ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੜਕਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਿ ਸੜਕਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਠੀਕ ਸਨ, ਉਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਰਫ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਫੜਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਰਫ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਠੋਸ ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਢੱਕਣ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੁਝ ਠੀਕ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਇਹ ਚਾਲੀ ਡਿਗਰੀ ਸੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਪਿਘਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੜਕਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸੀ, ਬੱਸ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸੜਕ 'ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਰੱਖਤ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਮ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣਾ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਾਈਨ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣਾ ਜਾਂ ਫ਼ੋਨ ਲਾਈਨ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਇਸਦਾ ਮੋਟਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ
ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਬਰਫੀਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।