— Ω! ω! είπε μέσα του ο πονηρός Βάντερντέντουρ, αυτός ο ξένος δίνει μονομιάς δέκα χιλιάδες πιάστρα! Πρέπει νάναι πολύ πλούσιος.
»Ó, mondá magában a ravasz Vanderdendur, ez az idegen egyszerre megadja a tizezer piasztert?! ugy látom, nagyon gazdag.«