İnsanlara bir mərhəmət ( firavan həyat , sağlamlıq , cah-calal ) daddırdığımız zaman ona sevinərlər . Onları öz əlləri ilə etdikləri əməllərə ( qazandıqları günahlara ) görə bir müsibətə düçar etdikdə isə dərhal mə ’ yus olarlar ( hər şeydən ümidlərini üzərlər ) .
When We give people a taste of mercy , they rejoice in it , but when evil befalls them through the forwarding of their own hands , they become despondent .