Αυτή είναι η ώρα όπου, τα μάτια σου ορθάνοιχτα στο σκοτάδι, ψηλαφίζεις κοντά στο πόδι του στενού κρεβατιού αναζητώντας ένα τασάκι, σπίρτα, ένα τελευταίο τσιγάρο, ζυγίζεις ήρεμα την κολλώδη προέκταση της δυστυχίας σου.
This is the hour when, your eyes wide open in the darkness, you hand groping towards the foot of the narrow bed in search of an ashtray, matches, a last cigarette, you calmly measure the sticky extent of your unhappiness.