[εισβαιν]ων οιμους πολυ[π]ειρ[η]τοιο κελευθου ηλυθες α[μφι κ]ορης [σ]ωματος ιδροσυνας τερπει δ αψιδεσσι πολυτροχα[λ]οις ενι κεντρ[οις] αντυγος αιθεριης τειρεσι λανπομεναις ηελιω τ ανα μεσσα πολυ[φ]ενγει τε σεληνη εξ ων δη παντων εστι βιος μεροπων. εν τουτο[ι]ς φυεται τρεφεται γηρα τε τελειται ζωης και θανατου κληρος εν οις πελεται. τησδε μαθημοσυνης επιτυνχανον ιδριν εοντα πνοιης δ α[π]λανκτους ειδοτα μαντοσυνας θεσφατα τ ανθρωποισιν αληθεα φημιζοντα οντων μελλοντων εσσομενων προτερο[ν]. αστεσι δ εν πολλοισιν ιθαγενεων λαχε τειμας λειψας και κουρους ουδεν αφαυροτερους. σφη δ αρετη και μετρα δαεις και πειρατα κοσμου εις ορφνην ικομην πασιν οφειλομενην.
Phryg. — Doǧana(r)slan — ClRev 11 (1897) 136,6 — IGR 4.607