Είδα στους τόπους, που η μοίρα μ' έκαμε να περάσω, και στις ταβέρνες που δούλεψα, έναν άπειρο αριθμό προσώπων, που μισούσανε την ύπαρξή τους· αλλ' είδα μονάχα δώδεκα, που δώσανε θεληματικά τέλος στη δυστυχία τους, τρεις νέγρους, τέσσερις εγγλέζους, τέσσερις από τη Γενεύη κ' ένα γερμανό καθηγητή, ονομαζόμενο Ρόμπεκ. Στο τέλος έγινα υπηρέτρια του δον Ισσάχαρ· μ' έβαλε σε σας, ωραία μου δεσποινίς.
Azokban az országokban, melyekbe a sors juttatott s azokban a korcsmákban, melyekben szolgáltam, rengeteg oly embert láttam, aki torkig volt az élettel; de csak tizenkét olyan volt köztük, ki önként vált meg nyomoruságától: három néger, négy angol, négy svájci ember és egy Robeck nevü német professzor.