ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਲਾਜ ਕਰਕੇ, ਪੱਛਮੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਕਤੰਤਰੀ, ਬਹੁ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਸਰਬੀਆਈ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਕੋਈ ਸਿਆਸੀ ਥੀਮ ਨਹੀਂ ਸੀ।