αρχοντος αμφιστρατου μηνος ηρακλειου επι τοισδε απεδοντο [κα]λλιστρατος μαντια θαυμιον κλεωνος συνεπαινεοντος του υιου [ε]υκλε[ος] τωι απολλωνι τωι πυθιωι σωμα [γ]υναικειον αι ονομα αφροδισια το γενος συραν τιμας αργυριου μναν τριων. βε[βαι]ωτηρ κατα τον νομον αστυοχος γνωσιλα. παραμεινατω δε αφροδισια παρα καλλιστρατον και θαυ[μ]ιον αχρι ου κα ζωω[ν]τι ποεουσα το ποτιτασσομενον παν το δυνατον ανεγκλητως. ει δε τι κα παθων[τ]ι καλλιστρατος και θαυμιον αποδοτω αφροδ[ι]σια ευκλει αργυριου μναν κ[αι] ελε[υ]θερα εστω καθως επιστευσε αφροδισια τωι θεωι ταν ω[ναν] εφ ωιτε ελευθερα ειμ[εν κ]αι ανεφαπτος απο παντω[ν]. ει δε προτερον θελοι αφροδισια απολυεσθαι απο καλλιστρατου και θα[υμι]ου ζωοντων αντιπρι[ασ]θω αφροδισια καλλιστρατω[ι κ]αι θαυμιωι σωμα γυν[α]ικειον ταν αυταν αλικιαν εχον ει δ[ε] μη ποεοι αφροδισια τ[ο πο]τιτασσομενον δυνατα εουσα [η μ]η παραμενοι εξουσιαν εχοντω [θ]αυμιον και καλλιστρατος κολαζειν ωι κα θ[ε]λωντι τροπωι. επει δε κα τελευτασωντι καλλιστρατος και θαυμιον και αποδωη αφροδισια ευκλει ταμ μναν η προτερον αντιπριαηται το σωμα και απτηται τις αφροδισιας επι κ[α]ταδουλισμωι βεβαιον παρεχοντω τωι θεωι ταν ωναν οι τε αποδομενοι η οι επινομοι και ο βεβαιωτηρ αστυοχος και ομοιως κυριος εστω ο παρατυχω[ν] συλεων αφροδισιαν ως ελευθεραν ουσαν αζαμιος ων και ανυπ[οδ]ικος πασας δικας και ζαμιας. μαρτυρες ο ιερευς του απολλωνος αμυντας και των αρχοντων τελεσαρχος ιδιωται βουλων μαντιας δαμοχαρεος αμεινιας.
Phokis — Delphi — 170-157/6 BC
 170-157/6 BC