ਇੱਕ ਟਕਸਾਲੀਵਾਦੀ, ਅਰੈਂਡਟ ਨੇ ਜਨਤਕ ਅਖਾੜੇ ਨੂੰ ਏਥੇਨੀਅਨ ਐਗੋਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਸਕਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ - ਰਾਜਨੀਤਕ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਦੁਨੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਕਠੋਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਭਿਆਨਕ ਬਹਿਸ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਅਰੈਂਡਟ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।