ενθαδε γη κατεχει θεοδωραν την ενδισ ν και καλλι και μεγεθι και εμφ[ρο]συνη δε μαλιστα η φαος ηελιου γλυκερωτερον ουκετι λαμπει. ανθεα παντα φυουσιν καλλος δε το σον μεμαρανται και γη σε κατεχει και ανεκβατος οικος. σε τειμησεν πατρις ολη την σην γνωμην καθορωντες. θεοδωρα κλαδος ελεας ταχυ πως εμαρανθης. κλαυσατ ελαιμονα παντες θεοδωρας νεοτηταν την σωφρονα και ευγενιδα η την πατριδα προελιψεν. ονησιμος φιλερωτος ετι ζων συν τοις παιδιοις μου φιλητω και καλλιγενεια και ονησιμη συν τω γαμβρω ευτυχιω μετα του εγγονου βασιλιου εποιησαμεν μνημης χαριν.
Phryg., N. — Appia (Pınarcık-Abya) — Altıntaş Köy — 325-350 AD or later
 325-350 AD or later