Yaqub onlardan üz döndərdi və : “ Heyif Yusufdan ! ” – dedi . Kədərdən onun gözlərinə ağ gəldi .  O , dərdini öz içində saxlayırdı .
And he turned away from them , and said : O my grief for Yusuf ! and his eyes whitened with grief , while he was filled with suppressed sorrow .