[λ]αμπει και φθιμενοις αρετης φαος οι περι πατρη[ς] πολλα πονησαμενοι ξυνον εθεντ οφελ[ος ]. ασκληπιοδοτωι λογος ηρμοσεν ωι πολις η[δε] οιαπερ οικιστηι τονδ ανεθηκε τυπο[ν ]. τηκει και πετρην ο πολυς χρονος αλλ α[ρεταων] ασκληπιοδοτου το κλεος αθανατον οσσα και οια πορεν γερα πατριδι τοις επι π[ασιν] και τοδε μετρεισθω ξυνον ερεισμα θο[λου ].
Roueché, Aphrodisias 53