ιησους [α] ο χριστος ω ο θεος τ[ων πνευματων κ]αι πασης σαρκος ο τον θανατον καταργησας και τον αδην καταπατησας και ζωην τω [κο]σμω χαρισαμενος αναπαυσον τον δουλον σου ιωαννου επισκοπου παχωρας εν κολποις αβρααμ και ισαακ και ιακωβ εν τοπω φωτινω τοπω οχλοη εν το[π]ω αναψυξεως ενθα απεδρα οδυνη και λυπη και στενα[γμος]. παν αμαρτη[μα] πραχθεν εν λογω η εργω η κατα διανοια ως μονος αγαθος και φιλανθρωπος συγχωρισον οτι ανθρωπος ος ζησεται και ουχ αμαρτησει. σοι γαρ μονος πασης αμαρτιας εκτος υπαρχεις και η δικαιοσυνη σου δικαιοσυνη εις τον αιωνα κυριε και ο λογος σου αληθεια. σ[ο]ι γαρ ει αναπαυσεις και αναστασεις των σων δουλον σου ιωαννου επισκοπου και σοι την δοξαν αναμεμπωμεν τω πατρι και τω υιω και τω αγιω πνευματι νυν και αει και εις αιωνας των αιωνων αμην. εκοιμησατο απο μαρτυρων ετη μηνος θωθ ετη της ζωης αυτου. κυριε ιησου χριστε αναπαυσον τον δουλον σου ιωαννην επισκοπον. ετη θρονησμος αυτου ετη αναπαυσον ημερα πρασκευης.
Nub. — Pachoras--Phthouris (Faras) — 1006 AD
 1006 AD