κλεοφων αναξιππου χαιρε. ουχ υπο τοξου κουφα βελη φευγοντα σε δαιμων ηλασεν αλλα τυχη σ ηρπασεν εγ μελαθρων και σε προσηρμοσε ταινι οθεν και παντες εφησαν ελληνες προφερης δ ησθα και ου κατοκνος. -- εικοσι και τρι ετη μεν εχων ελιπες πατρος οικον -- ισχυρος γαρ εης και εβουλου παντα προμοχθων τωι πατρι τας χαριτας ζωκροτερον διδοναι. δακρυα μεν μητηρ χε[υ]εν μεδεωδισι νυμφαις μνησθεις εμ μαστοις ως σ ετρεφ η μελεα. και συ μεν εμ νεκυων θαλαμοις ηδη προβεβηκας κουρος αναξιππου χαιρε δε μλς κλεοφων.
Naxos — 2nd c. BC
 2nd c. BC