İnsanlara bir mərhəmət ( firavan həyat , sağlamlıq , cah-calal ) daddırdığımız zaman ona sevinərlər . Onları öz əlləri ilə etdikləri əməllərə ( qazandıqları günahlara ) görə bir müsibətə düçar etdikdə isə dərhal mə ’ yus olarlar ( hər şeydən ümidlərini üzərlər ) .
And when We cause mankind to taste of mercy , they rejoice therein , but when some evil afflicts them because of ( evil deeds and sins ) that their ( own ) hands have sent forth , lo ! They are in despair !