Wallon-Cappel

Wallon-Cappel Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Wallon-Cappel udalerrian erroldatutako biztanleak 903 ziren. Familiak 316 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 104 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 144 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 339 etxebizitza zeuden, 319 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 333 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 319 etxebizitza nagusietatik 280 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 261 etxek bost zituzten. 292 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 131 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 177 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 618 ziren, horien artean 457 aktiboak ziren eta 161 inaktiboak ziren. 457 pertsona aktiboetatik 432 lanean zeuden (247 gizon eta 185 emakume) eta 25 langabezian zeuden (13 gizon eta 12 emakume). 161 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 64 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Wallon-Cappel udalerrian 318 unitate fiskal zeuden, 914,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.230 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 margolariak, 1 zurgina eta 1 argiketaria.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.

2000. urtean Wallon-Cappel udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 279 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Wallon-Cappel

Sercus (2,6 km)

Staple (2,8 km)

Lynde (4,2 km)

Hazebrouck (4,4 km)

Hondeghem (4,6 km)

Ebblinghem (4,6 km)

Morbecque (4,9 km)

Steenbecque (5,9 km)


Aleksandra Txudina

Aleksandra Georgievna Chudina (Sobietar Batasuna, 1923ko azaroaren 6a - 1990eko urriaren 28a) sobietar atleta izan zen, eta Olinpiadetako hockeyan nabarmendu zen, luzera-jauziko proban espezializatua.

Belar-hockeya.

Chúdak kirol sorta zabala egin zuen eta lehenbizi belar gaineko hockeyan nabarmendu zen, non 1937an defentsari gisa jokatzen hasi baitzen eta gero aurrelari izatera pasatu baitzen. Dynamo Moscow taldearekin, hainbat txapelketa garrantzitsu irabazi zituen Espainian eta hirian, 1937 eta 1947. artean.

Atletismoa.

Gero Chudina atletismora aldatu zen eta 1946an nazioarteko lehen arrakasta izan zuen, Europako txapelketetan altuera-jauzian bigarrena amaitu zuenean. 1952ko Udako Olinpiar Jokoetan zilarrezko dominak irabazi zituen xabalina-jaurtiketan eta luzera-jauzian, eta brontze bat jauzian. 1954ko maiatzaren 22an, munduko errekor berri bat ezarri zuen altuera-jauzian, 1,73–4–rekin. Urte berean bi domina irabazi zituen Europan pentatloian eta luzera-jauzian, baina seigarrena amaitu zuen irudi-jauzian.

Boleibola bultzatzea.

1947 eta 1963 bitartean, Chúdina Dynamoko eta boleiboleko talde nazionaletako kide ere izan zen, eta sarritan kapitaina. Talde nazionalekin munduko txapelketak irabazi zituen 1952, 1956 eta 1960, eta Europako txapelketak 1949, 1950, 1951 eta 1958an, eta bigarren postuan geratu zen 1956ean.

Pertsonala.

1950eko hamarkadako kirolari sobietar ezagunenetako bat izan zen, eta gero sobietarrek erabili zuten kirol programa nazionalen nagusitasunaren adibide gisa. Pertsona xelebrea zen, ahots baxu eta zakarra zuen, alkohola edanez eta kartetan jolastuz gozatzen zuen, eta arretarik gabe gidatzen zuen. Atletaren arrakastaren ondorioz, 1960an Ludwig Prokop irakasle australiarrak haren generoari buruzko zalantzak adierazi zituen, baina ez ziren frogatu, genero-kontrola 1966an sartu baitzen lehen aldiz nazioarteko lehiaketetan, atletaren karrera amaitu ondoren. Lehiaketetatik atera ondoren, kirol-administratzaile gisa aritu zen lanean, eta laster ahaztu egin zuten. Tuberkulosia garatu zuen eta hanka bat galdu zuen gangrenagatik. Erretzaile porrokatua bere bizitzaren zati handi batean, urdaileko minbiziaz hil zen 66 urtean.


Stenella longirostris

Stenella longirostris Stenella generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Delphinidae familian sailkatuta dago.


John Vanbrugh

Sir John Vanbrugh (Londres, 1664 - "ibidem", ) ingeles arkitektoa eta idazlea izan zen.

Parisen Arkitektura ikasketak egin ondoren, armadan sartu zen, eta 1690. urtean atxilotu zuten espioitza-lanak egin zituelakoan. Aske geratu zenean antzerkirako obrak idazteari ekin zion. Egilearen lan aipagarrienak ohiturazko komediak dira: "The Relapse" (1696), "Esopo" (1696), "The Provoqued Wife" (1697, "Hartaratutako emaztea"). Carlisleko kondeak eskatuta Howardeko gazteluko planoak egin zituen (1714) eta Marlborougheko kondeak Blenheim jauregiaren eraikuntzaren zuzendaritza eskaini zion, Vanbrughen obra handiena izan zena (1705-1724). Halaber, Vanbrughek egin zituen Bristolgo Kings Weston eta Claremontko gazteluetako marrazkiak. Jurgi I.ak iturri eta lorategietako zaindari nagusi izendatu zuen.


Eric Woolfson

Eric Norman Woolfson (Glasgow, 1945eko martxoaren 18a - Londres, 2009ko abenduaren 2a) eskoziar musikari eta abeslaria izan zen. The Alans Parsons Project taldea sortu zuen Alan Parsonsekin batera.

1963an Londresera iritsi zen eta piano-jotzaile gisa lan egin zuen. Geroago abestiak idatzi zituen Marianne Faithfull eta beste artista batzuentzat. 1974n Alan Parsons ezagutu zuen eta The Alan Parsons Project taldea sortu zuten. 1976tik 1987ra arte hamar diskotan lagundu zuten. Geroago bost musikal sortu zituen.


Montxino

Montxinoa edo "montxina" izenarekin Euskal Herriko ipar-mendebaldeko aldean oro har mendiko aziendari deitzen zaio. Bereziki bi abere motei:

Hitza haran hauetan garai batean mintzatutako erromantze montañeratik dator.


Heredia (Costa Rica)

Heredia Costa Ricako hiria da, Heredia probintziako hiriburua. Erdialdeko Haranean dago, San Josetik 10 kilometro ipar-mendebaldera. 2011n 128.550 biztanle zituen.


Tracy-Bocage

Tracy-Bocage Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Tracy-Bocage udalerrian erroldatutako biztanleak 343 ziren. Familiak 126 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 133 etxebizitza zeuden, 127 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 127 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 230 ziren, horien artean 178 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 178 pertsona aktiboetatik 172 lanean zeuden (95 gizon eta 77 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Tracy-Bocage udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 343 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.279 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 zurgina.

2000. urtean Tracy-Bocage udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 679 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Tracy-Bocage

Amayé-sur-Seulles (1,9 km)

Maisoncelles-Pelvey (2,2 km)

Villers-Bocage (2,8 km)

Saint-Louet-sur-Seulles (3,2 km)

Coulvain (3,7 km)

Anctoville (3,8 km)


Marta González Gómez

Marta González Gómez (Bilbo, 1961eko maiatzaren 13a - Nejapan, Santa Ana, El Salvador, 1990eko abenduaren 24a) Bilboko medikua eta FMLN taldeko kidea izan zen, El Salvador-eko armadaren eraso batean eraila.

Biografia.

Bilbon jaio zen 1961ean. Lehenengo ikasketak Indautxuko Carmelitas de la Caridad ikastetxean egin zituen, 1977ra arte, familiarekin Madrilera joan zenean. Batxilergoa eta UBI bukatu zuenean, medikuntza ikasi zuen Madrileko Unibertsitate Autonomoan, Niño Jesús eta La Princesa ospitaleetan praktikak eginez. 1987tik 1988ko abendura arte Nikaraguan egon zen Estelíko ospitale batean lan egiten eta gero hainbat medikuntza ekintzetan parte hartzen (txertoak eta prestakuntza besteak beste).

1989 Madrilera bueltatu zen eta Erdi Ameriketako erakunde batzuekin kolaboratzen eta bere burua hainbat gaitan prestatzen egon zen bertan, 1990ean El Salvadoreko Gerra Zibilera joan arte. Han, Asociación Salvadoreña Promotora de la Salud-en mediku aritu zen eta azaroan, FMLN-ean sartu zen internazionalista "Begoña" goitizenarekin, Begoña García Arandigoyen-en omenez, zeinak hilabete batzuk arinago paramilitarrek bahitua eta erahila izan zen.

El Salvadorreko armadak Frente Farabundo Martí de Liberación Nacional (FMLN) delakoari egin zion erasoan bizia galdu zuen Bilboko medikuak, 29 urte zituela. Gabon gaua igarotzen ari zirenean Adelaida herrizkan, Nejapa udalerrian (El Salitre kantoian), populazio zibilarekin batera eta, su-etena adostu bazuten ere, El Salvadorreko armadak erasotu egin zituen. Espainiako enbaxadak heriotzaren berri eman zuen 1991ko urtarrilaren 10ean eta senitartekoen eskariz gorputzaren errepatriazioan lagundu zuen. Derioko hilerrian lurperatu zuten familiako panteoian.


Dunlo (Pennsylvania)

Dunlo Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Cambria konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Chemung (New York)

Chemung Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Chemung konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Gabika

Gabika Ereño udalerriko auzoa da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 73 biztanle ditu.


Mugi txartela

Mugi txartela "Mifare Classic" teknologiadun kontaktugabeko txartela da, 2013ko martxoaren 4an Gipuzkoako Foru Aldundiak martxan jarritakoa. Txartelak herrialde osoko garraio publikoen ordainketa-sistema bateratzeko asmoa dauka, hau da, txartel bakarra izateko jaulki da. Hala, dagoeneko momentura arte Gipuzkoako garraio publikoetan erabiltzen ziren beste txartel batzuk ordezkatzen ditu, hala nola Lurraldebus txartela, tarifa-sistema bateratu bat ere martxan jarrita, Mugi Sistema, alegia.

Irrati-uhin bidez 2 eta 10 cm bitarteko distantziara komunika dezake informazioa, txartela eta balioztatze-puntuaren arteko kontakturen beharrik ez duela. Txartelak saldo eguneratuaren informazioa gordetzen du, eta bezeroak balioztatze-puntuetako pantailetan zein beste dispositiboetan ikusgai du, adibidez Interneten.

Mugi Sistema.

Mugi Sistema Gipuzkoako tarifa-sistema bateratua da, eta bere euskarria Mugi txartela da. Sistema hau Lurraldebus sistemaren bilakaeratik dator, hainbat hobekuntza gaineratu zitzaizkiola. Hala, 2013ko martxoaren 4tik aurrera tarifa-sistema bakarra dago sistemaren barruan dauden eragile guztientzako, izan ere, hori zen Lurraldebus txartelaren helburua. Ordaindu beharreko tarifa bidaiariak egiten dituen jauzien araberakoa da, eta ez eragile bakoitzak ezartzen duen prezioaren araberakoa.

Horrek esan nahi du Gipuzkoako lurralde osorako tarifa-gune amankomunak ezarri direla, bidaiatzeko modu guztiek (autobusa, trena...) zein eragileek errespetatuko dutena. Hala, Gipuzkoako lurraldea tarifa-gune ezberdinetan banatu da, zenbat eta gune gehiagotan zehar bidaiatu, orduan eta gehiago ordaintzen delarik. Txartelak, guneen arteko "jauziak" zenbatzen ditu, eta dagokion prezioa kentzen du guk dugun hasierako saldotik. Hala, behar-beharrezkoa da txartela bai bidaiaren hasieran zein bidaiaren amaieran balioztatzea, sistemak zenbat "jauzi" egin ditugun zenbatu ahal izateko.

Bestalde, hainbat motatako Lurraldebus txarteletan Mugi txartelaren hobekuntzak ezarriko dira martxoaren 4tik aurrera. Lurraldebus txartel arruntak, Familia ugariarenak, txartel sozialak eta 18 urtetik beherako gazteentzako txartelak Mugi Sisteman integratuko dira automatikoki.

2019ko apirilaren 1.tik 2020ko apirilaren 1.ra bitarteko tarifak.

Mugi Sistemaren hobaridun tarifen gutxieneko deskontua prezio orokorraren %47koa da, hilean 1 eta 20 bidaia artean egitekotan; %57koa, 21 eta 50 bidaia artean egitekotan; eta %90eko deskontua 51. bidaiatik gora egiten dutenentzat, beti ere Mugi txartel pertsonalizatua bada. Mugi txartel anonimoen kasuan, prezio orokorraren gaineko %32ko deskontua aplikatiko da, bidaia kopurua kontuan hartu gabe.

(*) <br>(**)

Zonakatzea.

Zonakatzearen bitartez ibilbide batean egindako jauziak zenbatzen dira, dagozkion tarifak aplikatzeko. Mugi sistemak hamabost gune ezberdinetan banatzen du zerbitzatutako lurraldea:

Txartelaren ezaugarriak.

Mugi txartela kontaktu gabeko txanpondegi-txartela da, birkargatu beharrekoa. Txartelak 5€ko kostua dauka, eta horrekin orainduz gero, Mugi Sistemaren hobaridun tarifak ezartzen dira. Birkargak egiteko tokien artean Gipuzkoako hainbat kiosko, paperdenda, Correos-eko postetxe, edota Kutxako kutxazain dago. Gipuzkoatik kanpo, Bilboko Termibus eta Gasteizko Herran kaleko autobus geltokian ere birkarga daitezke txartelak, Pesa konpainiaren txarteldegietan dauden birkarga-makinetan, alegia.

Motak.

Hiru txartel mota dago:

Anonimoa.

Transferigarria da. Ez dauka ez argazki ez datu pertsonalik. Txartel honekin prezio orokorraren gaineko %32ko deskontua aplikatzen da, bidaia tarterik kontuan hartu gabe.

Arrunta.

Pertsonala eta transferiezina da. Erabiltzailearen argazkia eta datuak ditu. Edonork eskura dezake, txartela eskatzeko formularioa betez.

Taldeak.

Pertsonala eta transferiezina da. Erabiltzailearen argazkia eta datuak ditu. Baldintza batzuen behean besterik ezin da eskuratu, oro har, txartelaren jabea Gipuzkoan erroldatuta egon behar du, eta bere errentak ezin du IPREM adierazlea 2,5 aldiz edo gehiago biderkatu. Txartel hau erabilita, txartel arruntari ezartzen zaizkion tarifei beherapenak gehitzen zaizkio. Hurrengo taldeak daude:

Bidaiak doakoak dira.

Bidaiei %20ko beherapena gehitzen zaie Familia Ugari Orokorra direnentzat, eta %50ekoa Familia Ugari Berezia direnentzat.

Bidaiei %12ko beherapena gehitzen zaie.

Bidaiei %52ko beherapena gehitzen zaie.

Bidaiei %52ko beherapena gehitzen zaie.

Bidaiei %52ko beherapena gehitzen zaie.

Mugi txartelera atxikitako garraioak.

2013ko martxoaren 4an Mugi txartela martxan jarri zenetik, ordura arte zegoen Lurraldebus txartela erabil zitekeen garraiobide berdinetan erabilgarri da txartel berria. Lurraldebus txartelei dagokienez, sistema berrian sartu ziren automatikoki, Mugi txartelaren abantaila eta ezaugarri berdinak ezarriz. Honako hauetan erabil daiteke Mugi txartela:


Pussy Riot

Pussy Riot emakumez osatutako punk-rock talde feminista errusiarra da.

Pussy Rioteko bost kidek 2012ko otsailaren 21ean kantatu zuten Moskuko katedral ortodoxoan, Errusiako presidentetzarako hauteskundeak baino bi aste lehenago. Aldarera igo, eta Ama Birjinari Putin boteretik bidaltzeko eskatu zioten. Taldearen saioak minutu bat baino gutxiago iraun zuen, zaindariek elizatik kanporatu baitzituzten. Bost abeslarietako hiru —Maria Aliokhina, Nadezhda Tolokonnikova eta Jekaterina Samutsevitx— martxoaren hasieran atxilotu zituzten, eta espetxeratu zuten. Beste biak zein ziren jakiterik ez zuen lortu Poliziak. Bost hilabetez behin-behineko espetxean eduki ondoren, 2012ko abuztuaren 17an bi urteko espetxe zigorra jasan zuten. 21 hilabetez espetxean izan eta gero, Tolokonnikova eta Alekhina 2013ko abenduaren 13an espetxetik atera ziren Estatu-Dumaren amnistiari esker.


Acaulospora gedanensis

Acaulospora gedanensis Acaulosporaceae familiako onddo espezie bat da. Mikorriza arbuskularrak eta besikulak eratzen ditu sustraietan. Polonian aurkitu zen "Festuca ovina" azpian hazten. Espezie berri 1988an gisa deskribatu zen.


Bakanteak

Bakanteak ("Βάκχαι") Bako (baita ere Dioniso edo Bromio) jainkoaren emakume jarraitzaileak ziren. Batzutan Bakoren zerbitzura zeuden menade ninfekin nahastuak izan dira.

Bakori eskainitako kultua.

Gaur egun kultu horren ezaugarriak sinplifikatu izan dira eta mozkortasunarekin zuzenean lotzen da. Baina Antzinako Grezian garrantzi handia izan zuen eta greziarren pentsamendu filosofikoan eragin handia izan zuen. Jatorriz, Bako Traziako jainkoa zen baina poliki-poliki beste errituekin joan zen aberasten. Garagardoaren aurkikuntzarekin eta, geroago, ardoarekin nekazariek edariok «jainkoen zoramenekin» lotu zuten Bakoren irudia.

Aurrerago, Bako Pan jainkoarekin eta emankortasun errituekin lotu zen eta, aldi berean, emetasunarekin. Bakanteek, edo Bakoren gurtzaileak, erritu horiek aurrera ematen zituzten, "Bakoren misterioak" alegia. Ezkutuko zeremoniak ziren eta gizonek debekatuta zuten haietan parte hartzea. Antzinako Erroman, aldiz, mundu guztiari ireki ziren, Bakanalak, eta, ondorioz, degeneratzen joan ziren, azkenean Senatuak debekatu arte.

Kultua.

Bakanteek egiten zuten kultua, bakanalak alegia, Euripides idazleari esker ezagutzen ditugu, batez ere "Bakanteak" (K.a. 405 urtea) antzezlanari esker. Hasteko, andre helduak eta gazteak mendi bakarti batera igotzen ziren eta, egun batzutan, gizonekin kontakturik izan gabe, alkohola edaten zuten, haluzinogenoak hartzen zituzten eta, halaber, erritu desberdinak betetzen zituzten. Haur txikiak zituzten emakumeak ez ziren joaten.

Errituak ekintza basati ugari zituen: animalia txikiak hiltzea eta jatea, esaterako. Erotismoak, bestetik, garrantzi handia zuen. Eurípidesek narratzen duen arabera, emakumeok gau osoak biluzik dantzatzen ematen zuten. Praktika horiekin pentsatzen zuten emankortasuna handitzen zela. Emakume helduek apaizemeen papera betetzen zuten, alkohola eta drogak gazteei banatzen. Kondairaren arabera, bakanteak basoetan ibiltzen ziren gizonak probokatzen eta haiek iraintzen. Zeremonia guztien une nagusia Menadeen Dantza izaten zen.

Azken helburua «gogoberotasuna», estasia lortzea zen. Jainkoekin maitasuna egina pentsatzen zuten emakumeek zorionduak eta babestuak ziren.

Historikoki ez dago garbi noiz desagertu ziren kulto hauek. Erroman debekatu zituzten baina ezkutuan bizirik jarraitu zuten. Erdi Aroan oraindik margoak eta tupinak bakanalak erakusten aurkitu izan dira. Horietako batzuk Napoliko Arkeologia Museo Nazionalean erakusten dira.


Ossauko uhaitza

Ossauko uhaitza (frantsesez "gave d'Ossau") Frantziako ibaia da, Bearno zeharkatzen duen Aturriren arroko ibaiadarra dena.

Midi d'Ossau mendi inguruko urrak bildu, Ossauko harana zeharkatu eta Aspeko uhaitzarekin batera Oloroeko uhaitza sortzen du Oloroe-Donamarian


Édouard Manet eta emaztea

Édouard Manet eta emaztea (frantsesez "Monsieur et Madame Édouard Manet") 1868-1869 artean Edgar Degas frantziarrak margotutako olio-pintura bat da. Lana oso polemikoa izan zen.

Historia.

Degas eta Manet oso lagunak ziren. Degasek lan hau lagunaren omenez egin zuen eta margolana Édouard Maneti oparitu zion. Bertan Manetekin batera Suzanne Leenhoff emaztea agertzen da. Maneti, ordea, ez zitzaion gustatu eta mespretxuz tratatu zuen; une batean, Manetek emaztea agertzen zen atala puskatu zuen. Ondorioz, bi margolarien arteko harremana dezente ozpindu zen. Ondoren, Degasek lana leheneratzea agindu zuen. Gaur egun Japoniako Kitakyushuko Udal Museoan erakusten da.


Discopyge tschudii

Discopyge tschudii "Discopyge" generoko animalia da. Arrainen barruko Narcinidae familian sailkatzen da.


Oberena Kirol Elkartea

Oberena Kirol Elkartea Iruñeko futbol taldea da. Gaur egun Hirugarren Mailan dabil.

Futbol Zelaia.

Oberena Futbol Zelaiak 2.500 ikusleentzako tokia du.

Historia.

1940an sortu zen eta 50. eta 60. hamarkadetan hirugarren mailan jokatu zuen. 1967an hirugarren postua eskuratu zuen.

70. hamarkadan erregional mailatan ibili ondoren 1984an Hirugarren mailara itzuli eta ordutik aurrera bertan mantendu denez maila honetako talde historikoa bihurtu da. Emaitzarik onena 1996ko bigarren postua izan du.

Datuak.

2023-24 denboraldia barne.


Nellim

Nellim (inariko samieraz: "Njellim"; skolt samieraz: "Njeäʹllem") Inari udalerria osatzen duten herrixketako bat da. Gutxi gorabehera 190 bat biztanle ditu eta Ivaloren ondoan dago, Inarijärvi aintziraren hego-ekialdean eta Errusiar mugatik gertu.

Herrixkan, hiru kultura ezberdineko biztanleak daude: bertako jatorrizko biztanleak, inariko samitarrak; II. Mundu Gerraren ondorioz Finlandiara erbesteratuak izan zuten Errusiako samitarrak, skolt samitarrak; eta 1940ko hamarkadan iristen hasi ziren hegoaldeko finlandiarrak.

Eskola publikoa eta zerbitzu gutxi batzuk daude bertan, hala nola hotela edo 1987. urtean skolt samitarrak eraiki zuten eliza ortodoxo errusiarra.

Vätsäri eta Tsarmitunturi eremu basatietatik gertu dago eta 2005. urtean, Greenpeaceko hainbat lagun hurbildu zen udalerria, basoari abeltzaintzarako leku gehiago kentzea galerazteko.

Azkenean eremu naturala mantentzea adostu zuen Finlandiako Gobernuak.


Jorge Azanza

Jorge Azanza Soto (Altsasu, Nafarroa Garaia, 1982ko ekainaren 16a) txirrindulari profesional ohia da. Txirrindularitzari lotuta jarraitzen du, Euskadi Fundazioko kirol zuzendaria baita. Ziordian bizi da.

2005ean debutatu zuen txirrindularitza profesionalean, Kaiku taldearekin; eta 2013an erretiratu zen, orduko bere taldea (Euskaltel-Euskadi) desegitearekin batera.

Palmaresa.

2004

2005

2006


Pedro Urtsua

Pedro Urtsua Diez de Armendaritz (Arizkun, Baztan, 1520-1526 aldean – Mocomoco, Peruko Erregeorderria, 1561eko urtarrilaren 1a) nafar konkistatzaile eta esploratzailea izan zen. Kolonbiako Norte de Santander departamenduko Pamplona hiria sortu zuen.

Bizitza.

Pedro Urtsua Arizkun herrian jaio zen, Baztan haranean (Nafarroa Garaia), bere sendiaren jabego Urtsua jauregian hain zuzen ere, 1520 edo 1526 aldean. Aita Tristan Urtsua Henrikez Lakarra, Baztango beaumondarra, eta ama Leonor Diez Armendaritz Beraitz, Tuterako agramondarra, izan zituen. Haren abizenek adierazten duten bezala, Pedrorengan Nafarroako Erresumako leinu loriatsuenak elkartu ziren, zaldun eta gerlarien sendiak, Nafarroako Erresumako bizitza politikoan beti nabarmendu zirenak.

Ameriketara iristea.

24 urte zituelarik itsasoratu zen Sevillan Ameriketara bidean, eta 1545an Cartagena de Indiasen lehorreratu zen; orduko, Migel, anaia zaharrena, Urtsua dorretxearen oinordeko bilakatua zen. Lehorreratu eta handik gutxira bere lehengusu —edo osaba— Miguel Diez Armendaritzek Indietako ikuskatzaile nagusi kargua hartu zuen. Hark egungo Kolonbiara espedizio bat antolatu zuen eta Urtsua espedizioburu eta Granadako Erresuma Berriko teniente nagusi izendatu zuen. Magdalena ibaian gora egin zuen eta Vélez eta Tunja herrietatik igaro ondoren Santa Fe de Bogotara heldu zen. Bertako gobernari Montalvo de Lugok ez zuen hiriko aginpidea Urtsuaren esku utzi nahi izan; Urtsuak atxilotu zuen eta gobernari izendatu zuen bere burua.

1546-1548 urteetan Gonzalo Pizarrok Perun antolatu zuen matxinadari aurre egin behar izan zion; Pizarro 1548. urteko abuztuan, Xaquixaguanako guduan, garaitua izan zen. Handik gutxira Chanchón kazikearen matxinada ere zapuztu zuen, eta buruzagi nagusiak hilarazi zituen.

Espedizioak eta konkistak.

Pedro Urtsuaren espedizioak gaur egungo Panamatik Amazonia zabaleraino hedatu ziren. 1549. urtean Andeetara abiatu zen, eta urte berean Pamplona hiria sortu zuen Zulia haranean (Granada Berria). 1551. urtean urre eta harribitxi hobiak aurkitu zituen Pamplona inguruan eta hiri oparo bihurtu zen urte gutxitan. Hiri hau egungo Kolonbiako kultura gune garrantzitsuenetakoa da; bertako unibertsitateko arma plazan Urtsuaren oroimenezko irudi bat dago.

Santa Fera itzuli zenean Errege Audientziak muzo leinuaren aurkako espedizioan parte hartzeko agindu zion. Gerra honetan garaile irten izanak ospe handia eman zion Indietan, eta bere inguruan bertute eta merezimendu guztiez hornitutako kondaira sortu zen; hala ere, aurkaririk ez zitzaizkion falta izan. Tudela hiria sortu zuen muzoen lurraldean, baina handik gutxira jatorrizko biztanleek suntsitu egin zuten.

Bere lehengusu Armendaritz postutik kendu zutenean, Urtsuak Santa Martako Justizia Nagusi postua onartu zuen, Tairona indioen aurka borrokatzeko aginduarekin. Horretan jardun zuen, 1553an, gaixorik eta zauriturik zegoela, epaile berriak ordeztu zuen arte.

Panaman esku hartzea.

1554tik aurrera, legez kanpo utzi zuten espainiar agintari berriek eta Pamplonara eta Santa Fera ezkutatu behar izan zuen aldi batez, baina bere burua arriskuan ikusten zuenez gero, Panamako Nombre de Dios portu-herrira ihes egin zuen. Handik 2.040 urrezko peso igorri zituen Espainiako bankuetara, bahian zeuden Urtsuako etxea eta etxaldea berreskuratzeko ("«para desempeynar la cassa y mayorazgo de Urssua»").

Panaman Andrés Hurtado de Mendoza, Peruko erregeorde berria, ezagutu eta haren zerbitzari jarri zen. Erregeordeak ihes eginiko esklabo beltzen aurka borroka zezan agindu zion. 1556. urtean hasi zuen esklabo ohien aurkako gerra eta, haiekin negoziatu ondoan, pozoitu egin zituen denak, Bayano buruzagia salbu. Hau Limara bidali zuen gatibu.

Heriotza.

1558. urterako guztiz konkistatzaile ospetsua zen eta, urtebete geroago, Hurtado de Mendozak El Dorado aurkitzeko espedizioa antola zezan agindu zion. Urtsuak Andeak eta Ozeano Atlantikoaren artean aurkitzen zituen lurralde guztietako gobernadore, jeneral goren eta epaile titulua jaso zuen. Oso aurrekontu urriarekin ontziak eraiki, kapitainak, ontzizainak eta soldaduak hartu eta hornigaiak erosi behar izan zituen. 1559an, Inés de Atienza, Blas de Atienza konkistatzailearen alaba, ezagutu zuen Trujillon. Hartaz maitemindu zen eta espedizioan berarekin eramatea erabaki zuen.

Espedizioa 1560ko irailaren 26an abiatu zen, lehenik Huallaga eta gero Marañon ibaietan behera. 300 ontzi inguru ziren: piraguak, baltsak, txatak eta bi brigantin. Handik hiru hilera, 1561eko urtarrilaren 1ean, Mocomoco herrixkan zeudenean, espedizioko talde batek, Lope de Agirre buru zuela, Urtsua eta haren maitalea hil zituen.


Koki Maezawa

Koki Maezawa (japonieraz: 前澤 甲気

, 1993ko martxoaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Azul Claro Numazu.


Beceni

Beceni Errumaniako udalerri bat da, Buzau konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Herriak.

Udalerrian honako herriak daude:


Eslovakiako Karpatoetako egurrezko elizak

Eslovakiako Karpatoetako egurrezko elizak 2008an UNESCOk Gizateriaren Ondare izendaturiko eraikin multzoa da, Eslovakian zehar hedatuta. XV. eta XVIII. mendean artean eraikiak, bi eraikin katoliko, bi protestante eta hiru greziar katoliko dira.


Teresa Duran

Teresa Duran i Armengol (Bartzelona, 1949ko abenduaren 16a) idazle eta ilustratzaile kataluniarra da. Ezaguna da haur eta gazte literaturaren esparruan arlo deberdinetan egindako lanagatik. Berak sortutako lanengatik zein ikerketaren munduan, literatur kritikan edota hezkuntza molde desberdinetan zein zabalkundearen munduan egindakoagatik ere.

Biografia.

Teresa Duran, diseñatzaile grafikoa eta Pedagogian doktorea. Bartzelonako Unibertsitateko Plastika eta Ikus Hezkuntzako didaktika Arloko Irakaslea izan da. "Els suports narratius dins la literatura infantil" (2001) izeneko bere doktore tesiak Pedagogia Fakultateko klaustroaren sari nagusia jaso zuen.


Guns N' Roses

Guns N' Roses 1985ean Los Angelesen (California) sortutako hard rock musika talde estatubatuarra da, zeinek 1980etako amaieran eta 1990etako hastapenetan ospea lortu zuen. Axl Rose lider gisa duen taldeak hainbat aldaketa izan ditu eta eztabaida ugariren protagonista izan da sortu zenetik, gaur egun jatorrizko taldekide bakarra Axl Rose bera delarik. Taldeak sei estudio album, hiru EP, zuzeneko album bat eta bilduma album bat argitaratu ditu.

Historia.

Diskoetxe garrantzitsu batekin grabatutako lehen lana, "Appetite for Destruction", (1987) mundu osoko arrakasta izan zen. 1991an, gogor ahaleginduta, "Use Your Illusion I" eta "Use Your Illusion II" plazaratu zituzten. Ondorengo birarekin batera, haien lehen mailako estatusa frogaturik geratu zen. Guztira, munduan zehar 90 miloi album saldu dituzte.

Hard rocka urrats bat haratago eraman zuten. Glam metala 1980ko hamarkadako musika-korronte nagusia menderatzen ari zela, Guns N' Rosesek jatorrizko rockean oinarritutako estiloa luzatu zuen. Horren ondorioz, zale franko bereganatu zuten, eurena rock benetakoagoa eta garbiagoa zelakoan. Taldearen urrezko urteak 1987 eta 1993 bitartekoak izan ziren. Hortik aurrera, barenko tirabirek (batik bat Slash eta Axl Rosen artekoek) nahiz gehiegizko alkohol eta drogen erabilpenak elkarrekin lan egiteko ahalmena oztopatu, eta, azkenean, galarazi egin zuten. Axl Rose da egun jatorrizko osakideengandik geratzen den bakarra.


Rancé

Rancé Ain departamenduko udalerria da, Frantziako Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.


Tosarhombus longimanus

Tosarhombus longimanus "Tosarhombus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bothidae familian.


Cat's Ash

Cat's Ash, galesez: Cathonnen

, Galesko Newport hiriaren ekialdean dagoen herrixka bat da.


Hanover (Wisconsin)

Hanover Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Rock konderrian dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Krisztina Garda

Krisztina Garda (Budapest, Hungaria, 1994ko uztailaren 16a) waterpolo jokalari hungariarra da, brontzezko domina olinpikoa eta Europako txapelduna.

Bere ibilbidea.

2011n, bigarren izan zen U17ko Europako Txapelketan. 2012an, helduen selekzioan, Munduko Kopako kanporaketan sartu zen. Zilarrezko domina irabazi zuen U19ko Munduko Kopan eta U18ko Munduko Kopan. 2013ko Emakumeen Munduko Waterpolo Ligan, laugarren izan zen. Munduko Txapelketan, brontzezko domina irabazi zuen, eta, Junior mailako Munduko Txapelketan, seigarren sailkatu zen.

2015eko Emakumeen Munduko Waterpolo Txapelketan, bederatzigarren sailkatu zen. 2016an, Europako Txapelketako selekzioko kide izan zen.

2019an, urrezko domina irabazi zuen Unibertsiadean. Hungariako Kopa irabazi zuen 2020ko irailean. 2021era atzeratutako Tokioko Olinpiar Jokoetan, brontzezko domina lortuko zuen taldeko kidea izan zen.

Olinpiar Jokoak.

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabaziko du Hungariako taldearekin, AEBkoaren (urrezkoa) eta Espainiakoaren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz. Hauek osatuko dute Hungariako taldea: Edina Gangl, Krisztina Garda, Gréta Gurisatti, Anikó Gyöngyössy, Anna Illés, Rita Keszthelyi, Dóra Leimeter, Alda Magyari, Rebecca Parkes, Natasa Rybanska, Dorottya Szilágyi, Gabriella Szűcs eta Vanda Vályi-k.

Lorpenak.

Munduko Waterpolo Txapelketa

Europako Txapelketa

Unibertsiada

Hungariako Txapelketa


Meiacanthus limbatus

Meiacanthus limbatus "Meiacanthus" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.


Libreto

Libretoa opera, opereta, musikal eta beste antzezlan musikal batzuen testua da.

Libretoa (italieratik "libretto", "liburuxka") opera edo beste antzezlan musikal batzuen testua da. Hitz hau, oratorio baten testuari ere ematen zaio. Baita ballet baten aurkezpena adierazten duen testuari ere. Musikal baten libretoan, hitz egindako testua gidoia edo liburua deitzen da, eta kantaturiko testua, liriko. Libreto on bat, antzezlanean eraginkorra izan behar da, eta, aldi berean, musikari ondo egokitu behar zaio. Musikalan batzuk, libretoarekin batera pentsatu dira, baina, ohikoena, libretoa jatorrizko ideia bat edo eleberri edo antzezlan baten egokiera librea izatea da. XVIII. mendean, Pietro Metastasioren libretoak, antzezlan musikaletara ehundaka aldiz eraman ziren, konposatzaile ezberdinen aldetik. Beste garai batzuetan, libretogileak, konposatzaileekin elkarlanean aritzen ziren. Honen adibide, honako hauek dira: Jean Baptiste Lully konposatzailea eta Philippe Quinault olerkaria, Christophe Willibald Gluck eta Ranieri di Calzabigi, Lorenzo da Ponte eta Wolfgang Amadeus Mozart, A. Eugène Scribe eta Giacomo Meyerbeer, Hugo von Hofmannsthal eta Richard Strauss. Opereta eta musikalaren arloan, elkarlan esanguratsuenen artean, beste honako hauek nabarmendu behar dira: W. S. Gilbert eta Arthur Sullivan eta, Lorenz Hart eta Oscar Hammerstein II.a Richard Rodgersekin. Konpositore batzuk euren libreto propioak ere idatzi dituzte. Hauxe da Richard Wagner, Hector Berlioz, Michael Tippett edo Gian-Carlo Menottiren kasua.


Monozito

Monozitoa leukozito mota bat da, agranulozitoen taldean sailkatzen dena. Leukozito handienak dira (7-15 μm) eta fagozitosi egiteko ahalmena dute (fagozitoak baitira). Haien nukleoak giltzurrun-itxura du.

Monozitoak, odoleko gainontzeko zelulen antzera (leukozito guztiak, eritrozitoak eta plaketak) hezur-muinean sortzen dira. Batzuek aske irauten dute odolean, baina beste batzuk ehunetara pasatzen dira, eta bertan makrofago bihurtzen dira.

Odoleko leukozitoen %3 eta %9aren arteko portzentaia osatzen dute.


Nemcovce (Bardejoveko barrutia)

Nemcovce Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 5,46 km²ko azalera du eta 248 biztanle 2017ko datuen arabera.

Historia.

Idatzizko lehen aipamena 1320. urtekoa da.


Opsodoras morei

Opsodoras morei "Opsodoras" generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.


Pedro Navascues

Pedro Navascues Alarcón (Iruñea, - Tutera, ) historialari eta idazle nafarra izan zen, Arturo Kanpionen jarraitzailetzat jotzen dena.

Bizitza.

Tuteran zituen sustraiak, eta hiri horretan egin zituen batxilergoko ikasketak, ohorezko aipamenekin bukatu zituenak. Oso gaztetatik bereganatu zituen ideia abertzaleak, Tuterako ikastetxean arazo larriak ekarri zizkiona.

Bizitza laburra izan arren, lan oparoa garatu zuen Navascuesek Nafarroako historiaz, Nafarroako konkistaren garaiaz batik bat. Arturo Kanpionen itzala nabarmena da haren lanetan, "Miguel de Orreaga" eta "I. de Baigorri" goitizenekin sinatzen zituenak.

"Boletín de la Comisión de monumentos de Navarra" aldizkarian eta "Euzkadi" egunkarian argitaratu zituen hainbat artikulu. Bere lanik garrantzitsuena, hala ere, "Amayur, los últimos navarros" izan zen, Nafarroako konkista ardatzat hartzen duena. Kanpionen sarrera dakar liburu honek, eta Estornes Lasatarren Auñamendi argitaletxeak kaleratu zuen 1923an.

Tuteran hil zen egilea, 1927an, 24 urterekin, tuberkulosiak jota.


Fogoita-(Y)

Fogoita-(Y) mineral bat da eta rinkite taldearen kidea da.

Ezaugarriak.

Fogoita-(Y) elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Na3Ca2Y2Ti(Si2O7)2OF3</chem>. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.


1923ko Ingalaterrako Futbol Koparen Finala

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

1923ko Ingalaterrako Futbol Koparen Finala edo Zaldi Zuriaren Finala 1923ko apirilaren 28an Bolton Wanderers F.C. eta West Ham United F.C. futbol taldeek Wembley Stadium estadioan jokatutako Ingalaterrako Futbol Kopako finala izan zen. Bolton Wanderers F.C. taldeak West Ham United F.C. taldeari 2-0 irabazi zion (David Jack eta Jack Smithen golak). Partidu honetan ikusle gisa eta kopa irabazleari eskeintzeko asmoz Jurgi V.a Erresuma Batukoa egon zen.

Halere, final hau Ingalaterra eta munduko futbolzaleen oroimenean betirako gelditu baldin bada, bertaratu zen izugarrizko jende andanarengatik izan zen. Futbolaren Historian erregistratutako ikusle kopuru handiena izan duen partidua izan da, uste denez denera 300.000 ikusle bildu omen ziren, garai guztietako errekora duelarik. Ofizialki, partidu hartako ikusle kopurua 126.047 ikuslekoa izan zen, halere benetan 150.000-300.000 ikusle egon ziren.

Jada partidua hasi aurretik jende andana handia inguratu omen zen, Wembley estadioko 125.000 ikusleentzako edukiera sobera iraganez. gutxi gorabehera 300.000 ikusleek sarrera erostea lortu zuten, ondorioz armailek gainezka egin eta jendeak zelaiaren alboetan lekua topatzea beste aukerarik ez zuen izan.

Jendeak futbol zelaiko marrak iragan eta jokoa eten ez zezan zaldizko poliziak ikusleak zelaitik kanpo mantentzen lan egin beharra izan zuen, egun historiko hartako argazki batean zaldi zuri baten gainean zihoan zaldizko polizia bat agertzen da: "Billie" zaldiaren gainean zihoan George Scorey ofiziala, hortik aurrera partidu ahaztezin honi "Zaldi Zuriaren" ezizenaz deitu ohi izan zitzaion. Nahiz eta jendeak "Billie" zaldia zuri kolorekoa zela uste eta garaiko zuri-beltzeko egunkarietan hala dirudien, berez zaldi grisa zen.

Poliziak nola edo hala jendea futbol zelaiko marretatik kanpo mantendu ondoren, partidua 45 minutuko atzerapenarekin hasi zen. Nahiz eta West Ham United taldea presionatzen hasi, Bolton taldea partiduan zehar nagusi agertu eta azkenean garaile izan zen, eta bere historian lehenbiziko aldiz irabazi zuen Ingalaterrako Futbol Kopako finala.

Denera, partiduaren ondorioz 900 zauritu arin egon ziren, 22 lagun ospitalera eraman zituzten, haietako 10 laster kalean zirelarik.

Egun hartan bizitako jendetza eta eromenaren ondoren Erresuma Batuko Komunen Ganberan eztabaida piztu zen, William Bridgeman barne ministroak halako gertakaririk berriz errepikatu ez zedin neurriak hartzea erabaki zuen: ikerketa publiko bat ireki zuen, baina poliziak bere lana egoki egin zuela frogatu zenean, ikerketa bere hartan gelditu zen.


Jarlshof

Jarlshof Eskoziako Shetlandak uhartediko hegoaldeko muturrean dagoen aztarnategi arkeologiko bat da, milaka urtetako historia agertzen duena. Gizateriaren Ondare izateko hautagaia da.

Historia.

K.a. 2500 urtearen ingurutik populatua izan da eremua. Eraikina Burdin Aro altxatu zen K.a. 200 urtea baino lehenago, aurrez izan zen Brontze Aroko beste baten gainean. Dorreak 13 metrotako altuera izango zuela pentsatzen da.

Piktoen sinbolo ugari aurkitu da barnean. IX eta XIV mendeen artean norvegiarrak izan ziren bertan eta eraikin berriak egin zituzten inguruan. XVII mendean Robert Stewart Orkadetako Earlak Sumburgh gaztelua eraiki zuen inguruan, gaur egun hondarretan aurkitzen dena.

Jarlshof estalita egon zen denbora luzean zehar, harik eta ekaitz handi batek agerian utzi zuen arte. 1925ean egin ziren lehen indusketak eta 1949-52 artean teknologia modernoa erabili zen Jarlshof aztertzeko. Ordutik aurrera ez da beste indusketarik egin.

Egitura.

Honako eraikin hauek osatzen dute Jarlshof:


Borgomale

Borgomale Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Borgomalek honako udalerri hauekin egiten du muga:


Jakue Belatz de Medrano

Jakue Belatz de Medrano (1475?-1522), Iguzkitza eta Leartzako oinetxeen jaunaren anaia, XVI. mendeko nafar buruzagi militar bat izan zen, Nafarroako independentziaren aldeko gerla denboran.

Familia.

Medranotarrena Lizarrako merindadeko leinu ospetsua zen.

Jakueren aitona, Ferran Belatz de Medrano, Bianako printzearen alde borrokatu zen gerla zibilean. Aita, Joanes Belatz de Medrano, Iguzkitzako eta Leartzako oinetxeen jauna zen eta Deioko gazteluaren zaindaria. Ama, Leonor Etxauz Beaumont, Karlos Etxauz Baigorriko kondeordea eta Margarita Beaumont Curtonen alaba zen (azken hau Karlos Beaumonten alaba). Amaren bitartez Jakue zen Leringo kondearen bigarren lehengusua (eta ondorioz Nafarroako Erregeen lehengusua ere).

Anaia nagusia zuen, Joanes Belatz de Medrano, Leartzako eta Iguzkitzako jauna. Azken hau Ana Mauleonekin ezkondu zen, Karlos Mauleonen arreba (Mauleondarrak Ladron Mauleon, Traibuenasko jauna eta Joana Nafarroakoren haurrak ziren, Nafarroako Mariskalaren ilobak).

Biografia.

Hastapenak.

Jakue Belatz de Medrano 1475 aldean jaio zen, segur aski Iguzkitzako dorrean. Bigarren semea izanik, armen bidea lehenetsi zuen, Nafarroako erregeen alde, Katalina erregina eta bere senarra Joanes III.a. Lehenbiziko kanpaina militar batean parte hartuko zuen segur aski 1495an Lizarrako merindadean Leringo kondearen matxinadaren aurka. Berriro, 1506/1507an, Joanes III.a eta Cesar Borgiaren aginduetan ibiliko zen Leringo kondearen beste matxinada baten aurka. Leringo kondea erbesteratuta geratu zen eta 1508an hil zen.

Urte gutxi batzuen ondoren, Albako dukeak, Luis Beaumonten laguntzarekin, abiadura azkarreko kanpaina burutzen du Iruñearen aurka, Nafarroako konkistari hasiera emanez (1512ko uztaila). Lehen momentutik gaindituta dago erresistentzia eta Nafarroako leinuburuek leialtasun zina egiten diote Fernando Katolikoari (1512ko abuztua), tartean daude Leartzako jauna eta bere anaia Jakue.

Erresistentziaren hautua.

Dena den, urte bereko udazkenean, jakinik Joanes III.ak kontra erasoa burutuko duela, Jakue Belatz de Medranok eta San Martingo jaunak, ekintza baten bidez Lizarrako gaztelua okupatu dute (urriak 5) errege legitimoaren izenean, baina laster setiatuak geratzen dira Diego Martinez de Alabaren eskutik. Joanes III.a erregea oraindik urrun izanik, ezin diote setio luze bati aurre egin eta modu negoziatu batean errenditzen dira (urriak 28). Lizarratik libre atera ondoren San Martingo jauna eta Jakue Belatz de Medrano joaten dira biltzera hurbiltzen den Joanes erregearekin eta honekin parte hartzen dute Iruñeko setioan (azaroak 2). Erregeak ez du lortzen bere hiriburuaren berreskuratzea eta amore eman behar du. Horrela, azaroaren 30ean, altxatzen da setioa eta mendi iparraldera itzultzea deliberatzen da. Une hartan Jakue Belatz de Medranok lotzen du bere destinoa erregearenarekin eta jarraitzen dio exiliora. Bere anaia, Leartza eta Iguzkitzako jaunak, aldiz, erabakitzen du Lizarraldera itzultzera eta Fernando Katolikoaren aginduetara pasatzea (barkatuko zaio izandako jarrera, baina kenduko zaio merino kargua eta Iguzkitzako oinetxearen jabetza).

1516ko kanpaina.

Aukera berriak sortzen dira 1516an Joanes III.arentzat Fernandoren heriotzarekin (urtarrilak 23). Antolatzen da orduan kanpaina bat Petri Mariskalaren gidaritzapean Erronkariko ibarretik okupatutako lurraldeak askatzeko. Tropa martxan jartzen da negu bukaera aldean (martxoak 15). Jakue Belatz de Medranok ekintza honetan parte hartzen du. Dena den, behin sartuta Erronkari ibarrean, gauzak korapilatzen dira. Ez bakarrik Cristóbal Villalbaren tropa espainiarrek zaintza zorrotza antolatu dute, baizik eta gainera elurte handia hasten da. Tropa nafarra zokoratua geratzen da eta Mariskala errenditu behar da Izaban (martxoak 25). Nafar gehienak preso hartuak dira (Mariskala, San Martingo jauna…) baina Jakue Belatz de Medranok lortzen du ihes egitea eta mendi iparraldera salbu iristea. Bitartean Joanes III.ak hasi zuen Donibane Garaziko gaztelua setiatzen baina Izabako porrota eta errefortzu espainiarren hurbiltzearen notiziekin amore eman zuen (martxoak 30) eta Bearnorantz babes bila joan zen. Geroxeago, ekainean, hil zen erregea. Katalina erregina hilabete batzuk berantago hil zen ere bai (1517ko otsaila). Nafarroako errege berria, Henrike II.a, erresumarik gabe zegoen ordurako.

1521ko kanpaina.

Karlos I.a erregea kanpoan izanik, Espainiarren kontrola Nafarroa gainean kolokan jarri zen Gaztelako Komunitateen gerlagatik 1520an. Istiluak sortu ziren Nafarroako mugetan ere bai (Aguraingo kondearen altxamendua Araban eta Gipuzkoako matxinada) eta indar okupatzaileak murriztu ziren fronte ezberdin hauetan aritzeko.

Gauzak horrela Henrike II.ak antolatzen du kanpaina handi bat Nafarroa berreskuratzeko Esparrosko jaunaren gidaritzapean. Jakue Belatz de Medranok, beste exiliatu askorekin batera, bat egiten du espedizioarekin. Horrela parte hartzen du Iruñea askatzeko guduan (maiatzak 25). Geroxeago Logroñoko setioan parte hartzen du (ekainak 4). Berehala, Valentin Jasorekin batera, proposatzen du Calahorrako inguruak erasotzea baina Esparrosek debekatzen die asmo hori, indarrak ez sakabanatzeko. Bitartean indar espainiarrak berrantolatu dira Villalarko guduaren ondoren, eta Logroñora hurbiltzen dira hiria askatzeko. Honen aurrean Esparrosek altxatzen du setioa (ekainak 11) eta Iruñerantz erretiratzen da. Espainiarrek segitzen dute hurbiletik eta mugimendu batzuen ondoren Noaingo gudua gertatzen da (ekainak 30). Nafarren armada suntsituta geratzen da. Esparros bera preso hartua da. Karlos Mauleon (Jakueren koinataren anaia) hilik geratzen da. Jakue Belatz de Medrano eta beste batzuek lortzen dute eskapatzen borroka zelaitik eta, Iruñea galdurik, mendi iparraldera pasatzera.

Aldi honetan gauzak ez dira baretzen, eta udazkenerako, Henrike II.ak beste kanpaina bat antolatzen du Bonniveteko jauna eta Frantziako armadarekin koordinatua. Aurrekoetan ez bezala (1512, 1516, 1521ko maiatza) ez da sakontasuna bilatzen eta lehenesten dira finkotasun puntuak. Kanpaina arrakastatsua da eta Nafarrek Peñongo (irailak 26), Amaiurko (urriak 5) eta Hondarribiko (urriak 18) gazteluen kontrola hartzen dute.

Amaiurko defentsa.

Testuinguru hartan izendatua izan zen Jakue Belatz de Medrano Amaiurko gazteluaren zaindaria kargurako. Alde batetik Amaiurtik ziurtatu behar zituen komunikazio lerroak Hondarribiarekin eta Peñonekin eta bestaldetik, Amaiur dispositiboaren erdian izanik, prestatu behar zen zalantzarik gabe etorri behar zen eraso espainiarraren aurka.Laster tirabirak agertuko dira Medranorentzat. Medio defentsibo gehigarri eske ibili zen bai Biarnon zegoen Henrike II.a erregea eta baita ere Baionan zegoen Saint André gobernadore frantsesa artean, leialtasunari buruzko mesfidantza sortuz. Beste alor batean, leporatu zitzaion esku gogorra erabiltzea Baztango eta inguruetako beaumontarren aurka, Henrike II.ak oraindik saiatzen zuelarik haien leialtasuna lortzen.

1522ko udaberriarekin kanpainak berriro hasi ziren. Martxoan Medrano saiatzen da Orreagako kolegiata kentzen Tristan Urtsuari. Aldiz, espainiar errefortzuak iristear daudelarik amore eman behar du (martxoak 14). Geroxeago Medranok atakatzen du Doneztebe baina erretiratu behar da Urtsuaren etorreraren aurrean (ekainak 18). Bestalde, San Martzialgo guduak (ekainak 30), Lapurdiko milizia deuseztatzeaz gain, ahulduko du asko Amaiurko komunikazioa Hondarribiarrekin.

Une hartan Mirandako kondea, izendatu berria zen okupatutako Nafarroako erregeordeak, erabaki zuen Amaiurren aurka jotzea. Horrela, tropa handi batekin ateratzen da Iruñetik Baztanera. Elizondora iristen da (uztailak 12) eta biharamunean Amaiurko setioa hasten da. Medranorekin batera 200 lagun eskas daude, 10.000 soldaduko tropari erresistentzia oposatzeko.

Ondoko egunetan ez dator inongo laguntzarik Lapurditik, eta Garazitik Beltzuntzeko jaunak mugimendu bat saiatzen badu Urtsuak geratuta dago mendialdean.

Uztailaren 18an leherketa handi batek suntsitzen du Amaiurko harresia, erresistentzia alferrikakoa bihurtuz. Horrela, Medranok erregeordearekin negoziatzen du gaztelua errenditzeko geratzen ziren defendatzaileen bizitzaren truke (uztailak 19). Aste batzuk geroxeago, deliberatu ondoren Espainiarrek erabakitzen dute Amaiurko gazteluaren erabateko suntsiketa leherketa bidez gauzatzea (abuztuak 12).

Bitartean, Jakue Belatz de Medrano, preso hartua, Iruñera igorria da. Ondoko egunetan presoetarik bat, Xabierko jauna, eskapatzen da. Erregeordeak jasotzen du presoak Atienzako gazteluara igortzeko agindua (abuztuak 2), baina hori bete gabe geratzen da. Geroxeago, beste agindu bati erantzunez, Erregeordeak uzten du Nafarroa, Valladolideko gortera joateko (abuztuak 15). Bitartean Iruñea beaumontarren esku geratuko da. Testuinguru honetan agertu ziren hilik presondegian Jakue Belatz de Medrano eta bere semea Luis (abuztuak 25). Heriotza hauek argitu gabe geratu ziren. Heriotza susmagarri hauei gehitu behar zitzaien 1516tik preso zegoen Nafarroako Mariskalarena Simancasko gazteluan (azaroak 24).

Ondorengotza.

Jakue Belatz de Medrano eta bere semea Luis preso hil ziren Iruñean ondorengotzarik utzi gabe. Jakueren anai nagusia Leartzako eta Iguzkitzako jaunak aldiz, jarraipena eman zion Medrano leinuari. Hainbat belaunalditara, bere ondorengoek jaso zuten

Besollako markes titulua (izena Besollako herritik hartua).

Dena den, Zuberoako dirudienez jatorri xumeko Bela familia joan zen aldarrikatzen filiazio fiktizio bat Jakue Belatz de Medranorekin. Honen alegiazko seme bat, Gartzia Belatz, Nafarroako lurralde askean errefuxiatua Lakarrako jaunaren ondoan, ezkondu omen zen Sohütako oinetxearen anderearekin 1525an, Bela leinuari hasiera emanez. Familia honetakoak ziren Jakes Bela (1588-1667) eta Joan Filipe Bela (1709-1796) idazleak.

Omenaldiak.

1922an, monolito bat eraiki zen Amaiurren, Medrano eta lagunen defentsa heroikoa gogoratzeko. Monolito hura lehertu zuten 1931an.

1982an, beste monolito bat eraikia izan da, Medranoren izena gaur egun gogoratzen duena.


Espelúy

Espelúy Jaéngo udalerria da, Campiña eskualdean dagoena.

2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 759 biztanle zituen.


Bakuko Olinpiar Estadioa

Bakuko Olinpiar Estadioa (azerbaijaneraz: "Bakı Olimpiya Stadionu"

) Azerbaijango hiriburuan dagoen futbol estadio bat da. 2015eko martxoaren 6an inauguratu zuten eta 69.870 ikusleentzako edukiera du. Herrialdeko estadiorik handiena da.

Gaur egun, lehen Tofiq Bahramov Estadio Errepublikanoan aritzen zen Azerbaijango futbol selekzio nazionalaren egoitza eta jokalekua da.


Flagey (Marne Garaia)

Flagey Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Flagey udalerrian erroldatutako biztanleak 86 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 46 etxebizitza zeuden, 37 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 45 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 37 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 40 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (19 gizon eta 11 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.

2000. urtean Flagey udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Flagey

Orcevaux (1,3 km)

Brennes (2,3 km)

Aprey (3,2 km)

Verseilles-le-Bas (3,2 km)

Verseilles-le-Haut (3,3 km)

Baissey (3,4 km)


Moartea domnului Lăzărescu

Moartea domnului Lăzărescu 2005. urtean Cristi Puiuk zuzendutako filma da.

Istorioa.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Lăzărescu jauna, 63 urteko gizon bakartia, gaizki sentitzen hasiko da eta anbulantzia bati deituko dio. Anbulantzia iritsitakoan, paramedikuek ospitalera eramatea erabakiko dute, baina han daudela, beste batera eramatea erabakiko dute, eta gero beste batera… Gaua Lăzărescu jaunarentzako ospitale bat aurkitu ezinik igaro ahala, haren osasuna azkar okertzen hasiko da.


Atoi-bizikleta

Atoi-bizikleta (izen komertzial hauekin ere ezagutzen da: Trailerbike, Trail-a-bike, Half wheeler, Tagalong, Trail-Gator, FollowMe, etab.) bidaiari txiki bat edo gehiago txirrindulari baten antzeko posizioan garraiatzeko diseinatutako gurpil bateko edo biko atoi mota bat da. Modelo batzuk bizikleta baten atzeko erdia bezala deskribatu ohi dira. Beste sistema batzuek bizikleta txikia osorik arrastaka eramatea ahalbidetzen dute.

Atoi-bizikleta bateko bidaiariak normalean zela bat, eskulekua eta pedalak izaten ditu. Delbert Adams Kanadako enpresariak patentatu zuen.

Konfigurazioak.

Atoi-bizikletek hainbat konfigurazio dituzte beren diseinuan, besteak beste, Adamek bezalako ohiko posizioa eta bidaiariak eserita Weehoo iGo-rekin gertatzen den bezala.

Abiadurak.

Atoi-bizikletak martxa bakarra edo bat baino gehiago izaten dute. Gutxitan dute balaztarik.

Lotura.

Zela-tutuaren bidez edo mugimendua ahalbidetzen duen lokailu batekin parrilla berezi batean bizikletari lotzen zaio atoi-bizikleta. Mekanismoa biratu egin daiteke zela-tutua erabiliz pibotatzeko. Lokailuak itxiera azkarreko aukera bat izan dezake.

Bidaiari batzuk.

Atoi-bizikletak aulki bakarrean eta tandem-konfigurazioetan daude eskuragarri.

Tolesgarria.

Zenbait atoi-bizikleta tolesgarriak dira garraiorako edo biltegiratzeko mekanismoa murrizteko.

Aldakuntzak.

Trail-Gator atoia edo FollowMe bezalako produktuek haur baten bizikleta atoi-bizikleta bihurtzen dute.


Italiar faxismo

Italiar faxismoa XX. mendearen lehen erdian zehar Italian eman zen mugimendu politiko eta sozial totalitarioa da, nazionalismoa eta autoritarismoa oinarritzat zituena. Lehen Mundu Gerraren eta Bigarrenaren arteko garaian kokatzen da, non gerraosteko giro nahasia eta italiar testuinguruko borrokek ezker eta eskuinaren talka eragin eta erregimen faxista bat ezarri zuten.

Lehenengo Mundu Gerraren ondorengo garaia.

Lehenengo Mundu Gerraren ondorengo urteak ez ziren inondik inora ere errazak izan: Europa gizon desmobilizatuz beteta zegoen, gizon urduriz eta lanik gabekoz betea. Gainera, gerra garaian lanez lepo egondako fabrikak ez ziren gai lehenago zuten ekoizpenera itzultzeko: gehiegi ekoizten zuten eta ez zuten ekoiztutako guztia saltzen. Hori gutxi ez eta elikagai falta izugarria zegoen; Europako ekonomiak ez zuen orekarik aurkitzen.

Gerra osteko lehenengo urteetan demokraziak ezarri ziren Europako lurralde askotan, baina egoera ez zen erraza izan eta alderdien arteko hausturak geroz eta nabarmenagoak izan ziren: bazeuden erreformen alde zeuden sozialistak, klase borrokaren alde egiten zuten komunistak, indarra galtzen ari ziren alderdi liberalak eta nazionalista sutsuak. Italiaren kasuan, kaleko indarkeria eta basakeria eta ezker alderdien eta eskuin alderdien arteko talkak nabarmendu ziren.

Faxismoaren ezaugarriak.

Faxismoa ideologia totalitario eta antidemokratiko bat da, zeinaren helburua Estatu autoritario bat sortzea den, baina ez baitezpadako oinarri tradizional batzuen gainean, molde askotatik etorritako adarretatik baizik. Korronte ideologiko batzuen aldeko jarrera baino gehiago izan du oinarri beste ideologia batzuen arbuiatzea: ilustrazioa, arrazionalismoa, demokrazia, parlamentarismoa edo pluralismo politikoa esaterako; eta plano politikoan, liberalismoaren eta komunismoaren aurkakotasuna du euskarri. Historikoki ideologia honek arrakasta eduki duen lekuetan diktadurak ezarri dira. Alor ekonomikokoari dagokionean, helburua egitura ekonomiko nazional integratu, erregulatu eta pluriklasista bat sortzea da, zentralismo nabarmenarekin eta erabakimen totalitarioarekin.

Badira erregimen faxista orok konpartitzen dituen ezaugarri batzuk, arlo teorikotik praktikoraino, faxismoa nolakoa den ulertzen laguntzen dutenak. Batetik, karisma handiko liderrak izan ohi dituzte erregimen faxistek, hauek mugimenduaren zentroan jarri eta botere guztia haren esku uzteraino, harekiko obedientzia eta mendekotasun itsua ezarriz. Horrez gain, banakoen gainetiko Estatuaren, indarkeriaren eta berdintasunik gabeko gizartearen -eta hortaz, maskulinitatearen- gorespena dira faxismoaren ezaugarri garrantzitsuetako batzuk, gaztaroarekiko exaltazioarekin batera, bizitzako beste faseen gainetik jarriz. Arrazakeriazko jarrerak dituen nazionalismoaren indartzean ere hartzen du leku faxismoak, beste herrialdeekiko zapalkuntza eta hedatze-estrategien aitzakiapean egindako erasoak justifikatzeraino. Azkenik, masen mobilizazioa ere antolatua izaten da, beti ere erakundeen bitartez bultzatzen den norbanakoen parte-hartzearen bidez.

Halako eta bestelako hainbat ezaugarrik osatzen dute faxismoaren espektro ideologikoa, autoritarismo eta antidemokratismo gorenean oinarrituta praktika zehatzak egiteko boterea eta kontrola gainjarriz. Funtsean, praktika batzuek edo besteek oinarrian dagoen ideologia errealitateratzea dute helburu, hura indartuko duten ekintza guztiak babestuko dituztelarik.

Italiar estatu faxistaren garapena.

Lehenengo Mundu Gerraren hasieran, 1914an, Italiako gobernuak herrialdea neutral mantenduko zela adierazi zuen. Nolanahi ere, alemanen lehen porrotak ikusi ostean, italiar nazionalistek gobernu zentralari gerran sartzeko presioa egin zioten, horrek gerra ostean italiar inperioa zenbait lurralde berritara zabaltzeko aukera emango zielakoan.

Arlo politikoan, aipagarria da gerraren testuinguruan alderdi sozialistaren barnean gertatutako zatiketa: batzuek gerraren aurkako jarrera hartu eta proletagoaren iraultza sustatu nahi zuten, hots, neutral mantendu nahi zuten; beste batzuek, aldiz, gerran sartzeko aukeraren alde egin zuten. Alderdiaren barneko haustura hori italiar gizartean bertan islatzen zen, bi posizio nabarmen baitzeuden italiarren artean ere. Nolanahi ere, azkenean, Italia gerran sartu zen 1915ean. Diputatuen Ganberak nagusitasunez baina enfasi handirik gabe bozkatu zuen gerlaren alde, baina gobernuak erabateko eragina eduki zuen erabaki horretan, baita esku-hartzaileek sortutako beldurrak ere. Gerraren aurrean Italiak izandako kudeaketa kaxkarrak, elikagai eskasiak, gerrako estraperloak eta Errusiar Iraultzak sozialisten aktibazioa ekarri zuen eta horiek gobernuaren aurkako ekintza ugari egiteaz gain, jende askoren ahotsa bilakatu ziren garai hartan. Gerra amaitu zenean, Ententeko kideek, mundu gerran garaile suertatutako herrialdeetako ordezkariek, Parisko Bake Biltzarra sinatu zuten eta bertan, Italiak ez zituen eskuratu Enteteko kideekin 1915ean Londresko Itunean adostutako lurraldeak. Horrek haserrea sorrarazi zuen herrialde italiarrean.

Monarkia parlamentarioaren garaia (1919-1925).

1919tik 1920 arteko garaiari “urte gorriak” deritze. Horietan sozialistek greba eta mugimendu ugari antolatu zituzten gobernuaren aurka: fabriken aurkako ekintzak egin ziren eta greba orokorrak antolatu ere bai.

Egoera ikusirik, Benito Mussolinik ("Avanti!" egunkari sozialistaren zuzendari izandakoa eta 1914an Italiako alderdi sozialistarekin harremanak hautsi zituena) 1919ko martxoaren 23an Fasci di Combattimento talde paramilitarra sortu zuen. Hasierako programak nazionalismo sutsua eta sindikalismo iraultzailea erkatzen zituen, horrela, eskuineko sozialisten, sindikalisten eta erdian kokatzen ziren alderdien babesa lortuko zutelakoan, alabaina, 1919ko hauteskundeetan ez zuen batere emaitza onik lortu Mussoliniren alderdiak. Ondorioz, eskuin muturreko talde izaera hartu zuen Fasci di Combattimentok eta sozialismoarekin lotura zuten elementuak programatik ezabatu zituzten. Hori gutxi ez eta Mussolinik “libre cambio” aldarrikatu zuen. Aldaketa horien ondorioz, Mussolinik zenbait ofizial eta eliteko militar bildu zituen bere inguruan, zeintzuek mugimendua militartu, erradikalizatu eta biolentoago bihurtu zuten. Garai hartako burgesen finantzazioa ere jaso zuen Mussolinik. Horren ondorioz eta alderdia geroz eta eskuinekoagoa zela ikusirik, Mussolinirekiko mesfidantza nagusitu zen alderdia osatzen zuten baina ezkertiar faxistak zirenen artean. Fasciek indarrezko ekintza ugari egin zituzten hasierako etapa hartan: sindikatuak ikaratu zituzten eta nekazal kooperatiben aurka jo zuten.

1921eko hauteskundeen ostean tentsioa nabarmena zen gobernu zentralaren eta faxisten artean: faxistek geroz eta botere gehiago zuten eta sutsuki egiten zieten kontra sozialistei. Testuinguru horretan, 1921ean Alderdi Nazional Faxista sortu zuten Mussolinik eta haren ingurukoek. Gainontzeko alderdi antifaxistek ez zuten elkartzerik lortzen eta sozialisten indarra geroz eta murritzagoa zen faxisten boterearen aurrean. Mussolini Italiako politikariekin negoziazioetan ari zen bitartean, Erromarako Martxa deritzon estatu kolpea diseinatzen ere ari zen. Luigi Factak, garai hartako Italiako behin-behineko gobernuaren gidaritza zeramanak, pentsatu zuen Mussolini politikariekin izaten ari zen elkarrizketa horiek krisi politikoa apaltzearen seinale zirela. Alabaina, urri amaiera aldera faxistek estatu kolpea jo zuten. Gaizki antolatutako esku-hartze militarra izan bazen ere, ejerzitoko kideek, politikariek nahiz erregeak bat egin zuten Mussolinirekin; odolaren eta anarkiaren aurrean alternatiba bakarra Mussolinik zuzendutako gobernu bat zela sinetsita.

Mussolinik gehiengo faxistarekin osatu zuen gobernua, oraindik ez baitzen behar bezain indartsua diktadura bat ezartzeko. Nolanahi ere, diktadurarako lehen pausuak urte horretako abenduan eman zituen. El Gran Congreso Fascista sortu zen urte hartan, itxuraz, gobernuaren eta alderdi faxistaren arteko harremana errazteko, baina oso azkar indar handia hartu zuen gabinetean kongresu hark. Era berean, Mussolinik alderdi komunistako kideak atxilotu zituen eta momentu hartatik aurrera klandestinitatean jardun behar izan zuten komunistek.

1924an hauteskundeak egin ziren eta faxistek gehiengo absolutua lortu zuten, horretarako mehatxua eta indarkeria erabili bazituzten ere. Mussoliniren alderdiak emaitza hobeak izan zituen hegoaldean iparraldean baino. Alderdi sozialistaren buruak, Giacomo Matteottik, hauteskundeak salatu zituen iruzurra eta manipulazioa egon zirela esanez. Egoera ikusirik, faxistek Matteotti bahitu eta hil egin zuten. Parlamentua faxistek gobernatzen zutela ikusirik, erregimena aldi berri baten atarian zegoen. Ekainaren 12an oposizioko diputatuek Parlamentua uztea erabaki zuten eta esan zuten ez zirela itzuliko konstituzioak xedatutakoa betetzen ez bazen. Oposizioko kideek ez zuten parlamentu alternatiborik eraiki, ezta aliantza onik ere; beraz, faxistek indar handia izaten jarraitu zuten. Faxista askok pentsatzen zuten Mussolini jarrera bakegileegia izaten ari zela eta bazela ordua diktadura faxista ezartzeko. Gizartearen aldetik jasotzen ari zen mehatxuen aurrean eta muturreko faxisten jokabidearen beldur izaki, Mussolinik Estatu Totalitario Faxista ezarri zuen 1925ean.

Diktadura garaia (1925-1939).

Mussolinik pixkanaka ezarri zuen diktadura. Lehenengo, gobernutik kanporatu zituen faxistak ez ziren ministroak; martxoan, Roberto Farinacci faxista erradikala ezarri zuen alderdi faxistaren buru eta zenbait atxiloketa egin zituzten. Hori gutxi ez eta urrian "Partito Socialista Unitario" alderdia debekatu zuten eta Antonio Gramsci, komunisten liderra, kartzelaratu zuten. Italia alderdi bakarreko herrialde bihurtu zen; nolanahi ere, Mussolinik bazuen zeregina. Bera diktadore izan arren, monarkiak jarraitu egin zuen. Diktaduran zehar, barne-politika bat eta kanpo-politika bat jarri ziren martxan.

Barrura begira zenbait erabaki hartu zituen diktadoreak. Hasteko, gobernuak ekonomian parte hartuko zuela erabaki zuen, helburua autarkia lortzea baitzen, hots, Italiako herritarrek ekoizten zutenarekin herritarren beharrak asetzeko aski izatea. Bigarrenik, maila sozialean, Mussoliniren helburua gizartea kontrolatzea eta gidatzea izan zen, eta horretarako, demografiaren hazkundea bultzatu zuen, hezkuntza eta kulturaren gaineko kontrola ezarri zuen eta herritarrak erakunde faxistetan afiliatzeko neurriak hartu zituzten. Azkenik, arlo politikoari dagokionez, demokrazia askatasunak kenduz amaitu zen, parlamentua deseginez, oposizioko kideak espetxeratuz eta polizia politikoa sortuz; botere guztia Mussoliniren esku gelditu zen eta klase-sindikatuak desegin egin ziren.

Kanpora begira, elizarekin harremanak berreskuratu zituen Italiak (Italiako batasunetik hautsita zeudenak) Mussoliniren eta Aita Santuaren arteko akordioa sinatuz. Akordio horren bidez, elizak estatu faxista onartu zuen eta estatuak eliza babestuko zuela esan zuen. Horrez gain, hedapen-politikak abian jarriz, 1935ean Abisinia (Afrika) erasotu eta bereganatu zuen Italia faxistak. Frantziak eta Britainia Handiak erasoaldi hura salatu zuten.

1936. urtetik aurrera, Italia Hitlerren Alemaniarengana hurbildu zen. Ondorioz, Berlin-Erroma ardatza eratu zen eta Italiak, Alemaniak eta Japoniak Sobietar Batasunaren aurkako akordioa sinatu zuten.


Dologale dybowskii

Dologale dybowskii Dologale generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Herpestidae familian sailkatuta dago..


La Gombe (Kinshasa)

La Gombe Kinshasako udalerria da. Hitz egiten den hizkuntza Lingala da. 2004ean 32 373 biztanle zituen guztira. Berau da Kinshasako gunerik garrantzitsuena administratibo zein ekonomikoki.


Iodo

Iodoa (grezieraz: "iodes", morea) elementu kimiko bat da, I ikurra eta 53 zenbaki atomikoa dituena. Kimikoki, iodoak halogenoen multzoko elementuen arteko erreaktibotasunik txikiena dauka, eta elektropositiboena da astatoaten ondoren. Iodoaren erabilera nagusiak medikuntzan, argazkigintzan eta tinduen ekoizpenean daude. Izaki bizidun gehienek beharrezkoa dute, kopuru txikietan bada ere. Beste halogenoek bezala, iodoak molekula diatomikoak eratzen ditu, I2 forma hartuz. Bernard Courtois frantses kimikariak aurkitu zuen 1811 urtean.

Ezaugarri nagusiak.

Iodoa solido gris ilun/morea da, tenperatura estandarretan sublimatu eta usain narritagarria duen gas more-arrosa bihurtzen dena, metalen distira du eta orratz ortoerronbikoetan kristalduta agertzen da.

Elementu hegazkor eta toxikotzat hartzen da, larruazal bai eta begiekin kontaktuan jartzean lesio arriskutsuak eragin baititzake. Honen arrazoi garrantzitsuena iodoaren sublimazio gaitasun handiarengatik da; likido egoeratik gasera erraztasun handiz igarotzen baita.

Metala bada ere, duen jarduera txikia dela eta, ez-metalen sailean sartu ohi da. Trinkotasuna 4,9 gr/cm3 du. 114 °C-tan urtzen da eta 185 °C-tan irakiten du. Hala ere, solido izatetik zuzenean lurrun izatera pasa daiteke, sublimatu egiten da alegia. Iodoaren lurrunak more kolorekoak dira eta trinkotasun handikoak. Uretan urtzen denean "iodo ura" sortzen du; hala ere, ez da aise urtzen uretan. Oso ondo urtzen da berriz alkoholean "(iodo tindagaia)," eterrean, karbono sulfuroan, kloroformoan eta azido iodhidrikoa eta potasio ioduroa duten uretan. Nahiz eta disoluzio diluitu eran (% 3) antiseptiko gisa erabili, kontzentratua dagoenean nahiko pozoitsua da. Beroan metalekin erreakzionatzen du, eta ez da ia elkartzen ez-metalekin; hala ere, fosforoak su hartzen du iodoa ukitzean. Ez da konbinatzen oxigeno librearekin, baina oxidatzaile indartsuek (ozonoa, azido nitrikoa) azido iodiko (HIO3) bihurtzen dute. Txileko nitratoen uretatik, gatzun naturaletatik, eta neurri txikiagoan itsasoko uretatik ateratzen da. Antiseptiko gisa, ioduroen eta kolore-emaileen ekoizpenean, sintesi organikoetan, katalizatzaile gisa eta abar erabiltzen da. Iodoaren eratorri ezagunenetakoak hidrogeno ioduroa eta azido iodikoa dira. Hidrogeno ioduroa gas koloregabea da, eta uretan ondo urtzen da azido iodhidrikoa eratuz. Azken honek azido indartsuen ezaugarriak ditu.

Halogeno honek hainbat konposatu eratzen ditu, baina ez da bere taldeko gainerako elementuak bezain erreaktiboa eta metalaren antzeko zenbait propietate dauzka. Iodoa erraz disolbatzen da kloroformoan. Iodo elementalak uretan duen disolbagarritasuna asko handitzen da potasio ioduroa gehitzen bazaio. Iodo molekularrak ioi negatiboarekin erreakzionatzen du (erreakzio itzulgarria), uretan ondo disolbatzen den triioduro anioia, I3−, eratuz. Era berean, amoniakoarekin bat egitean (NH3) konposatu eztandagarria eratzen da, triiodo amina izenekoa.

Funtzio biologikoak.

Iodoak eginkizun garrantzitsua betetzen du izaki bizidunetan. Guruin tiroideoak, tiroxina hormona (transkripizio genetikoan lan egiten duen hormona nagusia) eta triiodotironina jariatzen ditu, non iodoa osagai nagusia den. Era berean, iodo gabeaziak izaki bizidunetan bozio, mixedema eta hipotiroidismo gaixotasunak eragiten ditu, besteak beste.


Cormainville

Cormainville Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Cormainville udalerrian erroldatutako biztanleak 223 ziren. Familiak 95 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 134 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 134etxeak ziren. 95 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 119 ziren, horien artean 97 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 97 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (43 gizon eta 47 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Cormainville udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 236 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.743 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 9 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

2000. urtean Cormainville udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.482 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Cormainville

Courbehaye (2,3 km)

Baignolet (4,1 km)

Bazoches-en-Dunois (5,0 km)

Fontenay-sur-Conie (5,5 km)

Orgères-en-Beauce (5,9 km)

Sancheville (6,4 km)

Guillonville (6,7 km)


Neobythites andamanensis

Neobythites andamanensis "Neobythites" generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.


Matusalen

Matusalen (hebreeraz: מְתֿוּשֶלַח / מְתֿוּשָלַח, "Mətušélaḥ" / "Mətušálaḥ", "lantzaren gizona") Itun Zaharraren arabera, Uholde Unibertsalaren aurretik bizi izan zen aitalehena izan zen, urte asko bete omen zituena. Hasieraren arabera 969 urte zituela hil zen (Hasiera 5:27), eta elezahar batzuek diotenez, berriz, 720 urte zituenean.

Hasierak dio Enoken seme eta Lameken aita (Noeren aitona, beraz), 187 urte zituela sortu zuena. Bere izena urte asko dituen edozein izakiari deitzeko erabiltzen dute eta euskaraz "Matusalenen garaikoa" dela esaten dugu aspaldi-aspaldikoa dela adierazteko.

Matusalenen adina.

Bibliaren arabera, Matusalen Itun Zaharreko pertsonaiarik adintsuena izan zen, 969 urte zituela hil omen baitzen. Baina adin hori ez zen ezohikoa garai haietan, Adam 930 urtera iritsi baitzen, eta Noe 950era. Luzera horren azalpen teologikoak dio Jainkoak bizitza luzea eman ziela gizakiei, baina Uholde Handiaren ondoren gizakiak aurreko bekatuengatik zigortzea erabaki zuela, bizitza zikloa nabarmen laburtuz.

Azalpen lurtarra soilagoa da: Bibliaren itzultzaileak erratu egin omen ziren eta ilargi zikloak eguzki ziklotzat hartu zituzten. Itun Zaharreko pertsonaien adinak, beraz, 13,5ez zatitu beharko lirateke. Horrenbestez, Matusalenek 72 urte izango zituen hil zenean.


Chamblon

Chamblon Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


Pilar Rodríguez Pérez

Pilar Rodríguez Pérez (Donostia, 1964ko azaroaren 19a) literatura, zinema, komunikazio eta genero ikasketetan aditua da. Harvardeko Unibertsitatean hizkuntza eta literatura erromantzeetan doktoreada, 2002.urtera arte Columbiako Unibertsitateko irakaslea izan zen. Gaur egun Deustuko Unibertsitateko Komunikazio Saileko irakasle titularra da.

Biografia.

Pilar Rodríguez Pérez Donostian jaio zen 1964an. 1987an Deustuko Unibertsitatean Filologia Hispanikoan lizentziatu zen, Donostiako campusean. Harvardeko Unibertsitateko beka oso bat lortu zuen, Hizkuntza eta Literatura Erromantzeak doktoretza egiteko. 1994an, "Mujer y desarrollo: narrativa femenino española de Posguerra" tesia defendatu zuen, eta irakaskuntza- eta ikerketa-karrera garatzen hasi zen, munduko unibertsitaterik ospetsuenetara eramango zuena.

Harvardeko Unibertsitatean klaseak emanez garatzen du bere karrera akademikoa, berak diseinatutako "El español a través de los medios de comunicación" programan. Geroztik, 1995etik 2002ra, irakasle izan zen Columbiako Unibertsitatean (New York-en), Literatura Konparatuaren Departamentuan eta emakumearen ikasketetan. Europako eta Ipar Amerikako hainbat erakundetara ere gonbidatu dute irakasle bezala, hala nola Swansea Universityra (Erresuma Batua) eta Dartmouth Collegera (Estatu Batuak). Gaur egun, Deustuko Unibertsitateko Komunikazio Saileko irakasle titularra eta Komunikazioa taldeko ikertzaile nagusia da, eta Ikerketa Jarduera Ebaluatzeko Batzorde Nazionalak (CNEAI) aitortutako hiru seiurteko irabazi ditu.

Bere ikerketa-lanak, argitalpenak eta tesi-helbideak genero-ikasketen, zinemaren eta komunikazioaren esparruan garatzen dira, eta hainbat erakunderekin lankidetzan aritzen da, hala nola Emakunderekin, Gipuzkoako Foru Aldundia]]rekin, Arabako Foru Aldundiarekin eta Barnard Collagerekin. Generoari, kultura-ikasketei eta zinemari buruzko hainbat liburu eta artikuluren egilea da eta hainbat saiakera sari irabazi ditu. Hizlari gonbidatu bezala eta nazioarteko hainbat kongresu eta konferentziatan antolatzaile bezala parte hartu du, eta tokiko, estatuko eta nazioarteko kultura- eta arte-jardueretan elkarlanean aritu da. Espainiako Unibertsitateetako Errektoreen Konferentziak izendatu dute 2018ko Entseguaren Sari Nazionaleko Epaimahaian parte hartzeko.

Esparru akademikotik genero-arrakala ikusarazteko konpromisoa duen emakumea da, bereziki euskal publizitatean edo zineman, non oro har, zinemagintzan emakumezko zuzendari gutxi ikusten jarraitzen dugun. Euskal zinematografian, oraindik ere, genero-politikak oso urrun daude. Ez dago lekurik emakume urratzaileentzat. Komunikabideek sexu-erasoak bezalako arazoak tratatzeko eta ikusarazteko duten garrantzia ere aldarrikatzen du.


Berry-Bouy

Berry-Bouy Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Berry-Bouy udalerrian erroldatutako biztanleak 1.113 ziren. Familiak 420 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 169 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 181 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 463 etxebizitza zeuden, 423 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 459etxeak ziren. 423 etxebizitza nagusietatik 337 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 120 etxek lau zituzten eta 252 etxek bost zituzten. 343 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 146 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 262 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 759 ziren, horien artean 573 aktiboak ziren eta 186 inaktiboak ziren. 573 pertsona aktiboetatik 531 lanean zeuden (273 gizon eta 258 emakume) eta 43 langabezian zeuden (18 gizon eta 25 emakume). 186 pertsona inaktiboetatik 76 erretiraturik zeuden, 76 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Berry-Bouy udalerrian 439 unitate fiskal zeuden, 1.159 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.110,5 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 35 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.

2000. urtean Berry-Bouy udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.793 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Berry-Bouy

Marmagne (1,1 km)

Saint-Doulchard (5,1 km)

La Chapelle-Saint-Ursin (5,8 km)

Saint-Éloy-de-Gy (6,3 km)

Mehun-sur-Yèvre (6,8 km)

Sainte-Thorette (7,7 km)

Allouis (7,8 km)


Leondar borroka

Leondar borroka (gaztelaniaz: "lucha leonesa"

) Leóngo probintziako borroka-kirol tradizionala da, "grappling" edo heltze generokoa. Beste borroka-modalitate batzuetan gertatzen den bezala, ezin da lurrean borrokatu aurkaria ezegonkortzeko. Ez dago baimenduta inolako giltzarik.

Praktika.

Bikoteka borrokatzen dute, sumo edo kanariar borrokaren antzera, eta borroka 17 metroko diametroa duen zirkulu baten barruan egiten dute.

Borrokalariek praka motzak eta kamiseta laburra jantzi behar dituzte. Ezin dute oinetakorik erabili eta galtzerdirik gabe borrokatzera behartzen dute. Ohikoa denez, 2 cm-ko zabalera duen larruzko gerrikoa daramate. Gerriko hori gerrian jartzen da, gerriko osoa inguratuz, aldakaren gainetik, arerioak erraz heldu ahal izateko moduan.

Helburua "mañas"

izeneko zenbait teknikaren bidez aurkariari zorua bizkarreko edozein zatirekin ukitzea da, eta horrela erorketa bat lortuko dute. Lurra sabelarekin edo besoekin ukitzea lortzen bada, erdi erortzea lortzen da. Gerrikotik askatzeagatik ere eroriko bat ematen dio aurkariari. Bi eroriko oso lortzen dituen lehenengoak irabaziko du.


Malerreka

Malerreka ([malereka]) edo Bidasoa Garaia ([biðas̺oa gaɾai.a]) Nafarroa Garaiko ipar-mendebaldeko eskualde bat da, Iruñeko merindadean dagoena. Euskararen Foru Legearen arabera, eremu euskaldunean kokaturik dago.

Hamahiru udalerrik osatzen dute, Doneztebe izanda herriburua.

Geografia.

Eskualde mugakideak.

Nafarroa Garaiko eskualdeak ditu mugakide alde guztietan: iparraldean Bortziriak, hegoaldean Ultzamaldea, ekialdean Baztan eta mendebaldean Leitzaldea.

Ingurune naturala.

Mendaur (1.136 m) da eskualdeko mendirik altuena eta erreferentziazko tontorra, gainaldean baseliza bat eraiki zutelarik. Mendieder (1.071 m), Loitzate (1.048 m), Ekaitza (1.047 m) eta Irumugarrieta (1.044) bertze gailur aipagarri batzuk dira.

Bertzela, Ezkurra ibaiak eskualdea zeharkatzen du izen bereko herritik Donezteberaino. Bertan, bat egiten du Bidasoa ibai nagusiarekin.

Kultura.

Euskara.

Sakontzeko, irakurri: «Malerrekako hizkera»

Eskualde honetako azpieuskalkia Iparraldeko goi nafarreraren aldaera da. Berez, ez da bloke homogeneo bat, udalerriaren arabera inguruetako Leitzaldea, Bortziriak eta Baztan eskualdeetako eraginak baititu, eta, bertzalde, udalerri bakoitzeko euskarak ere bere tokian tokiko berezko ezaugarriak baititu.

Laxoa.

Laxoa pilota jokoaren aldaera bat da, gaur egun jokatzen direnen artean aldaerarik zaharrena. XX. mendean ia galdu zen, baina, gaur egun, Malerrekan eta Baztanen jokatzen da, 1960ko hamarkadan egindako berreskuratze ahaleginari esker; berreskuratze horretan, erabakigarria izan zen Jesus Jaimerena iruritar apaizaren lana. Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak laxoa kultura ondasun izendatu nahi du.

Joaldunak.

Joaldunek edo zanpantzarrek eskualde honetan daukate jatorria, Ituren eta Zubieta herrietan. Bertako inauterietan ateratzen diren pertsonaiak dira. Urtarrilaren amaieran ateratzen dira kalera herri batetik bestera oinez eta joareak astinduz.


Judson (Hego Carolina)

Judson Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Greenville konderrian dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Marleyella maldivensis

Marleyella maldivensis "Marleyella" generoko animalia da. Arrainen barruko Pleuronectidae familian sailkatzen da.


Taylor Lautner

Taylor Lautner (Grand Rapids, 1992ko otsailaren 11 - ), Estatu Batuetako aktorea da. "Twilight Sagan" Jacob Black pertsonaia antzezteagatik ezaguna egin zen.


