Krodoberto I.a Toursekoa

Krodoberto I.a (baita Krotberto, Radoberto eta Roberto I.a; ? - 695), merovingiar errefendarioa eta Tourseko apezpikua izan zen (Krotberto gisa, 660-695). Kariberto Haspengaukoaren eta bere emazte Wulfgurden semea izan zen. Krodoberto, Erleberto eta Aldeberto anaiak robertotar leinuaren sortzaileak dira, kapetar dinastiaren aurrekaria, Europako errege-etxe askoren oinarrian dagoena.

Bere lehen okupazioa Dagoberto I.aren errefendarioa izan zen. Dagoberto Merovingiar leinuaren baitan botere erreala izan zuen azken erregea izan zen. Klovis II.aren errefendarioa ere izan zen. Burgunduako Jauregiko Nagusi izan zen 642-662 tartean eta baliteke Neustriakoa ere izatea Ebroinoren bi tarteen artean. Parisko apezpiku izan zela aipatzen da, baina ez dago ebidentzia handirik honen alde.

Ondorengotza.

Glismoda Bavariakoarekin ezkondu zen eta bi seme-alaba izan zituzten:


Valle de Oca

Valle de Oca Burgosko udalerria da, Montes de Oca eskualdean dagoena.

2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 199 biztanle zituen.


Miranda Ebroko geltokia

Miranda Ebro Euskal Herriko Arabako tren eta autobus geltoki bat da, Miranda Ebro udalerrian kokatuta dagoena.

Geltokia 1862ko apirilaren 13an ireki zen.

Egoera.

Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:

Historia.

1855ean Espainiako gobernuak Madril-Hendaia burdinbidearen zati batzuk enkantean jartzea proposatu zuen. 1856an, Sociedad de Crédito Mobiliario Españolak (beranduago Iparraldeko Burdinbideen Konpainia izan zena) aurrera atera zuen Burgos eta Hendaia arteko zatia, Miranda Ebro, Gasteiz, Altsasu eta Donostiatik igaroko zena. Linea 1857ko martxoan hasi zen eraikitzen Valladoliden, eta Mirandari zegokion atala C. A. Letourneur frantziar ingeniariaren esku geratu zen. Pankorbon edo Brújula mendatean zailtasunak aurkitu ziren arren, non 1862ra arte lanean jarraitu zen, linea Mirandatik igarotzean eraiki zen 1859an.

1862ko apirilaren 13an inauguratu zen Miranda Ebro eta Olaztiren arteko tartea, eta urte bereko uztailaren 26an ireki zen Quintanapalla-Miranda Ebro tartea. Madril eta Irun arteko linea osoa 1864ko abuztuaren 15ean inauguratu zen.

Aldi berean, Tuteratik Bilborako Trenbide Konpainia linea eraikitzen hasi zen, besteak beste, Bilbo Madril-Hendaia burdinbideatik oso urrun geratu zelako. 1857ko abenduan Charles Vignoles ingeniari ingelesaren ardurapean obrak hasi ziren, 1863 arte, lanak amaitu zirenean. Konpainia honek 1878 arte iraun zuen, Iparraldeko Burdin Bideen Konpainiak xurgatu zuen arte.

Bi lineek Miranda Ebro hiria izan zuten lotune, eta, beraz, hasieratik pentsatu zen geltoki berezi bat eraikitzea, gainerakoetatik desberdina. Manuel Estibausek 1861ean egindako lehen proiektu batek bi eraikin eraikitzea proposatu zuen, konpainia bakoitzari bere aldetik zerbitzua emateko. Baina ideia hori ez zen gauzatu bi konpainiek geltoki partekatu bat eraikitzea erabaki zutelako. Behin betiko proiektua 1862ko apirilaren 23an idatzi zuen Charles Vignolesek, Letourneurrek Gasteizko geltokiaren proiektua aurkeztu baino sei egun lehenago.

Miranda Ebroko geltokia aitzindarietako bat izan zen Iberian, eta haren zatirik aipagarriena, lehen mailako bidaiarien eraikina, herrialdeko estilo viktoriarraren adibide bakarrenetakoa da. Oinplano angeluzuzeneko eraikina da, luzetara bi zati berdin eta simetrikotan banatua. Sarrera komuna izan ezik, konpainia bakoitzak bere instalazioak izan zituen, eta eraikinaren alde bakoitzeko bideak konpainia bati edo besteari zegozkion.

Markesinak dira, zalantzarik gabe, geltokiaren zati berezia. 90 metro inguruko luzera duten bi estalki dira, burdinazko armazoi batekin eginak, guztia Londresko Frederick Braby tailerretan urtua. Han biltzen dira burdinan, mentsuletan, arkuetan eta abarretan kalatutako filigrana-kopuru handiena.

XIX. mendearen amaieran, tren-instalazioek hiru ehundik gora pertsonari eman zieten lana, hain zuzen ere garai hartan Mirandak 150 urte lehenago zuen herri berari. Trenbideak Federico Kellerrek 1903an Miranda Ebroko hiribildua Antolatzeko Planean ezarri zuen hirigintza-egitura markatu zuen. Mirandako trenbide-gunea herrialdeko sofistikatuenetakoa eta osoenetakoa zen garai hartan.

XX. mendearen bigarren erdialdean, eraikin nagusia solairu batean handitu zen eta barrualdea berritu zen. 1987ko urtarrilaren 31n, "La Picota" muinoaren azpitik igarotzen den by-passa inauguratu zen, hiriaren erdigunetik trenbidea kentzea ekarri zuena. Bidaiarien garraioaz gain, "Mirandako" geltokiak merkantzien trafikorako bide hondartza garrantzitsu bat du, baita Renfe Integria eta Adif lantegietako hainbat tailer ere. Abiadura handiko trenak noiz iritsiko zain daude, izan ere, Valladolidetik, Logroñotik eta Euskal Y-tik datozen abiadura handiko lineek bat egingo dute Mirandan. 2007ko abendutik, hiria probintziako hiriburu nagusiekin lotuta dago Alvia abiadura handiko zerbitzuaren bidez.

Gaur egun eraikitzen ari diren Ircioko industrialdeko etorkizuneko kokapen logistikoak ere trenbide-kai berri bat izango du, trenbidearen eta errepidearen arteko garraioa errazteko eta lanpostuak sortzeko.

2009an Miranda Ebroko abiadura handiko "trenbide-korapilo" berria berretsi zen, Kantauri eta Mediterraneo arteko korridorea Madril eta Paris arteko linearekin lotuko duena. Beraz, lehentasunezko eta ezinbesteko puntua izango da herrialdearen iparraldeko tren-komunikazioetan.

Etorkizuna.

Ez dago etorkizuneko planik geltoki hau oraingoz barne hartzen duenik.


Juan Antonio Quirós

Juan Antonio Quirós Castillo Euskal Herriko Unibertsitateko Arkeologiako katedraduna da. University College Londoneko Institute of Archaeologyn ohorezko ikertzaile senior kidetua da. Eusko Jaurlaritzak onartutako Kultura Ondare eta Paisaiak Ikertzeko Taldeko IP, eta Euskal Herriko Unibertsitateak argitaratzen duen "Documentos de Arqueología Medieval" serieko zuzendaria. Gainera, kontratupeko irakaslea izan da Pisako Unibertsitatean, eta doktoratu aurreko bekaduna Oviedoko Unibertsitatean, Sassarin eta Erromako Historia eta Arkeologiako Espainiako Eskolan (CSIC). Sienako Unibertsitatean ere doktoretza ondoko bekadun izan da.

Proiektu arkeologiko ugari zuzendu ditu Italian, Frantzian, Gaztela eta Leonen, Euskal Herrian eta Asturiasen. Hainbat aldizkariren eta bildumen argitaratze batzordeko kide da. Aldiakriak hauek dira: "Archeologia Medievale", "Arqueología de la Arquitectura", "Munibe", "Journal of Iberian Medieval Studies", Facta, "Boletín del Museo Arqueológico Nacional, Territorio Sociedad y Poder". Eta bildumak, hauek: "Storia dei paesaggi medievali, Altomedioevo, Museo della Città e del Territorio, Àgira". Conferences on Medieval Archaeology in Northern Iberia saila antolatzen du.

Bere ikerketa-ildo nagusiak hauek dira: Erdi Aroko Arkeologia, Mediterraneoko Arkeologia, tokiko gizarteen Arkeologia, Nekazaritza Arkeologia, Paisaien Arkeologia eta Arkitekturen Arkeologia.


Oenoe

Oenoe Tineidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa "Oenoe hybromella" da.

Espezieak.

Eskuz gaurkotu


Trochères

Trochères Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Trochères udalerrian erroldatutako biztanleak 169 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 64 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 62 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 117 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (46 gizon eta 36 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Trochères udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 186 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.491 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.

2000. urtean Trochères udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Trochères

Étevaux (2,6 km)

Binges (3,1 km)

Belleneuve (3,2 km)

Marandeuil (3,3 km)

Cuiserey (3,4 km)

Cirey-lès-Pontailler (4,1 km)

Savolles (4,2 km)

Drambon (4,4 km)

Charmes (4,7 km)

Bézouotte (4,8 km)

Magny-Saint-Médard (5,5 km)

Saint-Léger-Triey (5,6 km)

Montmançon (5,7 km)

Tellecey (5,9 km)


Chen Aisen

Chen Aisen txineraz 陈 艾森, (Guangzhou, Canton (Txina), 1995eko urriaren 22a) jauzietan lehiatzen den kirolari txinatarra da.

Olinpiar Jokoak.

2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), urrezkoa eskuratu zuen "10 m-ko plataforma"n, Germán Sánchez mexikarraren (zilarrezkoa) eta David Boudia estatubatuarraren (brontzezkoa) aurretik sailkaturik. Halaber, urrezkoa lortu zuen "10 m-ko plataforma sinkronizatu"an, [[Lin Yue] herrikidearekin batera eta [[David Boudia]] / [[Steele Johnson]] estatubatuarren (zilarrezkoa) eta [[Tom Daley]] / [[Daniel Goodfellow]] [[britainiar]]ren (brontzezkoa) aurretik sailkaturik.

[[2020ko Udako Olinpiar Joko]]etan, [[Tokio 2020]]an ([[Tokio]]), "10 m-ko plataforma sinkronizatu"an, zilarrezkoa lortu zuen [[Chen Aisen]] herrikidearekin batera, [[Tom Daley]] / [[Matty Lee]] britainiar bikotearen atzetik (urrezkoa) eta [[Oleksandr Bondar (jauzilaria)|Oleksandr Bondar]] / [[Viktor Minibaev]] [[ROC 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan|ROC]]ekoaren aurretik (brontzezkoa).

Kanpo estekak.

[[Kategoria:1995eko} jaiotzak]][[Kategoria:Gizabanako biziak]]

[[Kategoria:Txinako tranpolin jauzilariak]]

[[Kategoria: 2016ko Udako Olinpiar Jokoetako dominadunak]]

[[Kategoria: 2020ko Udako Olinpiar Jokoetako dominadunak]]

[[Kategoria:2020ko Udako Olinpiar Jokoetako jauzilariak]]

[[Kategoria:Olinpiar Jokoetako dominadunak jauzian]]


Schönau am Königsee

Schönau am Königsee Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Atonismo

Atonismoa, Amarnako heresia edo Amarnako aroa, historiako lehen erlijio monoteista (edo henoteista) izan zen, Aton eguzki diskoaren gurtza bultzatuz. Oraindik ondo ezagutzen ez diren arrazoiengatik, baina ziur asko Tebasko kleroaren kontserbadorismoa eta ezinikusiagatik, Akenaton faraoiak jainko dinastikoa zen Amonen (jainko ezkutua) gurtza alde batera utzi zuen, eta faraoi gazteak Atonen gurtza inposatu zuen, lehenik pixkanaka eta, jarraian, derrigorrean.

Eguzkiaren gurtzaren aurrekariak.

Goi Egiptoren nagusitasuna txikitzen joan zen Egiptoko XVIII. dinastiako lehen bi faraoien erregealdiak pasa eta gutxira. Goi Egiptoko printzeek Egipto askatu eta birbateratu izanak Tebas Antzinako Egiptoko gainontzeko hirien gainetik jarri zuela gogoratu behar da, eta, ondorioz, Amon jainkoaren gurtza bere hirukotearekin batera, Amon, Khonsu eta Mut jainkoek osatua.

Nagusitasun hori Behe Egipto garrantzia hartzen hasi zenean desagertzen joan zen, lehenik tenplu eta jauregi berriak eraiki eta eramanez, eta, ondoren, errege jauregia Menfisera eramanez, Nilo ibaiaren deltarako sarrera zena. Behe Egiptoren nagusitasun hau ez zen soilik XVIII. dinastiara mugatu, baizik eta ramesidar garaian ere jarraitu zuela, bere garai gailena hiriburua izateko propio eraikitako Avaris edo Pi-Ramsesera eraman zenean izan zuelarik.

Ohitura bezala, erregearen seme nagusia, errege bihurtu aurretik Ptah jainkoaren apaiz gorena izatea aldatu zen, Amenofis II.aren edo honen seme nagusia zen Tutmosis IV.aren kasuan bezala.

Era berean, eragingunea bi lurren hegoaldetik iparraldera eraman izanak Ra jainkoaren gurtza biziberritu zuen, jainko honen gurtzagune nagusia Heliopolisen baitzegoen, hiriburua zen Menfistik hamahiru kilometro ipar-ekialdera zegoena.

Gurtza honen euskarri nagusia faraoiaren boterea zen. Oinarrian, mitoak Egipto gobernatu zuen lehena Ra izan zuela zioen, ondoren, gizadiaren kontuak konpondu eta segura itzultzeko, bere semeari utziz erresuma gobernatzeko ardura. Sinesmen honen indarra Heliopolisko apaizek babesten zuten, Egiptotik kanpo ere ospe handia zuen ezagutza eta jakinduria gune bat osatzen zutenak.


Proisy

Proisy Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 309 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 153 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 151etxeak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 202 ziren, horien artean 120 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 120 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (55 gizon eta 48 emakume) eta 17 langabezian zeuden (12 gizon eta 5 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Proisy udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 309 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.701 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen eta 3 igeltseroak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Proisy udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Proisy

Romery (1,1 km)

Malzy (1,6 km)

Wiège-Faty (2,4 km)

Chigny (3,1 km)

Monceau-sur-Oise (3,2 km)

Crupilly (3,2 km)

Marly-Gomont (3,8 km)


Froideville

Froideville Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Víctor Alexandre

Víctor Alexandre i Benet (Bartzelona, 1950ko apirilaren 10a) kataluniar idazle eta kazetari bat da.

Itzulpenak.

Euskaraz:

Gaztelaniaz:

Ingelesaz:


Heminoemacheilus zhengbaoshani

Heminoemacheilus zhengbaoshani "Heminoemacheilus" generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.


Pholidobolus montium

Pholidobolus montium "Pholidobolus" generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.


Aix-en-Ergny

Aix-en-Ergny Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Aix-en-Ergny udalerrian erroldatutako biztanleak 148 ziren. Familiak 54 ziren, horien artean 10 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 3 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 123 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 69etxeak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 14 etxek hitu gela zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 86 ziren, horien artean 67 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 67 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (35 gizon eta 19 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Aix-en-Ergny udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 152 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.376,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.

2000. urtean Aix-en-Ergny udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 265 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Aix-en-Ergny

Ergny (1,2 km)

Rumilly (1,3 km)

Wicquinghem (2,8 km)

Verchocq (3,0 km)

Herly (3,5 km)

Campagne-lès-Boulonnais (3,6 km)


Franz Brentano

Franz Brentano (Marienberg am Rhein, Hesse-Nassau, Prusiako Erresuma, 1838ko urtarrilaren 16a - Zürich, 1917ko martxoaren 17a) alemaniar filosofo eta psikologoa izan zen. 1864an apaiz katoliko ordenatua izan zen, baina 1873an apaizgoa utzi zuen, Aita Santuaren hutsezintasunaren dogmaren aurkakoa zelako. Psikologian, positibismoaren jarraitzailea izan zen eta metodo enpirikoa aldeztu zuen. Eragin handia izan zuen Sigmund Freud, Alexius Meinong, Edmund Husserl, Carl Stumpf eta Christian von Ehrenfelsengan.


Bonifacio Murillo

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau txirrindulariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Murillo»."

Bonifacio Murillo (Gipuzkoa, 1913 - ) euskal txirrindulari ohia da. 1934 eta 1940 artean txirrindulari profesionala izan zen eta errepidean ez zuen garaipenik lortu.

Palmaresa.

1936


Cupertino (Kalifornia)

Cupertino Kaliforniako hiri bat da. Santa Clara konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Ceann Trá

Ceann Trá (ingelesez "Ventry") Irlandako Errepublikako hego-mendebaldean dagoen Kerryko konderrian kokatzen den udalerria da. Dingle penintsulan dago, Dingle udalerritik 7 kilometro mendebalderantz, antzinean Ventry udalerria peninstula osoko portu nagusia izan zen. Gaur egun udalerri honetako hondartza oso ospetsua da turisten artean.

Ventry udalerritik sei kilometro mendebalderuntz joanez gero Dunbeg ("An Dún Beag") delakoaren hondakinak daude, amildegi edo itsaslabar sakon baten ertzean kokatzen den Burdin Aroko gotorlekua, bertan antzinako harrizko etxeak eta Caol edo Cháil Mic Crimthainn delakoaren hilerria topa dezakegu, Fenian ziklo mitologikoan gertatu zen Ventryko Batailaren azken hildakoa izan zelarik. .

Honetaz gain, Ventry udalerria Irlanda osoan arras ospetsua den futbol gaeliko kiroleko Páidí Ó Sé jokalariaren sorlekua ere bada, honek udalerriko elizaren inguruan bere jabetzako pub edo taberna bat duelarik. Canon James Goodman musika bildumaria ere Ventry udalerrian hazi zen.

Ventry udalerriko leku interesgarri bat Rahinnane gaztelua da, hau Kerryko Zalduna edo Knight of Kerry zenaren bizilekua zen. Kerryko Zalduna zena Cromwelliatar Aroa arte bertan bizi izan zen. Gaztelua "ringfort" zahar (harrizko eraztun itxurako eraikinak) baten aldamenean eraikia dago. "Ringfort" hau eraiki eta ondoren sei metroko harresiak gehitu zitzaizkion, honek hobi bat zuenaren itxura ematen dio, nahiz eta honek holako gauzik behin ere ez izan. Rahinnane gaztelua bere harrizko eskailerekin oraindik oso garbi eta txukun dago, halere lehen solairutik hasi eta bigarrenera igotzea nahiko harriskutsua izan liteke.


Shinji Kaneko

Shinji Kaneko (japonieraz: 金子 慎二

, 1987ko apirilaren 3a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.


Iñaki García Sendín

Iñaki García Sendín (Bilbo, 1969ko azaroaren 20a - ) euskal herritar futbolari ohia da, Bilbao Athleticen jokatu zuena. Atezain lanetan aritzen zen. Erretiratru eta gero entrenatzaile bilakatu zen.


Leptotyphlops merkeri

Leptotyphlops merkeri "Leptotyphlops" generoko animalia da. Narrastien barruko Leptotyphlopidae familian sailkatuta dago.


Gilalita

Gilalita silikato motako minerala da.

Ezaugarriak.

Gilalita silikato mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Cu5Si6O17 * 7H2O</chem>. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.


Ermenonville-la-Grande

Ermenonville-la-Grande Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Ermenonville-la-Grande udalerrian erroldatutako biztanleak 324 ziren. Familiak 115 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 132 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 131etxeak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 96 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 216 ziren, horien artean 176 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 176 pertsona aktiboetatik 168 lanean zeuden (90 gizon eta 78 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Ermenonville-la-Grande udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 315,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.777 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.

2000. urtean Ermenonville-la-Grande udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 946 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Ermenonville-la-Grande

La Bourdinière-Saint-Loup (2,8 km)

Sandarville (2,9 km)

Meslay-le-Grenet (3,4 km)

Mignières (4,1 km)

Luplanté (4,1 km)

Ermenonville-la-Petite (5,2 km)

Épeautrolles (5,3 km)

Bailleau-le-Pin (5,3 km)


Keiss

Keiss, Eskoziako gaeleraz: Cèis

, Eskoziako Highland eskualdeko kostaldeko arrantzale udalerri bat da, Caithness barrutian eta Sinclairs badiaren iparraldeko muturrean. Bertan, Keiss gaztelua dago.


Schizothorax leukus

Schizothorax leukus "Schizothorax" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.


Hale Mills

Hale Mills, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Chacewater parrokian.


Eski-jauzi

Eski-jauzia jauzi-tranpolina erabiliz eski gainean egiten den jauzia da, eski nordikoaren modalitate bat dena. Puntu kritikoa edo K puntua muturretik 120 metroko distantziara du tranpolinak, gehienez. Jauziak bi osagai konbinatu behar ditu: luzera ahalik eta handiena, batetik, eta exekuzio tekniko ahalik eta onena, bestetik. 1924az geroztik, Neguko Olinpiar Jokoetako modalitatea da.

Lehiaketak.

Jauzi-arrapalaren eta parte hartzaileen arabera, proba ezberdinak aurki ditzakegu modalitate honen baitan: banakako proba 90 metroko arrapalarekin, banakako proba 120 metroko arrapalarekin eta taldekako proba 120 metroko arrapalarekin; azken honetan, taldeak lau kidek osatuko dituzte. Azken marka jartzeko kide bakoitzak bi jauzi egingo ditu, bai banaka eta baita taldeka ere, eta epaileek luzeraren jauzia eta kirolarien estiloa hartuko dituzte kontuan azken puntuazioa edo marka ezartzeko. Ondoren jauzi guztien batura egingo da eta kirolari edo taldearen marka ezarriko du batura honek.

Teknika.

Teknika zaila eta zehatza du modalitate honek, ahalik eta urrunen iristeko posizio aerodinamikoa mantentzera behartuta egoteaz gain, ezinbestekoa baita modu seguruan lurreratzea. Lurreratzean eginiko edozein akatsek marka murriztea gutxi ez eta 4-6 metroko altueran eta lortzen dituzten abiadurak lortuta, edozein istripuk ondorio latzak izan ditzake kirolariarengan.

Materiala.

Parte-hartzaileak derrigortuta daude kaskoa eta eskiatzeko jantzia eramatera, azken hau, gorputzaren formara egokituko dena eta aireari iragazkortasuna emango diona. Botak, orkatilak baino gorago heltzera iritsiko zaizkie, baina orkatila flexionatu ahal izateko adinako askatasuna eman behar diete. Eskiak, kirolarien altueraren %145eko luzera izan dezakete gehienez, eta 95-105 zentimetro arteko zabalera. Kirolarien Gorputz Masa Indizea 21ekoa izango da gutxienez hegaldia egonkorra izan dadin. Hori baino txikiagoa balu norbaitek, arriskua dela eta, aerodinamika gutxituko dioten eski motzagoekin jauzi egitera zigortuko dute.

Eskiek ezingo dute asimetrikoak izan, eta aerodinamika hobetzeko eta egonkortasuna hobetzeko edozein estalki erabiltzea debekatuko zaie.

Historia.

Neguko kirol gehienak bezala, herrialde nordikoetan du jatorria eski-jauziak. Herrialde hauetan izan ohi dituzten negu luze eta elurtsuek sortutako beharrei erantzuteko hasi ziren antzina elur nahiz izotzetan irristatzeko teknikak eta materiala garatzen, eta gaur egungo neguko kirol modalitate gehienak honen ondorengotzat hartu ditzakegu.

Denboraren joanak eta batik bat Neguko Olinpiar Jokoetan sartu izanak teknologiaren garapena bultzatu du material egokiena eta teknika efizienteena aurkitzera bidean. Gaur egun, kirolari askok dihardute haize-tuneletan lanean, ahalik eta posizio aerodinamikoena aurkitzen ahaleginduz, haizearen marruskadura murrizteak ekarri diezaieken hegaldi luzeenaren bila. Jantziei dagokienez ere, oso teknologia garatua dute eta goi-mailako selekzio guztiek dihardute aireari ahalik eta erresistentzia txikiena egingo dioten ekipamenduekin lehiatuz eta hobeak nola sortu ikertuz.

Joko Olinpikoetan Frantziako Chamonix hirian ospatutako 1924ko Jokoetan sartu zen lehen aldiz, 80 metrotako arrapalarekin garai hartan. Jauzi egileek 1972tik dihardute 90 eta eta 120 metroko arrapaletan, urte horretan ezarri baitzituen neurri estandar hauek Neguko Kirolen Federazio Internazionalak. Taldekako jauzia 1988an agertu zen lehen aldiz.

Emakumeei dagokienez, 1970eko hamarkadan hasi ziren eski-jauzian lehiatzen, nahiz eta azken urte hauek arte ez diren lehiatu Lehen Mundu Kopa (2011-2012) eta Olinpiar Jokoetan (2014).

Errendimendu-maila kontuan hartzen badugu, azken urteotan Polonia, Norvegia, Alemania nahiz Japonia dira modalitate honetan punta-puntan dabiltzan herrialdeak.

Eski-jauzia Euskal Herrian.

Euskal Herrian eskiatzera joaten direnak asko izanik ere eta Neguko Kirolen Euskal Federazioa egonda ere, federazioak ez du bere gain hartzen modalitate hau eta ez gaur egun ez dago modalitate honetan aritzen den euskal kirolari ezagunik.


Pilar Palomero

Pilar Palomero (Zaragoza, 1980) espainiar zinemagile eta idazlea da. Urrezko Biznaga edo Goya Saria eman zioten "Las niñas" filmarekin, zuzendari hasiberri eta gidoi original onenarengatik, "."

Ibilbidea.

Pilar Palomero Zaragozan jaio zen. Hiri horretan du kokagunea, eta handik joaten da bere zinema-proiektuak egitera. Zaragozako Unibertsitatean eta "Madrilgo Erkidegoko Zinematografia eta Ikus-entzunezko Eskolan" ECAM ikasi zuen, eta 2006an graduatu zen argazki-zuzendari gisa. Zinemako eta ikus-entzunezko idazle eta gidoilari gisa lan egin zuen. Gainera, espezialitate horietako irakasle izan zen, gidoien eta ikus-entzunezkoen idazkera eta zuzendaritzakoa; 2013an, Bosniara eta Herzegovinara joan zen, eta "Film" Factory-ko Zinema Zuzendaritzako master bat egin zuen, 2013an, Béla Tarr zinemagile hungariarrak zuzendua, Sarajevon. Film laburrak, dokumentalak eta entseguak egiten hasi zen, Carla Simónekin batera "Generation Kplusen".

Palomeroren film laburrek errealismoz aztertzen dute bizitza, eta hezkuntza eta elkarrizketa bizikidetzan aurrera egiteko tresna gisa baloratzen dituzte. Pertsonen arteko adiskidetasuna, giza harremanak eta komunikazioaren balioak dira Palomerok bere gidoien idazketan lantzen dituen gaiak. Hala, 1992ko Erlijioko apunteen koadernoko berrirakurketa batean, OHOko seigarren maila ikasi zuenean, "Las niñas" filmerako gidoia sortu zuen. Filmak erabiltzen dituen "sexualitatea maitasunaren zerbitzura dago" bezalako testu-esaldiak berreskuratzen ditu. Urte hartako nazioarteko gertaeren, 1992ko Sevillako Erakusketa Unibertsalaren edo 1992ko Bartzelonako Joko Olinpikoen eta berak eta bere ikaskideek jaso zuten mezuaren arteko aldeak jasotako hezkuntzaren errealitatean kokatzen ditu. Emozioak transmititzeko nahiak eta haurtzarotik heldutasunerako jauziak, bultzatzen dute Palomero dokumentaletik fikziorako jauzia egitera.

Palomerok zuzendari eta idazle gisa lan egin du, film labur ugari egin ditu, eta nazioarteko hainbat zinema-jaialditan erakutsi ditu: Varsovia, Lisboa, San Luis, Sarajevoko Zinemaldia, Huescako Nazioarteko Zinemaldia edo Malagako Zinemaldia. 2016. urtean "Sarajevo" Talents-en eta 2017an "Berlinale" Talents-en parte hartu zuen. Film-lanen artean, nabarmentzekoak dira "Niño balcón" 2009an, "Chan Chan" 2012an, Noé 2015ean, hurrengo urtean "La noche de todas las cosas", "Zimsko Sunce" eta "Horta" 2017an, eta "1958 Agenda" 2019an.

2020an estreinatu zuen lehen film luzea, "Las niñas," zuzendari eta idazle gisa. Besteak beste, "Shanghai International Film" Festivaleko Berlingo Nazioarteko Zinemaldian erakutsi eta hautatutako filma. Film honek gaztelaniazko film onenaren saria jaso du Malagako Zinemaldian, argazkigintzaren saria eta Feroz saria.

Urte horretan bertan estreinatu zen Diego Mondacak zuzendutako Bolivol-argentino Chaco filma, non Palomerok gidoian parte hartu baitzuen.

Pilar Palomero "Bistrik7" taldeko kidea da. Talde hori 'Béla Tarr's film.factory' eskolako lehen zinemagile-belaunaldiak osatzen du, Sarajevon. Humanismo-izpiritua eta narrazio-forma disruptiboak partekatzen dituzte.

Hautatutako lana.

Pilar Palomerok dokumentalak egin ditu, muntaian, zuzendaritzan edo gidoilari gisa parte hartuz. "Las niñas" film luzea eta film laburrak nabarmendu behar dira zuzendaritza eta gidoiak egin zituen eta.

'Niño balcón'.

2009an egindako eta estreinatutako grabazioa. "Niño Balcón" surrealismotik fantasiarako bidea egiten duen kontakizun bat da. Komikoa eta drama familiarra uztartzen dituen genero batekin, haur honen istorioa kontatzen da: belarriak handiak izateagatik, errudun sentiarazten duten arbuioak sentitzen ditu. Erru-sentimenduen ondorioz, haurrak ohitura txarrak hartzen ditu, adibidez, burua leku desegokietan jartzea.

'Chan Chan'.

2012an estreinatutako obra hau dantzaldi eta agur baten inguruan antolatzen da. Hamar minutuko film laburra da, koloretan grabatua. Bikote zahar baten istorioa kontatzen du, Txema Blasco eta Maite Sequeira aktoreek interpretatutako bikote horren azken dantzaren inguruko saioa.

'La noche de todas las cosas'.

2017an estreinatutako istorio hau gau berezi baten inguruan gertatzen da, bizi izandako esperientzia guztiak oroitzapen existentzial gisa gordetzen diren gau baten inguruan. Oroitzapen gisa grabatzen diren existentziari eta emozioei buruz koloretan filmatutako 19 minutuko film laburra da. Gaztelaniaz eta katalanez grabatu zen.

'Horta'.

Horta 15 minutuko film laburra da, eta 2017. urteko estreinatu zen. Historiak galeraren sentimendua aztertzen du, denbora norberarengan nola igarotzen den esperimentatzea. Giza emozioei buruzko istorio bat kontatzen du Palomerok, eta familiako lotura afektiboen galeraren adierazpena aztertzen du.

'Las niñas'.

Sakontzeko, irakurri: «Las niñas (2020ko filma)»

2020an estreinatutako film luzea Palomeroren jaioterrian, Zaragoza hirian filmatua. Film luze honek film onenaren Goya 2021 saria irabazi zuen. Istorioak emozioak aipatzen ditu 1992an bizi ziren zentsura sozialeko arazoak konpontzeko, urte hartan egin baitziren Bartzelonako Joko Olinpikoak eta 1992ko Sevillako Erakusketa Unibertsala (Espainia). Gertaera horien eta neskek Zaragozako ikastetxe erlijiosoan jasotzen duten hezkuntzaren arteko aldeak Palomerok bere bizipenetatik berreskuratzen duen errealitate bat islatzen du. Ama ezkongabe baten zentsura soziala Celia alabaren ikuspegiarekin deskribatzen da. Neskek, Celiak eta bere lagunek elkarrizketarekin konpontzen dituzte arazoak. Ezkutatutako eta zentsuratutako emozioak Celiaren argazki-berotasunaren eta adierazpenen erritmoaren arabera mugitzen dira.

'La Maternal'.

Sakontzeko, irakurri: «La Maternal»

2022an estreinatzeko aurreikusitako film luzea. Aktore hasiberriak ditu protagonista. 'Carla gizarte-bazterketa jasateko arriskuan dagoen nerabearen istorioa kontatzen du. Haurdun geratu da eta ama nerabeentzako harrera-zentro batera eraman dute. Han, ama izaten ikasiko du Carlak, bera bezalako beste ama nerabe batzuekin biziko da, eta bere amarekin duen harreman zail eta konplexuaz jabetuko da. Ángela Cervantes aktorea da Carla.

Sariak eta aintzatespenak.

Beste sari batzuk.

Las niñasde 2020 film luzeak hainbat aintzatespen izan ditu, hala nola Urrezko Biznaga Espainiako Zinemaldian, Espainiako film onenaren sariarekin, eta nazioarteko hainbat jaialditan erakutsi da, hala nola Shanghin, Sarajevo edo Berlinen.

"Las niñas" filmak gaztelaniazko film onenaren saria jaso du Malagako Zinemaldian.

2021eko urtarrilean emandako Forqué sarietan, fikziozko film luze onenaren saria jaso zuen.

Argazkigintza saria eta Feroz saria.

2021ean, "Las niñas" filmak Platino saria jaso zuen, Iberoamerikako fikziozko opera prima onenaren kategorian.


Leptoderma macrophthalmum

Leptoderma macrophthalmum "Leptoderma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.


Treze de Maio

Treze de Maio Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Manuel Fernando de Aramburú

Manuel Fernando de Aramburú y Frías (j. San Carlos, Saltako probintzia, 1770 - † Cafayate, 1843ko iraila), Argentinako independentzia gerran alde errealistan borrokatu zuen Rio de la Platako militarra.


Udazken

Udazkena, larrazkena edo udagoiena eremu epeleko urtaroetako bat da. Aurretik uda du eta udazkenaren atzetik, negua dator.

Uzten urtaroa da, adibidez, arto eta ekilorearena.

Izen bera partekatzen duen onddoa ere badago, Udazkeneko onddozuri edo onddo zuria (Boletus edulis).

Hasiera.

Ipar hemisferioan, udazkena irailaren 23 inguruan hasten da eta abenduaren 22 inguruan amaitzen da.

Hego hemisferioan aldiz, martxoaren 20 inguruan hasten da eta ekainaren 20 inguruan amaitzen da.

Udazkena urteko lau urtaroetako bat da eta bere ezaugarri nagusiak zuhaitzetatik hostoak erortzea, eguneko argi-ordu kopurua murriztea eta giro-tenperaturaren jaitsiera dira.

Ezaugarriak.

Udazkena urteko beste urtaroetatik bereizten duten ezaugarri bereziak dituen urtaroa da. Hona hemen ezaugarri batzuk:

- Udazkenean tenperatura jaisten hasten da, batez ere gauez. Eguraldia freskoa izan daiteke, baina egunean zehar epela eta atsegina ere izan daiteke.

- Egunak laburragoak eta gauak luzeagoak izaten dira, eta horrek eragina izan dezake animali batzuen portaeran.

- Udazkena ere Uzta garaia da non, sagarra, mahatsa, kalabazak, azenarioak, besteak beste, biltzen diren.

- Udazkeneko eguraldi fresko eta atseginak aire zabaleko jarduerak egiteko une aproposak dakartza, hala nola, oinez, mendi-ibilaldiak, eta udazkeneko paisaiez gozatzeko aukera ematen duen.

Flora.

Flora ere udazkeneko baldintza aldakorretara egokitzen da. Hona hemen udazkenean floraren portaera batzuk:

- Hostoen erorketa: Udazkeneko ezaugarririk nabarmenenetako bat zuhaitzetatik hostoen erorketa da. Zuhaitzek hostoa galtzen dute neguko baldintza hotzetara egokitzeko.

- Hostoen kolore-aldaketa: Udazkenean, zuhaitzetako hostoek kolorea aldatzen dute, hainbat tonu desberdin sortuz. Hau, hostoek klorofila eta beste pigmentu batzuk gutxiago sortzen dituztelako gertatzen da. Horia, laranja, gorria eta marroia bezalako kolore beroagoak sortzen dira.

- Ehiza eta estaltzea: Udazkena ere animalia espezie askoren estaltze eta ehiza garaia izaten da. Arrek lurraldearen eta emeen alde borrokatzen dute, eta animalia gazteek ehizatzen eta bizirauten ikasten dute.

- Larru-azal aldaketak: Animalia askok larru-azalen kolorea eta lodiera aldatzen dute tenperatura freskoetara egokitzeko.

Fauna.

Fauna ere udazkeneko baldintza aldakorretara egokitzen da. Hona hemen udazkenean faunaren portaera batzuk:

- Udazkeneko fauna kontutan izaten badugu, animalia batzuk hibernatzeko prestatzen diren bitartean, beste batzuk aldiz leku epelagoetara migratzen dira eta negurako prestatzen dira.

- Migrazioa: Hegazti eta tximeleta espezie asko udazkenean klima epeletara migratzen dira. Ohikoa da garai honetan hegoaldera hegan egiten duten hegazti multzo handiak V formazioan ikustea.

- Elikagaien bilketa eta hibernazioa: Animalia asko, hala nola, urtxintxak, saguak eta oreinak, negurako janaria pilatzen hasten dira. Beste animalia batzuk ordea, hartzak eta marmotak adibidez, udazkenean hasten dira hibernazioa prestatzen. Gehiegi elikatzen dira gantz edota gorputz koipe biltegiak handitzeko eta negurako aterpe egokiak bilatzeko.

Definizioak. Zer da zuretzako Udazkena?

- "Adolfo Morais" "Jaurlaritzako Meteorologia eta Klimatologia zuzendaria": «Natura eta naturaren koloreak. Udazkenean, normalean, ibilaldi luzeak egiten ditut, onddoak bilatzeko edo mendiko koloreak ikusteko. Bakar-bakarrik joaten naiz. Natura koloretan ikusteko garaia da. Gure lurraldean berdea da kolore nagusia, baina udazkenean izugarri aldatzen da: gorriak, horiak... kontraste polita da. Gainera, hego haizeak hegaztiak ekartzen ditu eta horiek ikustea ere polita da».

- "Elena Artika" "Gurelurreko biologoa": «Paisaia politenez gozatzeko urteko sasoirik onena da. Udazkeneko irudi eder bat, bat esateko, Arbaiungo arroilarena da. Zuhaitz klase ugari daude, bakoitza bere kolorearekin, eta guztien artean irudi kromatikoa sortzen dute. Niretzat, gaztaina, intxaur eta ezkur garaia da. Udazkenean basoak elikagai kopuru handia ematen du. Gizakientzat oso garai garrantzitsua zen, neguan irauteko, eta gaur egun ere basoko bizitzarentzat ere horrela da».

- "Andres Illana" "Gaden talde ekologikoko kidea": «Oso sasoi garrantzitsua da, nahiz eta trantsiziokoa dirudien. Udan hazi diren kumeak bakarrik bizitzen ikasten duten garaia da. Horregatik, errepidean animalia asko hiltzen diren garaia ere bai. Gazteak dira, eta negua hasi aurretik ikasi behar dute bizitzen. Udazkena goxoa bada, askok iraungo dute bizirik, baina gogorra bada, ez dute udaberria ikusiko. Gainera, udazkenean euria egiten hasten da, eta horri esker oinatzak ikus ditzakegu lurrean».

- "Joseba Insausti" "Aralarko artzaina": «Saroia uzteko garaia da. Egunak laburtzen doazen heinean, mendi garaietako larreek ezin dute ase jada artaldearen beharra. Artaldea gustura etortzen da behera. Artzaina, ordea, ez da hain alai jaisten, bai baitaki beste zazpi hilabetez ez duela mendiko lagun giroaz, iluntzeko hizketaldiez eta egun lasaiez gozatuko. Udazkenak egun gogorrak dakarzkigu gogora, lo lasai egin ezin dezakegun garaia. Geure buruan mendira itzultzeko atzera kontaketa hasi da».

Bestelakoak.

- Udazkeneko euria (gaztelaniaz: "Lluvia de otoño") 1989. urtean eginiko filma da, José Ángel Rebolledok zuzendutakoa.

- "Udazkenaren balkoitik" Joan Mari Irigoienek 1987an kaleratutako eleberria izan zen, Ereinek argitaratua.

- Udazkeneko mandabelarra edota Mandabelarra ("Centaurea jacea"). Lore elkartuen familiako belar landarea da, 30–100 cm luzerakoa.


Agerre (Oñati)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Araozko auzoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Agerre (argipena)»."

Agerre Oñatiko baserri-auzoa da, Araotz haranean kokatua, eta Araozko auzo ere kontsideratu daitekeena.

Deskribapena.

Elizondo eta Aizkorbetik gora dagoen auzunea da, Santa Krutzeko baselizaren bidean. Hiru etxek osatzen dute multzoa, Agarre etxea, Agirregoikoa eta Agirrebekoa baserriak. "Agarre/Agerre/Agirre" formen dantza argitugabea igartzen da toponimian, Euskaltzaindiak ez duelarik 2021 bitartean auzoaren izena arautu.

Lope de Agirreren jatorria Araotzen kokatzen duten istorio erdi-mitikoen artean, auzo honetakoa zela diote batzuek (izenagatik), baina beste batzuk Zubia auzoan kokatzen dute konkistadorearen jaiolekua, han badelako Zubia Lopena izeneko baserri bat.

Bada auzoko seme Frantzisko Antonio Elortza Agirre jenerala, 19. mendeko militar espainol ospetsu bat, Agarre etxean jaioa.


Obergeckler

Obergeckler Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Espeja de San Marcelino

Espeja de San Marcelino Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 75 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 213 biztanle zituen 71,78 km²-ko azaleran.


Pleidelsheim

Pleidelsheim Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Saint-Christophe (Eure eta Loir)

Saint-Christophe Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Christophe udalerrian erroldatutako biztanleak 146 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 93 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 92 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 62 etxebizitza nagusietatik 50 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 115 ziren, horien artean 75 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 75 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (36 gizon eta 36 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 40 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Christophe udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 147,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.608 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2000. urtean Saint-Christophe udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 531 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Christophe-sur-le-Nais

Saint-Paterne-Racan (1,7 km)

Saint-Pierre-de-Chevillé (4,3 km)

Dissay-sous-Courcillon (5,2 km)

Villebourg (5,3 km)

Bueil-en-Touraine (6,3 km)

Saint-Aubin-le-Dépeint (6,9 km)


Wetonka (Hego Dakota)

Wetonka Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. McPherson konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Santa Maria Ripollgo monasterioa

Santa Maria Ripollgo monasterioa Kataluniako Ripoll udalerrian dagoen beneditar monasterio bat da.

880an Wifredo Bilotsuak fundatu zuen eta Erdi Aroan Kataluniako "scriptorium" kulturgune garrantzitsua izan zen, Europa osoan ere monasterio garrantzitsuenetakoa izan zen, Saint-Denis, Fleury eta Montecassinorekin batera.

1931an Kultura Intereseko Ondarea izendatua izan zen.


Andre Mariaren Mirabeen komentua

Andre Mariaren Mirabeen komentua Nafarroako Tutera udalerrian dagoen komentu eta eliza bat da. Tuterako Alde Zaharrean dago, Gaiarre kalean. XX. mendearen lehen laurdenean estilo neogotikoan eraiki zen.

Historia.

1885an Andre Mariaren Mirabeak Tuterara gaixoak zaintzeko betekizun ongilea burutzera etorri ziren. 1900ean erresidentzia-ospitalea eraiki zitzaien eta 1925an kapera edo komentua.

Eraikina.

San Nikola elizako San Bernardoren kaperatik ekarritako erretaula barroko bikain bat du. 1984ean etxea eta eliza guztiz zaharberrituak izan ziren.


Mequon (Wisconsin)

Mequon Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Ozaukee konderrian dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Episterno

Episternoa izan daiteke:


Evionnaz

Evionnaz Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Omšenie

Omšenie Eslovakiako udalerri bat da, Trenčíngo barrutian kokatuta. 24,36 km²ko azalera du eta 1963 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1332. urtekoa da.


Val-des-Prés

Val-des-Prés (frantsesez eta ofizialki: "Val-des-Prés

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Val-des-Prés udalerrian erroldatutako biztanleak 486 ziren. Familiak 217 ziren, horien artean 71 pertsona bakarrekoak ziren (26 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 71 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 490 etxebizitza zeuden, 220 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 230 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 228 etxeak ziren eta 237 apartamentuak ziren. 220 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 25 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 66 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 324 ziren, horien artean 264 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 264 pertsona aktiboetatik 249 lanean zeuden (138 gizon eta 111 emakume) eta 16 langabezian zeuden (8 gizon eta 8 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Val-des-Prés udalerrian 222 unitate fiskal zeuden, 519 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.598 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 38 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.

2000. urtean Val-des-Prés udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 196 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Val-des-Prés

Montgenèvre (4,1 km)

Saint-Chaffrey (6,2 km)

Briançon (6,8 km)

Puy-Saint-Pierre (7,9 km)

La Salle les Alpes (8,4 km)

Villar-Saint-Pancrace (9,3 km)

Cervières (9,6 km)

Névache (9,6 km)


Metalol

Metalolak ziklopentadienoren deribatuak dira non 5. posizioan dagoen karbono-atomoa heteroatomo batez ordezkatu den. Ziklopentadienoaren kasuan ez bezala, metalolen atomoen zenbakuntza heteroatomoan hasten da.

Metalolak jo daitezke, halaber, pirrolaren egitura-analogotzat.

Metalol asko fluoreszenteak izaten dira eta aplikazio optikoak izaten dituzte. Pirrolaren eta tiofenoaren deribatu polimeriko batzuk ezaugarri interesgarriak dituzte elektronika molekularrean usatuak izateko.


Saint-Masmes

Saint-Masmes Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Masmes udalerrian erroldatutako biztanleak 452 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 178 etxebizitza zeuden, 170 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 7 hutsik zeuden. 175 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 170 etxebizitza nagusietatik 124 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 108 etxek bost zituzten. 147 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 309 ziren, horien artean 227 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 227 pertsona aktiboetatik 206 lanean zeuden (118 gizon eta 88 emakume) eta 22 langabezian zeuden (8 gizon eta 14 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Masmes udalerrian 177 unitate fiskal zeuden, 455 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.332 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Saint-Masmes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Masmes

Heutrégiville (1,5 km)

Selles (2,0 km)

Époye (3,1 km)

Pontfaverger-Moronvilliers (4,3 km)

Warmeriville (5,1 km)

Aussonce (6,0 km)

Isles-sur-Suippe (6,6 km)

Lavannes (6,8 km)

Ménil-Lépinois (7,4 km)

Beine-Nauroy (7,8 km)

Bétheniville (8,0 km)


Burunda pilotalekua

Burunda pilotalekua Altsasuko pilotalekua da. 1954ko irailaren 14an inauguratu zutenetik hainbat pilota-partidu nagusi jokatu dituzte bertan, final asko tartean.

Eraikin honetan kontzertuak eta beste ekitaldiak ere ospatu dituzte


Hey Hey, My My (Into the Black)

Hey Hey, My My (Into the Black) (euskaraz "Hey Hey, Nerea Nerea (Beltzean sartuz)") Neil Young kanadar abeslariak 1979an Rust Never Sleeps diskoaren barnean kaleratu zuen abestia da.


Tanysiptera ellioti

Tanysiptera ellioti "Tanysiptera" generoko animalia da. Hegaztien barruko Alcedinidae familian sailkatua dago.


White Bear Lake (Minnesota)

White Bear Lake Minnesotako hiri bat da. Ramsey konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Parc Logísticeko geltokia

Parc Logístic Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Zona Franca barrutian dago.

Geltokia 2016n inauguratu zen.


Tontor quark

Tontor quarka (edo top quarka ingelesez) quarken hirugarren belaunaldiko funtsezko partikula bat da. Funtsezko kargaren +⅔eko karga elektrikoa du, eta ½ko espin bat. Tontork quarkak fermioiak dira eta Pauliren bazterketa printzipioa betetzen dute. Gainerako quarkek bezala, tontor quarkek elkarrekintza nuklear bortitza sentitzen dute eta kolore karga dute. Era berean, tontor antiquarkek antikoloreko karga dute.

Sei quark motatatik masiboena da, urrearen nukleo atomikoak bezain masiboa. Bere masa handia dela eta, funtsezko partikula bat izateko oso ezegonkorra da, ioktosegundo bat baino gutxiagoan desintegratzen dena, eta, ondorioz, ez du beste quark batzuekin hadroiak eratzeko astirik (hadronizazio deitzen den prozesua). Honi esker zientzialariek quark isolatu bat behatzea eta beronen propietateak neurtzea espero dute.

Aurkitutako azken quarka izan zen, 1995ean Fermilaben. Oraingoz, eta LHCa funtzionatzen hasi arte Fermilaben Tevatron da tontor quarkak sortzeko bezain energetikoa den partikula azeleragailu bakarra, protoi batek eta antiprotoi batek 1,96 MeVeko energiarekin talka egin ondoren sortuak. Bere existentzia ultralaburraren ondoren W bosoi eta hondo quark baten desintegratzen da. Hasiera batean zientzialariek "egi quark" deitzea pentsatu zuten (truth quark ingelesez), baina denborarekin tontor quark izena geratu zitzaion (top).

Quark honek, eratzen dituen hadroiei nagusitasun (ingelesezko topness hitzaren ustezko itzulpena) deritzon zenbaki kuantiko bat ematen die, eratzen duten tontor quarken kopurua ken tontor antiquarken kopurua bezala definitzen dena. Zenbaki kuantiko hau, "bitxitasuna", "sorginkeria" edo "edertasuna" bezala (partikula batean dauden s, c edo b quark kopurua ken dagozkien antiquarken kopurua) elkarreragin nuklear ahulak gainditu dezake, baina ez elkarreragin nuklear indartsuak, ezta elektromagnetikoak ere, quarken zaporea mantentzen dutena.


Parauchenoglanis balayi

Parauchenoglanis balayi "Parauchenoglanis" generoko animalia da. Arrainen barruko Claroteidae familian sailkatzen da.


Philesturnus carunculatus

Philesturnus carunculatus "Philesturnus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Callaeidae familian sailkatua dago.


Mikel Cuadra

Mikel Cuadra Agirre (Bilbo, Bizkaia, 1961ko urriaren 18a - ) Euskal herritar saskibaloi jokalari profesional ohia da. Nahiz eta Bilbon jaio, Arrigorriagan pasa zituen bere bizitzako lehen urtean.

Saskibaloi jokalari gisa, Askatuak, Patronato Bilbao eta Saski Baskonia taldeetan jokatu zuen 70 eta 80ko hamarkadan.

Saskibaloi profesionaletik erretiratu ostean, Alava 7 TV eta El Correo bezalako hedabideetan lan egin izan du. Honez gain, "www.basketconfidencial.com" webgunean ere idazten du. 2008an gainera, Solo Cortados liburua kaleratu zuen.


Bako

"Artikulu hau jainkoari buruzkoa da; Michelangeloren eskultura gaitzat duena beste hau da: «Bako (Michelangelo)»"

Erromatar mitologian, Bako (latinez: "Bacchus"

hitzetik ekarria) Erromako jainkoa izan zen, Dioniso grekoaren baliokidea. Aro klasikoan ardoaren eta eldarnio mistikoaren jainkoa izan zen. Haren ohoretan ospaturiko jaiak, bakanalak, galaraziak izan arren, Bakoren gurtza mantendu egin zen Inperioaren lehen mendean.

Nafarroako museoan agertzen da Bako jainkoaren mosaiko bat.


Biharierazko Wikipedia

Bhojpurierazko Wikipedia Wikipediaren bhojpurierazko edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 2.432 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 147.a zen.


Paulo César (futbolaria)

João Evangelista Santiago Dino (Surubim, Brasil, 1952ko maiatzaren 11 - 2022ko urriaren 4a), gehienbat Paulo Zesar bezala ezaguna, futbolari brasildarra izan zen eta aurrelari gisa aritzen zen.

Ibilbidea.

Brasilen.

Recifen futbolean jokatuz hazi zen. 1970eko hamarkadaren hasieran, Cacique eta Independenteko taldeetan jokatu zuen, Pernambuco estatuko bi klub txikienetakoetan.

1974an, kontratu bat sinatu zuen Parnahybaren alde, Piaudar Txapelketarako. "Kamiseta" zuri-urdinaren klubarekin titular bihurtu zen, eta Estatuko txapelketan bigarren postua lortu zuen, bai taldeei dagokienez, bai bakarka golegileen rankingean.

1977an, Maranhão estatuko São Luiseko Moto Clubari saldu zioten; han, estatuko txapelketa irabazi zuen, eta sartutako gol kopuru handiena lortu zuen, 22 guztira.

Paysandu-ri mailegua eman ondoren, 1992ko Brasilgo Kopa jokatu zuen, São Luiseko Moto Clubaren koloreak ordezkatuz. Han, 14 partidatan 4 gol markatu zituen. Gero, Ferroviário-EEra pasatu zen 200.000 cruzeiroren truke, eta estatuko txapelketan 29 gol markatu zituen. Goleatzaile gorena izan zen. Gero, El Santa Cruzek erosi egin zuen, 1.800 000 cruzeiro ordainduta.

Ekuadorren.

1981ean, Ekuadorrera joan zen bizitzera, Guayaquilgo Barcelona Sporting Clubek erosi baitzuen pasea, baina birkokatze-arazo bat zela eta, klubak erabaki zuen maileguz bidaltzea Quitoko Ligara, aldaketa osatzeko. Quitoko Ligarekin 25 gol markatu zituen, eta bere karrerako goleatzaile nagusiaren hirugarren titulua lortu zuen. Ondoren, Barcelona Sporting Clubak bere plantillan sartzea erabaki zuen.

1983an, Ekuadorreko Txapelketako goleatzaile nagusia izan zen berriro, 28 golekin. Alcides de Oliveira herrikidearen ondorengoa izan zen aurreko urtean 22 golekin irabazi zuena.

1985ean Filanbancora joan zen eta denboraldi ona izan zuen, baina ez zuen lortu titulu nazionala irabaztea. Azkenean, Deportivo Quevedorako jokatu zuen, eta han izan zen B serieko (1990) goleatzaile nagisia.

Ezaugarri teknikoak.

Aurrelari gisa jokatu zuen. Erdiko aurrelariaren rola bete zuen, eta 9 zenbakiarekin jantzi zuen elastikoa. Trebetasun tekniko finik ez zuen arren, goleatzaile gisa zituen dohainengatik nabarmendu zen. Oso trebea izan zen buruko tiroetan eta penalti eremuan posizio egokia aurkitzen, gola errazago bukatzeko.

Bizitza pertsonala.

Pernambucoko estatuan jaio zen, eta Recifen bizi izan zen hasieran. Gero, hainbat aldiz aldatu zen, bere futbol-karrerari jarraituz. 1981ean Ekuadorrera iritsi zen, lehenbizi Guayaquilera eta gero Quitora. Azken hiri horretan, bere emazte brasildarra hil zen; gero, Ekuadorreko emakume batekin ezkondu zen berriro.

Futbolean bere ibilbidea amaitu ondoren, Guayaquilen jarri zen bizitzen eta bere negozioa hasi zuen.

2022ko urriaren 4an hil zen Guayakilen, bere osasunarekin zituen arazoengatik.


Estatu Batuetako Alderdi Demokrata


Psensor

Psensor (A Graphical Temperature Monitor) utilitate programa bat da, GTK+ konpainiak garatua. Linux sistema eragilea duen ordenagailu baten GPU eta CPU tenperatura neurtzeko balio duen softwarea librea da. Bertan Disko gogorraren, prozesagailuaren eta txartel grafikoaren momentuko tenperatura ikusi dezakegu eta aldi berean maximo bat ezarri diezaiokegu gure ordenagailua babesteko. Horrela, gure ordenagailuan ditugun datu guztiak babestuko ditugu eta ordenagailuaren bizitza luzatzea lortuko dugu.

Instalazioa.

Terminalean “sudo” moduan sartuko gara eta ondorengo komando hauek jarriko dugu:

add-apt-repository ppa:jfi/ppa

apt-get update

apt-get install psensor


Francho Nagore

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Aragoiko hizkuntzalariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Nagore (argipena)»."

Francho Nagore Laín (Zaragoza, Aragoi, 1951) hizkuntzalaria eta idazlea da, aragoiera modernoaren aitzindarietako bat eta gaur egungo erreferente nagusietakoa.

Consello d'a Fabla Aragonesa erakundearen sortzaileen artean dugu, eta haren presidente 2004 arte. Hiztun berria da, eta fablak batzeko ahalegin garrantzitsua egin du. Chunta Aragonesista (CHA) alderdi abertzaleko militantea ere bada. Egun, Zaragozako Unibertsitatearen Huescako Irakasle Eskolan eskolak ematen ditu.

1977an argitaratu zuen "Gramática de la lengua aragonesa" liburua, mota horretako lehen lan modernoa.


Letea Veche

Letea Veche Errumaniako udalerri bat da, Bacău konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Plotosus papuensis

Plotosus papuensis "Plotosus" generoko animalia da. Arrainen barruko Plotosidae familian sailkatzen da.


Entoloma incarnatofuscescens

Entoloma incarnatofuscescens "Entolomataceae" familiako onddo espezie bat da.

Sinonimoa: "Entoloma leptonipes"

Deskribapena.

Kapela: 2 eta 4 cm bitarteko diametrokoa, laster deprimitutik unbilikatura, ertz zabalduarekin, izurtua edo arraildua, gainazal leuna edo zetadun-zuntzezkoa, arre-gris kolorekoa, tindu lila-urdinxkarekin, erdian beltzaxka.

Orriak: Okertuak edo dekurrenteak, zabal samar, arrosa kolorekoak.

Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: 3 cm inguruko garaierakoa eta 0,3 cm inguruko lodierakoa, urdin-altzairu koloretik more-arbelera doan kolorekoak, zetaduna edo distiratsua.

Haragia: Antzeko kolorekoa, irin-espermatiko usainarekin.

Etimologia: "Entoloma" hitza grekotik dator: ertza barrurantz biribildua.

Jangarritasuna.

Ez du interes gastronomikorik.

Nahasketa arriskua.

Zilbor sakoneko kapelak, kolore nahiko biziekin konbinatuta, nahastea zaildu egiten dute.

Sasoia eta lekua.

Udan eta udazkenean. Leku hezeetan, zuhaitz hostozabalen azpian.

Banaketa eremua.

Quebec, Europa, Turkmenistan.


Europako Kluben Elkartea

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Europako Kluben Elkarteak (ingelesez: "European Club Association"

, ECA) elkarte profesionaleko futbol kluben interesak ordezkatzen ditu UEFAn. Konfederazioak onartzen duen organo bakarra da, eta UEFAko kide diren elkarte bakoitzean klubak ditu. 2008an sortu zen, G-14 eta Europako Klubaren Foroaren arteko bat-egitearen ondoren; eliteko klub gutxi batzuk biltzen zituen, eta UEFAk ez zuen onartu. ECAren xede-adierazpena da "gobernantza-eredu demokratikoago bat sortzea, kluben funtsezko zeregina benetan islatuko duena". 2022an Ukrainaren inbasioaren ondoren, ECAk zazpi kide errusiar suspenditu zituen: Zenit St Petersburg, FC Spartak Mosku, Lokomotiv Mosku, CSKA Mosku, FC Krasnodar, Rubin Kazan eta FC Rostov.

Kide fundatzaileak.

Hurrengo 16 klubek ECA sortu zuten 2008an. Gaur egun kide arrunten elkartea diren klubak letra etzanez markatuta daude:

ECAko egungo kideak.

Kideen klub arruntak (110) letra etzanez markatuta daude


Banadinita

Banadinita Pb5(VO4)3Cl formula kimikoa duen apatitoen taldeko minerala da. Banadioaren mea nagusietakoa da eta beruna eskuratzeko bigarren mailako iturria. Kristal hexagonal gorriak eratuz agertzen da. Mineral arraroa da, galena bezalako berun meen oxidazioaren ondorioz sortutakoa. 1801ean aurkitu zen lehen aldiz Mexikon.


Miranda Ebroko gaztelua

Miranda Ebroko gaztelua (gaztelaniaz: "castillo de Miranda de Ebro"

) Burgosko probintziako (Espainia) izen bereko herriko gaztelua da, La Picota muinoan dagoena.

Goi Erdi Aroan baliteke herrian gotorleku bat izatea, izan ere, Henrike II.a Ingalaterrakoaren laudoan Miranda Ebro aipatzen dute baina egungo eraikina XV. mendekoa da. 1358an Tello Gaztelakoak eraikitzeko baimena eskatu zuen baina lanak 1449an hasi ziren, Pedro Sarmiento Salinasko jaunak hala aginduta.


Atsushi Uchiyama

Atsushi Uchiyama (japonieraz: 内山 篤, 1959ko ekainaren 29a - ) Japoniako futbolari ohia da.


Kazuhiro Suzuki

Kazuhiro Suzuki (japonieraz: 鈴木 和裕, Suzuki Kazuhiro, 1976ko azaroaren 16a -)

Japoniako futbolari ohia da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara, Kyoto Purple Sanga eta Mito HollyHock. 1995eko sub-20en Munduko Futbol Txapelketan ere parte hartu zuen.


Aljeriar dinar

"Artikulu hau Aljeriako dibisari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Dinar»."

Dinar (arabieraz: دينار جزائري

, "dinar jaza'iri"; frantsesez: "dinar algérien"

) Aljeriako dibisa da, Aljeriako Bankuak jaulkitzen eta kontrolatzen duena. ISO 4217 kodea DZD du eta 100 zentimotan banatzen da (nahiz eta unitate hau zaharkitua izan). دج du ikurra. Izena erromatar denariotik datorkio.


Cloverleaf (Texas)

Cloverleaf Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Harris konderrian kokatuta dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Folkestone

Folkestone Ingalaterrako hego-ekialdeko muturrean dagoen Kent konderriko kostaldeko hiri eta portu garrantzitsu bat da. Dover udalerriaren alboan dago.

1994an udalerri honetatik Frantziako Calais udalerrira doan Eurotunela eraiki zenetik Erresuma Batua eta Europaren arteko sartu-irten gune garrantzitsua bilakatu da, bertatik eta bertara tren eta ferri ugari ailegatu eta irteten direlarik.

Literatura.

H.G. Wells eta Charles Dickens idazle ospetsuak denboraldi batez hiri honetan bizi izan ziren.


Llobera

Llobera Kataluniako udalerria da, Solsonès eskualdean eta Lleidako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 211 biztanle zituen. 39,2 km²-ko azalera du.


Alfonso Falero

Alfonso Falero Folgoso (Granada, 1959ko martxoaren 21a) espainiar orientalista da, Salamancako Unibertsitatean irakaslea dena. Niponologo ospetsua, Japoniako pentsamenduan, xintoismoan eta antzinako Japoniako historian aditua da.


Phylloscopus hainanus

Phylloscopus hainanus "Phylloscopus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatua dago.


Artaxerxes IV.a Arses

Artaxerxes IV.a Arses ((antzinako persieraz: 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂𐎠

, "Artaxšaçā"; ?-K.a. 336), Persiar Inperioko erregea izan zen K.a. 338tik hil zen arte.

Artaxerxes III.a Oko ren seme gazteena, Bagoas ministroak bere familia erail zuenean errege handi bilakatu zen.


Saint-Georges-de-Montclard

Saint-Georges-de-Montclard (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Georges-de-Montclard

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Georges-de-Montclard udalerrian erroldatutako biztanleak 266 ziren. Familiak 117 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 165 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 151 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 163 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 95 lanean zeuden (42 gizon eta 53 emakume) eta 17 langabezian zeuden (6 gizon eta 11 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Georges-de-Montclard udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 267 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.188 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.

2000. urtean Saint-Georges-de-Montclard udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 48 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Georges-de-Montclard

Saint-Martin-des-Combes (1,3 km)

Clermont-de-Beauregard (2,2 km)

Campsegret (4,4 km)

Beauregard-et-Bassac (5,2 km)

Lamonzie-Montastruc (5,7 km)

Liorac-sur-Louyre (5,8 km)


Amposta

Amposta Kataluniako udalerria da, Montsià eskualdeko hiriburua dena eta Tarragonako probintzian ere kokatua.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 21.240 biztanle zituen. 138,3 km²-ko azalera du.


Clive Barker

Clive Barker (Liverpool, Erresuma Batua, 1952ko urriaren 5a) ingeles eleberrigile, antzerkigile, zinema zuzendari eta artista bisual bat da.


Landetar zezenketa

Landetar zezenketa (frantsesez: "course landaise"

) zezen plaza biribiletan egiten duten tauromakia mota da, odol isurketa ez duena. Zezenak baino behiak, Landetako behiak hain zuzen ere, erabiltzen dituzte, adar handiak eta 2 eta 14 urte artean dituztenak. Zezen suhar hauek Landetan haziak dira, batez ere Akize eta Aire-sur-l'Adour inguruan. Gaskoinian ikuskizun tradizionala da, urtero 600 ekitaldi baino gehiago dituena.

Toreatzaileak bi motakoak dira:

), errekorteak egiten dituztenak.

), behiaren gainean jauziak egiten dituztenak.

Landetan ez ezik, Gersko mendebaldean, Pirinio Atlantikoetako Garlin udalerrian, Girondako Captieux udalerrian eta Pirinio Garaietako Maubourguet eta Castelnau-Rivière-Basse udalerrietan ere zezenketa mota hau egiteko plazak daude..


Schönhorst

Schönhorst Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Saint-Ulphace

Saint-Ulphace Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Ulphace udalerrian erroldatutako biztanleak 216 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 179 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 70 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 172 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 136 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (46 gizon eta 42 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Ulphace udalerrian 99 unitate fiskal zeuden, 226 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.110 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 13 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 higiezinen enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.

2000. urtean Saint-Ulphace udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.513 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Ulphace

Théligny (2,2 km)

Gréez-sur-Roc (2,9 km)

Saint-Bomer (4,2 km)

Soizé (5,2 km)

Courgenard (6,0 km)

Montmirail (6,4 km)

Melleray (6,7 km)

Authon-du-Perche (7,0 km)


Montecastello

Montecastello Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Montecastellok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Prisma pentagonal gehitu

Geometrian, prisma pentagonal gehitua Johnsonen solidoetako bat da ("J"52), prisma pentagonal bati piramide karratu bat ("J"1) gehituz eraiki daitekeena, haren ekuatore-aurpegietako bati lotuz.

Johnsonen solidoak 92 dira; eta Norman Johnson-ek izendatu eta deskribatu zituen, 1966an.


Diusse

Diusse (okzitanieraz "Diussa") Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.


Peristedion riversandersoni

Peristedion riversandersoni "Peristedion" generoko animalia da. Arrainen barruko Peristediidae familian sailkatzen da.


Rioja Alavesa Luzerna CF

Rioja Alavesa Luzerna CF Guardiako futbol taldea da. 2003an sortua, egun Arabako Erregional Preferentean dabil.

Datuak.

2017-18 denboraldia barne.


Bruselako Adierazpena

Bruselako Adierazpena 2010eko martxoaren 29an politika munduan eta gatazken konponbideetan esperientzia edo izen handia duten nazioarteko aditu eta elkarte batzuek Euskal Herrian bizi den gatazkari irtenbidea erraztu nahian Europar Batasuneko hiriburu politikoan sinatu zuten idazkia da.

Sinatzaileen artean alde batetik Hegoafrika eta Irlandako gatazkak konponbidean jartzeko lanean aritu zirenak zein Bakearen Nobel Saridunak eta bestetik publikoki hain ezagunak izan gabe bakegintzan aritu diren elkarte eta unibertsitateetako kideak nabaritu daitezke. Testua Brian Currin abokatu hegoafrikarrak irakurri zuen.

Testua.

Hauxe da agiri honen testu osoa:

Sinatzaileak.

Sinatu zuten lagunen izenak ordena alfabetikoz:

Horiez gain Nelson Mandela Fundazioak ere sinatu zuen; kasu honetan gehigarri batean dokumentua sortzailearen, hau da Mandelaren pentsamenduarekin bat egiten duela aipatzen da.

Ibilbidea.

Dokumentua 2010eko martxoaren 29an Brian Currin hegoafrikarrak irakurri zuenetik Euskal Herriko eragileen artean iritzi eta erreakzio desberdinak jaso dira.

PSOE eta PPko kideek batez ere kontrako jarrera erakutsi dute; abiapuntua ezker abertzalearen mugimendu politikoak izatea eta konpromisoak ETAri bezala Espainiako gobernuari ere eskatzea ez zutuzten bat ere begi onez ikusi. Zenbait kasutan bitartekari lanean aritu baino "Batasunaren aholkulari lanak" egiten zituztela esatera heldu dira Rodolfo Ares edo Alfredo Pérez Rubalcaba, adibidez.

Aldiz, alderdi abertzale eta eragile sozial askoren partetik babes handia jaso du eta gatazkaren konponbiderako nazioartearen parte hartzea ezinbestekoa delakoan daude. Lokarrik Bruselako Adierazpenaren aldeko sinadura bilketa egin du.

ETAk bere irailaren 19ko agirian Adierazpena sinatu zutenei esker ona adierazteaz gain beraiekin «konponbide demokratikoak behar dituen urratsak» aztertzeko prestutasuna azaldu zuen. Irailaren 23an Currinek bi puntuko oharra bidali zuen hedabideetara; lehenak ETAren agiria sinatzaile guztiei bidali ziela zioen eta bigarrenak kontsulta eta ekarpen prozesu baten ostean ETAri erantzungo ziotela. Hile bereko 30ean Paul Rios Lokarriko koordinatzailearen bidez zabaldutako prentsa-oharrean Adierazpenaren sinatzaileek ETAri "aldebakarreko su-eten iraunkor eta egiaztagarria" emateko eskaria berretsi eta geroago nortzuk diren jakinaraziko den bost lagunek osatutako "Nazioarteko Harreman Talde" bat osatzea erabaki dutela publiko egin zuten.


Triglitz

Triglitz Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Leptodactylodon ovatus

Leptodactylodon ovatus "Leptodactylodon" generoko animalia da. Anfibioen barruko Arthroleptidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Apogon norfolcensis

Apogon norfolcensis "Apogon" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.


Tubasko Gobernazioa

Tubasko Gobernazioa (arabieraz: محافظة طوباس

, "Muḥāfaẓat Ṭūbās") Palestinako Estatuko hamasei gobernazioetako bat da, Zisjordania ipar-ekialdean. Tubas hiria hiriburua da.

Ezaugarriak.

Iparraldean Israelekin egiten du muga, eta ekialdean Jordaniarekin. Gobernazioak 402 km² kilometro koadroko azalera du, eta Estatistiken Palestinako Zentroaren arabera, 2006. urtearen erdialdean 48.128 biztanle zituen.

Antolaketa.

Udalerriak.

Honako udalerri hauek udalerri-estatusa dute Palestinako Aginte Nazionaleko Toki Administrazioko Ministerioaren arabera.


1707

"Daturen bat gaineratzen baduzu, egunaren lotura segi dezakezu han ere sartzeko. Eskerrik asko!"


Lander Torrealdai

Lander Torrealdai Mandaluniz, (Gernika, 1988ko martxoaren 9a - ) euskal herritar futbolaria da.


Uropeltis pulneyensis

Uropeltis pulneyensis "Uropeltis" generoko animalia da. Narrastien barruko Uropeltidae familian sailkatuta dago.


Myripristis murdjan

Myripristis murdjan "Myripristis" generoko animalia da. Arrainen barruko Holocentridae familian sailkatzen da.

Banaketa.

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.


Eurostopodus diabolicus

Eurostopodus diabolicus "Eurostopodus" generoko animalia da. Hegaztien barruko Caprimulgidae familian sailkatua dago.


Weldon Spring (Missouri)

Weldon Spring Missourieko hiri bat da. St. Charles konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Roeboides biserialis

Roeboides biserialis "Roeboides" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.


Limoi-tarta

Limoi-tarta ore hautsi edo hostorezko oinarri batez osatutako tarta bat da, limoizko kremarekin betetzen dena. Errezeta tradizionala da Frantzia, Estatu Batuak eta Erresuma Batuko sukaldeetan, nahiz eta beste leku askotan ezagutzen den, eta postre edo askariaren zati gisa kontsumitzen dute.


Luis Martín Núñez

Luis Martín Núñez, (Bilbo, 1966ko abuztuaren 5a - ) euskal herritar futbolari ohia da. Bilboko Athletic Klubeko harrobitik ateratako erdilaria da.


Batis minima

Batis minima "Batis" generoko animalia da. Hegaztien barruko Platysteiridae familian sailkatua dago.


Conan detektibea

Conan Detektibea (名探偵コナン Meitantei Konan) Gosho Aoyamak idatzi eta marrazturiko manga saila da. Manga 1994an hasi zen argitaratzen, Japoniako Shogan Shonen Sunday astekarian, Shogakukan argitaletxearen eskutik. Gaur arte Tankōbon deituriko 98 errekopilazio liburuki argitaratu dira. Geroago, TMS Entertainment estudioek ekoitzitako anime sail batera egokitu zen eta Yomiuri TVn transmititzen da 1996tik. Sailak 23 animaziozko film, hainbat OVA, irudi errealean grabatutako telesail bat, hainbat bideo-joko eta merchandising produktu ugari sortu ditu.

Euskal Herrian EITBk igorri izan du animea, ETB1 eta ETB3 kateetan. 105 kapitulu itzuli dira euskarara, Japoniako 99 kapitulu izango liratekeelarik. 2 film ere itzuli dira euskarara.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Shinichi Kudo, bigarren hezkuntzako ikaslea, Japoniako detektibe gazte ospetsuena da. Egun batean bere lagun min Ran Mourirekin jolas-parke batera joan zen, baina Shinichi Ranengandik pixkat aldendu zenean, beltzez jantzitako bi gizon misteriotsuk kordea galarazi eta APTX 4869 pozoina eman zioten, bera hiltzeko asmoarekin. Hala ere, pozoiak ustekabeko eragina izan zuen: Shinichiren gorpua 7 urteko haur batena bihurtu zen.

Gazteak Conan Edogawa izena hartu zuen, bere nortasuna ezkutatuz, gertukoak babestu ahal izateko. Ranekin, eta bere aita den Kogoro Mouri detektibearekin, joan zen bizitzera. Bietako batek ere ez daki Conan benetan Shinichi dela, eta honek bere sekretua erabili ohi du, inork jakin gabe, Mouriren kasuak argitzeko.

Bere benetako nortasuna ezagutzen duten bakarrak Asmazak Profesorea, Heiji Hattori, Ai Haibara, Yusaku eta Yukiko Kudo eta Vermouth, Beltzezko Gizonen Erakundeko kidea, dira.

Atalak.

Euskal zenbaketa ordu erdiko iraupeneko pasarteetan banatzen da. 105 izan dira euskaraz bikoiztutako atalak (Japoniako 99):

Filmeak.

Japonian existitzen diren 20 filmeetatik, 5. eta 6. filmak euskaraz bikoiztu eta ETBn estreinatu ziren.


Hippocampus algiricus

Hippocampus algiricus "Hippocampus" generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.


La Chapelle (Parisko metroa)

La Chapelle Parisko metroaren geltokia da, n kokatuta dagoena.


Le Val-de-Guéblange

Le Val-de-Guéblange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Le Val-de-Guéblange udalerrian erroldatutako biztanleak 876 ziren. Familiak 338 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 97 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 129 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 384 etxebizitza zeuden, 348 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 359 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 348 etxebizitza nagusietatik 308 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 259 etxek bost zituzten. 312 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 138 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 176 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 561 ziren, horien artean 364 aktiboak ziren eta 197 inaktiboak ziren. 364 pertsona aktiboetatik 330 lanean zeuden (196 gizon eta 134 emakume) eta 34 langabezian zeuden (15 gizon eta 19 emakume). 197 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 101 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Le Val-de-Guéblange udalerrian 363 unitate fiskal zeuden, 913 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.984 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 funeraria, 1 margolaria eta 2 argiketariak.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.

2000. urtean Le Val-de-Guéblange udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 954 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Le Val-de-Guéblange

Hazembourg (2,5 km)

Kirviller (3,4 km)

Holving (3,5 km)

Hinsingen (3,9 km)

Kappelkinger (3,9 km)

Vittersbourg (4,0 km)

Honskirch (4,4 km)

Hilsprich (5,1 km)

Sarralbe (5,4 km)

Richeling (5,4 km)

Altwiller (5,9 km)


Ogi birrindu

Ogi birrindua edo ogi arraila xehatuko ogi zaharra da. Irintsua denez, plater askotan erabiltzen dute: arrautzaztatzeko, birrineztatzeko edo gratinatzeko. Kroketetan, haragi-boletan eta antzeko plateretan osagai inportantea da.


Armeniako gastronomia

Armeniako gastronomia bertako plater eta sukaldaritza ohituren multzoa da. Armeniaren historia k. a. VII. mendean hasten da, Urartuko erresuman; geroago, XX. mendean Sobietar Batasunaren parte izan zen. Armeniar sukaldaritza, Mediterraneoko gastronomia eta Kaukasoko gastronomiaren arteko nahasketa da. Horretaz gain, Errusiako, Balkanetako eta Ekialde Hurbilgo eraginak ditu.

Historia.

Armeniar gastronomiak gertaera nabarmena jasan zuen, egungo oinarrizko ezaugarriak ematen dizkiona: sobietar periodoa, 1920ko hamarkadatik aurrera. Hori baino lehenago, sukaldaritza grekoa (Alexandro Handiaren ondorioz), sukaldaritza mongoliarra eta arabiarrarengandik zetorkion korrontea.

Osagaiak.

Esnekiak.

Esnekiak oso garrantzitsuak dira Armeniako sukaldaritzan. Gaztari dagokionez, panir izenekoa da azpimarragarriena, hainbat mendeetan zehar armeniar gosarien parte izan dena. Gazta gehienak esne ez pasteurizatuarekin egiten dituzte. Bi gazta tradizional daude salgai: Iori eta Chanakh. Biek dute zapore garratza eta bakterio asko dituzte, ardi esnearengandik datozenak.

Arafackij Syr, ardi esnearekin egindako beste gazta tradizional bat da; baina gaur egun behi esnea ere nahasten zaio. Ahuntz gaztak errautsez estali ohi dira, beraien hezetasuna ez galtzeko.

Armeniarren artean gehien egiten den platera "spas" edo "tahnapoor" (jogurt zopa) da. Plater hau zereal ale eta jogurtez osatuta dago, eta hori martorri txikituaz nahasiten da.

Barazki eta fruituak.

Kalabaza da barazkirik ospetsuena, nahiz eta ez den ohikoena dendetan. Plater tradizionaletako bat, "ghapama, "kalabazarekin eta fruitu lehorrekin egiten dute.

Patatak, soldadu errusiarrei esker sartu ziren herrialdean, 1930eko hamarkadan.

Beste barazki famatu bat aza da, entsaladan, egosita edo gordinik kontsumitzen dena. Frutak ugariak dira, izan ere, herrialde eguzkitsu honetan ohikoak dira mahatsa edota albertxikoak.

Zerealak.

Zerealak kaloria iturri handia dira dieta armeniarrean. "Dzwar" izenez ezagutzen dira azala duten zerealak.

"Blghoor "plater famatua gari ale egosi eta lehortuekin egiten da. Artoa eta arroza ez dira ospetsuak Armenian, azken hau esportazio produktu moduan ekoizten dute.

Zereala oinarri gisa duten plater asko daude, horietako batzuk ekitaldi berezi edo festa familiarrei lotuta daudenak.

Festa askotan agertzen dira ahiak, gehienetan haragiz lagunduta.

Adibidez, haur bati lehen hortza ateratzen zaionean, zereal aleak mahaspasekin oparitzen zaizkio.

Haragiak.

Herrialde honetan haragia jatea seinale oso ona da, gonbidatu bereziei eskaintzen zaie.

Ardi haragia plater tradizionala izan zen antzinean.

Txerri haragia berriz, ez da hain tradizionala. Txerrikiak dituzten platerek eragin errusiarrak dituzte.

Barbakoa edo "khorovats"-a ugaria izaten da haragia. Esaera zahar batek dioenez, "zure soldata ona izango da, hiru khorovats ospa baditzakezu hilabetean. "

Espezia eta ongailuak.

Armeniako gastronomian ugaria da espezien erabilera. Gehien erabiltzen direnen artean "sindrick"a eta "Rumex crispus"a daude.

Belarrei garrantzi berezia ematen zaie, baina hauez gain, gatzaren erabilera ere oso handia da.

Barbakoa.

Barbakoak oso ohikoak dira Armenian. Lagun eta familiaren artean egiten diren bilera eta denbora-pasa gisa hartzen dira.

Edariak.

Armeniako uraren kalitatea goraipatzekoa da, mineral bolkanikoen hondarrak izaten baititu. Baina hala ere, botilako ura oso urria da eta etxe batzuk ur korrontea 3-4 ordutan zehar izaten dute soilik egunean.

Edari alkoholdunak.

Graduazio baxuko edari alkoholdunen artean ardoa da ospetsuena, 1990eko hamarkadatik aurrera komertzializatzen hasi zutena.

Garagardo produkzioak garrantzia izan zuen sobietarren garaian. Graduazio altuko edarien artean berriz, vodka dago, hau ere sobietarrengandik hartua.

Koñaka eta brandya ere garrantzitsuak dira, diru eta luxuaren irizpide baitira.


Oscar Nitzchke

Oscar Nitzchke (Altona, Hanburgo, - Ivry-sur-Seine, ) alemaniar arkitektoa izan zen. Arkitektura ikasketak Genevan eta Parisen egin zituen. 1923an arkitekturako lantegi bat ireki zuen beste gazte berritzaile batzuekin batera. Bere garaiko teknikak ikasi ondoren, eraikin metalikoen lehiaketa bat irabazi zuen Estrasburgon (1929). 1936an New Yorkeko Rockefeller Center-eko Wallace K. Harrison arkitektoarekin lan egin zuen. 1940an Bronxeko zoorako eraikinak sortu zituen, eta 1947an Nazio Batuen egoitzarako etxe-orratzak diseinatu zituen. 1949 eta 1953. urteen bitartean egin zuen bere lanik garrantzitsuena: Alcoaren egoitzako (Pittsburgh) sarrera, fatxada eta eraikuntza elementu guztiak diseinatzea. Bere lana ezaguna izaten hasi zen Frantzian eta Estatu Batuetan, batez ere Cooper Unionek New Yorken egin zuen erakusketaren ondorioz (1985)..


Azeri-buztan

Azeri-buztana edo eztainu-belarra ("Equisetum") Equisetaceae familiako bizirik irauten duen genero bakarra da.


Rivoli udalerria, Mercer konderria (Illinois)

Rivoli udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Illinois estatuko udalerri bat da, Mercer konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Rivoli udalerrian 515 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Grainola (Oklahoma)

Grainola Oklahomako herri bat da. Osage konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Hogeita hamaika

Hogeita hamaika (31) hogeita hamarraren ondoren eta hogeita hamabiaren aurretik doan zenbaki naturala da.


Pedro Guerra

Pedro Manuel Guerra Mansito edo "Pedro Guerra" (Güímar, Tenerife, 1966ko ekainaren 2a-) abeslari kanariarra da.

Gazte-gazte, 1985ean Taller Canario de Cancion taldea sortu zuen Tenerifen, Rogelio Botanzekin batera.


Templand

Templand, Eskoziako herri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan eta Lockerbie udalerritik kilometro eskasetara ipar-mendebaldera.


Cricetulus migratorius

Cricetulus migratorius Cricetulus generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.


Hanna Prakatsen

Hanna Vitalievna Prakatsen (bielorrusieraz: Ганна Пракацень

, ˈxanːə ˈprakətsɨn ahoskatua; Minsk, Bielorrusia, 1992ko irailaren 6a) errusiar emakume arraunlaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu zuen (Tokio), eta zilarrezko domina lortu zuen skiffean.

Kontuan izan behar da Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan errusiar kirolariek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu, NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, eta ROCen izenean (Russian Olympic Committee) eta banderapean lehiatu zirela.


Rouillon

Rouillon Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Rouillon udalerrian erroldatutako biztanleak 2.145 ziren. Familiak 712 ziren, horien artean 116 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 280 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 304 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 757 etxebizitza zeuden, 739 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 736 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 739 etxebizitza nagusietatik 606 bere jabearen bizilekua ziren, 122 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 139 etxek lau zituzten eta 519 etxek bost zituzten. 635 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 232 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 469 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.444 ziren, horien artean 955 aktiboak ziren eta 489 inaktiboak ziren. 955 pertsona aktiboetatik 892 lanean zeuden (473 gizon eta 419 emakume) eta 63 langabezian zeuden (30 gizon eta 33 emakume). 489 pertsona inaktiboetatik 175 erretiraturik zeuden, 251 ikasten zeuden eta 63 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Rouillon udalerrian 741 unitate fiskal zeuden, 2.058,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.892 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 85 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 17 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 4 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.

2000. urtean Rouillon udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 798 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Rouillon

Pruillé-le-Chétif (2,4 km)

Trangé (2,9 km)

La Chapelle-Saint-Aubin (3,8 km)

Allonnes (4,5 km)

Saint-Georges-du-Bois (4,5 km)

Le Mans (4,8 km)

Fay (4,8 km)

Chaufour-Notre-Dame (5,1 km)

Saint-Pavace (5,4 km)

Coulaines (5,6 km)


Neufchâteau kantonamendua

Neufchâteau kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira 47 udalerri ditu eta da bere hiriburua.