[ μακαριος [δ]ηιων δ[ηριν αλεξαμενος] ανδροφονων το δε κυδο[ς ε]ν α[στοισιν μεγ αεξων] αντ ασιαρχιης λουτρον ετευ[ξε νεον ]. ουτος ο μακαριοιο πελωριος ενθαδε κοσμο[ς] ον καμεν η πατρη θρεπτρα χαριζομενος αντ ασιαρχιης υπατον κλεος αστει τευξας ευχαριης αλοχου ταις αγανοφροσυναις. μακαριος το λοετρον ες αρχαιον θετο καλλος φαυστινης καματων δευτερος αθλοθετης. τατιανος δε πονοιο δικασπολος ευρατο τερμα τας νυμφας καλεων τας πυρι μισγομενας. αστει δ ωπασε κοσμον [ελ]αφριζουσι δε μοχθων παντες λυσιπονοις χευ[μασι] τερπομενοις. φαυστινης το παλαιον επ[ωνυμον] ησθα λοετρον αλλα σε μακαριου νυν κα[λεσει πατρ]ια ουνεκ αφειδησας κτεαν[ων] μεγαλαυχ[ει θ]υμω γηρας αποξυσας αυθι [ς ε]θηκε νεον.
Milet I 9, 339