απατουριος δα[μα]ρμενου χαιρε. [ε]νθα[δε κηρι δα]μ[ε]ντα τον εξοχον εν πραπιδεσσι [ε]υ[βο]ι[ας ερατ]ας αδε κεκευθε κονις [ε]σθλον ε[ν ηιθεοι]ς απατουριον ονθ εκαδημου [λε]σχαι κ[αι σοφια]ς μυθος ε[π]αγλαισεν. [πο]λλα συ μ[εν λειβ]ων παριθι ξενε δακρυα κανθοις ουχ οσιη [κενεας τ]ωιδε νεμειν χαριτας. [αλ]λα προ[φωνη]σας ονομα κλυτον εννεπε χαιρειν [και] το παρ[ερχομενοι]ς ξυνον αμειβομενος [β]ω[λος] σοι κο[υφα] ελεφηνορις οστεα κρυπτοι [α]ν[θο]φυης [μεγαλα]ς εινεκα σωφροσυνας.
Euboia — Chalkis — cf. Addenda p.177 — cf. IG XII, Suppl. 195,954