( Bu sözlərdən sonra Yə ’ qub ) onlardan ( oğlanlarından ) üz döndərdi . ( Bin Yaminin başına gələn bu iş onun yadına sevimli oğlu Yusifin müsibətini saldı ) və : “ ( Heyf sənə ) yazıq Yusif ! ” – dedi .  Dərd-qəmdən ( həmişə ağlamaqdan Yə ’ qubun ) gözlərinə ağ gəldi .  O , ( bütün dərdini ) içində çəkirdi ( oğlanlarına bildirmirdi ) .
And he turned away from them and said , “ Alas – the separation from Yusuf ! ” and his eyes turned white with sorrow , he therefore kept suppressing his anger .