ਮਰੇ ਕੈਂਪਟਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ 1955 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਪਾਰਟ ਆਫ਼ ਅਵਰ ਟਾਈਮ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਸੀ। ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਨਖਾਹ ਵਾਲੇ ਹੈਕ ਸਨ, ਖਤਰਨਾਕ ਇਨਕਲਾਬੀ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਫਿਲਮਾਂ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਕਹਾਣੀਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤਨਖ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।