Richard F. Gordon Jr.

Richard Francis Gordon Jr. (Seattle, 1929ko urriaren 5a - San Marcos, Kalifornia, 2017ko azaroaren 6a) estatubatuar astronauta izan zen. Apollo 12 misioan parte hartu zuen.


Birologia

Birologia, birusak ikertzea helburu duen mikrobiologiaren adarra da. Biologiaren adar hau honakoetan datza: birusak dauzkaten zelulen egitura, sailkapena, bilakaera, infekzio mekanismoak eta ustiaketa, ugalketa helburuetarako, infektatutako organismoaren fisiologiarekin duten interakzioa eta immunitatea, eragindako gaixotasunak, isolamendu eta kultibo teknikak, terapia genikoa, eta ikerketa eta garapenaren erabilera. Birologia mikrobiologia eta medikuntzaren azpiarlotzat jotzen da.

Bere ikerketak honakoak barne hartzen ditu:

Birologiaren historia.

1599an "Birus" terminoa agertu zen, bere jatorrizko esanahia "Pozoi" izanik.

Baztangaren aurkako lehenbiziko txerto motetako bat duela milaka urte Txinan garatua izan zen. Baztangadun gaixoen hondakinen (ehun eta fluidoak) erabilpenean, osasuntsu zeuden gaixoak immunizatzeko helburuz. 1717an Mary Wortley Montagu bidaiariak Istanbulen praktika hori ikusi eta Erresuma Batuan hedatzen saiatu zen, lortu gabe. 1796an Edward Jennerrek metodo seguruago bat garatu zuen, behien baztangaren hondakinak erabiliz, lehen gaixoaren immunizatze arrakastatsua lortuz, praktika horren erabilpen orokortua ahalbideratuz. Gerora beste hainbat gaixotasun biralentzako txerto arrakastatsuak ere garatu ziren, 1886an Louis Pasteurrek amorruaren aurka garatutakoa barne. Halere, garai hartan, birusen izatea ezezaguna zen.

1892an Dimitri Ivanovskik tabako mosaikoaren gaixotasuna oso kutsakorra zen agente "ikusezin" batek eragina zela frogarazi zuen, bakteriek igaro ezin dezaketen Charmberland iragazki bat igarotzeko gai zena. 1898an Martinus Beijerinckek Ivanovskiren lana errepikatu zuen. Gehigarri bezala, aipatutako "agente igarotzailea" landare batetik bestera iragatea lortu zuen. Bere esperimentuek agente kutsakor hori gaixo berri batean erreplikatzeko gai zela ondorioztatzera ahalbideratu zioten, horrek toxina arrunt bat ez zela adierazten zuen, eta "contagium vivum fluidum" deitu zuen. Galdera zen ea "jariagai bizidun" bat ala oraindik zehaztu gabeko partikula bat zen.

1903an lehenbiziko aldiz birus bidezko transdukzioak minbizia eragin zezakeela proposatu zen. 1908an Bang eta Ellermanek jatorri biraleko iragazketa batek hegazti leuzemia kutsarazi zezakeela frogatu zuten; leuzemia minbiziaren egoera bat zela onartu zen unerarte kontuan hartu ez ziren oharrak. 1911an Peyton Rousek hegazti leuzemiaren kutsadura, tumore solidoa, birus bidez gauzatzen zela frogatu zuen, horri esker "birologia tumoralaren aita" izendapena jaso zuen. Birusak Rousen sarkoma izena jaso zuen, eta erretrobirus bezala sailkatua. Ordutik aurrera, minbiziaren erretrobirus ugari deskribatuak izan dira.

1911an Frederick Twortek bakteriak (bakteriofagoak) infektatzeko gaitasuna duten birusak deskribatu zituen, eta 1917an Félix d'Herellek. Bakteriak "in vitro" kultiboetan erraz erreproduzitu daitezkeenez, horrek birologiaren garrantziaren hazkundea ekarri zuen.

Bisuren "in vitro" kultiboa.

1954an Thomas Huckle Wellerri Medikuntzako Nobel Saria eman zitzaion, 1949an poliomielitisaren birusa "in vitro" erreproduzitzeko gaitasuna aurkitzeagatik, birusa laborategietan kopuru handietan kultibatzea ahalbideratuz, honek poliomielitisaren txertoaren garapena ekarri zuen, bai eta beste birus askoren isolatzea eta elgorria, errubeola, parotiditisa bezalako beste birus askoren txertoak ere, baita beste batzuena hobetu ere, amorruarena barne. Era honetan, Thomas Weller barizela-zoster eta zitomegalobirusa bezalako birusak isolatzea lortu zuen lehenbiziko zientzialarietako bat izan zen, bere seme Robertek errubeolaren birusa isolatu zuen. Birologia birusak eta beren osagaiak ikertzeaz arduratzen den biologiaren taxonomiaren adar bat ere bada.

Birusen sailkapena gaixoan eragindako efektuen arabera.

Gripea.

Sakontzeko, irakurri: «Gripea»

Hazizurria.

Sakontzeko, irakurri: «Hazizurri»

Elgorria.

Sakontzeko, irakurri: «Elgorri»

Bronkitisa.

Sakontzeko, irakurri: «Bronkitis»

Sinusitisa.

Sakontzeko, irakurri: «Sinusitis»

Laringotrakeobronkitis.

Sakontzeko, irakurri: «Croup»


Kapirote

Kapirotea txano puntaduna da, forma konikoa duena. Euskal Herrian dantzetan eta jai zenbaitetan erabiltzen da, bereziki inauteriekin zerikusia dutenetan.


Tomas sinesgogorra

Tomas sinesgogorra izena ematen zaio esperientzia pertsonalik izan gabe zerbait sinisteari uko egiten dion eszeptiko bati. Izenak Tomas apostoluari egiten dio erreferentzia, ez zuena sinistu Jesus Nazaretekoa hamar apostoluren aurrean agertu zela, bere begiekin ikusi eta Jesusek gurutzean izandako zauriak ukitu arte.

Artearen historian gertaera hau askotan agertu da XV. mendetik aurrera. Irudikapena interpretazio teologiko ugari adierazteko erabili da.

Ebanjelioetan.

Gertaera Joanen Ebanjelioan agertzen da, 20. atalean, baina ez da aipatzen hiru Ebanjelio sinoptikoetan. Joan 20:24-29k honela dio:

Testu hau aztertu dutenek nabarmentzen dute Joanek ez duela esaten ea Tomasek eskua benetan zaurietan sartu zuen hala ez. Erreforma Protestantearen aurretik, errepresentazio artistikoetan ohikoa den bezala, eskua zaurietan sartu zuela erakusten da, katoliko gehienek sinisten duten bezala; protestanteek, ordea, uste dute ez zuela eskua sartu.

Tomasek Jesusen Pizkundearen ebidentzia fisikoa sentitu ote zuen "ikusi" ala ez zalantzan jarri gabe, interpretazio katolikoa hauxe izan zen, alegia, Jesusek froga fisikorik gabe fedea dutenen nagusitasuna baieztatzen duen arren, Tomasi bere zauria erakutsi nahi ziola, eta senti zezala. Hau teologoek, erromesaldiak, erlikien benerazioa eta kristau sinesmenak sendotzeko erritualak bezalako esperientzia fisikoak erabiltzeko animo bibliko gisa erabili da.

Teologo protestanteek Jesusen "fedea bakarrik" argudioari ematen diote garrantzia ("sola fide"), nahiz eta Thomas Hartwell Horne anglikanoak bere "Introduction to the Critical Study and Knowledge of the Holy Scriptures" ezagunean (1818) Tomas sinesgogortasuna lantzen duen, beste apostoluei hedatzen duena Ebanjelioen benetakotasuna defendatzeko. Eliza goiztiarreko egile gnostikoek behin baino gehiagotan aipatzen dute Tomasek ez zuela Jesus ukitu.

Interpretazio teologikoak gertakari hau askotan aztertu du, Pizkundearen errealitateari buruz hitz egiteko, baina IV. eta V. mendeko Joan Krisostomo eta Zirilo Alexandriakoa santuek jada eman zioten honi eukaristiarekin lotutako interpretazio bat, Eukaristiako sakramentuaren alegoria bat zela iradokita.

Ebanjelioez gain.

Ebanjelioetan aipatzen ez den alegia kristauetan ere agertzen da Tomasen sinesgogortasunaren gaia, hala nola Mariaren Jasokundeari lotutako Gerriko Santuaren istorioan, Toscanako tradizio katolikoan ezaguna den kontua.


Fairmont (Oklahoma)

Fairmont Oklahomako herri bat da. Garfield konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Amodioaren eza

Amodioaren eza 1992. urtean Sorotan Bele euskal folk eta zelta musika taldeak izen bereko "Sorotan Bele" diskoan kaleratu zuen abesti bat da. Ez du inolako hitzik eta oso-osorik doinu bat da. Bertan, hasieran txalaparta eta ondoren tin whistle irlanda txirula eta pianoaren doinua nagusi dira.


Liolaemus koslowskyi

Liolaemus koslowskyi "Liolaemus" generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.


Aldapa (argipena)

Aldapa hitzak adiera zenbait ditu:


Irkalla

Irkalla, baita Ir-Kalla edo Irkalia, sumerieraz "Hiri handia", Mesopotamiar mitologian bertatik itzultzen ez den azpimundua da. Beste izenak ere jaso ditu, esaterako, Arali, Kigal, Gizal edo azpiko mundua. Irkalla jainko-jainkosa batzuen menpe dago: Ereshkigal eta bere ezkontide den Nergal, heriotzaren jainkoa.

Mitoa.

Irkalla jatorriz Ereshkigal jainkosaren beste izen bat izan zen. Azpimunduan berak bakarrik agintzen zuen Nergal infernuetara bidalia izan zen arte. Negalek Ereshkigal limurtu zuen eta jainkosa zein lekua izen bera jaso zuten. Antzeko zerbait dugu mitologia greziarrean Hadesekin.

Sumeriarrentzat azpimundua hil ondoren hildakoen gorpuak bizi ziren tokia zen. Hara heltzeko zazpi harresiren zazpi ate gurutzatu behar ziren atari baten bidez, jantziak eta apaingarriak ate bakoitzean utziez gero: ate bakoitzean zaindari bat zegoen eta hark bidesari moduan horrelako elementuak eskatzen zituen; zaindariak ere hildakoak bide okerrik ez hartzeko begiratzen zuen. Irkallan hildakoen gorpuak desegiten dira bizirik dauden munduan bezala.

Antzeko azpimuduak.

Azpimundu hauek ez dute esperantzari eskaintzen. Beste munduko sinesmen positiboa aurkitzeko Antzinako Egiptoko mitologian, platonismoan, judaismoan eta kristautasunean bilatu behar dugu.


Robert Grosseteste

Robert Grosseteste (Suffolk, c. 1175 - Buckden, Huntingdonshire, ) teologo, naturalista, klasiko grekoen itzultzaile eta filosofoa izan zen, frantziskotarra. Bere bizitzari buruz ezer gutxi da ezaguna 1225 urtera arte. 1220ko hamarkadaren bukaeran Oxfordeko irakasle izan zen, eta ikasketagune bihurtu zuen hiria. Lincolngo apezpiku izendatu zuten 1235 urtean. Henrike III.ari kontra egin zion, hark elizan gehiegi agintzen zuelako. Agustin Hiponakoaren eragin nabarnema, eta bide batez neoplatonismoarena, jaso zituen. Hala ere, aristotelismoaren asimilazio partziala ere egin zuen eta Estagiritaren lan batzuk ere itzuli eta iruzkindu zituen. Lan batzuk idatzi zituen optikari, ortzadarrei, eguzkiari eta unibertsoaren izaera esferikoari buruz. Bere filosofia lan luze bakarra "De libero arbitrio" da, non erabakimen askeari buruz idatzi zuen, baina egiari, gorputz eta arimari, kausazioari eta potentzia eta aktuari buruz ere idatzi zuen.


Gibelgorriska eztiusain

Gibelgorriska eztiusaina ("Russula melliolens") "Russulaceae" familiako onddo espeziea da. Zenbaiten ustez, "Russula cyanoxantha" delakoaren kalitate gastronomiko antzekoa du.

Deskribapena.

Kapela: 5 eta 10 (12) cm bitarteko diametrokoa, hemisferikotik ganbil-lau edo hondoratura, eta batzuetan ondulazioekin. Ertz mehea, kurbatutik laura, uhindua eta leuna, baina batzuetan, zahartzean pixka bat ildaskatua. Erradioaren herenean bereiz daiteke azala, matea, leuna edo zertxobait zimurtsu-irregularra; arrosa-gorrixkatik arrosa-biolazeora edo arrosa-laranjara doana, eta, batzuetan, horixka-okre koloretik kobre kolorera doazen tonuekin nahasita.

Orriak: Sublibretik adnatatara, zabal samar, zabalak, zainekin eta sarritan urkilatuak; zuritik krema kolorekoetarakoak, zahartzean herdoil koloreko orbanekin.

Hanka: 4 - 7 ( 9 ) x 1,5 - 2,5 ( 3 ) cm-koa, zilindriko-klabiformea, batzuetan sabeldun samarra edo oinarri lodiagoarekin, baina amaiera meheagoarekin, betea, gero arroa eta luzetara fibriloso-zimurtsua; kolore zurixkakoa; batzuetan zati batzuetan arrosaz tindatuta eta gero zahartzean hori-okrez.

Haragia: Trinkoa eta zuria, baina horixka-okre kolorekoa ebakitzean; zapore gozokoa eta ezti usainekoa, batez ere lehortzean edo orriak igurtziz.

Etimologia: Latinetik dator "Russula" hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako "Russula" generoko espezie askok. "Melliolens" epitetoa latinetik dator, eztia esan nahi duen "mel" hitzetik eta usaina esan nahi duen "olere" hitzetik. Bere usainagatik.

Jangarritasuna.

Jangarria.

Nahasketa arriskua.

Erraz antzematen da, ale helduek ezti usain handia dutelako eta orriek kolore hori ederra hartzen dutelako.

"Russula maculata" delakoarekin nahas daiteke.

Sasoia eta lekua.

Udan eta udazkenean hostozabaletan hazten da.

Banaketa eremua.

Europa, Ipar Amerika.


Notomys mordax

Notomys mordax Notomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.


26

"Artikulu hau 26. urteari buruzkoa da, zenbakiari buruzkoaren bila bazabiltza, ikus Hogeita sei.


Arbel

"Artikulu hau arrokari buruzkoa da; ikasgelako tresna gaitzat duena beste hau da: «Arbel (ikasgela)»"

Arbela metamorfismo gradu baxuko harri metamorfiko bat da. Pikor tamaina txikia du eta jatorrian tupa edo errautsez osatutako materialen metamorfismoaz sortu da. Arroka foliatua, baina foliazio horrek ez du zertan hasierako sedimentazio estratifikazioarekin bat egin behar.

Mineralogia.

Mineral nagusiak kuartzo, moskovita eta illita dira eta, normalki, biotita, klorita, hematite eta pirita agertzen dira. Batzuetan apatito, grafito, kaolin, magnetita, turmalina, feldespatoak eta zirkoia azaltzen dira.

Erabilpenak.

Arbela oso erabilia da eraikuntzan, batez ere teilaren ordezko gisa, izan ere urarentzako iragazkaitza izateaz gain, azal lauak elurra irrritatzea ahalbidetzen baitu. Horregatik oso ohikoa izaten da mendialdeko eraikinetako teilatuetan ikustea.

XVIII eta XIX mendeetan arbela ikasgelako arbela moduan erabiltzen zen, kleraz erraz idazten baita bertan.

Ekoizpena.

Espainia da munduko ekoizle handiena, 2000 urteko datuek mundu osoko arbelaren %90a bertan ateratzen dela adierazten dute. XIX eta XX mendean Gales, Alemania eta Frantziak ekoizpen handia izan zuten baina hauek agortu eta espainiar arbelak hartu zuen ia merkatu osoa.

Espainiaren mendebaldean ateratzen da arbela, bereziki León, Ourense, Zamora eta Badajoz probintzietako harrobietan. Bierzo eskualdeko Cupa Pizarras enpresa munduko liderra izan da 2014 eta 2015 urteetan.


Higher Condurrow

Higher Condurrow, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Camborne parrokian.


Viktor Amadeo II.a Savoiakoa

Viktor Amadeo II.a Savoiakoa (italieraz: "Vittorio Amedeo II di Savoia"

Savoiako ohiko politika-moldea aldatu zuen: Espainiaren eta Frantziaren mendekotasunetik irten zen, eta Europako potentzia handien aurrean burujabetzari eusten jakin zuen.

Biografia.

Savoiako Karlos Manuel II.aren eta haren bigarren emazte Maria Joana Savoiakoaren semea izan zen. Bederatzi urte zituela, aita hil zitzaion, eta amak hartu zuen erregeordetza Viktor Amadeo adin-nagusitasunera heldu bitartean. 1684. urtean jabetu zen aginpideaz, eta kanpo-politikagintza malgua bideratu zuen. Urte berean, 18 urte bete baino hilabete batzuk lehenago, Frantziako Luis XIV.a erregearen alaba Ana Maria Orleansekoarekin ezkondu zen.

Augsburgeko Ligan (Aliantza Handia ere deitua) parte hartu zuen Frantziaren aurka, baina frantsesen aurka Staffardako (1690) eta Marsagliako (1693) guduak galdu ondoren, koalizioa bertan behera utzi eta Luis XIV.ari bakea eskatu behar izan zion 1696an. Turingo bakearen ondorioz (1696) berreskuratu zituen Pinerolo eta Cassale, eta alaba Maria Adelaida Borgoinako dukearekin ezkonarazi zuen.

Espainiako Ondorengotza Gerra garaian, Frantziako erregearen alde egin zuen hasieran, baina 1703. urtean Turin berreskuratzen lagundu zion austriar erregegaiaren alde jarri zen. 1706an, bere lehengusu Eugenio Savoiakoak lagunduta, Frantziako armada garaitu zuen Turinen, Piemonte askatu eta Frantzia inbaditu zuen. 1707ko uztailean Toulon setiatu zuen, baina atzera egin behar izan zuen, eta, frantsesek garaitua, Savoia galdu zuen. Jarrera neutrala hartu zuen orduan, eta Utrechteko hitzarmenetan (1713) Milanerriko parte bat, Monferrato eta Sizilia eskuratu zituen (Siziliako errege izendatua izan zen 1713an), eta Savoia berreskuratu. Sizilia, ordea, austriarren mendeko Sardiniaren truke aldatu zuen 1720an.

