[--- γνωμην δε ξυμβαλλεσθαι της] [βουλης εις] το[ν] δημ[ον] οτι [δοκει τηι] [βουληι ε]παινεσαι λευκιον ο[ρτησιον τον] ρωμ[αι]ον και στεφανωσ[αι αυτον θαλλο]υ σ[τ]εφανωι ευνοιας ε[νεκεν της] π[ρο]ς αθηναιους δεδο[σθαι] [δε αυτωι κ]αι [πρ]οξε[ν]ια[ν] και γης και ο[ικιας εγκτησιν] αιτησαμ[ε]νωι κατα το[ν] [νομον και υπαρ]χειν αυτωι παντα τ[α φιλανθρ]ωπα [κ]αθαπερ και τοις αλλο[ις] [προξεν]οις ε[ιν]αι δε αυτωι και εις το [λοιπον α]ποδεικνυμενωι την προς [αθηναιο]υς ευνοιαν ευρεσθαι και αλ[λο αγαθο]ν οτου αν δοκηι αξιος ειναι. [αναγραψαι] δε τοδε το ψηφισμα τον [γραμματ]εα τον κατα πρυτανειαν ει[ς] [στηλην λι]θινην και στησαι εν ακροπο[λει το] δε γενομενον εις αυτην ανα[λωμα μ]ερισαι τον ταμιαν των στρα[τιωτικ]ων. η βουλη. ο δημος.
Att. — non-stoich. — c. 170 a.
 c. 170 a.