Ensuite il me pria instamment et de la manière la plus affectueuse de ne pas faire le jeune homme:--«Ne va pas te précipiter, me disait-il, au milieu des maux contre lesquels la nature et ta naissance semblent t'avoir prémuni; tu n'es pas dans la nécessité d'aller chercher ton pain; je te veux du bien, je ferai touts mes efforts pour te placer parfaitement dans la position de la vie qu'en ce moment je te recommande.
Hierop drong hij ernstig en op de liefderijkste wijze er bij mij op aan, dat ik niet als een loszinnige jongen zou handelen, en mij niet in ellenden zou storten, voor welke de natuur, en de staat waarin ik geboren was, mij behoedden. Hij zeide, dat ik niet noodig had mijn brood te zoeken, dat ik op zijne ondersteuning rekenen kon, en hij zijn best zou doen mij in den staat, dien hij mij zoo aangeprezen had, te stellen.