θεοις ηρωσιν. λουκιος μινικιος ανθιμος και σκρειβωνια φηλεικισσιμα ατυχεις γονεις λουκιω μινικιω ανθιμιανω τεκνω γλυκυτατω και θεω ιδιω επηκοω ζησαντι ετη μηνας ημερας. νηπιος ειμι τυχων τυμβου τουδ ω παροδειτα. οσς επαθον δ εμ βαιω τερματι μου βιοτης ενκυρσας λαινεα στηλλη ταχα και συ δακρυσεις μητρος απ ωδεινωμ μ ως εις φαος ηγαγον ωραι εκ γαιης με πατηρ εμος ειλατο χερσι γεγηθως και μ απελουσε λυθρου και εις σπαργανα μ αυτος εθηκεν ηυχετο δ αθανατοις απερ ουκ ημελλεν εσεσθαι μοιραι γαρ πρωται περι μου κεκρικεισαν απαντα και μ ετρεφεν γενετης μητερα μου τροφον ειλαμενος αυτικα δ ηυξανομην ευερνης και πασι ποθητος. εν δ ωραις ολιγαις μοιρων γαρ σφραγειδες επηλθον αι με νοσω πηξαν χαλεπη διδυμους περι αλλ ο ταλαιφρων γεννησας ειασατο μου νοσον αινην τουτο δοκων οτι μοιραν εμην ειαμασι σωσει. και τοτε δη μ ετερα νοσος ειλε κακιστη της προτερης νουσσου πουλυ τι χειροτερη σηψιν γαρ λαιου πεδιον ποδος ειχεν εν οστοις. ειτ εταμον με φιλοι γενετου και μου οστε ανειλαν λυπας και στοναχας τοις τεκεεσσι διδοντα και ταυθ ωσαυτως ειαθην παλιν ως τα παροιθεν. ουδ ουτως μου γενεσις δεινη πλησθεις εκορεσθη αλλ ετεραν παλι μοι νοσον ηγαγε γαστρος μοιρα σπλαγχνα μου ογκωσασα και εκτηξασα τα λοιπα αχρις οτου ψυχην μου μητρος χερες ειλαν απ οσσων. ταυτ επαθον βαιω τερματι μου βιοτης ξενε και κατελειπον τηκεδονα στυγερην τοισι με γιναμενοις αινομορος λειψας τρεις συνομαιμονας αστεφανωτους.
Italia — Roma — 3rd c. AD — CIG 3272 — GVI 1166 — SEG 29.1003
 3rd c. AD 