φραζε τινος γονεως σεο τ ουνομα και ποσιν αυδ[α] και χρονον ειπε γυναι και πολεως οθεν ει. -- νεικανδρος γεν[ε]τωρ πατρις παρος ουνομα δε ην μοι σωκρατεα φθιμενην παρμενιων δε εθετο συνλ[ε]κτρος τυμβω με χαριν δε μοι ωπασε τηνδε ευδοξου ζωας μνημα και εσσομενοις και μ[ε] πικραν νεαροιο βρεφους αφυλακτος ερεινυς αιμορυτοιο νοσωι τερπνον ελυσε βιον ουθ υπ εμαις ωδεισι το νηπιον εις φαος ηγον αλλ υπο γαστρι φιλαι κευθεται εμ φθιμενοις τρισσας εκ δεκαδος δε προς εξ ετεων χρονον ηλθον ανδρι λιπουσα τεκνων αρσενοπαιδα γοναν δισσα δε πατρι λιπουσα και ιμερτωι [σ]υνομευνωι αυτα υπο τριτατωι τονδε λελονχα τοπον. -- αλλα συ παμβασιληα θεα πολυωνυμε κουρα τηνδε αγε επ ευσεβεων χωρον εχουσα χερος. -- τοις δε παρερχομενοισι θεος τερψιν τινα δωη ειπασιν χαιρειν σωκρατεαν κατα γης. διονυσιος μαγνης ποιητης εγραψεν.
Paros — 2nd c. AD
 2nd c. AD