Are such people really pleasing to God if their hearts do not motivate them to take in accurate knowledge of him and to apply that knowledge by turning away from sinful practices?
ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಷ್ಕೃಷ್ಟ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಾಚರಣೆಗಳಿಂದ ದೂರಸರಿಯುವ ಮೂಲಕ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅವರ ಹೃದಯವು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸದಿರುವಲ್ಲಿ, ಅಂತಹ ಜನರು ದೇವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೊ?