Παίζανε εκεί φαραώ. Δώδεκα θλιβεροί πονταδόροι κρατούσανε στα χέρια μια τράπουλα με τσακισμένα χαρτιά, όπου κάθε τσάκιση σήμαινε και μια χασούρα. Μια βαθιά σιωπή βασίλευε, ωχρότητα ήτανε απλωμένη στα πρόσωπα των πονταδόρων, ανησυχία στου μπανκαδόρου η οικοδέσποινα καθισμένη πλάι στον ανελέητον αυτό μπανκαδόρο, παρακολουθούσε με μάτια αλωπούς όλες τις πάρολες και τα σιέτε, που κάθε παίχτης σημάδευε στα χαρτιά του τσακίζοντάς τα, με μια προσεχτικότητα αυστηρή, μα ευγενική· και δε θύμωνε καθόλου από φόβο μη χάση την πελατεία της.
Mély csend volt a szobában, sápadtság ült ki a játékosok arcára, nyugtalanságot árult el a bankár; a ház urnője, a kérlelhetetlen bankár mögött ülve észrevette hiúz-szemeivel, amint a társaság játékosai a tétek megsokszorozásakor megjegyezték a kártyákat; szigoru figyelemmel de udvariasan távolitotta el a jegyeket, de nem mutatott haragot, nehogy elrémitse a háztól látogatóit.