Όπως τονίζεται στην αιτιολογική σκέψη 109 του κανονισμού προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι, επειδή οι κοινοτικοί παραγωγοί αποτελούν μέρος μεγαλύτερων ομίλων οπότε και η χρηματοδότησή τους γίνεται μέσω μηχανισμών συγκέντρωσης ρευστών διαθεσίμων εντός των ομίλων στους οποίους ανήκουν, η ικανότητα άντλησης κεφαλαίων δεν αποτελούσε έγκυρο δείκτη ζημίας, εφόσον κανονικά δεν θα είχε επηρεαστεί ακόμη και αν ορισμένοι παραγωγοί τέτοιων μεγαλύτερων ομίλων βρίσκονταν σε ιδιαίτερα ζημιογόνο κατάσταση.
As outlined in recital 109 of the provisional Regulation, it was found that, since the Community producers are part of larger groups and therefore financed via intra-group cash pooling systems, the ability to raise capital was not a meaningful injury indicator, as it would normally not be affected, even if some producers of such larger groups are in a particularly injurious situation.