ουνομα θεσμοφανην με πατηρ φιλος ηδ αμα μητηρ κικλησκον δυερου πριν θανατοιο τυχειν επτα δε μοι μοιραι περιτελλομενους ενιαυτους εκλωσαντο μιτοις ατροπα γραψαμεναι. και μην και παντων με καλων οσα παισι φεριστοις πλησεν προφρονεως κλεινος εμειο πατηρ πασας γαρ λοιβας τε και οσσα μεμηλε θεοισιν εινεκ εμης ψυχης ου λιπε μειλιχιοις. και γαρ μ ευμ[ολποιο] θυηπολοι ειρεσιωνην [τε]υξαντες [μεγαλην ωπ]ασαν ευκλειην στεμμα δε [μοι πλεξαντο] διωνυσου θιασωται πυρφορ[ου εν δηους μυστι]κα τ εξετελουν. [η] ρα καλον γε[ρας εσχον ει αψευδ]ης λογος ανδρων παιδας [αποθνησκειν ου]ς φιλεουσι θεοι. τουνεκα μοι πατερ εσθλε φανη συ δε μηκετι σειο τειρομενος γλυκερην τρυχε χρονω κραδιην.
Att. — aet. imp.
 aet. imp.