Kriptografia simetriko

Kriptografia simetrikoa mezuak deszifratzeko eta zifratzeko gako berbera erabiltzen duen kriptografiako metodo da.

Sarrera.

Komunikazio kriptografiakoa gauzatzeko, igorlea eta hartzailea aldez aurretik kanal fidagarriaren bidez zein gako erabili erabakitzen dute. Gakoa biek dakitela, igorleak mezua zifratzen du gako hori erabiliz eta hartzaileak dezifratzen du gako berarekin.

Zifratze algoritmo on batek segurtasun osoa gakoan jartzen du eta bat ere ez algoritmoan. Hau da, erasotzaile bati algoritmoa jakiteak ez lioke lagunduko. Honen adibide GPG da.

Desabantaila.

Algoritmo hauen desabantaila gako banaketan datza. Igorlea eta hartzailea behin gako konpartituz gero komunikazio segurua da. Baina erasotzaileari errazago zaio gakoa banaketan gakoa atzematea gako igartzea baino. Gako banaketaren komunikazioa kanal fidagarriren bitartez egiten da.

Beste arazoa da zenbat gako erabili behar diren. Bi komunikatzaileen artean gako bakarrarekin nahiko da kriptografia simetrikoan, baina komunikatzaileak bi baino gehiago badira banatzeko gako kopuru biderkatzen da. N modu seguruan komunikatzeko pertsona kopurua bada n x (n-1) / 2 gako behar dira komunikatzaile bikote bakoitzak modu pribatuan. Talde txiki baterekin gauzatu daiteke baina talde handigoagorekin ez.

Alternatibak.

Gako banaketaren arazoa konpontzeko kriptografia asimetrikoa eta kriptografia hibridoa daude.

* AES

* BlowFish

* DES / 3DES

* IDEA

* RC4

* TEA / XTEA

Gako banaketa.

Kriptografia simetrikoan gakoa banaketzeko bi era daude: Banaketa simetrikoa eta asimetrikoa.

# Banaketa simetrikoan, gako hauek erabiltzeko orduan, segurtasunaz gain bizkortasuna lortzeko, mailakatua dagoen mekanismo bat ezartzen da. Horrela, arrunta izango da komunikazio sesio bakoitzean zifratzeko erabiltzen den gakoa aldatzea. Sesio gako hauek, komunikazio kanaletik zifratuta bidali ahal izateko, beste gako bat erabiliko da; beste aukera, gakoa eskuz banatzea litzateke kanal seguru bat erabiliz. Bigarren mailako gako hauek, kanal seguru batetik, eskuz bidaltzeko erabili daitezke (baliza diplomatikoa, eskura eta abar).

# Banaketa asimetrikoan, bidaltzen diren gakoak zifratzeko gako publikoko mekanismo bat erabiltzen da. Zifratu asimetrikoa bakarrik ez erabiltzearen arrazoia, honek simetrikoak baino baliabide gehiago behar dituela da. Asko erabiltzen den metodo bat, estalki(gutunazal) digitala da. Estalki hauek gako publiko bat garraiatzen dute. Horrela, igorleak testu argia, lehenik isileko gako simetrikoarekin zifratzen du, ondoren isileko gakoa estalkiren gako publikoarekin zifratuko da eta gero biak bidaliko dira. Mezuaren hartzaileak lehenik estalkia deszifratuko du bere gako pribatu asimetrikoarekin, testua deszifratzeko behar duen gako simetrikoa lortuz.

Gakoen ezaugarri desiragarria bere iraungipena da. Gako guztiek izan behar dute bizitza denbora jakin bat, kriptoperiodo delakoa, eta hortik aurrera ez dira erabilgarriak izango. Gakoek balioa galdu behar izatearen zergaitua, kriptoanalisi teknika bitartez erasotzen ari direnek, mezuak deszifratzeko ez dezatela izan, ez denbora nahikorik, ez informazioa nahikorik, da.


Kirchhoffen zirkuituen legeak

Kirchhoffen legeak zirkuitu elektrikoetan karga eta energiaren kontserbazioarekin tratatzen duten bi berdinketa dira. Hauek leheneko aldiz 1845ean Gustav Kirchhoffek deskribatu zituen. Ingeniaritza elektrikoan oso erabilera zabala dute.

Zirkuituen bi legeak zuzenean Maxwellen ekuazioetatik lortu daitezke, baina Kirchhoffek Maxwell baino lehenago aurkitu zituen eta gero Georg Ohmek zabaldu zituen.

Korrontearen legea.

Kirchhoffen korrontearen legea, (KCL - "Kirchhoff's Current Law" ingelesez), Kirchhoffen nodoen legea edo Kirchhoffen lehenengo legearen izenarekin ere ezagutzen da.

*Karga elektrikoaren kontserbazio printzipioak zera inplikatzen du:

Nodora sartzen diren korronteak positiboak eta nodotik ateratzen direnak negatiboak izatearen konbentzioa hartzen badugu (edo kontrakoa), printzipio hau honela adierazi daiteke:

formula_1

Non "n" nodora sartu edo bertatik ateratzen diren adar guztien kopurua den.

Formula hau ere korronte konplexuentzat baliagarria da:

formula_2

Lege hau kargaren kontserbazioan oinarritzen da, non karga (coulombetan neurtuta) korrontea (amperetan) eta denboraren (segundotan neurtuta) arteko biderkadura den.

Karga dentsitatea aldatzen.

Fisikoki, kondentsadorearen gainazalekin murrizpenak Kirchhoffen korrontearen legea bakarrik aplikatzen den puntuan karga dentsitatea konstante denean baliagarria dela esan nahi du. Normalean hau ez da arazo bat indar elektrostatikoak direla eta: kargen handitzeak kargak bananduko lituzketen banantzen indarrak sortuko lituzke.

Hala eta guztiz ere, kargen handitzea kondentsadore batean gerta daiteke, zeinetan karga normalean bi gainazal paraleloetan hedatzen den eta bi hauen artean bi gainazaletako karga positibo eta negatiboen bilketa elkartu eta deuseztatzea eragozten duen hutsune fisiko bat dago. Kasu honetan, kondentsadorean sartzen den korronte elektrikoaren fluxua ez da zero, baina kargaren bilketaren ratioaren berdina da. Hala ere, dD/dt korrontearen desplazamendu hau kontutan hartzen bada, Kirchhoffen korrontearen legea berriz betetzen da. (Hau bakarrik beharrezkoa da baldin eta korrontearen legea kondentsadore baten gainazal batean aplikatu nahi badugu. Zirkuituen analisian, normalean, kondentsadore bat unitate bat bezala hartzen da, eta kasu honetan jatorrizko korrontearen legea betetzen da, kondentsadore baten alde batetik sartzen den korrontea eta bestetik ateratzen dena berdinak baitira.)

Modu teknikoago batean adierazita, Kirchhoffen korrontearen legea Ampereren legearen dibergentzia Maxwellen zuzenketarekin hartuta eta Gaussen legearekin konbinatuz lor daiteke, hurrengoa lortuz:

formula_3

Hau kargaren kontserbazioaren ekuazioa besterik ez da (forma integralean zera dio, itxitako gainazal batean zehar ateratzen den korrontea eta bolumenaren barrualdeko kargaren galera ratioa berdinak direla (Dibergentziaren teorema)). Kirchhoffen korrontearen legea korrontearen dibergentzia zero izatea baieztapenarekiko baliokidea da, eta hau denborarekiko ρ aldaezinarentzat egia da, eta egia da beti baldin eta korrontearen desplazamendua Jn sartzen bada.

Erabilerak.

Kirchhoffen korrontearen legeko bertsio matriziala, SPICE bezalako, zirkuitu simulatzaile programa gehienen oinarria da.

Tentsioaren legeak.

Kirchhoffen tentsioaren legeari (KVL - "Kirchhoff's Voltage Law" ingelesez), Kirchhoffen bigarren legearen izena ere ematen zaio.

formula_4

Hemen,"n" neurtutako tentsio guztien kopurua da. Tentsioak konplexuak ere izan daitezke:

formula_4

Lege hau eremu potentzial batek emandako eta hartutako energiaren kontserbazioa oinarritzen da (disipazioa dela eta energia kontutan hartu gabe). Tentsio potentzial bat emanda, itxitako bide bat osatzen duen karga batek ez du energia galtzen ezta irabazten ere bere jatorrizko potentzial mailara iristen dean.

Lege hau betetzen da nahiz eta zirkuituan erresistentzia (energiaren disipazioa eragiten duena) agertu. Kasu honetan legearen baliagarritasuna uler daiteke, energia disipazioa dela eta, karga bere hasierako puntura itzultzen ez dela ohartuz gero. Karga batek terminal negatiboan bukatuko du positiboan ordez. Honek esan nahi du potentzial diferentziak emandako energia guztia erresistentziak kontsumitu duela eta honek energia galtzen duela beroa disipatuz.

Laburbilduz, Kirchhoffen tentsioaren legeak ez du osagai elektrikoen (erresistentzia, kondentsadore, etab) energiaren irabazi edo galerekin. Tentsio iturriak sortzen duten eremu potentzialaz arduratzen da legea. Eremu potentzial honetan, berdin dio ze osagai elektriko dauden, eremu potentzialak emandako energiaren irabazia zero izan behar da karga batek begizta itxi bat osatzen duenean.

Eremu eta potentzial elektrikoak.

Kirchhoffen tentsioaren legea goian esan bezala hurrengo baieztapenaren baliokidea da: "balio bakarreko potentzial elektrikoa zirkuituko puntu bakoitzari esleitu ahal zaio" (eremu bektorial kontserbatibo bat potentzial eskalar baten gradientea bezala adieraz daitekeen bezala). Orduan

zirkuituko edozein begizta itxiko irudizko ibilbidea egingo balu bezala gertatzen diren potentzial honetako aldaketen batuketa zero izan beharko luke.

Hau energiaren kontserbazio printzipioaren ondorio bezala ikus daiteke. Beste aldetik, posible izango zen zirkuituan zehar korrontea zirkulu batean pasatzen duen etengabeko mugimenduko makina bat eraikitzea.

Potentzial elektrikoa eremu elektriko baten gaineko integrala bezala definituta dagoela kontutan hartuz, Kirchhoffen tentsioaren legea hurrengo modu baliokidean adieraz daiteke:

formula_6

eremu elektrikoaren integrala, C begizta itxitik zehar, zero dela baieztatzen du.

Forma bereziagora itzultzeko, integral hau zatitu daiteke osagai zehatzetako tentsioa lortzeko.

Hau Faraday-ren indukzio legearen sinplifikazio bat da, begizta itxia elkartuko zuen eremu magnetiko aldakorrik ez dagoeneko kasu berezirako. Beraz, praktikoki nahikoa da erresistentziak eta kondentsadoreak bakarrik dituzten zirkuituak azaltzeko.

Eremu magnetiko baten aurrean eremu elektrikoa ez da kontserbakorra eta beraz ezin du definitu potentziala eskalar hutsa bezala-zirkuituaren inguruko eremu elektrikoaren integrala ez da zero. Hau energia eremu magnetikotik korrontera (edo kontrakoa) transferitzen ari delako da. Induktoreak dituzten zirkuituetan Kirchhoffen tentsioaren legea "konpontzeko", zirkuituko induktantzia bakoitzarekin potentzial erorketa efektibo bat, edo indar elektroeragile bat elkartzen dira, hauen balioa eremu elektrikoaren integralaren zerotik aldentzen den balioa delarik Faradayren indukzioaren legeari jarraituz.

Erreferentziak.

