Ce dernier mot, un peu hasardé, je regrettai presque de l'avoir prononcé; le professeur fronça son épais sourcil, et je craignais d'avoir compromis les suites de cette conversation.
Het speet mij bijna, dat ik dit wel wat gewaagde woord had gesproken; de professor fronste zijn dikke wenkbrauwen en ik vreesde den uitslag van dit gesprek in de waagschaal te hebben gesteld.