Ça et là une ferme isolée, quelque boër[1] solitaire, fait de bois, de terre, de morceaux de lave, apparaissait comme un mendiant au bord d'un chemin creux.
Hier en daar vertoonde zich eene afgelegene hoeve, een alleenstaande "boer" [6], van hout, aarde en lavabrokken gemaakt, als een bedelaar aan den rand van een hollen weg.