This time, as part of his partys electoral strategy, Siddaramaiah assumed that AHINDA groups would be with him anyway, and thought he had to work on splitting the Lingayat vote, which seemed to be returning to the BJP with the return of Yeddyurappa.
ಈ ಬಾರಿ, ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಚುನಾವಣಾ ರಣನೀತಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಅಹಿಂದ ವರ್ಗಗಳು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೂ ಇರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಪರಿಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮರಳಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಲಿಂಗಾಯತರು ಮತ್ತೆ ಬಿಜೆಪಿ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿದಂತೆ ತೋರಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಲಿಂಗಾಯತ ಮತಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಟ್ಟರು. ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಲಿಂಗಾಯತ ಸಮುದಾಯದ ಒಳಗಿದ್ದ ಪುರೋಹಿತವರ್ಗ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಉಪಜಾತಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮದ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಇಂಬು ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಔಪಚಾರಿಕ ಸ್ವರೂಪ ಕೊಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲೂ ಕೂಡ, ಲಿಂಗಾಯತರೊಳಗಿನ ಹಿಂದುಳಿದ ಉಪಜಾತಿಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆಗೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೇ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅಹಿಂದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಸೂತ್ರವೇ ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅರಸು ಅವರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಲಿಂಗಾಯತರೊಳಗಿನ ಅನೇಕ ವಂಚಿತ ಉಪಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಇದನ್ನು ತುಂಬಾ ಅವಸರದಲ್ಲಿ, ಚುನಾವಣೆಗಿಂತ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳ ಮುಂಚೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ದೇವರಾಜ ಅರಸರಂತೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರನ್ನೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಲೋಕನ ಮಾಡುವಾಗ ಇದೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ತಿವಿಗೋಲಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.