τον σοφον εν θνητοισσιν και αθανατοις φιλον ανδραν διοφανην τουτο δε σημα βλεπις φιλε ο ζων εμαυτω κατεσκευασα τον φειλον οικον και τη γλυκυτατη μου γυνηκι διονυσια συν τω αδελφω μου δομετιανω και τη γλυκυτατη αυτου γυνεκι ρουφινη και τοις τεκνυς ανφοτερων ημων και τες νειοις ημων και τη εξ αυτων γενεη ει τεις δε ετερος εισκυλη οικον τον ανεξοδιαστον η θαψει τειναν αλλον εις υμας δωσει τω ταμιω τρισδεκα μυριαδας και τη εικραληνων κωμη εγδεικειου δηναρεια πεντακειχειλεια και κινου γενεη -υιιι εξαπολειτε ει τεις δε ετερος εισκ[υλη α]υρ. διοφανης ζησας ετ[η - και ---] ζησας ετη.
Bith. — Nikaia (Iznik): Soǧucakpinar/Osmaneli — 3rd c. AD?
 3rd c. AD?