[ο δημ]ος ο καυνιων [αν]τι[λεον]τα [με]νανδρου τους αγαθους [υμν]ειν ολ[ιγ]ος πονος α δε παρ αστων τιμα καρυσσ[ει πα]ντοσ[ε] τας χαριτας. οσσα δ εχω λα[λεει]μ [φιλ ομ]ως καλα και φιλα δαμωι ατρεκες εγ μ[ου επ]ος πευθεο τασδε λιθου τον δορι πολλ [ανυσαν]τα και ευ[κ]λεα συμ βασιλευσιν βακχιαδαις π[οντο]υ [κ]αι χθονος αγεμοσιν αντιλεοντα λεγω τοι επι[κ]λεο[ς] υια μενανδρου ολβιος ει τοσσωνδ αντετυχ εις γεραων ος δε και εξανυσας [υ]μν[ηθ ε]ο χειρας επ ολβου ωρεξεν μεγαλοις αθανατοισι φιλος.
SEG 12, 472