Javier Chourraut

Javier Chourraut Burguete (Lizoain, Nafarroa, 1935eko abenduaren 3a) Nafar Herriaren Batasuna (UPN) eta Nafarroako Demokraten Konbergentzia (CDN) alderdietako politikaria izan da. Iruñeko alkatea izan zen bi agintalditan (1987tik 1991ra eta 1995etik 1999ra).

1995. urtean, Juan Cruz Allirekin batera UPNtik irten zen, eta CDN sortu zuten.

1995. urtean, Chourraut CDN zerrendako alkatetzako hautagaia zen, eta alkatetza lortu zuen PSN eta EAri esker.

Kanpo estekak.

1987 - 1991

1995 - 1999


Phrynobatrachus krefftii

Phrynobatrachus krefftii "Phrynobatrachus" generoko animalia da. Anfibioen barruko Phrynobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Sabina Altinbekova

Sabina Altinbekova (#BIRZUZENDU ; Aktobe, 1996ko azaroaren 5a) kazakhstandar boleibol jokalaria da, duen edertasunagatik 2014an interneteko ospetsua bihurtu zena. Instagramen milioi bat jarraitzailetik gora ditu.

Biografia.

Guraso kirolariak ditu Sabina Altinbekovak. 1996an jaio zen Kazakhstan mendebaldean dagoen Aktobe hirian eta 14 urte zituela hasi zen boleibolean jokatzen.

2014an 19 urtez azpiko Asia eta Ozeaniako txapelketarako aukeratua izan zen eta Kazakhstango selekzioak 7. postu apala lortu bazuen ere Altinbekova txapelketako izarra bihurtu zen haren edertasuna zela eta. Kazakhstango selekzioaren entrenatzailea egoera hartaz kexatu zen; "horrela lan egitea ezinezkoa da. Jendea portatzen da txapelketan jokalari bakarra egon balitz bezala".

2015ean Japoniako Dentsu kirol enpresak kontratatu zuen eta Japoniako ligako "GSS Sunbeams" taldean jokatu zuen. Sare sozialetan zuen arrakasta zela medio "Zibroo" kirol arropa enpresarekin bere izena daraman marka propioa atera zuen 2017an.

2019an Italiako boleibol ligako "VolAlto 2.0 Caserta" taldeak fitxatu zuen eta lehen mailara igotzea lortu zuen baina taldeak arazoak izan ziuen eta desagertu egin zen. Sabina Altinbekova talderik gabe gelditu zen.

2020an ezkondu egin zen eta 2021ean semea izan zuen.


Belosoko oinzubia

Belosoko oinzubia edo Burlatako oinzubia Nafarroako Iruñea eta Burlata oinzubi bat da.

1911ko apirilaren 11an eraiki zen, Iruña—Zangoza burdinbidearen zati zen.

Gaur egun, N-121-A errepidearen zati zen, Iruñearen eta Burlataren arteko komunikazioak ziurtatuz.

Historia.

Beste garai batzuetan, Burlatako zubia deitzen zen. XIX. mendearen erdialdean eraiki zen, Baztandik zihoan Iparralderako errepiderako sarbidea emateko. Aurrerago, zubia Iparraldera doan Orreaga errepidearen trafikorako ere erabili zen, XIX. mendearen amaieran egin zena. Horrela, zubi horrek Done Petri eta Magdalenakoak lekuz aldatu zituen, ordura arte Iruñea eta Nafarroako iparraldea lotzen zituztenak.

1911n bigarren zubi bat martxan jarri zen, hau Iratiko trenaren edo Iruña—Zangoza burdinbidearen eta Iruñetik Uharterako tranbiaren zati zen. 1950eko hamarkadan trenaren gainbeherarekin, zubia automobilistek erabili zuten.

Deskribapena.

Zubiak lau zirkulazio-errei ditu, bi alde bakoitzean, eta Belosoko erripa Burlatako meandroarekin lotzen dute. Lau zutaberen gainean dago eta, alde batetik, Belosobeitiko bidegurutzeraino (Iruña) eta, bestetik, Burlatako biribilguneraino luzatzen da.


Lovingston (Virginia)

Lovingston Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Nelson konderrian dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Ho Chi Minh Hiriko udaletxea

Ho Chi Minh Hiriko udaletxea, gaur egun, 1975etik, Ho Chi Minh Batzar Herritarra (vietnameraz: "Trụ sở Ủy ban Nhân dân Thành phố Hồ Chí Minh"

) 1902 eta 1908 artean eraiki zen, garai hartan Indotxinako Saigon hiria zenerako. Erdigunean altxatuta, arkitektoa Paul Gardès frantsesa izan zen. Arkitektura kolonial frantsesaren adibidea da. Herrialdeko udaletxe handiena da. Eraikina ez dago turistentzako irekita baina, hala ere, asko dira bertaratzen direnak argazkiak egiteko asmoz, batez ere gauez.


Santiago baseliza (Galdames)

Santiago de Loizaga baseliza Galdamesko Concejuelo auzoan dagoen baseliza da. XVI. mendean eraiki zuten eta Loizaga dorrearen ondoan dago.


Devoucoux

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Devoucoux Biarrizko enpresa da, luxuzko zaltokiak egiten dituena. Konpainiak 13 modelo ezberdin egiten ditu.

Enpresa 1985ean Jean-Michel Devoucouxek sortu zuen Saran eta egun 60 langile ditu.


Tirunelveli barrutia

Tirunelveli barrutia Indiako barruti bat da, Tamil Nadu estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.

Mugakideak.

Honako barrutiekin egiten du muga:


Kirsbach

Kirsbach Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Vincent Clerc

Vincent Clerc (Échirolles, Isère, 1981eko maiatzaren 7a) frantziar errugbilari ohia da, hegaleko postuan aritzen zena. 2002-2016 bitartean, Stade Toulousainen jokatu zuen, eta Rugby Club Toulonnaisen 2016tik 2018ra. 2002ko azaroaren 9an egin zuen debuta Frantziako errugbi selekzioarekin, Marseillan, Hegoafrikaren aurka. 67 partida jokatu zituen talde nazionalarekin eta, besteak beste, 2007ko eta 2011ko Munduko Kopetan parte hartu zuen.


Saint-Aubin-des-Landes

Saint-Aubin-des-Landes Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 901 ziren. Familiak 320 ziren, horien artean 61 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 93 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 158 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 337 etxebizitza zeuden, 323 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 14 hutsik zeuden. 329 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 323 etxebizitza nagusietatik 242 bere jabearen bizilekua ziren, 75 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 276 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 119 etxetan auto bat zegoen eta 183 bi edo gehiago zeuden

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 565 ziren, horien artean 470 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 470 pertsona aktiboetatik 450 lanean zeuden (244 gizon eta 206 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Aubin-des-Landes udalerrian 336 unitate fiskal zeuden, 932 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 18.099€ zen.

Activitats ecomòmiques.

2007an zeuden 25 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 higiezinen agentzia.

2000. urtean Saint-Aubin-des-Landes udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 874 hektarea erabiltzen.

Equipaments sanitaris i escolars.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden udalerriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Aubin-des-Landes

Cornillé (1,9km)

Pocé-les-Bois (4,0km)

Torcé (4,2km)

Saint-Jean-sur-Vilaine (5,5km)

Saint-Didier (5,7km)

Louvigné-de-Bais (5,9km)

Champeaux (5,9km)


Ultrasoinu

Ultrasoinua gizakiak entzun dezakeena baino maiztasun handiagoa duen soinu-uhina da, hau da, 20.000 Hz-etik gorako maiztasuna duen uhina (gizakia 20 Hz - 20 kHz tarteko soinuak entzuteko gai da). Ultrasoinua ez da soinu entzungarriaren desberdina propietate fisikoei dagokionez, diferentzia bakarra gizakiek entzun ezin dezakeela da.

Ekolokalizazioa.

Zenbait ugaztunek, hala nola izurdeek eta saguzarrek, radar moduan erabiltzen dute orientaziorako, ekolokalizazio deritzan fenomenoaren bidez.

Erabilerak.

Ultrasoinuek erabilera ugari dituzte.


Ctenogobius clarki

Ctenogobius clarki "Ctenogobius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Hyporhamphus quoyi

Hyporhamphus quoyi "Hyporhamphus" generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiramphidae familian sailkatzen da.


Toroide

Geometrian, toroidea biraketa-gainazal batek mugatutako gorputz bat da, irudi geometriko lau batek haren plano berean dagoen zuzen baten inguruan bira egitean sortzen duena.

Irudi geometrikoa zirkunferentzia bat denean, sortzen diren gainazala eta gorputza torua da.


Xaltocan (udalerria)

Xaltocan Mexikoko udalerri bat da. Tlaxcala estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Xaltocan da.


Cyrtopodion indusoani

Cyrtopodion indusoani "Cyrtopodion" generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.


Suva

Suva Fijiko hiriburua da eta, inguruko metropoliarekin batera, 140.000 biztanle inguru ditu. Viti Levu uhartearen hego-ekialdean dago kokatua eta 1877. urtean izan zen izendatua Fijiko hiriburu.


Francisco Azurmendi

Francisco Azurmendi (Idiazabal, Gipuzkoa, 1727 - Altzo, Gipuzkoa, 1796) euskal artista, marrazkigile, erretaulagile eta eskultore gisa nabarmendu zen.

Hasierak.

Baserri giroan hazi arren, beste askok ez bezala irakurtzen eta idazten ikasi zuen Azurmendik. Arkitektura ikasketak egin ez zuen egin, baina, Ferrolen (Galiza) maisu ezagun batekin ikasi zuen, ziurrenik Pedro Ignacio Lizardirekin.

Erretaulak.

Garai hartako artista ezagunen artean tokia egitea kosta zitzaion arren, aurkitu zuen, eta horren ondorio berak utzitako ondarea. Dominen diseinuak egin zituen, baita erretauletako erliebe narratiboak ere. Marrazkiak ere egin zituen, baina batik bat erretaulen obretan aritu zen, 30 inguru guztira. Bere estiloa barrokoaren eta neoklasizismoaren artekoa izan zen.

Azurmendiren erretaulak herri askotan ikus daitezke: Ataunen, Mutiloan, Ordizian, Seguran, Alegian, Donostiako Santa Marian, Santa Teresan eta San Frantziskon, Errenterian, Amasan, Andoainen, Lezon, Beran, Altsasun, Lekeition eta Hondarribian.


Mod

Mod Londresen (Ingalaterra) garatutako musika eta kultura mugimendua izan zen, moda eta musikan oinarritua. Mugimenduaren jatorria ingelesezko "modernism" terminoan dago. 1950eko hamarkada bukaeran hasi eta goreneko unea 1960ko hamarkada erdian izan zen. Korronte horren jarraitzaileei "mod" esaten zieten eta gehienak Ingalaterrako hegoaldean zeuden, iparraldeko hirietan ere (Manchester, Liverpool) zale anitz ziren arren. Elementu adierazgarrienak musika, moda eta scooterrak ziren.

Jatorria.

15-23 urte zituzten Ingalaterrako etorkin eslaviarrek sustatu zuten mod fenomenoa. Gazte horiek droga trafiko eta joskintza negozioekin harremana zuten, gizarte-klase ertainekoak baziren ere. Europa kontinentaleko moda berrien eta Estatu Batuetako beltzen musika estiloaren inguruan (jazz, rythm and blues) interes handia erakusten zuten. Askoren iritziz, teddy boys hiri tributik sortu ziren, moden arerio rockerrak bezala.

Hasiera batean, modak “modern jazz”aren jarraitzaileak deskribatzen zituen, "trad"ari aurkakotasuna adieraziz (jazz tradizionalaren jarraitzaileen fenomenoa). Gerora, definizio hau musika esparrutik haratago zabaldu zen; pop arta, "nouvelle vague" zinema frantsesa eta filosofia existentzialista. Colin MacInnes-ek idatzitako "Absolute" "Beginners" lana mod mugimenduaren aintzindaritzat jo da.

Gatazka sutsuak izan ziren mod eta rocker azpikulturaren artean –azken hauek motor eta larruekin zerikusia zuen mugimendua zen—. Gatazka horien ondorioz, eztabaida handia sortu zen Britainia Handian gaztaro modernoaren inguruan. Liskar horiek Anthony Burgessen "Laranja Mekanikoa"ren inspirazio izan ziren.

1960ko amaiera aldera, mod batzuek skinhead hiri tribua edo azpikultura sortu zuten: hasiera batean, afroamerikar kultura eta musikaren zaleak ziren, batez ere ska zaleak, baina 1970eko hamarkadaren erdialdean azpikultura bitan banatu zen, bata ezker muturrekoa eta bestea eskuin muturrekoa eta arrazista, biak ere elkarren etsai.


Scorpis chilensis

Scorpis chilensis "Scorpis" generoko animalia da. Arrainen barruko Kyphosidae familian sailkatzen da.


Harttia fowleri

Harttia fowleri "Harttia" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.


Tlaxcala

Tlaxcala Mexikoko 31 estatu federaletako bat da, herrialdearen erdialdean dagoena. Ipar-ekialdean Hidalgorekin du muga, mendebaldean Mexikoko estatuarekin eta ipar, hego eta ekialdean Pueblarekin. Mexikoko estaturik txikiena da, 3.991 kilometro koadroko eremua besterik hartzen ez baitu. 2010ean 1.169.936 biztanle zituen. Hiriburua Tlaxcala de Xicohténcatl da, eta hiri jendetsuena Vicente Guerrero.


Susan Faludi

Susan C. Faludi (New York, AEB, 1959ko apirilaren 18a -) Ipar Ameriketako idazle eta kazetari feminista da.

Biografia.

Harvard Unibertsitatean ikasi zuen, eta unibertsitatean bertan hasi zen kazetari-lanetan, ikasleen "The Harvard Crimson" aldizkari ezagunaren zuzendari gisa.

1991n "Erreakzioa: emakume modernoaren kontrako gerra ezkutua" liburua argitaratu zuen. Liburu horrek sekulako arrakasta izan zuen, eta ikaragarrizko ospea eman zion Faludiri. Kritikarien elkarteak ematen duen National Book Critics Circle saria irabazi zuen liburu horrekin, eta Faludi "Time" aldizkariaren azalean agertu zen Gloria Steinem lider feminista ospetsuaren aldamenean.

Liburua argitaratu aurretik eta ondoren, Faludik kazetari- eta erredakzio-lanak egin zituen hainbat egunkaritan: "Miami Herald" (1981-1982), "Atlanta Constitution" egunkariaren igandeko gehigarria (1983-1985), "San José Mercury News" egunkariaren igandeko gehigarria (1985-1989) eta "Wall Street Journal" (1990-1992). Azken horretan Safeway konpainiaren erosketari buruz argitaratutako istorio batekin 1991ko Pulitzer saria irabazi zuen.

1988. eta 1990. urteen bitartean Stanfordeko Unibertsitateko Emakumeari eta Sexuari buruzko Ikerketetarako Institutuko kide izan zen. Institutu hori ikasle eta idazleei laguntza eskaintzen zien bulego feminista bat zen. 1992an "Journal" utzi eta "Knight" kazetaritza-beka ospetsua lortu zuen, bigarren libururako ikerketak egiteko. 2008-2009 urteetan, Falaudi Radcliffe Institutuko kide izan zen.


Samantha Stosur

Samantha Jane Stosur (Brisbane, Australia, 1984ko martxoaren 30a) tenis jokalari profesional australiarra da.

Ibilbidea.

Binakako kategorian 25 titulu irabazi ditu, horien artean hiru Grand Slam, AEBetako irekia eta bi Roland Garros. Lisa Raymondekin batera, WTA Tour Championsa irabazi du birritan. Baita ere bi Grand Slam binakako mistoen kategorian, hain zuzen ere Australiako irekian 2005. urtean Scott Draper bikote izanik eta Wimbledona 2008an Bob Bryanekin batera.

Binazkakotan Raymondekin batera munduko lehen bezala egon da kokatuta eta laugarrena banakakotan.

Nahiz eta binazkakoetan arrakasta ugari izan dituen, gaur egun, banakakotan aritzen da gehiago. Banakakotan, bi WTA titulu ditu Samanthak, lehenengoa 2009ko urrian lortu zuen Osakan, aurreko bost finaletan huts egin ostean, eta bigarrena berriz, Charlestonen 2010eko apirilean. Grand Slameko finalaurrekora heltzea lortu zuen 2009. urtean Roland Garrosen, bidean, Elena Dementieva garaituz baina Svetlana Kuznetsovaren aurka porrot eginez. Txapelketa horretan bertan, munduko lehenak izandako zortzi jokalari garaitu zituen: Dinara Sáfina, Serena Williams, Lindsay Davenport, Caroline Wozniacki, Jelena Jankovic, Justine Henin, Amélie Mauresmo eta Ana Ivanović.

2011ko irailean, AEBetako irekiko txapelduna bihurtu zen, sarritan Gran Slamean txapeldun izandako Serena Williamsi garaitu ostean. Margaret Courtek 1973. urtean irabazi zuenetik lehenengo txapeldun australiarra izan da, baita ere Evonne Goolagong Cawleyek 1980an Winbeldon irabazi zuenetik, kantxa gogorrean berriz, Gran Slama irabazi duen lehen australiarra da.

Bizitza pertsonalari dagokionez, 2020. urtean ama bihurtu zen bere bikotea den Liz Astilingekin batera.


St. Andrews Major

St. Andrews Major, galesez: Saint Andras

, Galesko udalerri txiki bat da, Vale of Glamorgan konderrian. Barry hiria eta Cardiff hiriburuaren artean dago.


Hosni Mubarak

Muhammad Hosni Sayyid Mubarak (arabieraz: محمد حسنى سيد مبارك

Bizitza.

Niloren deltako landa eremuan jaio zen Mubarak 1928ko maiatzaren 4an, Kafr-El Meselha herri txikian, egoera ekonomiko oneko familia batean. Ikasketak Egiptoko Akademia Militarrean osatu zituen, eta aireko indarrera batu zen 1949an. Hurrengo urtean pilotu titulua lortu zuen. 1959-1961 bitartean, Sobietar Batasunean hartu zuen trebakuntza. Garai hartan Gamal Abdel Nasser zegoen agintean, arabiar sozialismoaren aitzindari nagusia. Armadan ardura mailaz igotzen joan zen, eta 1972an Egiptoko Aire Indarreko buru izendatu zuten. Hurrengo urtean, heroi nazional bihurtu zen, Yom Kippur Gerran. Gatazka hartan, Egiptoko Aire Indarrak Israel garaitu zuen Sinai penintsulan. 1975ean, presidenteorde izendatu zuen Anuar as Sadatek.

1981eko urriaren 6an, 1973ko gerran lortutako garaipena oroitzeko desfilean, As Sadat hil egin zuten, atentatu batean; Mubarakek, zaurituta, bizirik ihes egitea lortu zuen. Erasotzaileek As Sadat zigortu nahi izan zuten, 1978an Camp Davideko Hitzarmena sinatu zuelako Israelekin. Mubarak astebete geroago izendatu zuten presidente eta, As Sadaten ildoari jarraiki, Israelekiko gatazka saihestea izan zuen lehentasunen artean.

Ondoko urteetan, areagotu egin zuen As Sadatengandik jaso zuen errepresio aparatua, eta kritikoen jazarpenak hiru hamarkadako agintaldia ahalbidetu zion. Oposizioko kideek gobernuaren espioitza, jazarpena eta atxilotzeak salatu zituzten. Mubarakek errepresio gogorrarekin zapaldu zituen Egiptoko talde islamistak, eta, "terrorismoaren" arriskua aitzakia hartuta, AEBen laguntza izan zuen horretarako. 2011. urtera arte, 1.500 milioi dolar baino gehiagoko laguntzak jaso zituen urtero Etxe Zuritik. Zatirik handiena segurtasunerako eta baliabide militarretarako laguntzak ziren. Ez da harritzekoa. AEBek Ekialde Hurbilean zuten aliaturik garrantzitsuena izan zen Egipto Mubaraken garaian.

Agintaldiak aurrera egin ahala, talde islamistek handitu egin zuten herritarren artean zuten babesa, eta Mubarakek Anaia Musulmanei askatasun maila mugatua aitortzea erabaki zuen. Anaia Musulmanek herritarren artean hedatzea lortu zuten, eskaintzen zituzten gizarte laguntzek eta zerbitzuek eman zieten ospeari esker. Askatasun aitortza mugatu horretatik harago, oposizioko taldeen errepresioa irmoa izan zen, tartean oposizioko mugimendu sekularren kontrakoa.

Oposizioa indargabeturik, ordena mantentzea zuen helburu Mubarakek. Horrezaz gainera, turismoaren sektorea asko hazi zen urte horietan.

Ekonomiaren liberalizazioa eta pribatizazioa bultzatu zituen. Agintaldiaren azken urteetan, datu makroekonomiko baikorrak aurkeztu zituen: barne produktu gordina % 5 eta % 6 artean hazi zen, moneta trukea egonkorra zen, eta finantza aldagaiak osasuntsuak ziren. Datu makroekonomikoen azpitik, baina, arazo ekonomiko kronikoak azaleratzen ziren: inflazioa, langabezia, ustelkeria eta gizarte sektore zabaletan hedatutako pobrezia.

Egoera ekonomiko latzaren ondorioz, protestak areagotu egin ziren 2006tik aurrera. Mubaraken agintaldian, ia bikoiztu egin zen Egiptoko biztanleria, eta datu horrek ere badu garrantzia. Gizartean gero eta pisu handiagoa zuten gazteen etsipena areagotzen ari zen, beren bizitza garatzeko aukerarik ez zutelako ikusten. 2011ko urtarrilaren 25ean, Arabiar Udaberria esan zitzaion protesta oldearen barruan, milaka manifestarik kaleak hartu zituzten Kairon, "Ogia, askatasuna eta gizarte justizia" lelopean. Mubarakek zenbait erreforma hitzeman zituen protestak baretzeko, baina ez zuen halakorik lortu. Poliziaren oldarraldi bortitzek ere ez zituzten manifestariak geldiarazi, eta Mubarakek presidente kargua utzi zuen otsailaren 11n, militarren esku utzi ere.

2011ko apirilean atxilotu zuten, eta bizi guztiko espetxe zigorra ezarri zioten 2012an, 239 manifestariren hilketagatik. Ez zuen halako zigorrik bete. Auzitegi batek epaiketa berriro egiteko agindu zuen. Ustelkeriagatik zigortu zuten 2014an, hiru urteko kartzelaldira, funts publikoetatik 17,6 milioi dolar desbideratzea egotzita. 2017an absolbitu zuten protestarien hilketatik; orduan atera zen kartzelatik. 2020ko otsailaren 25ean hil zen Kairoko ospitale batean, 91 urte zituela. Operatu berri zuten, eta asteak zeramatzan ospitaleratuta hesteetako arazo batengatik.

Kanpo estekak.

1981 - 2011


Saccharomyces

Saccharomyces generoa legamia mota bat da, onddoen erreinuko bizidun mikroskopikoa, beraz. Legami honek hainbat gluzidoren hartzidura burutzen du, karbono dioxidoa eta etanola sortuz. Hartzidura horiek garrantzi handia dute ardoa, ogia edo garagardoaren ekoizpenean, besteak beste.

"Saccahromyces cerevisiae" da legamien genero horren ordezkaririk ezagunena. "Saccharomyces bayanus" eta "Saccharomyces boulardii" dira genero honen beste espezie batzuk.


Armeniako Sobietar Errepublika Sozialistako ereserkia

Armeniako Sobietar Errepublika Sozialista ereserkia (armenieraz: Հայկական ՍՍՀ օրհներգ, "Haykakan SSH orhnerg"

) Armeniako SESako ereserkia izan zen, errepublika hau Sobietar Batasunaren barruan izan zenean.

Konposizioa.

Ereserkia 1944tik 1991ra bitarte erabili zen. Bere konpositorea Aram Khatxaturian izan zen, mundu mailan ezaguna zen musikagilea, batez ere "Spartacus" eta "Gayane" balleten konposizioak direla eta, eta azken honetan agertzen den "Sablearen dantza" dela eta. Armenak Sarkisyanek idatzi zuen letra, "Sarmen" ezizena erabilita. 1991an Armeniaren independentziarekin "Mer Hayrenik" ereserkia bilakatu zen ereserki ofiziala.


Belpasso

Belpasso Italiako udalerri bat da. Cataniako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Belpassok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Diplacanthopoma brachysoma

Diplacanthopoma brachysoma "Diplacanthopoma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.


Orange udalerria, Rush konderria (Indiana)

Orange udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Indiana estatuko udalerri bat da, Rush konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Orange udalerriak 226 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Koreeraren erromanizazio berritu

Koreeraren erromanizazio berritua (hangul: 국어의 로마자 표기법, "gugeoui romaja pyogibeop", “hizkuntza nazionalaren latindar notazioa”) da koreera latindar alfabetora letraldatzeko dauden bi sistema nagusietako bat; bestea McCune–Reischauer da. Digrafoak erabiltzen ditu McCune–Reischauer sistemako ikur diakritikoen ordez. Hori dela-eta, erosoagoa da, eta azkar zabaltzen ari da. Hego Koreako sistema ofiziala da 2000. urtetik aurerra.


Dentex macrophthalmus

Dentex macrophthalmus "Dentex" generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.

Banaketa.

Espezie hau Egeo itsasoan aurki daiteke.


Oppo Rancisis

Oppo Rancisis Star Warseko unibertsoan galaxian gutxi ikusitako espezie bateko Jedi maisu kementsu bat da. Thissispisian honek, gerritik behera, suge itxura zuen, eta gerritik gora giza itxura. Bizar zuri sendo batek estaltzen zuen bere aurpegia, honetatik, soilik bere bi begi txiki baina sarkorrak ikus zitezkeelarik.

Rancisis Yaddle Maistraren ikasle padawana izan zen (denbora batez elkarrekin egon ziren, Jedi Kontseiluan eserita). Jedi Kontseilu Gorena zerbitzatu zuen hogei urte baino gehiagoz eta Coruscanten geratu zen Geonosiseko gudua gertatu zenean, Jedi tenplua zaintzeko.

Jeneral bezala zerbitzatu zuen zenbait gudutan Klon Gerretan zehar, Sora Bulq jedi traidoreari aurre egin behar izan zion arte. Borroka amaitu zenean garaipena erabatekoa izan zen, Errepublika Galaktikoak jeneral bat galdu zuen eta Sistema Independenteen Konfederakuntzak beste garaipen bat lortu zuen Jedi Ordenaren aurka.


Judasen arbola

Judasen arbola edo amodio-zuhaitza ("Cercis siliquastrum") lekadunen familiako landare-espezie bat da. Lorategietako zuhaitza, adar okertu eta bihurriak, eta lore gorri biziak dituena.

Hegoaldeko Europan eta mendebaldeko Asian hazten da. Kondairak Juda Iskariotek arbola honetan bere buruaz beste egin zuela dio baina litekeena da Judeako arbolaren izenaren endekatze bat izatea, frantsesez "Arbre de Judée" izena duelako.


Jordan Thompson (boleibol jokalaria)

Jordan Thompson, (Edina (Minnesota), AEB, 1997ko maiatzaren 5a), boleibolean lehiatzen den kirolari estatubatuarra da.

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta urrezko domina eskuratu zuen boleibolean AEBko taldearekin, Brasil eta Serbiaren aurretik.

Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Foluke Gunderson, Michelle Bartsch-Hackley, Andrea Drews, Micha Hancock, Kimberly Hill, Jordan Larson, Chiaka Ogbogu, Jordyn Poulter, Kelsey Robinson, Jordan Thompson, Haleigh Washington eta Justine Wong-Orantes-ek.

Nazioarteko emaitzak.


Epimactis

Epimactis Lecithoceridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa "Epimactis monodoxa" da.

Espezieak.

Eskuz gaurkotu


Saint-Sulpice-le-Guérétois

Saint-Sulpice-le-Guérétois (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Sulpice-le-Guérétois

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Sulpice-le-Guérétois udalerrian erroldatutako biztanleak 1.998 ziren. Familiak 800 ziren, horien artean 180 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 112 bakarrik bizi ziren emakumeak), 292 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 288 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 939 etxebizitza zeuden, 815 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 70 hutsik zeuden. 897 etxeak ziren eta 41 apartamentuak ziren. 815 etxebizitza nagusietatik 678 bere jabearen bizilekua ziren, 125 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 17 etxek bi zituzten, 108 etxek hiru zituzten, 272 etxek lau zituzten eta 417 etxek bost zituzten. 703 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 299 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 458 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.369 ziren, horien artean 1.030 aktiboak ziren eta 339 inaktiboak ziren. 1.030 pertsona aktiboetatik 951 lanean zeuden (477 gizon eta 474 emakume) eta 79 langabezian zeuden (46 gizon eta 33 emakume). 339 pertsona inaktiboetatik 154 erretiraturik zeuden, 112 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Sulpice-le-Guérétois udalerrian 843 unitate fiskal zeuden, 2.048 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.218 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 70 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 2 ile apaindegiak.

2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.

2000. urtean Saint-Sulpice-le-Guérétois udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.626 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Sulpice-le-Guérétois

Guéret (4,7 km)

La Brionne (4,8 km)

Saint-Fiel (5,3 km)

Saint-Vaury (5,6 km)

Saint-Léger-le-Guérétois (5,6 km)

Régina (6,9 km)

Glénic (7,5 km)

Anzême (7,9 km)


Antrim GAA

Antrim GAA edota Antrim County Board of the Gaelic Athletic Association (irlanderaz Cumann Lúthchleas Gael Coiste Chontae Aontroma) Ipar Irlandan dagoen Ulster probintzian kokatuko Antrim konderriko gaeldar jokoetako talde bat da. Taldearen koloreak horia eta zuria dira, konderriaren kolore ofizialak hain zuzen ere.

Etxeko partiduak Belfast hiriko Casement Park eta Ballycastleko Páirc Mac Uílín estadioetan jokatu ohi ditu.


Cedar Creek (Nebraska)

Cedar Creek Nebraskako herri bat da. Cass konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Areso

Areso ([aɾes̺o]) Nafarroa Garaiko ipar-mendebaldeko udalerria da, Leitzaldekoa, Iruñeko merindadearen ipar-mendebaldekoa, Gipuzkoarekiko mugan kokatua.

Nafarroako hiriburu Iruñetik 48 kilometrora dago, 19 km-ra Tolosatik eta 37 km-ra Donostiatik. biztanle zituen . urteko erroldaren arabera. Herriguneaz gain, Antzita, Belaku, Epeteta, Olarte eta Otarre auzuneak ditu.

Udalerri euskalduna izanda, UEMAko kidea da 2008tik.

Geografia.

Ingurune naturala eta klima.

Herria haran estu batean dago 500 metro baino apur bat gutxiagoko altueran, eta inguruan 800 metrotik gorako mendiak daude. Erliebea nahiko menditsua da: Hirumugarrieta (852 m), Ulizar (868 m) eta Ultxarraundi (862 m) mendiak nabari dira. Horrekin batera, Leitzaranen ibaiadar Astomela errekak herria zeharkatzen du

Herrigunearen kanpoaldean, Otxanea baserrian eta itsasoaren mailatik 524 metrora, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak 1988an jarritako estazio meteorologikoa dago.

Udalerri mugakideak.

Aresok mugakideok ditu: iparraldean eta mendebaldean, Berastegi (Gipuzkoa); hegoaldean, Araitz eta Larraun; eta ekialdean, Leitza.

Historia.

Herriari buruz idatzitako lehenendabiziko aipamenak 1192koak dira, Antso VI. Jakintsua nafar erregeak Leitza eta Areso herrien foru dokumentuak. Gipuzkoa eta Nafarroaren arteko mugan egonik, dorretxea zegoen gaur egun eliza dagoen tokian, zaintza lanetan laguntzeko zirikaldi eta lapurreten aurka. Izan ere, Arturo Kanpion idazlearen "Don Garcia Almorabid: Crónica del siglo XIII" eleberri historikoan, Aresoko dorretxea da Don Pedro Martiniz de Oyanederra jaun noblearen bizitokia, Azeari Sumakilla bidelapur bihurtutakoa.

1444an Gaztelako koroaren aurkako gerran Nafarroako Erresuma galtzaile, gipuzkoar soldaduek Areso eta Leitza bereganatu zituzten. Hori dela eta, Vianako Printzeak 30 urtez zergak erretiratu zizkien herritarrei. Bertso hauek orduko gertakariak jasotzen dituzte:

1770an Leitzatik banatu, herri izaera jaso eta gaur egungo armarria sortu zuen (zuhaitzik gabeko lehoia). Bi hamarkada geroago, 1794an herria erabat suntsitu zuen Frantziako Armada napoleondarrek, Konbentzioaren Gerraren baitan. Herriko eliza eta gainaldeko Santa Kruz baseliza ere hondatu zituzten, eta herritar artean kolera kasuak jasan zituzten. Elezaharraren arabera, Gorrititik San Migel goiaingerua etorri, elurra ekarri eta izurritea ezabatu zuen. Elizako dokumentu batek horrela kontatzen du:

XIX. mendearen erdialdean, 600 biztanle inguru zituen, Bigarren Karlistaldia baino lehen eta horren ondoren 100-150 herritar galdu zituen. XX. mendearen amaieran, Leitzarango autobia eraikitzeaz batera, herrian industrialdea ezarri zuten. Tradizioz, abeltzaintza (ardiak, nagusiki), nekazaritza (artoa eta babarrunak) eta basogintza (pagoak) jarduera nagusiak izan dira.

Demografia.

2008ko erroldaren arabera, Espainiaz kanpoko etorkin bakarra bizi zen herrian, biztanleriaren % 0,35 (Nafarroako Foru Erkidegoko batez bestekoaren azpitik). 2017an 261 biztanle zituen.

Politika.

Udal hauteskundeak.

Aresoko alkatea "Areso Eraikiz" herri ekimeneko Mikel Baraibar Garmendia atera zen 2007ko udal hauteskundeetan. Udaleko zazpi zinegotzietatik bost lortu zituen taldeak, eta hortaz, gehiengo osoa udalean. Baliogabeko botoak 4 izan ziren (emandako guztien % 1,79) eta boto zuri bakarra izan zen (botoen % 0,46). Abstentzioa % 13,57koa izan zen.

2011n Areso Eraikiz izan zen aurkeztutako zerrenda bakarra; 147 boto, 7 zinegotziak eta alkatetza (Ur Algero) lortu zituen.

Azpiegitura eta garraioak.

Leizaran Mariezcurrena autobus konpainiaren Doneztebe eta Iruñea bitarteko lineak geltokia dauka herrian. Autobus lineak honako ibilbidea egiten du:

Kultura.

Euskara.

Biztanleen % 90etik gora euskaldunak dira; euskalkiari dagokionez, Koldo Zuazo hizkuntzalariak herriko hizkera erdialdeko euskara edo gipuzkeraren aldaeratzat hartzen du.

Bertako hedabideen artean Karrape Irratia dugu, bailarako herri horretan ere bere uhinak zabaltzen dituena.

Jaiak eta ospakizunak.

Aresoko jaiak abuztuaren 14tik abuztuaren 17ra ospatzen dira, Jasokundeko Ama Birjinaren omenez. Eguberriak ere garrantzia handia du herrian: Olentzero jartzen da herriko plazan. Urtarrilean errege eguneko zintzarriaren ospakizuna izaten da.

Urteko gainontzeko ospakizunen artean, Inauteriak eta San Pedro eguna daude, azken hori ekainaren 29a antolaturik.

Sokatira.

Aresoko sokatira taldea oso ezaguna da, Euskal Herriko onenetakoa baita.

Zerbitzuak.

Herria "Leitza, Goizueta, Areso eta Aranoko zerbitzuen kudeaketarako Mankomunitateko" kidea da.

Ondasun nabariak.

Andre Mariaren Jasokundearen eliza XIX. mendearen hasieran eraiki zen, herria suntsitu zuen sutetik hamar urtera. Gurutze latindarraren oinarria du eta pentagono itxurako aurrealdea. XVIII. mendeko sutearen aurreko elizatik ezer gutxi kontserbatzen da, Alexandriako Santa Katalina eta San Miguelen irudiak eta kanpoaldeko egituraren zati batzuk baino ez.


São Gabriel (Bahia)

São Gabriel Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Carabus pyrenaeus

Carabus pyrenaeus Carabidae familiako kakalardoa da, zientziarako Jean Guillaume Audinet-Servillek 1821ean deskribatu zuena.

Deskribapena.

Kakalardo handia da (18-22 mm), oso iluna, distira berde, urdin, urrekara edo purpurekin. Buru handia, antena labur samarrak, pronoto zabala eta elitroetako erliebea ez oso nabarmena. Hiru subespezie deskribatu dira: "Carabus (Iniopachus) pyrenaeus costulus" Géhin 1885, "Carabus (Iniopachus) pyrenaeus jeanneli" Deuve 1994, eta "Carabus (Iniopachus) pyrenaeus pyrenaeus".

Bizilekua.

Goi-mendietako harritza eta haitzetan bizi da, baso-estalkirik gabeko eremuetan, 1.500 eta 2.700 metro arteko garaieran.

Banaketa.

Pirinioetako espezie endemikoa da. Euskal Herrian du mendebaldeko muga (Arlas, Orhi).

Elikadura.

Harraparia da. Batez ere barraskilo ertainak eta txikiak jaten ditu. Pirinioen ekialdean "Arianta xatarti" harrapatzen du, eta erdialde eta mendebaldean "Pyrenaearia carascalensis".

Kontserbazioa.

Nafarroako Faunako Espezie Mehatxatuen Katalogoan kaltebera kategorian dago jasoa.


Lomnice (Sokoloveko barrutia)

Lomnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.313 biztanle ditu eta 13,85 kilometro koadroko azalera. Sokoloveko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1379 urtean egin zen.


Bird City (Kansas)

Bird City Kansasko hiri bat da. Cheyenne konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Drakken

Drakken Oreretan sortutako metalcore melodikoa egiten duen talde bat da.

Sorrera.

Drakken 2008. urtean sortu zen Irunen. Heavy metal klasikoa jotzeko asmoarekin hasi zelarik, 2008an, bere lehen demoa kaleratu zen, "Rompe las Cadenas" izenekoa. 2009 urtearen hasieran, taldeak bere abestiei beste ukitu bat eman zien, metalcore melodikora pasatuz. Drakkenen jarraitzaileen erantzuna gero eta hobea izan zen eta, horren ondorioz, 2010 urteko otsailean, Drakkenek bere lehen diskoa kaleratu zuen, "Zolt".

2012an MusikIrun lehiaketako gazteen saria eskuratu zuten publikoak internetez emandako bozkei esker eta 2013an bigarren diskoa plazaratu zuten.

Taldekideak.

Gaur egun Drakken taldea musiko hauek osatzen dute:


Aritzarte

Aritzarte, Nafarroa probintzian topa dezakegun euskal mendia da.

Sorogaingo sakana eta Mezkiritzeko mendatearen artean garaiera apaleko mendi batzuk lerrokatzen dira: Errebelu, Zobeta, Mendibitarte...

Horien artean, Aritzarte da altuera handienekoa eta seguruenik itxura ederrena daukana.

Mendi apal eta lau samarrak izanik ere, gailur garbikoak dira, eta haietataik ikuspegi zabalez gozatzeko aukera izanen dugu, baita pagadi ederretan barrena ibiltzekoa ere.

Kanpo estekak.

Aritzarte, "http://www.euskal-herria.org/".


Heleioporus inornatus

Heleioporus inornatus "Heleioporus" generoko animalia da. Anfibioen barruko Limnodynastidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Calhoun (Missouri)

Calhoun Missourieko hiri bat da. Henry konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Aberdalgie

Aberdalgie, Eskoziako gaeleraz: Obar Dheilgidh

, Eskoziako herri bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.


Calotes versicolor

Calotes versicolor "Calotes" generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.


Volvo Ocean Race

Volvo Ocean Race, iraganean Whitbread Round the World Race, lau urtero ospatzen den munduaren itzulinguruko belaontzi nabigazio txapelketa bat da. Gaur egun Volvo suediar automobilgintza enpresak babesten du.


Milango metroa

Milango metroa (italieraz: Rete metropolitana di Milano), Italiako Milan hiriko garraiobide publikoa da. 1964ko azaroaren 1ean zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak hiru linea eta 92 kilometro dauzka.


Errore-detekzio

Matematikan, informatikan eta informazio-teorian, erroreen detekzioa eta zuzenketa teknika garrantzitsua da datuen integritatea ziurtatzeko. Hainbat prozedura eta gailu erabiltzen dira horretarako.

Hainbat ordenagailuren eta dispositiboren arteko komunikazio etengabea, askotan datu-komunikaziorako diseinatu gabeko kanalen bitartez (telefono-lineak esaterako), zarata sor dezake, eta horren ondorioz erroreak.

Datuen integritatea ziurtatzeko lortu behar da erroreak hautematea, eta ahal den neurrian zuzentzea (edo komunikazioa errepikatzea). Erroreak detektatu eta zuzendu ahal izateko transmititutako datu-blokeetan erredundantzia txertatzen da, bit gehigarriak barneratuz.

Oinarrizko bi estrategia garatu dira erroreen detekzioari eta zuzenketari begira:

Kode detektatzaileak.

Paritate sinplea (paritate horizontala).

Bidali nahi dugun datu-kateari bit gehigarri bat, paritate bita, eranstean datza. Bit gehigarri horren balioarekin ziurtatuko da 1 egoeran dauden biten kopurua bikoitia dela.

Hartzaileak datu-katea aztertzean ziurtatu beharko du, paritate-bita ere kontuan hartuta, bat egoerako biten kopurua bikoitia dela; eta hala ez bada errorea detektatzen da.

Teknika honen ahulezia da bit baten errorea detektatzen duela baina erroredun bitak bi badira (edo kopuru bikoitia) erroreak ez direla detektatuko.

CRC kodeak eta checksum ahaltsuagoak dira alde horretatik.


Hylomantis danieli

Hylomantis danieli "Hylomantis" generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Stružnice

Stružnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 994 biztanle ditu eta 21,28 kilometro koadroko azalera. Česká Lípa barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1407 urtean egin zen.


Ais (Corrèze)

Ais (okzitanieraz "Ais

", frantsesez eta ofizialki: "Aix

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Aix udalerrian erroldatutako biztanleak 380 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 248 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 47 hutsik zeuden. 236 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 119 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 135 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 231 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 154 lanean zeuden (90 gizon eta 64 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Aix udalerrian 164 unitate fiskal zeuden, 374 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.847 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 jatetxe.

2000. urtean Aix udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Aix

Saint-Pardoux-le-Neuf (4,0 km)

Courteix (4,8 km)

Lamazière-Haute (6,1 km)

Couffy-sur-Sarsonne (6,5 km)

Lignareix (6,8 km)

Merlines (7,0 km)

Eygurande (7,4 km)

Saint-Fréjoux (8,0 km)


Lodes

Lodes (frantsesez eta ofizialki: "Lodes

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Lodes udalerrian erroldatutako biztanleak 268 ziren. Familiak 106 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 121 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 115 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 107 etxebizitza nagusietatik 93 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 165 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (62 gizon eta 52 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Lodes udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 253 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.380 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren eta 1 iturgina.

2000. urtean Lodes udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 624 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Lodes

Saint-Ignan (1,8 km)

Lalouret-Laffiteau (3,2 km)

Cardeilhac (3,5 km)

Larcan (3,9 km)

Saux-et-Pomarède (3,9 km)

Sarremezan (4,5 km)

Villeneuve-de-Rivière (5,2 km)

Le Cuing (5,8 km)


Ray Fernández

Raimundo Fernández Moy, Ray Fernández moduan ezagunagoa (Báez, Villa Clara, 1971ko uztailaren 28a), Kubako musikaria da.

Sukaldaria ikasbidez, Ray Habanako ekialdean dagoen Alamar auzoan hazi zen eta gauetako Malekoian hezi zen abeslari moduan.

Kubatar trobalaritzat du bere burua eta berak sortutako taldean abeslaria eta gitarrista da.

Abeslari eta poeta aldi berean, Kubako abestigile zahar eta berriaren jabea, eta kanpoko soinugintza anitzen irenslea, Rayk egunero pasatzen dena kontatzen du, kronika soziopolitiko hori umorez eta berehalakotasunez azaltzeko. Kaleko hizkeraz eta erreferentzia kultuekin, inguruaz mintzo da: eskasia ekonomikoa, errealitate sozialak, bortxa politiko eta gizajendearen hobekuntzarako zailtasunak besteak beste.

Ray Fernándezekin batera, bere taldekide eta musikariak hauek dira: Miguel Alejandro Valdés, baxua; Roylan Carballosa, perkusioa eta Lorenzo Molina, tronpeta jotzailea.

2015. urteko otsailean eta martxoan Hego Euskal Herriko hainbeste herri eta hiritan kontzertuak eman zituen.

Habanan urtero abesten du Habanako euskal diasporakoekin hiri honetan ospatzen den Aberri Egunean eta ostegunero parte hartzen du "Diablo Tun-Tun" izena duen musika aretoan.

Bitxikeri moduan, Fermin Muguruzarekin duen laguntasunaren ondorioz Antonovich kubatar komandanteari ahotsa ipini zion Black is Beltza filman.


Yusuke Saikawa

Yusuke Saikawa (japonieraz: 斉川 雄介

, 1985eko ekainaren 10a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo.


Břidličná

Břidličná Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 3.188 biztanle ditu eta 25,77 kilometro koadroko azalera. Bruntálgo barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1351 urtean egin zen.


Supereroankortasun

Supereroankortasuna tenperatura oso txikian material batzuek daukaten propietate fisikoa da, zeinak material hauen erresistentzia elektrikoa zero bihurtzen du eta Meissner efektuaren bidez bere barneko eremu magnetikoa kanporatu egiten du.

Eroale metaliko baten erresistentzia elektrikoa tenperatura txikietan monotonoki jeitsi egiten da baina zero absolutuaren inguruan, kobrea adibidez, erresistiboa da. Aldiz, supereroale baten erresistentzia formula_1 tenperatura kritiko baten azpitik hoztean zerora joaten da zuzenean. Erresistentzia elektrikoa ez da batere desiragarria energia galerak sortzen dituelako korrontea garraiatzen den bitartean, aldiz supereroale batek eragindako energia galera zero (edo "ia-ia" zero) dugu. Adibidez, eroale zirkular batean korronte bat jarriko bagenu elektroiak etengabe higitzen egongo lirateke, naturan etengabeko higiduraren aproximazio onena izango litzatekelarik. Ferromagnetismoa eta atomoen lerro espektroaren antzera, gertaera kuantiko makroskopikoa dugu supereroaletasuna.

Propietate hau material mota desberdinetan gertatzen da, arruntzat ditugun aluminio edo eztainuan adibidez, hala nola beste zenbait aleazio eta astunki dopatutako erdieroaleetan. Aldiz propietate hau ez dugu material ferromagnetiko edo metal nobleetan aurkitzen (zilarra edota urrea).

1986. urtetik aintzinerat material exotiko berriak aurkitu dira, zeramika bereziak, zeinen tenperatura kritikoa formula_1 nitrogeno likidoaren tenperatura baino altuagoa den. Aurkikuntza honen bidez, ikerlarien interesa supereroalengana zuzendu da era harrigarrian, material mota hauetan ez baitakigu supereroankortasun propietatearen zergatia oraindik azaltzen. Gainera formula_1 altuko materialek erraztu egiten dituzte gure eguneroko bizitzan garrantzitsuak izan daitezkeen aplikazioak bilatzen.

Propietate fisikoak.

Supereroaleen propietate gehienak material batetik bestera aldatzen dira, tenperatura kritikoa eta bero ahalmena esate baterako. Baina beste batzuk orokorrak dira, eta horregatik esan dezakegu supereroankortasuna fase termodinamikoa dugula.

Erresistentzia elektrikoa zero da.

Erresistentzia elektrikoa korronte elektrikoaren garraiapenari material batek jartzen dion traba da. Ohmen legearen bidez kalkula daiteke "R=V/I", non "V" eta "I" potentzial tentsioa eta korronte elektrikoa diren hurrenez-hurren. Erresistentziaren unitatea nazioarteko sisteman ohmnioa dugu, Georg Simon Ohm fisikari alemaniarraren omenez, ikurra formula_4. Berau neurtzeko korronte bat pasarazten da materialetik eta tentsioa erorketa neurtzen da, "V"=0 bada orduan erresistentzia zero dugu eta material hori egoera supereroalean dagoela esan genezake.

Supereroaleek korronte elektriko bat mantendu dezakete tentsiorik aplikatu gabe, elektroimanak egiteko erabiltzen den propietatea dugu, adibidez medikuntzan erabiltzen diren erresonantzia magnetiko nuklearrak egiteko makinetakoak. Neurketek diote 100.000 urtez iraun dezakela korronte batek harila batean biraka, beste kalkulu teorikoek diote unibertsoaren adina baino luzeagoa den denbora periodo batean egotera irits zitekeela.

Eroale arrunt batean, korronte elektrikoa metaletan zehar doan elektroien higidura dela jo dezakegu. Elektroiek etengabe talka egiten dute metalean dauden ioi positiboekin, eta garraiatzen duten energiaren zati bat ioiak xurgatzen du bibrazio energiatzat (beroa). Horrela, korrontearen energia denbora guztian barreiatzen ari da. Aldiz, supereroaletarako ezin dugu ikuspegi hori erabili.

Supereroankortasunera fase trantsitzioa.

Supereroaleek tenperatura kritiko baten azpitik soilik jokatzen dute era berezi horretan. formula_5 hori materialetik materialera aldatzen da, adibidez supereroale "arruntetan", merkurioa kasu, 1 K eta 20 K arteko balioak hartzen ditu tenperatura kritikoak, merkurioan zehazki 4.2 K. 2001 urterarte formula_6 zen 39 K-etako tenperatura kritikoarekin material arruntetako tenperatura kritiko handiena zuena, eta dirudiena baino exotikoagoa da, beste boranoekin konparatuz formula_5 oso altua baitauka.

Kobrearen oxidoekin osatutako supereroaleek 92 K-eko tenperatura kritikoak dituzte, adibidez formula_8, eta merkurioz egindakoak 130 K-etako tenperatura kritikora heldu dira. Badirudi 150 K-etakoa dela gaur egungo errekorra. Material supereroale arruntetarako (lehengo motakoetarako) badago azalpen teorikorik propietate hau azaltzeko, aldiz ezin da azken hauetara hedatu (bigarren motakoak). Supereroankortasunera daramatzan prozesua fase trantsiziotzat hartzen da beste propietate fisiko batzuk aldatu egiten direlako ere bai. Materialaren bero espezifikoak, kasu, jauzi bat jasaten du; supereroale izatera pasatzen den trantsizioan lineala izatetik formula_9 bezalako menpekotasuna izatera pasatzen da, formula_10 konstante arbitrarioa izanik.

Meissner efektua.

Supereroale bati formula_11 eremu magnetiko ahul bat aplikatzen badiogu, eremua materialean formula_12 distantzia bat sartuko da, Londonen sartze-sakonera deritzona, baina segituan eremua barruan zerora joango. "Meissner efektua" deritzo supereroaleen barruan eremu magnetikoak egotearen ezintasunari, baina ez da diamagnetismo perfektuarekin nahastu behar, supereroaleen propietate esklusiboa baita. Egia da supereroaleak suszeptibilitate magnetiko perfektua dutela, formula_13, iragazkortasuna zero balitz bezala. Baino Meissner efektua haratago doa.

Diamagnetismo perfektuarekin duen ezberdintasuna zera da, Lenz-en legeari esker material diamagnetiko perfektu bat magnetizatzen saiatuko bagina, honek kontrako eremu magnetikoa sortuko lukeela bere gainean aplikatutakoa deuseztatzeko. Baina egoera supereroalera iritsi aurretik materialaren barruan eremu magnetikorik balego hortxe jarraituko luke. Aldiz Meissner efektuagatik, supeeroalearen barruan, hozketa aurretik zuen eremua kanporatuko luke, guk aplikatuko geniokenaz aparte.

Meissner efektuaren azalpen teorikoa Maxwellen ekuazioetako bat eta Londonen ekuazioa erabilita lortzen dugu:

formula_14

Hauxe dugu Maxwellen ekuazioa.

formula_15

Hau Londonen ekuazioa da. Maxwellen ekuazioa eta nabla eragilearen arteko biderkaketa bektoriala eginez, formula_16 dela jakinda eta analisi bektoriala erabilita:

formula_17

Hala bada, berdinduz:

formula_18

Ekuazio hori xafla erdi-infinitu batean ebazten badugu, dimentsio bateko emaitza ondokoa dugu:

formula_19

Ekuazio horretan ikus dezakegunez formula_11 eremu magnetikoa zerora jaisten da xaflan sartzen den bitartean. Lambdaren magnitude ordena nanometro ingurukoa dugu, esan daiteke benetan azkarra izan daitekela ekuazio horren abiadura. Beraz argi dago eremua barnean, Londonen lambdako sakoneratik barrura, formula_21 dugula eta sakonera hori arbuiatu dezakegu orokortuz barruan eremua zero dela.

Efektu hau da fisikako dibulgatzaileek erabiltzen dutenetako bat jendea erakartzeko esperimentu harrigarri baten bidez. Material supereroale bat, formula_5 altukoa, hoztu egiten dute nitrogeno likidoa erabiliz eta magneto txiki bat jartzen dute gainean, argi ikusi daiteke nola iman txiki horrek lebitatu egiten duen sarritan jendea ahozabal utzirik, gainera guztiz geldi egon daiteke edo mugitzen aritu marruskadurarik gabe.

Material supereroaleak.

I motako supereroaleak.

Lehenego motako supereroaleak ingurugiro tenperaturan eroankortasunik erakusten duten metal edo erdi-metaletaz osatzen da. Tenperatura ikaragarri baxuak behar dituzte bibrazio molekularrak geldiarazteko, elektroi-pare askeei erraztasunez ibiltzen uzteko BCS teoriak aurresaten duen bezala. BCS teoriak dio elektroiak "Cooper pareetan" biltzen direla, hau da, binaka, elkarri trabak saihesten laguntzeko.

Mekanika kuantikoaren arabera elektroi bikoteen fluidoaren energia espektroak tarte debekatu bat dauka. Hau da, formula_23 minimo bat gainditu behar da fluidoa kitzikatzeko, energia hori sarearen energia baino handiagoa bada, sareak ez du fluidoa sakabanatuko eta Cooperren elektroi pareetako fluido hori superfluidoa izango da marruskadurarik gabe ibili ahalko delarik sarean barna. Honela azaltzen du lehenego motako materialen supereroankortasuna mekanika kuantikoak.

Material hauen gainean supereroankortasun egoeran daudenean eremu magnetiko handiegia aplikatzen bada, balio kritiko batetik gorakoa, Meissner efektua eta berarekin supereroankortasuna desagertu egiten dira zuzenean.

Beruna, merkurioa, indioa, lantanoa, eztainua, uranioa, titanioa, kromoa, galioa, aluminioa besteak beste dira lehenego mota hontakoak. Ingurugiro tenperaturan eroankortasun handiena aurkezten duten metalek aldiz, kobrea, zilarra, urrea, ez dira supereroaleak. Presio altuak aplikatuz beste elementu batzuk supereroale izatera pasa daitezke, adibidez fosforoa 2.5 Mbar-etako presioan formula_5 handiena duen I motako materiala da.

II motako supereroaleak.

Vanadio, teknezio eta niobioaz aparte bigarren motako supereroaleak konposatu eta aleazio metalikoak dira. Orain dela gutxi aurkitutako perovskiten taldea hemen sartzen da, perovskitak metal oxidotaz osatutako keramikak dira, topatu ziren arte oxidoek erresistibo fama zeukaten, eta ez edonolakoa, baina gaur egun material hauen propietate supereroaleek txunditurik ditu ikertzaileak eta ezin izan dute oraindik teorikoki argitu.

Materialaren egitura mikroskopikoa dela eta, tarteko egoerak sortzen dira bigarren motako konposatuetan. Egoera konbinatuak non supereroale diren zatiak eta eroale arrunt direnak nahasten diren. Hau da, meissner efektua soilik egituraren atal batzuetan gertatzen da guztiz supereroale izan arte

Gainera, supereroale egoerara iristeko gradualki joaten da euren suszeptibilitatea lehenego motakoak ez bezala, hauen erresistibitatea kolpean jaisten da. Bigarren motako materialak supereroaletasuna lortzeko tarteko egoera batean egon behar dute lehenik, lehen azaldu duguna hain zuzen.

Supereroaleen historia.

Propietate honen aurkikuntzarako ezinbestekoa izan zen helioa likidotzea, eta hau 1908. urtean urtean Heike Kamerlingh Onnes zientzialariak egin zuen. Onnesek ere supereroankortasuna topatu zuen merkurio solidoaren erresisentzia neurtzen ari zela tenperatu baxuak lortzeko helio likidoa hozgarritzat erabiliz. 4.2 Ketako tenperaturan erresistentzia zerora zuzenean jaisten zela ikusi zuen.

Hurrengo hamarkadetan aurrerapen txikiak egon ziren oraindik ere tenperatura kriogenikoetako supereroaleak topatu zituztelarik.

1950eko hamarkadan supereroankortasuna azaltzeko Ginzburg eta Landauren teoria agertu zen, makroskopikoa, 2003an nobel saria jaso zuten horregatik. Azkenik 1957an supereroaleen propietateak mikroskopikoki azaltzen zituen teoria osotua sortu zuten, Bardeen, Cooper eta Schrieffer zientzialariek. Teoriari BCS deritzo, sortzaileen abizenen lehenengo hizkiekin. Horregatik 1972. urtean Fisikako Nobel Saria jaso zuten.

Supereroaleak modan jarri ziren eta elementu eta konposatu desberdinetarako egoera honen bilaketa sistematikoari ekin zitzaion. 1980 hamarkadara arte supereroankortasuna 30 K azpiko tenperaturan soilik ematen zela suposatzen zen, baina konposatu bereziak agertu ziren muga horren gainetik, lantanoz osatutako kobre oxidoaren perovskiten supereroankortasun egoera 35 Ketan topatu zen. Orokorrean metalen oxidoak, eta oxidoak orokorrean eroale ezin txarragotzat hartzen ziren, baina hamarkada horretatik aintzinerat mota honetako (ondoren bigarren motakoak deituak) material mordoa topatu dira, bilaketa sistematikoan jardun baitute zientzialariek. Hala ere, oraindik argitzeke dago zergatik ematen den propietate harrigarri hau bigarren motako materialetan.

2007ko martxorarte gutienez topatu izan den tenperatura altueneko supereroaleak 138 Ketakoa da.

Aplikazioak.

Supereroaleen aplikazioak anitzak dira, gaur egun asko erabiltzen dira teknologia modernoa egiteko. Azken urteotako aurrerapenik erabilgarrienetakoa dugu.

Garraioa.

Lebitazio magnetikoa, Maissner efektuarekin ulertzen dena, oso erabilgarria da gaur egun. Batez ere propietate honen erabilerak garraioan topatu daitezke. Magneto poteretsuek tren bat lebitatzen jar dezakete eta marruskadurarik gabe trena higiarazi itzelezko abiadurak lor daitezkelarik energia gastu urriarekin. Trenen trakatra ezeroso hori desagertu egingo litzateke mota honetako trenetan. Japonen egun horrelako tren experimentala topa dezakegu, Yamanashi Maglev Test Line deritzona. Hau bera ere iman arruntekin egin zitekeen baina energia elektriko handia xahutuko litzateke bero modura. 2003ko abenduan MLX01 ibilgailuak 581 Km/H abiadura lortu zuen, supereoaleen bidez lebitatzen duen trenetako prototipo batek hain zuzen ere. 1997. urtean Birmingham hiri inglesean 11 urtez era komertzialean ibilitako munduko lehenego "MAGLEV" trenak itxi behar izan zuen horrexegatik. Shangain, Pudong International Airporten maglev motako tren bat dabil 30 Km-ko ibilbidea eginez.

Medikuntzako aplikazioak.

Medikuntzarako oso erabiliak dira supereroaleen bidez egindako elektroimanak. Erresonantzia magnetikoak egiteko adibidez, gorputzari eremu magnetiko bat aplikatzen zaio eta gure barneko hidrogeno atomoak (uran daude) eta beste zenbait molekula astunek erradiazio detektagarria igortzen dute. Honela gure gorputzeko atal desberdinen barruko irudiak ikusi ditzazkegu X-izpiak aplikatu ezin daitezken tokietan, edo X-izpiek ikusten ez dituzten gauzak ikusi. Magnetoenzefalografiak egiteko erabiltzen dira ere bai.

Korea Research Institute of Standards ans Science, "KRISS" delakoaren barruko supereroankortasunaren aplikazioak ikertzen dituen taldeak "SQUID" (Superconducting QUantum Interference Device) delako makinaren bidez, gauss bat baino ehun miloi aldiz ahulagoa den eremu magnetiko baten aldaketa topa dezake, hau da, formula_25 teslatako zehaztasuna du. Honen bidez gure gorputzean eremu magnetiko txikiak aplikatuta ere "SQUID"aren bidez detaile txikienak ere ikus daitezke, arrisku biologikoa minimizatuz.

Oinarrizko fisikan aplikazioak.

Partikula azeleragailuetan, nola ez, elektroimanen erabilera zilegi da, eta elektroiman hauek egiteko supereroaleak erabiltzen dituzte. Adibidez CERN famatuan, "Large Hadron Collider", edo "LHC" delako partikula azeleragailuak honelako imanak erabiltzen ditu partikulak argiaren abiadurarekin konparagarriak diren abiadetara irits daitezen, energia handiko talkak gertarazteko. Talka hauen bidez partikula berriak sortzen dira, eta horiek dira detektagailuetan ikusten direnak, gero euren ibilbidea eta beste zenbaitatu prozesatuz ikertu egiten dute euren natura, eta identifikatu egiten dituzte teoriak osatu, eraiki edo frogatzeko.

Eguneroko bizitzarako aplikazioak.

formula_5 altuko supereroaleez egindako sorgailu elektrikoak oso eraginkorrak dira gaur egun. Kobrezko hariaz egindakoak baino askoz etekin handiagoa lortzen dute, %99 baino handiagoa. Gainera euren tamaina, sorgailu arrunten erdia da.


Lieu-Saint-Amand

Lieu-Saint-Amand Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Lieu-Saint-Amand udalerrian erroldatutako biztanleak 1.253 ziren. Familiak 475 ziren, horien artean 99 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 67 bakarrik bizi ziren emakumeak), 131 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 182 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 63 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 498 etxebizitza zeuden, 476 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 20 hutsik zeuden. 490 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 476 etxebizitza nagusietatik 386 bere jabearen bizilekua ziren, 86 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 98 etxek lau zituzten eta 322 etxek bost zituzten. 388 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 253 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 172 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 810 ziren, horien artean 565 aktiboak ziren eta 245 inaktiboak ziren. 565 pertsona aktiboetatik 497 lanean zeuden (294 gizon eta 203 emakume) eta 68 langabezian zeuden (23 gizon eta 45 emakume). 245 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 92 ikasten zeuden eta 91 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Lieu-Saint-Amand udalerrian 480 unitate fiskal zeuden, 1.253,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.627 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 zurgina, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria eta 1 aldi baterako lan enpresa.

2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 arropa denda zen.

2000. urtean Lieu-Saint-Amand udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Lieu-Saint-Amand

Bouchain (2,6 km)

Hordain (2,7 km)

Neuville-sur-Escaut (3,0 km)

Noyelles-sur-Selle (3,1 km)

Avesnes-le-Sec (3,2 km)

Rœulx (3,8 km)


Mugilogobius rexi

Mugilogobius rexi "Mugilogobius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Txetx Etxeberri

Jean-Noël "Txetx" Etxeberri (Donibane Garazi, Nafarroa Beherea, 1964ko abenduaren 23a) euskal gizarte ekintzaile ekologista eta bakezale bat da. Demoak taldeko kidea izan zen eta egun Bizi! herritar mugimendukoa.

Biografia.

Txetx Etcheverry, benetako izenaz Jean-Noël Etcheverry, Nafarroa Beherean sortu zen Azkarateko laborari familia batean. Hamasei urte zituela Baionara ihes egin ondoren, euskal mugimendu abertzalera hurbildu zen, borroka sozialak ezagutu eta, erizaintza ikasketak egin ondotik, Afrikan lan humanitarioa egiteko asmoa zuen, Burkina-Fasora joanez. Thomas Sankararen aurkako estatu kolpearen ondoan egitasmoa bertan behera utzi zuen. Intsumisio mugimenduaren parte izan zen, eta kartzelan izan zen horren ondorioz; 10 eguneko gose greba egin ostean libre utzi zuten. Mugimendu abertzalearekin bat egin zuen, Euskal Herriaren defentsa borroka sozial eta ekologikoarekin uztartuz. Mugimenduko pertsonaia nagusietako bat bihurtu da.

Engaiamendu abertzalea.

1980ko eta 1990eko hamarkadetan jarduera politiko eta sindikal ugaritan murgildu zen, batez ere Patxa mugimenduaren barnean, eta gero Abertzaleen Batasuna alderdi politikoan, baina baita kultur ekimenetan ere. Orduko hartan, Hotel Montbareko hilketen lekukoa izan zen, non GAL talde parapolizialak lau euskal errefuxiatu hil baitzituen. 1996an, Euskal Herria Zuzenean musika jaialdia sortu zuen "Piztu" elkartearekin. Gero, 2000n, Demokrazia Euskal Herriarentzat desobedientzia zibileko mugimendua. 2001ean, Lizarra-Garazi akordioen ondoren, Txetx-ek Abertzaleen Batasuna alderdi politikoko kide gehienek bezala, ez zuen onartu Euskadi Ta Askatasunak (ETA) su-etena bertan behera utz zezan.

Manu Robles-Arangiz Fundazioa eta EHLG.

2004an Eusko Langileen Alkartasuna (ELA) hegoaldeko euskal sindikatuak Ipar Euskal Herrian sortu Manu Robles-Arangiz Fundazioko langile bilakatu zen, eta 2005eko urtarrilean Euskal Herriko Laborantza Ganbararen sortzean parte hartu zuen. EHLG Euskal Herriko laborantza ganbera alternatiboa da, ingurumena errespetatzen duen laborantza-eredua defendatzea helburu duena. Estatu frantsesak laborantza ganbera hau auzipetu zuen "Laborantza Ganbara" frantsesezko "Chambre d'Agriculture" izenaren itzulpena delakoan. Hortik goiti, Txetx Etcheverryk Euskal Herriko Laborantza Ganbarako laguntza batzordeko burua hartu zuen garaipenera arte. Izan ere, Laborantza Ganbarak auzi guziak irabazi zituen: lehen instantzian 2009an, gero Prefetatak jarri zuen helegitean, 2010ean, eta azkenean Frantziako estatuak bakea eman zion.

Bakegileak.

2007ko otsailaren 6an, bere etxean atxilotu zuten eta Poliziaren zaintzapean jarri zuten, 1990eko hamarkadan ETAko jardueretan zerikusirik izan zukeelakoan. Haren aurkako frogarik ezean eta herritarren mobilizazio indartsuaren ondoren, aske utzi zuten, otsailaren 8an, hiru egun atxiloturik egon ondoren.

2016ko abenduaren 16an, poliziak atxilotu zuen, Luhuson, gizarte zibileko beste pertsona batzuekin batean ETAren armak suntsitzeko ekintza batean parte hartzeko prestatzen ari zela. Herritarren eta hautetsien mobilizazio masibo baten ostean, bost atxilotuak aske utzi zituzten, lau egun poliziaren zaintzapean egon ondoren. Aditu batzuen arabera, gertakari hori armagabetzearen historiaren aurrerapauso garrantzitsua da, gizarte zibilak zuzenean parte hartu baitzuen.

Engaiamendu ekologikoa.

Bizi !

Euskal Herriko beste ekintzaile ekologista batzuekin batera, Bizi! mugimendu ekologista-abertzalearen sortzean parte hartu zuen, 2009ko ekainaren 24an, Kopenhageko goi bileran parte hartzeko asmoz. Mugimendu horren helburua euskal herritarrak berotze globalaren erronkez kontzientziatzea da. Kopenhageko gailurrak porrot egin zuen arren, Bizi! elkarte bihurtu zen ondoko urtean eta jarduera berriak burutzen hasi zen, bereziki 2010eko bukaeran, Alternatiben Herrixka bat antolatzen.

Bestalde, Txetx Etcheverry-k Euskal moneta alternatiboa (euskoa) plantzan ezartzen lagundu zuen. Hori 2013ko urtarrilen sortu zen eta azkar hazi zen. 2020ko erditsutan, kasik bi milioi eusko bazeuden zirkulazioan, 3800 erabiltzaile baino gehiago eta 1000 profesionaleko sarea.

2015eko otsailean, HSBCren aulkien errekisizio operazioan parte hartu zuen. Ekintza honen helburua zen HESBC salatzea Swissleaks eskandaluan zuen erantzukizunagatik. Ondotik, antzeko ekintzak ein ziren Frantzian barna, bereziki, Attac erakundeak buruturik. HSBCk salaketa jarri zuen poliziak Txetx Etcheverry komisaldegira deitu zuen, baina handik libre atera zen.

Alternatiba.

Azkenean, 2013ko urriaren 6an Bizi!-k Alternatiba jaialdia antolatu zuen, klima aldaketaren erronkaren aurrean gizartea mobilizatzeko. Milaka pertsona bildu ziren, Baionan, besta giroan.

Horren karietara, Europako gainerako herrietan beste herri batzuk martxan jartzeko deialdia egin zen. Ilusioa piztu zen eta2014 udaberrian, Alternatiba izeneko hainbat kolektibo sortu ziren Frantzian barna, bakoitzak beren Alternatiba herrixka antolaturik. Bizi ! gidari papera jokatzen du beste taldeei metodologiako kit bat emanez, nola ekin azaltzeko. Txetx Etcheverry Alternatibaren Europako koordinaziorako bozeramailea bilakatuko zen orduan.

2014ko udaberrian, jarleku anitzeko bizikletekin (hiru jarlekuko bi eta lau jarlekuko bat) Frantziako Tourreko proiektua abiarazi zen lurraldeek berotze globalaren erronken berri izateko. Bira hau Baionatik hasi zen, 2015eko ekainaren 5ean, Parisera iristeko, irailaren 26an, Pariseko Alternatiba herrixka antolaturik zen bitartean, 187 etapatan 5600 km egin ondoren. 62 000 pertsona baino gehiago mobilizatu zituen bidean.

Pariseko klimaren konferentzia baino pixka bat lehenago, Jon Palaisekin batera, desobedientzia zibilera gehiago bideratu COP21 izeneko indarkeriarik gabeko ekintza elkartea sortu zuen.


Reizo Fukuhara

Reizo Fukuhara (japonieraz: 福原 黎三, 1931ko apirilaren 2a - 1970eko otsailaren 27a) Japoniako futbolaria izan zen.


Talladale

Talladale, Eskoziako herri bat da, Highland eskualdeko Ross eta Cromarty barrutian.


Aspreth e eth Sarrat

Aspreth e eth Sarrat (okzitanieraz "Aspreth e eth Sarrat

", frantsesez eta ofizialki: "Aspret-Sarrat

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Aspret-Sarrat udalerrian erroldatutako biztanleak 139 ziren. Familiak 50 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 19 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 56 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 8 bigarren erresidentzia ziren. 54 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 48 etxebizitza nagusietatik 38 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 102 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (28 gizon eta 29 emakume) eta 13 langabezian zeuden (8 gizon eta 5 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.

2000. urtean Aspret-Sarrat udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Aspret-Sarrat

Régades (2,0 km)

Encausse-les-Thermes (2,6 km)

Valentine (3,3 km)

Rieucazé (3,5 km)

Lespiteau (3,6 km)

Payssous (3,7 km)

Miramont-de-Comminges (3,9 km)


Charleville-Mézières

Charleville-Mézières, Frantziako hiri bat da, Ardenak departamenduko hiriburua dena.

Geografia.

Mosa ibaiak hiria zeharkatzen du.

Historia.

Charleville-Mézières 1966an sortua zen, bost komuna batu zituztenean. Antzinako komunak Charleville, Étion, Mézières, Mohon eta Montcy-Saint-Pierre ziren. 1965ean Le Theux izeneko komuna Mezièresekin batu zuten.

Herri eta hiri senidetuak.

Chareville-Mézières ondorengo hiriekin senidetuta dago:


Iparraldeko eskualdea (Libano)

Iparraldea (arabieraz: الشمال

, "Aš Šamāl") Libanoko eskualdetako bat da.

Biztanleriaren %41,6a kristaua, %3,7a alauia eta %54,4a sunita da.


Merio

Merio edo ibar-jaun merindade bateko administrazioaren arduraduna izan zen. Oro har, erregeak izendatzen zituen. Aginte handikoak ziren eta bereziki epailearen eta zerga-biltzailearen lanez arduratzen ziren, baina baita zeregin militarrez ere. Gaztela eta Aragoiko koroetan eta Nafarroako Erresuman Erdi Aroan eta Aro Modernoan izan ziren.

Erregeak izendatua bazen, merio nagusia zuen izena eta merindade batean zuen agintea. Bazeuden merio txiki ere, elizate edo herri batean agintea zutenak. Azken hauek hegoaldeko Espainian (Andaluzian eta Murtzian) "adelantado" zuten izena.


Txorko

Txorkoa lurrean egiten den zuloa da, bertan landatutako landarearentzat euri-ura biltzeko edo ureztatzea errazteko. Ereitean egiten diren zuloa ere bada, bertan ura bildu eta landarea hazten baita.

Ongarria gehitzeko aukera ere ematen du, sakabanatzea saihestuz. Landa-inguruneetan eta nibelatutako lurretan, forma ohikoena zuhaitzaren enborra inguratzen duen zulo zirkular baten forma hartzen du, ingurua baino maila beheagoan. Lurrezko muino bat ere izan daiteke, ingurua baino gorago, barruan zulo bat duena. Hirugarren formak elementu eta material osagarriak ditu (harri lodiak, lauzak, adreiluak, zurak edo antzekoak) enborra inguratzen duen hesi antzeko bat osatzeko.

Hiri ingurunean.

Hiri eta herrietan, oro har zoladura iragazgaitz eta trinkoetan (espaloi, plaza eta kaleetan) landatzen dira zuhaitzak. Horretarako, zolatu gabe uzten den zatia da txorkoa, bertan zuhaitzak hazteko. Hiri-txorkoek oso forma desberdinak har ditzakete: ohikoenak borobilak eta karratuak.

Oro har, udaleko “parke eta lorategi sailak” zaintzen ditu, baina badira auzotarrek landatu eta kudeatuak ere.

Txorko batzuk sakonak izan ohi dira espaloiaren mailarekiko eta arriskutsuak suertatu oinezkoentzat. Beste batzuetan, espaloi estuetan edo jende ugari dagoen lekuetan, txorkoko lurra gehiegi zapaldu daiteke, lurra trinkotuz eta sustraiak itoaraziz. Horregatik, askotan txorkoak babestu egiten dira, bai inguruan hesiak ezarriz bat lurra estaliz. Mota askotako lur estalgarri daude: karratuak, zirkularrak, hormigoizkoak, sareta metalikoak, burdinurtuzkoak, aluminiozkoak... Oro har, inguruko espaloi edo espazioaren maila berean jartzen dira.


Nightmare Alley (2021eko filma)

Nightmare Alley 2021eko Guillermo del Toro mexikar zinema zuzendariaren neo-noir thriller filma da, William Lindsay Greshamen izen bereko eleberrian oinarrituta.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Istorioa 1930eko hamarkadaren bukaeran gertatzen da, AEBetan, Depresio Handiaren ondoren. Stanton Carlisle engainatzailea zirku batean hasiko da lanean. Han zenbait truko ikasiko ditu, eta baliagarri izanen zaizkion artistak ezagutuko ditu; tartean, Molly pitonisa. Azken horrekin hirira joko du Carlislek bere ikuskizun propioa sortzeko, eta jende oso aberatsari iruzur eginen diote hildakoekin hitz egiteko gai direla esanez.

Arrakasta lortu arren, are gehiago nahiko du protagonistak, eta Lilith emakume misteriotsuarekin aliantza bat eginen du, modu horretan erabateko arrakasta lortuko duelakoan. Lilith psikiatra da, eta eskura dituen pazienteen grabaketak baliagarriak izanen zaizkie.


Sorbiers (Alpe Garaiak)

Sorbiers (frantsesez eta ofizialki: "Sorbiers

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sorbiers udalerrian erroldatutako biztanleak 37 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 42 etxebizitza zeuden, 21 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 32 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 21 etxebizitza nagusietatik 17 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 14 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 22 ziren, horien artean 12 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 12 pertsona aktiboak lanean(7 gizon eta 5 emakume) zeuden.. 10 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden eta 2 ikasten zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.

2000. urtean Sorbiers udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sorbiers

Montjay (3,7 km)

Saint-André-de-Rosans (4,0 km)

Ribeyret (4,4 km)

Moydans (5,5 km)

L'Épine (6,2 km)

Chauvac-Laux-Montaux (6,4 km)

Villebois-les-Pins (7,5 km)

Rosans (7,7 km)

Chanousse (7,7 km)


Legelari

Legelari edo juristak ((latineko "iurista"-tik; "ius" erroak «zuzenbidea» esan nahi du) zuzenbidean modu profesionalean aritzen den pertsona bat da, lege arazoetan aditua dena; bereziki, bezeroak lege kontuetan aholkatzeko, auzietan ordezkatzeko lanbidea duena.

Zuzenbidea aztertu, garatu eta aplikatzen duten aditu eta profesionalak dira, bereziki zuzenbidean jakintsuak diren aldetik. Horrela, juristak dira besteak beste epaileak, fiskalak, abokatu, prokuradoreak eta zuzenbideko irakasle eta ikertzaileak.


Tsuyoshi Ogashiwa

Tsuyoshi Ogashiwa (japonieraz: 小柏 剛, Ogashiwa Tsuyoshi, 1998ko uztailaren 9a -)

Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Hokkaido Consadole Sapporo.


Hikikomori

Hikikomoriak (japonieraz: ひきこもり or 引き籠もり, Hikikomori, hitzez hitz "giltzapetuta"")

Japoniako gizartean estuturik bizi eta gizartearen eginkizunak bete ezin dezaketen gazte eta helduez osaturiko taldea da. Hori dela eta, hikikomoriek gizartearengandik isolatzen dira. Halaber, gurasoen etxeetatik irteteari uko egiten diote eta haien logeletan erretiratzen dira denbora epe luzerako, batzuetan hilabete eta urteetako epeetara helduz.

Hikikomori gehienak gizonak dira, eta Japoniak egin dituen azken kalkuluen arabera, Japoniako 10 gazteetatik 1ek egoera hau jasaten du.

Isolamenduaren arrazoiak.

Japoniako gazte eta helduek presio handia jasaten dute, hango gizarteak sortua. Hainbat faktoreek presioa eragin ditzake, hala nola, jarraian azaldutakoak.

Japoniarren kezkarik handienetarikoenak ikastetxeko notak dira, guraso eta gizarteak garrantzi handia ematen dietelako. Kasu batzuetan, presioa haurtzaindegian sartu baino lehen hasten da, non Japoniako haurtzaindegirik onenetara joateko haurrek azterketa bat gainditu behar duten. Ondoren, haurtzaindegiek haurrak prestatzen dituzte eskolaurre onenetarako sartzeko azterketarako. Azken hauek, berriz, lehen hezkuntzan sartzeko azterketarako prestatzen dituzte. Gauza bera gertatzen da, bigarren hezkuntza, batxilergo eta unibertsitatera joateko. Azken honetan, azterketa oso gogorra gainditu behar dute japoniako ikasleek unibertsitatera joateko eta hauek urte oso bat behar dute azterketa prestatzeko. Zenbat eta unibertsitate ospetsuagoa izan, orduan eta azterketa zailagoa izango da. Japoniako unibertsitaterik ospetsuena Tokyoko Unibertsitatea da.

Ikastetxe edo unibertsitatean graduatu lortu ondoren, oso lan-merkatu zaila aurkitzen dute. Sarritan, gehienez, lanaldi erdiko lanak aurkitzen dituzte eta urteak igaro ahala egoera berean jarraitzen dute, lan finkoa aurkitu ezinik eta diru gutxirekin.

Beste alde batetik, ikasleek beste ikaskideak presionatu ditzakete, haiei iseka eginez sexu, etnia, arraza, erosteko ahalmena, kirolean eta ikasketetan trebetasuna, itxura fisiko eta beste hainbeste arrazoirengatik.

Isolamenduaren prozesua.

Hikikomoriak pixkanaka isolatzen dira gizartetik. Hikikomoriak izan baino lehen, normalean, tristatu egiten dira, lagunak galtzen dituzte, dudatsu eta lotsatiak bihurtu eta gutxiago komunikatzen dira. Sarritan, iseken xedeak izaten dira haien ikastetxeetan. Horrek, gizartetik isolatzen dituzte eta giltzaperatzen dira haien logeletan denbora epe luze baterako.

Hikikomorien jokaera.

Normalean, haien itxialdian zehar, ez dira haien logeletatik ateratzen, bakarrik telebista ikusi eta ordenagailuarekin jolasten dira gauez eta egunez lo egiten dute, ez baitute lagunik.


Ikazkin (arraina)

Ikazkina ("Pollachius virens") Gadidae familiako arraina da, ipar-ekialdeko Ozeano Atlantikoan, batez ere Bizkaiko golkoan, bizi dena.


Membras argentea

Membras argentea "Membras" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.


Lerma (Alessandria)

Lerma Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

La Magdeleinek honako udalerri hauekin egiten du muga:


Zuzentzeko likido

Zuzentzeko likidoa edo likido zuzentzailea idaztean akatsak ezabatu eta horien gainean berriz ere idazteko erabiltzen den produktu likido bat da, pote txiki batetik pintzel batez edo bolaluma antzeko tresna batez erabiltzen dena. Produktu marka batzuek produktu toxikoak dituzte osagaitzat. Disolbatzaileak dituzten zuzentzeko likidoak droga psikoaktibo moduan erabili dira, horiek inhalatuz; hori dela eta, herrialde batzuetan debekatu ziren. Aukeran, zuzentzeko likido ekologikoak daude, disolbatzaile edo bestelako produktu toxikorik gabe.


Acanthodactylus yemenicus

Acanthodactylus yemenicus "Acanthodactylus" generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.


NGC 5732

NGC 5732 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.


Judaismo ultraortodoxo

Judaismo ultraortodoxoa edo judaismo haredia judaismoaren legeak, "halakha" izeneko multzoan bilduak, modu zorrotzenean jarraitzen dituzten juduen joera da. Bizitza modernoaren elementu anitz ukatu (telebista, esaterako), komunitate itxiak osatu eta moral zorrotza jarraitzeagatik (sexualitatearen inguruan, bereziki) dira euren ezaugarri bistakoenak. Toki publikoetan euren janzkera beltzengatik dira ezagunak. Ohartu behar da sionismoaren aurkako joera izan ohi dutela. Joera horren jarraitzaileei "haredi" deitzen zaie, baina ultraortodoxo izena ere hartzen dute, beraiek termino hura onartzen ez duten arren. «"Haredi"» hitza hebreeratik dator eta «Jainkoaren aurrean dardara sentitzen dutenak» edo «Jainkoaren aurrean umil» adierazten du.


Isabel Rodà de Llanza

Isabel Rodà de Llanza (Bartzelona, 1948ko irailaren 25a) epigrafista eta arkeologoa da, Bartzelonako Real Academia de Buenas Letras-eko unibertsitateko irakaslea eta akademikoa. Bartzinon espezializatua dago. Izen horrekin izendatzen zen Bartzelona Antzinako Erroman, latinezko epigrafia eta erromatar eskultura, erromatarren aurreko munduarekin izandako lehen harremanetatik hasi eta Antzinate Berantiarreraino.

Biografia.

Isabel Rodà Bartzelonan jaio zen 1948an. Filosofia eta Letretan lizentziatu zen (antzinako historiaren espezialitatea) Bartzelonako Unibertsitatean, 1970ean, eta 1974an doktoratu zen. Bartzelonako Historia Museoan lan egin zuen, 1968tik 1976ra bitarteko kultura-erakundeen laguntzaile gisa eta 1976tik 1980ra bitarteko kontserbadore tekniko gisa. Urte horietan, duela 2.000 urte biztanleen bizitza erakutsi zuten hiri-indusketak hasi zituen Zantzinon.

1972an irakasle laguntzaile hasi zen lanean Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan, 1985ean arkeologiako irakasle titular bihurtu zen eta 1993an unibertsitate bereko katedradun.

2007tik 2012ra Arkeologia Klasikoko Català Institutuko zuzendaria izan zen. (R4) ikerketa-arloari atxikitako ikertzaile gisa aktiboki parte hartu du. Ikerketa taldea: Arkeometria eta Ekoizpen Artistikoak (ARPA) eta Azterlan Arkeologikoen zein Zerbitzu zientifiko-teknikoen Unitateko kozuzendari zientifikoa.

Epigrafian, eskulturan eta arkeologia erromatarrean espezializatuta, 1989tik 1993ra Santa Maria de Panissars erromatar-erdi aroko aztarnategiko indusketak zuzendu zituen Le Perthus eta La Jonquera artean, eta 1990ean Naronako Augusteumeko (Kroazia) eskulturen inskripzioen azterketan parte hartu zuen. Sant Jordiko Arte Ederren Errege Akademiako akademikoa da, 2011tik Kroaziako Elkarte Arkeologikoko ohorezko kidea da, eta 2015etik Bartzelonako Letra Onen Akademiako kide ere bada.

Talde-lanen koordinazioa, hala nola "Scripta manent: la memoria escrita de los romanos", "Ciudades antiguas del Mediterráneo" o "Hispania: las provincias hispanas en el mundo romano." 2021ean, "Ahir Roma, avui nosaltres", antzinako mundu erromatarrari buruzko dibulgazio-liburu bat argitaratu zuen, mundu hartatik jasotako elementu batzuk biltzen dituena.


Nahitaezko errekrutatze

Errekrutatzea edo nahitaezko errekrutatzea da pertsona bat Estatuaren zerbitzuren batera halabeharrez biltzea, gehienetan nahitaezko soldadutza betetzeko. Antzinarotik dator, eta, izen desberdinekin bada ere, indarrean dago herrialde batzuetan.

Soldadutzarako errekrutatzea.

Txinan dago gizon gazteen errekrutatzearen aurrekari zaharrenetako bat: Qin-eko Estatuak nahitaezko soldadutza ezarri zuen, etxe guztien erregistroa egin ondoren. Horri esker, ordaindu behar ez ziren armada handiak osatu ziren, eta faktore giltzarria izan zen Qin dinastia sortzeko, Txina osoa konkistatu baitzuen K.a. 221. urtean.

Zerbitzu militarra betetzeko gizon gazteak nahitaez errekrutatzeko sistema modernoa, herrialde askotan hedatua, Frantziako Iraultzaren garaian eratu zen, 1790eko hamarkadan. Hura izan zen armada handi eta boteretsu bat antolatzeko oinarrizko tresna. Geroago, Europako nazio gehienek bake garaietarako hartu zuten sistema bera: adin tarte jakin bateko gizonek 1-3 urte bitarteko soldadutza aktiboa egin behar dute, eta, ondoren, erreserba indarra osatzen dute, gatazka kasuetan soilik erabiltzen ahal dena.

Soldadutzaz besteko errekrutatzea.

Badira nahitaezko errekrutatze sistemak, militarrak ez diren beste zerbitzuak egitera behartzen dutenak armak erabili gabe, nahiz batzuetan sistema militarizatu baten mende egon. Izaera horretako adibide dira, esate baterako, Francoren diktadurak Espainian Sección Femenina erakundearen bitartez emakumeentzat ezarritako zerbitzu soziala; edo Erresuma Batuko meatzaritzan lan egiteko gazteen ezinbesteko errekrutamendua, Bigarren Mundu Gerran; edo Ameriketako Estatu Batuetako armadak kontzientzia eragozleei ezarritako armarik gabeko lanak. Gauza bera izan zen Espainian, nahitaezko soldadutza zegoen garaian, kontzientzia eragozleei 1988tik 2001era ezarritako ordezko prestazio soziala.

Arazoak eta eztabaida.

Nahitaezko errekrutatzea eztabaidatua izan da beti, askatasuna eta norbanakoen eskubideak urra ditzakeelako. Are eta gehiago, maiz aurre egin izan zaio nahitaezko errekrutatzeari, kontzientziazko arrazoiak argudiatuta edo eragozpen politikoak aldarrikatuta, edo biak batera, askotan desobedientzia edo intsumisio jarreren bitartez. Kasu batzuetan, nahitaezko errekrutatzea legez saihesteko irtenbide bakarra da herrialdetik kanpora irtetea, baina legeria gehienek hori ere eragozten dute. Erreklutamendu militarreko sistema batzuek armarik gabeko ordezko zerbitzu zibila ezartzen dute, Austrian eta Suitzan, esate betarako.

Nahitaezko errekrutatzea auzitan.

XXI. mendearen hasieratik, estatu asko soldadu boluntario edo profesionalekin hasi ziren beren tropak osatzen, eta nahitaezko errekrutatzea bertan behera uzten. Alabaina, bide hori hartu zuten herrialde gehienetan ez zen legez indargabetu, baizik gerra edo krisi kasuetan erabiltzeko aukera gorde.

Estatu Batuetan, nahitaezko zerbitzu militarra 1973an amaitu zen, baina 18-25 urte bitarteko gizonezkoak behartuta daude Hautapen Zerbitzuko Sisteman erregistratzera, beharrezkoa balitz nahitaezko soldadutza berriro sartu ahal izateko.

Espainian, nahitaezko soldadutza 2001. urtean desagertu bazen ere, nahitaezkotasuna ez zen ezabatu Konstituzioan, eta armada profesionalizatu zuen legearen aitzinsolasean berariaz gogorarazten zen.


Canis lupus chanco

Tibeteko otsoa (Canis lupus chanco), otso ileduna edo "chángú" izenez ere ezaguna, otso espezie bat da. Bere jatorria, Erdialdeko Asian, Mongolian , Txinako Iparraldean, Shensinen , Sichuanen , Yunnanen eta Himalaiako mendebaldean kokatzen da. Tibetar otsoa tamainaz ertainetik handira izaten da. Ilelatza daukate, eta gris, arre edota beltz kolorekoak dira. Hauek, Txinako, Mongoliako eta Mantxuriako baso hotzetan bizi dira. Zientzialariek betitik pentsatu izan dute, Tibeteko otsoa etxeko txakurraren arbasoa izan dela; izan ere, biak tamaina txikikoak dira eta morfologia antzekoa daukate.

Deskribapen Fisikoa.

Tibetar otsoak, oro har, arre, gris edota beltz kolorekoak dira. Beraien bizkarra, isatsa eta sorbaldak beltzak eta zuriak dira. Berriz, sabela, kokotsa eta hankak zurixkak dira. Batzuetan, intentsitate desberdineko banda ilunak azaltzen dituzte gorputzean zehar. Belarriak gris kolorekoak dira, eta muturra zein begiak beltzak. Fisikoki, Tibetar otsoa eta Eurasiar otsoa oso antzerakoak dira, baina, Tibetar otsoa hanka motzagoak ditu.

Jokabidea.

Tibetar otsoa ez da talde handietan sakabanatzen, eta horregatik hiru zein biko taldeen mugitzen da. Harrapakinak harrapatzeko arrakasta gutxi dute, eta hori arazo larri batean bilakatu daiteke. Abeltzaintzari buruzko azterketa bat erakutsi egin du, otsoa izan dela artaldeetan hondamendi gehienak sortzen dituen animalia: otsoaren kasuan (%60); ondoren, elur-lehoinabarra (%38); eta azkenik, katamotza (%2). Hondamendi hauen kaltetuak hauek izaten dira: ahuntza (%32), jarraituak ardiagatik (%30), oiloak (%15) eta zaldiak (%13). Tibeteko otsoa, gizakiaz gain, jak basatien etsai nagusia da.


Signal Hill (Kalifornia)

Signal Hill Kaliforniako hiri bat da. Los Angeles konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


RRS Discovery

RRS Discovery (Royal Research Ship Discovery) Erresuma Batuan eraiki zuten hiru mastako azken egurrezko itsasontzia izan zen eta Robert Falcon Scott-ek 1901. urtean erabili zuen Antartikako esplorazioetan.

Historia.

RRS Discovery-ren eraikuntza Dundee Eskoziako hirian hasi zen 1900eko martxoaren 16an, eta urtebete eta bost egun geroago, 1901eko martxoaren 21ean, uretaratu zuten. Lurrun-motorrak izan arren, Discovery-ek bereziki beletan oinarritzen zen higiarazteko, ikatz-kopuru handia gordetzeko gaitasuna ez baitzuen

Bere lehen misioa Robert Falcon Scott eta Ernest Shackleton garraiatzea izan zen Antartikako esplorazio misioan, 1902ko urtarrilean iritsi zena. Antartikako kostaldearen kartografia egiten hilabete batzuk igaro ondoren, Discovery McMurdo itsasarteko izotzetan harrapatuta geratu zen, Ross uhartean, bi urtez. Une horretan, Scott eta Shackletonek Antartika kontinente bat zela ezarri zuten, eta Hego polo magnetikoa berrezarri zuten. Horrez gain, 82º 12'-ko hegoalderako posizio maximoa lortu zuten. Behin lehergailuek lagundutako arrazoi naturalengatik izotzetik atera ondoren, Discovery-ek itzulera egin zuen, Spithead portura 1904ko irailaren 10ean helduz.

Lehenengo espedizio arrakastatsu horren ondoren, Discovery Hudson Badiako Konpainiari saldu zioten, Londresen eta Hudson badiaren (Kanada) arteko zamaontzi gisa erabili zuena, Lehen Mundu Gerra arte, munizioak Errusiara garraiatzeko erabili zena. Gerra amaitu zenean, hainbat enpresatan zamaontzia izan zen berriro, baina itsasontzi modernoagoek gainditu zuten laster, eta 1920ko hamarkadaren hasieratik esplorazio lanetarako besterik ez zen erabili.

1923an Discovery berriro erosi zuten helburu zientifikoak lortzeko, eta, beraz, 1925ean baleen migrazio-mugimenduei buruzko ikerketak egin zituen. Ondoren, britainiarren gobernuak "Australia eta Zeelanda Berriko Zientzia Espedizio Antartikoari" eman zion, non 1929 eta 1931 urteen artean zerbitzatu zuen. Ondoren, gaizki kaltetu eta zaharkiturik, Discovery Londresen ainguratu zuten eta britainiar "Itsas Ondareak" erosi zuen 1979an.

1985ean, "Dundee Heritage Trust" Dundee Ondare Foundazioak erosi zuen azkenik, eta egungo kokapenera lekualdatu zuten Dundee hiriaren Tay ibaiko badian. Gaur egun, interes turistikoa da.


Searching for Bobby Fischer

Searching for Bobby Fischer (euskaraz "Bobby Fischerren Bila"), 1993ko Steven Zaillian estatubatuarrak zuzendutako drama film bat da. Joe Mantegna, Laurence Fishburne, Joan Allen, Max Pomeranc eta Ben Kingsley aktoreek antzeztu zuten.

ren izendapena jaso zuen (Conrad L. Hall).

Argumentua.

AEB, New York, Josh Waitzkin (Max Pomeranc) mutiko arrunta da, baina baita xakelari prodigiotsua ere. Xakearekiko erabateko irrikia du eta bere idoloa den Bobby Fischer berri batean bilakatzeko nahia. Joshen aita den Fred Waitzkin (Joe Mantegna) lanbidez kirol kazetaria da eta semeari laguntza osoa eskeintzen dio, etorkizunean xake maisu izan dadin. Baina Josh oso hotza den Bruce Pandolfini (Ben Kingsley) irakaslearen hezkuntzapean jarriko dute, honek mutikoari Bobby Fischerren estrategiak irakatsiko dizkio.

Polemika.

Bobby Fischerrek sekula ez zuen filma ikusi eta "lapurreta ikaragarritzat" jo zuen, bere izena bidegabeki erabili zutelakoan.


Circaetus beaudouini

Circaetus beaudouini "Circaetus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.


Julio Gros

Julio Gros Fernández (Gasteiz, #BIRZUZENDU 1863 - Madril, 1893) arabar ilustratzaile eta marrazkilaria izan zen. "La Risa" edo "Blanco y Negro" aldizkarietarako lan egin zuen.


Zacorus

Zacorus Oecophoridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa "Zacorus carus" da.

Espezieak.

Eskuz gaurkotu