Ήταν ένα πολύ ωραίο παλληκάρι, με γεμάτο πρόσωπο, πολύ λευκό, πλούσιο σε χρώματα, με τα φρύδια καμαρωτά, το μάτι ζωηρό, το αυτί ρόδινο, τα χείλη κόκκινα, το ύφος περήφανο, αλλά μια περηφάνεια ούτε ισπανική ούτε ιησουιτική.
A parancsnok szép fiatal ember volt, piros szinü, telt arcu, fehér bőrü, ívelt szemöldökü, piros fülü, vérpiros ajku, büszke arckifejezésü, de büszkesége nem vallott sem spanyolra, sem jezsuitára.