Carièch

Carièch (okzitanieraz "Carièch

", frantsesez eta ofizialki: "Cayriech

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Cayriech udalerrian erroldatutako biztanleak 260 ziren. Familiak 98 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 134 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 95 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 173 ziren, horien artean 124 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 124 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (60 gizon eta 58 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Cayriech udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 280 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.100 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria eta 1 zurgina.

2000. urtean Cayriech udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 486 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Cayriech

Saint-Georges (2,6 km)

Lapenche (2,9 km)

Puylaroque (3,4 km)

Septfonds (4,6 km)

Lavaurette (5,0 km)

Monteils (6,3 km)

Mouillac (6,9 km)

Belmont-Sainte-Foi (7,1 km)

Labastide-de-Penne (7,3 km)

<br clear=left>


Entre les vagues

Entre les vagues 2021eko Anaïs Volpé frantziar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Alma eta Margot banaezinak dira. Elkarren lagunik onenak. Gaztaroko energiari eta mundua konkistatzeko gogo sutsuari eusten diote. Aktore karrera arrakastatsu bat izateko ametsa dute biek. Amets hori lortzeko urrats bat gehiago egingo dute, Parisen obra batean protagonista eta ordezko aukeratzen dituztenean.


Montreux

Montreux Suitzako Vaud kantonamenduko udalerria da. Hiriak 2010. urtean 24.771 biztanle zituen. Geneva aintziran kokatzen da, Alpeen oinpean. 25.000 biztanle inguru ditu.

1967tik uztailean jazz jaialdi ezaguna antolatzen dute bertan.

Demografia.

Biztanleriaren bilakaera demografikoa honakoa da:


Liupanshui

Liupanshui (txinera sinplifikatuz: 六盘水; pinyineraz: Liùpánshuǐ), Guizhou probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.830.000 biztanle inguru dauzka 2006ko erroldaren arabera eta 3.832 kilometro koadroko azalera.

Inguru naturala eta kokapena.

Prefektura mailako Liupanshui hiriaren mugakideak honakoak dira: Bijie prefektura iparraldean, Yunnan probintzia mendebaldean, Qianxinan Buyei eta Miao Prefektura autonomoa hegoaldean, eta Anshun hego-ekialdean.

Hiri senidetuak.

Tucson, Arizona, AEB


Afuá

Afuá Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Sauviac (Gers)

Sauviac (frantsesez eta ofizialki: "Sauviac

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sauviac udalerrian erroldatutako biztanleak 113 ziren. Familiak 45 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 57 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 48 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 7 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 64 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (21 gizon eta 21 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 zurgina.

2000. urtean Sauviac udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 504 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sauviac

Viozan (2,2 km)

Saint-Élix-Theux (2,8 km)

Lagarde-Hachan (3,3 km)

Saint-Ost (3,5 km)

Saint-Michel (4,0 km)

Sainte-Aurence-Cazaux (4,4 km)

Barcugnan (4,5 km)

Aujan-Mournède (4,8 km)

Samaran (5,6 km)

Moncassin (5,7 km)

Belloc-Saint-Clamens (5,8 km)


Illinois Center

Illinois Center Chicago (Illinois, AEB) hiriguneko erabilera mistoko hiri-garapen bat da, Michigan Avenue kaletik ekialdean dagoena. Aipagarria da bertatik igarotzen diren kaleek hiru maila dituztelako. Chicagoko beste toki batzuetan, kale batzuek bi maila dituzte, beheko maila trafikorako eta zerbitzurako ibilgailuentzat eta goiko maila tokiko beste trafikorako. Illinois Zentroan, beheko maila banatu da, erdiko maila batekin trafikorako eta baxuagoa zerbitzu ibilgailuentzat.

Garapena Illinois Central Railroad-ek antzina trenbide-zabaltzarako erabiltzen zuen lurretan eraiki zen, 1999an Canadian National Railway-rekin bat egin zuen . Lehen eraikina One Illinois Center da Ludwig Mies van der Rohe-k diseinatu eta 1970ean amaitu zuen . Trenbide-zabaltzaren mendebaldeko erdia eraiki zuten lehenik; ekialdeko erdia aldi baterako golf zelai bat bihurtu zen beheko mailan, trenbide-zabaltzak egon ziren tokian. Harrezkero golf zelaia parke bihurtu da, gaur egun "Lakeshore East" izeneko eraikin altuko hiri-herrixka batek inguratuta.

One Prudential Plaza, Two Prudential Plaza eta Aon Center zati nagusiaren hegoaldeko blokeetan daude.


Leporinus aripuanaensis

Leporinus aripuanaensis "Leporinus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Anostomidae familian.


Monte Albán

Monte Albán Mexikoko Oaxaca estatuko hiriburu den Oaxaca de Juárez hiritik 10 kilometrora dagoen eremu arkeologiko bat da. Monte Albán, denbora askoan, Aro Aurreklasiko ertainean (K. a. 1500-K. a. 700) San José Mogote gainbera hasi eta Monte Albán bera ere IX. mende inguruan erori zen arte, Oaxacako Erdialdeko Haranetan botere menderatzailearen egoitza izan zen. Zapotekek Aro Aurreklasiko Berantiarrean sortu zuten hiri honen antzinako izena eztabaidagai da. Iturriren batzuen arabera, jatorrizko izena "Dani Baá" izan zen. Aldiz, mixtekek hiria "Yucucúi" (mixtekerazko "Yúcu-cúi", "Muino Berdea" esan nahi duena) bezala ezagutu zutela ezagutzen da.

Erdialdeko Amerikako metropoli handi gehienak bezala, Monte Albáneko biztanleria etnia anitzetakoa zen. Bere historian zehar, hiri honek Erdialdeko Amerikan oso garrantzitsuak izan ziren beste hiri batzuekin lotura oso estuak izan zituen, bereziki Teotihuacandarrekin Aro Klasiko goiztiarrean. Eliteak eta biztanleriaren zati handi batek hiria Xoo Fasearen amaieran utzi zuen. Alabaina, Monte Albángo Eremu Arkeologikoko multzoak osatzen duen zeremonia barrutia mixtekek erabili zuten Aro Postklasikoan. Garai honetarako, zapoteka herriaren botere politikoa zenbait hiri-estaturen artean banatua zegoen, Zaachila, Tehuantepec, Yagul eta Lambityeco kasu.

Bere existentzia garai kolonialean ezaguna izatea litekeena den arren, Monte Albán ez da konkistaren kroniketan edo hurrengo mendeetan aipatzen XIX. mendearen hasiera arte. XX. mendearen lehen erdialdean, Alfonso Caso mexikarrak egundaino aurkitu den Erdialdeko Amerikako urrelanen biltegi handiena zegoen 7. Hilobia aurkitzera eraman zuten indusketa batzuk egin zituen.

Espainiarren aurreko monumentu multzoa eta Oaxaca de Juárez hiriaren erdigune historikoa 1987an UNESCOren Gizateriaren Ondare programaren erregistroan gehituak izan ziren.

Inguru fisikoa.

Monte Albángo zeremonia gunea Oaxacako Erdialdeko Haranen erdialdean dagoen muino bakarti baten tontorrean dago. Monte Albánen tontorretik Oaxacako Haranaren hiru besoak ikus daitezke: iparmendebaldean Etla Harana dago, ekialdean Tlacolula Harana, eta, hegoaldean, Zimatlán-Ocotlán Harana. Dirudienez, antzinako zapoteka hiriko plaza nagusiaren kokagunea arrazoi estrategikoengatik aukeratu zen, zegoen lekuak hiria hobeto defendatzea ahalbidetzen baitzuen eraso militarrak gertatuz gero. Biztanle gehienak mendiaren magaletan zeuden lehengai ustelkorrez eginiko etxebizitzetan bizi ziren. Aldiz, elite politiko, militar eta erlijiosoak zeremonia gunearen barnean bizi ziren.

Oaxacako Harana bere klima epel eta euri moderatuengatik bereizten da. Alabaina, Atoyac ibaiaren presentzia nekazaritza loratzeko funtsezko ur iturri baten bermea zen, nekazaritza baitzen Erdialdeko Amerikako gizakien ekonomia jarduera nagusia, eskualdearen ezaugarri topografikoek ere mesedetzen zutena, alubioi zabal eta lurzoru emankorrekin. Monte Albán zen nekazal garrantzi handiko eskualde honen erdigune politikoa. Monte Albán muinoaren morfologia hiria eraikitzeko eta hiritar biztanleen propioak ziren eskakizun batzuk asetzeko egokitua izan zen. Alde batetik, Erdiko Plazak emaitza bezala bere gainean hiriko eraikinak eraiki ziren plataforma lau bat eman zuten zenbait bata bestearen atzeko lan behar izan zituen. Eraikin horiek eraikitzeko Erdialdeko Haranetatik gertu zeuden harrobiak erabili ziren. Bestetik, mendiaren magaletan, bertan bizitzeko eta nekazal lanetarako ziren terrazak eraiki zituzten, inguru honetan uda, udazkena eta negua hartzen dituen urtaro euritsuan ura biltzea ahalbidetzen zuten presa txikiez gain.


Mesut Özil

Özilek Turkiako Superligako İstanbul Başakşehir taldean jolasten du eta erdilaria da. Jokalari ezkertia, bizkorra eta azkarra da, teknika handia du eta erdi puntan jolastu dezake edo hegalean ere. Bere debut profesionala 2006 abuztuaren 12an izan zen, F.C Schalke 04 taldean. Özilen ezizena "El mago de Öz" da.

Biografia.

Mesut Özil Alemanian jaio zen, zeatzago izateko, Gelsenkirchen, Alemaniako mendebaldean. Özil turkiar jatorriko alemaniar futbolaria da eta özil jaio zen (1988ko urriaren 15an) Özil turkiar jatorriko alemaniar futbolaria da, baina bere lehenengo hizkuntza Alemaniarra da. Bere erlijioa “Islama” da. Bere altuera 1,80m-koa da eta bere pisua 76kg-koa.

Ibilbidea.

F.C Schalke 04.

Haurtzaroan Gelsenkircheneko hainbat taldetan jokatu zuen, bere jaioterrian. 2000tik 2005era Rot Weiss Essen-en aritu zen.

2005ean Schalke 04 taldeko beheko mailetan sartu zen. Lehen denboraldian, gazteen taldean, 19 urtez azpiko Bundesliga irabazi zuen, hamar gol sartuz. 2006ko abuztuaren 12an Bundesligako lehen partida jokatu zuen Eintracht Frankfurten aurka. 2008ko urtarrilean, Schalke 04k Özilen kontratua luzatu nahi zuela iragarri zuen, 2009an amaitzen zen.

Werder Bremen.

Werder Bremenen 2 denboraldiz egon zen.

2008ko urtarrilaren 31an Werder Bremenek fitxatu zuen, talde berde-zuriak 4,3 milioi euro ordainduta. Apirilaren 26an Karlsruhen aurka bere Bundesliganko lehen gola sartu zuen . 2008/09 denboraldian Alemaniako Kopa irabazi zuen Werder taldearekin. Bayer Leverkusenen aurka finalean bere taldeak lortutako garaipenaren gola sortuz. 2010eko maiatzaren 1ean bere 100. partida jokatu zuen lehen mailan. 2009/10 denboraldian 33 asistentzia eman zituen guztira.

Real Madrid F.C.

2010eko abuztuaren 22an debutatu zuen Herculesen aurka Alacant Hiria Trofeoan. Alemaniarra hegoaldean hasi zen, eta gero erdi puntean kokatu zen. Bere kalitateari buruzko xehetasunak utzi zituen. Bere behin betiko dortsala 23 zenbakia izango litzateke.

Ligako bere lehen gola 2010eko urriaren 6an iritsi zen ,Coruñako Deportivoren aurka. “La Championsen”, berriz, golegile bezala estreinatu zen AC Milanen aurka urte bereko urriaren 20an. Espainiako lehen denboraldiaren amaieran, erdilariak 10 gol egin zituen lehiaketa guztietan eta 16 asistentzia Ligan. Bigarren geratu zen atal honetan, Lionel Messiren atzetik (17). 2011ko abuztuaren 14an sartu zuen Real Madrilekin lehen gol ofiziala denboraldi hartan. Santiago Bernabeu futbol-zelaian jokatu zuen Espainiako Superkopako joaneko partida FC Bartzelonaren aurka. Özilek 1-0 koa sartu zuen Karim Benzemaren laguntzarekin. Partidua 2-2 amaituko zen.

Apirilaren 17an, Txapeldunen Ligako finalerdietako joaneko partidan, Bayern Munchen aurka, Özilek 100 partida ofizial bete zituen Madrilekin. Alemaniarrak, gainera, zurien gol bakarra sartu zuen partida hartan, Bavariako garaipenarekin amaitu zen 2-1. Itzulerako partidan Madril penaltien bidez kanporatuko zuten.

2012ko abuztuaren 29an irabazi zuen, Espainian irabazteko geratzen zitzaion garaikur bakarra: Espainiako Superkopa.

Hala ere, Madrilek titulu handirik irabazi ez zuenez irabazi (Liga, Kopa edo Txapeldunen Liga), eta Jose Mourinho entrenatzaile madrildarra kargutik kendu ondoren, talde merengea utziko zuen 3 denboraldiren ostean.

Arsenal F.C..

2013ko abuztuaren 31n Arsenalera joan zen 50 milioi euroren truke. Fitxaketa hau Arsenalen historia guztian fitxaketa garestiena izan zen, momentu horretan.

Özilek debuta egin zuen Arsenalekin Sunderlanden etxean, 2013ko irailaren 14an. Olivier Giroudi goleko sakean lagundu zion, partidako 11. minutuan, 3-1 irabazi baitzuen. Hiru egun geroago debuta egin zuen Txapeldunen Ligan, Olympique Marseillaren aurka.

Özil FIFA Urrezko Baloia sarirako aurrehautatu zuten berriro, Cristiano Ronaldo taldekide ohiarekin. Özil ere "UEFAko Urteko Taldean" aurkeztu zuten.

Turkia.

2021eko urtarrilaren 24an iragarri zen ofizialki Fenerbahçe S. K. Klubean sartu zen agente libre gisa, Arsenalekin zuen kontratua sei hilabete lehenago amaitu ondoren. Hiru urte eta erdiko kontratua sinatu zuen Fenerbahçerekin.

Otsailaren 2an debutatu zuen ofizialki 77. minutuan. Özilek Turkiako Superligako zortzi partida galdu zituen martxoaren 4tik apirilaren 29ra, orkatilako lotailuak hautsi eta COVID-19a kutsatu ostean.

2022ko martxoaren 24an taldetik baztertu zuten Ozan Tufan kidearekin Uztailaren 11n jakinarazi zuen klubak bere kontratua eten zuela . Libre geratu eta hiru egunera, Istanbul Başakşehirera joan zen.

Selekzio nazionala.

Beheragoko Kategoriak.

2006ko irailean, Mesut Özil lehen aldiz deitu zuten 19 urtez azpiko Alemaniako selekziorako, Austriaren aurka debutatuz. Erdilariak txapelketako lehen bi partidetan sartu zuen gola, Errusia eta Frantziaren aurka. 18 urte eskasekin, Özil lehen aldiz deitu zuten, 21 urtez azpiko selekzioarekin. 2007ko irailaren 7an, Ipar Irlandaren aurka, golegile gisa ere estreinatu zen. Mesut Özilek 2009ko otsailaren 11n egin zuen debuta Alemaniako selekzio nagusiarekin. Norbegiaren aurkako lagunarteko partida batean, Alemaniarekin jokatzeko hautua egin eta astebetera.

Debutatu ondoren, 21 urtez azpikora itzuli zen Suedian antolatutako 2009ko Eurokopa jokatzeko. Txapelketa horretan, Alemaniak titulua eskuratu zuen. Finalean 4-0 irabazi zioten Ingalaterrako selekzioari. Özilek bi asistentzia eman zituen eta gol bat sartu zuen. Horri esker partidako jokalaririk onena izendatu zuten.

Selekzio absolutua.

2009ko otsailaren 11n egin zuen debuta Alemaniako selekzio nagusiarekin, Norbegiaren aurkako lagunarteko partida batean. Urte bereko irailaren 5ean sartu zuen lehen gola. 2010eko ekainaren 1ean, Joachim Löwk baieztatu zuen 2010eko Munduko Futbol Kopa jokatzeko Afrikako kontinentera joango ziren jokalarien behin betiko zerrenda. 2010eko Munduko Kopan eta 2012ko Eurokopan finalerdietara iritsi ondoren, Alemaniak laugarren munduko titulua lortu zuen 2014an, Brasilen egindako txapelketan. Özil funtsezko pieza izan zen Europako taldean, gol bat sartuz eta beste bitan bertaratuz.

Munduko Kopa 2010.

Özil titular izango zen Alemaniak jokatu zituen partida guztietan. Gainera, talde alemaniarrean nabarmenetako bat izan zen, eta horrek eragina izan zuen Espainiako Real Madrilek txapelketa amaitu ondoren fitxatu zuenean. Australiaren aurkako debutean Lukas Podolskiren 1-0eko jokaldia hasi zuen eta 4-0ekoan Cacauri lagundu zion. Egun batzuk geroago Ghanaren aurka garaipenaren gola sartu zuen eta FIFAk partidako jokalari aukeratuko zuen. Final-zortzietan, Ingalaterraren aurka, asistentzia bat eman zion Thomas Müllerri (4-1).

Eurokopa 2012.

Özilek ez zuen parte-hartze nabarmenik izan lehen fase honetan, baina torneoaren azken txanpan garrantzia hartuko Luke, erasoko lanetan nahiko gogotsu aritu baitzen, funtsezko paseak emanez eta taldeko erasotzaile ezberdinak elikatuz, hala nola Mario Gómez, Miroslav Klose, Lukas Podolski eta Marco Reus.

Alemaniarren asmoak, gorabehera, selekzioa, finalerdietan kanporatua izango zen Italiaren aurka 2-1 amaitu zen partida batean, Mario Balotelliren bikoitzari esker.

Munduko Kopa 2014.

Ekainaren 2an Brasilera joan ziren 23 jokalarien artean berretsi zuten. Zazpi partidak Kopako talde txapeldunean jokatu zituen eta Alemaniak final-zortzirenetan Aljeriaren aurka lortutako garaipenaren gola sartu zuen.

Munduko Kopa 2018.

2018ko ekainaren 4an, Joachim Löw hautatzaileak, Munduko Txapelketarako 23ko zerrendan sartu zuen. Errusian jokatutako txapelketan, Alemania kanporatuta geratu zen lehen fasean.

Estadistikak.

Taldeak.

Hau da Özil egoeran dauden talde guztien estatistika guztiak

Selekzioa.

Hau da, Özilek bere hautaketarekin parte hartu duen galderen gaineko estatistika guztiak.

Palmaresa.

La Liga Santander:.

1

Munduko Kopa:.

1

Superkopa:.

1

Erregeko Kopa:.

1

FA Cup:.

4

DFP Pokal:.

1

Community Shield:.

4

Sub-21 Championship:.

1

Emirates Cup:.

2

International Cup:.

1

Premier League Asia Trophy:.

1

Bizitza Pribatua.

Özilek bere gurasoen erlijioa, musulmana, mantentzen du, eta harreman sentimentala izan zuen Anna-Maria Lagerblomekin, Pekka Lagerblom futbolari finlandiarraren emazte bananduarekin, Ludovic Magnin suitzarraren neska-lagun ohiarekin eta Sarah Connor pop abeslari alemaniarraren arrebarekin. Mesut Özilek Ebru Polat abeslari turkiarrarekin harremana izan zuen 2010eko azaroan Anna-Mariarekin izandako hausturaren ondoren. Gero Mandy Capristo abeslari alemaniarrarekin harremana izan zuen, harremana 2013. urtearen hasieran hasi zen eta 2014. urtearen erdialdean amaitu zen. Mesutek eta Mandyk 2015eko azaroan hasi zuten harremana, Banbi Awardsen galan elkarrekin agertu zirenean. Ondoren, harremana 2017an amaituko zen. Urte horretatik aurrera, Amine Gülşe aktore eta Miss Turkiarekin ezkonduta dago.


Konstantinoplako patriarka ekumeniko

Patriarka Ekumenikoa (grezieraz: Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης

, "I Aftoú Theiotáti Panagiótis, o Archiepískopos Konstantinoupóleos, Néas Rómis kai Oikoumenikós Patriárchis", euskaraz: «Konstantinopla-Erroma Berriko artzapezpiku eta patriarka ekumeniko jainkotiarrena eta santuena»

) Konstantinopla–Erroma Berriko artzapezpikua da, Eliza ortodoxoan "primus inter pares" (lehena parekoen artean) eta 300 milioi kristau ortodoxoen buruzagi izpirituala dena.

Konstantinoplako patriarkatza kristau munduko antzinetako eta nagusienetariko bat da, Erdi Aroan eslaviarren artean kristautasuna zabaldu zuena. Pentarkiako bost egoitza ekumenikoetan, patriarka San Andres apostoluaren ondorengotzat dute. Egungo patriarka, Bartolomeo I.a, 270. oinordekoa da.


Adrian Edmondson

Adrian Charles "Ade" Edmondson (1957ko urtarrilaren 24a, Bradford, Mendebaldeko Yorkshire) ingeles aktore, idazle, musikari eta umorista bat da.

Rik Mayall aktorearekin batera "The Young Ones" (Vyvyan punkya) eta "Bottom" telesailak antzeztu zituen.


Střelské Hoštice

Střelské Hoštice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 876 biztanle ditu eta 20,83 kilometro koadroko azalera. Strakoniceko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1245 urtean egin zen.


Mendebaldea (Zambia)

Mendebaldea Zambiako probintzia bat da, kolonia garaietan Barotseland bezala ezagutzen zena.

Barrutiak.

Mendebaldea probintzia hurrengo barrutietan banatuta dago:


Acantopsis multistigmatus

Acantopsis multistigmatus "Acantopsis" generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.


Tesalonika (unitate erregionala)

Tesalonika (grezieraz: Περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης

) Greziako unitate erregionala da, Erdialdeko Mazedonian dagoena. Bere hiriburua Tesalonika hiria da.

Tesalonika hamalau udalerritan banaturik dago:


Slovenské Pravno

Slovenské Pravno Eslovakiako udalerri bat da, Turčianske Tepliceko barrutian kokatuta. 17,16 km²ko azalera du eta 921 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1113. urtekoa da.


Antemio Tralleskoa

Antemio Tralleskoa, grezieraz Ἀνθέμιος από τις Τράλλεις, (474 inguru – 534 inguru) geometria irakasle eta arkitekto greziarra izan zen, Isidoro Miletokoarekin batera Konstantinopoliseko Hagia Sofia elizaren egilea.

Eliza hau, 532 eta 537 bitartean eraiki zen, Justiniano I.aren erregealdian, baina, 562an, kupula behera erori zen eta konpondu egin behar izan zen. Enkargua, Justiniano enperadoreak berak eman zuen. Eliza honetako gauzarik nabarmenena, bere kupula da, karratu handi batean lau petxinen gainean dagoena, eta berrogei leihotan amaitzen da, kupula, argi itsaso batean eutsia den itxura ematen duelarik.

Bere talentuak, dirudienez, ingeniaritza ere hartzen zuen, esaten denez, berari eman baitzioten Siriako gotorleku bizantziarra zen Darako uholdeen aurkako defentsak konpontzeko lana.

Familia ikasi batekoa zen: aita, Estefano, medikua zen, anaietako birekin batera, beste bat, abokatua zen, eta, laugarren bat "letra gizona" bezala deskribatzen zuten.


Enki Bilal

Enki Bilal (Belgrad, 1951ko urriaren 7a) marrazkilari frantsesa da, jatorriz jugoslaviarra. Hamar urte zituela iritsi zen Frantziara.

Ibilbide artistikoa.

1972an debutatu zuen "Pilote" aldizkariko komikian. Han Pierre Christin gidoigilea ezagutu zuen. Elkarrekin hainbat kontakizun sortu zituzten, politika-fikziozkoak, besteak beste: "Les Phalanges de l´ordre noir "(1978-1979, "Ordena beltzeko Falangeak"), "Partie de chasse "(1981-1983, "Ehizaldia"). Enki Bilalek berak sortu zituen "La Foire aux immortels (Hilezkorren feria) "kontakizuneko gidoiak. Lan horretan XXI. mendeko Parisera iristen dira Egiptoko mitologiako jainkoak. Kontakizun horrek bi luzapen izan zituen, "La Femme piège "(1986, "Emakume-iruzurra") eta "Froid Équateur "(1992, "Ekuatore hotza"). 1998an Bilalek "Le Sommeil du monstre (Munstroaren loa) "trilogia hasi zuen, Sarajevoren bonbardaketaren oroitzapena batetik, eta, bestetik, erlijio-integrismoen arteko elkartasunaren irudia hartzen duen totalitarismoa nahasten dituena.

Komiki lanez gainera, hainbat liburutako azalak marraztu zituen, eta baita film iragarkiak ere (Alain Resnaisen "Mon Oncle d´Amerique, "Werner Herzogen "Pays où rêvent les fourmis vertes"). Filmetarako dekorazioak ere egin zituen: Alain Resnaisen "La vie est un roman (Bizitza eleberri bat da), "Jean-Jacques Annauden "Le nom de la rose" "(Arrosaren izena)". Filmak ere zuzendu zituen: "Bunker Palace Hotel "(1989, Jean-Louis Trintignant eta Carole Bouquetekin batera), "Tykho Moon "(1997, Richard Bohringer eta Julie Delpyrekin batera), "Immortel: ad vitam" (2004).


Impekables

Impekables, Iruñean (Nafarroa) sortutako rantxera taldea da. Kojon Prieto y los Huajalotes bezalako taldeen influentzia nabarmena izan dute eta hauek ere, Napar-Mex estiloan kokatzen dira. 2008an, autoekozituriko diska bat kaleratu zuten.

2009an taldeak izena aldatu zuen, Los Zopilotes Txirriaos bihurtuz.


Mortera

Mortera, Bizkaia eta Cantabria probintzian topa dezakegun euskal mendia da.

Mortera mendia, 723 altuera duen eta Bizkaia eta Cantabria probintzietan topatzen den mendi bat da.

Kokapen zehatza 43.233011 eta -3.458203 da.

Mendi hontara ondorengo igoera puntuetatik igo daiteke: Lanestosa, Ramales de la Victoria.

Kanpo estekak.

Mortera, "http://www.euskal-herria.org/".


Pallejà

Pallejà Kataluniako udalerria da, Baix Llobregat eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 8,23 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 11.134 biztanle zituen.

Banaketa administratiboa.

Hiru herritan banaturik dago:


Chilabothrus striatus

Epicrates striatus "Epicrates" generoko animalia da. Narrastien barruko Boidae familian sailkatuta dago.


Jose Mari Lertxundi Zuloaga

Jose Mari Lertxundi Zuloaga (Aia, Gipuzkoa, 1932ko abenduaren 9a - ) euskal idazle eta bertsolaria da.

"Aranzazu", "Zeruko Argia", "Goiz Argi" aldizkarietan eta "El Diario Vasco" egunkarian argitaratu izan ditu idatzitako bertsoak.


Lentipes kaaea

Lentipes kaaea "Lentipes" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Psikodeliko

Psikodeliko honakoa izan daiteke:

Ikus, gainera:


Savennes (Puy-de-Dôme)

Savennes (frantsesez eta ofizialki: "Savennes

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Savennes udalerrian erroldatutako biztanleak 108 ziren. Familiak 57 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 129 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 124 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 57 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 57 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 31 lanean zeuden (19 gizon eta 12 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Savennes udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 108 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.497 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.

2000. urtean Savennes udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 256 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Savennes

Saint-Étienne-aux-Clos (3,6 km)

Messeix (4,5 km)

Confolent-Port-Dieu (5,2 km)

Singles (5,5 km)

Monestier-Merlines (6,8 km)

Merlines (6,9 km)


Diplectrum formosum

Diplectrum formosum "Diplectrum" generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.


Hemidactylus fasciatus

Hemidactylus fasciatus "Hemidactylus" generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.


Alfredo Alonso-Allende (argipena)

Alfredo Alonso-Allende izan daiteke:


San Xoán de Río

San Xoán de Río Ourenseko udalerria da, Terra de Trives eskualdean dagoena.

2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 795 biztanle zituen.


Nandan

Nandan Bengalako tigre ar bat da, 2013tik Nandankanan zooan bizi dena, Indiako ekialdeko Odisha estatuko Bhubaneswar hirian, oihaneko askatasunetik zoo barrura salto egin ondoren, bertan hartzea egokiena zela erabaki ondoren.

Tigre handia 2013an, inguruko basoetatik zoo barrura sartu zela ikusi zuten, eta baita irten ere. Barruko emeren batek erakarrita gertatuko zela pentsatu izan zuten, eta tigrea inguruan zelarik, hiri handi batetik (Bhubaneswar) gertu, zonalde populatuan, hura inguratu eta salbu harrapatzeko operazioa egin zen. Harrapatuta, erabaki beharra zegoen zer egin, eskualdea ez zen segurua tigre bakarti batentzat edo gizakientzat, eta aukerak ziren zooan hartzea edo tigre erreserba batera eramatea.

Hortaz, izena eman eta Nandankananen hartzea erabaki zuten agintariek. Bi urtez publikoa ikusi gabe egon zen, baina gero espazio zabal egokitu zitzaion, eta bertako eme batzuekin ere gurutzatu dute, tigrekume zenbaiten aita izan delarik.

20. mendean antzeko historia gertatu zen, eme batek (Kanan) salto egin zuenean zoo barrura, eta hura ere bertan geratu zen bizitzen.


Helgolandeko badia

Helgolandeko badia (alemanez: "Helgoländer Bucht"

) Ipar Itsasoaren hego-ekialdean dagoen badiaa da, Jutlandiako mendebaldeko kostaldea eta Alemaniako ipar-mendebaldeko kostaldea mugakideak dituena. Alemaniar Badiaren hegoaldeko zatia da.

56 metroko sakonera duen badia da, Elba ibaiaren bokaletik Helgoland uharteraino hedatzen dena, Wangerooge ekialdeko frisiar uhartetik eta Eiderstedt penintsulatik pasatuz, Ipar Frisian.

Itsas-ibilbiderik ibilienetako batek badia hau zeharkatzen du: Hanburgo, Elba ibaiaren bokalean, Doverreko itsasartearekin eta Mantxako kanalarekin lotzen duena. Badia parke nazional baten parte da, Helgoländer Felssockel izenekoa eta Wadden itsasoko Parke Nazionalen parte dena.


Leticia Sabater

Leticia María Sabater Alonso (Bartzelona, 1966ko ekainaren 21a) kataluniar telebista aurkezlea, aktorea eta abeslaria da. 1990eko hamarkadan egin zen ezaguna haurrentzako hainbat telebista saio aurkeztu eta gero.


Conolophus subcristatus

Conolophus subcristatus "Conolophus" generoko animalia da. Narrastien barruko Iguanidae familian sailkatuta dago.


Arras-3 kantonamendua

Arras-3 kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 16 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Tabeirós-Terra de Montes

Tabeirós-Terra de Montes Galiziako mendebaldean eta barrualdean dagoen eskualdea da, Pontevedrako probintziaren iparraldean kokaturik dagoena.

A Estrada du hiriburu eta udalerri nagusia.


Waverley zubia

Waverley zubia, ingelesez: "Waverley Bridge"

, Eskoziako Edinburgh hiriburuan dagoen errepide zubi bat da, Hiri Zaharreko Market kalea eta Hiri Berriko Princes kalea elkarlotzen ditu.

Zubiak Edinburgheko Waverley tren geltokiaren estalpearen zati bat osatzen du.

1894-1896 artean Blyth and Westland arkitektura estudioak diseinatu eta eraikiarazi zuen.


Calasetta

Calasetta (ligurieraz: "Câdesédda"

) Carbonia-Iglesiasko (Sardinia, Italia) udalerria da. Sant'Antioco uhartean dago, Sardiniako kostaldetik eta San Pietro uharte txikitik gertu.

Hizkuntzak.

Calasettan, Carloforten bezala, ligurieraren aldaera bat mintzatzen da, tabarchinoera. Bi udalerri hauek ligurieraren hizkuntza-uharteak dira Sardinian.


SEAT Sari Handia

SEAT Sari Handia 1986 eta 1987an Santoñan jokaturiko estropada izan zen. Ekitaldi biak Zumaiak irabazi zituen.

Bilbon.

2010ean SEAT Bandera jokatu zen Bibol eta izan zen irabazlea.


Rochejean

Rochejean Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Rochejean udalerrian erroldatutako biztanleak 512 ziren. Familiak 205 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 82 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 385 etxebizitza zeuden, 206 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 156 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 225 etxeak ziren eta 161 apartamentuak ziren. 206 etxebizitza nagusietatik 138 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 337 ziren, horien artean 276 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 276 pertsona aktiboetatik 256 lanean zeuden (145 gizon eta 111 emakume) eta 18 langabezian zeuden (6 gizon eta 12 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Rochejean udalerrian 239 unitate fiskal zeuden, 634,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.873 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Rochejean udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Rochejean

Longevilles-Mont-d'Or (1,8 km)

Fourcatier-et-Maison-Neuve (2,9 km)

Labergement-Sainte-Marie (3,1 km)

Brey-et-Maison-du-Bois (3,6 km)

Les Villedieu (4,1 km)

Saint-Antoine (4,6 km)

Gellin (4,6 km)

Remoray-Boujeons (4,9 km)

Métabief (5,2 km)

Malbuisson (5,9 km)

<br clear=left>


Konektore elektriko

Konektore elektrikoa zirkuitu elektriko edo elektronikoetako osagaiak edo zirkuitu batzuk haien artean lotzeko elementua da. Zirkuitu elektriko edo elektroniko bateko osagaiak elektrikoki konektatuta daude korronte elektrikoa pasatu baldin badaiteke batetik bestera eroale elektrikoen bidez.

Oro har, konektore elektrikoa gailu elektromekanikoa da, eta zirkuitu elektriko edo elektroniko baten osagaien artean edo zirkuituen artean konexio elektrikoa ahalbidetzeko erabiltzen da.

Konexioa aldi baterakoa izan daiteke, ekipo eramangarrietarako bezala, muntatzeko eta desmuntatzeko tresna bat eska dezake, edo bi kable edo aparaturen arteko lotura iraunkorra izan daiteke.

Normalean, entxufe batek eta base batek osatzen dute kontektorea.

Ehunka konektore elektriko mota daude. Konektore-konfigurazio desberdinak fabrikatzen dira potentzia-aplikazioetarako, eta datu eta ikus-entzunezko aplikazioetarako. Egokigailu bat erabil daiteke konektore desberdinak lotzeko.

Konektore elektrikoak oinarrizko lau kategoriatan bana daitezke, funtzioaren arabera:

Konputagailu sareetan, konektore elektrikoak interfaze fisikotzat hartzen dira eta sareko OSI ereduaren geruza fisikoaren parte dira.

Ezaugarri orokorrak.

Konektore elektrikoek ezaugarri hauek dituzte: pastillajea eta eraikuntza fisikoa, tamaina, kontakto-erresistentzia, pinen edo hankatxoen arteko isolamendua, sendotasuna eta bibrazioarekiko erresistentzia, ura edo beste kutsatzaile batzuk sartzeko erresistentzia, presioarekiko erresistentzia, fidagarritasuna, bizitza (faila egin aurretik konexio/deskonexio kopurua), eta konektatzeko eta deskonektatzeko erraztasuna.Modu desegokian ez konektatzeko diseinatuak izan daitezke, okerreko pinak beste batzuk doazen tokian ez konektatzeko, alegia, eta blokeatzeko mekanismoak izan ditzakete, guztiz konektatuta daudela eta askatu edo atera ezin direla ziurtatzeko.

Zenbait konektore pin edo hankatxo batzuek beste batzuk sartu baino lehen elkar ukitzeko moduan diseinatuta daude, eta, hala, deskonexioan ez apurtzeko moduan. Hala, elikatze-konektoreak izan ohi dituzten zirkuituak babesten dira, adibidez, lehenengo, lur komuna konektatuz, eta konexioak behar bezala sekuentziatuz bero-trukeko aplikazioetan.

Oro har, komenigarria da begiz erraz identifikatu eta mihiztatzen den konektorea, tresna errazak baino behar ez dituena, eta merkea. Kasu batzuetan, ekipo-fabrikatzaileak konektore jakin bat aukeratu dezake, ez baita bateragarria beste konektore batzuekin, eta, horri esker, konekta daitekeenaren kontrola dezake.

Konektore bakar batek ere ez ditu propietate ideal guztiak; konektore-sorta zabala ugaritzea baldintza desberdinen isla da.


Itzal jendea

Itzal jendea, baita ere itzalak, itzaletako mamuak edo masa beltza, testigu askoren testigantzen arabera, oso inguru desberdinetan ager daitezkeen entitate gaiztoak edo gutxienez beldurgarriak dira. Horren arabera, logeletan ager daitezke baina baita ere jenderik gabeko inguruetan, herri txikietan, errepideetan... Normalean oso handiak dira. Euskal Herrian ziur aski kasu ezagunena Aiurdingo tunelaren gertaera izango da. Testiguek diotenez zerbait gaiztoa sortzen da fenomeno horretatik baina ez dira benetako erasoak eragin dituzten fenomenoak ezagutzen. Mitoa aspaldikoa da eta folklore guztietan ezagutzen da.

Mitoa.

Mundu osoan antzeko gertaerak deskribatu dira: pertsona batek edo batzuek, gauean, itzal handi batekin egin dute topo. Gerta daiteke ere logelan edo etxe barruan agertzea. Itzalaren itxura mehatxagarria da. Narrazioa mitologia eta tradizio folkloriko askotan jaso da.

Fenomenoaren interpretazio herrikoia paranomalitatearekin lotuta etorri izan da:

Ohikoa da, bestetik, fenomenoa zorte txarrarekin lotzea.

Dena dela, fenomenoa oso zaharra da. Antzinako Ekialdean, esaterako, itzalak azpimunduan bizi diren hildakoen espirituak ziren. Biblian "tsalmaveth" kontzeptua aurkitzen dugu, literalki, "heriotzaren itzala".

Psikologiaren ikuspuntua.

Psikologia eta, neurri batean, fisiologia fenomenoari azalpen zientifikoa ematen saiatu dira. Hauek dira itzal jendearen iturri moduan aipatu diren arazo batzuk:


Cressensac

Cressensac (frantsesez eta ofizialki: "Cressensac

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Cressensac udalerrian erroldatutako biztanleak 653 ziren. Familiak 274 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 93 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 81 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 380 etxebizitza zeuden, 278 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 72 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 331 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 278 etxebizitza nagusietatik 211 bere jabearen bizilekua ziren, 63 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 86 etxek lau zituzten eta 141 etxek bost zituzten. 226 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 118 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 117 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 412 ziren, horien artean 315 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 315 pertsona aktiboetatik 288 lanean zeuden (160 gizon eta 128 emakume) eta 27 langabezian zeuden (10 gizon eta 17 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Cressensac udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 630,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.168 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 50 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 13 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.

2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.

2000. urtean Cressensac udalerrian 50 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.040 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Cressensac

Nespouls (3,5 km)

Estivals (4,6 km)

Gignac (5,2 km)

Sarrazac (5,4 km)

Turenne (6,1 km)

Cuzance (6,4 km)

Jugeals-Nazareth (7,4 km)

Chartrier-Ferrière (7,6 km)

Cazillac (7,6 km)


San Jurgi gaztelua

San Jurgi gaztelua (portugesez "Castelo de São Jorge") Portugalgo Lisboa hiriburuan dagoen gaztelu bat da. Antzina Mairuen gaztelua ("Castelo dos Mouros") deitzen zitzaion. Erdigune historikoa kokatuta dagoen muinotik haratuago dago, bertaratzen direnak handik Lisboa hiria nahiz Tajo ibaiaren estuarioaren ikuspegi bikainaz gozatu dezakete, ondorioz Portugalgo Gobernuak eraikin hau mantentzeko ahalegin handia egiten du.

Historia.

Aztarna arkeologikoen indusketek azaleratu dutenez, gaztelua kokatzen zen lekua gutxienez K. a. mendetik aurrera feniziarrek, greziarrek, kartagotarrek eta erromatarrek populatua izan zen. V. mendean sueboak eta bisigodoak egon ziren, VIII. mendetik aurrera musulmanen eskuetan erori zelarik.

Errekonkista garaian 796. urtean denboraldi batez Alfontso II.a Asturiaskoak konkistatu zuen. Ondoren mairuek berreskuratu eta Badajozgo taifaren barnean kokatu zen. Azkenik 1147. urtean Alfontso I.a Portugalgoak behin-behinekoz konkistatu zuen, eskertze modura gazteluan San Jurgiren bandera ipini zelarik.

1531, 1551, 1597, 1699 eta 1755 urteetan zehar hainbat lurrikaren sortutako kalteak jasan zituen. 1910eko ekainaren 16an Monumentu Nazionala izendatu zuten, 1940ko hamarkadaren amaieran eta 1990ko hamarkadan zehar zaharberritze lanak burutu zitzaizkiolarik.


Landévennec

Landévennec (bretainieraz "Landevenneg") Bretainiako Finistère departamenduko udalerria da.


Inés Joyes y Blake

Inés Joyes y Blake (Madril, 1731ko abenduaren 27a - Velez-Málaga, 1808) Ilustrazioaren itzultzaile eta idazlea izan zen. Letren esparruan egin zen ezagun Samuel Johnsonen Rasselas, Príncipe de Abisinia eleberriaren itzulpenarekin 1798an. Lan honen edizioak bere testu propioa dakar, Emakumeen apologia izenekoa, Espainiako lehen saiakera feministetako bat izango litzatekeena.

Biografia.

1731ean, Madrilen jaio zen familia katoliko burges batean, ama frantsesa eta aita irlandarra zituen, Patricio Joyes eta Ines Joyesen sei semeetatik hirugarrena izanik. Garai hartan Espainian bizi ziren irlandar familia asko bezala, berea negozio-burgesiaren mundukoa izan zen, hiri handien inguruan eta bereziki hiriburuan dirutza eginez. Bere aita 1745ean hil ondoren, Ines eta bere anaiak amaren tutoretzapean geratu ziren, emakume kultua eta negozioen munduan moldatzeko prestatua. Iturri historikoek haien hezkuntza eta irakurketak ezagutzen uzten ez duten arren, haren prestakuntza autodidakta zela pentsa daiteke. Haien gizarte-maila, bere garaikide gehienena baino prestakuntza intelektual sakonagoa ematea ahalbidetu zion Inesi. Hainbat hizkuntzatan hitz egiten zuen, ingelesa, frantsesa eta gaztelania, besteak beste, eta ilustratuek garai hartan antolatzen zituzten solasaldi eta bilera kulturaletan parte hartu zuen.

1752an, Agustin Blake merkatariarekin ezkondu zen, amaren bidez bere ahaidea zena. Horren ondorioz, Madril utzi eta Malagara bizitzera joan zen. Ezkontza itundua izan zen, oreka soziala eta komenentzia ekonomikoa kontuan hartuta. Senar-emazteek bederatzi seme-alaba izan zituzten, bost gizon eta lau emakume hogei urtean zehar. Harreman zabalak izan zituzten familiekin eta tokiko gizartean eragina zuten pertsonekin. Hala ere, Joyes Blakeri ez zaio jarduera publikorik ezagutzen, familiako erantzukizunak edo negozioetan zeharka duen inplikazioa alde batera utzita. Familia lehenengo Malagan bizitzera joan zen, eta 1767. eta 1771. urteen bitartean Velez-Malagan, non senarrak negozioak baitzituen. Geroago, 1782an, bere senarra hil ondoren, Ines berak hartu zuen negozioen ardura eta Malagan bizi izan zen hil zen arte 1808an.

Ines Joyesek ez zuen galdu irlandar kulturarekin eta bere hizkuntzarekin zuen lotura. Horri esker, 1798an Samuel Johnsonen Rasselas, Abisiniako Printzea eleberri filosofikoaren ingelesezko itzulpena egin zuen. Bertan, gainera, Inesek gutun itxurako testu propio bat sartu zuen, Emakumeen Apologia. Izan ere, testu hau da bere obretan konstantzia dugun bakarra. Gutuna hizkuntza sinple batean idatzita dago, garai hartan estilatzen ziren saiakerako formula korapilatsuetatik urruntzen dena. Bertan, Ilustrazioan emakumeak duen egoera azaleratzen du, besteak beste, hezkuntza, emakumeek jasaten duten ezjakintasun izugarria, eta gizonek ez bezalako hezkuntza ematen die etxeko lanetan. Era berean, azpimarratzen du gizonen eta emakumeen ezkontza-egoera ezberdina dela, eta haien arteko ezberdintasuna ezkondutakoan.

