Puis, se retournant vers celui des gardes qui s'était déclaré l'ami de Bois-Tracy: «D'ailleurs, continua-t-il, je réfléchis, mon cher intime de Bois- Tracy, que je suis son ami non moins tendre que tu peux l'être toi-même; de sorte qu'à la rigueur ce mouchoir peut aussi bien être sorti de ta poche que de la mienne.
Toen zich tot den edelman wendende, die zich den vriend van Bois-Tracy had verklaard, vervolgde hij: „Buitendien bedenk ik, waarde boezemvriend van de Bois-Tracy, dat ik niet minder dan gij het zelf kunt zijn, zijn boezemvriend ben, zoodat de zakdoek, wèl beschouwd, even goed uit uw zak als uit den mijne kan zijn gevallen.”