Onlardan ( mühacirlərdən ) əvvəl ( Mədinədə ) yurd salmış və ( Muhəmməd əleyhissəlama qəlbən ) iman gətirirmiş kimsələr ( ənsar ) öz yanlarına ( şəhərlərinə ) mühacirət edənləri sevər , onlara verilən qənimətə görə ürəklərində həsəd ( qəzəb ) duymaz , özləri ehtiyac içində olsalar belə , onları özlərindən üstün tutarlar .
Those who came to the city and to faith before them , love those who take refuge with them , and do not feel for themselves any need for what is given them , and give them preference over themselves even if they are indigent .