αγαθη τυχη εντυχε ω ξενε και λημψη τι χρησιμον εφοδιον μαθων ως ο τοις τροποις ελευθερος μονος ελευθερος ανδρος ελευθεριας σταθμαν εχε ταν φυσιν αυταν αι κα ταν γνωμαν τις ελευθερος ενδοθεν ειη ορθας εκ κραδιας α γεννικον ανερα ποιει και ταυτα κρεινων τον ελευθερον ου κεν αμαρτοις ονκον δε προγονων ληρον και φληναφον αγευ ου γαρ τοι προγονοι τον ελευθερον ανδρα τιθεντι εις γαρ ζευς παντων προπατωρ μια δ ανδρασι ριζα εις παλος παντων ο δε ταν φυσιν ελλαχεν εσθλαν ευπατριδας τηνος και ελευθερος ατρεκες εντι δουλον δ ουκ οκνημι λεγην κακον ουδε τριδουλον ος [μεγαλ]ως αυχη κραδια δε οι ενδον αγεννης ω ξ[ενε επ]ικτατος δουλας απο ματρος ετεχθη αιε[ν ον] ανθρωπων σοφια επι κυδαν εμα φρην ον τι χρη με λεγειν θειος γενετ αιθε δε και νυν τοιουτος τις ανηρ οφελος μεγα και μεγα χαρμα παντων ευξαμενων δουλας απο ματρος ετεχθη.
Pisidia — Yazılıkaya, nr. Çandır — ca. 150-200 AD — J.R.S. Sterrett, Wolfe Expedition (1888) 315, 438 — D.S. du Toit, Theios Anthropos (1997) 182-187; 408-409
 ca. 150-200 AD 