A believer cannot slay another believer except by mistake for which the retaliation is to set free a believing slave and pay the appointed blood money to the relatives of the deceased unless the relatives wave aside the payment. If the person slain is from your enemies but himself is a believer, the penalty is to set free a believing slave. If the person slain is one of those with whom you have a peace treaty, the penalty is the same as that for a slain believer. If this is not possible, the defendant has to fast for two consecutive months, asking God to accept his repentance. He is All-knowing and All-wise.
و برای هیچ مؤمنی هرگز (شایسته) نبوده است که مؤمنی را - جز به اشتباه (مطلق ناخودآگاه)- بکشد و هر کس مؤمنی را به اشتباه کشت، باید مؤمن (گرفتار و) دربندی را آزاد کرده و به خانواده‌اش خون‌‌بهایی را (هم) پرداخت کند، مگر اینکه آنان (خون‌بهایش را) صدقه دهند [:ببخشند]. پس اگر (مقتول) از گروهی است که دشمنان شمایند و خود وی مؤمن است، (قاتل) باید به خانواده‌ی وی خون‌‌بهایی تسلیم کند و مؤمنی دربند را (هم) آزاد نماید و هر کس از اینها چیزی نیافت، باید دو ماه پیاپی - به عنوان بازگشتی از جانب خدا - روزه بدارد. و خدا همواره دانای سنجیده‌کار بوده است.