ਨਾਵਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਹੀਰੋਇਨ, ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਸ਼ੁਲਮਨ, ਆਪਣੀ ਯਹੂਦੀ ਚਮੜੀ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਅਤੇ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਲਈ ਸਧਾਰਨ, ਵਿਹਾਰਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ।
ਨਾਵਲ ਵਿਚਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯਹੂਦੀ ਵਿਰਾਸਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਹੈ।