[ε]δοξε τοις αιτωλοις ποτι τους μυτιληναιους [τ]αν φιλιαν ταν υπαρχουσαν διαφυλασσειν και μηθ[ε]να αγειν αιτωλων μηδε των εν αιτωλιαι πολιτευοντων προς μυτιληναιοις μηδαμοθεν ορμωμενον μητε ποτ αμφικτυονικον μητε ποτ αλλο εγκλημα μηθεν ει δε τις κα ρυσιαζη η αγη τα μεν ενφανεα αν[α]πρασσειν τον στροταγον αει τον εναρχον οντα και αποδιδομεν τοις μυτιληναιοις των δε αφανεων καταδικαζοντας τους συνεδρους κατα των αγοντων και ρυσιαζοντων ζαμιαν αν κα δοκιμαζωντι [κ]υριους ειμεν. πρεσβευται ευνομος θηριου μελεδημος αβαντος. περι ων οι στροταγοι προτιθεισι προσταξαισας τ[ας βολλ]ας και οι πρεσβεις οι αποσταλεντες εις αιτω[λιαν] [α]παγγελλοισι και δογμα ηνικαν παρ τω κοινω αιτ[ωλων] περι τας οικηιοτατος και τας φιλιας ως κε διαμεν[ωσι] [ε]ις τον παντα χρονον και μηδεις μητε αιτωλων μη[τε] των κατοικηντων εν αιτωλιαι μηδενα μυτιληναων α[γη] μηδαμοθεν ορμαμενος μητε κατα ρρυσιον μητε προς [αμφι]κτυονικον μητε προς αλλο εγκλημα μηδεν δεδοχθαι τω [δα]μω επαινησαι το κοινον των αιτωλων και τοις προεδροις κα[ι] ανταλεοντα τον στροταγον οτι ευνοως εχοισι προς το[ν] δαμον τον μυτιληναων και επιμελεσθαι αυτων ταν βολλαν και τον δαμον και ταις αρχαις αει ταις καθισταμεναις ως α τε φιλια και α οικηιοτας α υπαρχοισα προς αιτωλοις διαμενει εις τον παντα χρονον και αι κε τινος δευωνται π[αρ] τας πολιος ως εσται αυτοισι παντα εις το δυνατον επαινησαι δε και τοις πρεσβεις ευνομον θηριαον μελεδαμον α[βαν]τειον και στεφανωσαι αυτοις εν τοις διονυσιοισι χρυσ[ιω] στεφανω κατ ονοματος οτι των τε πολιταν τινας των ε[οντ]ων εν πελοπονασω ελυτρωσαντο και επρασσον επι τα ε[ξε]πεμφθεν προθυμως. το δε ψαφισμα τουτο και το παρ αιτωλω[ν] [γ]ραψαντας τοις εξετασταις εισταλλαν θεμεναι εις το ιρο[ν] τω ασκλαπιω. τον δε ταμιαν τον επι τας διοικεσιος δομεναι αυτοισι το τε αναλωσαν εις τοις αιχμαλωτοις και εις ιρ[α] δραχμαις τριακοσιαις αλεξανδρειαις το δε αναλωμα τουτ[ο] [ε]μμεναι εις πολιος σωτηριαν. εγραψε φαεστας ευσαμειος.
Lesbos — Mytilene — ca. 193 BC — Add. p. 140 (l. 19)
 Add. p. 140 (l. 19)