Τα δάκρυά τους ξαναρχίσανε να τρέχουν. Ο βαρώνος δεν μπορούσε να κουρασθή φιλώντας τον Αγαθούλη· τον ονόμαζε αδερφό του, σωτήρα του. — Α! ίσως, του είπε, θα μπορέσουμε μαζί, αγαπητέ μου Αγαθούλη, να μπούμε νικητές στην πόλη και να πάρουμε την αδερφή μου Κυνεγόνδη. — Αυτό εύχομαι κ' εγώ, είπεν ο Αγαθούλης· γιατί λογάριαζα να την παντρευτώ και το ελπίζω ακόμα.
A báró egyre ölelgette Candide-ot, testvérének, megmentőjének nevezte. »Ó - mondá a báró - kedves Candide-om, bárcsak együtt vonulnánk be, mint győztesek, a városba és kiszabaditanánk Kunigunda hugomat. Én is csak ezt kivánom, mondá Candide; mert az volt a szándékom, hogy feleségül veszem őt és még nem adtam fel a reményt.