Ένας άνθρωπος, που δεν είχε καθόλου βαφτισθή, ένας αγαθός αναβαφτιστής, ονομαζόμενος Ιάκωβος, είδε το σκληρό κι' ατιμωτικό τρόπο, που μεταχειρίστηκαν έναν αδερφό του, ένα ον δίπουν, άπτερον, έμψυχον. Τον επήρε σπίτι του, τον καθάρισε, τούδωσε ψωμί και μπύρα, του χάρισε δύο φιορίνια, θέλησε μάλιστα να τον μάθη να δουλεύη στο εργοστάσιό του, που έφκιανε περσικά χαλιά στην Ολλανδία. Ο Αγαθούλης σχεδόν προσκυνώντας τον αναφώνησε!
Egy ember, ki nem volt megkeresztelve, egy Jacques nevü jámbor anabaptista, végig nézte, mily kegyetlen és csufondáros módon bántak el egyik testvérével, egy lelkes, kétlábu, tollatlan lénnyel; hazavezette otthonába, megfürdette, kenyeret és sört tett elébe s még két pengő forinttal is megajándékozta, sőt munkát is akart neki adni gyárában, hol perzsa szőnyegeket készitettek, mi Hollandiában szokásos volt.