Dunn konderria (Wisconsin)

Dunn konderria (ingelesez: "Dunn County"

) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Menomonie da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Dunn konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 19,6 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Panker

Panker Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Muraenoclinus dorsalis

Muraenoclinus dorsalis "Muraenoclinus" generoko animalia da. Arrainen barruko Clinidae familian sailkatzen da.


Pitticita

Pitticita fosfato motako minerala da.

Ezaugarriak.

Pitticita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>(Fe, AsO4, H2O) (?)</chem>. amorphous*]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.


Akh

Akh, antzinako egiptoarrentzat, gizakiaren elementuetako bat izan zen, egiptoar mitologiaren historian zehar esanahiz aldatu zuen arren. Hasieran, Ka eta Baren bateraketa aldaezina zen, izpirituaren beste zatiak, egiptoar mitologian, gorputz fisikoaren heriotzaren ondoren batasuna sortzen zuena. Zentzu honetan, mamu antzeko bat zen.

Ondorengo sinesmenak.

Honen ondoren, Akh-Akharen zati izatera pasa zen, beste pertsona, jainko eta animalien akh multzoa. Ikuspegi honekin, pertsonak, behe munduan, Duatean, jainkoekin bildutakoan izango zuen itxura zen, hilezkorra eta aldaezina zelarik.

Beranduago, Ka, heriotzaren ondoren, Akh eta Ba arteko aldaketatzat hartu zen, Barekin batzea Akha sortzekoaren aurkakoa. Sinesmen honen barnean, Akha denbora batez behe munduan egoten zen, itzuli eta Ka bezala berraragiztatua izateko, Ba berri batekin.

Akh eta Baren banaketa eta Ka eta Baren bateraketa, heriotzaren ondoren lortzen ziren, hil testu eta sorginkeriekin, indarra ekartzearen xedearekin. Behin hau lortu ondoren, ziurra zen pertsona hori ez zela "bigarren aldiz hil"ko pertsona horren esistentziaren amaiera suposatuko lukeen heriotza.

Antzinako egiptoarrentzat, giza izpirituaren osagai edo elementuak honako hauek ziren: Ib, Ka, Ba, Akh, Ren eta Sheut.


Charnod

Charnod Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Charnod udalerrian erroldatutako biztanleak 47 ziren. Familiak 22 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 9 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 39 etxebizitza zeuden, 22 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 37 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 22 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 6 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 9 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 20 ziren, horien artean 18 aktiboak ziren eta 2 inaktiboak ziren. 18 pertsona aktiboetatik 16 lanean zeuden (9 gizon eta 7 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 2 pertsona inaktiboetatik 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Charnod

Villeneuve-lès-Charnod (1,0 km)

Vosbles (2,9 km)

Montagna-le-Templier (3,7 km)

Germagnat (3,9 km)

Genod (4,0 km)

Montfleur (4,2 km)

Aromas (4,5 km)

Pouillat (4,7 km)

Valfin-sur-Valouse (4,7 km)

Cornod (5,1 km)

Lavans-sur-Valouse (5,1 km)

Broissia (5,5 km)

Dessia (5,9 km)

Villechantria (6,0 km)


Labrit

Labrit izenak hainbat adiera ditu:

* Labriteko gaztelua, herri hartako gaztelua.


Callistomys

Callistomys Echimyidae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.


Tiantai

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Tiantai (japonieraz Tendai), Zhiyik VI. mendean sortutako sekta budista bat da.

Bere idazteun nagusia, Lotoaren Sutra da, eta eskola, honela, "Lotoaren eskola" bezala ezagutzen da. Bere oinarrizko doktrina filosofikoa, Egia Hirukoitza (圓融三諦, Yuánróng sāndì) bezala laburtzen da.

Tiantaian, ikasketa budista guztia, eskema hierarkiko handi batean ordenatua da. Japonian, Saichō, Zen meditazioa, diziplina monastikoa eta gurtza esoterikoak gehitzen saiatu zen. Shintoaren eta budismoaren arteko bateratzea ere bultzatu zen.


Suebo

Sueboak (latinez: "suebi" edo "suevi"

Beren migrazioetan, sueboek hegoaldera eta mendebaldera jo zuten eta gaurko Alemanian bertakotu. Alemaniak oraindik Suabia (alemanez: "Schwaben"

) izeneko eskualdea dauka, antzinako Wurtemberg erreinuan edo gaurko Baden-Wurttemberg estatuan eta Bavariako hego-mendebaldean, Ulm hiriaren inguruan. Garai hartan, sueboen zenbait tribu banatu ziren eta alaman bihurtu; "alaman" izenetik datorkigu euskaldunoi Alemania hitza, frantsesaren bidez ekarria.

411. urtean, sueboak eta bandaloak Erromako Gallaecia probintzian kokatu ziren, Honorio enperadorearekin hitzarmena ("foedus") izenpetuta. Haren hiriburua "Bracara Augusta" (gaurko Portugalgo Braga) zen. Sueboen Erresuma 456an bisigodoek suntsitu zuten Orbigo ibaiaren batailan. Harrezkero, bisigodoen menpe bizi izan ziren.


Rieux (Oise)

Rieux Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Rieux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.600 ziren. Familiak 596 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 204 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 244 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 614 etxebizitza zeuden, 597 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 524 etxeak ziren eta 88 apartamentuak ziren. 597 etxebizitza nagusietatik 458 bere jabearen bizilekua ziren, 128 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 36 etxek bi zituzten, 76 etxek hiru zituzten, 170 etxek lau zituzten eta 311 etxek bost zituzten. 446 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 239 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 301 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.054 ziren, horien artean 765 aktiboak ziren eta 289 inaktiboak ziren. 765 pertsona aktiboetatik 694 lanean zeuden (370 gizon eta 324 emakume) eta 71 langabezian zeuden (35 gizon eta 36 emakume). 289 pertsona inaktiboetatik 101 erretiraturik zeuden, 116 ikasten zeuden eta 72 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Rieux udalerrian 600 unitate fiskal zeuden, 1.599 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.429 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 55 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.

2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 harategia zen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Rieux

Angicourt (1,5 km)

Brenouille (1,5 km)

Cinqueux (2,3 km)

Villers-Saint-Paul (2,5 km)

Verneuil-en-Halatte (2,8 km)

Monceaux (2,9 km)

Verderonne (3,6 km)

Mogneville (3,7 km)

Beaurepaire (4,0 km)


Neusiedl

Neusiedl (alemanez: "Neusiedler See") edo Fertő (hungarieraz: "Fertő tó"; kroazieraz: "Nežidersko jezero", "Niuzaljsko jezero"; eslovenieraz: "Nežidersko jezero") erdialdeko Europako bigarren aintzira endorreikorik handiena da, austriar–hungariar mugan dagoena. Guztira 315 kilometro koadro ditu, horietatik 240 Austrian eta 75 Hungarian daudenak. 1,120 kilometro koadroko arroa, 36 kilometroko luzera eta 6-12 kilometro arteko zabalera ditu.


Quirón Donostia ospitalea

Quirón Donostia ospitalea Donostian (Gipuzkoa) dagoen ospitale pribatua da, Grupo Hospitalario Quirón enpresak kudeatua.

Historia.

Egiako Quiron ospitalearen eraikina, jatorriz, Alkolea jauregia izan zen: hirian aisialdirako eraikitako lehen jauregia. Jauregia izan aurretik Pilartegi baserria zegoen muino horretan, eta Alcoleako konteak erosi zuen, oporretako etxea eraikitzeko, hiriko lehenengoa. Horrela, 1842an eraiki zuten Villa Alcolea jauregia, Pilar izenez ere ezaguna. Urte asko ondoren, Leandro Martín-Santos mediku eta zirujau militar frankistak jauregia erosi zuen, eta ospitale kirurgikoa inauguratu zuen bertan 1936ko urtarrilaren 20an; ospitalea zuzendu zuen 1971n hil zen arte.

1990ean, Quirón taldeak, aldaketa handiak egin zituen eraikinean. Egia auzoan dago.


Melidectes torquatus

Melidectes torquatus "Melidectes" generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.


Michel Husson

Michel Husson (Lyon, Frantzia, 1949ko apirilaren 3a - Corvara in Badia, 2021eko uztailaren 18a) ekonomialaria, estatistikaria eta ekintzaile politikoa izan zen. INSEEko administratzaile izan zen, Frantziako Ekonomia Ministeritzan lan egin zuen eta frantziar sindikatuek kudeatutako "Institut de recherches économiques et sociales" erakundeari ekin zion. PSU eta LCR erakunde politikoetan egin zuen lana. Halaber, mugimendu altermundialistari ekin zion.


NGC 1795

NGC 1795 kumulu ireki bat da, Dorado konstelazioan. James Dunlopek aurkitu zuen n.


Cromdale

Cromdale, Eskoziako gaeleraz: Cromdha

, Eskoziako Highland eskualdeko herri bat da, Badenoch eta Strathspey barrutian. A95 errepidean zeharkatzen du, eta Grantown-on-Spey eta Aberlour udalerrien artean dago.


2014ko Azpeitiko Euskal Antzerki Topaketak

<templatestyles src="Infobox event/styles.css" />

2014ko Azpeitiko Euskal Antzerki Topaketak gertakari honen 32.Edizioa izan zen. Urriaren 31tik azaroaren 23ra ospatu zen Soreasu Antzokian. Hala ere, enparantza nagusia eta gaztetxean ere antzezlan eta ekintza batzuk egin ziren.

Gainera, II.Antzerki Eskolen Eguna ospatu zen topaketen baitan. Ekimen honetan, EHAZEk antolatuta, antzerkizaleak elkartu eta antzerkigintzaren baitako hainbat egitasmo egin ziren herriko enparantza nagusian.

2014ko Ikusleen saria Lakrikun Antzerki Taldearen "Non gaude?" lanak jaso zuen eta kartelaren egilea Cristóbal Aguiló izan zen, lehiaketa bidez.


Zálezly

Zálezly Txekiar Errepublikako udalerri bat da. biztanle ditu eta kilometro koadroko azalera. Prachaticeko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1319 urtean egin zen.


Chaetostoma venezuelae

Chaetostoma venezuelae "Chaetostoma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.


Mouchy-le-Châtel

Mouchy-le-Châtel Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Mouchy-le-Châtel udalerrian erroldatutako biztanleak 72 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 36 etxebizitza zeuden, 28 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 30 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 28 etxebizitza nagusietatik 11 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 54 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (22 gizon eta 20 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Mouchy-le-Châtel

Heilles (1,3 km)

Cauvigny (2,8 km)

Hermes (3,4 km)

Berthecourt (3,5 km)

Saint-Félix (3,5 km)

Noailles (3,5 km)

Hondainville (3,9 km)


Toshiya Sueyoshi

Toshiya Sueyoshi (japonieraz: 末吉 隼也

, 1987ko azaroaren 18a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka eta Oita Trinita.


Pelbis

Pelbisa edo azpil-hezurra giza gorputzaren beheko atala da, beheko adarrekin (hankekin) jarraitzen dena. Bere gainean sabelaldea dago.


Inés Gorrochategui

Inés Gorrochategui (1973ko ekainaren 13a) Argentinako emakumezko tenislari profesional ohia da. 1994ko urriaren 17an bere karrerako bakarkako munduko 19. postua lortu zuen. Grand Slam batean egin zuen errendimendurik onena 1994ko Frantziako Irekiko final-laurdenetara iritsi zenean izan zen, Michelle Jaggard-Lai, Naoko Sawamatsu, Helena Suková eta Iva Majoli garaitu zituen Steffi Grafen aurka galdu baino lehen.


Konradin Kreutzer

Conradin Kreutzer alemaniar musikagilea (Messkirch, Baden, 1780ko azaroaren 22a - Riga, 1849ko abenduaren 14a). Albrechtsbergerren ikaslea izan zen Vienan eta J. Haydn ezagutu zuen bertan. Stuttgarteko gortean musika-zuzendari izan zen 1812. urtetik aurrera, eta Donaueschiegenen 1817-1822 bitartean. Hogeita hamar opera idatzi zituen. Ospetsuenak, besteak beste: "Konradin von Schwaben "(1812) eta "Das Nachtlager in Granada "(1834, "Granadako aterpea"). Oratorio bat ere idatzi zuen, "Moses Sendung "("Moisesen egitekoa, "1814an estreinatua), kantata bat, ganbera-musika, koruak kantatzeko piezak eta lied ugari.


Arriano

Arriano Arabako herria da, Kuartango udalerrian kokatuta dagoena.


Postita

Postita mineral bat da.

Ezaugarriak.

Postita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>Mg(H2O)6Al2(OH)2(H2O)8(V10O28)*13H2O </chem>. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.


Dyrøy

Dyrøy Norvegiako udalerria da. Troms konderrian kokatua dago. 288.60 km² ditu eta biztanle ditu.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga: