Του εξήγησα σε λίγες λέξεις τις φρικαλεότητες, που είχα υποστή και ξανάπεσα λιπόθυμη. Μ' έφερε σ' ένα γειτονικό σπίτι, μ' έβαλε στο κρεββάτι, μούδωσε να φάγω, με περιποιήθηκε, με παρηγόρησε, μου έκαμε διάφορες κολακείες και μούπε πως δεν είδε ποτές τίποτε τόσο ωραίο σαν κ' εμένα και πως ποτέ δε λυπήθηκε τόσο, που έχασε αυτό, που κανείς δε μπορούσε να του το ξαναδώση.
Elvitt egy szomszédos házba, ágyba tétetett, ennivalót hozatott számomra, kiszolgált, vigasztalt, hizelgett, azt mondta, hogy soha életében nálam szebbet nem látott és soha életében nem sajnálta még ennyire azt, amit senki sem adhat neki többé vissza.