γνωμη συνεδρων των αιρεθεντων ευδωρου του σαμιαδου αντηνορος του ευανδριδου αυτοκρατου του ηγημονος σαμιου του ανδριου λαοδημου του λαερτου τιμοπολιος του ηφαιστιου ποσειδωνιου του βοηθου λιχαντος του ερμοφαντου διονυσιου του ποσειδωνιου πασικλειους του βηβιλεως ειπαν επειδη κιανοι αποικοι οντες της πολεως και διαφυλασσοντες τημ προς τον δημον φιλιαν απεστειλαν ιεροποιους νικανδρον και φιλιππιδην ψηφισμα κομιζοντας εν ωι απολογισαμενοι τους πολεμους τους κατασχοντας αυτων τηγ χωραν και τας δαπανας τας εις ταυτα γινομενας αξιουσιν εις τας φιαλας ας προσοφειλουσιν τωι θεωι αφεθηναι οσας αν δυνατον ηι και οι ιεροποιοι δε οι ηκοντες παρα κιανων περι τε τουτων διελεγησαν ακολουθως τοις εν τωι ψηφισματι γεγραμμενοις και εμφανισαντες τα οικεια και φιλανθρωπα τα υπαρχοντα κοινηι τε τωι δημωι εγ κιωι και ιδιαι τα γινομενα τοις αφικνουμενοις μιλησιων εμνησθησαμ περι πολιτειας οπως υπαρχηι κιανοις εμ μιλητωι προσηκει δε τωι δημωι κτιστηι οντι της αποικιας και την εις τους οικειους ευνοιαν εμ παντι καιρωι αποδεικνυμενωι μη αφιστασθαι του συμφεροντο[ς] αλλ επιμελειαμ ποιησασθαι των αποικων τημ προσηκουσαν εψηφισθαι μιλησιοις αποκρινασθαι κιανοις περι μεν τωμ [φι]αλων ων αξιουσι την αφεσιγ γενεσθαι διοτι ει μεν μη συνεβαινε και αυτους τεθλιφθαι δια τους πολεμους και τας αφοριας τας κατασχουσας τηγ χωραν ετι δε και αδυνατον ειναι την αφεσιμ ποιησασθαι τον δημον τωγ γινομενων απαρχων τω[ι θε]ωι δια το τον νομον τομ περι τουτων υπαρχοντα κωλυειν επει παν το δυνατον αν επραξεν εις το συντελεσθηναι κιανοις τα περι τουτων αξιουμενα νυνι δε επιχωρει αυτοις ποιησασ[θ]αι την αποκαταστασιν των οφειλομενων φιαλων. επειταν φαινηται αυτοις κατα καιρον ειναι. περι μεντοι των εφεξης οιεται δειν ο δημος γινεσθαι τας απαρχας τωι θεωι κατα τα υπο [τω]μ προγονων συγκειμενα. την δε πολιτειαν δεδοσθαι κιανοις [κ]αθοτι εμνησθησαν οι ιεροποιοι οπως ο δημος φαινηται επι πλε[ι]ον την οικειοτητα διατηρων και ακολουθα πρασσων τηι τωμ προγονων αιρεσει ινα δε τοις προαιρουμενοις κιανων μετεχειν τη[ς] πολιτειας γινηται τα υπο του δημου δεδομενα επιμελεισθ[αι] τους πρυτανεις και επικληρουν αυτους επι τας φυλας εαν απομαρτυρωσιν αυτοις κιανοι μετα ψηφισματος οτι εισιν αυτωμ πολιται παρακαλει δε ο δημος κιανους μνημονευοντας τωγ γινομενων αυτοις φιλανθρωπων την τε προς τον θεον ευσεβειαν διατηρειν και την οικειοτητα επι πλειον αυξειν επακολουθουντας τηι τωμ προγονων αιρεσει. ουτω γαρ και παρα του δημου πολλωι μαλλον υπαρξει αυτοις παντα τα φιλανθρωπα [κ]αι εν ουθενι λειφθησονται των συμφεροντων αυτοις καθοτι και [ε]ν τωι προτερον χρονωι το δε ψηφισμα τοδε αναγραψαι εις στηλην λιθινην και αναθειναι εις το ιερον του απολλων[ο]ς του δελφινιου της δε κατασκευης της στηλης και της αναγραφης του ψηφισματος επιμεληθηναι τους τειχοποιους και τον αρχιτεκτ[ο]να το δε αναλωμα το εις ταυτα δουναι τους ηιρημενους επι τη[ς] δημοσιας τραπεζης απο του υπαρχοντος αυτοις εις τα τειχοποικα καλεσαι δε τους ιεροποιους και επι δειπνον εις το πρυταν[ει]ον. εδοξε τωι δημωι εις λευκωμα αναγραψαι το ψηφισμα.
Milet I 3, 141