Καλά λοιπόν, αγαπητέ μου Παγγλώσση, του ο Αγαθούλης, όταν σας κρεμάσανε, σας σκίζανε, σας τσακίζανε στο ξύλο και τραβούσατε κουπί στις γαλέρες, σκεφτόσαστε πάντα, πως όλα είνε άριστα σ' αυτό τον κόσμο;
Mondd meg kedves Panglossom, kérdé kiváncsian Candide, mikor fel voltál akasztva, mikor keresztvágást kaptál, ütlegekkel halmoztak el, a gályán kellett evezned, mindég azt gondoltad, hogy minden a legjobban van?