16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਊਰਜਾ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਿਜੇਨਗਰ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਦਾ ਸਿਖਰ ਹੈ।
ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।