Αμέσως στον πρόλογο της Συνθήκης καθορίζεται ότι κάθε κράτος μέλος έχει δικαίωμα επί των βιολογικών του πόρων, συμπεριλαμβανομένων και των γενετικών πόρων, θέση που αναπτύσσεται περαιτέρω στο άρθρο 3 και 15.
It is already laid down in the preamble to the Convention that every state has the right to its own biological resources, including genetic resources. This is developed further in Articles 3 and 15.