Dünya həyatının məsəli göydən endirdiyimiz suyun məsəlinə bənzəyir ki , onun sayəsində insanların və heyvanların yediyi yer bitkiləri bir-birinə qatışır . Nəhayət , yer öz bərbəzəyinə bürünüb rövnəqləndiyi və onun sakinləri ona ( onun məhsulunu yığmağa ) qadir olduqlarını güman etdikləri zaman gecə yaxud gündüz əmrimiz yerə yetişər .
The similitude of the life of the world is only as the rain which We send down from heaven , wherewith maingleth the growth of the earth , of which men and cattle eat , until , when the earth putteth on her oranament and is adorned , and the inhabitants thereof imgine that they are potent over it , there cometh unto it Our command by night or by day , then We make it stubble as though it had not flourished yesterday .