— Είναι μεγάλη ατυχία, έλεγεν ο Αγαθούλης, που ο σοφός Παγγλώσσης κρεμάστηκε παρά το έθιμο σ' ένα άουτο-ντα-φε. Θα μας έλεγε θαυμάσια πράγματα για το φυσικό και ηθικό κακό, που σκεπάζουνε τη γη και θα ένοιωθα αρκετές δυνάμεις για να τολμούσα να του φέρω με πολύ σεβασμό μερικές αντιρρήσεις. Ενώ καθένας διηγότανε την ιστορία του, το πλοίο προχωρούσε. Προσεγγίσανε στο Βουένος-Άυρες.
»Bizony nagy kár, mondá Candide, hogy a bölcs Panglosst, a bevett szokások ellenére felakasztották az eretnek-égetési ünnepélyen; mily épületes dolgokat mondana most nekünk a fizikai és erkölcsi bajokról, melyek a szárazföldet és tengert beboritják és én most már elég bátornak érezném magam, hogy feltevéseire néhány tiszteletteljes megjegyzést kockáztassak meg.«