τυμβον μεν φ[ιλαδελφε γλυκων] σοι δειμαθ ετα[ιρος] οντε λιπες της [σης αξιον] υια τεχνης οσσον γαρ συ κρατιστος ιητρων επλεο παντων τοσσον των αλλων εξοχος εστι γλυκων ψυχη δ εκ ρεθεων πταμενη μ[ε]τα δαιμονας αλλους ηλ[υ]θε ση ναιεις δ εν μακαρω[ν] δαπεδω ιλαθι και μοι οπαζε νοσων ακος ως το παροιθεν νυν γαρ θειοτερην μοιραν εχεις βιοτο[υ] αξιον ω φιλαδελφ αρε[της πο]τμον ελλαχες αισης [εξοχ] ιητοριης εξοχε και σ[οφιης] [ο]υ γαρ δη νο[υ]σος [σ]εβ[ας αρθρων ωλεσε τ]ωνδε γομ[φων] αρμ[ονι]ην [δηρ]ος ελυ[σε χρο]νος οιον δε υπνωω[ν εν]ερευ[θ]εται ανθεα μηλ[ων] τοιος και ν[ε]κυς ων κ[εισο] καταλ[λ]εχεων νυν σ [ηδη] δυναμαι θαρρων ευδαιμ[ο]να κληζειν ολβιε και ζωης ολβιε και θανατου ευ θανεν ιπποκρατης αλλ [ο]υ [θανεν] ουδ αρ εγωγε του παλαι ιππο[κρα]τους ουδεν ασημοτερος αλλ ετυμον ψυχη μενει ο[υρανι]η φιλαδελφου σωμα δε [θνητον ε]ον χθων ιερη κατεχει τ[---------------] [----------------] [---------------] χαιρε γυναι πανθεια παρ ανερος ος μετα μοιραν σην ολοου θανατου πενθος αλαστον εχω ου γαρ πω τοιην αλοχον ζυγιην ιδεν ηρη ειδος και πινυτην ηδε σαοφροσυνην αυτη μοι και παιδας εγειναο παντας ομοιους αυτη και γαμετου κηδεο και τεκεων και βιοτης οιακα καθευθυνεσκες εν οικω και κλεος υψωσας ξυνον ιητοριης ουδε γυνη περ εουσα εμης απολειπεο τεχνης τουνεκα σοι τυμβον τευξε γλυκων γαμετης ος γε και αθ[ανα]τοιο δεμας κευθει φιλαδελ[φου] [ε]ν[θα] κ[α]ι αυτος εγω κεισο[μαι] αι κε θα[νω] ω[ς αγλα]ισμο[ν ζων] σοι εκοινωνησα κα[τ] α[ισα]ν ωδε δε και ξυνην γαιαν εφε[σ]σαμενος.
Aiol.Mys.: Kaikos — bei Ilıca [A: Pergamon?] — AvP VIII 2,576