Kaş ki , onlar Allahın və Onun Elçisinin onlara verdiyinə razı qalıb : “ Allah bizə yetər . Allah da bizə Öz lütfündən verəcək , Onun Elçisi də .  Həqiqətən də , biz Allaha rəğbət bəsləyirik ” – deyəydilər .
Would that they were pleased with that which Allah and His apostle had given them , and were to say : sufficient unto us is Allah , anon Allah will give us out of His grace and so will His apostle , verily unto Allah we lean .