το ζην ο ζησας και θανων ζη τοις φιλοις ο κτωμενος δε πολλα μη τρυφων συν τοις φιλοις ουτος τεθνηκε περιπατων και ζη νεκρων [τρο]π[ον]. εγω δε ετρυφησα μηνογενης ο κε ευσταθης μετεδωκ[α] εμαυτου παντα τη ψυχη καλα αμαχως εβιωσα μετα φιλων κε συνγενων μηδεποθ υπουλως η δολιως λαλων τινι. ουτος ο βιος μοι γεγονεν οταν εζων εγω ες παντα δ ηυτυχησα εμαυτον πιστευσας θεω το δ ο[φ]ειλομενον απεδωκα τη φυσι τελος. ρουφος επυησα μηνογενει μου γλυκυτατω πατρι κε παυλει 0[η]νογενου φιλανδρω μεχρι τελους.
Phryg. — Apameia (Dinar) — 3rd c. AD — CIG 3964 — Peek, GVI 1113a — Ramsay, CB 343, p.476
 3rd c. AD 