ηνικα δ ηελιος μεν εδυ προς δωματα [ποντου] δειπνησας ηλθον μετα του μητρω λο[εσασ]θαι κευθυς με μοιραι προκαθιζανον εις φ[ρε]αρ αυτου εγδυνον γαρ εγω και απηγε με μοιρα κακιστη. χως ειδεν δαιμων με κατω παρεδωκε 0[αρ]ωνει αυταρ ο μητρως μου ψοφον ηκουσεν φρεατισμου κευθυς μ εζητει γ αρ εγω δε ουκ ελπιδ αν ειχον ζωης της κατ εμαυτον εν ανθρωποισι μιγηναι ετρεχε προς το φρεαρ σπευδων σπευδουσα δ αμ αυτω ετρεχεν η ναννη και σχειζει τον γε χιτωνα ετρεχε γ η μητηρ και ιστατο ηγε τυπητον. κευθυς αλεξανδρω προς γουνατα προσπεσε ναννη κουκ ετ εμελλεν ιδων ενπηδα δ εις φρεαρ ευθυς. ως ευρεν με κατω βεβυθισμενον εξηνεν[κ]εν ε ν κοφινω κευθυς δη ναννη με διαβροχον ηρπασε θασσον σκεπτομενη ζωης ην τιν εχω μεριδα ω δ εμε τον [δυσ]τηνον τον ουκ εφιδοντα παλαισ[τρα]ν αλλ ηδη τριετη [-] μοιρα [καλ]υψε κακη.
BCH 1923, 378-80, no. 8