ο αυτος ιερευς ροδιων ει και παντας ανθρωπους ο θεος επι την εστιασιν καλει και κοινην και ισοτιμον παρεχι τραπεζαν τοις οποθενου[ν] αφικνουμενοις ομως εξαιρετου τιμης αξιαν ηγουμενος ειναι την πολιν και δια το αξιωμα υμων ω ροδιοι και δ[ι]α την υπαρχουσαν ταις πολεσιν ημων προς αλληλας συγγενιαν και των ιερων κοινωνιαν καλω προς τον θεον υμας και παρακαλω και τους εν τη πολι της παρ αυτω μετεχιν ευφροσυνης ωσπερ τους εν καρια και ομορουντας ημιν ροδιους μεγαλης τιμης τευξομεν[ο]ς ει και την επιστολην ασμενοι μου λαβοι[τε προς τε] τον θεον τουτο δηλωσαιτε.
IStr 22