βατιωι αρτεμωνος χρηστη χαιρε. πικρη μοι λυκαβαντος επηλυθε μοιρα δυσαιων ουλομενος τε χρονου μην απατηνοριων ωλεσα γαρ και πριν τεκνου νεοθηλεα βλαστον ορφανα τ εκ πατρος δωματα τωιδ εσιδον. ηδη νυν αχθινον επιστρωφησατ ατρακτον μοιραι και ζωαν πλησατ εμευ τεκεος αρκει γαρ μοι μικρος υπο χθονι παις ο δε πατρι λιπεσθω γηρως και βιοτοιο φυλαξ.
Chiron 1987, 178-82 col. 1