ਇਹ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗੰਧਲੇ ਨਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਿਰਫ ਪੇਸਟਲ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਅਭਿਆਸ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਕਵੀ ਪਾਲ ਵੈਲੇਰੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਪੋਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਾਲਮ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਕੰਮ।
ਕੋਈ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਲਾ ਸਰਲ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।