αγαθη τυχη. επι πρυτανεως ακροδημου του διοτειμου ο δημος ο μαγνητων επερωτα τον θεον περι του σημειου του γεγονοτος οτι πλατανου κατα την πολιν κλασθεισης υπο ανεμου ευρεθη εν αυτη αφειδρυμα διονυσου τι αυτω σημαινει η τι αν ποιησας αδεως διατελοιη δι ον θεοπροποι επεμφθησαν ις δελφους ερμωναξ επικρατους αρισταρχος διοδωρου. θεος εχρησεν μαιανδροιο λαχοντες εφ υδασιν ιερον αστυ μαγνητες κτεανοις επαμυντορες ημετεροισιν ηλθετε πευσομενοι στοματων απ εμειο τις υμειν μυθος επει βακχος θαμνω ενι κειμενος ωφθη. εξεφανη δε ετι κουρος επει πτολιαιθρα τιθεντες νηους ουκ ωκισσατ ευτμητους διονυσω. αλλα και ως ω δημε μεγασθενες ιδρυε νηους θυρσοχαρους ιερηα τιθει δε ευαρτιον αγνον ελθετε δε ες θηβης ιερον πεδον οφρα λαβητε μαιναδας αι γενεης εινους απο καδμηειης αι δ υμειν δωσουσι και οργια και νομιμα εσθλα και θιασους βακχοιο καθειδρυσουσιν εν αστει. κατα τον χρησμον δια των θεοπροπων εδοθησαν εκ θηβων μαιναδες τρεις κοσκω βαυβω θετταλη και η μεν κοσκω συνηγαγεν θιασον τον πλατανιστηνων η δε βαυβω τον προ πολεως η δε θετταλη τον των καταιβατων θανουσαι δε αυται εταφησαν υπο μαγνητων και η μεν κοσκω κειται εν κοσκωβουνω η δε βαυβω εν ταβαρνει η δε θετταλη προς τω θεατρω.
IMagn 215a