İnsanlara bir mərhəmət ( firavan həyat , sağlamlıq , cah-calal ) daddırdığımız zaman ona sevinərlər . Onları öz əlləri ilə etdikləri əməllərə ( qazandıqları günahlara ) görə bir müsibətə düçar etdikdə isə dərhal mə ’ yus olarlar ( hər şeydən ümidlərini üzərlər ) .
And when We cause mankind to taste of mercy they rejoice therein ; but if an evil thing befall them as the consequence of their own deeds , lo ! they are in despair !