Dünya həyatının məsəli göydən endirdiyimiz suyun məsəlinə bənzəyir ki , onun sayəsində insanların və heyvanların yediyi yer bitkiləri bir-birinə qatışır . Nəhayət , yer öz bərbəzəyinə bürünüb rövnəqləndiyi və onun sakinləri ona ( onun məhsulunu yığmağa ) qadir olduqlarını güman etdikləri zaman gecə yaxud gündüz əmrimiz yerə yetişər .
The likeness of this present life is as water that We send down out of heaven , and the plants of the earth mingle with it whereof men and cattle eat , till , when the earth has taken on its glitter and has decked itself fair , and its inhabitants think they have power over it , Our command comes upon it by night or day , and We make it stubble , as though yesterday it flourished not .