Ingelesezko bertsioko erreferentziak


Berlin Express

Berlin Express (euskaraz "Berlingo Espresoa"), 1948ko Jacques Tourneur frantziar-estatubatuarrak zuzendutako drama film bat da. Merle Oberon, Robert Ryan eta Charles Korvin aktoreek antzeztu zuten.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

1945, Alemania, Bigarren Mundu Gerra amaitu berritan, Parisetik Frankfurt hirira doan AEBetako Armadaren tren batean hizkuntza ezberdinetan mintzo diren hainbat herrialdeetako pertsonez osatutako talde bat doa: Lucienne Mirabeau (Merle Oberon) frantziar emakumea, Robert J. Lindley (Robert Ryan) estatubatuar nekazaritza aditua, Bernhardt (Paul Lukas) alemaniar ekintzaile eta bakezalea, Henri Perrot (Charles Korvin) frantziar gizona, James Sterling (Robert Coote) britainiar irakaslea, Maxim Kiroshilov (Roman Toporow) Sobietar Armadako tenientea eta Herr Otto Franzen (Fritz Kortner) alemaniar enpresaburua. Ustekabean kode sekretu bat uso mezulari batean topatua izan eta bidaiari guztiak arriskuan jarriko dituen espioitza trama nahasi bat azaleratu eta militarrak eta zerbitzu sekretuak adi jarriko ditu. Gainera, Alemaniaren Bateratzearen alde lanean dabilen Bernhardt ekintzailea Frankfurt hirira iritsi aurretik eraila agertuko da, hortaz taldekideak elkartu eta hiltzailea atzematen saiatuko dira.


Flammerécourt

Flammerécourt Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Flammerécourt udalerrian erroldatutako biztanleak 74 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 26 etxebizitza zeuden, 25 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 bigarren erresidentzia bat zen. 24 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 25 etxebizitza nagusietatik 19 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 1ek lau zituen eta 16 etxek bost zituzten. 17 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 43 ziren, horien artean 24 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 24 pertsona aktiboetatik 18 lanean zeuden (12 gizon eta 6 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.

2000. urtean Flammerécourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Flammerécourt

Brachay (1,9 km)

Leschères-sur-le-Blaiseron (2,8 km)

Charmes-en-l'Angle (3,2 km)

Blécourt (3,6 km)

Charmes-la-Grande (4,4 km)

Rouécourt (4,6 km)

Ferrière-et-Lafolie (4,7 km)


Eviota prasina

Eviota prasina "Eviota" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.

Banaketa.

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.


Chhau dantza

Chhau dantza (oriyaz: ଚାଉ ନୃତ୍ୟ), India ekialdeko dantza tradizionala da, bereziki Odisha, Jharkhanden eta Bengalan. Dantzarekin batera poema klasikoak errezitatzen dira, esaterako Mahabharatakoak eta Ramayanakoak; askotan ere tokiko gai folklorikoak. 20210etik Gizateriaren Kultura Ondare Immaterialaren izendapena du.

Estiloak.

Jatorria lurralde desberdinetan izanik, haiekin lotutako hiru estilo bereizi egiten dira:

Komunitate horiekin oso lotua estua du dantza honek, nahiz eta hizkuntza eta erlijio desberdinak izan.

Festak.

Chhau dantza lurraldetako festekin eta ospakizunekin oso lotuta dago. Bereziki, Chaitra Parva udaberriko festarekin.

Historia.

Dantza honen jatorria tokian-tokiko borroka-arte batzuetan egon daiteke. Gerra dantzak dira, beraz. Dirudienez Purulian sortu zen nahiz eta ondoren Odishan arrakasta handia izan. Beste garaietan herri xumeak ez zuen dantza honetan parte hartzen: aitoren semeen abantaila zen. Emakumezkoek ere debekatuta zuten eta ezin zuten teknika hori ikasi.

Gaur egun, Indiako gizartean aldaketa handiak ematen ari dira eta, ondorioz, komunitateek dantza honekin zuten lotura gero eta ahulagoa bihurtzen ari da. Halaber, gero eta lotura gehiago du turismoarekin.

Dantzaren ezaugarriak.

Dantzaren mugimenduek borroka teknikak eta animalien mugimenduak, batez ere hegaztiak, erabiltzen dituzte. Normalean, aire librean egiten da eta gauez. Melodiak tradizionalak dira eta bi aire musika-tresnekin egiten dira: mohuri eta shehnai; bi horiekin batera perkusio tresnak ere erabiltzen dira: dhol, dhamsa eta karkha.

Dantzaren aldaera batzuetan maskarak erabiltzen dira. Oso dotoreak dira. Shutadar komunitateak prestatzen ditu, horretarako zeramika margotua eta "shola" erabiltzen dute; "shola" malgua den pasta zuri bat da.


Shuto Watanabe

Shuto Watanabe (japonieraz: 渡邉 柊斗, Watanabe Shuto, 1997ko urtarrilaren 28a -)

Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus.


Rocchetta Tanaro

Rocchetta Tanaro Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Rocchetta Tanarok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Mohini Bhardwaj

Mohini Bhardwaj (Filadelfia, Pensilvania, 1978ko irailaren 29a) AEBetako gimnasta artistikoa da, 2004ko txapeldunorde olinpikoa taldeka, eta 2003an munduko txapelduna izan zen taldekakoan.

Kirolari ibilbidea.

2001.

2001an Ganteko Munduko Txapelketan, Errumania eta Estatu Batuen ondoren, taldekako brontzea eskuratu zuen.

2004.

2004ko Atenasko Olinpiar Jokoetan berriz ere zilarra lortu zuen taldekakoan —Errumaniaren atzetik eta Errusiaren aurretik—, Terin Humphrey, Annia Hatch, Courtney Kupets, Courtney McCool eta Carly Patterson lagun zituela.


Vila Nova do Piauí

Vila Nova do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Managua Fútbol Club

Managua Fútbol Club Nikaraguako futbol talde bat da, Nikaraguako Lehen Mailan jokatzen duena.

Historia.

2006. urtean sortu zen Managua hiriburuan eta hiru urte geroago maila gorenera igotzea lortu zuten América Managua garaitu ondoren 2009/10 denboraldiko finalean.


Turdaș

Turdaș Errumaniako udalerri bat da, Hunedoara konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Moxee (Washington)

Moxee Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Yakima konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Simophis rhinostoma

Simophis rhinostoma "Simophis" generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.


Luzillé

Luzillé Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Luzillé udalerrian erroldatutako biztanleak 893 ziren. Familiak 348 ziren, horien artean 79 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 50 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 471 etxebizitza zeuden, 350 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 82 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 463 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 350 etxebizitza nagusietatik 276 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 93 etxek lau zituzten eta 177 etxek bost zituzten. 276 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 143 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 181 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 546 ziren, horien artean 424 aktiboak ziren eta 122 inaktiboak ziren. 424 pertsona aktiboetatik 392 lanean zeuden (217 gizon eta 175 emakume) eta 33 langabezian zeuden (22 gizon eta 11 emakume). 122 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Luzillé udalerrian 355 unitate fiskal zeuden, 896,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.655 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 33 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 3 harategiak ziren.

2000. urtean Luzillé udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.717 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Luzillé

Épeigné-les-Bois (4,3 km)

Le Liège (4,9 km)

Sublaines (5,3 km)

Francueil (5,9 km)

Saint-Quentin-sur-Indrois (7,1 km)

Chédigny (7,6 km)

Chenonceaux (7,7 km)

Civray-de-Touraine (7,8 km)


Qué vida más triste

Qué vida más triste Natxo del Agua eta Rubén Ontiverosek sortutako telesail komikoa da. Hasieran websail moduan hasi zen eta bi milioi ikusle ere izan zituen Interneten bidez. Hori zela eta, telebistara pasa zen eta 2008ko urritik 2010eko maiatzera arte La Sextan emititu zuten.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Borja Pérez basauritar gazteak harriabarrak biziko du eta igandero vlog bat grabatuko du gertatutakoa azaltzen.


Agustín Edwards Mac-Clure

Agustín Edwards Mac-Clure (Santiago, 1878ko ekainaren 17a - ibid ., 1941eko ekainaren 18a) Txileko kazetari enpresaburua, ekonomialaria, bankaria, diplomazialaria, idazlea eta politikaria izan zen, Alderdi Nazionalaren kide garrantzitsua eta Santiagoko El Mercurio, La Estrella de Valparaíso, El Mercurio de Antofagasta egunkarien sortzailea, denak El Mercurio de Valparaísoren ondorengoak.

Errepublikako diputatu izan zen lau aldi jarraian, 1900 eta 1912 artean. Germán Riesco eta Pedro Montten gobernuetan ere Estatu ministroa izan zen eta bere herrialdearen enbaxadore izan zen Europan eta Estatu Batuetan .


Eoin Ó Broin

Eoin Ó Broin (Cabinteely, Dublin, 1972ko irailaren 11) irlandar politikari eta idazle bat da, Sinn Féin alderdiko kidea. Dáil Éireann legebiltzarrean Dublin Erdi-Mendebaldea barrutia ordezkatzen du.

Lynn Boylan alderdikidearen bikotea da.


Manuel Maria Ynchausti

Manuel Maria Ynchausti Romero (Manila, 1900eko urriaren 19a - Uztaritze, 1961eko apirilaren 17a) euskal jatorriko estatubatuar enpresaburu, kristau filantropo eta euskal kulturaren ekintzailea izan zen, ezaguna Espainiako Gerra Zibila dela eta errefuxiatutako euskal herritarrei, haurrak bereziki, Ipar Euskal Herrian harrera emateagatik. EAJ alderdiarekin harreman estuak izan zituen eta Jose Antonio Agirre lehendakariari Europatik Ameriketako Estatu Batuetara ihes egiten eta hango gobernuarekin zituen harremanei esker bertan bizi eta lan egin ahal izan zuen. 1947 urtean Ipar Euskal Herrira itzuli eta euskal kulturaren sustapenean lan handia egin zuen, Eusko Ikaskuntzaren VII. eta VIII. kongresuen antolaketan esaterako.


Zirkulu-sektore

Zirkulu batean, zirkulu-sektorea arku bat eta hori mugatzen duten bi erradioek mugatzen duten zirkuluaren zatia da.

Azalera.

Azalera bi parametroren mendean dago: arkua defintzen duen angelua eta zirkuluaren erradioa.

formula_1

formula_2 erradioa y formula_3 angeluaren neurria izanik, radianetan.

Angelua formula_4 gradu sexagesimaletan emana badago, berriz:

formula_5


Long Lake (Wisconsin)

Long Lake Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Florence konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Callahan (Florida)

Callahan Floridako herri bat da. Nassau konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Ontoria

Ontoria, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Cabezón de la Sal udalerrian dagoen herri bat da. 2015eko erroldaren arabera 543 biztanle zituen.


Victoria's Secret Fashion Show

Victoria's Secret Fashion Show edo Victoria's Secreten Moda Ikuskizuna Victoria's Secret lentzeria-etxeak urtero egiten duen moda-ikuskizuna da. Ekitaldian une horretako modelorik ezagunenetako batzuk desfilatzen dute.

Ameriketako Estatu Batuetako telebista kateek eman ohi dute ikusle-kopuru handieneko ordutegian. 1990eko hamarkadan erakustaldia San Valentin egunaren aurreko egunetan egiten zen. 1999an eta 2000n erakustaldia web bidez baino ez zuten. 2001aren hasieran ikuskizuna Eguberrietako oporren aurreko egunetan egiten hasi ziren. Urte horretan ABC telebista kateak eman zuen. Hurrengo urteetan, ordea, CBS katea arduratu da ikuskizuna eskaintzeaz. Desfilearen lekua urtero aldatu ohi da eta Miami, Los Angeles, Cannes, Paris eta Londres hirietan, besteak beste, egin izan da. Hala ere, lehendabiziko lau edizioak New Yorkeko Plaza Hotelean egin ziren.

Historia.

Victoria 's Secret hirurogeita hamarreko hamarkadaren amaieran sortu zen San Frantziskon, Roy Raymond fundatzailearen herabetasuna zela eta. Izan ere, lotsa handia sentitzen zuen bere bikotekidearentzako lentzeria erosi behar zuenean, merkataritza-gune tradizionaletan. Ideia horrek bultzatuta, eta 40 mila dolarreko maileguarekin eta beste 40 mila senide eta lagunen maileguarekin, Royk lehen lentzeria denda ireki zuen Santanfod unibertsitatetik gertuko merkataritza zentro batean, eta bertako ikaslea zen 1977an, bezeroak saltzaileen begiradapean zeuden saltoki handiekiko bereizgarri batekin. Bere dendak leku esklusibo eta giro atsegin gisa moldatu zituen arropa erosi nahi zuten gizonentzat. Bost urte geroago, estilo victoriarreko enpresa gazteak sei biltegi zituen eta urtean 6 milioi dolar inguru fakturatzen zituen, Reason Why atariaren arabera. Raymondentzat arrakasta iritsia zen; hala ere, ustekabean, Victoria 's Secret The Limited arropa konpainiari saltzea erabaki zuen 4 milioi dolarren truke, agian bere bizitzaren negozioa egiten zuela pentsatuz. Une horretatik aurrera, Victoria 's Secret aparra bezala hazi zen Estatu Batuetan, Top Models bere iragarki eta desfileetarako kontratatzeko estrategia arrakastatsu bati esker. Bere konpainia saldu eta hamaika urtera, Roy Raymondek bere burua hil zuen San FrantziskokoGolden Gate zubitik 1993. urtean

Izenaren jatorria.

Raymondek Victoria 's Secret aukeratu zuen izen bezala Victoria erreginaren omenez eta bere lehen denda apaindu zuen victoriar gela bat berrinterpretatuz. Batzuek diote markaren izena emaztearena dela, baina hori ez da egia, Raymonden emazteak Gaye baitzuen izena. Elkarrekin 'Victoria' aukeratu zuten elkarte historiko bat eta Secret bat nabarmentzeko, bezeroei intimitatea jakinarazteko.

Kritikak.

Interneteko emanaldi honen lehen emisioak bideoaren konexio txarragatik eta kalitate eskasagatik kritikatu ziren. The New York Times egunkariko kritikari batek 1999ko emanaldia «behatxulo baten bidez striptease bat behatzea» gisa ikustearen esperientzia deskribatu zuen. Kritikari batzuek «komertzialismo eztabaidaezin» eta infomertziala bezala deskribatu dituzte. 2002an, Emakumeen Erakunde Nazionalak desfilearen aurkako protesta egin zuen, «pornografia moderatuko infomertzial» deituz; protestari Parents Television Council eta beste erakunde batzuk batu zitzaizkion. 2009an, American Decency Association-ek mezu elektronikoak bidali zizkien desfilearen babesleei, hala nola AT & T, Kentucky Fried Chicken, Netflix, Nikon eta Reebok

Gaur egun, CBSko afiliatu batzuek, hala nola Fisher Broadcastingekoak Idahon, desfilea emateari uko egiten diote.

Gainera, kritika handiak izan ditu munduan zehar, merkaturatzen duten emakume oso argalaren estereotipoa dela eta. Kritika horiekin bat egiten duen enpresa handietako bat Dove da.


Eraikingintza ingeniaritza

"Ez nahasi eraikuntzaren ingeniaritzarekin".

Eraikuntzaren barruan, hauek bereizten dira: bizitegi-eraikuntza (familia bakarrekoa, horizontala, bertikala...), industria-eraikuntza (nabeak, konplexuak, fabrikak, upategiak, banaketa-zentroak...), merkataritza-eraikuntza (jatetxeak, merkataritza-lokalak, bulegoak...) eta eraikin instituzionala (hezkuntza, kirola, erlijioa, ospitaleak, kultura, aisialdia...). Era berean, eraikina publikoa edo pribatua izan daiteke.

Lanbidea.

Laburbilduz, eraikuntza-ingeniaritza eraikuntza-prozesua teknikoki gauzatzeko aukera ematen duen ingeniaritza zibilaren adarra da. Eraikinaren kontzeptualizazio-fase batetik abiatuta, oinarrizko proiektua deritzona, prozesuaren garapen teknikoa osatzen duten faseak, egitura-fasea, instalazioak garatzeaz arduratzen den beste fase bat, zati ekonomikoan zentratutako fase bat, eraikuntza-definizioaren fase bat, obraren zuzendaritza fakultatiboaren bidez gauzatze fisikoa gauzatzeko aukera ematen duena, eta eraikina kontserbatzeko fase bat daude.

Eginkizunak.

Duela urte batzuk, eraikuntza-ingeniariari arkitekto tekniko edo aparejadore deitzen zioten. Gaur egun, Espainian 100 mila etxebizitza baino gehiago eraikitzen dira urtero. Eraikuntzaren sektorean zifra handiak izanda, normala da mota horretako profesionalen kopurua ere handia izatea.

Nagusi hauen eginkizunak eta erantzukizunak honako hauek dira: ingeniaritza zibila berrikustea eta aztertzea; edozein eraikuntza motatarako lan-taldeak planifikatzea eta koordinatzea; lan hori egitea. Azken kasu honetan, sustapen enpresa batean edo eraikuntza enpresa batean lan egiten badu, bere lanpostua izango da desberdinak. Lehenengo kasuan, ekoizpenaren zuzendari gisa arituko da, eta bigarrenean, ekoizpenaren zuzendari gisa. Beste zeregin bat eraikuntza garaian materialen kalitatea kontrolatzea da. Beste eginkizun bat izanen da materialen kalitatea kontrolatzea eraikuntza prozesuan. Alderdi garrantzitsu bat obraren segurtasun-neurriena da, obrako partaide guztiak babestuta egon daitezen.

Lanbide zorrotza da hau, etxebizitza-proiektu bateko edozein eraikuntza-proiektuan bezala, eraikuntza ingeniari bat eta arkitekto bat egon behar dira. Beraz, irtenbide profesional asko ditu.

Betebeharrak eta beharrezko azterlanak.

Eraikuntza Ingeniaritzako Graduatua aukera bikaina da obren eta proiektuen kudeaketarekin zerikusia duen guztia ikasteko, hasierako planteamendutik eraikuntza prozesu osoa gauzatu arte. Antzeko prestakuntza eskaintzen dute Eraikuntza eta Eraikuntza Kudeaketako Master Ofizialak, Eraikuntzaren Kudeaketa Integraleko Masterrak edo Eraikuntzaren Ingeniaritzakoak.

Datuak eta estatistikak.

Eraikuntza ingeniari batek irtenbide profesional ugari eskaintzen ditu, eraikuntzetan duen aplikazio eremua oso zabala baita. Espainiako Unibertsitateko Enplegagarritasun eta Enplegu Barometroaren arabera, gehien irabazten duten lizentziadunak ingeniariak eta arkitektoak dira. Inkestatutako pertsonen %80k adierazi zuen oso gustura zegoela azken lanarekin. Kopuru hori igo egiten da Ingeniaritza eta Arkitekturako tituludunentzat. Bestalde, Sustapen Ministerioak adierazi zuen 2018an ia 101.000 etxebizitzatarako bisatu berriak izapidetu zirela. Etxebizitza ez berriak eraberritzeko edo handitzeko emandako bisatuak gehituz gero, ia 129.000 izan ziren. Aurreko urtean% 18 baimen gutxiago eman ziren.

Irteera profesionalak.

Obraren zuzendaritza teknikoa:

Obraren produkzioaren kudeaketa.

Prebentzioa eta segurtasuna eta osasuna.

Eraikinaren ustiapena.

Aholkularitza, aholkularitza eta auditoretza teknikoak.

Proiektu teknikoak idatzi eta garatzea

Beste irteera batzuk.

Prestakuntza akademikoa.

Eraikuntza Ingeniaritzako tituluak gaitu egiten du eraikuntzaren esparruan hainbat jarduera profesionalki garatzeko, hala nola, obraren gauzatze materialaren zuzendaritza, antolaketa eta plangintza, kalitatearen kontrola, segurtasuna eta osasuna, ekonomia, kostuen kontrola eta kudeaketa. Eraikuntzako ingeniaria arlo horietan guztietan aditua da.

Eraikuntza Ingeniaritzako Gradua Espainian 2004. urtean sortutako gradu-titulu bat da, Ingeniaritza eta Arkitektura adarraren barruan, GHEE osatzen duten herrialde guztien artean unibertsitate-tituludunen trukea errazteko, Boloniako Prozesuaren arabera, titulazio horien izenak ahalik eta homogeneoenak eta argienak izanik.

Historikoki, zenbait herrialdetan, ingeniaritza horretako egungo titulazioak arkitektoa (Danimarka edo Finlandia) edo ingeniari zibila prestatzetik etorri dira. Halaber, arkitektoak eta eraikuntzako ingeniariak bi titulazio izaten dituzte: Italia, Espainia, Japonia edo Hego Korea.

Erregulazioa.

Boloniako prozesuaren aurretik, Eraikuntzaren Ingeniaritzako unibertsitate-prestakuntza hainbat titulaziotan banatzen zen, hala nola Arkitektura Teknikoan, Arkitekturan, Industria Ingeniaritzako, Bide, Ubide eta Portuetako Ingeniaritzan eta Herri Lanetako Ingeniaritzan.

Gatazka judiziala.

Gatazka judiziala, batez ere gradu-tituluaren izenari eragiten diona, honako honetan oinarritzen da: izena aukeratzeko baldintzetako bat izen hori egokia izatea da, eta ez nahastea, gaitzen duen lanbide arautuarekin. Ingeniaritza Industrialeko eta Ingeniaritza Zibileko lanbide-elkarteek bultzatutako gradu-tituluaren izendapenari buruzko gatazka judiziala dela eta, zenbait eskolak izena aldatzea erabaki dute aldi baterako, unibertsitate-tituluak eman ahal izateko. Gatazkaren oinarria da elkarte horiek ez dituztela aitortzen ez arkitekto teknikoaren lanbidea, ez eta Eraikuntzaren Ingeniaritzako Gradu eta Graduondoko titulua ere, ingeniaritzaren esparruan.

Espainian.

4 + 1 urte, hiru hezkuntza maila: gradua, masterra eta doktoretza.


Olmo (Korsika Garaia)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Korsikako udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Olmo»."

Olmo, (korsikeraz: ""

) Korsikako iparraldeko udalerria da, departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, biztanle ditu.


Percarina demidoffii

Percarina demidoffii "Percarina" generoko animalia da. Arrainen barruko Percidae familian sailkatzen da.


Bronchocela orlovi

Bronchocela orlovi "Bronchocela" generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.


709

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


Dasypeltis abyssina

Dasypeltis abyssina "Dasypeltis" generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.


Atlas sentimentala

Atlas sentimentala Patxi Zubizarreta Dorronsorok idatzitako eta J.M. Miguel Amoztegik irudiztatutako haur eta gazte literaturako euskarazko liburu bat da, 1998an Alberdania argitaletxeak plazaratua.

Argumentua.

Mattin protagonista nerabea Atlas mendikateko Toubkalmendia igotzera joan da gurasoekin. Mattinek orkatila bihurritzen du eta mendi magaleko Imi Oughlad marokoar herrixkan geratu behar izan du gurasoak mendira joan bitartean. Bertan, bereberren bizimodu eta ohiturekin bizi beharko du. Gainera, Said adinkidearekin harreman estua edukiko du, Naimaz maiteminduko da eta irakasle berezi bat ere ezagutuko du. Mattini mundu berri bat zabalduko zaio begien aurrean eta aurreiritzi asko aldatuko zaizkio.

Martinek, gainera, idazkeraz gain ilustrazioa darabil bere sentimenduak eta gertakariak azaltzerako, eta horren lekuko dira liburuan ageri diren irudi txiki ugari; errealistak eta testuaren osagarri direnak.

Egitura eta estiloa.

Liburua zazpi ataletan egituratzen da. Atal bakoitza Mattinek Imi Oughlad herrixkan igarotako egun bakoitzari dagokio, zazpi guztira. Atal bakoitza mundu arabiarrari dagokion aipu batekin hasten da. Liburuak eguneroko baten tankera hartzen du, protagonistak bertan idazten duen bakoitzean zein ordutan idazten duen ere aipatzen zaigularik. Hortaz, lehen pertsonan kontatzen dira orainaldian narraturik dauden pasadizoak.

Hala ere, kontakizuna ez da eguneroko soil batera mugatzen eta testuartekotasunak sarritan darabiltza. Horietako batzuk dira: Protagonista irakurtzen ari den "Eskua bete izar" eleberriko pasarteak, lagunei idatzitako gutunak, Xerezaderen istorioak... baita Patxi Zubizarreta beraren "Eztia eta ozpina" obrari dagokion aipamena ere.

Idazkera estiloari dagokionez Patxi Zubizarretak oso berea duen poetika nabarmena da, konparazio eta metaforen erabilpena ugari dituelarik. Honez gain, arabiar kulturaren berri emateko sinestesiaren erabilpena gogoko du egileak.

Patxi Zubizarreta eta arabiar kultura.

Sarritan jorratu izan ditu Patxi Zubizarretak arabiar munduari eta kulturari dagozkien gaiak bere obretan. Horien adibide dira "Gutun harrigarri bat" (1992), "Eztia eta ozpina" (1995), "Atlas sentimentala" (1998), "Bakarrik eta Buztangabe" (2002) eta "Arroza eta tinta" (2006). Gainera, gai hori berari buruzko itzulpenak eta egokitzapenak ere egin ditu: "Ali Baba eta berrogei lapurrak" (1993), "Aladin" (1995) eta "Sinbad marinelaren historia" (1996). Horrez gain, Nagib Mahfuz idazle egiptoarraren "Mirarien kalezuloa" (2006) eta "Mila eta bat gauen gauak" (2006) euskaratu zituen.

Kasu honetan "Atlas sentimentalak" arabiar kulturarekin duen atxikimendua erakusteko, egileak bi helburu nagusi biltzen ditu obra honen baitan. Alde batetik, arabiar mundua ezagutzera ematea, eta beste alde batetik, arabiar munduak iradokitzen duen sentsualitatea mendebaldeko irakurle gazteei transmititzea..


Pino Solanas

Fernando Ezequiel Solanas (Olivos, Buenos Airesko probintzia, Argentina, 1936ko otsailaren 16a - Paris, Frantzia, 2020ko azaroaren 6a), ezagunagoa Pino Solanas izenez, argentinar zinema zuzendaria eta politikaria izan zen. "La hora de los hornos" (1968), Octavio Getinorekin batera zuzendua, eta "El exilio de Gardel (Tangos)" (1985) zituen zinema-lanik ezagunenak.

Solanasek antzerkia, musika eta zuzenbidea ikasi zituen. 1962an, Seguir andando bere lehen film laburra zuzendu zuen eta 1968an ezkutuan La Hora de los Hornos film luzea ekoitzi eta zuzendu zuen, neokolonialismoari eta Latinoamerikako indarkeriari buruzko dokumentala. Filmak nazioarteko hainbat sari irabazi zituen eta mundu osoan proiektatu zen. Solanasek Epaimahaiaren Sari Nagusia eta Kritikaren Saria irabazi zituen Veneziako zinema-jaialdian eta Canneseko zinema jaialdiko eskenatokiaren saria. 1999an epaimahaiko presidentea izan zen Moskuko 21. Nazioarteko Zinemaldian. 2004ko Berlingo Zinemaldian Ohorezko Urrezko Hartz berezia eman zioten. Hainbat filmetako soinu bandetan kolaboratu zuen Ástor Piazzolla tango konpositore eta musikariarekin.

2020ko uztailaren 21etik hil zen egunera arte, azaroaren 6ra, Argentinako enbaxadorea izan zen UNESCOn. COVID-19ak jota hil zen 84 urte zituela.

Testuingurua.

Solanas 1970eko hamarkadan Argentinako zinema astindu zuen Grupo Cine Liberación taldearen aurreko aldean egon zen, kontzientzia soziala eta ahots politikoa garatuz. Perónen alde egiteko kanpainan aktiboa izan zen. 1970eko hamarkadan eskuineko indarrek mehatxatuta, bere aktoreetako bat hil egin zuten eta bera ere ia bahitu zuten.

Octavio Getinorekin batera, Solanasek "Hirugarren zinema baterantz" manifestua idatzi zuen. Hirugarren zinema politiko baten ideiak, Hollywoodeko zinemaren eta Europako autore zinemaren aurkakoa, garapen bidean dauden deitutako herrialde askotan zinemagileak bultzatu zituen.

Solanas Parisen erbesteratu zen 1976an, eta Argentinara itzuli zen 1983an demokrazia iritsi zenean.


Gadomus arcuatus

Gadomus arcuatus "Gadomus" generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.


Tila (udalerria)

Tila Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Tila da.


Châtelet plaza

Châtelet plaza (frantsesez: "Place du Châtelet"

) Frantziako Paris hiriburuan dagoen plaza bat da. 4. eta 1. barrutietan kokatua dago.

Historia.

Paris iparraldea zaintzen zuen Grand Châtelet gotolekua Frantziako Iraultzan suntsitua izan ondoren bertan eraiki zen plaza 1802 eta 1810 artean. François-Jean Bralle arkitektoak plazaren erdian dagoen "Palmierren iturria" diseinatu zuen, 6 metrotako diametroduna eta 18 metrotako garaierako zutabea daukana. Lau irudi alegoriko ere baditu, "zuhurtzia", "neurria", "justizia" eta "indarra".

Antzokiak.

Plazaren alde banatan bi antzoki daude, "Théâtre du Châtelet" eta "Théâtre de la Ville", biak ala biak Gabriel Davioud arkitektuak 1860 eta 1862 artean eraikiak.


Anadoras weddellii

Anadoras weddellii "Anadoras" generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.


Masaya

Masaya Nikaraguako mendebaldeko udalerria eta Masayako departamenduko hiriburua da. Granadatik 14 km mendebaldera eta Managuatik 31 km hego-ekialdera dago. 142,6 km²ko eremua du eta 2012an 166.588 biztanle zituen.


Unibertsitate pribatu

Unibertsitate pribatua edo goi hezkuntzako ikastetxe pribatua gobernu batek kudeatzen ez duen unibertsitatea da, eta ez du finantzaketa publikorik jasotzen. Beraz, aldaketa politikoek edo aurrekontu murrizketek ez die unibertsitate publiko bati bezainbeste eragiten. Unibertsitate pribatuak beren diru-sarrerekin finantzatzen dira; diru-sarrera horiek ikasleen matrikuletatik, dohaintza partikularretatik edo ikerketa-taldeek erregistratutako patenteetatik etorri ohi dira.

Eskualdearen arabera, zentro pribatu horiek gobernuaren araudiari lotuta egon daitezke edo ez. Unibertsitate pribatuak ohikoak dira herrialde batzuetan, baina ez dira existitzen beste batzuetan.

Oro har, unibertsitate pribatuek matrikulazio prezio altuagoa dute ikaslearentzat unibertsitate publikoek baino, ez baitute zergetatik datorren diru laguntzarik jasotzen, baina batzuetan, bereziki Estatu Batuetan, ikasle kopuru handi batek jasotzen dituen bekak eskaintzen dituzte.


Microperoryctes papuensis

Microperoryctes papuensis Microperoryctes generoko animalia da. Peramelemorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Echymiperinae azpifamilia eta Peramelidae familian sailkatuta dago.


Haplochromis xenognathus

Haplochromis xenognathus "Haplochromis" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


Megalopyge

Megalopyge sits generoa da, Megalopygidae familiakoa. Batzutan "Lagoa" sinonimoa erabiltzen da baina ez dago oso onartuta.


Audeloncourt

Audeloncourt Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Audeloncourt udalerrian erroldatutako biztanleak 100 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 63 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 61 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 45 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 45 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (25 gizon eta 16 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2000. urtean Audeloncourt udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Audeloncourt

Clefmont (1,7 km)

Maisoncelles (2,5 km)

Perrusse (3,3 km)

Daillecourt (3,9 km)

Vroncourt-la-Côte (4,4 km)

Levécourt (4,6 km)

Buxières-lès-Clefmont (4,9 km)

Thol-lès-Millières (5,1 km)

Bassoncourt (5,4 km)

Doncourt-sur-Meuse (5,8 km)

Huilliécourt (5,9 km)


2014ko El Tarajalgo tragedia

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

2014ko Tarajalgo tragediak 2014ko otsailaren 6an Ceutako El Tarajal hondartzako itsasertzean hildako 15 pertsonari egiten dio erreferentzia. 15 pertsonak itota hil ziren Maroko eta Ceuta bereizten dituen dikea igerian gainditzeko ahaleginetan ari zirela, Espainiara etorkin moduan sartzeko asmoarekin. Testigantza zenbaiten arabera, Guardia Zibilak pertsona horien sarrera eragotzi asmoz taldearen aurka egindako ke-sortzaile eta gomazko piloten jaurtiketek eragin zituzten heriotzak. Espainiako Gobernuak, berriz, ukatu egin zituen akusazio horiek eta Guardia Zibilaren jokabidea oro har zuzena izan zela baieztatu zuen.

Aurrekariak.

Afrikako herrialdeek Giza Garapen Indize txikienak dituzte mundu osoan. Saharaz hegoaldeko Afrikako herrialdeetako herritarrek pobrezia gorrian bizi dira: % 45ek ez dute ur-hornidura egokirik, % 63k ez dute saneamendu-zerbitzurik eta % 32k nutrizio desegokia pairatzen dute. Bizimodu hobe baten bila, 1980ko hamarkadatik Espainia Afrikatik datozen etorkinen atea da, Gibraltarko itsasartetik, Mediterraneoko kostaldetik, Kanaria uharteetatik eta Espainiako lurraldeak diren eta Marokorekin mugan Afrikako iparraldean dauden Ceuta eta Melillako hirietatik. 1990eko hamarkadan Espainiako Gobernua hiri horietako mugetan alanbre-hesiak jartzen hasi zen, etorkinen sarrera eragozteko beste azpiegitura batzuekin batera. Horrekin batera, Ceuta eta Melilla hirietara sartzea lortzen zuten etorkinen egoera larritzen hasi zen. Gizaldeko arreta eskasa zen eta maiz Espainiako segurtasun-indarren tratu txarrak eta erasoak pairatu behar izan zituzten. Sartzea lortzen zuten asko Marokora kanporatuak ziren zuzenean. Hiri horietako kanpamenduetan geratzea lortzen zutenak iberiar penintsulara bidaltzen ziren batzuetan, bereziki etorkinen kopurua handiegia zenean, baina gehienetan bazterketa sozialean ez jausteko inongo sostengurik gabe.

1999 urtean Ceutako eta Melillako hesi bikoitzak 2.5 m-tik 3.5 m-ra altxatu zituen Espainiako gobernuak. Espainian, ""legez kanpoko" "etorkin horiek kondizio penagarrietan bizi ziren gobernuak prestatutako zentroetan eta Marokon poliziaren tratu txarrak pairatzen zituzten hesien inguruko mendi eta basoetako etorkinen kanpamenduetan. Aldiro, etorkinen heriotzak ere gertatzen dira Maroko nahiz Espainiako segurtasun-indarren esku hartzeetan, testigantza anitzen arabera. 2005 urtean Saharaz hegoaldeko 14 pertsona hil ziren hesiak gainditu nahian, horietako batzuk tiroz eta poliziak jipoituta. Bitartean, Maroko eta Espainiaren arteko liskar diplomatikoak areagotu ziren, egoeraren errua elkarri botaz. Urte horretan bertan, PSOE alderdiak zuzenduriko Espainiako gobernuak hesiak 6 metrotara altxatu eta txarrantxa-biribilkiak zabaldu zituen hesietako goialdeetan. Hesi hauek hesiak gainditzen saiatzen ziren etorkinei eragiten zituzten zauriak direla eta, salaketa ugari izan ziren gizarte mugimenduen aldetik. Azkenik, 2007 urtean txarrantxa-zati batzuk erretiratu eta bi hesien artean metalezko soka lodien anabasa jarri ziren bi hesien artean, soka hauek hesietatik etorkinak erortzean eragin zitzaketen zauri larriak kontuan hartu gabe. Neurri hauekin etorkinen hesi-saltoak neurri handi batean geldiarazi ziren.

2013 urtean, ordea, hesi-salto "masiboak" (azkenik hesiak gainditzen dituztenak gutxi izan arren) ugaldu ziren eta PP alderdiak zuzenduriko Espainiako gobernuak txarrantxak ezarri zituen berriz ere, eragiten zituzten zaurien frogak begi bistakoak izan arren eta salaketei muzin eginez. 2014 urtearen hasieran Ceuta eta Melilla hirietara sartzeko asmoarekin ehunka Saharaz hegoaldekoar daude hesien inguruetako kanpamenduetan eta milaka inguruko herri eta hirietan. Kopuru hauek gehiegiz zenbatetsi zituen Espainiako Gobernuak, GKE batzuk salatu zutenez, espainiar gizartean kezka zabaldu eta horrela prestatzen ari zen errepresio-neurriek harrera hobea izan zezaten.

Gertakariak.

El Tarajal Ceutako hego-ekialdeko mugan dagoen aduana eta hondartza da. Hondartzako muga dike batek eta horren gainean eraikitako alanbrezko hesi batek osatzen dute. Hondartzatik gertu ibilgailu eta pertsonentzako muga-pasabide bereiziak daude.

2004ko otsailaren 6an, goizaldeko 5:45etan 200-400 Saharaz hegoaldekoarren talde bat ekialdetik inguratu zen El Tarajalgo aduanara, inguruko kanpamenduetatik. Espainiako Guardia Zibila inguruan jarritako kamara termikoen bidez ohartu zen mugimenduaz. Marokoko segurtasun-indarrei horren berri ematen zitzaien. 07:30 aldera Tarajalgo pasabideak oldarrez zeharkatzen saiatu ziren, baina Guardia Zibilak blokeatu ondoren atzera egin behar izan zuten. Korrika hondartza aldera abiatu ziren. Horretarako, azpiko pasabide bat pasa behar zuten. Marokoar segurtasun indarrak etorkinak blokeatzen saiatu ziren puntu honetan, baina 100 lagun inguru bakarrik geldiarazi zituzten. Zeramatzaten flotagailuak zulatu egin zizkieten horietako batzuei. Gehienak, 200-250 pertsona inguru, hondartzara heldu eta mugako dikea gainditzen saiatu ziren, arrokei helduta nahiz igerian. Dikean bertan, hesiaz bestaldean, nahiz El Tarajal hondartzan Guardia Zibila zegoen haien sarrera eragozteko. Horretarako, Guardia Zibilak gomazko pilotak jaurti zituen haien aurka. Etorkin batzuek hondartzara iristea lortu zuten, baina berehala Marokora kanporatu zituen Guardia Zibilak, legez kanpokoa den berehalako itzulketaz. 15 pertsona uretan hil ziren. Hurrengo egunetan zehar, 5 gorpu Espainiako uretan aurkitu zituzten eta identifikatu gabe lurperatu ziren Ceutako hilerrian; beste 10 gorpu Marokoko uretan berreskuratu zituzten.

Iturri ofizialen bertsio kontrajarriak.

Iturri ofizialen aldetik bertsio kontrajarriak plazaratu ziren gertakarien inguruan. Gertakarien egunean bertan Ceutako Gobernu Delegatuak eta Guardia Zibilaren txostenek uretan zeuden etorkinen aurka tiro egin zenik ukatu zuen. Pilota jaurtiketak hesiaren gainetik eta ibilbide parabolikoaz egin zirela eta etorkinek sekulako indarkeria erabili zutela adierazi zuen. Hondartzara inor heldu zenik ere ukatu zen. Horrekin batera Guardia Zibilaren lana goraipatu zuten; Ceutako Gobernu Delegaritzatik Guardia Zibila "kriminalizatzea" "bidegabea" eta "justifikazezina" zela baieztatu zen, guardia zibilek "euren bizitza arriskuan jarriz urtero milaka pertsonaren bizitzak salbatzen dituztela" eta haien lana "herritar guztien eredu eta harro egoteko modukoa" dela adieraztearekin batera.

Arsenio Fernández de Mesa Guardia Zibilaren zuzendariak bertsio horiek berretsi zituen hasiera batean baina gero bere hitzak zuzendu eta uretan zeuden etorkinen aurka gomazko pilotak jaurti zirela adierazi zuen. Tragediatik astebetera Jorge Fernández Díaz Barne Ministroak guardia zibilek gomazko pilotak erabili zituztela aitortu zuen Espainiako Kongresuan, ke-sortzaile eta jaurtigairik gabeko tiroekin batera, betiere Espainiako uretan eta material horrekin muga-lerro bat marrazteko helburuarekin, inoiz ez etorkinen aurka. Gainera, etorkinak hondartzara hurbiltzean tiro egiteari utzi zioten guardia zibilek, haren esanetan. Hasiera batean baieztatutakoaren aurka, 23 pertsona Espainiara heldu eta Marokora kanporatu zirela aitortu ere egin zuen, ustezko "mulga malguaren kontzeptua" erabiliz.

Gizarte erreakzioak.

Gobernuz kanpoko erakunde zenbaitek Espainiako agintarien bertsioak ukatu eta Guardia Zibilaren jokabidea salatu zuten Espainiako Fiskaltza Nagusiaren aurrean, lekuko anitzen testigantzetan oinarrituta. Uretan zeuden etorkinen aurka, horietako asko igerian jakin gabe eta eskuz egindako flotagailuekin, zuzenean gomazko pilota, ke-sortzaile eta jaurtigairik gabeko kartutxoak bota zirela salatu zuten. Aldi berean, dikearen inguruetan Guardia Zibilaren txalupa bat egon arren, ito beharrean zeuden pertsona horiek ez laguntzea salatu zuten; areago, txalupa honetatik tiro egin, kolpeak eman eta flotagailuak zulatu egiten zizkieten etorkinei. Itotako pertsonen gorpuak Espainiako uretara ez sartzen ere saiatzen ziren txalupa horretatik. Izan ere, bost gorpu zenbait egunetan egon ziren mugako uretan alde bateko zein besteko agintariek horien ardura jaso gabe.

Marokora egindako legez kanpoko berehalako itzulketak ere salatu ziren. Maroko aldeko hondartzan gorpuak jaso eta horien inguruan beste etorkinak bildu zirenean otoitz egiteko, hesi gainetik Guardia Zibilak tiroak egiten jarraitu zuen, testigantza horien arabera.

Erreakzio politikoak.

Espainiako Gobernuak tragedian izan zezakeen erantzukizunak eztabaida politiko bizia sortu zuen Espainian. PSOE alderdiak, Geroa Bai eta BNGk alderdiekin batera, ministroaren agerpena eskatu zuten Espainiako Kongresuko Barne Politikarako Batzordean, azkenik ministroaren beraren borondatez gertatu zena. Agerpen horretan ministroak bertsio ofizialak zuzendu zituen, Guardia Zibilaren Zuzendariaren eta Ceutako Gobernuko Delegatuaren bertsioak ukatuz inplizituki, horiei ardurarik eskatu gabe hala eta guztiz ere. Agerpen horren ondoren, PSOE alderdiak Guardia Zibilaren Zuzendariaren eta Ceutako Gobernuko Delegatuaren dimisioak eskatu zituen. Gobernutik dimisio hauen aukera baztertu egin zen guztiz eta Guardia Zibilaren lana oinarriko eskubideen alde nabarmendu zen. Juan José Imbrodak, Melillako presidenteak, «istiluen aurkako bitartekoak erabili ezin badira (...), orduan azafatak eta harrera-komiteak jarriko ditugu» purrustada bota zuen, hedabideetan asko zabaldu zena eta Guardia Zibilari egindako kritikekin dei efektu sortzen zela adierazi zuen, haiei egindako «lintxamendua» salatzearekin batera.

Tragediatik bi astera, otsailaren 20an, Jorge Fernández Díaz Barne Ministroari dimisioa eskatzeko bozketa izan zen Espainiako Kongresuan. Bozketan dimisioa ez eskatzea erabaki zen, PP alderdiak aurkako botoa eman eta PSOE eta UPyD alderdietako diputatuek abstenitu eta beste alderdi guztietako ordezkariek aldeko botoa emanda. Martxoaren 4an ikerketa-batzorde bat antolatzeko eskaera egin zen Espainiako Kongresuan. PP alderdiak eskaera horri betoa jarrita, eskaera ez zen aurrera atera.

Kataluniako Parlamentuak, bere aldetik, giza eskubideen urraketak zirela eta gertakariak salatu eta Espainiako Barne Ministroaren dimisioa eskatu zuen, PP alderdiaren ezezko eta Ciudadanos alderdiaren abstentzio soilarekin. Martxoaren 5ean, Fernández Díaz barne-ministroak Tarajalgo muga bisitatu zituen eta 40.000 mila etorkin Espainiara sartzeko asmotan zirela adierazi zuen hedabideen aurrean, immigrazio-mafiak bultzaturik; adierazpen horiek gizartean etorkinei buruzko larritasuna sortzeko asmoarekin eginak zirela salatu zuten.

Tragediaren ondorengo judiziala.

2015eko urrian, Ceutako 6. Instrukzio Epaitegiko Carmen Serván epaileak inputatutako Guardia Zibilaren 16 agenteen aurkako kausa artxibatzea erabaki zuen, gomazko piloten erabilera egokitzat hartuta eta etorkinei laguntza eman ezaz errugabetuta.


La Trinitéeko barrutia

La Trinitéeko barrutia Martinika departamenduaren barruan dagoen Frantziako barruti bat da. 85.006 biztanle ditu 338 kilometro koadrotan. Guztira 10 udalerri ditu. Bere hiriburua La Trinité da.


Mattagamita

Mattagamita mineral bat da eta marcasita taldearen kidea da.

Ezaugarriak.

Mattagamita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>CoTe2</chem>. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 da.


Gardata

Gardata Ispasterko auzoa da.

Geografia.

Artika izeneko auzune zabalaren parte bada ere, Gardatako baserri multzoak izaera propioa du gutxienez XV. mendetik, agiriek erakusten dutenez. Gaur egunean, Ispasterko udal agirietan auzunea "Artika-Gardata" izendatu ohi da. Euskaltzaindiaren EODAn Gardata-Artika ageri da. Auzune horiei eta Kurtziagakoari zerbitzatzeko, 20. mendean auzo-eskola egon zen Gardatan; etxe berriztua hantxe da 21. mendean ere.

Gardata ondoko dolina batean, Armintxeko kobazuloarekin bat egiten duen leize nagusietako bat dago, labar-arte aztarnategia suntsitzen ari den uholdeen arazoarekin zerikusi zuzena duena.

Demografia eta biztanleria.

2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 93 biztanle ditu.

Bestelako jakingarriak.

Historian zehar Lekeitioko herrian bertako txakolinaren salerosketa sustatzeko neurri protekzionistak hartu izan dira behin baino gehiagotan: herriko erreserbak amaitu arte, ezin izaten zen herrian kanpoko ardoa saldu. Hori zela eta, garai batean herriaren irteera guztietan tabernak egon ziren; haietako bat Gardatan.

Espainiako Gerra Zibila hasi zenean, Mikel Laboa bere familiarekin (ama eta zazpi anai-arrebak) Gardatan errefuxiatua egon zen urte eta erdiz, Juli Zeberio etxeko neskamearen familiaren etxean. Artean Mikelek hiru bat urte baino ez zituen arren, bertako jendearen hizkeraren doinua bizitza osoan oroituko zuen, Lekeitioak izeneko kantu-bilduma sortzeraino.


Ramón Salas

Ramón Salas Larrazabal (Burgos, 1916ko abuztuaren 31a - Salamanca, 1993ko ekainaren 17a) burgostar hegazkinlaria izan zen, Gerra Zibil garaian matxinoen alde izandakoa.

Biografia.

Espainiako Aireko Armadan sartu eta 1936ko otsailean kapitain izendatu zuten.

1936ko estatu-kolpea piztu zenean, Urduñan zegoen eta matxinoen aldera pasa zen. Espainiako Aireko Armadan sartu eta gerraren amaieran teniente zen.

1941ean, Bigarren Mundu Gerran, Bizargorri Operazioan parte hartu zuen. Espainiara itzultzean paraxutismoaren aitzindari bilakatu zen. Gainera, historia ikertu zuen, batez ere Espainiako Gerra Zibila.


Burbach (Renania-Palatinatua)

Burbach Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Lerbeltz

Lerbeltz Tafallaldeko Uxue udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Erdialdea eskualdean.

XVI. mendean jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Uxueko Udalara pasa ziren.

Bertako biztanleak "lerbelztarrak" ziren.

Izena.

Lerbeltz toponimoa beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:

Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:

Historia.

Hori da, hain zuzen ere, historiaurreko garaiaren eta Goi Erdi Aroaren artean Uxue mendilerroan zeuden herrixketako bat. VIII. eta IX. mendeen artean, Uxueko gotorlekua sortu zenean, bertako bizilagun asko hiribildu berrira aldatu ziren, batez ere defentsa-arrazoiengatik, musulmanekiko muga eremu lauan baitzegoen. Erdi Aroan zehar, populazioa eta erakargarritasuna galduz joan zen, Uxueren alde, eta, horren ondorioz, 1534. urterako jenderik gabe geratu zen.


Nittedal

Nittedal Norvegiako udalerria da. Akershus konderrian kokatua dago. 186.22 km² ditu eta biztanle ditu.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Andrus Ansip

Andrus Ansip (Tartu, 1956ko urriaren 1a) politikari estoniarra, gaur egun, Estoniako Lehen ministroa eta Estoniako Alderdi Erreformistako presidentea.

Biografia.

Ansip Tartuko Unibertsitatean ikasi zuen kimika (1979). Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako kide izan zen, baina Sobietar Batasuna zatitu zenean, alderdiz aldatu zuen. Ansip inbertsio- eta banku-jardueratan dabiltzan hainbat enpresetan egin du lana.

1998an, Ansip Tartuko alkate hautatu zuten, eta karguan egon zen 2004ra arte. Urte horretan, Meelis Atonenek dimititu ondoren, Ekonomia ministro izendatu zuten.

2005ean, Juhan Partsen uko egitearen ondoren, Lehen ministro izendatua izan zen, eta 2007ko hauteskundeetan bere alderdiak irabazi zuen 31 aulki lortuta.


Kinyongia uthmoelleri

Kinyongia uthmoelleri "Kinyongia" generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.


Rychnov na Moravě

Rychnov na Moravě Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 633 biztanle ditu eta 23,58 kilometro koadroko azalera. Svitavyko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1399 urtean egin zen.


Montescot

Montescot (frantsesez eta ofizialki: "Montescot

") Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Montescot udalerrian erroldatutako biztanleak 1.593 ziren. Familiak 610 ziren, horien artean 119 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 84 bakarrik bizi ziren emakumeak), 211 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 230 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 50 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 683 etxebizitza zeuden, 616 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 653 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 616 etxebizitza nagusietatik 524 bere jabearen bizilekua ziren, 81 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 12 etxek bi gela zituzten, 97 etxek hiru zituzten, 211 etxek lau zituzten eta 295 etxek bost zituzten. 517 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 258 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 324 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.013 ziren, horien artean 709 aktiboak ziren eta 304 inaktiboak ziren. 709 pertsona aktiboetatik 634 lanean zeuden (322 gizon eta 312 emakume) eta 75 langabezian zeuden (33 gizon eta 42 emakume). 304 pertsona inaktiboetatik 120 erretiraturik zeuden, 89 ikasten zeuden eta 95 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Montescot udalerrian 635 unitate fiskal zeuden, 1.711,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.522 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 58 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 3 margolariak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.

2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 okindegiak eta 1 kirol-denda zen.

2000. urtean Montescot udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 360 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Montescot

Corneilla-del-Vercol (2,5 km)

Bages (3,1 km)

Ortaffa (3,2 km)

Villeneuve-de-la-Raho (3,4 km)

Elne (3,4 km)

Théza (3,8 km)


Parisko Kluba

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Parisko Kluba (frantsesez: "Club de Paris"

) hartzekodun ofizial eta herrialde zordunez osatutako foro ofizial bat da. Bere funtzioa herrialdeen kanpo zorrak birnegoziatu eta mailegu erakundeen ordainketa motak koordinatzea da. 1956an sortu zen, hain zuzen ere taldea bildu zen lehenengoz bildu zenean, eta Argentina bere hartzekodun publikoekin biltzeko ados agertu zenean. Akordioa maiatzaren 16ean lortu zen.

Bilera edo topaketak urtero Paris hirian 10-11 aldiz ospatzen dira, bertan birnegoziazio ekitaldiak, zorren analisia eta ikuspegi metodologikoak aztertzen dira. Bilera hauetako presidentea Frantziako Diruzaintzako goi funtzionari bat izaten da, bai eta presidente ordeak ere.

2009. urterarte 86 herrialde zordunekin 408 akordio lortu dira.

Klubeko herrialde hartzekodunen artean honakoak daude: Alemania, Australia, Austria, Belgika, Kanada, Danimarka, AEB, Espainia, Finlandia, Frantzia, Irlandako Errepublika, Italia, Japonia, Norvegia, Errusia, Herbehereak, Erresuma Batua, Suedia, Suitza eta Israel.

Aldiz, orain arte herrialde zordun gisa bileretan parte hartu dutenen artean honakoak daude: Argentina, Brasil, Txile, Peru, Hego Korea, Arabiar Emirerri Batuak, Israel, Angola, Kuwait, Maroko, Mexiko, Zeelanda Berria, Portugal, Trinidad eta Tobago, Turkia eta Tuvalu.


Brive-la-Gaillarde-4 kantonamendua

Brive-la-Gaillarde-4 kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 1 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Pogona minor

Pogona minor "Pogona" generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.


Herbert Read

Herbert Edward Read (Muscoates, Yorkshire, 1893ko abenduaren 4a - Stonegrave, 1968ko ekainaren 12a) ingeles arte-historialari, olerkari, literatura-kritikari, filosofo eta anarkista izan zen.

Artea eta literatura ikasi zituen Leedseko Unibertsitatean. Lehen Mundu Gerran ofizial mailarekin borrokatu zuen Mendebaldeko Frontean. Victoria and Albert Museumen lan egin zuen.

Artearen historialari eta surrealismoan aditu gisa nabarmendu zen, eta surrealismoari buruzko lehen erakusketa antolatu zuen. "Burlington Magazine" arte-argitalpenaren editorea izan zen 1933 eta 1939 artean, eta Hezkuntzako Arteen Elkarte Britainiarreko, Arte Garaikideko Institutuko eta Yorkshireko Gizarte Filosofikoko presidentea izan zen.

Politikoki anarkista izan zen Ingalaterrako tradizio kietistan. Erregimen frankistaren aurkari izan zen eta preso politikoen aldeko kanpainetan parte hartu zuen. Artea, kultura eta politika adierazpen bakartzat jo zituen giza kontzientziaren barruan. Artea kontzientziarekin eboluzionatu zuen prozesu psikologikoa zen berarentzat. Artean eta kritika literarioan psikoanalisiaren erabileran aitzindaria izan zen, eta 1949az geroztik existentzialismo frantsesean interesatu zen.

Arte-hezkuntzarekiko interesa agertu zuen, eta mundu osorako arte-hezkuntza proposatu zuen, guztiok artistak ematen ditugula iritzita.


Lita Tiraboschi

Lita Tiraboschi (Buenos Aires, Argentina, 1917ko martxoaren 24a - Ibidem, 1972ko otsailaren 28a) argentinar igerilaria, gorputz-hezkuntzako irakaslea eta idazlea izan zen.

Biografia.

Lehen urteak Mar del Platan bizi izan zituen eta gero bigarren mailako ikasketak Estatu Batuetan egin zituen, New Londongo Colby-Sawyer Collegen (New Hampshire).

Lan ibilbidea.

Irakasle.

1937an Buenos Airesera itzuli zen Gorputz Hezkuntzako Institutu Nazionalean Gorputz Hezkuntzako irakasle lanean aritu zen Señoritas Lizeo Nazionalean, 4. mailan.

Igerilari.

Río de la Platako bidegurutzea.

1943ko apirilaren 22an Río de La Plata zeharkatu zuen igeri Colonia del Sacramentotik (Uruguay) Punta Lararaino (Argentina), 29:15eko denbora behar izan zuen. Balentria hori egiten, bigarren emakumea eta bosgarren pertsona bihurtu zen, Lilian Harrison, Luis Garramendy, Olindo Riquelme eta Vicente Arenaren atzetik. Haren entrenatzailea Enrique Tiraboschi izan zen, aita, 1920an zeharbidea egin eta 5 km-ra bakarrik geratu zen igerilaria.

Nahuel Huapi lakua.

1943ko abenduaren 27an, Lita Tiraboschi eta Eric Grim senarra Nahuel Huapi lakuko uretara jaurti ziren 13:00etan, 2. kilometrotik hasita. Bost kilometro egin zituzten —ordu bat eta berrogei— senarrari kalanbreak eman zion arte, eta, beraz, saialdia bertan behera utzi behar izan zuten.

Aconcagua muinoa.

1944an, Aconcaguako gailurrera (6959 m) ekialdetik iristen saiatu zen espedizio bateko kide izan zen. Eric Grim senarrarekin batera 6600 metroraino iritsi zen, eta ekaitz baten ondorioz jaisten hastea erabaki zuten. Espedizioko lau lagun hil ziren zeharbide horretan, Juan Jorge Link eta haren emazte Adriana Bance barne.

Idazle.

1950eko hamarkadatik aurrera, musikari buruzko haur-literatura idazten hasi zen.

1967an, Espainiako Lazarillo saria irabazi zuen "Historia del gato que vino con Solís" liburuarekin. XVII. mendeko katu abenturazale baten gorabeherei buruzko eleberria da, eta ondorengoetako batek gaztelania garaikidera itzuli zuen.

Heriotza.

1972ko otsailaren 28an hil zen bere jaioterrian.


Agnos

Agnos Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.


Himilko Nabigatzailea

Himilko (feniziera: fenizieraz

) Kartagoko nabigatzaile eta esploratzaile bat izan zen, K.a. VI. mendearen amaieran edo V. mendearen hasieran bizi izan zena. Kartagok inguruko eskualdeen gaineko agintaritza nabarmena izan zuen denboran.

Bere abenturak idazle erromatarrek aipatu zituzten. Himilkoren bidaiari buruzko aipamenik zaharrena Plinio Zaharrak "Historia Naturalean" aipamen laburra egin zuen. Rufo Festo Avienok, Himilko hiru aldiz aipatu zuen, "Ora Maritima" idazkian, K.a. IV. mendeko geografiazko kontakizun poetikoa.

Pliniok esan zuen Gadesetik iparralderantzko aurkikuntza-bidaia bat zuzendu zuela, Europaren mendebaldeko kostaldean zehar, Hanno Nabigatzaileak hegoalderantz egin zuen bitartean. Avienok Himilko autoritate gisa aipatu zuen O"ra Maritima" izeneko poema geografikoan.

Bere bidaiak hilabete batzuk iraun zuen eta ez dakigu noraino iritsi zen; Kartagotarrek informazioa ezkutatzen zuten beste merkatari batzuei ez laguntzeko. Pliniok dio hori gertatu zela "Carthaginis potentia florente" zenean.

Gutxi ezagutzen da Himilkori buruz. Lehen aipatu bezala, Himilkok iparraldean nabigatu zuen Atlantikoko kostaldean zehar Iberiar penintsulatik Britainiar uharteetara. Frantziako ipar-mendebaldera bidaiatu zuen, baita Portugalen bizi zen Oestrimio tribuaren lurraldera ere, eztainu eta beste metal preziatu batzuk negoziatzeko.

Himilkoren bidaien agirietan Albion eta Ierne uharteak ere aipatzen dira. Avienok baieztatu zuenez, Oestrimiorako joan-etorriak lau hilabete behar izan zituzten kartagotarrek. Himilko ez zen lehena Ozeano Atlantikoaren iparraldean nabigatzean; Avienoren arabera, Himilkok Iberiaren hegoaldeko tartessoarrek erabilitako merkataritza bidea jarraitu zuen.

Himilkok esan zuen bere bidaiak nahiko latzak zirela, behin eta berriz itsas munstroak eta algak agertzen zirelako, ziurrenik greziar arerioak beren merkataritza bide berrietan lehiatzea eragozteko. Munstroen inguruko kartagotar kontuak, Atlantikori buruzko mito iturri bat ziren, marinelak itsasoratzerakoan beldurtzen zutenak.


Dare konderria (Ipar Carolina)

Dare konderria (ingelesez: "Dare County"

) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Manteo da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Dare konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 8,38 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Rondônia

Rondônia Brasilgo mendebaldean dagoen estatua da. Porto Velho da hiriburua eta hiri jendetsuena. Herrialdearen Iparraldeko Eskualdearen hego-mendebaldean dago, Madeira eta Guaporé ibaien artean. Amazonas estatuarekin egiten du muga iparraldean, Mato Grosso ekialdean, Acre mendebaldean, eta Boliviako Estatu Plurinazionala hego-mendebaldean. 2014an, biztanle gutxien zituen bosgarren estatua da, Tocantíns, Acre, Amapá eta Roraimaren aurretik (biztanle gutxien dituena), eta 7,4 bizt./km² ditu, biztanle gutxien dituen bederatzigarrena, Mato Grosso del Sur, Pará, Tocantíns, Amapá, Acre, Mato Grosso, Amazonas eta Roraimaren aurretik (biztanle gutxien dituena). Brasildarren % 0,8 bizi da bertan, eta Brasilgo BPGaren % 0,6 mugitzen du

Estatuak 52 udalerri ditu. Hiriburuaz gain, beste hiri garrantzitsu batzuk ere badaude, hala nola Ji-Parana, Cacoal, Guayara-Merín, Jarú, Rolim de Moura, Villena eta Presidente Medici. Figura historiko nazional baten izena daraman Brasilgo estatu bakarra da, kasu honetan, Candido Mariano Rondon (1865-1958), 1900eko hamarkadaren erdialdean herrialdearen iparraldea esploratu zuena, bere izena daraman eskualdea barne.


Poussay

Poussay Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Poussay udalerrian erroldatutako biztanleak 725 ziren. Familiak 292 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 315 etxebizitza zeuden, 299 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 288 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 299 etxebizitza nagusietatik 260 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 80 etxek lau zituzten eta 192 etxek bost zituzten. 238 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 115 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 156 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 480 ziren, horien artean 332 aktiboak ziren eta 148 inaktiboak ziren. 332 pertsona aktiboetatik 313 lanean zeuden (165 gizon eta 148 emakume) eta 19 langabezian zeuden (8 gizon eta 11 emakume). 148 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Poussay udalerrian 300 unitate fiskal zeuden, 732 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.096 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 34 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 igeltseroak eta 1 jatetxe.

2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 arropa denda zen eta 1 altzari denda zen.

2000. urtean Poussay udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 552 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Poussay

Mazirot (1,6 km)

Ramecourt (2,2 km)

Chauffecourt (2,3 km)

Mirecourt (2,5 km)

Puzieux (2,6 km)

Ambacourt (3,2 km)

Domvallier (3,3 km)


Villaverde del Monte

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Burgosko udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Villaverde»."

Villaverde del Monte Burgosko udalerria da, Comarca del Arlanza eskualdean dagoena.

2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 169 biztanle zituen.


Jean-Marie Léyé

Jean-Marie Léyé Lenelgau (Aneityum, 1932 - 2014ko abenduaren 9a) vanuatuar politikaria izan zen. Vanuatuko 3. presidentea izan zen 1994tik 1999ra.

Frankofono, Hebrida Berrien Komunitateen Batasuna alderdiaren sortzaileetako bat izan zen. Herrialdearen independentziaren ondoren, oposizioko alderdia izan zen.

1994tik 1999ra herrialdeko hirugarren presidentea izan zen. 1995ean Frantziako proba nuklearren aurka agertu zen Ozeano Barean. 1996ko urriaren 12an defentsa nazionaleko paramilitarrek bahitu egin zuten, soldatak ez ordaintzeagatik protesta eginez. 1997ko amaieran, parlamentua desegin zuen, Serge Vohor lehen ministroak eskatuta, zentsura-mozio bat saihesteko.

1999an amaitu zen bere agintaldia eta John Banik ordezkatu zuen.


Zoolea lobipes

Zoolea lobipes Mantidae familiako mantis espeziea da.

Banaketa geografikoa.

Argentina, Brasil, Guyana Frantsesa, Kolonbia eta Venezuela.


Ong (Nebraska)

Ong Nebraskako herri bat da. Clay konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Arney

Arney (irlanderaz: "An Arna"

) Ipar Irlandako udalerri bat da, Fermanagh konderrian dagoena. Enniskillen udalerriaren hego-mendebaldean dago, Blellanaleck udalerria eta Five Points bidegurutzearen artean.

2001eko erroldaren arabera 114 biztanle zituen.


NGC 4430

NGC 4430 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.


Le Causé

Le Causé (frantsesez eta ofizialki: "Le Causé

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Le Causé udalerrian erroldatutako biztanleak 164 ziren. Familiak 63 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 79 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 75 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 62 etxebizitza nagusietatik 50 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 94 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (31 gizon eta 27 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Le Causé udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 144 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.066,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.

2000. urtean Le Causé udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 816 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Le Causé

Goas (1,5 km)

Faudoas (2,7 km)

Brignemont (2,8 km)

Maubec (4,4 km)

Sarrant (4,4 km)

Gariès (4,9 km)

Cabanac-Séguenville (5,3 km)

Escazeaux (5,6 km)

Solomiac (5,9 km)


Tsundoku

Tsundoku (japonieraz: 積ん読

) liburuak eskuratu eta irakurri gabe pilatzearen fenomenoari deitzen zaio. Bibliomaniaren efektu gisa ulertzen da, etxeko txoko guztietan gertatu daiteke, baina ohikoena mesanotxeko liburu-pilaketa izan ohi da.

Terminoa Meiji aroan (1868–1912) sortu zen, argot japoniar gisa. "Ts-oku" (gerorako prest dauden gauzak pilatzea) eta "dokusho" (irakurketa-orrietan) elementuak konbinatzen ditu. Hitza ingelesezko hainbat hiztegietan ("Collins" hiztegian, adibidez) sartzeko iradokizunak daude. Gauzak bildumatzeko joera orokortuarekin ere lotu izan da (tazak, bidaia-opariak...), baita kontsumo gizarteko joerarekin. Amazon liburuak saltzen hasi izana ere gizakiak objektu honekiko duen fetixismo kontsumistarekin lotu izan duenik ere bada. Jesús Matosen ustez, liburu bat erosteak irakurtzeak baino esfortzu gutxiago eskatzen du, eta horrek desoreka sortzen du.

Bitxikeria gisa ulertzeaz gain, bada gaixotasun moduan ere ulertzen duenik: kontrolik gabeko pilaketaren gaitza da kasu horretan. Japonen, jatorrizko kontzeptuaren herrian, konnotazio negatiboko hitza da, gauzak erdizka uzten dituen eta ondasunak pilatzen dituen pertsonarekin lotzen da kulturalki. Etxean gauzak pilatzearen Diogenes sindromearen aldaera literarioa ere deitu izan zaio.

Aurkako joera bultzatzeko, famatua da Marie Kondok garatutako sistema, ondasun material gutxiko etxea sustatzeaz gain, asko jota, etxean 30 liburu izatea komeni dela esan izan ohi du.


Montefiascone

Montefiascone Italiako udalerri bat da. Viterboko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Montefiasconek honako udalerri hauekin egiten du muga:


Zenbaki bikoiti

Zenbaki bikoiti bat bi (2) zenbakia zatitzaile duen zenbaki oso oro da. Adibidez, 4, 8, 3468, ... Hau da, zenbaki bikoiti bat beti adierazi daiteke honako moduan:

m = 2 · n

Propietateak.

Zenbaki bikoitiek honako propietateak dituzte:

Parekotasuna.

Zenbaki oso baten parekotasunak bakoiti edo bikoiti izatearen ezaugarria adierazten du. Hau da, bi zenbaki parekoak direla esaten da zenbaki horiek bi zenbakiaz zatituta lortuko den hondarra berdina bada. "4" eta "6" edo "11" eta "9" parekoak dira, ez berriz, "12" eta "25".

Parekotasunetik formula hau lor daiteke:

Zeroren parekotasuna.

Zeroa zenbaki bikoiti bat dela esan daiteke, zenbaki bikoitien propietateak betetzen baititu. 6 dira propietate horiek:

Berreketen parekotasuna.

"a" zenbakia bikoitia izango da baldin eta soilik baldin "a2" bikoitia bada. Honi esker formula_1 irrazionaltasuna frogatu ahal izan da. "a2" bakoitia bada, aldiz, "a" ere bakoitia izango da.


Eagleville (Tennessee)

Eagleville Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Rutherford konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Tergit

Tergit (edo Terjit, Terjite; arabieraz: ترجيت

) Mauritaniako Adrar lurraldeko oasi ezagunena da.

Kokapena.

Lurraldeko hiriburutik, Atarretik, alegia, hegoaldean dago. Administratiboki Maaden udalan dago, Aoujeft barrutian.

Arkitektura.

Tergit oasian meskita bat dago..


Saint-Jean-de-Fos

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Lodeva aldeko Héraulteko herriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Sant Joan (argipena)»."

Saint-Jean-de-Fos (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Jean-de-Fos

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Jean-de-Fos udalerrian erroldatutako biztanleak 1.460 ziren. Familiak 600 ziren, horien artean 164 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 96 bakarrik bizi ziren emakumeak), 192 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 188 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 806 etxebizitza zeuden, 607 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 132 bigarren erresidentzia ziren eta 67 hutsik zeuden. 742 etxeak ziren eta 62 apartamentuak ziren. 607 etxebizitza nagusietatik 439 bere jabearen bizilekua ziren, 149 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 38 etxek bi zituzten, 122 etxek hiru zituzten, 193 etxek lau zituzten eta 246 etxek bost zituzten. 414 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 288 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 269 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 867 ziren, horien artean 644 aktiboak ziren eta 223 inaktiboak ziren. 644 pertsona aktiboetatik 554 lanean zeuden (320 gizon eta 234 emakume) eta 90 langabezian zeuden (32 gizon eta 58 emakume). 223 pertsona inaktiboetatik 80 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 87 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Jean-de-Fos udalerrian 597 unitate fiskal zeuden, 1.419,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.919 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 91 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 4 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.

2000. urtean Saint-Jean-de-Fos udalerrian 94 nekazaritza-ustiategi zeuden, 656 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Jean-de-Fos

Aniane (3,5 km)

Saint-Guilhem-le-Désert (3,6 km)

Montpeyroux (3,8 km)

Lagamas (3,8 km)

Gignac (5,3 km)

Arboras (5,4 km)

Puéchabon (5,6 km)


1092 Lilium

1092 Lilium asteroide gerrikoan aurkitutako 1092. asteroidearen izena da. 1924ko urtarrilak 12an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1924 PN zen.


Acanthodactylus blanci

Acanthodactylus blanci "Acanthodactylus" generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.


Gone in 60 Seconds (2000ko filma)

Gone in 60 Seconds edota Gone in Sixty Seconds (euskaraz "60 Segundutan Joana"), 2000ko Dominic Sena estatubatuar zinema zuzendariaren ekintza film bat da. Nicolas Cage, Angelina Jolie, Giovanni Ribisi, Christopher Eccleston, Robert Duvall, Vinnie Jones eta Will Patton aktoreek antzeztu zuten.

H.B. Halickiren "1974ko izenburu berdineko filmaren" berregokitzapena da.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Randall "Memphis" Rainesek (Nicolas Cage) bere iragan deliktiboa atzean laga zuela aspaldi izan zen. Baina Kip (Giovanni Ribisi) anaia arriskuan dagoenez, hura salbatzeko ongien egiten dakiena egitera derrigortua egongo da: autoak lapurtzera, 50 auto eta kontratua. Kirol auto azkarren zale porrokatua, Menphis auto lapurreten negozioan kondaira da. Ez dago ireki ezin dezakeen sarrailik, ez eta desaktibatu ezinezko alarmarik ere.


Zlatá Olešnice (Trutnoveko barrutia)

Zlatá Olešnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. biztanle ditu eta kilometro koadroko azalera. Trutnoveko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1352 urtean egin zen.


Guido de Marco

Guido de Marco (Valletta, 1931ko uztailaren 22a - Msida, 2010eko abuztuaren 12a) Maltako 6. presidentea izan zen.

Alderdi Nazionalistaren kidea izan zen eta Justiziako, Barneko eta Kanpo Harremanetako ministroa aipatu zen. Nazio Batuen Batzar Nagusiaren buru izan zuen 1990 eta 1991 bitartean. 1999an Maltako presidentea Ugo Mifsud Bonnici ordezkatzeko aukeratu zen eta 2004an Eddie Fenech Adami bere ondorengoa izan zen.


Del Nayar (udalerria)

Del Nayar Mexikoko udalerri bat da. Nayarit estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Jesús María da.


Joan Santxez Ginea

Joan Santxez Ginea XV. mendeko bandokide bizkaitarra izan zen. Belasko etxekoen kontra borrokatu zen Lope Gartzia Salazarrekin batera. Bizkaiko korrejidorea zen Pedro Gomezek Bizkaiko mailegu-emaile egin zuen.


Dampierre-en-Bray

Dampierre-en-Bray Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Dampierre-en-Bray udalerrian erroldatutako biztanleak 432 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 206 etxebizitza zeuden, 168 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 202 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 168 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 97 etxek bost zituzten. 127 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 286 ziren, horien artean 215 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 215 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (115 gizon eta 84 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Dampierre-en-Bray udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 468 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.028 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Dampierre-en-Bray udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.232 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Dampierre-en-Bray

Cuy-Saint-Fiacre (3,5 km)

Ménerval (3,8 km)

Gancourt-Saint-Étienne (3,9 km)

Brémontier-Merval (4,8 km)

Molagnies (4,8 km)

Elbeuf-en-Bray (5,1 km)

Doudeauville (5,4 km)

Haussez (5,7 km)


Anápolis

Anápolis Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Valtorres

Valtorres (aragoieraz "Bal Torres") Zaragozako probintziako udalerria da, Aragoin, Espainia. 2008an 503 biztanle zituen 50,10 kilometro koadroko azaleran. Calatauydeko Erkidegoan dago.


Sementron

Sementron Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sementron udalerrian erroldatutako biztanleak 117 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 85 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 85etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 72 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (25 gizon eta 24 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Sementron udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 119 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.179 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 iturgina.

2000. urtean Sementron udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 402 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sementron

Levis (2,6 km)

Lain (3,5 km)

Fontenoy (3,8 km)

Leugny (3,9 km)

Lalande (4,7 km)

Ouanne (4,8 km)

Taingy (4,9 km)


Oud-Heverlee

Oud-Heverlee (nederlanderazko ahoskera: ˌʌu̯tˈɦeːvərleː) Belgikako iparraldeko udalerri bat da, Flandriako Brabante probintziakoa. Udalerriak herri hauek hartzen ditu barnean: Blanden, Haasrode, Oud-Heverlee bera, Sint-Joris-Weert eta Vaalbeek. 2013ko urtarrilaren 1ean 11.046 biztanle zituen.


Krásno (Partizánskeko barrutia)

Krásno Eslovakiako udalerri bat da, Partizánskeko barrutian kokatuta. 3,61 km²ko azalera du eta 498 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1271. urtekoa da.


Iñigo San Clemente

Iñigo Alexander Sanclemente Kinross (Bilbo, 2001eko martxoaren 29a) Kolonbiar jatorriko Euskal Herritar futbolaria da. Ezker atzelari moduan aritzen da. Santutxu eta Vila-realeko harrobietan ibili da.


Edo (Tokio)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Japoniako hiriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Edo (argipena)»."

Edo (japonieraz: 江戸, Edo, hitzez hitz: "estuarioa")

Tokiok 1868ko Meiji Berrezartzearen aurretik jaso zuen izena da, eta "Yedo" edo "Yeddo" ere deitua zena.

Tokioko badian zenbait mendez finkapenak egon ziren arren, Edoren historiako lehen erreferentzia handia, Ota Dokanek 1457an Edo Gaztelua eraiki izana da. Tokugawa shogunerria 1603an ezarri zen, Edo, gobernuaren egoitza bezala zuelarik (hiriburua "de facto"), Enperadorearen egoitzak Kyoton jarraitzen zuen bitartean, Japoniako hiriburu ofiziala, 1868an, shogunerria amaitu zenean, hiria, Tokio bezala berrizendatua izan zen, "Ekialdeko Hiriburua" esan nahi duena. Berrezarkuntzan, Enperadorea Tokiora aldatu zen, eta, beraz, hiria, Japoniako hiriburu formal eta "de facto" bihurtu zen.


Malá Úpa

Malá Úpa Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 135 biztanle ditu eta 26,65 kilometro koadroko azalera. Trutnoveko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1594 urtean egin zen.


Egun-argi

Eguna edo egun-argia eguzkiak argitzen duen denbora. Eguzkia tokiko horizontean agertzen denean gertatzen da eguna, hau da, Eguzkira begiratzen duen planetaren edozein egoeratan. Egunez, behatzaile batek zeharkako eguzki-argia ikusten du argitan dagoen bitartean, argitasuna barne.

Beste satelite eta satelite natural batzuek ere, lehen mailako gorputz argitsu batekin, tokiko kometa batekin adibidez, harremanetan jartzen direnek, egun motaren bat izaten dute, baina artikulu honek Lurreko egunari buruz dihardu nagusiki.

«Gau» hitza Lurrak bere ardatzean bira osoa ematen ematen ematen ematen duen denborari dagokion 24 orduko aldia deskribatzeko ere erabiltzen da. Hala ere, bi esanahiek adjektibo desberdinak erabiltzen dituzte eta zentzu horretan «egunekoa» erabiltzen da «egunerokoa» ren ordez. Greziar mitologian eguna Hemerak pertsonifikatzen zuen eta gaua bere alaba Nixek.

Ezaugarriak.

Eguzkiak une oro Lurraren erdia, gutxi gorabehera, argitzen du. Zuzeneko argiztapenaren mende dagoen eremua planetaren erdia da ia, baina zeharkako argiztapenaren irismena zabaltzen duten atmosferako eta bestelako efektuen ondorioz, zuzeneko edo zeharkako argiztapenak estalitako planetaren eremua azaleraren erdia baino gehixeago iristen da.

Egunak edozein puntutan esperimentatzen duen Lurraren hemisferioa etengabe aldatzen da planeta bere ardatzean biratzen den heinean. Lurraren errotazio-ardatza ez da bere orbitaren planoarekiko perpendikularra Eguzkiaren inguruan (eguzki-argiaren norabidearekiko paraleloa dena); beraz, egunaren iraupena planetaren puntu batetik bestera aldatzen da. Gainera, errotazio-ardatza nahiko finkoa denez izarrekin alderatuta, eguzkiarekiko mugitzen da planetak izarra orbitatzen duen heinean. Horrek urtaroko aldaketak sortzen ditu egunaren iraupenean planetaren azaleraren puntu gehienetan.

Eguna, gainazaleko behatzaile baten ikuspuntutik, gutxi gorabehera egunsentiaren arteko aldian definitzen da, Lurraren ekialderanzko errotazioak Eguzkiaren diskoa horizontearen gainetik agertzea eragiten duenean, eguzkia sartu arte, Lurraren etengabeko errotazioak Eguzkiaren diskoa mendebalderantz horizontetik behera desagertzea eragiten duenean. Eguzkia Lurretik ikusitako argi-halo bat denez, argi-iturri puntual bat baino gehiago, egunsentia eta ilunabarra ez dira berehalakoak, eta bien definizio zehatza testuinguruaren arabera alda daiteke. Gainera, Lurraren atmosfera gehiago kurbatzen da eta Eguzkiaren argia lausotzen du, eta eguzkia ateratzeko eta sartzeko epea luzatzen du. Eguzkia sartu ondoren eta egunsentia baino lehen, Eguzkiaren zeharkako argiak Lurraren zerua argitzen du, eta aldi horri askotan ilunabarra esaten zaio. Zenbait taldek, hala nola lurreko astronomoek, ez dute uste eguna benetan amaitu denik Eguzkiaren diskoa Lurraren horizontearen oso azpitik egon arte, zeharkako argiztapenaren ondorioz.


Pedro Manuel Grazenea

Pedro Manuel Grazenea Etxaide (Elgorriaga, 1929 - Irun, 2017ko apirilaren 4a), izengoitiz Elgorriaga, nafar erremontaria izan zen. 32 urtez aritu zen profesionaletan, aitzinean beti.

Bizitza.

Pedro Manuel Grazenea 1929an jaio zen Elgorriagan. Haurtzaroan esku-huska aritzen bazen ere, geroago Euskal Jaiko erremonte eskolan sartu, eta 1948ko apirilaren 16an egin zuen debut profesionala. 20 urte zituelarik, besoko lesioa izan zuen. Sendatu zelarik, Urumea pilotalekura aldatu, eta frontoi horretako aurrelari hoberena izan zen hamar urtez. Erretiratu ostean, Urumeako erremonte eskolako arduraduna izan zen. Gerora, masajista lanetan aritu zen 22 urtez Hernaniko Galarreta pilotalekuan. 2007an, omenaldi egin zioten Mutrikun.


NGC 7269

NGC 7269 galaxia bat da, Aquarius konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.


Water Tower Place

Water Tower Place, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 262 metro eta 74 solairu dauzka eta 1976an amaitu zuten eraikitzen.