Amalriko Tirokoa

Amalriko Tirokoa baita Amalriko Lusignangoa edo Amaury Lusignangoa ere (Nikosia, 1272 - "ibidem", 1310eko ekainaren 5a) Tiroko jauna eta Zipreko erregeordea izan zen.

Lusignanen etxeko kide bat izan zen, Hugo III.a Ziprekoa erregearen eta Elisabet Ibelingoaren semea. 1289an Zipreko lau galerekin Tripolira joan zen, baina ezin izan zuen hiria galtzea saihestu. Urte hartako apirilean Jerusalemgo Kondestable izendatu zuten. 1290ean Tiroko jaun bihurtu zen eta 1291n Dorre Madarikatuaren buru izan zen Akreko setioan. Bere anaia Henrike II.a Ziprekoarekin batera ihes egin ahal izan zuen Jerusalemgo Erresuma Latindarraren erorketatik.

1300. urtean mongoliarrekin aliatu zen, baina ez zuen lortu Lur Santua berreskuratzen saiatzeko. 1306an, baroien eta Zaldun Tenplarioen laguntzarekin, bere anaia Henrike kargutik kendu eta bere burua Zipreko erregeorde izendatu zuen. 1307an, ordea, Aita Santuaren agindua bete eta Tenplarioak atxilotu behar izan zituen. Hainbat matxinada izan ziren 1308an eta 1310ean, eta, azkenean, Simon Montolifekoak Amalriko hil zuen 1310eko ekainaren 5ean.

Elisabet Armeniakoarekin ezkondu zen eta sei seme-alaba izan zituen. Bere semea, Guy, Armeniako erregea izan zen, [[Konstantino IV.a Armeniakoa|Konstantino IV.a]) izenarekin. Emaztea eta sei seme-alabetatik bost hil egin ziren.

Kanpo estekak.

[[Kategoria:1272ko} jaiotzak]][[Kategoria:1310eko} heriotzak]]

[[Kategoria:Gurutzadak]]


Luis Beristáin

Luis Beristáin (Mexiko Hiria, Mexiko, 1918ko ekainaren 20a - Ib., 1962ko apirilaren 1a) mexikar aktorea izan zen.

Biografia.

Aktore izan aurretik, kontulari lanetan aritu zen. Antzerkian aktore gisa debutatu zuen 1943an "El que recibe las bofetadas" antzezlanean eta zineman "La selva de fuego" filmean 1945ean, gero telebistan lan egin zuen. Aktore izateaz gain, zuzendaria izan zen. Hiru aldiz ezkondu zen. Bere lehen emaztea María Robles Charles izan zen, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen: María Cecilia, Ana María eta Luis. Bere azken emaztea Dolores Beristain aktorea izan zen eta harekin bi seme izan zituen Arturo eta Francisco Beristain, biak aktoreak.

Batez ere bigarren mailako aktorea izatea izan zuen ezaugarri, eta María Tereza Montoya, Silvia Pinal, Carlos Orellana, Enrique Rambal, Meche Barba, etab. 1961ean, bere azken filma egin zuen: "El Ángel Exterminador" Luis Buñuelek zuzendua.

Heriotza.

Luis Beristáin 1962ko apirilaren 1ean hil zen bihotzekoak jota, Mexiko Hirian, 43 urte zituela.


Alexandra Danilova

Alexandra Danilova (Peterhov, Errusia, 1903ko azaroaren 20a - New York, AEB, 1997ko uztailaren 13a) errusiar ballet dantzaria izan zen.

Biografia.

San Petersburgoko Ballet Inperialaren eskolan ikasi zuen dantzan. Sobietar Estatu Balletarekin egin zuen debuta Marinsky antzokian (gero Kirov deituko zena), eta berehalaxe bereganatu zuen konpainiako dantzari bakarlari postua.

1924an, Sobietar Batasuna utzi eta atzerriratu egin zen beste dantzari talde batekin, George Balantxine koreografoa tartean zela. Behin erbesteratu eta gero, Sergei Diaghileven Errusiar Balletetan sartu zen eta konpainia hartan egon zen harik eta, 1929an, Diaghilev hil zen arte. 1933an, Diaghileven konpainiaren adar batean sartu zen, Basilen Errusiar Balletak deituan, zuzendaria Wassily Basil koronela baitzen. 1938an, berriz, Montecarloko Errusiar Balletetan sartu zen, haiek ere Diaghilevekin zerikusia zutenak.

Alexandra Danilova 1958an erretiratu zen agertokietatik. New Yorken bizi izan zen gero eta hiri hartan, American Ballet eskolan irakasletzan ez ezik, Metropolitan Operarako balletak eszenaratzen ere aritu zen. 1977an, Herbert Rossek zuzendu zuen "Pauso erabakigarria" filmean, Alexandra Danilovak balleteko irakaslearen papera egin zuen. Bertan, Mikhail N. Barixnikov errusiar dantzariak ere parte hartu zuen, balleteko irakaslearen papera eginez.


Ásiyih Khánum

Ásíyih Khánum (persieraz:

) ( Teheran, 1820 - 'Akká, 1886 ), Mírzá Ismá'íl-i-Vazír persiar noblearen alaba eta Bahá'u'lláh-ren, Bahá'i Fedearen profeta fundatzailearen, lehen emaztea izan zen. Bere jaiotze data ez da ezagutzen, baina ziurrenik 1820 aldean izango zen noizbait.

Ezaguna da honako izen edo titulu hauekin ere: "Navváb" , "Hostorik Goratuena", "Búyúk K͟hánum" edo "Hadrat-i-K͟hánum"

Bera eta Bahá'u'lláh-ren arteko ezkontza egunak hilabete bat iraun zuten 1835ean, irailaren 24ean hasi eta urriaren 22an bukatu, garai hartan goi mailako persiarren artean ohi zen bezala. Zazpi seme-alaba izan zituzten: 'Abdu'l-Bahá, Bahíyyih Khánum, Mírzá Mihdí, Sádiq, Kázim, 'Alí-Muhammad eta 'Alí-Muhammad, horietako lehenengo hiruak baino ez ziren helduarora iritsi.

Baháʼu'lláh eta Ásíyih Khánum "Txiroen Aita" eta "Kontsolamenduaren Ama" deitzen zitzaien, beren eskuzabaltasun eta begirune apartagatik. Baháʼu'lláh, Ásíyih Khánum eta haien seme-alabak bahá'í familia sakratutzat hartzen dira.

Ásíyih Khánum 'Akkan hil zen 1886an bere haurrak eta gizona gertu zituela, otomandar inperioan gatibu, eta han egon zen hilobiratuta 1939an bere birbilobak Shoghi Effendik gorpua Haifara eraman zuen arte. Harez geroztik, Karmel mendiko bahá'í lorategi monumentaletan bisita daiteke bere hilobia.

Bibliografia.

. (1944). "God Passes By. " Baha'i Publishing Trust ISBN ..

. (1947). Baha'i Publishing Trust.


Notropis percobromus

Notropis percobromus "Notropis" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Artamus monachus

Artamus monachus "Artamus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Artamidae familian sailkatua dago.


Curwensville (Pennsylvania)

Curwensville Pennsylvaniako borough bat da. Clearfield konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Akzio

Akzioa sozietate batean kapitala banatuta dagoen zatietako bakoitza da, eta zati bakoitzaren jabegoa ziurtatzen duen agiria.

Enpresen kapital soziala hainbat partetan banatzen da, eta parteei akzioak esaten zaie. "Kapital soziala", berriz, bazkideek (jabeek) konpainia sortzeko jartzen duten diru guztiari deritza. Kapital soziala akzioetan banatua egoten da, eta posible izaten da handitzea nahiz murriztea. Enpresa bateko tituluak edo balioak erosten dituena (akzioduna) eroste hutsarekin bilakatzen da enpresako zuzeneko jabe, hau da, berdin dio inbertsore txikia den edo zenbat akzioren jabe den.

Sozietate anonimoetan, berriz, akzioa izaten da jabego-titulua. Akzioak ondasun higigarriak izaten dira horietan; diru-kopuru bat ematen dute aditzera, bakoitzak adierazten duen diru-kopurua, alegia.

Akzio motak.

Akzioak sozietate batean kapitala banatita dagoen zatietako bakoitza izan arren, hainbat akzio mota daude.

Eskuarki, ekonomiarekin zerikusia duten eskubideak izaten dira, hala nola, eskubide preferentea elkartearen irabazien (dibidenduen) banaketan, likidazioko kuotan eta abar. Hau da, gertatzen bada elkarte anonimoak erreka jotzea, jabeak direnez gero, akziodunek kobratzen dute azkena, zeren hartzekodunek izaten baitute lehentasuna, baina, horrelako egoeran, posible izaten da akzio pribilegiatuak dituztenek beste akziodunek baino lehenago kobratzea.


Ceuthomantis duellmani

Ceuthomantis duellmani "Ceuthomantis" generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceuthomantidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Zeberioko Untzeta

Zeberio Untzeta Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Zeberion sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.

Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 208 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %29,71.


Otopharynx tetrastigma

Otopharynx tetrastigma "Otopharynx" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


Tilleda (Wisconsin)

Tilleda Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Shawano konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Saint-Marien

Saint-Marien (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Marien

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Marien udalerrian erroldatutako biztanleak 174 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 149 etxebizitza zeuden, 83 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 148etxeak ziren. 83 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 101 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 68 lanean zeuden (48 gizon eta 20 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Marien udalerrian 83 unitate fiskal zeuden, 191 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 10.834 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.

2000. urtean Saint-Marien udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Marien

Préveranges (2,7 km)

Saint-Pierre-le-Bost (3,6 km)

Saint-Priest-la-Marche (4,8 km)

Saint-Palais (6,3 km)

Boussac-Bourg (6,7 km)

Bussière-Saint-Georges (7,2 km)


Curon Venosta

Curon Venosta (alemanez: "Graun im Vinschgau"

) Italiako udalerri bat da. Bozen-Hego Tirolgo probintzia autonomoan kokatuta dago, Trentino-Adige Garaia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Curon Venostak honako udalerri hauekin egiten du muga:


Plateau briard kantonamendua

Plateau briard kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 8 udalerri ditu eta da bere hiriburua.


Linay

Linay Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Linay udalerrian erroldatutako biztanleak 240 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 101 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 14 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 148 ziren, horien artean 104 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 104 pertsona aktiboetatik 91 lanean zeuden (55 gizon eta 36 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Linay udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 240 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.060 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra garraio enpresa batena zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Linay

Blagny (2,3 km)

Villy (2,4 km)

Fromy (2,9 km)

Sailly (3,5 km)

Puilly-et-Charbeaux (3,8 km)

Les Deux-Villes (3,9 km)


Horné Mladonice

Horné Mladonice Eslovakiako udalerri bat da, Krupinako barrutian kokatuta. 11,83 km²ko azalera du eta 165 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1470. urtekoa da.


Myrichthys aspetocheiros

Myrichthys aspetocheiros "Myrichthys" generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.


Condeicampa

Condeicampa Rhabdura azpiordenako Diplura ordenako eta Entognatha klaseko genero bat da. Campodeidae osatzen duten Plusiocampinae azpifamilian sailkatzen da.


Chlorostilbon poortmani

Chlorostilbon poortmani "Chlorostilbon" generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.


Teresa Táboas

María Teresa Táboas Veleiro (Mexiko Hiria, 1961eko irailaren 13a) medikua, arkitektoa, irakaslea eta politikaria da. Gobernuko kide izan zen Galiziako Juntako Etxebizitza kontseilari gisa, 2005 eta 2009 bitartean. Galiziako Parlamentuko diputatu hautatu zuten 2009an, 2012ko otsailera arte jardun zuen kargu horretan.

Ibilbidea.

Mexiko Hirian jaio zen. Carballiñoko eta Bearizko emigratzaile ourensetarren alaba da. Lau neba-arrebetatik zaharrena da.

Formakuntza.

Lehen ikasketa-etapak igaro ondoren, arkitektura hautatu zuen, eta Luis Barragán izan zuen prestatzaile. Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoan karrera amaitu ondoren, bere gurasoen lurraldera itzuli zen, sei urtez César Portelaren estudioan lanean jardun zuen, eta bi urtez Concello de Marinen.

1990ean, Portelako Estudiotik bereizi zen, eta bere estudio propioa sortu zuen, "Teresa Táboas Estudio de Arquitectura" izenaz, non eraikuntza- eta hirigintza-proiektu ugari garatu dituen.

Doktoretza César Portela arkitektoak zuzendutako "El Color en Arquitectura" doktore-tesiarekin eskuratu zuen, eta bikain "cum laude" kalifikazioa lortu zuen. Epaimahai buru Félix Candela arkitektoa zela.

Karguak.

1999tik 2003ra bitartean, Galiziako Arkitektoen Elkargo Ofizialeko Pontevedrako ordezkaritzako lehendakaria izan zen. 2003ko maiatzaren 15ean aukeratu zuten, COAGeko lehen emakume presidente-dekanoa izanik. Espainiako Arkitektoen Kontseilu Nagusiko (CSCAE) kide ere izan zen, eta kargu hori betetzen duen bigarren emakumea izan zen 1931n erakundea sortu zenetik. Europako Parlamentuko Arkitektoen Kontseiluko Arkitektura Jasangarriaren eta Hirigintzaren aholku-batzordeetako kide izan zen, Espainiako Arkitektoen Elkargoen Kontseilu Gorenaren ordezkari gisa. Europako Arkitektoen Kontseiluko Etxebizitza Batzordeko lehendakaria. 2018az geroztik, Mexikoko Errepublikako Arkitektoen Elkargoen Federazioko (FCARM) ohorezko kidea da.

2021eko uztailean Arkitektoen Nazioarteko Batasuneko (UIA) kide hautatua. 2003ko deialdian Espainiako Arkitektura Sari Nazionala ematen duen epaimahaikidea izan zen.

Bizitza pertsonala.

Bi seme-alabaren ama da.

Sariak.

Hainbat lehiaketatan parte hartu du, baita sariak jaso ere:


Bridge over Troubled Water (abestia)

Bridge over Troubled Water (literalki, "Ur zurrunbilotsuen gaineko zubia") Simon and Garfunkel bikote estatubatuarraren kanta da, izen bereko albumekoa. 1970ean ekoiztu zuen bikoteak, Roy Halee-ekin. Gospel musikaren eraginak baditu.

Abestiak 1971ko Grammy Sarietan bost sari jaso zituen. Simon & Garfunkelen single arrakastatsuena izan zen. 50 artista baino gehiagok (Elvis Presley barne) egin dituzte bertsioak.


.gt

.gt Guatemalari dagokion herrialdeentzako goi mailako domeinua da.


Cavia magna

Cavia magna Cavia generoko animalia da. Karraskarien barruko Caviinae azpifamilia eta Caviidae familian sailkatuta dago.


Euskal Herriko hiri jendetsuenen zerrenda


Trenton (Ohio)

Trenton Ohioko hiri bat da. Butler konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Lohe-Föhrden

Lohe-Föhrden Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Noura Erakat

Noura Erakat, arabieraz: نورة صالح عريقات, (Alameda konderria, Kalifornia, 1980ko urtarrilaren 16a) estatubatuar-palestinar ekintzailea, unibertsitateko irakaslea, legelaria eta giza eskubideen abokatua da. Rutgers Unibertsitateko irakasle elkartua da, nazioarteko ikasketetan espezializatua. Batez ere Israelen eta Palestinaren arteko gatazkan zentratuta dago, eta Israelgo Estatuaren kritika irmoa da.

Ibilbidea.

Erakat 1980ko urtarrilaren 16an jaio zen Alameda konderrian, Kalifornian. Kaliforniako Unibertsitatean, Berkeleyn, lizentziatu zen 2002an. Phi Beta Kappa ermandadean parte hartu zuen, eta UC-Berkeleyko Giza Eskubideen Zentroko irakasle gonbidatua (fellow) izan zen 2003ko udan. 2005ean, "Juris doktor" titulua lortu zuen UC Berkeleyko Zuzenbide Fakultatean, eta "Francine Diaz Memorial Scholarship Award" saria jaso zuen. 2012an, Zuzenbidean masterra osatu zuen Georgetowneko Unibertsitateko Zuzenbide Zentroan.

2010ean "Jadaliyyya"ren sortzaileetako bat izan zen, ingelesez, arabieraz eta frantsesez argitaratutako online aldizkaria, eta Washington D. C. eta Beiruten jarduten duen Ikasketa Arabiarren Institutuari (irabazi-asmorik gabeko erakundea) atxikita dago.

Erakat Ordezkarien Ganberako Ikuskapen Batzordeko aholkulari juridikoa izan da, eta aurretik eskolak eman ditu Georgetowneko Unibertsitatean. 2012tik 2014ra, "Freedman fellow" irakasle gonbidatua izan zen Templeko Unibertsitateko James E. Beasley Zuzenbide Eskolan. Erakat nazioarteko ikasketen irakaslea ere izan da George Mason Unibertsitatean, Fairfaxen, Virginian.

"Institute for Policy Studies" erakundeko administrazio-kontseiluko kidea da, eta irakasle elkartua Rutgers Unibertsitatean. "Trans-Arab Research Institute"ko administrazio-kontseiluko kidea da, eta Al-Shabaka: The Palestinian Policy Network-eko aholkulari politikoa.

Bizitza pertsonala.

Yousef Erakaten arreba da, YouTuben duen ezizenez ezagunagoa, FouseyTube.

2020ko ekainean, Erakaten lehengusuaren (Ahmed) autoak Zisjordaniako kontrol militarreko postu batekin talka egin zuen Abu Disetik gertu, eta, ondoren, soldadu israeldarrek hil egin zuten. Agenteek beren ekintzak justifikatu zituzten beren burua defendatzeko, Ahmed beren autoa haien kontra jotzen saiatu zela esanez, baina Nourak ukatu egin zuen. Forensic Architecturek eta Al-Haqek Ahmeden hilketari buruzko ikerketa bat jarri zuten abian, 3D ereduak, landa-lana, geolokalizazioa, sinkronizazioa, OSINT eta itzalen analisia erabiliz, eta ondorioztatu zuten autoak kontrol-postuarekin talka egitea istripu bat izan zela, Israelen tiroak exekuzio estrajudiziala eta indar hilgarriaren gehiegizko erabilera izan zirela, eta militar israeldarrek Ahmedi premiazko arreta medikoa ukatu ziotela.

Kanpo estekak.

Elkarrizketak.

Irratia

Bideoa


Barberiita

Barberiita haluro motako minerala da.

Ezaugarriak.

Barberiita haluro mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>(NH4)[BF4]</chem>. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 1 da.


Altenstadt (Bavaria Garaia)

"Beste esanahi batzuen berri izateko, ikus: «Altenstadt»"

Altenstadt Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Tsarmitunturi Eremu Basatia

Tsarmitunturi Eremu Basatia (Finlandieraz: "Tsarmitunturin erämaa-alue"), Finlandiako Inari udalerrian dagoen natura-eremu basati bat da. 1991. urtean sortu zen eta 150 km²-ko azalera dauka eta Errusiarekin egiten du muga ekialdean.


Haplochromis pallidus

Haplochromis pallidus "Haplochromis" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


Koldo Mitxelena Kulturunea

Koldo Mitxelena Kulturunea edo KMK Gipuzkoako Donostia hiriburuan dagoen kulturune bat da. Izaera publikoa du eta Gipuzkoako Foru Aldundiaren erakundea da.

Kokalekua.

Donostiako Erdialdean kokatzen den eraikina da, Posta Bulego Nagusiarekin batera Artzain Onaren plazaren atzealdea itxiz. Urdaneta kaleko 9. zenbakian dago, hiriko erdigunean.

Historia.

Gipuzkoako Foru Aldundiaren eraikina da. Ramon Cortazar eta Luis Elizalde arkitektoek estilo neoklasikoan eta aldi berean, eklektikoan, diseinatu zuten hiriaren zabalgunea hiritartu ondoren geratu ziren lursail berrietan, egun gune erromantikoa izenez ezaguna.

1892an lurraldeko irakaskuntza ertaineko institutu berriaren kokapena izateko asmoarekin eraiki zen, Bergaratik Donostiara ekarri behar baitzen, instituto hauek hiriburuan kokatu behar zirela agintzen zuen Errege Dekretua betetzeko eta Udalak Garibai kalean zuen Arte eta Lanbide Eskola txiki geratu ondoren.

Eraikuntzan Igeldoko harearri harlandua izan zen erabilitako material nagusia, inguruneko hainbat eraikinetan bezala. 2000 m2 orubea hartu zuen eraikinak. 1900urtean Bigarren Heziketako Probintzia Institutua izateko helburua lana bukatu zen.

Gerora, 1918 urtean, Nafarroako Unibertsitatearen Ingeniaritzako Goi Mailako Eskolaren egoitza izan zen, aldi baterako, lagapenaren bidez 1989 urte arte; orduan Ibaetako Campuseko instalazioetan kokatu baitzen..

1993ko azaroan eraikina guztiz zaharberritua eta birgaitua izan ondoren, Koldo Mitxelea Kulturunea inauguratu zen.

Kulturunea.

Eraikin honen barnean aipatutako kulturunea eta liburutegia daude. Bere izenaren KM laburbildura bere logo edo ikurra ere bada. Kulturene eta Liburutegiak izena Koldo Mitxelena hizkuntzalari, idazle eta euskaltzain errenteriar bikainaren omenez darama.

Atalak.

Gipuzkoako helduei zuzendutako liburutegia da, 16 urtetik gorako pertsonentzat zabaldua. Ondoko zerbitzuak ditu: mailegua, irakurketa gelak, informazio puntuak, hemeroteka, infoteka, fonoteka, proiekzio-gela, komikiteka, liburutegien arteko mailegu zerbitzua eta erreprografia..

Bere funtsan, arlo askotariko gaiei buruzko informazioa biltzen badu ere, bereziki, giza zientziei eta euskal kulturari buruzko bilduma du. Zenbait gipuzkoar ospetsuen funtsak eta hemeroteka historikoa biltzen ditu. Besteak beste, Julio Urkijorena , Jose Frantzisko Aizkibel, Aitzol, Carlos Santamaria, Koldo Mitxelena, Antonio Zavala, Sastre-Forest, Gabriel Celaya,Jose Maria Busca Isusi, Xabier Lete, etab.

Hazten doan dokumentu bilduma gordetzen du, 350.000tik gorakoa, euskarri ezberdinetan. Aldiro, Euskadiko Liburutegien Katalogoan, Bilgunea izenekoa, erregistroak irauli egiten dira. Horietako asko, hainbat erakunderekin elkarlanean,eskumen publikoko dokumentu asko eta batik bat, Gipuzkoarekin edo euskararekin zerikusia duten liburuak, eskuizkribuak, argazkiak eta prentsa eta aldizkari historikoak digitalizatuta daude eta katalogoan ikusgai.

Komikiaren inguruko gaiak kontsultatzeko eta ikertzeko dokumentazio gunea da, Koldo Mitxelena Kulturuneko Liburutegitik eratorria eta Donostiako Errege-Erregina Katolikoen kalean kokatua. Luis Gascaren bilduma hartzen du abiapuntutzat, Komikiak-Colección Gasca Bilduma izenarekin, 2011 urtean, aditu honen funtsa eskuratu zuen Gipuzkoako Aldundiak eta 2014ko urriaren 9an, katalogatu eta osatu ondoren, zabaldu zen..

Barruan biltzen ditu komikiak, pulp aldizkariak, fanzineak, jatorrizko obra grafikoa, filmak, komikiari buruzko ikerketak eta abar. Dokumentaziogunea izateaz gain, komikigintzarekin lotutako hainbat jarduera burutzen dira bertan..

Arte garaikideari eskainitako aretoa da, non mota ezberdinetako erakusketak antolatzen diren: artezkaritzarik gabeko proiektu originalak, ideien azterketan eta aurkezpenean eragingo duten gaiak edo tesiak, ikertzaile, historialari edo komisario independentearen ekimenez etorritakoak, XX. mendeko mugimendu artistikoak edo ibilbide historikoak, bilduma pribatu nahiz publikotan, jasotzen dituztenak eta, azkenik, itzala duten banakako artisten erakusketa antologikoak edo atzera begirakoak.

Erabilera anitzeko aretoa da; bertan, gaikako erakusketak antolatzen dira, gaur egungo kulturarekin erlazionaturikoak, bereziki. Bestelako ekintzak ere egiten dira, esaterako, garaiko erakusketarekin erlazionaturiko eztabaidak, emanaldiak eta literatur ekintzak.

Erabilera anitzeko areto bat da. Areto hori hornituta dago, kongresuak, era guztietako kontzertuak, bideo emanaldiak, antzerkia, eta beste hainbat ekitaldi mota egiteko. Berezko programazioaz gain, elkarte eta erakundeek bertan ekitaldiak doan antolatzeko aukera dute.


Scofield (Utah)

Scofield Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Carbon konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Cort Guitars

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Cor-Tek Corporation (normalean Cort Guitars soilik deitua) gitarra eta baxu elektrikoak fabrikatzen dituen hegokorear enpresa da. Jung-gyu Parkrek 1973an sortua, bere gitarra trinkoegatik da ezaguna.


Helvetinjärvi Parke Nazionala

Helvetinjärvi Parke Nazionala (finlandieraz: "Helvetinjärven kansallispuisto") 49,8 km²-ko Finlandiako parke nazional bat da. Virrat, Kuru, eta batez ere, Ruovesi udalerrian dago, Seitseminen Parke Nazionalaren mugatik hurbil. Tavastiako baso-eremu zabalenak dira eta ikusgarriena Helvetinkolu mendia da, hego-ekialdean kokatua, Helvetinjärvi lakua magalean duela. Gaur egungo Pirkanmaa eskualdean dago eta Parke Nazional izena ezarri zioten 1982. urtean.

"Helvetinjärvi" hitzak "Infernuko Lakua" esan nahi du euskaraz.

Turista asko gerturatzen da bertara ibilaldiak egitera, biderik gabeko ibilaldia erosoa baita.

Natura.

Animalia eta landare espezie anitza dago. Pinudiak eta urkiak dira nagusi basoetan eta lakuen hertzetan. Animaliei dagokienez, urtxintxak edo katagorri hegalariak dira nagusi, okil eta euli-txoriekin batera, baso eremu zabal hauetan.


Periastroaren argumentua

Periastroaren argumentua (formula_1 ikurra) gorputz zerutar baten orbita zehazteko erabiltzen den elementu orbitaletako bat da. Goranzko nodotik periastrora doan angelua da, objetuaren mugimenduaren zentzuan eta plano orbitalean neurtua. Orbita ekuatoriala bada, eta beraz ez badago goranzko nodorik, edo orbita zirkularretarako, ez dutela periastrorik, ez dago definitua. Eguzkiaren inguruan biratzen duten objektuentzat perihelioaren argumentua izena ematen zaio eta Lurraren inguruan biratzen dutenentzat perigeoaren argumentua.


Dipturus tengu

Dipturus tengu "Dipturus" generoko animalia da. Arrainen barruko Rajidae familian sailkatzen da.


Euskal Herriko Unibertsitatea

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Euskal Herriko Unibertsitatea (UPV/EHU) Euskal Autonomia Erkidegoko unibertsitate publikoa da, 1980an sortua eta hiru kanpusetan banatua, erkidegoko hirulurralde historikoetan: Bizkaia, Araba eta Gipuzkoa. Bilboko Unibertsitatearen oinordeko, hasieran, hurrengo fakultateek osatzen zuten unibertsitatea: Sarrikoko Zientzia Ekonomiko eta Enpresarialen fakultatea (1955), Medikuntzako fakultatea (1968) eta Zientzia fakultatea (1968). Hiru fakultate horiei, Hezkuntzaren Lege Orokorrarekin, Eskola Nautikoa (1739), Bilboko Enpresa-ikasketen Eskola Unibertsitarioa (1818) eta Ingeniarien Eskola Teknikoak (1897) gehitu zitzaizkien, gaur egun EHUko fakultate kopurura iristeraino (hogei bat).

«Eman ta zabal zazu» goiburua du, "Gernikako arbola" abestitik hartua (XIX. mendeko euskal ereserkia), eta unibertsitatearen ikurra Eduardo Txillidak diseinatu zuen, 1970eko hamarkadan, askok Espainiako trantsizioaren ikur aldarrikatzaile kontsideratua.

2010eko urrian "Nazioarteko Bikaintasun Campus" izendapena jaso zuen EHUk.

2014ko azaroaren 19an, EHUk eta Bordeleko Unibertsitateak Euskadi-Akitania euroeskualderako campusa sortzeko hitzarmena sinatu zuten. Hitzarmen horrek Eusko Jaurlaritzaren eta Akitaniako Kontseiluaren babesa zuen. 2014o azaroaren 28an, EHUk 31tik 20ra gutxitu zituen zentroak.

2021ean Eva Ferreira García errektore hautatu zuten.

Aurrekariak.

1540−1897.

Euskal Herrian, unibertsitate-mailako irakasketaren hasiera Oñatiko Unibertsitatearen sorrerarekin dugu, Rodrigo Mercado de Zuazolak sortua, 1540an. Bi urteren ostean, 1542an, Hernanin, unibertsitate horrek bere jarduna hasi zuen, 1548an unibertsitatea Oñatira lekualdatu baino lehen. 1548rako, hainbat ziren eskaintzen ziren ikasketa-eremuak: Teologia, Legeak, Kanonak, Arteak eta Medikuntza. Gorabehera batzuen ostean, 1901ean ateak behin betiko itxi zituen.

Aipagarria da oso Bergarako Errege Mintegia ere, Euskalerriaren Adiskideen Elkarteak sorturikoa. Zentro horrek, Ilustrazioaren korronteek gidatua, Europako zientifiko eta materialak erantsi zituen, bai eta ikasle bikainak Europako beste herrialdeetara eraman ere. Zentro horren aro gorena 1779 eta 1793. urteen artean gertatu zen, Euskal Herriari hezkuntza-zentro aurrerakoi moduan. Halere, XIX. mende hasierako afera politikoek egitasmo horren lana bertan behera utzi zuten.

Bizkaian, Eskola Nautikoak, 1511n Merkataritza-Kontsulatuaren babespean sortua, 1784an aintzatespen ofiziala lortu zuen. 1800ean, Merkataritza Eskolaren proiektuari hasiera eman zitzaion, aktiboa bihurtu zena 1818rako.

Nafarroako Diputazioari dagokionez, 1866an euskal-nafar Unibertsitate bat sortzeko proposamena aurkeztu zuten, EAEko Diputazioei unibertsitate ofizial bakarra sortzeko eskaera eginez, baina ez zuen aurrera segitu. Unibertsitateen batzea, maila nazionalean porrot egin ostean eta bi urtetako tira-biren ostean, batze hori lurralde historikoen mailan egiten saiatu zen.

Hala, Gipuzkoako Diputazioak Oñatiko Unibertsitate Zaharra berrezartzen saiatu zen, alferrik. Arabako Diputazioak ere Gasteizko Unibertsitate Literarioa sortzen saiatu zen, 4 urtez iraun zuena (1869-1873). Bizkaiko Batzar Nagusiak ere Bizkaiko Unibertsitate Katolikoa sortzen saiatu zen 1870ean, berriro ere alferrik.

Bestalde, Bilbon, 1883an sorturiko "Irakaskuntza Katoliko" zeritzon sozietate anonimoa, hamahiru bizkaitarrek sortua, Goi-Hezkuntzako Zentro bat Bilbon eraikitzeko helburuarekin eta aita Manuel Isasi-k iradokita, bestelako etorkizun bat izan zuen. Izan ere, zentro horretako irakasketa 1886an hasi eta gaur egungo Deustuko Unibertsitatea izatera iritsi arte dirauen egitasmoa da.

Azkenik, 1897ko apirilaren 2ko Errege Dekretuaren bidez, Bilboko Ingeniari Industrialen Eskola sortu zen, gaur egun Bilboko Ingeniaritza Eskola edo Ingeniaritza Goi Eskola Tekniko modura ezagutzen dena.

1918-1955.

1918ko urtarrilaren 5ean, Estetika katedratiko Ángel Apraiz Buesak, Bilbon, "Euskal" "Unibertsitatearen Alde" izeneko hitzaldia eman zuen, Espainiako Gerra Zibila gertatu arte Bilbon garaturiko Euskal Unibertsitatearen aldeko mugimendu aldarrikatzailearen hasiera izan zena.

Goiburu horrekin, Eusko Ikaskuntzak mugimendu garrantzitsua bultzatu zuen 1918 eta 1923. urteen artean, Euskal Unibertsitate horren estatutuak idazten, herrialdea mobilizatzen eta Madrileko senatarien ekintzak sustatzen. Hala, 1923an, "unibertsitate-arazoa"ri aurre egiteko ebazpena Diputazioei zein Gobernuari aurkeztu zitzaien. Primo de Riveraren diktadurak mugimendua isilarazi bazuen ere, 1931n Bilboko Udalak Euskal Unibertsitatearen Aldeko Batzar handi bat antolatu zuenean, mugimendua erabat berpiztu zen.

Euzko Ikasle Batza 1932an jeltzaleen ekimenez sortutako euskal Ikasleen federazioa izan zen. Garai hartan ez zegoen euskarazko unibertsitaterik eta erdaraz ere oso aukera gutxi zegoen Euskal Herrian unibertsitate mailako ikasketak egiteko. Gehienek Bartzelona, Madril, Valladolid, Salamanca, Zaragoza, Bordele edo Parisera joan behar izaten zuten. 1932an, Gipuzkoa, Bartzelona, Bizkaia, Madril, Valladolid eta Zaragozako ikasle-elkarteen ordezkariek osatu zuten Euzko ikasle Batzaren zuzendaritza. Urte bereko abuztuaren 7an Euskal Ikasleen I. Biltzarra antolatu zuen, Bergaran.

1936an, Leizaola buru zeneko Eusko Jaurlaritzaren Kultura Sailak eginiko lehen Dekretuen Ángel Apraizek eginikoaren ingurukoaren batzorde bat sortu zen. Hala, 1936ko urtarrilaren lehenean, Eusko Jaurlaritzako lehendakari Jose Antonio Agirrek Euskal Unibertsitateari eman zion Bilboko Ospitale Zibilean. Dena den, Gerra Zibilaren testuinguruan, Euskal Unibertsitatearen bizitza, erakunde modura, oso laburra izatea eragin zuen, Bilboko hiriaren 1937ko hartzearekin amaitu zena.

1952an, Nafarroako Unibertsitatea sortu zen, Opus Dei-ren hegalpean eta 1961etik aurrera Nafarroatik kanpo zabaltzen hasi ze: adibidez, Donostian hainbat zentro sortu ziren. Gaur egun, zentro bat dute gipuzkoar hiriburuan: Ingeniaritza Goi Eskola Teknikoa.

Garai horretan, egungo EAEa osatzen duten hiru probintziak Valladolideko Unibertsitatearen Barrutiaren zati kontsideratzen ziren. Hala, 1955eko Zientzia Ekonomiko eta Komertzialen fakultatearen sorreraraino (Bilbon), antzinako Komertzio-Eskolaren oinordeko, ez zen Euskal Unibertsitatearen aldarrikapena berriro ere berpiztu, bereziki Bizkaia inguruan.

1963-1980.

Ekainaren 6ko 5/1968 Lege Dekretua, unibertsitate-birmoldaketarako premiazko neurrien ingurukoa, hirietan agertzen hasia zen hezkuntza-eskaerei erantzuteko modu bat izan zen, bai eta hezkuntzaren masifikazioari erantzuteko modua ere. Testuinguru horretan, 1970ean Hezkuntzaren Lege Orokorra onetsiko da, Bartzelonan, Bilbon zein Madrilen unibertsitate berriak sortzeko aukera eman zuen. Bilboko Unibertsitatearen hasierako urteetan Ekonomia eta Zientzia zein Medikuntza fakultatea hasi zen, betiere oraindik berezko barrutirik gabe eta Juan Etxebarria Gangoiti lehen errektorea izanik.

Gipuzkoan, 1963tik aurrera koordinazio-batzorde batek, ostera patronatu izan zena, Ignacio Barriolaren hitzetan, "Goi-mailako Ikasketa Ofizialen Aldeko" kudeaketak egiten zituen. 5/1968 Lege Dekretuan oinarriturik, bestalde, unibertsitate-fakultate bat sortu zen Donostian, ostera, 1968ko uztailaren 27ko Dekretuaren bidez, Donostian, Zuzenbide fakultatea finkatuz, nahiz eta Valladolideko Barrutian egon oraindik ere.

Hezkuntzaren Lege Orokorraren bitartez, 1972an, lehen aditu-eskolak sortuko dira, bai eta unibertsitate bakoitza bere lurraldeko barruti propioa eskuratzeko ere. Hala, garai hartan sorturiko Arte Ederretako Goi Eskola, adibidez, Bilboko Unibertsitatera esleitua izango da, bai eta jada aipaturiko Ingeniarien Eskola ere.

Euskal Herriko jendarte zibilak, garai hartako Euskal Unibertsitateak berezkoak zituen mugatzeez nazkaturik eta kontuan harturik 1918ko, 1922ko eta 1936ko gatazkek 60ko hamarkadan zehar Euskal Unibertsitatearen defentsaren aldeko mugimendu garrantzitsu bat sortu zuten, Eduardo Txillidaren "Eman ta zabal zazu" goiburupean. Gaur egun, goiburu horixe du EHUk, horregatik. Mugimendu haren energiaren ondorioz, Euskal Unibertsitate sortu berrira izen handiko edota diru-sarrera handiko ikasleak barneratzen hasi ziren. Dena den, 1977 arte ez zen EAE osoko barruti bakar bat osatu, Bilboko Unibertsitatea Arabako eta Gipuzkoako bestelako zentro unibertsitarioekin barruti bakarra osatu arte, alegia.

Azkenean, 1980ko otsailaren 25ean, Bilboko Unibertsitatea "Universidad del País Vasco / Euskal Herriko Unibertsitatea" bilakatu zen, Euskal Herriko autonomia-erkidegoko unibertsitate-sistema publikoa. EHUan, momentu hartan, hiru probintzietako hiru unibertsitate nagusien zein haiei loturiko zentroek osatuko zuten EHUa.

Egun hartatik aurrera, EHUren garapenak Espainiako unibertsitate gorenetarikoa izatera iristea ahalbidetu dio, bai titulazio-kopuruaren zein ikasle-kopuruaren aldetik.

Arabako campusa.

Arabako campusak ikastegi hauek ditu:

Bizkaiko campusa.

Bizkaiko campusak gune bat baino gehiago ditu: Leioa-Erandioko gunea, Bilbao Barakaldo eta Portugalete. Honakoak dira Bizkaiko zentroak:

Gipuzkoako campusa.

Gipuzkoako campusak ikastegi hauek ditu:

Udako kurtsoak.

Euskal Herriko Unibertsitateak 1981etik aurrera udako kurtsoak eskaintzen ditu, Donostiako Miramar Jauregian. Kurtso horietan, hitzaldi, ikastaro eta ikastordu magistralen bidez jakintza-esparru anitz jorratzen dira. Udako ikastaro horien ospeak urtero gora egiten du. 2006ko edizioan (XXV. urteurrenarekin bat egin zuena), adibidez, Noam Chomsky izan zen hizlarietako bat.

Ikasle mugimendua.

Hasieratik ikasle mugimendu bizia sortu zen Euskal Herriko Unibertsitatean, Euskal Herriko gatazkako borrokekin estu loturik hasiera batean. Euskararen aldeko aldarrikapena izan zen nagusi hastapenetan. 1988an Ikasle Abertzaleak ikasle erakundea sortu zen, ezker abertzalearen inguruan kokatua, gerotztik presentzia etengabea izan duena. Bereziki, euskararen alde, ikasle presoen alde, irakasle espainolisten aurka, unibertsitateko agintarien nagusikeriaren aurka, errepresioaren aurka aritu da. Gerora beste erakunde batzuk sortu dira: "Lurgorri" (abertzale moderatua, EAJren ingurukoa) eta "Eraldatu" (komunista).

Mugimendu feminista bizia ere badago. Neska Borrokalariak taldeak sexu-jazarpenaren eta bazterkeriaren aurka borrokatzen du eta mobilizazio ugari egin ditu kanpusetan, irakasle batzuek egindako jazarpen sexuala eta jarrera sexista gaitzetsiz.

Euskal Herriko Unibertsitatea eta Wikipedia.

Euskal Herriko Unibertsitateak Euskal Wikilarien Kultura Elkarteak antolatutako 2017tik aurrera.


Anne with an E

Anne with an E —euskaraz: «Anne E-rekin»

— Kanadako telesaila da, Lucy Maud Montgomeryren Anne Shirleyri buruzko liburuetan oinarritua eta Moira Walley-Beckettek sortutakoa. 2017ko martxoaren 19an estreinatu zen CBC Televisionen eta maiatzaren 12n, Netflix zerbitzuan. 2017ko abuztuan bigarren denboraldirako berritu zen eta 2018ko abuztuan hirugarren denboraldirako. 2019an hirugarren denboraldia kaleratu eta gutxira, CBCk eta Netflixek telesaila bertan behera utzi zutela jakinarazi zuten.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

1896. urtean, Matthew eta Marilla Cuthbert anai-arreba adinekoek mutil umezurtz bat adoptatzea erabaki zuten, Green Gables etxaldean lagun ditzan. Tren geltokira mutilaren bila joan zenean, Matthewk Anne Shirley izeneko neska aurkitu zuen, irudimentsu, argitsu eta berritsua. Umezurtz geratu zen gurasoak hilabete batzuk zituela hil zirenean, eta morroi gisa bizi izan zen hainbat etxetan umezurztegi batean jarri aurretik. Matthewek bera geratzea gustatuko litzaiokeela erabaki zuen bitartean, Marilla ez zen Annez fidatzen. Mesfidantza baieztatu zen Marillak brotxea aurkitu ezin izan zuenean, eta horrela Anne lapurra dela sinestera eraman zuen.

Matthew eta Marillak Anne kanporatu zuten, umezurztegira «itzultzeko». Beldurra hartu zuen han gertatu zitzaion jazarpenarengatik, eta tren geltokira itzuli zen. Bitartean, Marillak brotxea aurkitu eta Anne ez zela lapurra ulertu zuen. Ondorioz, Matthewk Anne aurkitu eta Green Gablesera itzultzeko konbentzitu zuen, non ofizialki haien familiaren parte bihurtuko delarik. Itzuli eta gero, bizilagunen onarpena lortzen saiatzen hasi zen, biziraupen-mekanismoak adimen, arazoak konpontzeko gaitasunak eta irudimena erabiliz.

Ekoizpena.

Ikuskizunak berak gizonezkoak baino emakumezko pertsonaia gehiago izateaz gain, telesailak hainbat emakume zuzendari izan zituen. Gidoilari guztiak ere emakumeak izan ziren.

Ontarion filmatu zen, nahiz eta atal batzuk Eduardo Printzearen Uhartean egin ziren, non gertatu zen eleberriaren ekintza.

Hasierako abestia "The Tragically Hip" taldeak konposatu eta interpretatutako "Ahead by a Century" da.


Gorribizi

Gorribizia edo bermiloia gorri laranjakara den kolorea da. Tindagai toxikoa da, hargorri mea hauts egina. Kimikoki sulfuro merkurikoa da (HgS).

Kolorea gorriminaren antzekoa da, baina laranjakara. Gainera, ez da agertzen kolore gurpilean, gris ukitua baitu.

Gorribizia kulturan.

Tindagaiaren jatorri minerala urria denez, oso garestia da eta, horregatik, artifizialki lortzen da zilarbizia eta sulfuro galdatua nahastuz. Antzina, elementu kimiko bera eskulturak eta artelanak urreztatzeko erabiltzen zen.


Tom Boon

Tom Alain Boon, , (Brusela, Belgika, 1990eko urtarrilaren 25a), belar-hockeyan lehiatzen den kirolari belgikarra da.

Bi Udako Olinpiar Jokotan dominak eskuratu zituen; Rio 2016an (Rio de Janeiro), zilarrezkoa eskuratu zuen, eta, Tokio 2020an (Tokio), berriz, urrezkoa, bietan belar-hockeyan eta Belgikako taldearekin, azkena Australia eta Indiaren aurretik.

Taldea, honako hauek osatzen zuten: Gauthier Boccard, Tom Boon, Thomas Briels, Cédric Charlier, Félix Denayer, Nicolas De Kerpel, Arthur De Sloover, Sébastien Dockier, John-John Dohmen, Simon Gougnard, Alexander Hendrickx, Antoine Kina, Loïck Luypaert, Augustin Meurmans, Victor Wegnez, Vincent Vanasch, Florent Van Aubel eta Arthur Van Doren-ek.

Erreferentziak.


Praomys misonnei

Praomys misonnei Praomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.


Oxyurichthys petersenii

Oxyurichthys petersenii "Oxyurichthys" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Buckholts (Texas)

Buckholts Texasko herri bat da. Milam konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Matadi

Matadi Kongoko Errepublika Demokratikoko hiri eta portua da, Kongo-Central probintziako hiriburua. 2004an 245.862 biztanle zituen. Kongo ibaiaren ezkerraldeko ertz batean dago. Henry Morton Stanleyk sortu zuen 1879an.


Courtenot

Courtenot Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Courtenot udalerrian erroldatutako biztanleak 216 ziren. Familiak 90 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 112 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 110 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 91 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 140 ziren, horien artean 107 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 107 pertsona aktiboetatik 102 lanean zeuden (57 gizon eta 45 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Courtenot udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 235 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.617 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.

2000. urtean Courtenot udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 285 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Courtenot

Virey-sous-Bar (1,0 km)

Fouchères (2,6 km)

Poligny (4,3 km)

Chappes (4,5 km)

Jully-sur-Sarce (4,5 km)

Bourguignons (4,8 km)

Marolles-lès-Bailly (5,2 km)

Chauffour-lès-Bailly (5,6 km)

Fralignes (5,7 km)


Hangenbieten

Hangenbieten Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Hangenbieten udalerrian erroldatutako biztanleak 1.479 ziren. Familiak 566 ziren, horien artean 128 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 187 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 219 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 624 etxebizitza zeuden, 585 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 390 etxeak ziren eta 233 apartamentuak ziren. 585 etxebizitza nagusietatik 444 bere jabearen bizilekua ziren, 128 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 97 etxek hiru zituzten, 170 etxek lau zituzten eta 292 etxek bost zituzten. 518 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 246 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 303 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.041 ziren, horien artean 818 aktiboak ziren eta 223 inaktiboak ziren. 818 pertsona aktiboetatik 773 lanean zeuden (394 gizon eta 379 emakume) eta 45 langabezian zeuden (24 gizon eta 21 emakume). 223 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 89 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Hangenbieten udalerrian 585 unitate fiskal zeuden, 1.521,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.549 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 96 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak eta 4 higiezinen agentziak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Hangenbieten udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Hangenbieten

Kolbsheim (1,8 km)

Achenheim (2,2 km)

Holtzheim (2,2 km)

Breuschwickersheim (2,4 km)

Entzheim (3,5 km)

Ernolsheim-Bruche (3,6 km)

Duppigheim (3,7 km)

Oberschaeffolsheim (3,9 km)


Amărăștii de Jos

Amărăștii de Jos Errumaniako udalerri bat da, Dolj konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Alfianello

Alfianello Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Alfianellok honako udalerri hauekin egiten du muga:


E. H. Carr

Edward Hallett Carr (Londres, 1892ko ekainaren 28a - "ibidem", 1982ko azaroaren 3a) britainiar historialari, diplomazialari eta kazetaria izan zen.

Cambridgeko Unibertsitatean ikasi zuen eta 1916an hasi zuen ibilbide diplomatikoa. Hiru urte geroago, Parisko Bake Biltzarran parte hartu zuen. 1936an zerbitzu diplomatikoaren dimisioa aurkeztu zuen eta nazioarteko harremanak eta Sobietar Batasuna aztertzeari ekin zion.

1941etik 1946ra The Times egunkarian editore laguntzaile aritu zen, eta erregimen sozialista eta Sobietar Batasunarekin aliantza proposatu zituen gerraostean.

14 liburukiko "Sobietar Errusiaren Historia" bat idatzi zuen. Nazioarteko harremanei buruz ere idatzi zuen, batez ere "Hogei Urteko Krisia". Enpirismoaren aurka agertu zen historiografian eta "Zer da Historia" liburuan historiografiaren printzipioak ezarri zituen eta metodo eta praktika tradizionalak baztertu zituen.


Abtwil

Abtwil honako herrietako bat izan daiteke:


Obernzell

Obernzell Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Mikeldi (baseliza)

Mikeldi Durangoko toponimo bat da, baseliza bati lotua, zeina 20. mendean eraitsi zen. Ibaizabal ibaiaren hegoaldeabn dago, udalerriaren mugetan, ibaiaren beste aldean Iurreta dagoelarik. Toponimoa ezaguna da bertan zegoelako Mikeldiko idoloa, eskultura zoomorfoa, tokitik izena hartu zuena. 21. mendeko Durangon Mikeldi kalea dago tokian, eta idoloaren erreplika bat ere bada bertan.

11. mendean, gutxi gora behera, baseliza bat Arriandi izeneko toki baten ondoan, San Bizenteri eskainia. Lehen dokumentuetan "Biçenty", "Miquendi" edo "Miçente" gisa agertzen da (cf. Bikendi). Mikeldi horren aldaera dela dirudi, Mikel izenarekin loturarik ez duen forma.

20. mendearen hasieran burdindegi bat egon zen paraje berean.


Sirksfelde

Sirksfelde Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


33 ezkil

33 ezkil Miren Gorrotxategi idazlearen lehen eleberria da. 2016an argitaratu zen, 2015ean nobela-proiektuak XV. Agustin Zubikarai Saria irabazi ondoren. Baserri giroan kokaturiko misteriozko eleberria da, lurperatutako burezur baten aurkikuntzarekin hasten dena. Eskeletoa desagertzen denean hezurren misterioa bihurtuko da eleberriko ardatza, Araia familiako kideak ardatz hartuz eta euren iraganeko "flashback"-ak tartekatuz. Eleberria zinemara eramana izango da "Hil Kanpaiak" izenburupean.

Sinopsia.

Ferminek burezur bat aurkituko du Garizmendi baserrian lanean dabilela, Karmen emaztea asaldatuz. Nestor semea jakinaren gainean jartzen dute, eta honek Bertari deitzea erabakitzen du, bere andregai ohiari, arkeologoa denez gero misterioa argitzen laguntzeko. Alabaina, hilotza lurpetik ateratzera doazenean ez da haren arrastorik egongo.

Filma.

Imanol Rayok zuzendua eta Joanes Urkixoren gidoiarekin, "Hil Kanpaiak", 2020ko filma, eleberrian oinarrituko da. Aktore nagusiak Itziar Ituño (Karmen), Eneko Sagardoy (Nestor), eta Yon Gonzalez (Luis Kortazar) dira.


Zamartzeko monasterioa

Zamartzeko monasterioa Erdi Aroko monasterio bat da, Nafarroa Garaiko mendebaldeko Sakana eskualdean dagoen Uharte Arakil udalerriko Zamartze herrian kokatua.

Historia.

Antzinako Erromaren garaian, Antoninoren Ibilbideak aipatzen du Asturica Augusta eta Burdigala artean (hau da, Astorga eta Bordele artean) bazela "Mansio Aracaeli" izeneko leku bat, Alba pasa eta gero (Durruma) eta Alantonera iritsi aurretik (Atondo?). Aracilum izeneko herri bat zegoen, askotan Uharte Arakilekin identifikatu dena. Hala ere, azken ikerketen arabera, bide garrantzitsu honetan Uharte Arakilen zegoena ez zen herri edo hiri bat, baizik eta "mansio" sinple bat.

Identifikazio horretan oinarrituta, Antzinaroan Uharte Arakil baskoien lurraldean zegoela ondorioztatu da. Hala ere, badirudi beranduago Merobaudesek bagaudak garaitu zituenean aipatzen den "Aracellinatorum frangit insolentiam Bacaudarum" horretako "Aracellinatorum" ez dela Uharte Arakil, baizik eta Araciel, gaur egungo Corellatik gertu. Hortaz, baliteke Uharte Arakil ez egotea baskoien lurraldean, baizik eta barduliarrenean, Lekunberritik gertu aurkitu den mugarri batean oinarritua.

Edonola ere, "Mansio Aracaeli" hori Veleiatik Pompaelora zihoan galtzadan zegoen.

Erdi Aroa.

Litekeena da Zamartzen Erdi Aro osoan egotea helburu sakratuetarako erabilitako lur bat, aurkitu diren hilobiak ikusita, baina garai horretako arrasto gutxi aurkitu dira. X. mendean, Zamartze izena aipatzen da Sisebuto apezpikuaren garaian. Izena Sant Marcetik datorkio (San Marko), bertan sortu zen monasterioaren arabera. 1048tik aurrera (aurkitu den txanpon baten urtea) eliza erromanikoa eraiki zen bertan, eta XI. mendetik aurrera jendea hilobiratu zen.

Aro garaikidea.

1983ko urriaren 26an 3192/1983 Errege Dekretuaren bidez Monumentu Historiko izendatu zuten. Gaur egun ez da elizkizunik ospatzen bertan.

Eraikina.

Nafarroako Erromaniko Herrikoiaren adibide nabarmena da: esate baterako, bere inguruan dauden San Migel Aralarkoa eta Itxasperriko Santiago eliza, edo urrutiagoko, Artaitz eta Artze herrietako elizak ere. Eraikina lerrokatutako hiru eraikinez osatutako multzo baten zatia da.


Klaus Hasselmann

Klaus Hasselmann (Hanburgo, 1931ko urriaren 25a) alemaniar ozeanografo eta klimatologo da. 2021eko Fisikako Nobel Saria jaso zuen Giorgio Parisi eta Syukuro Manaberekin batera sistema fisiko konplexuen inguruan dugun ezagutzari egin dioten ekarpenagatik.

Hasselmannek Manabe japoniarrarekin partekatu zuen sariaren erdia klimaren modelizazio fisikoa lanagatik, berotze globala eta aldakortasuna modu fidagarrian aurreikusi.

Hasselmannek eguraldia eta klima lotzen zituen eredu bat sortu zuen. Haren ekarpenak Manaberen lana berresten lagundu zuen, karbono dioxidoaren eta tenperaturen igoeraren arteko harremana agerian utziz.

Hasselmann Hanburgoko Unibertsitateko irakaslea izan zen eta Max Planck Meteorologia Institutua zuzendu zuen.


Badafòu d'Ans

Badafòu d'Ans (okzitanieraz "Badafòu d'Ans

", frantsesez eta ofizialki: "Badefols-d'Ans

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Badefols-d'Ans udalerrian erroldatutako biztanleak 464 ziren. Familiak 204 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 305 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 90 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 294 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 164 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 185 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 133 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 295 ziren, horien artean 216 aktiboak ziren eta 79 inaktiboak ziren. 216 pertsona aktiboetatik 189 lanean zeuden (105 gizon eta 84 emakume) eta 27 langabezian zeuden (15 gizon eta 12 emakume). 79 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Badefols-d'Ans udalerrian 214 unitate fiskal zeuden, 437 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.455 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.

2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.

2000. urtean Badefols-d'Ans udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Badefols-d'Ans

Nailhac (3,4 km)

Teillots (3,6 km)

La Chapelle-Saint-Jean (4,7 km)

Hautefort (4,9 km)

Châtres (5,0 km)

Coubjours (5,2 km)


Post udalerria, Allamakee konderria (Iowa)

Post udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Iowa estatuko udalerri bat da, Allamakee konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Post udalerriak 829 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Kanaan

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau lurralde historikoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Kanaan (argipena)»."

Kanaan Mendebaldeko Asiako eskualde eta zibilizazio baten izen zaharra da. Mediterraneo itsasoaren eta Jordan ibaiaren artean dago, eta Ilgora emankorra izenez ere ezagutzen den lurraldearen zati bat hartzen zuen. Bertokoen jentilizioa kanaandar da.

Ez zen estatu bat, eskualde bat baizik, eta bertan hainbat herrialde eta hiri sortu eta desagertu ziren mendeen poderioz, hala nola, Jeriko, Ugarit, Galilea, Samaria, Fenizia, Judea, etab. Feniziarrak kanaandarrak ziren, baina eskualdean beste herri ugari finkatu ziren: amorritak, jebustarrak, hiksoak, filistiarrak, aramearrak edo hebrearrak. Erromak Siriako eta Judeako probintziak sortu zituen eskualdea menperatu ondoren, bere administraziopean jarri zuenean, eta geroago, K.o. 135 urtean, Siriar-Palestinar probintzia sortu zuen.

Testamendu Zaharrean.

Biblian maiz aipatzen den Ekialde Hurbileko eskualde historiko bat da, Mediterraneo ekialdeko kostaldetik Jordan ibaira bitarteko lurraldea hartzen duena, egungo Israel, Zisjordania, Gaza eta Libano, Siria eta Jordaniako lurralde zenbait ere hartzen dituena. Bertan semita herriak bizi izan ziren historian, hebrear eta beste herri zenbaitek lurraldea K. a XV-XII mendeetan lurraldea hartu aurretik. Biblian israeldarren Agindutako Lurraldearekin dator bat, Zenbakiak liburuko 34 kapituluan adierazten denaren arabera; Hasiera liburuan, berriz, Kanaan Agindutako Lurraldearen zati bat baino ez da.


Fremont (Iowa)

Fremont Iowako hiri bat da. Mahaska konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Akron udalerria, Peoria konderria (Illinois)

Akron udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Illinois estatuko udalerri bat da, Peoria konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Akron udalerrian 366 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Ossipee (New Hampshire)

Ossipee Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Carroll konderrian dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Tanatoturismo

Tanatoturismoa, Turismo beltza, iluna edo oinazezkoa ("black tourism", "dark tourism" edo "grief tourism" anglizismoak) bidaiak heriotzarekin eta tragediarekin lotutako guneekin lotzen dituen turismo mota bat da. Tanatoturismo hitza antzinako grezieratik dator, "Tanatos"etik, heriotzaren pertsonifikazioa. Turismo ilunarekin lotuta dago, batez ere indarkeriazko heriotzarekin. Hala ere, leku horien garrantzia ez da beti heriotzarekin eta sufrimenduarekin lotutako elkarteengatik, baizik eta, batez ere, haien balio historikoagatik.

Leku beltz batzuk.

Besteak beste, Eskoziako Culloden eta Errumaniako Bran eta Poenari gazteluak; hondamendi guneak, bai naturalak, bai gizakiak eragindakoak, hala nola Hiroshima Japonian, Txernobyl Ukrainan eta Ground Zero New Yorken; Auschwitz Polonian; orain jendearentzat irekita dauden espetxeak, hala nola Beaumaris, Galesen; eta horretarako eraikitako atrakzio turistikoak, hala nola Londresko London Dungeon. Gainera, giza ankerkeriak eta genozidioak gertatu ziren beste leku batzuk ere badaude, hala nola Txinako Nankingo Sarraskiaren Monumentua eta Kanputxeako Tuol Slengeko Krimen Genoziden Museoa.

Ikerketak.

Turismo beltza ikerketa eremu bihurtu zen 1996an, Glasgowko Unibertsitate Eskoziarreko John Lennon eta Malcolm Foley irakasleek kontzeptua erabili zutenean. Aztertzaileek oraintsukoak aztertu dituzte, baita bisitariak erakartzen dituzten heriotzarekin lotutako antzinako guneak ere. Philip Stone doktorea, Central Lancashireko Unibertsitateko irakaslea, gai honen inguruan ikertzen ari den beste pertsona bat da. Hainbat argitalpen idatzi ditu eta aurkezpen ezberdinak eman ditu, turismo beltzaren ondorio moral eta sozialak zehazten saiatuz, pertsonek minarekin eta heriotzarekin lotutako leku hauek elkarrekin bisitatzea zergatik erabakitzen duten zehaztuz.

Kontzeptu honetan ere hilketak eta fenomeno paranormalak eman diren tokiak.

Euskal Herrian.

Ospe handikoak ez badira ere Euskal Herrian badaude baita ere horrelako tokiak:


Roeland Park (Kansas)

Roeland Park Kansasko hiri bat da. Johnson konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Seven Sisters (Sussex)

Seven Sisters (eusk. 'Zazpi Ahizpak') Ekialdeko Sussexko itsasertzean dauden klerazko labar batzuk dira, Seaford eta Eastbourne herrien artean daudenak.

South Downs mendilerroaren higadurak sortuak, askotan berak baino ospetsuagoak diren Doverko itsaslabar zuriak ordezkatzen dute zineman. Hona hemen zazpi muinoak:


Yunnanilus longidorsalis

Yunnanilus longidorsalis "Yunnanilus" generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.


Etmoideko infundibulu

Ilargi-formako hiatoak beheranzko muga du etmoidearen prozesu untzinatuaren zimur zorrotzarekin, eta ubide bihurri batera darama, infundibulu etmoidal edo etmoideko infundibulu izenekoa, goian etmoideko builak eta behean etmoidearen prozesu untzinatuaren albo-azalerak mugaturik.


Amici miei - Atto IIº

Amici miei - Atto IIº 1982ko Mario Monicelli italiar zinema zuzendariaren filma da. "Amici miei" filmaren jarraipena da.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Lagun talde bat Florentzian bizi da. Denbora igaro da, baina protagonistek gero eta astunagoak diren "zingarate" edo txantxak egiten jarraituko dute.


Makina asinkrono

Makina asinkronoa korronte alternoko makina elektriko mota bat da, zeinetan errotorearen abiadura ez da inoiz abiadura sinkronoaren berdina izango. Horrek esan nahi du ezin izango direla abiadura sinkronora iritsi, funtzionatzeko modua edozein dela ere.

Makina mota honi indukzio-makina ere deitzen zaio, beste makina batzuekin konparatuz ez baitute kanpo eszitaziorik behar (induktoreak induzituan eraginez sortutako indar elektroeragile induzituaren ondorioz sortzen da korronte hori).

Makina elektrikoen sailkapena argi izan behar da, zein motatako makinarekin ari garen ondo bereizteko. Bi makina elektriko mota daude: estatikoak eta birakariak. Makina estatikoak, lanean ari direnean zati guztiak finko dituztenak dira; transformadorea da makina horien artean nagusiena. Makina birakariak, ostera, lanean ari direnean zati bat finkoa eta beste bat mugikorra dutenak dira; motorrak eta sorgailuak izango dira makina elektriko birakari nagusiak.

Erabiltzen duten korronte motaren arabera, zuzena edo alternoa, bi multzotan sailka daitezke bai motorrak bai sorgailuak: korronte zuzenekoak eta korronte alternokoak. Korronte alternoko makinak, beste batetik, bi multzotan sailka daitezke: sinkronoak eta asinkronoak.

Historia.

XIX. mendearen hasieran elektromagnetismoaren oinarrizko printzipioak garatzen hasi ziren, Faraday, , Lenz eta beste zenbait fisikariri esker. Faraday eta Maxwell izan ziren makina asinkronoa asmatzeko gakoak eman zituzenak, 1831. urtean aurkeztutako indukzio elektromagnetikoaren edo Faradayren legearen eta 1860. urtean horren ekuazioak formulatuz hurrez hurren. Hala ere, Nikola Tesla izan zen indukzio-makina asmatu zuena 1887. urtean.

1990. urte inguruan indukziozko motorra industriako alderdi ezberdin askotarako prest zegoen eta XX. mendearen lehenengo hamarkadan lokomotorrak 200 km/h-ko abiadura lortzea ahalbidetu zuten motor horiek. Hala ere, 1985. urtera arte ez zen motor berritzaile hori guztiz ezarri.

Definizioak.

Estatoreko maiztasuna (f1).

Estatoreko harilak konektatzen diren sarearen maiztasuna da, beraz, estatoreko hariletan barrena dabiltzan korronteen maiztasuna. Makinaren polo bikoteen kopurua eta abiadura sinkronoaren balioa zehazten du.

Sinkronismo-abiadura (n1).

Induktoreak sortutako eremu birakariaren abiadura da. Abiadura sinkronoak zeinu positiboa izango du beti.

formula_1

Biraketa-abiadura (n2).

Errotorearen abiadura, sinkronismo-abiaduraren ezberdina izango da beti. Errotorea eremu birakariaren noranzko berean biratzen bada abiadura positiboa izango du. Kontrako noranzkoan biratzen bada, ostera, abiadura negatiboa izango da.

Lerradura.

Eremu birakariaren eta errotorearen biraketa-abiaduraren arteko abiadura erlatiboa da.

formula_2

Errotorearen maiztasuna (fs).

Errotorearen hariletan induzitutako tentsioen eta intentsitateen maiztasuna da. Lerraduraren araberako balioa du.

formula_3

Sailkapena.

Funtzionamendua edo erabiltzeko moduak kontuan izan gabe, fase kopuruaren, polo kopuruaren eta errotore motaren arabera sailkatu daitezke makina asinkronoak.

Fase kopuruaren arabera.

Faseen kopurua estatoreko harilei dagokie, hau da, estatorera konektatzen diren sareko faseen kopuruari. Monofasikoak edo polifasikoak izan daitezke. Polifasikoen kasuan makina trifasikoak dira erabilienak.

Polo kopuruaren arabera.

Polo kopuruak makinaren abiadura sinkronoa zehaztuko du, horregatik, lortu nahi den abiadura-eremuaren arabera polo kopuru bat edo beste erabiliko da. Bipolarrak, tetrapolarrak, hexapolarrak… izan daitezke.

Errotore motaren arabera.

Errotorearen eraikuntza-ezaugarrien arabera makinak errotore harilkatukoak edo urtxintxa-kaiolakoak izan daitezke.

- Errotore harilkatuaren kasuan eroaleak errotorea osatzen duen xafla magnetikozko zilindroaren kanpoaldeko periferian banatutako arteketan harilkatuz eraikitzen da zirkuitu elektrikoa.

- Urtxintxa-kaiola motako zirkuitu elektrikoa barra eroalez osatuta dago errotorearen periferian banatutako arteketan ezarrita. Barra guztiak elkarrekin zirkuitulaburrean daude, barren mutur bietan jarritako bi eraztunen bidez. Errotore harilkatua baino sendoagoa da.

Atalak eta haien funtzionamendua.

Estatorea.

Makinaren zati geldia da. Estatoreko harilkatuak induktore lanak egiten ditu. Xafla magnetikozko pakete batez osatutako koro zilindriko baten antzekoa da.

Errotorea.

Makinaren zati mugikorra. Errotoreko harilkatua kasu honetan induzitua izango da; eta estatoreko polo kopuruari egokitua eraiki behar da.

Burdinartea.

Errotorearen eta estatorearen arteko banantze mekanikoa da, horien diametroen aldean oso lodiera txikia du. Makinaren zirkuitu magnetikoa osatzen du.

Hozte-sistema.

Makinaren barnealdean galerek sortutako beroa kanporatzeko, hozte-sistema ardatzaren biraketaz baliatzen da, ardatzean finkatutako haizagailuen bitartez aireari zirkularazteko. Beroa kanporatzen laguntzeko, askotan, bai errotorean bai estatorean hozte-arteka axial eta erradial egiten dira.

Karkasa.

Karkasak makina osatzen duten elementuak kanpoko eragileetatik babesten ditu, erasoen aurrean babes mekanikoa emanez. Horrekin batera, pertsonentzako segurtasun-elementua da ere karkasa, arriskutsuak izan daitezkeen elementuak, tentsioa dutenak eta abiadura handiz biraka dabiltzanak, ukitzea eragozten baitu.

Funtzionamendu motak.

Motorra.

Energia elektrikoa kontsumitzen du energia mekanikoa ekoizteko. Makina asinkronoaren aplikaziorik ohikoena da. Funtzionamendu modu horretan, estatoreko harilak sare elektriko batera, motorraren arabera monofasikoa edo trifasikoa, konektatzen dira; eta errotoreko harilek zirkuitulaburrean egon behar dute. Egoera honetan errotorearen abiadura sinkronismo-abiadura baino txikiagoa izango da beti, lerradura 0 eta 1 bitartekoa izanik.

formula_4

Sorgailua.

Energia elektrikoa ekoizten dute energia mekanikotik abiatuta. Sorgailu asinkronoa potentzia txikiko zentral elektrikoetan edo antzeko instalazioetan erabiltzen da. Funtzionamendu modu horretan beharrezkoa da errotorearen abiadura sinkronismo-abiadura baino handiago izatea.

Errotoreko harilek zirkuitulaburrean egon behar dute. Sorgailu asinkronoak sare alternoa potentzia aktiboz elikatuko du eta potentzia erreaktiboa, alderantziz, saretik xurgatuko du. Sorgailu asinkronoek sare elektriko aktiboetara akoplaturik funtzionatzen dute, zentral elektriko handietako sareetara.

formula_5

Transformadorea.

Funtzionamendu modu horrekin ezin izango da urtxintxa-kaiola motako errotorerik duen makinarik erabili. Makina transformadore gisa aritzeko ezinbestekoa da errotorea blokeatuta egotea (n2=0).

formula_6

Balazta.

Balazta gisa aritzean, makina asinkronoaren ardatza eremu birakariaren (n1) kontrako noranzkoan mugiarazten da. Funtzionamendu modu horretan, ardatzari aplikatutako momentuaren kontra egiten duen momentu bat sortzen da, eta, ondorioz, makinaren ardatza balaztatu egiten da. Errotoreko harilak zirkuitulaburrean egon behar du eta estatoreko harilak sare elektriko aktibo batera elikatuta.

formula_7

Kanpo estekak.

https://www.google.com/search?client=firefox-b-d&q=maquina+asinkrona

https://web.archive.org/web/20191216133124/http://bibing.us.es/proyectos/abreproy/4943/fichero/2-M%25C3%25A1quinas%2Bas%25C3%25ADncronas%2Bo%2Bde%2Binducci%25C3%25B3n.pdf

https://web.archive.org/web/20191227034131/http://ocw.uc3m.es/ingenieria-electrica/maquinas-electricas-de-corriente-alterna/material-de-clase-1/capitulo-ii-maquina-asincrona


Yokoyama Taikan

Yokoyama Taikan (Mito, 1868ko azaroaren 2a - Tokio, 1958ko otsailaren 26a) japoniar margolaria izan zen.

Hishida Shunsorekin batera Japoniako margolaritza tradizionala aro modernoan berriro indartzeko eragin handia izan zuen. Tokioko Arte Eskolan egin zituen ikasketak. Japoniako margolaritza-tradizio osoa aztertu zuen eta estilo berri bat proposatu zuen, marra alde batera utziz eta garrantzia, batez ere, koloreari emanez. Japoniako Arte Ederretako Akademia indartzeko lan handia egin zuen.


914 Palisana

914 Palisana asteroide gerrikoan aurkitutako 914. asteroidearen izena da. 1919ko uztailak 4an aurkitu zuen Max Wolfek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1919 FN zen. Bere izena Johann Palisa astronomoagatik jasotzen du.


Oława landa-udalerria

Oława Poloniako Silesia Behereko voivoderriko landa-udalerri bat da, Oława barrutian kokatuta. 234,65 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 15131 biztanle zituen.


Kontratu adimendun

Kontratu adimendun ("smart contract" ingelesez) programa informatiko bat da, transakzio-protokolo bat burutzen duena. Horrela, kontratu edo akordio baten arabera garrantzi legala duten gertaerak edota ekintzak automatikoki gauzatu, kontrolatu edo dokumentatzen ditu. Kontratu adimendunen helburua anitza: auziak murriztea, iruzurrak zailtzea, eta salbuespen maltzur eta ustekabekoak murriztea.

Makina saltzaileak aipatzen dira kontratu adimendunak ezartzearen pareko teknologia zaharren gisa. Ethereum kriptomonetari buruzko 2014ko liburu zuriak kontratu adimendunaren kontzeptuaren bertsio sinple gisa deskribatzen du Bitcoin protokoloa, Nick Szabo informatikari, abokatu eta kriptografoak definitua. Bitcoin-etik aurrera hainbat kriptomonetak parte ez-fidagarrien arteko kontratu adimendun aurreratuagoak ahalbidetu izan dituzte script-lengoaiak erabiliz.


Xabier Zeberio Zubeldia

Xabier Zeberio Zubeldia, ezizenez "Zeberio I.a" (Itsasondo, Gipuzkoa, 1949) gipuzkoar bertsolari ohia da.

Ibilbidea.

Hogei urte ingurukin hasi en bertsotan taberna giroan. Lehenengo plaza Itsasondon bertan izan zuen 17 bertsolariren artean eta bigarren saria jaso zuen. 1970. hamarkadan bertso sari bi irabazi zituen, Osinalde saria eta Orixe saria. Garai berriko aurreneko Bertsolari Txapelketa Nagusian hartu zuen parte.


José Antonio Pagola

José Antonio Pagola (Añorga, Donostia, 1937ko ekainaren 16a) euskal apaiza da, Teologian lizentziatua 1962an Erromako Unibertsitate Gregoriarrean. Bestela hiri hartako Institutu Biblikoan 1965ean Bibliari buruzko ikasketa sakonagoak egin zituen eta hurrengo urtean Jerusalemgo Eskola Biblikoan. Jose Maria Setien apezpikuaren bikario nagusia izan da. Bestela, "Jesus. Hurbilketa historikoa" liburuak oihartzun handia sortu zuen, baita Eliza Katolikoaren sektore kontserbadoreek egindako zentsura jasan ere.

Bizitza.

Donostiako apaizgaitegian ikasketak egin ondoren, Teologia Dogmatikokoak egin zituen Erromako unibertsitate gregoriarrean eta Biblia Zientzietakoak hiri bereko Biblia Institutuan. Jerusalemgo Biblia Eskolako irakaslea zen Israelen Sei Eguneko gerra piztu zenean eta Euskal Herrira itzuli zen. Donostiako Barrutiko Bikario Nagusi izendatu zuten 1979. urtean. Hogeita bi urtez Donostiako Elizbarrutiko Bikario izan zen, eta Jose Maria Setien Gotzainaren hurbil-hurbileko lankide, 2001eko urtarrilean kargua utzi zuen arte. Donostiako Apaizgaitegian, Erromako Unibertsitate Gregorianoan eta Jerusalemen ikasia da. Kristologian aditua da, eta azken hamarkadan astero "El Diario Vasco" egunkarian argitaratzen duen ebanjelioari buruzko artikuluaz gain liburu eta liburuxka ugari argitaratu ditu teologiaz, ebanjelizazioaz edota fedearen eta kristautasunaren bizipenaz, Euskal Herriak bizi duen egoera eta horren aurrean Elizak duen jarrera bezalako gaiak baztertu gabe. Besteak beste, Pagolaren lan hauek aipa daitezke:


Chilorhinus suensonii

Chilorhinus suensonii "Chilorhinus" generoko animalia da. Arrainen barruko Chlopsidae familian sailkatzen da.


Suera

Suera (valentzierazko izena; gaztelaniaz:" Sueras"; ofiziala: "Suera/Sueras") Valentziako Erkidegoko udalerria da, Plana Baixa eskualdean eta Castellóko probintzian kokatua.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 654 biztanle zituen.


Nectamia fusca

Nectamia fusca "Nectamia" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.


Saratoga (Wyoming)

Saratoga Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Carbon konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


NGC 4052

NGC 4052 izar kumulu bat da, Hegoaldeko Gurutzea konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.


Ricardo Alexandre dos Santos

Ricardo Alexandre dos Santos, Ricardinho (1976ko ekainaren 24a - ) Brasilgo futbolari ohia da.


Adrada de Pirón

Adrada de Pirón Segoviako udalerria da, Comarca de Segovia eskualdean dagoena.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 50 biztanle zituen.


Paul Theroux

Paul Theroux (Medford, Massachusetts, Ameriketako Estatu Batuak, 1941eko apirilaren 10a) bidaiaria eta ingelesezko eleberrigilea da.

Bizitza.

Ikasketak amaituta Italian eta Afrikan zehar bidaiatu zuen, eta Bake Indarren maisu gisa lan egin zuen Malawiko eskola batean, eta irakasle gisa Makerereko Unibertsitatean, Ugandan. Kampalan V. S. Naipaul ezagutu zuen, eta haren mundu-ikuspegi ezkor eta aldi berean irrigarriak arrasto handia utzi zuen Theroux gaztearengan.

1968an, bere lehen eleberria ("Waldo") argitaratu ondoren, lanpostu bat lortu zuen Singapurko Unibertsitateko ingeles-sailean, eta hiru urtez izan zen han. Denboraldi horretan kontakizunak eta artikuluak argitaratu zituen, eta zenbait eleberri idatzi zituen, hala nola "Fong eta indiarrak" eta "Neskak jolasean", garrantzitsuenak aipatzearren.

1971n "Oihaneko maiteminduak "Malawin bizi izandako urteetan oinarritua argitaratu eta gutxira bere emazte eta bi semeekin Dorseta joan zen, Ingalaterrara, eta han" Saint Jack "idatzi zuen. Gero Londresen jarri zen bizitzen, eta hamazazpi urtez geratu zen Britainia Handian. Denboraldi horretan fikziozko hamabi liburu idatzi zituen, zein baino zein arrakastatsuagoak.

Geroztiko urteak Britainia Handiaren eta Estatu Batuen artean eman ditu. "Nire bizitza sekretua "eleberri autobiografikoan eman zuen urte horien berri. 1970eko eta 1980ko hamarraldietako bere eleberri onenak "Familiaren armategia" (1976) eta "Mosquitos kosta "(1981) dira. Azkeneko hori arrakasta handiz eraman zen zinemara. Azken urteetako beste eleberri aipagarria "Millroy aztia" (1993) da. Idatzi zituen bidaia-liburuen artean "Trenbideko bazar handia" (1975) eta "Patagonia Express zaharra "(1979) dira aipagarrienak.


Silvicultrix jelskii

Silvicultrix jelskii "Silvicultrix" generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.


Bosnia-Herzegovinaren banaketa administratiboa

Bosnia-Herzegovinaren banaketa administratiboa Daytongo Akordioan zehaztu zen. Herrialdea bi entitate konfederatutan dago banaturik: Bosnia-Herzegovinako Federazioa —Federazio Kroaziar-Musulmana ere deitzen diote, eta lurraldearen %51 inguru hartzen du— eta Bosniako Serbiar Errepublika —lurraldearen %49 inguru hartzen du, eta herrialdeko biztanleen %40 inguru—. Bien artean dago Brčkoko Barruti Autonomoa, estrategikoki oso garrantzitsua, Bosniako Serbiar Errepublika bitan zatitzen baitu. Entitate bakoitzak azpibanaketak ditu: Bosnia-Herzegovinako Federazioak "kantoiak" eta Bosniako Serbiar Errepublikak "eskualdeak".


San Petri eliza (Oibar)

San Petri eliza Nafarroa Garaiko Oibar udalerrian kokatutako XII. mendeko kristiau eliza bat da. Erromaniko estiloa ditu.

Eraikina.

Herriaren buruan San Petri eliza dago, bi garaikoa; gorputza erromanikoa da, hiru nabekoa, eta gurutzadura eta burualdea XVI. mendekoak dira. Erdi Aroko zatia kanoi erdiko gangez estalita dago, eta gotiko-pizkundear, berriz, ganga izartuz. Hogei kapitel handi baino gehiagoko eskultura-multzo batek apaintzen du nabea. Kanpoaldeak harlanduzko hormak ditu; sarrerako portada XVI. mendekoa nabarmentzen da.

Tenpluaren buruan, Zangoza-Irunberriko tailerreko erretaula erromanista bat dago, Juan Huitzi Ituren edo Juan Eretak egina ziurrenik; bere eskultura eta erliebeek Kristoren Pasioaren eta San Pedroren bizitzaren zikloak kontatzen dituzte. Parrokiako altxorraren artean, XV. mendeko Amparoko Kristoaren tailua, XII. mendeko Ama Birjinaren bi irudi erromaniko eta Bernardino del Campo zilarginak 1532 inguruan egindako eskema gotikoko zaintza txiki bat daude.


Hugh Walpole

Hugh Walpole (Auckland, Zeelanda Berria, 1884ko martxoaren 13a - Londres, 1941ko ekainaren 1a) britainiar idazlea izan zen.

Cambridgen egin zituen ikasketak. Kazetari eta kritikari gisa lan egin zuen. Idazle oparoa izan zen, eta mota askotako eleberriak —ziklotan antolatuak gehienak—, biografiak eta saiakerak ondu zituen. Walpoleren ezaugarri nagusiak hitz-jario bikaina eta sorkuntza-ahalmena dira. Lehen eleberri nagusiak errealistak izan ziren: "Mr. Perrin and Mr. Traill" (1911), irakasle gisa emandako denbora laburraren testigantza; "The Dark Forest" (1916, "Baso iluna"), Lehen Mundu Gerran, Gurutze Gorrian, Errusian igarotako aldian (1914-1916) oinarritua. Geroago elementu fantastiko erromantikoak, eta are mistikoak ere, nagusitu ziren Walpoleren eleberrietan: "The Duchess of Wrexe" (1914, "Wrexeko dukesa"), "The Cathedral" (1922, "Katedrala"), "Rogue Herries" (1930)".


Corpus Christi eliza (Tolosa)

Corpus Christi eliza Gipuzkoako Tolosa udalerrian dagoen eliza da. Kondeko aldaparen eta Sakramentinoen aldaparen artean dago.


Dickita

Dickita silikato motako minerala da eta kaolinite subtaldearen kidea da.

Ezaugarriak.

Dickita silikato mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Al2(Si2O5)(OH)4</chem>. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.


Villa Talea de Castro (udalerria)

Villa Talea de Castro Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Villa Talea de Castro da.


Glaphyromorphus fuscicaudis

Glaphyromorphus fuscicaudis "Glaphyromorphus" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


North Laurel (Maryland)

North Laurel Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Howard konderrian kokatuta dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Espainiako Ziklo-kros Txapelketa

Espainiako Ziklo-kros Txapelketa 1929 urteaz geroztik ia urtero jokatu den proba da, egun bakarrekoa. Ziklo-krosa Euskal Herrian nahiko errotuta dagoenez, euskal herritarrak izan dira proba horretako garaile edizio gehienetan.


David Padilla

David Padilla Arancibia (1927ko abuztuaren 13a - 2016ko irailaren 25a) Boliviako jenerala izan zen, 1978tik 1979ra Boliviako 53. presidente izan zena.

Biografia.

Sucrekoa jaiotzez, Padilla 1927ko abuztuaren 13an jaio zen. Indar armatuetan sartuta, Armadako Komandante kargura igo zen. Kargu horretan ari zen 1978ko azaroaren 24an Juan Pereda jeneralaren "de facto" gobernua kendu zuenean. Peredak urte bereko uztailean hartu zuen presidentetza bere eskura zegoelako, buruzagi militar asko Hugo Banzer diktadorearen etengabeko manipulazioez nekatuta bere helburu politiko pertsonaletarako. Padilla, berriz, boterera iritsi zen demokratikoki orientatutako ofizial talde baten buru gisa, herrialdea ahalik eta epe laburrenean gobernu demokratikora itzultzeko konpromisoa hartu zuen. Haren helburua sinplea zen: hurrengo presidentetzarako hauteskundeak irabazi zituenari boterea transferitzea eta militarrak bere kuartel eta operazio-postuetara, haiek zegozkion tokietara, atzera egitea. Hori dela eta, Padillak ospe handia izan zuen Palacio Quemado-n egin zuen egonaldi laburrean (bederatzi hilabete).

1979ko uztailaren 1eko hauteskunde orokorrak, berriz, fiasko bat izan ziren. Hernán Siles ezkerreko hautagaiak lehen postua lortu zuen hauteslekuetan, baina hauteskunde zuzenetarako beharrezkoa den %50eko gehiengoa lortu gabe. Hala, Kongresuaren esku geratu zen hurrengo Exekutibo Nagusia zehaztea, Konstituzioan ezarritakoaren arabera. Askoren harridurarako, Kongresuak ezin izan zuen inongo hautagairen inguruan ados jarri, zenbat bozka emanda ere. Karguak gogortu egin ziren, eta irtenbiderik ez zirudien posible, harik eta Senatuko presidente Wálter Guevara moduan alternatiba bat eskaini zen arte, 1980an hauteskunde berriak deitu arte urtebetez presidente izendatu zutena. Padillak 1979ko abuztuaren 8an eman zion agintea Guevarari, berak agindu bezala. Gobernuko jauregitik irten zen ia unibertsalki errespetatua den "de facto" buruzagi militar ohia bezala — arraroa benetan Boliviako historian.

Padilla La Pazen hil zen 2016ko irailaren 25ean, 89 urte zituela


Saint-Adrien (Quebec)

Saint-Adrien Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Les Sources konderriko eskualde udalerria da..

2011ko zentsoaren arabera 490 biztanle zituen 98.87 kilometro koadroko azaleran.


Partisan (telesaila)

Partisan 2020ko suediar telesaila da, Amir Chamdinrek Viaplayrentzat egina.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Landa ingurune idilikoa: komunitate pribatu bat, produktu organikoak ekoizten, arrakasta handiko baserri batean. Gizon batek lan eskaintza bat onartuko du, eta berehala ohartuko da gune horretako arauak eta errutinak ez direla uste zuen bezalakoak.


María de Macedo

María de Macedo (Vila Nova de Gaia, Porto, Portugal, 1931ko urriaren 25a) Portugalgo biolontxelista eta pedagogoa da, bere ibilbidearen zati handi bat Espainian garatu duena.

Biografia.

Hamaika urterekin hasi zen biolontxeloa ikasten Madalena Costarekin. Berarekin ikasten jarraitu zuen Portoko Kontserbatorioan biolontxelo goi mailako ikasketak amaitu zituen arte. Graduatu zenean, 1995. urteko Suggia saria jaso zuen. Sari honek biolontxelo-jotzaile gazteei beren karrerak hasterakoan laguntza ematea du helburu, eta Guilhermina Suggia biolontxelista portugaldarraren izena dauka.

Portoko ikasketak amaitzean, Parisera joan zen lehenengo eta ondoren Genevara, Pierre Fournier irakaslearekin bere formakuntza jarraitzeko. Horren ondoren, eta Fullbrigt beka bati esker, hiru urte eman zituen Bloomingtonen. Bertan, Janos Starker biolontxelo-jotzailearen ikasle izan zen, baita bere irakasle laguntzaile ere. Ganbera musikari dagokionez, György Sebők, Bernard Greenhouse eta Menahem Pressler irakasleekin trebatu zen. Antzinako musikaren arloko ikasketak ere burutu zituen, Safford Cape bezalako irakasleekin. Bere irakasleez gain, beste musikari batzuk ere garrantzitsuak izan ziren bere formakuntzan, George Enescu, esaterako.

50eko hamarkadan bere bakarlari karrera garatu egin zuen, Europan eta Estatu Batuetan bakarkako errezitalak eta orkestrekin batera kontzertuak eginez. Besteak beste, Londresko Wigmore Hall aretoan jo zuen Sequeira Costa piano jotzailearekin batera. Tarte horretan hainbat grabazio ere egin zituen. Portoko Orkestra Sinfonikoko, Lisboako Orkestra Nazionaleko eta Gulbenkiako Orkestrako kidea izan zen. Azken horretan hamabi urte eman zituen bakarlari bezala lanean.

Elias Arizcuren biolontxelo jotzailearekin ezkondu zenean, Arizcurenek Espainiako Orkestra Nazionalean postu bat lortua zuelako, Madrilen kokatu zen eta irakasle moduan hasi zen lanean. Harrezkero, adin eta maila desberdinetako ikasleei irakatsi die, besteak beste, Lisboako Goi Mailako Kontserbatorio Nazionalean eta Oportoko Goi Mailako Musika Eskolan. Eskola magistralak eman ditu Espainian eta Europako beste herrialde zenbaitetan zehar. Eta lehiaketa desberdinetako epaimahaietan parte hartu du, besteak beste, Portugalgo "Ghilhermina Suggia" sarian.

2001ean Espainiako Biolontxelo Foroa sortu zuen. Foro horren bidez, Espainiako kontserbatorioetako ikasleek zein beste herrialde batzuetako jotzaileek heuren formakuntza handitzen dute. 2013az geroztik Violoncelos de Sta. Cristina / Sta. Cristina Nazioarteko Musika Zentroa proiektuaren Zuzendari Artistikoa da bere jaioterrian.


Nusplingen

Nusplingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Seelze

Seelze Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Granada (fruitua)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau fruituari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Granada (argipena)»."

Mingrana edo granada mingranondoaren fruitua da.

Orain dela 5.000 urte Asia mendebaldean eta Afrika iparraldean zaintzen ziren mingranondoak. Antzinako egiptoarrek, mugurdi gustuko ardo arina egiten zuten fruta honekin, egarriari buru egiteko.

Granadak mami edo pulparik ez duenez, baiatzat daukate botanikoek. Laranjaren tamaina eta itxurako (10 cm-ko diametroko esfera) fruitu honen azal gorrikara sendoak gordean dauzka laurehun errubizko (badira topaziozko hazitxo horiak dituztenak ere) ale gozo, hemengo postre negutarra alaitzen dutenak, zitrikoekin batera. Alea zapore konplexukoa da: gozo-gozoa eta, aldi berean, garratz samarra, orekan.

Granada alez ale kontsumitzen da, fresko, azal lodi gogorra eta hazien arteko mintz mingotsak bazterturik. Aleak banan-banan bereizi beharrik ez izateko, granada erditik ebaki eta, erdia buruz behera plater gainean ezarrita, "ipurdian" koilara edo beste zer batez kolpatzea da metodo eraginkorra: horrela astinduta, aurki askatuko ditu bere perla gorriak.

Aleak, gordinik eta osorik, janariaren amaieran eta haragi eta barazkien lagungarri kontsumitzeaz gainera, izozki eta sorbeteak ere egiten dira granadaz; koktel askoren gozagarri den "granadina" izeneko sirop gorri-gorria aresti arte granada aleekin egin izan da.

Arbolatik bildutakoan aleak ez dira gozatzen, umotzen, frutak geroz eta tonu gorriagoa hartzen badu ere.

Aukeran: hautatu kolore gorriko ale astun, handitxoa, azal distiratsu, gogorrekoa, kolpe edo arraildura arrastorik gabea.

Saihestekoa: azal zimur, orbandun, ebaki, mailatu eta arrastoduna. Ez erosi hasierakoak, umatu gabe ohi datozelako. Irrika arintzeko, hartu ale bat, ireki eta jardun horren arabera.

Kontserbatzeko: arazorik ez, etxe giroan zein hozkailuan; hori bai, luze iraunez gero, azaletik galduko du pisuaren erdia ere, deshidratazioz. Zuritzeko, egin sei ebaki azalean eta aleak berak erakutsiko dizu. Bestela, ebaki horizontalki eta jo azalean koilararen bizkarrarekin, aleak platerera eror daitezen.


Roderick MacKinnon

Roderick MacKinnon (Burlington, Massachusetts, 1956ko otsailaren 19a) estatubatuar biokimikaria eta unibertsitate-irakaslea da.

2003an Kimikako Nobel Saria jaso zuen, Peter Agrerekin batera, zelula mintzeko kanalei buruz egindako aurkikuntzengatik.


Shunsuke Kikuchi

Shunsuke Kikuchi (japonieraz: 菊地 俊介

, 1991ko urriaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare.


Morąg udalerria

Morąg (]

) Poloniako Varmia-Mazuriako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Ostróda barrutian kokatuta. 311,25 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 24704 biztanle zituen.


Marlee Matlin

Marlee Beth Matlin (Morton Grove, 1965eko abuztuaren 24a) estatubatuar aktore eta eleberrigilea da, telebistan eta zineman aritutakoa. eta Urrezko Globoa irabazi zituen 1986ko "Children of a Lesser God" filmean egindako lanagatik.


Nothobranchius seegersi

Nothobranchius seegersi "Nothobranchius" generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.


Oléron

Oléron (frantsesez: "Île de Oléron") Itsas Charenteko kostaldean dagoen uhartea da. Rocheforten ondoan kokaturik, Euskaldunen badian, uharteak 30 kilometroko luzera eta 8 kilometroko zabalera ditu, herrialdeko bigarren uharterik handiena izanik. 1966an amaituriko zubi batek uhartea eta kontinentea lotzen ditu.

Historia.

VII. eta VIII. mendeetan, Aethicus Istriakoaren "Cosmographia"ren arabera, gertuko Ré uhartearekin batera, "Vacetae Insulae" edo Vacetiar uharteak osatzen zuen. "Vaceti" baskoien beste izena denez, orduko baskoi edo gaskoiek uhartearen jabetza omen zutela adierazten du.

1152 eta 1160 artean Leonor Akitaniakoak bertan "Rôles d'Oléron" edo Olérongo arauak ezarri zituen, itsas-legearen aitzindariak izan zirenak. 1306an Eduardo I.a Ingalaterrakoak Eduardo bere semeari eman zion, Akitaniako dukerriaren barnean.

1586an, Erlijio Gerretan zehar, Agrippa d'Aubignék uhartea konkistatu zuen.

Banaketa administratiboa.

Uharteko udalerriek herri elkargo ("communauté de communes") bat osatzen dute. Hona hemen udalerriak:


Ctenomys opimus

Ctenomys opimus Ctenomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Ctenomyidae familian sailkatuta dago.


Mayra Gómez Kemp

Mayra Gómez Kemp, jaiotzaz Mayra Cristina Gómez Martínez Kemp Febles (Habana, Kuba, 1948ko otsailaren 14a) kubar aktore, abeslari eta irrati eta telebista hispaniarreko aurkezlea da. Oso ezaguna egin zen, "Un, dos, tres... responda otra vez" lehiaketan denbora luzeena eman zuen aurkezlea izan zenean, bost urte pasatxo iraun baitzuen lau etapatan.

Biografia.

Mayra Cristina Gómez Martínez Kemp Febles 1948ko otsailaren 14an jaio zen Kuban. Kubako bi artista ezagunen alaba da: Ramiro Gómez Kemp (1914-1981) eta Velia Martínez Febles (1920-1993). Ahizpa zaharrenak Georgina du izena, eta kontularia da Miamin. 1960an, familia Puerto Ricora joan zen bizitzera, gero Venezuelara eta, gero, Miamira, Estatu Batuetara.

Aktore.

Unibertsitean ari zela, B serieko film batean agertu zen 1967an, "La venganza de Tartu" "(The Death Curse of Tartu)", Mayra Christine izen artistikoarekin. Hirurogeita hamarreko hamarkadan, Mayra Espainiara iritsi zen, "Rocky Horror Picture Show" ezagunaren Espainiako antzerki-bertsioan lan eginez, Magentaren papera interpretatuz. Antzezpenetan, Alberto Berco aktore argentinarrarekin topo egin zuen. Idazlanean narratzaile gisa aritzen zen, eta denborarekin senar bihurtu zen. Alargunduta dago.

1976an, telebistan debuta egin zuen "Un, dos, tres... responda otra vez" saioko aktore gisa, noizbehinkako paperak eginez. "Las 1001 noches" saioan agertu zen lehen aldiz. Islamaren uri bat interpretatzen zuen, eta bertso bat errezitatu eta opari bat utzi behar zuen. Aktore finkoa ez izan arren, haren agerpenak ospetsu egin ziren, 1977an programa utzi zuen arte.

Abeslari.

Urte horretan, programako bi idazkari ohi, María Durán eta Beatriz Escuderorekin batera, Aquarium Hirukotea sortu zuten. 1978ra arte egon zen talde horretan, eta "Rema, rema, marinero" bezalako kantak zabesten zituzten. 1978an taldea uztea erabaki zuen, musika-karrera bakarka hasteko, eta "Una Dama" izeneko diskoa grabatu zuen. Gala batzuk egin zituen, eta "Donde hay patron.".. filmean agertu zen Manolo Escobar-ekin batera.

Aurkezle.

1978an hasi zen aurkezle lanetan, "625 líneas" programan, 1979ra arte, eta Urrezko TP saria irabazi zuen aurkezle gisa. Laurogeiko hamarkadan beste programa batzuk aurkeztu zituen, hala nola "Ding-Dong" edo 1980ko Benidormeko Jaialdia. Gero, "Sabadabada" (gero "Dabadabada)" haurrentzako saioko beste aurkezle batzuekin batera.

1982an utzi zuen haurrentzako programa hori, Chicho Ibáñez Serradorrek "Un, dos, tres..." lehiaketa aurkezteko aukeratu zuenean, Kiko Ledgarden ordez, istripua izan baitzuen. Sei urte jarraian egon zen aurkezle lanetan, beste aurkezleek baino gehiago. Aurkezle onenaren Urrezko beste hiru TP sari jaso zituen, "625" lerrorekin batera lau sari. Lehiaketa irratiarekin uztartu zuen, eta "Viva la gente" Antena 3 Radio saioa aurkeztu zuen Miguel Ángel Nietorekin batera.

Lehiaketa 1988an amaitu zenean, Mayrak irratian jarraitu zuen, eta 1989an Antena 3 Televisiónen izan zen telebista pribatu baten lehen emanaldia aurkezteko: Puerta del Soletik kanpaiak 1990 hartzeko, kanal horretako probetan. Kateak urtarrilean inauguratu zituen bere emisio ofizialak, José María Carrascalen ongietorri-hitzaldiaren ondoren, "La ruleta de la fortuna programa" udara arte aurkeztuta. Gero, autonomikoetara pasatu zen, eta 1992an arrakasta handiz aurkeztu zuen "Luna de miel" programa.

Handik aurrera, aurkezle gisa agertu zen. Saio bat edo beste egin zuen autonomikoetan, eta 1996an Canal 7 madrildarrean "El ritmo de la vida" medikuntzari buruzko saioa aurkeztu zuen, eta 1999an "Tomates y pimientos" sukaldaritza-lehiaketan agertu zen azken aldiz aurkezle gisa. Hortik aurrera, noizean behin baino ez zen agertu zenbait programatan laguntzaile gisa, elkarrizketak edo solasaldietan.

2001ean ¡Ala... Dina! saioan parte hartu zuen.

2006. urtearen amaieran, "El club de Flo" bakarrizketei buruzko bigarren lehiaketan parte hartu zuen, La Sextan, eta bigarren postuan geratu zen. Programa horretan "La simpática casera de medio Torrevieja" aurkeztu zuten. 2007an, Antena 3 Televisiónen parte hartu zuen labur-labur "A 3 bandas" programan. 2008an, Aragoi TVko goizeko hizketakide izan ohi zen "Sin ir más lejos" magazinean.

Minbizia.

2009ko urrian jakinarazi zuen urte bereko urtarrilean minbizi bat diagnostikatu ziotela, ebakuntza egin behar izan ziotela, eta, nahiz eta bere bizitza arriskuan jarriko zuen ondoriorik utzi ez, hizketan eragin zuela, eta hasieran ezinezkoa izan zitzaiola hitz egitea, nahiz eta logopeden eta beste espezialista batzuen laguntzarekin hizketa berreskuratzen ari den pixkanaka. Urtebete geroago erabat berreskuratu zuen hizketa.

2010. urteaz geroztik, Telecincoko programetan "Deluxe" saioan agertu zen, bere gaixotasunaren sendatze egokiaz hitz egiteko. Baina 2012ko otsailaren 11n, "La Norian", eztarrian, beste minbizi bat agertu zitziola jakinarazi zuen. Uztailaren 13an, ofizialki iragarri zuen "Sálvame" programan minbizirik gabe dagoela.

Memoria liburua.

2014. urtean bere memoriak argitaratu zituen: "Hasta aquí puedo leer."


Anne Sewell Young

Anne Sewell Young (1871ko urtarrilaren 2a - 1961eko abuztuaren 15a) astronomia-irakasle estatubatuarra izan zen 37 urtez Mount Holyoke Collegen.

Biografia.

Anne Sewell Young Bloomingtonen jaio zen, Wisconsinen, 1871ko urtarrilaren 2an. Albert Adams Young apaizaren eta Mary Sewellen alaba zen. Minnesotako Carleton Unibertsitatean lizentziatura lortu zuen 1892an. Ondoren, Walla Wallara (Washington) joan zen, eta Whitman Collegen matematika irakasten aritu zen Carletonera itzuli baino hiru urte lehenago. 1897an lortu zuen maisutza, eta 1906an Columbiako Unibertsitatean doktoratu zen. Haren tesiak antzinako zeruko argazkien neurketak ebaluatu zituen, eta zehaztu zuen Perseus konstelazioak ordura arte pentsatutakoa baino bi izar gehiago zituela.

Lan ibilbidea.

Young 1899an hasi zen Monut Holyoke Collegen, eta eragin erabakigarria izan zuen ikaslearen bokazioan, Helen Sawyer Hogg astronomoarengan. John Payson Williston behatokiko zuzendari izendatu zuten, eta bertan behaketa-programa bat gainbegiratu zuen eguzki-orbanen jarraipena egiteko. Mount Holyokeko ikasleentzako bilerak egin zituen behatokian, eta 1925ean Connecticuteko ikastetxera trenez joan zen, eguzki-eklipse osoa ikustera.

Youngek interes berezia izan zuen izar aldakorrekiko, eta interes bera zuen Edward Charles Pickering-ekin, Harvard College-ko Behatokiko zuzendariarekin. Izar Aldakorren Behatzaileen Amerikako Elkartearen (AAVSO) zortzi kide sortzaileetako bat izan zen, eta izar aldakorren 6500 behaketa baino gehiago egin zituen antolaketan. 1923an hautatu zuten erakundeko lehendakari.

Young 1936an erretiratu zen, eta Claremontera (Kalifornia) joan zen ahizparekin. Hantxe hil zen 1961eko abuztuaren 15ean.


Jon Ander Peña

Jon Ander Peña Olazabal, pilota arloan Peña II.a deituraz ezaguna (Tolosa, Gipuzkoa, ) esku huskako pilotari profesionala da. Aurrelari aritzen da, Asegarce enpresarekin. Ezker-eskuin pilota bizi jotzen du, eta joko erasokorra du. Indar handiz errematatzen du. 2016ko urriaren 8an jokatu zuen profesionaletako estreinako partida, bere jaioterriko Beotibar pilotalekuan.


Dade konderria

Dade konderria honako konderrietako bat da:


Porbandar barrutia

Porbandar barrutia Indiako barruti bat da, Gujarat estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.

Mugakideak.

Honako barrutiekin egiten du muga:


Awaous ocellaris

Awaous ocellaris "Awaous" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Hamill (Hego Dakota)

Hamill Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Tripp konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.