Liez (Aisne)

Liez Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 449 ziren. Familiak 180 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 194 etxebizitza zeuden, 181 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 194etxeak ziren. 181 etxebizitza nagusietatik 159 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 155 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 85 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 290 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 175 lanean zeuden (96 gizon eta 79 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Liez udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 424 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.624 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.

2000. urtean Liez udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Liez

Mennessis (1,3 km)

Remigny (2,9 km)

Frières-Faillouël (3,6 km)

Tergnier (4,2 km)

Ly-Fontaine (5,0 km)

Gibercourt (5,0 km)

Travecy (5,1 km)

Vendeuil (5,3 km)

Montescourt-Lizerolles (5,4 km)

Jussy (5,4 km)

Beautor (6,0 km)


Graminicola striatus

Graminicola striatus "Graminicola" generoko animalia da. Hegaztien barruko Pellorneidae familian sailkatua dago.


René Pleven

René Pleven (Rennes, 1901eko apirilaren 15a - Paris, 1993ko urtarrilaren 13a) frantses politikaria izan zen. De Gaullek gidatzen zuen erresistentzian parte hartu zuen, eta ekuatore aldeko Afrikako gobernurako idazkari izendatu zuten (1940). Diputatu izan zen (1944-1973) eta ministerioko kargu garrantzitsuak bete zituen. Erresistentziako Batasun demokratiko eta sozialistako buruzagi izan zen 1947-1953 urteetan, eta bi aldiz izan zen gobernuburu (1950-1951 eta 1951-1952). IV. Errepublikako azken Kanpo Arazoetako ministroa izan zen (1958). Justiziako ministroa izan zen 1969-1973 urteetan, eta Bretainiako Kontseiluko lehendakari 1974-1976 bitartean. "L'avenir de la Bretagne" ("Bretainiaren etorkizuna") obra idatzi zuen.


Hemiloba

Hemiloba Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa "Hemiloba excisa" da.

Espezieak.

Eskuz gaurkotu


Tianxin Barrutia

Tianxin Barrutia (txinera sinplifikatuz: 天心区; pinyineraz: Tiānxīn Qū), Changsha osatzen duten barrutietako bat da. 2003ko erroldaren arabera, 400.000 biztanle bizi ziren 74,0 kilometro koadroko azaleran.


Priolepis sticta

Priolepis sticta "Priolepis" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Mbocayaty del Yhaguy

Mbocayaty del Yhaguy Paraguaiko udalerri bat da, Cordillerako departamenduan kokatua. 2017ko estimazioen arabera 4230 biztanle zituen.


Oskia Ugarte

Oskia Ugarte Abarzuza (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1978) artearen historialaria eta kultur kudeatzailea da, Huarte Arte Garaikidearen Zentroko zuzendaria 2022ko abuztutik.Arte garaikide proiektuen koordinazio eta zuzendaritzan dihardu. Feminismoa, lurraldea, eta artea ditu aztergai.

Biografia.

Oskia Ugartek kultur kudeaketaren arloan egin du lan, bereziki arte garaikideko proiektu eta programen produkzioan eta zuzendaritzan, bai eta erakusketa proiektuetan ere. Artearen Historian lizentziatu zen Euskal Herriko Unibertsitatean, eta urte horretan bertan lortu zuen CAP unibertsitate berean, eta, ondoren, 2020an, unibertsitate-aditu ikastaroa egin zuen "Kultura-ekoizpena kritika feministaren ikuspegitik" gaiaz"." 2007az geroztik, Jorge Oteiza Fundazio Museoarekin, Albénizko Moisés Pérez Galeriarekin, San Telmo Museoarekin edo Kursaal Elkargunearekin aritu da lankidetzan.

Hezkuntzaren eta ikerketaren munduko entitateetako kidea da, eta bertan parte hartzen du: IAC, Arte Garaikidearen Institutua, Eusko Ikaskuntza eta UEU. Eusko Ikaskuntzako arte-saileko burua da, eta kultura-arloko gobernantzari eta kultura-eskubideei buruzko ikerketa-talde bateko zuzendari zientifikoa. Hainbat batzorde eta epaimahaitan parte hartu du eta dibulgaziozko nahiz zientziazko artikuluak argitaratu ditu.

2016.urtetik 2022ra Huarte ekoizpen artistikoko zentroko zuzendari-kidea izan da, Elisa Arteta, Nerea de Diego, eta Betisa Ojangurenekin batera.


Kly

Kly Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.492 biztanle ditu eta 10,61 kilometro koadroko azalera. Mělník barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1289 urtean egin zen.


Albacete

Albacete Espainiako izen bereko probintziako hiriburua da, Gaztela-Mantxako autonomia erkidegoan. 1.125,91 kilometro koadroko azalera eta 172.693 biztanle ditu (2013).

Hiriaren jatorria ez da zehazki ezagutzen, baina Al Andalusko garaian البسيط ("Al-Basit") izeneko hiri bat zegoen bertan.

Herriak.

Hirigunearen inguruan hainbat herri daude, Albaceteko udalerriaren mende daudenak:


Marpent

Marpent Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Marpent udalerrian erroldatutako biztanleak 2.619 ziren. Familiak 1.015 ziren, horien artean 289 pertsona bakarrekoak ziren (102 bakarrik bizi ziren gizonak eta 187 bakarrik bizi ziren emakumeak), 253 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 337 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 136 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 1.102 etxebizitza zeuden, 1.041 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 1.040 etxeak ziren eta 50 apartamentuak ziren. 1.041 etxebizitza nagusietatik 698 bere jabearen bizilekua ziren, 316 alokairuan okupaturik zeuden eta 27 doan lagata zeuden; 25 etxek gela bat zuten, 30 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 273 etxek lau zituzten eta 630 etxek bost zituzten. 658 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 521 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 288 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.683 ziren, horien artean 1.106 aktiboak ziren eta 577 inaktiboak ziren. 1.106 pertsona aktiboetatik 874 lanean zeuden (516 gizon eta 358 emakume) eta 232 langabezian zeuden (125 gizon eta 107 emakume). 577 pertsona inaktiboetatik 111 erretiraturik zeuden, 180 ikasten zeuden eta 286 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Marpent udalerrian 1.071 unitate fiskal zeuden, 2.709 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.290 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 60 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 2 margolariak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 4 ile apaindegiak, 1 aldi baterako lan enpresa eta 2 jatetxeak.

2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 drogeria zen.

2000. urtean Marpent udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Marpent

Jeumont (1,5 km)

Boussois (2,8 km)

Recquignies (3,2 km)

Colleret (4,1 km)

Vieux-Reng (4,7 km)

Assevent (5,0 km)

Cerfontaine (5,3 km)

Élesmes (5,4 km)

Rousies (5,9 km)


Ornithion inerme

Ornithion inerme "Ornithion" generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.


Plectorhinchus faetela

Plectorhinchus faetela "Plectorhinchus" generoko animalia da. Arrainen barruko Haemulidae familian sailkatzen da.


Notarius neogranatensis

Notarius neogranatensis "Notarius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ariidae familian.


Balfourreko gaztelua

Balfourreko gaztelua (ingelesez: "Balfour Castle"

) Eskoziako Balfour herrian dagoen gaztelua da, Orkadak uhartedian. A mailako eraikina izendaturik dago.

Historia.

Shapinsay uharte txikia aurrehistoriatik populatua izan da, hori erakusten du Burdin Aroko Burroughston Broch gotorlekuak.

XVIII mendean babes egitura bat altxatu zen baina gaur egungo gaztelua David Balfour koronelak eraiki arazi zuen 1847an. Arkitektoa David Bryce eskoziarra izan zen.


Vila Boa (Goiás)

Vila Boa Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Plain udalerria, Franklin konderria (Ohio)

Plain udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Ohio estatuko udalerri bat da, Franklin konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Plain udalerriak 3807 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Haren Zaldiak Beldurrarazten Du

Haren Zaldiak Beldurrarazten Du [Tȟašúŋke Kȟokípȟapi] (1836-1893ko uztailaren 13a), ingelesez Young Man Afraid Of His Horses izenaz ezaguna, Siux herriaren Oglala leinuaren buruzagi bat izan zen, lakota leinuaren barrenekoa. Beraren izena oker ulertua izan da sarritan, berez dakota hizkuntzan esan nahi baitu "Haren zaldiari ere beldurra diote" edo "Haren zaldiak beldurrarazten du". Borrokan hainbeste beldurra eragiten zuen, ezen arerioek beraren zaldiaren itzala ikuste soilarekin ematen baitzioten ihesari. Hodei Gorriren gudan parte hartu zuen, Siux Herriaren ordezkari gisa, Wounded Kneeko sarraskia gertatu ostean, Washingtoneko gobernuarekin izandako negoziazioetan.

Gazte aroko bizitza.

Haren Zaldiak Beldurrarazten Du 1836an jaio zen, Siux herriaren familia boteredun batean, belaunaldiz belaunaldi laugarrena izan baitzen, Oglala buruzagien artean, izen hori jasotzen. Izatez, Haren Zaldiak Beldurrarazten Du gaztea bere eskubide propioz bihurtu zenean siux herriaren borrokari eta buruzagi, bere aitak Haren Zaldiak Beldurrarazten Du Zaharra (1808-1889) izena hartu zuen. Bere aita Oglala talde baten buru izan zen, "Hunkpatila" izenekoa, 1870eko hamarkadaren amaieran Oglala leinuko jendea Siuxen Erreserba Handira gehitu zen arte. 1871ean bere familiaren jarraitzaile guztiak "Red Cloud Agency" kokagunea hartu zuten bizilekutzat, gerora "Pine Ridge Agency" erreserba izango zena, hori da, Siuxen Erreserba Handiaren osagai nagusietako bat. Erreserbara bildu nahi izan ez zuen taldeak, hala ere, "Hukpatila" izena gorde zuen eta Powder ibaiaren inguruko lurretan gelditu ziren, gaur egungo Ameriketako Estatu Batuetako Wyoming estatuaren ipar-ekialdean eta Montana estatuko hego-ekialdean.

Buruzagitzarako bidea.

Estatu Batuetako gudarosteak 1864ako azaroaren 29an Sand Creeken txeiene eta arapaho jendeen aurka egindako sarraski izugarriak gerra giroa zabaldu zuen Hego Platte ibaiaren aran zabalean, txeien eta arapaho jendearekin elkartu baitziren siuxak ere. Borroka odoltsu hartan, Haren Zaldiak Beldurrarazten Du nabarmendu zen Oglalako siux borrokalarien buruzagi eta gidari gisa. Herri askotan erasoak egiten ari zirela ikusita, Estatu Batuetako armada gotorlekuak eraikitzen hasi zen Bozeman ibilibide historikoan. Bi aldeen buruzagi militarren arteko negoziaketa zail eta istiluz betetakoak egiten ari ziren bitartean –gotorlekuak, noski, jatorrizko amerikarren lurretan ari baitziren eraikitzen–, armadak gotorleku handiago eta hobeki babestuak eraikitzearen ondorioz, Hodei Gorriren Gerra (1866-1868) piztu zen, inoiz amerindiarrek Estatu Batuarren aurka egindako gerrarik arrakastatsuena. Haren Zaldiak Beldurrarazten Duk eginkizun garrantzitsu bat izan zuen, gerra buruzagi gisa, gatazkak izan ziren bi urteetan, baita gerra amaiarazi zuen Fort Laramieko Ituna sinatzeko elkarrizketetan.

Gerran erakutsitako trebetasuna eskertzeko, Oglala leinuko kontseiluak bere ohorezko izendapen handiena eman zion Haren Zaldiak Beldurrarazten Duri, gerlari atorra janzteko ohorea; Amerikar Zaldi, Zaldi Ero eta George Ezpatarekin batera, bera izanz en Oglala leinuaren lau babesleetako bat, gerlari atorra hil arte gorde zuena.

Asimilaziaoren aurkako borroka.

Fort Laramieko Ituna sinatzeko ahalegindu zen arren, Haren Zaldiak Beldurrarazten Duk hasieran ez zuen asmorik Siuxen Erreserba Handian kokatzeko. Alabaina, amerindiar tribuen lurretara ausartu ziren gizaki zuri aitzindarien jarduera –batik bat, bufalo ehiza intentsiboa– zalantzan jartzera iritsi zen lakota leinuaren bizimolde nomada. 1870eko hamarraldiaren amaieran, negu garaian gosete larriak pairatu zituen Oglala leinuak. Halabeharrez, Haren Zaldiak Beldurrarazten Duk eta bere aitak "Red Cloud Agency" kokagunera bideratu behar izan zituzten beren jarraitzaileak.

Siuxen Erreserba Handian ezarri ostean, Haren Zaldiak Beldurrarazten Du gogor saiatu zen bere herriaren lurra eta kultura babesten, erreserbako politika ofizialaren eragozpen guztien gainetik. 1880ko hamarkadan, etengabeak izan ziren gatazkak Estatu Batuetako gobernuak erreserban izendatua zuen ordezkariarekin. Haren Zaldiak Beldurrarazten Duk harreman onak zituen arren gobernuarekin eta, oro har, gizaki zuriekin, lakota leinuko jendearen eskubideen aldeko borrokalari nekaezina izan zen. Bere hizkuntza besterik ez zuen egiten.

Beste lakota buruzagiekin batera, aurre egin zion gobernuaren presioari, siuxak merkataritza nekazari bihur zitezen, eta maiz egiten zuen erreserbatik ihes, ehizara, batzuetan hilabete luzetarako. Garai hartan, bakeak egin zituen Crow Herriko buruzagiekin, aurrez bi leinuen artean gatazka gogorrak izan baitziren.

Estatu Batuetako gobernuak 1880ko hamarkadan hasi zen antolatzen lege trikimailuak, Siuxen Erreserba Handiaren lurrak murriztu eta haien zati handi batzuk gizaki zuriei saltzeko. Haren Zaldiak Beldurrarazten Du trikimailu guztien aurka altxatu zen, eta trebetasunez lortu zuen gobernuaren asmoak geldiaraztea. Gobernuak lanean jarraitu zuen, ordea, eta 1889an lortu zuen Estatu Batuetako Kongresuak % 20 murriztea erreserbaren esku zegoen behien kopurua. Gainera, 1890ean izandako lehortearen eraginez, abelburu gehienak hil zirenean, berehala zabaldu ziren gosea eta gaixotasunak lakota jendearen artean.

Erreserbaren egoera gero eta okerragoa zelarik, eta lakota jendeak bere izateari, lurrari eta kulturari eusteko itxaropenak murrizten zirelarik, bere azken urteetan gizaki zuriekiko gatazkak eragozten eta bideratzen saiatu zen Haren Zaldiak Beldurrarazten Du, giro nahasi, ilun eta zail batean.

Heriotza.

1893ko uztailean, Haren Zaldiak Beldurrarazten Du erreserbatik atera zen, bere etsai izandako Crow Herriaren buruzagi batzuekin elkartzeko. Uztailaren 13ko ilunabarrean, Newcastle herritik gertu, Wyoming estatuan, bihotzekoa izan zuen eta hilik erori zen bere zalditik, 56 urte besterik ez zituela. Ohore militarrez lur eman zioten, Pine Ridge Agency kokalekuko hilerrian.


Red River parrokia (Louisiana)

Red River parrokia (ingelesez: "Red River Parish"

) Louisianako parrokia bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Coushatta da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Red River parrokiak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 8,72 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Boys Don't Cry

Boys Don't Cry hau izan daiteke:


Waller (Pennsylvania)

Waller Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Columbia konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Zürich

Zürich (Suitzako alemanez, "Züri", italieraz, "Zurigo", erromantxeraz, "Turitg") Suitzako hiririk handiena da. Herrialdearen iparraldean dago, eta izen bereko kantonamenduko hiriburua ere bada.

Hiriaren izena "Turus" izen zeltiarretik ei dator. Alemana da hiritar gehienen hizkuntza.

Geografia.

Itsas mailatik 408 metrora dago, izen bereko lakuaren ondoan.

Sihl eta Limmat ibaiek zeharkatzen dute (hirian bertan elkartzen dira).

Historia.

Helvetiarrek gotorleku bat egin zuten gaurko finkalekuan, eta Dur ("ura") izena jarri zioten. K. a. 58. urtean, erromatarren eskuetara pasatu zen, Turicum izenaz. Aduana bat jarri zuten, eta IV. mendean gotorleku bihurtu. Gero, germaniarrak eta frankoak sartu ziren, eta erregeren bizileku bihurtu zuten. Luis "Germaniarra" erregeak monasterio beneditar bat, Fraumünster, eraiki zuen han (853an), eta monasterio horrek gobernatu zuen hiria hainbat urtetan.

XIII. mendean, monasterioaren aginpidetik askatu zen Zürich, eta merkataritzak indar handia hartu zuen orduan. 1292an, habsburgotarren kontrako gudua galdu, eta Suitzako Konfederazioan sartu behar izan zuen. 1336an, Rudolf Brunen matxinadak aginpiderako bidea ireki zien eskulangileei, zaldunen eta aitoren semeen kaltetan. 1400ean, hiriak burujabetza erosi zion enperadoreari. 1439. urtean, "Alter Zürich Krieg" (Zurich Zaharreko Gerra) piztu zen, eta 1450era arte iraun zuen. Urte hartan bertan, Zürich Suitzako Konfederaziora itzuli zen berriz, austriarren laguntzarekin.

XVI. mendean, burgesiaren indarra areagotu egin zen Zwingliren erlijio-eraberritzearekin. Austriaren merkataritza-bidea hautsi bazen ere, zetaren industria eraberritu eta kotoiarena sartu zen Zürichen, Ingalaterrako, Locarnoko eta Frantziako protestante atzerriratuei esker. Frantziako Iraultzaren eraginez, herrietako eta hiriko biztanleek eskubide berak izatea lortu zuten.

1830eko Nekazarien Matxinadak konstituzio liberala bultzatu zuen (1869). XIX. mendean, hiria aberastuz joan zen, Europako finantza-hiri garrantzitsuenetako bat bihurtu zen arte. Horretan lagungarri izan ziren unibertsitatea (1833) eta politeknikoa (1855).

Ekonomia.

XIII. mendeaz geroztik, merkataritza-leku garrantzitsua da Zürich.

Eskulanek ere (kotoia, zeta) tradizio handia izan dute beti.

Ekonomia-aldetik, garrantzi handia du Zürichek mundu osoan. Kapital ugari bildu zen bertara, eta finantza-hiri ahaltsu bihurtu zen. Han dute egoitza nagusia hainbat bankuk eta aseguru-etxek. Turismoak garrantzi handia du.

Kultura.

Monumentuak.

Hiriko parte zaharrean, kale estuetako antzinako eraikuntzak ondo gorde dira. Parte zaharraren inguruan eraiki dira auzune berriak.

Grossmünster (katedrala), Fraumünster eta St.Peter dira Züricheko eliza nagusiak.

Hizkuntzak.

Alemana da biztanle gehienen (ia % 78aren) hizkuntza nagusia, eta albaniera (% 5,8) eta italiera (% 4,7) dira bigarren eta hirugarren mintzatuenak.

Zürichtar ospetsuak.

James Joyce, Max Frisch eta Elias Canetti idazleak hiri honetan hil ziren.


Kilpedder

Kilpedder (irlanderaz: "Cill Pheadair"

) Irlandako udalerri bat da, Wicklow konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 1.287 biztanle zituen.


Somako meatze-istripua

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

Somako meatze-istripua Turkian gertatu den meatze-istripurik larriena da. 2014ko maiatzaren 13an gertatu zen Soman, Manisan, Istanbuletik 476 kilometrora karbono meatze batean.

Transformatzaile elektriko baten eztandak, meatzarien txanda aldaketan, lurrazaletik 200 metrora eta meatzearen sarreratik bi kilometrora, hainbat egun iraun zuen sua eragin zuen. Ondorioz, 301 lagun baino gehiago hil ziren: 295 meatzari, 5 ingeniari eta mediku bat.

Aurrekariak.

Turkian ohikoak dira meatze-istripuak lan-baldintza txarrengatik . 1941etik 3000 meatzari hil dira karbono-meatzeetan. Istripu hau izan arte, istripurik larriena Zonguldaken gertatu zen 1992n, 263 meatzari hilak suertatuz .

2013 bukaeran, meatzariek protestak egin zituen lan-baldintza txarrengatik. 2014ko apirilaren 29an, Recep Tayyip Erdoğanen alderdia zen Justizia eta Garapenaalderdiak Somako lan-baldintzak aztertzeko proposamena ukatu egin zuen .

Erreakzioak.

Turkiako gobernuak hiru eguneko dolu nazionala ezarri zuen. Ban Ki-moon, Herman Van Rompuy, Joachim Gauck, Vladimir Putin, David Cameron eta Mariano Rajoyk doluak adierazi zituzten . Frantzisko aita santuak errezatzeko eskatu zuen .


Werner Bergengruen

Werner Bergengruen (Riga, Livonia, Errusiar Inperioa, 1892ko irailaren 16a - Baden-Baden, 1964ko irailaren 4a) Balitikoko alemaniar idazlea izan zen.

Lübecken hazi zen eta 1911n teologia ikasten hasi zen Marburgen, nahiz eta laster germanistika eta artearen historiara aldatu zen graduatu gabe. Alemaniako armadako tenientea izan zen Lehen Mundu Gerran, eta 1919an Baltische Landeswehrrekin bat egin zuen boltxebikeen aurka borrokatzeko. 1919ko urrian, Fanny Mendelssohn konpositore juduaren ondorengo batekin ezkondu zen.

1923an eleberriak eta ipuinak idazten hasi zen, eta 1927az geroztik literaturan jardun zuen esklusiboki. Lehen lanek gai metafisikoak eta erlijiosoak jorratzen zituzten, baina nazien boterera igo ondoren gai politikoak jorratu zituen.

1936an katolizismora bihurtu eta Munichera joan zen. 1937an errepresaliatua izan zen alemaniar kulturari laguntzeko gai ez zelako. Kontserbadorismoa, erlijioa eta emaztearen jatorria gorabehera, naziengandik urrundu zuten.


Besain

Besain Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Besain udalerrian erroldatutako biztanleak 169 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 86 etxebizitza zeuden, 69 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 80 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 69 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 101 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (37 gizon eta 34 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Besain udalerrian 67 unitate fiskal zeuden, 168 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.066 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Besain udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 384 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Besain

Montrond (3,0 km)

Crotenay (3,6 km)

Molain (4,7 km)

Picarreau (5,1 km)

Pont-du-Navoy (6,3 km)

Le Fied (6,4 km)

Fay-en-Montagne (6,5 km)

Valempoulières (6,8 km)

Ardon (7,1 km)

Monnet-la-Ville (7,1 km)

Bonnefontaine (7,2 km)

Chaussenans (7,2 km)

Vaux-sur-Poligny (7,5 km)

Barretaine (7,8 km)


2102 Tantalus

2102 Tantalus asteroide gerrikoan aurkitutako 2102. asteroidearen izena da. 1975eko abenduak 27an aurkitu zuen Charles Thomas Kowalek Palomar Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1975 YA zen. Bere izena greziar mitologiako Tantalo pertsonaiagatik jasotzen du.


Gainare Tottori

Gainare Tottori (japonieraz: ガイナーレ鳥取)

Japoniako futbol talde bat da, Tottori hirikoa.

Historia.

Taldea 1983an Tottori Teachers SC (鳥取教員団SC) izenarekin sortu zen. 1989an izena aldatu zuen eta SC Tottori (SC鳥取) bihurtu zen. 2007an izena aldatu zuen eta Gainare Tottori (ガイナーレ鳥取) bihurtu zen.


São Gonçalo do Rio Abaixo

São Gonçalo do Rio Abaixo Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Soběkury

Soběkury Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 600 biztanle ditu eta 11,84 kilometro koadroko azalera. Plzeň-Hegoaldea barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1362 urtean egin zen.


Mendata

"Artikulu hau Bizkaiko udalerriari buruzkoa da; Debako hondartza gaitzat duena beste hau da: «Mendata (hondartza)»"

Mendata Bizkaiko erdialdean dagoen udalerri txikia da, Busturialdeko eskualdean kokatua. Urdaibairen barrualdean dago, 22,4 km2 ditu, oso lurralde aldapatsuarekin. Erdialdea Golako errekaren Ibarra eta Berrokondo errekaren artean dago. biztanle zituen 2016. urtean.

Historia.

Mendata Busturia merinaldeko elizatea da, Bizkaiko lurralde historikoan. Gernika-Lumoko epai–barrutiari dagokio. Gernikako Batzar Nagusietan bederatzigarren botoa eta jarlekua zituen. Bestetik, zinezko jaurlaria zuen.

Mendatako biztanleak, mendi eta lautadetan sakabanatuta bizi ziren, eta arto, gari, indaba, eta ortuarien uzta nahiko onak biltzen zituzten; mendiak ustiatzen zituzten, larre-belardietarako, burdinoletarako eta eraikuntzarako materiala ateraz. X. mendean, Bizkaiko jaunaren nekazari maizterrek Albizko Santa Maria Magdalena eliza eraiki zuten mendi-bizkar baten gainean. XVI. mendean, berreraiki eta handiagotu egin zuten.

Berrehun urte geroago, Ugarte-Jemein belaunetxeko nagusiak proposatzen zituen lau onuradunek zaintzen zuten eliza; horien aurrekoei, Errege Katolikoek nagusigoa eta harremanak eman zizkieten, guztien herena izan zedin, hau da, hamaika etxe eta hogeita bat anega.

Politika.

2011ko udal hauteskundeak.

2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz Mendatako alkatea Euzko Alderdi Jeltzaleko Ramon Urresti da.

Kultura.

Euskara.

Mendatan Busturialdeko euskara hitz egiten da, mendebaldeko bizkaieraren aldaera.

Ondare erlijiosoa.

Santa Maria Magdalena eliza

Nekazaritza elizatxo hau, tradizioak dioenez, baseliza modura eraiki zuten, gaur egungo edifizioa bere osotasunean XVI. mendekoa den arren, dorrea izan ezik, azken hau 1776an berreraiki baitzuten. Elizpe jarraia dauka elizaren inguruan. Elizpeek funtzio sozial garrantzitsua izan dute historian, herritarren batzarleku modura erabili izan direlako.

Done Mikelen eliza

X. mendean eraiki zuten mendi tontor baten gailurrean, eta XVI. mendean handitu egin zuten. Eliza nabe edo elizbarne bakarrekoa da. Bestalde, bost aldare ditu, ebanjelio aldean kapera bi, 1526 eta 1170ean eraikiak, inguruan atari jarraia eta aurreko aldean dorre laukia. Elizaurre apaingabea eta erretaula errenazimendu garaikoak dira.

San Joan eta San Lorentzoren baseliza

Oin errektangeluarra dauka. Harlagaintzezko hormak ditu, ertzak harlanduz horniturik. Hego-mendebaldean hare-harrizko pieza bakar batek leiho bitxia dauka, goiko eta eskumako paneletan latinezko idazpuruak dituela: SANCZIUS HABAS/ QUI/ HEDIFICABIT HAC.

Baseliza horretan daude San Juanena ez ezik, San Lorentzoren irudia ere.

San Petri eta San Kristobalen baseliza

Olabe auzoan dago. Eraikinari buruzko lehen berriak 1736koak dira, eta 1793. eta 1795. urteen bitartean berreraiki zuten. 1878an, aldiz, Ignazio Arejitak zaharberritu zuen. Herriko tradizioak dioenez, Urkitze baserriaren inguruan zegoen Done Petriren baselizatik San Kristobalen baselizara eraman omen zuten irudia, eta nahiz eta horren irudia izan erdi-erdian, Done Petriren baseliza izenaz ezagutzen dute herritarrek.

Ondare zibila.

Albizko jauregia

Mendatan dagoen eraikin barroko kultu bakarra. Oin-plano angeluzuzeneko eraikin xehea da. Ertz, leiho eta atea izan ezik, harlantzezkoa; fatxada nagusia asimetrikoa da, eta azpimarratzekoak dira sarrerako ataripeak duen arku karpanela, eta horren alboetan dauden lau leiho dinteldun txikiak. Bigarren solairu bat ere badauka eta bertan beste lau leiho daude, ate nagusiaren gainean dagoen belaustradan balkoi taxutua, eta alboetan, Albiz eta Allende Salazar familien armarriak dauzka.

Albizko dorrea

Dorre hau izena ematen dion auzune berean dago kokatuta. Albiz leinukoen etxea izan zen, eta gaur egun zutik dirau, hainbat aldiz erre duten arren. Albiztarren leinua Urdaibain lehen aldiz aipatzen den leinua da. Gaur egun behesolairuak baino ez dirau.

Montalban dorrea

Leinuen bandoetan borroka egiten zuten familien oinetxea, Gernikako lurraldea eta Erdi Aroko bidea kontrolatzen duen muino estrategikoan dago. Oinetxe hau pentagonala da eta seguruenik eraikina, Bizkaian eredu bakarra, beste eraikin zaharrago baten berreraikuntza da.

Zubi erromanikoa

Arratzu herriko eliza ingurutik abiatuta, bidezidorrak behera egiten du Golako errekarantz, zubi erromanikora heldu arte. Berau Erdi Aroko eraikina dugu, Urdaibai zeharkatzen duen Jaundone Jakue bidearen atala, oraintsu zaharberritu dute.


Waverly (Nebraska)

Waverly Nebraskako hiri bat da. Lancaster konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Mitsubishi Ichigokan Museoa

Mitsubishi Ichigokan Museoa, japonieraz 三菱一号館美術館, Mitsubishi Ichigōkan Bijutsukan, Japoniako Tokio hiriburuan dagoen arte museo bat da, Chiyoda auzoko Marunouchi barrutian.

2010ean inauguratu zen, baina berez 1894an leku horretan bertan Josiah Conder britainiar arkitektoak eraikiarazitako jatorrizko eraikinaren errekreazio bat da, 1968an eraitzia izan zena.


Calamaria schmidti

Calamaria schmidti "Calamaria" generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.


Senatu

Senatu (latinezko "senātus"

hitzetik ekarria) bi legebiltzar dituzten zenbait estatutan, gehienbat ohorezko biltzarra da.

Erromako senatua.

Sakontzeko, irakurri: «Erromako Senatua»

Senatua oinarrizko erakunde politikoa izan zen antzinako Erroman, batez ere errepublika garaian. Normalean 300 kidek osatzen zuten, hasieran guztiak patrizio zirenek (patres, Erromako familia nagusietako buruak) eta kontsulek aukeratuak. Baina Ovidioren legea indarrean jarri zenetik (K.a. IV. mendea) zentsoreek aukeratzen zituzten eta herri xeheak ere parte hartzen zuen senatuan. Kontsulek, pretoreek edo herriaren tribunoek biltzen zuten senatua. K.a. 309. urtean, monarkia amaitu eta errepublika hasi zenean, senatuak garrantzi handia hartu zuen Erroman. Aginpide osoa zuen barne zein kanpo arazoetan, legegintzan, finantzetan eta erlijio gaietan. Errepublika amaitu zenean senatuak aginpidea galdu zuen eta enperadoreen mende geratu zen.

Senatua egungo estatuetan.

Egungo estatu federaletan senatuak estatu bakoitzaren ordezkariak biltzen ditu. Aginpide zentralizatua duten estatuetan senatuak tradizioz liberalagoa den parlamentuaren aginpidea mugatzen du. Senatuak garrantzi handia du lurralde txikientzat. Estatua osatzen duen herrialde bakoitzak ordezkari kopuru bera du senatuan, biztanleriaren arabera bereizketarik egin gabe. Ondorioz, biztanle gutxi dituzten herrialdeek parlamentuan mugatua duten ordezkaritza lortzen dute senatuan.


Macarena (Sevilla)

Macarena Sevilla administratiboki banatuta dagoen hamaika barrutietako bat da. Hiriaren iparraldean dago. Hegoaldean Casco Antiguo eta San Pablo-Santa Justa, ekialdean eta iparraldean Norte eta mendebaldean Triana barrutiekin muga egiten du.


Arnas fisioterapia

Arnas fisioterapia arnasaren arazoen prebentzioa, tratamendua eta egonkortzera zuzendutako fisioterapiaren atala da. Bere helburu nagusia biriken haizatzea, gasen trukaketa, arnas muskuloen funtzioa eta disnea hobetzea da; halere, ariketa fisikoarekiko tolerantzia eta bizi kalitatea hobetzea ere garrantzitsua da. Zentzu horretan, bularreko fisioterapiak kardiozirkulazio sistemarekin duen lotura estua dela eta, "bihotz-biriketako fisioterapiaz" ere hitz egin dezakegu.

Tratatzen diren osasun arazoak.

Fibrosi kistikoa.

Fibrosi kistikoa (FK) edo mukobiszidosia deritzon nahaste genetikoak batez ere birikei eragiten die, baina baita pankreari, gibelari, giltzurrunei eta hesteei ere. Azken urteetan FK-aren kudeaketan aurrerapen handiak egin dira, paziente askoren biziraupenaren eta bizi kalitatearen hobekuntza handia eraginez. Halere, paziente hauen arazoen zati handi bat arnas disfuntzioekin lotuta dago. Horren tratamenduan, fisioterapiak garrantzi handia du aspalditik: arnas bideak libratuz, baina baita pazientea aholkatuz ariketa fisiko, postura, mugikortasun, inhalazio-terapia, eta arnas euskarri ez inbaditzaileei buruz. Dena den, FK-an erabiltzen diren fisioterapia teknikek oinarri zientifiko baxua dute, beraz ikerketa beharrezkoa da ebidentzian oinarritutako medikuntzaren bidetik eramateko.

Biriketako gaixotasun buxatzaile kronikoa.

Biriketako gaixotasun buxatzaile kronikoa (BGBK) biriken aire-fluxuaren murrizte kronikoa da, denborarekin okerrerantz egiteko joera duena. Sintoma nagusienak arnasestua, eztula eta mukiaren gehiegizko ekoizpena daude. BGBKk okerrera egin ahala, arnasestua handituz doa; honek jatea, ariketa fisikoa edo arnasketa bera askoz ere zailagoa bihur dezake.

