Blanca Li

Blanca María Gutiérrez Ortiz (Granada, 1964ko urtarrilaren 12a), Blanca Li bezala ezagunagoa, koreografo, dantzari, zinemagile eta errealizadore espainiarra da. Bere estiloa flamenkoa, hip hopa, ballet klasikoa eta dantza barrokoa dira.

Biografia.

1964an, Blanca Li Granadan jaio zen, zazpi anai-arrebako familia ugarian. Haurtzaroan, flamenko klaseak jasotzen hasi zen eta gimnasia erritmikoko talde nazionalean parte hartzeko lehiaketa batera aurkeztu zen. 12 urterekin taldean onartua izan zen, baina bere hazkundearekin lotutako osasun arrazoiengatik, taldea utzi zuen Olinpiadak baino sei hilabete lehenago. Hala ere, jarduera fisikoaren beharragatik, Blanca Lik gimnasia dantzagatik aldatzea erabaki zuen.

17 urterekin New Yorkera joan zen bizitzera, eta bertan dantzari eta koreografo gisa trebatu zen bost urtez Martha Grahamen eskolan. Ondoren, Alvin Ailey, Paul Sanasardo eta Clark Centerreko eskoletan ikasi zuen, baita Merce Cunningham artistarekin ere.

New Yorken, Blanca Harlemen bizi izan zen, non hip-hoparen jaiotza ikusi zuen. East Villagen egin zuen bere lehen ikuskizuna, estilo ezberdinez osatua: dantza klasikoa, modernoa eta hip-hopa. Urte horietan, Blancak Etienne Li ezagutu zuen, grafiti frantziar-korearraren artista matematikaria. Bere lehen ikuskizuneko liburuxkak diseinatu zituen, eta, ondoren, bere bikote bihurtu zen.

New Yorken zegoen bitartean, Chus Gutiérrez ahizparekin batera flamenko-rap feminista abesten zuen pop talde bat sortu zuen, Xoxonees izenez bataiatu zutena. Espainian eskaintza bat jaso zuten, eta 1989an izen bereko disko bat atera zuten. Laurogeiko hamarkadaren amaieran, Madrilen sortu zuen bere lehen konpainia. 1992an Sevillako Nazioarteko Erakusketan aritu zen berarekin.

Urte berean, Blanca Li Parisera joan zen bizitzera. Frantziako hiriburuan eman zuen lehen urtean Pigalleko kabaret batean lan egin zuen, eta bertan abeslariak eta beste artista batzuk aurkeztu zituen.

Blanca Li dantza konpainia.

1993an Parisen finkatu zen bere dantza garaikideko konpainia sortzeko, 14 pieza handiko errepertorioarekin. 1998an, Parisen dantza-estudioa ireki zuen. "Macadam Macadam", 1999ko Suresnes Cite Danse jaialdirako sortutako hip-hop lana, mundu mailako bira bat egiten duen generoaren erreferentzia bihurtzen da, Avignongo Jaialdia edo New Haven-eko Festival of Arts and Ideas bezalako jaialdietatik igaroz. 2006an, "Macadam Macadam"-ek musikal onenaren "Kristalezko Globes saria" jaso zuen. Blancak "Zap!" "Zap! Zap!" sortu zuen, emakume batek bakarrik antzeztutako bere lehen ikuskizuna, Parisko Chaillot-eko Antzoki Nazionalean eta New Yorkeko The Kitchen aretoan arrakasta lortu zuena France Moves Festival jaialdian (2001).

Bere lanak sortzeko, Blancak hainbat iturritatik hartzen du inspirazioa: Marokoko Gnawa trantze-zeremonietatik hasi "Nana et Lila"rentzat, eta antzinako Greziako arteraino "Le Songe du Minotaure"rentzat.

Jorge eta Lucy Orta artista plastikoekin elkarlanean, irailaren 11ko atentatuen ondorengo mundu garaikidearen kaosa irudikatzen du "Borderline" (2002) ikuskizunean. Catherine Simonpietrik zuzendutako "Corazón Loco" lanak maitasunaren fusioarekin eta desintegrazioarekin jolasten du, eta dantzariak eta "Sequenza 9.3" taldeko abeslari lirikoak uztartzen ditu.

Federico García Lorcaren poemetan inspiratutako eta Andaluziako Juntaren Kultura Kontseilaritzak eskatutako "Poeta en Nueva York" ikuskizunak 150000 ikusle inguru biltzen ditu Granadako Udako Jaialdian (bi denboraldi), Parisko Chaillot Antzoki Nazionalean eta Madrilgo Kanaleko Antzokietan egindako emanaldietan.

2013an, Li Dantza Konpainiak 20. urteurrena ospatzen du, 100 emanaldi baino gehiago dituzten lau ikuskizunez osatutako bira eginez:

Opera, antzerkia, ekitaldiak eta antzezlanak.

Bere konpainiatik kanpo, Blanca Lik hainbat proiektu koreografiatu eta ekoitzi ditu erakunde garrantzitsuentzat. 1997an, Nancyko Operak bi opera zuzendu eta koreografiatzeko kontratatu zuen: "La vida breve" eta "El Amor" "Brujo", eta, 1999an, "Un Tango Pour Monsieur Lautrec". Urte horretan bertan, Parisko Operak koreografia garaikide bat eskatu zion William Christiek zuzendu eta Andrei Serbanek ekoitzitako "Las Indias Galantes" opera barrokorako. Mende aldaketarako, Blanca Lik "Univers Unique" aireko balleta sortu zuen artista trapezistekin batera. 2000. urtean, Parisko Operako Balleteko lehen dantzariak, Monique Loudièresek, eskatuta, Blanca Lik "Silhouette" sortu zuen. Bertan bera da protagonista bakarra, eta Avignongo jaialdian antzeztu zuen.

2001ean, Blanca Lik ohorerik handiena jaso zuen dantzaren munduan: Parisko Operako Ballet ospetsuaren proposamena, Rimsky-Korsakoven "Sheherazade" lanean oinarritutako ballet berri bat sortzera gonbidatzen zuena, Christian Lacroixekin batera jantzien diseinatzaile gisa. Urte horretan bertan, Blanca Li Berlin Balleteko zuzendari artistiko eta koreografo hautatu zuten Berlingo Opera Komikoan, Alemanian. 24 dantzariz osatutako konpainia da, eta "Le Songe du Minotaure" jaialdiaren bertsio berri bat sortu zuen harentzat. Espainiako Meridako Jaialdian ere antzeztu zen. "Borderline" 2002ko ekainean sortu zen Berlin Balleten munduko premier gisa. 2003ko martxoan, Blanca Lik koreografia bat sortu zuen Parisko Bastillako Operan "Guillermo Tell"entzat, Francesca Zambellok ekoitzia. "Al Andalus", Manuel de Fallaren "El amor brujo" obrarekin batera, Massyko Operan estreinatu zen, 2004ko ekainean Granadako Nazioarteko Musika eta Dantza Jaialdian Alhambran antzeztu aurretik.

2004ko martxoan, Blanca Li koreografo gisa gonbidatu zuten "Don Giovanniren" ekoizpen berrirako New Yorkeko Metropolitar Operan, Marthe Kellerrek ekoitzia. 2005ean "Bagdad Café" komedia musikalerako koreografia sortu zuen Bob Telson eta Percy Adlonekin batera. 2008ko urrian "Enamorados Anónimos" sortu zuen, Madrilgo Gran Viako Movistar Antzokian zazpi hilabetez antzeztutako musikala. 2009ko uztailean, Anselm Kiefer-en "Am Anfang" koreografia sortu zuen Bastillako Operan, Gerard Mortierrek zuzendari gisa erretiroa hartu zuelako ekitaldi berezian. Blanca Lik "Quel Cirque!" koreagrafiatu zuen 2010eko urtarrilean. Pieza laburra da, 25 minutukoa, Jeu de Jambes Kolektiboarentzat, jazz-rock musikaren aitzindaria Frantzian, Suresnes Cités Danse jaialdiak enkargatua.

2010eko martxoan, Scott Joplinen "Treemonisha" operaren koreografia egin eta zuzendu zuen Parisko Châtelet Antzokian. Urte bereko ekainean, Luis de Pablo konpositore garaikidearen bi opera antzeztu zituen Espainian, "Very Gentle" eta "Un parque" (Teatros del Canal, Madril).

Arte bisualen eta multimediaren esparruan, MUSACek (Gaztela eta Leongo Arte Garaikidearen Museoa) bere lehen erakusketa egitera gonbidatu zuten Blanca Li: "Te voy a enseñar a bailar,", 2008ko urtarrilaren 26tik maiatzaren 4ra.

2009ko irailean, Madrilgo Gau Zuriaren barruan, Blanca Lik "Ven a bailar conmigo" diseinatu zuen, ikus-entzunezko lan interaktibo bat, non milaka pertsona dantzan ari diren Espainiako hiriburuko kaleetan zehar. Blanca Liren "Fête de la Danse" lanaren Frantziako edizioa gertakari garrantzitsu bihurtu zen 2011ko irailean Parisko Grand Palaisen. Bertan 15.000 pertsonak baino gehiagok parte hartzen dute, eta ondoren Bilboko Guggenheim Museoak enkargatu zuen 2012an eta Toulouseko Odysud kultur zentroak 2013an.

Stella McCartney, Hermès, Jean-Paul Gaultier, H & M, Target, Just One Eye eta Paris, Londres, New York, Los Angeles edo Shanghaiko desfile eta ekitaldi ugaritan parte hartu du.

2019an Blanca Li Madrilgo Teatros del Canal-eko zuzendari izendatu zuten.

Filmak, publizitatea eta bideo musikalak.

Hasiera-hasieratik, Blanca Lik koreografo gisa parte hartu zuen zinemagintzan, Josiane Balaskoren "Felpudo Maldito", Anne Fontaineren "Limpieza en seco," Michel Gondryren "La espuma de los días" eta Pedro Almodovarren "Los amantes pasajeros" filmetan, besteak beste. Publizitatean ere aritu zen (Perrier, Gap, Jean-Paul Gaultier, Prada, Lancôme, Longchamp, Beyoncé, H & M, Kookai, Kenzo), eta Daft Punk (Around the World), Blur (Music Is My Radar), Rita Mitsouko, Goldfrapp, Kanye West, Paul McCartney, Coldplay (True Love) eta beste artista batzuekin musika-bideoak egin ditu.

Gidoiak idatzi eta bere lehen film laburra filmatu zuen: "Angoisse" (Angustia), Brest (1999), Grenoble (1999) eta Femmes de Créteil (2000) jaialdietan lau sari jaso zituena. Azken horretan publikoaren saria eta film labur onenaren saria jaso zituen. Ikus-entzunezko proiektu eta film labur komiko ugari zuzendu ditu ("And so on," "la Paella", "Un après-midi", "Sandance", "Home Fitness)". Proiektu horiez guztiez gain, "Al Andalus" lan koreografikoaren egokitzapen bat zuzendu zuen ARTE telebista-katerako 2002an.

Bere lehen film luzea, "Le Défi" (Erronka), 2002ko maiatzean estreinatu zen. Sofia Boutella, Amanda Lear eta beste 150 dantzarik interpretatutako hip hop estiloko komedia musikala da. Arrakasta handia izan zuen leihatilan: 300.000 ikusle joan ziren Frantzian ikustera, eta lau hilabetez egon zen karteldegian. Blanca Lik zuzendari, koreografo, dantzari eta aktore gisa lan egiten du bertan. 2004ko maiatzean, film hau New Yorkeko TriBecako Zinemaldirako aukeratu zuten.

2009an, Danièle Thompsonek zuzendutako "Cambio de planes" filmean pertsonaia nagusietako bat bezala agertu zen. 2009an ere, Canal+ Frantzia-n emandako "X Femmes" telesailaren bigarren denboraldirako atal bat zuzendu zuen, "Pour Elle" (Harengatik) izenekoa eta Victoria Abril protagonista zuena. Zuzendari gisa egin zuen bigarren film luzea "Pas à Pas" (Pausoz pauso) da, Bihotz zoroaren sormen prozesuari buruzko dokumentala, 2010eko urtarrilean Frantziako antzokietan estreinatuko zena. 2013an, "Elektro Kif" eta "Robot" bere ikuskizunen filmaketa zuzendu zuen France Télévisionsentzat.

Bere "Robot, director's cut" film luzea 2015eko otsailaren 2an estreinatu zen Lincoln Center Film Societyko Dance on Camera jaialdian.

Bere bosgarren film luzea, "Elektro Mathematrix," "Elektro Kif" ikuskizunaren moldaketa musikala da. 2014an filmatu zuten, Parisko institutu batean.


Johannes Robert Rydberg

Johannes Robert Rydberg (Halmstad, 1854ko azaroaren 8a - Lund, 1919ko abenduaren 28a) suediar fisikaria izan zen.

Hidrogeno-atomoaren espektro-lerroen sekuentzian erregulartasun bat aurkitu zuen, "Rydbergen konstantea" izenaz ezagutzen dena. Rydbergen konstantea R = 1,0967. 107 m-1 balioa duen konstantea da. Hidrogenoaren espektro-segidek dituzten uhin-luzeren ekuazioetan agertzen da. Balmerren formulan eta antzeko beste erlazio batzuetan ere hartzen du parte, eta garrantzia handia izan du atomoaren egiturari buruzko teorietan. Gai bakunen sistema periodikoari buruz ere lanak egin zituen.


Pokémon Gold eta Silver

Pokémon Gold Version eta Pokémon Silver Version 1999ko Game Freakren bideo-joko bat da, Game Boyrako espresuki egina.

Jokalariak aireko ikuspegi batetik kontrolatzen du protagonista eta fikziozko Johto eskualdea zeharkatzen du Pokémon guduak menderatzeko. Pokémon Gold eta Silverreko protagonista isila New Bark Townen bizi den gazte bat da. Jokoaren hasieran, jokalariak Chikorita, Cyndaquil edo Totodile pokémon artean aukeratu behar du.


Los Realejos

Los Realejos Tenerife uhartean eta Santa Cruz Tenerifeko probintzian dagoen udalerri kanariarra da.

Gaztelarrek udalerri honetan eman zioten Tenerifeko konkistari amaiera 1496ko uztailaren 25ean. 1954ra arte bi gunetan banatzen zen, Realejo Alto eta Realejo Bajo izenekoak. Gaur egun auzoak dira.


La Chapelle-Réanville

La Chapelle-Réanville Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an La Chapelle-Réanville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.125 ziren. Familiak 395 ziren, horien artean 59 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 115 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 178 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 43 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 437 etxebizitza zeuden, 398 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 414 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 398 etxebizitza nagusietatik 160 bere jabearen bizilekua ziren, 230 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 146 etxek lau zituzten eta 206 etxek bost zituzten. 333 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 247 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 757 ziren, horien artean 564 aktiboak ziren eta 193 inaktiboak ziren. 564 pertsona aktiboetatik 532 lanean zeuden (285 gizon eta 247 emakume) eta 33 langabezian zeuden (10 gizon eta 23 emakume). 193 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 74 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an La Chapelle-Réanville udalerrian 386 unitate fiskal zeuden, 1.122,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.712 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 iturginak, 3 ile apaindegiak eta 1 higiezinen agentzia.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

La Chapelle-Réanville

Villez-sous-Bailleul (1,8 km)

Mercey (2,2 km)

Sainte-Colombe-près-Vernon (2,7 km)

Houlbec-Cocherel (2,9 km)

Saint-Vincent-des-Bois (3,2 km)

Saint-Pierre-de-Bailleul (3,2 km)

Champenard (3,4 km)

Saint-Étienne-sous-Bailleul (4,0 km)

<br clear=left>


Lozinghem

Lozinghem Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Lozinghem udalerrian erroldatutako biztanleak 1.161 ziren. Familiak 416 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 184 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 455 etxebizitza zeuden, 434 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 445 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 434 etxebizitza nagusietatik 299 bere jabearen bizilekua ziren, 107 alokairuan okupaturik zeuden eta 28 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 272 etxek bost zituzten. 295 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 196 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 171 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 742 ziren, horien artean 497 aktiboak ziren eta 245 inaktiboak ziren. 497 pertsona aktiboetatik 435 lanean zeuden (253 gizon eta 182 emakume) eta 62 langabezian zeuden (19 gizon eta 43 emakume). 245 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 116 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Lozinghem udalerrian 437 unitate fiskal zeuden, 1.193 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.010 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.

2000. urtean Lozinghem udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 332 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Lozinghem

Allouagne (1,5 km)

Marles-les-Mines (2,0 km)

Auchel (2,0 km)

Lapugnoy (2,8 km)

Burbure (3,3 km)

Calonne-Ricouart (3,4 km)

Cauchy-a-la-Tour (3,6 km)


Miren Ortubay Fuentes

Miren Ortubay Fuentes (Gasteiz, 1958) abokatua eta kriminologoa da. Zuzenbide penalean doktorea. Euskal Herriko Unibertsitateko irakaslea, eta genero-indarkerian eta presoen eskubideetan aditua.

Biografia.

1980an Zuzenbidean lizentziaduna Deustoko Unibertsitatean, eta Zuzenbidean doktore unibertsitate berean. Kriminologian diplomaduna Madrilgo Complutense Unibertsitatean. Kriminologiako graduondoko ikasketak Louvain-la Neuve unibertsitatean(Belgika) egin zituen.

Ibilbidea.

Abokatu lana egiten hasi zen. 1982an, Salhaketa (Gasteiz), presoen babeserako Elkarteko fundatzaileetariko bat izan zen. 1995etik 2006ra bitartean Arartekoaren aholkulari juridiko izan zen, Justizia eta emakume eta ginzonen arteko Berdinatasunaren arloko arduraduna.

Euskal Herriko Unibertsitateko Zuzenbide eta Gizarte-Lan fakultatetako (EHU) irakasle titular da. Emakumeen aurkako indarkeria: prebentzioa eta esku-hartzea irakasgaia ematen du, besteren artean. Maria de Maeztu foro feministako kide da eta Beste Ahots Feministak eta GGKE Afganistaneko Giza Eskubideen aldeko Elkartea (ASDHA) kolektiboetan kolaboratzen du. Fernando Buesa Blanco Fundazioko Patronatuko kide da.

Emakundek egindako “Experiencia de la detención policial de las mujeres de la Comunidad Autónoma del País Vasco” ikerketan parte hartu du Lehitzune Zuloagarekin eta Estibaliz de Miguelekin batera.


Admiral Scheer

""'Admiral Scheer

""' "Deutschland"-klaseko gurutzaontzi astuna izan zen, Bigarren Mundu Gerran Alemania Naziko "Kriegsmarine

"an zerbitzatu zuena. Reinhard Scheer almirantearen omenez zuen ziena, Jutlandeko guduko komandante alemaniarra. "Reichsmarinewerft

" ontziolan eraiki zuten, Wilhelmshavenen, 1931ko ekainean, eta 1934ko azaroan amaitu. Hasieran, Reichsmarinek blindatutako ontzi gisa ("Panzerschiff

") sailkatu zuen; 1940ko otsailean, alemanek mota horretako beste bi ontziak gurutzaontzi astun gisa birsailkatu zituzten.

Ontzia Versaillesko Itunak ezarritako alemaniar gerraontzietarako gehienezko neurria zuen nominalki, hau da, 10.000 tona luze baina, berez, 15.420 tona luze kargako desplazamendua nabarmen gainditzen zuen. 28 cm-ko sei kanoirekin zegoen armatuta bi arma-dorretxo hirukoitzetan. Admiral Scheer

eta haren ahizpak edozein gurutzaontzi erraz gainditzeko diseinatu ziren. 28 lokarriko (53 km/h) gehienezko abiadura zuen, eta beraz Erresuma Batuak eta Frantziak zituzten ontzia ia guztiak baino azkarragoa eta indartsuagoa zen.

"Admiral Scheer

"rek zerbitzu luzea izan zuen Alemaniako itsas-armadan, hasiera batean Espainiako Gerra Zibilean. Bertan, Almeriako bonbardaketan hartu zuen parte. Bigarren Mundu Gerrako lehen operazioak itsasontzi komertzialen ehiza izan zen Ozeano Atlantikoan. Tarte batez Indiako Ozeanoan ere aritu zen. Guztira 113.233 tona merkantzia hondoratu zituen, gerra osoko ontzi kapitalik arrakastatsuena. Alemaniara itzuli zenean, Norvegiara bideratu zuten, Sobietar Batasuneko itsasontziak geldiarazteko. PQ 17 Konboia gelditzeko erasoan hartu zuen parte eta Wunderland operazioa zuzendu zuen, Kara itsasora egindako esplorazio bidaia. 1942an Alemaniara itzuli zen eta entrenamendurako erabili zen 1944ra arte, Sobietar Armadaren aurkako operazioak laguntzeko erabili zenean. Ondoren, Kielera eraman zuten konponketak egiteko 1945eko martxona, baina bertan kalteak izan zituen Erresuma Batuko bonbaketariek hiria bonbardatu zutenean, 1945eko apirilaren 9an. Partzialki hondoratuta, beste zatiak estali ziren Kieleko portua gerraren ostean lurrez bete zenean.


Irati Bilbao

Irati Bilbao Gandarias (Durango, Bizkaia, 1992ko urtarrilaren 28a) jazz musikaria, abeslaria eta antzerkigilea da. Bakarkako lehen diskoa grabatu zuen 2020an, Gaztelupeko Hotsak diskoetxeak Errabal zigilu pean eman zuen argitara, "Begin" izenarekin.

Biografia.

Artearen historian graduatu zen EHUn eta kudeaketa kulturalari buruzko postgradua ere egina du. Musikene Euskal Herriko goi mailako musika ikastegian Jazz Kantua ikasketak egin ditu 2016an hasita.

Musikari ibilbidea.

Iratik umetatik izan du musika zaletasuna. Durangoko Bartolome Ertzilla musika eskolan txikitatik flauta ikasle izan zen. Aspalditik dabil berriz, jazzaren eszenan . Besteak beste, honako proiektu hauetan: Irati Bilbao Quintet, Ekuru, Josu Bergara + Akorde Txikiak, Gospel Six, Xahu, Bilbao Lindy Band eta Manixa Jazz Choir. Reunion Big Band taldean aritu da 2020.urtera arte, Musikeneko ikasleen Big Band-a.

1937ko Durangoko Bonbardaketen 83. urteurrenean "Martxoak 31" abestiari ahotsa jarri zion.

Emanaldiak.

Hainbat emanaldi eskaini ditu bere abeslari ibilbidean. Aipagarrienen artean ondorengoak:

Antzezlari ibilbidea.

Jazzbana Ensemble konpainia

2021ean sortu zen taldea. Irati Bilbao, Oskar Lakunza (saxofoia eta pianoa), Iñigo Cuenca (tronpeta), Alvaro Zarzuela (tronboia, helikoia eta pianoa), Aritz Luzuriaga (kontrabaxua, perkusioa eta gitarra) eta Rakel Arbeloak (bateria eta perkusioa) osatzen dute taldea. Taldekideek Musikene Euskal Herriko Goi Mailako Musika Ikastegian ezagutu zuten elkar.

Taldearen lehen lana "Bidaia on, amona Braulia!" ikuskizuna izan zen.

Emakume erreferenteak

Jazzaren historia ezagutarazteaz gainera, emakume musikariei euren garrantzia aitortzea da Jazzbana Ensemble taldearen beste helburuetariko bat. "Musika modernoan, beste hainbat alorretan legez, emakumeak gizonezkoak baino ezezagunagoak dira, baina egon, egon dira emakume musikagileak. Egia esan, abeslariak izan dira gehienak eta irudi horri ere buelta eman gura zioten. Emakumezko pianista edo bateria-jotzaileak egon dira, baina ez dira hain ohikoak izan. Garrantzitsua da horrelako erreferenteak sortzea, jendeari arraro ez egiteko emakume bat bateria jotzen ikustea.

Bilbaok berak "Bidaia on, Amona Braulia!" obra horretan lehenengoz hartu zuen tronpeta jendaurrean eta erreferenteak izatearen garrantzia azpimarratu zuen:"Bateria-jotzailea naiz eta sekula ere ez dut eduki erreferentziazko emakumerik. Hori garrantzitsua da haurrentzat, baina baita nagusientzat ere, beste jende batek egiten duela ikusita norberak ere egitea posible dela ikusteko"

Bidaia on, Amona Braulia!

Jazzbana Ensemble konpainiarekin egindako lehen lana izan zen. Sarah (Irati Bilbao durangarra) da "Bidaia on, Amona Braulia!" ikuskizuneko protagonista. Erronka handia izan zen Bilbaorentzat. Musikaz aparte, beste dohain batzuk ere erakutsi behar izan baitzuen. Antzezteko egin behar den esfortzua handia, antzeztu egin behar izan baitzuen eta denbora guztian oholtzan egoteak fisikoki esfortzu handia izan baitzen.

Irati Bilbaok durangaldeko Anboto astekarian azaldu zuen lan horren helburua:"Musika klasikoari dagokionez, gazteek eta nagusiagoek badute formakuntza bat, baina ez dute musika modernoa ezagutzen. Ume batek jarraitzeko moduko istorioa eskaini gura genuen, musika modernoaren historiaren zertzelada batzuekin, baina astun egin barik. "Eduki didaktikoagaz istorio bat kontatzen duen antzezlana da emaitza, eta zuzeneko musika ere badu bidaia hori girotzeko: dixiea, bluesa, gospela, swinga eta bebopa doinuak, besteak beste, New Orleanseko historian murgiltzeko


Hohenwald (Tennessee)

Hohenwald Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Lewis konderrian kokatuta dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Maracaçumé

Maracaçumé Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Biskuit

Buztingintzan, biskuita ("biscuit") terrakotaren lehen egostearen emaitza da, baina sarriago, emaitza horri berari esaten zaio biskuit, lehengaia, buztina ez den bitartean, baizik eta kaolina, kuartzoa edo feldespatoa.

Historia.

Teknika hau, XVIII. mendearen erdialdean erabiltzen hasi zen, batez ere Frantzian, Sèvreseko lantegian, eta Italian, Napoliko "Real Fabbrica di Capodimonte"n. Garai honetan, modan jarri ziren estatuatxoak eta artzaintza eszenen multzoak. XIX. mendean, biskuitaren bidez egin ziren panpina ugari.

Elaborazioa.

Biskuita egitek labeak, 900 eta 1000º artean egon behar du, eta, ezinbesteko baldintza bat, airea igaro behar dela da, herdoiltze egoki bat gerta dadin.

Ezaugarriak.

Biskuitezko zeramika, zuria, distirarik gabea eta oso hauskorra da, eta, beraz, soilik apaindura gisa erabiltzen da estatuatxo eta beste objektu batzuetan. Ez da egokia baxera egiteko.


Tyrannus forficatus

Tyrannus forficatus "Tyrannus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.


Berrehun eta hogeita bi

Berrehun eta hogeita bi (222) berrehun eta hogeita bataren ondoren eta berrehun eta hogeita hiruaren aurretik doan zenbaki osoa da.


Prosciurillus

Prosciurillus Sciuridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.


Akodon simulator

Akodon simulator Akodon generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.


San Kristobal eta Nevis


Leptopelis broadleyi

Leptopelis broadleyi "Leptopelis" generoko animalia da. Anfibioen barruko Arthroleptidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Chevannes (Côte-d'Or)

Chevannes Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Chevannes udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 70 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 67 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 57 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 85 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (34 gizon eta 28 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Chevannes udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 130 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.491 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.

2000. urtean Chevannes udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Chevannes

Collonges-lès-Bévy (1,3 km)

Messanges (1,8 km)

Arcenant (2,2 km)

Bévy (2,3 km)

Meuilley (2,8 km)

L'Étang-Vergy (3,1 km)

Segrois (3,1 km)

Curtil-Vergy (3,3 km)

Villars-Fontaine (3,3 km)


Limoges-3 kantonamendua

Limoges-3 kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 1 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Deitura

Kultura batzuetan, deitura edo abizena gizaki baten izen pertsonalaren zati bat da, haren familia, leinua edo gizataldearen izena adierazten duena. Pertsona baten izen ofizialaren parte bilakatzen da, ponte-izenaren ondoren.

Deitura kopurua eta ordena.

Euskal Herrian, Espainian gaztelaniarekin eta Frantzian frantsesezko usadioarekin gertatzen den bezala, ohitura patriarkala egon da, haurrei lehenbizi aitaren deitura jartzeko, eta ondoren, amarena. Espainiako legedian, eta horrexen ondorioz, Hego Euskal Herrian, legezko izena bi deiturak osatzen dute, baina haien ordena erabakitzeko askatasuna dago 1999ko lege baten ondoren, lehenbizikoa amarena zein aitarena izan baitaiteke. Frantziako legedian, 2005etik, eta 2013ko lege batek areago zehaztuta, deitura bat edo bi izan ditzake pertsona batek izen legalean, eta lehena (edo bakarra) amarena zein aitarena izan daiteke.

Euskaldunen usadioan, halaber, deitura kopurua legezko bi horietarik haratago doa. Pertsona batek X abizen izan ditzake, tartekatuta zenbagarren bakoiti eta bikoitietan aitarengandik jasoan eta amarengandik jasoak (edo amarenak lehenbizi jarriz gero, bakoitiak amarenak). Ohitura du euskaldun askok norberaren zortzi deitura behintzat gogoan hartzekoa, "Ocho apellidos vascos" filmerako izenburua emateko aitzakia eman zuen ohitura.

Ohiturazkoa izan da halaber Frantziako usadioan, emazteak bere deitura galtzea ezkontzean, eta senarrarena erabiltzea. Hori ez da euskaldunon artean ohikoa, emakumezkoak ezkonduta ere bere deiturei eusten baitie.

Deiturak munduan.

Portugesez, amaren deitura lehenetsia.

Portugalen pertsona batek legalki lau deitura ere izan ditzake (bat gutxienez), eta lehena amarengandik jasotzea ohikoa da. Baina aitarengandik ere jasotzen duenean bigarrena, aitak aitarengandik jaso duena pasatu ohi da. Deitura konposatuak ere ohikoak dira, eta horrek are konplikatzen du egoera. Esate baterako, "José Maria / Almeida / de Pais Vieira" ezkondu da "Ana Rita / Pereira / Soares" delakoarekin; alaba Leonorri esateko erarik ohikoena (baina ez bakarra) hau da: "Leonor / Pereira / de Pais Vieira".

Portugalgo ohitura horiek oro har Brasilera ere eraman dira.

Hungarian.

Herrialde askotan bezala, Hungarian deitura bakarra darabilte, izenaren aurretik jarrita: Franz Liszt musikagilea eta László Kubala futbolaria sortzez Liszt Ferenc eta Kubala László ziren.

Islandian.

Islandiar gehienek ez dute deiturarik, izen bana eta patronimiko bana baizik: horrela, "Ragnar Baldursson" deritzan aitak "Freya Ragnarsdottir" izeneko alaba izan lezake, eta "Guðmundur Ragnarsson" semea; baina semearen seme-alaben izen-deiturak, adibidez, "Katrín Guðmundsdottir, Ólafur Guðmundsson"... izan litezke, sexuen araberako bukaera desberdinarekin (-"sson", hots, "-ren seme" ala -"sdottir", hau da, "-ren alaba"): belaunaldiz belaunaldiz deitura bera mantentzea ez da ziurra.

Asian deitura aurreratzen duten herriak.

Txina, Tailandia, Korea eta Vietnamen, deitura doa izenaren aurretik. Mao Zedong buruzagi txinatarrak "Mao" zuen familiako deitura, eta "Zedong", izena; berdin, Akira Kurosawa japoniar zinemagileari dagokionez: "Kurosawa" deitura zuen eta izena, "Akira".


2015eko Frantziako Tourra

2015eko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 102. edizioa izan zen.


Mollisquama parini

Mollisquama parini "Mollisquama" generoko animalia da. Arrainen barruko Dalatiidae familian sailkatzen da.


Saint-Cyr-sous-Dourdan

Saint-Cyr-sous-Dourdan Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Cyr-sous-Dourdan udalerrian erroldatutako biztanleak 997 ziren. Familiak 386 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 127 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 139 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 438 etxebizitza zeuden, 388 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 417 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 388 etxebizitza nagusietatik 339 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 77 etxek lau zituzten eta 253 etxek bost zituzten. 328 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 107 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 255 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 644 ziren, horien artean 474 aktiboak ziren eta 170 inaktiboak ziren. 474 pertsona aktiboetatik 449 lanean zeuden (233 gizon eta 216 emakume) eta 26 langabezian zeuden (13 gizon eta 13 emakume). 170 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 62 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Cyr-sous-Dourdan udalerrian 380 unitate fiskal zeuden, 1.043 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.311 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 50 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 arraindegi zen eta 1 drogeria zen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Cyr-sous-Dourdan

Le Val-Saint-Germain (2,0 km)

Longvilliers (3,4 km)

Angervilliers (3,4 km)

Rochefort-en-Yvelines (3,9 km)

Roinville (4,3 km)

Dourdan (4,7 km)

Sermaise (4,9 km)

Bonnelles (5,7 km)

<br clear=left>


Asajj Ventress

Asajj Ventress Star Warseko fikziozko unibertsoko pertsonaia bat da.

Ventress Sistema Independenteen Konfederakuntzako buru militar boteretsu eta zehatz bat izan zen. Ventressen espezia ezezaguna zen, giza ezaugarriak zituen, baina ilerik gabe eta larruazal ia zuri batekin. Jedien aurkako borrokaren tresna bihurtu zen Klon Gerretan.

Dooku Kondeak Asajj Ventress misteriotsua Rattataken aurkitu zuen (gerraz jositako planeta bat) Geonosiseko gudua gertatu eta gutxira. Jedien artean formalki prestatua izan ez zen arren, Ventressek indarraren abileziak zituela frogatu zuen. Dooku Kondearen zaintzapean indarraren alde ilunera batu zen. Batzuetan Durge ordainsari bilatzailearekin zihoala, Ventress aurkari soil bat baino gehiago izan zen Errepublika Galaktikoko Jedirik hoberenentzat.

Asajj Ventressek Anakin Skywalker jedi padawana Yavin IV planetara gidatu zuela ezagutzen da, non bere aurka borrokatu zuen. Azkenik Anakinek borrokan garaitu zuen indarraren alde iluna erabiliz.

Ondoren Asajjek beste bi alditan lortu zuen Anakinekin borrokatzea, hurrengo bi borroketan galduz, horietatik azkenekoan Asajj izango zen Anakini honek aurpegian duen orbana eragingo ziona.

Azkenik Dooku Kondearekin nahigabetuta geratu zen, bera ere tresna soil bat baino ez zela jakin zuenean. Borroka ezberdin batean Anakin Skywalkerren aurka borrokatu zuen, honen ondorioz berak bere heriotza propioa eragin zuelarik bere gorrotoa, haserrea eta beldurra nabaritzen hasten denean amildegi batetik bota zuenean, Geonosisen.


Nouvelle Vague

La Nouvelle Vague

(euskaraz, Uhin Berria) 1950eko hamarkadaren bukaeratik 1960ko hamarkadaren amaiera arte Frantzian garatu zen zinema-mugimendua izan zen, aurreko hamarkadetan nagusi izan zen frantses zinemari gailendu zitzaiona bereziki. Zinema independente eta autore-zinema moduan hasi zen, Claude Chabrol, Jacques Rivette, François Truffaut, Éric Rohmer, Alain Resnais, Agnès Varda, Jean Eustache eta Jean-Luc Godard zinemagileak osaturik. Joera horretako film aitzindariak "Le Coup du berger" (Jacques Rivette, 1956) eta "Le beau Serge" (Claude Chabrol, 1959) izan ziren.

Italiar neorrealismoak, Film noir-ek, Hollywoodeko klasikoak, errealismo poetikoak, existentzialismoak eta Alfred Hitchcock-ek eragina eduki zuten mugimendu berri honen sorreran.

Hastapena.

1957ko urriaren 3ko L’Express astekari frantsesean, Francoise Giroud kazetariak garai hartako fenomeno soziologikoei buruzko ikerketa bat plazaratu zuen eta "Nouvelle Vague" terminoa orduan agertu zen lehen aldiz. Urte bat beranduago, Pierre Brillard kazetari eta kritikoak berriro erabili bazuen ere, 1959an bilakatu zen berariaz zinemarako termino. Urte hartan banatutako filmak izendatzeko erabili zen, bereziki zuzendari berriek Cannesko Zinemaldian aurkeztutako lanak aipatzean. Bi pelikula nabarmendu ziren orduan, "Nouvelle Vague"-aren izaera lau haizetara zabaldu zutenak: François Truffaut-k zuzendari onenaren saria irabazi zuen "Laurehun kolpeak" pelikularekin eta Alain Resnais-k ere, arrakasta handia lortu zuen "Hiroshima Mon Amour" obrari esker.

Claude Chabrol-en "Le Beau Serge" hartzen da mugimendu honen aurreneko pelikulatzat, nahiz eta berez, abiapuntua Jacques Rivetten 1956ko "Le Coup Du Berger" laburmetrailan kokatu daitekeen.

Mugimendua ez da zinemaren inguruko bilaketa luze baten emaitza, baizik eta garai bateko hainbat zuzendari gazteren arteko topaketaren berehalako fruitu. Kontestu historikoaren eta martxan jarri ziren hainbat mugimendu sozialen adierazpidea izan zen: ikasle iraultzak, Algeriako gerra, emakumearen askapen mugimenduak edota Hogeitamar Loriotsuak garairen hastapenak adibidez. "La Cinematheque" zentroak eta bereziki, André Bazin zine-kritikoaren "Cahiers du cinéma" aldizkariak eragin handia izan zuten, izan ere, zinema ulertu eta kritikarako eskola bihurtu ziren laster kamara hartzea erabakiko zutenentzat. Zinegile gehienak bertan idazle eta kritikari lanetan ibili ziren, ondoren gidoigile eta azkenik zuzendari paperean jardun aurretik.

Gauzak horrela, "Nouvelle Vague"-ari buruz ari garenean, zinema egiteko teknika berri eta iraultzaileez gain, ez dira hori osatu zuten zuzendariak ahaztu behar. Nagusiki, François Truffaut, Éric Rohmer, Agnès Varda, Jean Eustache, Jacques Rivette, Claude Chabrol eta Jean-Luc Godard.

Horiekin batera beste zinegile olatu bat nabarmendu zen, “Rive gauche” izenekoa. Denboraren joan ahala, "Nouvelle Vague-"aren etiketapean kokatu badira ere, teorikoki abangoardistagoak ziren zuzendariak bereizi ziren, hala nola, Alain Resnais, Chris Marker, Jacques Demy edo Marguerite Duras eta Alain Robbe-Grillet idazleak. Horien zinema erretorikoagoa, lirikoagoa eta landuagoa dela esan daiteke "Nouvelle Vague" mugimenduaren bihotzean zeuden beste zuzendariekin konparatuz.

Ezaugarriak.

"Nouvelle Vague" mugimenduaren bultzatzaile izan ziren zuzendari gazteek oinarri kultural zinematografiko garrantzitsua zeukaten, "La Cinematheque" eta Zine Eskola ezberdinetan ikasitakoaren ondorio. "Cahiers du Cinéma" aldizkarian aritu izanak zinema estiloa asko markatu zien, oso zinefiloak ziren. Izan ere, zinema klasikoaren ezagutza handia zeukaten eta euren pelikulak beraientzako erreferentzia nagusi izan ziren zuzendari, idazle edo lanei lotutako keinuz beteta daude. Howard Hawks, John Ford edo Alfred Hitchcock bezalako zuzendarien zine berritzailea babesten zuten, baita Jean Renoir, Roberto Rossellini edo Robert Bresson-en zinema errealista eta bisuala ere. Orson Welles-en zinemaren zale zirela aitortu zuten ere eta gauzak horrela, prestaketa teorikoak eta berritzeko nahiak muntaiaren garrantzia eta kameraren begiradaren indarra deskubritzera eraman zituen. Horrez gain, ikuspuntu formal batetik, pelikulak lehen pertsonan eginak zirela esan daiteke. Zinegilearen erreferentzia edo hautu formalak azpimarratzen dira eta bere hausnarketa zein barne gogoetak plazaratzen dira. Zuzendari berri hauentzat, nolabaiteko autoezagutza pertsonalerako tresna zen zinema. "Nouvelle Vague"-eko zinegileak izan ziren zuzendariaren figuraren garrantzia azpimarratzen, ordura arte pelikula batean produktorearen izena gailentzen zen.

Tematikoki, Hollywoodeko zinema klasikoarekin apurtzen duten gaiak bistaratzen dira, gai moral eta ideologikoek hartzen dute protagonismoa, besteak beste, oroimenak, bizi baldintzek eta burgesiaren aurkako kritikek. Gai aldaketak narrazio eta formalizazio berri bat behar zuela defenditzen zuten, pelikula bat politikoa izango bazen formen aldetik ere hala izan behar zela alegia, apurtua eta pertsonalagoa. Filmetako pertsonaiak ere logika berarekin eraikitzen ziren, Hollywoodeko zinemak pantailaratzen zituen heroiak ukatu eta nolabait, bizitzan galduta zeuden antiheroien aldeko apustua egin baitzuten. Orokorrean zinema klasikoan istorio bat kontatzea bazen helburu "Nouvelle Vague"-ak errealitate gordinagoa erakustea zuen xedeetako bat.

Alternatiba estetiko eta edukiaren aldaketaz gain, "Nouvelle Vague-"ak ekarri zuena produzitzeko era berri bat izan zen ere. Berrikuntza teknikoek eragin zuzena izan zuten korronte honek planteatzen zuena aurrera eramateko. Kamera arinago eta sofistikatuagoek adibidez, lokalizazio naturaletan kamera sorbalda gainetan jarrita grabatzeko aukera eman zuten, argi artifizial, estudio eta eszenografia handien beharrik gabe eta axolagabetasun formala bultzatuz. Horrek errodajearen denbora eta ekipo teknikoaren beharra murriztu zituen. Filmatzeko modu berriek zein planteatutako gaiek aktore izar handirik gabe grabatzea eskatzen zuten eta inprobisazioan oinarritutako aktore gazteen lanak hartu zuen protagonismoa.

Jarraikortasunik gabeko muntaiak garrantzia hartu zuen, planoen ordena nahastua eta plano luzeen erabilerarekin batera. Hausnarketa bat planteatu eta errealitatearen ahalik eta ordezkapen zehatzena bilatzen zen helburu. Gehien erabilitako planoak, plano zehatzak, plano pikatu zein kontrapikatuak eta plano sekuentzia luzeak ziren. Erabiltzen ziren kamera mugimenduak irudiari askatasun eta errealitatea eman nahi zion. Panoramikak eszena osoa bistaratzea ahalbidetu zuen, elementu eta eszena guztiak identifikatzeko aukera emanez, eta travellingak ikuslea filmera hurbildu eta bertara sartzeko balio zuen.

Beste aldaketa teknologiko garrantzitsu bat magnetofonoaren agerpena izan zen. Izan ere, horri esker zuzeneko ahotsa grabatzeko aukerak zabaldu zituen eta horrek soinu ezberdin gehiago grabatzeko askatasun gehiago eman zuen, aktoreen hitzak eta giro soinua ere. Horrez gain, soinuarekin jarraituz, Off ahotsaren erabilpena beste ezaugarrietako bat da, ikuslea hunkitzeko erabiltzen zen narrazio bide.


Juscelino Kubitschek de Oliveira

Juscelino Kubitschek de Oliveira (Diamantina, Minas Gerais, 1902ko irailaren 12a - Rio de Janeiro, 1976ko abuztuaren 22a) brasildar mediku eta politikaria izan zen. Belo Horizonteko alkate (1940), Minas Geraiseko diputatu (1934 eta 1946), estatu horretako gobernadore (1950) eta Brasilgo presidente (1955-1961) izan zen. Lehendakaritza-garaiko egintzarik ezagunena Brasilia hiria sortzea izan zen, 1959tik aurrera herrialdeko hiriburu dena. Janio Quadros izan zuen ondorengoa Brasilgo lehendakaritzan.

Brasilian, Kubitschek lehendakariaren lehenengo egoitza Catetinho jauregia izan zen.


Eva Mendes

Eva Mendes (Miami, Florida (AEB), 1974ko martxoaren 5a - ) kubatar jatorriko estatubatuar aktore eta modelo da.

Biografia.

Eva Mendes Miamin jaio zen, Floridan (AEB), 1974ko martxoaren 5ean, baina Los Angelesera aldatu ziren bizitzera. Gurasoak kubatar inmigranteak ziren eta 4 senideetatik gazteena zen Eva.

1990eko hamarkadan, agente batek bere argazki bat ikusi zuen karpeta baten azalean eta txundituta geratu zen; Evak Marketing ikasketak utzi egin zituen.

2011z geroztik Ryan Gosling aktorearen bikotekide da. 2014ko irailaren 12an, Eva Mendes eta Ryan Gosling neska baten guraso izan ziren, Esmeralda. 2016ko apirilaren 29an, berriz, bikoteak bigarren alaba bat izan zuen, Amada.

Lana eta arrakasta.

Aktore lana.

Egin zuen lehen filma, 1998an, "Children of the Corn V: Fields of Terror" izan zuen. Urte berean, "ER" estatubatuar telesail dramatikoaren pasarte bat ere egin zuen.

"A Night at the Roxbury" filman ere paper txiki bat egiteko aukera izan zuen 1998an eta nazioartean kokatu zuen Evaren lana.

Zinema munduan gero eta arrakasta handiagoa joan zen lortzen, pertsonaia garrantzitsuak egin zituelarik hurrengo filmetan: "My Brother the Pig" (1999), "Urban Legends: Final Cut" (2000), Denzel Washington protagonista izan zuen "Out of Time" (2001), "Training Day" (2001), "2 Fast 2 Furious" (2003), Will Smithekin egin zuen "Hitch" (2005) edo Nicolas Cagekin egin zuen Ghost Rider.

Bideoklip bat baino gehiago ere egin du, The Strokes bandaren "The End Has No End", Aerosmith-en "Hole in my soul" edo Will Smithen "Miami", beste batzuen artean.

Modelo lana.

Eva Mendes Marino Parisottorentzat egin zuen lan, Campariren 2008 egutegirako.

Bilutsik atera zen PETA erakundearen iragarki batean, animalia-larruen erabileraren aurkako kanpainan.


Josefina Campos

Josefina Campos Orduña (Azkoien, Nafarroa Garaia, 1942) modista eta memoria historikoaren ekintzailea. Errepublikanoen gorpuzkinak bilatzeko lan eskerga egin du eta, horregatik, 2022an, Karlos III.aren Domina eman zion Nafarroako Gobernuak.

Biografia.

Lanbidez modista eta brodatzaile, ezkertiarra eta errepublikazale gisa aitortzen du bere burua. Espainiako Gerra Zibila haren familiak asko sufritu zuen. Nahiz eta katolikoak izan, frankistek amaren anaia hil zuten. Horrela azaldu zion Iker Tubiari kazetariari: "Uztailaren 22an hasi zen matxinada Azkoienen. Goizean goiz 33 gizon inguru agertu ziren herria zaintzeko, eta 25 lagun atxilo hartu zituzten. Guztiak hil zituzten urriaren 21ean; tartean, nire amaren anaia bat. Azkoiengo ehun andre baino gehiagori ilea moztu zieten, amari ere bai". Amaren mutil laguna ere hil zuten. Aita, bestetik, Ezkabara eraman zuten eta han sei hilabetez egon zen. 14 urte zituelarik plastikoen enpresa batean lanean hasi zen. Ezkondu zenean lan hori utzi zuen; ondoren, Azkoienen, modista-tailerra sortu zuen. Oroimen historikoaren gaietan Jose Maria Jimeno Jurio ezagutu ondoren hasi zen; ikerlariak fusilatuen zerrenda prestatzen ari zen eta datu horiekin, batzutan, lurperatutako biktimen tokiak aurkitzen zituzten. Josefina Campos, diktadorea hil ondoren, lan horretan hasi zen. Talde bat sortu zuten helburu horrekin Nafarroan (Memoria duten Emakumeen Elkartea) eta Josefina hasieran familia kideen bila aritu zen. 2008an "Los fusilados de Peralta" (Azkoiengo fusilatuak) liburua plazaratu zuen.


Nahasmendu eskizoafektibo

Oharra:

Nahasmendu eskizoafektiboa aldi berean edo egun gutxi batzuetako tartean sintoma psikotikoak depresio nagusiarekin, gertakari maniakoarekin edo gertakari misto batekin konbinatzen dituen nahasmendua da. Sintomak heldutasun goiztiarrean hasten dira, batzuetan baita haurtzaroan ere.


Bering itsasartea

Bering itsasartea (errusieraz: Берингов пролив

, translit. : "Beringov proliv"; yupikeraz: "Imakpi"k) Ozeano Barea eta Ozeano Artikoa lotzen dituen itsasartea da. Siberia eta Alaskaren artean kokaturik dago. Eskualdea esploratu zuen Vitus Bering daniar itsasgizonaren omenezkoa da izena.

Geografia.

Bering itsasarteak Alaska (AEB, Ipar Amerika) eta Siberiako ipar-ekialdea (Errusia, Asia) banatu, eta Ozeano Artikoa (Txuktxien itsasoa) eta Ozeano Barea (Bering itsasoa) lotzen ditu. 82 kilometroko zabalera du gunerik estuenean, eta batez besteko sakonera 30-50 metro artekoa da. Itsasartearen erdian, Diomedes uharteak daude: Diomedes Handia, Errusiakoa, eta Diomedes Txikia, Ameriketako Estatu Batuetakoa.

Historia.

Vitus Beringek, Errusiako armadaren zerbitzuko daniar esploratzaileak, aurkitu zuen 1728an, eta Beringia izeneko eskualdea zeharkatu zuen. James Cookek esploratu zuen 1778an. Robert McClurek Ipar-mendebaldeko Pasaia aurkitu zuen 1850ean, eta Adolf Erik Nordenskiöldek Ipar-ekialdeko Pasaia itsastatu zuen 1879an. Gerra Hotzean (1945-1989), Bering itsasartea, Estatu Batuen eta Sobietar Batasunaren arteko muga, erabat itxia egon zen.


Arroyomolinos de la Vera

Arroyomolinos de la Vera Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 107 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 514 biztanle zituen 23 km²-ko azaleran.


San Roque l'Acebal

San Roque l'Acebal, gaztelaniaz: "San Roque del Acebal"

, Espainiako Asturias autonomia erkidegoko parrokia bat da, Llanes udalerrian. 2016ko erroldaren arabera 364 biztanle zituen.


J. J. Williams

John James Williams MBE (Nantyffyllon, Maesteg, 1948ko apirilaren 1a - 2020ko urriaren 29a) galestar errugbilaria izan zen. Atletismoan hasi zen eta galestar txapelduna izan zen esprintean. Hasieran Bridgend RFC taldean jolastu zuen eta 1972an Llanelli RFC taldean sartu zen. 30 aldiz jolastu zuen Galesko errugbi selekzioan eta 12 entsegu sartu zituen. Barbarians taldearekin jolastu zuen 1973ko Zeelanda Berriaren aurkako partida historikoan. 1974an Hegoafrikara eta Zeelanda Berrira 1977an egindako biretan British and Irish Lions taldearekin bidaiatu zuen.


Lethrinops macrochir

Lethrinops macrochir "Lethrinops" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


ROC 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan

ROC 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan (ingelesez: "Russian Olympic Committee"

) 30 kiroletan parte hartu zuten Errusiako 335 kirolarik ordezkatu zuen. Errusiaren zazpigarren agerpen jarraitua izango litzateke, baina Munduko Dopingaren Aurkako Agentziak erabaki zuen Errusiako kirolariek ezin zutela euren banderapean lehiatu, dopin eskandaluaren ondorioz. Atletek aukera izan zuten, hala ere, "Errusiako Komite Olinpikoaren" izenean lehiatzen, "ROC" akronimoa erabiliz.

Nazioarteko Olinpiar Batzordearen erabakiz, ezin izan zuten Errusiako bandera erabili ez eta Errusiako ereserkia jo irabaziz gero. Taldekideek "ROC" izena zeraman jantziak erabiltzen zituzten, baina bertan Errusiako banderaren koloreak zeuden. Errusiako ereserkiaren ordez "Katiuxa" abestia proposatu zuten, baina NOBek ez zuen onartu; ordezko gisa, Piotr Ilitx Txaikovskiren "1. piano kontzertua" jo zen.

Irekiera ekitaldian Sofia Velikaia eskrimalariak eta Maksim Mikhailov eskubaloilariak eraman zuten bandera. Abdulrashid Sadulaev borrokalariak bandera eraman zuen itxiera ekitaldian.

ROCek 71 domina irabazi zituen, horietatik 20 urrezkoak. Bosgarren amaitu zuten, Britainia Handiko delegazioaren ondoren eta Australiako delegazioaren aurretik. Hala ere, zilarrezko dominetan hirugarren eta brontzezkoetan bigarren izan zen.


Agrafia

Oharra: . "Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana."

Agrafia (grezierazko "a-", "gabe" eta "grafia", "idatzi") edo Disgrafia idazteko zailtasuna da, idatzizko adierazpena antolatzeko gaitasun eza ezaugarri duen gaitza (erabat motorrak diren arazoak at utzita, zeinak logikoki, idazketan ere eragina duten). Komunikazio idatzia eragozten du eta aipatzekoa da ez duela zerikusirik gaitasun mental eta eskola aurrekariekin. Sarri gaitz afasikoekin batera agertzen da eta berezkoa edo jasotakoa izan daiteke.

Haurrek zailtasun gehiago dute idazten ikasteko orduan gaixotasunaren aurretik erabiltzen zituen kontrako zentro psikomotorrak sortu beharko baitira. Idazketaren berreziketaren bidez, idazteko ekintzan zehar abian egon behar duten mekanismo moto-kinestesiko eta mentalen ereduak berriro ere finkatu behar dira.

Ezartzen diren teknikei dagokienez, kontuan hartzekoa da eskuineko eskua erabiltzeko paziente askoren ezintasuna pairatzen duten hemiplegiaren ondorioz.


Laurehun eta hirurogeita sei

Laurehun eta hirurogeita sei (466) laurehun eta hirurogeita bostaren ondoren eta laurehun eta hirurogeita zazpiaren aurretik doan zenbaki osoa da.


Dreba

Dreba Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Wattenbek

Wattenbek Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Kohei Shin

Kohei Shin (japonieraz: 進 昂平

, 1995eko ekainaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako YSCC Yokohama.


Cosimo Medici

"Ez nahasi Cosimo I.a Medicirekin".

Cosimo di Giovanni Medici-ko ,italieraz, edo Cosme zaharra (Padre de la Patria) (Florentzia, 1389ko irailaren 27a - Careggi, 1464ko abuztuaren 1a) politikari bat eta bankari italiarra izan zen. Médici-etako dinastiaren fundatzailea ere izan zen. Beste aldetik esan ahal da Italiaren errenazimentuan, berak Florentziako buru eraginkor bat izan zen.

Cosimo di Giovanni Medici-ren gurasoek Juan de Médici eta Piccarda Bueri izan ziren.

1415ean Florentziara itzuli zen eta Contessina Bardirekin ezkondu zen. Azken honek, beste bankari-familia baten alaba zen.Denbora bat bizi izan zen Bardi-ko jauregian, baina 1429an, jauregi bat eraikitzea agindu zion Michelozzori. Cosme “Diez de Guerra” kide bat bezala, Florentzian ezarritako erregimen oligarkikoaren kontra egon zen, eta Albizzi-en familia lehiakidea gailentzen zen. Oligarkiaren nagusia, Rinaldo degli Albizzi ahin zuzen, hura bidegabeko eralgitzeaz salatuz , 1433an, atxilotzea agindu zuen. Politikoko hornitura den Cosme de Médici-ren araginak garrantzi gehiago lortu zuen. Palazzo Vecchio-an kartzelatu zuen eta atzerraldira bidali zuen hamar urtetan zehar. Cosme Veneziara bizitzera joan zen, Eugenio IV aita santuaren laguntzarekin.

Albizzi-k bere etsaiekiko liskar gogorra mantendu zuen; ezta bere izenak, ezta bere diruak ez zituen bere aurkariak izutu, urte bat beranduago(1434an), Cosme-k bere penaren baliogabetzea lortu zuen eta Florentziara itzuli zen. Garaile eta herriak txalotuta, erbesteratu zuen bere lehiakideari. Urte horretan, Florentziako gonfaloniere-a bilakatu zen, bere aita bezala. Postu berri honekin,Florentziatik joan baino lehen zituen nahi politikoak burutzea lortu zuen. Kanpo-politika bultzatu zuen eta Italia osoan eragina izan zuen. Egin zituen erreforma konstituzionalen bat El Consejo de los Cien-en sorrera izan zen 1458-an, Luca Pitti bankaria proposatuta. Helburu hau burutzeko, bere aitak utzitako oinordea erabili zuen, hainbat filial zituen Italiatik eta atzerrian sakabanatuta eta. Ere Brunelleschi-ri eman zion bere laguntzaFlorentzia-ko Domo Kupulaamaitzeko. Cosimo, artearen eta zientziaren maitatzaile bat zen. Nahiz eta literatura idazteko trebetasunik ez eduki, ekarpen desberdinak egin zituen liburutegiak manten zitezela. Adibidez, Marsilio Ficino filosofoari opari bezala, Florentziako Careggi-ko hiribilduak opari egin zion Platon-en pentsamenduari buruzko ikerketak han egin zitezela.

Bildumagile aparta izan zen eta bere eta bere lagun Donatellok aholkatu zuen.

Cosimo-k bere laguntzailearen bilduma jaso zuen(800 liburuki)eta Michelozzo-k diseinatutako Florentziako San Marcos-en Komentuko areto batean gorde zuen(1441. urtean). Asken honek, elizetarako eta komentuetarako bere lehen dohaintzetakoa izan zen. Gero Croce Santuko nobiziotza eraiki zuen eta San Lorenzo-ren berreraikitzean inbertitu zuen. Veneziako San Jorge El Mayor-en liburutegia eta Fiesole-ko Abadiakoa sortu zituen ere.

Cosimo 1414-rantz eskondu zen Contessina Bardi-rekin, erta bi seme izan zituzten:


Slivilești

Slivilești Errumaniako udalerri bat da, Gorj konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Bel Zaballa

Bel Zaballa Madrid (Vilafranca del Penedes, Herrialde Katalanak, 1983) zuzentzailea, kazetaria eta idazlea da.

"Vilaweb"-erako egin du lan, baita "El Temps i Enderrock" eta "Media.cat"-erako ere.


Shanmaghery

Shanmaghery edota Shanmaghry (irlanderaz: "Sean-mhachaire"

) Ipar Irlandako eremu eta herrixka bat da, Tyrone konderrian dagoena. Pomeroy udalerritik 3 miliatara eta Galbally udalerritik 3 miliatara dago.


Txinako autobideak

Txinako Herri Errepublikako Autobide sarea munduko luzeenetarikoa da. 2008. urtearen amaieran 60.300 kilometro autobide zeuden herrialdean, Ameriketako Estatu Batuek bakarrik gainditzen duten luzera. 2012. urtean bakarrik 12.409 kilometro autobide amaitu ziren Txina osoan.

Txina eraikitako lehen autobidea Jiangshi Autobidea izan zen, Beijing eta Shijiazhuang hiriak elkartzen dituena. Autobide hau gaur egun Jiangzhu Autobidearen zati da, herrialdean gaur egun dagoen luzeenetarikoa (2.000 kilometrotik gora dauzka).

Ezaugarriak.

Autobideek izen propioa duten arren, gobernuak "G" hizkia erabiltzen du, autobideak desberdintzeko. 2005eko urtarrilaren 13an komunikabide ministro zen Zhang Chunxianek, gobernuak hogei urtean 85.000 kilometro autobide eraiki nahi zituela esan zuen. Egun hartan, bost urterako autobide plangintza berria aurkeztu zuen gobernuak, Txinako Herri Errepublikako probintzia-hiriburu guztiak 200.000 biztanletik gorako hiri guztiekin autobide bidez elkartzeko asmoarekin.

Autobide berrien artean, hiri handienen inguruan eraikitako ingurabide autobideak ere daude (esaterako Beijing hiriko ingurabide autobideak). Gaur egun herrialdean 60.000 kilometro autobide dituen arren, etorkizunean askoz gehiago handituko da kopuru hori, 85.000km 2020an, 120.000km 2030ean, eta 175.000km 2050ean.

Autobideen bilakaera.

Azken urteetan milaka milioi yuan inbertitu dira errepide eta autobide berriak eraikitzen. 1988. urtean herrialde osoan autobide kilometro bakar bat ez zegoen arren, hogei urteren buruan Txinako Herri Errepublika munduan autobide kilometro gehien dituen bigarren herrialdea da gaur egun, Ameriketako Estatu Batuek bakarrik gainditua.

Hurrengo urteetan gainera, milaka kilometro gehiago eraikiko dira, eta horretarako Txinako gobernuak, autobideen plangintza bat kaleratu zuen 1990eko hamarkadaren hasieran. Plangintza bost urtero berritzen da, eta gaur egun bostgarren plangintzan zehaztutako autobideak ari dira eraikitzen.


Maraita

Maraita Hondurasko Francisco Morazán departamenduko udalerri bat da. 258 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 6182 biztanle zituen.


Hadith

Hadith (arabieraz: حديث

, “berriak” edo “historia”), Hadīt, Ḥadīth edo Athar ("arabieraz": أثر, "ʾAṯar", "ohitura"), Islam erlijioaren jarraitzaileen ustez, Mahoma profetaren hitz eta ekintzen erregistroa osatzen duten kondairak dira; bere laguntzaile eta beste narratzaileen bidez ahoz aho zabaldurikoak. Erregistro hauek profetaren irakaskuntzak ulertzeko erabiltzen dira, musulmanek jarraitu beharreko portaera erakutsiz, eta bildurik Sunnah bezala ezagutzen dira.

Zentzu zabalean "hadith" musulman tradizioari esaten zaio, eta “"ilm al-hadit"”, tradizio hori aztertzen duen zientziari.

Islamean ofizialki onarturik dauden hadithen artean al-Bukhari, Ibn Majah, Abu Dawood, at-Tirmidhi eta Al-Nasaienak daude.

Etimologia.

"Hadīth" hitza arabierako "ḥ-d-th" sustraietik dator, "gertatu", "gertakizuna kontatu", "berriak izan edo eman" edo "zerbaiti buruz hitz egin" esan nahi duena. Horregatik "ḥadīth" (حديث [ħæˈdiːθ]) izenak "azaldu", "deskribatu" edo "kontakizuna" esanahia eskuratzen du, eta askotan, pertsona baten hizkerari ere egiten dio erreferentzia. Bere forma plurala "aḥādīth" (أحاديث [ʔæħæːˈdiːθ]) da.

Historia.

Mahomaren heriotza ondoren, 632 AD, bere esanak, bizi historia eta Islamaren historia goiztiarra ahozko usadioz ehundaka urtez transmititu ziren. Ostera, Omar ibn al-Khattabe-k (Rasidar kalifaldiko Ondo gidatutako kalifetako bigarrena) "hadith"-ak bilduma bakarrean elkartzeko prozesua hasi zuen, nahiz eta gerora proiektua bertan behera utzi (Muhammad Zubayr Siddiqi-ren esanetan, musulmanek Korana baztertuko zutenaren beldur). Historialari batzuen esanetan, Uthman ibn Affan kalifa (Ondo gidatutako kalifetako hirugarrena) hurrena izan zen "hadith"-ak dokumentatzea bultzatzen. Baina bere esfortzuak ez zuten asko iraun, AD 656an soldadu atsekabetu batzuek hil zutelako.

Omeiatarren dinastiaren garaian (AD 717-720), Umar ibn Abd al-Aziz edo Umar II.ak ere "hadith"-ak bildu zituen.


Macaulay Culkin

Macaulay Carson Culkin (1980ko abuztuaren 26a, Manhattan, New York) estatubatuar aktore bat da. Nagusiki "Home Alone" eta "" filmetako protagonista izateagatik ospetsua da, "Richie Rich", "Uncle Buck", "My Girl", "The Pagemaster", "The Good Son" eta "Party Monster" filmak antzeztu, eta Michael Jackson abeslariren "Black or White" abestiren bideoklipean ere agertu izan da.

Rory Culkin eta Kieran Culkin aktoreen anaia da.


Frantzisko Mendieta

Frantzisko Mendieta Retes (Menagarai, Araba, 1556 - Bilbo, Bizkaia, ?) margolaria eta historialaria izan zen. Araban jaioa bide zen arren, bilbotartzat da ezaguna. Francisco Vázquez pintorearekin egin zituen margolaritzako ikasketak. Frantzisko Mendietari buruzko oso datu gutxi gorde da. Harenak dira Bizkaiko Aldundiaren egoitzan ikusgai dauden "Jura de los Fueros de Vizcaya por Fernando el Católico", "Procesión de Begoña" eta "Boda de Hidalgos" margolanak. Urte asko eman zuen, bestalde, "Crónica de Vizcaya" obra historiko handia idazten. Aipatu obraren laurdena baizik ez da gorde ahal izan.

Lehenengo bertsioa (1609):

Bigarren bertsioa (1773):


Ellensburg (Washington)

Ellensburg Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Kittitas konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Javier Marcotegui

Jesús Javier Marcotegui Ros (Iruñea, 1948ko irailaren 21a) UPNko politikaria da.

Biologoa ogibidez, ibilbide luzea egin du Markotegik politikagintzan. Hezkuntza sailburua izan zen 1991-1995eko legegintzaldian. PSN-CDN-EAren gobernuarekin eskolak ematera itzuli zen. Baina Miguel Sanzek Ingurumena sailburua izendatu zuen 1999an. Hurrengo legegintzaldian (2003-2007) Nafarroako Hezkuntza Kontseiluko burua izan zen. Egun, Nafarroako Parlamentuko kidea da.


Txiki (argipena)

Txiki hitza, bere esanahi arruntaz gainera, pertsonaia zenbaiten ezizena da:


Bioenergia

Bioenergia edota biomasa (energia), jatorri biologikoa duen biomasatik (ekologia) lortutako energia da. Ingurumeneko materia organikoaren prozesamenduz lortzen da energia mota hau, ekosistema desberdinetan pilatutako materiari beste erabilera bat ematea ahalbidetuz; erregai gisa zein ekoizpen industrialetarako iturri gisa alegia.

Ingurumeneko materia bizia zein hauen hondakinak dira bioenergiaren lorpenerako abiapuntuak (zuhaitzen enborrak, animalien gorotzak, ikatza…). Hau kontuan izanik, aipatzekoa da materia biziaz gain, materia ez bizia ere kontutan izan behar dela biomasaz (ekologia) hitz egiterakoan (animalia zein landare hilak, hauen hondakinak eta abar).

Abiapuntua biologikoa izan arren, jatorri geologikoa duten materia fosilizatuak (fosilak) ez dira erabiltzen prozesuan. Hau kontuan izanik, bioenergia energia berriztagarrien artean sailkatua izan da; prozesuan erabili diren materialen zein tekniken arabera, ingurumeneko inpaktua desberdina den arren.

Historia.

Gizakiak lehendabizi ezagutu zuen iturri energetikoa izan zen bioenergia. Izan ere, suaren erabilera eta honek zekartzan onurak ulertu eta ezagutzean, izugarrizko aurrerakada izan zuen eboluzioak. Berotasuna zein defentsa eskaintzeaz gain, gainontzeko animalia espezieak menderatzea lortu zen garai honetan, eta beraz, bioenergiaren aurkikuntza giza espeziearen eboluzioko puntu garrantzitsuenetarikotzat kontsideratzen da.

Energiaren sorrerak bioerregai desberdinen beharra zekarrenez, ezinbestekoak bihurtu ziren landare, enbor zein ingurumeneko materia organiko desberdinak gizakiaren egunerokoan. Materia desberdinen ezagutza eta erabilerarekin batera, honen prozesamendurako tresneria desberdinen sorrera ere indartuz joan zen, hasiera batean aurkikuntza ezezagun izan zena, gizartearen behar garrantzitsuenetariko bat bilakatuz.

Ugari izan dira historian zehar bioenergiaren produkziorako erabili diren metodo zein materialak, garaian garaiko teknika zein ezagutzak indartuz. Hala ere, urteak pasa ahala, energia iturri garrantzitsu izaten jarraitzen dute jatorri biologikoa duten materialek, garapen maila baxuko herrialdeetan indar handiena hartuz.

Terminologia.

Biomasa eta bioerregai terminoak hainbatetan erabili dira batera, biomasa zuzenean erregai gisa erabil daitekeelako (adibidez, egur enborrak). Hau horrela izan arren, normalean bioerregai hitza garraiorako erabiltzen diren erregai likido zein gaseosoak aipatzeko erabiltzen da. Erregaia egiten den lehengai biologikoa adierazteko berriz, biomasa hitza erabiliz.

Bioenergiaren sorrera.

Eguzkia da Lurra planeta berotzeaz arduratzen den izarra, eta honekin batera, baita bertako milioika espezieren bizia posible bilakatzen duena. Energia maila ikaragarri altua izanik, suak bezalaxe bero kantitate handiak igortzen ditu Lurrera uhin elektromagnetiko gisa; atmosferako geruza desberdinak zeharkatu ostean lurrazalera zein ozeanoetara heltzen direnak alegia.

Eguzkiaren energiak planetari eskainitako onuren artean, garrantzitsuenetariko bat Lurreko espezie batzuek garatutako fotosintesi ahalmena da. Lur lehorreko hainbat landare, eremu urtarreko (ur gazia zein ur geza) algak, zein mikroorganismo mota batzuk (zianobakterio eta mikroalgak) gai dira ura zein karbono dioxido molekulak erabiliz eguzkiak igorritako energiaren zati bat energia kimiko bilakatzeko.

Modu honetan energia maila altuko materia organikoa ekoizten da, biomasa moduan ekosistema desberdinetan pilatu eta transformazio prozesu desberdinen bitartez bioenergia bilakatuko dena.

Hau kontuan izanik, biomasa biltegiratutako eguzki energia dela esan daiteke.

Urtero materia organikoaren tona ugari sortzen diren arren, hauen sakabanapen handia dela eta, oso tona gutxi dira energia gisa aprobetxatzen direnak.

Sailkapena.

Bionergia biomasatik sortutako energia dela kontuan izanik, iturri desberdinetatik eratorria izan dateke.

Energia lortzeko erabilitako biomasa mota eta honen jatorriaren arabera, sailkapen mota desberdinak egin daitezke; landareetatik eratorritako biomasa begetala (adarrak, fruituak, landare hondakinak…), edota animalia jatorriko biomasa (arrastoak, gorotzak...) esaterako.

Energia iturriaren arabera.

Energia iturritzat erabilitako materialaren arabera ere sailkatu daiteke bioenergia. Honen arabera, ondorengo biomasa desberdinak aurkitu daitezke:

Biomasa naturala.

Naturan berez sortzen den biomasa da, organismo fotosintetikoek eguzki-energia energia-kimiko bilakatzean sortzen den materia organikoa hain zuzen. Bioenergia guztien artean mota hau da herrialde azpigaratuetan gehien erabiltzen dena gaur egun.

Hondar-biomasa.

Hondar gisa agertzen den materia organikoa da; egurraren industriaren eta basoetako egur zatien hondarrak, nekazaritza jardueretan sortutako hondarrak, hirietan sorturiko hondar solidoak (kartoiak, paperak…), abeltzaintza hondarrak…

Biomasa mota honen erabilera indartzeko ahaleginak dira azken urteetan indarra hartu dutenak. Izan ere, hondakin hauek energia gisa aprobetxatzeko aukera aztertu baita.

Kultibo energetikoak.

Biomasaren ekoizpenerako sortutako kultiboak dira, elikagai gisa erabiliko ez diren kultiboak hain zuzen ere (artoa, palma olioa…).

Material hauen kantitate handien zein produkzio azkarraren beharra dela eta, hazteko azkarrenak, errazenak eta merkeenak diren kultiboak erabiltzen dira, nahiz eta azken urteetan (mikro)algen produkzioak indarra hartu duen.

Biomasa honen erabilera masiboak kalte desberdinak eragin ditzake ingurumenean.

Egoera fisikoaren arabera.

Bestalde, egoera fisikoaren araberako biomasaren sailkapena ondorengoa da:

Biomasa solidoa (lehorra).

Ezagunena da, basoetako hondakinak (egurra), nekazaritza hondakinak (lastoa), hirietako hondakin solidoak (kartoia) eta mota honetako beste hainbat materia organiko biltzen dituena.

Biomasa likidoa.

Industriako zein abeltzaintzako hondakin biodegradagarriak daude talde honetan; hirietako hondakin-urak, olioak…

Biomasa gaseosoa.

Biogas edota biometano bezala ezagutzen den biomasa mota. Gehienetan elikagai industria zein zabortegietako produktuen transformazioz lortzen da energia mota hau.

Biomasa mota desberdinen eraldaketa prozesuak.

Biomasatik abiatuz bioenergia lortzeko buruturiko prozesuak ugari diren arren, erabilienetariko batzuk ondorengoak dira:

Errekuntza.

Biomasaren errekuntza prozesua lurrun-turbina sorgailuak erabiliz; elektrizitatea zein beroa lortzeko.

Pirolisia.

Materia organikoaren deskonposaketa, tenperatura oso altuetan eta oxigenoaren ausentzian ematen dena.

Gasifikazioa.

Biomasa erregai gaseoso bilakatzea; elektrizitatea, beroa… lortzeko.

Biomasa motaren arabera berriz, desberdina izango da honen transformazioa, baita prozesuan lortutako etekina ere. Esaterako biomasa lehorrean aurkitzen den energia errazago eskuratzen da biomasa likidoarekin alderatuz.

Erabilerak.

Biomasatik lortutako energiak hainbat funtzio desberdin izan ditzake. Batez ere berotzeko eta garraiorako erabiltzen da, baita elektrizitate sistemetarako ere.

Lehenengoaren kasuan, biomasa sistema desberdinen bidez transformatuz sortzen da beroa. Sistema hauek hainbat kategorietan banatzen dira (gasifikazioa eta errekuntza zuzena esaterako).

Bestalde, garraiorako erabiltzen dena bioerregai bezala ezagutzen da. Hau bi mailatan banatzen da:

Lehen belaunaldiko bioerregaiak (konbentzionalak).

Kultibagarriak diren lurretan landatutako elikagaiekin egiten dira, hala nola artoarekin zein azukre-kanaberarekin. Biomasa honetako azukreen hartziduraz, bioetanola edota erregai-pila bezalako konposatuak lortzen dira, hauen transformazioz elektrizitatea ekoizteko. Bioetanola hartzidura bidez sortzen da, gehien bat azukre edo almidoi uztetan lortutako karbohidratoei esker.

Bigarren belaunaldiko bioerregaiak (aurreratuak).

Elikagaietan oinarritzen ez diren biomasa-iturriak erabiltzen dituzte, energia-labore iraunkorrak eta nekazaritzako hondakinak besteak beste. Erabilitako lehengaiak lur marjinalen baten edo landagarria den lur baten hazi ahal dira, azken honen kasuan uzta nagusiaren azpiproduktua izanda. Industria, nekazaritza, basogintza eta etxeetako hondakinak ere bioerregai hauen ekoizpenerako erabil daitezke.

Bioenergiaren ustiapen instalazioak.

Hainbat instalazio desberdin aurkitu daitezke biomasaren energia ustiatzeko. Txikienetik hasita, etxeetan tximiniak izan ohi dira erabilienak. Tamaina ertainari dagokionez, abeletxeetan dauden abeltzaintzako hondakinen digestoreak aurkitu ditzazkegu. Azkenik, handiagoak direnen artean, zentral termikoak aipatu daitezke, hauek elektrizitatea edota herri zein hirien berogailuetarako beharrezko energia lortzeko erabiliak direlarik.

Inpaktua ingurumenean.

Gaur egun aldaketa klimatikoak ekosistema eta lurralde desberdinetan eragindako egoera larrien jabetza dela eta, geroz eta gehiago dira bioenergiaren alde apustu egin duten elkarte zein taldeak. Ekosistema desberdinetan pilatuta dagoen materia organikoaren aprobetxamenduak geroz eta indar gehiago hartu du, modu honetan erregai fosilen ustiapena zein ingurumenean inpaktu kaltegarriak dituzten beste energia iturri batzuen erabilera oztopatuz.

Hala eta guztiz ere, jakinekoa da biomasaren transformazioak eragindako ingurumen inpaktua desberdina dela prozesuan erabilitako material zein tekniken arabera.

Bioenergiak ingurumenean izan dezakeen inpaktu kaltegarria.

Organismo fotosintetikoek eguzki energiaren zati txiki bat soilik bilakatzen dute energia kimiko, eta beraz, bionergiaren erabilerak materia organiko askoren beharra dakar, ustiapen masiboak ahalbidetuz. Hau dela eta, bioenergiaren aprobetxamendua txikiagoa da beste energia berriztagarri batzuekin alderatuz.

Egurra da bioenergiaren lorpenerako erabilienetarikoa den materia organikoa, baita planetan kantitate handietan aurkitzen den konposatua ere. Honen jatorria organikoa izan arren, egurraren errekuntzatik abiatuz lorturiko energiak baditu inpaktu kaltegarriak ingurumenean. Esaterako:

Kalte hauek konpontzeko zuhaitz berriak landatzea posible den arren, azterketa desberdinek proposatu dute zuhaitz berriek urte ugari behar izango lituzketela moztutakoen errendimendu berdinera heltzeko, eta beraz, oso zaila dela basoen usteiapen kotrolatu bat burutzea.

Bestalde, eremu kultibagarri ugari erabiltzen dira bioenergiaren jatorri izango diren elementuen hazkuntzarako. Honek elikagaien produkziorako eremu gabezia bultzatu dezake, eta beraz, gizarte mailako beste hainbat arazoren jatorri bilakatu.

Esaterako:

Bioenergiaren eragin kaltegarriak aipaturik, bestalde, energia berriztagarri mota honek ingurumenean izan ditzakeen inpaktu positiboak ere aipatzekoan dira.

Bioenergia jasangarria / onurak.

Bioenergia guztiz jasangarria kontsideratuko da honen produkziorako erabili diren biomasa kantitateak hondakinak (nekazaritza hondakina, landare edota animalien hondakinak…) edota lur desegokietan landaturiko elikagaiak badira.

Izan ere, kasu hauetan elementu hauek ez dute beste erabilerarik gizartean, eta beraz, hauek energia bilakatzea onuragarria da; hondakinak ezabatzea.

Abantaila eta desabantailak.

Bioenergiak ingurumenean dituen inpaktu positibo zein negatiboez bestalde, aipatzekoak dira gizarte, ekonomia zein beste hainbat arlotan dituen eraginak ere.

Bioenergia eta gainontzeko energia berriztagarriak.

Bioenergia energia berriztagarritzat kontsideratua den arren, baditu hainbat desberdintasun talde honetako gainontzeko energia motekin alderatzerako orduan.

Azken urteetan energia berriztagarriek indarra hartu duten arren, hauen erabilerak hainbat muga izan ditzake. Esaterako, haize gutxiko eremuetan ezin izango da energia eolikoa erabili, edota eguzki gutxiko eremuetan zaila izango da eguzki energia aprobetxatzea. Bioenergia ingurumenean pilatutako materia organikoaren transformazioz lortzen denez, honen eskuragarritasuna handiagoa da, abantaila bat bihurtuz gainontzeko energia berriztagarriekin alderatzerako orduan.

Bestalde, erregai fosilekin konparatuz, bioenergiak ingurumeneko karbonoaren balantze positibo bat eragin dezake. Erregai fosilen transformazioan lur azpiko energia iturriekin lan egiten da, ingurumenera aurretik ez zeuden CO2 kantitateak igorriz. Bioenergian berriz atmosferan aurkitzen den karbonoa erabiltzen da. Organismo fotosintetikoek finkatutako CO2-tik hasi eta sortuko den materia organikoaren prozesamendua burutu arte.

Bioenergia Euskal Herrian.

Energiaren Euskal Erakundeak dionaren arabera, garraiorako erabiltzen diren bioerregaiak kontuan izan gabe, biomasa da gehien erabiltzen den iturri berriztagarria Euskadin. Beroa ekoizten duten 3.000 instalazio baino gehiago daude lurraldean zehar hainbat motatako eraikinetan sakabanaturik (etxebizitzak, kiroldegiak, eraikin publikoak, kultur etxeak, industrialdeak eta abar). Hauek 100 MW-tik gorako potentzia dute instalatua.

Euskadiko basoetan 62 milioi metro kubiko egur aurkitu daitezke. Hau dela eta, baso-biomasa da bioenergia lortzeko baliabiderik erabiliena. Izan ere, herri administrazio publiko guztietako eraikin publikoen bero beharrak asetzeko beste egurra dago. Gainera, energia hau agortu ez ezik, areagotuz doala esaten da.

Eskala eta etorkizunerako tendentziak.

Bioenergia klima-aldaketari aurre egiteko tresna garrantsitzu eta ezinbestekoa bihurtu da. Gainera, hornidura-kateetan balio eztabaidaezina du. Gaur egungo energia-segurtasunaren bilaketaren testuinguruaren barnean, bioenergiak gaitasuna du mundu osoko gizarteen erresilentzia hobetzeko; berotegi-efektuko gasen emisioen murrizketak, eskualdeko energia-hornidura, landa-komunitateentzako diru-sarrerak eta energia-sistemaren malgutasuna eskeintzen baititu.

Etorkizunerako funtsezkoa da biomasaren energia, ingurumenarekiko duen harreman onak planetari hainbeste kalte egiten dioten CO2 isuriak murrizten lagun dezakeelako.

Energia iturri honek etorkizun oparo bat du bermatua, Energia Berriztagarriaren Nazioarteko Agentziak (IRENA, ingelesezko siglei erreferentzia eginez) igorritako datuen arabera 2030. urtean biomasa energia berriztagarrien guztizko erabileraren %60-a izan liteke, sektore guztietan potentzial handia izanik.


Ahun kantonamendua

Ahun kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 27 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Salmenta-sustapen

Marketin arloan, salmenta-sustapena une eta eremu jakin batean salmentak gehitzeko bezeroei eskaintzen zaizkien pizgarrien multzoa da, hala nola zuzeneko beherapenak, 2×1 eta antzeko eskaintzak, produktua erosteagatik eginiko opariak eta zozketak. Salmenta-sustapena definizioz mugatua da espazioan eta denboran zehar eta unean uneko salmentak gehitzea da bere helburua. Ez da marketin-tresna egokiena epe luzerako salmentak gehitu edo merkatu-kuota gehitzeko. Merkaturatu berria den produktu edo zerbitzu bat ezagutarazi eta salmentak abiarazteko ere balio dezake.


Porte de Champerret (Parisko metroa)

Porte de Champerret, Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 17. barrutian kokatuta dagoena.


Nicklesia

Nicklesia ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren, Hauteriviarrean, hau da, orain dela 136 milioi urtetik 130 milioi urtera gutxi gorabehera.


KeePassXC

KeePassXC kode irekiko aplikazio arin bat da, erabiltzaile-izen, pasahitz eta URL helbideen datu-base kudeatzailea da. KeePasseko aldaere bat. Zaharkituta geratu den eta berriztatzen ez den KeePassX haren bertsio zahar baten fork bat da.

Qt5 liburutegiak erabiliz eraikitzen da. Plataforma anitzeko aplikazioa da, Linux, Windows, MacOS, BSDn... exekutatu daiteke.

Euskaraz.

Software librearen euskal komunitatea dabil KeePassXC euskaratzen, lokalizazioa euskarara ere ekartzen.


Suisio

Suisio Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Suisiok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Melchior d'Hondecoeter

Melchior d'Hondecoeter (Utrecht, 1636 - Amsterdam, 1695eko apirilaren 3a) herbeheretar animalien margolaria izan zen.

Aitona eta aita ere margolariak izan ziren. 1659an Hagan lan egiten zuen eta hiriko Margolaritza Akademian sartu zen. Arrainak margotzen hasi zen, baina hegazti-margolaritzara aldatu zen. Eraikin eta parkeen ikuspegiak ere margotu zituen.


Ferredoxina-NADP+ erreduktasa

Ferredoxina-NADP+ erreduktasa edo "FNR" fotosintesiaren fase argidunean elektroien garraioan parte hartzen duen proteina da, NADPHak ekoizten dituena hain zuzen ere.

Egitura.

Bi domeinu ageri ditu, N-muturrean β-barril konformazioa, FAD kofaktoreari lotzen zaiona, eta C-muturrean α-helize eta β-orri ugari, entzimaren gune aktiboa kokatzen dena, bertan lotzen baita NADP+.

Hidrosolugarria denez kloroplastoaren estroman egon daiteke baina fotosintesiaren fase argiduna aktibatzen denean tilakoidearen mintzari lotzen zaio prolinatan aberatsak diren mintzeko proteina integral batzuen bidez. Mintzean FNR dimeroak osatzen dira, kloroplastoaren estroman ordea monomeroak banaturik egoten dira eta entzima ez da aktiboa, entzima egoki kontserbatzeko era egokia da.

Funtzioa.

Fotosintesiaren fase argidunean hartzen du parte, fotofosforilazio ez-ziklikoan hain zuzen ere. Elektroien garraio katearen amaieran kokatzen da eta II Fotosistemarekin abiatu zen prozesua bertan amaitzen da. Ferredoxinarengandik jasotzen ditu elektroiak eta erreduktasak NADP+ari ematen dizkio hau erreduzituz. NADPH ondoren Calvin zikloan erabiliko da karbonoa finkatzeko.

Honako erreakzio hau burutzen du:

2 ferredoxina erreduzitu + NADP+ + H+ ⇌ 2 ferredoxina oxidatu + NADPH


Uxua López Flamarique

Uxua López Flamarique (Tafalla, Nafarroa, 1983a) nafar zientzialaria da.Telekomunikazioetako ingeniari teknikoa, dibulgatzaile zientifikoa eta ingurumen-aktibista. Energia berriztagarrietan aditua da eta Klima Aldaketaren aurkako 1000 Zientzialariko Nazioarteko Sareko kidea.

Bizitza.

Tafallan jaio zen 1983an. Nafarroako Unibertsitate Publikoan Telekomunikazio Ingeniaritza Teknikoan lizentziaduna eta energia berriztagarrien arloan aditua da.

Nazioarteko 300 emakume zientzialarien artean 80 hautatuetako bat izan ondoren, 2018an, Homeward Bound Project espedizioan parte hartu zuen. Zientzia arloko emakumeen lidergoan eta ahalduntzean oinarritutako ekimena da, eta Espainiako lehen ordezkarietako bat izan zen, Ana Payo Payo, Alicia Pérez-Porro eta Alexandra Dubinirekin batera.

2019an Change the Change Klima Aldaketari buruzko Nazioarteko Konferentzian parte hartu zuen "Planetaren heroiak: ekintza inspiratzaileak" izeneko ponentziarekin.

Aintzatespenak.

2018an, Espainiako Gurutze Gorriaren Urrezko Domina jaso zuen, Homeward Bound ekitaldian parte hartzeagatik, eta Nafarroako Carlos III.a Noblearen Gurutzea, ikerketa zientifikotik eta genero-ikuspegitik beroketa globalaren ondorioetarako konponbideak sustatzen, bultzatzen eta garatzen laguntzeagatik.


Tankerness

Tankerness, Eskoziako Orkadak uharteetan dagoen barruti bat da, Mainland uhartean.


Celestus adercus

Celestus adercus "Celestus" generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.


Batrachylodes trossulus

Batrachylodes trossulus "Batrachylodes" generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Vous n'aurez pas ma haine (filma)

Vous n'aurez pas ma haine 2022ko Kilian Riedhof alemaniar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Antoine Lerisek emaztea galdu zuen Parisko Bataclan aretoan izandako atentatu islamikoan. Nola egiten zaio aurre, bada, horrelako ezbehar bati etsipenean erori gabe? Hori izango da protagonistaren buruhausteetako bat. Bere hiru urteko semearekiko duen maitasunarekin egingo dio aurre errudunenganako gorrotoari.


Harpyhaliaetus solitarius

Harpyhaliaetus solitarius "Harpyhaliaetus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.


Allotoca maculata

Allotoca maculata "Allotoca" generoko animalia da. Arrainen barruko Goodeidae familian sailkatzen da.


Poecilia hispaniolana

Poecilia hispaniolana "Poecilia" generoko animalia da. Arrainen barruko Poeciliidae familian sailkatzen da.


Waseda Unibertsitatea

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Waseda Unibertsitatea (japonieraz: 早稲田大学, Waseda Daigaku)

, Sōdai (japonieraz: 早大)

laburtua, Japoniako unibertsitate pribaturik entzutetsuena da. Campusa Tokioko Shinjuku auzoan du. Ōkuma Shigenobu politikariak 1882an sortu zuen "Tōkyō Senmon Gakkō" (Tokioko Ikastetxea) izenaz eta 1902an egungo izena hartu zuen.

Unibertsitateak hainbat ikasle ezagun izan ditu: Japoniako 7 Lehen Ministrok bertan ikasi dute. Honakoak:


Isabel Expósito Morales

Isabel Expósito Morales (San Andres, Hierro, 1959ko apirilaren 13a) idazle kanariarra da. Hainbat sari jasotakoa bere ibilbidean zehar.

Biografia.

Isabel Expósito Hierron jaio zen 1959an eta 1977an Venezuelara emigratu zuen, non bere lehen poemak, ipuinak eta artikuluak argitaratu zituen. Herrialde horretan irabazi zuen, 1980an, José Ramón del Valle Laveaux Poesia lehiaketaren 3. saria, Bolívar Estatuko Kultura Zuzendaritzak konbokatua, "No voy con los desprendimientos" izeneko poema bildumarekin.1992an Kanariar uharteetara itzuli zen, Tenerifen finkatuz, eta hainbat literatur sari jaso zituen.

