επιτα 0- -λρλιι συνβ[ιω και τοις] τεκνοις θαψαν [- φθι]μενο[ι]ς ευσεβις αν[--] οιν τατιανος συνο[μαι]μοι τειμην οιχομεν[ο--] φιλιαν τευξαν τοδε [τυ]μβον γεα χαριζομενοι στοργης τε τροπ[ων] ενεκ αυτου μνημ[ης] χαριν. τις αν προσυσι χιρα την βαρυχθονον δινης αωροις περιπεσ[οι]το συνφορης.
Phryg., N. — Appia (Pınarcık-Abya) — Evdet — late 2nd/3rd c. AD
 late 2nd/3rd c. AD