Gorpuaren Sinodoa

Gorpuaren Sinodoa (latinez: "Synodus Horrenda"

, baita ere Hilotzaren Epaiketa) Formoso aita santuaren hilondoko epaiketa izan zen, Erromako Done Joan Laterangoaren basilikan 897ko urtarrilean. Epaiketa Eztebe VI.a aita santuak gidatu zuen, Formosoren ondorengoa izan zen Bonifazio VI.aren ondorengoa. Eztebek Formosoren gorpua bere hilobitik atera zuen eta gortera eraman zuen, epaitua izan zedin. Eztebek zin faltsua egitea egotzi zion Formosori, eta aita santua izatera ilegalki iritsi izana. Epaiketaren bukaeran Formoso erruduna zela erabaki zuten eta bere aita santu izaera ezeztatu zuten modu erretroaktiboan.

Aurrekariak.

Gorpuaren Sinodoa eta inguruan egon ziren gertakariak Italian estabilitate politiko eskaseko garaian gertatu ziren. IX. mendearen erdialdetik X. mendearen erdialdera iraun zuen epean pontifikatu asko kateatu ziren bata bestearen atzetik. Gehienetan aita santuen agintaldi labur hauek Erromako fakzioen makinazio politikoen ondorio ziren, baina oso iturri gutxi iritsi dira gaur egun arte gertakari horien inguruan.

Formoso Portoko apezpiku izendatu zuten 864. urtean, Nikolas I.a aita santu zelarik. Misionista jardun zuen, ostean, Bulgarian, eta hain izan zen arrakastatsua ezen bulgarriarren euren apezpiku izan zedila eskatu zuten. Nikolasek ez zuen ondo ikusi hau eta ez zion baimenik eman, Bulgarian apezpiku izendatzeak Portoko egoitza uztea ekarriko baitzuen, eta Nizeako Bigarren Kontzilioaren hamabosgarren kanonak espreski debekatzen zuen apezpiku batek bere egoitza uztea beste bat kudeatzeko.

875an Karlos II.a Burusoilaren koroatze inperialaren ostean, Formosok Erromatik hanka egin zuen Joan VIII.a aita santu berriaren beldurrez. 876an Santa Maria Rotundaren sinodoan Joan VIII.ak akusazio larriak egin zituen Formoso eta bere asoziatu batzuen aurka. Bere ustez Formosok bulgarriaren gogamena usteldu zuen "[Formoso] bizirik zegoen bitartean ez zutelako onartuko beste apezpikurik egoitza apostolikotik", Joanen aita santu kargua usurpatzeko konspiratu zuen bere kideekin batera eta, azkenik, Portoko bere egoitzatik desertatu zuen eta konspiratzen ari zen "estatuaren salbazioaren aurka eta hainbeste maite dugun Karlos Burusoilaren aurka". Formoso eta bere asoziatuak eskumikatu zituzten.

878an, Troyesen egindako beste kontzilio batean, Joanek eskumikatzea berretsi zuen. Era berean elizaren ondasunak xahutzen dituztenen aurkako legislazioa gogortu zuen. X. mendeko Auxilio Napolikoaren arabera, Formoso kontzilio honetan egon zen. Auxilioren arabera apezpikuari bere barkamenta erregutu zion, eta eskumikatzea altxatzearen truke geratzen zitzaion bizialdi osoan laikoa izango zela zin egin zuen, ez zela berriro inoiz ere Erroman sartuko eta ez zela saiatuko Portoko bere egoitza bereskuratzen. Kontakizun hau dudatan dago, ordea, sinodoaren beste deskribapen batean ez delako aipatzen Formoso bertan zegoenik eta esaten delako Joanek eskumikatzea berretsi zuela.

Joan VIII.a 882ko abenduan hil zen, eta Formosoren arazoak amaitu ziren. Portoko bere apezpikutza berreskuratu zuen, eta 891ko urriaren 6an aita santu aukeratu zuen arte bertan egon zen. Hala ere Joan VIII.arekin izan zuen gatazka hori izan zen Gorpuaren Sinodoan erabilitako akusazioaren oinarria. Liutprand Cremonakoaren arabera Eztebe VI.ak Formosoren gorpuari galdetu zion ea "zergatik usuerpatu zuen Erromako Egoitza unibertsala horrelako anbizio nahiarekin" Joan VIII.aren heriotzaren ostean, azken honek Troyesen egin zion akusazioa berriro aipatuz. Formosoren hilotzari beste bi akusazio egin zizkioten Gorpuaren Sinodoan: zin egite faltsua egin zuela eta apezpiku izaten saiatu zela laikoa izanda. Hauek Formosoren ustezko zin egitean daude oinarrituak.

Epaiketa testuinguruan.

Gorpuaren Sinodoa politikoki motibatua izan zela onartzen da. Formosok Lamberto Spoletokoa koroatu zuen Germaniako Erromatar Inperio Santuko ko-agintari 892an; Lambertoren aita, Guy III.a Spoletokoa Joan VIII.ak koroatu zuen. 893an Formosok beldurra zion Guyren kontraerasoari eta horregatik Arnulfo Karintiakoa karolingiarra gonbidatu zuen Italia inbaditu eta Inperioaren koroa jasotzera. Arnulforen inbasioak porrota jaso zuen eta Guy III.a garai berean hil zen. Formosok, beraz Arnulfo berriro gonbidatu zuen 895an eta hurrengo urtean azken honek Alpeak gurutzatu eta Erroman sartu zen. Bertan Formosok Germaniako Erromatar Inperio Santuko enpreadore izendatu zuen. Frankoen armada joan eta gutxira Arnulfo eta Formoso hil ziren, oso tarte laburrean. Formoso Bonifazio VI.ak ordeztu zuen, bi aste beranduago hil zena. Lamberto eta bere ama, Ageltrude enperatriza, Erroman sartu ziren Eztebe VI.a aita santu izendatu zutenean, eta Gorpuaren Sinodoa laster egin zen, 897ko urtarrilean.

XX. menderarte gertakari hauetaz egin den inprepretazio nagusia nahiko argia zen: Formoso beti izan zen Karolingiarren aldekoa, eta Lambertoren koroatzea 892an derrigortua izan zen. Arnulfo hil ostean eta Karolingiarren agintearen gainbeherarekin Erroman Lamberto hirira sartu eta Eztebe derrigortu zuen Gorpuaren Sinodoa egitera, berak Inperioko korora eskubidea zuela argi gera zedin, eta ziurrenik Formosoren aurkako hil osteko mendeku gisa.

Ikuspegi hau, gaur egun, zaharkitutzat hartzen da, Joseph Duhrrek 1932an jarrita argudioak ikusita. Duhren arabera Lamberto 898ko Ravennako Kontzilioan ikusle izan zen, Joan IX.ak deitua. Bertan Gorpuaren Sinodoan hartutako erabakiak bertan behera geratu ziren. Kontzilioaren aktaren arabera Lambertok aktiboki egin zuen nulifikazioaren aurka. Lamberto eta Agiltrude Formosoren degradazioaren parte izan baziren ez zen posible izango Joan IX.ak sinodoa kondenatzea eta Lambertoren eta bere apezpikuen oniritzia izatea. Ikuspegi hau Girolamo Arnaldi ikertzaileak ere defendatzen du. Bere ustez Formosok ez zuen Karolingiarren alde egin esklusiboki, eta harreman onak izan zituen Lambertorekin 895ra arte. Erlazioa okertu zen Lambertoren lehenngusu Guy IV Spoletokoa Beneventon sartu eta bertan zeuden bizantziarrak bota zituenean. Formoso agresio horren aurrean beldurtu eta Bavierara mezulariak bidali zituen, Arnulforen laguntza eskatuz. Arnaldiren arabera Guy IVa izan zen sinodoa bultzatu zuena, bera ere Lamberto eta Ageltrude sartu baitzen Erromara 897an.

Sinodoa.

897ko urtarrilean, ziurenik, Eztebe VI.ak Formosoren gorpua bere hilobitik aterata eta aita santuaren epaitegira eramateko eskatu zuen. Gorpua tronoan eseri zuten eta diakono bat izendatu zuten hildako pontifizearen izenean hitz egin zezan.

Formosoren aurkako akusazioak egin ziren: egoitzak transmigratzea lege kanonikoak zionearen aurka, zin egite faltsua, eta apezpiku izatea benetan laikoa zenean. Gorpua erruduna zela ebatzi zuten. Liutprandek eta beste iturri batzuek diotenez gorpuari bere aita santu arropak kendu zizkioten eta Eztebek eskubiko eskuko hiru hatz moztu zizkion, bizirik zegoenean horiek erabili baitzituen bedeinkazioak emateko. Formalki, horrela, bere ordenazio guztiak bertan behera geratu ziren. Ironikoki Eztebe VI.a Anagniko apezpiku Formosok izendatu zuen. Gorpua atzerritarrentzako hilerri batean lurperatu zuten, baina berriro ere atera zuten, pisuzko objetuetara lotu eta Tiber ibaira bota zuten.

Ondorioak.

Hain espektakulo makabroa emanda, Erromako iritzi publikoa Ezteberen aurka oldartu zen. Zurrumurruak hedatu ziren hirian zehar Formosoren gorpua Tiberren egonda mirariak egiten hasi zela. Jendea matxinatu egin zen eta Ezteberi aita santu titulua kendu eta gartzelaratu zuten. Gartzelan zegoela, 897ko abuztuan, irato zuten.

897ko abenduan Teodoro II.a aita santuak Gorpuaren Sinodoa anulatzeko sinodo berria egin zuen, Formoso berrezarri eta bere gorpua Tiberretik hartu eta Done Petriko Basilikan berriro lurperatzea agindu zuen, aita santu arropak berriro ere jarrita. 898an Joan IX.ak berriro ere Gorpuaren Sinodoa anulatu zuen, horretarako Erroman eta Ravennan sinodo bana eginez, Teodoro II.aren sinodoa berretsuz eta Gorpuaren Sinodoaren akta deuseztea eskatuz. Era berean hildako pertsona baten gaineko epaiketak egitea debekatu zuen.

Hala ere Sergio III.ak (904-911), epailearen laguntzaile izan zena Gorpuaren Sinodoan, Teodoro II.a eta Joan IX.aren aginduak ezeztatu zituen eta Formoso berriro erruduna zela esan. Era berean Eztebe VI.aren hilobian lausengu epitafioa idatzi zuen.


John Graunt

John Graunt (Londres, 1620ko apirilaren 24a - Londres, 1674ko apirilaren 18a), demografiaren eta estatistikaren sortzaileetako bat izan zen.

Lanbidez saltzailea bazen ere, demografia modernorako jardunbide estatistikoak garatu zituen: lehenengo bizitza taula egin izana zor zaio, adin bakoitzeko bizi probabilitateekin batera. Epidemiologiaren aitzindarietako bat ere bada, bere ikerlanak osasun publikoaren estatistikak hartuta burutu baitzituen.

Ikerketa hauek "Natural and Political Observations Made upon the Bills of Mortality" 1662ko liburuan eman zituen, orduko agintariek izurrite bati aurre egin nahian zebiltzala. Bere lanak ez omen ziren erabili izurriteei aurre egiteko edota izurriteen eragina neurtzeko, baina Londresko biztanleriaren lehenengo zenbatespen bat egin zuen bere lanetan.

Bere lanak direla, "Royal Society" delakoaren kide izendatu zuten.


Neosilurus idenburgi

Neosilurus idenburgi "Neosilurus" generoko animalia da. Arrainen barruko Plotosidae familian sailkatzen da.


Marxzell

Marxzell Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Jevíčko

Jevíčko Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.850 biztanle ditu eta 23,25 kilometro koadroko azalera. Svitavyko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1406 urtean egin zen.


Hidden Valley Lake (Kalifornia)

Hidden Valley Lake Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lake konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Hollow Knight

Hollow Knight 2017ko metroidvania indie bideojoko entzutetsua da, Team Cherry talde independenteak garatua eta argitaratua.

Jokoan, jokalariak Zalduna kontrolatzen du, izenik gabeko gerlari intsektoidea. Sakrabia erreinu eroria ikertzea izango da lehen zeregina.

Metroidvania jokoetan ohikoa den moduan, jokalariek gaitasun berriak desblokeatzen joango dira, eta horrek mapan aukera eta ubide berriak irekiko dizkio.

"Hollow Knight-"ek harrera beroa izan du kritika eta publikoaren aldetik"." Ohikoa da historiako metroidvania onenen zerrendetan agertzea eta goraipamen bereziak egin izan zaizkio musikagatik, arte-estiloagatik, munduaren eraikuntzagatik, atmosferagatik, borroka mekanikengatik eta zailtasun mailagatik. 2020ko abenduan, jokoak 3 milioi kopia zituen salduta.

jarraipena 2023an argitaratzea dago aurreikusita.

Jokoa.

Bideojokoaren oinarria "Ludum Dare" garapen-rally batean sortu zen 2013an. Team Cherryk plataforma klasikoetan oinarritutako joko bat sortu nahi zuen, esplorazio-alderdiak indar berezia izango zuen joku bat. Rallyaren ostean, Kickstarter kanpaina bat abiatu zuten jokoaren garapena babesteko. 2014. urtearen amaieran 57.000 dolarretik gora lortu zituzten, hasieran jarritako helburua ia bikoiztuz.

2017an heldu zen jokoa Microsoft Windows, macOS eta Linuxera. Urtebete beranduago iritsi zen Nintendo Switch, PlayStation 4 eta Xbox One-era. Jokoak lau DLC gehigarri izan ditu ondoren, denak musutruk gehitu direnak.

"Hollow Knight" Metroidvania joko bat da, 2D alboko desplazamendukoa, eta Sakrabian (Hallownesten) gertatzen da, fikziozko lurpeko erresuman. Jokalariak Zalduna kontrolatzen du, izenik gabeko maskaraduna, lurpeko mundua esploratzen duen bitartean. Zaldunak ezten-arma bat du, ezpata-mota bat, borrokarako nahiz ingurumenaren elkarreraginerako erabiltzen dena.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Jokuaren hastapenean, Zalduna "Lur-Aho"ra iristen da, Sakrabia erreinuko hondarren gainean dagoen merkatu-hirira. Zalduna hondamenditik ihesean zihoala, jakin zuten Sakrabia erresuma loretsua izana zela, eta infekzioa heltzean dena kutsatu zuela. Naturaz gaindiko gaixotasun horrek eraman zituen erresumako herritarrak eromenera eta heriotzara. Sakrabiako agintaria, Errege Zurbila, arrautza beltzaren tenpluko infekzioa blokeatzen saiatu zen. Infekzioak tenplutik ihes egitea lortu zuen, eta Sakrabia infekziora emana geratu zen. Zaldunak tenpluko atean zigilatuta duten hiru ameslariak aurkitu eta hil beharko ditu, infekzioaren iturria estaltzeko. Bilaketa horretan, Hornet izeneko gudariarekin gatazkan dago Zalduna. Eginkizuna osatzeko, mundu onirikoan ere lehiatu beharko da protagonista.

Pertsonaiak.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Harrera.

Sariak.

Jokoa "Best PC Game" (Desctoid's Game of the Year Awards 2017) eta "Best of 2017 Awards" (Best Platformer) sarietarako izendatu zuten. "Plataforma onena" saria irabazi zuen PC Gamer-en 2017. urteko jokoan. "Polygon-ek" hamarkadako joko onenetako bat moduan izendatu zuen.

Jarraipena.

' izeneko jarraipena garatzen ari da Team Cherry. Kasu honetan pertsonaia protagonista Hornet izango da, eta lehen jokuan ez moduan, kasu honetan Sakrabia sakonetik lurazalerako goranzko bide bertikalean oinarrituko da bidaia.

Hasieran lehen jokuko luzapen gehigarri moduan jaio zen proiektua, baina hartutako dimentsioa kontuan hartuta, bideo-joko etxeak joku independiente bat garatzea erabaki zuen.

Jokoa 2019ko otsailean iragarri zen, baina oraindik ez du jaurtiketa-data zehatzik. Hiru urtetan irudi gutxi ikusi dira. Azken oharren arabera, 2023ko lehen erdialdean kaleratzea espero da.

Euskarazko bertsioa.

2022ko azaroan, Ibai Oihanguren Salak bere kabuz euskaratu zuen jokua eta bere webgunean jarri zituen itzulpen-fitxategiak eskuragarri. Gaur-gaurkoz itzulpen ez ofiziala da, eta ordenagailuan eta Steam Deck kontsolan jolastu daiteke euskaraz.

Itzulpenaz gain, Oihangurenek jokuko elementuen hiztegia ere argitaratu zuen.


Bass Lake (Kalifornia)

Bass Lake Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Madera konderrian kokatuta dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Chillida-Lekutik Senperena Ansorena

Chillida-Lekutik Senperena Ansorena 2004an Joserra Senperena eta Jose Ignazio Ansorena musikariek Chillida-Leku museoan grabatutako disko berritzailea izan zen. Grabazioa 2004ko abuztuaren 17an egin zen. Ansorena eta Senperena lan askotan kolaboratu dute, besteak beste, Euskal Telebistako "Funtzioa" saioan, Txirri, Mirri eta Txiribitonen lanetan, "Txiskola". Dena dela, hauxe izan beraien gustuko musika tresnekin egin zuten kolaborazioa.

Diskoaren amaieran Felix Iñurrategi mendizaleari Andoni Egañak eskainitako bertsoak jaso ziren.


Álvaro Cunhal

Álvaro Barreirinhas Cunhal (portugesez ˈaɫvɐɾu kuˈɲaɫ ahoskatua; Sé Nova, Coimbra, 1913ko azaroaren 10a — Lisboa, 2005eko ekainaren 13a) portugaldar politikaria eta idazlea izan zen. Idazle moduan Manuel Tiago ezizena erabiltzen zuen.

1935ean, Gazteria Komunistako idazkari orokor izendatu zuten. Oliveira Salazarren diktaduraren aurka borrokatzeagatik atxilotu, torturatu eta hamaika urtez espetxeratu zuten (1949-1960). Kartzelan zegoela, Alderdi Komunistako idazkari nagusi hautatu zuten (1951). 1960an, kartzelatik ihes egin zuen, eta 1961ean, PCPko (Portugalgo Alderdi Komunistako) idazkari nagusi izendatu zuten. Eragin handia izan zuen Apirileko Iraultza bideratu zuen armadako taldean. 1975eko hauteskundeetan, Portugalgo lehendakarigai izan zen alderdi ezkertiarrek osaturiko koalizioaren lerroetan ("Frente Unido Revolucionario"), baina ez zuen kargua lortu. Krabelinen Iraultzaren (1974ko apirila) ondoren itzuli zen Portugalera, eta kargu jakinik gabeko ministro izan zen lehenbiziko lau behin-behineko gobernuetan, baita Estatu Kontseiluko kide eta diputatu ere. Sobietar zalea izan zen, eta erregimen komunistekiko atxikimendua erakutsi zuen beti.

Idazlan politikoez gain, literatura ere idatzi zuen Manuel Tiago ezizenarekin. Euskaraz 2020 urtean "Bost egun, bost gau" liburua argitaratu zuen Katakrak argitaletxeak Iñigo Roque Eguzkitzak itzulita. Ondoko hauek dira portugesez argitaratu zituen liburu ezagunenak:

2005eko ekainaren 13an hil zen Lisboan. Hiletara 500.000 lagun joan ziren.


South Ross udalerria, Vermilion konderria

South Ross udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Illinois estatuko udalerri bat da, Vermilion konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, South Ross udalerrian 445 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Leptosiaphos hackarsi

Leptosiaphos hackarsi "Leptosiaphos" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


Fotis Katsikaris

Fotis Katsikaris (#BIRZUZENDU; Korydallos, 1967ko maiatzaren 16a -) saskibaloi jokalari ohi eta entrenatzaile greziarra da, Bilbao Basket taldea entrenatu zuena.

Kirol ibilbidea.

Katsikaris bere ibilbidearen hasieran Kostas Politis, Dusan Ivkovic edo Dragan Sakotaren laguntzailea izan zen AEK Atenas B.C., 2003 eta 2005 artean entrenatzaile nagusi bilakatu arte. Errusiako Dynamo San Petersburgok fitxatu eta bertan urtebete eman zuen kluba desagertu arte.

Valencia Basket Clubek fitxatu eta bertan urte bi eman zituen. 2009an etxera itzuli eta Aris BCek fitxatu zuen.

Nahiz eta kontratua indarrean izan, 2010ean Bilbao Basketek fitxatu zuen Txus Bidorreta ordezkatzeko.

Taldeak.

Hona hemen bere ibilbidea:


Castèlferrús

Castèlferrús (okzitanieraz "Castèlferrús

", frantsesez eta ofizialki: "Castelferrus

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Castelferrus udalerrian erroldatutako biztanleak 430 ziren. Familiak 166 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 190 etxebizitza zeuden, 171 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 187 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 171 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 66 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 265 ziren, horien artean 194 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 194 pertsona aktiboetatik 171 lanean zeuden (91 gizon eta 80 emakume) eta 23 langabezian zeuden (9 gizon eta 14 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Castelferrus udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 424 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.186 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria eta 1 apaindegia.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 liburu denda zen.

2000. urtean Castelferrus udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 285 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Castelferrus

Saint-Aignan (1,3 km)

Garganvillar (3,7 km)

Castelsarrasin (3,8 km)

Castelmayran (4,4 km)

Angeville (4,9 km)

Lafitte (5,1 km)

Cordes-Tolosannes (5,6 km)

<br clear=left>


Iowako bandera

Iowako bandera 1921eko martxoaren 12an ezarri zena da. Bandera urdin, zuri eta gorri koloreko hiru zutabek osatzen dute, Frantziako Louisiana lurraldeko parte izan zeneko garaia irudikatuz.


Jipoi (argipena)

Jipoi hitzak adiera zenbait ditu:


Maitena Burundarena

Maitena Burundarena (Buenos Aires, Argentina, 1962ko maiatzaren 19) euskal eta poloniar jatorrizko umorista eta komikigile argentinarra da.

Maitena marrazki erotikoak egiten hasi zen "Makoki" aldizkari bartzelonarran. Argentinan, "Sex Humor", "Fierro", "Humor" eta "Cerdos y Peces"en lan egin zuen. Horrez gain, telebistako gidoilaria izan zen.

Bere lehendabiziko tira komikoa, "Flo", "Tiempo Argentino" egunkarian argitaratu zuten.


Leporinus sexstriatus

Leporinus sexstriatus "Leporinus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Anostomidae familian.


Copenhagen (New York)

Copenhagen New York estatuko herri bat da. Lewis konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Antonio Basagoiti García-Tuñón

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau bankariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Antonio Basagoiti»."

Antonio Basagoiti García-Tuñón (Madril, ) euskal jatorria zuen enpresari eta bankari espainiarra da.

Biografia.

Antonio Basagoiti Arteta Iberdrolaren eta Banco Hispano Americanoren sortzailearen birbiloba da eta ibilbide profesional luzea du enpresaren munduan.

Zuzenbidean lizentziaduna da Madrilgo Complutense Unibertsitatean, "Honorary Degree" enpresen Administrazio eta Zuzendaritzan ESERP Unibertsitate Fundazioan, eta abokatua Madrilgo Abokatuen Elkargoan. 2010ean, Banestoko presidente izendatu zuten, ordura arte presidente izan zen Ana Botín joan ondoren. Era berean, Unión Fenosako presidentea izan da eta baita hainbat enpresatako Administrazio Kontseiluko kide ere.

Antonio Basagoiti Pastor Euskadiko Alderdi Popularreko presidente ohiaren aita da.


North Bay Village (Florida)

North Bay Village Floridako hiri bat da. Miami-Dade konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Mochdre (Conwy)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Galesko Conwy konderriko udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Mochdre (Powys)»."

Mochdre, Galesko iparraldeko udalerri bat da, Conwy eremuan. Llandudno eta Colwyn Bay udalerrien artean dago.

2011ko erroldaren arabera 1.923 biztanle zituen.


Chapais (Quebec)

Chapais Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Nord-du-Québec eskualdean dago, eta horren barruan dagoen — konderriko eskualde udalerria da..

2011ko zentsoaren arabera 1,61 biztanle zituen 63.64 kilometro koadroko azaleran.


Unai Baztarrika

Unai Baztarrika Otegi (Beasain, Gipuzkoa, 1982) gipuzkoar informatika ingeniari eta poeta da. Informatika Ingeniaritzan lizentziaduna da Mondragon Unibertsitatean.


Ferrière-la-Petite

Ferrière-la-Petite Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Ferrière-la-Petite udalerrian erroldatutako biztanleak 1.011 ziren. Familiak 388 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 172 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 416 etxebizitza zeuden, 392 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 23 hutsik zeuden. 405 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 392 etxebizitza nagusietatik 280 bere jabearen bizilekua ziren, 102 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 19 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 265 etxek bost zituzten. 314 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 172 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 699 ziren, horien artean 444 aktiboak ziren eta 255 inaktiboak ziren. 444 pertsona aktiboetatik 388 lanean zeuden (224 gizon eta 164 emakume) eta 56 langabezian zeuden (27 gizon eta 29 emakume). 255 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 85 ikasten zeuden eta 109 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Ferrière-la-Petite udalerrian 395 unitate fiskal zeuden, 1.059 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.243 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 22 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.

2000. urtean Ferrière-la-Petite udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 496 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Ferrière-la-Petite

Obrechies (2,2 km)

Damousies (2,3 km)

Cerfontaine (2,4 km)

Ferrière-la-Grande (2,5 km)

Choisies (3,3 km)

Rousies (3,7 km)

Quiévelon (3,9 km)


Discovery espedizioa

1901-1904ko britainiar espedizio antartikoa (Discovery espedizioa bezala ere ezaguna) XX. mendeko lehen britainiar espedizio ofiziala Antartikan izan zen, James Clark Ross-ek 1839tik 1843ra egindako bidaien ondoren. Royal Society eta Royal Geographical Society (RGS) erakundeetako ordezkariek osatutako batzorde batek antolatu zuen, eta helburutzat ikerketa zientifikoa eta esplorazio geografikoa zituen, garai hartan, "kontinente bat oraindik esploratzeko" zegoena. Espedizioan parte hartu zuten esploratzaile gehienak "Antartikako garai heroikoaren" pertsona famatu garrantzitsutzat hartuak izan ziren, eta horien artean Robert Falcon Scott (espedizioko burua), Ernest Shackleton, Edward Adrian Wilson, Frank Wild, Tom Crean eta William Lashly nabarmendu ziren. Espedizioaren itsasontzia, RRS Discovery, berariaz eraiki zen Antartikako ingurunean jarduteko eta Ingalaterran egin zen masta hirukoitzeko azken egurrezko itsasontzia izan zen.

Bere aurkikuntza zientifikoek eragin handia izan zuten geologian, McMurdoko haran lehorrak aurkitzearekin, zoologian, Crozier lurmuturrean pinguino enperadoreen kolonia aurkitzearekin eta biologian, meteorologian eta magnetismoan. Balentria geografikoei dagokionez, Eduardo VII.aren penintsularen eta goi-ordoki antartikoaren aurkikuntzak nabarmentzen ziren, azken hau Mendi Transantartikoen ibilbidea jarraituz. Hala ere, espedizioak ez zuen Hegoburura iristeko ahalegina egin, nahiz eta hegoalderako posizio maximoa —Farthest South— lortu zuten, 82º 12'-ko latitudean.

Geroko espedizioen aitzindaritzat jotzen denez, britainiar espedizio antartikoa eskualde antartikoko britainiar esplorazioen historiako mugarri bat izan zen. Behin amaituta, arrakasta handikotzat katalogatu egin zuten, nahiz eta gero, "Discovery" ontzia eta bere tripulazioa izotzetik eskatzeko misio garestiagatik. eta bere lorpen batzuen egiazkotasunagatik eztabaidan jarri zuten. Zenbait zientzialariek ondorioztatu dute proiektuaren hutsegite nagusia teknika hobeak erabiltzeko ezintasuna izan zela eta, beraz, bidaia polar eraginkorra lortzeko, funtsean eskiak eta txakurrak maneiatzea, hurrengo espedizio britainiarretan jarraituko zuen gabezia Antartikako "garai heroikoan" zehar.


Potomac Heights (Maryland)

Potomac Heights Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Charles konderrian dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Rittersheim

Rittersheim Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Corydoras guianensis

Corydoras guianensis "Corydoras" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.


Acentrogobius cyanomos

Acentrogobius cyanomos "Acentrogobius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Karlos Umea

Karlos Umea (latinez: "Karolus puer"

Biografia.

Bere aita Karlos Burusoila eta bere birraitona Carolus Handia Akitaniako erregetzat hartzen badira, Karlos III.a izango litzateke.

Aitarekin batera Pipino II.a borrokatu zuen Akitaniako errege izateko. Hala ere ez zuen inoiz boterea Akitanian, erregeordeen bitartez aritu baitzuen.

Seme-alabarik gabe hil zen, Luis Totela bere anaia oinordekoa izanik.

855-864


Titan Desert

Titan Desert urtero Marokoko basamortuan antolatutako mendiko txirrindularitza lasterketa da. Paris-Dakarren filosofia jarraitzen duen lasterketa hau etapatan egiten dute.


Marcelino Lardizabal

Marcelino Lardizabal Agirrebengoa (Idiazabal, Gipuzkoa, 1879ko ekainaren 16a - Burgos, 1958ko urtarrilaren 6a) misiolaria izan zen.

Lehen urteak.

Idiazabalgo Zubimendi baserrian jaio zen. Gasteizko Apaizgaitegian egin zituen apaiz ikasketak.

Beasaingo ospitalean kapilaua izan zen, eta ondoren Arroako erretorea 17 urtez.

Misiolari.

1921ean, fundatu berria zen Burgosko atzerriko misioen apaizgaitegian sartu zen. 1923an Kolonbiako Sinú-San Jorge eskualdera joan zen, eta bertan egon zen 25 urtez. San Jorgeko misioa sortu eta antolatu zuen.

Azken urteak Burgosen eman zituen, Misioen Apaizgaitegi Nazionaleko aholkulari eta bikario nagusi bezala.


Dantzari-dantza

Dantzari-dantza Durangaldeko dantza da, txistu eta danbolinaren doinuak jarraituz egiten da.

Herriko eta auzo edo kofradietako jaietan zortzi lagunek egiten dituzte dantzok, txistulariak lagunduta.

Zortzi atal ditu:

Jatorria.

Dantza ziklo hau noiz edo zergatik sortu zen azaltzeko ez dago erreferentzia historikorik eta, hortaz, baliteke historiaurreko dantzak, nahiz oraintsu sortutako koreografiak izatea. Hori dela eta, interpretazio asko sortu da, ezkutuan eduki lezaketen sinbolismoari dagokienez…., hortaz, arazo hauek direla eta, ezin zaio dantza honen sorrera-data zehatz bat ezarri.

Durangoko Merinaldea, Bizkaian, ohituretan aberatsa eta tradiziotan ugaria da. Tradizio horietariko bat Dantzari-dantza izenez ezagutzen den dantza-sorta dugu.

Humdboldt alemaniarrak 1881ean argitaratutako liburuan ematen du dantzaren berri. Euskal Herrian zehar egindako bidaian, Durangon ikusi zuen dantzaldiaren zehaztasunak ematen ditu: dantza-zatiak, doinuak, etab.

Ordutik hona tradizioak etenik gabe jarraitu du bizirik, eta zabaldu ere egin da Euskal Herriko bazter guztietara. Txelu Etxebarria begoñatarrak, dantzari eta zuzendari artistiko gisa 28 urtez aritu ondoren, Ikasitako guztiarekin 1969an bere lehen liburua argitaratuko zuen Bizkaiko dantzei buruz. Hasierako bertsioan dena gaztelaniaz eta Dantzari-dantzaz bakarrik, geroko bertsioetan euskarazko zatiak eta beste dantza batzuk joan zen gehitzen. 1984an Bilbao Bizkaia Kutxaren "Temas vizcaínos" bilduman (Bizkaiko gaiak) Bizkaiko dantzak izenburuko liburuxka atera zuen, euskaraz eta 112 orrialderekin (ISBN: 978-84-505-0236-7). 1990an, denbora horretan aurkitutako aldaketak kontuan izanik, berrikuste sakona egin ondoren “Bizkaiko dantzak – 1990 urtea” bere bigarren liburua plazaratu zuen.

Kokapena.

Durangaldean kokatu dugu Dantzari-dantza. Abadiño, Berriz, Garai, Iurreta, Izurtza eta Mañaria ez ezik, Durango, Elorrio eta Otxandio ere aitatzen dira halako dantzen agertoki.

Urtero, herriko edo auzoko zaindariaren jaietan, bertako "dantzari-"taldeak udal-agintariaren aurrean dantza egiten du. Prozesioaren edo eliz-ospakizunaren ondoren dantzatzen da "Dantzari-dantza" ziklo osoa. Abadiñon, esaterako, San Torkuato jaietan egiten da (maiatzaren 15ean); Berrizen, San Petri jaietan (ekainaren 29an) eta Santa Elisabetetan (uztailaren 2an); Garain, Santiago jaietan (uztailaren 25ean) eta Santa Anatan (uztailaren 26an); Mañarian, Andre Mariaren Jasokundearen jaietan (abuztuaren 15ean); Izurtzan, Ama Birjinaren Jaiotzaren jaietan (irailaren 8an); eta Iurretan, San Migeletan (irailaren 29an eta errepikapena).

Herriko talde batek izaten zuen herriko jaietan Dantzari-dantza dantzatzeko ardura. Orain urte gutxi arte, "txistulariak" edo alkateak aukeratzen zuen taldea, banderadunaren laguntzaz. Eta "txistulariak" berak egiten zuen jaien aurreko trebatze-lana. Txistularia pertsonaia garrantzitsua izaten zen udalerrietan. Aurretik, egun batzuk lehenago, elizateko auzoetako edo kofradietako gazteak toki jakin batean biltzen ziren, aukeraketara makurtzeko. Horrela, "dantzari-"talde ofizialeko kide izateko ohorea lortzen zen.

Dantza sorta.

"Dantzari-dantza" ez da dantza bakar bat dantza-sorta bat baizik. Agintariena edo ikurrin-dantzarekin hasten da, agintarien aurrean haiei egiten zaien begirunezko dantza da, talde bakoitzak bere bandera astintzen duela. Ondoren, Zortzikoa, Banangoa, Binangoa, Launangoa, Ezpata-jokoa (txikia eta handia), Makil-jokoa eta Txotxongiloa egiten dira jarraian. Banangoa, Binangoa, Launangoa eta Zortzinangian, dantzari-kopuruen arabera txandaka egiten dute, bakoitzak bere trebezia erakutsirik. Ezpata-jokoan eta Makil-dantzan tresnak erabiltzen dira. Eta Txontxongiloak, lapur bat atxilotu eta hil zutenekoa gogoratzen omen du.


Iralabarri

Iralabarri Bilboko auzoa da. Bilboko Errekaldeko barrutian kokaturik, zazpigarren barrutian alegia. Auzoak 11.696 biztanle eta 0,39 kilometro koadroko azalera zeukan (2006an Bilboko udalak emaniko datuen arabera). Hegoaldean Errekaldeberrirekin egiten du muga, iparraldean Abandorekin, ipar-ekialdean Zabala auzoarekin, mendebaldean A-8 autobidearekin, eta ekialdean Zabalbururekin.

Irala landa gunea izan zen, baserriak eta ortuak zeuden bertan. Horietako bat Urizar dorretxea da. Bestalde, XX. mendearen hasieran, industrializazioaren hastapenetan, enpresek euren langileentzako etxeak eraiki ohi zituzten. Bilbon ogia ekoizten zuen lantegi nagusienetakoa zen Harino Panaderak ere halaxe egin nahi izan zuen, eta horretarako Iralabarri auzoan egin zizkien bere langileei etxeak. Auzo berri horrek hiru pisuko etxebizitza blokeak eta ortuak zituzten patio zabalak zeuzkan.

Ondorengo hamarkadetan ordea, hirira zetorren etorkin oldeak eraginda inolako ordenarik gabe eraiki zen auzoan, arrapaladan eraiki beharrak kale estu eta argitasunik gabeak ekarri zituen. Hala ere, azken urteetan hainbat hobekuntza egin dira bertan eta parke bat eraiki da A-8 autobidetik gertu, Eskurtze parkea.


Benasako arroila

Benasako arroila Nafarroa Garaiko Pirinioak eskualdean kokatutako arroila bat da, Benasa errekak zeharkatutakoa. Nabaskoze eta Aizpurgi herrien artean dago, 3,75 kilometroko luzerarekin eta 1,53 kilometro koadroko azalerarekin. Zatirik sakonenetan, 603 metroko aldea dago errekaren mailaren eta gailurrik altuenen artean, eta azpimarratzekoak dira eskuinaldeko Zolao eta ezkerraldeko Illon mendiak.

Natura 2000 sarekoa da, Natura Erreserba gisa.

Ezaugarriak.

Arroila Koronasetik datorren erreka txiki batek osatu du. Tuparriak dituen gune bat zeharkatu ondoren, pixka bat sartu zen Illongo mendilerroko dolomia eta kareharri paleozenoetan, ekialde-mendebalde norabide orokorrean. Harkaitzek labar batzuk osatzen dituzte, eta amildegiaren hondoraino jarraitzen dute, sasiz estalitako ezponda aldapatsuetan.

Sartzeko zailtasunen ondorioz, landaredia ez da oso aldatua, eta honako hauek dira nagusi: artea, ametz ilaunduna, pinu gorria eta zuhaixka-oihanpe pago arrunt batzuk. Labarretan hegazti harkaiztarren espezieak daude, eta basoan lepazuriak, basakatuak eta orkatzak bizi dira, espezie bereizgarrienak bezala.


Baussat

Baussat (okzitanieraz "Baussat

", frantsesez eta ofizialki: "Beaussac

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Beaussac udalerrian erroldatutako biztanleak 189 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 125 etxebizitza zeuden, 83 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 83 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 115 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (45 gizon eta 34 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Beaussac udalerrian 83 unitate fiskal zeuden, 184 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.715 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 ile apaindegia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Beaussac udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 608 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Beaussac

Connezac (2,2 km)

Puyrenier (2,7 km)

Saint-Sulpice-de-Mareuil (3,0 km)

Rudeau-Ladosse (4,2 km)

Les Graulges (4,6 km)

Hautefaye (4,8 km)


Manès Sperber

Manès Sperber (Zablotov, Polonia, 1905eko abenduaren 12a - Paris, 1984ko otsailaren 5a) frantses filosofoa, soziologoa eta idazlea izan zen.

Lehen Mundu Gerraren hasieran, Vienara joan zen bizitzera bere familiarekin, eta han hasi zen filosofia ikasten eta marxismora hurbiltzen. Judu gazteen organizazioetan aritu zen lanean lehenbizi, eta alderdi komunistan ondoren. 1937an alderdia utzi eta totalitarismoaren kontrako borroka hasi zuen. Teoriari dagokionez, bere inspirazioak zerikusi handia du Alfred Adlerrekin. 1926an hari eskaini zion bere lehenengo saiakera, "Alfred Adler, l'homme et sa théorie" ("Alfred Adler, gizona eta bere teoria").

1927. urteaz geroztik filosofia eta soziologia ikasi zuen Berlinen, baina juduen kontrako esetsaldiak zirela-eta, Parisa ihes egin behar izan zuen (1934). Sperberren lanak hiru atal ditu: psikologia- eta filosofia-saiakerak, ideologia totalitarioen kontra egiten dutenak, hala nola "Analyse de la tyrannie" (1938, "Tiranokeriaren analisia"), "Sept questions sur la violence "(1972, "Indarkeriari buruzko zazpi auzi"); eleberriak, "Qu'une larme dans l'océan "(1961, "Malko bat ozeanoan", trilogia), "Les Porteurs d'eau" (1974, "Ur eramaileak"), "Le Pont inachevé" (1975, "Zubi bukatu gabea"), "Au-delà de l'oubli" (1977, "Ahanzturatik haratago") autobiografiak, haurtzarotik 1948. urtea bitarteko aldia hartzen dutenak.


Zagnańsk udalerria

Zagnańsk Poloniako Gurutze Santuko voivoderriko landa-udalerri bat da, Kielce barrutian kokatuta. 124,87 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 12980 biztanle zituen.


Lepidocampinae

Lepidocampinae Rhabdura azpiordenako Diplura ordenako eta Entognatha klaseko azpifamilia bat da. Campodeidae osatzen duten bost azpifamilietako bat da.


Eisaku Satō

Eisaku Satō (japonieraz: 佐藤 榮作, Satō Eisaku, Tabuse, – Tokio,)

japoniar politikaria izan zen. Alderdi Liberaleko idazkari nagusi izan ondoren (1946), Posta eta Telegrafoetako ministroa (1951-1952), eta eraikuntzakoa izan zen (1952-1953). Lehen ministroa zen bere anaia Kishik Finantzetako ministro izendatu zuen lehenik (1958-1960) eta Industria eta Barne Merkataritzakoa, ondoren (1961-1962). Teknologia eta Indar Atomikoko ministro izan zen ondorengo bi urteetan, eta Tokioko Olinpiar Jokoak antolatzeko arduradun nagusi izendatu zuten. 1964an Lehen ministro egin zuten, eta kargu hori izan zuen 1972. urtera arte. 1974. urtean Bakearen Nobel saria eskuratu zuen, Seán MacBride irlandar politikariarekin batera, arma nuklearrak ez hedatzeko hitzarmena sinatu zuelako.


Vegarrozadasko geltokia

Vegarrozadas Asturiasko Printzerriko tren geltoki bat da, Castrillón udalerrian kokatuta dagoena.

Egoera.

Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:


Phyllodactylus

Phyllodactylus Phyllodactylidae familiako narrasti genero bat da. Hego Amerika, Erdialdeko Amerika eta Ameriketako Estatu Batuetan bizi dira.


Boadilla del Camino

Boadilla del Camino Palentziako udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.

2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 37 biztanle zituen.


Chilchesko dorrea

Chilchesko dorrea (gaztelaniaz: "Torre de Chilches"

) defentsarako eraikitako dorrea da. Chilches herrian dago, Vélez-Málagan, (Málagako probintzia, Espainia). Eraikinaren ezaugarriak arabiarrak dira baina 1497. eta 1492. urteetan birmoldatua izan zen. Lur pribatuetan dago kokatuta. Espainiako kultura-intereseko ondasuna da.

Deskribapena.

Dorrea kono-enbor formakoa da. Beheko aldea trinkoa da baina goian gela bat dago; bertara sartzeko kanpoko sarrera du. Garaiera 8 metrokoa da eta diametroa oinarrian 8,3 metrokoa. Teilatua adreiluzkoa da.


Piliocolobus tephrosceles

Piliocolobus tephrosceles Piliocolobus generoko animalia da. Primateen barruko Colobinae azpifamilia eta Cercopithecidae familian sailkatuta dago


Eningen

Eningen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Sant Gervasi-La Bonanova

Sant Gervasi-La Bonanova Kataluniako Bartzelona hiriburuko Sarrià-Sant Gervasi barrutian dagoen auzo bat da. Era berean auzo hau beste bi auzo edo azpiauzoetan banaturik dago: Sant Gervasi de Cassoles (antzina, udalerria izana) eta La Bonanova.


Real Sociedad 1981-1982 denboraldia

1981-1982 denboraldia Real Sociedadek bigarren eta azken liga irabazi izan zuenekoa izan zen. Superkopako txapeldunak ere izan ziren. Errege Kopan finalerdietaraino iritsi ziren. Europako Kopan, azkenik, lehenengo kanporaketa jokatu zuten.

"Pichichi" taulan Uralde hirugarren postua lortu zuen, Carlos Martinezekin paretuta eta Pichi Alonso eta Enrique Castroren atzetik.

Entrenatzaile lanetan Alberto Ormaetxea egon zen, eta presidente moduan Jose Luis Orbegozok jardun zuen.

1981-1982 denboraldiko taldea.

Entrenatzailea: Alberto Ormaetxea ( Euskal Herria)

Europako Kopan.

Errealak, Europako Kopa jokatu zuen, aurreko denboraldian liga irabazi zuen eta.

Ligan.

Emaitzak.

San Mamesen garaipena lortu ondoren errealak ligako titulua irabazi zuen, Bartzelonaren aurretik. 1982ko liga errealak irabazi duen azkena da.

Superkopan.

Espainiako Superkoparen lehenengo edizioa Errealak irabazi zuen 1982an, Real Madril taldeari irabazita (aurreko denboraldiko Kopako txapelduna izan zena). Bi kanproraketak kontuan hartuta, 5-0 izan zen emaitza: Joaneko partidan 0-1 irabazi zuten Madrilen, eta bueltakoan 4-0 Donostian.


3725 Valsecchi

3725 Valsecchi asteroide baten izena da. martxoaren 1ean aurkitu zuen S. J. Bus-ek Siding Spring Behatokitik.

Izendapena.

Hasiera batean asteroideak 1981 EA izena zeraman. Ondoren Giovanni B. Valsecchi omentzeko izena eman zitzaion.

Orbitaren ezaugarriak.

3725 Valsecchi asteroidearen orbitak batezbeste 3,229 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,853 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,605 distantziara. Eszentrikotasuna 0,116 da, eta makurdura orbitala 21,57ºkoa da.

Ezaugarri fisikoak.

Magnitude absolutoa 10.7 da.


1988ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartutako euskal herritar kirolariak

Sakontzeko, irakurri: «1988ko Udako Olinpiar Jokoak»

Dominak.

Euskal Herria, Nazioarteko Olinpiar Batzordeak talde onartua ez bazen, 53. postuan egongo litzateke beste 108 herrialdeekin batera.

Parte hartzaileak kirolaren arabera.

Nazioarteko Olinpiar Batzordeak onartutako 27 kirol olinpikoetatik 10ean hartu zuten parte euskal kirolariek, denak Espainiako selekzioarekin.

Kirolarien zerrenda.

Hona hemen Seulgo Olinpiar Jokoetan parte hartu zuten euskal kirolarien zerrenda.


Manterola kalea (Donostia)

Manterola kalea Gipuzkoako Donostia hiriburuko kale bat da. Erdialdean dago, Zaragoza plazan hasi, Arrasate kalearen elkargunean, eta San Martin kalea zeharkatu ondoren San Bartolome kalean amaitzen da.

Jose Manterola donostiar idazlearen omenezko izena darama.


Barsac (Drôme)

Barsac Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Barsac udalerrian erroldatutako biztanleak 166 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 84 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 79 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 92 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (36 gizon eta 30 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Barsac udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 151 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.807 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen eta 1 iturgina.

2000. urtean Barsac udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 195 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Barsac

Vercheny (2,9 km)

Pontaix (3,0 km)

Aurel (3,9 km)

Sainte-Croix (4,2 km)

Plan-de-Baix (5,1 km)

Ponet-et-Saint-Auban (6,5 km)

Véronne (6,6 km)

Die (6,7 km)

Vachères-en-Quint (7,0 km)

Espenel (7,0 km)

Saint-Benoit-en-Diois (7,7 km)

Rimon-et-Savel (7,9 km)


Ugarteko mendilerroa

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau mendilerroari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Ugarte (argipena)»."

Ugarteko mendilerroa Nafarroa Garaian kokatuta dagoen mendilerro bat da. Bere punturik altuena Ugarte mendia da, 629 metrorekin.

Mendilerroan dagoen Ugarte mendiak ematen dio izena mendilerroari.


Ziklo ekonomiko

Ziklo ekonomikoak ekonomia sistema batean txandaka izaten diren hazkunde eta atzerakada garaien zikloak dira. Ziklo ekonomikoaren hazkunde garaian, BPG edo ekoizpena handitzen da, langabezia gutxitzen, eta inflazioa sortzen; ziklo ekonomikoa atzerakada garaian dagoenean, ekoizpena gutxitzen da, eta langabezia handitzen. Ziklo ekonomikoek ekonomia osoari edota ekonomia arlo jakin bati eragin diezaiokete. Ziklo ekonomikoaren gainbehera eta hazkundea bapatekoak eta intentsitate handikoak izan daitezke: gorakada handia denean, "boom" bat dela esan ohi da; bat-bateko atzerakada nabarmena denean, aldiz, krak bat dela esaten da.

Zikloen iraupena aldakorra eta ziurgabea da beti, eta horrek eragotzi egiten du ziklo horien azterketa sistematikoa: stock mailen gorabeherek eragindako hiru urteko zikloak hauteman dira (Kitchin zikloak izenekoak, alegia); inbertsioetan, berriz, zazpi urteko zikloak (Juglar zikloak izenekoak). Hamarkada batzuetako iraupena duten zikloak ere aztertu dira, adibidez: gutxi gorabehera 50 urtekoak diren Kondratiev zikloak, eta eraikuntza sektoreko Kuznet zikloa, 20 bat urtekoa.

Hainbat teoria dago ziklo ekonomikoak sorrarazten dituzten faktoreei buruz. Teoria monetarista batek dioenez, inflazioa kontrolatzeko moneta politikak sortzen ditu ziklo horiek; beste teoria zenbaitek, berriz, aldaketa teknologikoek eta ekonomiari buruzko aurreikuspen subjektiboek eragiten dituztela diote.


Mariñe Arbeo

Mariñe Arbeo Astigarraga (Zumarraga, Gipuzkoa, 1992ko apirilaren 14a) artista eta ilustratzailea da.

Biografia.

Diseinu Grafikoko goi-mailako ikasketak egin zituen Donostian, eta, ondoren, Arte Ederretako Sorkuntza eta Diseinuko gradua (EHU) egin zuen Bilbon.

Txakur Gorria sormen kolektiboaren sortzaile eta partaide da 2016az geroztik. Sormen talde horrekin kaleratu ditu hainbat lan; besteak beste, "Lauhazka. Kaiera bat jarraitzeko" eta "Errealitateak" lanak edota Atopia RPG rol jokorako Agentzia fakzioko ilustrazioak beraiek egindakoak dira. "Berria" egunkariko 'Bi tarte' sailean ilustrazioak argitaratzen ditu, Nerea Ibarzabalen testuekin batera.


Kanō Eitoku

Kanō Eitoku (japonieraz 狩野 永徳, Kanō Eitoku, Kioto 1543ko otsailak 16-1590eko urriak 12), japoniar margolari bat izan zen, Azuchi-Momoyama garaian aritu zena, eta japoniar margolaritzaren Kano eskolako ordezkaririk azpimarragarrienetako bat. Eitoku, kano eskolaren sortzailearen birbiloba zen, Kano Masanoburena, alegia.

Artea, bere aitona Kano Motonobuk irakatsi zion, horregatik, bere trazuaren indarrean nabari daitekeen txinatar margolaritzaren eragin nabarmena hartuz. Bionboen margoan nabarmendu zen, nagusiki, gotorlekuak apaintzeko zirenak, Osakako gaztelua kasu. Bere margoak, monumentalismo handi bategatik eta urre koloreko margoa barra-barra erabiltzeagatik nabarmentzen da. Bere ohiko gaien artean, loreak, paisaiak, animaliak eta zuhaitzak daude. Bere lanaren zati handi bat, Tokugawa shogunerriaren ezarpenaren aurretik gertatu ziren matxinadetan suntsitua izan zen.


Montrose (Georgia)

Montrose Georgiako estatuko herri bat da. Chatham konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Thomasomys andersoni

Thomasomys andersoni "Thomasomys" generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.

Kanpo loturak.

#BIRZUZENDU


Rhacophorus monticola

Rhacophorus monticola "Rhacophorus" generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Zuia

Zuia Araba iparraldean dagoen udalerria da, Zuia-Gorbeialdea eskualdeko handiena. Gasteiztik 18 bat kilometrora dago. Haren herriburua Murgia da.

Geografia.

Inguru naturala.

Zuia Gorbeiaren magalaren inguruan dago, eta Arabako mendirik altuenera igotzeko abiapuntua da. Arrato eta Badaiakoa udalerriaren muga naturalak dira, eta aipatzekoa da haranaren erdialdean dagoen Atxabal-Oroko mendigunea.

Udalerria zeharkatzen duen ibai nagusia Baias ibaia da.

Historia.

Esaten da Erdi Aroko ganboatar eta oinaztarren arteko gatazka odoltsuek Zuian izan zutela sorrera.

Banaketa administratiboa.

Zuiako udalerria honako 13 herriez osatua dago, biztanleen kopuruaren arabera:

Demografia.

XX. mendearen lehen erdia gorabeherarik gabe igaro zen Zuiako populazioari dagokionez. 1950eko hamarkadatik aurrera, ordea, populazioak beherako joera hartu zuen, gehienbat Gasteiz eta Bilbo hirietarako izandako emigrazioaren ondorioz.

1980ko hamarkadatik aurrera, garraiobideak hobetzearen eta hirietako etxebizitzen prezio altuen ondorioz, jende berria iritsi zen udalerrira, batez ere Murgira eta haren inguruetara. Horrek populazioa handitzea eragin zuen. Hala ere, populazio berri horren gehienak ez zuen lanik egiten udalerrian, Gasteizen baizik, eta udalerria lo-hiri bihurtu zen biztanle horientzat.

Politika.

Zuia udalerrian Euskal Herria Bildu koalizioak zuzentzen du udala 2011ko hauteskundeetatik. Lehenago EAJk izan zuen alkatetza. Zuiako udalak 11 zinegotzi ditu osotara.

Zuiako alkatea Bildu koalizioko Unai Gutierrez Urquiza da 2011ko udal hauteskundeez geroztik. Udaleko hamaika zinegotzietatik lau ditu.

Alkateak.

Hauek izan dira Zuiako azken alkateak:

Garraioa.

Araba Bus sareko eta lineek zerbitzua ematen diote udalerri honi:

Gainera, Eskualdeko Garraioa sareak 2 linea ditu udalerrian:

Kultura.

Euskara.

Zuiako hizkuntza nagusia euskara izan da XIX. mende arte; bertako hizkera mendebaleko euskararen aldaera zen, eta XX. mendean atzerakada nabarmena izan zuen, erabat galtzeraino. Mende haren azken laurdenean abiatutako berreskuratze prozesuaren ondorioz, gaur egun zuiarren % 48,7 inguru da euskalduna, eta hiztun horiek biltzeko asmoz sortua da Bidabarri euskara taldea.


Gemonio

Gemonio Italiako udalerri bat da. Vareseko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Gemoniok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Rhinolophus creaghi

Rhinolophus creaghi Rhinolophus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Rhinolophidae familian sailkatuta dago.


Das Virtudes iturria

Das Virtudes iturria (portugesez: "Chafariz das Virtudes"

) (euskaraz: «Birtuteen iturria»

) , baita ere Frio ibaiaren iturria, Portugalgo Porto hiriaren Miragaia freguesian, erdigune historikoan dagoen monumentua da. 1619an eraiki zen, Pantaleón de Seabra e Sousaren planoak jarraituz. Barroko estilokoa da. Unescoren Gizateriaren Ondarea da 1996tik.

Historia.

1619an eraikia, hiriaren hedapenean eta urbanizazioan, Seabra e Sousak, Portugalgo Errege Etxeko zaldunak, egin zuen diseinua. Iturri barrokoa da, hiru paneletan egina. Apaindutako erdialdeko eremua bi pilastrek mugatzen dute, marmolaren erdialdean inskripzioak eraikuntzaren urtea adierazten du. Goian, hiriko armak irudikatzen dituzten bi gaztelu, espazio huts bat besarkatzen dutenak; espazio hori Birtuten Andre Mariaren estatua gordetzeko diseinatuta zegoela uste da. Iturria erditik moztutako frontoi batek koroatzen du, estilo neoklasikoko Portugalgo erregearen armarriarekin. Behealdean, izaki mitologikoen buruez apainduta, ura isurtzen duten hodiak daude.

1910ean Portugalgo Monumentu Nazional izendatu zuten.


Courtivron

Courtivron Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Courtivron udalerrian erroldatutako biztanleak 177 ziren. Familiak 71 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 26 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 95 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 92 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 71 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 111 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (52 gizon eta 31 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Courtivron udalerrian 76 unitate fiskal zeuden, 183,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.408 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 jatetxe zen eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Courtivron

Tarsul (1,7 km)

Moloy (2,5 km)

Saulx-le-Duc (3,9 km)

Poiseul-lès-Saulx (4,3 km)

Vernot (5,5 km)

Frénois (5,8 km)


Odderade

Odderade Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Cyprinus yunnanensis

Cyprinus yunnanensis "Cyprinus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Freisbach

Freisbach Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Veltheim (Ohe)

Veltheim (Ohe) Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Frayssinhes

Frayssinhes (frantsesez eta ofizialki: "Frayssinhes

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Frayssinhes udalerrian erroldatutako biztanleak 196 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 109 etxebizitza zeuden, 80 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 106 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 80 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (47 gizon eta 39 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Frayssinhes udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 208,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.876 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.

2000. urtean Frayssinhes udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Frayssinhes

Saint-Laurent-les-Tours (3,0 km)

Latouille-Lentillac (3,2 km)

Saint-Céré (4,0 km)

Saint-Paul-de-Vern (4,1 km)

Belmont-Bretenoux (4,6 km)

Estal (4,8 km)

Teyssieu (4,9 km)

Saint-Vincent-du-Pendit (5,1 km)

Cornac (5,6 km)


Cariré

Cariré Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Cruzeta

Cruzeta Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Nabimusaita

Nabimusaita mineral bat da eta nabimusaita taldearen kidea da.

Ezaugarriak.

Nabimusaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>KCa12(SiO4)4(SO4)2O2F</chem>. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.


Kumulu

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau hodeiari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Kumulu (argipena)»."

Kumuluak (latinez: "cumulus", "pila", "mordoa") garapen bertikal nabarmena eta ertzak ongi definituak dituzten hodei bakartuak dira. Hodei kotoikarak dira eta gainaldeak, askotan, azalorearen antza izaten du. Zuri distiratsuak dira eguzkiaren argia islatzen dutenean. Azpialdea ilun eta horizontal samarra izaten dute. Bakarrik, lerrotan edo taldetan ager daitezke.

Kumulu motak.

Hodei genero honetan lau espezie daude :

Baldintza meteorologikoak egokiak direlarik (ezegonkortasuna, hezetasuna eta gradiente termikoa) "congestus" motako kumulua kumuluninbo bilakatzen ahal da.

Sorrera.

Sakontzeko, irakurri: «Arraste (meteorologia)»

Konbekzioz sortzen dira, hau da, aire masa bero eta hezea gorantz igotzen hasten da eta altueran hoztu ahala hezetasun hori kondentsatu egiten da. 45 minutu nahikoa dute eratzeko. Aire masa txikiak izaten dira eta ondorioz hodeiak ere txikiak izan ohi dira. Orokorrean hodei asko pilatzen dira eremu txiki batean.

Prezipitazioak.

Ez dute prezipitaziorik ekartzen. Aire masa beroaren eta hotzaren arteko desberdintasuna oso handia bada masa handi bat azkar igoko da gora eta kumuluninbo erraldoi bat eratu dezake. Orduan trumoi-ekaitza sortuko da.


Södermanlandeko konderria

Södermanland Suediako konderri bat da. 6.060 km2ko azalera du eta 2011ko datuen arabera 270.981 biztanle zituen. Bere hiriburua Nyköping da.

Mugakideak.

Östergötland, Örebro, Västmanland, Uppsala eta Stockholm konderriekin eta Itsaso Baltikoarekin egiten du muga.


Tomás Katari

Tomás Katari (Macha, 1740 - Chataquilla muinoa, 1781eko urtarrilaren 15a) aimara buruzagi bat izan zen, bere eskubideak aldarrikatzean, XVIII. mendean herri-matxinada bat sortu eta gidatu zuena.

San Pedro de Machako ayllu (komunitatea) herrian jaio zen, Chayanta probintziako Macha kantonamenduan (Potosí departamendua), gaur egungo Bolivian. Kurusa Yawi-rekin ezkonduta zegoen (espainiarrek Curusa Llave berriz bataiatu zutena), 1781ean Katariren hilketaren ondoren, Peru Garaiko matxinadaren buruzagi militar izatera pasa zena.

1770eko hamarkadan, manifestazio bakan batzuek indigenen nahigabea erakutsi zuten, 1780ko hamarkadan altxamenduak orokortu ziren arte.


Shijingshan barrutia

Shijingshan barrutia (石景山区 txinera sinplifikatuz), Beijing osatzen duten barrutietako bat da. 2000ko erroldaren arabera, 489.000 biztanle bizi ziren 89,8 kilometro koadroko azaleran, hortaz, barrutiaren dentsitatea 5.445 biztanle/km2 da.

Inguru naturala eta kokapena.

Barrutiaren mugak honakoak dira: Haidian barrutia ipar-ekialdean, Mentougou barrutia ipar-mendebalde eta mendebaldean, eta Fengtai barrutia hegoaldean.


WWK ARENA

WWK ARENA, Alemaniako Augsburg hirian dagoen futbol estadio bat da, Bavaria estatuan. FC Augsburg taldearen jokaleku eta egoitza da.

2009an inauguratu zen eta 30.660 ikusleentzako edukiera du.


Sokoľany

Sokoľany Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 10,57 km²ko azalera du eta 1339 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1268. urtekoa da.


Saint-Sulpice (Lot)

Saint-Sulpice (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Sulpice

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Sulpice udalerrian erroldatutako biztanleak 130 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 112 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 105 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 75 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (27 gizon eta 27 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Sulpice udalerrian 52 unitate fiskal zeuden, 135 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.502 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 jatetxe.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.

2000. urtean Saint-Sulpice udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 621 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Sulpice

Marcilhac-sur-Célé (2,4 km)

Brengues (3,5 km)

Saint-Chels (4,7 km)

Espagnac-Sainte-Eulalie (4,7 km)

Blars (5,7 km)

Grèzes (6,8 km)

Espédaillac (7,7 km)

Sauliac-sur-Célé (7,9 km)


Pituna compacta

Pituna compacta "Pituna" generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.


Gösta Mittag-Leffler

Magnus Gustaf (Gösta) Mittag-Leffler (1846ko martxoaren 16a - 1927ko uztailaren 7a) suediar matematikari bat izan zen. Bere ekarpen matematikoak nagusiki funtzioen teoriarekin lotuta daude, gaur egun analisi konplexua deitzen duguna.

Biografia.

Mittag-Leffler Stockholm-en jaio zen, John Olof Leffler eskolako zuzendariaren eta Gustava Wilhelmina Mittag-en semea; gero bere amaren ezkondu aurreko abizena gehitu zion bere aitaren abizenari. Anne Charlotte Leffler idazlearen neba zen. Uppsalako Unibertsitatean matrikulatu zen 1865. urtean, eta 1872an bere doktore-tesia burutu zuen. Unibertsitateko irakasle bihurtu zen urte berean. Stockholms nation elkarteko komisarioa (presidentea) ere izan zen (1872-1873). Ondoren bidaiatu zuen Parisera, Göttingenera eta Berlinera, Weierstrassen agindupean ikasiz azken toki horretan. Matematikako irakaslea izan zen (Lorenz Lindelöfen ondorengoa) 1877tik 1881era bitartean Helsinkiko Unibertsitatean eta, ondoren, Stockholmeko Unibertsitate Eskolan (geroago Stockholmeko Unibertsitatea) matematikako irakasle nagusia izan zen. 1891 eta 1892 urteen artean unibertsitateko presidentea izan zen eta 1911an katedra hartatik erretiratu zen. Mittag-Leffler negoziotan sartu zen eta negozio gizon arrakastatsua izan zen, baina Europako ekonomiaren beherakada batek 1922. urtean bukatu zuen bere aberastasunarekin.

Elkarte hauetako kidea izan zen: Suediako Zientzien Errege Akademia (1883), Finlandiako Zientzien eta Letren Elkartea (1878an, geroago ohorezko kidea), Uppsalako Suediako Errege Elkartea, Lundeko Geografia Errege Elkartea (1906) eta atzerriko 30 ikasketa elkarte, Londresko Errege Elkartea (1896) eta Parisko Zientzien Akademia barne. Oxfordeko Unibertsitatean eta beste hainbat unibertsitatetan ohorezko doktoretza jaso zuen.

Mittag-Leffler emakumeen eskubideen defendatzaile konbentzitua izan zen eta lagungarria izan zen Sofia Kovalevskaya Matematika irakasle osoa izateko Stockholmen —munduko lehenengo emakumea posizio hori edukiz—. 1903an Nobel Sarien Batzordeko kide izateagatik Marie Curie fisikariarentzat eta Pierre senarrarentzat saria izan zen.

Mittag-Lefflerrek Acta Mathematica aldizkari matematikoa sortu zuen (1882), Oscar erregearen babesarekin, eta, neurri batean, Signe Lindfors bere emaztearen dirutzaz ordaindu zuen. Liburutegi matematiko handi bat bildu zuen Djursholmeko Stockholmeko auzoan. Etxea eta bere edukiak Mittag-Leffler Institutu bezala Zientzien Akademiari eman zizkioten.


Moret Aita kalea (Iruñea)

Moret Aita kalea Nafarroako hiriburua den Iruñeko Lehen Zabalguneko kale bat da.

Izena.

Izena Aita Jose Moret (1615-1687), iruindar jesuita eta historialariaren omenez darama.

Kokapena.

Pio XII.a etorbidearen amaieraldean hasten da, Antoniutti parkea, Takonera parkea eta Eraikin Singularraren parean eta Yanguas Miranda kalean amaitzen da, Baluarte plaza, Nafarroako Parlamentuaren atzealdea eta El Corte Inglés Iruñea merkataritza-gunearen parean.

Tartean hainbat kale batzen zaizkio, Imaz Anaiak kalea, Sandoval kalea, Jose Alonso kalea edota Chinchilla jenerala kalea.

Ondarea.

Iruñeko Lehen Zabalgunea alderik-alde igarotzen duen kale honen bi alboetan hainbat leku nabarmen daude:


Gavà

Gavà Kataluniako udalerria da, Baix Llobregat eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 45.994 biztanle zituen. 30,76 km²-ko azalera du.

Geografia.

Gavà udalerriak hondartza, herrigunea nahiz basogunea eta mendia ere baditu. Bertan 4 kilometro luze dituen hondartza (pinudi eta duna bat daudelarik), Garrafeko Parke Nazionala, eta Historiaurreko mehatzeak eta hainbat eraikin historiko dauden herrigune bat ere kokatuta daude.

Gavà udalerria Bartzelona hiriburua eta Bartzelonako aireportutik kilometro gutxira dago. Denera 30,90 kilometroko azalera du, bertan 45.000 biztanle inguru bizi dira, eta bere eremua Llobregateko itsasadarretik Ponent mendilerrora doa, azken hauek Garrafeko mendikatearen azken mendiak direlarik.

Gavà hiria zabaldi batean (itsas mailan 9 metroko garaieran dago) eta Les Ferreres mendilerroaren (134 m) itzalpean dago. Ekialdetik Sant Climent de Llobregat eta Viladecans udalerriekin mugatzen du (Riera de Sant Llorenç kalean), eta mendebaldetik berriz Castelldefels eta Sitges udalerriekin, aldiz iparraldetik Begues udalerriekin mugatzen du.

Ekonomia.

Udalerri honetako ekonomia jarduera nagusiena zerbitzuena da, industriak jarraitzen diolarik. Les Sorres izeneko eremuan ere nekazaritzak garrantzia badu, azken hau Gavàn urtero ospatu ohi den Zainzurien Azokan isladatzen delarik, kalitate handiko produktu hau udalerri honetako baratzetan leku nabarmena du.


Weislingen

Weislingen Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Weislingen udalerrian erroldatutako biztanleak 566 ziren. Familiak 220 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 256 etxebizitza zeuden, 219 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 240 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 219 etxebizitza nagusietatik 189 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 173 etxek bost zituzten. 207 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 343 ziren, horien artean 247 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 247 pertsona aktiboetatik 220 lanean zeuden (130 gizon eta 90 emakume) eta 27 langabezian zeuden (10 gizon eta 17 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Weislingen udalerrian 216 unitate fiskal zeuden, 573 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.417 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.

2000. urtean Weislingen udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Weislingen

Tieffenbach (1,6 km)

Frohmuhl (2,4 km)

Waldhambach (2,7 km)

Struth (3,0 km)

Hinsbourg (3,1 km)

Ratzwiller (4,0 km)

Adamswiller (4,0 km)

Puberg (4,6 km)

Volksberg (4,7 km)

Asswiller (4,8 km)

Durstel (5,0 km)

Diemeringen (5,3 km)

Rexingen (5,5 km)

Petersbach (5,7 km)

Mackwiller (5,7 km)


Zesarion

Ptolomeo XV.a Filopator Filometor Zesar (grezieraz Πτολεμαίος ΙΕ' Φιλοπάτωρ Φιλομήτωρ Καίσαρ) edo soilik Ptolomeo XV.a Zesar, Zesarion ezizenez ezagutua "Zesar Txikia" (Καισαρίων) (K.a. 47ko ekainak 23-K.a. 30), Antzinako Egiptoko ptolomeotar dinastiako azken erregea izan zen, baita Erromako tronua nahi zuenetako bat ere.

Egiptoko azken erregina izan zen Kleopatra VII.a eta Erromako diktadorea zen Julio Zesarren semea. Bere amaren ondoan errege izan zen bere osaba Ptolomeo XIV.a hil ondoren, honen arreba nagusia zen Kleopatrak pozoitua, Zesarion beraren amak, alegia. Augustorekin lehiatu zen Erroma gobernatzeko. Zesarionen erregealdiak K.a. 44ko irailak 2tik K.a. 30 arte irauten du. Ptolomeotar dinastiako azken egiptoar erregea izan zen.

Biografia.

Bere amak, bera, Alexandrian erditu zuen, K.a. 47ko ekainak 23an, Erromara bizitzera joanez, non Julio Zesarrekin bizi izan zen K.a. 46tik. K.a. 44ko martxoak 15ean, Zesar hil egin zuten, honek, Zesarion, Erromako tronurako oinordeko izendatu gabe. Honen ondoren Kleopatra Alexandriara itzuli zen, non irailak 2an, Egiptoko erregeorde izendatzen duen Ptolomeo XIV.a hil ondoren. K.a. 41ean, Kleopatra Marko Antoniorekin aliatzen da, bere laguntza lortzeko, bere semeak, Julio Zesar, ofizialki, K.a. 42. urteko urtarrilak 1ean, jainkotua izan zenean, Erromako erregea izateko eskubidea lortu zuela ustez.

K.a. 34. urtearen amaieran, Alexandriako Emateetan, Zesarion, bere amaren mende zegoen erregeorde onartua izan zen, baita "Erregeen Errege" eta "Egiptoko Faraoi" ere, Zesarren seme eta oinordeko legitimo bezala adierazten zen aldi berean. Aldarrikapen hau, Marko Antoniok Augustorekin zuen harremanaren haustearen arrazoia izan zen, nor, ezinegonik zegoen Zesarion, Zesarren seme eta oinordeko legitimo bezala iragarria izan zelako: bere boterea, nagusiki, adopzio bidez, Zesarren oinordekotzat hartua izatean zegoen, honek, erromatar herriaren laguntza eta legioen leialtasuna bermatzen zizkiolarik.

Augustok, Egipto inbaditu zuen K.a. 30ean, eta Zesarion hiltzea zen bere nahi bakarra, horrela, Julio Zesarren oinordeko bakar bezala geratzeko. Kleopatrak bere semea babesten saiatu zen, Zesarion Berenizeko portura bidaliz, Itsaso Gorrian, Indiara bidaia zezan, non bere osaba Festus merkataria zen, baina gaztea, bere irakasle partikularrak traditu zuen, Rhodonek alegia, eta harrapatua izan zen. Erromatar guardiek, kartzela batean lepoa moztu zioten Augustoren aginduz. "Zesar gehiegi" izan zen eman zuten justifikazioa.

Marko Antonio eta Kleopatrak euren buruaz beste egin ondoren, Augustok boterea hartu zuen, orain bai, Zesarionen senide eta ondorengo bezala.


Ansonia platysoma

Ansonia platysoma "Ansonia" generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Ormont-Dessous

Ormont-Dessous Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Elacatinus pridisi

Elacatinus pridisi "Elacatinus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Cymatogaster aggregata

Cymatogaster aggregata "Cymatogaster" generoko animalia da. Arrainen barruko Embiotocidae familian sailkatzen da.


Solaria Energía y Medio Ambiente

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Solaria Energía y Medio Ambiente, S.A. eguzki-energiaren industrian aritzen den espainiar enpresa da, 2002an Madrilen sortua. Hasi zenetik, energia berriztagarrietan espezializatu da eta, zehazkiago, eguzki-teknologia fotovoltaikoa ezartzen eta garatzen, panel fotovoltaikoak fabrikatzetik hasi eta eguzki-plantak garatu eta kudeatzeraino. Espainian, Italian, Portugalen, Alemanian, Uruguain eta Grezian kudeatzen ditu lantegiak, eta 14.200 MWtik gorako "pipeline"a du.


Takekazu Suzuki

Takekazu Suzuki (japonieraz: 鈴木 武一, Suzuki Takekazu, 1956ko apirilaren 8a -)

Japoniako futbolari ohia eta entrenatzailea da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yomiuri eta Brummell Sendai.

Entrenatzaile gisa Vegalta Sendai taldeak zuzendu zituen.


Ameriketako Estatu Batuetako Zentsu Bulegoa


Nafarroa Beherea etorbidea (Iruñea)


Now, Voyager

Now, Voyager (euskaraz "Orain, Bidaiari"), 1942ko Irving Rapper britainiar-estatubatuarrak zuzendutako drama film bat da. Olive Higgins Prouty idazlearen 1941eko izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Bette Davis, Paul Henreid, Claude Rains eta Gladys Cooper aktoreek antzeztu zuten eta Max Steinerrek soinu banda konposatu.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

AEB, Boston, Charlotte Vale (Bette Davis) hiriko familia aberats bateko senidea den adin ertaineko emakume bat da, sentimendurik gabeko (Cooper). Jaquith doktorea (Claude Rains) eta psikiatraren laguntzaz, Charlottek bere bizipoxa eta autoestimua berreskuratuko ditu. Gainera, izaeraz kanporakoiagoa izan eta bere burua emakume gisa erakargarriagoa sentitzen ere hasiko da. Bere bizitza berriaz gozatzeko prest, Hego Amerikara itsasontzi bidaia bat egingo du, zorigaiztoko ezkontza bat bizi duen Jeremiah Duvaux Durrance (Paul Henreid) arkitektoa ezagutu eta elkar maiteminduko dira.


Écorches

Écorches Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Écorches udalerrian erroldatutako biztanleak 97 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 69 etxebizitza zeuden, 41 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 69etxeak ziren. 41 etxebizitza nagusietatik 27 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 25 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 57 ziren, horien artean 41 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 41 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (23 gizon eta 11 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2000. urtean Écorches udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 774 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Écorches

Neauphe-sur-Dive (2,9 km)

Coudehard (4,1 km)

Saint-Gervais-des-Sablons (4,2 km)

Les Champeaux (4,4 km)

Louvières-en-Auge (4,5 km)

Trun (5,1 km)

Montreuil-la-Cambe (5,3 km)

Saint-Lambert-sur-Dive (5,5 km)

Mont-Ormel (5,6 km)

Le Renouard (5,9 km)


Zacatecas (udalerria)

Zacatecas Mexikoko udalerri bat da. Zacatecas estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Zacatecas da.


Ekaterina Lermontova

Ekaterina Vladimirovna Lermontova (errusieraz: Екатерина Владимировна Лермонтова, San Petersburgo, 1889ko otsailaren 11 - San Petersburgo, 1942ko urtarrilaren 9a) Errusiar eta Sobietar Inperioko paleontologo bat izan zen, Siberiako lehen estratigrafia kanbriarraren sorreraren arduraduna. Animalia fosilen eta algen espezieek, baita Kanbriarraren banaketa bioestratigrafikoek ere, beren ohoretan jasotzen dute izena.

Hezkuntza eta bizitza goiztiarra.

Lermontova San Petersburgon jaio zen, Mikhail Lermontov poeta eta Yulia Lermontova kimikaria barne hartzen zituen familia batean. Emakumearen Institutu Pedagogikoan hezi zuten eta 1910ean graduatu zen. Ondoren, 1912an, San Petersburgoko Unibertsitateko titulua jaso zuen.

Ikerketa-karrera.

1921ean, Komite Geologiko eta Batasun osoko Geologiako Ikerketa Zientifikoko Institutuarekin hasi zen lanean. Lermontovaren ikerketa Siberiako Kanbriarreko fosiletan zentratu zen; garai hartako SESBeko trilobite kanbrikoak ikertu zituen lehen ikertzailea izan zen. Bere ikerketan Kazakhstan, Siberia, Ural mendiak eta Asia erdialdeko trilobiteen fosilen azterketa ere gehitu zuen. Leningradeko setioan hil zuten Bigarren Mundu Gerran.

Legatua.

Lermontova Kanbriarreko banaketa bioestratigrafikoen homonimoa da.


Delta (Colorado)

Delta Coloradoko hiri bat da. Delta konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Centennial Place (Calgary)

Centennial Place Calgary-n (Alberta , Kanada) kokatutako bi etxe orratzeko gunea da. Albertako mendeurrenaren omenez du izena, bost solairuko lurpeko aparkalekua dauka, 793 garaje-plazekin. Bulegoak 110.000 m 2 ditu. Centennial Place-ren eraikuntza 2010ean amaitu zen. Gunearen ingurumen ezaugarriak honakoak dira: errezel-horma, argiztapenerako mugimenduaren sentsoreak, kontsumo txikiko iturgintza instalazioak, eraginkortasun handiko berogailu eta hozte sistema, eta teilatu "berdea" eremuaren %30 landatuta.

39 solairuko ekialdeko dorreko teilatuak 165,2 metroko altuera du, orratzarekin 182,6 metrokoa da. 23 solairuko mendebaldeko dorreko teilatuak 100,1 m-ko altuera du, eta orratzarekin, berriz, 117,6 m.


Merelaniita

Merelaniita mineral bat da eta cylindrita taldearen kidea da.

Ezaugarriak.

Merelaniita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Mo4Pb4VSbS15</chem>. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.


Pocono mendiak

Pocono mendiak (ingelesez: "Pocono Mountains"

) ipar-ekialdeko Pennsylvaniako eskualde geografiko, geologiko eta kulturala da. Allegheny ordokiaren zati bat osatzen dute. Poconoak (ingelesez: "The Poconos"

, ˈpoʊkəˌnoʊz ahoskatua) 6.200 km²-ko azalera duen Delaware ibaiaren gaineko malkar bat osatzen dute. Iparraldean Wallenpaupack aintzira, mendebaldean Wyoming harana eta Ikatzaren eskualdea eta hegoaldean Lehigh harana ditu. Izena munsee hizkuntzako "Pokawachne" hitzetik ekarria da, euskaraz "bi muinoen arteko erreka" esan nahi duena.


Qaasuitsup

Qaasuitsup (groenlandieraz: "Qaasuitsup Kommunia"

) Groenlandiako lau udalerrietako bat da, mendebaldean kokatuta. 2010ean 17.749 biztanle zituen. Bere hiriburua Ilulissat (lehen Jakobshavn deitua) da. 2009an sortua, zortzi antzinako udalerrik sortu zuten:

Hizkuntzak.

Sakontzeko, irakurri: «Groenlandiera»

"Kalaallisut", mendebaldeko groenlandieraren aldaera, mendebalde eta ipar-mendebaldeko kostaldeko zenbait herritan mintzatua da. Inuktun Qaanaaq inguru hitz egiten dute.


Barbus zalbiensis

Barbus zalbiensis "Barbus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Palácio dos Estaus

Palácio dos Estaus, baita ere Paço dos Estaus eta Palácio da Inquisição, Lisboako Rossion, egun Praça de Don Pedro IV plazan dagoen eraikina da. Portugalgo Inkisizioaren egoitza nagusia izan zen. Eraikitze prozesua 1449an hasi zen.

Historia.

Jauregia plazaren iparraldean eraiki zen, 1449tik aurrera, orduko erregeordearen Pedro Pedroren aginduz. Asmoa Lisboa bisitatzen zuten atzerriko agintariei ostatu ematea zen. Hortik datorkio izena, alegia, zeren eta "estaus" "estalagem"nen baliokidea da, portugesez "ostatua" edo "aterpetxea". Jauregia Inkisizioaren egoitza bihurtu zen erakundea Lisboan ezarri ondoren; jauregiak "Despacho da Santa Inquisição" izena hartu zuen eta Rossio plaza sarritan jendaurreko exekuzioetarako erabiltzen zen. Lehenengo autofede 1540an egin zen.

Geroago, jauregiak funtzio desberdinak bete zituen: Erregentziaren eta Behin-behineko Gobernuaren egoitza, Eskola Normala, Pareen Ganbera eta Polizia Administrazio Orokorraren egoitza nagusia.

Jauregia 1755eko Lisboako lurrikaratik zutik atera zen, baina sute batek kiskali zuen 1836an. Almeida Garret idazlearen ahaleginari esker, jauregia 1842an Dona Maria II Antzoki Nazionalak ordezkatu zuen, estilo neoklasikokoa. Fortunado Lodi arkitekto italiarrak diseinatu zuen eraikin berria. Antzokiak gaur egun ere zutik jarraitzen du. Fatxada nagusiko frontoian Gil Vicente Errenazimenduko antzerkigile portugaldarraren estatua dago. Ironikoki, bere lan batzuk Inkisizioak zentsuratu zituen XVI. mendean.


Philautus aurantium

Philautus aurantium "Philautus" generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Andrea Hinwood

Andrea Hinwood ingurumen zientzialaria da, zehazki ingurumenak giza osasunean duen eraginean aditua.

Monash Unibertsitatean, Melbournen (Australia), egin zuen doktoretza eta lan ibilbidean talde tekniko eta zientifikoetako gidari, gobernu-aholkulari eta hainbat erakundetako kide izan da.

Hinwood doktoreak planteatzen duen gai nagusietako bat ikerketarako Sarbide Irekiarena da (Open Access ingelesez). Izan ere, bere ustez, "herrialde txiroagoek askoz ere Sarbide Ireki gehiago izan behar dute ikerketarako, askotan klima-aldaketaren eragina jasateko aukera handiagoa dutelako eta, beraz, ondorioak mugatzen saiatzeko azken teknologia edo beste irtenbide batzuk behar dituztelako".

Biografia.

Andrea Hindwooden ibilbide profesionalak barne hartu du, batetik, gobernuari aholkularitza estrategikoa ematea ingurumenarekin lotutako hainbat gairi buruz: ozonoa agortzen duten substantziak, airearen kalitatea, biodibertsitatearen inpaktua eta elementu kutsatzaile berriak.

Bestetik, 2002tik 2017ra Perth-en (Mendebaldeko Australia) dagoen Edith Cowan Unibertsitateko irakasle elkartua izan zen eta Mendebaldeko Australiako Ingurumena Babesteko Agintaritzako kide eta lehendakariorde izendatu zuten, baita Mendebaldeko Australiako Estatuko Administrazio Auzitegiko kide ere.

2017tik 2021era Ingurumenaren Babeserako Agintaritzako (EPA ingelesez) lehen zientzialari nagusia izan zen Victorian (Australia). Bertan, programak garatu zituen EPAk erakunde zientifiko gisa betetzen zuen eginkizuna indartzeko eta prebentzio lana egiteko kutsadurak zein hondakinek komunitateetan eta ingurumenean duten eraginari dagokionez.

2021etik Nazio Batuen Erakudearen (NBE) baitako Ingurumen Programan (UNEP ingelesez) ari da lanean.


Le Saulnois kantonamendua

Le Saulnois kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 135 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Legend Lake (Wisconsin)

Legend Lake Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Menominee konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


André Jacquemin

André Jacquemin (Épinal, 1904ko irailaren 3a - Paris, 1992ko irailaren 18a) frantziar margolari eta grabatzailea izan zen.

Bizitza eta lana.

1919an bere herria utzi eta Parisa joan zen. 1921-1923 bitartean Arte Ederretako Eskolako ikasle izan zen. Berehala hasi zen, ordea, lanean bere kasa. 1953-1974 bitartean, Épinalgo museoko kontserbadore izan zen; erretiratu eta Parisa joan zenean, Arte Ederretako Akademiaren kide aukeratu zuten, eta 1989an lehendakari.

Zuzenean marrazten eta grabatzen zituen izaditik hartutako ereduak, bere sentsazioak eta inpresioak xaflara eramanez, eta horrek sentiberatasun eta egiazkotasun berezia ematen diote bere lanari. Inoiz ez zuen marrazkirik paperean egiten. Jacqueminek era guztietako gaiak erabili zituen bere grabatuetan: erretratuak, animaliak, biluziak, izadi hilak, eta abar. Baina paisaietan gailendu zen batik bat, elurrez estalitako paisaietan bereziki. Paisaia horiek halako izadiaz gaindiko kutsu bat dute, inork ez du berak bezala paperaren zuria elur bihurtzea lortu, loditasunaren tankera emanez eta eremuen isiltasuna sentiaraziz. Ilustratzaile gisa ere aritu zen, eta, besteak beste, Coletten, Bernanosen eta Malrauxen lanak apaindu zituen. Teknikari dagokionez, baliabide tradizionalak erabili zituen soilik: zizela, punta lehorra eta ur-bortitza.


Troilita

Troilita sulfuro motako minerala da eta pyrrhotita taldearen kidea da.

Ezaugarriak.

Troilita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>FeS</chem>. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 - 4,5 da.


Wally Berg

Wally Berg (Lebanon, Missouri, 1955) Ameriketako Estatu Batuetako mendizalea da. 1990ean Lhotseko tontorrera iritsi zen lehen estatubatuarra izan zen, eta bakarka igo zen Cho Oyura 1987an. Lau aldiz iritsi da Everest mendiaren gailurrera.

Wally Bergek "Berg Adventures International" zuzentzen du, Kanadako Canmore hirian egoitza duen abentura bidaia konpainia. Berg Adventuresek mendi bidaia gidatuak eskaintzen ditu Zazpi Gailurretara eta beste helmuga askotara, Tanzania, Galapagoak, Ekuador, Nepal eta Kazakhstan barne.

Berg Missouriko Lebanon herrian jaio zen eta Mississippiko Hattiesburgen bizi izan zen 1965etik 1974ra. Boy Scouts of America taldean aritu zen lanean. Eskaladarekiko interesa Philmont Scout Ranchen 1970eko hamarkadan garatu zuen, Cimarronen, Mexiko Berritik gertu.


Walland (Tennessee)

Walland Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Blount konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Kwanzaa

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

Kwanzaa (ˈkwɑːn.zə) kultura afro-amerikarraren urteroko ospakizuna da, abenduaren 26tik urtarrilaren 1erakoa. Karamu izeneko jaian amaitzen da, normalean seigarren egunean. Maulana Karenga ekintzaileak sortu zuen. 1966an ospatu zen lehen aldiz. 2015eko inkesta batek inkestatutakoen % 1,9k Kwanzaa ospatzeko asmoa zuela erakutsi zuen (sei milioi pertsona inguru Ameriketako Estatu Batuetan).

Historia.

Maulana Karengak Kwanzaa sortu zuen 1966an Wattseko istiluen ostean afro-amerikar jaialdi gisa. «Beltzei Gabonetako oporraldiaren alternatiba bat ematea eta euren historia ospatzeko aukera ematea, gizarte menderatzailearen praktika imitatu beharrean» bere helburua zela esan zuen.

Karengaren arabera, Kwanzaa izena "matunda ya kwanza" (lehen fruituak) swahilizko esalditik dator. A gehigarri batekin idaztea erabaki zuen, zazpi letra sinbolikoak izan zezan.

Lehen urteetan, Karengak esaten zuen Gabonetako alternatiba izatea nahi zuela. Jesus psikotikoa izan zela eta kristautasuna «zurien erlijioa» zela uste zuen. Kwanzaa ospatzen duten afro-amerikar askok Gabonak ere ospatzen dituzte.

"Nguzo Saba" (zazpi printzipioak).

Kwanzaak "Nguzo Saba" (Kwanzaaren zazpi printzipioak) ospatzen ditu. 1965ean garatu ziren, Kwanzaa bera baino urtebete lehenago. Kwanzaaren zazpi egunetako bakoitza printzipioetako bati eskainita dago:

Ikurrak.

Kwanzaa ospakizunaren ikurrak hauek dira: