Puis j'entendis l'un d'eux crier à un autre--, en l'engageant à s'éloigner de la chaloupe--«Hé! Jack, peux-tu pas la laisser tranquille? à la prochaine marée elle flottera».--Ces mots me confirmèrent pleinement dans ma forte présomption qu'ils étaient mes compatriotes.
In dezen staat van zaken gaven zij het op, als echte zeelieden, die van alle menschen misschien het minste gewoon zijn aan voorzorgen te denken, en gingen weder landwaarts in, en ik hoorde een hunner luid tot een ander roepen, terwijl hij hem uit de boot riep: "Kom, Jack, laat haar liggen; het volgende tij zal haar vlot maken." Hierdoor wist ik thans zeker van welke natie zij waren.