κατιλλιος μοι χρ[ηστος ων ο]μευνετης δημητρια τοδ επυ δωμησας λιθου αγλαισμα λεκτρων εινεκεν σεμνων πορεν ετη δε μοι πεντ ηδε και δ[ις εικοσι] ζωης παρεσχεν εν βροτοις μοιρων νομος. ει και χηλος εχει δεμας αγλαον αυταρ ες αιθρην ψυχη εβη εμεθεν φθενξομ αριφραδεως ηιθεοις γαρ εδωκε θεος μετα μοιραν ολεθρου ως ζωουσι λαλιν πασιν επιχθονιοις. ουθ αμα παρθενικησιν εγω χορον ευρυν αθυρον ουτε με νυμφοκομοις θαλαμοισιν εσειλκεν ο σ[εμνος] κουριδιον γενετης προς ποσιν ερχομενην αλλ ετι μ αδμητην αταλοφρονα μοιρ εκιχανεν χρυσιδα και γαμιης ελπιδος εστερεσεν ο[κτωκαιδεκ]ετιν δε πατηρ φιλος ενθα λαεσσι[ν] αιδιου μνημης τυνβον επα[ρε κορη].
Thasos