ਜਦੋਂ ਸਹਿਪਾਠੀਆਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲਾਅ ਫਰਮਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਰੂਨੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਚੇਵੀ ਨੋਵਾ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰ ਸਵੇਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ।
ਰੂਨੀ ਓਨਾ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਸਕੂਲ ਗਿਆ ਸੀ।