1967 ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨਾ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫਲਸਤੀਨੀ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਫਾਰਸ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇਰਾਕ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ-- ਹੁਸੈਨ ਦੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ - ਸੰਪਾਦਕੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਬਹਾਨੇ ਬਣਾਏ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਸਨੇ 1967 ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਫਲਸਤੀਨੀ ਵਿਦਰੋਹ ਦਾ ਡਰ ਸੀ। ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 1973 ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬੈਠ ਕੇ 1967 ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1991 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਰਾਕ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇਰਾਕੀ ਹਮਲੇ ਜਾਂ ਇਰਾਕ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਤੋਂ ਸੰਪੱਤੀ ਆਰਥਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਡਰ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਨੇਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।