ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਨੂੰ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਦੀ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾਵਲ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਅਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਖੇਡਣ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਖਾਸ ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਾਵਲਾਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਖੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।