[δογμα συναρχ]ιαν καθως και οι γεροντες επεκρειναν επει προσηνγελται πραγμα αβουλητον [γεγονος τα] πολι τα λακεδαιμονι τετελευτακως τιτος στατειλιος λαμπριας εν [νεοτατι α]μας [λι]πων υιος τειμοκρατους και τειμοσθενιδος εις ον α τας ελλαδος ευγενεια εν τοις μαλιστα συνδεδραμηκει απο μεν γε αθηνων το ενδοξοτατον κηρυκων γενος αφ ου δαδουχουσιν οι ευγενεστατοι εις τον θειον αυτου παραγεγονεν και δι εκεινου και των αλλων συγγενων εις τουτον απο δε επιδαυρου το ειναχιδων απο δε αργους το περσεως και φορωνεως απο γε μαν τας λακεδαιμονος παλαιοι μεν αυτου προγονοι ηρακλης και λυσανδρος. ου προ πολλων δε χρονων εκερασε --- ται πολυτεκνιαι τους πρωτους τας πολιος οικους εις το αυτο συνυφηνας. ων απαντων εναργεστατος ην βεβαιωτας αυτος καλλει τε σωματος και ταις τας ψυχας αρεταις υπερβαλλων το τας αλικιας μετρον. οκτωκαιδεκατω γουν ετει κοινον ται πολει καταλιπων επ αυτω πενθος εν παιδειαι και σωφροσυναι και δεξιοτατι και συνεσει και ται προς γονεις ευσεβειαι τελεια δειγματα τας εν απασιν υπερβολας παρεσχετο. δι α και δυσπαραμυθητον μεν συμβαινει το επ αυτωι πενθος τοις προσηκ[ου]σιν. ει δε τις ανυσις γεινοιτο παραμυθιας ουκ αν παραμυθιν ευλογωτερον η παρ αμων υπαρχοι των κοιναν αγημενων ταν συμφοραν συνπαθουντων αιωνιωι πενθι τειμωντω[ν κ]αι τους προσηκοντας του μεταλλοχοτος ουχ ως ιδιους αλλ ον[τ]α[ς] τινας αναγκαιους. δι α και παντα εδοξε τωι δαμωι κατα προσωπον μεν παραμυθησασθαι ταν τε αδελφαν του τετελευτακοτος πασιχαρειαν και τον θειον αυτου αριστοκρατη και τον πασιχαρειας ανδρα πρατολαον δι ους αμειν διπλασιων α επι τωι παθει γεγενηται λυπα φερειν το συμβεβακος ανθρωπινως δια δε του ψαφισματος τον παππον και τους γονεις αυτου λαμπριαν και τειμοκρατη και τειμοσθενιδα μη περαιτερω τας ανθρωπινας φυσεως και αναγκας υπερπαθειν τας δε κοινας απαντων τυχας κοιναις μετρειν λυπαις. στεφανωσαι δε τον μεταλλαχοτα χρυσωι.
Epidauria — Epidauros: Asklepieion — 1st c. AD — IG IV²,1 86, ll. 7-27
 1st c. AD 