ਉਹ ਆਮ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ 1938 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੇਲਗੱਡੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮੀ ਦੇਣ ਲਈ ਰੇਲਵੇ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਨਵੀਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅੰਕਾਰਾ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਲਈ ਇਸਤਾਂਬੁਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਆਦਮੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਜਨਤਕ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸੀ।