Bonanza (Arkansas)

Bonanza Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Sebastian konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Palmako katedrala

Palmako katedrala edo Mallorcako katedrala (katalanez "Seu de Mallorca") Espainiako Balear Uharteak uhartedian dagoen Mallorka uharteko Palma hirian dagoen katedral bat da. 1229. urtean eraikitzen hasi eta 1346. urtean Jakue III.a Mallorcakoak sagaratu zen.


Rosiers-de-Juillac

Rosiers-de-Juillac (frantsesez eta ofizialki: "Rosiers-de-Juillac

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Rosiers-de-Juillac udalerrian erroldatutako biztanleak 184 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 104 etxebizitza zeuden, 75 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 100 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 75 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 109 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 81 lanean zeuden (45 gizon eta 36 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Rosiers-de-Juillac udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 177 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.221 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 argiketaria.

2000. urtean Rosiers-de-Juillac udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Rosiers-de-Juillac

Juillac (2,9 km)

Segonzac (3,2 km)

Chabrignac (3,6 km)

Saint-Robert (4,6 km)

Saint-Bonnet-la-Rivière (5,0 km)

Ayen (5,6 km)


Wexford Opera House

Wexford Opera House Irlandako hegoekialdean dagoen Wexford hiriko opera antzoki ezaguna da.

Historia.

Opera Antzoki hau aurretik Wexfordeko Errege Antzokia zegoen tokian eraiki zen. Antzoki berriaren beharra Wexford Opera Jaialdiaren arrakastaren ondorioa izan zen. Ofizialki, 2008ko irailaren 5ean inauguratu zen. Antzokiaren barruan beste bi egitura daude: O'Reilly antzokia, 771 eserlekuekin, eta Jerome Hynes antzokia, txikiagoa, 176 eserlekuekin.

Eraikina berriaren arkitektoa Keith Williams izan zen.

2014ean, Wexford Opera Jaialdiaren hasieran Heather Humphreys emakume ministroak Irlandako Opera Nazioanalaren Egoitza bezala izendatu zuen, hau da, Irlandako The National Opera House.


San Pellegrino mendatea

San Pellegrino mendatea, italieraz: "Passo San Pellegrino"

, ladinoz "pas de Sén Pelegrin" eta alemanez "Sankt-Pelegrin-Pass", Italiako Alpeetako mendate bat da, Dolomitak mendikatean eta Trentino-Adige Garaia eskualdean. 1.918 metroko garaieran.

1963. urteaz geroztik Italiako Giroa maiz igaroda.


Lysovice

Lysovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 279 biztanle ditu eta 5,3 kilometro koadroko azalera. Vyškov barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1511 urtean egin zen.


Andrés Nagel

Andrés Nagel Tejada (Donostia, Gipuzkoa, 1947ko abuztuaren 15a - ) Euskal Herriko eskultore, margolari eta grabatzailea da.

Arkitektura Iruñeko Nafarroako Unibertsitatean ikasi ondoren, bidaiatu eta artista bilakatu zen. 1968an lehendabiziko erakusketa egin zuenetik hainbat erakusketa izan ditu; galeria, museo eta azoka askotan erakutsi ditu bere obrak.

Bere ibilbide artistikoaren hasieratik, forma tradizionalak hautsi nahi izan ditu, eta iraultza estetikoa bultzatu du bere artelanekin. Surrealismoaren (begirada harrigarri umoretsuak), abstrakzioren, espresionismoren, pop artearen (koloretsua eta kaletarra) edota dadaismoaren eraginak bateratzen ditu bere lanean. Azken urteotan sortutako lanak 1999an erakutsi zituen, Donostiako Koldo Mitxelena Kulturuneak eskaini zion "Fuera de Servicio" erakusketa handian.

Eskulturak.

Bartzelonan.

Bartzelonan "El Drac" dago, txirrista moduko eskultura. Espainia Industrialaren plazan dago jarrita.

Donostian.

Ibaeta auzoko Europa plazan "Izenbururik gabe" eskultura dago. Eskultura 1996tik dago kalean jarrita. Hiru hanketako zaldi erraldoi bat da. Biribilgunearen urbanizazioak eskulturari inguru naturala eskaini dio, pinu batzuen artean. Hasierako urtetan lainoa sortzeko sistema zuen baina, arriskutsua zela eta, kendu egin zen.

Amorebieta-Etxano.

2003tik erdigunean dago kokatuta. Eskultura polemikoa izan zen zeren eta egilearen baimenik gabe, udalak tokiz aldatu zuen. Herrian "Patata" bezala ezagutzen dute.


Daisuke Kikuchi

Daisuke Kikuchi (japonieraz: 菊池 大介

, 1991ko apirilaren 12a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare.


1052

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


GPSaren aplikazioa meteorologian

GPSaren aplikazioa meteorologian 2000ko hamarkadan garatutako teknika meteorologiko bat da, kokatze-sistema orokorreko (GPS) sateliteetatik datozen seinaleetan ur lurrunaren errefrakzioaren, presioaren eta tenperaturaren aldakuntzaren propietateak erabiltzen dituena. Bi aplikazio nagusi daude: hezetasun osoaren neurketa lurreko estazio batetik eta irratizundaketa irrati-okultazioren bidez.

Kanpo estekak.

</noinclude>


Apistogramma ortmanni

Apistogramma ortmanni "Apistogramma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


Ynystawe

Ynystawe, galesez: Ynysdawe

, Galesko Swansea hiri eta konderriko udalerri bat da. Morriston komunitatean dago.


Kaskaskia (Illinois)

Kaskaskia Illinoiseko herri bat da. Randolph konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Maltignano

Maltignano Italiako udalerri bat da. Ascoli Picenoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Maltignanok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Nikaraguako udalerriak

Nikaragua 15 departamentu eta 2 eskualde autonomotan antolatzen da. Horiek, era berean, 153 udalerritan banatzen dira.

Banaketa politiko administratiboa.

Jarraian, herrialdeko udalerriak zerrendatzen dira, dagokien departamentu edo eskualde autonomoaren arabera.


Berraragiztatze

Berraragiztatzea edo berraragiztapena hiltzean gizabanakoen esentzia (adimen, arima, konorte edo energia) beste gorputzetara pasako den sinesmena da. Berez, ideia batzuk hartzen ditu bere barnean:

Aukera guztietan, arimak gorputzez gorputz bidaia egiten du azkenekoz askapena lortu arte. Hala ere, badaude arimarik gabeko berraragiztatzea bultzatzen duten ideiak ere:

Berraragiztatzearen sinesmena jada antzinaroko erlijioetan existitzen zen eta ekialdean erlijio nagusiek (hinduismoak, budismoak edota taoismoak) onartzen dute. Erlijio judeokristauek (kristautasunak, judaismoak edota islamak), berriz, ez dute ideia onartzen, nahiz eta zenbait herexia aldekoa izan.


1536

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


Courgenay

Courgenay Suitzako udalerria da. Jura kantonamenduan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Santana da Boa Vista

Santana da Boa Vista Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Perloi kuku

Perloi kukua ("Chelidonichthys cuculus") Triglidae familiako ur gaziko arraina da, ipar-ekialdeko Ozeano Atlantikoan, Mediterraneo itsasoan eta Itsaso Beltzan bizi dena.


Randazzo

Randazzo Italiako udalerri bat da. Cataniako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Randazzok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Monts-en-Ternois

Monts-en-Ternois Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Monts-en-Ternois udalerrian erroldatutako biztanleak 53 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 36 etxebizitza zeuden, 24 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 35 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 24 etxebizitza nagusietatik 15 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 10 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 35 ziren, horien artean 27 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 27 pertsona aktiboetatik 24 lanean zeuden (13 gizon eta 11 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Monts-en-Ternois

Moncheaux-lès-Frévent (1,4 km)

Buneville (1,9 km)

Gouy-en-Ternois (2,0 km)

Neuville-au-Cornet (2,0 km)

Ternas (2,6 km)

Houvin-Houvigneul (2,7 km)

Magnicourt-sur-Canche (2,8 km)

Maisnil (3,0 km)

Foufflin-Ricametz (3,2 km)


Vianden

Vianden (luxenburgeraz: "Veianen"

, frantsesez: "Vianden"

, alemanez: "Vianden"

) Luxenburgoko hiria da, izen bereko kantonamenduan eta Diekircheko barrutian dagoena. Our ibaiaren ertzean kokaturik, Erdi Aroan Viandengo konderriaren egoitza izan zen.


Foruko geltokia

Forua Euskotren Trena eragilearen E4 lineari dagokion lurgaineko geralekua da, izen bereko udalerriko Elejalde auzoan dagoena. 1893ko martxoaren 15ean ireki zen eta Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 4. tarifa-gunearen barruan dago.

Geralekua Zornotza-Gernika trenbidea Sukarrietaraino luzatzearekin batera ireki zen. Luzapen honen geltokien eraikinen diseinuak oso sinpleak eta eraikuntza kalitate eskasekoak ziren, Zornotza-Gernika tarteko geltokiekin alderatuta. Hala, Foruko geralekuan zurezko egituradun adreiluzko eraikin bat proiektatu zen, bi solairukoa eta nasa bakarrekoa. 90ko hamarkadan, eraikuntzaren egoera txarra zela eta, eraistea erabaki zen, eta gaur egun txarteldegiak jasotzen dituen markesina sinplez baino ez dago hornituta.

Geralekuak nasa eta trenbide bakarra du, eta kanpoaldean doako aparkaleku txiki bat dago.

Kokapena.

Trenbide kokapenari erreparatuz, geralekua zabalera metrikoa duen Zornotza-Bermeo trenbidearen parte da, 16,541. puntu kilometrikoan kokatuta.

Sarbideak.

Geralekuak sarbide bakarra du, malda handia duen arrapala bidezkoa eta doitu gabeko aparkaleku baten ondoan kokatuta. Hala, nahiz eta geralekua irisgarria izan, heltzea zaila izan daiteke mugikortasun urriko pertsonentzat.


Eperrais

Eperrais Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Eperrais udalerrian erroldatutako biztanleak 116 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 70 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 68 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 72 ziren, horien artean 54 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 54 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (25 gizon eta 24 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Eperrais udalerrian 46 unitate fiskal zeuden, 97 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.481 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.

2000. urtean Eperrais udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Eperrais

Le Pin-la-Garenne (2,1 km)

Saint-Ouen-de-la-Cour (3,1 km)

Bellavilliers (3,6 km)

Saint-Martin-du-Vieux-Bellême (4,5 km)

Saint-Denis-sur-Huisne (5,1 km)

Bellême (5,2 km)

Comblot (5,4 km)

Le Gué-de-la-Chaîne (5,7 km)

Sérigny (5,8 km)


Faustina Bordoni

Faustina Bordoni (Venezia, 1697ko azaroaren 11 - Venezia, 1781ko azaroaren 4a) italiar mezzosopranoa izan zen, XVIII. mendeko emakume kantaririk handienetakotzat hartua.


Villanueva del Aceral

Villanueva del Aceral Ávilako udalerria da, La Moraña eskualdean dagoena.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 159 biztanle zituen.


Mormès

Mormès (frantsesez eta ofizialki: "Mormès

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Mormès udalerrian erroldatutako biztanleak 124 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 65 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 64 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 51 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 64 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (24 gizon eta 27 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 5 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Mormès udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 123 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.256 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 8 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.

2000. urtean Mormès udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 553 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Mormès

Perchède (2,6 km)

Monlezun-d'Armagnac (3,1 km)

Le Houga (3,3 km)

Laujuzan (3,3 km)

Magnan (4,0 km)

Toujouse (4,5 km)

Panjas (5,8 km)


Errimel

Errimela begiak nabarmentzearren betileak loditu eta koloretzatzen dituen kosmetiko bat da. Horren aurrekaria Antzinako Egiptotik ezaguna den kohl delako kosmetikoa da, berunez egindako hauts bat.


Sasifruitu

Sasifruitu edo pseudokarpo bat fruitu bat da non mamiaren zati bat obulutegitik eratorri baino, karpelo kanpoko ehun batetik eratorri den. Sasifruituak dira, esaterako, marrubia, anana, pikua eta zuhaitz-masusta. Pomoak ere, hala nola sagar eta udareak, sasifruituak dira, mamia hipantotik eratorria baita.


Antonio Raimondi

Giovanni Antonio Raimondi Dell'Acqua (Milan, Italia, 1824ko irailaren 19a - San Pedro de Lloc, Peru, 1890eko urriaren 26a) Peruko ikertzaile, naturalista, geografo, esploratzaile, idazle eta irakasle nabarmena izan zen. Peruko nazionala bihurtu zen eta bere bizitza Peruko fauna, flora eta geologiaren ikasketetara eskaini zuen, bere garaiko munduko naturalistarik errespetatuenetako bat izanik.

Biografia.

1824ko irailaren 19an jaio zen Milanen. Gurasoak Enrico Antonio Raimondi Mazza, lanbidez gozogilea, eta María Ágata Rebeca dell'Acqua Vismara izan ziren. Raimondi zortzi anai-arrebetatik azkenaurrekoa izan zen, hiru neska eta bost mutil (horietatik bat haurtzaroan hil zen eta beste bi apaiz ordenatuak).

Gaztetatik natur zientzietan interesatu zen eta natur zientziak ikasi zituen, politikan oso aktiboa izan zen eta austriarren aurkako hainbat borrokatan eta Italiaren independentziaren defentsan parte hartu zuen. Milango Lorategi Botanikoan oso aktiboki lan egin zuen, Peruko hainbat landarerekin lan eginez, herrialde honetara etorkizuneko bidaia iragarriz.

26 urte zituela Perura heldu zen, Callaoko (Lima) portuan lehorreratu zen 1850eko uztailaren 28an. Urte horretan bertan, Cayetano Heredia mediku peruarrak Independencia ikastetxeko Historia Naturalaren Museoa antolatzeko enkargua egin zion, gerora Peruko Medikuntza Eskola izango zen erakundea.

1851tik aurrera natur historiako irakasle izan zen, eta geologia eta botanika irakaskuntzaz arduratu zen. San Markos Unibertsitate Nazionaleko Medikuntza Fakultateko irakasle sortzaileetako bat izan zen 1856an. Kimika analitikoko katedra sortu zuen 1861ean, 1872-ra arte kudeatuz. 1866an lehen dekanokide hautatu zuten.

Peruko natur baliabideek liluratu zuten. Bertan eman zituen 40 urteetatik 19 lurralde guztian zehar ibiliz eman zituen, bertako flora, fauan eta kulturak ikertzen. Lehen espedizioak bere baliabideekin finantzatu zituen. Bere lehen esleipena Parlamentu Nazionalaren ekimena izan zen, 1858an, urtean 2.000 pesokoa, eta bi urte geroago 3.000 pesokoa. Baldintza horietan, milaka kilometro egin zituen zailtasun handiko bideetatik ia ezezagunak ziren eskualdeetan. Bere lehen bidaia bikainak bi urte eta erdi iraun zuen eta, Liman sei hilabetez errekuperatu ostean, garrantzi handiko beste batera abiatu zen. Herrialde osoan zehar egiten zituen ikasbidaietara erabat dedikatzeko, Miguel Colunga doktorearen esku utzi zuen Botanika katedra.

Raimondi bere bidaietan Peruko Andeetako sektore zabaletan zehar ibili zen, Vitoc eta Chanchamayoraino sartuz, urte bat geroago bide beretik itzultzeko, Tingo Mariaraino sartuz. Piuran kostaldeko ikatz mineral-gordailuak dokumentatu zituen, Chincha uharteetako guanoa aztertu zuen, Tarapacako gatz erreserbak egiaztatu zituen. Carabaya eta Sandia urrutiko urrezko probintzietan zehar ibili zen. Marañón, Ucayali eta Amazonas nabigatu zituen.

Bidaia-ohar ugari hartu zituen, eta horrek Peruko unibertsitateetan ikertzen eta aztertzen diren zientzia-adar ugariren oinarriak ezarri zituen lan izugarria sortu zuen.

Raimondiren lanik nabarmenena "El Perú" da, 1875 eta 1913 artean sei liburukitan argitaratua, non, bere hitzaurrean, Peruko aberastasun naturalak aztertzera bultzatzen eta gomendatzen ditu peruar guztiak. Ohar-koaderno ugari utzi zituen bere bidean behatu zuen guztiari buruzko datu ugari eta baliotsuekin. Mota guztietako landare eta animalia ale ugari bildu zituen, baita mineralak eta beste elementu geologiko batzuk ere. Mineralogia topografikoaren esparruan, 1878an "Minerales del Perú" lana argitaratu zuen, Hego Amerikako mota horretako lanik garrantzitsuena. Raimondik bildutako mineral aleen kopuru jakin bat San Markos Unibertsitate Nazionaleko Historia Naturaleko Museoan gordetzen da oraindik. Datu eta behaketa meteorologikoekin, eskemekin, ilustrazioekin eta abarrekin osatzen da bilduma.

1869ko irailaren 2an, Raimondi Ancasheko San Sebastian de Huaraz parrokian ezkondu zen, Adela Loli Castañeda huaraztarrarekin (Huaraz, Ancash, Peru; 1848ko otsailaren 21a - † Lima, 1928ko ekainaren 11a) eta hiru ume izan zituzten.

Antonio Raimondi mundu osoko zientzialariek eta naturalistek oso aintzatetsia izan zuten beti eta prestigio handiko erakunde zientifiko askoren parte izan zen. Zenbait animalia espezieren izen zientifikoak (adibidez, Peruko adar-ebakitzailea ("Phytotoma raimondii") eta landareen ("Raimondia" generoa edo "Puya raimondii" espezie kolosala) eskaini zizkioten. Estela de Raimondik, Chavin Kulturako pieza arkeologiko ikusgarria, izen hori jasotzen du Antonio Raimondik aurkitu zuelako.

66 urte zituela, La Libertad departamenduko San Pedro de Lloc herrian hil zen 1890eko urriaren 26an, eta bertan eman zituen azken hilabeteak bere osasun delikatua berreskuratu nahian.


Swisttal

Swisttal Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Kanpo estekak.


Neidenbach

Neidenbach Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Alfontso Maria Ligorio

Alfontso Maria Ligorio (Marianella, Napoliko Erresuma, 1696ko irailaren 27a - Pagani, Napoliko Erresuma, 1787ko abuztuaren 1a) italiar erlijioso, teologo, idazle eta apezpiku katolikoa izan zen, erredentziotarrren ordenaren sortzailea. Gregorio XVI.ak kanonizatu zuen 1839an, eta Pio IX.ak Elizako Doktore izendatu zuen 1871n. Haren eguna abuztuaren 1ean ospatzen da.

Bizitza.

Napoliko eskualdea berriro kristautzeari ekin zion, eta Erredentore Guztiz Santuaren Kongregazioa sortu zuen 1732an. Ekiprobabilismo deituriko teologia moraleko sistema sortu zuen, probabilismo eta zorrozkeriaren arteko jarrerak aldezten dituena. Obra nagusiak ditu "Mariaren gloriak" (1750; Gregorio Arrueren euskal itzulpena, 1900) eta "Teologia morala" (1753-1755).


Teotepeque

Teotepeque El Salvadorko La Libertad departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 12320 biztanle zituen.


Xanthomixis tenebrosa

Xanthomixis tenebrosa "Xanthomixis" generoko animalia da. Hegaztien barruko Bernieridae familian sailkatua dago.


Petropedetes martiensseni

Petropedetes martiensseni "Petropedetes" generoko animalia da. Anfibioen barruko Petropedetidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Aneides

Aneides anfibio genero bat da, Caudata ordenaren barruko Plethodontidae familian sailkatua.


Jamesburg (New Jersey)

Jamesburg New Jerseyko borough bat da. Middlesex konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Hong Kong-Zhuhai-Macau zubia

Hong Kong-Zhuhai-Macau zubia (#BIRZUZENDU ) izen bereko hiru hiriak zeharkatzen dituen Txinako Herri Errepublikako zubi sarea da. Zubia 55 kilometro luze da: eraikuntza lanak 2009. urtean hasi, 2017an amaitu eta hurrengo urtean inauguratu zuten.

Perla ibaiaren deltaren mendebaldean dagoen zubi horren eraikuntzan 5.470 milioi dolar inguru gastatu dira.


787 Moskva

787 Moskva asteroide gerrikoan aurkitutako 787. asteroidearen izena da. 1914ko apirilak 20an aurkitu zuen Grigory Neujminek Simeizeko behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1914 UQ zen. Bere izena Errusiako hiriburua den Moskuren errusierazko izenagatik jasotzen du.


F91 Dudelange

F91 Dudelange Luxenburgoko futbol talde onena da azken bi hamarkadetan, Dudelange hirikoa. 11 aldiz irabazi du Luxenburgoko futbol liga eta beste 6 aldiz kopa. Hiru talderen baturatik sortu zen 1991ean eta talde guztien garaipenak kontutan hartuta 22 Liga eta 13 Kopa ditu.

Historia.

"F91 Dudelange" taldea 1991ean sortu zen Dudelange hiriko "AS Alliance Dudelange", "AS Stade Dudelange" eta "US Dudelange" taldeek bat egin zutenean.

AS Stade Dudelange.

1913an sortu zen eta Luxenburgoko talderik indartsuenetakoa izan zen batez ere 40 eta 50 hamarkadetan. Bigarren Mundu Gerran naziek Luxenburgo inbaditu zutenean izena aldatu arazi zioten "FV Stadt Düdelingen" hartuaraziz. 1942an Gauliga Moselland-go (Alemaniako hego-mendebaldeko liga) txapeldun izan zen eta Bundesligarako play-offetan sartu zen. Gerora txapeldun izango zen FC Schalke 04-k kanporatu zuen. Gerra bukatzean bere hasierako izena berreskuratu zuen eta 1945 eta 1950 artean bost liga eta bi kpa eskuratu zituen. Azkenengo tituluak 1965eko Liga eta Kopa ditu.

1991ean beste taldeekin bat egin zuenean palmaresik onena berak zuen baina une horretan Luxenburgoko hirugarren mailan ari zen jokatzen.

AS Alliance Dudelange.

60. hamarkadaren hasieran izan zuen arrakasta, 1961 eta 1962ko kopak irabazi baitzituen. 1991ean hobekien kokaturik zegoen taldea zen bigarren mailan ari baitzen.

US Dudelange.

1939ko kopa du titulu bakarra, Stade Dudelange-ren aurka irabazitakoa. 1958an ere iritsi zen finalera baina Red Boys Differdange taldeak 2-1 irabazi zion. 1991ean Luxenburgoko hirugarren mailan ari zen.

F91 Dudelange.

Hiru taldeen emaitzak oso apalak zirenez eta diru arazoak ere bazituztenez, hiriko talde indartsua osatzea erabaki zuten eta F91 Dudelange sortu zen. Alliance bigarren mailan mantentzea lortu zuenez haren tokian hasi zen eta lehenengo denboraldian lehen mailara igotzea lortu zuen. Berehala puntako taldea bihurtu zen eta 1999tik aurrera Liga guztietan lehen bi postuetan amaitu du, 10 liga irabaziz gainera. 2012-13 denboraldian Txapeldunen Ligako hirugarren kanporaketaraino iritsi zen baina NK Mariborrek etxean 0-1 irabazi eta Eslovenian 4-1 irabaziz kanporatu zuen. 2015-16, 2016-17 eta 2018-19 denboraldietan Liga eta Kopa irabazi zituen berriz.


Kapital-merkatu

Kapital-merkatua finantza merkatu mota bat da, non tituluen salerosketa egiten den (akzioen salerosketa batez ere), burtsan kotizatzen diren aktibo finantzarioen adierazgarriak. Aurrezki eta inbertsio mekanismo batez osatuta dagoela esan daiteke, inbertitzaileei zuzendurik. Kapitalen merkatuaren ezaugarri garrantzitsuenak honakoak dira:


Gijóngo Aste Beltza

Gijóngo Aste Beltza (asturieraz "Selmana Negra de Xixón" eta gaztelaniaz "Semana Negra de Gijón") Espainiako Asturias autonomia erkidegoko Gijón hirian urtero uztailaren lehen erdialdean ospatzen den literatura beltzari buruzko jaialdia da. 1988an Paco Ignacio Taibo II idazle eta kazetatiaren ekimenari esker sortu zen. Hasiera batean literatura beltzaren arlora mugatua egon arren, piskanaka zientzia-fikzioa, fantasia eta historiari buruzko literaturara nahiz zinema beltzari ere hedatu da. Jaialdia kultur ekitaldiek eta hainbat jarduerek osatzen dute, tartean kontzertuak, tabernetako terrazak, merkatuak, ikuskizunak, eta abar.


Roquebrune (Gironda)

Roquebrune (frantsesez eta ofizialki: "Roquebrune

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Roquebrune udalerrian erroldatutako biztanleak 227 ziren. Familiak 94 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 110 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 109 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 96 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 128 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (42 gizon eta 37 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Roquebrune udalerrian 99 unitate fiskal zeuden, 247 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.803 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.

2000. urtean Roquebrune udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 416 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Roquebrune

Coutures (1,7 km)

Neuffons (2,6 km)

Saint-Sulpice-de-Guilleragues (2,9 km)

Mesterrieux (3,4 km)

Saint-Hilaire-de-la-Noaille (3,5 km)

Sainte-Gemme (4,2 km)

Landerrouet-sur-Ségur (4,3 km)

Fossès-et-Baleyssac (4,7 km)

Saint-Sève (4,7 km)

Loubens (4,7 km)

Rimons (5,0 km)

Monségur (5,2 km)

Le Puy (5,3 km)

Saint-Martin-de-Lerm (5,5 km)

Montagoudin (5,9 km)


Rhamdioglanis frenatus

Rhamdioglanis frenatus "Rhamdioglanis" generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.


New Kingstown (Pennsylvania)

New Kingstown Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Cumberland konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Paramelomys lorentzii

Paramelomys lorentzii Paramelomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.


Mark Granovetter

Mark Granovetter (Jersey City, 1943ko urriaren 20a), Stanford Unibertsitateko soziologo estatu batuarra da eta gizarte-sareen soziologiaren ordezkari garrantzitsuenetakoa da.

Soziologia modernoaren inguruko hainbat teoria garatu zituen 70. hamarkadan. Gizarte-sareen eta soziologia ekonomikoaren gainean egindako ikerketen artean, azpimarratzekoa da 1973an formulatu zuen "lotura ahulen indarra" izeneko teoria. Teoria hau indarrean dago oraindik XXI. mendean, eta denbora pasa hala, sendotuz doa.


Skaneateles (New York)

Skaneateles New York estatuko herri bat da. Onondaga konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Lumber City (Pennsylvania)

Lumber City Pennsylvaniako borough bat da. Clearfield konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Wailly-Beaucamp

Wailly-Beaucamp Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Wailly-Beaucamp udalerrian erroldatutako biztanleak 975 ziren. Familiak 330 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 104 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 152 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 22 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 387 etxebizitza zeuden, 342 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 364 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 342 etxebizitza nagusietatik 277 bere jabearen bizilekua ziren, 63 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 213 etxek bost zituzten. 290 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 133 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 180 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 612 ziren, horien artean 457 aktiboak ziren eta 155 inaktiboak ziren. 457 pertsona aktiboetatik 408 lanean zeuden (231 gizon eta 177 emakume) eta 50 langabezian zeuden (27 gizon eta 23 emakume). 155 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Wailly-Beaucamp udalerrian 354 unitate fiskal zeuden, 1.027 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.855 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 28 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.

2000. urtean Wailly-Beaucamp udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Wailly-Beaucamp

Campigneulles-les-Grandes (2,5 km)

Boisjean (2,7 km)

Campigneulles-les-Petites (3,4 km)

Lépine (4,0 km)

Écuires (4,6 km)

Airon-Saint-Vaast (4,7 km)

Sorrus (4,9 km)

Verton (5,8 km)

Montreuil (5,8 km)

Airon-Notre-Dame (6,0 km)


Grez-Neuville

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Maine-et-Loireko udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Grez»."

Grez-Neuville Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Grez-Neuville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.455 ziren. Familiak 514 ziren, horien artean 91 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 55 bakarrik bizi ziren emakumeak), 166 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 241 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 592 etxebizitza zeuden, 523 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 547 etxeak ziren eta 42 apartamentuak ziren. 523 etxebizitza nagusietatik 380 bere jabearen bizilekua ziren, 137 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 118 etxek lau zituzten eta 323 etxek bost zituzten. 412 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 191 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 320 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 948 ziren, horien artean 753 aktiboak ziren eta 195 inaktiboak ziren. 753 pertsona aktiboetatik 716 lanean zeuden (369 gizon eta 347 emakume) eta 38 langabezian zeuden (13 gizon eta 25 emakume). 195 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Grez-Neuville udalerrian 531 unitate fiskal zeuden, 1.492,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.483 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 47 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.

2000. urtean Grez-Neuville udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.850 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Grez-Neuville

Pruillé (3,1 km)

Le Lion-d'Angers (3,8 km)

Thorigné-d'Anjou (4,3 km)

La Membrolle-sur-Longuenée (4,6 km)

Montreuil-sur-Maine (5,5 km)

Sceaux-d'Anjou (6,1 km)

Brain-sur-Longuenée (6,2 km)

Le Plessis-Macé (6,5 km)

Champteussé-sur-Baconne (7,5 km)

Feneu (7,5 km)


Oksana Txusovitina

Oksana Aleksandrovna Txusovitina (errusieraz, Оксана Александровна Чусовитина; Bukhara, Uzbekistan, 1975eko ekainaren 19a) gimnasta olinpikoa eta munduko txapelduna da. SESB, Uzbekistan eta Alemaniaren izenean lehiatu izan da.

Txusovitinaren eliteko ibilbidea mende laurdena baino gehiago luzatu da. 1988an, hamahiru urterekin, SESBeko Txapelketa Nazionala irabazi zuen gazteen kategorian. 1989an hasi zen nazioarteko mailan lehiatzen. Zortzi Olinpiar Jokotan lehiatu den emakumezko gimnasta bakarra izan da, 2020ko Udako Olinpiar Jokoak izan dira azkenak, ez du finalera sartzea lortu eta gainontzeko parte hartzaileen txalo artean agurtu da.

Hiru talde ezberdinetan lehiatu izan da Olinpiar Jokoetan: 1992an Talde Bateratuarekin; 1996, 2000, 2004, 2016 eta 2020an Uzbekistanekin; eta 2008 eta 2012an Alemaniarekin.

Honetaz gain, ama izan ondoren goi mailako gimnasiara itzuli diren emakume gutxienetakoa da Txusovítina, Leyanet Gonzalez kubatarrarekin, Larisa Latynina sobietarrarekin, Suzanne Harmes holandarrarekin, Alia Mustafina errusiarrarekin, Marta Pihan-Kulesza poloniarrarekin eta Irina Sazonova islandiarrarekin batera.

Bere seme Alisher jaio ondoren gimnasia utzi zuen, baina 3 urterekin leuzemia diagnostikatu zioten semeari eta Txusovitinak, goi mailako lehiaketari berrekitea erabaki zuen, tratamendurako dirua biltzeko. Hainbeste urtetako goi mailako ibilbidearen ondoren, gimnasiaren komunitatean eredu eta inspiraziotzat hartzen dute askok.


Jokin Uranga

Jokin Uranga Isuskitza (Azpeitia, 1980) bertsolari gipuzkoarra da.

Ibilbidea.

2000. urtean Lizardi Saria irabazi zuen. 2005ean Bertsolari Txapelketa Nagusian parte hartzeko sailkatu zen eta finalaurrekoetara iritsi zen. 2013an berriz jokatu zituen finalaurrekoak eta 12. postuan gelditu zen.


Evora (barrutia)

Evorako Barrutia Portugalgo 18 barrutietako bat da, erdialdean dagoena. 7.393 km²-ko azalera dauka eta 2001ean 173.408 biztanle zituen. Hiriburua Évora bera da.

Mugakideak.

Mugakideak hauexek ditu: iparraldean Santaremgo barrutia eta Portalegreko barrutia, ekialdean Badajozko probintzia (Espainia), hegoaldean Bejako barrutia eta mendebaldean Setubalgo barrutia.

Kontzejuak.

Ondorengo 15* kontzejuak ("concelhos" edo "municípios") hartzen ditu barne:


Kastl (Bavaria Garaia)

Kastl Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Ebenavia maintimainty

Ebenavia maintimainty "Ebenavia" generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.


21P/Giacobini-Zinner

21P/Giacobini-Zinner, 6,621 urteko periodoa duen aldizkako kometa bat da

Michel Giacobini astronomo frantziarrak aurkitu zuen Nizako behatokitik, kometa Aquarius konstelazioan ikusi zuena 1900eko abenduak 20an. Kometaren bi itzulera beranduago Ernst Zinner astronomoak aurkitu zuen Alemaniako Bamberg herritik 1913kp urriak 23an, Beta Scuti izarretik gertu izar aldagarriak behatzen ari zenean.

Agerpen hauetan zehar, kometaren distira 8. magnitudekoa zen, baina 1946an materia galerak jasan ondoren 5. magnitudekoa izatera iritsi zen. Giacobinida ozar-izarren kometa sortzailea da (Drakonidak bezala ere ezagutzen direnak).

Giacobini-Zinner kometa izan zen International Cometary Explorer zundaren xedea, kometaren plasmazko isatsetik 1985eko irailak 11n igaro zena. Honi gehituz, Japoniako espazio ofizialek Sakigake planetarteko zunda 1998m Giacobini-Zinner kometarekin topo egitera birzuzentzea pentsatu zuten, baina zundak ez zuen egin behar ziren maniobrak egiteko haina erregai eta proiektua bertan behera utzia izan zen.


CH Casco Viejo Bilbao

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

CH Casco Viejo Bilbao ("Club Hielo Casco Viejo de Bilbao") Bizkaiko hiriburuko izotz hockey taldea izan zen.

Historia.

1975ean sortua, Nogaro Bilbao taldea ordezkatu zuen. Hasiera hasieratik Espainiako Izotz Hockey Superligan emaitzak ezin hobeak lortu zituenez, Europako Kopan parte hartzeko lehendabiziko Espainiako txapelketako talde bilakatu zen, 1979an hain zuzen ere.

1981ean izenaz aldatu eta "Vizcaya Bilbao" bihurtu zen, Bilboko Udalaren babespean.

1986an, nahiz eta arrakasta ugari izan, desegin zuten. Finantza kontuak zirela eta, Espainiako Federakuntzak bertan behera utzi zuen Liga eta horrela talde asko behin betiko desagertu ziren.

Emaitzak Europako Kopan.

Hona hemen emaitzak guztira:


Garagardo ketu

Garagardo ketu edo garagardo keztatua (alemanez "Rauchbier") ke-zapore bereizgarria duen garagardo mota bat da. Hori lortzeko, garagar-malta sugarren gainean lehortzen uzten da leku ireki batean. Alemaniako Bamberg aldeko "Rauchbier"-ak dira garagardo keturik ezagunenak, baina batez ere Schlenkerla garagardotegiarenak.

Historia.

Garagar-malta sugarretan jartzeak maltari ke-zapore bereizgarria eman liezaioke. Aro modernoa baino lehen, malta sugarretan lehortzen uzteaz gain, eguzkitan ere uzten zen.

XVIII. mendearen hasieran malta kiln labeetan lehortzen uztea apurka-apurka ohikoa bilakatu zen eta XIX. mendearen erdialderako, kiln bidezko maltaren lehortzea ia-ia metodo nagusiena zen mundu mailan. Alabaina, kiln-bidezko lehortzeak malta hezeari ke-zaporerik ematen ez zionez, garagardoen ke-zaporea desagertuz joan zen.

Bambergeko Rauchbier.

Hala ere, garagardotegi batzuk garagardo ketua sortzen jarraitu zuten malta sugarretan lehortzen utziz leku ireki batean. Bambergeko bi artisau-garagardotegik, Schlenkerla eta Spezial izenekoak, garagardo ketua sortzen jarraitu zuten bi mendez. Bi garagardotegi hauek oraindik ere zabalik diraute.


Càrn Mòr Dearg

Càrn Mòr Dearg Eskoziako zortzigarren mendirik garaiena da.

Geografia.

Ben Nevis ezagunaren ondoan dago, ipar-mendebaldera, Fort William herrian, Highland eskualdean.

Igoera bideak.

Iparraldetik igotzen da. Ibilbidea golf zelaian hasten da.


Psilorhynchus amplicephalus

Psilorhynchus amplicephalus "Psilorhynchus" generoko animalia da. Arrainen barruko Psilorhynchidae familian sailkatzen da.


Dausara

Dausara Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa "Dausara talliusalis" da.

Espezieak.

Eskuz gaurkotu


Leeuwin lurmuturra

Leeuwin lurmuturra (ingelesez: "Cape Leeuwin"

, ˈluːwɪn ahoskatua) Australiako hego-mendebaldean dago, Mendebaldeko Australia estatuan. Sarritan jo izan da zirkumnabigaziorako hiru lurmutur handietako bat (besteak Hornos lurmuturra eta Esperantza Oneko lurmuturra dira).

Australian, lurmuturra Indiako ozeanoa eta Ozeano Australaren arteko bilgunea dela diote; baina beste herrialdetan Ozeano Australa 60°S-tik aurrera hasten dela diote.


Darwin udalerria, Clark konderria (Illinois)

Darwin udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Illinois estatuko udalerri bat da, Clark konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Darwin udalerrian 176 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Txernobylgo zentral nuklearra

Txernobylgo zentral nuklearra, ofizialki Vladimir Ilitx Leninen ohorezko zentral nuklearra, Ukrainako iparraldeko Pripiat hiri hustutik hurbil dagoen zentral nuklear itxi bat da, izen ematen dion Txernobyl hiritik 14,5 kilometro ipar-mendebaldera, Bielorrusiako mugatik 14 kilometro eskasera eta Kiev hiritik 110 kilometro iparraldera.

1972-1977 artean Sobietar Batasunaren garaian eraiki zen.

1986ko apirilaren 26an Txernobylgo hondamendiaren kokalekua izan zen, bere 4. erreaktore nuklearrak eztanda egon eta kutsadura erradiaktiboak zabaltzean. Hondamendi erraldoia jazo arren, energia eskaera handia zegoenez, 2000. urterarte martxan jarraitu zuen. Gaur egun jada itxia dago.


Blabomma

Blabomma Araneomorphae armiarma generoa da, Dictynidae familiakoa. Ipar Amerikan eta Asia Ekialdean aurkitzen dira.

Espezien zerrenda.

The World Spider Catalogo 12.0-ren arabera hauek dira:


Łubianka udalerria

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Poloniako udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Lubianka»."

Łubianka Poloniako Kujavia-Pomeraniako voivoderriko landa-udalerri bat da, Toruń barrutian kokatuta. 84,5 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 6853 biztanle zituen.


Nansenia iberica

Nansenia iberica "Nansenia" generoko animalia da. Arrainen barruko Microstomatidae familian sailkatzen da.


Poso Park (Kalifornia)

Poso Park Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Tulare konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Kristoren katedrala (Lagos)

Kristoren katedrala (ingelesez: "Cathedral Church of Christ"

) Nigeriako Lagos hirian dagoen eliza anglikanoa da.

Historia.

Aurreneko katedrala 1869an inauguratu zen. Gaur egungo katedrala Bagan Benjamin arkitektoak diseinatu zuen eta aurreneko harria 1925eko apirilaren 21ean Galesko Printzeak ezarri zuen, gerora Eduardo VIII.a Erresuma Batukoa izango zenak. Eraikina ordea 1946an amaitu zen.

1976an Samuel A. Crowtheren erlikiak garde ziren katedralean. Crowther lehenengo afrikar apezpiku anglikanoa izan zen.


Rollerblade

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Rollerblade Italiako Giavera del Montelloko Tecnica Taldeko Nordica-ren jabetzako gurpil-lerroko irristailu marka bat da.

Konpainia Scott Olsonek (j. 1960), Brennan Olsonek (j. 1964) eta Christopher Middlebrookek sortu zuten Minneapolisen, Ole's Innovative Sports gisa; enpresa saldu zutenean, Rollerblade, Inc. bihurtu zen eta denborarekin eskuz aldatu da Nordica, Benetton Group eta Tecnicaren artean.

Patinak izotz-abiadurako patinatzaileek urte askotan erabili izan dituzte nagusi bihurtu aurretik. Rollerblade garatu zenetik lehenengo urteetan, Rollerblade, Inc. izan zen mundu osoan banaketa izan zuen lineako patinen fabrikatzaile bakarra. Horri esker, konpainiak munduko merkatu-kuotaren portzentaje handi bat eta Ipar Amerikako merkatuaren nagusitasun ia erabateko kapitalizatu eta bereganatu zuen, publizitate-kanpaina oldarkorrekin eta lineako kirol-ekitaldiekin babestuta.

Rollerblade, Inc.-ek patin mota desberdinak fabrikatzen ditu, hala nola, patinaje oldarkorra, fitness edo jolas-erabilerarako, gurpil aldagarriekin, baita erabiltzaile gazteentzako patin erregulagarriak ere.


Otzara gazta

Otzara gazta Aiaraldean eta Euskal Herriko beste hainbat tokitan egiten den ardi-gazta da. Ardi-esne gordina gatzatu eta zumezko otzara batean sartzen da, prentsatu gabe. Hortik datorkio izena. Ardien kasuan, esneak latxa edo karrantzar arrazena izan beharko du.

Formatu txiki eta dotorea, egitura samur eta aurpegi horixka du. Zapore atsegin gurintsua du, arinki azidoa eta azal natural lizundua.


Eguzkitako betaurreko

Eguzkitako betaurrekoak koloreztatutako edo ilundutako betaurrekoak dira, begiak argi zuzen eta gogaikarritik babesteko.

Eguzkitako betaurrekoen armazoiak, orokorrean, metalez edo material sintetiko batez eginak daude, plastikoa edo nylona kasu. Lenteak izpi ultramoreen (UV) aurkako blokeo maila desberdinak izaten dituzte.

Kalitate oneko eguzkitako betaurrekoak maiz erabiltzea aholkatzen dute, aurpegira egokitzen direnak, frontetik eta alboetatik datozen izpietatik babesteko moduan, begi-osasunean ondorio kaltegarriak izan ditzaketen UV izpiak behar bezala iragaziz.


Cartagena (Txile)

Cartagena Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Valparaíso eskualdeko San Antonio probintzian dago. 2002ko erroldan, 16.875 biztanle zituen.


Urbi

Urbi Basauriko herrigunean dagoen auzoa da. Ingurune honetan bat egiten dute Ibaizabal eta Nerbioi ibaiek, Bilboranzko bidean. Bestela, industriagune handi bihurtu da azken hamarkadotan.

2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 2.142 biztanle zituen.


Trachonurus robinsi

Trachonurus robinsi "Trachonurus" generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.


Amphilius lentiginosus

Amphilius lentiginosus "Amphilius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Amphiliidae familian.


Pilar Pérez-Fuentes Hernández

Pilar Pérez-Fuentes Hernández (Bilbo, 1948 - ) historialaria eta unibertsitateko irakaslea da. Eusko Legebiltzarrean ordezkaria izan zen, IX. legealdian, PSE-EE alderdiarekin.

Biografia.

Deustuko Unibertsitatean Aro Berriko eta Aro Garaikideko Historia ikasi zuen eta, ondoren Zientzia Politikoetako eta Soziologiako doktoretza egin zuen EHUn, 1991an. Liburuzain eta institutuko irakasle aritu ostean, 1987tik aurrera EHUko Historia Garaikideko departamentuan irakasle da. Irakasle izan da ere, Graduondoko ikastaroak emanez, Georgetown University, Universidad Veracruzana eta Universidad de La Habana unibertsitateetan.

Ekonomiaren interpretazio eta kritika feminista egin du, eta Euskal Herriaren industrializazioari buruz idatzi du.


Tona Brown

Tona Brown (Norfolk, Ameriketako Estatu Batuak, 1979ko abenduaren 30a) estatubatuar biolinista eta mezzosopranoa da. Carnegie Hall musika-aretoan interpretatu zuen lehen emakume transgeneroa izan zen. Gainera Ameriketako Estatu Batuetako presidentearen aurrean interpretatu duen lehen afro-amerikar emakume transgeneroa da.


Solignat

Solignat (frantsesez eta ofizialki: "Solignat

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Solignat udalerrian erroldatutako biztanleak 438 ziren. Familiak 186 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 231 etxebizitza zeuden, 189 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 189 etxebizitza nagusietatik 163 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 95 etxek bost zituzten. 157 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 295 ziren, horien artean 224 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 224 pertsona aktiboetatik 204 lanean zeuden (119 gizon eta 85 emakume) eta 19 langabezian zeuden (4 gizon eta 15 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Solignat udalerrian 200 unitate fiskal zeuden, 471 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.877 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 5 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 iturgina.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.

2000. urtean Solignat udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.053 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Solignat

Antoingt (1,7 km)

Vodable (2,1 km)

Mareugheol (3,0 km)

Tourzel-Ronzières (3,6 km)

Meilhaud (3,6 km)

Bergonne (4,0 km)


Ukyō-ku (Kyoto)

Ukyō (japonieraz: 右京区, Ukyō-ku)

Kyoto hiriko auzoa da, ipar-mendebaldean dagoena, "Ukyō" izenak "eskuineko hiria" esan nahi du. 2014ko erroldaren arabera 203.711 biztanle zituen. UNESCOk hainbat eraikin izendatu ditu Gizateriaren Ondare bertan.


Lossiemouth

Lossiemouth, Eskoziako gaeleraz: Inbhir Losaidh

eta eskozieraz: Lossie

, Eskoziako udalerri bat da, Moray eremu administratiboan.


Bensdorf

Bensdorf Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Dimidiochromis compressiceps

Dimidiochromis compressiceps "Dimidiochromis" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


Martín Ramos

Martín Ramos, (Buenos Aires, Argentina, 1991ko abuztuaren 26a), boleibolean lehiatzen den kirolari argentinarra da.

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen boleibolean Argentinako taldearekin, Frantziaren eta ROC taldearen atzetik.

Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Facundo Conte, Santiago Danani, Luciano De Cecco, Agustín Loser, Bruno Lima, Nicolás Méndez, Ezequiel Palacios, Federico Pereyra, Cristian Poglajen, Martín Ramos, Matías Sánchez eta Sebastián Solé-k.

Nazioarteko emaitzak.


1890ko meatzarien greba handia


Leda Valladares

Leda Nery Valladares (Tucumán, Argentina, 1919ko abenduaren 21a - Buenos Aires, 2012ko uztailaren 13a) argentinar abeslaria, kantautorea, literatura idazlea, poeta, musikologoa eta folklorologoa izan zen.

Biografia.

Leda Valladares Tucumánen jaio zen 1919an. Bere aita tukumaniarra izan zen, bere ama, Felix Friasen birbiloba, "Patricia" santiagueña bat zen. Nerabezaroa, blues, jazz eta bere aitak entzuten zuen musika klasikoaren artean igaro zuen.

Tucumán-eko Unibertsitate Nazionalean filosofia irakasle titulua lortu zuen eta gero Hezkuntza Zientzietan ere lizentziatu zen.

Hogei urte bete baino lehen, bere lehen musika taldea osatu zuen, lagun batzuekin: FIJOS (Folklorikoa, Intuitiboa, Jazz, Jatorrizkoa eta Surrealista). Ann Key pseudonimoarekin, jazz abesten hasi zen. Baina garai hartan, musika ia jolas bat zen, eta Ledak, ingelesez abesten zuela kontatzen du fonetikagatik (Argentinako folklore musikarekiko bere pasio murriztezina gora-behera, bere bizitza osoan zehar jazzarekiko pasio handia mantendu zuen, hamalau urte zituenetik musika honen zale amorratua izanik).

Baguala.

21 urterekin "baguala" aurkitu zuen eta hortik aurrera eten gabe ekin zion Argentinako ibar eta mendietako abesti anonimo hori berreskuratzeari.

Han, melodia horiek grabatu eta Argentinako Mapa Musikala egiteko erabakia hartu du. «Nire grabagailu xumearekin, folklorea jaso nuen Ekuadortik Santiago del Esteroraino. Eta horrela, pazientzia handiz, herrialdeko mapa musikala berreraikitzen joan nintzen, eta kalezulo, arrantxo, haran, haustura edo kortetako kantu horiek erauzten ». Honela deskribatu zuen bere burua:

1950eko hamarkadaren hasieran Frantzianra joan zen bizitzera, Parisera.1952an, María Elena Walsh ezagutu zuen eta Leda y María duo folklorikoa osatu zuten.

Europako hainbat lekutan aritu ziren kantuan.1956an, biak euren herrialdera itzuli ziren, Argentinan 1960an birak egin eta diskoak grabatu zituzten, horien artean, Canciones del tiempo de María Castaña izenekoa (antzinako kantu folkloriko espainiarren bilduma).

1960an aurkeztu ziren Necochean Haurraren Mundu Berriko Jardunaldietan,"Canciones para mirar" "Begiratzeko abestiak" kantatuz.

60ko hamarkadan, Arteen Funts Nazionalaren beka bat lortu zuen bere ikasketa dokumentalak jarraitzeko, eta, horrela, grabatzaile xume batekin, Teresita Cruz, Marta Córdoba de Terán, Pepita Córdoba de Ramos Padilla edota Gallo Cruz bezalako koplarien ahotsa, musika eta kantu tradizionala bildu zituen.

1970eko hamarkadan, musikari gazteen eta landa-kantarien arteko zubiak eraikitzen hasi zen, eta gero eszenatokiak partekatu eta diskoak grabatu zituen Argentinako rock nazionaleko musikariekin.

Ondoren Afrikako, Amerikako eta Asiako musika etnikoen ikerketara dedikatu zen.

Olga Orozco poeta, Guillermo Magrassi antropologoa eta Adolfo Ábalos, Enrique Villegas, Ariel Ramirez eta Margot Loyola, bere neba Hugo eta Rolando bidez izan zituen lagun.

- 1984an eta 1994an Konex saria merezimenduen diploma lortu zuen.

Erretiroa.

1999an jarduera artistikotik erretiroa hartu zuen eta ospitaleratu egin zen Alzheimer gaixotasuna zela medio, endekapenezko memoria galtzean oinarritutako gaixotasuna, halere kazetaritzako artikulu batzuetan agertu zen

90 urte betetzean, Miriam Garcia 20 bat kideko konpartsa baten buru izan zela, agurtzera eta kantatzera hurbildu zitzaion.

2005ean Konex sarien aipamen berezia jaso zuen Argentinako kulturari egindako ekarpenagatik.

Heriotza.

Leda Valladares 2012ko uztailaren 13an zendu zen, 92 urte zituela.

Diskografia.

Leda Valladaresek, bere aldetik, 1960 eta 1974 artean hainbat disko dokumental egin eta argitaratu zituen: "Mapa musical argentino" izenez ezagunak. Egile osoa duten lan diskografikoak ere egin ditu, besteak beste:

Bere lanagaik Leda Valladares UNESCO erakundeko ohorezko kidea izan zen.

Filmografia.

Interpretatzailea:

Musika:

Musika aholkuak:

Kanpo estekak.

El camino de Leda: : Recopilando a Leda Valladares


Steindachnerina corumbae

Steindachnerina corumbae "Steindachnerina" generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.


La Latette

La Latette Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an La Latette udalerrian erroldatutako biztanleak 65 ziren. Familiak 30 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 11 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 37 etxebizitza zeuden, 28 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 34 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 28 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 39 ziren, horien artean 25 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 25 pertsona aktiboak lanean(13 gizon eta 12 emakume) zeuden.. 14 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.

2000. urtean La Latette udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

La Latette

Fraroz (1,8 km)

Cerniébaud (2,3 km)

Billecul (3,0 km)

Longcochon (3,1 km)

Rix (3,3 km)

Arsure-Arsurette (3,9 km)


Eskoriatza

Eskoriatza Gipuzkoako hego-mendebaldean dagoen udalerria da, Debagoiena eskualdean. 2002ko urriaren 1ean, Eusko Jaurlaritzak "monumentu-multzo" izendatu zuen hirigune historikoa, Sailkatutako Kultura Ondasuna . biztanle zituen

2016. urtean

Izena.

Izenaren lehenengo osagaia, e"skoria" hitza, latineko "escoria-"tik dator eta 'burdina galdatzean sortzen den hondakina, zepa' esan nahi du. Bigarren osagaia "-tza" leku-ugaritasunezko atzizkia da. Beraz, Eskoriatza izenak burdinolen hondarrak botatzen ziren lekua-edo adierazten duela dirudi.

Geografia.

Inguru naturala.

Udalerri honetan Aitzorrotz eta Kurtzebarri mendiak ditugu. Deba ibaiak Eskoriatza zeharkatzen du Leintz-Gatzagatik etorrita, eta Urkuluko uharkaren mendebaldean kokatuta dugu herria.

Mugakideak.

Iparraldean eta ekialdean, Aretxabaleta; mendebaldean Aramaio, (Araba); eta hegoaldean Leintz-Gatzaga eta Arratzu-Ubarrundia, (Araba) mugakide ditu.

Auzoak.

Sakontzeko, irakurri: «Eskoriatzako kale eta auzoak»

Gaur egun Eskoriatza udalerria osatzen duten zazpi elizateak herrixkak ziren garai batean, 1630ean "Eskoriatzako Unibertsitatea"ren sortzearekin batera bildu zirela. Elizate horiek herriko erdigunea baino lehenagokoak dira. Honako hauek dira Eskoriatza udalerria osatzen duten elizateak:

Elizate horietako bakoitzak bere alkatea du.

Historia.

Hasiera batean, Eskoriatza Leintz haranaren zati izan zen, Aretxabaleta, Leintz Gatzaga eta Arrasaterekin batera. XIII. mende erdialdetik aurrera, baina, Leintz zatitzen hasi zen, eta, 1331n, bailara hori osatzen zuten herri bakarrak Aretxabaleta eta Eskoriatza ziren, Leintz Gatzaga eta Arrasate hiribildu bihurtu baitziren. 1630ean, Mestak eragin handia izan zuen Aretxabaletak eta Eskoriatzak beste elizateekiko hartu zuten garrantzian.

1630ean, Leintz erabat zatituta geratu zenean, Eskoriatza "udalerri" bihurtu eta bere alkate propioak aukeratzen hasi zen. Denbora luzea eman zuen Eskoriatzak urtean behin alkatea aukeratzen. Lehen aldia 1630 eta 1655 artean izan zen. 1656tik 1702ra arte, Eskoriatza alkaterik gabe egon zen, 1703tik 1840ra arte, berriz hasi zen urtean behin alkatea aukeratzen. 1739an, 1812an, 1814an eta 1835ean,ordea, bi alkate izan zituen. Hurrengo bederatzi urteetan, 1841etik 1849ra arte, berriz ere alkaterik gabe egon zen. Azken aldia 1850etik aurrera doa. Urtero alkatea aukeratzeko ohitura 1909an amaitu zen. Ordutik aurrera, alkatetza iraunkorragoa izan zen, ordutik Vicente Pagaldai eta Jose Manuel Villar izan dira alkate denbora gehien eman dutenak.

Euskara.

Eskoriatzako euskara mendebalekoa da (bizkaiera), sortaldeko azpieuskalkian kokatzen den Debagoieneko euskara, hain zuzen. Deba eskualdeko hainbat herrik osatzen dute Debagoieneko hizkera: Gipuzkoako Aretxabaletak, Arrasatek, Eskoriatzak, Leintz Gatzagak eta Oñatik eta Arabako Aramaiok. "Leintz haranak" esparru berezia osatzen du Deba ibarrean, oso estua delako Arrasate, Aretxabaleta, Eskoriatza eta Leintz Gatzaga herrien arteko batasuna. Aramaioko hizkera ere ez da asko urruntzen hauetatik, baina bai Oleta auzokoa, Oletako hizkera sartaldeko eta sortaldeko hizkeren arteko tarteko hizkeratzat hartzen baita. Oñatiko hizkera ere berezia da. Oñati ez zen Gipuzkoan sartu 1845 urtera arte eta bertako hizkerak oraindik ere nortasun berezia du. Oro har, Debagoieneko hizkerak Arabako euskararen eragina duela esan daiteke. Debagoienak Gasteizekin eduki du hartu-emanik estuena eta, dirudienez, hango ezaugarriak eta hango berrikuntzak iritsi dira bertara. 2016an herritarren %62,58 euskalduna zen.

Ekonomia.

Industria da jarduera nagusia: metalurgia, etxetresna elektrikoen fabrikazioa, sarrailgintza, elikagai-industria eta ehungintza. Horiekin batera, basoak, abeltzaintza (behiak) eta nekazaritza (barazkiak).

2017an honela banatzen ziren sektore ekonomikoak: Lehen sektorea BEGaren %1. Bigarren sektorea %63,5. Hirugarren sektorea %33,2. Eta eraikuntza %2,3.

Demografia.

2019an herriak 4.065 biztanle zituen. Horietatik %21,87k 65 urte edo gehiago zituen. Atzerrian jaiotakoak %6,57 ziren.

Politika.

Udal hauteskundeak.

2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetan Bilduk gehiengo osoa eskuratu zuen (sei zinegtzi hamaikatik). Eskoriatzako Elizateen Elkarteak bi zinegotzi eskuratu zituen, eta EAJ, EB-B eta PSE-EE alderdiak bana zinegotzi. Bilduko Beñat Herce hautatu zuten alkate.

2015eko udal hauteskundeetan, berriz, aldaketa nabarmena gertatu zen udalbatzan. Bilduren ondorengoa zen Euskal Herria Bildu koalizioak botoen % 40 eta bi zinegotzi galdu zituen. Euzko Alderdi Jeltzaleak, berriz, oso gorakada handia izan zuen eta bost zinegotzi izatera igaro zen (lehen bakarra zuen), eta horrela gehiengoa lortu zuen. Eskoriatzako Elizateen Elkarteak zinegotzi bat galdu zuen, Irabazi koalizioak (Ezker Batua-Berdeak taldearen ondorengoa zenak) mantendu egin zuen bere zinegotzia, eta PSE-EEk galdu egin zuen berea. EAJ alderdiko Joxe Ramon Zubizarreta hautatu zuten alkate.

2019ko udal hauteskundeetan hauek izan ziren emaitzak: EAJk 1.072 boto (6 zinegotzi). EH Bilduk 751 boto (4 zinegotzi). Independenteek (Eskoriatzako Elizateak) 209 boto (zinegotzi 1). Podemos-IU-Equok 96 boto. PSE-EEk 95 boto. Joserra Zubizarreta izendatu zuten alkate berriro.

Alkateak.

Hauek izan dira Eskoriatzako azken alkateak:

a Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu, Eusko Abertzale Ekintzaren hautagai bezala.

-1967.

Lehenago, 1967an hil zen arte, Luis Ezeiza izan zen alkate pare bat urtez. Eta, bere legealdian eraikiriko eskolak, bere izena darama.

Ondasun nabarmenak.

Sakontzeko, irakurri: «Eskoriatzako Alde Zaharra»

Herritik kanpo Elgea-Artiako Estazio Megalitikoa eta Kurutzeberriko Estazio Megalitikoa daude.

