ετους μηνος πανημου κατα το εφρενωθεις υπο των θεων υπο του διος κε του μηνος μεγαλου αρτεμιδωρου εκολασομην τα οματα τον θεοδωρον κατα τας αμαρτιας ας επυησεν συνεγενομην τη πεδισχη του απλοκομα τη τροφιμη τη γυναικι τη ευτυχηδος εις το πλετωριν απαιρι την πρωτην αμαρτιαν προβατω[ν] περδεικι ασφαλακι δευτερα αμαρτια αλλα δουλος ων των θεων των εν νονου συνεγενομην τη αριαγνη τη μοναυλια παιρι χυρω θειννω εχθυει τη τριτη αμαρτια συνεγενομην αρεθουση μοναυλια παιρι ορνειθει στρουθω περιστερα κυπρω κρειθοπυρων προχω οινου κυπρον πυρων καθαρος τοις ειεροις προχον εσχα παρακλητον τον δειαν ειδαι κατα τα πυηματα πεπηρωκιν νυν δε ειλαζομενου αυτου τους θεους κε στηλογραφουντος ανερυσετον τας αμαρτιας ηρωτημαινος υπο της συνκλητου ειλεος ειμαι αναστανομενης της στηλλην μου η ημερα ωρισα ανυξαις την φυλακην εξαφιω τον καταδικον δια ενιαυτου κε μηνων περιπατουντων.
Lyd. — Manisa Mus., fr. NE Lydia — 235/236 AD — EA 12 (1988) 151, 5 — EA 13 (1989) 37-40
 235/236 AD 