Saint-Germain-du-Teil

Saint-Germain-du-Teil (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Germain-du-Teil

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Germain-du-Teil udalerrian erroldatutako biztanleak 835 ziren. Familiak 320 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 57 bakarrik bizi ziren emakumeak), 101 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 85 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 521 etxebizitza zeuden, 317 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 194 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 466 etxeak ziren eta 53 apartamentuak ziren. 317 etxebizitza nagusietatik 218 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 106 etxek lau zituzten eta 112 etxek bost zituzten. 268 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 156 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 133 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 577 ziren, horien artean 308 aktiboak ziren eta 269 inaktiboak ziren. 308 pertsona aktiboetatik 283 lanean zeuden (163 gizon eta 120 emakume) eta 24 langabezian zeuden (14 gizon eta 10 emakume). 269 pertsona inaktiboetatik 51 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 190 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Germain-du-Teil udalerrian 312 unitate fiskal zeuden, 650 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.011 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 30 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 zurginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.

2000. urtean Saint-Germain-du-Teil udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.037 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Germain-du-Teil

Saint-Pierre-de-Nogaret (2,9 km)

Les Hermaux (5,3 km)

Banassac (5,4 km)

Saint-Laurent-d'Olt (5,8 km)

La Canourgue (6,1 km)

Les Salces (6,2 km)

Canilhac (6,3 km)

Trélans (6,8 km)

Le Monastier-Pin-Moriès (7,5 km)

Saint-Saturnin (7,5 km)


Oregon udalerria, Clark konderria (Indiana)

Oregon udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Indiana estatuko udalerri bat da, Clark konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Oregon udalerriak 697 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Aethopyga temminckii

Aethopyga temminckii "Aethopyga" generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.


Gymnothorax nubilus

Gymnothorax nubilus "Gymnothorax" generoko animalia da. Arrainen barruko Muraenidae familian sailkatzen da.


Mekongina lancangensis

Mekongina lancangensis "Mekongina" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Coracina pectoralis

Coracina pectoralis "Coracina" generoko animalia da. Hegaztien barruko Campephagidae familian sailkatua dago.


Fontechiari

Fontechiari Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Fontechiarik honako udalerri hauekin egiten du muga:


Javier Marías

Javier Marías Franco (Madril, 1951ko irailaren 20a - "ibidem", 2022ko irailaren 11) espainiar idazle eta itzultzailea izan zen, 2006tik aurrera Real Academiaren "R" eserlekua izan zuen.

Julián Marías filosofoaren semea, azken belaunaldiko espainiar idazleen artean adierazgarrienetako eta irakurrienetakoa izan zen. Haren obretan sentiberatasuna eta esperimentaziorako zaletasuna nabarmentzen dira; erreferentzia ugari agertzen dira zinemari buruz, eta orobat arteari buruz. Kontakizun barnekoiak azaltzen ditu, oro har, klaustrofobia-sentsazioa ematerainokoak, nahiz eta gertaerak espazio irekietan dauden kokatuta eta beti dituzten denbora eta espazio erreferentzia ezagunak.

Biografia.

Maríasen lehenengo argitalpenak "Los dominios del lobo" (1971," Otsoaren esparrua") eta "Travesía del horizonte" (1972, "Hodeiertzeko igarobidea") izan ziren; lan horietan aurreko tradizioarekiko loturak hausteko grina nabarmentzen da. Hurrengo lanetan "El monarca del tiempo" (1978," Denboraren erregea") eta "El siglo" (1983," Mendea"), joera intimista lantzen hasi zen. Baina estilo-heldutasuna operaren munduan giroturiko "El hombre sentimental (Gizon sentimentala)" eleberriarekin eta "Todas las almas" (1989," Arima guztiak") lanarekin iritsi zuen.

1992an, "Corazón tan blanco" (1992," Halako bihotz zuria") liburuarekin, arrakasta handia lortu zuen eta hainbat sari irabazi zituen, adibidez, Frantziako Femina saria (1996) eta Dublingo Nazioartekoa (lehenengo idazle espainiarra). Ondorengo obren artean aipagarriak dira "Mañana en la batalla piensa en mí" (1995, "Bihar guduan gogoratu nitaz"), "Cuando fui mortal" (1996," Hilezkor nintzenean") eta "Vidas escritas" (1996, "Bizitza idatziak").

Maríasen obran etengabea izan zen genero eta estilo berriak lantzeko kezka, "Mano de sombra" (1997, "Itzal-eskua") egunkari-modukoak erakusten duenez. 2000. urtean, Reino de Redonda editoriala sortu zuen. 2002. urtean, "Tu rostro mañana" lana amaitu zuen, baina 1500 orrialde baino gehiagoko liburua zenez, 3 liburukitan kaleratzea erabaki zuen: "Fiebre y lanza" (2002), "Baile y sueño" (2004) eta "Veneno y sombra y adiós" (2007). 2011n "Los enamoramientos" argitaratu zuen.


Friedrich Heinrich Füger

Friedrich Heinrich Füger (Heilbronn, 1751ko abenduaren 8a – Viena, 1818ko azaroaren 5a) alemaniar klasizismo garaiko margolaria izan zen.

Bizitza.

Stuttgarten Nicolas Guibalen ikasle izan zen eta Leipzigen Adam Friedrich Oeserena. Ondoren Erroma eta Napolira bidaiatu zuen eta bertan Casertako jauregiko freskoak margotu zituen. Vienara itzultzean gorteko margolari, irakasle eta Akademiako zuzendariorde izendatu zuten eta 1806 urtean Belvedere Galeriako zuzendari.

Bere margolan garrantzitsuenak honako hauek diraː "Coriolanusen agurra" (Czernin Galeria, Viena), "Vienako Bakearen Alegoria" (1801), "Germanicus-en Heriotza" (1789an), "Cesarren heriotza" eta "Bathsheba" (Budapest Galeria).

Egindako erretratu garrantzitsuenak: Josef II.a Enperadorea, Würtembergeko Elizabeth Wihelmine dukesa, Napoliko Karolina Erregina eta Horatio Nelson (National Portrait Gallery, Londres). Louis David eta Anton Raphael Mengs-en estilo klasikoa jarraituz margotzen zuen eta antzerkizale kutsua zuten bere margoek.

Füger irakasle ere izan zen eta bere ikasleen artean hauek dira ezagunenak: Gustav Philipp Zwinger, eta Franciszek Ksawery Lampi.


Scott udalerria, Poweshiek konderria (Iowa)

Scott udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Iowa estatuko udalerri bat da, Poweshiek konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Scott udalerriak 69 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Panaspis megalurus

Panaspis megalurus "Panaspis" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


NGC 3318

NGC 3318 galaxia espiral bat da, Vela konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.


Parahelicops annamensis

Parahelicops annamensis "Parahelicops" generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.


Cristóbal Molón

Cristóbal Molón 2006. urtean eginiko marrazki bizidunetako euskal filma da, Irusoinek ekoitzia.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Kristobal Kolon eta bere espedizioan oinarrituta, intsektuak lan honen pertsonaiak dira.


Birulentzia

Birulentzia mikrobio baten ahalmen patogenoari deritzo. Patogenizitatea mikrobio batek gaixotasuna sortzeko gaitasuna bada, birulentzia patogenizitatearen neurri kuantitatiboa da: bakterio patogeno batek birulentzia gehiago ala gutxiago eduki dezake, adibidez.

Birulentzia oso aldakorra izan daiteke espezie bereko bakterioen artean: espezie baten andui batzuk, esaterako, birulentzia handikoak izan daitezke, eta beste batzuek -aldiz- birulentzia oso urria eduki dezakete.

Bakterio edo birus bati bere birulentzia modu artifizialean murrizten zaionean andui moteldua lortzen da. Andui moteldu horiek antigorputzen sorrera eragiten dute, baina ez dute gaixotasunik sortzen; hori dela eta oso erabiliak izaten dira txerto moduan. Bakterio baten birulentzia murrizteko hazkuntza-inguru artifizialetan mantentzen da luzaro bakterio hori, animalietatik pasatu gabe. Hazkuntza-inguru horietan bakterioak ez baditu kondizio optimoak moteltze hori areagotu egiten da. Moteldutako anduia animalia batean gero txertatzen bada sortzen den patologia oso arina izaten da, birulentzia galdu duelako.

Hainbat faktorek areagotzen dute mikrobio baten birulentzia. Hauek dira aipagarrienak:


Luis Morquio

Luis Morquio (1867ko irailaren 24a, Montevideo - 1935eko ekainaren 19a), uruguaiar mediku eta irakasle bat izan zen.

Bere omenezko izena daraman Morquio sindromea lehenbizikoz deskribatu zuen.

[


L'Épine (Alpe Garaiak)

L'Épine (frantsesez eta ofizialki: "L'Épine

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an L'Épine udalerrian erroldatutako biztanleak 175 ziren. Familiak 83 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 189 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 88 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 67 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (30 gizon eta 24 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an L'Épine udalerrian 90 unitate fiskal zeuden, 189,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.469 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak jatetxe ziren.

2000. urtean L'Épine udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 920 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

L'Épine

Ribeyret (4,9 km)

Montclus (5,4 km)

Sorbiers (6,2 km)

Montjay (6,4 km)

Montmorin (7,0 km)

La Piarre (7,2 km)

Sigottier (7,4 km)

Chanousse (7,5 km)


Alltyblacca

Alltyblacca Galesko udalerri bat da, Ceredigion konderrian. Llanybydder eta Llanwnnen udalerrien artean dago.


Cephalomelittia

Cephalomelittia Sesiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa "Cephalomelittia tabaniformis" da.

Espezieak.

Eskuz gaurkotu


Saussey (Côte-d'Or)

Saussey Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saussey udalerrian erroldatutako biztanleak 83 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 55 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 53 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 1ek bi zituen, 5 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 29 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 47 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (18 gizon eta 14 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 13 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2000. urtean Saussey udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saussey

Écutigny (1,8 km)

Thomirey (1,9 km)

Bessey-la-Cour (3,2 km)

Jours-en-Vaux (3,5 km)

Lacanche (3,6 km)

Champignolles (3,7 km)

Montceau-et-Écharnant (3,8 km)


Sims udalerria, Grant konderria (Indiana)

Sims udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Indiana estatuko udalerri bat da, Grant konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Sims udalerriak 587 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Hardball (filma)

Hardball, 2001eko Brian Robbins estatubatuar zinema zuzendariaren kirol drama-komedia film bat da. Daniel Coylen "Hardball: A Season in the Projects" ("Hardball: Denboraldia Proiektuetan") liburuan oinarritua dago. Keanu Reeves, Diane Lane, John Hawkes, D. B. Sweeney, Mike McGlone, Graham Beckel eta Michael B. Jordan aktoreek antzeztu zuten.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Conor O'Neill (Keanu Reeves) bere aurreikuspenak beti porrot egiten duten apustuzale bat da, ondorioz estualdi ekonomiko batean dago. Dirua lortu eta bere zorrak kitatzeko konponbide bakarra Chicagoko auzune gatazkatsu bateko haur beisbol talde bat entrenatzea izango du. Arazoa Conorri haurrak gogoko ez dituela da, baina bai beren irakaslea den Wilkes (Diane Lane) andereino erakargarria.


Peckoltia braueri

Peckoltia braueri "Peckoltia" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.


Gibeloliba

Gibeloliba ("Russula olivacea") Euskal Herrian aski arrunta den "Russulaceae" familiako perretxikoa da. Gida zaharretan perretxiko jangarri gisa sailkatua dago, baina bere kontsumoa arriskutsua da, gordinik edo gutxi eginda pozoitsua baita.

Morfologia.

Perretxiko honen txapela 5 eta 15 zentimetro arteko diametrokoa da. Gehienetan oliba edo marroixka kolorekoa da, baina beste kolore batzuk ere eduki ditzake: morea, gorri iluna edo arrea. Hasieran ganbila eta azkenean lautu egiten da eta erdialdea hondoratu egiten zaio.

Orri estutuak dauzka hasieran, baina gero tartekatuagoak, hori berdexkak hasieran eta gero hori-arreak. Hanka luze eta sendoa dauka, zuritik arrosa kolorera. Haragi zurixka eta lodikoa da, horitzeko joera daukana. Espora hori biziak, biribilak eta latzak dauzka.

Ekologia.

Udan eta udazkenean agertzen da pagadietan.

Gastronomia.

Espezie hau jangarria da ondo egosten bada, baina intoxikazioak sortzen ditu gordinik edo gutxi eginda jaten bada.


Giuseppe Conte

Giuseppe Conte (Volturara Appula, Foggiako probintzia; 1964ko abuztuaren 8) italiar legelari eta zuzenbideko irakaslea da. Conte, Italiako Ministroen Kontseiluko Lehendakari izateko proposatu zuen 5 Izar Mugimenduko Luigi Di Maiok eta Ipar Ligako Matteo Salvinik. 2018ko maiatzaren 23an, Sergio Mattarella Italiako lehendakariak Conteri gobernua osatzeko ardura eman zion, honek ordea ez zuen bere helburua lortu. Maiatzaren 28an, Mattarella lehendakariak gobernua osatzeko ardura eman zion Carlo Cottarelliri, honek ordea, mandatuari uko egin zion handik hiru egunera, beraz, estatuko lehendakariak Conte berriz ere Ministroen Kontseiluko Lehendakari izendatu zuen. 2018ko ekainaren 1ean egin zuen karguaren zina.


NGC 6858

NGC 6858 galaxia bat da, Aquila konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.


Virginia Ayllón

Virginia Ayllón Soria (La Paz, Bolivia, 1958) poeta, liburuzain eta ikertzailea. Jorratu dituen gaien artean, Boliviako indarkeria patriarkala eta feminismoa daude. "Correveydile", "Mar con Soroche" eta "Alejandría" bezalako literatur aldizkarietan argiratu du. "Pirotecnia" argitaletxea zuzentzen du. 2003 eta 2005. urteen artean Latinoamerikako Arte eta Literaturetako Dokumentazio Zentroaren (Cedoal) arduraduna izan zen. San Andres de La Pazeko Unibertsitate Nagusian, Kritika Literario Feministaren katedra irakasten du Feminismoaren Literatura eta Genealogia karreran eta Emakumeen Historia Kritikoan eta diziplinartekoan, Ikasketa Feministen Maisutzan.

Biografia.

1970eko hamarkadan, Hugo Banzer-en diktadura-garaian, Soziologia ikasten zebilela ikasle mugimenduaren liderretako bat izan zen. Besteak beste, diktadorearen aurkako gose-greba batean parte hartu zuen, meatzaritzako emakumeekin batera. Horren ondorioz jazarpena jaso zuen eta Victor Hugo Viscarra lagunari esker bizia salbatu zuen. Izan ere, polizia haren bila zebilenean, hark ezkutatzera eraman zuen. Ondoren, Soziologiako karrera utzi eta Liburuzaintza ikasi zuen. Ezkerreko mugimenduan ere aritu zen eta geroago feminismoan. Izan ere, genero indarkeria jasan zuen eta berau ulertu nahian sistema patriarkala aztertzen hasi zen.

Boliviako literatur kritika feminista.

90. hamarkadan ipuin eta poemak idazten hasi zen, horrek beste idazle batzuen lana ezagutzeko grina piztu zion. Gutxinaka emakume idazle boliviarren genealogia berreskuratu zuen, hala nola, Adela Zamudio, Lindaura Anzoátegui, Hilda Mundy, Virginia Estenssoro, Yolanda Bedregal, bezalako pentsalarien lana aztertu du. 37 lan ditu 81 argitalpenetan, bi hizkuntzatan, eta horietako batzuk Boliviako eta kanpoko antologietan argitaratu ziren.


Échenoz-le-Sec

Échenoz-le-Sec Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Échenoz-le-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 316 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 146 etxebizitza zeuden, 126 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 126 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 218 ziren, horien artean 172 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 172 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (88 gizon eta 72 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Échenoz-le-Sec udalerrian 126 unitate fiskal zeuden, 328,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.363 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 12 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 zurginak ziren, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.

2000. urtean Échenoz-le-Sec udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 460 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Échenoz-le-Sec

Le Magnoray (1,9 km)

Vellefaux (1,9 km)

Velleguindry-et-Levrecey (2,8 km)

Vallerois-Lorioz (3,4 km)

Andelarrot (4,7 km)

Filain (5,2 km)

Mailley-et-Chazelot (5,2 km)

Andelarre (5,9 km)


Trachylepis ivensii

Trachylepis ivensii "Trachylepis" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


Christmas in Killarney

Christmas in Killarney (euskaraz "Eguberriak Killlarneyen") Irlandako gabon kanta herrikoi bat da. ohn Redmond, James Cavanaugh eta Frank Weldon musikariek idatzi eta 1950an argitaratu zuten. Lehenbizikoz 1950ko hamarkadan Ruby Murray abeslariak abestu zuelarik. Bing Crosby estatubatuar abeslari ospetsuak ere abestu zuen, 1950ko hamarkadan Dennis Day abeslariak abestutako bertsioa Billboard sailkapeneko hamargarren postuan egon zen.

Abesti honen bertsioak moldatu izan dituzten beste abeslari eta musika talde batzuk honako hauek dira: Bobby Vinton (1964), Anne Murray (1981), Barra MacNeils eta Irish Rovers folk musika taldea. It was featured prominently in the Rankin/Bass 1981 Christmas TV special, The Leprechaun's Christmas Gold. It has also been performed by the Barra MacNeils.


Serina (proteina)

Serina (Ser) proteinen osagaia den 20 aminoazido ez esentzialetako bat da. Azido 2-amino-3-hidroxipropanoiko honen formula kimikoa HO2CCH(NH2)CH2OH da eta UCU, UCC, UCA, UCG, AGU eta AGC kodonen bidez adierazten da.

20 aminoazidoetatik naturan gehien dagoena da. Molekula polarra da, hau da, uretan disolbagarria eta bere albo katea metanol bat da.


Alba Cid

Alba Cid Fernández (Ourense, 1989ko martxoaren 10a) poeta eta idazle galiziarra da.

Ibilbidea.

Alba Cidek Galiziar Filologia ikasi zuen Santiagoko Unibertsitatean, eta doktore-tesia egin eta irakasle lanetan hasi zen.

Oso gaztetatik hainbat literatur sari jaso zituen, besteak beste, Coca Cola Erredakzio Lehiaketa Nazionala (2003), Cornellàko Rosalía de Castro (2006, 2008), Minerva (2007), Gazteentzako Ipuinen Ourense (2010) eta Juventud Crea (2013, 2016), besteak beste. 2020ko urriaren 20an, Miguel Hernández Poesia Gaztearen Sari Nazionala eman zioten, "Atlas" lanarengatik. Epaimahaiaren iritziz, «literaturak errealitatearen mapak egiteko duen moduari eta literaturak munduaren problematizazio gisa izan dezakeen balio moralari buruzko gogoeta da».

Hainbat liburu kolektibotan argitaratu zituen testuak, hala nola "Poética da casa" (2006), "6 poemas 6." "Homenaxe a Federico García Lorca" (2015) edo "Librosconversos" (2016), eta "Dorna" (haren idazketa-kontseiluko kide da), "Raigame", "Algália", "Grial" eta "Luzes" aldizkarietan.

Sarean hainbat gune izan zituen, hala nola "paxaros que foron príncipes otomanos" bidaia-koadernoa edo Instagrameko bere kontua, argitalpen digital batzuetan kolaboratzeaz gain, hala nola "Noir Magazine".


Izurde muturmotz

Izurde muturmotza ("Grampus griseus") "Grampus" generoko izurdea da, mundu osoko ur epel eta tropikaletan bizi dena.


Vieillespesse

Vieillespesse (frantsesez eta ofizialki: "Vieillespesse

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Vieillespesse udalerrian erroldatutako biztanleak 253 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 172 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 166 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 94 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 154 ziren, horien artean 125 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 125 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (70 gizon eta 49 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Vieillespesse udalerrian 113 unitate fiskal zeuden, 267 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.335 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 jatetxe.

2000. urtean Vieillespesse udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Vieillespesse

Rézentières (3,8 km)

Lastic (4,9 km)

Saint-Poncy (5,0 km)

Mentières (6,5 km)

Coren (6,5 km)

Saint-Mary-le-Plain (6,7 km)

Tiviers (7,4 km)

Montchamp (7,5 km)


Lathrop (Missouri)

Lathrop Missourieko hiri bat da. Clinton konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Ratufa

Ratufa edo Ekialdeko kattagorri erraldoia Ratufinae Sciuridaeren azpifamiliako karraskari genero bat da. Lau espezie ezberdinek osatzen dute. Asiako hegoaldean eta hego-ekialdean bizi dira. Dirudienez antzina askoz zabalagoa zen euren bizi-esparrua.


