Kafirlər öz ürəklərində Cahiliyyət təkəbbürü təəssübünə qapıldıqları ( Hüdeybiyyə sazişinə “ bismillahir-rəhmanir-rəhim ” , “ Muhəmmədun rəsulullah ” sözlərini yazmaqdan imtina etdikləri , hicrətin altıncı ilində Muhəmməd əleyhissəlamın Məkkəyə daxil olmasına razılıq vermədikləri ) zaman Allah Peyğəmbərinə və mö ’ minlərə öz dərgahından arxayınlıq ( qəlb rahatlığı , mə ’ nəvi möhkəmlik ) göndərmiş və onlara təqva gəlməsini ( la ilahə illallah , Muhəmmədun rəsulullah ” sözünü ) xas etmişdi . Onların bu sözə ( Məkkə müşriklərindən ) daha çox haqqı var idi və ona layiq idilər .
When those who disbelieve had put in their hearts pride and haughtiness the pride and haughtiness of the time of ignorance , then Allah sent down His Sakinah ( calmness and tranquillity ) upon His Messenger ( SAW ) and upon the believers , and made them stick to the word of piety ( i.e. none has the right to be worshipped but Allah ) , and they were well entitled to it and worthy of it .