[- διατιθε]σ[θ]αι τα περι προστιμων ων νυν διδωσιν μυριων δισχιλι[ων ειναι αυτω] κατα το αυτο ψηφισμα την διαταγην μηδενος εξοντος εξουσιαν μηδ εκ [π]ροσταγματος γραψαι περι αυτων η νομοθετησαι η εις διορθωμα καταταξα[ι περι] [τ]ης μεταγωγης η μεταθεσεως των χρηματων τουτων η των προσοδων αυτων [ομοι]ως δε και περι των προ του δεδομενων υπ αυτου χρηματων η των προσοδων α[υτων ]. εαν δε τις πραξη παρα τα προ του διησφαλισμενα η τα νυν εγνωσμενα εστω τα χρηματα [ταυτα παντα] των λευκιου κληρονομων εαν δε μη πραξωνται οι κληρονομοι εστω του δημο[υ] [του ρω]μαιων εστω δε και ο ποιησας τι των απηγορευμενων εν τοις αυτοις προστειμοις [κη]παρ[η]ι δεδοχθαι επικεχωρησθαι αυτωι περι παντων καθοτι βεβουληται. και επει προεψηφισατο ο δημος ανδριαντος αναστασιν αυτω εν τω επισημοτατω της αγ[ο]ρας τοπω βουλεται δε αυτον συναναστησαι τοις των τεκνων ανδριασιν επι των στυλειδων δεδοχθαι επικεχωρησθαι αυτωι. ομοιως δε εξειναι αυτωι και τα αγαλματα των υιων αυτου α εψηφισατο ο δημος ανατεθηναι εν τωι γυμνασιωι αναστη[σ]αι εν ωι αν βουληται του ακροατηριου τοπωι. οπως ταυτα τε τα αγαλματα και το [α]νασταθεν υπο ρωμαιων εν τη εξεδρα η αυτος κατεσκευασεν εν τω πρεσβυτι[κ]ωι και οι ανδριαντες οι ανασταθησομενοι λευκιου τε και των υιων αυτου μη μεταρθω[σιν] μηδε μετεπιγραφωσιν συντηρηται δε εις τον αει χρονον η τε του δημου χαρις και η μνημη των ανδρων ειναι τατα απαγορευματα και προστειμα οσα γεγραπται και πε[ρι των] αγαλματων των εν τη εξεδρα εν πανημωι τωι επι αριστωνος ειναι δε [αυτου]ς ενοχους ιεροσυλια και εν επαρη. αποδεδειγμενου δε λευκιου νασσιου δ[ια] [τηλικ]ουτων την προς τον δημον ευνοιαν και το διηνεκες εδραιως εν πασιν [εναρετον δεδοχθαι ο ομοι]ως αυτωι χαρτον και πασης ευχης επαξιον και τωι συνπαντι δημ[ω] [προς χαρ]ιν [εστι το τε χωριο]ν του γενους παισι παιδων παραδοθηναι την τ οικιαν αθραυσ[τον μεθ] ολου του[του του χ]ωριου μειναι οπως η τε εις αυτον μνημη και ευχαριστια τοις απο[γονοις προ]σθη την ε[ν ευ]φροσυνη απολαυσιν η τε εξ αυτων ευνοια πατροπαραδοτος ουσα [αμειωτος και απαρασαλευτος εις τον] αει χρονον τωι δημω φυλασσηται. επει δε η φθονερ[α μοιρα] [αφηρπασεν αρτι τους λευκιου υιους] ανδρας αγαθους μεν και προσηνεις πατρι αγαθου[ς δε πατερας αγα]θω[ν και γενναιων παιδων μεγ]ιστας εις ελπιδας αυξομενων καταλλ[ηλως τω παππωι ο τ]ε τ[αφος ο προγονικος αφειθη αυτοι]ς παρα λευκιου και αυτωι το παρα τον [ταφον τουτον -]την σ[-]ι--προσ[-].
JÖAI 35, Beibl. 121-26