1461

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


Villemurlin

Villemurlin Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Villemurlin udalerrian erroldatutako biztanleak 539 ziren. Familiak 220 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 284 etxebizitza zeuden, 221 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 279 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 221 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 84 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 150 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 101 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 96 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 323 ziren, horien artean 252 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 252 pertsona aktiboetatik 223 lanean zeuden (127 gizon eta 96 emakume) eta 29 langabezian zeuden (9 gizon eta 20 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Villemurlin udalerrian 236 unitate fiskal zeuden, 600,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.971 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.

2000. urtean Villemurlin udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.568 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Villemurlin

Viglain (5,3 km)

Cerdon (5,9 km)

Isdes (6,2 km)

Sully-sur-Loire (8,9 km)

Vannes-sur-Cosson (9,7 km)

Saint-Père-sur-Loire (9,8 km)


Muntsaratz dorretxea

Muntsaratz dorretxea Bizkaiko Abadiño udalerriko Muntsaratz auzoan kokatzen den dorretxea da.


Elkano (argipena)

Elkano izenak adiera hauek ditu:


Marshall konderria (Illinois)

Marshall konderria (ingelesez: "Marshall County"

) Illinoisko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Macomb da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Marshall konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 12,25 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Pharomachrus auriceps

Pharomachrus auriceps "Pharomachrus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Trogonidae familian sailkatua dago.


Teonimo

Teonimoa jainko bati ematen zaion izena da. ( grezieratik (Θοός, "theos"), "jainkoa" eta (ὄνομα, "onoma"), "izena") grezieraz hitz elkartua zena nazioarteko hizkuntza askotara mailegatu egin den hitza da.

Teonimia, —jainkoen izen berezien azterketa—, onomastikaren adar bat da (izen berezien etimologia, historia eta erabileraren azterketa). Teonimia izenez arduratzen da gehien bat baina jainko jakin batzuen funtzioaren eta gizartearen ikusmoldearen ulermena garatzen laguntzen du eta gizarte baten hizkuntzaren jatorria ulertzen ere lagun dezake.

Teonimoen analisia baliagarria izan da indoeuropar hizkuntzen loturak ulertzeko, eta hein batean haien erlijioa. Hizkuntza guztietan, teonimo baten balizko jatorri etimologikoaren analisiak bere jatorri historikoaren teoriak egiteko balio dezake. Esanahi metafisikoak eta mistikoak ere antzematen dira teonimoetan, Kabbalah-n bezala. Teonimoak gizaki, animalia, gauza edo leku baten izen osoa edo zati gisa ere ager daitezke.


Characidium schubarti

Characidium schubarti "Characidium" generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.


Wüstenrot

Wüstenrot Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Jacquerie

Jacquerie herri matxinada izan zen, 1358an, Ehun Urteetako Gerran, iparraldeko Frantzian, batik bat Oise ibaiaren arroan, gertatutakoa. Arrazoiak anitzak izan ziren, gizartea, armada eta politika krisian baitzeuden; esate baterako, nobleziaren ospe txarra, batez ere Poitiersko porrotaren ostean.

Izenaren jatorria.

Jean Froissart Erdi Aroko kronikagilearen arabera, garaiko jaun feudalek beraien lurretan lan egiten zuten morroi zein nekazariei "Jacque" edo "Jacque Bonhomme" ("jacque" izeneko jupoia zela eta) deitzen zituzten modu despektibo batean eta hori litzateke izenaren jatorria.

Izendapen hura gaur egunera heldu zaigu kronikagileari esker, zeinak nekazari hauei horrela izendatu zituen bere pasartetan. Nekazariek zeramaten arropengatik, hots, jantzi bat janztearen ondorioz. Hortaz, hortik landa mugimendu sozial honen izenaren jatorria, eta izendapen hau erabilia izan da honelako tamainako edozein nekazal altxamendu adierazteko.

Testuinguru ekonomiko eta soziala.

XII. mendearen amaiera aldera, mendebaldeko eta erdialdeko Europak gutxienez bizi izan zuen bi mende lehenagotik garatzen ari zen zabalkuntza. Lehenik eta behin, ekonomiaren bilakaerak ekoizpen baliabideak garatu zituen, eta horiek, aldi berean, kontzentrazio demografikoarekin batera gatazka sozialen nukleoa izan ziren. Bestalde, garapen ekonomiko handiak klaseen arteko ezberdintasun sozial eta ekonomikoak ere handitu zituen, horrela gizarte askatasunen polarizazioa handituz. Prozesu hau nabarmena izan zen landa eremuan. Erregistratutako dokumentuei esker, nekazarien bizi-maila nahiko baxua zela ikus daiteke; ustiategien hedadura kaskarrak, ondasun higigarrien pobrezia eta, aurrezkiak izateko gabezia, batez ere, biziraupen ekonomia jorratu behar zutelako. Nekazari familien biziraupena autohornikuntzan oinarritu zen eta, gainera, ekoizpenaren zati bat jaun feudalak jasotzen zuen. Aberatsen menderatze ekonomikoa zen sistema feudalaren oinarria, eta sistema hori gizarteko edozein esparrutan nagusitzen zen. Hortaz, landa-eremuko jaun feudalek edo hirietako aristokraziak udal-gobernua edo botere jurisdikzionala haien eskutan zutenez, soilik haien interesen alde baino ez zuten jarduten.

Garapen ekonomiko orokorrak, ekoizpen munduaren antolaketa mailakatuak eta finantza esparruak egoera berri bat eratu zuten. Beraz, XIII. mendean estatuaren antolaketa eta finantzen protagonismoa handitu zen. Frantziaren kasuan adibidez, botere monarkikoaren gorakadaren ondoren agiri ekonomikoen beharra areagotuko da. XIII. mendearen amaieran nabarmentzen den zorpetzeak, bai nekazaritza munduan bai hirietan, pobretze orokorra eragin zuen. Hori dela eta, nekazari askok maileguak kontratatu zituzten hartzekodunekin, aldi baterako zailtasunak gainditzeko edo ekipamendua hobetzeko. Eta aldi berean gero eta zerga altuagoak ezartzen ziren zorpetzea ordaindu ahal izateko. Era berean, finantza zailtasunak herritarren gaineko presioa areagotu zuen, zeinak, aldi berean, gizarte-tentsioa larriagotu baitzuten, eta Europa osoan mendearen erdialdean garatutako gizarte-mugimenduen emaitza eta jatorria izan baitziren.

XIII. mendearen amaieran, Europar mendebaldeko gizartea, landa-gizartea zen, biztanleria gehiena landa-munduan bizi zen hiriguneetan baino. Sistema feudalaren egitura ekonomikoa nekazari familietan oinarritzen zen, nekazaritza, abeltzaintza eta baso-ustiapena jorratzen zutenak. Hala ere, artisautza eta merkataritza jardueren garapenak landa eta hiri eremuen arteko lotura erraztu zuen. Horrek, aldi berean, nekazaritzako produkzio-sistemaren hazkundea bultzatu zuen.

Bestalde, landa-gizartearen hazkunde aldia amaitu egin zen. Hortik aurrera, landa-munduak faktore exogeno bortitzak jasan zituen, hala nola; gosea, epidemiak edo gerra. Aitzitik, ekoizpen eta banaketa-sisteman ere aldaketa sakona egon zen; sistema feudalaren egiturak krisian sartu ziren hurrengo faktoreengatik: luberritzeen agortze fisiko eta politikoak eta honek eragindako jaur-errentaren beherakada. Edonola ere, testuinguru horrek eragin zuen jaun feudalek neurri berri eta gogorragoak hartzea, hala nola, zerga-presioa handitzea. Gizartearen biolentzia eta matxinaden gertaerak piztea areagotuko zuena.

Matxinada.

Ingelesek Frantziako erregea, Joan II.a, atxilotu zuten Poitiersko guduaren ostean. Hori zela eta, Frantziako boterea Estatu Nagusien, Karlos II.a Nafarroakoaren eta Karlos dofinaren artean banandu zen. Nolanahi ere, Estatu Nagusiak oso bereizita zeuden estatua era eraginkorrean gobernatu ahal izateko, eta aipaturiko bi gobernarien arteko borrokek zatiketa ekarri zuten nobleen artean. Horiek horrela, Frantziako klase pribilegiodunek (nobleziak, merkatari nagusiek eta apaizteriak) zerga handiagoak ordainarazi zizkieten nekazariei ("taille" esaterako), eta ordainsaririk gabe, gerrak hondatutako ondasunak konponarazi zizkieten ("corvée"). Horrezaz gain, ingelesez, gaskoiez, nafarrez eta alemaniarrez osatutako talde mertzenarioek bere horretan jarraitu zuten Frantzian, desegin gabe, nahi zuten guztietan lurrak arpilatzeko.

1358an, arazo multzo horrek matxinada odoltsuak abian jarri zituen. Altxamendua Saint-Lue d’Esserent-en hasi zen, hala ere, azkar zabaldu zen mantxinadaren sua, zabalduz Île-de-Franceko kanpiña guztietara, Txanpanan, Normandian, Lorrenan edo Artoisen eragitera iritsi zelarik. Nekazariak batzen joan ziren, nagusi parrokial edo eliztarrak aukeratu zituztelarik. Goi buruzagi bat ere aukeratu ere, Guillaume Carle delakoa. Honek 5000 inguru nekazariko ejerzito bat bildu zuen, bere estrategia nagusia, Parisen nekazarien auzia jarraitzen zutenekin batzea izan zen. Azken hau ez zuen lortu, batik bat, denbora faltaren ondorioz, gutxira altxamendua bukatuz. Karlos II.a Nafarroakoak, kontra-jacqueriare burua zenak, jacqueria den matxinada zapaldu zuen Melloko batailan, Clermont-en-Beauvaisis ondoan, ekainak 9an edo 10an. Bere armadak eta nekazarienak aurrez aurre egin zuten Mellon. Karlosek Guillaume Carle, matxinatuen burua, menia hitzartzera gonbidatu zuen, baina noble frantziarrek, etsaien kanpalekura joanda, atzeman zuten. Izan ere, noblea ez izanda, zalditeriaren arauak ez ziren betetzekoak berarekin. Hurrengo borrokan, zaldizkoek suntsitu zuten burugabetutako nekazari-armada. Horren ostean, soldaduek lurraldea arpilatu eta nekazari andana erail zuten Beauvais aldean.

Azpimarratu behar da, matxinadak ez zuela inoiz erregearen aurkako kutsurik izan. Aldiz, egoera politikoa kritikatu eta nobleziaren gehiegikeriei aurre egitea bilatzen zuen. Matxinatuek erregearekiko lehialtasuna mantentzen zuten, eta honen babesa espero zen.

Matxinadak iraun zuen 15 egunetan, nekazariek nobleen jabetzak suntsitu, lapurtu eta desjabetu zituzten. Hala nola, hainbat gaztelu eta dorretxe erre zituzten. Horrez gain, hainbat noble bortxatuak eta exekutatuak izan ziren. Bestalede, gertakari bortitz hauek kroniken bitartez heldu zaizkigu guri, eta azpimarratu behar da kronika hauek klase boteretsuen bertsioa kontatzen dutela, kasu askotan errealitatea esajeratuz.

Hona hemen, Jean Froissart historialariaren eskutik heldu zaigun haren kronikaren pasarte bat. Bertan interpretatu daiteke bere ikuspuntutik nolakoa izan zen matxinada. "Nafarroako erregea askatu eta gutxira, asaldura handia sortu zen Frantziako hainbat lekutan. [...]. Herrixketako jendea biltzen hasi zen, ehun baino gehiago ez zirela, eta esaten zuten Frantziako noble guztiak, zaldunak eta ezkutariak, erresumaren traidoreak zirela, eta onuragarria izango zela haiek akabatzea [...]. Gero, handik hurbil bizi zen zaldun baten etxerantz abiatu ziren, makila ferratuak eta aiztoak eskutan eramanez, beste armarik gabe. Bertan sartu ziren, zalduna, emaztea eta seme-alabak hil zituzten, txikiak eta handiak, eta etxeari su eman zioten [...] Gauza bera egin zuten beste gaztelu eta etxe honetan. Aztoratzaileak hainbeste hazi ziren, non sei milara iritsi baitziren. Beren kopurua igarotzen zen leku guztietatik hazten zen, beren izaerako jendea batzen baitzitzaien, eta zaldunek eta ezkutariek beren etxeak uzten zituzten [...]. Beauvaisis osoan eta Corbie, Amiens eta Montdidier inguruetan hirurogei etxe eta gaztelu baino gehiago erre eta bota zituzten [...]. Beauvaiseko, Corbesiseko, Vermandoiseko eta Valoiseko lurraldeetako gizon jatorrek beren etxeak suntsituta eta lagun erailak ikusi zituztenean, gaiztagin hauen eskutik, laguntza eskatu zieten Flandes, Henault, Brabante eta Hesbayeko lagunei. Asko etorri ziren berehala leku guztietatik. Atzerritar hauek herrialde hartako nobleekin elkartu ziren. Jende hura errukirik gabe hiltzen eta suntsitzen hasi ziren, eta zuhaitzetan, edozein lekuetan, jendetza ukatzen hasi zuten. Era berean, Nafarroako erregeak egun bakar batean hiru mila hil zituen Clermontetik gertu [...]"Matxinatuenganako errepresioa gogorra izan zen. Nobleek euren jabetzak eta bizitza arriskuan ikusi zuten matxinada honen ondorioz, eta hauen erantzuna zigor bortitzak izan ziren. Hala, Karlos II.ak bakea negoziatzera gonbidatu zuen Guillaume Carle, baina gonbidapen hau iruzur bat besterik ez zen, eta Guillaume Carle atxilotu zuten. Ostean nekazarien liderra torturatu eta gero erail egin zuten. Jarraian nobleek ehundaka nekazari hil zituzten. Hurrengo bi hilabetetan exekuzioak, bortxak eta etxeen erreketak nagusitu ziren. Meaux herrian adibidez biztanle guztiak hil eta herriko etxe guztiak erre ziren. Abuztuaren 10ean Karlos dofinak esku-hartu zuen errepresioa amaierarazteko. Hala matxinatuak barkatu zituen bakea berrezarriz. Dena den, ezaguna da mendeku erasoak jarraitu zirela ematen nobleen eskutik, baina hauek askoz ere txikiagoak izanen ziren.


Pseudochondrostoma duriense

Pseudochondrostoma duriense "Pseudochondrostoma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Montgomery udalerria, Marion konderria (Ohio)

Montgomery udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Ohio estatuko udalerri bat da, Marion konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Montgomery udalerriak 681 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Cadouingo abadia

Cadouingo Natibitateren Gure Amaren abadia (frantsesez: "abbaye Notre-Dame de la Nativité de Cadouin"

) Dordoina departamentuko Le Buisson-de-Cadouin herriko alde zaharrean dagoen antzinako zistertar monasterio erromanikoa da.

XII. eta XV. mendeen artean eraikia, 1840an Frantziako Gobernuak monumentu historiko izendatu zuen. 1998an UNESCOk eraikina Frantziako Donejakue bidearen zerrendan sartu zuen.


Dagenaisita

Dagenaisita mineral bat da.

Ezaugarriak.

Dagenaisita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Zn3Te6+O6</chem>. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 0 - 2 da.


Larmor-Baden

Larmor-Baden (bretainieraz "An Arvor-Baden") Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.


Andrea Ferrigato

Andrea Ferrigato (1969ko irailaren 1a) italiar txirrindulari ohia da.

Palmaresa.

1991.

Reggio Calabriako Giroa

1994.

Italiako Giroko etapa bat

1995.

Industria Sari Nagusia

1996.

Romagnako Giroa

Zuricheko Txapelketa

1997.

Plouayko Sari Nagusia

1999.

Pantalica Saria

Bernako Tourra

2001.

Algarveko Itzulia

2002.

Etoile de Besseges

2003.

Liguriako Giroko etapa bat


Týček

Týček Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 207 biztanle ditu eta 3,67 kilometro koadroko azalera. Rokycanyko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1447 urtean egin zen.


Hipotiroidismo

Oharra: . "Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana."

Hipotiroidismo gaixotasun endokrinoa da, tiroide guruinak hormona tiroideo gutxi ekoizten duenean agertzen dena. Haurrengan azaltzen den hipotiroidismoari kretinismo deritzo.

Tiroide guruinak bi hormona jariatzen ditu: tiroxina (T4) eta tri-iodotironina (T3). Biek ala biek iodo dute beren molekuletan, eta tirosina aminoazidotik sortzen dira.

Hipotiroidismoak jatorri desberdinak eduki ditzake:

Iodoren gabeziak golo endemikoa sortzen du: asaldura honen sintoma nagusia tiroide guruinaren ez ohiko hazkundea izaten da.

Zergatik handitzen da tiroide guruinak hormona tiroideorik ez dagoenean? Hipofisiak jariatzen duen hormona batek, tirotropinak (TSH), hormona tiroideoen ekoizpena bultzatzen du, tiroide guruinaren gain jarduterakoan. Hormonik ezean, hipofisiak TSH asko jariatzen du, tiroide guruina aktibatzen duena bere hipertrofia eraginez.

Tratamendua.

Hormona tiroideoen administrazioan datza. Levotiroxina da erabiltzen den botika.


Turmodigo

Turmodigo (latinez: "turmogi" edo "turmodigi"

) Hispanian, egungo erdialdeko Burgosko probintzian eta ekialdeko Palentziako probintzian, bizi zen herria izan zen.

Zelta hauek bakzeokin batera menderatuak izan ziren Sertorioren gerraren garaian.


Elizbarrutiko Arte Sakratuko Museoa (Bilbo)

Elizbarrutiko Arte Sakratuko Museoa ere, ofizialki euskaraz Eleiz Museoa, Bilboko Atxuriko Gizakundea komentuan dagoen arte erlijiosoaren museoa da. Eraikina XVI. mendekoa da, baina Bizkaiko Foru Aldundiak erabilera horretarako birgaitu zuen 1992-1993 artean.

XII. mendetik XX. mendera arteko izaera erlijiosoko artelanen bilduma (pintura, eskultura, urregintza...). Arte garaikideari bereziki eskainitako areto bat dago. Badira aldi baterako erakusketak ere.


Wartrace (Tennessee)

Wartrace Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Bedford konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Nigeriar poni

Nigeriar ponia Nigeria zein Maliko bertako zaldi arraza bat da . Ipar-Mendebaleko Afrikan dago beraz bere zabalpen eremu nagusia.

Bere tamaina zein gainontzeko ezaugarriengatik ponien sailkapen taldean kokatzen da. Zaldi arraza hau berberiar zalditik oso gertukoa da.

Erabilera anitzeko aberea izanik, zaldi hauek zela-zalditzat zein zama aberetzat erabiltzen dira.


Lycaena tityrus

Lycaena tityrus Lycaenidae familiako tximeleta espezie bat da. Europan aurkitzen da, latitude ertainetan batez ere.

Nikolaus Poda entomologo austriarrak deskribatu zuen 1761. urtean.

Deskribapena.

Tximeleta txikia da, hegal zabalera 28-30 mm-koa baino ez du. Hegalen gainaldean kolore marroi iluna du eta hegalden ertzetan puntu laranjak agertzen ditu. Emearen kolorea more iluna izaten da eta puntu beltzak agertzen ditu. Hegalen ertzetan lerro naranjak ikusten zaizkio.

Sexu bien kasuan hegalen azpialdea gris-horixka da eta puntu beltz ugari ditu. Hegalen ertzetan kolore laranjako puntuak ere azaltzen ditu.

Beldarra berdea da eta puntu zuri txikiak ditu.

Bizi zikloa.

Hiru belaunaldi izan ditzake urtean, hasi apirilean eta urrirarte. Tximeleta arrak lurraldekoiak izaten dira. Arrautzak banan bana jartzen dituzte hostoen azpialdean. Arrautzetaik beldarra sortzen da mingarratzetaz ("Rumex acetosa" eta "Rumex acetosella") elikatzen da. Negua hibernatzen igarotzen du. Udaberria hastearekin batera pupa zuria eratzen du eta handik tximeleta heldua jaiotzen da.

Habitata.

Zelai zabal eta hezeak atsedin ditu eta 2.000 metrotako altueraraino aurki daiteke.


Joppécourt

Joppécourt Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Joppécourt udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 55 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 5 bigarren erresidentzia ziren. 55 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 50 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 78 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (34 gizon eta 16 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Joppécourt udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 147 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.130 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.

2000. urtean Joppécourt udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Joppécourt

Ville-au-Montois (2,9 km)

Mercy-le-Haut (3,0 km)

Bazailles (3,3 km)

Mercy-le-Bas (3,3 km)

Fillières (3,6 km)

Saint-Supplet (4,6 km)

Xivry-Circourt (4,7 km)

Boismont (4,9 km)

Preutin-Higny (5,0 km)

Baslieux (5,8 km)

Murville (6,0 km)


Letholycus magellanicus

Letholycus magellanicus "Letholycus" generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.


Vergezac

Vergezac (frantsesez eta ofizialki: "Vergezac

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Vergezac udalerrian erroldatutako biztanleak 433 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 227 etxebizitza zeuden, 169 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 169 etxebizitza nagusietatik 129 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 137 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 270 ziren, horien artean 211 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 211 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (117 gizon eta 82 emakume) eta 12 langabezian zeuden (3 gizon eta 9 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Vergezac udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 429,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.555 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.

2000. urtean Vergezac udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.525 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Vergezac

Chaspuzac (4,4 km)

Le Vernet (4,4 km)

Bains (4,5 km)

Sanssac-l'Église (4,6 km)

Saint-Jean-de-Nay (4,8 km)

Saint-Privat-d'Allier (6,1 km)

Loudes (6,6 km)

Saint-Bérain (7,4 km)

Saint-Vidal (7,4 km)

Saint-Didier-d'Allier (7,5 km)


Maylandia mossambica

Maylandia mossambica "Maylandia" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


Boriana Stoyanova

Boriana Stoyánova (Sofia, Bulgaria, 1969ko azaroaren 3a) bulgariar gimnasta artistikoa da, zaldi-jauziko proban espezialista. 1983an munduko txapelduna izatea lortu zuen.

1983.

Budapesteko 1983ko Munduko Lehiaketan, urrezko domina eskuratu zuen jauzi proban —Lavinia Agache eta Ecaterina Szabo errumaniarren aurretik— eta brontzezko domina lurrean, Ecaterina Szabo (urrea) eta Olga Mostepanova (zilarra) sobietarraren ondoren.


Nofuentes

Nofuentes Burgosko probintzian dagoen herri bat da, Gaztela eta Leongo autonomia-erkidegoan (Espainia), Las Merindades eskualdean, Villarcayoko barruti judizialean, Merindad de Cuesta-Urria udalerriko hiriburua.

Datu generalak.

2011en 144 biztanle zituen. Probintziako hiriburutik (Burgos) 80 km-ra dago, Nela ibaiaren ezkerraldean.

Egoera administratiboa.

Alderdi Popularreko José Pablo Quintanilla Rodríguez da haren alkate nagusia.

Historia.

Urriko Merindadeko herria, Laredoko Gaztela Zaharreko alderdian, eta realengoko jurisdikzioa.

Independentzia-gerran, auzotar batzuek zeregin aktiboa izan zuten. 1813ko maiatzaren 10ean, Eugenio Basurto Lences, Villavedeokoa eta Iberiako 4. Batailoiko soldadua, Valgañon hiribildu errioxarrean hil zen. Han, batailoiak Napoleonen aurkako erasoa jasan zuen Burgosetik Gasteizera erretiratzean. Herri horretako parrokia-liburuei esker, badakigu Santa Olalla ermitan lurperatuta dagoela.

Erregimen Zaharretik erortzean, herria Urriko Merindadeko Udalari gehitzen zaio, Gaztela Zaharra eskualdeko Villarcayoko alderdian, hiriburua izanik.

Herriak Santander-Mediterraneoa lineako tren-estazio bat izan zuen, 1930 eta 1985 artean martxan egon zena. Gaur egun trenbide zaharra bide berde bihurtu da.

Jaiak eta ohiturak.

Herriko jai gisa, maiatzaren 15ean, San Isidro Labrador egunean eta ekainaren 29an, Pedro eta Pablo santuen egunean.

Parrokia.

San Pedro eta San Pabloren parrokia-eliza katolikoa, Medina de Pomarko artzapezgoko Burgosko elizbarrutian. Udalerri hauek daude: Ael, Cebolleros, Mijangos, Las Quintanillas, Urria, Valdelacuesta, Villamagrín, Villapanillo, Villarán eta Villavedeo, eta Nuestra Señora de Rivas amen komentua.


Bathygobius coalitus

Bathygobius coalitus "Bathygobius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.

Banaketa.

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.


Idriss Déby

Idriss Déby Itno jenerala (arabieraz: إدريس ديبي

, "Idrīs Daybī Itnū"; Berdoba, 1952ko ekainaren 18a - N'Djamena, 2021eko apirilaren 20a) Txadar politikaria izan zen, Txadeko presidentea izan zena 1990tik hil zen arte. Era berean, Aberriko Mugimendu Salbatzailearen burua izan. Déby Zaghawa etnia taldeko Bidyat klanekoa izan zen. Hissène Habré presidentearen aurkako matxinada baten buruan hartu zuen boterea 1990eko abenduan eta, ondorioz, bere erregimenaren aurkako hainbat matxinadetatik bizirik atera zen. 1996 eta 2001ean hauteskundeak irabazi zituen, eta aginte mugak ezabatu ostean, 2006an, 2011n eta 2016an irabazi zuen. "Itno" gehitu zion bere izenari 2006ko urtarrilean. Muammar al Kadafiren Munduko Iraultza Zentroko graduatua izan zen.

Aldaketaren eta Adiskidetasunaren Fronteko matxinoen aurka borrokatuz hil zen.


Gerbillus dunni

Gerbillus dunni Gerbillus generoko animalia da. Karraskarien barruko Gerbillinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.


Feliz Natal (Mato Grosso)

Feliz Natal Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


NGC 7429

NGC 7429 galaxia bat da, Cepheus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.


Ötigheim

Ötigheim Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Chignolo d'Isola

Chignolo d'Isola Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Chignolo d'Isolak honako udalerri hauekin egiten du muga:


Joseba Salegi

Joseba Salegi Ziordia (Altsasu, -) nafar zinema zuzendari laguntzailea da. 1999an, bere film luze bakarra zuzendu eta idatzi zuen: "Ione, igo zerura".

Biografia.

Automobil-maisutza ikasketak burutu zituen Gasteizen. Garai hartan, zinemak erakarrita, S-8mmtako zenbait lan egin zituen. Horrela, 1976. urtean, Nafarroako Aurrezki Kutxaren babesarekin, "Alsasua, folclore y tradición" dokumental amateurra filmatu zuen. Esperientzia honi esker, Madrilera joan zen zinema ikastera.


Alizay

Alizay Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Alizay udalerrian erroldatutako biztanleak 1.362 ziren. Familiak 513 ziren, horien artean 100 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 147 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 214 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 527 etxebizitza zeuden, 508 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 17 hutsik zeuden. 512 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 508 etxebizitza nagusietatik 313 bere jabearen bizilekua ziren, 187 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 96 etxek hiru zituzten, 214 etxek lau zituzten eta 173 etxek bost zituzten. 421 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 217 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 247 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 902 ziren, horien artean 655 aktiboak ziren eta 247 inaktiboak ziren. 655 pertsona aktiboetatik 618 lanean zeuden (318 gizon eta 300 emakume) eta 37 langabezian zeuden (19 gizon eta 18 emakume). 247 pertsona inaktiboetatik 70 erretiraturik zeuden, 91 ikasten zeuden eta 86 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Alizay udalerrian 507 unitate fiskal zeuden, 1.358 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.997 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 73 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 zurginak, 5 iturginak, 3 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak eta 2 higiezinen agentziak.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.

2000. urtean Alizay udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 378 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Alizay

Igoville (1,9 km)

Les Damps (2,0 km)

Le Manoir (2,0 km)

Pont-de-l'Arche (2,7 km)

Ymare (3,5 km)

Pîtres (3,6 km)

Sotteville-sous-le-Val (3,7 km)

Les Authieux-sur-le-Port-Saint-Ouen (3,7 km)

<br clear=left>


Solomys

Solomys Muridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.


Arhantze

Arhantze (frantsesez eta ofizialki "Ance" eta gaskoiz "Ansa") Pirinio Atlantikoak departamenduko udalerria da, Baretos edo Baretetze ibarrean (Bearno) kokatutakoa, Okzitanian.


Edson Bruno Hilario

Edson Bruno Hilario (1988ko urriaren 24a - ) Brasilgo futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock.


Takashi Fukunishi

Takashi Fukunishi (japonieraz: 福西 崇史, 1976ko irailaren 1a - ) Japoniako futbolari ohia da.


London Velopark

London Velopark Leytonen (Londres) eraikitako txirrindularitza gunea da. 2009an hasi zen eraikitzen eta 2011an bukatu zen. 2012an inauguratu zuten. 2012ko Olinpiar Jokoetako bost estadio nagusietako bat izango da. Londresko parke olimpikoaren iparraldean kokatuta dago. Txirrindularitza gune honetan BMX pista eta belodromoa daude. 12.000 pertsonarentzako tokia izango du. 37 milioi £ erabili ziren eraikitze-lanetan.


Herzenbergita

Herzenbergita]] =

sulfuro motako minerala da.

Ezaugarriak.

Herzenbergita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>SnS</chem>. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.


Ogcocephalus porrectus

Ogcocephalus porrectus "Ogcocephalus" generoko animalia da. Arrainen barruko Ogcocephalidae familian sailkatzen da.


Santa Catarina Quiané (udalerria)

Santa Catarina Quiané Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Santa Catarina Quiané da.


Karlos II.a

Karlos II.a hauetako bat izan daiteke:


Sagar-tarta

Sagar tarta nazioartean eta gozogintzan ezagunetariko da. Sagar-konpotaz edo sagar xerrekin estalita egiten dira nagusiki.

Pastel-kremadun eta oinarri-oredun sagar-tarta.

Pastel-kremaren prestaketa.

Esnea egosi kanelarekin. Beste ontzi batean nahastu arrautzak, irina eta azukrea esne hotz apur batekin. Aukerakoa da likore bat botatzea (hur likore, anisa...). Suteko esnea irakiten dagoenean bota aurreko batidoa. Jarraitu hagatxo batekin su txikian nahastura eragiten loditu arte.

Oinarri-orearen prestaketa.

Irina, ura eta azukre nahastu hagatxo batekin. Utzi ordu erdi geldirik. Gurina urtu eta banaka bota gainerako osagaiak. Orea nahasten da eskuekin pasta bat lortu arte.

Tartaren prestaketa.

Sardexka batekin zulatuak egin eta gero laberatu oinarri-orea (bera bakarrik) labean 180 °C 15-20 minututan.

Sagar-tarta erreza (sagar zatitxoekin ).

Prestaketa.

Dena nahastu eta labean jarri 180 gradutan 40 minutu

Apaindu mertxika edo arbeletxeko marmeladaz


Azaroaren 3

Azaroaren 3a gregoriotar egutegiaren urteko hirurehun eta zazpigarren eguna da, 308.a bisurteetan. 58 egun falta dira urtea amaitzeko.

"Daturen bat falta bada, urtearen lotura jarraitu han sartzeko."

Arte eta kultura.

Mundua.

, "Tsarskaya nevesta"), Nikolai Rimski-Korsakoven musika eta Ilia Tyumeneven libretoa duen opera estreinatu zen Moskuko Opera Pribatuan.

Kanpo estekak.

Azaroaren 2 | Urteko egutegi | Azaroaren 4


Merlevenez

Merlevenez (bretainieraz "Brelevenez") Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.


Bernardo Fernandes da Silva

Bernardo Fernandes da Silva (1965eko apirilaren 20a - ) Brasilgo futbolari ohia da.


Bilen hizkuntza

Bilen hizkuntza Eritreako Keren hiriaren aldirietako mintzaira kusitikoa da.


Bat, Al-Khutm eta Al-Ayngo aztarnategi arkeologikoak

Bat, Al-Khutm eta Al-Ayngo aztarnategi arkeologikoak K.a. III. milurtekoko Omango nekropolia da. Palmondo-sail batetik gertu dago.

UNESCOk 1988an Gizateriaren Ondare izendatu zuen..


Micromacronus sordidus

Micromacronus sordidus "Micromacronus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Timaliidae familian sailkatua dago.


Coendou sanctamartae

Coendou sanctamartae "Coendou" generoko animalia da. Karraskarien barruko Erethizontidae familian sailkatuta dago.

Kanpo loturak.

#BIRZUZENDU


Korsikako Nazio Askapenerako Frontea


Sancheski

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Sancheski kirolerako materialeko Irungo enpresa da, 1931 urtean sortutakoa. Eski, futbol, gimnastika, patinaje eta rugbyrako materiala ekoiztu du.

Izena "Sanchez" eta "eski" hitzetatik dator, enpresaren jarduerari erreferentzia eginez. 1960ko hamarkadan, skateboardak ekoizten hasi ziren eta horiek ezagutarazteko skateboarding talde bat ere osatu zuten, espainiar estatuan zehar akrobazia-ikuskizunak burutzen zituena. Horrela, enpresaren izena skate oholei lotu zen Espainia eta Hego Euskal Herriko haur eta gaztetxoen artean; hain zuzen, skate oholei "santxeski" deitu izan zitzaien 1970 eta 1980ko hamarkadetako gazteen artean. 1990ko hamarkadan ekoizpenari utzi eta kirol materialaren banatzaile izatera aldatu zen.


Nickerson (Nebraska)

Nickerson Nebraskako herri bat da. Dodge konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Kinixys belliana

Kinixys belliana "Kinixys" generoko animalia da. Narrastien barruko Testudinidae familian sailkatuta dago.


Cobitis meridionalis

Cobitis meridionalis "Cobitis" generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.


Coryphaenoides ariommus

Coryphaenoides ariommus "Coryphaenoides" generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.


Vauchalòt

Vauchalòt (okzitanieraz "Vauchalòt

", frantsesez eta ofizialki: "Beauchalot

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Beauchalot udalerrian erroldatutako biztanleak 515 ziren. Familiak 205 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 221 etxebizitza zeuden, 203 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 215 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 203 etxebizitza nagusietatik 164 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 129 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 80 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 315 ziren, horien artean 230 aktiboak ziren eta 85 inaktiboak ziren. 230 pertsona aktiboetatik 212 lanean zeuden (114 gizon eta 98 emakume) eta 17 langabezian zeuden (6 gizon eta 11 emakume). 85 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Beauchalot udalerrian 204 unitate fiskal zeuden, 514,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.404 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 2 jatetxeak.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.

2000. urtean Beauchalot udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 279 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Beauchalot

Labarthe-Inard (2,4 km)

Montespan (2,9 km)

Castillon-de-Saint-Martory (3,0 km)

Saint-Médard (3,4 km)

Figarol (3,7 km)

Lestelle-de-Saint-Martory (4,0 km)

Arnaud-Guilhem (4,6 km)

Pointis-Inard (5,0 km)

Savarthès (5,1 km)

Proupiary (5,5 km)

Sepx (5,6 km)

Ganties (5,6 km)

Montsaunès (5,8 km)


Spillville (Iowa)

Spillville Iowako hiri bat da. Winneshiek konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


XLIFF

XLIFF formatua ("XML Localisation Interchange File Format") itzulpen-memoriak trukatzeko erabiltzen den formatua da. Zenbait software enpresa handik (Novell, Oracle, Sun, IBM...) sustatutako formatua da. XLIFF OASIS barruan sartuta dago 2002. urtetik. XLIFFek hizkuntza ezberdinetan dauden testu-zatiak gordetzen ditu XML formatuan, gero berrerabili ahal izateko itzulpen berriak egiten direnean.

Formatua.

XLIFFen formatua TMX formatuan inspiratuta dago. Etiketarik garrantzitsuenak hurrengoak dira:

Adibidea.

XLIFFaren oinarrizko unitatea hau da:

<trans-unit id='hi'>

<syntaxhighlight lang="text">Hello world

<target>Bonjour le monde</target>

<alt-trans>

<target xml:lang='eu'>Kaixo mundua</target>

</alt-trans>

</trans-unit>


Pernek

Pernek Eslovakiako udalerri bat da, Malackyko barrutian kokatuta. 27,36 km²ko azalera du eta 862 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1394. urtekoa da.


Cypripedium macranthos

Cypripedium macranthos "Cypripedium" generoko landarea da, "Orchidaceae" familiakoa. Asiako herrialde desberdinetan aurki daiteke.

Banaketa geografikoa.

Humusean eta baso planifolioetan eta sastrakadietan drainatutako lurzoruetan, 500 eta 2300 metro bitarteko altuerako mazeletan, aurki daiteke. Herrialde hauetan ikus daiteke: Bielorrusia, Siberia, Txina, Mongolia, Japonia, Korea eta Taiwan.

Deskribapena.

Orkidea bat da, tamaina ertainekoa, 15 eta 5 cm bitartekoa. Klima hotza nahiago du. Lurrerako joera du, 3 eta 6 hosto bitarteko zurtoinarekin, eta udaberrian eta uda hasieran loratzen da infloreszentzia terminal, lila edo purpura batean, tente, lore 1 eta 2 artean, hostoak bezalako braktea handiekin.

Taxonomia.

"Cypripedium macranthos" landarea Peter Olof Swartzek deskribatu eta "Kongl. Vetenskaps Academiens Nya Handlingar" aldizkarian argitaratu zuen (21: 251. 1800).


Nunuri

Nunuri Arabako herri desagertu bat da. Gaur egungo Trebiñuko udalerriko lurretan kokatuta zegoen, Arrietatik Askartzara doan bidearen eskuinera.

Historia.

Herriari buruz ezagutzen den lehen aipamena 1257. urtekoa da. Hieronimo Aznar Calahorrako eta La Calzadako gotzainak "Nunuy" izeneko herria aipatzen du Trebiñuko artzapez-barrutian.


Cataetyx niki

Cataetyx niki "Cataetyx" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.


1876-1878ko hegoaldeko Indiako Gosetea


XIX. mendea euskal literaturan

XIX. mendea euskal literaturan hainbat mugimenduren erakusgarri izan zen. Hasieran, euskal literatura, hizkuntzalaritza edo antropologia ez bezala, beheraldian zegoen, hala ere, Europatik zetorren erromantizismoak eta, politika aldetik, foruen desagerpenaren aurkako mugimenduak bultzada handia eman zion euskal literaturari. Euskaltzaletasuna eta, gero, abertzaletasunak erromantizismo eta kostunbrismo ekarri zizkioten euskal literaturari.

Euskalki guztiek idazle aipagarriak zituzten, adibidez:

Hego Euskal Herriko narratiba XIX. mendean.

Hego Euskal Herriko narratiba XIX. mendean aztertzeko, arreta autore desberdinetan jarri behar da.

XVIII. mendean aita Manuel Larramendiren eraginez Hegoaldeko euskal liburugintza esnatu bazen ere, ez zen 1800 aldera arte suspertu, Frantziako Iraultzak, Konbentzio Gerrak batez ere garrantzia handia izan zuelarik honetan. Kanpotik zetozen pentsaera berriak zirela-eta, elizgizonek kolokan jartzen zuten beren etorkizuna, momentu haiek liburu berriak kaleratzeko aproposenak izango ez zirelarik. Hala ere, apaizek eta fraideek, ordura arte ez bezala, idaztearen lanari ekin zioten, bai Bizkaian eta baita Gipuzkoan ere.

Bizkaian, idazle ugari hasiko zaigu mende hasieran eliza liburuak argitaratzen: Juan Antonio Mogel, "Konfesio ona" (1803); Pedro Antonio Añibarro, "Esku liburua" (1802); Pedro Astarloa, "Urteko aste gustijetarako berbaldi ikasbidekuak" (1818) eta beste hainbeste.

Dotrinaren azalpenak, sermoiak eta antzeko gaiak lantzen dituze. Idazle hauei eta ondorengoei esker, bizkaierak bultzada handia jasoko du euskalki literario gisa indarra hartuko duelarik.

Hala ere, batzuetan eleizgizonek sortutakoak baziren ere, zuzenean erlijioarekin harremanik ez zuten lanak ere sortu ziren mendean zehar, fikziozko idazlan ugari idazten zirelarik narrazioak eta ipuinak, adibidez.

Eleberriari dagokionez, idazlanik aipagarrienetakoa Markina-Xemeingo erretore izan zen Joan Antonio Mogelen "Peru Abarka" dugu. Bizkaieraz idatzia, dialogoen bidez egituratua dagoen liburu hau euskaraz idatziriko lehen nobela saiakera dugu. Bertan, Peru Baserritar eruditoa eta Maisu Juan barberio kaletarraren arteko dialogoak azalten zaizkigu. Euskal literaturako lanik garrantzitsuenetakoa izateaz gain, interes zientifiko handikoa da, bertan, garaiko hizkuntzaren, ohituren eta laneko tekniken inguruko informazio aberatsa aukitzen dugularik.

Txomin Agirre izan da askorentzat euskal eleberriak izan duen idazlerik handienetakoa. Berak idatzi zituen, bizkaieraz zein gipuzkeraz garatuak, ondorengo belaunaldietako idazleen erreferentzia izan diren eleberrien izenak, hala mola, 1898.ean idatziriko "Auñemendiko lorea" nobela historikoa, bizkaieraz idatzita kostaldeko bizimodua azaltzen digun "Kresala", edota "Garoa", gipuzkeraz idatziriko euskal baserriaren nobela.

Ipar Euskal Herriko literatura XIX. mendean.

Sakontzeko, irakurri: «Ipar Euskal Herriko literatura XIX. mendean»

Napoleon I.aren eta Frantziako Iraultzaren azken hatsekin ekin zion gizaldiak. Waterlooko porrotaren ondoren, Antzinako Erregimena berrezarri zen arren, lurralde antolamenduari dagokionez, ez ziren gauzak lehenera itzuli, euskal probintziek ez baitzituzten aurretik zeuzkaten eskubideak berreskuratu.

Antolamendu politiko anitz izan ziren mendean zehar, hala nola, monarkia aldiak, inperioak eta errepublikak, hauen ondorioz etorritako gerra, matxinada eta gatazka ugari ere gertatu zelarik. urrats handiak eman zituen Frantziak garraiobide eta industriari dagokionez. Bestalde, bai eskola eta baita soldaduskaren bitartez ere lurralde guztietara zabaltzen hasi zen estatu zentralistaren eraketa bateratua.

Dena den, Ipar Euskal Herrian ez ziren gauzak hain azkar eta nabarmen gertatu, industriak garrantzia gutxi izan baitzuen nekazaritza giroko gizarte tradizionala izaten jarraitzen zuen Euskal Herrian. Estatuko eztabaida erlijioso eta borroka ideologikoen oihartzuna iristen zen noizean behin euskaldunen artera, baina elizak indartsu zirauen oraindik eta gehienetan bere eraginari eutsi zion.

Ondorioz, euskarazko ekoizpenaren zati inportante bat elizgizonengandik etorriko zaigu oraindik: Adibidez, Duhalde, Lapeire eta Arbelbideren prosa erlijiosoa, edota Laphitz eta Joanategiren santuen bizitzak.

Anton Abadiaren Euskal Lore Jokoek eta Luis Luziano Bonaparteren dialektologiazko lanek bultzada nabarmena emango diete euskarazko bertsogintzari nahiz euskal ikerketei. Sortzaile laikoen artean, aipatzekoak dira, Etxahun koblariaz gainera, Joan Batista Elizanburu bertsogilea eta Joan Piarres Duvoisin prosagilea.


Damaso Zabaltza

Damaso Zabaltza Olaso (Irurita, Baztan, 1835eko abenduaren 11 - Madril, 1894ko otsailaren 27a) nafarroako piano-jotzaile eta musikagilea izan zen.

Iruñean pianoko ikasketak egin ondoren Madrilen hartu zuen bizilekua eta ospe handia izan zuen berehala. Kristina Erreginaren jauregiko kontzertu-jotzaile eta Madrilgo Musika Kontserbatorioko piano-irakasle izendatu zuten. Euskal folklorean erroturiko musika sortu zuen batez ere. Konposizio ezagunenak: "Laurak bat", "Kantaritalde donostiarrari", "El canto de las montañas", "Maritxu, Aritzari", "El eco del monte Auza", "Las campanas del Roncal", "Pamplona" eta "Jota". 1861. urtean "El caserío" zarzuela aurkeztu zuen.


Ernakulam barrutia

Ernakulam barrutia Indiako barruti bat da, Kerala estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.

Mugakideak.

Honako barrutiekin egiten du muga:


Aventoft

Aventoft Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Aietxuibar

Aietxuibar (nafar erromantzez: "Val d'Ahecho") Nafarroako Erresumako banaketa administratibo bat izan zen eta gaur egun Euskal Herriko Urraulgoiti udalerrian kokatuta da, Nafarroa Garaia lurraldean. Zangozako merindadean dago, Iruñea hiriburutik 51,3 kilometrora. Altuera 617 eta 1442 metro artekoa da, eta 44,10 km²-ko azalera hartzen du.

Bertako biztanleak "aietxuibartarrak" ziren. Ibarburua Aietxu herria izan zen.

Ez da lortu zehatz-mehatz zehaztea banaketa administratibo horren independentzia-maila; izan ere, udalerri independente bat edo Urraulgoitin barruko eremu berezi bat izan zitekeen, nahiz eta Urraulgoitin integratu zen XIII. mendearen amaieran.

Historia.

1063an ibar gisa agertzen da. Eneko Zantzi seniorrari, Arlaseko tenienteari, ematen zitzaion ohore gisa. Erregeordetza zen, eta 1280an bere urteko bularra globalizatu egin zen, 50 libratan zifratuz; "gauzatua" deitzen zitzaion. 1366an 8 su laborari baino ez zituen, 1427an 6ra murriztuak, Aietxu, Arangozki, eta Jakoisti herrien artean banatuak, Elkoatz, Larraun eta Raxakoak utziak baitzeuden. 1 000 karlin zuriko petxa teoriko eguneratua praktikan bosten bat baino gutxiagora murriztu zen (200 karlin prieto), zalantzarik gabe aurreko krisi ekonomiko eta demografikoak kontuan hartuta; haranak 1388an alegatu zuen erregearen aurrean bere 109 etxe zaharrak 10era jaitsi zirela. 1553an 12 familia zeuden guztira, eta 1646an 16; 1786an 79 biztanle zituen, eta 1857an, berriz, 1653.


1622 Chacornac

1622 Chacornac asteroide gerrikoan aurkitutako 1622. asteroidearen izena da. 1952ko martxoak 15ean aurkitu zuen Alfred Schmittek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1952 EA zen. Bere izena Jean Chacornacgatik jasotzen du.


Stanley Matthews

Sir Stanley Matthews, CBE (Hanley, Stoke-on-Trent, 1915eko otsailaren 1a - Stoke-on-Trent, 2000ko otsailaren 23a) ingeles futbolaria izan zen. Stoke City eta Blackpool taldeetan jolastu zuen. Ingalaterrako futbol selekzio nazionalan 54 aldiz jolastu zuen. 1950eko Munduko Futbol Txapelketan eta 1954ko Munduko Futbol Txapelketan parte hartu zuen.


Angelu-garraiagailu

Angelu-garraiagailua marrazki geometriko baten angeluak neurtzeko erabiltzen den zirkulu graduatua.


Sévérac-l'Église

Sévérac-l'Église (frantsesez eta ofizialki: "Sévérac-l'Église

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sévérac-l'Église udalerrian erroldatutako biztanleak 409 ziren. Familiak 158 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 58 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 199 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 125 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 93 etxek bost zituzten. 144 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 85 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 265 ziren, horien artean 205 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 205 pertsona aktiboetatik 200 lanean zeuden (108 gizon eta 92 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Sévérac-l'Église udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 376 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.616,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 19 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 4 iturginak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.

2000. urtean Sévérac-l'Église udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sévérac-l'Église

Laissac (2,9 km)

Palmas (3,6 km)

Coussergues (6,1 km)

Arques (6,4 km)

Gaillac-d'Aveyron (6,6 km)

Bertholène (6,8 km)

Vimenet (7,6 km)

Ségur (7,8 km)


Moksha

Moksha edo mokṣa (sanskritoz मोक्ष, askapena) edo "mukti" (sanskritoz मुक्ति, askatu), hinduismoan, gizakia, karmaren loturetatik askatzeari erreferentzia egiten dion experientzia bat da, mayaren sorginkeriatik haratago joatea esan nahi du. Experientzia hau da hinduismoaren xedeetako bat da, Brahmarekin bateratuta egotea esan nahi baitu.

Hiru bide daude Brahmagana iritsi ahal izateko: Karma-Marga edo ekintza, Jnaña-Marga edo ezagutza, eta Bakhti-Marga edo debozioa.


Ayze

Ayze Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Ayze udalerrian erroldatutako biztanleak 1.944 ziren. Familiak 773 ziren, horien artean 164 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 272 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 301 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 894 etxebizitza zeuden, 785 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 70 hutsik zeuden. 730 etxeak ziren eta 160 apartamentuak ziren. 785 etxebizitza nagusietatik 613 bere jabearen bizilekua ziren, 141 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 68 etxek bi zituzten, 113 etxek hiru zituzten, 222 etxek lau zituzten eta 370 etxek bost zituzten. 716 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 294 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 459 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.293 ziren, horien artean 977 aktiboak ziren eta 316 inaktiboak ziren. 977 pertsona aktiboetatik 921 lanean zeuden (489 gizon eta 432 emakume) eta 56 langabezian zeuden (20 gizon eta 36 emakume). 316 pertsona inaktiboetatik 136 erretiraturik zeuden, 100 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Ayze udalerrian 799 unitate fiskal zeuden, 2.022,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.352 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 91 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 14 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 6 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 4 jatetxeak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.

2000. urtean Ayze udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 72 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Ayze

Bonneville (2,2 km)

Brizon (4,0 km)

Saint-Jean-de-Tholome (4,2 km)

Vougy (4,8 km)

Mont-Saxonnex (5,0 km)

Marignier (5,0 km)

La Tour (5,4 km)

Saint-Pierre-en-Faucigny (5,9 km)


Burnham (Maine)

Burnham Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Waldo konderrian kokatuta dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Txomin Ezponda

Txomin Ezponda Lagan (Jatsu, Nafarroa Beherea, 1937ko irailaren 9a) behe-nafar bertsolaria da eta 1983an Nafarroako Bertsolari Txapelketako txapelduna gertatu zen Donibane Garazin jokatu zen finalean.

Bizitza.

Jatsun sortu zen 1937ko irailaren 9an, Garaziko eskualdean, laborari famili batean. Algeriako gerla garaian soldaduska egin ondoren, Bokalen hasi zen lanean garraiolari gisa. Hitzarekin zuen dohaina ikusita, saltzaile gisa aritzeko eskaini zioten eta lanbide horri eutsi dio erretreta hartu bitarte.

Xalbadorrekin debutatu zuen 1955 urtean, Donibane Garazin, 18 urte zituela. Xalbador, Mattin eta Xanpun bertsolariekin batera, 80. eta 90. hamarkadetako Iparraldeko bertsolari entzutetsuenen artean egon da.

Mattin, Xanpun, Alkhat eta Mendiburu gisako bertsolariekin maiz aritzen zen eta 1983an Nafarroako Bertsolari Txapelketa irabazi zuen. Bertsolari umoretsua izanik, bazuen istorioak kontatzeko gaitasuna, eta horretan aritu zen ere.

Iparraldeko bertsolari sorta bateko azken katebegia ordezkatzen zuen, izatez, bertsolaritza harekin hilko zela uste baitzen. Alta, bertso eskolen eraginez, bertsolaritzaren transmisioa bermatua da.


