βασιλευς πτολεμαιος μιλησιων τηι βουληι και τωι δημωι χαιρειν και προτερον τημ πασαν εποιουμην σπουδην υπερ της πολεως υμων και χωραν διδους και εν τοις λοιποις επιμελομενος ως προσηκον ην δια το και τομ πατερα τον ημετερον οραν οικειως τε προς τημ πολιν διακειμενον και πολλων αγαθων παραιτιον υμιν γενομενον και φορων τε σκληρων και χαλεπων απολυσαντα και παραγωγιων παρ υμιν α τινες τωμ βασιλεων κατεστησαν νυνι τε υμων τημ πολιν και τημ προς ημας [φ]ιλιαν και συμμαχιαν οικειως διατετηρηκοτων γεγραφεγ γ[αρ] μοι ο τε υιος και καλλικρατης και οι αλλοι φιλοι οι παρ υμιν οντες ην αποδειξιν πεποιησθε της προς ημας ευνοιας και αυτοι παρακολουθουντες επαινουμεν ως ενι μαλιστα και πειρασομεθα α[μ]υνεσθαι τον δημον ευεργετουντες παρακαλουμεν δε και εις τον λοιπογ χρονον την αυτην εχειν αιρεσιν προς ημας ινα και ημεις τοιουτων υμων οντων επι πλεον την επιμελειαν της πολεως ποιωμεθα. τα δε πλει[ω] συντεταχαμεν ηγεστρατωι περι τε τουτων διαλεχθηναι και ασπασασθαι παρ ημων. ερρωσθε.
Milet I 3, 139A