αυρ. τ ατιας ερμου συνβιω νανα γλυκυτατη κε σωφ[ρονι] κε τα τεκνα αυτων θεο[γ]ενης κε ονησιμος κε θυγατηρ αμιας η κε κυριλλα ην τινι ζων φρονων επροικισα κε νυνφαι αφιας κε αππης εινεκον ευσεβιης.
Phryg., N. — Appia (Pınarcık-Abya) — Doǧanlar — 3rd c. AD (aft. 212 AD)
 3rd c. AD (aft. 212 AD)