ਉਸਦੇ ਨੋਬੇਲ ਲੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਬਦ ਚਮਕਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਐਂਟੀਲਜ਼ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਵੇਸ਼ਨ ਇੱਕ 'ਵੀ, ਉਨੀ ਵੀ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੈਕਚਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਠੁੱਸ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।