εν ονοματι του πατρος και του υιου και του αγιου πνευματος αμην. ο θεος τον πνευματον και πασας σαρκος ο των θανατον καταργησας και τον αδιν καταπατησας και ζωην τω κοσμον χαρισαμενος αναπαυσον την ψυχην μου την δουλην παπα σινεθη τοσσινε εν κολποις αβρααμ και ισακ και ιακκωβ εν τωπω φωτινων εν τωπω αναψεξεως ενθα απεδρα ωδυνη και λυπη και στεναγμος. παν αμαρτιμα παρ αυτων προχθον λογω εργω η κατα διανοιας ως αγατος και φιλανθρωπος συχρησος οτι ουκ εστιν ανθρωποις ως ζησεται και ουκ αμαρτιας συ γαρ μονος θεος και πασις αμαρτιας εκτους υπαρχεις και δικαιωσυνη σου δικαιοσυνη εις τον αιωνα κυριε ο λωγου σου η αληθεια συ γαρ ει αναπαυσεον την ψυχην την δουλην παπα σινεθη τοσσινε και η αναστασις και σοι την δοξα αναμελπωμεν τω πατρι και του υιου και του αγιου πνευματος αμην. απο μαρτυρων σελλενι χοιακ. σ[ω]τερ αναπαυσων [και τον] γραφοντα.
Nub. — Paris, Louvre — after 644 AD
 after 644 AD