αγαθηι τυχ[ηι]. διι βεννιω υπερ σωτηριας κε υ[γεια]ς του [κυριου η]μων [α]υτοκ[ρατο]ρος [α]ντονεινου αυ[γο]υστου κε τ[η]ς [-]ατου [κωμη]ς -[-] [α]υ[ρ. -] απ[π]α ευξα[μεν]ος [αν]εστησεν. [ε]τε[ι] τοοαλλου --ιτα εντιι--τονυσια οδσουχ-- ο 0---ιεδω αλ-[-----]ρτε λ ιαιιιγθεο κε.
Phryg., N. — Appia (Pınarcık-Abya) — Akçaköy — 220 AD
 220 AD