( Bu sözlərdən sonra Yə ’ qub ) onlardan ( oğlanlarından ) üz döndərdi . ( Bin Yaminin başına gələn bu iş onun yadına sevimli oğlu Yusifin müsibətini saldı ) və : “ ( Heyf sənə ) yazıq Yusif ! ” – dedi .  Dərd-qəmdən ( həmişə ağlamaqdan Yə ’ qubun ) gözlərinə ağ gəldi .  O , ( bütün dərdini ) içində çəkirdi ( oğlanlarına bildirmirdi ) .
And he turned away from them , and said : O my grief for Yusuf ! and his eyes whitened with grief , while he was filled with suppressed sorrow .