κλαιει μεν σε τεκνον κλαιει δ αγαθανγελος ωνηρ μυρομενος φιλιην τερπνοτατην αλοχου μυρονται δ αδελφοι μηνας και δαψιλος αμφω ηδ οσσοι σ εφιλουν κηποθεον δι ολου γηραλεην δε κομην πολιην τιλλουσα καθ ωραν ηριον αμφι τεον μουσα χεω δακρυα. αλλο κεισαι δη τεκνον καλον προλιπουσα τοκηας ηδε κασιγνητους και ποσιν αμφιθαλη νουσου υπο στυγερης δεδαμασμενη αυταρ εμοιγε πενθος ανειητον καλλιπες οικτροτατη γραια δ ανηκεστον πενθος κατα μοιραν εχουσα αμφι τεην στηλην μουσα τεκνον χεομαι.
Italia — Roma — undated — IG XIV 1863 — GVI 1981