Commenting on this verse, one scholar wrote: Davids meaning was, that neither on personal grounds, nor on account of his social standing, nor because of his lineage, could he make the slightest pretension to the honour of becoming the son - in - law of the king.
ದಾವೀದನ ದೈನ್ಯಭಾವವು, ಅಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾನವರಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವಾಗ ಯೆಹೋವನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ತೀರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದರ ಮೇಲೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿತ್ತು.