εγω χοσροης βασιλευς βασιλεων υιος χοσροου τα εν τωδε τω δισκω γεγραμμενα ουκ εις θεαν ανθρωπων ουδε ινα εκ των λογων μου το μεγεθος του πανσεπτου ονοματος γνωσθη αλλα δια την αληθειαν των γεγραμμενων και δια τας πολλας χαριτας και ευεργεσιας ας εσχον παρα σου ευτυχια γαρ μοι εστι ινα το εμον ονομα εμφερεται τοις ιεροις σου σκευεσιν. εν τω ειναι με εν τω βεραμα ς ητησαμην παρα σου αγιε ελθειν εις την βοηθειαν μου και εν γαστρι συλλαβειν σιρην. και επειδη η σιρην χριστιανη εστιν καγω ελλην ο ημετερος νομος αδειαν ημιν ου παρεχει χριστιανην εχειν γαμετην. δια γουν την εμην προς σε ευγνωμοσυνην εις ταυτην τον νομον παρειδον και ταυτην εν γυναιξιν ημεραν εξ ημερας εν γνησιοτητι εσχον και ισχω και ουτω συνειδον νυν δεηθηναι της σης αγαθοτητος αγιε εν γαστρι συλλαβειν αυτην. και ητησαμην και συνεταξαμην ινα εαν εν γαστρι συλλαβη σιρην τον σταυρον τον φορουμενον παρ αυτης πεμψω τω πανσεπτω σου οικω. και τουτου ενεκα καγω και σιρην τον σκοπον τουτον εχομεν ινα εις μνημοσυνον του ονοματος σου αγιε τουτον τον σταυρον κρατωμεν. και συνειδομεν αντ αυτου την τιμην αυτου μη συντεινουσαν περαιτερω των τετρακισχιλιων τετρακοσιων στατηρων μιλιαρισιων πεντακισχιλιους στατηρας εκπεμψαι. και εξ ου την τοιαυτην εαυτω εσχον αιτησιν και ταυτα διελογισαμην εως ου εφθασαμην το ροσονχοσρον δεκα ημεραι πλεον ου διηλθον και συ αγιε ου δια το ειναι με αξιον αλλα δια την σην αγαθοτητα εφανης μοι εν οραματι της νυκτος και τριτον ειπας μοι οτι σιρην εν γαστρι εχει. καγω εν αυτω τω οραματι τριτον ανταπεκριθην σοι λεγων καλως. και δια το ειναι σε δοτηρα των αιτησεων εκ της ημερας εκεινης η σιρην το ειθισμενον ταις γυναιξιν ουκ ειδεν. εγω δε δισταξας εις τουτο ει μη τοις λογοις σου επιστευσα και οτι αγιος ει και δοτηρ των αιτησεων μετα το ταυτην τα γυναικεια μη υπομειναι εκ τουτου εγνων την δυναμιν του οραματος και την των παρα σου ρηθεντων αληθειαν. παραυτα ουν επεμψα τον αυτον σταυρον και την τουτου τιμην εν τω πανσεπτω σου εικω κελευσας εκ της τουτου τιμης δισκον ενα και ποτηριον εν γενεσθαι εις λογον των θειων μυστηριων αλλα μην και σταυρον γενεσθαι και πηχθηναι οφειλοντα επι της τιμιας τραπεζης και θυμιατηριον τα παντα χρυσα και αμφιθυρον ουννικον κεκοσμημενον χρυσιω και τα απομενοντα της τιμης μιλιαρισια ειναι του αγιου σου οικου ινα δια της τυχης σου αγιε εις παντα εξαιρετως δε εις την αιτησιν ταυτην ελθης εις την βοηθειαν μου και σιρην και ο δια της σης πρεσβειας γεγονεν ημιν τω ελεει της σης αγαθοτητος και τω θεληματι μου και σιρην εις τελειον προελθη ινα καγω και σιρην και παντες οι εν τω κοσμω εις την σην δυναμιν ελπιζωμεν και εις σε ετι πιστευωμεν.
Mesopotomia — Resafa--Sergioupolis (ar-Raqqah, SW of) — 593 AD — Euagrius, Hist.Eccles. 6.21
 593 AD 