ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਉਸ ਅਦਾਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਲਾਭ ਹੈ ਜੋ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਬਕਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਣਦਾਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਘਾਟਾ ਹੈ।
ਤਿਆਗ ਉਸ ਹਸਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁਦਰਾ ਵਾਧਾ ਹੈ ਜੋ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਰਿਣਦਾਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਘਾਟਾ ਹੈ।