ισυλλος σωκρατευς επιδαυριος ανεθηκε απολλωνι μαλεαται και ασκλαπιωι. δαμος εις αριστοκρατιαν ανδρας αι προαγοι καλως αυτος ισχυροτερος ορθουται γαρ εξ ανδραγαθιας. αι δε τις καλως προαχθεις θιγγανοι πονηριας παλιν επαγκρουων κολαζων δαμος ασφαλεστερος. τανδε ταν γνωμαν τοκ ηχον και ελεγον και νυν λεγω. ευξαμαν ανγραψεν αι κ εις τανδε ταν γνωμαν πετη ο νομος αμιν ον επεδειξα εγεντο δ ουκ ανευ θεον. ----- τονδ ιαρον θειαι μοιραι νομον ηυρεν ισυλλος αφθιτον αεναον γερας αθανατοισι θεοισιν και νιν απας δαμος θεθμον θετο πατριδος αμας χειρας ανασχοντες μακαρεσσιν ες ουρανον ευρυ[ν] οι κεν αριστευωσι ποληος τασδ επιδαυρου λεξασθαι τε ανδρας και επαγγειλαι κατα φυλας οις πολιουχος υπο στερνοις αρετα τε και αιδως τοισιν επαγγελλεν και πομπευεν σφε κομωντας φοιβωι ανακτι υιωι τε ασκλαπιωι ιατηρι ειμασιν εν λευκοισι δαφνας στεφανοις ποτ απολλω ποι δ ασκλαπιον ερνεσι ελαιας ημεροφυλλου αγνως πομπευειν και επευχεσθαι πολιαταις πασιν αει διδομεν τεκνοις τ εραταν υγιειαν ταν καλοκαγαθιαν τ επιδαυροι αει ρεπεν ανδρων ευνομιαν τε και ειραναν και πλουτον αμεμφη ωραις εξ ωραν νομον αει τονδε σεβοντας ουτω τοι κ αμων περιφειδοιτ ευρυοπα ζευς. ----- πρωτος μαλος ετευξεν απολλωνος μαλεατα βωμον και θυσιαις ηγλαισεν τεμενος ουδε κε θεσσαλιας εν τρικκηι πειραθειης εις αδυτον καταβας ασκληπιου ει μη αφ αγνου πρωτον απολλωνος βωμου θυσαις μαλεατα. ----- ισυλλος αστυλαιδαι επεθηκε μαντευσασθαι οι περι του παιανος εν δελφοις ον εποησε εις τον απολλωνα και τον ασκλαπιον η λωιον οι κα ειη αγγραφοντι τον παιανα. εμαντευσε λωιον οι κα ειμεν αγγραφοντι και αυτικα και εις τον υστερον χρονον. ----- ιεπαιανα θεον αεισατε λαοι ζαθεας ενναεται τασδ επιδαυρου. ωδε γαρ φατις ενεπους ηλυθ ες ακοας προγονων αμετερων ω φοιβε απολλων. ερατω μουσαν πατηρ ζευς λεγεται μα λ[ωι] δομεν παρακοιτιν οσιοισι γαμοις. φλεγυας δ [ος] πατριδ επιδαυρον εναιεν θυγατερα μαλου γαμει ταν ερατω γει νατο ματηρ κλεοφημα δ ονομασθη. εγ δε φλεγυα γενετο αιγλα δ ονομασθη τοδ επωνυμον το καλλος δε κορωνις επεκληθη. κατιδων δε ο χρυσοτοξος φοιβος εμ μα λου δομοις παρθενιαν ωραν ελυσε λεχεων δ ιμεροεντων επεβας λα τωιε κορε χρυσοκομα. σεβομαι σε εν δε θυωδει τεμενει τεκε το νιν αιγλα γονιμαν δ ελυσεν ωδι να διος παις μετα μοιραν λαχεσις τε μαια αγαυα. επικλησιν δε νιν αιγλας ματρος ασκλα πιον ωνομαξε απολλων τον νοσων παυ στορα δωτηρα υγιειας μεγα δωρημα βροτοις. ιεπαιαν ιεπαιαν χαιρεν ασκλα πιε ταν σαν επιδαυρον ματροπολιν αυ ξων εναργη δ υγιειαν επιπεμποις φρεσι και σωμασιν αμοις ιεπαιαν ιεπαιαν. [-----] και τοδε σης αρετης ασκληπιε τουργον εδειξας εγ κεινοισι χρονοις οκα δη στρατον αγε φιλ[ι]ππος εις σπαρτην εθελων ανελειν βασιληιδα τιμην. τοις δ ασκληπιος ηλθε βοαθοος εξ επιδαυρου τιμων ηρακλεος γενεαν ας φειδετο αρα ζευς. τουτακι δ ηλθε οχ ο παις εκ βουσπορου ηλθεν καμνων. τωι τυγα ποστειχοντι συναντησας συν οπλοισιν λαμπομενος χρυσεοις ασκλαπιε. παις δ εσιδων σε λισσετο χειρ ορεγων ικετηι μυθωι σε προσαντων αμμορος ειμι τεων δωρων ασκληπιε παιαν αλλα μ εποικτειρον. τυ δε μοι ταδε ελεξας εναργη θαρσει καιρωι γαρ σοι αφιξομαι -- αλλα μεν αυτει -- τοις λακεδαιμονιοις χαλεπας απο κηρας ερυξας ουνεκα τους φοιβου χρησμους σωιζοντι δικαιως ους μαντευσαμενος παρεταξε ποληι λυκουργος. ως ο μεν ωιχετο επι σπαρτην. εμε δ ωρσε νοημα αγγειλαι λακεδαιμονιοις ελθοντα το θειον παντα μαλ εξειας οι δ αυδησαντος ακουσαν σωτειραν φημαν ασκλαπιε και σφε σαωσας. οι δε εκαρυξαν παντας ξενιαις σε δεκεσθαι σωτηρα ευρυχορου λακεδαιμονος αγκαλεοντες. ταυτα τοι ω μεγ αριστε θεων ανεθηκεν ισυλλος τιμων σην αρετην ωναξ ωσπερ το δικαιον.
Epidauria — Epidauros — ca. 280 BC
 ca. 280 BC