ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂਬਰ ਆਪਣੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਪਾਰਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਸਨ।
ਇਕਾਈਆਂ ਆਪਣੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਨ।