ਗਰੋਵ ਵਿਖੇ ਉਸਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਵਾਰਤਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੁਭਾਵਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਾਕ ਲੈਣ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ 'ਸਾਹ ਖਿੱਚਦਾ ਹਾਂ' ਤਾਂ ਮੈਂ ਡੈਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਮਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁਝਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧੇ ਵਿੱਚ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੌਂਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ। ਸਵਿੰਗ...
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਭਰੋਸਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।