Kant thought that he showed honour to art when he favoured and placed in the foreground those of the predicates of the beautiful, which constitute the honour of knowledge: impersonality and universality.
Kantek uste zuen ohore egiten ziola arteari hobetsi eta lehen mailan ezarriz, ederraren predikatuen artean, ezagutzaren ohorea eratzen duten predikatuen, inpertsonalitatea eta baliotasun orokorraren artean.