πασι βροτοις χαιρων ασκληπιος ενθαδε ηρως ιπε μεταλλαξας μναμοσυνης ενεκεν μηδις λυπισθω θανατου τελος ανταποτισας εισενι τουτ εδοθημεν επι τοδε μοιρ επεκλωσεν κιμαι γαρ καλοεργος ανηρ τον κοσμον οδευσας πεντηκοντα ετη μοιρων μιτον εξαναλυσας σεμνοτατην κυινταν προλιπον και παιδας ομοιους.
Bith. — Nikaia (Iznik): Tarpak/Söǧüt — 3rd-4th c. AD
 3rd-4th c. AD