Mədinəlilərə və onların ətrafında olan bədəvilərə ( döyüşdə ) Allahın Peyğəmbərindən geri qalmaq , ondan ( ona üz verən məşəqqətlərdən ) özlərini kənara çəkmək ( belə çətinliklərin özlərinə üz verməsini istəməmək , beləliklə də , özlərini Peyğəmbərdən üstün tutmaq ) yaraşmaz . Çünki Allah yolunda onlara elə bir susuzluq , yorğunluq və aclıq üz verməz , kafirlərin qəzəbinə səbəb olan elə bir yerə onlar ayaq basmaz və düşməndən elə bir bəla , müsibət görməzlər ki , bunların müqabilində onlara yaxşı bir əməl yazılmamış olsun !
The inhabitants of the city of Medina and the desert Arabs dwelling around it were not supposed to disobey the Messenger of God or to give priority to their own lives above that of the Prophet . For if they had given priority to the life of the Messenger of God , they would not have experienced the hardships of thirst , fatigue , or hunger in their struggle for the cause of God , nor would their travelling have enraged the disbelievers and they would not have received any injury from enemies that God would not record for them as a virtuous deed .