τις ποθεν εκ λυκιης με[ν] αριστευσας δ ενι θωκοις τατιανος θεσμοις τε δικης πτολιεθρα σαωσας. αλλα με πανδαματωρ χρον[ος] ωλλευν ει μη εμος παις εξ εμεθεν τριτατος και ομωνυμος εργα θ ομοιο[ς] εκ δαπεδων ανελων στηλης επιθηκεν ορασθ[αι] πασιν αριζηλον ναεταις ξινοισει θ ομοιως καρων εκ γεης ος απηλασε λοιγιον ατην την δε δικην μεροπεσιν ομεστιον ωπας επειναι πεμφθεις εκ βασιληος εθ αδομενοισιν αρωγος.
Roueché, Aphrodisias 37