θεοις καταχθονιοις. ενθαδε κειμε αναυδον απνουν ξενον ενθαδε κει μ ε παιδιον εκπρολιπων γλυκερον φαος αελιοιο ζησας μεν λ[υκαβαν]τας εγω δεκα κ[αι] δυο μη[νας] [τοις δ επι εβ]δομαδας δισσας μο[ιρων τε]λος εσχον εκπρολιπω[ν] [δε π]ατραν σινωπην τωδε προκε[ιμ]αι τυμβω επι στηλης κεχαραγμενον ουνομα τουμον κορνουτιων κατακειμε λιπων πενθος γονεοισι ταμα δε νηπιαχου δακρυα πλη[σε] αχεροντιδα λιμνην διοδωρ[ος θρε]πτω ιδιω.
Italia — Roma — undated — IG XIV 1787 — GVI 731