Μεταξύ εκεινών, που τόνε συργιανίζανε στην πόλη, ήτανε κ' ένας κοντός αββάς Περιγουρδίνος, ένας απ' αυτούς τους πρόθυμους ανθρώπους, πάντα ευκίνητος πάντα περιποιητικός, αδιάντροπος, χαηδευτικός, ικανός για όλα, απ' αυτούς που παραμονεύουνε τους ξένους, όταν περνούνε, τους διηγούνται τη σκανταλιστική ιστορία της πόλης και τους προσφέρουνε ηδονές σε οποιαδήποτε τιμή.
Azok között, kik a városból nála tisztelegtek, volt egy kis termetű perigordi apát, ki azokhoz a tulbuzgó, mindég fürge, szolgálatkész, szemtelen, hizelgő, alkalmazkodó emberekhez volt hasonló, kik utaznak az idegenekre, elmesélik nekik a városban történt botrányokat s minden áron élvezetekbe hajszolják őket.