Zün-Nunu ( balıq sahibi Yunisi ) da xatırla ! Bir zaman o ( küfr etməkdə həddi aşmış ümmətinə qarşı ) qəzəblənərək çıxıb getmiş və ( Bizə xoş gəlməyən bu səbirsizliyinə görə ) onu möhnətə düçar etməyəcəyimizi ( gücümüz , yaxud hokmümüzün ona yetməyəcəyini ) güman etmişdi .  Amma sonra qaranlıqlar içində ( balığın qarnında ; gecənin , yaxud dənizin zülmətində ) : “ ( Pərvərdigara ! )  Səndən başqa heç bir tanrı yoxdur .  Sən paksan , müqəddəssən !  Mən isə , həqiqətən , zalımlardan olmuşam ( əmrinə qarşı çıxaraq özümə zülm eləmişəm ) ” , -deyib dua etmişdi .
And Yunus , when he went away in wrath , so he thought that We would not straiten him , so he called out among afflictions : There is no god but Thou , glory be to Thee ; surely I am of those who make themselves to suffer loss .