[τ]ην στηλλην παροδιτα παρερχε[ο τον κατα γαιαν] ευφημο γλοσση χερε προσειπαμ[ενος] κειντον τον τριποθητον αει γονε[εσ]σι περ ονταν ει δε μαθων τον εμον μορον ω ξενε και συ με κλαυσις λεξο και θνησκων γαρ εχο νωον ου τινα βαιον κουρηα την τεχνην εσορας εμε τον παρα μοιραν ρηγματι δυσστηνω πνευμα βια θεμενον εξοπιθεν χειρ γαρ μαι εβαλεν δυστηνον ες αδην κηλυθον εξ ζοης εν δυσιν εβδομασιν [με]τρον δ ουκ ιασε τυχη δαιμων ται αλογισστος [αι]ξανυσαι πες δ ων αρτιφυης εθανον [ενα] δε και ματηρ με οδυρετε ον κατα οικον ματηρ δυσπενθης [το φιλον τεκο]ς ουκεθ ορωσα οικτισζουσα τε εμας φρονιμους φρενας οια τε παιδος συν πατρι δυσστηνω βαλλομενω πολειην δεμοσιν ω μοιρης πικρα λογισζομενης ους γαρ εδειτο ευχαις τεκνου υπο τυμβευεσσθαι ουτοι νυν τεκνου σημα επεθεντο ταφωι.
Tr.: Skamander u. Nebentäler — Yerkesik [Ab: Alexandria Troas] — ca. 2.Jh.n.Chr. — IK 3,176