τυμβος ωδε κατεχει καλον δεμας αι βιομοιρον ηλικιην γαρ εχουσαν ετ[ω]ν εξ η ει τι πλιον σε κουρη λο[υ]τηος ηγαγεν εις αιδην α[λλ]α θεοι μακα[ρε]ς οικτειραντες ψυχην ου προλιπαν δυνα[ι] δομον αιδος ισω ηερι δε π[επο]τηται κατ ουρανον εν δε [θεοι]σιν εισην μοιραν εχει ηρω[ι] στρατονεικη. ει δε τις η[ν κ]ατεχει τυμβος ζωσαν ποτ εσειδεν ουκ αν αδακρυτει τον[δε] διηλθε τοπον.
IEph 2104