Οι διαρθρωτικές και σταθερές μειώσεις των δημοσίων δαπανών εξακολουθούν να έχουν ένα δευτερεύοντα ρόλο και επιπλέον, σε πολλές χώρες, ο κρατικός προϋπολογισμός εξακολουθεί να παραμένει γύρω στο 50 τοις εκατό, ένα επίπεδο πάρα πολύ υψηλό ώστε να είναι εύκολη η διαχείρισή του χωρίς να υπάρχουν κίνδυνοι να δημιουργηθούν νέες τρύπες στα ελλείμματα στην περίπτωση που υπάρξει κάποια κρίση ή σοκ.
The long-term structural reductions in public spending are of secondary importance and, moreover, the national budgets of many countries remain at around 50%, which is too high a level to control without risk of adding to the deficit in the event of crises or shocks.