Αυτή η κρίση προοπτικών αφορά τα θέματα εργασίας, την αίσθηση δηλαδή όλο και μιας πιο μακρινής Ευρώπης, και αφορά επίσης τα πολιτικοθεσμικά θέματα, όπως επιβεβαίωσε κατά κάποιο τρόπο και η αρχική αίσθηση αδιεξόδου που δημιουργήθηκε κατά την έναρξη και την εξέλιξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και των διαπραγματεύσεών της.
This crisis relates to the issue of employment and the consequent feeling that Europe is increasingly distant, and it also relates to political and institutional issues, which is confirmed, in a sense, by the impression of deadlock at the start of the Intergovernmental Conference and as its negotiations develop.