α ω εν ονοματι του πατρος και του [υιου] και του αγιου πνευματος αμην. ο θεος των πνευματων και πασης σαρκο[ς] ο τον θανατον καταργησας και τον αδην καταπατησας και ζωην τω κοσμω χαρισαμενος αναπαυ[σ]ον τον δουλον ι ησου υιον μαριαμη [εν] κολποις αβρααμ και ισακ και ιακωβ εν τωπο φωτινω παραδεισου εν τωηλχολη εν τοπο ανπυξεως εντ α[πε]δρα και οδυνη και ο λυβη και στεναγμος παν αμαρτιμα παρ αυτω παραχθεν η λογον η εργων αγαθος η κατα διανια και φιλανθρωποε συγχωρησο[ν] οτι ουκ εστιν ανθρωπος ος ζησεται και ουχ ομαρτυσει συ γαρ [μ]ονος [α]μαρτιας εκτος υπαρχεις και η δικαιοσυνησς σου δικαιοσυνης εις τον αιωνα και ο λογος σου αληθεια συ γαρ η αναπαυσον [το]ν ι ησου υιε μαριαμη και συ την [δο]ξα αναπελπονμεν του πατρος και του υιου πνευματος. ετι της ζωης αυτου απο μαρτυρων φαμανος σελλενη αναπαυσον.
Nub. — Warsaw, Nat. Mus. — 1172 AD — Lefebvre 636; SB 3.5716
 1172 AD 