ਵ੍ਹਾਈਟ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੈਥਰੀਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਾਲ ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਹਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਬਸੰਤ ਦੇ ਬਲਬ ਲਗਾਉਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਧਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਵ੍ਹਾਈਟ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਸੀ।