ਮੈਂ ਉਹ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹਾਲ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਣ ਦਿਓ - ਚੁੱਪ, ਜੋ ਮੈਂ ਬੋਲਣ ਤੋਂ, ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਹੈ. ਪਰ ਕੀ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮੈਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਪਰ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਗੱਲ ਕਰੋ, ਗੱਲ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ , ਪੀਟਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ , ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਜਾਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ , ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿਣਾ ਸੀ .ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ , ਟਾਇਰ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ , ਮੈਂ ਰੇਡੀਓ ਦੇ ਹਰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਚੀਕਿਆ , ਕਿਸੇ ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਦੇ ਅਜਨਬੀ ਦੇ ਮੂਰਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਚੀਕਿਆ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਚੀਕਿਆ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚੁੱਪ।
ਮੈਂ ਚੀਕਿਆ ਅਤੇ ਚੀਕਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਹੋਰ ਚੀਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਚੁੱਪ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਸੀ.