( Süleyman taxtın daha tez gətirilməsini istədi ) . Kitabdan ( Allahın kitabından , yaxud lövhi-məhfuzdan ) bir qədər xəbəri olan birisi ( Cəbrail , yaxud Xızır və ya Süleymanın çox ağıllı və tədbirli vəziri Asəf ibn Bərxiya ) dedi : “ Mən onu sənə bir göz qırpımında ( gözünü yumub açınca ) gətirərəm ! ”  ( Süleyman ) onu ( taxtı ) yanında hazır durmuş görüncə dedi : “ Bu , Rəbbimin lütfündəndir ( mərhəmətindəndir ) .  Məni imtahana çəkməyi üçündür ki , görək ( Onun ne ’ mətinə ) şükür edəcəyəm , yoxsa nankor olacağam !  Kim ( Rəbbimin ne ’ mətinə ) şükür etsə , yalnız özü üçün ( öz xeyrinə ) şükür edər ; kim nankor olsa , ( bilsin ki ) həqiqətən , Rəbbim ( onun şükrünə ) möhtac deyildir , kərəm sahibidir ! ”  ( Allah dünyada qədirbilənə də , nankora da , mö ’ minə də , kafirə də lazımınca ruzi və gün-güzəran verər , çünki O , tükənməz mərhəmət sahibidir ! )
One who had the knowledge of the Book said : I will bring it to you in the twinkling of an eye . Then when he saw it settled beside him , he said : This is of the grace of my Lord that He may try me whether I am grateful or ungrateful ; and whoever is grateful , he is grateful only for his own soul , and whoever is ungrateful , then surely my Lord is Self-sufficient , Honored .