( Samiri ) belə cavab verdi : “ Mən ( İsrail oğularının ) görmədiklərini ( Cəbraili ) gördüm ( yaxud bilmədiklərini bildim ) . Mən o Rəsulun ( Allah elçisinin ) ləpirindən ( Cəbrailin atının ayağı dəydiyi yerdən ) bir ovuc torpaq götürdüm və onu ( çaladakı od içində əriyən bəzək şeylərinə ) atdım ( o da dönüb böyürən bir buzov oldu ) .  Beləcə , öz nəfsim məni bu işə sövq etdi ” .  ( Nəfsim bu işi mənə xoş göstərdi , mən də ona uydun ) .
He said , " I saw what they did not see , so I took a handful [ of dust ] from the track of the messenger and threw it , and thus did my soul entice me . "