Onlardan ( mühacirlərdən ) əvvəl ( Mədinədə ) yurd salmış və ( Muhəmməd əleyhissəlama qəlbən ) iman gətirirmiş kimsələr ( ənsar ) öz yanlarına ( şəhərlərinə ) mühacirət edənləri sevər , onlara verilən qənimətə görə ürəklərində həsəd ( qəzəb ) duymaz , özləri ehtiyac içində olsalar belə , onları özlərindən üstün tutarlar .
And those who made their dwelling in the abode , and in belief , before them ; love whosoever has emigrated to them , not finding in their breasts any need for what they have been given , and preferring others above themselves , even though poverty be their portion .