νηλεες ω δαιμων τι δε μοι και φεγγος εδειξας εις ολιγων ετεων μετρα μινυνθαδια η ινα λυπησης δι εμην βιοτοιο τελευτην μητερα δειλαιην δακρυσι και στοναχαις η μ ετεχ η μ ατιτηλε και η πολυ μειζονα πατρος φροντιδα παιδειης ηνυσεν ημετερης ος μεν γαρ τυτθον τε και ορφανον εν μεγαροισι καλλιπεν η δ επ εμοι παντας ετλη καματους η μεν εμοι φιλον ηεν εφ αγνων ηγεμονηων εμπρεπεμεν μυθοις αμφι δικασπολιαις αλλα μοι ου γενυων υπεδεξατο κουριμον ανθος ηλικιης ερατης ου γαμον ου δαιδας ουχ υμεναιον αεισε περικλυτον ου τεκος ειδε δυσποτμος εκ γενεης λειψανον ημετερης της πολυθρηνητου λυπει δε με και τεθνεωτα μητρος πωλιττης πενθος αεξομενον φροντωνος γοεραις επι φροντισιν η τεκε παιδα ωκυμορον κενεον χαρμα φιλης πατριδος. πωλιττα τληθι πενθος ευνασον δακρυ πολλαι θανοντας ειδον υιεις μητερες -- αλλ ου τοιουτους τον τροπον και τον βιον ου μητερων σεβοντας ηδιστην θεαν -- τι περισσα θρηνεις τι δε ματην οδυρεαι εις κοινον αιδην παντες ηξουσι βροτοι.
Mys.: Kyzikene, Kapu Dağ — Kyzikos (Belkız) — 2./3.Jh.n.Chr.? — Anth.Pal. VII 334/335; IK 18,534