[επι στ]εφα[νηφορου μενανδρου του απολλωνιου] του καλλικρατου το δευτερον ποσιδεωνος. ο δημος ο ηρακλεωτων ερωται ποτερον αυτωι λωιον και αμεινον και τηι λατμιαι αθηναι προσφιλες πωλουντι της προειρημενης θεας την ιερωσυνην δια βιου η χειροτονουτι αυτης ιερην καθ εκαστον ενιαυτον. ως αν παλλαδος ευοπλου τριτωνιδος αγνης ιερα δρωντα θεαι τε φιλως συμπαντι τε δημωι θησθε συν εσθλαισιν γνωμαις βουληι τε κρατιστη[ι] κεκλυτε φοιβειην παναληθεα θεσφατον αυδην ος γενει ηδε βιου ταξει προφερεστατος εστιν αιρεισθε εκ παντων αστων λυκαβαντος εκαστου [φρ]οντιδα και σπουδην ην χρη θεμενοι περι τωνδε [το]ιους γαρ θεμις εστι θεας προς ανακτορα βαινειν.
Chiron 1990, 23-24:SIIA.1-16