Charadrius vociferus

Charadrius vociferus "Charadrius" generoko animalia da. Hegaztien barruko Charadriidae familian sailkatua dago.


Willy Adolf Theodor Ramme

Willy Adolf Theodor Ramme (Berlin, 1887ko otsailaren 28a – "ibidem", 1953ko abuztuaren 24a) Alemaniako entomologoa izan zen, ortopterotan aditua.

Museum für Naturkunde Berlingo kontserbatzailea izan zen.


Maleján

Maleján (aragoieraz "Malexán") Zaragozako probintziako udalerria da, Aragoin, Espainia. 2008an 472 biztanle zituen 2,8 kilometro koadroko azaleran. Campo de Borja eskualdean dago.


Buchdorf

Buchdorf Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Viesly

Viesly Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Viesly udalerrian erroldatutako biztanleak 1.381 ziren. Familiak 548 ziren, horien artean 161 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 130 bakarrik bizi ziren emakumeak), 153 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 188 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 46 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 630 etxebizitza zeuden, 570 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 619 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 570 etxebizitza nagusietatik 448 bere jabearen bizilekua ziren, 111 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 44 etxek bi zituzten, 78 etxek hiru zituzten, 146 etxek lau zituzten eta 299 etxek bost zituzten. 356 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 260 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 172 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 842 ziren, horien artean 581 aktiboak ziren eta 261 inaktiboak ziren. 581 pertsona aktiboetatik 497 lanean zeuden (281 gizon eta 216 emakume) eta 84 langabezian zeuden (44 gizon eta 40 emakume). 261 pertsona inaktiboetatik 89 erretiraturik zeuden, 65 ikasten zeuden eta 107 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Viesly udalerrian 595 unitate fiskal zeuden, 1.442 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.653 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 36 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 3 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.

2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.

2000. urtean Viesly udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 783 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Viesly

Briastre (1,6 km)

Béthencourt (3,0 km)

Quiévy (3,1 km)

Neuvilly (3,4 km)

Inchy (3,4 km)

Beaumont-en-Cambrésis (3,4 km)


Bernard Francis Law

Bernard Francis Law (Torreón, Mexiko, 1931ko azaroaren 4a - Erroma, Italia, 2017ko abenduaren 20a) Erromatar Eliza Katolikoko estatubatuar kardinala zen. Bostongo artzapezpiku emeritua, Santa Maria Nagusia basilikaren artzapezpiku ohia eta Santa Susanako apaiz kardinala zen.

1961eko maiatzaren 21ean egin zen apaiz Law. 1984tik 2002ko abenduaren 13ra bitartean Bostongo artzapezpikua izan zen. Berak gidatzen zuen artzapezpiku-barrutian egondako sexu-gehiegikeria eskandalu batengatik kargua utzi behar izan zuen. Izan ere, Bostongo artzapezpiku-barrutiaren baitan apaizen pederastia kasuak ezkutatzen zirela eta apaiz pederastei babesa ematen zitzaiela jakin zen.


Iñigo Urbieta

Iñigo Urbieta Rodríguez (Irun, 1993ko uztailaren 15a- ) euskal herritar futbolari bat da. Real Union gipuzkoar klubean jokatzen du atzelari gisa.


Tagolsheim

Tagolsheim Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Tagolsheim udalerrian erroldatutako biztanleak 668 ziren. Familiak 246 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 105 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 273 etxebizitza zeuden, 254 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 248 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 254 etxebizitza nagusietatik 205 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 51 etxek lau zituzten eta 184 etxek bost zituzten. 236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 158 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 450 ziren, horien artean 335 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 335 pertsona aktiboetatik 313 lanean zeuden (157 gizon eta 156 emakume) eta 22 langabezian zeuden (13 gizon eta 9 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Tagolsheim udalerrian 260 unitate fiskal zeuden, 686 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.751 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 25 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Tagolsheim udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Tagolsheim

Luemschwiller (1,1 km)

Walheim (1,8 km)

Illfurth (2,0 km)

Heidwiller (2,7 km)

Obermorschwiller (2,9 km)

Frœningen (3,8 km)

Emlingen (3,8 km)

Spechbach-le-Bas (3,9 km)

Wittersdorf (3,9 km)


Sandusky konderria (Ohio)

Sandusky konderria (ingelesez: "Sandusky County"

) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Fremont da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Sandusky konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 56,33 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Our House (Madness)

Our House (euskaraz "Geure Etxea") 1982an Madness ingeles musika taldeak "The Rise & Fall" diskoaren barnean kaleratu zuen abesti bat da.


Multinazional

Enpresa multinazionalak, korporazio multinazionalak edo, besterik gabe, multinazionalak, jatorri duten herrialdeaz gain, beste herrialde batzuetan ere ekoizpen, erosketa edo salmenta jarduerak egiten dituzten enpresak dira. Globalizazio fenomeno ekonomikoarekin batera, botere handia hartu duten erakundeak dira: ekoizpen eta salmenta itzelak dituzte eta gobernu nazionalekin negoziazio ahalmen nabaria dute, bertan lantegiak eta lanpostuak sortu, mantendu edo beste herrialde batera ez aldatu edo deslokalizatzeko baldintza gogorrak inposatzen dituztenak, mesede politikoak eta diru laguntzak jaso eta zerga gutxiago ordaintzeari buruz askotan.

Multinazionalen hasiera eta historia.

Enpresa multinazionalak merkatuen hedapenaren prozesuagatik jaio ziren. Gaur egungo multinazionalen aurrekari kontsideratu daitekeen lehen enpresa Moscoviako Konpainia da, Londresen 1555. urtean sortutako jatorri ingeleseko enpresa, eta Ingalaterra eta Errusiaren arteko merkataritza uztartzen zuena. Multinazionalen beste aitzindari batzuk Rothschild bankua, Europako hainbat herrialdeetatik zabaldu baitzen, edo XVII. mendean Britania Handian, Suedian, Holandan edo Danimarkan sortu ziren Indiako konpainiak dira.

Gaur egungo multinazionalen hazia XIX. mendearen amaieran agertu zen, enpresa talde batek haien jatorriko herrialdetik urrun lantegiak eraikitzea pentsatu zutenean. Horrela, garraio kostuak eta beste herrialde batera haien produktuak sartzeagatik zituzten muga-zergak saihesten zituzten.

Enpresa multinazionalen ezaugarriak.

Enpresa mota horien ezaugarri nagusiak hurrengoak dira:

Multinazionalak eta konpetentzia.

John Kenneth Galbraithek, multinazionalen sorkuntzaz eta haien existentziaren ondorioez gehien hitz egin zuen ekonomilariak, 1967. urtetik dio Bigarren Mundu Gerraren ondoren enpresa mota hauek izan duten nagusitasunak inplikazio politiko, ekonomiko eta sozial sakonak dituela.

Haren esanetan, multinazionalek, enpresa tradizionalek ez bezala, ez dute arriskuaren arazorik haien abantailei esker. Galbraithentzat, abantaila nagusiak, multinazionalek lortzen dituzten epe luzerako kontratuak, bai salerosketa sailean, bai herrialdeekin dituzten harremanetan, eta finantza sektoretik lortzen duten tratu ona dira. Bigarren hau, multinazionalek haien jarduerak sektore honetara hedatu dituztelako ematen da.

Arrazoi horien ondorioz, konpetentzia perfektua inperfektu bihurtzen da. Adibidez, konpetentzia perfektuaren ezaugarrietako bat egiazko informazioaren existentzia da, baina enpresa multinazionalek informazioa haiek nahi duten erara eraldatzen dute publizitatea kontrolatzen dutelako.

Multinazionalen beste ezaugarrietako bat enpresari profesionalez gidatuta daudela da. Aspaldiko enpresak oso handiak izatera heldu ziren eta hainbat herrialdetara hedatu ziren, baina enpresa klasiko horietan, Standard Oil, Vanderbilt, Carnegie edo Rothschilden jabea zen erabakiak hartzen zituena. Egoera hau baina, XX. mendeko lehenengo bi hamarkadetan aldatzen hasi zen, 1911. urtean Schumpeter enpresari profesionalaren garrantziaz hitz egiten hasi zen. Enpresari mota hau arrisku ekonomikoak soilik hartzen dituena da, eta ez pertsonalak.

Adam Smithek egoera honen ikuspegi oso kritikoa zuen. Berarentzat, arriskua eta saria merkatu librean dauden pertsonen arteko gauza da. Baina, nola lehiatu litezke pertsonak libreki haien ordezkapena beste pertsona batzuei uztean? Nola egon liteke konpetentzia jabeak haien artean batzen badira arriskua murrizteko? Egoera hau merkatuaren bihurduratzat jotzen zuen.

Galbraithek enpresari profesionalaren agerpenak ekartzen duen beste ondorio batez hitz egin zuen. Kanadiarraren esanetan, enpresaria bere nahiak lortzen saiatuko da eta alde batera utziko ditu jabearen, akziodunen, nahiak, nahiz eta jabea da arrisku pertsonala hartzen duena.

Sailkapena.

Deszentralizazio mailagatik.

tipologiaren arabera, enpresa multinazionalak hiru eratara sailka daitezke:

Babesleak.

Multinazionalen babesleen esanetan, enpresa horiek herrialde baten finkatzean herrialde hartako langileen okupazio tasa hobetzen laguntzen dute. Hau da, lana sortzen dute herrialdeko biztanleentzat.

Era berean, multinazionalek beste multinazional batzuen edo herrialdeko enpresa indartsuen konpetentzia jasaten dute, ondorioz, merkatu lokalen beharrizanak ase behar dituzte era globalean efizientzia galdu gabe. Horretarako, giza baliabideak eta baliabide ekonomikoak inbertitzen dituzte ikerkuntzan aurrerapen teknologiko, produktibo eta administratiboak lortzeko. Ondoren, aurrerapen eta jakintza berri horiek erabiltzean, jakinduria transferentzia ematen da herrialdeko enpresetara.

Kritika.

Korporazio multinazionalen kritikoen esanetan, enpresa horiek langileen eskubideen aurka egiten dute eta jokaera agresiboa izaten dute finkatzen diren herrialdeetan, askotan herrialde txiroetara doazelako, langileen soldata baxua eta haien eskubide faltagatik.

Enpresa mota horien alde dauden pertsonen esanetan, multinazionalak nahitaezkoak dira munduaren aurrerapenerako eta ekonomia globalaren muina dira. Kritikoentzat baina, multinazionalak pertsona talde txiki bat aberasteko bidea dira, konpetentziaren desagertzea eta langileen esplotazioa ekarriz.

Datuei erreparatuz, multinazionaletan lan egiten duten langileen kopurua munduko langileen % 3 soilik da. Nahiz eta hau horrela izan, herrialde askotako gobernuek enpresa hauek haien lurretan kokatzeko eta ez alboko herrialdeetan erraztasun asko ematen dizkiete, honek langileen lan baldintzak okerrera egitea ekartzen du eta ondorioz, lan eskubideen prekarietatea. Horrez gain, korporazio handi horien boterearen ondorioz, haien konpetentzia diren denda eta enpresa txikiak desagertu egin dira.

Multinazionalen boterearen adibide batzuk, petrolio eta meatzaritza enpresek eragindako ekosistemen suntsiketa edo Dow Chemical multinazionalak Bhopalen, Indian, eragindako hilketak dira.

Hainbat erakundek, sindikatuk, alderdik eta GKEk zenbait kanpaina egiten dituzte korporazio industrialen gehiegikeriak salatzeko. Interneten, ziberaktibismoa da ekintza modu erabiliena.

Hauek dira enpresa multinazionalen zenbait alderdi on eta txar, mundu mailan geroz eta indartsuago egiten ari diren enpresa motak nahiz eta haien aurkako kritikak ugariak diren.


Jordi Sánchez

"Artikulu hau aktore eta gidoilariari buruzkoa da; politikaria gaitzat duena beste hau da: «Jordi Sànchez»"

Jordi Sanchez Zaragoza (Bartzelona, 1964ko maiatzaren 13a) kataluniar aktore eta gidoilaria da.

Biografia.

Bartzelonako Unibertsitatean erizaintzan diplomatuta dago. Bere lehenengo lana utzi zuen interpretazioa egiteko.

Diplomatura lortu eta gero lagun batzuekin antzerki konpainia batzuk sortu zituen: "Krampack, S. L." eta "L'avern produccions". Hamar urte egon zen eta antzerki asko egin zituen haiekin. Bi telesail ere egin zituen telebistarako.

Film batzuk ere egin zituen Bartzelonan, Madrilen, Londres eta Txilen. 2001ean sari bat eman zioten "Plats Bruts" telesailagatik, telesail onenari Ondas saria hain zuzen ere.

Telecinco-ko "La que se avecina" telesail ospetsuan, Antonio Recio Matamorosen papera egiten du.


Falzes

Falzes honakoak izan daiteke:


Paralabrax auroguttatus

Paralabrax auroguttatus "Paralabrax" generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.


Searching (filma)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau filmari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Searching»."

Searching 2018an Aneesh Chaganty-k zuzendutako misteriozko thriller filma da, Chagantyk eta Sev Ohanianek idatzitako gidoiarekin. Aktore nagusiak dira John Cho, Debra Messing eta Joseph Lee.

Pelikula originala da oso bere egiturari dagokionez: begien aurreko ekintza ia guztia pantaila baten barruan gertatzen da ordenagailu edo sakelako telefono baten barruan, alegia. Hasiera batean, erabaki okerra dela pentsa daiteke, formatu horrek ekintza bera itoko duela. Baina ez da hola, hasieratik harrapatzen zaituen istorioa kontatzen digu zuzendariak (meritua du, bere lehen film luzea baita), gidoi biraketa izugarriak barnebiltzen dituena.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Aita alargun gaten alaba desagertzen da. Ikerketak ez du inolako arrakastarik izango, eta aitak oraindik inork ere miatu ez duen lekua bakarrean bilatzen hastea erabakiko du: non eta alabaren gailu informatikoetan.


Xenarthra

Xenarthra (grezieraz, "artikulazio arraroak") edo Edentata (haginik gabea) ugaztun karedun goiorden bat dira. Amerikan bakarrik bizi dira. Pilosa eta Cingulata ordenak biltzen ditu. Nagiak talde honetakoak dira. Euren artikulazioak lunbaretan beste edozein ugaztunen ezberdinak dira


Akrobaziazko eskia 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan – Emakumezkoak jauzi-handia

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

Emakumezkoen jauzi-handia proba 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetako akrobaziazko eskian otsailaren 7tik otsailaren 8ra jokatu zen Big Air Shougangen. Lehen aldia da proba hau egiten zela Neguko Olinpiar Jokoetan.

S — Finalerako sailkatua

Emaitzak.

Sailkapena.

Lehen 12 atletak igaro ziren finalera.


Vuiteboeuf

Vuiteboeuf Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Rhosmeirch

Rhosmeirch, Galesko udalerri txiki bat da, Anglesey uhartean. Llangefni udalerritik 2,4 kilometro iparraldera dago, Llyn Cefni aintziratik milia erdi mendebaldera.


Ormond Beach (Florida)

Ormond Beach Floridako hiri bat da. Volusia konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


East Lancaster udalerria, Keokuk konderria (Iowa)

East Lancaster udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Iowa estatuko udalerri bat da, Keokuk konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, East Lancaster udalerriak 26 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Alejandro Fernández

Alejandro Fernández Abarca (Guadalajara, Jalisco, Mexiko, 1971ko apirilaren 24a ) ranchera estiloko kantaria da. Haren aita Vicente Fernández ere abeslaria da.


La Vérité (2019ko filma)

La Vérité Hirokazu Kore-edak 2019an zuzenduriko film dramatikoa da.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Fabienne Frantziako zinemako izar bat da. Maite eta miresten duten gizonez inguratuta bizi da: bikotekide berria, senar ohia, agentea… Bere oroitzapenak argitaratzea erabakiko du, eta bere alaba, Lumir, New Yorketik itzuliko da, han bizi baita familiarekin. Elkartu orduko liskarrean hasiko dira ama eta alaba: elkarri egiak esan eta kontuak eskatuko dizkiote, eta maitasunaz eta erresuminaz hitz egingo dute.


Paracrossochilus acerus

Paracrossochilus acerus "Paracrossochilus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Villanueva de San Mancio

Villanueva de San Mancio Valladolideko udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 121 biztanle zituen.


Champey

Champey Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Champey udalerrian erroldatutako biztanleak 834 ziren. Familiak 319 ziren, horien artean 62 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 131 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 338 etxebizitza zeuden, 323 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 323 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 323 etxebizitza nagusietatik 294 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 77 etxek lau zituzten eta 212 etxek bost zituzten. 287 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 109 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 193 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 544 ziren, horien artean 406 aktiboak ziren eta 138 inaktiboak ziren. 406 pertsona aktiboetatik 383 lanean zeuden (206 gizon eta 177 emakume) eta 22 langabezian zeuden (12 gizon eta 10 emakume). 138 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Champey udalerrian 330 unitate fiskal zeuden, 871 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.860,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 3 argiketariak.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.

2000. urtean Champey udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Champey

Coisevaux (2,0 km)

Le Vernoy (2,8 km)

Trémoins (3,1 km)

Verlans (3,3 km)

Couthenans (3,4 km)

Chavanne (3,4 km)


Madrilgo parke zoologikoa

Madrilgo parke zoologikoa (gaztelaniaz: "Parque zoológico de Madrid"

) Espainiako hiriburuan dagoen parke zoologikoa da, Casa de Campo auzoan dagoena. 1972an sortua, parkeak 20 hektarea ditu eta bertan 500 espezie inguru daude, besteak beste, panda handiak, itsas txakur grisak, orangutanak eta abar.


Lanius dorsalis

Lanius dorsalis "Lanius" generoko animalia da. Hegaztien barruko Laniidae familian sailkatua dago.


Equus zebra hartmannae

Equus zebra hartmannae edo Hartmannen mendiko zebra, mendi-zebraren bi azpiespezietako bat da. Angolako hego-ekialdean eta Namibiako mendebaldean hedatzen da.

Mota honetako zebrak talde txikitan bizitzea gustokoa du, 7 eta 12 abereen arteko samaldak osatuz. Abere agilak dira, leku malkartsuetara ondo moldatuak eta oso agorra den eskualdetan bizitzeari ohituak.

Nakiko onartua dago Equus zebra hartmannae Equus zebra zebraren aparteko espeziea dela, baina ebidentzi genetikoen falta dela eta, Mammal Species of the Worlden sailkapenean azpiespezietaz jotzen da.


Dicrurus annectans

Dicrurus annectans "Dicrurus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicruridae familian sailkatua dago.


Beisbol Liga Nagusietako Izar Guztien Jokoa

Beisbol Liga Nagusietako Izar Guztien Jokoa edota "Udako Klasikoa", ingelesez eta ofizialki Major League Baseball All-Star Game edota "Midsummer Classic", urtero MLBko Amerikar Liga eta Liga Nazionaleko jokalari onenek jokatu ohi duten beisbol partidua da. Orokorrean, partidu hau uztail aldera jokatu ohi da, eta Beisbol Liga Handien denboranldiaren erdialdea adierazten du.

Lehenbiziko partidua 1933ko uztailaren 6an Chicago Tribune egunkariko Arch Ward kirol-kazetariaren ekimenez Chicago hiriko Comiskey Park (1910-1990) estadioan jokatu zen.


Sarah Bernhardt

Sarah Bernhardt (Paris, Frantzia, 1844ko urriaren 22a - 1923ko martxoaren 26a) antzerki eta film-aktore judutarra izan zen. Batzuen iritziz "munduko historiaren emakumezko aktorerik famatuena" izan zen Hollywood eta bere izarrak agertu aurretik.1870eko hamarkadan Europako antzokietan famatua egin zen, eta Amerika eta Europan zehar antzeztu zuen.

Biografia.

Sara-Marie-Henriette Rosine Bernardt Parisen jaio zen 1844ko urriaren 22an. Holandar jatorriko aita ezezagunaren eta Julie Bernardt amaren alaba zen. Bere aitona Moritz Bernardt judutar jatorriko merkataria zen Amsterdam hirian. Bere ama ere, Amsterdamen jaio zen.

Besteak beste, Gustave Doré artista frantziarraren, Alphonse Mucha artista txekiarraren, Victor Hugo idazle frantsesaren, Oscar Wilde idazle ingelesaren edo Louise Abbéma margolari frantsesa bezalako garaiko pertsonaien lagun eta maitale izan zen. Baita Louise Abbémarena ere: bere erretratugile ofiziala izateaz gain, bere bizitzaren zatirik handiena berarekin partekatu zuen.

Artista.

Bere izen-abizenei H letra erantsi zien bere izen artistikoa osatzeko, Sarah Bernhardt. Gainera, bere osaba Édouard Bernardten izena bere aitaren izena bezala erabili zuen.

1862. urtean antzezten hasi zen Comédie-Françaisen ikasten ari zenean. Hasieran ez zuen arrrakasta handirik izan, baina 1870eko hamarkadan Europako antzokietan famatua egin zen eta laster New Yorkeko eta Europako eskaintzak jasotzen hasi zen.

Bernhardt zinema mutuaren emakumezko aktore aitzindarietako bat izan zen, 1900. urtean bi minutuko luzera zuen "Le Duel d'Hamlet" filmean debuta eginez. "Bost aktore mota daude: txarrak, erregularrak, onak, handiak eta Sarah Bernhardt". Mark Twain 1896ko abenduaren 9an, Sarah Bernhardtek bere hogeita hamar urteko ibilbidea ospatu zuen Parisen. Renaissance antzokian, Racine eta Parodiren testuak antzeztu zituen aktoreak. Azkenik, tronu batean eserita, bost poetari entzun zien bere laudorioak bertsotan deklamatzen. Gonbidatu bakoitzak album ilustratu bat eta zilarrezko domina bat jaso zituen, René Laliquek grabatua, aktore tragikoaren irudiarekin.

1899an rol maskulino bat antzezten lehena izan zen; 55 urterekin literaturaren historiako pertsonaia gizon garrantzitsuenetako bat antzeztu zuen: Hamlet.

Zuzendaria.

Aktore lanbidea eskultura, pintura eta literaturarekin uztartu zuen, eta ikuskizunaren munduko lehen enpresaria izan zen, Parisko hainbat antzokitako ekoizpenak izapidetu eta zuzentzeaz arduratu zelarik.

1893an Bernhardt Théâtre de la Renaissance delakoaren zuzendari bihurtu zen, eta 1899an Théâtre des Nations zaharrera aldatu zen, Théâtre Sarah Bernhardt izena hartu eta 1923an hil zen arte.

Azken urteak.

Bernhardt Ohorezko Legioko kide egin zuten 1914an. 1905ean, Hego Amerikako bira batean, eskuineko belaunean min hartu zuen Toscako azken eszenan salto egitean. 1915ean gangrena sartu zitzaion eta hanka moztu behar izan zioten. Ezer esan gabe, Lehen Mundu Gerran Bernhardtek behin eta berriz bisitatu zituen frontean zeuden soldaduak, aulki batean eginez agerraldiak. 1916an ekin zion bere azken birari Estatu Batuetan zehar 18 hilabetez. 1918ko azaroan Frantziara itzuli zen, baina laster Europako beste bira bati ekin zion, eserita zegoela antzezteko moduetan arituz. 1920an Bernhardtek eleberri bat argitaratu zuen, "Petite Idole": egilearen ibilbide eta anbizioen idealizazioa.

Heriotza.

"La Voyante" filmatzen ari zirela, larriki gaixotu zen. Berriak munduari bira ematen zion bitartean, milaka paristar bildu ziren etxe atarian. Semeak eta miresle gorte leial batek lagundurik, bere azken hitzak esan zituen:"Kazetariak dira? Orduan airean edukiko ditut. Bizitza osoan torturatu naute, orain nire txanda da". Sarah Bernhardt 1923ko martxoaren 26an hil zen uremia gaitzak jota. Parisko Père Lachaise hilerrian ehortzi zuten. Gaur egun, Sarah Bernhardtek Hollywoodeko Famaren Pasealekuan izarra bat du bere izenarekin, Vine Street kaleko 1751. zenbakian.


Floyd Patterson

Floyd Patterson (Waco, Ipar Carolina, AEB, 1935eko urtarrilaren 4a - New Paltz, New York, AEB, 2006ko maiatzaren 11) estatubatuar boxeolaria izan zen; munduko eta Olinpiar Jokoetako txapeldun.

Biografia.

Haurra zela familia Brooklynera joan zen bizitzera. Gaztetan Wiltwyck Schoolera bidali zuten ikasketak egitera, eta boxeoa ere eskolan ikasi zuen. New Yorkera itzuli zenean, Golden Gloves lehiaketa ospetsuan parte hartu zuen, eta pisu ertaineko txapeldun izan zen 1951 eta 1952. urteetan.

1952ko Olinpiar Jokoetan Helsinkin (Finlandia) borrokaldi guztiak irabazi zituen, eta horren ondoren profesional egin zen. Profesional gisa, bere lehenengo 36 borroketatik bakarra galdu zuen.

1956an, Archie Moore mendean hartuta, pisu astuneko munduko txapeldun izan zen, pisu astunen historiako txapeldun gazteena, profesionaletako titulua lortzen zuen lehenengo olinpiar txapelduna.

Lau aldiz defendatu zuen titulua, 1959an Ingemar Johansson suediarraren aurrean galdu baino lehen. Urtebete geroago bost borrokalditan menderatu zuen Johansson, eta pisu astuneko titulua galdu ondoren berriro irabazten zuen lehenengo boxeolaria izan zen. Zenbait borrokalditan defendatu zuen titulua, Sonny Listonen aurrean galdu baino lehen (1962).

1972an Muhammad Aliren kontra borrokatu zen, eta galtzaile atera zen. Hura izan zuen azken borroka.


Bransat

Bransat Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Bransat udalerrian erroldatutako biztanleak 511 ziren. Familiak 220 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 272 etxebizitza zeuden, 221 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 266 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 221 etxebizitza nagusietatik 160 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 102 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 101 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 343 ziren, horien artean 253 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 253 pertsona aktiboetatik 223 lanean zeuden (114 gizon eta 109 emakume) eta 30 langabezian zeuden (21 gizon eta 9 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Bransat udalerrian 210 unitate fiskal zeuden, 490,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.552 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.

2000. urtean Bransat udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 546 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Bransat

Louchy-Montfand (2,1 km)

Saulcet (2,5 km)

Verneuil-en-Bourbonnais (3,2 km)

Cesset (3,2 km)

Montord (3,3 km)

Saint-Pourçain-sur-Sioule (4,8 km)

Laféline (5,7 km)

Fleuriel (6,0 km)


Yutanduchi de Guerrero (udalerria)

Yutanduchi de Guerrero Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Yutanduchi de Guerrero da.


Koltan

Koltana kolunbita eta tantalita mineralez konposatutako mineral metaliko beltza eta opakua da. Koltana ez da elementu konkretu bati erreferentzia egiten dion izendapen zientifikoa. Izendapena bi mineralen izenen kontrakzioen batuketaren ondorioz sortzen da. Alde batetik, kolunbitak (COL),niobiozko oxidoa burdina eta manganesoa (Fe, Mn)Nb2O6, eta, beste aldetik, tantalitak (TAN), tantalozko oxido burdina eta manganesoa osatzen dute. Koltana bi elementuen arteko soluzio solidoa da. Hau da, bi mineral horiek proportzio mugagabeetan nahasi egiten dira. Koltana erlatiboki eskasa da naturan eta oso garrantzitsua bilakatu da azken urteotan, bere aplikazio teknlogokioak direla eta. Mineral bitxi batetik izatetik, mineral estrategiko bat izatera bihurtu da. Gailu elektroniko ia guztietan erabiltzen den minerala da koltana.

Koltanaren ustiapen interesa tantalioa erauztean oinarritzen da batez ere; beraz, koltanaren balioak duen tantalita ehunekoaren - % 20 eta % 40 artean normalean - eta tantalitan dagoen oxidozko tantaloaren ehunekoaren - % 10 eta % 60 artean - mende dago.

Koltanaren erabilera.

Elektronika alorrean, koltanaren tantaloa kondentsadore elektrikoak sortzeko erabiltzen da batez ere. Elementu horren abantaila garrantzitsuenak kondentsadoreetan, bere eraginkortasun bolumetrikoa (hauen tamaina guztiz minimizatuz) eta, bestetik, jasan dezakeen tenperaturak dira (-55 °C-tik 150 °C-ra). Ezaugarri hauekin lortzen dute beste materialezko kondentsadoreak, zeramikozkoak adibidez, atzean geratzea. Izan ere, potentzia altuko erresistentziak fabrikatzeko erabiltzen dute ere bai.

Elektronikaz aparte, tantalozko erabilera metalezko aleazioetan, produktu kimikoetan eta karburoetan handitu egin da. Tantalo duten aleazioak (% 2 eta % 12 artean), hegazkinetako motoreetan, turbina estatikoetan energia estatikoa sortzeko eta erreaktore nuklearretan erabiltzen dira.

Telefono adimentsu baten barruan, tantalorako erabilera ezberdinak daude:

Niobiori (Nb) dagokionez, aleazio metalikoak egiteko erabiltzen dira. Hauek aeronautikan erabiliak dira, hala ere, beste propietate interesgarri bat dute: supereroankortasuna. Honek elektroiman potenteak sortzea ahalbidetzen du, non erresonantzia magnetikoa duten aparatuetan eta partikula-azeleragailuetan aplikatzen den.

Produkzioa.

Erreserben kokalekuei dagokionez, bi teoria guztiz kontrakoak daude. Teoria nagusiaren arabera, koltanezko erreserba handiena Afrikan dago, Kongoko Errepublika Demokratikoan (RDC), hain zuzen ere. Bertan munduko erreserben %80-a kokatzen dira. Denaren, "Tantalum-Niobium International Study Center"en arabera, RDC-ko erreserba guztiak ez lirateke %9-ra ailegatuko, eta ez %80-ra esaten duten moduan ere. Hala ere, bi teoria hauek bat egiten dute zenbait erreserba kokapenetan, hala nola, Australian, Brasilen, Kanadan, Txinan eta RDC-ko hainbat herrialdetan (Ruanda, Burundi eta Etiopia). Hauek munduko produktore handienak dira, Australia, Brasil eta Kanada bereziki. Bestetik, Malasian eta Tailandian ere ekoizten da tantalioa, baina ez koltanatik habiatuta, baizik eta eztainu produktu batetik. Paradoxikoki, Ruandak koltan erreserbak eduki ez arren, produktore nagusietakoa da. Errusia errekurtso honetan oso aberatsa izan arren, bere koltan-andelak ez dira oraindik ustiatu.

2008. urtean munduko tantaliozko eskaintzaren jatorriari daokionez, % 71 material atera berria zen, % 20 birziklatua eta gainerakoa estainu hondarra. 2009. urtean Kolonbiak eta Venezuelak koltan erreserben aurkikuntzaren berri eman zuten. 2018ko maiatzean material horren lehenengo esportazio konsistentea egin zuen Venezuelak Italiara (10 paleta izan ziren, 5 toneladetako pisuarekin eta 300 000 eurotako balioarekin).

Koltanaren ustiapena gatazka geopolitiko ugarien arrazoia da. Kongoko Errepublikan batez ere, estatuaren eta mugako herrialdeen, eskualdean aritzen diren gerrillen, mendebaldeko multinazionalen eta kontrabandisten interesak guztiz nahasten dira. Zenbait agentzia internazionalen eta Nazio Batuen Erakundearen arabera, koltanaren esportazioa Kongoko Bigarren Gerraren zenbait talderi finantziatzeko lagungarria izan da, izan ere, gatazka honetan 6 milioi hildako egon dira jada. Gaur egun, Uganda Kongotik lapurtutako koltana mendebaldera esportatzen ari da, Estatu Batuetara gehienbat, non ia koltan kantitate guztia tantalozko kondentsadore elektrikoak fabrikatzeko erabiltzen den.

Koltanaren gerrak.

Sakontzeko, irakurri: «Kongoko Bigarren Gerra»

Jende gehienaren iritziz, Kongoko Errepublika Demokratikoa koltanaren munduko erreserben % 80-a ditu. Mineral hori baliabide oso estrategikoa eta berriztaezina denez, 1998tik Kongoan gerra bat hasita dago meategien kontrola lortzeko. Nazio Batuen Erakundeak dioenez, Ruandako Defentsa Indarrak Kongoko meatzaritza aktibitatea kontrolatzeko eta mendebaldeko enpresari eta bezeroekin kontaktua errazteko egitura bat sortu dute. Minerala Ruandara eramaten da, non esportatu baino lehen prozesatzen duten. Azkenengo hartzaileak Amerikako Estatu Batuak, Alemania, Herbehereak, Belgika eta Kazajistan dira. Guda honek mineralaren ustiapenarekin guztiz zerikusia du, 5,5 milioi hildako egon dira, Bigarren Mundu Gerratik kopuru handiena.

Ruanda eta Uganda Kongoko abertasun mineralen trafikoa eta espoliazioa dela eta, salatuak izan dira nazioarteko hainbat txotenetan. Hala ere, laguntza ekonomikoa eta militarra bertara ailegatzen jarraitzen du, nahiz eta gatazkak jarraitu, mendebaldeko herrialdeak onuradunak izanik. Amerikako Estatu Batuen eta bi herrialde horiek elkartasun-planak sinatu zituzten. Izan ere, mineral honen salerosketaren ondorioz lortu zuten aberastasunaz aparte, ikusi zuten bere kanpo-zorrak bertan behera geratu zirela eta eskualdeko eredu ekonomiko-garatzaile bezala hartu zuten. Eskualdeko enpresa garratzitsuenen artean "American Mineral Fields" dago. Enpresa honetan George H. W. Bushek, Amerikako Estatu Batuetako lehendakari ohia eta bere semeak, George W. Bush, lehendakari ohia ere bai, interes nabarmenak dituzte.

Koltanaren esplotazioa, Kongon batez ere, eztabaida ezberdinak sortu ditu izan ditzakeen ondorio sozialak eta ingumenekoak direla medio. Baliabide honen esplotazioa, gatazka armatuak sustatu ditu alderdi lokalen artean, kasu batzuetan, Ugandak lagunduta. Horrek gudazko diamanteen komertzializazioarekin sortu zen arazoaren antzekoa gertatzen ari da. Koltanarekin jarraituz, sortzen diren beste kezka batzuk langileen ustiapena eta ekosistemaren suntsipena dira. Koltan meatoki nagusien kokalekuak, bat egiten dute desagertze sorian dauden gorilen habitatarekin.

Eldiario.es hedabideak jaso zuenez: “Herrialde askok dituzte interesak bertan”, azaldu du kazetariak. “Koltan minerala ez da gerraren kausa nagusia, baina gerra hori areagotzeko aukera nagusia bihurtu da”, adierazi zuen Caddy Adzuba Kongoko kazetariak.

Adzubak azaldu zuen gerra hasi zela erregimen diktatorial baten ondorengo aldaketa politiko baten beharragatik: “Ruanda edota Burundi herrialdeek onartu zuten Kongori laguntzea 1996an. Zoritxarrez, nazioarteko komunitateak herrialdea egonkortzeko aukeratzat hartu zuen, eta Europar Batasuneko eta AEBtako herrialde batzuk gerran sartu ziren. Beren helburua ez zen kongoarrei laguntzea, baliabideak kontrolatzea baizik; gerraren kausa ez da minerala bera, baina mundu mailako kapitalismoak egoera aprobetxatu du”.

Koltan mineralak herrialdearen aberastasuna sortu beharrean, minak kontrolatzen dituzten talde armatuei egiten die onura. Mineralen esplotazio ilegalak emakumeei eta haurrei eragiten die, batez ere. Emakumeen kasuan, indarkeria sexista da ondorio nagusia: “Herrixka bateko emakume guztien bortxaketa burutzen dutenean, komunitatea deuseztatu egiten da, emakumeak gizartearen kohesioaren rol soziala betetzen du-eta”. Haurren kasuan, berriz, eskola uztera behartzen dituzte, eta esklabo bihurtzen dituzte. Nesken kasuan, gainera, prostituitzera derrigortzen dituzte”, azaldu du Abzuba kazetariak.

Orain arte hartutako neurriak.

Ekonomia Lankidetza eta Garapenerako Erakundeak (OECD) neurri batzuk hartu zituen 2010ean, eta enpresak derrigortu zituzten mineralaren kudeaketa arduratsua egitera. Nazio Batuen Erakundeko Segurtasun Kontseiluak eskatu zien herrialdeei baliabideak inportatzen zituzten merkatarien kontuak arduraz kontrolatzeko. Amnistia Internazionalaren txosten baten arabera, ordea, enpresen %80k ez dute kontrolatzen beren produktuek ba ote duten Afrikako gatazka guneetatik ekarritako mineralik.

Europako Batzordeak proposamen bat egin zuen 2014ean, eta 2015ean Europako Parlamentuak zuzenketa egin zion proposamenari. Azkenean, onartu zuten 880.000 enpresak jakinarazi behar dutela beraien kateetan hautemandako arriskuak identifikatzeko hartutako neurriak. Enpresa horiek eztainua, tantaloa –koltanetik eratorritako materiala– , wolframa eta urrea erabiltzen dituzte produkziaon. Dena den, behin betiko testua negoziatzen ari dira oraindik, eta Europako Batzordeak onartu behar du.

Caddy Adzubaren arabera, arazoa da garestiagoa dela mineralak mina legaletatik ateratzea. Dena den, Europa mailan aldarrikatu behar da “konpainiek utzi egin behar dutela erreboltariek kontrolatutako lekuetatik ateratako materialak erosteari. Legea onartuta ez gara besoak gurutzatuta geratuko; legea oinarria da, lan egiteko erreminta, baina legea aplikatzen dela egiaztatu behar dugu”.


Eusebio Hernández

Eusebio Ignacio Hernández Sola (Cárcar, ) nafar apaiz agustindar errekoletoa da. 1968an ordenatua, 2011n Benedikto XVI.ak Tarazonako apezpiku izendatu zuen.


Higgs bosoi

Higgs bosoia funtsezko partikula hipotetiko masibo bat da. Bere existentzia partikulen fisikako eredu estandarrak iragartzen du. Paper garrantzitsu bat betetzen du beste funtsezko partikula batzuen masaren azalpenean, batez ere masarik gabeko fotoiaren eta W eta Z bosoi astunen arteko diferentzia. Masadun funtsezko partikulak eta fotoiek eragindako elkarreragin elektromagnetikoaren eta W eta Z bosoiek eragindako elkarreragin nuklear ahularen arteko diferentzia kritikoak dira materiaren egitura mikroskopikoaren (eta hala makroskopikoaren) arlo askotan. Honekin, partikula existitzen bada, Higgs bosoiak eragin handia izango luke fisikan eta egungo munduan. Egundaino, aztertu eta argitaratutako datu enpirikoen metaketa ez da nahikoa zuzenean Higgs bosoiaren existentzia baieztatzeko, hala ere, eredu estandarreko funtsezko partikulen artean oraindik esperimentalki behatua izan ez den bakarra da.

Higgs mekanismoa, bosoi bektoreari masa ematen diona 1964an teorizatu zuten Peter Higgsek, François Englertek eta Robert Broutek (Philip Andersonen ideiekin lanean ari zirenak), baita modu independentean Gerald Guralnikek, Carl Richard Hagenek eta T. W. B. Kibblek. Higgsek -Physical Review aldizkarira zuzendutako gutun bati gehitutako iruzkin batean- partikula eskalar masibo baten existentzia teoriaren froga bat izango litzatekeela proposatu zuen. Steven Weinberg eta Abdus Salam izan ziren Higgsen mekanismoa simetria elektroahularen hauste espontaneoari aplikatzen lehenak. Teoria elektroahulak W eta Z bosoien antzeko masa duen partikula neutro bat iragartzen du.

Ikuspegi teoriko orokorra.

Higgs bosoia deitutako partikula Higgsen eremuko osagaietako baten kuanto bat da. Toki huts batean Higgsen eremuaren esperotako hustasun balioa (EHB) zeroren ezberdina da eta konstante mantentzen da denboran zehar eta unibertsoko toki guztietan. Higgsen eremu baten EHBa konstantea da eta 246 GeVekoa. Hutsa ez den EHB baten existentziak ezinbesteko garrantzia du: masa bat ematen dio funtsezko partikula bakoitzari, Higgs bosoiari berari barne. Bereziki zero balioa ez duen EHB bat espontaneoki hartzeak gaugetar simetria elektroahula hausten du, Higgsen mekanismoa bezala ezagutzen den fenomenoa. Hau da gauge bosoi bati masa emateko gai den mekanismo sinplea, gauge eremu teoriarekin ere bateragarria dena.

Partikulen fisikako eredu estandarrean Higgsen eremu bat kargatutako bi eremu eta neutroak diren beste bitan datza. Kargatutako bi osagaiak eta neutroetako bat Goldstonen bosoiak dira, masarik ez dutenak eta hurrenez hurren W eta Z bosoi masiboen hirugarren polarizazioko luzekako osagaietan bihurtzen direnak. Gainontzeko osagai neutroen kuantikotasuna Higgsen bosoi masiboei dagokie. Higgsen eremu bat eremu eskalarra da, Higgsen bosoiak zero espina du eta ez du berezko momentu angeluarrik. Higgs bosoia bere antipartikula propioa ere bada eta CPT simetria du.

Eredu estandarrak ez du Higgs bosoiaren masaren balioa iragartzen. Bosoi honen masa 115 eta 180 GeV artean baldin badago, orduan eredu estandarra baliozkoa izan daiteke eskala energetiko guztietan Plancken eskalaraino (1016 TeV). Teoria asko TeVeko eskalan sor daitekeen eredu estandarretik haratagoko fisika berri baten zain daude, eskala hauek eredu estandarren gabezietan oinarrituta egongo liratekeelarik. Higgs bosoian onartutako masa eskala posiblerik altuena (edo simetria elektroahuleko haustura espontaneo batean) TeV batekoa da; hortik aurrera eredu estandarra ez da baliozkoa mota horretako mekanismorik izan gabe, bateratasuna zenbait dispertsio prozesutan hautsia bait da. Supersimetriazko eredu askok Higgsen bosoiak egungo muga esperimentaletatik apurtxo bat gorago dagoen masa bat izango lukeela iragartzen dute, 120 GeV edo gutxiagokoa.


Malonty

Malonty Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.381 biztanle ditu eta 61,28 kilometro koadroko azalera. Český Krumloveko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1408 urtean egin zen.


Panki udalerria

Panki Poloniako Silesiako voivoderriko landa-udalerri bat da, Kłobuck barrutian kokatuta. 54,94 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5092 biztanle zituen.


Zumelegi

Zumelegi ibaia Udalatx mendian eta Iguria auzoan sortzen den Bizkaiko ibaia da. Elorrio zeharkatu ondoren, Arrazola ibaiarekin bat egiten du eta hortik aurrera Ibaizabal izena hartzen du.

Ibilbidea.

1000 metro inguruko altitudean sortzen da eta ibilbidearen gehiengo zatia, Elorriotik pasatzerakoan, 200 metro eskaseko altitudean egiten du. Sortu eta gero bere ibilbidea Elorrio herrian zehar burutzen du Arrazola ibaiarekin Traña-Matiena inguruan bat egin baino lehenago.


Trimma cheni

Trimma cheni "Trimma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Apogon kautamea

Apogon kautamea "Apogon" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.


Urbinagako geltokia

Urbinaga Bilboko metroaren 2. lineari dagokion lurrazaleko geltokia da, Sestao udalerriko Simondrogas auzoan kokatuta dagoena. 2. linea irekitzearekin batera 2002ko apirilaren 13an inauguratu zen, eta Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 2. tarifa-gunean dago. 2005eko urtarrilaren 8an Sestaoko geltokia ireki arte 2. linearen geltoki-buru izan zen.

Sarbideak.

Geltokiak arrapala zein eskailera bidezko sarbideak ditu, trenbideen beheko bestibulura heltzen direnak. Handik trenbideetara igotzeko eskailerak zein igogailuak daude.

Geltokia.

Inguruaren orografia zaila dela eta, geltokiak diseinu iraultzailea du: aire zabalean biaduktu baten gainean, Renfeko Aldirien C-1 eta C-2 lineen gainetik pasatzen dela, maldan eta bihurgunean.

Bilboko metro sareko geltoki guztien artean erabilpen tasarik txikiena duena da. Izan ere, eraikitzearen helburua geltoki intermodala egitea zen, Renfeko Aldirien C-1 eta C-2 lineekin eta eraikitzeke dagoen EHU - Leioa - Urbinaga tranbiarekin lotzeko. Hala ere, intermodala oraindik ez da gauzatu.

Geltokia igogailu, txarteldegi, balioztatze makina eta 2017tik desfibrilagailuz ere hornituta dago.

Intermodala.

2009an eta 2010ean Espainiar Estatuko aurrekontu orokorretan intermodala eraikitzeko diru-partida ezarri zen.

2011n intermodalaren eraikitze-lanen finantziaketari buruzko hitzarmena sinatu zuten ADIF eta Bizkaiko Garraio Partzuergoak, bakoitzak lanen %50a ordainduko zuela. Lanek urte horretako udazkenean hasi behar zuten, trenbide berrien eta elektrifikazioaren instalakuntzarekin, baina lanak ez ziren gauzatu.

2017ko uztailaren 27an Estatuko Aldizkari Ofizialean azaldu zenez, Espainiako Gobernuak Ingurumenaren gaineko Eraginaren Txostena onartu zuen egun horretan, eta intermodalaren eraikuntza hasteko lanak lizitatu eta esleitzea baino ez litzateke faltako. Hala ere, 2018ko amaieran lanak oraindik ez dira lizitatu.

Lotuneak.

Geltokiaren kanpoaldean Bizkaibus zerbitzua hornitzen duten bi autobus geraleku daude. Hurrengo lineak geralekuetatik pasatzen dira:

<br>

Bidaiariak.

Bizkaiko Garraio Partzuergoak urtero argitaratzen dituen bidaiarien datuen arabera, geltokiak hurrengo bidaiari kopurua izan ditu:

2002an Metroaren 2. linea irekitzearekin batera geltokia inauguratu zen, urte horren amaieran geltokiak 153.799 bidaiari zenbatu zituela. Hurrengo bi urteetan geltokiaren erabilera handituz joan zen eta 2004an gailurra jo zuen, 334.696 bidaia balioztatuta. 2005ean, Sestaoko geltokia irekitzearen ondorioz Urbinagan beherakada handia gertatu zen, 127.175 bidaiari zenbatuta. 2008ra arte, urtez urte bidaia kopuruak berriro ere gora egin zuen, aipatutako azken urte horretan 153.996 bidaia zenbatuta, ondoren berriro behera egiteko, eta 2014an lehen aldiz 100.000 bidaia baino gutxiago zenbatu ziren, 99.367, alegia. Ordutik 100.000 bidaiari inguru mugitzen ditu geltokiak, eta 2017an 104.800 bidaiari jaso zituen, 2. lineako gutxien erabilitako geltokia izanik.


Alazne López

Alazne López Etxebarria (Bilbo, Bizkaia, 1993 - Dormund, Alemania, 2015eko maiatzaren 9a) dantzari profesionala izan zen.

Dantzari ibilbidea.

Alazne López, Bilboko Igor Yebraren akademian hasi zen dantzari gisa (2006-2009), eta, ondoren, Londresera joan zen. Balet Nazional Ingelesaren Eskolan jarraitu zuen ikasten.

Dantza bere pasioa zen. Bizimodua eta lanbidea. Izerdiarekin eta ahaleginarekin, Alazne bilbotarrak dantzaren munduan lekua egitea lortu zuen Londresen zein Alemanian. Graduatu eta dantzari profesionala zela gozatu zuen, txikitatik beti amestu izan zuenarekin.

Wayne Eagling koreografoaren "El lago de los cisnes" koreografian parte hartu zuen dantzariak, Londresko 2012ko Olinpiar Jokoen amaierako galan. Horrez gain, Frederick Ashton, Kenneth MacMillan eta Wayne McGregor koreografoekin dantzatu zuen.

2013ko urrian, Alemaniara joan zen dantzari, Hannoverko Estatuko Operara.

Heriotza.

Alazne López Etxebarria bat-bateko heriotza izan zuen 2015eko maiatzaren 9an Alemaniako Dormund herrian, 21 urte zituela.


Moenkhausia agnesae

Moenkhausia agnesae "Moenkhausia" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.


Manneville-ès-Plains

Manneville-ès-Plains Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Manneville-ès-Plains udalerrian erroldatutako biztanleak 258 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 152 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 152etxeak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 78 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 166 ziren, horien artean 119 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 119 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (58 gizon eta 50 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Manneville-ès-Plains udalerrian 104 unitate fiskal zeuden, 280 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.405,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.

2000. urtean Manneville-ès-Plains udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 345 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Manneville-ès-Plains

Gueutteville (1,6 km)

Gueutteville-les-Grès (1,6 km)

Blosseville (2,8 km)

Cailleville (3,0 km)

Saint-Valery-en-Caux (3,5 km)

Veules-les-Roses (3,8 km)

Angiens (3,8 km)


Pažiť

Pažiť Eslovakiako udalerri bat da, Partizánskeko barrutian kokatuta. 3,06 km²ko azalera du eta 465 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1351. urtekoa da.


Getariako portua

Getariako portua Gipuzkoako bigarren arrantza kairik garrantzitsuena da Hondarribikoaren ondoren.

XVI. mendean eraiki zuten.

Getariak 1999an 38 itsasontzi zeuzkan baxurarako eta 406 marinel guztira.


Vamos a Pamplona (abestia)

Vamos a Pamplona (euskaraz: «Goazen Iruñera»

) 1972an Luis Aguilé abeslari argentinarrak plazaratu zuen Sanferminei buruzko abesti umoristikoa da. Abestia aipatutako abeslariak idatzitako "Una gran noche" komedia musikalaren barruan zegoen. Aguilék abesti horiekin album bat eta single bat plazaratu zituen, bigarren horren abesti nagusia hau izanik. Abestiak jota airea zuen. Diskoa Ariola diskoetxeak zabaldu zuen.

Iruñeko Udalaren protesta.

Abestiaren umorea Iruñeko Udalari ez zitzaion batere gustatu, edateari eta sexuari buruzko erreferentziak baitzituen. Horregatik abestiaren zabaltzea irratietan eta telebistan debekatu zuen. Udalbatzaren ikuspuntuz abestiak hiriaren prestigioaren aurka eragiten zuen. Zentsuraren ondorioz, abestiak ez zuen arrakasta handirik izan.


Ithe

Ithe Zuberoako Historiaurreko aztarnategia da, Altzürüküko herrian. Trikuharri eta tumulu multzo bat da, Arbailako oihanean.


Srbice (Domažliceko barrutia)

Srbice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 390 biztanle ditu eta 13,83 kilometro koadroko azalera. Domažliceko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1428 urtean egin zen.


Chandler (Oklahoma)

Chandler Oklahomako hiri bat da. Lincoln konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Col de Mente

Col de Mente Frantziako Pirinioetako mendate bat da, Haute-Garonne departamenduan dagoena. 1349 metroko garaiera du, eta Garona eta Ger ibaiaren haranen artean dago, lehenak 848 metroko goitiera eta besteak 549koa duelarik.

Txirrindularitza.

Frantziako Tourrak mendate hau hamazazpi aldiz igo du, lehen aldiz 1966an eta azken aldiz 2007an, 15. etapan. Lehen mailako mendatea da. Frantziako Tourrean mendate honetan gertatu zen gertakaririk garrantzitsuena 1971n izan zen, une horretan liderra zen Luis Ocaña mendate hau jaisten ari zela erori zenean, hala, proba utzi behar izan zuelarik, Eddy Merckxen mesedetan.


Yuji Fujikawa

Yuji Fujikawa (japonieraz: 藤川 祐司

, 1987ko ekainaren 8a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock eta Oita Trinita.


Alberto Ladrón

Alberto Ladrón Arana (Iruñea, 1967ko abuztuaren 1a - ) euskal idazlea da. Maisutza eta psikologia ikasia. Fantasiaren eremukoa izan zen bere lehenengo eleberria, Itzalaren baitan (Irun Hiria saria). Geroztik, misterioaren alorra landu du gehienbat: Xake Mate (Agustin Zubikarai saria), Eguzki beltzaren sekretua eta Arotzaren eskuak.


Sabrina (1995eko filma)

Sabrina 1995eko Sydney Pollack estatubatuar zinema zuzendariaren film erromantikoa da. Harrison Ford, Julia Ormond eta Greg Kinnear aktoreek antzeztu zuten.

1954ko izen bereko filmaren remake bat izan zen, era berean "Sabrina Fair" antzezlanean oinarrituta zegoena.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Sabrina Fairchild (Julia Ormond) Larrabee familia aberatsaren txoferraren alaba da. Txititatik Larrabee anaiez liluratuta izan da. Parisetik itzuli eta ezkontzekotan dagoen Davidekin harremanetan hasiko da. Baina Linus (Harrison Ford) anai nagusiak Daviden andregaiaren aitarekin duen merkataritza-hitzarmena mantendu nahi izaten du.


Pristicon rufus

Pristicon rufus "Pristicon" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.


María Mercedes Cagigas Amedo

María Mercedes Cagigas Amedo (Colindres, Kantabria, 1979ko abuztuaren 15a) kantabriar errepideko txirrindulari ohia da. Espainia ordezkatu zuen 1997 eta 2005 bitartean Errepideko Txirrindularitzako Munduko Txapelketan. Bere talde profesionala Bizkaia-Durango izan zen 2005-2006 denboraldietan.

Txirrindulari ibilbidea.

Bere entrenatzaile pertsonala Matias Cagigas Fernández izan zen. 1996an, Espainiako Errepideko Junior Txapelketa irabazi zuen, eta, horri esker, Munduko Junior Txapelketak erlojuaren kontrako espezialitatean lehiatu eta seigarren postua lortu zuen. Hurrengo urtean, Espainiako Txapelketan irabazi zuen ibilbideko eta erlojuaren kontrako espezialitateetan, eta, beraz, Munduko Txapelketan aukera izan zuen, erlojupekoan hirugarren postua eta errepidean bosgarrena.

1998an, Munduko Juniorren Txapelketara itzuli zen, eta erlojupekoan 34.a sailkatu zen, eta berriz ere, bosgarrena errepidean.

2000. urtean Olinpiar Jokoak jokatu eta 48. postua lortu zuen, 3 ordu, 28 minutu eta 29 segundoko denboran. 2002an, hirugarrena izan zen Espainiako Errepideko Txirrindularitza Txapelketan, Arantzatzu Azpirozen eta Anna Ramírezen atzetik. 2004an, erlojupekoan hirugarren postua lortu zuen Espainiako Txapelketan. 2004ko Errepideko Txirrindularitzako Munduko Txapelketan, 30. postua lortu zuen. 2005eko Errepideko Txirrindularitzako Munduko Txapelketan ez zuen amaitu lasterketa. Urte berean, Espainiako Txirrindularitza Koparen buru izan zen, Roldán Sariketa irabazi ondoren, baina azkenean Alicia Palop titulua esleitu zitzaion.


Saint-Georges-de-Noisné

Saint-Georges-de-Noisné Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Georges-de-Noisné udalerrian erroldatutako biztanleak 688 ziren. Familiak 288 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 124 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 341 etxebizitza zeuden, 285 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 338 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 285 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 74 etxek lau zituzten eta 147 etxek bost zituzten. 236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 126 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 140 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 420 ziren, horien artean 309 aktiboak ziren eta 111 inaktiboak ziren. 309 pertsona aktiboetatik 285 lanean zeuden (161 gizon eta 124 emakume) eta 24 langabezian zeuden (10 gizon eta 14 emakume). 111 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Georges-de-Noisné udalerrian 290 unitate fiskal zeuden, 715 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.286 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.

2000. urtean Saint-Georges-de-Noisné udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.277 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Georges-de-Noisné

Clavé (3,3 km)

Verruyes (3,6 km)

Saint-Lin (4,1 km)

La Chapelle-Bâton (5,9 km)

Augé (6,4 km)

Mazières-en-Gâtine (6,7 km)

Saivres (6,9 km)

Chantecorps (7,8 km)

<br clear=left>


Rhinolophus alcyone

Rhinolophus alcyone Rhinolophus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Rhinolophidae familian sailkatuta dago.


Carmyllie

Carmyllie, Eskoziako gaeleraz: Càrn Mhoillidh

, Eskoziako baserri giroko herri bat da, Angus eskualdean.


New Haven (Illinois)

New Haven Illinoiseko herri bat da. Gallatin konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Corbalán

Corbalán Teruelgo udalerria da, Comarca de Teruel eskualdean dagoena.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 95 biztanle zituen.


Omer Oke

Omer Bertin Oke (Abomey, 1965 -) benindar aktibista eta kazetaria da.

Euskal Herriko Unibertsitatean Informazio Zientzietan lizentziaduna da eta Nazioarteko Harremanetan eta Nazioarteko Kooperazioan diplomatua da. Bizkaiko Caritasen lanean aritu ostean 2001etik 2006ra bitartean Eusko Jaurlaritzako Inmigrazio Zuzendaria izan zen. 2007an bere opera prima zuzendu zuen "Bamako maitea" izenekoa.


1777 Gehrels

1777 Gehrels asteroide gerrikoan aurkitutako 1777. asteroidearen izena da. 1960ko irailak 24an aurkitu zuten Tom Gehrels, Ingrid van Houten-Groeneveldek eta Cornelis Johannes van Houtenek Palomar Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 4007 P-L zen. Bere izena bere aurkitzaileetako bat izan zen Tom Gehrelsgatik jasotzen du.


Araceli Sánchez Urkixo

Araceli Sánchez Urkixo (Sestao, Bizkaia, 1920 - Cabuérniga, Kantabria, 2010) Espainian bide, ubide eta portuetako ingeniari gisa 1957an lan egin zuen lehen emakumea izan zen.

Ibilbide profesionala.

Araceli Sánchez Urkixo obra hidraulikoetako ingeniari zibil gisa graduatu zen Moskuko Energia Institutuan, 1949an. Uzbekistanen hasi zen ingeniari lanetan. Bost urtez aritu zen Erdialdeko Asian zentral hidraulikoak eta linea elektrikoak eraikitzen. Akordio bat izan zen Espainiako Gerra Zibilean erbesteratutako Errusiako haurren titulu sobietarrak aitortzeko. 1956aren amaieran, Araceli Sánchez Urkixo Espainiara itzuli zen. 1957an Isodel enpresan hasi zen lanean Madrilen, eta 1987an erretiroa hartu zuen arte lan egin zuen.


Rodez

Rodez (ʁo.dɛs ahoskatua; okzitanieraz: "Rodés"

, ruˈðes ahoskatua) Frantziako hiria da, Aveyron departamenduko hiriburua dena.

Geografia.

Erdialdeko Mendigunean kokatuta, Albi eta Tolosa artean dago.

Hona hemen inguruko herriak:

Hiri senidetuak.

Rodez ondorengo hiriekin senidetuta dago:


Cynoponticus coniceps

Cynoponticus coniceps "Cynoponticus" generoko animalia da. Arrainen barruko Muraenesocidae familian sailkatzen da.


Christinus marmoratus

Christinus marmoratus "Christinus" generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.


Mésangueville

Mésangueville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Mésangueville udalerrian erroldatutako biztanleak 154 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 88 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 84etxeak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 95 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (37 gizon eta 28 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Mésangueville udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 170,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.997 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2000. urtean Mésangueville udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 546 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Mésangueville

Hodeng-Hodenger (1,9 km)

Fry (3,0 km)

Argueil (3,3 km)

La Ferté-Saint-Samson (4,2 km)

Le Mesnil-Lieubray (4,6 km)

Beauvoir-en-Lyons (5,1 km)

Sigy-en-Bray (5,2 km)

Saumont-la-Poterie (5,2 km)


Micrelaps vaillanti

Micrelaps vaillanti "Micrelaps" generoko animalia da. Narrastien barruko Aparallactinae familian sailkatuta dago.


Serra-di-Scopamène

Serra-di-Scopamène, (korsikeraz: ""

) Korsikako hegoaldeko udalerria da, departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, biztanle ditu.


Féneyrols

Féneyrols (frantsesez eta ofizialki: "Féneyrols

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Féneyrols udalerrian erroldatutako biztanleak 175 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 170 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 165 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 77 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 77 pertsona aktiboetatik 61 lanean zeuden (37 gizon eta 24 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Féneyrols udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 164 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.686,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 13 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.

2000. urtean Féneyrols udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 560 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Féneyrols

Montrosier (1,6 km)

Saint-Michel-de-Vax (3,1 km)

Roussayrolles (3,5 km)

Milhars (4,8 km)

Saint-Antonin-Noble-Val (5,8 km)

Varen (6,6 km)

Marnaves (6,7 km)

Vaour (6,7 km)

Espinas (7,3 km)

Le Riols (7,7 km)

Verfeil (7,8 km)


Kunio Nagayama

Kunio Nagayama (japonieraz: 永山 邦夫

, 1970eko irailaren 16a - ) Japoniako futbolari ohia da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama F. Marinos.


Darjeeling barrutia

Darjeeling barrutia Indiako barruti bat da, Jalpaiguri dibisioan, Mendebaldeko Bengala estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.

Mugakideak.

Honako barrutiekin egiten du muga:


Savigna

Savigna Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Savigna udalerrian erroldatutako biztanleak 104 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 70 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 68 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 9 etxek hitu gela zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (25 gizon eta 20 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 13 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Savigna udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 112,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.577 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.

2000. urtean Savigna udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 445 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Savigna

Fétigny (1,8 km)

Légna (2,0 km)

Chambéria (2,9 km)

Chatonnay (3,1 km)

Marigna-sur-Valouse (3,9 km)

La Boissière (4,0 km)

Sarrogna (4,2 km)

Nancuise (4,4 km)

Dramelay (4,9 km)

Monnetay (5,1 km)

Arinthod (5,3 km)

Onoz (6,0 km)


Casamanceko gatazka

Casamanceko gatazka Senegalgo gobernuaren eta Casamanzako Indar Demokratikoen Mugimenduaren (frantsesez: "Mouvement des forces démocratiques de la Casamance"

edo MFDC) arteko intentsitate txikiko gerra zibila da, 1982tik Casamance eskualdearen independentziari buruzkoa. 2014ko maiatzaren 1ean, MFDCko buruzagiak aldebakarreko su-etena ezarri zuen.

Aurrekariak.

1980an, Léopold Sédar Senghorrek Senegalgo presidentetza utzi zuen 20 urtez gobernatu ondoren. Hurrengo hauteskundeetan, Abdoulaye Wadek zuzendutako Senegalgo Alderdi Demokratikoa alderdiak ordura arte agintean zegoen Alderdi Sozialista garaitu zuen "sopi" (euskaraz: «aldaketa»

) mugimendu politiko ezagun baten buru izan ondoren. Gobernu berriaren izaera erreformista gora-behera, Casamanceri autonomia estatutu bat emateari uko egin zion, honek, 1982an korronte independentista bilakaturiko gatazka armatu bat eragin zuen.

Ez dago mugimendu autonomista eragin zuten arrazoiei buruzko erabateko adostasunik , baina litekeena da Sanghorren gobernualdian tokiko biztanleek jasan zuten errepresioaren eraginpean egon izana (desagerpenak, torturak, bost urtera arteko espetxe-zigorrak aurretiazko epaiketarik gabe, etab.). Aurrekariei dagokienez, bi hipotesi nagusi daude: kulturala eta ekonomikoa.

Arrazoai kulturala independentistek defendatzen dute, batez ere MFDCko kideek. Hiru puntutan oinarritzen da: erlijiosoa, Casamanzan gehiengoa den erlijioa katolizismoa dela baieztatuz, Senegalgo gainontzekoa islamiarra den bitartean; etnikoa, subguinearrekin senegaldarrekin baino lotuago daudela baieztatuz; eta kasten sistema, wolofen, tukolorren, pehlen eta mandingoen artean hedatua dagoena, Casamancen gutxiengoak baina Senegalen etnia nagusiak direnak.

Ekonomia izan zen gatazkaren hasierako hipotesi nagusia, baina gaur egun zalantzan jartzen dute, argumentu berberak aplikatzen baitira herrialde osoan. Hipotesi hau defendatzen dutenen arabera, alderdi autonomista batzuek Senghor babestu zuten independentzia prozesuan, baina, horren ostean, gobernu berriak uko egin zion edozein autonomia motari. 1960ko eta 1970eko hamarkadetan, Alderdi Sozialistak atzerriko enpresek eskualdean inbertitu ezin zuten politika bati eutsi zion, kapital-ihesa eta desinbertsioa eraginez. Hezkuntzan, osasunean, garraioan eta komunikazioetan inbertitzen ez zenez, gizartea marjinalizatu egin zen, eta, ondoren, isolatu. Hiriburuko eta eskualde urrunenetako biztanleen arteko kontaktu faltak, senegaldar gizartearen zatiketa eragin zuen. Hipotesi honen pean, casamancetar gatazka maila ertain-altuko gizarte maila batek hasi zuen, formazio maila altua izan arren, sistematik kanpo zeudenak.

Gatazka.

Émile Badiane eta Victor Diatta diola eta Ibou Diallo eta Édouard Diallo fula buruzagiek 1982an talde errebelde bat, MFDC, sortu zuten. Taldeak 1982an manifestazioak antolatu zituen eta 1985ean erakunde armatu bat sortu zuen, Atika izenekoa (diolaz gerlari esan nahi duena). Erakundeak 1989ra arte Ginea Bissauko presidentea zen João Bernardo Vieiraren babesa izan zuen.

MFDCren ospe handia, eta, horrekin batera, giza eskubideen aldeko taldeek Senghorren hitza betearazteko eskatzen zieten manifestarien aurkako errepresioa ikaragarriaren salaketa gatazka handitu zuen. Eskualde honetan, gehiengoa, independentzia mugimenduen tradizio luzea duten diola da. MFDCk independentziaren aldeko manifestazio baketsuak antolatu zituen. 1982an erakundeko buruzagiak atxilotu zituztenez, erresistentzia areagotzeko gurpil zoro bat sortu zen, eta erresidentzia honek senegaldarren armadaren errepresioa bultzatu zuen.

1990ean, MFDC, Ginea Bisauko Armadaren ustezko ezkutuko laguntzarekin, eskualdeko eraikin militarrak erasotzeari ekin zion. Senegaldar Armadak, aldi berean, MFDCren baseak eraso zituen Behe Casamancen eta Ginea Bissaun. Bi aldeak zibilei eraso egiteaz akusatuak izan ziren. Uztaila eta abuztua bitartean borroka nagusiak izan ziren.

1990eko hamarkadan hainbat su-eten sinatu zituzten, baina batek ere ez zuen iraun. Lehenengoa 1991ko maiatzaren 31n sinatu zuten. Gatazka lau turista frantziar desagertu zirenean europar titularrengana iritsi zen: bi aldeek elkarri egotzi zioten errua (1995eko apirilaren 6an), eta urrian, armadak, eliteko 1.000 soldadurekin, Behe Casamanceko eskualdean eraso bat egin zuen. Augustin Diamacoune Senghor apaiza MFDCko buru izatera iritsi zen eta elkarrizketa eta adiskidetze politika ezarri zuen. Hala ere, senegaldar gobernuak, eskualdearen independentzia onartzeari uko egin zion, eta MFDCko kide batzuk taldea zatitzeko eta borroka berrabiarazteko konbentzitzen saiatu zen.

1996an bake negoziazioak hasi ziren eta 1999ko abenduaren 26an su-etena sinatu zuten, baina 2001eko martxora arte, Senghor eta Abdoulaye Wade Senegalgo presidentea bake akordio batera iritsi ziren arte, guduetan 500 pertsona inguru hil ziren. Su-etenak presoak askatzea, errefuxiatuak itzultzea eta lurreko minak kentzea ahalbidetu zuen, baina ez zuen autonomia ekarri. Matxino batzuek, hau, ituna traiziotzat hartu zuten. 2004ko abenduan Senghor eta gobernuaren artean su-eten berri bat sinatu ondoren, MFDC elkarren aurka zeuden bi fakziotan banatu zen. Gainera, 2003an Sidhis Badji MFDCko Idazkari Nagusia hil zen.

Banaketaz geroztik, intentsitate txikiko gerra mantendu da etengabe. 2005ean, negoziazio berriak egin zituzten, matxinatuen desmobilizazio partziala lortu zen eta indarkeria gutxitzen hasi zen, baina, hurrengo urteko apirilean, bi talde matxinoen eta armadaren arteko liskarrek, ekainean, 9.000 lagun Gambiako mugatik ihesladia eragin zuten.

2007ko urtarrilean aita Senghor hil egin zen eta maiatzerako fakzioen arteko barneko gatazka berriro hasi zen. 2009ko urriaren 2an, sei soldadu hil ziren Ginea Bissauko mugatik gertu.

2010eko urrian, Lagosen, Nigerian, Iranen legez kanpoko arma-bidalketa bat atzeman zuten. Sengaldar gobernuaren ustetan, armak Casamancerako bidean zeuden eta Teheranen zuen enbaxadorea erretiratu zuen. Urte bereko abenduan borroka gogorrak izan ziren, MDFCko 100 borrokalari inguru Gambiako mugatik hegoaldera Bignona hartzen saiatu ziren, arma astunen laguntzarekin, hala nola, mortero eta metrailadoreen laguntzarekin. Gatazkan soldaduak irabazle atera ziren, baina casamancetar asko eta zazpi senagaldar hil ziren.


Sainte-Cérotte

Sainte-Cérotte Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sainte-Cérotte udalerrian erroldatutako biztanleak 324 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 175 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 171 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 208 ziren, horien artean 173 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 173 pertsona aktiboetatik 166 lanean zeuden (89 gizon eta 77 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Sainte-Cérotte udalerrian 145 unitate fiskal zeuden, 342 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.836,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.

2000. urtean Sainte-Cérotte udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sainte-Cérotte

Saint-Gervais-de-Vic (4,0 km)

Montaillé (4,1 km)

Cogners (4,2 km)

Évaillé (4,4 km)

Écorpain (4,5 km)

Saint-Calais (4,8 km)


Zbigniew Pietrzykowski

Zbigniew Jan Pietrzykowski (Bielsko-Biała, 1934ko urriaren 4a - "ib. ", 2014ko maiatzaren 19a) poloniar boxeolaria izan zen.

Olinpar Jokoetan hiru aldiz parte hartu zuen, aldi bakoitzean domina bat irabaziz. Melbournen, finalerdian László Papp hungariarraren aurka galdu ondoren, brontzezko domina bat irabazi zuen pisu ertain arineko dibisioan. Lau urte beranduago, Erroman, pisu erdiastuneko dibisioko finalera iritsi zen, non Cassius Clayren (Muhammad Ali) aurka galdu zuen. Azkenik, brontzezko domina bat irabazi zuen Tokion, pisu arineko dibisioan (Aleksei Kiseljov errusiarra garaituz).


Santa Eugenia (Madril)

Santa Eugenia, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Villa de Vallecas barrutian. Hiriko 182. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 26.914 biztanle zituen.


Orti I.a Gartzeitz

Orti I.a Garzeitz —latinez: ""

— (?- c. 922) Iruñeko buruzagia izan zen (870/882-905), Aritza etxearen azkena hain zuzen ere. Kronikariek arabieraz: فرتون بن غرسية

, "Furtūn ibn Gharsiya", zioten. Ezizentzat izan zuen lehenik "Begibakarra" (arabieraz: باﻻنقر

, "al-Anqar"), eta geroago "Monjea".

Bizitza.

Gartzea I.a erregea eta Urraka Aragoikoa erreginaren seme nagusia izan zen. Gartzea Enekoitzek aitaren politika aldatu eta Banu Qasiekin zuen aliantza ukatu eta Asturiasko Erresumara so egin zuen. Honen ondorioz, musulmanen erasoak jasan zituzten iruindarren eremuetan.

860. urtean Muhammad I.a Kordobakoak Iruñea inbaditu ondoren, Milagron Orti atxilotu eta preso eraman zuten emirerriaren hiriburura. Haraino, Oneka Ortitz bere alabarekin joan zen. Hau islamera aldatu eta Kordobako emirra izango zen Abd Allah ezkondu eta Muhammad semea izan zuen.

870ean, Gartzea Enekoitzek Amrus ibn Jusuf musulman matxinoarekin bat egin zuen, honek Huescako "wali"a zen Musa ibn Galind bere iloba erail bazuen ere. Hurrengo urtean, antza denez, aritzatarrek berriro Mūsā ibn Mūsāren semeekin bat egin zuten, hauek berriro Kordobaren aurkako matxinada berri bat egiten ari zela.

Adituek Gartzea Enekoitzen heriotzaren dataz eztabaidatu dute, bere erreinaldiaren azken urteei buruzko iturririk ez daudelako. Batzuen ustez, 870. urtetik 880. urtera (Orti Garzeitzen itzulia), Gartzea Semeroitz, Semero Garzeitz semea (Semero etxea), Iruñeko erregeordea zela ematen du. Hala ere, ez daude hau egiaztatzen duen iturririk. Sánchez Albornozek, berriz, semea jaioterrira itzuli zenean oraindik bizirik zegoela zioen. Teoria hau jarraituz, litekeena da Balpardak aipaturiko tradizioa fidagarria izatea: Gartzeak Umar ibn Hafsunekin batera Oibar aldean 882 borrokatu eta iruindar buruzagia bertan hil zen (nahiz eta bere adina, 84 urte, neurriz gainekoa izan). Tradizio honen arabera, Banu Qasitarren familia buruzagietako batek, Muhammad ibn Lubbek, bere familiaren aurka oldartu eta Zaragoza, Valtierra, Tutera eta Deioko Donezteberaino handitu zituen bere jabetzak. Iruindarren eremuetan sartu eta Gartzea Enekoitz erregearen aurka borrokatu zen. 882. urtean, Oibarko gaztelua suntsitu egin zuen, eta gaur egun gotorlekutik ezer ez da geratzen, gaztelua zegoen lekuari "inguraketa" deritzo.

Edonola ere 880an Orti eta haren alaba Iruñera itzuli ziren, Abd Allahek alaba arbuiatu ondoren eta iloba Kordoban utzita.

Bere erreinaldiari buruz apenas ez dugu ezer ezagutzen baina litekeena da bai Kordobako emirren armadaren razziek bai Banu Qasi familiak Iruñea zenbait aldiz erasotzea. Erregeak oso gustukoa omen zuen Leirera joatea eta monasterioari dohaintza asko egin zituen. Orduan Eneko Garzeitz aritu zen erregeorde.

Banu Qasi etxeak, emirrarekin izandako lehengo liskarrak ahaztuak, Islamera bilakatu-berri moduan jokatu zuten bere antzinako aliatuak ziren aritzatarrak erasotzeko. Hala ere, Orti Garzeitz berriro Banu Qasiko Lubb ibn Muhammad harremanetan itzuli zenean, Alfontso III.a Asturiaskoak eta Pallarseko kondeak estatu kolpea antolatu zuten, Antso I.a Garzeitz (Gartzea Semeroitz antzinako erregeordearen semea) errege berria izendatzeko.

Erresuma galdu ondoren, Leireko monasteriora baztertu zen eta badaude 906an bertan hil zuela uste dutenak. Beste batzuk 922 inguru hil zela uste dute.

Ezkontza eta seme-alabak.

Ziur asko 845ean Auria ezkondu eta hurrengo seme-alabak izan zituzten:


San Andrés del Congosto

San Andrés del Congosto Guadalajarako udalerria da, Sierra norte de Guadalajara eskualdean dagoena.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 92 biztanle zituen.


Nerola

Nerola Italiako udalerri bat da. Erromako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Nerolak honako udalerri hauekin egiten du muga:


Jindřichov (Bruntálgo barrutia)

Jindřichov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.267 biztanle ditu eta 34,7 kilometro koadroko azalera. Bruntálgo barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1352 urtean egin zen.


Nižná Slaná

Nižná Slaná Eslovakiako udalerri bat da, Rožňavako barrutian kokatuta. 18,94 km²ko azalera du eta 1243 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1360. urtekoa da.


Miss Espainia

Miss Espainia (gaztelaniaz eta ofizialki, "Miss España") Espainian ospatzen den edertasun lehiaketa da.


Faverois

Faverois Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Faverois udalerrian erroldatutako biztanleak 498 ziren. Familiak 193 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 210 etxebizitza zeuden, 196 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 192 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 196 etxebizitza nagusietatik 166 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 131 etxek bost zituzten. 180 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 107 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 320 ziren, horien artean 238 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 238 pertsona aktiboetatik 212 lanean zeuden (123 gizon eta 89 emakume) eta 26 langabezian zeuden (15 gizon eta 11 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Faverois udalerrian 199 unitate fiskal zeuden, 482 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.295 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 iturginak eta 1 ile apaindegia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Faverois

Joncherey (2,7 km)

Florimont (2,8 km)

Thiancourt (3,3 km)

Delle (3,4 km)

Courtelevant (3,5 km)

Courcelles (4,0 km)

Boron (4,6 km)

Lepuix-Neuf (5,3 km)

Grandvillars (5,6 km)

Lebetain (5,7 km)

Suarce (5,8 km)

Vellescot (5,9 km)


Adustina

Adustina Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Mariano Izeta

Mariano Izeta Elizalde (Elizondo, Baztan, 1915eko uztailaren 14a - Elizondo, 2001eko urtarrilaren 8a), Anzanarri izengoitiaz ere sinatzen zuena, euskal idazle eta euskaltzain nafarra izan zen.

Biografia.

Aita gipuzkoarra zuen, Zarauzkoa, eta ama baztandarra. Elizondoko Mutilenea etxean jaio zen, zortzi anai-arreben artean zaharrena zela. 1930ean, hamabortz urte zituela, eskolako ikasketak bukatu ondoren aitarekin erlojugintzan hasi zen. Urteak joan, urteak etorri, lanbide horretan aritu zen 1984an erretiroa hartu zuen arte. Alabaina, ondoren ere, erloju-dendara joaten segitu zuen, jendearekiko harremana oso maite zuelako. Gabriela Goñi Olaetxea lekaroztarrarekin ezkondua, bi alaba izan zituen, Maria Ines eta Juana Mari.

Ezaguna da Mariano Izetak euskara eta euskal kulturaren alde egindako lan nekagaitza. Garai hartan Elizondoko karriketan erdara nagusi izan arren, bera euskal kulturan hazi eta hezi zen. Oso gazte zenetik euskararen aldeko lanetan murgildu zen. 1936an, Gerra Zibila hasi baino lehen, Nafarroan egin zen lehenbiziko Bertsolari Txapelketaren antolakuntzan lagundu zuen. Handik aurrera bertsolaritza hurbil-hurbiletik jarraitu zuen eta frankismo garaiko giro zailean bertso saio asko antolatu zituen. Gai-jartzaile eta, txapelketak berriz hasi zirenean, epaile ere aritu zen. 1992ko urtarrilaren 19an, Euskal Herriko Bertsolari Elkarteak omendu zuen, Emile Larre eta Teodoro Hernandorenarekin batera.

1957 aldera hasi zen idazten. Handik aurrera Zeruko Argian, Herrian, Principe de Viana aldizkariko Erriz-Erri sailean, Diario de Navarran, Euskaldunon Egunkarian, Deian, Navarra Hoyn eta Diario de Noticiasen argitaratu zituen artikuluak, gai ugari jorratuz. Urte luzez Xorroxin Irratiko Elizondoko berriemailea izan zen. Nafarroa Behereko Irulegi Irratian ere mintzatzen zen.

Bi eleberri karrikaratu zituen: "Dirua galgarri" (1962) eta "Nigarrez sortu nintzan" (1982). Beste idazlan batzuk 1999ko "Baztango kontuak" liburuan argitara eman zituen. Aipagarria da Baztango euskal hitzak «baztandarren ahotik, ez liburuetatik» biltzen egin zuen lana. Horren emaitza da "Baztango hiztegia" (1996). 1961etik euskaltzain urgazlea izan zen eta 2000. urtean euskaltzain ohorezko izendatu zuten.

Herrian aski ezaguna zen mutildantzari fina zelako. Elizondoko jaietan, Santiago egunean dantzatzen den mutildantzan, bera izan ohi zen aitzindari. Beste hainbat alorretan ere aritu zen, beti eskuzabal: kirol ikuskizunak antolatzen, Elizondoko Koralean abesten, era guztietako idazkiak euskaratzen, haur zein helduei euskaraz erakusten... 1957-1958an Elizondoko zinpeko-alkatea izan zen eta 1980-1984 bitartean Baztango Udaleko zinegotzia. 1997ko maiatzean Batzar Nagusiak, aho batez, Baztango Seme Kutun izendatu zuen. Urte bereko uztailaren 25ean "Mariano Izeta Erreboteko plaza" inauguratu zen Elizondon.


Glossolepis maculosus

Glossolepis maculosus "Glossolepis" generoko animalia da. Arrainen barruko Melanotaeniidae familian sailkatzen da.


Dickinson W. Richards

Dickinson Woodruff Richards, Jr. (Orange, New Jersey, 1895eko urriaren 30a - Lakeville, Connecticut, 1973ko otsailaren 23a) estatubatuar sendagile eta fisiologoa izan zen. 1956ko Medikuntzako Nobel Saria jaso zuen André Frédéric Cournand eta Werner Forßmannekin batera kateterismo kardiakoaten garapenagatik.

Latina eta grekoa ikasi zituen Yaleko Unibertsitatean eta 1917an graduatu zen. Artilleriako irakaslea izan zen Lehen Mundu Gerran.

Gerratik bueltan medikuntza ikasi zuen Columbiako Unibertsitatean. New Yorkeko Ospitale Presbiterianoan lan egin zuen eta biriketako funtzioak aztertu zituen Cournand-ekin batera. Bihotzeko kateterra garatzeko teknikak ere ikertu zituen, eta Nobel saria lortu zuen horregatik. 1945ean laborategia Bellevue Ospitalera eraman zuen eta 1947an Columbiako Unibertsitateko medikuntza irakasle izendatu zuten.


Phosichthys argenteus

Phosichthys argenteus "Phosichthys" generoko animalia da. Arrainen barruko Phosichthyidae familian sailkatzen da.


Buteogallus meridionalis

Buteogallus meridionalis "Buteogallus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.


James Drury

James Child Drury Jr. (New York, 1934ko apirilaren 18a - Houston, 2020ko apirilaren 6a) estatubatuar aktorea izan zen. Arrakasta ezagutu zuen "The Virginian" telesailan egindako emanaldiarekin. "Ride the High Country" edo "Maverick" bezalako westernetan antzeztu zuen.


NGC 5506

NGC 5506 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.


1325

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


Riverside (Oregon)

Riverside Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Umatilla konderrian kokatuta dago, Oregon estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Aragoiko Gorteak

Aragoiko Gorteak (aragoieraz "Cortz d'Aragón", gaztelaniaz "Cortes de Aragón" eta katalanez "Corts d'Aragó") Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko legebiltzarra da. Bere egoitza Zaragoza hiriko Diputatuen kalean dagoen Aljaferia jauregian kokatzen da.


Kauri

Kauria ("Zonaria pyrum") zipreidoen familiako itsas moluskua da, barakuiluaren itxurakoa, oso oskol distiratsua duena. Oskolaren burualdeko aurreneko kiribila beste guztiak batera bezain handia izaten du. Mediterraneoko itsasertzetan bizi da. Oso aintzat hartua da, apaingarri gisa edukitzeko, batez ere. Asiako eta Afrikako ekialdeko zenbait herrialdetan trukeko txanpon gisa ere erabili da.


Kurba (argipena)

Kurba terminoak adiera zenbait ditu:


Mechanicsburg (Ohio)

Mechanicsburg Ohioko herri bat da. Champaign konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Leighlinbridge

Leighlinbridge (irlanderaz: "Leithghlinn an Droichid"

) Irlandako udalerri bat da, Carlow konderrian dagoena. 2013ko erroldaren arabera 828 biztanle zituen.


Wayne konderria (Georgia)

Wayne konderria (ingelesez: "Wayne County"

) Georgiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Jesup da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Wayne konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,06 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


NGC 3719

NGC 3719 galaxia bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.


Nominalismo

Filosofian, nominalismoa pentsaera anitzeko eskola filosofikoa da, unibertsalak eta objektu abstraktuak existitzen direnik ukatzen duena.


Billy-sous-Mangiennes

Billy-sous-Mangiennes Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Billy-sous-Mangiennes udalerrian erroldatutako biztanleak 376 ziren. Familiak 137 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 171 etxebizitza zeuden, 138 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 163 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 138 etxebizitza nagusietatik 110 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 6 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 102 etxek bost zituzten. 104 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 239 ziren, horien artean 147 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 147 pertsona aktiboetatik 129 lanean zeuden (78 gizon eta 51 emakume) eta 18 langabezian zeuden (6 gizon eta 12 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Billy-sous-Mangiennes udalerrian 133 unitate fiskal zeuden, 335 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.246 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren eta 1 finantziazio enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Billy-sous-Mangiennes udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.175 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Billy-sous-Mangiennes

Muzeray (3,6 km)

Loison (3,7 km)

Mangiennes (4,2 km)

Pillon (4,9 km)

Duzey (5,3 km)

Nouillonpont (5,6 km)

Vaudoncourt (5,6 km)


Fairfield (Ohio)

Fairfield Ohioko hiri bat da. Butler konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Henrike III.a Frantziakoa

Henrike III.a Frantziakoa (Fontainebleauko gaztelua, 1551ko irailaren 19a - Saint-Cloud, 1589ko abuztuaren 2a) Poloniako erregea eta Lituaniako duke handia izan zen 1573-1575 bitartean, eta Frantziako erregea 1574-1589 bitartean.

Bizitza.

Henrike II.aren eta Katalina Mediciren hirugarren semea zen, Anjou eta Orléansko dukea. Amaren eraginez, Polonia-Lituania mankomunitatearen errege hautatu zuten 1573an, baina berehala itzuli zen Frantziara, Karlos IX.a anaiaren lekua hartzeko (1574).

Kultura eta adimen handiko pertsona bazen ere, bere homosexualitatearen kariaz utzi zuen aginpidea bere "mignon" edo kuttunekoen eskuetan (Anne de Joyeuse, Épernongo dukea). Higanoten aurka borrokatu ondoren, Politikoen alderdiari jarraitu eta bakea izenpetu zuen Henrike III.a Nafarroakoarekin (Monsieur, 1576). Alabaina, Henrike I.a Guisekoak Liga Katolikoa osatu eta erregea eraman zuen bertara. Ondorioz, berriro hasi zen gerra higanoten aurka. 1580. urtean izenpetu zen beste bake bat (Néraceko bakea).

1584an, Alençongo dukea eta erregegaia hil zenean, larriagotu ziren erregetzarako arazoak eta Hiru Henrikeren Gerra hasi zen: Henrike III.a Frantziakoa erregezaleen burua zen, Henrike Guisekoa Liga Katolikoko gidari nagusia, eta Henrike III.a Nafarroakoa eta Henrike III.a Frantziakoaren koinatua, higanoten lehen buruzagia. Henrike III.a Nafarroakoak Ligako katolikoak Coutrasen menderatu ondoren (1587), Henrike Guisekoa Parisen sartu eta erregeak utzi egin behar izan zuen hiriburua (Barrikaden Eguna, 1588). Henrike III.ak Henrike Guisekoa hilarazi zuen eta ondorengo hautatu zuen Henrike III.a Nafarroakoa.

Jacques Clément izeneko fraide katoliko batek hil zuen Paris hartzera zihoala, 1589. urtean.

Erreferentziak.

1574-1589

1573-1575