θεο[ι]. επι κιμωνος αρχοντος θαργηλιωνος [εδοξ]εν τωι κοινωι επειδη σωφρων καλως και φ[ιλ]οτιμως συνηγαγε τον θιασον επεδωκεν δε και στηλην ωστε ανατεθηναι εις το ιερον βουλομενος αυξειν το κοινον εκ των ιδιων οπως αν ουν εφαμιλλον ει τοις βουλομενοις ευεργετειν το κοινον ειδοσιν οτι κομιουνται τας χαριτας αγαθει τυχει δεδοχθ[α]ι τοις θιασωταις στεφανωσαι τον αρχερα[ν]ιστην σωφρονα θαλλου στεφανωι και λημ[ν]ισκωι οπως αν και εις το λοιπον οι γινομε[ν]οι ιεροποιοι εις τας θυσιας επειδαν τα ιερα απαγγειλωσιν και σπονδας ποη[σ]ω[σ]ι[ν σ]τεφανουτωσαν αυτον και αναγορευετ[ω]σαν [ο]ι θιασωται στεφανουσι τον αρχερανιστην σωφρονα αρετης ενεκεν και ευσεβειας της εις την θεον εαν δε μη αναγορευσωσιν οφειλετωσαν τετταρας δραχμας ιερας τηι θεωι αναγραψατωσαν δε και τον στεφανον επι του αναθηματος αναγραψαι δε και τους θιασωτας παντας χωρις τους τε ανδρας και τας γυναικας. οι θιασωται τον αρχερανιστην σωφρονα [σ]ωφρων [ευ]κλης [ευ]τυχιδης [σω]τηριδης [κτ]ησιβιος ---θης --λων [ευτ]υχιδης [χα]ριας [ιερ]ωνυμος [ευ]ξενος υθοκλης λυσιστρατος αρτεμων μενεχαρμος διονυσιος κτησων δημητριος συμμαχος διων σωτηριδης χαρης φιλοξενος αγαθων μυς νικων φιλων μενων εφεσος κτησων δωριευς διων μενισκος μενεκρατης πορος δωρος περιγενης ονυχιον απολλωνις ευπραξις ευτυχις χοιρινη αριστομαχη φιλικον ζωπυρα ηδεια σιπη χαροπον ηδιστη φιλη δορκας σιμον ινδον μελιττα λαμιδιον αφροδισια θεοδωρα φιλωτιον επι ιερεως διονυσοδωρου σημαχιδου.
Att. — stoich. 36 — c. 237/6