κωφης εκ πετρης λογον εμπνουν δεξαι οδιτ[α] βαιον επιστησας ιχνος οδο[ι]ποριης. ενθαδ εγω κειμαι τελεθυ[μος ----] εικοσιεπτα ετων εις αιδην καταβας. πασιν ανεγκλητος γεγονως εθαν [ηδ]ε ποθ[εινος] [ο]υχι πονηρος εων ακρισια δε τυχης δυστηνος φη[σε]ι τις. εγω δ υποβας τοδ αν ειπον ου ταυτως ταχ ισως δ ευτυχιας μετεχων ειπ[ερ] τη μακρα ζωη λυπαι παρεπονται χ[ρη] δε ομως ταυτας εκτελεσαντα θανειν [κ]ε[ι]νος αν ευδαιμων ειη μαλλον παραβατας [του] στυγερου γηρως ουκ εσιδων βιοτον.
Lokris, E. — Halai