İnsanlara bir mərhəmət ( firavan həyat , sağlamlıq , cah-calal ) daddırdığımız zaman ona sevinərlər . Onları öz əlləri ilə etdikləri əməllərə ( qazandıqları günahlara ) görə bir müsibətə düçar etdikdə isə dərhal mə ’ yus olarlar ( hər şeydən ümidlərini üzərlər ) .
When We give mankind a taste of Our blessing , they rejoice therein : but if they encounter tribulation because of their own actions -- they fall into despair .