Adəm övladı zövcəsini ağuşuna aldıqda o , yüngül bir yüklə yükləndi ( hamilə oldu ) və bir müddət onu bətnində gəzdirdi . Zövcəsi ağırlaşdığı zaman hər ikisi özlərinin Rəbbi olan Allaha : “ Əgər bizə sağlam bir övlad versən , əlbəttə , şükür edənlərdən olarıq ” – deyə dua etdilər .
And when he covered her she bore a light burden , and she passed ( unnoticed ) with it , but when it became heavy they cried unto Allah , their Lord , saying : If thou givest unto us aright we shall be of the thankful .