παρησια ρουφο[υ κατεσκευ]ασε την καμα[ραν εαυτη και τω] προκηδευμ[ενω υιω αλεξαν]δρω και τω συμ[βιω γραπτω μηδ]ενι δε εξεστω [ετερω επει ο] υιος μου αλεξ[ανδρος και ο συμ]βιος μου γραπ[τος και εγω ενκε]κηδευμεθα ε[νταυθα εγκηδευθη]ναι ει δε τις [θελει επιχειρησ]αι αποτεισε[ι τη ιερωτατη] βουλη δην[αρια -----].
BCH 1922, 337-38, no. 25