ει μεν εην ζωει[ν επιε]ικεα θυμον εχο[ν]τα [σωφρ]ων δ ος κεν εην η πινυτος - πραπιδας [ο]υποτ αν εν σχεδιη μαχη ωλετο ξε[--] καρτερος ευπρεπεης ην γαρ ιδ[ειν προμαχοις]. αλλ ουτοι μοιραν γε θεων ιοτητι κ[ραταιην] θνητος ανηρ εφυγεν εφθιτο [δ εσθλος ομως] και γαρ τους οσοιτονταοεπα[-------] ωλεσε λιτεν[-]τα[-------------] αλλα και ως εκανον πελας [------] κειμαι δ εν τ[υμ]βου ληστ[--------] σημα δε μοι πρεπον εστι και [-------].
Mys. — Pergamon — *IvP II p. 513 (Kaibel); GVI 1700
 *IvP II p. 513 (Kaibel); GVI 1700