ਜੋਸਫ਼ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੋਜ਼ਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਪਮਾ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਪਰ ਅਮੀਰ ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੋਸਫ਼ ਸਿਮਾਈਲਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੋਜ਼ਨ ਅਲੰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦਾ ਹੈ।