διοδωρον σωκρατους αφιδναιον επι θεοπιθου αρχοντος μουνιχιωνος εκτη επ[ε]ιδη [δι]οδωρος σωκρατου αφ[ι]δναιος ευνους ων δ[ια]τελει τωι [κοινωι] τωι σωτηριαστων και λογω και εργωι πραττω[ν] τ[α] συνφεροντα τη συνοδωι γενηθεις δ[ε] και παραιτιος της ανωθεν συλλογης και την συνοδον αυτος κτισας αρχερανισ[τ]ης υπεμεινεν και ταμιευσας εν τωι επι ευθυδομου αρχοντος ενιαυτωι προεστατησεν του θεμελιωθηναι την συνοδον αδιαλιπτως δε επαγωνιζομενος και εν τωι επι νικανδρου αρχοντος ενιαυτω ταμιευσας ωσαυτως ευξησεν τα κοινα ακοπιατον δε εατον παρεχομενος και εν τω επι διοκλεους μελιτεως αρχοντος ενιαυτωι ταμιευσας εποιησεν εκ πληρους τα δικαια και τα νυν εν τωι επι καλλικρατιδου αρχοντος ενιαυτω ταμιευσας π[α]σαν εισηνεγκατο σπουδην και φιλοτιμιαν περι των κοινων κατασταθεις δε και ιερευς της σωτειρας εν τωι επι μενανδρου αρχοντος ενιαυτωι εκαλλιερησεν και αφιλαργυρως ιστανομενος ηστιασεν τους ερανιστας εκ τω[ι]ν ιδιων αναλωσας ουκ ολιγον χρημα εφ οις απασιν η συνοδος αποδεξαμενη την εκτενειαν και φιλοτιμιαν αυτου ομοθυμαδον προεβαλετο τους εισοισοντας αυτοις τας καθηκουσας τιμας λευκιον αρτεμιδωρου αζηνιεα δημητριον αρτεμιδωρου λαμπτρεα διοτιμον δημητριου κηφισιεα φιλιππον φιλιππου ικαριεα τυχη αγαθηι δεδοχθαι τω κοινωι των σωτηριαστων ων αρχερανιστης διοδωρος σωκρατους αφιδναιος επαινεσαι διοδωρον σωκρατους αφιδναιον και στεφανωσαι θαλλου στεφανωι εφ η εσχηκεν προς την συνοδον αδιαλιπτωι φιλοτιμια στεφανουσθαι δε αυτον καθ εκα[σ]τον ενιαυτον υπο του αει εσομενου ταμιου καθως και οι ιερεις και ο αρχερανιστης αναγορευεσθαι δε οτι το κοινον των σωτηριαστων στεφανοι διοδωρον κατα το δογμα. αναγραψαι δε τοδε το δογμα εις στηλην λιθινην και αναθιναι εν τωι τεμενει της σωτειρας ινα τουτων συντελουμενων πολλοι ζηλωται γινωνται την [την] συνοδον επαυξειν βλεποντες τον κτισαντα τυγχανοντα της πρεπουσης ευνοιας τε και μνημης. λευκιος αρτεμιδωρου αζηνιευς ειπεν τω[ι]ν ψηφων αις εδοκει τοδε το δογμα κυριον ειναι εξηκον[τα] αις δε ουκ εδοκει ουδεμια.
Att. — non-stoich. — c. 37/6