Eskoriatza errege-bide zaharraren ertzean, luze garatzen da, XVI eta XVII. mendeetan, eta lehenagoko garaiko aztarnarik ez da mantentzen. Berrogei etxe baino gehiago sail estuetan antolatuak; elementu ikusgarriak dituen ibilbide berezia da. Eraikin gehienek, oro har, ez dute berez balio handirik, baina guztien multzoak itxura berezia dauka, bai eraikinen tipologiagatik, bai beren espazio-formagatik. Bi kale ditu, Aranburuzabala eta Arana, eta horiek ertzetan dituzten eraikin esanguratsuek ibilbide pintoresko bat osatzen dute. Bi kaleen elkarguneak zeharbide ireki bat osatzen du, arkitektura bereziko adierazgarriz josia.

Monumentu-multzoak herri-arkitektura du adierazgarri: zurrezko egituradun etxeak, harlanduzko kanpo-paramentudunak eta morteroz entokatuak. Harearriz landutako kanpo-paramentuak ere badaude baina gutxiago, beheko solairuetan, ertzetan eta inguratuetan batez ere. Esanguratsuak dira harlanduzko erdi-puntuko arkuak, gainaldean armarriak dituztela. Hauek beheko solairu batzuetan daude, han-hemenka, Aranburuzabala kalean hiru eta Arana kalean beste hiru. Horietako batzuk narriatuta daude, eta beste batzuek apaingarri aberatsak dituzte. Hutsune gehienak baoburudunak dira: batzuk harrizko inguratuen angeluetan belarriak dituzte; beste askok, berriz, entokatu bidez eginiko irtenuneak inguruan. Orokorrean, honako tipologia da nagusi: atariperik gabeko beheko solairua eta beste bi solairu, fatxada laua hegalkin txikidun balkoiekin, hauetako batzuk hartxabalezkoak direla. Eraikuntza heterogeneoa da eta hormigoiz eginiko luzapen eta eraberritzeak ere ikus daitezke. Sailetan banatuta egoteak multzo lineal baten itxura uniformea izatea eragozten du. Osotasunean, herri-arkitekturak garrantzi handiagoa du arkitektura jasoak baino; ez da oso uniformea, eta gutxiago agertu arren, oso kalitate onekoa da.

Eraikinak bi zati dituen ardatz baten inguruan kokaturik daude, hasierako, erdiko eta amaierako puntu esanguratsuekin:

Honakoak ere daude ikusgai Eskoriatzan:

Hezkuntza.

Arizmendi ikastola Eskoriatza eta Aretxabaleta artean sortu zuten Arrasateko zentro batekin 1999an bat egin ondoren. Gaur egun bailarako ikasle ugari bertan ibiltzen dira. Lehen hezkuntzari dagokionez, Luis Ezeiza ikastetxea ere nabarmentzekoa da.

Azkenik, Humanitate eta Hezkuntza Zientzien Fakultateak (HUHEZI) Eskoriatzan dauka egoitza nagusia, Mondragon Unibertsitatearen baitan.


Uma Thurman

Uma Thurman (Boston, Massachusetts, Ameriketako Estatu Batuak, 1970eko apirilaren 29a - ) aktore estatubatuarra da.


Holcopasites calliopsidis

Holcopasites calliopsidis erle espezie bat da, "Holcopasites" generoan eta Apidae familian.


Heideblick

Heideblick Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Leandro Luis Desábato

Leandro Luis Desábato (Santa Fe, 1990eko martxoaren 30a - ) Argentinako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.


Chalus (Puy-de-Dôme)

Chalus (frantsesez eta ofizialki: "Chalus

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Chalus udalerrian erroldatutako biztanleak 175 ziren. Familiak 75 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 111 etxebizitza zeuden, 74 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 106 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 74 etxebizitza nagusietatik 67 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (37 gizon eta 35 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Chalus udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 185 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.586 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2000. urtean Chalus udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 306 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Chalus

Gignat (1,8 km)

Villeneuve (2,1 km)

Boudes (2,1 km)

Saint-Germain-Lembron (2,4 km)

Collanges (3,2 km)

Madriat (4,2 km)

Le Breuil-sur-Couze (4,2 km)

Mareugheol (4,3 km)

Bergonne (4,4 km)

Saint-Hérent (4,7 km)

Antoingt (4,7 km)

Le Broc (4,7 km)

Vichel (4,9 km)

Nonette (5,5 km)

Saint-Gervazy (5,6 km)


Genilac

Genilac Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Genilac udalerrian erroldatutako biztanleak 3.620 ziren. Familiak 1.257 ziren, horien artean 214 pertsona bakarrekoak ziren (78 bakarrik bizi ziren gizonak eta 136 bakarrik bizi ziren emakumeak), 402 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 580 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 61 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 1.378 etxebizitza zeuden, 1.269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 81 hutsik zeuden. 1.275 etxeak ziren eta 93 apartamentuak ziren. 1.269 etxebizitza nagusietatik 1.075 bere jabearen bizilekua ziren, 158 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 187 etxek hiru zituzten, 385 etxek lau zituzten eta 644 etxek bost zituzten. 1.016 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 412 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 769 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.331 ziren, horien artean 1.698 aktiboak ziren eta 633 inaktiboak ziren. 1.698 pertsona aktiboetatik 1.587 lanean zeuden (879 gizon eta 708 emakume) eta 112 langabezian zeuden (39 gizon eta 73 emakume). 633 pertsona inaktiboetatik 205 erretiraturik zeuden, 234 ikasten zeuden eta 194 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Genilac udalerrian 1.312 unitate fiskal zeuden, 3.633,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.213 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 113 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 28 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 8 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 37 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 6 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 4 iturginak, 6 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 1 jatetxe, 3 higiezinen agentziak eta 4 apaindegiak.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.

2000. urtean Genilac udalerrian 63 nekazaritza-ustiategi zeuden, 264 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an 5 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Genilac

Saint-Martin-la-Plaine (1,8 km)

Lorette (1,9 km)

Chagnon (2,2 km)

Rive-de-Gier (2,6 km)

Cellieu (3,2 km)

La Grand-Croix (3,3 km)

Saint-Joseph (4,0 km)


Tumiritinga

Tumiritinga Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Chigy

Chigy Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Chigy udalerrian erroldatutako biztanleak 263 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 156 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 148 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 94 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 177 ziren, horien artean 133 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 133 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (64 gizon eta 55 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Chigy udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 278,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.875 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak argiketaria ziren.

2000. urtean Chigy udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Chigy

Vareilles (2,7 km)

Foissy-sur-Vanne (3,2 km)

Pont-sur-Vanne (3,2 km)

Les Sièges (3,6 km)

Les Clérimois (4,4 km)

Theil-sur-Vanne (5,1 km)

Molinons (5,8 km)

Vaumort (5,8 km)


Bermellar

Bermellar Salamancako udalerria da, El Abadengo eskualdean dagoena.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 169 biztanle zituen.


Tanvald

Tanvald Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 6.293 biztanle ditu eta 12,44 kilometro koadroko azalera. Jablonec nad Nisouko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1233 urtean egin zen.


KF Llapi

KF Llapi (albanieraz: "Klubi Futbollistik Llapi"

) Kosovoko futbol taldea da, Podujevo hirikoa. Kosovoko kopa irabazi zuen 2021ean.

Historia.

Taldea 1932an sortu zen eta Jugoslavia zen garaian FK Lab izena izan zuen.

2017an Kopa finalera iritsi zenean aro on baten hasiera izan zen. 2018 eta 2019an ligan hirugarren egin zuen eta 2021ean aurreneko titulua eskuratu zuen, Kopa, 2. mailako Dukagjini taldeari penalti jaurtiketetan irabazita.


Nabaskozeko zubia

Nabaskozeko zubia Nabaskoze almiranterriko Nabaskoze kontzejuan Erdi Aroko harrizko zubi bat da, Zaraitzu ibaiaren gainean.


Tropiocolotes algericus

Tropiocolotes algericus "Tropiocolotes" generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.


Kyra Galván

Kyra Galván (Mexiko Hiria, 1956) mexikar poeta, nobelagilea, ekonomialaria, argazkilaria, itzultzailea eta kazetaria da. Zazpi poesia liburu eta hiru eleberri argitaratu ditu.

Biografia.

1956an jaio zen, Mexiko Hirian. 1987tik 1989ra Tokion bizi izan zen, Japonian. 1990-1999 bitartean Londresen, Ingalaterran.

Ibilbidea.

Ekonomiako lizentziatura egin zuen Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoan. Literaturako irakaslea da Morelosko Ikastetxean. Argazkigintza Eskola Aktiboan ikasi zuen. INBAren beka Hernán Lavín Cerda maisuaren zuzendaritzapean izan zuen 1975ean.

1972an eta 1973an Juan Bañuelosen lantegian aritu zen, eta hark honela deskribatzen du:"... errealitatearen bihotzera joan etorrian dabil, baina ez naturaren errealitatera, baizik eta gizakiek egindako beste errealitate horretara, zibilizaziora, objektuen "zerbait" horretan oinarritutako errealitatera... mundura jaisten da, itzaletik eta argitik, joko dialektiko batean, ostikatuz, jaikiz, edota hiriko bizitzaren samurtasunera iritsiz"Mexikoko Idazle Zentroko bekaduna izan zen 1982an, eta SNCAkoa 2005ean. 1994tik 1999ra El Universal egunkarirako berriemaile kultural gisa lan egin zuen Londrestik. Tokion, Japonian bizi izan zen 1987tik 1989ra bitartean, eta Londresen, Ingalaterran, 1990etik 2000ra; urte horretan, Mexiko Hirira itzuli zen literatura-lanarekin jarraitzera.

Argitalpenak.

2018tik 2018ra hainbat ikastaro eta tailer eman zituen Elena Garro liburudendan.

Urte askoan, Espainiako nahiz nazioarteko hainbat literatur lehiaketa eta sariren epaimahaiko izan da, besteak beste, Fuentes Mares de Poesía Lehiaketaren epaimahaikidea. Lehiaketa hori Juárez hiriko Unibertsitate Autonomoak deitu zuen 2017an, eta Elena Poniatowska Eleberrirako Sari Iberoamerikarreko epaimahaikidea izan zen 2019an, eta Aguascalientes Poesiako sarian 2022an.

Hainbat artikulu argitaratu ditu aldizkari eta gehigarrietan, besteak beste, "Nexos" eta "Siempre-"n La Razón eta Milenioren gehigarri kulturaletan. Aldizka argitaratzen du "El Replicante" eta "Anestesia" aldizkari digitaletan

Lanak.

Aldian-aldian olerkiak argitaratzen ditu bere Poesía de Kyra Galván blogean.


Danville (Illinois)

Danville Illinoiseko hiri bat da. Vermilion konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Otoites

Otoites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren., hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.


Bihotz (botanika)

Botanikan, bihotza zenbait zurtoin eta taloren barnealdea osatzen duen ehun biguna da.

Dikotiledoneo, gimnosperma eta zenbait pteridofitoren zurtoinetan, bihotza zurtoinaren barnealdea hartzen duen parenkima batek osatzen du, kanpoaldean sorta baskularrek mugatua. Sarri oso ehun arina da, eta batzuetan birxurgatu egin daiteke eta hala erdiko barrunbe huts bat osatu.

Talofitoetan, taloaren kanpoaldea baino ehun malguago bat baino ez da.


Numen (argipena)

Numen hitzak esanahi ezberdinak izan ditzake:


Crocidura denti

Crocidura denti Crocidura generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Crocidurinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.


2185 Guangdong

2185 Guangdong Marte eta Jupiter artean dagoen asteroide gerrikoan aurkitutako 2185. asteroidearen izena da. 1965eko azaroak 20an aurkitu zen Mendi Gorrindoleko Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1965 WO zen. Bere izena Guangdong txinatar hiriagatik jasotzen du.


Eben Etzebeth

Eben Etzebeth (Lurmutur Hiria, 1991ko urriaren 29a) hegoafrikar errugbi jokalaria da, bigarren lerroko aritzen dena. 2019-2022 bitartean, Top 14ko RC Toulonen jokatu zuen, eta Hegoafrikako Sharksen 2022tik aitzina.

2012ko ekainaren 9an egin zuen debuta Hegoafrikako selekzioarekin, Durbanen, Ingalaterraren aurka. 2019ko eta 2023ko Munduko Errugbi Kopak irabazi zituen talde nazionalarekin. 2022ko uztailaren 16an, 100. partida jokatu zuen Springboks-ekin.


Sumter konderria

Sumter konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:


Poilly-sur-Tholon

Poilly-sur-Tholon Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Poilly-sur-Tholon udalerrian erroldatutako biztanleak 687 ziren. Familiak 269 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 101 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 332 etxebizitza zeuden, 279 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 326 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 279 etxebizitza nagusietatik 228 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 154 etxek bost zituzten. 254 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 148 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 403 ziren, horien artean 327 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 327 pertsona aktiboetatik 297 lanean zeuden (153 gizon eta 144 emakume) eta 30 langabezian zeuden (17 gizon eta 13 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Poilly-sur-Tholon udalerrian 282 unitate fiskal zeuden, 748,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.657 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 32 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 6 margolariak ziren, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 tintoreria.

2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 arropa denda zen eta 1 kirol-denda zen.

2000. urtean Poilly-sur-Tholon udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.310 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Poilly-sur-Tholon

Laduz (2,2 km)

Aillant-sur-Tholon (3,3 km)

Chassy (3,6 km)

Saint-Maurice-Thizouaille (4,2 km)

Fleury-la-Vallée (4,5 km)

Guerchy (4,5 km)

Villiers-sur-Tholon (4,8 km)

Saint-Maurice-le-Vieil (5,5 km)

Senan (5,7 km)


Lucio Fontana

Lucio Fontana (Rosario, 1899ko otsailaren 19a - Comabbio, 1968ko irailaren 7a) argentino-italiar margolari eta eskultorea izan zen. Espazialismoaren sortzailea izan zen. Bost urterekin Italiara joan zen, eta han egon zen 1922ra arte, aitaren eskultura-tailerrean lanean. Berriro itzuli zen Italiara 1927an eta bere lehen erakusketa 1930ean egin zuen. Hurrengo hamarkadan margolari abstraktuekin eta espresionistekin lan egin zuen Italian eta Frantzian. Argentinan bizi izan zen 1940tik 1948ra eta, Italian jada, espazialismoa sortu zuen. Arkitekto italiarrekin ere lan egin zuen eta hainbat eraikin apaindu zituen.


Garniericeras

Garniericeras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren, Berriasiarrean , hau da, orain dela 145 milioi urte inguru.


Neu-Ulm

Neu-Ulm Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Perville

Perville (frantsesez eta ofizialki: "Perville

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Perville udalerrian erroldatutako biztanleak 110 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 74 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 74etxeak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (21 gizon eta 12 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Perville udalerrian 52 unitate fiskal zeuden, 124 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.328 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.

2000. urtean Perville udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 504 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Perville

Grayssas (1,7 km)

Saint-Maurin (3,2 km)

Tayrac (3,6 km)

Montjoi (3,8 km)

Gasques (4,3 km)

Saint-Urcisse (5,3 km)

Castelsagrat (5,4 km)

Saint-Clair (5,6 km)

Clermont-Soubiran (5,9 km)


Delma pax

Delma pax "Delma" generoko animalia da. Narrastien barruko Pygopodidae familian sailkatuta dago.


Akarotaxis nudiceps

Akarotaxis nudiceps "Akarotaxis" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bathydraconidae familian.


Reppiaita

Reppiaita fosfato motako minerala da.

Ezaugarriak.

Reppiaita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Mn2+5(VO4)2(OH)4</chem>. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 3,5 da.


Upper Victoria

Upper Victoria, Eskoziako etxalde bat da, Angus eskualdean.


Hydrolagus barbouri

Hydrolagus barbouri "Hydrolagus" generoko animalia da. Arrainen barruko Chimaeridae familian sailkatzen da.


Cobitis dalmatina

Cobitis dalmatina "Cobitis" generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.


Shapingba Barrutia

Shapingba Barrutia (沙坪坝区 txinera sinplifikatuz), Chongqing osatzen duten barrutietako bat da. 2006ko erroldaren arabera, 740.000 biztanle bizi ziren 383 kilometro koadroko azaleran, hortaz, barrutiaren dentsitatea 1.932 biztanle/km2 da.

Inguru naturala eta kokapena.

Shapingba barrutia, Chongqingeko hirigunearen mendebaldean dago, Yangtze ibaiaren eta Jialing ibaien artean dago.

Barrutiaren mugak honakoak dira: Beibei Barrutia iparraldean, Yubei Barrutia eta Jiangbei Barrutia ekialdean, eta Jiulongpo Barrutia hegoaldean, eta Bishan Konderria mendebaldean.

Historia.

Shapingba barrutia Chongqingen zati izan aurretik, Baxianen jabetzako barruti izan zen (gaur egun Banan Barrutia dena). Ondoren, 1930eko hamarkadan Shapingba, Baxiango Lehen Barrutiaren barne egon zen.

Banaketa administratiboa.

Shapingba barrutia osatzen duten herriak honakoak dira:


Berrehun eta hirurogeita hemezortzi

Berrehun eta hirurogeita hemezortzi (278) berrehun eta hirurogeita hamazazpiaren ondoren eta berrehun eta hirurogeita hemeretziaren aurretik doan zenbaki osoa da.


Turdoides jardineii

Turdoides jardineii "Turdoides" generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.


Gagliato

Gagliato Italiako udalerri bat da. Catanzaroko probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Gagliatok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Damnatz

Damnatz Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Apolodoro Atenaskoa

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau gramatikariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Apolodoro»."

Apolodoro Atenasekoa (antzinako grezieraz: Ἀπολλόδωρος

Atenasen jaioa, Alexandrian bizitzen jarri zen, non Aristarko Samotraziakoaren ikaslea izan zen eta K.a. 140ean loratu (floruit) zen. Epikuroren eskola filosofikoan aritu zen. K.a. 146an Alexandria utzi zuen eta Pergamon ezarri zen. K.a. 119an hil zen.

Antzinakoek, oker, Βιβλιοθήκη izenburudun eta Liburutegi mitologikoa bezala ezagutzen den prosazko mitologiazko epitome baten egiletza eman zioten, non olerkariek ematen zituzten mito bakoitzaren bertsio ezberdinak bateratzen saiatzen zen. Lan hau, zati batean baino ez da mantendu, baina greziar mitologiaren azterketarako iturririk nagusienetako bat da. Dirudienez, benetan, I. mendean edo II. mendean eginiko egile jakinik gabeko bilketa bat da.

"Jainkoei buruz" izeneko tratatu baten egilea bai izan zen, baita Iliadan txertatutako Itsasontzi katalogoari buruzko opuskulu batena ere, Estrabonen Geografia lanean iturri bezala erabili zena. Garrantzitsuak dira, baita ere, "Kronika" batzuk bertso ianboetan, non Greziaren historiaren kronologia ezartzen zen Troiaren erorketatik K.a. 144 arte, bertan, beste inon aurki ez daitezkeen Atenasko arkonteei buruzko datuak aurki baitaitezke. Gramatika eta kritikari buruzko zenbait lan ere idatzi zituen.


Stuart udalerria, Guthrie konderria (Iowa)

Stuart udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Iowa estatuko udalerri bat da, Guthrie konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Stuart udalerriak 449 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Neuville-sur-Margival

Neuville-sur-Margival Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 110 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 37 etxebizitza zeuden, 34 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 37etxeak ziren. 34 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren eta 13 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 73 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (30 gizon eta 18 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden2 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 eraikuntza enpresa.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Neuville-sur-Margival

Laffaux (1,9 km)

Margival (1,9 km)

Terny-Sorny (2,2 km)

Vuillery (2,6 km)

Vauxaillon (2,8 km)

Allemant (3,8 km)

Clamecy (3,9 km)


Conashaugh Lakes (Pennsylvania)

Conashaugh Lakes Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pike konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.