Harrezkero, Savoiako etxearen mendeko estatuen barne-antolakuntzaz arduratu zen, eta gobernu absolutista ezarri zuen. 1730. urtean, Karlos Manuel semearen eskuetan utzi zuen aginpidea.


Le Soulié

Le Soulié (frantsesez eta ofizialki: "Le Soulié

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Le Soulié udalerrian erroldatutako biztanleak 115 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 244 etxebizitza zeuden, 58 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 180 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 240 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 58 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 71 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (17 gizon eta 24 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 27 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Le Soulié udalerrian 57 unitate fiskal zeuden, 112 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.600 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.

2000. urtean Le Soulié udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 496 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Le Soulié

La Salvetat-sur-Agout (5,6 km)

Courniou (8,8 km)

Saint-Pons-de-Thomières (9,1 km)

Labastide-Rouairoux (9,2 km)

Riols (9,8 km)

Anglès (10,5 km)

Lamontélarié (10,5 km)

Fraisse-sur-Agout (10,7 km)

Verreries-de-Moussans (11,5 km)

Prémian (11,8 km)

Rouairoux (11,9 km)


Otxar

Otxarrak ("Rubia") Gentianales ordeneko eta Rubiaceae familiako genero bat osatzen duren landare loredunak dira. Europa, Afrika, Asia eta Amerikako ingurune epeletan hazten da.

Deskribapena.

80 bat espezie ezagutzen dira, guztiak belarkarak edo sasi itxurakoak. 1,5 metroko altuera lor dezakete, hostoak urte osoan zehar mantentzen dituzte, eta 5-10 zentimetroko luzera eta 2-3 zentimetroko zabalera dute. Loreak 4-7ko taldetan sortzen dira, zurtoin zentral baten inguruan, 3-5 mm inguru dituzte, kolore hori apalekoak, eta ekain eta abuztu artean sortzen dira. Fruitua drupa txiki bat da.

Espezieak.

Hauek dira espezie nagusiak:


Iowa udalerria, Crawford konderria (Iowa)

Iowa udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Iowa estatuko udalerri bat da, Crawford konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Iowa udalerriak 113 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Vallemaggia barrutia

Vallemaggia barrutia Ticino kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Cevio da. 569,34 kilometro koadroko azalera du eta 5.871 biztanle.


Seneca (Missouri)

Seneca Missourieko hiri bat da. Newton konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Bakaiku

Bakaiku ([bakaiku]) Nafarroa Garaiko ipar-mendebaldeko udalerri bat da, Sakanako eskualdekoa, Burunda haranekoa. Iruñetik 45 kilometrora dago, itsas mailatik 519 metro gorago, eta 1.117 hektareako azalera hartzen du. Mugakide ditu iparraldean Ataun, ekialdean Etxarri Aranatz, mendebaldean Iturmendi eta hegoaldean Urbasa ditu mugak. biztanle zituen . urteko erroldaren arabera.

Bakaiku Iruñetik Altsasura doan autobideak eta trenbideak zeharkatzen dute, eta herriaren erdigunetik pasatzen den N-240 errepideak. Burunda ibaiak (Arakil ibaia) ere zeharkatzen du herria.

Bakaikuk bi auzo nagusi ditu: errepideak zatitzen dituen Angoia eta Anbehea auzoak, hain zuzen. Errepidearen bazterretan daude dendak eta udaletxea. Herriaren iparraldean, ibaiaren bestaldean, industrigunea dago, eta hainbat baserri edo etxe solte ditu inguruan.

Geografia.

Ingurune naturala eta kokalekua.

Burundako beste herriek bezala, hiru zati nagusitan banatu daiteke: iparraldean, Urbasako mendilerroa, 1.180 metrotan, Paleozenoko kareharrizko haitzekin; iparralderantz beherako malda egiten du Arakilgo ibai arroraino; eta Arakil ibaitik iparraldera, tupa-harearrizko mendigunea egiten du, Irumugeta dermioraino; han muga egiten dute Gipuzkoak (Ataun), Etxarri-Aranatzek eta Bakaikuk.

Horrela, baso zati gehiena, pagoz eta haritzez osatua dago, baita elorriz eta gaztainondoz ere. Ibaian, berriz, makalak, haltzak, lizarrak eta zumarrak hazten dira.

Klima.

Bakaikuko klima azpiatlantiko motakoa da, eta nahiz eta udak lehor puntu bat izan, urteko batez besteko prezipitazioak 1.400-1.600 mm bitartekoak dira. Neguak hotzak eta udak epelak izaten dira, batez besteko tenperatura 10 eta 12 gradu artekoa izanik. Urteroko egun euritsuak 120-140 inguru izaten dira, eta 10-12 egunetan elur egiten du.

Ekonomia.

Ekonomia tradizionalki abeltzaintzan eta nekazaritzan oinarritu da. Nekazaritzan, famili ustiapen estentsiboak nagusitu dira, eta soro txikiz osatutako azalera nagusitu da, XX. mendeko lur-zatien kontzentraziora arte. Abeltzaintzan ere, estentsiboki familiaka lan eginda, azpiegiturak sortu zituzten, adibidez, artzain bordak Burunda gainean Urbasan sartuta, edo "andretxe" izenekoak, neguan abereak babesteko sortutako harri eta egurrezko eraikuntzak.

Bi lanbide nagusi hauetaz gain, betidanik artisautzak ere garrantzia izan du herrian, gaur egun oraindik altzariak egin eta hauen tailan aritzeko artisau familia badago, zeinetik Jose Ramon Anda eskultoreak bere oinarriak hartu zituen. Baita ilarrontziak edo ilarrezko erratzak egiten dituen Agustin Larraza artisaua.

Bakaikuk tren geltokia du, azken urteetan erabilerarik eman ez bazaio ere

Gaur egun, herriko ekonomia jarduera garrantzitsuena industria sektorekoa da, 1970eko hamarkadan ezarri zen garabi fabrikarekin (GH Guema SA). Hortxe lan egiten dute Bakaikuko eta inguruetako 60 langilek.

Zerbitzuei dagokienez, herrian badira bi taberna, denda txiki bat (estankoa), botika, bi landetxe eta euskara barnetegia.

Historia.

Herriko aztarna zaharrenak Irumugeta inguruan aurkitu ziren trikuharri eta tumuluak dira, bai eta Aizkozar inguruan aurkitutako Neolitikoko aizkora ere.

Kalkolitoko tamaina handiko aizkora landu bat aurkitu da.

2018an, Juan Mari Martínez Txoperenak Burdin Aroko herri harresitua izan daitekenaren aurkikuntzaren albistea eman zuen. Herriak forma obalatua izango luke eta bi harresi, eta horien artean, lubakia. Barruko harresian geratzen den eremuak 2 ha-tako zabalera izan dezake.

Herriaren lehen aztarna idatziak XII. mendekoak dira. Hala ere, jasota dago Erdi Aroraino beste herri bat izan zela, Iturrun, San Benito inguruan. Herriko armarria, Antso Indartsuak emandako foruen denborakoa da.

1858an Santiago Noblea altsasuarrak, bertan txarola lantzeko fabrika zuenak, larrua lantzeko fabrika ireki zuen Bakaikun.

2006an Bakaikun egin zen Europako Ikasle Foroaren lehenengo bilera. Han onartu zen Bakaikuko adierazpena izeneko testua.

Arkitektura.

Herriaren erdialdean San Juan Bautistaren eliza dago, XVI. mendean kokatzen dela, bobedaz estalitako nabe batez osatzen da, kanpoan kontrafuerte sendoz inguraturik dago. San Juani dedikatutako erretaula handi bat du barruan, rokoko estilokoa. Horrez gain, Sakristiako konketa, ondoko erretaulak, aldareko frontala, kalizeak eta nebeta azpimarratu beharrekoak dira.

Herriaren erdialdetik aldendu gabe, XIX. mendeko baseliza bat dago, Done Jakueri eskainia, garai horretako ezaugarriak dituena.

Herritik kilometro batera, San Benitoko baseliza dago, Urbasaren azpian, XVII. mendekoa, estilo barrokoko erretaulatxo bat duena.

Urbasaren gainean dagoen Santa Marina baseliza dago azkenik, oinarri erromanikokoa, monumentu megalitikoz inguratutako aldean kokaturik, Iturmendirekin konpartitzen duen baseliza da, XVIII. mendean zaharberritua, bolborategi karlista izandakoa (lehertu egin zen).

Erlijiosoa ez den arkitekturari dagokionez, herria batez ere etxe handiz osatua dago, harlanduaren erabilera dutela, eta normalean, puntu erdiko arku batek etxearen sarrera adierazten du. Elizaren ondoan, etxe batean, XVII. mendeko arku hirukoitz batez inguratutako dintela dago, eta, barroko garaiko ezkutu handi bat du gainean. Herriko hainbat etxek ere badituzte harriz landutako ezkutuak.

Demografia.

2008ko erroldaren arabera, Espainiaz kanpoko hiru etorkin bizi ziren herrian, biztanleen % 0,89 (Nafarroako Foru Erkidegoko batezbestekoaren azpitik).

Politika.

Udal hauteskundeak.

2007an Nafarroa Bai alderdiko Eduardo Urrestarazu atera zen alkate. Udaleko zazpi zinegotziak lortu zituen, ezker abertzalearen zerrenda Espainiako Auzitegi Nazionalak legez kanpo utzi eta gero. Baliogabeko botoak 102 izan ziren (emandako guztien %40,80a) eta zurizko 12 boto izan ziren (botoen %8,11a). Abstentzioa %14,68koa izan zen.

2011n Bildu izan zen aurkeztutako zerrenda bakarra; 124 boto, 7 zinegotziak eta alkatetza (Ion Tabar) erdietsi zituen.

Udaletxea.

Udaletxea 1986. urtean eraberritu zen, batez ere fatxadak eta sarrera. Udal bulegoak eta udalbatza beheko solairuan daude eta lehen solairuan, medikua, albaitaria eta herriko langile batentzat etxebizitza bat.

Udaletxea alkateak eta sei zinegotzik osatzen dute eta bertako idazkaria Iturmendiko idazkari ere bada.

Kultura.

Euskara.

Tokiko euskara.

Bakaikuko euskalkia Burundako euskara da. Mendeen joanean gipuzkeraren, nafarreraren eta Arabako lautadan hitz egiten zen euskara zaharraren eraginak jaso dituenez, nafarreraren, gipuzkeraren eta bizkaieraren tarteko hizkera da.

Bakaikuko euskara Gerra Zibilaren ondorenean galdu da, eta errepresioa eta zigorra izan dira gainbeheraren arrazoia. Hala erakusten du Frantzisko Ondarra bakaikuar fraide kaputxino eta euskaltzainaren lekukotasunak. 1925ean jaioa, Bakaikun bizi izan zen 1937ko abuztu arte, eta orduko umeak denak zirela euskaldunak zioen. 1964an, berriz, Txilen izan eta gero herrira itzuli zenean, egoera hauxe aurkitu omen zuen:

Eliza zen, beraz, euskarari eusten zion erakunde bakarra; baztertuta eta debekatuta zegoen bestela. Ondarrak biziki gogoan zuen Bakaikuko tren geltokiko itxarongelan zintzilikatuta zegoen oharra: «Se prohibe hablar el vasco en esta oficina»

Egungo egoera.

Tokiko euskara gero eta pertsona gutxiagok dakite, batez ere 60 urtez gorako bertan jaiotako bakaikuarrek; galtzera kondenatua dagoen euskalkitako bat da. Hainbat lan argitaratu dira; esanguratsuenak, aita Patxi Ondarra bakaikuar euskaltzainarena eta Jose Luis Erdozia Mauleon etxarriar filologo eta euskaltzain urgazlearenak. Gaur egun, 1980 urtetik aurrerako gazte guztiek dakite euskara (euskara batua), eta erabilera, oso gutxinaka bada ere, indarberritzen ari da.

Azpiegiturak.

Bakaiku Etxarri Aranazko Zerbitzuen Mankomunitateko kide da.

La Burundesa autobus konpainiaren Gasteiz-Iruñea lineak Sakanako herriak elkartzen ditu, eta geltokia du herrian. Guztira hiru zerbitzu izaten dira noranzko bakoitzean. Ibilbide hau du:


Aginte-kate

Aginte-katea edo agindu-katea erakunde hierarkiko bateko mailen arteko harremanak eta eskumenak definitzen dituen arau zehatzen bilduma da. Bereziki egitura militarretan erabii den terminoa da, baina enpresa eta beste erakundeetan ere erabiltzen da. Aginte-kate baten bertsio zorrotzenean ezaugarri hauek daude: erakundeko kideen sailkapena, nork bere kabuz erabakiak hartu eta aginduak eman ahal izateko irizpide zehatzak, hartutako erabaki eta aginduen ondorioengatiko ardura zuzena (beste batzuk bete dituzten arren), komunikazio-erregela esplizitoak eta terminologia estandar baten erabilera.


San Simón Zahuatlán (udalerria)

San Simón Zahuatlán Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua San Simón Zahuatlán da.


Puntu (geometria)

<templatestyles src="Argitzeko/styles.css" />

"Artikulu hau kontzeptu geometrikoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Puntu (argipen)»."

Puntu bat geometrian oinarrizko kontzeptua da, zuzen eta planoarekin batera. Kontzeptu primitibo bat denez ezin da beste modu batez definitu.

Errepresentaziorako "ixa" (x) txiki bat edo zuzen txiki bat erabiltzen da segmentu bat mozten duenean.

Puntuak ez du dimentsiorik: ez luzera, ez zabalera, ez lodiera.

Geometria kartesiarrean bi edo hiru parametro ditu lanean gabiltzan dimentsioen arabera. Honela "p"(x,y,z) moduan adierazten da.

Bi puntutik igarotzen den lerro zuzena trazatu daiteke.


Certhidea olivacea

Certhidea olivacea "Certhidea" generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.


Tenneville

Tenneville, Belgikako hegoaldeko udalerria da, Valoniako probintzian dagoena. 2011ko erroldaren arabera, biztanle ditu.


Alken

Alken izan daiteke:


Piankhi

Menkheperra Piankhi edo Pije ("Piye") Egiptoko Kushtar faraoi bat izan zen, Egiptoko XXV. dinastiaren sortzailea, Kusheko Napata herritik gobernatu zuena, K.a. 747tik K.a. 716 arte, Egiptoko hirugarren tarteko aroan.

Bizitza.

Egiptoren konkista.

Piankhik, Kusheko gobernaria, Egiptoko gobernarien arteko borrokak probestu zituen, Kushtar boterea, Egipto erdialdeko Tebasetik haratago hedatzeko. Goi Egipton gora eta gora zihoan Kushtar erreginaren aurkako erreakzio bezala, Saiseko gobernari zen Tefnakhtek, Deltaren eskualdeko erregeen artean koalizio bat eratu zuen, eta, izenez behintzat, Piankhiren aliatu zen Nimlot III.a, Hermopoliseko erregea, Piankhiren aldetik desertatu eta bere aldera igarotzeko konbentzitu zuen.

Tefnakhtek, orduan, koalizioaren armada hegoalderantz bidali zuen, eta Herakleopolis setiatu zuen, non bertako errege zen Peftiaubastek eta tokiko kushtar agintariek, Piankhiri laguntza eskatu zioten. Pianjyk berehala erreakzionatu zuen gatazka honen aurrean (bere erregealdiaren 20. urtean), Egipto Ertaina eta Behe Egipto inbaditzeko armada bat bilduz. Tebas bisitatu zuen Opet Jaiaren garaian, garai honetan, Goi Egipto kontrolatzen zuela frogatzen duena.

Piankhi, ondoren, iparralderantz joan zen, eta Herakleopolisen erabateko garaipena lortu zuen, beste batzuen artean, Hermopolis eta Menfis hiriak konkistatuz, eta Behe Egiptoko erregeen mendekotasuna jaso zuen, baita Leontopoliseko Iuput II.a eta Taniseko Osorkon IV.arena eta bere antzinako aliatua izan zen Hermopoliseko Nimlot III.arena ere, Kusheko erregearen aurrean erori zen hiria, bost hilabeteko setio baten ondoren.

Bere balentria militarren kronika, Garaipenaren estelan grabatua dago, Gebel Barkalen.

Tefnakht, Deltako uharte batean babestu zen, eta, gutun baten bidez garaitua aldarrikatu zen, baina kushtar erregea pertsonalki omentzeari uko egin zion.

Piankhik hegoalderantz bidaiatu zuen, Tebasetik, eta bere aberria zen Kushera itzuli zen, jada, Egiptora, berriz sekula gehiago ez itzultzeko. Piankhik deltan izan zuen kanpaina arrakastatsua izan bazen ere, bere autoritatea, Tebasetik iparraldera baino ez zen hedatu, basamortuko oasietako mendebaldeko lurraldera, eta Herakleopolisera, non Peftiaubastek Kushen errege basailu bezala gobernatu zuen. Behe Egiptoko tokiko erregeak, batez ere Tefnakht, Piankhiren kontrolik gabe nahi zutena egiteko libre geratu ziren.

Piankhiren oinordekoa, Shabako izan zen, ondoren, oso egokia ez zen egoera hau, Sais eraso eta Tefnakhten oinordekoa izan zen Bakenrenef garaituz konpondu zuelarik.


Homonota borellii

Homonota borellii "Homonota" generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.


Železný Brod

Železný Brod Txekiar Errepublikako udalerri bat da. biztanle ditu eta kilometro koadroko azalera. Jablonec nad Nisouko barrutian dago.

Historia.

Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1144 urtean egin zen.


Deer Creek udalerria, Tazewell konderria (Illinois)

Deer Creek udalerria Ameriketako Estatu Batuetako Illinois estatuko udalerri bat da, Tazewell konderrian. Azken zentsuaren arabera biztanle zituen, eremuan.

Ekonomia.

2020ko zentsuaren arabera, Deer Creek udalerrian 531 etxebizitza zeuden. Per capita diru-sarrerak estatubatuar dolar ziren.


Guardavalle

Guardavalle Italiako udalerri bat da. Catanzaroko probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Guardavallek honako udalerri hauekin egiten du muga:


Chaetodon trifasciatus

Chaetodon trifasciatus "Chaetodon" generoko animalia da. Arrainen barruko Chaetodontidae familian sailkatzen da.

Banaketa.

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.


Maria Jülich-Bergekoa

Maria Jülich-Bergekoa (1491ko abuztuaren 3a - 1543ko abuztuaren 29a) Gilen IV.a Jülich-Bergekoaren eta Sibila Brandenburgokoaren alaba izan zen. Mariak bere aitaren Jülich, Berg eta Ravensbergeko oinordekotza lortu zuen 1511ean aita hil zenean. Joanes III.a Cleveskoarekin ezkondu zen 1509an, bere tituluak Clevesko Dukerriarekin batuz. Joanesek Cleves-Markeko dukerria jaso zuen 1521ean, eta Jülich-Cleves-Bergeko dukerri batuen lehen agintaria izan zen, 1666ra arte iraun zuen batasuna.

Bikoiteak hiru alaba izan zituen, eta seme bat: Sibila Cleveskoa, Joana III.a Nafarroakoarekin ezkonduko zen Gilen Jülich-Cleves-Bergekoa, Amalia Cleveskoa eta Ana Cleveskoa, Henrike VIII.a Ingalaterrakoarekin Ingalaterrako erregina ezkontidea izango zena 1540ko urtarrilarn 6tik uztailaren 9ra.

Maria katoliko hertsia zen, eta ez zuen babesten printzesek edo emakume nobleek hezkuntzarik jasotzea.


Scinax staufferi

Scinax staufferi "Scinax" generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.


Lobulia

Lobulia Scincidae familiako narrasti genero bat da. Ginea Berrian aurki daiteke.


Luis Santaló

Luis Antonio Santaló Sors (Girona, Katalunia, 1911ko urriaren 9a - Buenos Aires, Argentina, 2001eko azaroaren 22a) katalan matematikaria eta ikertzailea izan zen.

Biografia.

Zientzia Zehatzak ikasi zituen Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean (1935). Ikasketak egin ondoren, Hanburgon aritu zen lanean urtebetez Virgen Blázquez irakaslearekin, geometria integralaren alorrean. Espainiara itzuli zenean, bertako Gerra Zibila hasi zelarik, aire-armadan sartu behar izan zuen.

Gerra bukatuta, Argentinara joan zen, eta hamar urtez bizi izan zen han, Rosarion, Unibertsitateko Matematika Institutuan lan egiten. 1949an, Princetonera joan zen ikasketak sakontzera. Hurrengo urtean, Buenos Airesen jarri zen bizitzen, eta Zientzia Zehatzen Fakultatean hasi zen lanean. Energia Atomikoko Batzorde Nazionalean eta La Platako Unibertsitatean ere lan egin zuen.

XX. mendeko geometra handienetako bat izan da, eta nazioarteko aldizkari ospetsuenetan argitaratu dira bere ikerketa-lanaren emaitzak. Gainera, hogei bat liburu eta monografia argitaratu ditu, hala nola "Historia de la Aeronáutica" (1946), "Introduction to Integral Geometry" (1953), "Geometrías no euclidianas" (1961), "Vectores y Tensores con sus aplicaciones" (1977) eta "Geometría Proyectiva" (1966). Zenbait akademiatako kide eta unibertsitatetako doktore izendatu dute, eta sari asko jasotakoa da; 1983an, adibidez, Ikerkuntza Zientifiko eta Teknikoko Asturiasko Printzea saria jaso zuen.


The Joneses Have Amateur Theatricals

The Joneses Have Amateur Theatricals filma David Wark Griffith zinemagilearen lana da, 1909. urtekoa.


Seville (Ohio)

Seville Ohioko herri bat da. Medina konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Joanes Erramiritz de Bakedano

Joanes Erramiritz de Bakedano edo Erramiritz (Arremiritz) Bakedao (1485/1490-1522), San Martingo eta Ekalako oinetxeen jauna, XVI. mendeko nafar buruzagi militar bat izan zen, Nafarroako independentziaren aldeko gerla denboran.

Familia.

Bakedanotarrena Ameskoako leinu noble bat zen. Bakedao herriko jatorria zuten eta, besteak beste, familia honetako kide batzuek izan zuten Lizarraldeko merino kargua edo Lizarrako Zalatanborreko gazteluzaintzaren kargua.

Joanes Erramiritz de Bakedanoren aitonak, Joanes Ferrandiz de Bakedanok bilobari leinuaren ontasunak testamentuz utzi zizkion 1498an, San Martingo eta Ekalako oinetxeak. Hemendik aurrera Joanes ezaguna izango da "San Martingo jauna" bezala.

Biografia.

Nafarroako konkista hasten delarik Ataungo ingurua defendatzen ari da. Bainan Albako dukearen kanpainia oso bizia da eta egun gutxitan Iruñea espainiarren esku geratzen da (uztailak 25) eta Joanes III.a eta Katalina errege-erreginak ihesi doaz Bearnorantz. Denbora gutxitan beraz Fernando Katolikoaren usurpazioa sendotzen da eta Nafarroako nobleziak ezinbestean leialtasun zina egiten dio, tartean Nafarroako Mariskala eta San Martingo jauna (abuztuak 31).

Geroxeago, jakinik Joanes III.a erregeak saiatuko duela erresuma berreskuratzen San Martingo jaunak osatzen du 700 laguneko tropa bat eta, Jakue Belatz de Medranoren laguntzarekin, lortzen du Lizarrako gazteluaren kontrola hartzea (urriak 5). Halere, laister Lizarra setiatua da Diego Martinez de Alabaren eskutik. Gaizki preparatua defentsa luzerako, San Martingo jaunak negoziatzen du gazteluaren entrega (urriak 28). Libre ateratzen da eta aprobetxatzen du bat egiteko Iruñea aurrean iritsi den Joanes III.a erregearekin. Hilabete baten buruan, Iruñeko erabateko blokeoa ezinezkoa izanik eta negu giroaren aurrean, erregeak erabakitzen du itzultzea iparralderantz (azaroak 30). San Martingo jaunak bat egiten du erabaki honekin.

Hurrengo urtean, bera ihesi dagoelarik, epaitua da Fernando Katolikoaren aurkako errebeldiagatik. Zigortuta geratzen da (1513ko ekainaren 6an) eta bere ontasun guztiak galtzen ditu Diego Martinez de Alabaren mesederako. Dirudienez Pedro Belitz de Gebara Oñatiko kondeak proposatzen dio bere burua defenditzea Fernando Katolikoaren aurrean, leialtasunaren truke. San Martingo jaunak arbuiatzen du proposamena eta zigorra aplikatuta geratzen da.

1516an, Fernandoren heriotza aprobetxatuz (urtarrilak 23), Joanes III.ak beste kanpainia militar bat martxan jartzen du. Aldi honetan San Martingo jaunak Nafarroako Mariskalarekin bat egiten du Erronkaribarretik aritzeko (martxoak 15). Cristóbal Villalbaren zaintza zorrotzak eta ezusteko elurteek korapilatzen dute kanpainia eta Isaban preso hartuak dira Mariskala eta San Martingo jauna (martxoak 25). Bi preso ospetsu hauek Gaztelara bidaliak dira, Atienzako presondegian geratzeko. Badirudi San Martingo jauna hiru urtez atxikia egon dela eta baldintzapean aske geratu zen 1519an. Orduan hasi zuen bere emaztearekin batera Diego Martinez de Alabarengandik bere ontasunak berreskuratzeko prozedura judiziala.

1520an Gaztelako Komunitateen Gerra pizten delarik, San Martingo jauna behartuta dago bat egiteko Gaztelako Kondestablearen tropekin Briviescan. Kondestablearen kanpainiak bukatu zuen Villalarko garaipenarekin (1521ko apirilaren 23a).

Gaztelako matxinada hura aprobetxatuz, Nafarroa askatzeko tropa antolatu zuen Henrike II.a errege berriak Esparrosko jaunaren gidaritzapean. Esparrosek askatutako Iruñean sartu zen maiatzaren 18an. San Martingo jaunak baliatzen du une hori uzteko Gaztelako gudarostea eta bat egiteko Nafarroakoarekin. Erresumaren kontrola ziurtatzeko operazioak bideratu zituen ondo ezagutzen zuen Lizarraldean beaumontarren aurka eta Zegarraingo guduan hauetako batzu garaitu zituen (maiatzak 31).

Geroxeago Esparrosek amore eman behar du Logroñoren aurrean eta Iruñerako bidean erabat garaitua geratzen da Noaingo guduan (ekainak 30). Ondorioz nafarren artean sortzen den deskalabruan, San Martingo jaunak saiatzen du Donibane Garazi defenditzea, Joan Arberoaren agindupean Diego de Vera espainiar koronelaren aurrean, bainan uztailaren 20an nafarrak errenditu behar dira eta beste lagun batzuekin batera preso hartua da. Verak zaintzapean bidaltzen du Iruñera, bainan bidean lortzen du ihes egitea eta salbu iristea Amikuze aldera (Arberoa aldiz urkatua izan zen Iruñean).

1521ko udazkenan Nafarroaren aldeko tropek beste kanpainia bat abiatu zuten eta Amaiur (urriak 3) eta Hondarribia (urriak 18) kontrolpean hartu zituzten. San Martingo jaunak ekintza hauetan parte hartu zuen Nafarroako Mariskal gaztearen agindupean.

Negua ondoren borrokak areagotu ziren Bidasoaldean eta espainiarrek lortu zuten Irungo Gaztelu Zahar gaztelua konkistatzen (ekainak 26). Kontra eraso bat antolatu zen Lapurdiko bailea zen Senpereko jaunaren gidaritzapean. Ekintza honetan parte hartzen zuen San Martingo jaunak landsknecht alemaniarrak zuzenduz. Aldabe mendian kokatu zirelarik, Oiartzualdeko miliziek inguratuak izan ziren eta san Martzial egunean (ekainak 30) gertatutako guduan Senpere eta San Martin garaituak izan ziren. Borroka honen ondorioz Senpere preso hartua izan zen et San Martingo jauna, aldiz, hilik geratu zen.

Beltran de la Cueva Gipuzkoako gobernadore espainiarrak baimendu zuen San Martingo jaunaren gorpua entregatzea Hondarribiko nafar gudarosteari. Ondoren Lapurdin ehortzia izan zen.

Nahiz eta hilik egon, San Martingo jaunaren aurkako haserre inperiala ez zen gelditu. Alegia, Karlos enperadoreak ukatu zien barkamena alargunari eta semeari (1523ko abendua). Horregatik, oraindik 1539an Katalina alargunak justizia eskatzen zuen senarraren ontasunak berreskuratu ahal izateko. Ondoko urteetan dena den, lortuko zuen bere asmoa betiko leialtasunaren truke.

Ondorengotza.

Joanes Erramiritz de Bakedano, San Martingo jauna, ezkondu zen Katalina izeneko andrearekin eta gutxienez seme bat izan zuen:

Honen birbiloba, Diego Ramirez de Bakedano Ruiz de Arkaia (1617-1695), Andiako markesa izendatua izan zen.

Beste ondorengoen artean aurkitzen da Angel de Saavedra y Ramirez de Bakedano, Andiako VI. markesa eta Rivaseko dukea.


Georgios Papadopulos

Georgios Papadopulos (grezieraz: Γεώργιος Παπαδόπουλος

Bizitza.

Bigarren Mundu Gerraren hasieran italiarren inbasioaren aurka borrokatu bazen ere, nazien kolaboratzaile lanetan aritu zen gero, Segurtasun Batailoietan. 1960an, koronel izendatu zuten. 1967ko apirilaren 21ean Greziako konstituzioaren aurkako estatu-kolpeko buru izan zen, eta urte bereko abenduan gudarostea utzi zuen.

Lehen ministroa izan zen 1969-1973 bitartean, Defentsa ministroa (1969-1973), Hezkuntza ministroa (1969-1970), eta Kanpo Arazoetako ministroa (1969-1973). 1973an, monarkia deuseztatu eta errepublika ezarri ondoren, errepublikako presidente bilakatu zen. 1973ko irailaren 25ean, beste estatu-kolpe batek kargutik kendu zuen. Diktadurako buruzagiei egin zitzaien epaiketan, aurrena heriotzara eta biziarteko kartzela-zigorrera gero kondenatu zuten. Kartzelan hil zen.


Ernst Kaltenbrunner

Ernst Kaltenbrunner (Ried im Innkreis, Austria-Hungariako Inperioa, gaur egun Austria, 1903ko urriaren 4a - Nurenberg, Alemania, 1946ko urriaren 16a) austriar abokatu eta politikaria, Bigarren Mundu Gerran Alemania Naziko goi-mailako ofiziala izan zen. Alderdi Nazionalsozialistan sarturik, 1938an Austriako SSetako taldeburu izendatu zuten. 1943an, txekiar abertzaleek Reinhard Heydrich hil ostean, haren lekua hartu zuen RSHAren zuzendaritzan. Nurenbergeko epaiketetan hiltzera kondenaturik, urkatu egin zuten.


Merrifield (Virginia)

Merrifield Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Fairfax konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Carroll (Nebraska)

Carroll Nebraskako herri bat da. Wayne konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Lomagna

Lomagna Italiako udalerri bat da. Leccoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Lomagnak honako udalerri hauekin egiten du muga:


Oybin

Oybin Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Helikoptero-ontzi

Helikoptero-ontzia helikopteroak garraiatu, aireratu eta lurreratzeko gerraontzi da. Itsaspekoen aurkako gerraontzi gisa eta eraso urlehortarreko itsasontzi gisa erabili dituzte. Helikopteroak baino lurreratzeko gai ez diren eta aireratzeko ohiko hegazkinak edo CTOL hegazkinak lurreratzeko eta aireratzeko behar diren baliabideak ez dituzten itsasontziak dira helikoptero-ontziak. Heliportu bat duten itsasontziek, helikopteroak operatu ditzaketen arren, ez dute horietako asko operatzeko gaitasunik, ezta taktikoki erabiltzeko gaitasunik ere, eta, beraz, ez dira horrelakotzat hartzen.


Sterling (Kansas)

Sterling Kansasko hiri bat da. Rice konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Hypsoblennius gentilis

Hypsoblennius gentilis "Hypsoblennius" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.


Los Mochis

Los Mochis Mexiko ipar-mendebaldeko hiria da, Ahome udalerriko hiri nagusia. Sinaloa estatuaren iparraldean dago. 2010ean 256.613 biztanle zituen, udalerri osoaren %61.


Aldonza Martinez Silvakoa

Aldonza Martinez Silvakoa (gaztelaniaz: "Aldonza Martínez de Silva"

, portugesez: "Aldonça Martins da Silva"

, ? - 1236 baino beranduago hil zen), Alfontso IX.a Leongoa erregearen maitalea, Martín Gómez de Silvaren, Silvako jaunaren, eta haren emazte Urraca Rodríguezen alaba izan zen, Rodrigo Fernández Toroñokoa alferez errealaren alaba zena.

Biografia.

Ziur aski, Leongo erresumara iritsi zen 1191ean, Teresa Portugalgoaren infantarekin batera, Alfontso IX.arekin ezkontzera zihoanean. Gertuko ahaideen artean Estefanía da Silva izeba eta Martín Fernández de Riba de Vizela osaba zituen, Antso infantearen (Portugalgo etorkizuneko Antso II.a erregea) haurtzainak. Esteban Soares de Silva Bragako artzapezpikuaren iloba ere bazen.

1214an Alfontso IX.a erregearen maitale bihurtu zen, 1218ra arte iraun zuena. Erregeak, seguru asko, Aldonzaren eta Diego Froilazen arteko ezkontza babestu zuen, eta hainbat ondasun eman zizkion bikoteari Pesquera eta Villamarínen. Geroago, Fernando III.a erregeak propietate horiek erreklamatu zituen 1230ean, baina, ikerketa baten ondoren, baieztatu egin zen bere aitak, Alfontso IX.ak, eman zizkiela propietate horiek, eta erregeak itzuli eta berretsi egin zizkion 1232ko ekainaren 16an "Didaco Frolas uel uxori uestre Aldoncie Martini"-ri.

Ez dakigu noiz hil zen, baina 1236tik aurrera agertu zen Carracedoko Santa Maria monasterioko dokumentazioan Fernando Iohannis semearekin eta Diego Froilazekin izan zituenak, senarragandik jasotako Narayolaren herentzia saltzen. Dokumentua berresten du, erregearekin izandako semea, "Rodericus Alfonsi, filius boni regis Alfonsi".


Seevetal

Seevetal Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an biztanle zituen kilometro koadrotan banatuta.


Lope Agirre (saiakera)

Lope Agirre izen berdineko pertsonaiari buruz Joan Mari Irigoienek 1979an idatzitako biografia liburua da. Lur argitaletxeak argitaratu zuen. Liburu honetan Lope Agirre edo Lope Zoroa, euskal esploratzaile eta konkistatzailearen bizitza kontatzen da.


South Roxana (Illinois)

South Roxana Illinoiseko herri bat da. Madison konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Concha García Campoy

Concepción «Concha» García Campoy (Terrassa, Bartzelona, 1958ko urriaren 28a - Valentzia, 2013ko uztailaren 10a ) kazetaria, irrati eta telebista aurkezlea izan zen.

