Uses a simple simple motion model to generate many different display modes. The control points attract each other up to a certain distance, and then begin to repel each other. The attraction/ repulsion is proportional to the distance between any two particles, similar to the strong and weak nuclear forces. Written by Jamie Zawinski and John Pezaris; 1992.
Krektas by Qix wurdt hjir in ienfâldich bewegingsmodel brûkt, om ferskate werjeftemetoaden te toanen. De kontrolepunten lûke inoar oan ta in bepaalde ôfstân, en begjinne inoar dan ôf te stjitten. De oanlûking/ ôfstjitting is proporsjoneel oan de ôfstân tusken twa willekeurige dieltsjes, fergelykber mei de sterke en swakke atoomkrêften. Ien fan de meast nijsgjirrige manieren om dit te besjen is mei de stuitsjende ballen, omdat harren bewegingen en ynteraksjes mei ielkoar sa willekeurich lykje. Bytiden draaie twa ballen strak om elkoar hinne, om dan wer steurd te wurden troch in tredde bal, of de râne fan it skerm. Sjocht der tige gaotysk út. Skreaun troch Jamie Zawinski, basearre op Lisp- code fan John Pezaris.