μναμοσυνας τοδε ειριον επει αμ μελληισι θανεισθ αν. εις αιδαο δομους ευηρεας εστ επιδεξια κρανα παρ δ αυταν εστακυα λευκα κυπαρισσος ενθα κατερχομεναι ψυχαι νεκυων ψυχονται ταυτας τας κρανας μηδε σχεδον ενγυθεν ελθηις. προσθεν δε ευρησεις τας μναμοσυνας απο λιμνας ψυχρον υδωρ προρεον φυλακες δε επυπερθεν εασι. οι δε σε ειρησονται ενι φρασι πευκαλιμαισι οττι δη εξερεεις αιδος σκοτος ουλοεεντος. ειπον γης υος βαρεας και ουρανου αστεροεντος διψαι δ ειμ αυος και απολλυμαι αλλα δοτω [μοι] ψυχρον υδωρ π[ροσ]τηναι της μνημοσυνης απο λιμ[νης]. και δη τοι ελεουσιν υπο χθονιωι βασιληι και δωσουσι πιειν τας μναμοσυνας απο λιμνα[ς]. και δη και συ πιων οδον ερχεαι αν τε και αλλοι μυσται και βαχχοι ιεραν στειχουσι κλεινοι.
Italia — Hipponion-Vibo Valentia — ca. 400 BC — SEG 26.1139 (translit.) — MusCrit 13/14 (1978-1979) 337-359 (C. Gallavotti)
 ca. 400 BC 