In fact, I used to argue with my professor, Richard Evan Shultes -- who is a man who sparked the psychedelic era with his discovery of the magic mushrooms in Mexico in the 1930s -- I used to argue that you couldn't classify these tryptamines as hallucinogenic because by the time you're under the effects there's no one home anymore to experience a hallucination. (Laughter) But the thing about tryptamines is they cannot be taken orally because they're denatured by an enzyme found naturally in the human gut called monoamine oxidase.
ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನನ್ನ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರಿಚರ್ಡ್ ಇವಾನ್ ಶುಲ್ಟ್ಸ್ ಜೊತೆ ನಾನು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ -- ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿ ನಾಯಿಕೊಡೆ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ 1930ರಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಸಿಕೋದಲ್ಲಿ ಸೈಕೆಡೆಲಿಕ್ ಯುಗದ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿದರು. ಈ ಟ್ರಿಪ್ಟಾಮೈನುಗಳನ್ನು ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳು ಎಂದು ವಿಭಾಗ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಅದರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. (ನಗು) ಆದರೆ, ಟ್ರಿಪ್ಟಾಮೈನುಗಳ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅವನ್ನು ಬಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಸೇವಿಸಲಾಗದು ಏಕೆಂದರೆ, ಒಂದು ಕಿಣ್ವ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅದರ ಸ್ವಭಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಈ ಕಿಣ್ವ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಮಾನೋಮೈನ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವಸ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಕರುಳಿನಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.