ਬ੍ਰਾਂਚ ਮੈਲਕਮ-ਮਾਰਟਿਨ ਦੀ ਚੋਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰੈਸ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਅੰਤਰ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਜੋਂ।
ਬ੍ਰਾਂਚ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਸ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ।