Bamberg

Bamberg, Alemaniako hiri bat da, Bavaria estatuko Frankonia Garaia eskualdean dagoena. Nurenbergetik 63 kilometro iparraldera kokatzen da eta 70.004 biztanle zituen 2010eko azken erroldaren arabera.

Geografia.

Regnitz ibaiaren ertzean dago, honek Main ibaiarekin bat egin baino hiru kilometro lehenago hain zuzen ere. Regnitz ibaia bitan banatzen da eta tartean eratu diren uharteetan daude auzo batzuk, beste batzuk ibaiaren ertzetan eta azkenik "Bergstadt" auzoa Steigerwald mendizerraren aurreko muinoetan kokatzen da.

Historia.

Erromatarrek ingurua utzi eta germaniarrak iristean Bambergeko elizbarrutia sortu zen, biztanle gehienak eslaviarrak zirelarik. Hiria lehenengo aldiz 902 urteko idatzi batean aipatzen da, "Babenberch" izenarekin, bertan ba omen zen "Babenberg" familiaren gaztelu bat. Familia ondorengorik gabe gelditu zenean saxoien esku gelditu zen eta hauek Würzburgeko elizbarrutian sartu zuten, 1007an Henrike II.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoak berriro elizbarrutik biak banatu zituen arte. Enperadore berak katedrala (1012an) eta Michaelsberg Apaizetxe beneditarra (1017an) eraiki arazi zituen.

XIII mendetik aurrera Bambergeko apezpikuak Inperioko printze ere izan ziren eta Bambergetik haratago zeuden lurralde askoren jabe bihurtu ziren, tartean Salzburgo, Karintia, Turingia eta Danubio ertzetako lursail ederrak. Sorginen aurkako auzi gogorrak ere burutu zituzten apezpikuek, batez ere 1626 eta 1631 urteen artean. 1647an Unibertsitatea sortu zen "Academia Bambergensis" izena zuena.

Bambergeko eslaviarrek Poloniara egin zuten alde 1719 eta 1753, gaur egun oraindik "Bambrzy" izena mantentzen dute eta Alemaniar jatorriko poloniarrak kontsideratzen dira. 1759an elizbarrutia eta barruan zituen ondasun guztiak Austriari saldu zitzaizkion baina Napoleondar Gerren ondoren Bavariaren barnean gelditu zen.

Lehen Mundu Gerran Munichen matxinada komunista bat izan zen eta Bavariako gobernuak Bambergera egin zuen alde egoera itzuli artean.

Gizateriaren Ondare.

Bigarren Mundu Gerran bonbardatu ez zuten alemaniar hiri gutxienetariko bat izan zen, hiritik gertu artilleria-lantegi bat zelako. UNESCOk hirigunea Gizateriaren Ondare izendatu zuen.


Meteș

Meteș Errumaniako udalerri bat da, Alba konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Dennevy

Dennevy Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Dennevy udalerrian erroldatutako biztanleak 326 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 175 etxebizitza zeuden, 130 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 157 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 130 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 201 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (77 gizon eta 57 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Dennevy udalerrian 134 unitate fiskal zeuden, 330 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.443 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 iturgina.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Dennevy udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 48 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Dennevy

Saint-Gilles (1,7 km)

Saint-Léger-sur-Dheune (2,3 km)

Chamilly (2,7 km)

Charrecey (3,4 km)

Aluze (3,5 km)

Cheilly-lès-Maranges (3,6 km)

Saint-Sernin-du-Plain (3,7 km)


Mohall (Ipar Dakota)

Mohall Ipar Dakotako hiri bat da. Renville konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Emmelichthys nitidus

Emmelichthys nitidus "Emmelichthys" generoko animalia da. Arrainen barruko Emmelichthyidae familian sailkatzen da.


K.a. 1490eko hamarkada

Kristo aurreko 1490ko hamarkada K.a. 1499. urteko urtarrilaren 1etik K.a. 1490. urteko abenduaren 31 arte luzatzen dena da.


Urrácal

Urracal (Urrácal gaztelaniaz), Almeriako udalerria da. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 354 biztanle zituen.


Phocoenidae

Fozenido (Phocoenidae) zetazeoen ordenako itsas ugaztun batzuez esaten da. Tamainaz txiki samarrak izaten dira. Burua kono itxurakoa dute, eta mutur-motzak dira gehienak. Arrainak janez elikatzen dira.

Taxonomia.

Phocoenidae familia, egun, 3 generotan banaturik dago, barnean sei espezie dituztenak.


Masami Kurumada

Masami Kurumada (1953ko abenduak 6) japoniar mangaka bat da. Bere lanik arrakastatsuena 1986 eta 1990 bitartean idatzi eta marraztutako Saint Seiya da. Hala ere, ospea lortu zuen bere lehen lana Ring ni Kakero izan zen. Gaur egun, Saint Seiyaren jarraipen ofiziala den Saint Seiya Next Dimension idazten eta marrazten ari da. Lan honek, oraingoz, 81 atal ditu argitaratuta. Era berean, Saint Seiyaren munduko beste lan batzuk ere gainbegiratu ditu. Horien artean The Lost Canvas dago, Shiori Teshirogik sortua.

Saint Seiyaren garapenaren prozesua.

Hasiera baten, istorioa karatea praktikatzen zuen mutil bati buruzkoa izango zen, eta ez zegoen Saint Seiyaren ezaugarrietako bakar bat ere. Gero, behin Saint Seiyaren lehen ezaugarrietako bat garatu zenean, hasiera baten, istorio guztia Japonian gertatzea pentsatu zuen, baina iritzi aldatu eta mendebaldetar kutsuko istorio bat sortzea erabaki zuen, hartarako Grezia eta bertako mitologia oinarri hartuz. Baina oraindik ez zegoen armajantzirik, eta, hasieran, borrokarien jantziak monje budisten antzeko jantziak izango ziren, baina armajantziengatik aldatzea erabaki zuen. Bere azken erabakia mangaren izenburua izan zen. Lehenik Rin Galaxiakoa izatea pentsatu zuen, bere aurreko arrakastari erreferentzia bat eginez, baina, azkenean, Saint Seiya izan zen.


Lasioglossum cinctipes

Lasioglossum cinctipes erle espezie bat da, "Lasioglossum" generoan eta Halictidae familian.


Vianen

Vianen () Herbehereetako Utrecht probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 19.663 biztanle zituen.


Bahraich barrutia

Bahraich barrutia Indiako barruti bat da, Devipatan dibisioan, Uttar Pradesh estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.

Mugakideak.

Honako barrutiekin egiten du muga:


Bolitoglossa palmata

Bolitoglossa palmata "Bolitoglossa" generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.


Créteil–L'Échat (Parisko metroa)

Créteil–L'Échat —Hôpital Henri Mondor azpititulua duena— Parisko metroaren geltokia da, Créteil udalerrian kokatuta dagoena.


Akira Takeuchi

Akira Takeuchi (japonieraz: 竹内 彬

, 1983ko ekainaren 18a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus eta JEF United Chiba.


Northport (New York)

Northport New York estatuko herri bat da. Suffolk konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Andrea Herzog

Andrea Herzog (Meissen, Saxonia (Alemania), 1999ko abenduaren 9a) piraguismoko eslalomean lehiatzen den kirolari alemaniarra da.

Olinpiar Jokoak.

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezkoa domina irabazi zuen "C-1 eslalom" modalitatean, Jessica Fox australiarraren (urrezkoa) eta Mallory Franklin britainiarraren atzetik (brontzezkoa).

Kanpo estekak.


Hydrophis lapemoides

Hydrophis lapemoides "Hydrophis" generoko animalia da. Narrastien barruko Hydrophiidae familian sailkatuta dago.


NGC 105

NGC 105 galaxia espiral bat da, Pisces konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.


Königsfeld (Renania-Palatinatua)

Königsfeld Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Ilmari Hannikainen

Toivo Ilmari Hannikainen (1892ko urriaren 19a, Jyväskylä; † 1955eko uztailaren 25a, Kuhmoinen) finlandiar konposatzailea izan zen.

Pekka Juhani Hannikainenen semea, Helsinkiko Unibertsitatean ikasi zuen 1911tik 1914rako tartean. Segidan Vienako Musika Akademian ikasi zuen Franz Schrekerekin, 1915tik 1917ra Alexander Silotirekin San Petersburgon eta 1919an Alfred Cortotekin Parisen. Jarraian piano-irakasle gisa lan egin zuen kontserbatorioan eta beranduago Helsinkiko Sibelius Akademian irakasle gisa.

Opera bat, pianorako kontzertua, pianorako kuartetoa, pianorako konposizio aunitz eta Liederrak konposatu zituen.


Shannen Doherty

Shannen Doherty (Memphis, 1971ko apirilaren 12a) aktore estatubatuarra da, ezaguna da "Beverly Hills, 90210" eta "Sorginduak" serietan protagonista izan zelako.

Biografia.

Memphis herrialdean jaio zen 1971. urtean. 1'63 m. neurtzen du. Crohn gaixotasuna du txikitatik. Hiru aldiz egon da ezkonduta, horietatik lehenengo Ashley Hamiltonekin, bigarren Rick Solomonekin eta azken aldiz Kurt Iswarienkorekin. Azken honekin oraindik ezkonduta dago. Lagun ospetsuak ditu, haien artean Holly Marie Combs eta Sarah Michelle Gellar. Bere aita Tom deitzen da eta bere ama Rosa eta anai handi bat dauka Sean deitzen dena. Los Angelesen bizi da.


Excusatio non petita, accusatio manifesta

""'Excusatio non petita, accusatio manifesta

""' jatorria erdi aroan duen esaldia da. Euskaraz literalki "eskatu gabeko aitzakiak, salaketa adierazten du" litzateke.

Bere esanahia inork barkamenik eman dezan eskatu gabe, barkamena eskatzen duen edonor hutsegitearen egile bezala bere burua nabarmentzen duela da.


Yichunentulus

Yichunentulus Protura animalia taldeko genero bat da. Acerentomidae familiaren barruan sailkatzen da.


Eraserhead

Eraserhead (euskaraz "Buru-Ezabatzailea"), 1977ko David Lynch estatubatuar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoilariaren beldurrezko film bat da. Jack Nance, Charlotte Stewart, Jeanne Bates, Judith Anna Roberts, Laurel Near eta Jack Fisk aktoreek antzeztu zuten.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Henry Spencer (Jack Nance) gizon gazte depresibo eta beldurtia da, haurra zenetik amesgaizto arraroak jasaten ditu eta haietatik ihes egiteko bere irudimenaz baliatzen da. Egun batez, Henryren laguna den Maryk (Charlotte Stewart) haren etxera afaltzera gonbidatuko du, orduan haurtxo goiztiar eta gizagabe baten aita izan zela jabetuko da. Mary eta haurtxo bitxia Henryrren etxea bizitzen jarriko dira, bertan erradioaren atzealdean dagoen eszenatoki argiztatuan emakume bat agertzen da (Laurel Near).


Edgewood (Illinois)

Edgewood Illinoiseko herri bat da. Effingham konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


JFS

Journaled File System edo JFS 64-bit-eko journaling fitxategi-sistema da, IBM enpresak sortua. Software libre gisa eskura daiteke GNU General Public License (GPL) lizentziapean. Hainbat bertsio daude, hala nola AIX, eComStation, OS/2 edota Linux sistema eragileetarakoak. HP-UX sistema eragileak JFS izeneko fitxategi-sistema bat du halaber, baina egiazki Veritas Software etxearen VxFS fitxategi sistemaren OEM bertsio bat da.


3440 Stampfer

3440 Stampfer asteroide baten izena da. otsailaren 17an aurkitu zuen K. Reinmuth-ek Heidelberg Behatokitik.

Izendapena.

Hasiera batean asteroideak 1950 DD izena zeraman. Ondoren Simon von Stampfer omentzeko izena eman zitzaion.

Orbitaren ezaugarriak.

3440 Stampfer asteroidearen orbitak batezbeste 2,393 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,661 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,126 distantziara. Eszentrikotasuna 0,306 da, eta makurdura orbitala 12,71ºkoa da.

Ezaugarri fisikoak.

Magnitude absolutoa 13.1 da.


Châteauroux-2 kantonamendua

Châteauroux-2 kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 1 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Hidrodinamika

Hidrodinamikak likidoen dinamika ikertzen du.

Fluido hauen dinamika zehazten duten ekuazioak Navier-Stokes ekuazioak dira. Masa eta mugimendu kopurua kontutan hartzen dituzten espresio matematikoak dira.

Fluido ez likatsuen kasuan, baita fluido kolodialak ere deituak, Euler ekuazioetara mugatzen dira.

Hidrodinamikari buruzko lehenbiziko ikerketak burutu zituenetako bat Daniel Bernoulli zientzialaria izan zen, eta bere ondorioak izenburu berdineko "Hydrodynamica" /1738) idazlanean argitaratu zituen.


Mesmont (Côte-d'Or)

Mesmont Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Mesmont udalerrian erroldatutako biztanleak 199 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 81 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 75 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 126 ziren, horien artean 105 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 105 pertsona aktiboetatik 102 lanean zeuden (58 gizon eta 44 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Mesmont udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 214,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.434 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2000. urtean Mesmont udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Mesmont

Remilly-en-Montagne (2,3 km)

Prâlon (2,4 km)

Savigny-sous-Mâlain (2,5 km)

Sombernon (3,1 km)

Agey (3,4 km)

Sainte-Marie-sur-Ouche (4,8 km)

Vieilmoulin (5,0 km)

Mâlain (5,1 km)

Grenant-lès-Sombernon (5,2 km)

Baulme-la-Roche (5,5 km)

Blaisy-Haut (5,6 km)

Gissey-sur-Ouche (5,7 km)

Drée (6,0 km)


Saint-Sauveur-d'Émalleville

Saint-Sauveur-d'Émalleville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Sauveur-d'Émalleville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.166 ziren. Familiak 377 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 125 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 204 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 400 etxebizitza zeuden, 384 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 395 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 384 etxebizitza nagusietatik 368 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 28 etxek hiru zituzten, 87 etxek lau zituzten eta 267 etxek bost zituzten. 329 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 123 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 251 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 747 ziren, horien artean 553 aktiboak ziren eta 194 inaktiboak ziren. 553 pertsona aktiboetatik 530 lanean zeuden (290 gizon eta 240 emakume) eta 23 langabezian zeuden (8 gizon eta 15 emakume). 194 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Sauveur-d'Émalleville udalerrian 392 unitate fiskal zeuden, 1.178 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.041 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 20 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 2 jatetxeak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.

2000. urtean Saint-Sauveur-d'Émalleville udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Sauveur-d'Émalleville

Vergetot (1,7 km)

Angerville-l'Orcher (3,2 km)

Hermeville (3,4 km)

Manneville-la-Goupil (3,8 km)

Bornambusc (4,0 km)

Écrainville (4,2 km)

Criquetot-l'Esneval (4,3 km)

Virville (4,4 km)

Graimbouville (4,8 km)

Turretot (5,1 km)

Anglesqueville-l'Esneval (5,2 km)

Étainhus (5,3 km)

Goderville (5,8 km)


Rattus hoffmanni

Rattus hoffmanni Rattus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.


Florence Pugh

Florence Pugh (Oxford, 1996ko urtarrilaren 3a) ingeles aktorea da.


Marcia Gay Harden

Marcia Gay Harden (La Jolla, Kalifornia, 1959ko abuztuaren 14a) estatubatuar telebista eta zinemako aktorea da, Oskar bat irabazi duena.


Cortina sulla Strada del Vino

Cortina sulla Strada del Vino (alemanez: "Kurtinig an der Weinstraße"

) Italiako udalerri bat da. Bozen-Hego Tirolgo probintzia autonomoan kokatuta dago, Trentino-Adige Garaia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Cortina sulla strada del vinok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Flowella (Texas)

Flowella Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Brooks konderrian dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Imbolc

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

Imbolc egutegi zeltako lau jai garrantzitsuenetako bat da, emankortasun edo ugalkortasunaren erritualarekin zerikusia du, baina kristautasunaren inposaketarekin Santa Brigidaren Eguna bilakatu zen, gaur egun suaren jaialdia bezala ospatzen da, edota neopaganismoaren denbora gurpilen "sabat" edo zortzi jai egunetako bat bezala (lau eguzki egun eta lau ilargi egun). Eskozian "Latha Fhèill Brìghde" eguna bezala ere ezagun da, Irlandan berriz eta Galesen "Gwyl Ffraed" bezala.

Imbolc-a ohituraz otsailaren 1ekin erlazionatzen da nahiz eta jaialdi zelta urtarrilaren 31an hasi. Gaur egunez neopaganoek jaia otsailaren 1 edo 2an ospatzen dute. Zenbait neopaganok otsailaren 4 eta 5ean ematen den udako solstizioa eta udaberriko solstizioaren erdi puntuan bezala ospatzen dute.


Saint-Genest-de-Contest

Saint-Genest-de-Contest (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Genest-de-Contest

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Genest-de-Contest udalerrian erroldatutako biztanleak 248 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 136 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 92 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 158 ziren, horien artean 112 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 112 pertsona aktiboetatik 106 lanean zeuden (59 gizon eta 47 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Genest-de-Contest udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 258 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.261,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 argiketaria.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Saint-Genest-de-Contest udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 644 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Genest-de-Contest

Laboutarie (3,3 km)

Montdragon (3,8 km)

Réalmont (3,9 km)

Saint-Julien-du-Puy (4,3 km)

Lombers (5,0 km)

Vénès (5,2 km)


Zona termiko

Zona termikoak eskualde klimatikoak, geografikoak edo biogeografikoak dira, haien tenperaturaren arabera definituak. Bere mugaketari dagokionez, urteko batez besteko tenperatura atmosferikoaren edo biotenperaturaren tartea, hala badagokio, edo latitudea eta altitudea bezalako beste erreferentzia mota bat erabiltzen da, azken biak tenperaturan eragin erabakigarria duten faktoreak baitira.

Zona termikoen identifikazioa garrantzitsua da laborantza hazkundearen azterketan, Bbereziki aldeko urte-sasoian.

Hainbat sailkapen sistema dauden arren, tradizionalena hiru talde handitan banatzea da:

Hiru zonetako ikuspegi oinarrizko edo sinple hau oso zabalduta dago, antzinatik erabili da eta historian zehar aldaketak izan ditu autore desberdinen arabera, gero zona ugari erabili dituztenak. Beste izen batzuk ere erabiltzen dira Lurreko zonak izendatzeko, adibidez zona klimatikoa, baina horrek esan nahi du prezipitazioak bezalako beste parametro batzuek esku hartu ohi dutela; Latitude-zona latitudearen arabera neurtzen bada eta estai termikoa altitudearen arabera.


NGC 4424

NGC 4424 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.


IPv6

IPv6 IP datagramaren 6. bertsioa da. IPv6 IPv4 ordezkatzera zuzenduta dago, sare-helbide onargarrien kopuru murriztua duelako, eta Interneten hazkundea eta haren erabilera mugatzen duelako, bereziki Txinan, Indian, eta populazio handiko Asiako beste herrialde batzuetan. Xerox Parc-eko Steve Deering eta Craig Mudge dira bere diseinatzaileak.

Estandar berriak zerbitzua hobetuko du orokorrean; adibidez, geroko telefonoei eta gailu mugikorrei proportzionatuko die helbide propio eta permanenteak.

2010.aren hasieran, IPen %10 baino gutxiago geratzen ziren esleitu gabe.

2011ko otsailaren 3ko astean, IANAk (Internet Assigned Numbers Authority, ingelesez) helbide libreen azken blokea entregatu zuen (33 milioi) IPak esleitzeko erakunde arduradunari Asian, gorakada izan duen merkatu bat, laster IP guzti horiek kontsumituko dituena.

IPv4-k 4.294.967.296 (232)aukera ematen ditu sareko helbide desberdinak definitzeko, zenbaki desegoki bat emateko bat planetako pertsona bakoitzari, eta askoz gutxiago ibilgailu bakoitzari, telefono, PDA, etabarri.

Ordea, IPv6-k 340.282.366.920.938.463.463.374.607.431.768.211.456 ( 2 128 edo 340 sextiloi) helbide onartzen ditu), hau da, 6,7 × 1017 (670 mila bilioi) helbide Lurraren azaleko milimetro karratu bakoitzeko.

Protokoloa jendarteratzeko beste bide bat instituzioek berenganatzea da. Estatu Batuetako Gobernuak IPv6 zabaltzea agindu zuen haren agentzia federal guztei 2008an

Sarrera.

IP helbideak bukatzen ari direnez gero, IP bertsio berria behar da helbide gehiagorekin batez ere.

Helbidearen tamaina 32 bitetatik 128 bitetara handitzen da eta helbideentzako konfigurazio malguago eta eraginkorragoa izateko helburuekin diseinatu dute. Bere helburuen artean honako hauek dira azpimarratzekoak:

* Milaka milioi helbideentzako euskarria izatea

* Bideratze-taulen tamaina txikitzea

* Goiburuko formatu erraztua, bideratzaileek arinago prozesa dezaten

* Segurtasuna hobetzea

* Etorkizuneko aukera berriei tartea uztea

* Zerbitzu-kalitateari arreta gehiago eskaintzea, batez ere denbora errealeko datu-fluxuekin

IPv6-ren notazioa.

Helbideak adierazteko 3 modu daude:

* Onartuena: x:x:x:x:x:x:x:x modukoa da. Non x bi zortzikotedun zenbaki hamaseitarra dugu. Adibide gisa:

* FBDC:CD58:1234:5678:90AB:CDEF:7654:3412

* B050:6:6:A822:0:0:0:75AB

Aurrean dauden zeroak idaztea ez da beharrezko.

* Formatu konprimitua: helbidearen tartean dauden zeroak ezabatzen dira.

* B050:6:6:A822::75AB

“::” laburdura helbidean leku bakar batean agertu behar litzateke. Bestela zenbat zero jarri behar ditugun ezin dezakegu jakin.

* Hirugarrena: modu berria eta zaharra nahasten duen notazio da. Bere formatua x:x:x:x:x:x:d.d.d.d da. Non x balio hamaseitarrak dira eta d hamartarrak.

* 0:0:0:0:0:B050:198.168.10.1

* 0:0:0:0:0:1010:128.240.254.250

Ezaugarriak.

IP 6. bertsioaren ezaugarriak:

* Helbidearen tamaina handitu 32-tik 128-ra

* Goiburuko formatu erraztua. IP4b-aren eremuak kendu eta aukereetan sartu dira, bideratzaileek arinago prozesa ditzaten.

* Erabiltzaileak kautotzeko eta tresna kriptografiakoen bidez datuen osotasuna bermatzeko hedapenak definitzen ditu

* Autokonfiguraziorako modu desberdinak ditu

* IP4btik IP6brako trantsizio erraza eta malgua

* Domeinuen arteko eta domeinuen barruko ibilbideen bideratzea hedatzeko, bideratze algoritmoak funtzio hedatuak ditu, SRDPri esker.

* Difusio moldagarrirako prozedura berria

* Aukerak eta goiburukoak hedatzeko aukerak ditu. IP6b-aren eta garraioko goiburukoaren artean kokatzen dira aukerak. Bitarteko bideratzaileek ez dituzte aztertzen IP6b-aren goiburukoaren aukerak, egungo bertsioak ez bezala.

IPv6-ren eremuak.

IP6b-aren goiburukoaren eremuak labur-labur komentatuko ditugu. Azpimarratu IP4b ez bezala IP6baren goiburukoak tamaina finkoa duela.

* Bertsioa. Bideratzaileek IP paketearen zein bertsio prozesatzen ari diren jakiteko

* Lehentasuna. Kontrol-fluxua egiteko ala ez egiteko

* Fluxuaren etiketa. Iturburuaren eta helburuaren arteko eskakizun bereziak adosteko. Oraindik probatan.

* Edukiaren luzera. Goiburukoaren ondoren zenbat byte datozen adierazteko.

* Hurrengo goiburukoa. Goiburuko osagarriak adierazten ditu. IPren azken goiburukoa bada, eremu honetan garraio-mailari zein protokolo erabili behar duen adierazten dio. 1 ICMP, 2 IGMP, 6 TCP eta 17 UDP.

* Jauzien muga. IP4bren iraupena eremuaren parekoa da.

* Iturburuko eta helburuko helbideak.


Islamaren historia

Islamaren historia zibilizazio islamiarraren garapen politiko, sozial, ekonomiko eta kulturala da. Historialari gehienek Islama VII. mendearen hasieran Meka eta Medinan sortu zela onartzen dute. Musulmanek Islama Jesus, Salomon, David, Moises, Abraham, Noe eta Adam bezalako profeten jatorrizko fedearen itzulera bezala hartzen dute, Jainkoaren borondateari men eginez.

Tradizioaren arabera, 610ean Mahoma profeta islamiarra jainkozko errebelazioak jasotzen hasi zen. Mahomaren mezuak jarraitzaileak irabazi zituen baina Mekako handikien aurkakotasun gero eta handiagoarekin aurkitu zen. 622an, bere osaba Abu Taliben heriotzarekin babesa galdu eta urte batzuetara, Mahomak Yathrib hirira (gaur egungo Medinara) emigratu zuen. 632an Mahoma hil zenean, Rashidar Kalifatoaren garaian musulmanen komunitatearen buruzagiaren oinordekoa izango zenaren inguruko desadostasuna piztu zen.

Mahoma hil eta mende bat geroago, islama, Ozeano Atlantikotik , Erdialdeko Asiaraino hedatu zen. Inperio hau ez zen denbora luzez baturik mantendu; gobernu sistema berriak, laster, islamaren historialarientzat Fitna bezala ezagutzen zen gerra zibil bat eragin zuen, eta, ondoren, Bigarren Fitna batek erasana.

Islama komunitate politiko bezala zatitu zen arren, Abbastar kalifa-herriaren inperioak, mogoldarrak eta Seljuktar otomandarrak munduko handienen eta boteretsuenen artean zeuden. Arabiarrek kultura eta zientziaren gune islamiar asko egin zituzten, horietatik zientzialari, astronomo, matematikari, doktore eta filosofo islamiar nabarmenak sortu zirelarik Islamaren Urrezko Aroan. Teknologia loratu egin zen; inbertsio handia egin zen azpiegitura ekonomikoan, hala nola ureztatze-sistemetan eta kanaletan. Koranaren irakurketaren garrantzia azpimarratzeak alfabetatze maila handia eragin zuen populazio orokorrean.

Ondoren, XIV. eta XIV. mendeetan, eskualde islamiarrak europar inperio boteretsuen eraginpean erori ziren. Lehen Mundu Gerraren eta Konstantinoplako Okupazioaren ondoren, Otomandar Inperioko gerakinak, Europako protektoratu bezala banatzean zatituak izan ziren.

Mende askoren ondoren, ez da geratzen kalifatzarraren (otomandarrek behintzat eskatu zutena) aldarri handi eta oso onarturik.

XX. mendearen zati handi batean hainbat ideologiak eraginda (komunismoak, adibidez), islamiar nortasuna eta islamaren gailentasuna areagotu egin dira, zalantzarik gabe, XX. mendearen azken urteetan eta XXI.aren hasieran. Hazkunde azkarrak, mendebaldeko interesek islamiar eskualdeetan, nazioarteko gatazkek eta globalizazioak islamaren garrantzian eragin dute XX. mendean.

Islamiar inperioa.

Sakontzeko, irakurri: «Rasidar kalifaldia», «Omeiatar Kalifa-herria» eta «Abbastar Kalifa-herria»

Islamismoan adierazitako arauak arabiar hedapenaren hasierarako oinarria izan ziren. Fededunek gerra santua fedearen alde egiteko zuten betebeharrak armada arabiarretan soldaduak sartzea eta euren artean borrokatzeari uztea erraztu zuen.

Bestalde, arabiar hedapena bultzatu zuten beste arrazoi batzuk ere izan ziren. Ekonomiaren ikuspegitik, herri hau bizi zen lurraldeko pobreziak lur emankor eta oparoagoen bilaketa bultzatu zuen. Honi, persiar eta bizantziar inperioen pixkanakako gainbehera gehitzen zaio, kultura berri hau sartzeko baldintza egokia.

632an Mahoma hil zenean, bere ondorengoak, kalifak deituak, islamiar herria zuzentzeaz eta erlijioa eta lurraldea hedatzen saiatzeaz arduratu ziren.

Lehenengo Fitna.

Omarren oinordekoa Uthman ibn Affan izan zen, Mahomaren lehen jarraitzaileetako bat. Uthmanen mendean, inperio berria, Fitna edo anabasa deitu zitzaion Gerra Zibil batean erori zen. Mahomaren senide eta lehen jarraitzaileetako asko, Uthmanekin ez zeuden pozik, bere ahaideei bidegabeki laguntzen ari zela sentitzen baitzuten, eta buruzagi erlijioso baizik, errege bat bezala jokatzen zuela pentsatzen zutelako. Soldadu matxinoek Uthman hil zuten eta buruzagitza Ali ibn Abi Talibi eskaini zioten, Mahomaren lehengusu eta suhiari. Musulman askok (bereziki kalifatorako euren hautagaiak zituztenak) Ali buruzagi bezala onartzea arbuiatu zuten, eta, beraz, honek bere kalifato laburra pasa zuen Uthmanen fakzio disidenteen eta ahaide ziren Omeiarren aurka borrokan. Ali, hiltzaile jariyar batek hil zuen eta Omeyek kalifatoa eskatu zuten. Haiek lortu zuten musulman gehienen buruzagitza zenbait belaunalditan atxikitzea, baina aldi labur batez izan ezik, ez zuten inoiz zatitu gabeko islamiar inperio baten gainean gobernatu. Islamiar fedea ere dibergitu egin zen, gaur egungo suniak eta xiitak bananduz. (Hau, beharbada, istorio erlijioso konplexu baten sinplifikazio izugarri bat da).

Bigarren Fitna.

Omeietako gobernua, 680an bigarren gerra zibil batek eten zuen (bigarren Fitna), berrezarri egin zen, baina, ondoren, 758an amaitu zen.Honen ondoren, arerio ziren dinastiek, kalifatoa edo mundu musulmanaren lidergoa aldarrikatuko zuten, eta estatu eta inperio islamiar askok, soilik kalifari obedientzia sinboliko bat eskainiko zioten, mundu islamiarra bateratzeko gai ez zena.

Botere islamiarraren goraldia.

Inperio berri honetako biztanleriaren gehiengoa ez zen musulmana. Dhimmi estatutuaren menpe eta kapitazio zerga baten (yizia) ordainpean, konkistatutako biztanleek euren erlijioak toleratuak zirela ikusi zuten. Omeyen azpian, bihurtu nahi zutenek, euren tribuan adoptatuko zituen arabiar ongile bat aurkitu behar zuten. Behin ohorezko arabiarrak izanda, bihur litezke.

Hala ere, biztanleriaren gehiengoa islamera bihurtu zen. Mugimendua azkarra edo geldoa izan zen, mundu akademikoan oso eztabaidatua dagoen topiko bat da, eta herrialdez herrialdeko ikasketa xeheen arabera baino ez litzateke erabakiko.

Batasun politikoaren suntsiketa.

Islamaren batasun politikoa desegiten hasi zen. Emirerriak, oraindik kalifaren lidergo teorikoa onartzen zutenak, independentziarantz lerratu ziren, eta kontrolaren berpizte labur bat, bi kalifato arerioen ezarpenarekin amaitu zen: Fatimiak Afrikako iparraldean eta Kordobako Omeyak Espainian (emirrak, ihes egitea lortu zuen familia horretako kide baten ondorengoak ziren). Batzuetan, ababseek, txotxongilo bezala gobernatu zuten Buyí emirentzat.

Inbasio berri batzuek mundu islamiarra suntsitu zuten. Lehenik, berriki bihurtu ziren turkiar seljuktarrek berehala konkistatu zuten Asia islamiarra, gobernu ortodoxoa berrezarri eta fatimyak garaituko zituztelakoan, baina laster haiek ere deszentralizazio politikoaren preso erori ziren. 1071n, Manzikerteko guduan bizantziarrek jasandako hondamendiaren ondoren, gurutzada batzuk jaurti zituen, eta, denbora batez, Jerusalem harrapatu zuten. Hala ere, Saladinok batasuna berrezarri zuen, fatimiak garaitu zituen eta hiria berreskuratu zuen. Gurutzada berriak egin ziren, gutxienez, hiri sakratua berreskuratzeko saiakera nominalarekin. Baina Konstantinoplaren arpilaketa eta okupazioa baino ezer gehiago ez zen lortu, Bizantziar Inperioa oso ahuldua eta ondorengo konkista baterako prest utziz.

Denbora horretan, astronomian, poesian, zientzia filosofikoetan eta matematiketan aurrerapen handiak egin ziren.

XII. mendearen hasierarako, askoz mehatxu larriagoa zegoen islamaren gainean. Mongoliarrek, 1258an Bagdad inbaditu zutenak, lurralde islamiar gehienak konkistatu zituzten Egipto ekialdean. Hordak, Abbasí kalifatoarekin eta Erdi Aroko Islamaren Urrezko Aroarekin bukatu zuten, islamiar mundua, hondatua eta nahasia utziz. Ondoren, mongoliarrak islamera bihurtu ziren, eta euren kultura propioa garatu zuten, truke ezberdin eta sofistikatuan oinarritua, Eurasiako izkina bakoitzeko elementuak integratuz.


Lepidophyma tuxtlae

Lepidophyma tuxtlae "Lepidophyma" generoko animalia da. Narrastien barruko Xantusiidae familian sailkatuta dago.


Musée Français de la Carte à Jouer

Karta-jokoen Frantziako Museoa edo Musée Français de la Carte à Jouer Parisko Issy-les-Moulineaux auzoan dagoen karta-museoa da. Asteazkenetik igandera irekita dago. Onarpen-tasa bat kobratzen da.

Museoa 1986an sortu zen, Louis Chardonneret-en (1849–1935) eta Robert Thissen-en bildumetan oinarrituta, eta 1997az geroztik lehen Contiko printzeen Chateau d'Issy gazteluan kokatuta dago.

9.000 objektu inguru ditu, ia 6500 joko-karta, 980 grabatu, marrazki eta kartel, eta karta-jokoekin lotutako 1.000 objektu baino gehiago. Aldi baterako erakusketak ere aurkezten ditu. Beste galeria batzuek Issy-les-Moulineaux-en historia eta Contiko printzeen gaztelua, abiazioaren hasiera eta Issyrekin elkartutako artista garrantzitsuen (Auguste Rodin, Henri Matisse eta Jean Dubuffet) berri ematen dute.

Museoak Europako Museoaren saria irabazi zuen 1999an.


Paramezio

Paramezioak ("Paramecium" generoa) ur gezatan bizi diren protozoo ziliodunak dira, itxura obalatua dutenak. 50 eta 300 µm bitarteko luzeera dute, mikroskopio optikoa beharrezkoa izanik beraiek ikusteko.

Ugariak dira ur-putzu, urmael eta ur geldirik duten habitetan.

Aspalditik dira ezagunak protista hauek, lehenengo mikroskopioak asmatu zituztenek (XVII. mendean) ""animakulu" txikiak ikusi baitzituzten landareen infusioetan ("infusorio"" izena ere eman zieten).

Paramezioek ez dituzte flageloak, zilioak baizik. Zilio horiek protozoo horien azal osoan daude, eta higidura ematen diote organismoari. "Paramecium caudatum" espezieak 2.000 zilio inguru ditu.

Zapatila itxurako bizidun zelulabakar horiek zitostoma izeneko egitura dute, zelula mintzaren inbaginazioa, aho moduan jarduten duena elikagaiak harrapatu eta irensteko. Zitostomaz gain bi nukleo dituzte, bata bestearen ondoan: nukleo handia (makronukleoa) eta nukleo txikia (mikronukleoa).

Bakterioez eta partikula organiko txikiez elikatu ohi dira. Zilioek ur korrenteak sortzen dituzte bakterioak zitostomara erakartzeko. Irentsitako bakterioak elikagai-bakuola batean pilatzen dira.

Ugalketari dagokionez erdibiditzearen bidez sortzen dira bi paramezio, paramezio-ama batengandik. Ugalketa asexual horretan sortutako paramezioek ama-zelularen ondare genetiko bera dute. Ugalketa sexuala ere egin dezakete: bi paramezio elkartu eta mikronukleoak elkartrukatzen dituzte, material genetiko berria agertuz trukaketaren ondorioz. Ugalketa sexual honi konjugazioa deritzo, eta ugalketa asexualaren aldean urriagoa da.

"Paramecium" generoan espezie asko daude. Besteak beste, "Paramecium caudatum", "Paramecium aurelia" eta "Paramecium bursaria".


Râmnicelu (Buzau)

Râmnicelu Errumaniako udalerri bat da, Buzau konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Carlos María Aritz

Carlos María Aritz Bolea (Martzilla, - ) nafar apaiza izan zen, klaretarra. Panamára misiolari joan zen. 1985ean Colón-Kuna Yalako apezpiku izendatu zuten.


Saint-Symphorien-sous-Chomérac

Saint-Symphorien-sous-Chomérac Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Symphorien-sous-Chomérac udalerrian erroldatutako biztanleak 716 ziren. Familiak 268 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 312 etxebizitza zeuden, 268 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 285 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 268 etxebizitza nagusietatik 211 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 132 etxek bost zituzten. 228 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 167 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 496 ziren, horien artean 367 aktiboak ziren eta 129 inaktiboak ziren. 367 pertsona aktiboetatik 345 lanean zeuden (185 gizon eta 160 emakume) eta 22 langabezian zeuden (6 gizon eta 16 emakume). 129 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 57 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Symphorien-sous-Chomérac udalerrian 270 unitate fiskal zeuden, 743,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.504 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.

2000. urtean Saint-Symphorien-sous-Chomérac udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 417 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Symphorien-sous-Chomérac

Saint-Lager-Bressac (2,8 km)

Chomérac (3,4 km)

Flaviac (4,0 km)

Saint-Julien-en-Saint-Alban (4,0 km)

Baix (5,0 km)

Saint-Bauzile (5,1 km)

Le Pouzin (5,3 km)

Alissas (5,8 km)


Andeloseko Museo Arkeologikoa

Andeloseko Museo Arkeologikoa Andelos antzinako hiri erromatarrean dago (Mendigorria, Nafarroa Garaia). Bertan, hirian aurkitutako objektu batzuk erakusten dira eta aztarnategi arkeologikoak bisitatzeko abiapuntu gisa erabiltzen da.

Historia.

1980 eta 2000 bitartean, Andeloko aztarnategi erromatarra hondeatu zen María Ángeles Mezkitzen zuzendaritzapean. Geroago Nafarroako Gobernuko Kultura Zuzendaritza Nagusiak (Vianako Printzea Erakundea) aztarnategi bisitagarrien planaren barruan, museo hau sortzea erabaki zuen. Erakusketarako, kontserbaziorako eta ikerketarako gune bat sortu nahi izan zuten. Aztarnategia antolatzeko plan bat idatzi zen 1997an, eta museoa 2003an inauguratu zen.

Egoitza.

Eraikina 1999 eta 2000 bitartean eraiki zen, José Luis Franchez Apezetxea arkitektoaren proiektuaren arabera. Hondakin arkeologikorik gabeko eremu batean dago, Andiongo Ama Birjinaren ermitatik gertu. Beheko solairu bakarrean garatua, kanpoko fatxadak adreiluzkoak dira eta estalkia laua eta alderantzikatua da. Erdiko galeriaz gain, hegoaldean museografia-zerbitzuak eta erakusketa iraunkorreko eta ikus-entzunezko aretoak daude; iparraldean, berriz, tailer bat, arkeologia-gela bat eta biltegia.

Bildumak.

Elementu nagusi gisa, museoak erakus-leiho handi bat du erakusketa iraunkorreko aretoan, aztarnategiko indusketa arkeologikoetan berreskuratutako materialen jatorrizko piezak eta erreprodukzioak eskaintzen dituena. Erakutsitako objektuen artean eguneroko erabilera dutenak daude, baita erromatarren kulturaren beste alderdi batzuk ulertzen laguntzen dutenak ere, hala nola sinesmenak edo erakundeak. Maketa bat ere badu, hiriaren eta inguruaren topografia erreproduzitzen duena.


Rimbach (Bavaria Beherea)

Rimbach Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


The Responder

The Responder britainiar telesaila da, Tony Schumacherrek BBC One katerako sortua.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Chrisek Liverpooleko Tramp Attack musika taldearen erritmora patruilatzen du hiri mehatxaria. Plano zenitalak, autoak sutan, gazte oldarkorrak... eta polizia agentearen aurpegi nekatua. Larrialdi dei guztiak erantzuten ditu, emaztearenak izan ezik. Eguna familiarekin ematen du, baina senideen arteko harremana Chrisen irribarrea bezain hotza da. Krisi betean dago, antsietateak jota eta errutinak itota. Egoera hori irauli nahian, etxegabeak laguntzen ahalegintzen da. Gaueroko bidaide dira eta ondo ezagutzen dute elkar, baina tratu ilunak egiten eta muturreko indarkeria erabiltzen amaitzen dute, gehiegitan.

Lanaldiko ordu hiletan, berriz, Chrisek bere beharrik oinarrizkoenak asetzen ditu modu praktikoan. Tabakoa eta pilulak lapurtzen dizkio hilik topatu berri duen emakumeari, eta haren egongelan itxaroten du forentsearen etorrera, kafea hartzen eta telebista ikusten. Chrisek bere kode pertsonala du, nahiago du bakarka lan egin eta bere jardunean lurrikara eragingo du emakumezko agente beltz eta gazte baten etorrerak.


Croghan (New York)

Croghan New York estatuko herri bat da. Lewis konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Elkarrekin esnatzeko ordua

Elkarrekin esnatzeko ordua Kirmen Uribe idazlearen hirugarren eleberria da, 2016ko azaroan argitaratu zena. Benetan existitu ziren pertsonaien biografietan oinarritzen da eta hiru belaunaldien arteko kronika egiten du. Liburua lau zatitan banatzen da: 1927-1943, 1943-1950, 1953-1979 eta 2010-2011. Liburuaren protagonista nagusiak Karmele Urresti eta Txomin Letamendi dira, baina tartean agertzen dira ere garai batean ospetsuan izan ziren beste batzuk, konparazio batera, Antonio Gezala margolaria eta Manu Sota idazlea.


Humphrey Bogart

Humphrey DeForest Bogart (New York, 1899ko abenduaren 25 - Los Angeles, Kalifornia, 1957ko urtarrilaren 14) Ameriketako Estatu Batuetako aktorea izan zen. 1999an, "American Film Institute" delakoak Bogart gizonezko zinema-izarrik handiena izendatu zuen.

75 filmetan agertuta, mundu osoan zehar ospea eman zion pertsonaiak ezaugarri berak zituen: azkarra eta gogorra, baina batez ere, inguru ustel batean bere moral pertsonalari eusteagatik ezaguna. Nahiz eta hasiera Broadwayn eta 1920ko eta 1930eko hamarkadetako filmetan aktore ona baina B mailakoa izan, Bogarten hurrengo lorpenek zinemako mitoa bihurtu zuten.

Phillips akademian (Massachussets) egon zenean, lagun bat ezagutu zuen, William Brady, eta hark bultzatu zuen antzerki aktore izatera. Ondoren, akademiatik bota zuten jarrera txarra izateagatik, eta ondoren Estatu Batuetako Itsas Erreserbara batu zen. Urte batzuk geroago, 1920tik 1922ra bere lagun William Bradyren jabetzako antzerki konpainia bat zuzendu zuen. 1930an, Fox konpainiaren kontratu bat lortu zuen.

1942an, parte hartu zuen obrarik sarituena eta ezagunena argitaratu zen, Casablanca. 1951an, gizonezko aktore onenaren Oscar saria lortu zuen, "The African queen" pelikulari esker.

Biografia.

Hiru neba-arreben artean zaharrena zen. Gurasoak, Belmont DeForest Bogart zirujaua (1867-1934), jatorri anglo-herbeheretarra (Bogart abizena Herbeheretako Bogaert-etik dator) eta Maud Humphrey (1868-1940) artista grafikoa (1868-1940) Parisen sortua, Whistler margolari inpresionistarekin "The Delineator" moda aldizkariko zuzendari grafikoarekin eta sufragista militantearekin ikasia. Ama, marrazkilari gisa, entzute handikoa zen, eta bere senarrak baino bi aldiz gehiago irabazten zuen. Bi gurasoak hotzak, urrunak eta formalak ziren Humphreyrekin eta haren bi arrebekin, nahiz eta beren erara maite zituzten. Humphreyk aitarengandik kritikarako joera, arrantzarako zaletasuna, belarekiko betiko zaletasuna eta borondate sendoko emakumeekiko erakarpena jaso zuen.

Bogartarrak Upper West Side-ko apartamentu batean bizi ziren, eta txabola bat zeukaten 55 hektareako finka batean, Canandaigua Lake ondoan, New York estatuan, non, gaztetan, Humphreyren lagun taldea antzezlanak prestatzen entretenitzen zen. «Bogie», hala deitzen zioten, eskola onetan ibili zen, eta familiak, Yale Unibertsitatean, bere aitaren mediku karrera egitea espero zuen

Humphreyren bizitza, Philips Akademiako (Massachusetts) barnetegian, William Brady laguna (William A. Brady eszena-ekoizlearen semea) ezagutu zuenean aldatu zen, eta hark bultzatu zuen eszena-aktore izatera. Beharbada horregatik, Akademian huts egiten hasi, eta arrazoi ilun samarrak zirela medio (nahiz eta denak berarentzat zehaztutako patuarekin zerikusia zuten) kanporatu egin zuten.


Shirakami-Sanchi

Shirakami-Sanchi (japonieraz: 白神山地, "jainko zuriaren eskualde menditsua")

Honshun, Japoniako Akita eta Aomori prefekturen artean, dagoen basoa da.

Bertan irauten dute Japonia osoko baso epelen aztarnek eta baita asiar hartz beltzak ("ursus thibetanus") ere. Bere 1.300 km²-ko azaleran punturik garaiena 1.243 metroko Mukai-shirakami mendia da.

Bere ezaugarri naturalak zirela eta, UNESCOk 1993an Gizateriaren Ondare izendatu zuen.


Charline Picon

Charline Picon, (Royan, 1984ko abenduaren 23a), Belan lehiatzen den kirolari frantziarra da.

Hiru Udako Olinpiar Jokotan, esku hartu zuen: Londres 2012an (Londres), 8. postua lortu zuen; Rio 2016an (Rio de Janeiro) urrezko domina, eta Tokio 2020an (Tokio) zilarrezkoa. Guztiak, RS:X proban.


Coracina azurea

Coracina azurea "Coracina" generoko animalia da. Hegaztien barruko Campephagidae familian sailkatua dago.


Anomochilus weberi

Anomochilus weberi "Anomochilus" generoko animalia da. Narrastien barruko Anomochilidae familian sailkatuta dago.


The Avengers (2012ko filma)

Marvel's The Avengers 2012ko superheroi filma da, Joss Whedon estatubatuar zinemagileak zuzendu zuena. Marvel Comicseko izen bereko superheroi taldean oinarriturik dago. Robert Downey Jr., Chris Evans, Mark Ruffalo, Chris Hemsworth, Scarlett Johansson, Jeremy Renner, Tom Hiddleston, Clark Gregg, Cobie Smulders eta Stellan Skarsgård izan ziren antzezle nagusiak.

Filmak Marvel etxeko superheroi talde handia elkartu zuen: Thor, Hulk, Captain America eta Iron Man, besteak beste. Harrera beroa eduki zuen, aldeko kritika ugariak izan ziren eta emaitza ekonomikoa ere egundokoa izan zen. Haren jarraipena, "", 2015ean estreinatu zen.

Argumentua.

Nick Fury S.H.I.E.L.D. izeneko erakunde misteriotsuaren burua da, ustez munduan bakea lortzeko lan egiten duena. Captain America, Iron Man, Thor, Hulk, Hawkeye eta Black Widow elkarrekin lan egiten hastea lortu beharko du Furyk. Izan ere, Loki zitalak ahalmen ia mugagabea eta guztiz arriskutsua lortu du Kubo Kosmikoa eskuratu duenean. Mundu osoa arriskutan da, eta soil-soilik superheroien aliantza batek aurre egiten ahal dio hondamendiari.


Sillago parvisquamis

Sillago parvisquamis "Sillago" generoko animalia da. Arrainen barruko Sillaginidae familian sailkatzen da.


The Disciple

The Disciple 2020ko Chaitanya Tamhane indiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Sharad Nerulkarrek Indiako musika klasikoko abeslari izan nahi du, eta arretaz aztertzen ditu maisuen, guruaren eta aitaren tradizioak. Baina, urteak igaro ahala, Sharad bere buruari galdetzen hasi da ea bikaintasun hori lorgarria ote den.


Dessau-Roßlau

Dessau-Roßlau Alemaniako Saxonia-Anhalt estatuan dagoen hiri bat da. Berez hiri hau, 2007an Dessau hiria eta Roßlau udalerria elkartzetik sortua da. Leku honetan Elba eta Mulde ibaiek bat egiten dute. 2010eko erroldaren arabera hiriak 86.906 biztanle zituen. Hiria bi aldiz izendatua izan da Gizateriaren Ondare, Bauhaus mugimenduagatik eta Wörlitz lorategiengatik.

Historia.

Dessauren lehenengo aipamena 1213koa da, Roßlaurena 1215ekoa. Anhalteko printzerria 1570an eratu zen arte Dessauk ez zuen garrantzia berezirik izan. Orduan printzerriko hiriburu bihurtu zen. 1603an Anhalt desegin bazen ere Dessauk hiri garrantzitsua izaten jarraitu zuen eta Anhalteko Dukerria 1863an berriz eratzean Dessau izendatu zuten hiriburu.

XIX mendean hiri industriala bihurtu zen. 1925ean Walter Gropius arkitektua Weimarretik bidali zutenean (kontserbadoreek ez baitzuten bere diseinu berritzailea gustuko) Dessaura etorri ziren eta bertan Bauhaus arkitektura iraultzailea abiarazi zuten. Naziek 1932an eskola itxi eta Berlinera alde egin zuen Gropiusek.

Bigarren Mundu Gerrako bonbaketek hiria erabat suntsitu zuten. Estatubatuarrak jabetu ziren hiriaz baina Sobietarren okupazio eremuan gelditu zenez Ekialdeko Alemaniaren parte bihurtu zen. Hiriaren berreraikuntza hormigoiz egin zen eta Ekialdeko Alemaniako industriagune garrantzitsua bihurtu zen. 1990eko Alemaniaren bateratzearen ondoren, eraikin historikoak zaharberritzen hasi ziren.

Ondasun nabarmenak.

Dessau-Roßlauko bi elementu Gizateriaren Ondare bihurtu ditu UNESCOk:

Hiri senidetuak.

Dessau-Roßlau ondorengo hiriekin senidetuta dago:


John Wesley Hyatt

John Wesley Hyatt (Starkey, New York, 1837ko azaroaren 28a - New Jersey, 1920ko maiatzaren 10a) Estatu Batuetako asmatzailea izan zen. Plastikoaren sortzailetzat hartua izan da. 1986. urtean anaiaren laguntzaz "zeluloide" izena eman zioten zelulosa nitrato, alkohol eta kanfor nahasketa bat patentatu zuen; nahasketa hori billarrerako bolak egiteko erabili zen lehenengo; gaur egun ez da asko erabiltzen, oso sukoia delako. Ura garbitzeko tresna bat eta josteko makina bat ere asmatu zituen, besteak beste.


Cryptoblepharus egeriae

Cryptoblepharus egeriae "Cryptoblepharus" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


The Aird

The Aird, Eskoziako gaeleraz: An Àird

, Eskoziako Inverness hiriko auzo bat da, Highland eskualdean.


Zinkroselita

Zinkroselita fosfato motako minerala da eta roselita taldearen kidea da.

Ezaugarriak.

Zinkroselita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Ca2Zn(AsO4)2 * 2H2O</chem>. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.


Knockmoyle

Knockmoyle (irlanderaz: "Cnoc Maol"

) Ipar Irlandako udalerri bat da, Tyrone konderrian dagoena. Omagh hiritik 8 kilometro ipar-mendebaldera dago.

2001eko erroldaren arabera 329 biztanle zituen.


Sankt Gallen barrutia

Sankt Gallen barrutia Sankt Gallen kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Sankt Gallen da. 157,69 kilometro koadroko azalera du eta 117.823 biztanle.


NGC 7717

NGC 7717 galaxia bat da, Aquarius konstelazioan. Ernst Wilhelm Leberecht Tempelek aurkitu zuen n.


Ribera de Arriba

Ribera de Arriba edo La Ribera Asturiasko erdialdean dagoen udalerria da, Oviedoko eskualdean kokatutakoa.


Ammocryptocharax minutus

Ammocryptocharax minutus "Ammocryptocharax" generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.


Tai'an

Tai'an (txinera sinplifikatuz: 泰安; pinyineraz: Tài'ān), Shandong probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 5.499.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 7.762 kilometro koadroko azalera.


Ruoti

Ruoti Italiako udalerri bat da. Potenzako probintzian kokatuta dago, Basilicata eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Ruotik honako udalerri hauekin egiten du muga:


Àngel Guimerà

Àngel Guimerà i Jorge (Santa Cruz Tenerifekoa, 1845eko maiatzaren 6a - Bartzelona, 1924ko uztailaren 18a) espainiako antzerkigilea izan zen.

Kataluniako "renaixença" antzerkigile nagusia izan zen, eta nazioartean ezagunena. Eragin erromantikoa antzematen zaio bere lanetan, Victor Hugoren eta Shakespeareren bidetik. Gai historikoak erabiltzen ditu sarri, lehen lanetan batez ere, nahikoa era librean bada ere. Horren erakusgarri dira "Mar i cel" (1888) eta "Rei i monjo" (1890) antzerki-lanak. 1890az gero, bertsoa utzi eta hitz lauz idazten hasi zen, eta Erdi Aroko gai historikoaren ordez Kataluniako arazoak, era mitiko batean, hartu zituen oinarritzat. Garai horretakoa da Guimeràren lan nagusia, "Terra Baixa" (1897). Guimeràrenak dira halaber: "María Rosa" (1894) eta "La filla del mar" (1900).


Margot la Hennuyère

Margot la Hennuyère (Hainaut, 1397 - ?) pilotari profesionala izan zen. Bere existentziari buruzko testigantza utzi duen lehen emakumeetako bat izan da. "Journal d'un bourgeois de Paris"en (1405-1449 artean idatzita) honako errelatoa eskaintzen da:


Autrey (Vosgeak)

Autrey Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Autrey udalerrian erroldatutako biztanleak 305 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 110 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 101 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 204 ziren, horien artean 130 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 130 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (69 gizon eta 45 emakume) eta 16 langabezian zeuden (8 gizon eta 8 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Autrey udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 284 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.616,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 ile apaindegia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Autrey udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 300 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Autrey

Housseras (2,3 km)

Sainte-Hélène (2,5 km)

Fremifontaine (2,8 km)

Saint-Gorgon (4,3 km)

Pierrepont-sur-l'Arentèle (4,8 km)

Nonzeville (5,4 km)

Mortagne (5,5 km)

Brû (5,7 km)

Destord (5,7 km)

Vomécourt (5,8 km)


Thomasomys notatus

Thomasomys notatus Thomasomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.


Rubiken mendekua

Rubik-en mendekua Rubik-en kuboaren 4×4×4 bertsioa da. Peter Sebesteny-k asmatua, Rubik-en mendekua Sebesteny-ren kuboa deitua izateko zorian egon zen, azken minutuko erabaki batek puzzlearen izena aldatu baino lehen, Rubik-en kubo originalaren zaletuak erakartzeko asmoz. Puzzle originala ez bezala, ez dauka laukitxo finkoak: aurpegien erdialdeetako laukitxoak (lau aurpegiko) aske mugi daitezke beste erdialdeetako laukitxoekiko. Barruko mekanikak nahiko ezberdinak dira: aurpegien erdialdeetako kubotxoak kuboa zatitan banatzen ez bada ikusi ezin den barruko bola bateko ildasketan irristatzen dira. Ertz eta erpinetako kubotxoak, 3×3×3 bertsioaren era berberean, erdialdeetako laukitxoen ertzek eratutako bidetan irrist egiten dute. East Sheen konpainiak 3×3×3 kuboaren mekanismoaren hedapena den beste mekanismo berri bat sortu zuen.

3×3×3 kuboa egoki ebazteko metodoak erabili ahal dira 4×4×4 kuboaren ertzak eta erpinak ebazteko ere; 6 margoen kokapen erlatiboak aurretik ondo identifikatuta izanez gero — kubo honetan erdialdeetako laukitxoak ezin dira erabili identifikazio horretarako eta.

Permutazio kopurua.

Erpinetako kubotxoak 8 dira, ertzetako kubotxoak 24 eta aurpegien erdialdeetakoak beste 24.

Erpinetako kubotxoen edozein permutazioa da gertagarria, permutazio bakoitiak barne, 8! antolaketa gertagarri direla guztira. Erpinetako kubotxoetatik zazpi zein bere aldetik biratu ahal dira, baina zortzigarren kubotxoaren orientazioa beste zazpienaren menpe dago, konbinazioak 37 izanik.

Aurpegien erdialdeetako 4 margo bereko kubotxoak bereizezinak direla onartuz, kubotxo horiek eratzeko 24!/(4!6) era ezberdinak daude, denak gertagarri, erpinetako kubotxoen antolaketa edozein izanda ere. (Erpinetako kubotxoen permutazio bakoiti batek aurpegien erdialdeko kubotxoen beste permutazio bakoiti bat suposatzen du, eta alderantziz; hala ere, permutazio bakoitiak eta bikoitiak ezin dira bereizi aurpegi bakoitzeko erdialdeko lau laukitxoak era berberean margotuta egoteagatik.)

Ertzetako 24 kubotxoak ezin dira bestaldera itzuli. Kubotxo parekidez osatutako pare bakoitzeko ertzetako kubotxo biak bereizgarriak dira, kubotxo bakoitzaren margoak bestearekiko alderantziz kokatuak egon daitezkeelako. Ertzetako kubotxoen permutazio guztiak dira gertagarri, permutazio bakoitiak barne; guztira 24! antolaketa ezberdin izanik, erpinetako edo aurpegien erdialdeetako kubotxoen antolaketarekiko loturarik gabe.

Kuboak espazioan orientazio finkoa ez duela eta kubo osoa biratuz lortzen diren egoerak baliokideak, eta berdintzat hartzekoak, direla onartuz, baliozko permutazioen kopurua lortzeko aurreko kopurua 24 zatitzaileaz zatitu behar da.

Honen arabera permutazioen kopuru osoa hurrengoa da:

formula_1

Beraz, antolaketa gertagarrien kopuru osoa 7,401,196,841,564,901,869,874,093,974,498,574,336,000,000,000 da.

Ebazteko metodoak.

Rubik-en mendekua ondo ebazteko erabili ahal diren metodo nahikotxo daude. Erabilienetariko bat lehenengo aurpegien erdialdeko kolore bereko laukitxoak taldekatu eta gero ertzetako kubotxoak era egokian parekatzean datza. Behin hori eginda, berrantola daiteke kuboa kanpo aldeko geruzak bakarrik biratuz, 3×3×3 kuboa berrantolatuko zen era berberean. Hala ere, 3×3×3 kubo estandarrean konpondu ezin diren egoera batzuetan gera daiteke kuboa. Esate baterako, baliteke ertzetako kubotxo pare bat bakarrik alderantziz jarrita egotea, edo kuboa ager daiteke permutazio bakoiti bati dagokion eran antolatua (hau da, kubotxo bi trukatu beharrean, 3×3×3 kuboan ezinezkoa dena). Antolaketa hauei paritate akasdun antolaketa izena ematen zaie. Antolaketa hauek konpondu ahal dira, baina antolaketa akasdun hauek konpontzeko sekuentzia bereziak erabili behar dira.

Kubo hau ondo ebazteko antzerako beste era bat aurretik ertzak eta gero aurpegietako erdi aldeak parekatzean oinarritzen da. Metodo honen bidez ere, gorago azaldutako paritate akatsak ager daitezke.

Metodo batzuk gorago azaldutako paritate akatsak saihesteko diseinatuta daude. Esate baterako, erpinak eta ertzak aurpegien erdialdeen aurretik era egokian kokatuz, horrelako paritate akatsak saihestu ahal dira.

Errekorrak.

Rubik-en mendekua ebazteko lehiaketa ofizial batean lortutako munduko errekorra 17.42 segundotan dago, 2019eko Danish Openean Sebastian Weyer-ek jarria. Max Park-ek jarri zuen hiru berrantolaketako batez besteko denbora laburrenaren errekorra, 21.13 segundotan, 2018eko SacCubing IV-en.


Saint-Lucien (Quebec)

Saint-Lucien Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Centre-du-Québec eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Drummond konderriko eskualde udalerria da..

2011ko zentsoaren arabera 1,584 biztanle zituen 111.41 kilometro koadroko azaleran.


Montmort

Montmort Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Montmort udalerrian erroldatutako biztanleak 178 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 125 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 73 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 108 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (48 gizon eta 24 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Montmort udalerrian 74 unitate fiskal zeuden, 191 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.111 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.

2000. urtean Montmort udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.162 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Montmort

La Boulaye (2,9 km)

Cuzy (5,2 km)

Charbonnat (6,0 km)

Toulon-sur-Arroux (6,0 km)

Sainte-Radegonde (6,3 km)

Thil-sur-Arroux (7,1 km)

Dettey (7,6 km)

Saint-Eugène (7,9 km)


Dactylopsaron dimorphicum

Dactylopsaron dimorphicum "Dactylopsaron" generoko animalia da. Arrainen barruko Percophidae familian sailkatzen da.


Glèisanòva de Bruelh

Glèisanòva de Bruelh (okzitanieraz "Glèisanòva de Bruelh

", frantsesez eta ofizialki: "Église-Neuve-de-Vergt

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Église-Neuve-de-Vergt udalerrian erroldatutako biztanleak 365 ziren. Familiak 147 ziren, horien artean 27 pertsona bakarrekoak ziren (10 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 14 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 171 etxebizitza zeuden, 147 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 168 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 147 etxebizitza nagusietatik 113 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 125 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 235 ziren, horien artean 182 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 182 pertsona aktiboetatik 174 lanean zeuden (87 gizon eta 87 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Église-Neuve-de-Vergt udalerrian 163 unitate fiskal zeuden, 423,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.875 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.

2000. urtean Église-Neuve-de-Vergt udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 184 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Église-Neuve-de-Vergt

Breuilh (3,4 km)

Chalagnac (4,4 km)

Marsaneix (4,5 km)

Notre-Dame-de-Sanilhac (5,1 km)

Creyssensac-et-Pissot (5,5 km)

Vergt (6,6 km)

Atur (6,7 km)

Salon (7,8 km)


Solanum

Solanum landare loredunen Solanaceae familiako genero bat da. Tomatea, patata eta alberjinia genero horretako espezieak dira. Genero honetako espezie askok tuberkuluak dituzte, eta horrek oso garrantzitsu egiten ditu ekonomiaren aldetik. Espezie askok dituzten erresistentzia ezberdinek (hotzari, birusi ezberdinei...) patataren genetika hobetzeko ikertzen dira.

Espezieak.

Ikus zerrenda: «»

Generoa Lineok sortu zuen 1753an. 1.500 eta 2.000 espezie artean daude genero honetan, hainbat azpigenero eta sekzioetan.


Robert Indiana

Robert Indiana (Robert Clark izenarekin jaioa, New Castle, Indiana, AEB, 1928ko irailaren 13a – Vinalhaven, Maine, 2018ko maiatzaren 19a) Pop Art mugimenduari loturiko artista estatubatuarra izan zen.

Biografia.

Indianapolisko Herron School of Art eta Uticako (New York) Munson-Williams-Proctor Institute-n ekin zion artea ikasteari, 1945 eta 1948 artean. 1949tik 1953ra Chicagoko School of the Art and Sculpture eta Maineko Skohwgan School of Painting and Sculpture-n jardun zuen. 1953an Erresuma Batura joan zen, Edinburgheko College of Art eta Londresko unibertsitatean ikastera .

Ikasketak amaitzerakoan New Yorkera joan zen bizitzera. Bertan Richard Smith, Ellsworth Kelly eta Jack Youngerman pintoreekin harremana izan zuen. Bere lehen lanak trafiko seinaleetan, joko-makinetan eta merkataritza logotipo zaharretan oinarritu ziren .

1960ko hamarkada hasieran "assemblage" delakoak egin zituen, eskultura mota bat. Aldi berean, estilo hotza eta koloreanitza erabiltzen hasi zen, letrak, zenbakiak edota hitz motzak erabiliz. Esaterako, "EAT", "HUG" eta "LOVE"; eta simetria nahiz elementu kromatikoekin jolasten zuen.

Arte plastikoan garatutako bideaz gain, Indiana 1964an Andy Warholen "Eat" filman agertu zen. Halaber, 1976an "Santa Fe Opera"ko eskenografia eta jantziak diseinatu zituen.

1978an Maineko Vinalhaven uhartera joan zen bizitzera. Irailaren 11ko erasoen ostean, "Peace Paintings" izeneko lan multzoa sortu zuen, 2004an New Yorken plazaratu zirenak.

Jorratutako gaiak.

"LOVE" irudidun obrak.

Amerikako Estatu Batuetan:

Estatu Batuetatik at:


Lukov (Bardejoveko barrutia)

Lukov Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 28,59 km²ko azalera du eta 634 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1264. urtekoa da.


Bolitoglossa sooyorum

Bolitoglossa sooyorum "Bolitoglossa" generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.


Villafranca del Bierzotik O Cebreirora (Donejakue bidea)

Donejakueren Frantses Bideko hogeita bosgarren etapa.

Donejakueren Frantses bideko Etapa Nagusia da, eta haren oroitzapena O Cebreirorako igoera eder eta ikusgarriari esker geldituko da, bideko igoera handiena delako Donibane Garazikoaren Napoleonen aldaeraren atzetik. Igoera, neurri handi batean, “"corredoira"k” (goiko larreetara abereak eramateko harrizko bideak) artetik doa, eta 660 metroko desnibela du 12 kilometrotan. Bestalde, O Cebreiroko herrixka, Galiziako lehena, bitxi txiki bat da, bere kokalekuagatik, bistengatik, elizagatik, pallozengatik, eta kondairengatik.

Villafranca del Bierzotik O Cebreirora: 28,26 km..

Villafrancatik irten ondoren, Burbia ibaia gurutzatuko dugu zubi batetik, eta bide historikoaren eta mendiko bidearen arteko bidegurutzea ikusiko dugu. Bide historikoari zuzen jarraituko diogu, bigarren mailako N-VI errepide nazionaletik, ia trafikorik gabea. Valcarce ibaiaren ondoko bazterbidean aurrera egingo dugu, eta eskuinetarako desbideraketa batean sartuko gara Perejen.

5,1 Pereje. Herrixka kale nagusitik zeharkatuko dugu, eta irteeran errepide nazionaleko bazterbidera itzuliko gara, Trabadelora iritsi arte.

9,6. Trabadelo. N-VIra iritsi eta A-6 autobiaren bidezubien azpitik bi aldiz igaro ondoren, Valcarce hotelaren ondotik pasa, eta Portelan sartuko gara.

13,5. La Portela de Valcarce. Irteeran Ambasmestaserako errepide bat hartuko dugu, eta Valcarceko ibarrera iritsi baino lehen, A-6 autobia azpitik zeharkatuko dugu. Vega de Valcarce herria ere etapa klasikoko amaiera da, goizean goiz O Cebreiroko igoerari aurre egin nahi dioten erromesen artean. Pixka bat gora egingo dugu, Ruitelanen sartu arte.

18,4 Ruitelán. N-VI errepide nazionalari jarraituko diogu, Las Herreriaserako errepidea hartu arte, Valcarce ibaia zubi erromatar txiki batetik igaro ondoren. Errepide berari jarraituko diogu, orain igoera nabarmenago batez, eta lurrezko bide bat hartuko dugu ezkerretara: bihurgunez osatutako tarte polit bati ekingo diogu. Erreka bat gainditu ondoren, sigi-saga igoera sendo eta eder bat hasten da La Fabaraino.

23,1. La Faba. Igoera pixkanaka moteltzen doa, eta larreen arteko bideetan aurrera goaz, ikuspegi panoramiko ederrekin. O Cebreiro baino 1,4 kilometro lehenago, mugarri erraldoi batek adierazten digu Galizian, Lugo probintzian, sartu garela. Ziurrenik, bide osoko mugarririk fotografiatuena izango da.

28,26. O Cebreiro

O Cebreiro.

Herrixkaren garrantzi kulturala honako ezaugarriengatik dator: bere kokalekuagatik, ikuspegi pribilegiatuengatik, elezaharrengatik, eliza pre-romanikoagatik eta zaharberritutako pallozengatik. Altxor txiki bat, ia 1.300 metroko altueran.

Aterpetxeak.

Erabiliena Galizako Xuntarena den “O Cebreiroko erromeses aterpetxea” da, herriaren irteeran. Bertan 106 lagun sartzen dira bi logela partekatutan. Gidetako beste aterpetxe batzuk honakoak dira: Casa Campelo aterpetxea, Casa Carolo ostatua, Anton ostatua, O Cebreiro hotela, Venta Celta agroturismoa, Valiña agroturismoa eta Navarro agroturismoa.


Drosophilidae

Drosophilidae familiako eulia diptero ordena da. "Drosophila" genero genetika eta fisiologia ikerketetan oso erabilia da.


Cnemidophorus pseudolemniscatus

Cnemidophorus pseudolemniscatus "Cnemidophorus" generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.


ZIP (konpresio formatua)

Informatikan, ZIP galerarik gabeko konpresio-formatua da, dokumentuak, irudiak edo programak konprimitzeko oso erabilia.

Programa askok, komertzialek zein libreek, erabili egiten dute, eta erabilera ohikoagoa ahalbidetzen dute.


Artritis erreaktibo

Oharra: . "Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana."

Artritis erreaktiboa gaixotasun erreumatikoen barruan sar daiteke. Jatorria ezezaguna da, baina badirudi faktore desberdinek eragina dutela: faktore genetikoak eta inguruarekin lotutako faktoreak.


Onddo urdinkor

Onddo urdinkorra ("Gyroporus cyanescens" edo "Boletus cyanesxens") "Gyroporaceae" familiako onddo espezie bat da. Zahartzean haragia harroegia bihurtzen da. Prestatzean haragiaren kolore urdina desagertu egiten da. Ondo garbitu behar dira, poroak pinudietako hondarrez beteta egoten baitira.

Deskribapena.

Kapela: 6 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, mamitsua, hemisferikoa eta gero ganbila, batzuetan irregularra; zurixka, baina lasto kolore, beix eta okre ñabardurekin, gainazal oso fibrilosoa du, tomentosoa, iletsua eta oso lehorra.

Tutuak: Ia libreak, zurixkak.

Tutu libreak: Oinera hurbiltzen diren tutuak, baina ukitzen ez diotenak.

Poroak: Txikiak, zuriak, limoi-horiz edo hori zikinez pixka bat tindatuak, eta hatzekin sakatuz gero urdindu egiten dira.

Hanka: 4 eta 10 cm bitarteko altuerakoa eta 1,5 eta 3 cm bitarteko lodierakoa. Betea, harroa, leizetsua, oinarrian lodituta, fibriloso-iletsua, kapelaren kolore berekoa.

Haragia: Gogorra, zuria, ebakitzean urdindu egiten da gogor, kolore hau perretxikoaren hezetasunaren eta adinaren araberakoa da.

Etimologia: "Cyanescens" epitetoa grekotik dator, urdin-morea esan nahi duen "kyanos" hitzetik. Bere haragia kolorez aldatu egiten delako.

Jangarritasuna.

Jangarri bikaina, haragia urdindu arren.

Nahasketa arriskua.

"Gyroporus castaneus" delakoa antzekoa da, baina honen haragia ez da urdintzen.

Sasoia eta lekua.

Udan eta udazkenean, baso lehorrean, naiz erretxinadunetan nahiz hostoerorkorretan. Eskualde batzuetan ugaria eta oso arraroa beste batzuetan.

Banaketa eremua.

Ipar Amerika, Europa, Errusia, Japonia, Australia.

Espeziearen egoera.

Aranzadi Elkartearen arabera, Onddo urdinkorra desagertzeko arriskuan dauden onddoen eusko-kantauriar Zerrenda Gorrian dago. Azken urteotan mikologia adituek onddo batzuen beherakada kuantitatibo eta kualitatibo handia egon dela ohartarazi dute. Adituen esanetan, egoera honek hainbat eragile ditu, tartean klima aldaketa, pestiziden erabilera eta bilketa masiboak.


Sainte-Foy (Landak)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Landetako udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Sainte-Foy»."

Sainte-Foy (frantsesez eta ofizialki: "Sainte-Foy

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sainte-Foy udalerrian erroldatutako biztanleak 221 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 91 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 89etxeak ziren. 85 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 142 ziren, horien artean 122 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 122 pertsona aktiboetatik 115 lanean zeuden (61 gizon eta 54 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Sainte-Foy udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 247 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.784 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.

2000. urtean Sainte-Foy udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 243 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sainte-Foy

Gaillères (3,2 km)

Pouydesseaux (3,6 km)

Bostens (4,4 km)

Lacquy (5,0 km)

Villeneuve-de-Marsan (5,3 km)

Saint-Cricq-Villeneuve (5,3 km)


Leza de Río Leza

"Artikulu hau Errioxako udalerriari buruzkoa da; Arabako udalerria gaitzat duena beste hau da: «Leza»"

Leza de Río Leza Errioxako udalerria da, 2005ean 45 biztanle zituena.


Jan Śniadecki

Jan Śniadecki (1756ko abuztuak 29-1830eko azaroak 9) poloniar matematikari, astronomo eta filosofoa izan zen.

Bizitza.

Żninen jaioa, Śniadeckik Krakoviako Unibertsitatean eta Parisen ikasi zuen Vilniusko Unibertsitate Inperialeko errektorea izan zen, Heziketa Nazionaleko Batzordeko kidea, eta Krakovia eta Vilniusko behatoki astronomikoetako zuzendaria. Vilniustik gertu dagoen Jašiūnai Manorren hil zen.

Śniadeckik lan asko argitaratu zituen, berriki aurkitutako asteroideetan egin zituen behaketak barne. Bere "O rachunku losów" (Kasualitatearen Kalkuluan, 1817) probabilitateari buruzko lan aitzindaria izan zen.

Jędrzej Śniadeckiren anaia zen.


Mangetsu-ji

Mangetsu-ji (japonieraz: 延暦寺)

, Ōtsun dagoen tenplu budista bat da. Biwa aintziraren ertzean dago eta bereziki aipagarria da Ukimidō eraikin flotantea.

Egitura.

Honako eraikin hauek ditu:


Eleotris vomerodentata

Eleotris vomerodentata "Eleotris" generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.


Triplophysa leptosoma

Triplophysa leptosoma "Triplophysa" generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.


Saint-Maurice-en-Rivière

Saint-Maurice-en-Rivière Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Maurice-en-Rivière udalerrian erroldatutako biztanleak 540 ziren. Familiak 215 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 82 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 250 etxebizitza zeuden, 212 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 248 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 212 etxebizitza nagusietatik 181 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 190 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 73 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 118 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 345 ziren, horien artean 243 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 243 pertsona aktiboetatik 222 lanean zeuden (126 gizon eta 96 emakume) eta 22 langabezian zeuden (11 gizon eta 11 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Maurice-en-Rivière udalerrian 217 unitate fiskal zeuden, 565 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.771 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak eta 1 jatetxe.

2000. urtean Saint-Maurice-en-Rivière udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Maurice-en-Rivière

Damerey (1,9 km)

Bey (4,2 km)

Verjux (4,5 km)

Ciel (4,8 km)

Montcoy (5,2 km)

Saint-Martin-en-Bresse (5,2 km)

Allériot (5,7 km)

Verdun-sur-le-Doubs (5,7 km)

Gergy (5,8 km)

Les Bordes (5,8 km)


Mikulovice (Znojmoko barrutia)

Mikulovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 639 biztanle ditu eta 13,78 kilometro koadroko azalera. Znojmoko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1544 urtean egin zen.


Sermur

Sermur (frantsesez eta ofizialki: "Sermur

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sermur udalerrian erroldatutako biztanleak 91 ziren. Familiak 45 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 7 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 127 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 65 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 122 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 48 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 10 etxek hitu gela zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 51 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 35 lanean zeuden (22 gizon eta 13 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 14 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden2 saltokiak zerbitzu enpresenak ziren.

2000. urtean Sermur udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.098 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sermur

Brousse (2,1 km)

Le Compas (2,9 km)

Châtelard (3,1 km)

Lioux-les-Monges (3,2 km)

Bussière-Nouvelle (4,9 km)

Mautes (4,9 km)

Chard (5,0 km)


Nevy-sur-Seille

Nevy-sur-Seille Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Nevy-sur-Seille udalerrian erroldatutako biztanleak 238 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 138 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 127 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 106 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 157 ziren, horien artean 113 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 113 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (63 gizon eta 44 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Nevy-sur-Seille udalerrian 108 unitate fiskal zeuden, 243 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.046 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 argiketaria.

2000. urtean Nevy-sur-Seille udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 176 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Nevy-sur-Seille

Château-Chalon (1,5 km)

Voiteur (2,0 km)

Menétru-le-Vignoble (3,0 km)

Blois-sur-Seille (3,1 km)

Le Vernois (3,1 km)

Granges-sur-Baume (3,3 km)

Domblans (3,6 km)

Le Louverot (3,8 km)

Lavigny (3,8 km)


Itaqui

Itaqui Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Neopomacentrus sindensis

Neopomacentrus sindensis "Neopomacentrus" generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.


Evorthodus minutus

Evorthodus minutus "Evorthodus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Presidio konderria (Texas)

Presidio konderria (ingelesez: "Presidio County"

) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Marfa da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Presidio konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,78 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Elvin Jones

Elvin Jones (Pontiac, Michigan, 1927ko irailaren 9a - Englewood, New Jersey, 2004ko maiatzaren 18a) Estatu Batuetako jazz bateria-jotzailea izan zen.

Zenbait taldetan jo ondoren, 1955ean Charlie Mingusen taldean sartu eta New Yorkera jo zuen. Han, "free jazz" estiloari ekin zion. 1960-1966 urteetan John Coltranerekin batera jo baitzuen, elkarri eragin zioten. Gero, bere taldea sortu zuen, Joe Farrell (saxoa) eta Jimmy Garrison (kontrabaxua) lagun harturik. Jazz modernoak izan duen bateria-jotzailerik ospetsuenetako bat da. Erritmo-sistema luze eta irekiak erabiltzea du ezaugarri, eta nahita baztertzen du perkusioaren ohiko funtzioa: laguntzaile izatea, alegia.


Mertieita-I

Mertieita-I mineral bat da.

Ezaugarriak.

Mertieita-I elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Pd11(Sb,As)4</chem>. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 da.


NGC 490

NGC 490 galaxia bat da, Pisces konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.


Lophichthys boschmai

Lophichthys boschmai Lophichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Lophichthyidae familian sailkatzen da. Espezie bakarra edo monotipikoa da bere genero eta familian.


Corydoras nattereri

Corydoras nattereri "Corydoras" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.


Pelagio II.a

Pelagio II.a (Erroma, 520 - † "ibidem. ", 590eko otsailaren 7a) Eliza Katolikoaren 63. Aita Santua izan zen 579 eta 590 urteen bitartean. Bere agintaldian bisigodoak katolizismora aldatu ziren. Izurriteak hil zuen.


Cosa avete fatto a Solange?

Cosa avete fatto a Solange? (euskaraz: «zer egin diozue Solangeri»

) 1972an Massimo Dallamano italiar zinema zuzendariaren thrillerra da. Giallo estilokoa zen.

Istorioa.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Enrico Londresko eskola katoliko bateko italiera eta kirol irakasle gazte eta ederra da, Hertarekin, eskola horretako matematika irakasle zorrotzarekin, ezkonduta dagoena. Enricok bere ikasleetako bat den Elizabethekin maitasun sekretu bat du. Ezkontzaz kanpoko harreman gorabehera handirik gabe gertatzen da, harik eta, Tamesis ibaian asteburuko ibilaldi erromantiko batean, maitaleek, ustekabean, Elizabethen ikaskide baten gorpua aurkitzen duten arte.


Iruelasko haraneko erreserba naturala

Iruelasko harana, Espainiako Gaztela eta Leon erkidegoko Ávilako probintzian dagoen erreserba natural bat da. Gredosko mendilerrotik gertu dago, Erdialdeko Mendigunean. Europa osoko sai motzen koloniarik inportanteenetako bat du.


Neogastromyzon pauciradiatus

Neogastromyzon pauciradiatus "Neogastromyzon" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.


Luciosoma trinema

Luciosoma trinema "Luciosoma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Angel (1982ko irlandar filma)

Angel (euskaraz "Aingeru") 1982ko Neil Jordan irlandar zinema zuzendari eta gidoilariak zuzendu eta idatzi eta John Boorman ingeles ekoizleak ekoitzitako drama film bat da. Neil Jordan zinema zuzendariak zuzendutako lehenbiziko filma izan zen. Veronica Quilligan, Stephen Rea eta Alan Devlin aktoreek antzeztu zuten.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Ipar Irlanda, Danny (Stephen Rea) musika talde ibiltari bateko saxofoi-jole bat da, behinola Hego Armagheko dantzaleku batean, taldeko managerraren eta neskato gormutu baten hilketaren lekuko izango da (lehena estorsio ordainketetan sartua baitzegoen). Dannyk hiltzaileak jarraitzen saiatuko da, baina hau egitean, Deirdre (Honor Heffernan) taldeko abeslariarekin txartu eta bera ere hiltzaile batean bilakatuko da.


Cirimido

Cirimido Italiako udalerri bat da. Comoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Cirimidok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Lasbek

Lasbek Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Parajapyx

Parajapyx Parajapygidae familiako genero bat da, Diplura ordenekoa, Hexapoda azpifilumekoa. Barailan bost hagin ditu eta lau dentikulu. Zerkoaren inguruan guruin-poroa du.


Adâncata

Adâncata Errumaniako bi udalerri izan daitezke:


Takumi Komatsu

Takumi Komatsu (japonieraz: 小松 拓幹, Komatsu Takumi, 1997ko apirilaren 9a -)

Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kamatamare Sanuki.


Lenzburg (Illinois)

Lenzburg Illinoiseko herri bat da. St. Clair konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Merops pusillus

Merops pusillus "Merops" generoko animalia da. Hegaztien barruko Meropidae familian sailkatua dago.


Marc-Antoine Charpentier

Marc Antoine Charpentier frantses musikagilea (Paris, 1643 - 1704ko otsailaren 24a) Erromara joan eta bizi guztian bere maisua izango zen Carissimiren ikaslea izan zen 1673. urtean lankidetzat hartu zuen Molièrek ("Malade imaginaire" obrarako obertura eta tartea egin zizkion). Saint-Louis elizako eta jesuiten eskolako kapera-maisua izan zen.

Obra profanoen artean bi kantata, tresnetarako hirurogeita hamar pieza inguru, aria ugari, opera bat ("Medea" H.491,1693) eta obertura asko ("Le malade imaginaire "H.495","1672), ("Circe" H.496"," 1675), ("David et Jonatas" H.490, 1688) (Celse Marty, 1687, galdurik).etab idatzi zituen.

Bere lanik ospetsuena "Te Deum"a izan zen H.146 (1690).


Nora Arbelbide

Nora Arbelbide Lete (Uharte Garazi, Nafarroa Beherea, 1980ko ekainaren 24a) euskal idazle da eta Berria egunkariko kazetaria lanean jardundakoa, baita IparEuskalHerriko HITZAn ere. Egun Biarritzeko Mediatekan ari lanean.

PPDA afera.

Kazetarien mintegi batean zegoela Patrick Poivre d'Arvor hoteleko gelara sartu zitzaiola eta eraso egin ziola salatu zuen Nora Arbelbidek. 2021etik aurrera PPDAk hainbat salaketa jaso zituen, horien barnean, zazpi bortxaketengatik.

Idazlanak.

Nobela.

Hitzatzea


Echelus pachyrhynchus

Echelus pachyrhynchus "Echelus" generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.


Barruko elastiko

Barruko elastiko, jugoi edo fugoi bat, da alkandora baten azpian janzten den janzkia. Mahukarik eta botoirik gabea da eta normalean kotoiz egina dago.

XX. mendearen hasieran hasi zen fabriketan barruko elastikoak ekoizten, lehen aldiz barruko arropako goiko eta beheko aldeak desberdinduz. XX. mendeak aurrera egin ahala barruko elastikoa kanpotik eramaten den jantzia bihurtu da egoera askotan.


NGC 6710

NGC 6710 galaxia bat da, Lyra konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.