The angels said, “O Lut! We are the sent ones of your Lord – they cannot get to you, therefore during the night take your entire household with you – and not one of you may turn around and see – except your wife*; she too will be afflicted with the same as they will be; indeed their promise is at morn; is not the morning imminent?” (* She was a disbeliever and sided with the culprits.)
(فرشتگان) گفتند: «ای لوط! ما فرستادگان پروردگار توایم. (اینان) هرگز به تو دست نخواهند یافت. پس در پاسی از شب خانواده‌ات را حرکت ده -و هیچ کس از شما مبادا (که) واپس بنگرد - مگر زنت، که آنچه بدیشان رسید به او (نیز) رسنده است. بی‌گمان، وعده‌گاه‌شان صبح است. آیا صبح نزدیک نیست‌؟»