— Ω ω! είπε πάλι μέσα του ο Ολλανδός έμπορος, τριάντα χιλιάδες πιάστρα δεν κοστίζουν τίποτε σ' αυτό τον άνθρωπο! χωρίς αμφιβολία τα δυο πρόβατα είναι φορτωμένα άπειρους θησαυρούς. Ας μην επιμείνω περισσότερο: ας πληρωθούμε πρώτα τις τριάντα χιλιάδες πιάστρα κι' έπειτα βλέπουμε.
Haj! haj! mormogta a kereskedő holland nyelven, harmincezer piaszter nem is számit előtte, biztosan megmérhetetlen kincsekkel van a két kos megrakva; most már ne feszitsük tovább a hurt: hadd fizesse meg először a harmincezer piasztert, - aztán... majd meglátjuk...«