επι δεισιθεου πρυτανεος παρα βασιλεως αλε[ξανδρ]ου χιω[ν τωι] δημωι. τους φυγαδας τους εκ χιου κατιεναι παντας πολιτεομα δ [ει]ναι εν χιωι δημον. αιρεθηναι δε νομογραφους οιτινες γραψουσι και διορθωσουσι τους νομους οπως μηδεν εναντιον ηι τηι δημοκρατιαι μηδε τηι των φυγαδων καθοδωι. τα δε διορθωθεντα η γραφεντα επαναφερεσθαι προς αλεξανδρον. παρεχειν δε χιους τριηρεις εικοσι πεπληρωμενας τοις αοτων τελεσιν ταοτας δε πλειν μεχρι αν και το αλλο ναοτικον το των ελληνων μεθ ημων συμπλη. των δε προδοντων τοις βαρβαροις την πολιν οσοι μεν αν προεξελθωσιν φεογειν αοτους εξ απασων των πολεων των της ειρηνης κοινωνουσων και ειναι αγωγιμους κατα το δογμα το των ελληνων οσο[ι] δ αν εγκαταλειφθωσιν επαναγεσθαι και κρινεσθαι εν τωι των ελ[λ]ηνων συνεδριωι. εαν δε τι αντιλεγηται τοις κατεληλυ[θ]οσιν και τοις εν τηι πολει κρινεσθαι περι τουτο αοτους πα[ρ] ημιν. μεχρι αν διαλλαγωσι χιοι φυλακην ειναι παρ αοτοις παρ αλεξανδρου του βασιλεως οση αν ικανη ηι τρεφειν δε ταοτην χιους.
Athena 1893, 7-33