρων ευδαιμ[ο]να κληζειν ολβιε και ζωης ολβιε και θανατου. ε[υ] θανεν ιπποκρατης αλλ [ο]υ θα[νεν]. ουδ αρ εγωγε του παλαι ιπποκ[ρα]τους ουδεν ασημοτερος αλλ ετυμον ψυχη μενει ο[υρανι]η φιλαδελφου σωμα δε [θνητον ε]ον χθων ιερη κατεχει. τ[------------] [-------------] χαιρε γυναι πανθεια παρ ανερος ος μετα μοιραν σην ολοου θανατου πενθος αλαστον εχω. ου γαρ πω τοιην αλοχον ζυγιη ιδεν ηρη ειδος και πινυτην ηδε σαοφροσυνην. αυτη μοι και παιδας εγειναο παντας ομοιους αυτη και γαμετου κηδεο και τεκεων και βιοτης οιακα καθευθυνεσκες εν οικω και κλεος υψωσας ξυνον ιητοριης ουδε γυνη περ εουσα εμης απολειπεο τεχνης. τουνεκα σοι τυμβον τευξε γλυκων γαμετης ος γε και αθ[ανα]τοιο δεμας κευθει φιλαδελ[φου] [ε]νθ[α] και αυτος εγω κεισομ[αι] αι κε θα[νω] ως [αγλα]ισμον [ζων] σοι εκοινωνησα κατ α[ισ]αν ωδε δε και ξυνην γαιαν εφε[σ]σαμενος.
Mys. — Pergamon — Rom. Imp. period — IGR 4.507, GVI 2040
 Rom. Imp. period 