η μιτος ως φασιν μοιρων η δαιμονος οργη ητις εμοι δεινως εχολωσατο και με βιαιως εξ ευνης ποθεουσαν εμης ανδρος γλυκεροιο παρμονιν εξεδιωξε επιτυνχανου ουκ εθελουσα[ν]. ει γε τις ουν μνημη θνητοις βιον εσχον α[μ]εμπτον ανδρα μονον στερξασα ον εισετι θυμον ανωγω παυσασθαι δεινου πενθους δεινου τε κυδοιμου. ουδεν γαρ πλεον εστι -- θανοντα γαρ ουδεν εγειρει -- η τειρει ψυχην ζωντων μονον αλλο γαρ ουδεν.
Pelasgiotis — Larisa — undated