1993 eta 1997 artean Literatura Sorkuntza Tailerretan parte hartu zuen Santa Cruz de Tenerifeko Kultura Etxean eta Círculo de Bellas Artes-en.

Irakurketa eta Narrazio Tailerrak zuzendu ditu San Cristóbal de La Lagunako Udaleko Tranbia Zentro Funtzional Anitzean eta Santa Cruz de Tenerifeko beste talde batzuetan.Tailer hauen ondorioz, haren zuzendaritzapean, hainbat ipuin liburu argitaratu dira: "Cada Jueves a la Siete", "Las flores del Teide narran" eta "Ventanas de papel." Herte Herreñas Emakumeen Elkartearen sortzailea izan zen. ACTE Kanariar Idazleen Elkarteko zuzendaritza batzordeko partaide da,non "Tigaiga Poesia Bilduma" zuzentzen duen.

2020an "100 idazle kanariarren antologian" sartu zen, María del Carmen Reina Jiménez idazlearen obran.


Valsot

Valsot Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Yasuhikotakia caudipunctata

Yasuhikotakia caudipunctata "Yasuhikotakia" generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.


Melanotaenia herbertaxelrodi

Melanotaenia herbertaxelrodi "Melanotaenia" generoko animalia da. Arrainen barruko Melanotaeniidae familian sailkatzen da.


David Albury

David Albury erakunde publikoetarako eta erakundeetarako aholkularia da. Gaur egun Erresuma Batuetako Berrikuntza Unitateko Batzordearen zuzendari moduan lan egiten du, gainera irakasle bisitaria da Berrikuntza-Ikerketetan Londresen dagoen -en. Beste alde batetik, Lehen Ministroaren Estrategia Unitateko Aholkulari Nagusia izan zen.

David Albury, transformaziorako eta zerbitzu publikoen berrikuntzarako inplementazioan eta formazioan edo heziketan espezializatuta dago ere. Bere gaur egungo lana, Global Education Leaders Program-en (GELP) diseinua eta garapena koordinatzean datza. Zeinek zazpi eskumen nahasi izan zituen (New York, Ontario, Chaoyang (Beijing), Finlandia, Zeelanda Berria, Australia eta Hego Korea). Eta beste alde batetik, berrikuntza erradikaletarako laguntza eman zuen Londreseko osasun zerbitzuan.

Lehen esan dugun moduan, David Albury, Global Educational Leadership Program (GELP) (GELP) deitzen den programaren parte da; GELP komunitate moduko bat da eta bertan zenbait pertsonak lan egiten dute, zehatz mehatz heziketa-sektoreko liderrak, pentsalariak, aholkulariak eta heziketa-politika diseinugileak eratzen duten komunitatea da. Hauek gainera, heziketa, eremu lokaletik, nazio eta nazioartekora eraldatzea lortu nahi dute.

Albury-k azpimarratzen du XXI mendean heziketa bereziki pertsonala dela, erroa norbanakoan jarriz, gogoko dituen gauzetan eta bere ahalmenetan. David Albury-k esaten duen moduan, heziketa horrelakoa da: pertsonala, integratua dago, konektatuta dago, parte-hartzailea eta batez ere boterea eratzen edo sortzen du. Berak honako hau ziurtatzen duen bezala: “Denak gara ikastunak, ikasketa den bide horretako arkitekto aktiboak”. .

Garapena.

David Albury Berrikuntza Unitatearen Kontseilu. Zuzendaria da, rol honetan ere izan da erakundearen moldaketan lagundu izan duena 2006. urtetik. Hasi eta zuzendu izan ditu Berrikuntza-unitatearen hainbat proiektu garrantzitsu, New Yorkeko iZonak-ak barne. Horretaz aparte, 2009 urtetik 2014. urtera arte, Hezkuntza Lider Globalen Programaren (GELP) diseinu eta garapenaren zuzendaria izan zen. Eta azkenik, bere goren unea Eskola Independenteen Elkartea sortu zuenean izan zen, Gales Berriko Hegoaldean zehatz mehatz, ikasleen potentzial altua ikustarazteko.

Bi hamarkada baino gehiagotan, David-ek kontsultatu eta aholkatu du politika estrategiak eta aldaketak bideratzeaz, batez ere hezkuntzaren berrikuntzan eta osasun zerbitzuak bezalako erakunde publikoetan zentratuz. Beste alde batetik politikariekin batera lan egin du eta baita politikariak formatu edo entrenatu ditu ere; zuzendariak eta lokal, nazional eta nazioarteko erakundeetako profesionalak EBan, Australian, Brasilen, Kanadan eta Zeelanda Berrian gidatuz.

2002.urtetk 2006.urtera arte, David Albury Erresuma Batuetako lehen ministroaren Aholkulari Nagusia izan zen, ministroarentzako Etrategia-Unitateen rola betetzen eta baita hezkuntzarako eta osasunerako estrategiak burutzen ere. David Gobernurako Institutuaren bazkide bat eta School21-en Gobernari bat da.


Péter Lékó

Péter Lékó (serbieraz: Петер Леко

Biografia.

Zazpi urte zituenean, xake-joko bat oparitu zion aitak, eta 12 urte egin zituenerako nazioarteko maisua zen. Tibor Karolyi hungariar xakelariarekin entrenatzen zuen eskola-orduetan; ikasketak, berriz, tutoreen bidez osatu zituen. 1992an, 14 urtetik beherakoen Europako Txapelketa irabazi eta maila bereko Munduko Txapelketan lehen postuko berdinketa lortu zuen.

1994an, mundu-mailako hirugarren garaipena erdietsi zuen Wijk an Zee-ko lehiaketan, Herbehereetan, eta, hala, Munduko Xake Federazioaren xake-maisu handiaren titulua bereganatu zuen 14 urterekin. Errekorren liburuan, Leko bihurtu zen, Judit Polgárren ordez, munduko xake-maisu handietan gazteena. Hungarian eta Espainian ere lortu zituen mundu-mailako beste bi garaipen 1993an.


Istigobius rigilius

Istigobius rigilius "Istigobius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Irlandar erregosi

Irlandar erregosia (ingelesez: "Irish Stew"

) Irlandako plater bat da, ziurrenik mundu mailan irlandar gastronomiako plater ospetsuena izango da. Arkumeki edo bildoskizko erregosia da, honi lursagarrak, tipula, azenarioa eta perrexila gehitzen zaizkiolarik.

Errezeta.

Gaur egungo errezeta familia edota lekuaren arabera osagai ezberdinak izan ditzake, bereziki barazkiei dagokienez, baina funtsean honako hau da:


Ulverton (Quebec)

Ulverton Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Val-Saint-François konderriko eskualde udalerria da..

2011ko zentsoaren arabera 416 biztanle zituen 51.01 kilometro koadroko azaleran.


Oxyrhopus guibei

Oxyrhopus guibei "Oxyrhopus" generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.


Sphenomorphus bacboensis

Sphenomorphus bacboensis "Sphenomorphus" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


Oberschöna

Oberschöna Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


NGC 4040

NGC 4040 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.


Beñat Dagorret

Beñat Dagorret (Makea, 1927ko urtarrilaren 31 - 1993ko ekainaren 29a) idazle eta irakasle euskaltzalea izan zen.

Biografia.

1927an Makea Ameztoia etxaldean jaio zen; gurasoak Domingo Dagorret eta Mari Goiti zituen eta zortzi seme-alabaren artean gazteena zen. Ikasketak Makeako eskolan eta Hazparne, Uztaritze eta Baionako apaizgaitegietan egin zituen; haietan Piarres Lafitte, Etienne Salaberri edota Piarres Narbaitz izan zituen irakasle.

Parisera hamabi bat urtez egon zen. Han lanbidez aireportuko bulegoetan aritu zen eta aldi berean euskal diasporaren ekimenetan engaiatu zen; "Herria" astekarian lehen eta "Elgar" hilabetekarian gero artikuluak idazteari ekin zion. Parisko Eskual Etxeak antolatutako ikastaroetako lehen euskara irakasleetakoa izan zen eta Etxeko lehen idazkaria izan zen. Parisko urteetan Mari Terexa Arkondo lekondarrarekin ezkondu zen; bikoteak bi seme-alaba izan zituen, Dominique (Paris, 1959) eta Anita (Baiona, 1961).

1960an Euskal Herrira itzuli zen eta familia Baionan bizi izan zen. Euskarazko artikuluak idazten jarraitu zuen, aipatu "Herria" astekarian eta "Basque-Éclair" egunkari sortu berrian; euskara irakasten (metodo bat ere asmatu zuelarik) segitu zuen eta helduei Baionako Euskal Museoan zein gazteei Uztaritzeko seroren ikasketxean eskolak eman zituen.

Bizitokiz aldatu eta Donapaleura joan ziren, Jean Errekart diputatuak deiturik. Lur Berrin hasi zen lanean. Kazetaritza ez zuen utzi eta "Basque-Éclair" desagertu zenean, argitalpen hau irentsi zuen "Sud Ouest" egunkarian idatzi zuen.

1993an hil zen. Makea sorterrian ehortzi zuten.


Ateles paniscus

Ateles paniscus Ateles generoko animalia da. Primateen barruko Atelinae azpifamilia eta Atelidae familian sailkatuta dago


1993

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


Mont Ventoux

Mont Ventoux (frantsesez: "Mount Ventoux"

, okzitanieraz: "Ventor"

) Frantziako hego-ekialdeko Proventza eskualdeko mendi bat da. 1912 metroko garaiera du, eta Carpentras udalerritik 20 kilometro ipar-ekialdera dago. Iparraldetik Drôme departamentuarekin mugatzen du; era berean, hego okzitanieraren eta ipar okzitanieraren arteko muga markatzen du. Inguruan ez du garaieraz pareko mendirik; horregatik, "Proventzako Erraldoia" ezizenaz ere ezaguna da.

Txirrindularitza.

Frantziako Tourra eta Dauphiné Libéré txirrindularitza lasterketak sarritan igotzen dira mendi honen tontorrera, dela hegoaldetik, dela iparraldetik edo dela ekialdetik:


NGC 4870

NGC 4870 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. Lawrence Parsons, 4th Earl of Rosseek aurkitu zuen n.


Satis

Satis edo Satet, "gezi batek bezala hegan egiten duena", egiptoar mitologian gerra, uholde, ugalkortasun eta maitasunaren jainkosa da.

Ikonografia.

Goi Egiptoko koroa duen emakume bezala irudikatu zen, bi adarrekin, ankha eta zetroarekin. Baita antilope itxurarekin ere

Mitologia.

Faraoiaren jainkosa babeslea eta Nubiako mugaren zaintzailea

Gerrarekin eta Elefantina uhartearekin lotuta dago, Piramideen testuetan

Khnumen emaztea eta Anuketen ama (edo ahizpa). Khnum eta Anuketekin Elefantinako hirukoa osatzen zuen, eta Esnakoa Khnum eta Neitekin.

Sinkretismoa.

Isis-Hathor, Amonet, Manat eta Renpetekin identifikatua izan zen.

Epitetoak.

"Beheragoko lurraldeko izpiritua" titulua zeraman.

Gurtza.

Sehel uhartean gurtua izan zen, Asuanetik gertu.


São Gonçalo do Piauí

São Gonçalo do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Zachary (Louisiana)

Zachary Louisianaeko hiri bat da. East Baton Rouge parrokian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Bretteville-sur-Ay

Bretteville-sur-Ay Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Bretteville-sur-Ay udalerrian erroldatutako biztanleak 337 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 71 pertsona bakarrekoak ziren (50 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 62 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 538 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 349 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 414 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 172 etxebizitza nagusietatik 139 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 201 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (75 gizon eta 42 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Bretteville-sur-Ay udalerrian 180 unitate fiskal zeuden, 357 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.160 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 argiketaria.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak harategiak ziren.

2000. urtean Bretteville-sur-Ay udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 686 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Bretteville-sur-Ay

Glatigny (1,8 km)

Surville (2,7 km)

Saint-Germain-sur-Ay (3,9 km)

Saint-Rémy-des-Landes (4,8 km)

Montgardon (4,9 km)

Baudreville (5,0 km)


Gotzon Barandiaran

Gotzon Barandiaran (Larrabetzu, Bizkaia, 1974ko martxoaren 21a - ) euskal idazle eta kulturgilea da. Literaturan egindako lanaz gain, besteak beste musikaren arloan Bihotz Bakartien Klubaren (BBK) eta Katamalo taldearen partaidea izan da. Halaber, "Ahotsenea"-ren koordinazio lanak egin ditu Durangoko Azokaren lantaldean 2011tik 2013 arte.


Moodiesburn

Moodiesburn, Eskoziako udalerri bat da, Iparraldeko Lanarkshire konderrian. Glasgow hiriaren erdigunetik 13 kilometro ipar-ekialdera dago.


Rhostyllen

Rhostyllen, Galesko iparraldeko udalerri bat da, Wrexham konderrian dagoena. Wrexham hiriaren hego-mendebaldean dago.

2001eko erroldaren arabera 1.383 biztanle zituen.