1979an hasi zuen bere ibilbide profesionala, 21 urte zituela, Ibizako Cadena Copen irratsaio batean. 1984an Radiotelevisión Españolan sartu zen, non katearen albistegietan hasi zuen prestakuntza.TVEko bere garaia amaitu zuenean, hainbat komunikabidetatik igaro zen, non irratiko bere jarduera telebistarako eta prentsarako lan batzuekin txandakatu zuen. 2006ko irailetik Telebistaren Zientzien eta Arteen Akademiako zuzendaritzako kide eta bozeramailea izan zen, 2012ko urtarrilera arte Telecincoko albistegiaren goizeko edizioa zuzendu eta aurkeztu zuen. Bere kazetari-ibilbideagatik hainbat sari eta aitorpen jaso zituen. 2012an telebistatik behin-behineko erretiroa iragarri zuen leuzemiari aurre egiteari denbora eskaintzeko, hala ere, 2013ko uztailaren 10ean hil zen sendatu ezinik.

Biografia.

Terrassan jaio zen, nahiz eta txikitan jatorri andaluziarra zuen familiarekin, Ibizara joan zen bizitzera. Han batxilergoa egin zuen eta Bartzelonara itzuli zenean, Bellaterrako Unibertsitate Autonomoan matrikulatu zen kazetaritza ikasteko. Aldi berean, inoiz amaitu ez zituen beste ikasketa batzuk egiten hasi zen: ekonomia zientziak eta filologia.Informazio Zientzietan lizentziatua lau urte geroago, 1984an erakunde publikoan sartu zen. Familia arloan bi neba-arreba izan zituen, Asunción eta Francisco, eta bi aldiz ezkondu zen, Jaime Roig abokatu eivissarrarekin eta gero Lorenzo Díaz mantxako soziologoarekin, harekin bi seme-alaba izan zituen, Lorenzo (1993) eta Berta (1998). Azken honengandik banandu ostean, 2000ko urrian bere bizitza sentimentala berreraiki zuen Andrés Vicente Gómez zinema ekoizlearekin.

Kazetaritza-lanaz gain, 1995ean Amnesty International-en Bosniako eskualdean emakumeen eskubideen urraketari buruzko kanpainarekin kolaboratu zuen eta Bakearen Mezulariak GKEn ere lan egin zuen, non kausa sozialen defentsa sustatu zuen, aukera berdintasuna eta pertsonen giza eskubideak.

2012ko urtarrilaren hasieran, bere Twitter kontuaren bidez jakinarazi zuen aldi baterako telebista utzi egingo zuela, leuzemia diagnostikatu ziotelako –odol-zelulak sortzen dituen ehunari eragiten dion minbizi mota– Gabonetako oporretan. Garai horretan, komunikatzailea ospitaleratu egin zuten gaixotasun horren ondorioz, eta horrek eragotzi zion hurrengo hilabeteetan goizeko albisteak aurkeztea. Ondoren, kimioterapia tratamendua hasi zuen. Botikaren hirugarren zikloa gainditu ostean, 2012ko ekainean, hezur-muinaren transplantea jaso zuen. Hasiera batean gaixotasuna gainditu bazuen ere, kazetaria 2013ko urtarrilean berriro gaixotu zen, eta tratamendua areagotzeko ospitaleratu egin zuten. Geroago, urte bereko martxoaren erdialdean, Valentziako Hospital Universitario y Politécnico de La Fe-n sartu zen berriro bigarren ebakuntza bat egiteko zilbor-hestearen odol-transplantea hain zuzen. Ebakuntza egin eta hilabetera alta eman ziotenez, aldizka mediku zentrora joaten zen bere gaixotasunaren jarraipena egitera.

Azkenik, leuzemia diagnostikatu eta hemeretzi hilabetera, 54 urte zituela zendu zen, La Fe Ospitalean, Valentzian, bi egun lehenago zentro klinikora sartu ostean, bere gaixotasunak okerrera egin zuelako. . Bere hileta uztailaren 12an egin zen Madrilgo Tres Cantos herrian. Bertan izan ziren, besteak beste, Tomás Gómez eta Alfredo Pérez Rubalcaba bezalako profesionalak eta pertsonalitate politikoak.

Ibilbide profesionala.

1979an hasi zuen bere ibilbide profesionala, 21 urte zituela, Radio Popular de Ibizako informazio zerbitzuetan, non "Antena Pública" elkarrizketa eta irratsaioa zuzendu zuen. Urtebeteren buruan, Funtzio hori "Última hora" egunkariko erredaktore lanarekin uztartu zuen , 1983an RTVEren oposizioak gainditu zituen eta bere promozioko lehena izan zen. Berehala sartu zen zerbitzuetako albisteen erredakzioan Balear Uharteetan. Sei hilabetez egon zen bertan Madrilgo albistegiko zuzendaritzak Telediarioaren edizioa aurkeztea nahi zuelako. 1985eko urtarrilaren 7an La 1 de Televisión Española katearen lehen albistegiarekin estreinatu zen, eta horri esker ospea lortu zuen Manuel Campo Vidal platoan bere bikotekidearekin batera. Bi urte baino gehiagoz, eguerdiko albistegia aurkeztu zuen, eta, pixka bat beranduago, gaueko albistegiarekin ere gauza bera egin zuen. 1986ko udan, albisteak aurkeztean, bere telebista lana uztartu zuen "Las Mañanas de Radio 1", Radio Nacional de Españan (RNE) zuzendaritzarekin batera. Era berean, garai hartan, prentsa idatziko hainbat argitalpenetan kolaboratu zuen, hala nola "Panorama" edo "Vogue", eta "El Independiente" egunkariko kultura atalean.

1987an, García Campoyk telebista utzi zuen SER katean fitxatu ondoren, eta 1988aren hasieran, "A vivir que son dos días" programa zuzentzen hasi zen.. Azkar batean, asteburuan gehien entzundako saioa izan zen, eta milioi bat entzule izatera iritsi zen. Horregatik, Ondas saria, Urrezko Antena eta Urrezko Mikrofonoa jaso zituen, 1989an. Aldi berean, El País egunkarian eta "Babelia" kultur gehigarrian parte hartu zuen. 1991n, garai hartan, Televisión Españolara itzuli zen "Mira 2" programa zuzentzeko. 1992an amatasun-baja izan ondoren, kazetaria SER katera itzuli zen, eta handik denbora batera Antena 3 Radiok fitxatu zuen "Días de radio" goizeko saioaren buru jartzeko. Hortik Onda Cerora joan zen, eta 1994an "Noches de radio" lana egin zuen. Handik bi urtera La Brújulara egin zuen jauzi, Ernesto Saenz de Buruaga ordezkatuz, eta hantxe jardun zuen 1999 arte. Ondoren, asteburuko irratsaioa osatu zuen "Las cosas que nunca te dije" iruzkingilea izan zen Las noticias de "Tele" 5n eta astean behin kolaborazioak egin zituen TVEren Señas de identidad eta La Revista de El "Mundo" egunkarietan. "La doble mirada" (1996) bigarren liburua ere argitaratu zuen, Ouka Leele argazkilariaren irudiekin. Halaber, "Hoy es domingo" (1999-2004) magazina zuzendu eta aurkezteaz arduratu zen, Telecinco kate pribatuan hasi zenean. Hiru urtez gidatu zuen "La gran ilusion" programa. Berriz ere uhinetan, 2004ko irailaren eta 2006ko ekainaren artean, "Campoy" arratsaldeko programaren zuzendaritzaz eta aurkezpenaz arduratu zen Punto Radio irratian.

2006ko abuztuan, Cuatro telebista-katearekin bat egin zuen, eta, urte bereko urriaren 4tik 2010eko abenduaren 24ra, "Las mañanas de Cuatro" eguneroko magazina gidatu zuen. Gestevisión Telecincok eta Sogecuatrok 2010ean bat egin ondoren, kazetariak Marta Fernándezi eman zion lekukoa, eta 2011ko urtarrilaren 8tik aurrera goizeko albistegia aurkeztu zuen. Urtebete geroago, 2012ko urtarrilaren 10ean, leuzemia zuelako telebistatik erretiratu egingo zela jakinarazi zuen.

Kolaborazioak fikzioan.

Zerrenda honetan, Concharen filmetan edo telesailetan agertutakoak zehazten dira.

Sariak eta ohoreak.

Bere kazetari-ibilbidean zehar, García Campoyk hainbat sari izan zituen komunikazioaren munduak nazio-eremuko profesional nabarmenenei emandakoak. Garrantzitsuenetako batzuk Ondas saria, Urrezko Mikrofonoa eta Urrezko hainbat Antena izan ziren . Halaber, 2005ean, Etxeko eta Genero Indarkeriaren Aurkako Behatokiak emandako Aitorpen Saria jaso zuen etxeko eta genero indarkeria desagerrarazteko lanagatik. Horrez gain, 2013ko uztailean hil zenetik eta, hil ostean, kazetari katalanaren lana omentzeko eta oroitzeko proposamen ezberdinak izan dira. Lehenik, Ibizako Udalak komunikatzailea hiriko alaba adoptibo gisa aitortzen zuela iragarri zuen, gero irakasten zuen negozio eskolak bere izenean beka programa bat jarri zuen martxan, ondoren Telebista Akademiak kazetaritzarako sariaren sorreraren berri eman zuen «Concha García Campoy», gerora Gizarte Elkartasuneko Ordena Zibilaren Gurutze Handia lortu zuen, eta, azkenik, Hezkuntza, Kultura eta Kirol Ministerioak Telebista Sari Nazionala eman zion 2013ko urrian.


