FOMO sindrome

FOMO (ingelesezko "fear of missing out", «pasatzen uzteko beldurra» edo «zerbait galtzeko beldurra») patologia psikologiko bat da, honela deskribatzen dena: «Beste batzuk esperientzia atseginak izaten egon daitezkeela, eta esperientzia horietako bat falta dela». Antsietate sozial horren ezaugarria da «beste batzuk egiten ari direnarekin etengabe lotuta egoteko nahia». FOMO ere damutzeko beldur gisa definitzen da, eta kezka konpultsiboa eragin dezake: gizarte-interakziorako aukera bat, esperientzia berri bat, inbertsio errentagarri bat edo beste gertaera egoki batzuk galtzea.

Marko teorikoa.

Autodeterminazioaren teoriak dio ahaidetasun sentimendua edo besteekiko lotura pertsonen osasun psikologikoan eragina duen behar psikologiko bidezkoa dela. Esparru teoriko horretan, FOMO egoera autorregulatzailetzat har daiteke, egoeraren pertzepziotik sortzen dena edo baten beharrak betetzen ez direlako epe luzera sortzen dena.

XXI. mendea.

Interneten garapenarekin, pertsonen gizarte- eta komunikazio-esperientziak, gehienak aurrez aurre, zabaldu egin dira, gizarte-sareetan denbora asko sartzeko. Alde batetik, teknologia modernoek (telefono mugikorrak, gailu adimendunak) eta sare sozialetako zerbitzuek (Instagram, Facebook edo Twitter) aukera paregabea ematen dute pertsonak «onarpen-kostu» txikiagoarekin gizarteratu daitezen. Bestalde, komunikazio honek Internetekiko mendekotasun handiagoa dakar.

Linean egoteko mendekotasun psikologikoak antsietatea sor dezake norbait deskonektatuta sentitzen denean, eta horrek galtzeko beldurra edo Interneten erabilera patologikoa ere ekar dezake. Horren ondorioz, ikusten da FOMO sindromeak eragin negatiboak dituela pertsonen osasun psikologikoan eta ongizatean, pertsonen aldarte negatiboan eta depresio-sentimenduetan lagun baitezake.

Munduko sare sozialen erabiltzaileen ia bi herenek jasaten dute, eta sare sozialetan egunean egoteko mendekotasuna proportzionala da denbora errealean ezin izateak sortzen duen beldurrarekiko.

Santana-Vega, Gómez-Muñoz & Feliciano-García-ren Ikerkuntzan (2019), nabanabarmendu zutzuten FOMOk gizarte-sareetara konektatzera bultzatzen duela, eta nerabeengan bere gizarte-inguruneko esperientziak galtzeko beldurra areagotzen duela; beraz, mugikorraren erabilera desegokia egingo dute. Ikusten denez, sexuen arteko aldeak daude mugikorraren erabileran: neskek gehiago erabiltzen dute gogo-aldarte antsietatsuei aurre egiteko, asperdura gainditzeko edo bakarrik ez sentitzeko, eta kontsulta gehiago egiten dituzte; mutilek, berriz, webgune komertzialak, koordinazio- eta entretenimendu-lanak erabiltzen dituzte, eta zailtasun gehiago dituzte gehiegi ez erabiltzeko. Familiako harremanei ere eragiten die fenomenoak, teknologiaren erabilera familiako komunikazioan integratu baitzen eta negoziatzeko era berriak ekarri baitzituen.#BIRZUZENDU

Fenomeno hori gertatzen da gazteek, batez ere 15-19 urte bitartekoek, beren emozio negatiboak teknologiaren erabilera intentsiboarekin arintzea espero dutelako, beren behar psikologikoak une batez bakarrik betez. Azterketa horretan, «Fear of missing out questionaire» delakoa aplikatu zien bigarren hezkuntzako 569 ikasleri. Gizarte-inguruneko esperientzietatik kanpo daudenean gazteek izaten dituzten beldur eta kezkak aztertzen ditu. Emaitzek erakutsi zuten lau ordu baino gehiago erabiltzen dituzten ikasleek beldur handiagoa dutela konektatuta ez sentitzeko, eta, gainera, lagunekin gehiago komunikatzen diren ikasleek beldur handiagoa dutela haiekin konektatuta ez sentitzeko.#BIRZUZENDU

Ikerketaren arabera, FOMO maila handitu egiten da mugikorraren erabilera-maiztasuna zenbat eta handiagoa izan, eta, beraz, FOMO maila handiagoa duenak maizago konektatzen du mugikorrera, baztertuta ez sentitzeko eta bitarteko horrek eskaintzen dituen esperientziak ez galtzeko.


Grekobudismo

Grekobudismoa greziar kulturaren eta budismoaren arteko sinkretismo kulturalari deitzen zaio. 800 urtean zehar garatu zen Hegoaldeko Asian, gaur egungo Afganistanen eta Pakistanen, K.a IV. mendetik K.o. V. mendera artean, Alexandro Handiak Indiatik hurbileko lurrak konkistatu ostean.

Alexandro Handiaren hil eta urte gutxira, ekialderen zeuden Inperio seleuzidaren alderdiak Maurya Inperioaren aurkako gerran galdu ziren. Horren ondoren, Asokaren ediktuetan agertzen denaren arabera, Asoka enperadore maurya budismora igaro eta bere agintepeko lurretan erlijio-filosofia hori zabaldu zuen. Hori Greko-Baktriar Erresumara hedatu eta greziarren estatuekiko zaletasunak eratu zituen Budaren lehenengo estatuak eta horrek ekarri zuen tradizio modernoa.

Grekobudismoak budismoaren mahayana adarraren garapen artistikoan eragin zuen (eta baliteke baita alderdi kontzeptualean ere), K.o. I. mendean Asia iparrekialdera esportutatu eta Tibetera, Txinara, Koreara, Japoniara eta Indonesiara iritsi baino lehen.

Historia.

Grezia helenistikoaren eta budismoaren arteko harremana Alexandro Handiak Asia Txikia eta Erdialdeko Asia konkistatu zituenean hasi zen, K.a. 327. urtean, Indus eta Jhelum ibaiak zeharkatu eta Beas ibaira iritsi zenean. Orduan hasi zen Greziaren eta budismoaren sorleku izan zen Indiaren arteko hartu-emana.

Alexandro Handiak hainbat hiri sortu zituen konkistatu zituen lurretan, batez ere Amu Daria ibaiaren eta Baktriana eskualdearen inguruan eta asentamendu greziarrak Khyber atakara, Gandharara eta Punjabera hedatu ziren. Eskualde hauek Himalaiaren eta Hindu Kushen arteko pasabidea dira. Hortik egin ziren Indiaren eta Erdialdeko Asiaren arteko harreman gehienak eta horrek kultura eta merkataritza truke sendoa sortu zuen.

Alexandro Handiaren heriotzaren ondoren, K.a. 323. urteko ekainaren 10ean diadokoek, Alexandro Handiaren jeneralek, haien erreinuak sortu zituzten Asia Txikian eta Erdialdeko Asian. Seleuco I.a Nicator jeneralak Indiaraino iristen zen Seleukotar Inperioa sortu zuen. Geroago, inperioaren ekialdea banatu eta Greko-baktriar Erresuma sortu zen K.a. III. eta K.a. II. mendeen artean. K.a. II. eta I. mendeen artean Indo-greziar Erresuma bilakatu zen eta K.o. I. eta III. mendeen artean Kusan Inperio bihurtu zen.

Greziar kulturaren eta kultura budistaren arteko harremana mendeetan zehar gauzatu zen, k.o. V. mendera arte. Hunoen, mongolen eta islamari heldu zioten zenbait zibilizazioren hedapenarekin (arabiarrak eta turkiarrak) bukatu zen.

Erlijio-eraginak.

Kristautasuna eta budismoa.

Nahiz eta budismoaren eta kristautasunaren sistema filosofikoak desberdin garatu ziren, Asokaren ediktuen ostetik budismoan txertatu ziren arau edo agindu moralek eta kristauek bi mende geroago garatu zituzten arau moralek zenbait antzekotasun dituzte: bizitzarekiko errespetua, hilenganako errespetua, biolentziari uko egitea, "bekatarienganako" barkamena eta tolerantzia.

Teoria baten arabera, antzekotasun horiek ideia budistak mendebaldean hedatzearen ondorio dira eta greziarrak izan ziren bitartekari eta erlijio sinkretista. Esaterako, uren gainean ibiltzearen "miraria" Itun Berrian Jesusi egozten zaio eta literatura budistan ere azaltzen da, pali kanonean zehazki: Digha Nikaya 11, Kevatta sutran. Hori ez da agertzen beste inon Itun Berria 500 urte geroago idatzi arte.

«Adituek sarritan aipatu dute budismoak kristautasunaren garapenean eragin duela. Arreta berezia jarri diote Budaren eta Jesusen jaiotzei, bizitzei, doktrinei eta heriotzei».

Budaren jaiotzaren historia ezaguna zen mendebaldean eta baliteke Jesusen jaiotzaren historian eragina izan izana. San Jeronimok (K.o. IV. mendea) Budaren jaiotza aipatzen du «birjina baten albotik [side] jaio zela» dio. Kristautasunaren hasieran eragin nabarmena izan zuen Klemente Alexandriakoak (215. urtean hila) Buda (Βούττα) aipatzen du Stromatan (I. liburua, XV. kapitulua). Baktriar budistek (shramanasek) eta gimnosofista hinduek greziar pentsaeran eragin zutela aipatu zuen. Arkelaoren pasarte batean Harrango apezpikuak (278. urtea) Budaren amaren birjintasuna aipatzen du.

III. eta IV mendeetako idazle kristauek, Hipolito Erromakoak eta Epifaniok, esaterako, K.o. 50. urtearen inguruan India bisitatu eta handik "bi printzipioen doktrina" ekarri zuen Scythianus zelakoaren inguruan idatzi zuten. Idazle horien arabera, Scythianusen Terebinthus izeneko dizipulu batek Buda gisa aurkezten zuen bere burua («Buda deitzen zion bere buruari» Zirilo Jerusalemgoa). Terebinthus Palestinara eta Judeara joan eta apostoluak ezagutu zituen. Ondoren, Babiloniara mugitu eta Maniri irakatsi zion. Horrela sortu zen budismo sinkretiko pertsa: manikeismoa. Mendebaldeko Elizaren pentsalari handienetakoa izan zen Agustin Hiponakoa hasieran manikeista izan zen.


Sénezergues

Sénezergues (frantsesez eta ofizialki: "Sénezergues

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sénezergues udalerrian erroldatutako biztanleak 193 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 30 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 141 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 138 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 85 etxebizitza nagusietatik 78 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 113 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 84 lanean zeuden (51 gizon eta 33 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Sénezergues udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 192 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.879 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 jatetxe.

2000. urtean Sénezergues udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.242 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sénezergues

Cassaniouze (2,8 km)

Junhac (3,3 km)

Calvinet (4,7 km)

Sansac-Veinazès (5,1 km)

Labesserette (5,8 km)

Vieillevie (6,5 km)

Mourjou (6,7 km)

Montsalvy (7,0 km)

Saint-Antoine (8,0 km)


K. a. 320ko hamarkada


Barrière de Paris (Tolosa Okzitaniako metroa)


Peyret-Saint-André

Peyret-Saint-André (frantsesez eta ofizialki: "Peyret-Saint-André

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Peyret-Saint-André udalerrian erroldatutako biztanleak 58 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 35 etxebizitza zeuden, 25 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 35etxeak ziren. 25 etxebizitza nagusietatik 22 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 37 ziren, horien artean 30 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 30 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (15 gizon eta 13 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.

2000. urtean Peyret-Saint-André udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 511 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Peyret-Saint-André

Larroque (1,7 km)

Castelnau-Magnoac (2,8 km)

Sariac-Magnoac (2,8 km)

Puntous (3,4 km)

Monlaur-Bernet (3,5 km)

Ponsan-Soubiran (4,0 km)

Chélan (4,3 km)

Guizerix (4,9 km)

Mont-d'Astarac (4,9 km)

Barthe (5,0 km)

Aries-Espénan (5,1 km)

Organ (5,3 km)

Hachan (5,6 km)

Cuélas (5,6 km)


Laurel Hollow (New York)

Laurel Hollow New York estatuko herri bat da. Nassau konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Lalizolle

Lalizolle Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Lalizolle udalerrian erroldatutako biztanleak 368 ziren. Familiak 161 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 273 etxebizitza zeuden, 161 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 79 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 265 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 161 etxebizitza nagusietatik 127 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 116 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 221 ziren, horien artean 155 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 155 pertsona aktiboetatik 139 lanean zeuden (79 gizon eta 60 emakume) eta 17 langabezian zeuden (6 gizon eta 11 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Lalizolle udalerrian 154 unitate fiskal zeuden, 343 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.961 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 2 margolariak eta 1 zurgina.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 harategia zen.

2000. urtean Lalizolle udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 902 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Lalizolle

Nades (2,5 km)

Chouvigny (3,5 km)

Veauce (4,4 km)

Sussat (4,9 km)

Saint-Gal-sur-Sioule (5,2 km)

Servant (6,0 km)


Wambez

Wambez Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Wambez udalerrian erroldatutako biztanleak 154 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 68 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 67etxeak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 11 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 100 ziren, horien artean 71 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 71 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (36 gizon eta 29 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Wambez udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 159 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.851 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.

2000. urtean Wambez udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 390 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Wambez

Gerberoy (0,8 km)

Lachapelle-sous-Gerberoy (1,6 km)

Songeons (2,5 km)

Vrocourt (2,5 km)

Buicourt (2,7 km)

Hanvoile (2,8 km)

Martincourt (3,2 km)


Flamenkologia

Flamenkologia flamenkoa aztertzeko, ikertzeko, dokumentazioa biltzeko eta zabaltzeko asmoaz XX. mendeko 50eko hamarkadan sortutako diziplina zientifikoa da.

Hastapenak.

"Flamenologia" hitza Anselmo González Climente idazle argentinarrak erabili zuen lehen aldiz. Egile horrek 1955ean gaiari buruz idatzi zuen liburu bat izenburu horrekin, "Flamencología: toros, cante y baile" hain zuzen. Lan hori argitaratu zenetik, interes handia piztu zuen flamenkozaleen artean, lehen aldiz musika mota horren historiaren inguruko gai teknikoetan.

Hasieran, flamenkologia arloan bizipen pertsonalei buruzko lan gehiago argitaratu ziren lan zientifikoak baino gehiago. Denborak aurrera egin ahala, azterketa serioetan oinarritutako dokumentu zorrotzagoak agertzen joan ziren, esaterako, musika-teoriari buruzko zenbait lan, gitarren ingurukoak... Halaber, jardunaldiak, batzarrak eta unibertsitate-ikastaroak antolatu ziren. Flamenkologia lehen aldiz goi ikasketen gisa Kordobako Goi Mailako Kontserbatorioan eskaini ziren. Ondoren, flamenkologia katedrak leku desberdinetan sortu ziren: Jerez de la Fronteran, Sevillan, Granadan. Katedra horiek garrantzi handiko sariak ematen dituzte musika mota hori zabaltzeko.

Raquel Cantero izan da flamenkologian doktoretza lortu duen lehen "cantaora"; titulua Sevillako Unibertsitatean eskuratu zuen. Rafael Hozesek, bestetik, titulazio bera eskuratu zuen gitarraren ikasketen inguruan.

Latinoamerikako estatu desberdinetan ere disziplina hau landu egin da.


Phenacorhamdia provenzanoi

Phenacorhamdia provenzanoi "Phenacorhamdia" generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.


Mystus leucophasis

Mystus leucophasis "Mystus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bagridae familian.


Schistura orthocauda

Schistura orthocauda "Schistura" generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.


Walls (Shetland)

Walls, bertakoek Waas bezala ezaguna, antzinako eskandinavieraz Vagar, Eskoziako Shetland uhartediko etxalde bat da, Mainland uhartean.


Bena (Minnesota)

Bena Minnesotako hiri bat da. Cass konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Nicolas Kaldor

Nicolas Kaldor (Budapest, 1908ko maiatzaren 12a - Londres, 1986ko irailaren 30a) britainiar ekonomialaria izan zen, hungariarra jatorriz.

Cambridgeko Unibertsitateko London Schooleko eta King´s Collegeko irakasle, eta Erresuma Batuko Finantza Ministerioko aholkulari izan zen. Sozialdemokrata zen, eta ekonomia hazkuntzari eta errenta eta politika fiskalari buruzko azterketak egin zituen. Haren obren artean aipatzekoak dira: "Alternative Theories of Distribution "(1955-1956, "Banaketaren teoria alternatiboak"); "A Model of Economic Growth" (1957, "Ekonomia hazkundearen eredu bat").


Brookesia antakarana

Brookesia antakarana "Brookesia" generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.


Iker Ballarin

Iker Ballarin Manso (Gasteiz, - ) arabar txirrindularia da. 2019z geroztik txirrindulari profesionala da eta ez du garaipenik lortu.

Palmaresa.

2018

2019


Skradin

Skradin, Kroaziako Šibenik-Knin eskualdean kokaturiko 3.986 biztanletako (2001) herria da. Šibenik hiriburutik 17 kilometrotara dago eta Krka Parke Nazionalaren sarrera bertan dago.

Iliriar leinuak ziren dalmata eta liburnoen arteko mugan sortu zen "Scardona" herria eta berehala liburnoen hiriburu bihurtu zen. Eslaviarren inbasioek erabat suntsitu zuten, baina "Bribir Šubič" familiak berreraiki eta bere egoitza izan zen 1522an otomandarrek hartu zuten arte. Šibenikek indarra hartu ahala Skradinen gainbehera iritsi zen.


Palata

Palata Italiako udalerri bat da. Campobassoko probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Palatak honako udalerri hauekin egiten du muga:


Keizo Imai

Keizo Imai (japonieraz: 今井 敬三, 1950eko azaroaren 19a - ) Japoniako futbolaria da.


Biriatu

Biriatu Lapurdiko hego-mendebaldeko udalerria da, Lapurdi Itsasegian kokaturik dagoena.

Geografia.

Bidasoa ibaia herriaren ezkerraldetik igarotzen da.

Udalerri mugakideak.

Mugak ditu Euskal Herriko beste bi administraziorekin: EAErekin (Irun) eta Nafarroa Garaiarekin (Bera). Izatez, Biriatuk ondorengo udalerriekin du muga:

Auzoak.

Auzo nagusiak Biriatu, Garlatz eta Erramuntegia dira.

Historia.

1305. urtean Biriatu Zubernoako prior etxearen mende zegoen.

Aro Modernoan Urruñaren esku gelditu zen Biriatu 1603. urtera arte. Lapurdiko biltzarrean ez zuen behin ere auzapezik izan Urruña herriaren mende izan zelako.

1836. urtean Biriatu udalerri bihurtu zen.

Ekonomia.

Langile gehienak inguruko herrietako industrietara joan ohi dira. Bertako ekonomia jarduera nagusia nekazaritza da.

Demografia.

1880ko hamarkadan 550 biztanle inguruko populazioa zuen Biriatuk. Hurrengo hamarkadetan beheranzko joera txikia izan zuen biztanleriak, baina XX. mendearen erdialdetik aurrera hazkunde esanguratsua izan zuen. XXI. mendearen hasieran 1.000 biztanleen maila gainditu zuen.

Euskara.

Biriatuko euskara nafar-lapurteran kokatzen da, zehatzago esanda, sartaldeko azpieuskalkiari dagokion Kostatar euskara da bertakoa. 2010ean, herritarren % 8,55 zen euskaldunak. Euskara nafarra eta erdialdekoa bezala, nafar-lapurtarra ere bereizgarri gutxikoa da. Egiturari dagokionez, gaur egun batasun eta berdintasun handiko agertzen zaigu, baina hori, gehienbat, azken hamarkadotako bilakaeraren ondorioa da. Lapurdiko eta Nafarroa Behereko euskararen arteko aldea txikia dela esan daiteke, eta horregatik multzo berean biltzen ditu Koldo Zuazok. Multzo honen azpian bi azpieuskalki bereiz daitezke: Sartaldekoa (itsasbazterrean hasi eta Ahetze, Senpere eta Ainhoa bitartekoa hartzen duena) eta Sortaldekoa (Nafarroa Behere osoa eta Lapurdiko ekialdea hartzen duena, zehatzago, Aturrialdeko eta Hazparneko eskualdeak). Azpieuskalki horien artean bada, dena dela, tarteko eremu bat, Uztaritze inguruko hizkerek osatzen dutena. Halakoetan gertatu ohi denez, bateko eta besteko berrikuntzak jaso ditu alderdi horrek, baina, aldiz, ez dauka bertan sortutako bereizgarri askorik. Azpieuskalki bi horietaz gainera, nortasun beteko hizkera bi egon dira, eta gaur egun ere oraindik nola edo hala badira: Amikuztarra (Nafarroa Behereko gainerako hizkeretatik zerbait bereizita eta Zuberoakotik gertu egon da) eta Kostatarra (Lapurdiko itsasbazterrean mintzatu da eta eskualde horretako bizilagunek hartu-eman estua eduki dute Gipuzkoako eta Nafarroako auzoekin).


Kropp

Kropp Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Ducula concinna

Ducula concinna "Ducula" generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.


Giambattista Tiepolo

Giambattista Tiepolo (Venezia, 1696 - Madril, 1770) italiar margolari barrokoa izan zen. Italiako rokoko estiloko artista nagusietako bat izan zen.

XVIII. mendeko artista nagusietakoa izan zen. Fresko egile gisa eta apaintzaile gisa nabarmendu zen, batez ere, baina koadroak, diseinuak eta abar ere egin zituen. Veneziako tradizioari jarraitu zion, kolorearen eta argiaren erabileran bereziki, baina aldi berean oso ezaugarri bereziak ere erakutsi zituen, eta, hortaz, ez zen Errenazimentuko moldeen oso mendeko izan. Venezian egin zituen lan gehienak, baina Italiako hainbat hiritako handikientzako obrak ere osatu zituen.

Biografia.

Gaztaroa.

Giambattista Tiepolo Gregorio Lazzariniren lantegian hasi zen margolari gisa, baina berehala hasi zen bere kasa lanean, eta 1717. urterako emana zuen izena veneziar margolarien elkartean.

Hasierako lanetan, Lazzariniren, Giovanni Battista Piazzettaren, Sebastiano Ricciren eta Federico Bencovichen eragina sumatzen da; ezaugarririk aipagarriena argi-itzalen arteko kontrasteak eta kolore biziak dira. Irudiak jarrera behartuetan irudikatzera eraman zuen perspektibaren erabilera bereziak, eta estilo malenkoniatsua, dramatismo handikoa, dute haren obrek. Azpimarratzekoak dira "Isaaken sakrifizioa" (1716 ; Ospedalettoko eliza, Venezia) eta "San Bartolomeren martirioa" (1719; San Stae, Venezia).

Lehen koadroek argi-iluneko estilotik rokokorako joera erakusten dute. Lehenengo dekorazio-lan handia 1724-1725 urteetan egin zuen, Veneziako Sandi jauregiko aretoetan hain zuzen ere, eta espazio handien dekorazioan azpimarratzekoak da haren lehen maisulana, Udineko artzapezpikutegiaren dekorazioa (1727-1728). Udinen erakutsi zituen, hain zuzen ere, bere berezitasun nagusiak: konposizio dinamikoak, indar handiko irudiak, argiaren erabilera berezia, eta kolore biziak.

1730eko hamarraldian hainbat lan egin zuen Veneziatik kanpo; buru-belarri aritu zen lanean, eta orduan iritsi zuen bere pinturak heldutasuna. Milango Archinto jauregia dekoratu zuen lehenik, irudi mitikoekin, eta baita Dugnani jauregia ere, kutsu barrokoko irudi historikoekin. Ondoren Bergamon eta Vicenzan aritu zen. Vicenza inguruan, Loschi villan, osatu zuen hain zuzen ere, bere marrazki-sail bikainenetakoa.

Baina, freskoez gainera, koloreen aberastasunagatik eta konposizio bikainagatik, aipagarriak ditu, orobat, garai hartako zenbait koadro mitologiko, aldare eta erretaula: "Andre Maria Sortzez Garbia" (Vicenzako pinakoteka), "Apolo eta Dafne" (Louvre, Paris), "Danae eta Jupiter" (Estokolmoko Unibertsitatea), etab.

Helduaroa.

Hurrengo hamarraldia ere oso oparoa izan zen Tiepolorentzat. Orduan egin zuen Milango Clerici jauregiko "Eguzkiaren orga" (1740) fresko mitologiko-sinbolikoa, bere maisulanetako bat, Tiepoloren birtuosismoaren eta fantasiaren erakusgarri nagusietakoa; horrez gainera, azpimarratzekoak dira Veneziako Scalzien elizako Loretoko etxe santuko miraria (1743-1744, 1915ean hondatua), Scuola dei Carmineko sabaiko freskoak, Cordellina villako freskoak 1743-1744 bitartean ("Sendotasunaren eta Zabartasunaren Garaipena", etab.) eta Labia jauregiko margolanak ("Antonio eta Kleopatraren elkartzea").

Garai honetan formekin esperimentatu zuen eta Paolo Veroneseren obretatik ikasitako konposizio harrigarriko eta argitasun handiko irudiak egin zituen; bestalde, eta oso heziketa jasoa izan ez zuen arren, zenbait obratan kutsu klasikoko ezaugarriak antzematen zaizkio, Francesco Algarotti konde erudito eta arte-bildumagilearekiko harremanaren eraginez.

1750-1753 urteetan, Giandomenico eta Lorenzo semeekin batera, Würzburg-eko (Bavaria) Residenz jauregiko areto nagusia dekoratu zuen Frederiko I.a enperadorearen aginduz. Hiru urte igaro zituen han, bertako printze gotzainaren zerbitzuan. Bere karrerako urterik oparoenetakoak izan ziren: gai historikoak, mitologikoak eta alegorikoak landu zituen Würzburgeko egoitzako aretoetako eta Kaisersaal-eko sabaiko freskoetan, besteak beste. Fresko eta obra ofizial monumentalak egin zituen, bizitasun handikoak eta kromatismo oparokoak, baina, obra ofizialez gainera, koadro bikainak ere margotu zituen, gai erromantikoak eta poetikoak erabiliz.

Würzburgetik Veneziara itzuli zen berriro, eta bertako Akademiako lehen lehendakaria izan zen. Würzburgeko obra-sailaren monumentaltasuna eta arrandia alde batera utzirik, olerki epiko eta zaldun-olerkietatik ateratako egoerak irudikatu zituen; horrela, kutsu barnekoi eta hurbilekoagoa, eta sentiberatasun handia eman zien Veneziako egonaldi hartako bere lanei. Aipagarriak dira, esaterako, Veneziako Pieta elizako sabaia (1754-155) eta Vicenzako Valmarana villako apaindurak (1757). Ondoko urteetan egin zuen bere maisulanetako batzuk : Veneziako Rezzonico jauregiko apaindurak, Udineko oratorio della Puritako freskoak eta Veneziako Stra herriko Villa Pisaniko sabaia.

Zahartzaroa Madrilen.

1762an Madrila joan zen Espainiako Karlos III.a erregearen gortera, errege-jauregia apaintzeko enkargua jaso baitzuen (1762-1766). Jauregi hartan egindako irudietan azpimarratzekoak dira "Espainiako monarkiaren apoteosia" eta "Eneasen apoteosia" fresko arranditsuak, baina ez zuen haietan erakutsi ordu arteko asmamen bikaina. Freskoak dira, ikus daitekeenez, Tiepoloren obra aipagarrienak, baina ezin ahantz daiteke, halaber, hainbat koadro mitologiko eta erlijioso, erretratu bikainak ("Antonio Riccobono", "Prokuradorea"...) eta beste lan batzuk ere egin zituen. Hala ere, garai hartan molde neoklasikoen zale ziren espainiarrak, eta Giambattistak azken urteak Espainian eman zituen arren, tiepolotarrek (Espainiara laguntzaile eraman baitzituen semeak) ez zuten uste izandako arrakastarik lortu bertan. Azken urteetan, Aranjuezko San Ildefonso jauregian lan egin zuen. Madrilen zegoela, bat-batean hil zen 1770eko martxoaren 27an, eta San Martin elizan hilobiratu zuten.

Dena dela, neoklasikoen eta erromantikoen aitzakiak gorabehera, Giambattista Tiepolok ospe handia izan zuen Europa osoan XVIII. mendean zehar, eta Settecentoko kulturako maisu handienetakotzat hartua da gaur egun.


Lautita

Lautita sulfuro motako minerala da.

Ezaugarriak.

Lautita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>CuAsS</chem>. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.


Sauveterre-de-Comminges

Sauveterre-de-Comminges (okzitanieraz, Sauvatèrra de Comenge eta frantsesez eta ofizialki: "Sauveterre-de-Comminges

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Sauveterre-de-Comminges udalerrian erroldatutako biztanleak 722 ziren. Familiak 296 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 124 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 457 etxebizitza zeuden, 310 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 445 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 310 etxebizitza nagusietatik 265 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 29 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 103 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 282 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 148 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 404 ziren, horien artean 271 aktiboak ziren eta 133 inaktiboak ziren. 271 pertsona aktiboetatik 249 lanean zeuden (133 gizon eta 116 emakume) eta 22 langabezian zeuden (7 gizon eta 15 emakume). 133 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Sauveterre-de-Comminges udalerrian 310 unitate fiskal zeuden, 708,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.126 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.

2000. urtean Sauveterre-de-Comminges udalerrian 46 nekazaritza-ustiategi zeuden, 456 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Sauveterre-de-Comminges

Barbazan (3,3 km)

Payssous (3,8 km)

Cier-de-Rivière (3,9 km)

Malvezie (4,0 km)

Ardiège (4,1 km)

Génos (4,2 km)

Luscan (4,6 km)

Labarthe-Rivière (4,8 km)

Martres-de-Rivière (4,9 km)

Régades (5,0 km)

Loures-Barousse (5,2 km)

Aspret-Sarrat (5,3 km)

Mont-de-Galié (5,6 km)

Bertren (5,7 km)

Izaourt (5,9 km)

Galié (5,9 km)

Labroquère (5,9 km)

Lourde (6,0 km)

Saint-Pé-d'Ardet (6,0 km)


Artediellina antilope

Artediellina antilope "Artediellina" generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.


Scincella reevesii

Scincella reevesii "Scincella" generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.


Sudur

Sudurra arnas aparatuaren sarreran dagoen organoa da, faringearekin lotuta dagoena. Aurpegian dago gizakiarengan, bi begien artean eta hauek baino beherago, bai eta ahoaren gainean ere.

Harekin lotutako gaixotasunak arduratzen den espezialitate medikoa Otorrinolaringologia (normalean ORL laburtua) da. Kirurgia plastikoa eta traumatologia ere aritzen dira arlo honetan, kanpoko lesioak daudenean.

Fisiologia.

Bi funtzio betetzen du:

Anatomia.

Sudurrak bi zulo (sudurzulo edo narinak) ditu azpiko aldean, haizea sartzea ahalbidetzen dutenak.

Barrualdean, guruin pituitarioa dago.

Hezurrei dagokienez, etmoidea goiko aldean dago kokatuta.


Sergio Sánchez Pérez

Sergio Sánchez Pérez (Bilbo, 1984ko abenduaren 27a - ) bizkaitar saskibaloi jokalaria da, egun ACB Ligako Bilbao Basket taldean dabilena.


New Sharon (Maine)

New Sharon Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Franklin konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Bagdadia

Bagdadia Gelechiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa "Bagdadia irakella" da.

Espezieak.

Eskuz gaurkotu


Diancistrus eremitus

Diancistrus eremitus "Diancistrus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.


Dibranchus spinosus

Dibranchus spinosus "Dibranchus" generoko animalia da. Arrainen barruko Ogcocephalidae familian sailkatzen da.


Golf zelai

Golf zelaia golfean aritzeko egokitutako zelaia da.

Golfa aire zabaleko belar naturaleko zelai edo kantxa batean egiten da. Kirol askotan ez bezala, golfak ez du joko eremu estandarizaturik. Golf zelai batek azalera zabala hartzen du eta, oro har, 9 edo 18 ibilbide partzialez osatuta dago. Eremu gehienak 18 zulokoak dira. Ibilbide horietako bakoitzaren amaieran zulo bat dago gainazalean, eta hor sartu behar da bola ahalik eta kolpe gutxien emanez; hedaduraz, ibilbide partzial bakoitzari zuloa ere esaten zaio. Zuloek kantxan duten ibilbidearen ordenak bakoitzari izena ematen dio: zuloa 1, zuloa 2, etab. 9 edo 18. zuloraino, kasuaren arabera. Golf zelai batzuetan, zuloei beste izen batzuk ere ematen zaizkie, oroitzapenezkoak, komertzialak edo euren ezaugarriren batetik hartutakoak: zailtasuna, diseinua, lore edo animalien izenak, etab.

Golf ibilaldi bat jokatzeko, 18 zulo osatu behar dira, ezarritako ordena batean. Erreferentzia gisa, golf-zelaiak bi kategoria nagusitan banatzen dira:


Coryphaenoides carapinus

Coryphaenoides carapinus "Coryphaenoides" generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.

Banaketa.

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.


Maricica Puică

Maricica Puică (Iași, 1950eko uztailaren 29a) errumaniar atleta izan zen, 1984an txapeldun olinpikoa eta 1987an munduko txapeldunorde izan zen 3000 metroko proban espezializatua.

Kirol-karrera.

Los Angeles 1984ko Joko Olinpikoetan urrea irabazi zuen 3000 metroetan, eta brontzea 1500 metroetan.

Hiru urte geroago, Erroma 1987an jokatu zen Munduko Txapelketan, zilarrezko domina irabazi zuen 3000 metroetan, 8:39,45 segundoko denborarekin, Tetyana Samolenko sobietarraren atzetik eta Ulrike Bruns alemaniarraren aurretik helmugara iritsi arte.


Xenopirostris polleni

Xenopirostris polleni "Xenopirostris" generoko animalia da. Hegaztien barruko Vangidae familian sailkatua dago.


Landau

Landau edo Landau in der Pfalz Alemaniako Renania-Palatinatua estatu federaleko hiria da. Ardoaren hegoaldeko ibilbidean ("Südliche Weinstraße") dago eta 43.615 biztanle ditu (2010).

Honako barrutiak ("Stadtteile"

) ditu: Arzheim, Dammheim, Godramstein, Mörlheim, Mörzheim, Nussdorf, Queichheim eta Wollmesheim.

Historia.

Lehenengo aipamena 1106koa, orduan Landau herrixka bat baino ez bazen ere. Rodolfo I.a Habsburgokoak Hiri Inperial Askea izendatu zuen 1274ean baina "de facto" Spirako apezpikua zen Landauko nagusi. 1511ean lortu zuen bere buruaren jabe izatea.

1680 eta 1815 artean frantziarrek okupaturik izan zuten Landau. Luis XIV.a Frantziakoaren garaian gotortu egin zen, inguruan izango ziren gerren aurrean babesteko. Frantziako Iraultzaren garaian bost mila biztanle inguru zituen herriak Europako zitadela handienetakoa zuen. 1816an Bavariaren esku gelditu zen eta XX mendean Renania-Palatinatua estatuan sartu zen.


FC Honka

FC Honka Espooko futbol taldea da. 2005. urtean lehenengo mailara igotzea lortu zuen lehenengoz sortu eta 48 urtera. Taldea Finlandia osoan ezaguna da bere harrobiarengatik, izan ere 1000 jokalari gazte baino gehiagok jokatzen dute taldearekin maila bajuagoetan.

Betidanik taldea bigarren mailako taldetzat jo da, beti bertan zegoelako eta mailaz igotzea ez zuelako inoiz lortzen, baina Jouko Pakarinen eta Jouko Harjunpääk taldea bere gain hartu zuten eta 2005. urtean lehenengo mailara iritsi eta 4. postuan geratzen lortu zuten hurrengo urtean. 2005. urtean bigarren mailako txapelketa lortu zuten eta Finlandiako kopan final-erdietara iritsi ziren.


Porogadus silus

Porogadus silus "Porogadus" generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.


Canna

Canna honakoa izan daiteke:


Tipler (Wisconsin)

Tipler Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Florence konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Encinas de Abajo

Encinas de Abajo Salamancako udalerria da, Cantalapiedra y Las Villas eskualdean dagoena.

2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 624 biztanle zituen.


Auchenmalg

Auchenmalg, Eskoziako gaeleraz: Achadh na Meilge

, Eskoziako etxalde bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.


Udabarri Dantza Taldea

Udabarri Dantza Taldea Zornotzako dantza talde bat da. Bertan 200 pertsonak baino gehiagok egiten dute dantzan: 150 gizon-emakumek eta 85 neska-mutikok.

Dantza talde honek Euskal Herriko dantzak erakusten ditu, eta bereziki Bizkaikoak.


Ez da amaiera

Ez da amaiera 2013an plazaratutako Gari kantariaren estudioko grabazioa da, zazpigarrena bere izenarekin bakarlari moduan. Diskaren ezaugarri moduan letren protagonismoa aipatu daiteke: kanta guztiak poeta eta idazle ezagunen testuetan oinarritzek dira. Karpetaren diseinu artistikoa Aitor Oñederrak egin zuen.


Lignières (Somme)

Lignières Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Lignières udalerrian erroldatutako biztanleak 140 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 68 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 92 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 68 lanean zeuden (37 gizon eta 31 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Lignières udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 142 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.793 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.

2000. urtean Lignières udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Lignières-en-Vimeu

Foucaucourt-Hors-Nesle (1,2 km)

Bermesnil (1,4 km)

Mouflières (1,6 km)

Aumâtre (2,3 km)

Senarpont (2,6 km)

Inval-Boiron (2,9 km)

Nesle-l'Hôpital (3,4 km)

Villeroy (3,5 km)

Cannessières (3,9 km)

Andainville (3,9 km)


Harold Bloom

Harold Bloom (New York, 1930eko uztailaren 11 - New Haven, 2019ko urriaren 14a) literaturaren teoria eta kritika akademikoa jorratu dituen Yale unibertsitateko irakasle estatubatuarra izan zen.

Mendebaldeko kanonari buruzko idazlan akademikoetan aipatuenetarikoa izaten da Harold Bloomen (Ingelesez) "The Western Canon: The Books and School of the Ages". New York: Harcourt Brace, 1994. . (Gaztelaniaz) "El canon occidental: La escuela y los libros de todas las épocas". Ed. Anagrama, (trad. Damián Alou). - Bartzelona, 2005. .)


Corsico

Corsico Italiako udalerri bat da. Milango probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Corsicok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Drombus globiceps

Drombus globiceps "Drombus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Gustavo II.a Adolfo

Gustavo II.a Adolfo (Stockholm, 1594ko abenduaren 9a - Lützen, gaur egun Saxonia-Anhalt, Alemania, 1632ko azaroaren 6a) 1611-1632 urteetan Suediako errege izan zen.

Axel Oxenstierna kantzilerraren laguntzaz, Suediako egoera hobetu zuen: bakea izenpetu zuen Danimarkarekin (Knäredeko hitzarmena, 1613), Errusiarekin (Stolbova, 1717), eta Poloniarekin (Altmarkeko menia, 1629). Estatua eta armada eraberritu zituen. Ondoren Hogeita hamar Urteko Gerran arrakasta handiz parte hartu zuen, protestanteen buruzagitzan inperialen kontra. Breitenfelden garaipena erdietsi zuen (1631), Renanian barrena Alemania hegoaldera iritsi zen, eta Lützenen Wallenstein garaitu zuen (1632ko azaroaren 16a), baina borrokan hil zen.


K. a. 1580ko hamarkada


The Taming of the Shrew

The Taming of the Shrew filma David Wark Griffith zinemagilearen lana da, 1908. urtekoa.


Polonia (Wisconsin)

Polonia Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Portage konderrian dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Castrocielo

Castrocielo Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Castrocielok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Cogswell (Ipar Dakota)

Cogswell Ipar Dakotako hiri bat da. Sargent konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Programa Gemini

Gemini misioen bitartean, espazio egalaldiak ohikoak egin ziren, Cabo Cañaveralen kokatzen diren jaurtitze plataformetatik egindako 10 aireratzerekin. Cabo Cañaveral Florida kokatuta dago eta aireratze hauek 20 hilabeteko tartean egin ziren.Programa honen bitartean, Espazio Egalaldien Zentroak Houstoneko kanpoaldean kokatua,Texas, misioaren kontrol gune bezala jokatuko zuen.

Egalaldi operazioak azkarrak eta eraginkorrak ziren egalalgi lehioei esker. Gemini XIen lehioaren kasuan 2 segundo besterik ez zuen iraun, hau zen ezarritako denbora, rendezvousek orbitako berebiziko espaziontziekin zuen beharra asetzeko denbora.

"Espaziontziaren Ezaugarriak"

Gemini ontzia Mercury ontzien bertsio hobetua zen eta jatorrian Mercury Mark II izena jaso zuen. Hobekuntzak tamainan eta kontrol ahalmenean eman ziren. Geminiek 3.628,72 kilogramoko pisua zuten Mercury-ren bikoitza. Kabinak %50eko hedatzea izan arren, Mercury misioetan soilik astronauta bat zegoen bi astronauta beharrean.Gemini ontziek misio luzeetarako biltegiratze ahalmen handiagoa zeukaten.

Mercury-ek euren orientzioa espazioan soilik alda zezaketen; Geminiek ordea,betse ontzi batekin berelkartzeko orbita maniobra ahalmenak erabili behar zituzten. Maniobra hauen zailtasuna dela eta, ontziek bi astronauten presentzia eskatzen zuten eta berelkartzeko aberasgarriak ziren kalkulagailuena ere aldarrikatzen zuten.

Ontziek jaurtitze Titan II ibilgailuen beharra eskatzen zuten.

Gemini ontzietan atzerapenak ekiditzeko, ontziak mantentzeko errazak ziren eta alda zitezken subsitemez osatuta zeuden.Ontziaren atzekaldean kokatuta zegoen modulu batek oxigenoa, erregaia eta beste objetuak zeramatzan.

"Misioen Legatua"

Misio honek estatubatuar astronautei erakutsi zien nola lan egin behar zuten espazioan. Horretaz gain, oso aberasgarria izan zen hauentzat zenbait denbora espazioan eguneroko bizitza egitea eta horretaz guztiaz ikastea. Gainera misio hau berebizikoa izan zen aurreneko espazio paseoak burutzeko. Lehendabizikoa Gemini IV programako Ed Whitek egin zuen.

Aurreko guztiari esker, frogatua izan zen astronautek ohiko bizitza egin zezaketela baldintza haietan.

Gemini programari esker zenbait zientzia esperimentu egin ziren espaziogune eta fotogeografiari buruzkoak.

Batazbeste, 1000 ordu baino gehiagoko espazio egonaldiak izan ziren Gemini misio guztiak batuz.Azkenengo Gemini misioa Gemini XII izan zen, 1966ko Azaroaren 11an bidalitakoa.


New Ulm (Minnesota)

New Ulm Minnesotako hiri bat da. Brown konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Frederik Rodenberg

Frederik Rodenberg Madsen (1998ko urtarrilaren 22a) Danimarkako errepideko eta pistako txirrindulari profesionala da, gaur egun UCI ProTeam Uno-X Pro Cycling Team ibiltzen dena. Gizonezkoen taldekako jazarpenean ibili zen 2016ko UCI Pista Txirrindularitzako Munduko Txapelketan brontzezko domina irabaziz. Urte berean Rio de Janeiroko Olinpiar Jokoetan brontzezko domina lortu zuen eta 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokion, zilarrezkoa taldekako jazarpen proban.


Boomer udalerria, Pottawattamie konderria (Iowa)

Boomer udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Iowa estatuko udalerri bat da, Pottawattamie konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Boomer udalerriak 191 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Teleobjektibo

Teleobjektiboa urruti dauden gauzen argazkiak ateratzeko edo irudiak filmatzeko erabiltzen den objektiboa da.

Haren aplikazioa urruneko objektuei argazkiak ateratzea da, eta, itxuraz, argazki-irudi batean perspektiba konprimatzea, subjektu jakin bat kokatzean distantzia handitu behar delako.

Aurrekoa foku-luzera luzeko objektiboaren definizioari dagokio; teleobjektiboa, berez, leiar dibergenteak dituen diseinu optikoa duen edozein objektibo da. Horrela lortzen da irudia ikusten den angelua, hau da, argia foku-planora iristeko angelua, izena duen objektiboaren angelu bera izatea, baina tamaina, pisu eta prezio txikiagoarekin. Hau da, 500 milimetroko foku-luzera duen teleobjektibo batek metro erdi baino dezente gutxiago neurtuko du, baina foku-distantzia horren objektibo batekin lortuko genukeen irudi bera sortuko du.

Izan ere, gaur egungo objektibo superangeluarrak teleobjektibo alderantzikatuak baino ez dira. Prismatiko batzuetatik alderantziz begiratzen dugunean gertatzen den gauza bera gertatzen da: ikuseremu (ikusangelu) askoz handiagoa hartzen dugu, eta, beraz, objektuek, txikiak direnez, urrun dirudite.


Winona Ryder

Winona Laura Horowitz, ezagunagoa Winona Ryder ezizenaz, (Olmsted konderria, Minnesota 1971ko urriaren 29a) aktore estatubatuarra da. Bere debuta "Lucas" filmean izan zen, 1986an, baina bere lehenengo paper garrantzitsua Lydiarena izan zen, "Beetlejuice" (1988) filmeko nerabe gotiko bat. Oscar sarira nominatuta egon da eta Urrezko Globo bat irabazia du.

2000 urtean Hollywood, Kaliforniako Ospearen pasealekuan izar bat jarri zuten bere izenarekin.

Bizitza pribatua.

Winona Laura Horowitz jaio zen Winona izeneko herrian, Minnesotan. Aita judua du eta Winonak ere bere burua judutzat identifikatu izan du.

10 urterekin familia Kaliforniara aldatu zen, eta eskola jazarpena jasan zuen hango eskoletan, baita institutuan nerabetan jada bere lehen arrakasta, "Beetlejuice", kaleratu ondoren ere.

Harremanak.

Rob Lowe aktorearekin maitasun erlazio bat izan zuen bere karreraren hasieran, 1987an. Beranduago Christian Slater aktorearekin egon zen urte batetan zehar (1988-1989).

Bere harreman ospetsuena Johnny Deppekin izandakoa da, 3 urte iraun zituena (1990-1993). Erlazioan zehar, Johnny Deppek "Winona Forever" (Winona betiko) zioen tatuaje bat egin zuen besoan; banandu ondoren aldaketa bat egin zion "Wino Forever" (betiko mozkorra) esan zezan.

1994an Dave Pirner musikariarekin, Soul Asylum taldeko kidearekin, irteten hasi zen 1996ra arte. Matt Damon izan zuen bikote gisa 1998tik 2000. urtera arte, Gwyneth Paltrow aktoreak aurkeztu ondoren.

2000 hasieran Julien Rivas, Pete Yorn eta Beck abeslariekin irteten aritu zen. 2003an Jay Kay izan zuen bikote gisa, Jamiroquai-ko liderra. 2003-2004 bitartean Page Hamilton, Helmet metal taldeko abeslari eta gitarjolearekin egon zen.

2006an Henry Alex-Rubin zinema zuzendariarekin maitasun istorio labur bat izan ondoren, 2007an Blake Sennet-ekin, Rilo Kiley taldeko gitarjolearekin egon zen urtebete.

2011tik Scott Mackinlay Hahn moda diseinatzailea izan da bere bikotea, Rogan, Egan eta Loomstate marken kofundatzailea dena.

Atxiloketa.

2001eko abenduaren 12an lapurretagatik atxilotua izan zen, Beverly Hills hirian, Kalifornian. 5500 dolar balio zuten diseinatzaile arropak eta osagarriak Saks Fifth Avenueko almazen batetik lapurtzea leporatu zioten. Azkenik, lapurtutakoa ordaintzea onartu zuen. Pasarte honetan zehar, legez kanpoko drogak kontsumitu zituela ere esaten da. Urte bat beranduago, 2002an, hiru urteko askatasun baldintzatua ezarri zitzaion, 480 ordu komunitate-lanean, 3700 dolarreko isuna, 6355 dolar lapurtutakoa itzultzeko eta tratamendu psikologikoa jasotzeko eskaera. 2004ko ekainaren 18an karguak deuseztatu zitzaizkion.

Lapurreta eta sei urte beranduago, lapurtzeagatik ez zela errudun sentitzen esan zuen, ez zuelako inor zauritu.


Baraga konderria (Michigan)

Baraga konderria (ingelesez: "Baraga County"

) Michiganko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua L'Anse da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Baraga konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 3,2 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


NGC 851

NGC 851 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. Edward D. Swiftek aurkitu zuen n.


Taenioides nigrimarginatus

Taenioides nigrimarginatus "Taenioides" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Harkaitz Cano

Harkaitz Cano Jauregi (Lasarte-Oria, Gipuzkoa, 1975eko abuztuaren 4a) euskal idazle eta itzultzailea da. Literaturan ez ezik, telebista eta irratiko gidoilari ere lan egiten du, hainbat egunkaritan kolaboratzeaz gain. 1993an, "Susa" aldizkarian ezagutzera emandako Lubaki Bandaren partaide izan zen eta ordutik idazle izateko erabakia hartu zuen.

Zuzenbidean lizentziaduna da. Mota guztietako lanak egin ditu: ipuinak, eleberria, poesia, kronikak, haur- eta gazte-literatura, baita itzulpenak ere; adibidez, Hanif Kureishi eta Allen Ginsbergen lanak. New Yorken bolada bat eman ondoren, hiri hori sarritan agertu da haren liburuetan.

1992an "Imajina Ezazu Euskadi", 1993an "Donostia Hiria" eta 1998an "Ignacio Aldecoa" sariak irabazi zituen. Euskadi Literatura Saria hiru aldiz jaso du: 2005ean, "Belarraren ahoa"-rekin, 2012an, "Twist" eleberriarekin eta 2014an "Orkestra lurtarra" lanarekin.

Literatur ibilbidea.

Hasierakoak (1994-1995).

Umetatik erakutsi zuen literaturarekiko zaletasuna eta Eusko Jaurlaritzak gaztetxoentzat antolatutako Urruzuno Literatur Sarietan, zegokion kategorian, ia urtero saritu zuten. Haren lehenengo lana, "Kea behe-lainopean bezala" poema-liburua 1994ean argitaratu zen Susa argitaletxean. 2001ean kaleratu zuen hurrengo poesia liburua ("Norbait dabil sute-eskaileran") New Yorken egonaldi bat egin ondoren; hura ere, argitaletxe berarekin.

Urruzuno ariketa horretako irabazle hainbatekin osatu zuen gerora Lubaki Banda, hemezortzi urteren bueltan. Xabier Aldai, Gari Berasaluze, Asier Serrano eta beste hainbat idazlerekin batera egin zituen emanaldiak Canok. Gainera, ordutik aurrera "Susa" aldizkaria ere haien ardurapean kaleratu zen. Poesia eta belaunaldi gaztea euskal literaturaren erdigunera ekarri zuen Lubaki Bandak, Harkaitz Cano zelarik bertako figura adierazgarriena.

Lehen lana publikatu ostean, hainbat generoz osaturiko lan batzuk kaleratu zituen; adibidez, "Pauloven txakurrak" (Erein, 1994) eta "Radiobiografiak" (Elkar, 1995).

Eleberriak (1996tik).

Haien ondoren kaleratu zuen lehen eleberria izan zuena: "Beluna jazz" (Susa, 1996). Geroago, beste lau eleberri kaleratu ditu Canok; "Pasaia blues" 1999an, "Belarraren ahoa" 2004. urtean eta "Twist" 2012an Lasa eta Zabalaren hilketan oinarrituta. Azken bi horiekin Euskadi Literatura Saria eskuratu du. "Fakirraren ahotsa" argitaratu 2018an Imanol Larzabalen bizitzaz oinarrituta.

Ipuinak (2005etik).

Poesia liburuez eta eleberriez gain, aipatzekoak dira haren ipuingintzaren gailurtzat jotzen diren bi liburu; "Telefono kaiolatua" eta "Neguko zirkua". Hainbat estilotan idatzitako oso ipuin bereziez osatutako liburuak dira biak: ipuin batzuek metafikziora jotzen dute; beste batzuek, errealismo zikinetik hurbil kokatzen dira; beste batzuek saiakera-itxura dute... Euskal gatazkaren inguruko "Maldetan sagarrak. Euskal gatazka euskal literaturan" bilduman ere parte hartu zuen.

Haur eta Gazte Literaturara ere hurbildu da behin baino gehiagotan, eta horren ageriko ditugu hainbat liburu: "Sorgin moderno bat / A modern witch" (Baigorri, 2002), "Itsasoa etxe barruan" (Elkar, 2003), "Omar dendaria" (Elkar, 2005)...

Komikia (2005tik).

Honez gain, 7 komiki sortzen parte hartu du: 2005ean Ikastolen Elkarteko "Xabiroi" aldizkarian "Piztia otzanak" komikia argitaratzen hasi zen, Canoren gidoiarekin eta Iñaki G. Holgadoren irudiekin, eta 2008 urtean argitaratu zen albuma. Ondoren irudigile berarekin beste hiru komiki argitaratu ditu. Fermin Muguruzarekin elkarlanean Black is beltza sortu zuen, Adur Larrea irudigilearekin 2019an Antzara Eguna, eta Ni ez naiz Mikel Laboa liburuan (Elkar, 2022) gidoia Unai Irurriagarekin sortu zuen, eta marrazkiak Joseba Larratxerenak izan ziren.

Itzulpenak (2006tik).

Itzulpenei dagokionez, Canok euskaratuak dira, besteak beste, Paul Auster-en "Kristalezko hiria" nobela grafikoa (Txalaparta, 2006) eta Hanif Kureishiren "Intimitatea" (Txalaparta, 2008) liburuak. Bere hainbat liburu ere itzuli dira gaztelaniara: "Beluna jazz" ("Jazz y Alaska en la misma frase", Seix Barral, 2004), "Zinema eta literatura" ("Ojo y medio", Mettok, 2010), "Telefono kaiolatua" ("Enseres de ortopedia inútil", Hiru, 2002), "Dardaren interpretazioa" poema-antologia ("Interpretación de los temblores", Atenea, 2004), "Belarraren ahoa" ("El filo de la hierba", Alberdania, 2006) ("El puente desafinado", Erein), "Norbait dabil sute-eskaileran" ("Alguien anda en la escalera de incendios", El Gaviero, 2008), eta "Beti oporretan" ("El turista perpetuo", Seix Barral, 2017)

Telebista eta zinema.

Hau dena gutxi ez, eta telebista munduan ere lan egin izan du telesailetarako gidoiak ontzen, baita film labur ("Adar bakar") baten gidoia idazten ere.

Antzerkia (2020tik).

2020an sortu zen Sisiforen paperak antzezlanaren gidoia ere Canok, Euskaldunon Egunkariaren itxieran oinarritua

"2022an" "Hondamendia antzezlana" idatzi zuen", Artedrama eta Axut! taldeak batu ziren lan hau ekoizteko eta" Ximun Fuchsek zuzendu du.

Lanak.

Sakontzeko, irakurri: «»

Luzea da Harkaitz Canoren lanen zerrenda. Hauek dira Haur eta Gazte Literaturan argitaratutakoak:


Daiki Watari

Daiki Watari (japonieraz: 渡 大生

, 1993ko ekainaren 25a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Giravanz Kitakyushu eta Tokushima Vortis.


Amphilius kakrimensis

Amphilius kakrimensis "Amphilius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Amphiliidae familian.


Don Erre que erre

Don Erre que erre (euskaraz "Egoskor jauna") 1970eko José Luis Sáenz de Heredia zinema zuzendariaren umorezko filma da.

Argumentua.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Rodrigo Quesada (Paco Martínez Soria) auzoan buru gogorra izateagatik ezaguna da. Behin, "Banco Universal"era joan eta, lapurreta batean, une horretan ateratzen ari zen 257 pezeta galduko ditu. Bankuak ez dizkio pezetak itzuliko eta Rodrigo jo eta ke arituko da dirua lortu arte.


Pukas

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Pukas surfarekin lotutako marka komertzial euskalduna da. 1976an Zarautzen (Gipuzkoa) sortu zuen Iñigo Letamendiak. Pukas, hawaierazko "puka" (literalki "zulo" edo "olatuaren tuboa") hitzetik dator. Gaur egun, mundo osoan ezaguna den marka da.

Arropa mota ezberdinak eta surf-taulen fabrikazioarengatik ezaguna, baditu ere, Donostia eta Zarautzen surf-eskola bana. Munduko Surf Zirkuituetan (WCT eta WQS) surflari-talde profesionala du, non besteak beste, Aritz Aranburu, Adriano de Souza, Tiago Pires eta Tim Boal dauden. 1990eko hamarkadan, Munduko txapelduna izan zen Sunny Garcia ere Pukas taldekoa izan zen hainbat urtetan. 1988tik 1999ra bitartean, Zarautzen egiten den Munduko Txapelketaren babesle nagusia izan zen Pukas, proba, Pukas Pro Zarautz deituz. Zarautzen irabazitakoen artean, Sunny Garcia eta Taj Burrow zeuden, munduko txapeldunak izandakoak.

Pukas Arropak.

Mundu osoko surf dendetan salgai edukiz arren, denda propioak ditu Euskal Herrian, Espainia, Italia, Belgika, Portugal, Luxenburgo, Norvegia eta Herbeheretan. Lehendabiziko denda 1976an Zarautzen ireki zuen Letamendiak bere emazteak egindako bikiniekin.

Pukas Taulak.

1970eko hamarkadan Letamendia eta beste lagun batzuk batu egin ziren surf-taulak egiten hasteko asmoarekin. Hasiera batean baserri eta garajetan egiten hasi ziren. Lehen taula lantegia Zarautzen ireki zuten 1980ean eta beranduago, Oiartzunen beste bat irekiz. Pukas surf talde profesionaleko surflariez gain, 2004an Sunny Garciak irabazitako Munduko Txapelketa Pukas markako taulekin izan zen.

Pukas Surf Eskolak.

Pukasek bi surf-eskola ditu Euskal Herrian, Zarautzen eta Donostian. Bietan ume zein helduentzat klaseak ematen dituzte.


Nighthawks At The Diner

Nighthawks at the Diner Tom Waitsen lehenengo zuzeneko diskoa da, 1975eko uztailean ekoiztua, Los Angelesen grabatua, ikusle gutxiren aurrean.

Abestien zerrenda.

Abesti gutziak Tom Waitsek idatzi eta konposatuak dira.

Lehen aldea

Bigarren aldea

Hirugarren aldea

Laugarren aldea


Iñigo Alli

Iñigo Jesús Alli Martínez (Iruñea, ) nafar politikaria da. Nafarroako Unibertsitatean ikasi zuen. Nafar Herriaren Batasunaren kidea, 2016tik aurrera diputatua da Espainiako Kongresuan.


Astyanax paranae

Astyanax paranae "Astyanax" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.


San-Ch´ung

San-Ch´ung (#BIRZUZENDU ) Taipei Berriko barrutia da, Taipei hiriaren mendebalean, Tan-shui ibaiaren eskuinaldean. 353.957 biztanle. Nekazaritza-alor oparo bateko (arroza, azukre-kanabera, tea) merkataritzagune garrantzitsua da, eta industria (janari-industria, nekazaritza-eremurako makineria, industria kimikoa- ehungintza) eta lurpeko aberastasunen (ikatz-meak) ustiapena dira ekonomia-jarduera nagusiak. Burdinbide eta errepidegune garrantzitsua da.


2389 Dibaj

2389 Dibaj asteroide baten izena da. abuztuaren 19an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.

Izendapena.

Hasiera batean asteroideak 1977 QC izena zeraman.

Orbitaren ezaugarriak.

2389 Dibaj asteroidearen orbitak batezbeste 2,443 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,87 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,017 distantziara. Eszentrikotasuna 0,235 da, eta makurdura orbitala 7,84ºkoa da.

Ezaugarri fisikoak.

Magnitude absolutoa 12.8 da.


Masaki Tozaki

Masaki Tozaki (japonieraz: 登崎 雅貴

, 1994ko abuztuaren 27a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.


José Ángel Urien

José Ángel Urien (Abadiño, 1961eko martxoaren 14a - 1987ko maiatzaren 19a), euskal txirrindulari profesionala izan zen 1984tik 1985 arte. Bere ibilbidean ez zuen garaipenik lortu.

Anaia Jon Koldo txirrindularia ere bazen.

Leuzemia baten ondorioz hil zen, 26 urte besterik ez zituela.

Palmaresa.

1982

1983


Yoshiyuki Okumura

Yoshiyuki Okumura (japonieraz: 奥村 慶之

, 1993ko urtarrilaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gainare Tottori.


Madril-Lisboa burdinbidea

Madril — Lisboa abiadura handiko burdinbidea Iberiar penintsulako burdinbide bat da, Madril–Atocha eta Lisboa–Ekialdea geltokiak lotzen ditu.

Burdinbidea 2005eko azaroaren 15an inauguratu zen Madril–Atocha eta Toledo geltokien artean.

Historia.

Madril — Toledo abiadura handiko burdinbidea.

1992ko apirilaren 14an Madril-Sevilla burdinbidea ireki ondoren, Atochako Ateko geltokitik Toledo hirirantz beste adar bat eraikitzea erabaki zen. Madril-Valentzia burdinbidearentzat bezala, Madril-Sevilla burdinbideko tarte bat aprobetxatzea erabaki zen, azpiegituraren kostua murrizteko. Horregatik, trazadura berria Sagra eskualdetik eraikitzen hasi zen, Madrilgo Erkidegoaren eta Gaztela-Mantxaren arteko mugan. Atochako Atetik 54 kilometro egin ondoren, Toledo helmuga duten trenak Sevillarako burdinbidetik aterako lirateke Villaseca Sagrakoa inguruan, Tajo ibaiaren paraleloan, Toledora iritsi arte.

2005eko azaroaren 15ean, Madril-Toledo abiadura handiko burdinbidea inauguratu zen, Espainiar Estatuan martxan jarri zen hirugarren Madril-Sevilla burdinbidea eta Madril-Perpinyà burdinbidea (Lleidatik bakarrik) lineen ondoren. Lehen 53,7 kilometroak, Villaseca Sagrakoaraino, Madril-Sevilla burdinbidetik egiten dira, non, berez, Sagra-Toledo tartea hasten den, 20,5 kilometroko luzera duena. Trenak Toledorantz 220 kilometro orduko abiaduran desbideratzea ahalbidetzen du trenbide diseinuak. Inauguratu zenean, bidaiaren denbora 35 minutukoa zen, eta, ondoren, 30 minutura jaitsi zen.

Toledorako adarraren 20,5 kilometroak, bide bikoitzean eraiki ziren nazioarteko zabaleran, balasto gainean. Lan berezien artean, 1 602 metroko luzera duen zubibide bat dago, Tajo ibaia eta Valdecaba erreka salbatzen dituena. Beste lan aipagarri bat Madrid-Sevilla burdinbidearen gaineko pergola da, Toledoko sarbide berriaren ezkerreko bideari bidea ematea helburu duena, eskuineko bidearekin elkartzeko eta biek beren plataformarekin jarraitzeko. Nabarmentzekoa da, halaber, Toledo inguruko A-42 autobiaren azpiko 68 metroko azpiko pasabidea.

Abiadura handia Toledora iritsi zenean, argi geratu zen geltokia behar berrietara egokitu behar zela. Hori guztia Toledoko geltokiaren eraikin historikoa zaharberrituz egin zen, Narciso Clavería arkitektoak neomudejar estiloan proiektatu eta 1919an inauguratu zuena. Halaber, bezeroek, beste zerbitzu batzuen artean, aire zabaleko aparkaleku bat dute, asfaltatua eta argiztatua, 7 500 metro koadroko azalera eta 325 plazako edukiera dituena.

Madril — Lisboa abiadura handiko burdinbidea.

Urte batzuk geroago, Frantziarekin Katalan Herrietatik Madril-Perpinyà burdinbidearekin lotu ondoren, Espainiako eta Portugalgo gobernuek abiadura handiko linea bat eraikitzea erabaki zuten, Madril Lisboarekin lotuko zuena, Portugali eta Espainiako Extremadurari Iberiar Penintsulako gainerako lurraldeekin eta Europarekin loturak izateko aukera emanez. Extremaduraren kasuan, bereziki beharrezkoa zen, 2020an lurraldearen trenbide-egoera primitiboa baitzen oraindik.

Extremaduran, kalkulatzen da 2020an lurraldea egituratzen duten trenbide urrien trazaduraren % 15ek XIX. mendeko zurezko trabesak erabiltzen jarraitzen zutela. Ez zegoen bide bikoitzik, ohiko zabalerako errei bakarreko bideak baino ez. Elektrifikatu gabe zeuden lineak; beraz, edozein trenetan gorabeheraren bat gertatzen bada, eguneroko plangintza guztia aldatuta geratzen da, eta ohiko atzerapenak izaten dira, ia egunerokoak.

Zenbait zati egoera txarrean zeuden, konpondu gabe, eta, beraz, gehieneko abiadura 60 km/h-ra mugatua zegoen, bide paraleloetatik autoz irits daitekeena baino askoz ere abiadura txikiagoa, 120 km/h-raino. Hemen, 2020an, Caceres eta Valencia de Alcantara, Merida eta El Carrascalejo eta Idiaren Burua eta Castuera arteko tarteak nabarmentzen ziren, baita Usagre eta Llerena artekoa ere. Distantzia luzeko trenak ere ez daude, erosoak, taberna zerbitzua dutenak edo ikus-entzunezkoak. 2018ko martxoaren 1etik Talgo zerbitzu bat dago martxan (distantzia ertainaren eta luzearen artean), den 2010ean kendu zen. Sareko gorabeherak egunero gertatzen ziren: 2019ko Espainiar Estatuko Egun Nazionalan lau gorabehera larri izan ziren. Merida eta Madril lotzen zituen trena Fuenlabradan geratu zen gasoil faltagatik. Egun bat lehenago, 134 pertsona lau orduz egon ziren landaren erdian botata, tren-makina bat iritsi zen arte, matxuratutako tren bati lotzeko. Beste tren bat balaztarik gabe geratu zen eta egun horretan bertan gelditu behar izan zuen. Uztailean eta abuztuan soilik, 116 gorabehera izan ziren (65 abuztuan eta 55 uztailean), ia bi egunean, Milana Bonita plataformak duela urte batzuk Extremadurarako "tren duina" aldarrikatu ostean egindako kalkuluen arabera.

Defizit hauek arintzeko, bide bikoitz eta elektrifikatu berri bat eraikitzea erabaki zen, Madriletik Lisboaraino, Extremadurako hiri handi guztietatik igaroz: Plasencia, Caceres, Merida eta Badajoz. Lisboa eta Madrilen arteko abiadura handiko lotura eraikitzeko lehen proiektuak 1990eko hamarkadakoak dira; 2003an Portugalgo eta Espainiako gobernuek abiadura handiko burdinbideak Elvas eta Badajoz arteko muga zeharkatu behar zuela adostu zuten. Espainiar Estatuan abiadura handiko lineak eraikitzea nahiko gai adostua bada, Portugalen eztabaida handia zegoen gizarte zibilean herrialdeari horrelako azpiegiturak emateko beharrari buruz. Portugalen, gobernuak Lisboa-Elvas abiadura handiko burdinbidea eraikitzeko konpromisoa hartu zuen 2011ra arte; urte horretan, proiektua bertan behera geratu zen, mugarik gabe, Atzeraldi Handiaren ondorioengatik. Nahiz eta Portugalgo gobernu batek ere ez duen Lisboa-Madril abiadura handiko burdinbidea (eta beste abiadura handiko burdinbideak Portugalen) proiektua erabat utzi, 2018an gai hori "tabutzat" jo zen, eta eztabaidatzeko une hobea espero zen.

2003ko proiektuaren arabera (proiektu "zehatza" deritzona), Lisboa-Madril burdinbidea Portugalen eraikiko liratekeen abiadura handiko 5 burdinbideetako bat izango litzateke, baita herrialde honen eta Espainiaren arteko muga zeharkatuko luketen 4 lineetako bat ere.

Madril — Badajoz prestazio handien burdinbidea.

Ondorioz, portugaldarrek beren zatia "oraingoz" eraikitzeari utzi ondoren, Espainiako Gobernuak nabarmen moteldu zuen linea eraikitzeko inbertsioen erritmoa. Hala ere, Espainiako Extremaduran tren zerbitzuak hobetzeko, Plasencia eta Badajoz arteko plataforma eraikitzea erabaki zen, eta elektrifikatutako trenbide bat jartzea. Horrela, partzialki eta aldi baterako konpon litezke eskualdeak trenbide-azpiegiturari dagokionez dituen gabeziak, Mendebaldeko Europan gutxien garatu den eskualdeetako bat baita. "Plasencia-Badajoz prestazio handien burdinbidea" proiektuaren zati hori berrizendatu zen, eta haren garapenari ekin zitzaion, baina nahiko erritmo motelean Mediterraneorako garapenekin alderatuta.

Abiadura handiko azpiegiturari dagokion plataforma egin ondoren, bide bakarra jarriko litzateke zabalera iberikoan. Trenbide horrek balio anitzeko trabesak izango lituzke, etorkizunean iberiar zabalera nazioarteko zabalera aldatzea ahalbidetuko dutenak, eta, ondorioz, hegazti trenen zirkulazioa. Plasencia, Caceres eta Badajozerako sarbideak linea konbentzionalaren kontra egingo lirateke.

Espainiako Sustapen Ministerioaren planen arabera, 2019an prest egongo litzateke elektrifikatu gabeko PHB etorkizunean, Navalmoral de la Mata-Toledo ibilbidea eraiki eta Extremadurara nazioarteko zabalera iristen zenean, zabalera iberikoa estandarrera aldatuko zen, erreiak mugituz trenbide zabalera estutzeko. Behin hori eginda, pixkanaka-pixkanaka bide bakarreko zatietan beste bide bat jarriko litzateke, Toledo-Badajoz trazatu osoan zabalera estandarreko bide bikoitza egiteko.

Hala ere, epe horiek ez dira bete, eta, beraz, azpiegiturak atzerapen ugari ditu oraindik.


Pipil (argipena)

Pipil terminoak adieraz dezake:


Tamias palmeri

Tamias palmeri Tamias generoko animalia da. Karraskarien barruko Xerinae azpifamilia eta Sciuridae familian sailkatuta dago.


Artés

Artés Kataluniako udalerria da, Bages eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 5.433 biztanle zituen. 17,90 km²-ko azalera du.


Centrolene solitaria

Centrolene solitaria "Centrolene" generoko animalia da. Anfibioen barruko Centrolenidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Baulon

Baulon (bretainieraz "Beloen") Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.


Charcas (udalerria)

Charcas Mexikoko udalerri bat da. San Luis Potosí estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Charcas da.


Claude Auchinleck

Sir Claude John Eyre Auchinleck (Aldershot, Hampshire, 1884ko ekainaren 21a - Marrakex, 1981eko martxoaren 23a) britainiar militarra izan zen.

Sandhursteko Royal Military Collegen hezi zen. 1903an, Indiako Armada Britainiarrera bidali zuten. Bertan bertako hizkuntza eta ohiturak ikasi zituen. Indian egon zen Lehen Mundu Gerra arte. Turkiarren aurka borrokatu zuen Egipton, Arabian eta Mesopotamian.

Bigarren Mundu Gerran indar anglofrantsesak zuzendu zituen Norvegiako Kanpainan. 1941eko urtarriletik maiatzera Indian eta Iraken egon zen. 1941eko uztailean Archibald Wavell ordezkatu zuen Ekialde Ertaineko komandante buru gisa. Alemaniarren aurka borrokatu zen Afrikako Iparraldean eta El-Alameingo lehen guduan parte hartu zuen. Churchillen konfiantza galdu ondoren Harold Alexanderrek ordezkatu zuen. 1942tik 1945era Indiara itzuli zen.

Gerra ostean, bertako armada Indiaren banaketako prestatu zuen, eta landa-mariskala izendatu zuten.


Penhallick

Penhallick, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Pool herritik hurbil.


Abuja

Abuja (ofizialki "Abuja Municipal Area Council") Nigeriako hiriburua da, hiri handiena Lagos den arren. 2011ko erroldaren arabera 1.235.880 biztanle ditu eta herrialdeko zortzigarren hiri handiena da. Planifikaturiko hiri bat da, 1980. hamarkadan eraiki zen Nigeriaren erdigunean eta 1991ean bihurtu zen herrialdeko hiriburua.

Geografia.

Niger eta Benue ibaiek bat egiten duten gunetik gertu kokaturik dago, Nigeria erdigunean. Itsasoaren mailatik 360 metrotako altueran kokaturik dago. Hiriaren kanpoaldean 400 metrotako altuera duen Aso Rock aurkitzen da. Izenak "garaipenaren harkaitza" esan nahi du. Hiriaren iparraldean Zuma Rock (792m) harkaitza dago.

Landaretzari dagokionez Gineako oihan eta sabana mosaikoa da Abujan agertzen dena.

Historia.

Abuja planifikatutako hiria da eta gehiena 1980ko hamarkadan eraiki zen. 1991ko abenduaren 12an Nigeriako hiriburu bihurtu zen, independentzia lortu zuenetik hiriburu izan zen Lagos hiria ordezkatuz.

Alboan dagoen Abu Ja hiriaren izena hartu zuen, gaur egun Suleja izenarekin ezagutzen dena. Beste hiri hau 1828an Zazzauko bigarren errege zen Abubakr Jatau dan Ishaqu-ek fundatu zuen eta hark zuen ezizena eman zion, "Abu Ja" laburdura, "Abu gorria" ere esan nahi duena. Suleja izenaren jatorria Abu Ja-ren ondorengoa zen Suleiman NuBarao emirrean dago.

Bertako jatorrizko etnia Gbagyi da eta haien hizkuntza da hiriko hizkuntza nagusia. Beste hizkuntza batzu ere badaude, Bassa, Gwandara, Gade, Dibo, Nupe eta Koro besteak beste.

Gobernuaren egoitza Lagos hiritik atera eta hiri berria sortzeko arrazoiak hainbat izan ziren. Alde batetik Lagoseko populazioa izugarri handitu zen eta bizi baldintzak nabarmen kaxkartu ziren. Bestetik Nigerian banaketa etniko eta erlijioko oso konplexua dago eta alde guztientzako toki neutral bat hiriburu bihurtzea erabaki zenean Nigeria herrialdearen erdialdean dagoen puntua aukeratu zen. Azkenik Nigeriako Gobernuak herrialdearen barnealdea ekonomikoki indartzeko helburua ere izan zuen.

Independentzia 1960an eskuratu zuen Nigeriak eta berehala hiriburua eraikitzeko erabakia hartu zuen. Ez zen erabaki baketsua izan, aldeko eta kontrako iritziak sutsuki plazaratu baitziren. Aurkako iritzia zuen politikari ezagunena Obafemi Awolowo izan zen. Nigeriako hauteskundeetan adierazi zuen presidente izatea lortzen bazuen Walt Disney Korporazioari eskatuko ziola Abujan parke tematiko bat eraikitzeko. Hauteskundeak aldekoa zen Alhaji Shehu Shagarik irabazi zituen eta honek Lagostik kanpora egin zuen aurreneko bidaia Abujara izan zen.

1970. hamarkadaren erdialdean hasi ziren lanak baina diru eta politika arazoek ordea asko atzeratu zuten proiektua eta 1980. hamarkadaren amaierararte luzatu ziren.

Klima.

Köppen sailkapenaren arabera klima tropikal hezea eta lehorra du ("Aw"). Urtean zehar hiru sasoi ditu, euri sasoia, sasoi lehorra eta bien artean Harmattan sasoi laburra izaten da; haize bero eta lehorra da hau, Sahara basamortuko hautsa ekartzen duena.

Demografia.

Afrikan azkarren hazten ari den hiria da eta munduko azkarrenetako bat. 2006an 776.298 biztanle zituen eta Nazio Batuen datuen arabera 2000 eta 2010 artean %139,7 igo zen. 2015etik aurrera %35 egiten du gora urtero.

Abujako metropoli eremua ere erraldoia da. 2016an sei milioi biztanle zituen eta Nigeriako bigarrena zen tamainaz, Lagoseko metropoli eremuaren ondoren handiena.

Hiriaren antolaketa.

Abuja hiru fasetan eraiki zen eta bakoitzak hainbat barruti ditu:

Azpiegiturak.

Hiriak duen aireportu bakarra Nnamdi Azikiwe Nazioarteko aireportua da. 2006an eraiki zen eta 2014an Commonwealth Jokoak ospatzeko hautagaia zenez berriztu egin zen, azkenean jokoak Glasgown izan ziren.

A234 autopista federalak Nasarawa, Plateau, Benue eta Nigeria ipar-ekialdearekin lotzen du Abuja. Hiriaren irteerako zatia Goodluck Jonathan autobidea deitzen da eta zati batzuk oraindik eraikitzen ari dira.

Trenbideak lotzen du Lagos hiriarekin.


Salem (Iowa)

Salem Iowako hiri bat da. Henry konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Bernardo Provenzano

Bernardo Provenzano, "Binnu u Tratturi" sizilieraz deituta ("Bernardo Traktorea", etsaiak hiltzeko erabilitako bortizkeria zela eta) (Corleone, Sizilia, Italia, 1933ko urtarrilaren 31 - Milan, Italia, 2016ko uztailaren 13a) Siziliako mafiako ("Cosa Nostra") kidea izan zen, mafiako Corleonesi taldearen ustezko burua baita Siziliako mafia osoko "capo di tutti capi" (nagusi guztien nagusia) ere. Berrogei urtetan baino gehiagotan harik eta 2006an atxilotu zuten arte poliziaren ihesean egon zen.

Estreinako urteak.

Gurasoak nekazariak eta zazpi anai-alaben hirugarrena, Corleonen hazi zen. Lehenengo hezkuntza amaitu gabe utzi zuen eskola, soroetan lan egiteko. Mafian hogei urte bete gabe sartu zen. Garai horietan Michele Navarra zen Corleoneko mafiako burua, baina Provenzano Luciano Leggio mafiosi gazte eta handinahiarengana hurbildu zen. 1950eko hamarkadaren erdialdean, nagusitasunarengatik Navarra eta Leggio elkarren kontra borrokatu ziren.

1958ko irailean, Michele Navarra zelatatu eta hil zuten 14 pistolarietako bat izan zen Provenzana. Ondorioz, Leggio familiako buru bihurtu zen. Hurrengo bost urtetan, bizirik geratzen ziren Navarraren aldekoak hiltzen lagundu zion Provenzanok Leggiori. Gainerako corleonesi taldekoek bezala, Navarraren gizonak hiltzeagatik bai poliziarengandik bai mafiarengandik ihes egin behar izan zuen Provenzanok hurrengo urteetan.

Leggio bera 1974an atxilotu zuten, eta Toto Riina familiako buru geratu zen. Provenzano corleonesiren bigarrena bihurtu zen, Riinaren eskuineko eskua. Riina mafiako burua zelarik, Provenzanok bigarren eszenan jarduten omen zuen, berak eta Riinak antolatutako negozioen, batik bat heroina salerosketaren alde finantzieroez arduratuta. Riinak abian jarritako Bigarren Mafiako Gerran (1981-1982) Provenzanok zer nolako parte-hartzea izan zuen ez da ezagutzen, baina gatazka honen ondorioz milaka mafiosi hilda suertatu ziren eta corleonesi Siziliako mafiako talde nagusia bihurtu zen.

1980ko eta 1990eko hamarkadetan, Provenzano Bagherian, Palermoko antzinako auzo loriotsuan, gotortu zen, XVIII. mendeko jauregian biziz. Hor, mafiako kideak elkartzen ziren eraikuntza kontratuak trukatzera, elkarrenganako leialtasuna eta isiltasuna bereganatuz.

"Capo" bihurtuta.

Salvatore Riina 1993ko urtarrilean atxilotu zuten, eta dozenaka hilketa, tartean Giovanni Falcone eta Paolo Borsellino mafiaren aurkako fiskalenak, agintzeagatik bizitza osorako espetxe zigorra ezarri zioten. Provenzano ere "in absentia" epaitu zuten hilketa horiengatik.

Ez dago argi Provenzanok Riina berehala ordezkatu ote zuen. Beste bi mafiosik, Leoluca Bagarellak eta Giovani Bruscak, nagusitasun horri desafio egin omen zioten. Dena dela, 1995ean eta 1996an hurrenez hurren atxilotu zuten.

Provenzanoren agintaldian, mafiak ez zuen hain odoltsu jokatu, baina eraginkorrago bilakatu zen. Negozioen interesen kontrajarriak zirela-eta mafiako talde ezberdinek talka egiterakoan, Provenzanok bitartekari lana egiten omen zuen. Gainera, mafiaren kontra gogor borrokatzea aldarrikatzen zutenen aurkako erasoak saihestu omen zituen. Nagusi zuhurra zen, arrisku gutxi hartzen duen horietakoa. Bere kokapena hurbilenetako batzuek baino ez zuten ezagutzen. Telefonoa arbuiatu zuen eta aginduak eta komunikazioak, oro har, eskuz esku banatzen ziren "pizzini" izeneko papertxoen bidez ematen zituen.

Provenzanoren jarraibideak pazientzia, sailkapena, estatuko instituzioekin elkarbizitza eta finatza publikoetan infiltrazioa. Mafiako arau zaharrak berriz indarrean jarri zituen, nahiz eta, Riina eta Leoluca Bagarellarekin batera corleonesi taldea gobernatzen zuenean, Provenzanok berak bertan behera utzi zituen. Honela, diplomazia bortizkeria baino hobesten zuen.

Hori zela eta, 2002rako Cosa Nostra bi multzotan bereizi zela argi zegoen. Alde batetik, Toto Riina eta Leoluca Bagarella atxilotuak buru zituen talde gogorra, eta bestetik, Provenzano bera, Antonino Giuffre, Salvatore Lo Piccolo eta Matteo Messina Denaro buru zituen talde epela. Lehenengoek Italiako estatua gogor jotzearen alde egiten dute, batik bat 41 bis izeneko legea bertan behera gera dadin. Izan ere, lege horren azpian mafiako buruek espetxetik kanpoko munduarekin harremanak izateko oztopo gogorrak dituzte. Amnesty International taldeak adierazi zuen 41 bisko egoera presoekiko "ankerra, gogorra eta degradatzailea" izan zitekeela.

Atxiloketa.

Provenzano atxilotzeko lehen agindua 1963koa zen. 2006an atxilotu arte 43 urtez ibili zen poliziarengandik ihesean. Gainera, ezagutzen zitzaion argazki bakarra 1950eko hamarkadakoa zen.

2002an Frantziara bidaiatu zela frogatuta da. Iheslaria izan arren, Marseillen tumorea erauzteko ebakuntza egin zioten, zein geroago Italiako Nazio Osasun Sistemak ordaindu zuen. DNAk egiaztatu zuen Provenzano kirofanoan egon zela.

Horrelako ihesaldi luzea Sizilia bezalako irla txikian gertatzeak zurrumurruak piztu zituen urtetan zehar. Horien arabera, Provenzanok eta Italiako agintariek hitzarmena zeukaten. Riinaren semeak "sbirro" (Italian poliziek jasotzen duten kalifikatzaile iraingarria) deitu zion Provenzanori.

Azkenean, 2006ko apirilaren 11n, Provenzano atxilotu zuen Italiako poliziak Corleone jaiotzeko hiritik hurbil. "In absentia" askotan epaitu zutenez gero, tartean Falcone eta Borsellino fiskalen hilketan parte-hartezagatik, zuzenean espetxe zigorra bete zuen Provenzano Italiako erdialdeko segurtasun handiko prisioan. Abokatuarengana mugatzen ziren Provenzanoren harremanak eta etengabeko bideo-zaintzapean zegoen.


Mutiloa (Gipuzkoa)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau Gipuzkoako udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Mutiloa»."

Mutiloa Gipuzkoako hegoaldeko landa-udalerri bat da, Goierriko eskualdekoa. biztanle zituen

2016. urtean.

Geografia.

Udalerri mugakideak.

Mutiloak mugakide ditu iparraldean Gabiria eta Ormaiztegi; hegoaldean Zerain eta Segura; ekialdean Idiazabal; eta mendebaldean Legazpi (Urola Garaia).

Auzoak.

Herrigune nagusia parrokia-elizaren, udaletxearen eta plazaren inguruan bilduta dago. Gaur egun, biztanle guztien %20, gutxi gorabehera, bertan bizi da.

Beste auzuneen artean, Lierni aipatzekoa da, izen bereko baselizaren inguruan osatua baitago. Mutiloarren %10 barne hartzen du.

Gainerako biztanleak (% 70) auzo hauetan banatzen dira:

Historia.

1144. urteko dokumentu batean aipatzen da lehen aldiz Mutiloako herria. Segurako herriaren mende egon zen Mutiloa 1384. urtetik 1615. urtera, Filipe III.a Espainiako erregearen eskutik hiri-gutuna jaso zuen arte.

Ekonomia.

Ekonomia-jarduera nagusiak industria (eraikuntza, janari-industria; langileen % 58,4) eta nekazaritza (bazka-landareak, barazkiak, ardiak eta behiak; langileen % 25,75) dira. Langile askok inguruko herrietako industrietan lan egiten du, eta baserriko lanak bigarren lanbide ditu.

Honela banatzen ziren sektore ekonomikoak 2017an: lehen sektorea BEGaren %13,7; bigarren sektorea %2,3; hirugarren sektorea %77,3; eta eraikuntza %6,6.

Politika.

2019ko udal hauteskundeak.

2019ko udal hauteskundeetan Mutiloako Herri Kandidaturak 128 boto lortu zituen. Iñaki Ugalde aukeratu zuten alkate, bosgarren aldiz.

Alkateak.

Hauek izan dira Mutiloako azken alkateak:

Demografia.

2019an 250 biztanle zituen herriak, horietatik %20,8k 65 urte edo gehiago zituen, eta atzerrian jaiotakoak %1,6 ziren.

Euskara.

Mutiloako biztanle ia guztiak euskaldunak dira. Eustaten arabera, 2016an herritarren %85,17 zen euskalduna.

Sakontzeko, irakurri: «Goierriko hizkera»


Liophidium therezieni

Liophidium therezieni "Liophidium" generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.


Spring Lake (Ipar Carolina)

Spring Lake Ipar Carolinako herri bat da. Cumberland konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Tetradactylus ellenbergeri

Tetradactylus ellenbergeri "Tetradactylus" generoko animalia da. Narrastien barruko Gerrhosauridae familian sailkatuta dago.


Chalmelh

Chalmelh (okzitanieraz "Chalmelh

", frantsesez eta ofizialki: "Chaumeil

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Chaumeil udalerrian erroldatutako biztanleak 159 ziren. Familiak 83 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 202 etxebizitza zeuden, 83 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 187 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 83 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (36 gizon eta 17 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Chaumeil udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 171 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.208 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen eta 1 ile apaindegia.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.

2000. urtean Chaumeil udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 768 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Chaumeil

Grandsaigne (4,7 km)

Saint-Augustin (4,9 km)

Pradines (6,0 km)

Meyrignac-l'Église (6,6 km)

Lestards (6,6 km)

Sarran (6,8 km)

Veix (6,9 km)

Saint-Yrieix-le-Déjalat (7,0 km)

Beaumont (7,2 km)

Madranges (7,4 km)


Butler (Pennsylvania)

Butler Pennsylvaniako hiri bat da. Butler konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Contes (Pas-de-Calais)

Contes Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Contes udalerrian erroldatutako biztanleak 313 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 186 etxebizitza zeuden, 137 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 185etxeak ziren. 137 etxebizitza nagusietatik 114 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 209 ziren, horien artean 132 aktiboak ziren eta 77 inaktiboak ziren. 132 pertsona aktiboetatik 121 lanean zeuden (61 gizon eta 60 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 77 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Contes udalerrian 141 unitate fiskal zeuden, 312 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.912 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.

2000. urtean Contes udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Contes

Aubin-Saint-Vaast (1,3 km)

Cavron-Saint-Martin (2,1 km)

Maresquel-Ecquemicourt (2,4 km)

Bouin-Plumoison (2,9 km)

Guisy (3,2 km)

Offin (4,6 km)

La Loge (4,8 km)

Wambercourt (4,8 km)

Loison-sur-Créquoise (4,9 km)

Beaurainville (5,0 km)

Marconnelle (5,3 km)

Hesmond (5,5 km)

Huby-Saint-Leu (5,8 km)


Pterocryptis inusitata

Pterocryptis inusitata "Pterocryptis" generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.


Esku Huskako Binakako Pilota Txapelketa Nagusia (2008)

2008ko Binakako Txapelketa 2008an esku huska profesionalen artean egindako binakako txapelketa nagusia da. Asegarce eta Aspe enpresetako pilotariek parte hartu zuten 2008ko txapelketan.

Emaitzak.

Finala.

Finalean, hedabideetako 110 berriemailek hartu zuten parte, eta partida ETB 1ek zuzenean eman zuen. Batez besteko ikusle kopurua %8,6 izan zen, eta pantalla-kuota %25,3.


Scott konderria (Kentucky)

Scott konderria (ingelesez: "Scott County"

) Kentuckyko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Georgetown da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Scott konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 63,81 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Oriol

Oriol edo Orixol Arabako mendi bat da, Aramaioko harana gobernatzen duena, Arangioko mendilerroaren garaietatik. 1.128 metroko garaiera du, eta Anbototik gertu dago, haren hegoaldean kokaturik. Hainbat bide daude Aramaiotik mendi honetara igotzeko. Urkiolatik ere igo daiteke.

Izena.

Mendi haren euskal izentzat zenbaitetan "Orixol" edo "Orisol" ere azaltzen diren arren, dokumentazioak argi erakusten du mendi ezagun haren izena "Oriol" dela. Euskaraz "-io-" hiatoan kontsonante bat tartekatzea mendebaldeko zenbait hizkeretan oso fenomeno bizia da, eta ahoz esan arren, ez da inola ere idatzi behar ("Urkixola, Ixurreta, Mendixola"...).


Esklusa

Esklusak edo urateak nabigazio ubideetan bildutako goitierak gainditzea ahalbidetzen duten lan hidraulikoak dira, bertan aurkitzen diren itsasontziak jaitsi edo igotzen dituztenak. Batzuetan, presa baten egitura gehigarrietako zati ere badira, ibai nabigagarrietan eraikitzen denean.

Oso ezagunak dira Panamako Kanalekoak. Europako barne nabigazioa garatuta dagoenez, Ipar Itsasotik Itsaso Beltzera nabiga daiteke, zenbait esklusa erabiliz.

Esklusa bat zeharkatzea kontu motela da: ur-mailak orekatu behar dira, lehenik itsasontzia dagoen kanalaren zatiarekin eta, ondoren, hurrengo mailarekin. Ur-kontsumoa handia da: gutxitzeko, esklusa zeharkatu behar duen itsasontzirik ez badago, bete zein hustean kontu izan behar. Hori bi esklusa paraleloan eraikitzeko arrazoietako bat da; horrela, batak husten duen uraren zati bat bestea betetzeko erabil daiteke.

Teknikoki, esklusa bakarrarekin gaindi daitekeen goitiera gehiena 25 metro ingurukoa da. Alde handiagoak gainditzeko, bata bestearen jarraian jarritako lanetara jo behar da —are zailagoak dira— edo honakoen antzeko beste gailuak erabili:

Belgikan "du Centre" kanalaren gainean, 2002an, Strépy-Thieuko igogailu-funikularra inauguratu zen, 73 metroko goitiera gainditzea ahalbidetzen duena.


Nantouillet

Nantouillet Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Nantouillet udalerrian erroldatutako biztanleak 271 ziren. Familiak 83 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 105 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 100 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 178 ziren, horien artean 148 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 148 pertsona aktiboetatik 133 lanean zeuden (74 gizon eta 59 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Nantouillet udalerrian 86 unitate fiskal zeuden, 243,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.480 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Nantouillet

Juilly (1,1 km)

Saint-Mesmes (2,1 km)

Vinantes (2,5 km)

Thieux (2,8 km)

Compans (3,0 km)

Messy (3,8 km)

Saint-Mard (3,9 km)


Txinbo gabirai

Txinbo gabirai ("Sylvia nisoria") "Sylvia" generoko animalia da. Hegaztien barruko Sylviidae familian sailkatua dago.


Florida (Ohio)

Florida Ohioko herri bat da. Henry konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Synodontis omias

Synodontis omias "Synodontis" generoko animalia da. Arrainen barruko Mochokidae familian sailkatzen da.


Bruchmühlbach-Miesau

Bruchmühlbach-Miesau Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Wuxi

Wuxi (txinera sinplifikatuz: 无锡, pinyineraz: Wúxī), Jiangsu probintzian dagoen prefektura mailako hiria da. Guztira, 4.471.900 biztanle inguru dauzka eta 4.787 kilometro karratuko azalera.

Hiria bi zatitan banatuta dago Taihu lakuaren bi aldeetan

Inguru naturala eta kokapena.

Hiria gune lau batean dago, eta zirkulo itxurako planoa duen hiria da. Hiria ubide sare konplexu batek zeharkatzen zuten antzina, baina gaur egun ia erabat desagertu diren arren, ubide nagusian oraindik ere hainbat ontzi ibiltzen dira.

Hiriaren mugakideak honakoak dira: Suzhou ekialdean, Taizhou iparraldean, Huai'an mendebaldean, eta Taihu lakua hegoaldean.

Klima.

Uda nahiko beroak izan arren, neguak oso hotzak izaten dira, aldaketa termikoa handia den seinale. Urteko batez besteko tenperatura 18 gradukoa da, eta neguak hotzak diren arren, arraroa da elurra jaustea. Ekialdeko Txinako itsasoarekiko hurbiltasuna dela eta, Asiako montzoiaren eraginpean dago, eta urteko batez besteko prezipitazioak 1.000 eta 1.100mm artekoak dira.