δογ[μα των αμφικτιον]ων. επει καλλιστος επιγ[ενους κνιδιος αν]ηρ καλος καγαθος γενομ[ε]νος επι της ελλαδος μ[ετα του αυτοκρ]ατορος και μετα των εκεινου πρεσβευτων και αν[τιστρατηγων τ]ην αναστροφην και ευταξιαν του βιου πεποιηται π[ασιν ανυπερβλ]ητον και πλειστην ροπην παρα τοις ηγουμε[νο]ις [ε]ις [παντα εχων των] πολεων ηκει φροντιζων και παραιτιος αει τινος αγα[θου γινομενος τοις η]μετεροις δημοις τους τε κατ ανδρα χρειαν εχοντας [ελληνας συνυπο]λαμβανων και δι αυτου και δια των ηγουμενων ωστε και [κατα κοινον] και κατ ιδιαν φιλον και ξε[νον] και ευεργετην εαυτον αποδεδει[χ]ε[ν]αι των ελληνων και ταυτα πα[ν]τα πραττων διατετελεκεν και πολεις και ιδιωτας σωζων χωρις [οψω]νιων δεομενων [βλα]βης τε και δαπανης ωστε την χρηστοτητα και μεγαλοψυχιαν αυτου παρα πασι γεγονεναι διαδηλον τυχηι τηι αγαθηι δεδοχθαι τοις αμφικτιοσιν επαινεσαι τε καλλιστον επιγενους κνιδιον εφ [ηι] εχων ευνοια διατελει προς τε τας ελληνιδας πολεις και το αμφικ[τι]ονικον συστημα και ειναι αυτον προξενον και ευεργετην και [τ]ο[υς εκγ]ονο[υς] αυτου του τε συνεδριου των [αμ]φικτιονων και των αλλων ελληνων ειναι δε αυτωι και προεδριαν εν πυθιοις και αναγορευεσθαι α[υτον εν] τωι [γυ]μνικωι αγωνι μετα των αλλων ευεργετων και στεφανουσθαι χρυσωι σ[τε]φανωι στησαι δε αυτου και εικονα χαλκην εν δελφοις εν τωι ι[ερω]ι του απολλωνος του πυθιου εν τωι επιφανεστατωι τοπωι επιγραφη[ν ποι]ουμενους οι αμφικτιονες καλλιστον επιγενους [κ]νιδιον ευνοιας ενεκεν κ[αι] αρετης της εις εατους κ[αι] τους αλλους ελληνας απολλωνι πυθιωι. ελεστ[αι] δε και πρεσβευτας οιτιν[ε]ς αποισουσιν αυτω τασδε τας τιμας κ[αι] παρακαλ[ου]σιν αυτον την [αυ]την διαφυλασσειν προς παντας τους ελληνας ευνοι[αν]. πρεσβευται ειρεθησαν αντιγενης και αγησιλαος [οι φιλ]ολαου πρωτο[γε]νης πρωταρχου καλλειδας ευξιθεου διοδωρος δωροθεου.
Phokis — Delphi — 50-1 BC
 50-1 BC