ਸੁਲਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸਨ।
ਸੁਲਤਾਨਾਂ ਕੋਲ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੱਦ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।