ਲਿੰਡ ਰੀਗਨ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਸ਼ੀਤ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਸਾਈਗਨ ਦੇ ਢਹਿ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਬੈਂਡਵਾਗਨ ਨੂੰ ਭਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਿੰਡ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਰੀਗਨ ਨੇ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।