πτωιε χρυσοκ[ομα] μαντηιε σοι τοδε απολλον - στησεν παστρο[φ]ου υιος αριστιχος εικονα εαυτου. - αλλα συ δεξαμενος τα μοι εννυχος αυτος υπεσχου - φωνην φθεγξαμενος προς εμην οπα προσγελασας τε - αψευδη μεν εμοι τε και ημετεροις προγονοισιν φημην την αγαθην αντιδιδου τελεαν.
Boiotia — Akraiphia — Ptoion: Sanct. of Apollo Ptoios (Perdikovrysi) — ca. 300-275 BC — P. Guillon, Trépieds du Ptoion II (1943) 109-115; 143-144
 ca. 300-275 BC 