«Mon cher d'Artagnan, dit Aramis, ne m'en veuillez pas trop, je vous prie: nécessité n'a pas de loi; d'ailleurs je suis le premier puni, puisque cet infâme maquignon m'a volé cinquante louis au moins.
„Mijn waarde d’Artagnan!” zeide Aramis, „gij moet op mij niet al te boos zijn, bid ik u; nood breekt wetten. Bovendien, ik ben het meeste er door gestraft, dewijl die schandelijke paardenkooper mij ten minste vijftig louis d’or bestolen heeft.