Asma.

Asma arnas bideen inflamazio kronikoa da. Paziente batetik bestera sintomak asko aldatzen dira, pizte faseak eta barealdiak txandakatzen direlarik: arnasa hartu ezina, eztula, bularreko estuasuna dira sintoma nagusiak.

Pneumonia.

Pneumonia birikei eragiten dien hantura da, batez ere albeoloetan agertzen dena. Gehienetan infekziosoa izaten bada ere, arazo autoimmuneen eta drogen gehiegizko kontsumoaren eraginez ere ager daiteke.

Arnas fisioterapia erabiltzen bada ere, tratamendu mota honen erabilpenaren aldeko ebidentzia ahula da.

Atelektasia.

Atelektasian birikaren zati baten bolumena gutxitzen da. Arrazoien artean: bronkioetako buxadura, birikaren gaineko kanpo presioa, kirurgia operazio baten albo ondorioa..

Birika-abzesua.

Birika-abzesuan, nekrosi baten ondorioz, birikaren zati batean zornea pilatzen da.

Kirurgia ostea.

Bularreko kirurgiaren ondorioz, kasu askotan arnas errehabilitazioaren premia egoten da. Premia hori aurreikusi daitekeenez, arnas fisioterapia operazioaren aurretik hasiko da, pazientea kirofanora egoera onenetan ailegatu dadin; honek kirurgiaren eraginkortasuna handituko du. Operazioaren ostean, berriz, fisioterapiari zainketa intentsiboetako unitatean (ZIU) bertan berrekingo zaio, arnas arazoak ekiditeko protokolo baten bitartez. Ostean, tratamenduak ospitaleratze plantan jarraituko du, interbentzioaren eta pazientearen egoeraren arabera egokituta, alta hartzeko momentura begira.

Gaisotasun neuromuskularrak.

Hainbat arazo neuromuskularren bilakaeran (distrofiak, esklerosi anizkoitza, alboko esklerosi amiotrofikoa, garun paralisia, Parkinson, ornomuinaren lesioak...) arnas-arazoak agertu ohi dira dira. Horrelakoetan, fisioterapia neurologikoaren tratamendu espezifikoarekin batera arnas fisioterapia protokoloak ezarri behar dira, bereziki gaixotasun hauen azken faseetan.

Bestelakoak.

Oheratze luzeak egin behar izaten dituzten gaixoen artean, arnas fisioterapiak garrantzia hartzen du; kontuan hartu behar da paziente hauen artean izaten diren heriotzen zati handi baten arrazoia gelditasunak eragindako arnas arazoak izaten direla.

Aho-aurpegiko interbentzioen ostean ere arnasa berrezteko premia egon daiteke.

Formakuntza.

Fisioterapia ikasketen programan arnas fisioterapiak leku handia du, eta ikasle guztiek jasotzen dute oinarrizko prestakuntza. Halere, beste espezialitateetan bezala, arlo honetan sakondu nahi duten fisioterapeutek karrera ostean gradu osteko ikasketak burutu ohi dituzte.

Diagnostikoa.

Paziente baten aurrean, arnas fisioterapeutak egingo duen lehen gauza balorazioa izango da, bere diagnostiko propioa egite aldera:

6 minutuko ibilaldiaren testa.

Ebidentzian oinarritutako biriketako errehabilitazioan, 6 minutuko ibilaldiaren testa (6MIT) erabiltzen da BGBK duten pazienteen ariketa funtzional ahalmen aldaketa neurtzeko, biriketako errehabilitazioaren ostean. Test honetan neurtzen den parametro nagusia denbora horretan oinez ibilitako distantzia da (6MID). 6MID-ak baliozkotasuna eta fidagarritasuna erakutsi ditu, biriketako errehabilitazioaren ondorengo aldaketak antzemateko balekoa dela frogatuz. Gainera, 6MIDak beste zenbait erabilgarritasun dituela ikusi da, hala nola pazientearen desgaitasun maila zehaztea, oinezko ariketa programak ezartzea, oinez egiteko rodilloaz balia daitezkeen gaixoak identifikatzea edota ariketa fisikoak eragindako hipoxemia detektatzea.

Tratamendua.

Ausaz egindako saiakuntzek frogatu dutenez, biriketako errehabilitazioak disnea, ariketa fisikoa egiteko tolerantzia eta osasunarekin lotutako bizi kalitatea hobetu ditzake. Errehabilitazioa kasu ertain/larrietan bigarren mailako arretan eman ohi bada ere, gaur egun gaixotasun fase arinetan ere ematea gomendatzen da, lehen mailako arretan alegia.

Diagnostiko mediko eta propioaren ostean, fisioterapeutak helburu terapeutiko batzuk ezarriko ditu eta horiek lortzeko tratamendu plan bat diseinatuko du

Mukia drainatzeko teknikak.

Garai batean postura-drainatzea oso erabilia izan bazen ere, bere eraginkortasuna zalantzazkoa zen eta gaur egunean baztertua dago.

Erabiltzen diren teknikak: posizio aldaketak; arnas tekniken ziklo aktiboa (ATZA); haizagailuarekin edo eskuz egindako hiperinsuflazioa; perkusioa eta bibrazioa; presio espiratorio positibo teknikak (PEP); insuflazio/exsuflazio mekanikoa (IEM); eztula laguntzeko edo sortzeko teknikak; mukiaren xurgaketa.

Bentilazio teknikak.

Arnasgailu inbasiboa ezarrita dagoenean: fisioterapia teknikak egin daitezke, besteak beste biriken husteari eskuz lagunduz.

Arnasgailu ez-inbasiboa; mukia drainatzeko, arnas ezintasunean edo ariketa fisikoan erabiltzen diren tekniken artean. Biriken husteari eskuz lagunduz.

T-T edo trakeostomiaz arnasa hartzen duten pazienteetan ere fisioterapeutak bere teknika guztiak erabil ditzake.

Presio inspiratorio positibodun arnasa (IPPB); saihetsetako hausturak dituzten pazienteetan.

Arnas ariketa aktiboak: arnas diafragmatikoa ezpainak estutuz; bularra hedatuz eginiko arnasa (sorbaldak hedatuz edo ez).

Mobilizazioa eta ariketa terapeutikoa.

Mobilizazioen (pasiboak, lagunduak, aktiboak, erresistituak) eragin nagusia muskulu-eskeletu sistemarengan bada ere, bihotz-birikengan ere eragin esanguratsua dute. Honen baitan koka dezakegu pazientearen posizio aldaketen lanketa (ohean mugitu, ohean eseri, eseritako oreka, zutik jartzea, oinez ibiltzea, gailu berezietan posizioa hartzea (bertikalizazio-oholak, bipedestadoreak, ergometroak)...

Ariketa terapeutikoa paziente bakoitzaren egoeraren eta premien arabera diseinatuko da.

Arnasketa tekniken ziklo aktiboa.

ATZA arnas kontrola, toraxeko hedapen ariketak eta espirazio fortzatuaren teknika uztartzen dituen erregimen malgua da, askotan grabitateak laguntzeko posturekin batera. Horrek, alboko aireztapen kanalak erabiliz, airea jario distalenganaino ailegatzea ahalbidetzen du. Espirazio fortzatuan, airebideen barnean konpresioa eta estutzea gertatzen, biriken bolumenaren arabera kokatutako puntu batean (presio berdineko puntua). Puntu hau distalagoa da, zenbat eta espirazio fortzatuak birikaren bolumena gehiago gutxitu; horrela, jario periferikoak mobilizatzen dira.

Teknika honek arnasbideak garbitzeko duen balioa frogatu da, biriken funtzioa hobetuz eta oxigeno-saturazioan eragin kaltegarririk gabe. Ikerketa konparatiboetan, ATZA teknikak eraginkortasun handiagoa frogatu du ohiko bularreko fisioterapia, flutter, eta espirazio positibo teknikek baino. Drainatze autogenoaren teknikarekin alderatu denean, berriz, antzeko eraginkortasuna neurtu da (nahiz eta kasu batzuetan ATZA-k oxigenoaren desaturazioarekin lotu izan den). Flutter eta espirazio fortzatuaren aldean, ATZA-k ez du desberdintasun esanguratsurik erakutsi karkaxa-pisuaren, biriketako funtzio testen edo oxigeno saturazioaren artean.

Errehabilitazio kardiobaskularreko programak.

2016ko Cochrane errebisio batek erakutsi duenez, ariketa fisikoan oinarritutako errehabilitazio kardiobaskularreko programek heriotza kardiobaskularra eta ospitaleratzea nabarmenki murrizten dituzte. Gainera, miokardioko infartutik edo birbaskularizazio osteko kirurgia batetik errekuperatzen ari diren gizon gazteen bizi-kalitatea hobetzen du (ez dago argi aurkikuntza horiek zenbateraino aplika daitezkeen emakumezko gaixoentzat).

Biriketako errehabilitazio programak.

BGBK txartoaldi akutuen ostean, biriketako errehabilitazioa mesedegarria dela frogatu da. Programa horiekin ariketa fisikoa egiteko gaitasuna eta bizi-kalitatea hobetzen dela ikusi da, eta ospitalera berriro sartzeko arriskua murrizten dela.

Ebidentzia maila.

Arteria koronarioen bypass kirurgiaren ostean aspalditik erabiltzen diren zenbait teknika (arnas sakoneko ariketak...) ez dira ebidentzia sendoan oinarritzen; beraz, gida kliniko estandarrak osatzeko premia seinalatu da, praktika klinikoa literatura zientifikoarekin erkatu ahal izateko.

COVID-19 pandemia.

Sakontzeko, irakurri: «Fisioterapia COVID-19 pandemian»

2019an hedatutako COVID-19 pandemiaren baitan, arnas fisioterapiak paper garrantzitsua jokatu zuen gaixotasunaren tratamenduan. Hasierako gaixotasunaren ezagupen urriak tratamendu-ildoak baldintzatu zituen, baina halere lau tratamendu-esparru argi bereiztu ziren COVID-19 paziente positiboen kasuan: etxeko konfinamendu aldia, ospitaleko ingreso arrunta, ospitaleko ZIU, eta ospitaleko alta osteko aldia. Arnas fisioterapiaren helburu orokorrak disnea hobetzea, konplikazioak ekiditea, biriken funtzioa bermatzea, bizi-kalitatea eta antsietate/depresio egoerak hobetzea izanik.


Cyphocharax signatus

Cyphocharax signatus "Cyphocharax" generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.


Radňovice

Radňovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 315 biztanle ditu eta 3,86 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1397 urtean egin zen.


Slade gaztelua

Slade gaztelua, Irlandako hego-ekialdeko Wexford konderrian dagoen gaztelu bat da, Hook penintsulako Slade herrian.

XV. mendearen amaiera eta XVI. mendearen hasiera artean Laffin edo Laffan familiak eraikiarazi zuen.


Untzubeiti

Untzubeiti Txulapaingo udalerrian aukitzen den herri hustu bat da.


Diplothrix legata

Diplothrix legata Diplothrix generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.


Boxerren matxinada

Boxerren matxinada (義和團之亂 edo 義和團匪亂), Txinan Yihetuan matxinada (txinera tradizionalaz: 義和團起義, txinera sinplifikatuaz: 义和团起义, pinyinez: "Yìhétuán Qǐyì", ‘ukabil tenteak’ edo hitzez hitz ‘ukabil bidezko eta harmoniatsuak’) izenaz ezaguna, Txinan XIX. mendearen amaieran atzerritarren eragin komertzial, politiko, erlijioso eta teknologikoaren aurkako matxinada izan zen, 1899ko azaroaren 2 eta 1901eko irailaren 7 artean iraun zuena. 1900eko abuzturako, 230 atzerritar, milaka txinatar kristau eta matxinatu asko (50.000 eta 100.000 artean) hilda zeuden. Gerra Zortzi Nazioen Aliantzak Beijing konkistatu zuenean bukatu zen.


Zimmern ob Rottweil

Zimmern ob Rottweil Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Keiji Watanabe

Keiji Watanabe (japonieraz: 渡邊 圭二

, 1985eko urtarrilaren 28a - ) Japoniako futbolari ohia da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight eta JEF United Chiba.


Tototlán (udalerria)

Tototlán Mexikoko udalerri bat da. Jalisco estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Tototlán da.


Jallaucourt

Jallaucourt Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Jallaucourt udalerrian erroldatutako biztanleak 159 ziren. Familiak 53 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 66 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 65 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek hitu gela zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (37 gizon eta 33 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Jallaucourt udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.662 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden2 saltokiak ibilgailuen saltze eta konpontze enpresenak ziren.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.

2000. urtean Jallaucourt udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 688 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Jallaucourt

Malaucourt-sur-Seille (2,1 km)

Lemoncourt (3,0 km)

Oriocourt (3,2 km)

Fresnes-en-Saulnois (3,6 km)

Manhoué (3,8 km)

Donjeux (4,2 km)

Aboncourt-sur-Seille (4,5 km)

Arraye-et-Han (4,6 km)

Grémecey (4,6 km)

Laneuveville-en-Saulnois (4,7 km)

Fossieux (4,8 km)

Delme (5,1 km)

Bey-sur-Seille (5,3 km)

Lanfroicourt (5,3 km)

Bioncourt (5,4 km)


Coursan-en-Othe

Coursan-en-Othe Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Coursan-en-Othe udalerrian erroldatutako biztanleak 99 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 68 etxebizitza zeuden, 47 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 67 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 47 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 50 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 50 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (21 gizon eta 24 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.

2000. urtean Coursan-en-Othe udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Coursan-en-Othe

Lasson (2,1 km)

Villeneuve-au-Chemin (2,1 km)

Racines (2,7 km)

Montfey (3,0 km)

Vosnon (4,0 km)

Neuvy-Sautour (4,6 km)

Sormery (5,3 km)

Courtaoult (5,7 km)

Soumaintrain (5,8 km)


Australopithecus africanus

"Australopithecus africanus (homo afrikanus)", Australopithecus generoko espezieetatik lehena aurkitu zutena izan zen. Bere arrasto gehienak Hegoafrikako Makapansgat, Sterkfontein eta Taung-eko aztarnategietan aurkitu dira.

Aipatutako aztarnategi guzti hauek haitzuloen barnean daude, eta hominidoekin batera animalien aztarnak aurkitu zirenez, ehiztariak zirela, armak erabiltzen zituztela... esan zuten, nahiz eta beranduago hau horrela ez zela konturatu.

Izan ere "Australopithecus africanus" espeziea ere, bere generoko beste guztiak bezala, guztiz belarjalea zen, aurkitutako haginetako batzuetan aurkitutako tuberkulu eta fruitu lehorren aztarnak garbi erakusten dutenez.

"Africanus" espeziea, fisikoki burua borobilagoa, masail irtenagoak eta mutur txikiagoagatik bereizten da. Burezurraren kapazitatea 420eta 500 cc artean dago. Letaginak berriz, "Homo" generoarenak baino zorrotzagoak dira eta hagin oso handiak zituen.

Bere ibilkera guztiz bipedoa zen, nahiz eta denbora asko igaro zuhaitz gainetan igota. Hala erakusten dute behintzat beso luze eta hanka kakotuek. Bestalde bere foramen magnum-ak (burmuina, bizkarrezur muinarekin lotzeko burezurraren azpialdean dagoen zuloa) posizio tente bat adierazten du.

Bere ondorengoei dagokienez duda anitz daude, batzuek "homo" generoarekin lotzen baitute eta beste batzuek, berriz, parantrapus-arekin. Oraingoz, ez dauka ondorengo finkorik.


Filiberto Díaz

Filiberto Abelardo Díaz Donderis (Valentzia, 1838 - Madril, ) espainiar abokatu, kazetari eta politikaria izan zen.

Biografia.

Jaioterrian zuzenbidea ikasi ondoren, zenbait egunkaritan lan egin zuen. Alderdi Moderatua, Unión Liberal eta Alderdi Liberal-Kontserbadorearen kidea, Burgos, Bilbo, Balearrak, Granada, Pontevedra, Coruña eta Alacanteko gobernadore zibila izan zen. 1937ko ekainaren 13an kargua utzi eta Coruñakoa izendatu zuten.


1995eko Nafarroako Bertsolari Txapelketa

1995eko Nafarroako Bertsolari Txapelketa Nafarroako Bertsolari Txapelketaren 24. edizioa izan zen, 1995eko martxoaren 5 eta apirilaren 2 bitartean ospatu zen. Bertan, 16 bertsolarik hartu zuten parte eta guztira 4 saio ospatu ziren, horietatik 3 finalaurreko eta finala. Finala apirila 2an ospatu zen Leitzan.

Estitxu Arozenak jantzi zuen txapela.


Espainia eraikina

Espainia eraikina (gaztelaniaz "Edificio España") Espainiako Madril hiriburuko eraikin nabarmenetakoa da. Gran Vía etorbidearen amaieran dagoen Espainia plazan kokatzen da, bere aldamenean Madrilgo dorrea dagoelarik. 25 solairu eta 117 metroko garaiera du. 1953an eraikitzez amaitu zen, Joaquín eta Julián Otamendi arkitektoek proiektatu zutelarik.


Lonchura leucosticta

Lonchura leucosticta "Lonchura" generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.


Gouesnac'h

Gouesnac'h (bretainieraz "Gouenac'h") Bretainiako Finistère departamenduko udalerria da.


Bingen Arostegi

Bingen Arostegi Gibelondo (Bermeo, Bizkaia, 1969ko abenduaren 8a) euskal herritar futbol entrenatzailea da.


Unitate ekonomiko

Unitate ekonomikoa erabaki ekonomikoak hartzen dituzten pertsona eta erakundeak dira. Funtsean bi motako unitate ekonomikoak bereizten dria: familiak eta enpresak.


Vlasatice

Vlasatice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 851 biztanle ditu eta 22,88 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1323 urtean egin zen.


Ifach Haitzaren Natura Parkea


Saint-Dizier-Leyrenne

Saint-Dizier-Leyrenne (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Dizier-Leyrenne

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Dizier-Leyrenne udalerrian erroldatutako biztanleak 874 ziren. Familiak 395 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 143 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 638 etxebizitza zeuden, 405 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 163 bigarren erresidentzia ziren eta 69 hutsik zeuden. 616 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 405 etxebizitza nagusietatik 328 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 118 etxek lau zituzten eta 228 etxek bost zituzten. 308 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 186 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 147 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 493 ziren, horien artean 324 aktiboak ziren eta 169 inaktiboak ziren. 324 pertsona aktiboetatik 287 lanean zeuden (159 gizon eta 128 emakume) eta 37 langabezian zeuden (21 gizon eta 16 emakume). 169 pertsona inaktiboetatik 87 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Dizier-Leyrenne udalerrian 420 unitate fiskal zeuden, 889 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.258 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 34 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 5 igeltseroak, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Saint-Dizier-Leyrenne udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.024 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Dizier-Leyrenne

Janaillat (3,9 km)

Bosmoreau-les-Mines (4,6 km)

Ceyroux (6,0 km)

Aulon (6,1 km)

Azat-Châtenet (6,4 km)

Masbaraud-Mérignat (6,5 km)

Augères (6,7 km)

Mourioux-Vieilleville (7,5 km)


Madalena basilika (Errenteria)

Maria Madalena basilika, sarri Madalena baseliza ere deitua, izen bereko kalean kokatzen den Errenteriako eliza bat da.

Historia.

Eraikuntza data ez da ezagutzen, baina 1487 urte inguruan berreraikitzeko lanak helburua zuten 60.000 marabedi jaso zituen Juan de Gabiria izeneko batek eta Domingo de Lizarzak errege-erreginari eskaera luzatu horren inguru.1523tik aurrera hainbat dokumentuetan azaltzen da. Santiago Bideko erromesei aterpe emateko sortua, Erdi Aroan Errenteria, Gipuzkoa eta Nafarroako jendearentzat ospitalea ere izan zen, batez ere, San Lazaro gaitzaz jotakoentzat, alegia, legenarra zutenentzat. Gaixotasunaren kutsatze arriskua zela eta ulergarria da baseliza herriaren harresitik at egotea. Garaiko ohituraz, gaixoak ate batetik sartu eta sendatzerakoan beste batetik irtetzen ziren. Aurrerago, legenarragatik ezik, ahoko gaixotasunagatik (afta) amek umeak eramaten zituzten santaren ospitalera eta beti ere, herritarrak hainbat eskariekin zihoazten.

XVII. mendetik XIXra, ordurako legenarradunik ez zegoela, gorabehera handiak jasan zituen baselizak. 1638an frantzes armadak su eman zion eta beherakada handia sufritu zuen. Urte batzu geroago Udalak zaharberritze lan handiak egin zituen eraikina zimentatuz, koruko hormak berreraikiz, arku berriak jarriz, etab. Apezpikuaren aginduz baseliza eraitsia izan zen, nahiz eta 1732an berreraiki zen.

1886an Ponte Ordoqui arkitektoak baselizaren egoera txarra adierazi zion Udalari eta zaharberritze prozesuari ekin zion eraikinaren estalkiaren egitura agerian utziz, ura irazteko arazoak konponduz, korua berreginez, eta beste, gaur egun duen itxura hartuz.

Berrikuntza lanak gure egunetaraino iritsi dira.

Ezaugarriak.

Absidea ekialdera begira du. Etxeaurrea apaingarrietan urria eta hareharriz eraikia da. Korua eusten duen egurrezko egiturak “U” forma du.

Barruan Santa Maria Magdalenaren bi irudi daude, berriena herriko festetan prozesioan ateratzen dena. San Joseren irudi bat ere bada bertan, barroko estilokoa.

Ospakizuna.

Madalena egunean, uztailak 22, meza ostean, parrokiako batzarrak, Udalbatza, Udal Txistulari taldea, Errenteria Musikal Kultur elkarteko Musika Banda eta Ereintza Dantza taldeak lagunduta Magdalenaren irudia prozesioan baselizatik Jasokundearen elizara eramaten dute eta bertan Santiago egunerarte, herriko festen amaierarte, geratzen da.

Maria Magdalenaren lagunak.

Irabazi-asmorik gabeko elkartea da, 2014ean ofizialki sortua. Errenteriako auzokide batzuk sortutako elkarte honek Magdalenaren baselizaren mantenu eta hobekuntza lanak bultzatu nahi dituzte eta erabilpen kultural desberdinak sustatu.


Bathyraja ishiharai

Bathyraja ishiharai "Bathyraja" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Arhynchobatidae familian.


Zbudza

Zbudza Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 9,07 km²ko azalera du eta 533 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1235. urtekoa da.


Plagioscion ternetzi

Plagioscion ternetzi "Plagioscion" generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.


Erro direktorio

Erro direktorioa fitxategi sistema baten hierarkia osatzen duen lehen mailako direktorioa da. Zuhaitz baten erroa bailitzan, fitxategi eta direktorio-adar guztien hasiera puntua dela esan daiteke.

Unix sistema eragileetan, esate baterako, erro direktorioa '/' izan ohi da. DOS eta Windows sistemetan, ordea, partizio bakoitzak bere erro direktorioa du, hala nola 'C:\'.


Cuencako etxe esekiak

Cuencako etxe esekiak (gaztelaniaz: "Casas Colgadas"

), baita ere etxe hegalariak edo erregearen etxeak Cuenca hiriko elementu arkitektoniko ezagunena dira. Izen hori eman zaie etxe horien balkoi handiak eta beste alde batzuk arroketatik kanpo gelditzen direlako, Huécar ibaiaren arroilaren gainean. 2016ko urriaren 25ean kultura-intereseko ondasunak izendatu zituzten. Erdi Aroko eraikinak dira.

Historia.

Horrelako lehen eraikinak Huécar ibaiaren arroila gainean ohikoak ziren. Gaur egun gutxi batzuk gelditzen dira, ordea. Guztien artean hiru dira ondo gorde direnak: "Sirenaren Etxea" eta bi "Erregeen Etxea"; hiruren balkoiak egurrezkoak dira. Hirurak XIII. eta XV. mende artean eraiki ziren. Eraikin hauen historia grafikoa 1565an hasten da, Anton van den Wyngaerde margolari flandriararen lanekin. XIX. mende amaierako argazkiek, bestetik, multzoa mendetan berdin-berdin gorde zela ikus daiteke. Zoritxarrez eraikin asko galdu egin dira geroztik.

1920. hamarkadan gelditzen ziren etxeak zortzi ziren . 1966an zaharberritu behar izan ziren gelditzen zirenak zeren eta haien egoera tamalgarria baitzen. Etxe partikularrak eta udaletxe bezala erabiliak izan dira.

Antzeko eraikinak.

Nahiz eta oso eraikin originalak izan badira munduan beste antzeko adibideak:

Arte Abstraktoaren Museoa.

Horrelako etxe eseki batean Espainiar Arte Abstraktuaren Museoa dago kokatuta. Haren ardura Juan March Fundazioarena da.


Arüe

Arüe Zuberoako antzinako udalerria izan zen. 1973an Ithorrotze-Olhaibirekin batera Arüe-Ithorrotze-Olhaibi udalerria osatu zuen.

Toponimia.

Frantsesezko toponimoa "Aroue" da. Historian zehar Arüe honela idatzia izan da:

Biztanleriaren bilakaera.

Iturria : Cassini proiektua

Ikustekoak.

San Ezteberen eliza erromanikoa, XIX. mendean berreraikia.

Euskara.

Arüen Pettarrako euskara mintzatzen da, zuberotarra. Zuberotarrek eurek hizkera mota bi bereizi izan dituzte: alderdi menditsukoa edo "Basabürü eskualdekoa", eta ordokikoa edo "Pettarrekoa". Beste alde batetik, berriz, Zuberoako ipar-mendebalean badira euskara zuberotarretik aldendu eta Nafarroa Beherera hurbiltzen diren zenbait herri: Domintxaine-Berroeta, Arüe-Ithorrotze-Olhaibi, Lohitzüne-Oihergi, Etxarri eta Pagola. Bestalde, administrazioz Biarno den Eskiula herrian euskara zuberotarra mintzatzen da.


Egenhofen

Egenhofen Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Brain-sur-Longuenée

Brain-sur-Longuenée Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Brain-sur-Longuenée udalerrian erroldatutako biztanleak 950 ziren. Familiak 324 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 78 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 172 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 354 etxebizitza zeuden, 328 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 341 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 328 etxebizitza nagusietatik 228 bere jabearen bizilekua ziren, 95 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 200 etxek bost zituzten. 258 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 196 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 606 ziren, horien artean 480 aktiboak ziren eta 126 inaktiboak ziren. 480 pertsona aktiboetatik 453 lanean zeuden (243 gizon eta 210 emakume) eta 27 langabezian zeuden (7 gizon eta 20 emakume). 126 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Brain-sur-Longuenée udalerrian 328 unitate fiskal zeuden, 986,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.914 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 zurginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.

2000. urtean Brain-sur-Longuenée udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.120 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Brain-sur-Longuenée

La Pouëze (5,1 km)

Vern-d'Anjou (5,8 km)

Le Lion-d'Angers (6,0 km)

Gené (6,0 km)

Grez-Neuville (6,2 km)

Saint-Clément-de-la-Place (6,6 km)

La Membrolle-sur-Longuenée (7,0 km)

Pruillé (7,4 km)

Le Plessis-Macé (7,9 km)


Eremiascincus musivus

Eremiascincus musivus "Eremiascincus" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


Engainu

Engainua, iruzurra edo azpijokoa inolaz ere edo guztiz egiazkoak ez diren irudipenak sortu eta zabaltzeko ekintza da, maltzukeriaz, gehienetan etekina ateratzearren, gezurrak zabalduz. Entziklopediaren arabera, "engainatzea, edo engainatua gertatzea, eta horren ondorioa.


Metallica (albuma)

Metallica (baita The Black Album edo Disko Beltza ere deitua, diskoren azalean beltzaren nagusitasunarengatik) AEBetako Metallica heavy musika taldearen bosgarren albuma da. Elektra Records diskoetxearekin 1991ko abuztuaren 12an plazaratua, kopia gehien saldu dituen diskoa du Metallicak. Rolling Stone aldizkariak, 2003an, 252. kokatu zuen historiako 500 disko garrantzitsuenen artea.

Harrera.

Zaleen artean hautsa astindu zuen Disko Beltzak. Nahiz eta kritikariek bai albuma bai taldea goretsi eta arrakasta komertziala izan, hainbat zale atsekabetuta eta haserretuta ere geratu ziren Metallicaren norabide berriaren aurren. Gehienen ustez, aurreko lehen 4 diskotako riff azkarrak eta eztarrizko oihuak joanda ziren. "Nothing else matters" gisako baladek taldearen bira komertziala erakusten zuten.

Hori dela eta, Metallicaren zaleak erdibituta agertu ziren. Alde batetik, "Holier Than Thou", "Through The Never", edo "The Struggle Within" kantetan heavyren ezaugarriak aldarrikatzen zituzten. Baina beste aldetik, kontrakoek adierazten zuten "Nothing Else Matters" edo "The Unforgiven" gisako baladak irabazpen komertzialari zuzenduta zeudela, aurreko underground zaleei baino.

Hala ere, Disko Beltzaren letrak pertsonalagoak ziren, hurrengo diskoetan gertatu zen bezala. "The God That Failed" ("Huts egin zuen jainkoa") kantan, esaterako, James Hetfield abeslariak minbiziak eragindako amaren heriotza eta sendabidea hartzeko eragotzi zion Zientzia Kristaua jorratzen ditu.

Kanten zerrenda.

James Hetfieldek eta Lars Ulrichek idatzitakoak dira guztiak, bestela esan ezean.


Verneuil-sur-Serre

Verneuil-sur-Serre Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 269 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 112 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 5 hutsik zeuden. 111 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 106 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 171 ziren, horien artean 132 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 132 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (63 gizon eta 56 emakume) eta 13 langabezian zeuden (4 gizon eta 9 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Verneuil-sur-Serre udalerrian 104 unitate fiskal zeuden, 264 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.666 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 higiezinen agentzia.

2000. urtean Verneuil-sur-Serre udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Verneuil-sur-Serre

Barenton-Cel (1,5 km)

Barenton-sur-Serre (2,4 km)

Barenton-Bugny (2,5 km)

Chalandry (3,7 km)

Mortiers (4,1 km)

Monceau-le-Waast (4,5 km)

Grandlup-et-Fay (4,7 km)

Froidmont-Cohartille (4,7 km)

Chéry-lès-Pouilly (5,0 km)


Intouchables

Intouchables (euskaraz "Ukiezinak") 2011ko Olivier Nakache eta Éric Toledano frantziar zinema zuzendarien drama-komedia filma bat da. François Cluzet eta Omar Sy aktoreek antzeztu zuten.

2011ko irailaren 23a Donostiako Zinemaldian estreinatu zen.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Frantzia, Paris. Philippe (François Cluzet) parapente egiten ari zela tetraplegiko gelditu den frantziar aristokrata bat da, bera zaintzeko Driss (Omar Sy) izeneko gaztea kontratatu berri du, espetxetik atera berri den hiriko auzo marginal bateko arraza beltzezko gaztea. Nahiz eta lehen biztadizoan elkarren artean arrats ezberdinak diren pertsonak diruditen, denborarekin biek Vivaldi eta Earth, Wind & Fire, hitz jarioa eta txantxa zalekeria, eta etiketa eta txandalak elkar bizi daitezen lortuko dute. Biak zeharo ezberdinak diren giro eta munduetatik datoz: Philippe ikasia eta serioa da, Driss aldiz mutil sendoa eta eroskoa, baina apika-apika lagun egingo dira, Philipek Drisseri gustuko zaletasuna eta lanbidea topatu eta bizitzan aurrera egiten lagunduko dio, aldiz, Drissek Philiperi bizipoza eta alaitasuna berreskuratzen lagunduko dio. Azkenen biek gauza bera topatu eta elkarbanatuko dute: adiskidetasuna.


Sicco Mansholt

Sicco Leendert Mandhold (Ulrum, 1908ko irailaren 13a - Wapserveen, 1995eko ekainaren 29a) herbeheretar politikari eta diplomazialaria izan zen. Europako Batzordeko 4. lehendakaria izan zen.

Nekazari lanetan aritu zen 1937 eta 1935 artean, eta 1940an sartu zen Herbehereetako erresistentzian. 1945ean Nekazaritza ministro sartu zen gerran garaipena lortu ondoren osatutako koalizio gobernuan. Herbehereetako Alderdi Laboristako kide izan zen eta 1946an diputatu hautatu zuten.

1956an bere herrialdeko ordezkari aukeratu zuten Europako Batzordean, Walter Hallstein presidente zela. Postu berean jarraitu zuen Jean Rey eta Franco Maria Malfatti lehendakariekin.

1972ko otsailean, Batzordeko laugarren lehendakari hautatu zuten. Bere agintaldian, Batzordearen lehen zabalpena gertatu zen, eta Europako Diru Sistema sortu zen. 1973ko urtarrilean François-Xavier Ortolik ordezkatu zuen.

Europako Batasuneko aita sortzaileetako bat da.


Joan Roís de Corella

Joan Roís de Corella (Gandía edo Valentzia, 1435 - Valentzia, 1497) katalanezko idazlea izan zen.

Bizitza.

Valentziarra zen, Gandiakoa seguruenik. Apaiz katolikoa eta teologia-irakasle izan bide zen, eta haren obra XV. mendearen bigarren erdian kokatzen da. Katalanezko literaturaren lehen maisuetariko bat da. Obra ugaria utzi zuen hitz lauz, Italiako Berpizkundearen eragina erakusten duena. Prosa-lanetan gai mitikoak erabili zituen, klasikoen egokitze guztiz libreak moldatuz: "Rahonament de Telamó e Ulixes" ("Telamonen eta Uliseren arteko eztabaida"), "Istòria de Leander i de Ero" ("Leandroren eta Erosen historia"), "Istòria de Jason i Medea i de Ero" ("Jasonen eta Medearen eta Erosen historia"), eta abar.

Orobat, beste prosa-lan anitz idatzi zituen: hagiografikoak, Biblia gaien inguruko kontakizunak, gutunak (horien artean, Vianako printzearekikoak). Prosaz eta hitz lauz egina den "Tragèdia de Caldesa" (1458, "Caldesaren tragedia") obran amodiozko penak aipatzen ditu. Maitasunaren gaia beste poema askotan ere erabili zuen Rois de Corellak. Halaber, poema sakratuak idatzi zituen.


La Motte (Côtes-d'Armor)

La Motte (bretainieraz "Ar Voudenn") Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.


Ermuko Foroa

Ermuko Foroa (gaztelaniaz "Foro de Ermua", logo ofizialean "Foro Ermua") Espainiako elkarte zibikoa izan zen. 1998ko otsailaren 13an sortu zuten, ETAk Miguel Angel Blanco Ermuko zinegotzia hil ostean, euskal jatorriko hainbat unibertsitate irakaslek, politikarik eta idazlek (besteak beste: Vidal de Nicolás, Agustin Ibarrola, José Luis López de Lacalle, Carlos Totorika, Jon Juaristi, Mikel Azurmendi, Francisco Doñate, Iñaki Ezkerra, Edurne Uriarte, Fernando Savater, Cristina Cuesta, Javier Corcuera, Raúl Guerra Garrido, Hermann Tertsch eta Txema Portillo). Azken lehendakaria Inma Castilla de Cortázar du.

Helburuak.

Ermuko Foroak helburu hauek izan zituen:

Foroaren bilakaera.

José Luis López de Lacalle El Mundo egunkariko kazetaria eta Ermuko Foroko fundatzaileetako bat ETAk hil zuen 2000ko maiatzaren 7an. Foroko beste kide batzuek ere mehatxuak-eta pairatu dituzte.

Foroko kide batzuk Alderdi Popularreko zerrendetan agertu dira, Vidal de Nicolás, Iñaki Ezkerra, Mikel Azurmendi, Jon Juaristi edo Edurne Uriarte besteak beste. Beste batzuk PSOEko kideak dira, Carlos Totorika edo Javier Corcuera esaterako. Beste batzuek bere burua politikoki independientzat jotzen dute.

Lehenengo urteetan, Euskal Herriko gatazkari dagokionez, alderdi konstituzionalisten, PSE-EE eta PPren bat-egitearen alde agertu zen Ermuko Foroa. 2006az geroztik, ordea, Jose Luis Rodriguez Zapateroren gobernua gogor kritikatu zuten, batik bat ETArekin elkarrizketatzeagatik. Hori dela eta, zenbait kidek Foroa utzi zuten. Urte hartan bertan, Ermuko Foroak Juan Jose Ibarretxeren aurkako auzia abiarazi zuen, Euskal Autonomia Erkidegoko lehendakariak Batasuna alderdiarekin bilera egin zuela eta. Auzi hura 2010ean amaituko zen: Espainiako Auzitegi Gorenak, aho batez, auzia artxibatzea agindu zuen, bilerak egitea ez dela delitu arrazoituta.

2007an, Ermuko Udalbatzak proposamen bat onartu zuen, Ermuko Foroak udalerriaren izena gehiago erabil ez zezan eskatzeko. 2007ko irailean, Iñaki Ezkerra aukeratu zuten Foroko presidente berria. Izan ere, aurrekoak, Mikel Buesak dimisioa eman zuen Rosa Diezek eta Fernando Savaterrek bultzatutako alderdian (UPyD) arituko zela jakinarazi zuenean.

2008an, zatiketa bat gertatu zen: alde batetik, Iñaki Ezkerra buru zuen taldea, Alderdi Popularreko Antonio Basagoitiren ildoari jarraitzearen aldekoa; eta bestetik, Inma Castilla de Cortázar buru zuen taldea, Alderdi Popularreko Jaime Mayor Orejaren ildoari jarraitzearen aldekoa. Auzitegietara eraman zuten liskar gogor baten ondoren, Inma Castillaren taldea nagusitu zen, eta Foroko hainbat kide kanporatu zituzten, besteak beste Iñaki Ezkerra, Ermuko Foroko lehendakari ohia. 2008an Jon Juaristik dimisioa eman zuenetik, Foroko zuzendaritzan ez da geratzen kide fundatzaileetako bat ere.


Limeira do Oeste

Limeira do Oeste Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Dampsmesnil

Dampsmesnil Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Dampsmesnil udalerrian erroldatutako biztanleak 208 ziren. Familiak 82 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 124 etxebizitza zeuden, 82 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 124etxeak ziren. 82 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 60 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 143 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 102 lanean zeuden (52 gizon eta 50 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Dampsmesnil udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 205 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.825 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 zurgina.

2000. urtean Dampsmesnil udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Dampsmesnil

Berthenonville (2,3 km)

Bus-Saint-Rémy (2,6 km)

Écos (2,6 km)

Montreuil-sur-Epte (3,0 km)

Bray-et-Lû (3,3 km)

Fours-en-Vexin (3,6 km)

Civières (3,7 km)

Château-sur-Epte (3,7 km)

<br clear=left>


La Neuville-sur-Oudeuil

La Neuville-sur-Oudeuil Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an La Neuville-sur-Oudeuil udalerrian erroldatutako biztanleak 296 ziren. Familiak 111 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 115 etxebizitza zeuden, 110 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 114etxeak ziren. 110 etxebizitza nagusietatik 101 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 192 ziren, horien artean 151 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 151 pertsona aktiboetatik 129 lanean zeuden (65 gizon eta 64 emakume) eta 22 langabezian zeuden (12 gizon eta 10 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an La Neuville-sur-Oudeuil udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 333 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.940 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.

2000. urtean La Neuville-sur-Oudeuil udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 399 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

La Neuville-sur-Oudeuil

Haute-Épine (1,1 km)

Achy (2,8 km)

Rothois (2,9 km)

Oudeuil (3,3 km)

Marseille-en-Beauvaisis (3,7 km)

Prévillers (3,9 km)


Pteragogus flagellifer

Pteragogus flagellifer "Pteragogus" generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.

Banaketa.

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.


Weslley Smith Alves Feitosa

Weslley Smith Alves Feitosa (1992ko apirilaren 21a - ) Brasilgo futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare.


Burnmouth

Burnmouth, eskozieraz: Burnmooth

, Eskoziako hego-ekialdeko kostaldeko arrantzale herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.


Duck (Ipar Carolina)

Duck Ipar Carolinako herri bat da. Dare konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


NGC 5246

NGC 5246 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.


Arabiera

Arabiera (arabieraz, "al-ʻarabiyyah" العَرَبِيَّة edo عَرَبِيّ

"ʻarabī") hizkuntza semita bat da, Arabiako ipar-mendebaldean Burdin Aroan sortu zena eta egun arabiar munduan "lingua franca" gisa erabiltzen dena. Arabiar herriaren izena darama, hasiera batean Mesopotamiatik Antilibanora eta Sinai penintsulan bizi zen herria. Arabiera makrohizkuntza gisa sailkatzen da: 30 aldaeratik gora ditu, baita aldaera estandar bat, arabiera estandar modernoa, arabiera klasikotik eratorria.

Arabiera estandar modernoa hizkuntza idatziari dagokio, eta eskoletan, unibertsitateetan eta lantoki askotan horixe irakasten da; halaber, gobernuek eta komunikabideek darabilte. Bi aldaera formalak elkarrekin taldekatzen dira arabiera literario ("fuṣḥā") izenarekin, 26 estatutako hizkuntza ofiziala dena, Islamaren hizkuntza liturgikoa. Arabiera estandar modernoaren gramatika arabiera klasikoaren jarraipena da, eta haren lexikoa ia bera da. Hala ere, eguneroko hizkuntzan erabiltzen ez diren egitura gramatikal batzuk eta esanahi zehatzik ez duten hitzak kanporatu dituzte, eta hitz egiten diren aldaeretako eraikuntza eta hitz batzuk ere hartu ditu. Hitz horietako gehienak Aro Modernotik aurrera sortu diren kontzeptuak izendatzeko erabiltzen dira.

Arabiera klasikoaren antzekoa denez, arabiera estandar modernoak milurteko bat egiten du atzera egunero hitz egiten den hizkuntzatik, dialekto eta aldaera asko baititu. Ikertzaileek diotenez, dialekto horietako batzuetako hiztunek ez dute elkar ulertzen. Eguneroko hizkuntza kalean eta familian ikasten da, baina hizkuntza formala, eskolan. Hala ere, haur eskolako umeekin egindako ikerketek erakutsi dute hizkera formala ulertzeko gaitasuna dutela. Arabiera estandar modernoaren eta dialektoen arteko aldea latinaren eta gaztelaniaren artean dagoenaren antzekoa dela esan ohi da. Hala ere, arabiera estandar modernoa kultura audiobisualean erabiltzen da, latina ez bezala.

Erdi Aroan, arabiera literarioa kulturaren bektore garrantzitsua izan zen Europan, bereziki zientzia, matematika eta filosofian. Ondorio gisa, Europako hizkuntza askok maileguak hartu zizkioten. Haren eragina, batez ere hiztegian, argia da gaztelanian, eta pixka bat ahulagoa portugesean eta katalanean, baina baita euskaran ere, batez ere al-Andalusen arabiar kulturak eman zituen ia zortzi mendeen ondorioz. Sizilierak arabieratiko 500 bat hitz ditu, Ipar Afrikatik bertaratutako IX. eta X. mendeetako konkisten ondorioz. Hizkuntza balkanikoek, baita grezierak eta bulgarierak ere, asko dituzte, Otomandar Inperioarekin izandako kontaktua zela kausa.

Historian zehar, hizkuntza askotan eragina izan du, hala nola persiera, turkiera, gaztelania, urdua, kaxmirera, kurdua, bosniera, kazakhera, bengalera, hindia, malaiera, maldivera, indonesiera, paxtua, punjabera, tagaloa, sindhiera eta hausan. Era berean, arabierak hitz asko mailegatu ditu beste hizkuntza batzuetatik, bereziki greziera eta persieratik Erdi Aroan eta ingelesa eta frantsesetik gaur egun.

Arabiera klasikoa 1.800 milioi musulmanen hizkuntza liturgikoa da, eta arabiera estandar modernoa Nazio Batuen Erakundearen sei hizkuntza ofizialetako bat da. Haren aldera guztiak batuta, 422 milioi hiztun inguru ditu, lehen eta bigarren hizkuntza gisa: munduko bosgarren hizkuntzarik mintzatuena da. Arabiar alfabetoaz idazten da, eskuinetik ezkerrera, nahiz eta hiztun batzuek ASCII Latin erabiltzen idazten duten, ortografia estandarrik gabe.

Deskribapen linguistikoa.

Hizkuntza semitikoen artean zaharrena da, hau da, gaur egun bizirik dirauten hizkuntza semitarren artean, hizkuntza semitar primitibotik gertuen dagoena. VI. mendetik literatur hizkuntza da, eta musulmanen liturgia-hizkuntza VII. mendetik.

Literatur hizkerari arabieraz "al-luga al-Fuṣḥà" deritzo ("hizkerarik ele-ederrena"), eta poesia aurreislamdarra, Koraneko hizkuntza, literatura klasikoa eta arabe estandar modernoa (gaur egungo literaturan eta hedabideetan erabiltzen dena) barne hartzen ditu.

Hizkera dialektalak, tokian tokikoak, "al-luga al-`ammiyya" ("hizkuntza orokorra") izenaz izendatzen dira. Batzuen eta besteen arteko erdibideko hizkerak ere daude.

Fonologia eta idazketa.

Arabierak eskuinetik ezkerrera idazten den idazteko modu propio eta berezia du: arabiar alfabetoa. Ahal den heinean, hitzaren barnean hizkiak euren artean lotu behar dira, baina hori ez da beti posible izaten. Beraz, letra gehienak lau moduz idatz daitezke: bakanduta, hitzaren hasieran, hitzaren barnean eta hitzaren bukaeran.

Salbuespen gutxi batzuk alde batera utziz, grafema bakoitzak fonema bat ordezkatzen du, hau da, ez dago hizki muturik, ez isildutakorik, ezta kokalekuagatik forma aldatzen duenik ere. Salbuespenak usadio erlijiosoaren ondorio dira.

Eguneroko hizkuntzan, klasikoarekin alderatuz, hizki batzuek balio ezberdinak dituzte, herrialde edo eskualdearen arabera. Ohikoa ere bada, nahiz eta modu ez eguneroko batean hitz egin, tokian tokiko ahoskera hori mantentzea.

Ez du hizki larririk: 1920ko hamarkadan ezartzeko saio bat egin zen, baina ez zen onartu. Izen nagusiek batzuetan esanahia dutenez, eta betiere gaizkiulertuak saihesteko, maiz parentesi edo kakotx artean idatzirik agertzen dira.

Hizkuntza europarren zeinuak ere bereganatu ditu, baita kasu batzuetan moldatu ere: puntua (. ), kakotxa edo koma (،), puntu eta kakotxa (؛), galdera marka (؟), harridura marka (!) etab. Azken biak, euskaran bezala, esaldiaren bukaeran bakarrik idazten dira. Azkenik, eten puntuak bi dira, gure hiruren ordez.

Morfosintaxia.

Aditzek erro bat dute, eta hortik aurrera beste hitzak sortzen dira, adibidez: "idatz" errotik, كتب (KTB):

كتب KaTaBa: Idatzi zuen

إكتتب iKtaTaBa: Izena eman zen

كتاب KiTāB: liburu

كاتبة KāTiBa: idazlea (emakumea)

مكتبة maKTaBa: liburutegi

مكتب maKTaB: idazmahai, bulego

اكتب uKTuB! : Idatz ezazu!

تكتبون taKTuBūna: Idazten duzue (bi pertsona, emakumeak)

Numero gramatikala.

Singularra, duala eta plurala ageri dira.

Arabiera eta Islama.

Arabiera klasikoa Koran liburu sakratuaren hizkuntza da. Oso erlazioa estua dute arabierak eta islamak, Korana arabieraz idatzita dagoelako; hala ere, arabiera klasikoa ez da musulman gehienen ama hizkuntza, arabiar herrialdeetan hizkuntzaren dialektoak hitz egiten direlako, baina gai dira Korana ulertzeko.


Nougaroulet

Nougaroulet (frantsesez eta ofizialki: "Nougaroulet

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Nougaroulet udalerrian erroldatutako biztanleak 323 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 139 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 138etxeak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 108 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 206 ziren, horien artean 161 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 161 pertsona aktiboetatik 144 lanean zeuden (79 gizon eta 65 emakume) eta 17 langabezian zeuden (8 gizon eta 9 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Nougaroulet udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 341 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.125 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 8 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak eta 1 zurgina.

2000. urtean Nougaroulet udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.332 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Nougaroulet

Crastes (3,3 km)

Ansan (3,5 km)

Marsan (4,3 km)

Augnax (4,8 km)

Leboulin (5,3 km)

Lahitte (5,5 km)

Montaut (5,7 km)

Montaut-les-Créneaux (5,7 km)


Atletismoa 2012ko Olinpiar Jokoetan - Jauzi hirukoitza


Viols-le-Fort

Viols-le-Fort (frantsesez eta ofizialki: "Viols-le-Fort

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Viols-le-Fort udalerrian erroldatutako biztanleak 1.032 ziren. Familiak 404 ziren, horien artean 107 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 109 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 149 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 469 etxebizitza zeuden, 416 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 395 etxeak ziren eta 66 apartamentuak ziren. 416 etxebizitza nagusietatik 274 bere jabearen bizilekua ziren, 128 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 36 etxek bi zituzten, 88 etxek hiru zituzten, 106 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 277 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 166 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 213 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 722 ziren, horien artean 524 aktiboak ziren eta 198 inaktiboak ziren. 524 pertsona aktiboetatik 471 lanean zeuden (256 gizon eta 215 emakume) eta 52 langabezian zeuden (22 gizon eta 30 emakume). 198 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 75 ikasten zeuden eta 63 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Viols-le-Fort udalerrian 396 unitate fiskal zeuden, 1.003,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.574 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 65 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 3 iturginak eta 2 jatetxeak.

2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.

2000. urtean Viols-le-Fort udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 882 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Viols-le-Fort

Viols-en-Laval (2,3 km)

Argelliers (5,6 km)

Mas-de-Londres (5,8 km)

Saint-Martin-de-Londres (5,8 km)

Murles (6,8 km)

Cazevieille (7,3 km)

Puéchabon (7,6 km)

Vailhauquès (7,9 km)


Syacium gunteri

Syacium gunteri "Syacium" generoko animalia da. Arrainen barruko Paralichthyidae familian sailkatzen da.


Western (New York)

Western Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Oneida konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


The Private Life of Sherlock Holmes

The Private Life of Sherlock Holmes (euskaraz "Sherlock Holmesen Bizitza Pribatua") 1970eko Billy Wilder hungariar jatorriko estatubatuar zinema zuzendariaren suspensezko komedia film bat da. Sir Arthur Conan Doyle britainiar idazlearen Sherlock Holmes literatur pertsonaia ospetsuaren eleberrietan oinarritua dago. Robert Stephens, Geneviève Page, Colin Blakely eta Christopher Lee aktoreek antzeztu zuten.

Filma hau Sherlock Holmesen bizitza pribatuan barneratzen saiatu zen: bere haurtzaroa, beldurrak, maitasuna, zaletasunak, kokainarekiko adikzioa...

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Sherlock Holmes (Robert Stephens) eta Watson doktorea (Colin Blakely) bere senarra desagertu berri zaion emakume eder batek eskatuta Eskoziara doaz. Han, Bere Maiestatearen Zerbitzu Sekretua zirpriztidutzen duen katramila sekretu bat eta Ness aintzirako munstroa bera ere topatuko dute, baina Sherlockek dena elementala bilakatzen duten bere dedukzio doai bikainak martxan jarri aurretik katramila edo misterioa konpondo beharko du, Holmesek Britainia Handiaren segurtasuna arriskuan jarri eta bere ospea betirako zapuztu dezakeen akats bat burutuko du.


Scutiger pingwuensis

Scutiger pingwuensis "Scutiger" generoko animalia da. Anfibioen barruko Megophryidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Inside Llewyn Davis

Inside Llewyn Davis (euskaraz "Llewyn Davisen Barnean") 2013ko Joel Coen eta Ethan Coen estatubatuar zinema zuzendari, gidoigile eta ekoizleak zuzendu, idatzi eta ekoiztutako drama-komedia filma bat da. Oscar Isaac, Carey Mulligan, John Goodman, Garrett Hedlund, F. Murray Abraham eta Justin Timberlake aktoreek antzeztu zuten.

2013ko maiatzaren 19an Canneseko Zinemaldian estreinatu zen.

Oscar Sarietarako bi izendapen jaso zituen (Argazkigintza onenaren Oscar Saria eta Soinu onenaren Oscar Saria), bai eta Urrezko Globo Sarietarako beste hiru izendapen ere.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

1961, New York. Llewyn Davis (Oscar Isaac) Greenwich Village auzoan modu txarrez bizi den folk abeslari gaztea da. Negu gorrian, gitarra bizkarrean daramala, etxe finkorik gabe eta diruz oso larri, bizitzan aurrera ateratzeko eta sosak irabazteko musikari gisa dabil. Erdipurdiko aretoetan abestuz bizirauten du, baina, batez ere, gau hotzetan heuren sofak uzten dizkioten lagunei esker. Bapatean, Chicagora joan eta Bud Grossman (F. Murray Abraham) musikagintzaren enpresaburu aberatsarentzako froga bat egitea erabakiko du.


Aitor Otaño

Bernardo "Aitor" Otaño Jaca (Adrogué, Buenos Airesko probintzia, 1938ko urtarrilaren 29a - Martínez, Buenos Aires Handia, 2005eko martxoaren 30a) argentinar errugbilari eta errugbi entrenatzailea izan zen, euskal jatorrikoa, bigarren lerroan jokatzen zuena. Argentinako selekzioko kidea izan zen 1960-1971 bitartean, eta kapitaina 1964tik 1966ra. 1965ean, Urrezko Olimpia saria jaso zuen.

Bizitza.

Bernardo Otaño Jaca Adroguén jaio zen, Buenos Airesko probintzian, 1938ko urtarrilaren 29an. Bernardo Otaño Alberdiren eta Juana Ines Jaca Otañoren semea zen, eta Pedro Mari Otaño poetaren iloba. Aitak Aitor jarri nahi izan zuen jaiotza-agirian, baina erregistroan galarazi zioten; hala ere, izen horri eutsi zion beti.

Haurtzaroan tenisean aritu bazen ere, laster hasi zen errugbian, Champagnat klubean. 17 urte zituelarik, Burzacoko Pucarára aldatu zen. Hori izan zen bere bizitzako taldea, 1974an erretiratu zen arte jokatu baitzuen bertan, eten txiki batekin: 1973an Belgranorekin Europan barna egindako bira.

1960an jaso zuen Argentinako selekzioaren lehenbiziko deia. Partida uztailaren 23an jokatu zen, Buenos Airesen, eta Frantzia izan zuten aurkari. Baina haren unerik gorena

1965ean iritsi zen, kapitaina izan zelarik talde nazionalak Hegoafrikan egin zuen biran. Ahaztezina izan zen, batez ere, Junior Springboksen aurkako garaipena (6-11), ekainaren 19an, Johannesburgeko Ellis Parken, 40.000 ikusleren aitzinean. 1965ean bertan, Urrezko Olimpia saria jaso zuen, Argentinako urteko kirolariari ematen zaiona.

Denera 26 test-match jokatu zituen Argentinako selekzioarekin, azkena 1971eko abuztuaren 28an, Buenos Airesen, Oxford eta Cambridgeren kontra. Orduko belauneko arazoekin zebilen, eta infiltrazioak behar izaten zituen jokatu ahal izateko. Hala ere, beste hiru urtez aritu zen klubean. Zelaiak utzi arren, errugbiari lotua segitu zuen. 1978-1986 bitartean, aldika, Pumen entrenatzailea izan zen, eta zazpiko errugbiko selekzioaren hautatzailea 1997ko munduko txapelketan.

2005eko martxoaren 30ean hil zen, kirurgia ondoko infekzio baten ondorioz. Haren omenez, 2008tik "Aitor Otaño kopa" izaten dute jokoan Pucará eta Belgrano taldeek elkarren kontra aritzen diren partidetan.


Andrano

Andrano Italiako udalerri bat da. Lecceko probintzian kokatuta dago, Apulia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Andranok honako udalerri hauekin egiten du muga: