το μνημει[ον κ]ατεσκευασεν ευελθων ο και ευτυχης τελεσιου σιδυμευς επι τω εν μεν τω εξεναντι θρονειτικω ενγλυφω συνψελιω τεθηναι αυτον εν δε τοις παρ εκατερα αφφιον την και συναλλ α γ ην ασ[τερι]ον σ[υμ]εο[να] συνεργο[ν]ι[σ]ι[δ]ω[ρ]ον ερμην θηρονεικον συνφερουσαν ιασονος καρνον αρσαδαπειμιος ζωσιμον τον ηλευθερωμενον υπ εμου και εχιν αυτον την εξουσιαν ω αν θελη συνχωρημα διδοναι εαν δε τις ετερος θαψη τινα οφειλετω τη σεμνοτατη γερουσια ων ο ελενξας ληνψεται το τριτον. επετρεψα δε ιουλιω και μαρκιανη. [[γυναικ]]α μου και ισιδωρον συνεργου και [[ισιδωρο]ν β] εαν δε τις ανοιξη η θαψη ετε[[ρον ασ]]εβης εστω θεοις και οφειλετω [[τη σεμ]]νοτατη γερουσια ων ο ελεν[[ξας λη]]νψεται το τριτον.
Lycia, W. — Sidyma — Roman period
 Roman period