αυαστακ[τ]. αστοις εσθλοι λαμπρας ατταλου γονοι υπερ στεφανου δρουγγαριου ευκλεες απριξ δ ομοιον εργομοχθοις φροντισιν σθεναρον οντως αγιτον και τερπνεον τοιον ταχ ως λιξαντος ευχεσθαι οπως αμαρτηματων αυτον ευρασθαι λυσιν και καταδικης εκφυγειν αιωνιου [τ--] πονω δε εργον τοιο απηρτισθε. ετους.
Pamph. — Attaleia (Antalya) — 909-910 AD — Belleten 22.1958.44,42 — Grégoire 304
 909-910 AD 