It did not befit the people of Medinah and the people of the villages around them, to stay behind the Noble Messenger of Allah, nor to consider their own lives dearer than his life; that is because the thirst or the pain or the hunger that afflicts them in Allah's cause, and the step they tread on a place that angers the disbelievers, and whatever harm they cause the enemy – a good deed is recorded for them in lieu of all of these; indeed Allah does not waste the wages of the virtuous.
مردم مدينه و باديه‌نشينان پيرامونشان را نرسد كه از [فرمان‌] پيامبر خدا سر باز زنند و جان خود را عزيزتر از جان او بدانند، چرا كه هيچ تشنگى و رنج و گرسنگيى در راه خدا به آنان نمى‌رسد؛ و در هيچ مكانى كه كافران را به خشم مى‌آورد قدم نمى‌گذارند و از دشمنى غنيمتى به دست نمى‌آورند مگر اينكه به سبب آن، عمل صالحى براى آنان [در كارنامه‌شان‌] نوشته مى‌شود، زيرا خدا پاداش نيكوكاران را ضايع نمى‌كند.