Une hartan 67 urte zituen eta Ilustrazioaren garaiko emakumeari buruzko ideiarik aurreratuenak irudikatzen zituen, Espainian eta Europan mendebaldeko gizartean zeuden genero-desberdintasunak agerian uzten hasi ziren emakume-talde horretako kide izanik. Hala ere, Inesen bizitza diskretua izan zen, bere garaiko hainbat emakumerena bezala. Bere itzulpena eta obra oharkabean pasatu ziren eta duela gutxi berreskuratu dira, bere testuaren analisiak bere garaiko pentsamendu feministan izan zezakeen garrantzia ikustea ahalbidetu duenean.

Lanak eta pentsamendua.

Emakumeen Apologia bere alabei eskaini zien saiakera bat da, eta modu epistolarrean idatzi zuen Rasselas, Abisiniako Printzearen itzulpenaren gehigarri gisa. Bertan, emakumeak bere garaian zuen egoerari heltzen dio, jasotzen zuten heziketa eskasa, desberdintasuna eta gizartean ikusten zuen sexu-moral bikoitza salatuz.

Obraren azalak ez du informazio gehigarririk ematen, eta Gaztelako Kontseiluaren aurrean inprimatzeko lizentzia lortzeko nahitaezko espedientea ez dago gordeta. Izan ere, kasu askotan, egileei eta itzultzaileei buruzko datu biografikoak eta soziologikoak ematea ahalbidetzen du. Hala ere, argitalpen horren ondoren, Inés Joyesen izena isiltasunean murgiltzen da.

Testua lehen pertsonan idatzita dago, 30 orri ditu, eta horrek bere argudioak bermatzeko balio du, haren esperientzia propiagatik balioazten baititu. Bertan, garaiko literaturaren idealizaziotik urrun dagoen familiaren irudia eskaintzen du. Familia gizartearen oinarrizko gizarte eta hezkuntza-erakundea da, baina emakumeak ez du garapen-itxaropen handirik, eta haren nortasuna eta gizarte-begirunea ezkontzari lotuta daude. "“No puedo sufrir con paciencia el ridículo papel que generalmente hacemos las mujeres en el mundo, unas veces idolatradas como deidades y otras despreciadas aun de hombres que tienen fama de sabios. Somos queridas, aborrecidas, alabadas, vituperadas, celebradas, respetadas, despreciadas y censuradas”" (177 or.). Saiakera honen bidez egindako ekarpen feministan, emakumeek XVIII. mendeko Espainiako eremu publikoarekin duten harremana erakusten digu. Era berean, emakumeentzat arrazoimena erabiltzea defendatzen du, haien gaitasun intelektuala eta balioa ezagutarazteko ahaleginean, gizonezkoen iritziaren aurrean haien konfiantza eusten saiatuz. Emakumeen jarduteko gaitasuna mugatzen zuten desberdintasun sozialak eta interesak irmo salatzen ditu, familia-bizitzara mugatuz. Hortaz aparte, bereziki emakumearen heziketaz kezkatzen da eta gizartean duen eginkizunaz.

Hezkuntzari dagokionez, Madame de Lambertek [1647-1733] egindako azterketa berreskuratuko du berriro. Lambertek esango du emakumeak ezjakintasunean mantentzeak gizonak menderatzeko asmo argia ezkutatzen duela, eta familia eta ezkontza ez direla emakumeak gauzatzeko bide bakarrak baieztatuko du. Zentzu horretan, emakumeak poztasun emozionala irakurketan edo ikasketan ere aurkitzera bultzatzen ditu.

Joyesek nabarmentzen duen kritika bat gizonentzat eta emakumeentzat familia-gaietan, bizi-aukeretan eta abarretan oso eskakizun desberdinak proposatzen dituen ezaugarri moral bikoitzari buruzkoa da. Ekarpen hau garrantzitsua izango litzateke, garai hartako beste intelektual batzuek ikertu ez duten arloa baita. Jasaten ari diren diskriminazio-egoera azaltzen du, ohiturak aldatzearen eta sexuen arteko harremanak berdintasunez baloratzearen alde egiten duena. Testu honetan, emakumeak haren zoriontasuna finkatzeko autonomia intelektual, moral eta sentimentala har dezatela gonbidatzen du. Hortik sortzen da haren nortasuna: argia, arriskutsua eta batere konformatzailea. Ez du arrazionalismo eta sentiberatasun ilustratuak ezarritako emakume-ereduekin jarraituko. ""Yo quisiera desde lo alto de algún monte donde fuera posible que me oyesen todas darles un consejo. Oid, mujeres, les diría: no os apoquéis; vuestras almas son iguales a las del sexo que os quiere tiranizar. [...] Respetaos vosotras mismas y os respetarán; amaos unas a otras; conoced que vuestro verdadero mérito no consiste sólo en una cara bonita [...]. Manifestadles que sois amantes de vuestro sexo, que podéis pasar las horas unas con otras en varias ocupaciones y conversaciones sin echarlos de menos...”" (204 or. )Kontuan hartu behar da, Apologia emakumeei buruzko eztabaida-tradizio luze batean kokatzen dela. 1726an, Aita Feijook [1676-1764] emakumeen defentsa argitaratu zuen, polemika handia sortu zuena eta emakumeen natura, moral eta hezkuntzari buruzko testu andana sustatu zuena. 1790eko hamarkadan, diskurtso kritikoa eta emakumeen eskariak erradikalizatu egin ziren Europa osoan. Hala ere, urte horietan argitaratutako beste idazki batzuetan bezala (El discurso sobre la educación física y moral de las mujeres Josefa Amar y Borbon idatzia), Joyesen ekarpena emakumeek eremu pribatuan eta gizarte-espazioetan dituzten desberdintasunei buruzkoa da batez ere: familia, hezkuntza, maitasun eta soziabilitate-harremanak, iritzia edo idazketa. Ideia ilustratuen jakitun, baliteke Inés Joyesek Mary Wollstonecraft garaikidea eta Emakumearen Eskubideen Aldarrikapena irakurtzea, eta horregatik ikus daitezke bere obraren zenbait ezaugarri Emakumeen Apologian.

Apologiak bere garaikideengan izan zuen oihartzuna oso txikia izan zen, gutxienez letra inprimatuan. Prentsan Gaceta eta Diario de Madrid egunkarietan bi iragarki argitaratu zirela iragarri bazen ere, ez zen 2009ra arte berrargitaratu. Izan ere, 1813, 1831 eta 1860an Rasselas lanaren ondorengo itzultzaileek ez zuten aipatu.


Diseinu esperimental

Diseinu esperimentala ikerketa esperimental baten barruan eragin baten kausak identifikatu eta kuantifikatzeko aukera ematen duen teknika estatistiko bat da. Diseinu esperimental batean, aldagai bat edo gehiago, kausekin lotuta, nahita manipulatzen dira interesgarri den beste aldagai batean duten eragina neurtzeko. Aurrez zehaztutako konfiantza-mailarekin ustezko kausa-ondorio erlazio baten beharra ezartzeko, diseinu esperimentalak jarraibide batzuk agintzen ditu zein aldagai manipulatu behar diren, zein modutan, zenbat aldiz errepikatu behar den esperimentua eta zer ordenatan.

Diseinu esperimentalak industrian, nekazaritzan, marketinean, medikuntzan, ekologian, portaera zientzietan eta abarretan aplikazioak aurkitzen ditu, azterketa esperimental baten garapenean ezinbesteko fasea osatuz.

Ikuspegi historikoa.

Ronald Fisher diseinu esperimentalaren aitatzat hartzen da XX. mendearen lehen herenean egindako agronomia ikasketetan. Erabileraren aitzindarien zerrendari, Frank Yates, WG Cochran eta GEP Box gehitu behar zaizkio. Diseinu esperimentalaren jatorrizko aplikazio asko nekazaritzari eta biologiari lotuta zeuden, teknika horren terminologiaren zati bat diziplina horietatik baitatoz.

Ehungintzarako aplikazioak 1930eko hamarkadan hasi ziren Ingalaterran, eta Europako eta AEBko kimiko eta manufaktura industriara herritartu eta zabaldu ziren Bigarren Mundu Gerraren ostean. Azpimarratzekoa da elektronika eta erdieroaleen industrian gaur egun duen erabilera.

Zer da diseinu faktoriala?

Estatistikan, esperimentu faktorial osoa da bere diseinua bi faktore edo gehiagok osatzen duten esperimentua, horietako bakoitza balio edo maila ezberdinekin, zeinen unitate esperimentalek maila horien konbinazio posible guztiak faktore guztietan hartzen dituzten. Esperimentu mota horrek faktore bakoitzak erantzun-aldagaian duen eragina aztertzea ahalbidetzen du, baita faktoreen arteko elkarrekintzek aldagai horretan duten eragina aztertzea ere.

Adibidez, faktore bakoitzean bi faktore eta bi mailarekin, esperimentu faktorial batek guztira lau tratamendu-konbinazio izango lituzke, eta 2×2 diseinu faktoriala deituko litzaioke.

Diseinu faktorial osoko konbinazio-kopurua prozesatzeko handiegia bada, diseinu faktorial zatikatu bat hauta daiteke, non konbinazio posible batzuk baztertzen diren.

Historia.

XIX. mendean, John Bennett Lawes eta Henry J. Gilbert Rothamsted Experimental Station-eko diseinu faktoreak erabili zituzten.1926an, Ronald Fisherrek argudiatu zuen diseinu "konplexuak", hala nola diseinu faktorialak, faktore bat aldi berean aztertzea baino eraginkorragoak zirela. Fisherrek idatzi zuen: «Eremuko probei dagokionez, aforismorik ez da hain maiz errepikatzen naturari galdera gutxi egin behar dizkioguna baino edo, hobeto, banaka egitea. Idazlea sinetsita dago ikuspuntu hori guztiz okerra dela»"." Diseinu faktorial batek hainbat faktoreren eragina eta baita haien arteko elkarrekintzak ere entsegu kopuru berarekin zehaztea ahalbidetzen du, efektuak berakzehaztasun maila berarekin zehaztu behar baitira.

Yatesek ekarpen esanguratsuak egin zituen, bereziki diseinuaren analisian, Yates Analisiak. Faktorial terminoa ez zen inprimatu 1935 baino lehen, Fisherrek The Design of Experiments liburuan erabili zuenean.


La Madeleine eliza

La Madeleinen eliza (frantsesez "Église de la Madeleine") Parisen dagoen eliza katoliko neoklasiko bat da. Place de la Concordetik metro batzuetara dago, Parisko 8. barrutian, maila handiko merkataritza gune garrantzitsu batean, Faubourg-Saint-Honoré kalearen ondoan.

Historia.

Eraikuntza, 1764an hasi zuen Pierre Contant d'Ivryk, ondoren, 1777an, Guillaume Cotureen planoekin berreraikia izan zelarik, Frantziar Iraultzaren ondorioz, lanak, 1790etik 1805 arte bertan behera utzi behar izan ziren arren, eta, 1806an "La Madeleine" Armada Handiarentzako Omenaldi Tenplua bihurtu zen, Parisko Garaipen Arkua eraikitzen amaitu zen arte izan zuen funtzioa, garaipen arkuak, funtzio honetan ordezkatuz.

1837an, Parisko lehen tren-geltokia han kokatzea proposatu zuten.

1842an, berriz, eliza katoliko izatera pasa zen, oraindik gaur egun duen funtzioa.

La Madeleine eliza ez dator mendebaldeko eliza katolikoen eraikuntzekin bat, eta honek, kanpoaldetik ikusita, nahasmena sor dezake. Parisko La Madeleinen barnealdea, estilo barrokoan egina dago, honek, elizaren fatxada eta barnealdearen arteko kontraste oso interesgarria sortzen du. Harmailadiaren gainetik dagoen ikuspegia nabarmentzen da, nondik Rue Royal ikusten den, Konkordiaren Plaza eta Luxorreko Obeliskoa erdian daudelarik.

Camille Saint-Saënsek, organojole lan egin zuen hemen, 1858 eta 1877 bitartean

Irispidea.

Parisko metroko "Madeleine" geltokia dago hurbil.


Ixiar Rozas

Ixiar Rozas Elizalde (Lasarte-Oria, Gipuzkoa, 1972ko urtarrilaren 19a) euskal idazlea da.

Arte Ederretan doktorea (UPV-EHU), egun, Arte Hezkuntzako irakaslea da Mondragon Unibertsitatean eta "Azala" espazioko lantaldeko kidea.

Bere testuak, saiakerak eta artikuluak hainbat hizkuntza eta herrialdetan (Mexikon, Italian, Eslovenian, Erresuma Batuan, AEBetan, Portugalen eta Errusian, besteak beste) argitaratu dira. Horietako batzuk aipatze arren: "Negutegia" (2006), "Beltzuria" (2014) edo "Ejercicios de ocupación. Arte, vida y trabajo" (2015).

Sortzaile garaikideei eskainitako "Humano caracol" (2006-2009) dokumentalaren egilea ere bada.

Kultur langile bezala, mintegiak, lantegiak eta hitzaldiak antolatu izan ditu; besteak beste, "Erresonantzian" (2011), "Arrakalatuta" (2014-2015) edota "Proklama" (2014-2016). "Periferiak" topaketen fundatzaile-kidea eta zuzendari-artistiko-kidea ere izan da. Italian eta Euskal Herrian (2002-2007) antolatutako topaketa horiek, pentsamendu kritikoaren eta jarduera artistikoen arteko topaketak izan ziren. Testuinguru horretan, "Begiradak. Miradas y memorias desde el margen. Glances and memories from the fringes" (KMK-Periferike, 2006), liburuaren editorea da Rozas.

Batik bat, idazle gisa egindako ibilbideagatik da ezaguna, baina urte batzuk daramatza ahotsa, gorputza eta lengoaiaren artean dagoen espazioa modu teorikoan eta praktikoan ikertzen.

Diziplina anitzeko sortzailea izanik, honako koreografo, egile eta artistekin lankidetzan aritu izan da: Idoia Zabaleta (Gasteiz), Filipa Francisco (Portugal), Estela Lloves (Vigo/Berlin), Elena Albert (Bartzelona), German Jauregi (Brusela/Bilbo), Maria Muñoz eta Pep Ramis (Girona), Maite Arroitajauregi (Eibar), Maider Lopez (Donostia), Paco Toledo (Bartzelona/Chile), José Luis Gallero (Madril), Mireia Sentis (New York/Madril), etab.

Lanak.

Telebistarako.

Gidoilari moduan, hainbat telesailetan lan egin du, hala nola, "Benta Berri" (ETB), "Compañeros" (Antena 3) edota "Teilatupean" (ETB) izenekoetan.


Arun Shourie

Arun Shourie (Jalandhar, 1941eko azaroaren 2a) ekonomialari, kazetari, idazle eta politikari indiarra da. Bere ibilbide laboralean zehar Munduko Bankuko ekonomilaria, Indiako gobernuko plangintza ekonomikoko kontsultore, The "Indian Express" eta "The Times of India" egunkarietako editore eta Indiako Komunikabide, Informazio eta Teknologiako ministro izan da. Horrez gain, Ramon Magsaysay Saria (1982) eta Padma Bhushan Saria (1990) irabazi ditu.


Doo-wop

Doo-wop estatubatuar jatorriko musika estiloa da. Rhythm and blues eta gospel generoen elkarketatik sortutako musika estilo bat da, 1940ko hamarkadan Estatu Batuetako auzo afroamerikarretan garatu zen eta bere osperik handiena 1950 eta 1960. urteen artean lortu zuen herrialde horretako ipar-ekialdeko hiri industrialetako kaleetatik: New York, Filadelfia, Chicago, Baltimore eta Pittsburgh. Nagusiki heldua eta afroamerikarra zen audientzia bati zuzendua zegoen, ondoren nerabe eta arraza anitzeko merkatu batera heldu zen.

Historialari batzuek diotenez, garai honetan estilo honetako hamabost mila disko baino gehiago grabatu zituzten Estatu Batuetan, eta rhythm and blues, jazz, swing eta gospel elementuak zituzten ahots gurutzatuen soinu harmonikoa hau rock and rollari formatua eman zion eredua izan zen.

A cappella edukiengatik eta abeslari nagusi baten- taldeko gainerako kideen koru eta esaldien laguntzarekin- melodiengatik bereizten da, azken hau, eskuarki, hiru abeslarik edo gehiagok osatzen dutelarik. Konposizioek ahots-maila zabala dute: kontratenorea, falsettoa, tenorea, baritonoa eta baxua.


Jaka Lakovič

Jaka Lakovič (Ljubljana, -) esloveniar saskibaloi jokalari ohi eta entrenatzailea da. Antolatzaile moduan aritzen zen.


Almas Dorrea

Almas Dorrea (arabieraz: برج الماس), Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hiriko etxe orratz bat da. 363 metro eta 68 solairu dauzka eta 2009an amaitu zuten.

Dorrea Jumeirah Lake Towers konplexuaren barruan dago, uharte artifizial batean. 2008an gehiengo altuera eskuratu zuenean Dubaiko eraikinik garaiena izan zen, baina urtebete beranduago Burj Khalifak gainditu zuen.

Kanpo estekak.

2008 - 2009


Fauste-Landako geltokia

Fauste-Landako Euskotren Trena eragileak ustiatutako 1. lineari zegokion lurgaineko geralekua zen, Durango udalerriko San Fausto auzoan kokatuta zegoena. Geltokia 2012ko abenduaren 17an itxi zen, Durango eta Trañako geltoki berriak martxan jartzearekin batera. Egun horretan Durangoko trenbide saihesbidea jarri zen martxan, udalerriko hainbat pasonibel ezabatuta eta Fauste-Landako geltokia zerbitzuz kanpo utzita.


Robin Hood (2018ko filma)

Robin Hood 2018ko Otto Bathurst britainiar zinema zuzendariaren abenturazko filma da, Robin Hood istorio ezagunaren gainean oinarrituta.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Robin of Loxley ustelkeriaz beteta dagoen Ingalaterrako koroaren kontra borrokatuko da.


Stanardsville (Virginia)

Stanardsville Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Greene konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Maelström (ipuina)

Maelström (A Descent into the Maelström, ingelesez) Edgar Allan Poe estatubatuar idazlearen kontakizun labur bat da. 1841eko apirilean "Graham's Magazine" aldizkarian argitaratu zen.

2000an Koro Navarrok euskarazko itzulpena argitaratu zuen, "Maelström" izenburupean, Poeren kontakizun laburrez osatutako "Kontakizunak" liburuan.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Ipuinaren iturburua Maelström delakoa da. Hori Norvegiako kostaldean gertatzen den zurrunbiloa da. Ipuinak istorio bat beste baten barruan azaltzen du. Agure batek kontatzen du, nahiz eta berak esan zaharra ez dela, itxura gorabehera: "Oso gizon zaharra naizela pentsatuko duzu, baina ez da hala. Egun bat nahikoa izan zen ile hauek beltz-beltzetik zurira aldatu, nire zangoak ahuldu eta nire nerbioak desegiteko (...)".

Gizonak adierazten du egun batean, bere bi anaiekin itsasoratu zenean, oso urakan bortitz bat sortu zela eta haiek harrapatu erdi-erdian. Bi anaiak hil ziren, baina berak zurrunbiloaren barrura bota zuen bere burua, upel bati eutsi zion, eta ikusi zuenak txunditu zuen. Geroago, lagun batzuen itsasontziak salbatu zuen. Lagunek ez zuten ezagutu, baina.


Apogon capricornis

Apogon capricornis "Apogon" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.


La Alberca

La Alberca Salamancako udalerria da, Sierra de Francia eskualdean dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.224 biztanle zituen. Oso herri turistikoa da. Multzo historiko gisa, Kultura ondasunaren izendapena du. Ezaguna da aspaldiko tradizioak gordetzeko duen joeragatik. Lan tradizionalak (nekazaritza, abeltzaintza), aldiz, ia erabat desagertu dira.

Toponimia.

La Alberca izena arabiera eta hebraieratik dator. Hebraieratik "bereka" hitza da eta arabieratik "al" determinatzailea. Al-Bereka izango litzateke "uren lekua".

Herriak.

La Alberca udalerrian herri hauek daude: La Alberca, Las Batuecas eta Prado Carreras.

Mugak.

La Alberca Cáceresko probintziarekin du muga. Hauek dira inguruko herri guztiak:

Monumentuak eta intereseko lekuak.

Hona hemen ezagunenak:

Ekonomia.

Herriaren ekonomia turismoarekin sustatzen da ia erabat. Badira ere txerriki hestebetearen inguruko lantegiak baina hauek ere turismoarekin lotura estua dute.


Amber English

Amber English (Colorado Springs, Colorado, 1989ko urriaren 25a) estatubatuar kirol tiratzailea da. Urrezko domina irabazi zuen emakumeen Plater-tiroketa proban2020 Olinpiar Jokoetan, Tokion, Japonia. Gainera, 56. punturekin Olinpiar Jokoetako errekor berri bat ezarri zuen. Bestalde, 2018ko ISSF Munduko Tiro Txapelketan bi domina lortu zituen plater-tiroketa proban urrezko domina bat barne. Amber English Estatu Batuetako armadako lehen teniente gisa aritzen da lanean.


Douaumont

Douaumont Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Douaumont udalerrian erroldatutako biztanleak 7 ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2 2007an zeuden etxebizitza guztiak familien etxebizitza nagusiak ziren. Etxebizitza guzti hauek 2etxeak ziren. 2 etxebizitza nagusietatik 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; Etxe 2guztiek bost gela zituzten. 2 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. A 2 etxetan bi ibilgailu edo gehiago zeuden.

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6 ziren, horien artean 4 aktiboak ziren eta 2 inaktiboak ziren. 4 pertsona aktiboak lanean(2 gizon eta 2 emakume) zeuden.. 2 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Douaumont

Fleury-devant-Douaumont (2,6 km)

Louvemont-Côte-du-Poivre (3,0 km)

Vaux-devant-Damloup (3,1 km)

Bezonvaux (3,3 km)

Bras-sur-Meuse (4,2 km)

Ornes (4,7 km)

Damloup (4,7 km)

Beaumont-en-Verdunois (4,7 km)

Vacherauville (5,2 km)

Charny-sur-Meuse (5,3 km)

Dieppe-sous-Douaumont (5,5 km)


Vampire Circus

Vampire Circus (euskaraz "Banpiroen Zirkua") 1971ko Robert Young ingeles zinema zuzendarial zuzendutako beldurrezko film bat da. Hammer Film Productions ekoiztetxeak ekoitzi eta Pinewood Studios estudioan filmatu zen.

Adrienne Corri, Anthony Higgins, John Moulder-Brown, Lalla Ward, Robin Sachs eta Lynne Frederick aktoreek antzeztu zuten.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

XIX. mendea, Austriar-Hungariar Inperioa, Stetl herria. Herritarrek banpiro maltzurra den Mitterhaus kondea (Robert Tayman) hil dute. Gertaera hau arazo ugarien hasiera besterik ez da izango. Izurri batek herrian hildako ugari eragin eta inguruko herrien etsaitasuna ekarriko die.

Une honetantxe herrira ikuskizun izugarri bat dakarren zirku beldurgarri bat iritsiko da. Tigre-emakumea (Serena), bi anai-arreba biki hiltzaileak (Robin Sachs eta Lalla Ward) eta odol egarridun banpiro gazte batek (Anthony Higgins/Anthony Corlan) Mitterhaus kondearen heriotza mendekatu nahiko dute, horretarako haren heriotzaren arduradunak banan-banan erailez.


Rajella kukujevi

Rajella kukujevi "Rajella" generoko animalia da. Arrainen barruko Rajidae familian sailkatzen da.


Silaba

Silaba (grezieraz: συλλαβή, "syllaví") katea mintzatuko edozein fonema-talderen oinarrian dagoen funtsezko egitura da, arnasa-kolpe batez ahoskatzen dena. Adibidez, "katu" hitza bi silabak osatuta dago: "ka" eta "tu". Silaba bat osatzeko nukleo silabiko bat (normalean bokal bat) eta aurreko edo osteko gehigarria (normalean kontsonante bat) beharrezkoa da.

Silabak hitzen adreilu fonologikotzat hartzen dituzte. Hizkuntza baten erritmo, prosodian, metrikan edo ahoskeran eragina dute.

Idazkera silabikoa letrak sortu baino askoz gehiago hasi zen, izan ere, lehendabiziko ereduak k. a. 2800 inguru agertu ziren Sumerreko Ur hirian.

Silaba bakarreko hitzak (adibidez, "su") silababakarekoa, bi silabakoak (adibidez, "esne") silababikoa eta hiru edo gehiagokoak (adibidez, "gramatika") polisilabikoa dute izena. Hizkuntza batzuetako hitzek silaba bat bakarrik izan dezakete (txinerazko hitzek, adibidez).

Euskararen silabak.

Hizkuntza bakoitzak, bere fonemen taldearekin batera, bere arauak ditu fonema horiek nola elkar daitezkeen eta nola ez jakiteko. Horrela, esate baterako, euskaraz badirudi ezinbestekoa dela silaba guztietan bokal bat edo diptongo bat egotea.

Fonema konbinazio batzuk edo fonemen kokapen batzuk euskaraz ez dira onargarri. Horrela, esaterako, SS- edo antzeko txistukariaren ostean herskari bat ahoskatzea, hizkuntza batzuetan arrunta, —stop"—, euskaraz nekez ikusten den konbinazioa da; stop hori estop" ahoskatzen da. Bide beretik, garai batean RR- dardarkariekin hitzak hastea saihesten zen eta maileguetan, horrelakoetan, dardarkariaren aurretik bokal bat erantsi egiten zen (hortik arraro" bezalako maileguak, erantsitako bokalarekin baina radar", mailegu berria, hasierako bokal horren beharrik ez duena).

Euskaraz posiblea da bokal edo diptongo batekin, batera, kontsonante bakar bat edo bi, modu jakin batzuetan elkartzea. Ez da edozein konbinazio onartzen, ez euskaraz ez beste hizkuntzetan. Esate baterako "muta cum liquida" konbinazioa euskara zaharrean saihesten zen bokal epentetiko batekin (esate baterako, "ingelesa"). Gaur egun, ordea, euskarak ez du konbinazio horrekin inolako problemarik eta horrelako asko topa daitezke egungo hiztegietan.

Mitxelenak "geurtz" hitza aipatzen zuen euskaraz egon daitezkeen silabarik konplexuenak deskribatzerakoan.


Banco Unnim

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Banco Unnimm 2011n Unnim aurrezki kutxak sortzea erabaki zuen bankuaren izena zen. 2011an Espainiako Bankuak bankua nazionalizatu eta hilabete batzuk beranduago BBVAri saldu zion enkantean.


Margin Call

Margin Call (euskaraz "Marjin Deia"), 2011ko J. C. Chandor estatubatuar zinema zuzendariaren drama film bat da. 2007–2008ko finantza krisialdiaren hastapenean 24 orduko epean Wall Streeten girotua dago. Kevin Spacey, Paul Bettany, Jeremy Irons, Zachary Quinto, Penn Badgley, Simon Baker, Demi Moore eta Stanley Tucci aktoreek antzeztu zuten.

Izenburuak Ekonomian marjina deritzon terminologiari aipamen egiten dio.

Sundanceko Zinemaldian estreinatu zen, eta Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Sariaren (J. C. Chandor) izendapena jaso zuen.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

2008. urtea, Wall Street, New York. Peter Sullivan (Zachary Quinto) analista hasiberriak bere enpresa hondamendira eraman dezaketen datuak jakitera ematean, berehalako hondamenan parte hartuko dutenen bizitzetan lurrikara bat sortuko duten finantza eta moral erabaki sail bati hasiera emango zaio.


Iñaki Garmendia

"Artikulu hau trikitilariari buruzkoa da; futbolaria gaitzat duena beste hau da: «Iñaki Garmendia Larrea»"

Iñaki Garmendia "Laja" (Azkoitia, 1944 - Azkoitia, 2019ko urtarrilaren 12a) gipuzkoar trikitilaria izan zen. Ramon Zubizarreta "Landakanda" pandero pandero jotzailearekin batera, Laja eta Landakanda bikotea osatu zuten urte askoz. 2002tik aurrera, berriz, Laja eta Mikel bikotean jo zuen eskusoinu txikia. Trikitia molde klasikoan jotzeko ereduaren ordezkari agerikoenetako bat izan arren, maite zuen belaunaldi berriek ekarritakoa ere.

Bizitza.

Iñaki Garmendia Azkoitiko Laja baserrian jaio zen 1944an. Aita trikitilaria zuen eta, hari adituta, mutil koskorra zela hasi zen eskusoinu txikia jotzen. "Elgeta"-rekin ikasi zuen ondoren. Solfeoa, aldiz, Azpeitiko bandako zuzendariak irakatsi zion. Gazterik hasi zen erromerietan jotzen. Ramon Zubizarreta "Landakanda" pandero jotzailearekin bikotea osatuta ibili zen plazaz plaza anitz urtez, eta, hark jotzeari utzi zionean, Mikel Alustiza lagun hartuta. Baita beste hainbatekin ere han-hemenka. Ibilbide luze eta oparoa izan zuen, bai erromerietan, bai txapelketetan; izan ere, zazpi aldiz irabazi zuen Loiola Irratiak antolatutako lehiaketa. 2019ko urtarrilaren 6an, ondoezik sentitu zen Aristerrazuko erromerian (Aia, Gipuzkoa) eta, ospitalean astebete eman ondoren, urtarrilaren 12an zendu zen.


Pteropus scapulatus

Pteropus scapulatus Pteropus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.


2020ko Kabulgo Unibertsitateko erasoa

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

Kabulgo Unibertsitateko erasoa eraso armatu bat izan zen, 2020ko azaroaren 2an Kabulgo Unibertsitatean gertatu zena, Afganistanen. Goizeko 11k aldean hasi zen, ikasleak klasean zeudelarik, hiru gizon armatu unibertsitatean sartu zirenean. Erasoan 22 pertsona hil ziren, hiru erasotzaileak barne, eta beste 22 zauritu. Irak eta Sortaldeko Estatu Islamikoak hartu zuen bere gain atentatua.


Micrurus mosquitensis

Micrurus mosquitensis "Micrurus" generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.


Scaevius milii

Scaevius milii "Scaevius" generoko animalia da. Arrainen barruko Nemipteridae familian sailkatzen da.


Moonzie

Moonzie, Eskoziako parrokia txiki bat da, Fife konderrian. Cupar udalerritik 3 milia ipar-mendebaldera dago.


Camden (Indiana)

Camden Indianako herri bat da. Carroll konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Saint-Gilles kantonamendua

Saint-Gilles kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 9 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Maraton

Maraton (grezieraz: Μαραθών

, "Marathôn") Greziako Atika eskualdeko ipar-ekialdeko kostaldeko udalerri garrantzitsu bat da. 2001eko erroldaren arabera 8882 biztanle ditu.

Bere ipar muturrean babestua dagoen eta Penteliko mendiaren hegoaldetik igarotzen den errepide baten bidez Atenasekin lotuta dagoen badia sakon baten luzera osoan zehar dagoen lautada luze eta emankor bat kontrolatzen du.

Bertan, Miltziades buru zutela atenastar eta platearrek pertsiarrak garaitu zituzten K.a. 490ean Maratongo guduan.


Gaztesarea

Gaztesarea Euskal Herrian sorturiko gazte webgune bat izan zen, gazte mugimendu eta errelitate ezberdinentzat bilgune izan nahi zuena. Bertan hainbat sekzio agertzen ziren:

Azkenik ere eztabaidarako guneak zeuden, HIka-Mika izanaren azpian.

Itxiera.

2009ko uztailaren 29an Guardia Zibila Martin Ugalde Kultur Parkean dagoen Gaztesarearen egoitzara sartu zen, eta operazio hark ondorio latzak ekarri zituen: hiru atxilotu eta beste bederatzi auzipetu irailean. Egoera horrek asko zaildu zuen Gaztesarea egiten jarraitu ahal izatea eta 2010eko urtarrilaren 13an wegunea ixtea erabaki zuten.


Bray-Dunes

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Flandriako udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Bray (argipena)»."

Bray-Dunes Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Bray-Dunes udalerrian erroldatutako biztanleak 4.681 ziren. Familiak 1.904 ziren, horien artean 520 pertsona bakarrekoak ziren (148 bakarrik bizi ziren gizonak eta 372 bakarrik bizi ziren emakumeak), 656 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 568 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 160 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 4.304 etxebizitza zeuden, 1.942 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2.199 bigarren erresidentzia ziren eta 163 hutsik zeuden. 2.172 etxeak ziren eta 1.576 apartamentuak ziren. 1.942 etxebizitza nagusietatik 1.513 bere jabearen bizilekua ziren, 387 alokairuan okupaturik zeuden eta 42 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 101 etxek bi zituzten, 249 etxek hiru zituzten, 491 etxek lau zituzten eta 1.087 etxek bost zituzten. 1.503 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 963 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 693 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.061 ziren, horien artean 1.983 aktiboak ziren eta 1.078 inaktiboak ziren. 1.983 pertsona aktiboetatik 1.713 lanean zeuden (957 gizon eta 756 emakume) eta 270 langabezian zeuden (128 gizon eta 142 emakume). 1.078 pertsona inaktiboetatik 476 erretiraturik zeuden, 282 ikasten zeuden eta 320 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Bray-Dunes udalerrian 2.113 unitate fiskal zeuden, 4.926,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.005 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 167 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 37 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 51 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 71 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 banku bulegoak, 2 funerariak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 41 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.

2009an zeuden 19 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 5 okindegiak, 3 harategiak, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen, 5 arropa dendak eta 1 etxerako tresna denda zen.

2000. urtean Bray-Dunes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.

2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Bray-Dunes udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 548 ikaslekin.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Bray-Dunes

Ghyvelde (2,1 km)

Zuydcoote (2,7 km)

Uxem (6,2 km)

Leffrinckoucke (6,3 km)

Les Moëres (6,4 km)

Téteghem (8,5 km)


Lau Zutoiak (Ávila)

Lau Zutoiak (gaztelaniaz "Los Cuatro Postes") Gaztela eta Leongo Ávila hirian dagoen guruztokia da. XVI. mendekoa izanik, kondairaren arabera, zaharrago zen beste baten gainean eraiki zen. Gaur egungo eraikina Rodrigo Dávila korrejidoreak egiteko agindu zuen, 1566an. Egilea Francisco de Arellano maisu-hargina izan zen. Teilatupeko guruztokia egin behar zen eta barruan San Sebastianen eskultura egokitu behar zen. Gurutzea 1995ko apirilean erabat txikituta agertu zen eta urte berean berreraikia izan zen.

Deskribapena.

Gaur egungo guruztokia 1566koa da. Bost metroko lau zutabe doriarrak ditu. Kapitelen gainean bestehainbeste arkitrabe daude hiriko harmarriarekin.. Lau zutabeek sortzen duten karratu erdian, idulki baten gainean, granitozko gurutzea dago.

Kondairak.

Asko dira monumentu honen inguruan esaten diren kondairak.

Tradizioaren arabera 1157, behin izurri bubonikoaren izurritea gainditu ondoren, avilarrek eskertzeko San Leonardo baselizaraino (gaur egun desagertuta) erromerian joan ziren. Baseliza Narrillos herrian zegoen, hiru kilometrotara, eta bitarte horretan, jende gehiena hiritik kanpo egonda, musulmanek eraso egin zioten, balio zuen guztia eramanez. Gobernatzaileek, Nuño Rabia eta Gómez Acedo, haien atzetik joateko asmoz, talde bat antolatu zuten; gainontzekoak Ávilara itzuli ziren. Atzetik joan zirenek musulmanak garaitu zituzten eta hirira joan ziren ere bai baina han, ezustean, lehenengo taldeak harresiak itxita zituztela ikusi zuten eta, irekitzeko, musulmanei kendutako harrapakinetik zati bat eskatzen zutela. Hau Antso III.a Gaztelakoa erregeak jakin zuenean, Ávilara joan zen, barruan zeudenei kanporatu eta hiritik kanpo bizitzera kondenatu zien. Geroztik, gertaera gogorarazteko, erromeria urtero egitea eta, bide luzea zenez, bidean Lau Zutoien atsedenleku egitea erabaki zuten.

Beste kondaira batek hemen kokatzen ditu Teresa Ávilakoa eta haren Rodrigo anaia, etxetik ihes eginda musulmeanen lurren bidean. Kondairaren arabera guruztoki horretan harrapatu zituen haien osabak. Orduan, neskak, sandaliak kenduz, zera bota omen zuen: "De Ávila, ni el polvo" (Avilatik ezta hautsa ere).


Gopuram

Gopurama edo gopura (sanskritoz: गोपुरम्

, "gopuram") hegoaldeko Indiako tenplu hinduen arkitekturaren elementu bereizgarria da, hots, tenplu hinduetako sarbideetan dagoen dorre apaingarria. Beraz, "dorre-atea" da.

Gopuramak orokorrean piramide forma du eta gehienetan jainko eta zeruko izaki batzuen eskultura margotuak ditu. Kanbodiako Angkorreko tenpluen elementu ohikoa ere bada.

Antzekotasun nabarmenak izan arren, ez nahastu "gopurama", Indiako hegoaldeko tenplu hinduen nukleoa osatzen duten eraikinekin; izan ere, beste horiek "vimanam"-ak dira. Indiako iparraldean ere bada egitura antzekoa duenik, "haraikhara" hain zuzen ere.


Erremolatxa gorri

Erremolatxa gorria ("Beta vulgaris var. rubra") Amaranthaceae familiako landare belarkara da. "Beta vulgaris" espeziearen barietate bat da, azukre-erremolatxa, itsas zerba eta zerba bezala.


Incilius peripatetes

Incilius peripatetes "Incilius" generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


NGC 1887

NGC 1887 kumulu ireki bat da, Dorado konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.


Dibamus bourreti

Dibamus bourreti "Dibamus" generoko animalia da. Narrastien barruko Dibamidae familian sailkatuta dago.


NGC 5172

NGC 5172 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.


Larrasket (argipena)

Larrasket (frantsesezko idazkeran, "Larrasquet") euskal abizen bat da. Abizen hori duten euskal herritar hauek dira ospetsuak:


Lestidiops similis

Lestidiops similis "Lestidiops" generoko animalia da. Arrainen barruko Paralepididae familian sailkatzen da.


Eremias suphani

Eremias suphani "Eremias" generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.


Nikola Dedović

Nikola Dedović, ziriliko serbiarrez Никола Дедовић, (Belgrad, Serbia, 1992ko urtarrilaren 25a), waterpolon aritzen den kirolari serbiarra da, eta Spandau taldearekin lehiatzen da.

Partizanen hazita, Serbiako Kopa, Euro Interliga eta LEN Txapeldunen Liga irabazi zituen. 2014ko udan, 22 urte zituela, Kragujevac klubera joan zen.

2015eko otsailean, Sliema talde maltarrarekin sinatu zuen udako hilabeteetan burutzen den artxipelagoko txapelketarako, beste hainbat mundu-mailako waterpolo jokalariek egiten duten bezala, zeinek, urtero oso laburra den lehiaketa maltarrean lehiatu ostean, beren klubetara itzultzen diren. Maltako esperientziaren amaieran Primorjerekin sinatuko du.

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Nikola urrezko domina irabazi zuen Serbiako taldean izan zen.

Greziak, zilarrezkoa, eta Hungariak brontzezkoa eskuratuko zuten. Serbiaren taldea honako hauek ordezkatu zuten: Milan Aleksić, Nikola Dedović, Filip Filipović, Nikola Jakšić, Đorđe Lazić, Dušan Mandić, Branislav Mitrović, Stefan Mitrović, Duško Pijetlović, Gojko Pijetlović, Andrija Prlainović, Sava Ranđelović eta Strahinja Rašović-ek.

Partizan: 2011

Partizan: 2010-11

Partizan: 2010-11


Calatayudeko geltokia

Calatayud Espainiako Aragoiko tren geltoki bat da, Calatayud udalerrian kokatuta dagoena.

Egoera.

Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:

Historia.

Geltokia 1863ko maiatzaren 25ean inauguratu zen Madril-Zaragoza burdinbidearen Medinaceli - Zaragoza tartea Madriletik Zaragoza eta Alacanterako Burdinbide Konpainiak ireki zuenean. 1941ean, Espainiako trenbidearen nazionalizazioak konpainia Renfe sortu berrian integratzea ekarri zuen.

Calatayud trenbide-korapilo garrantzitsua izan zen, hainbat geltoki eta trenbide zeudelarik. 1901ean Calatayud-Sagunt burdinbidearen lotua geratu zen, Aragoiko Trenbide Zentralaren Konpainiak eraikia, eta 1929an Santander-Mediterraneo burdinbidearekin. Horren ondorioz, MZAren jatorrizko instalazioak beste estazio batzuekin batera existitu ziren, hala nola Calatayud-Jiloca (Aragoiko Zentrala) edo Calatayud-Ribota (Santander-Mediterraneo). Hiru geltoki horiek egoteak garrantzi handiko trenbide-gune bat sortzea ekarriko luke, bidaiari- eta merkantzia-zerbitzuetarako geltoki komun batekin. Egoera hori 1985era arte mantendu zen, urte horretan Teruelekin lotzen zen Calatayud - Caminreal tartea eta Santander-Mediterraneo burdinbidea klasuratu ziren arte.

2003ko otsailaren 24an, Calatayudeko geltoki zen lehen aldiz. 2003ko urriaren 10ean Madril-Perpinyà abiadura handiko burdinbideko Madril - Lleida tartea ofizialki inauguratu zen.

2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadora linea ustiatzen ari da eta Adif da tren instalazioen titularra.

Geltokia.

Geltokia hirigunearen hego-ekialdean dago, Jalon ibaitik ez oso urrun. Abiadura handia iritsi zenean, barrutiak birmoldaketa zabala jasan zuen, baina MZAk XIX. mendean eraikitako eraikin historikoa babestea erabaki zen, adreiluzko eta kristalezko egitura batekin estaliz, itxura modernoagoa ematen diona eta bere edukiera handitzen duena.

1B izeneko bide bat dago, terminala, Calatayud eta Zaragoza hirietako eskualdeentzat erreserbatua, eta alderantziz.

Zaharberritu zenetik, nazioarteko zabalerako lau trenbide gehiago ditu (3tik 6ra), abiadura handiko trenek erabiliak, honela, bere trenbide eskema, honela geratu zelarik: n-b-b-n-b-b-n. Nasa-aldaketak lurpeko pasabideei esker egiten dira, eta horietara igogailu edo eskailera mekaniko bidez sartzen da. Nasa berriak beirazko estalki batekin babestuta daude (bagajeak kontrolatzen dira bertan) eta akustikoki isolatuta daude.

Txartelak leihatilan (06: 40tik 22: 00etara), informazio-gunean, wifian, komunetan eta kontsignan daude salgai. Gainera, barrutia desgaitasunen bat duten pertsonentzat egokituta dago. Kanpoaldean berrehun ibilgailurentzako baino gehiagorentzako aparkalekua, lorategiak eta taxien eta hiri-autobusen geralekuak ditu.


193

"Artikulu hau 193. urteari buruzkoa da, zenbakiari buruzkoaren bila bazabiltza, ikus Ehun eta laurogeita hamahiru.

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


Veleia (argipena)

Veleia bi herri erromatarren izena zen:

Bestalde, aldizkari akademiko baten izena ere bada:

Azkenik, Velleia, landare genero bat da eta egungo Lugagnano Val d'Arda herriko eremu (auzo moduko) bat, Veleiako aztarnategi arkeologikoa dagoen lekua, hain zuzen.


Kalophrynus interlineatus

Kalophrynus interlineatus "Kalophrynus" generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Costești

Costești Errumaniako udalerri bat da, Argeş konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Oroilore

Oroilorea ("Myosotis") Boraginaceae familiaren genero baten izen arrunta da. Belar landare aski txikia. hainbat koloretako loreak ematen dituena


Adria Arjona

Adria Arjona Torres (San Juan de Puerto Rico, 1992ko apirilaren 25a) puertorricar antzezlea da, zineman eta telebistan aritutakoa. "True Detective", "Person of Interest" eta "Good Omens" telesailetan egindako lanagatik ospetsua da. Ricardo Arjona guatemalar egile-abeslari eta Leslie Torres puertorricar modeloaren alaba, Mexiko Hirian hazi eta, hamabi urte zituela, Estatu Batuetara joan zen.


Pongrawit Jantawong

Pongrawit Jantawong (2000ko urriaren 7a - ) Thailandiako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.


Ixoreus naevius

Ixoreus naevius "Ixoreus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.