Askaata

Askaata Gipuzkoako Ataunen euskal mitologiako leizea. Txahal gorriaren, hau da behigorri pertsonaiaren itxuraz azaltzen zen ireluaren bizilekua zen.


Formosania chenyiyui

Formosania chenyiyui "Formosania" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.


Pecas

Pecas Jack Russell terrier arrazako txakur arra izan zen, Espainian famatua 2010eko hamarkadan, Esperanza Aguirre Alderdi Popularreko politikoaren maskota izan zelarik. Aguirre askotan agertu zen jendaurrean Pecasekin batera alderdiko eta erakundeko ekitaldietan, Aguirre Madrilgo Erkidegoko presidente izan zen bitartean.

Politikan nabarmen.

Madrilgo Erkidegoko 2011ko hauteskunde-kanpainan, bozketaren maiatzean bertan, Twitter kontu bat sortu zen Pecasentzat, Isabel Díaz Ayuso Aguirreren komunikazio-aholkulariaren ekimenez. Behin eta berriz esan izan zen Díaz Ayuso kontu horretako community manager izan zela, baina Díazek berak gezurtatu zuen hori, bera ere Madrilgo Erkidegoko presidente bilakatutakoan: kontua sortzeko ekimena bai, baina zerikusi gutxi izan zuela kudeaketa adierazi zuen; izan ere, 2011ko uztailean Madrilgo Asanbladan sartu zen bera, eta, ordutik aurrera, beste pertsona batzuk arduratu ziren. Pecasen kontua 2015. urtean erabili zuten azkenengo aldiz.

2019an, Esperanza Aguirrek jakinarazi zuen bere maskota hilda zegoela, Madrilen auto batek istripuz harrapatuta hil zela. Ez zuen istripuaren xehetasunik eman, eta ez zuen zehaztu urte horretan bertan, 2019an, edo lehenago izan zen.


Montgomery (Texas)

Montgomery Texasko hiri bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Patricio de la Escosura

Patricio de la Escosura Morrogh (Oviedo, 1807ko azaroaren 5a - Madril, 1878) espainiar politikaria eta idazlea izan zen. "Numantinos" elkarte sekretuko kide izan zen Esproncedarekin batera, eta Parisa ihes egin behar izan zuen 1824. urtean konspirazio batean parte hartzeagatik. Espainiara itzulitakoan Artilleria Akademian sartu zen eta politikari ekin zion; bi aldiz iritsi zen Gobernazio Ministroa izatera. Poesia, eleberri historikoa eta antzerki-lanak idatzi zituen, erromantizismoaren arauei jarraiki.


NGC 74

NGC 74 galaxia espiral bat da, Andromeda konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.


Alvignano

Alvignano Italiako udalerri bat da. Casertako probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Alvignanok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Miguel Ángel Revilla

Miguel Ángel Revilla Roiz (1943ko urtarrilaren 23a, Salceda, Polaciones, Kantabria) Kantabriako Alderdi Erregionalista alderdiko espainiar politikari bat da, gaur egun Kantabriako presidentea (hirugarren aldiz). Lanbidez ekonomia irakaslea eta banku zuzendaria da.

Ikasketak Euskal Herriko Unibertsitatean burutu zituen.


Pristimantis eriphus

Pristimantis eriphus "Pristimantis" generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Oberbodnitz

Oberbodnitz Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Ajaccio-1 kantonamendua

Ajaccio-1 kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 1 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Johannes Vilhelm Jensen

Johannes Vilhelm Jensen (Farsø, Jutlandia, 1873ko urtarrilaren 20a - Kopenhage, 1950eko azaroaren 25a) daniar idazlea izan zen.

Biografia.

Medikuntza ikasketak egin zituen Kopenhagen. "Hinmerlandsfolk" ipuin-bilduma idatzi zuen, bere jaioterrian eta hango biztanleen bizimoduan oinarrituta. Ameriketara egindako bidaietan oinarritu zen "Madame d´Ora" (1904) idazteko, eta ekialdera egindakoetan "Der lange Rjese" (1908-1922, "Bidaia luzea") lanean.

Historia-gaietako eleberriak ere idatzi zituen ("Kongens Fald"; 1901, "Erregearen gainbehera") besteak beste.

Darwinen teoriaren alde agertu zen eta kristautasunaren aurka. Mitoak asmatu zituen, eta bizitzari eta arteari buruz zituen ideiak agertu zituen haien bidez.

Literaturako Nobel saria jaso zuen 1944an.


Dàmaris Gelabert

Dàmaris Gelabert (Bartzelona, 1965eko abenduaren 28a) pedagogo, musikoterapeuta, egile eta haur-kantuen abeslaria da, eta katalanez egiten du lan. 1998a ezkero hamasei album argitaratu ditu. Kanal bat du Youtube-n, katalanezkoen artean bisualizazio gehien dituena, 600 milioi baino gehiago.

Biografia.

1992ko ekainean Filosofia eta Hezkuntza Zientzietan lizentziatu zen Bartzelonako Unibertsitatean, eta ondoren musikateràpian espezializatu zen. 1995ean Berklee College of Music-en graduatu zen, Bostonen (AEB), ohorezko kalifikazioekin.

AEBetatik itzulitakoan Totsona Records diskoetxea sortu zuen Àlex Martínez musikariarekin, eduki pedagogiko handiko kantuak egin eta musikaren alderdia bereziki zaintzeko. 200 abesti eta 16 disko argitaratu ditu. Abesti horiek ikasteko tresna gisa erabiltzen dira eskolan eta familian, eduki erabilgarria baitute ohiturak, oinarrizko irakaskuntzak eta hezkuntza-balioak prestatzeko.

Totsona metodoa sortu zuen, musika estimulatzeko 0 eta 6 urte bitartekoei. Metodo hori saiatzen da musika ulertzen haurraren lehen hizkuntza gisa. Programa horren hezitzailea eta aholkularia da Kataluniako Haur Hezkuntzako eta Hezkuntza Bereziko zenbait eskolatan.2012. urtean Totsona gunea inauguratu zuen Cardeun, Bartzelonan. Bertan daude Totsonaren bulegoak eta bertan ikastaroak eskaintzen dira maisuentzat, hezitzaileentzat eta musikaren eta lehen haurtzaroaren munduan interesa duten guztientzat.

Irakaslea da ESMUCko Musikaterapia masterrean eta Gimbernat Unibertsitate-eskolan. Hitzaldiak, ikastaroak eta mintegiak ematen ditu unibertsitate, eskola eta prestakuntza zentroetan. Irakaskuntza eta kontzertuak uztartzen ditu, entzunaldiak eta haur-, familia- eta eskola-ikuskizunak.

Zenbait jaialditan abestu du, hala nola Porta Ferrada, Acustiqueta, Bornet de cançons, Festivalot eta Cap Roig jaialdietan, baita antzokietan ere, hala nola Manresan, Vic-en, Viladecansen, Sant Cugaten, Victoria antzokian, Alcudia de Palman edo Ordinoko Auditorio Nazionalean.

Haren Youtubeko kanalak 600 milioi bisita baino gehiago eta 1.250.000 harpidedun baino gehiago ditu, eta Youtubeko Urrezko Botoia lortzen duen katalanezko lehen musika-kanala da. Bon dia bideoklipak 13 milioi bistaratze baino gehiago izan ditu, Qui sóc jo? bideoklipak, 20 milioi, eta El dies de la setmana delakoak, 100 milioi.


Saint-Germain-sur-Meuse

Saint-Germain-sur-Meuse Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Germain-sur-Meuse udalerrian erroldatutako biztanleak 253 ziren. Familiak 102 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 115 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 113 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 97 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren eta 11 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 152 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (62 gizon eta 49 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Germain-sur-Meuse udalerrian 103 unitate fiskal zeuden, 272,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.292 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Germain-sur-Meuse

Ugny-sur-Meuse (1,5 km)

Ourches-sur-Meuse (1,6 km)

Rigny-la-Salle (3,3 km)

Rigny-Saint-Martin (4,5 km)

Pagny-sur-Meuse (4,9 km)

Chalaines (5,2 km)

Vaucouleurs (5,4 km)


Bristow (Nebraska)

Bristow Nebraskako herri bat da. Boyd konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Chonghai zubia

Chonghai zubia (#BIRZUZENDU ), Txinako Herri Errepublikako Shanghai udal-probintziaraikiko den zubia da.

Ezaugarriak.

Zubiak Yangtze ibaia zeharkatuko du eta Chongming eta Haimen batuko ditu. Eraikuntza lanak 2008an hasi ziren eta 2010ean zabaltzea espero zen (baina ez zuten lortu).


Horus Ny

Horus Ny edo Ny-Hor, Egiptoko aro protodinastikoko balizko gobernari bat da, tradizioaren arabera, K.a. 3200 eta K.a. 3175 bitartean gobernatu zuena Nejenen, eta, beranduago, Hierakonpolisen. Tinisko gobernarien dinastia etsai batekoa zen, Egiptoko I. dinastia baino 350 urte lehenagokoa, eta dinastia horretako erregeen izenen batzuk, Palermoko Harrian idatzita daudelako ezagutzen dira.

Bere interpretazioa eztabaidagarria den arren, uste denez, bere Horusen izenak "ehiztaria" esan nahi du. Izen bera duten zenbait serekh aurkitu dira Tura eta Tarjanen. Serekhak ez du belatzik (ondorengo erregeenek badituztelarik). Egiptologoren batzuk, hau, Narmer faraoia deitzeko modu bat dela uste dute.

Egiptoko aro aurredinastikoa


Passadumkeag (Maine)

Passadumkeag Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Penobscot konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Hallam (Pennsylvania)

Hallam Pennsylvaniako borough bat da. York konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Paul Keating

Paul John Keating (Sydney, Australia, 1944ko urtarrilaren 18a -) australiar politikaria da.

Australiako Lehen Ministroa izan zen 1991tik 1996ra bitartean.

Biografia.

Hamalau urte zituela, ikasketak bertan behera utzi zituen, eta, urtebete geroago, Australiako Alderdi Laboralistan sartu zen. Hogeita bi urterekin hasi zen kargu politikoak hartzen. Hawke Lehen Ministroaren ordezkoa eta diruzaina izan zen zortzi urtez.

1991ko hauteskundeetan, Lehen Ministro izendatu zuten. Australia errepublika bihurtzea eta herrialdeko bandera berritzea proposatu zuen, Erresuma Batuaren bandera zuelako ertz batean. 1996ko hauteskundeak galdu ondoren, utzi egin zuen politika.