Wethersfield (Connecticut)

Wethersfield Connecticuteko herri bat da. Hartford konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Bloke beltz

Bloke beltza (ingelesez: "Black bloc"

) manifestariak beltzez jantzita joatean datzan manifestazio-taktika bat da; batetik, agintariek manifestariak identifikatzea zailtzeko eta bestetik, manifestazioak jende-olde bakarra irudi dezan partaideen arteko elkartasuna sustatzeko eta elkarretaratze iraultzailea sortzeko.

Mugimendu autonomoko ekintzaileek 1980ko hamarkadan Europan energia nuklearrearen aurkako protestetan garatutako taktika da. Bloke beltzek Europatik kanpoko hedabideen arreta bereganatu zuten 1999an MMEren gailurraren aurkako manifestazioetan, bloke beltz batek GAP, Starbucks, Old Navy eta Seattleko beste saltoki batzuei kalteak eragin zizkienean.

Gaur egun, taktika hau mugimendu anarkistekin, autonomistekin eta, batez ere, munduko hainbat lekutan garatzen diren globalizazioaren aurkako mugimenduarekin lotuta dago. Bloke beltzetan parte hartzen duten aktibista batzuen arabera, ez dute indarkeria erabiltzen pertsonen aurka; eta, erabiltzen badute, botere politikoaren sinboloen aurka jotzeko da. Tesi honen arabera, pertsonen aurkako erasoa autodefentsa modu gisa bakarrik gertatzen da, normalean poliziaren aurka. Gaur egun, indarkeriadun zein indarkeriarik gabeko bloke beltzak daude.

Komunikabide masiboetan, sarritan, bloke beltza nazioarteko erakunde bat bezala deskribatzen da, baina ez dago halako erakunderik, talde ideologiko txikiek manifestazioetan erabilitako taktika bat besterik ez da eta.


Bathytyphlops marionae

Bathytyphlops marionae "Bathytyphlops" generoko animalia da. Arrainen barruko Ipnopidae familian sailkatzen da.

Banaketa.

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.


Maguiresbridge

Maguiresbridge (irlanderaz: "Droichead Mhig Uidhir"

) Ipar Irlandako udalerri bat da, Fermanagh konderrian dagoena. Coolebrooke ibaia gurutzatzen duen zubiaren inguruan hedatzen da, hortik bere izena. Enniskillen udalerritik 8 miliatara dago, eta Lisnaskea udalerritik 3 miliatara.

2001eko erroldaren arabera 774 biztanle zituen.


Trimma winterbottomi

Trimma winterbottomi "Trimma" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.


Longechaux

Longechaux Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Longechaux udalerrian erroldatutako biztanleak 55 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 27 etxebizitza zeuden, 22 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 25 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 22 etxebizitza nagusietatik 19 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 4 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 30 ziren, horien artean 27 aktiboak ziren eta 3 inaktiboak ziren. 27 pertsona aktiboetatik 25 lanean zeuden (13 gizon eta 12 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 3 pertsona inaktiboetatik 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.

2000. urtean Longechaux udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Longechaux

Adam-lès-Vercel (2,7 km)

Avoudrey (3,0 km)

Vercel-Villedieu-le-Camp (3,0 km)

Grandfontaine-sur-Creuse (3,7 km)

Eysson (3,9 km)

Flangebouche (4,2 km)

Chevigney-lès-Vercel (4,4 km)

Domprel (5,1 km)

Loray (5,4 km)

Épenoy (5,8 km)

Épenouse (5,9 km)

<br clear=left>


Ocotlán (udalerria)

Ocotlán Mexikoko udalerri bat da. Jalisco estatuan kokatua dago. 2010ean biztanle zituen km²ko azaleran. Herriburua Ocotlán da.


Vellitor minutus

Vellitor minutus "Vellitor" generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.


South Bethlehem (Pennsylvania)

South Bethlehem Pennsylvaniako borough bat da. Armstrong konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


391 Ingeborg

391 Ingeborg, asteroide gerrikoan aurkitutako 391. asteroidearen izena da. 1894ko azaroak 1ean aurkitu zuen Max Wolfek Heidelbergeko behatokitik.

Bere izena, Alemania eta Eskandinavia aldean ohikoa den Ingeborg abizenagatik jasotzen du.


Kanpo-angelu

Kanpo-angelua honakoa izan daiteke:


Le Val-de-Gouhenans

Le Val-de-Gouhenans Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Le Val-de-Gouhenans udalerrian erroldatutako biztanleak 63 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 45 etxebizitza zeuden, 30 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 44 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 30 etxebizitza nagusietatik 26 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 3 etxek lau zituzten eta 15 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 43 ziren, horien artean 27 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 27 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (11 gizon eta 12 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 gizon). 16 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Le Val-de-Gouhenans

Gouhenans (2,1 km)

Les Aynans (2,3 km)

Vouhenans (3,2 km)

La Vergenne (3,2 km)

Athesans-Étroitefontaine (3,3 km)

Vy-lès-Lure (4,0 km)

Longevelle (4,5 km)

Villafans (4,5 km)

Moffans-et-Vacheresse (5,2 km)

Magny-Vernois (5,5 km)

Arpenans (6,0 km)


Solente

Solente Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Solente udalerrian erroldatutako biztanleak 116 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 52 etxebizitza zeuden, 46 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 50 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 46 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 72 ziren, horien artean 52 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 52 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (25 gizon eta 16 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden2 saltokiak «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresenak ziren.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Solente

Champien (1,6 km)

Balâtre (1,6 km)

Biarre (2,5 km)

Ognolles (2,7 km)

Margny-aux-Cerises (2,7 km)

Marché-Allouarde (3,3 km)

Cressy-Omencourt (3,6 km)

Rethonvillers (3,9 km)


Træna

Træna Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 16.34 km² ditu eta biztanle ditu.

Mugakideak.

Honako udalerri hauekin egiten du muga:


.example

.example bere erabilpena saihesteko gordetako goi mailako domeinua da. 1999ko ekainean definitu zuten RFC 2606an, .test .localhost eta .invalid domeinuekin batera. Bere helburua dokumentazioetan, esate baterako, adibide bezala domeinu hau erabiltzen duen helbide jarri ahal izatea da, horrek arazorik sortu ez ditzan.


McBride (Michigan)

McBride Michigango herri bat da. Montcalm konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Johnstown (Wrexham)

Johnstown, Galesko iparraldeko udalerri bat da, Wrexham konderrian dagoena. Rhosllannerchrugog komunitatean dago.

2011ko erroldaren arabera 3.266 biztanle zituen.


Mormyrops curtus

Mormyrops curtus "Mormyrops" generoko animalia da. Arrainen barruko Mormyridae familian sailkatzen da.


McRae (Georgia)

McRae Georgiako estatuko hiri bat da. Berrien konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Iola (Illinois)

Iola Illinoiseko herri bat da. Clay konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Rosa Vergés

Rosa Vergés Coma (Bartzelona, 1955eko otsailaren 22a) zinema- eta telebista- zuzendaria eta gidoilaria da.

Biografia.

"Destino" argitaletxearen jabe den Josep Vergés editorearen alaba da. Liburutegi handia zuen etxe batean hezi zen, eta Josep Pla edo Miguel Delibes bezalako literatoek hartu zuten parte. Artearen Historia ikasi zuen Bartzelonako Unibertsitatean (1971-1976), eta bere prestakuntza zabaldu zuen Parisko Sorbonan. "Dagoll Dagom" antzerki-taldean aktore gisa aritu ondoren, zinemagintzan aritu zen.

Zortzi urtez ikasi zuen lanbidea gidoilari gisa script-ean lan eginez, eta zuzendari artistiko izatetik zuzendaritzako laguntzaile izatera igaro zen hamazazpi filmatan; horien artean, Vicente Aranda zuzendariaren "La muchacha de la bragas de oro", Bigas Lunaren "Lola", "La Plaza del Diamante" eta "Angustia".

"Boom Boom" lehen filmarekin (1990), Opera Prima onenaren Goya Saria (1991), Sant Jordi Saria eta Zilarrezko Fotogramak lortu zituen. Kritikari batzuen ustez (Álex de la Iglesiarekin, Chus Gutiérrezekin, José Luis Guerínekin eta Enrique Urbizurekin batera), "Espainiako zinemaren errelebuaren lantza-punta" da.

Lankidetzan aritu da Francesc Rovira Beleta, Vicente Aranda, José Antonio Salgot, Francesc Betriu, Francesc Belleit, Agustí Villaronga edo Bigas Luna zuzendariekin.

1994az geroztik, zinema-zuzendaritzako irakaslea da ESCACen (Kataluniako Zinema eta Ikus-entzunezko Goi Eskola), eta han izan zen lehen promozioaren amabitxia. Ramon Llull, Menéndez Pelayo eta Pompeu Fabra unibertsitateetako irakasle elkartua da.

Espainiako Zientzia eta Arte Zinematografikoen Akademiako lehendakariordea (1994-1998) eta Kataluniako Kultura eta Arteen Kontseilu Nazionaleko kidea izan da sortu zenetik (2009an hasi eta 2011 arte).


Cho Gu-ham

Cho Gu-ham, koreeraz 조 구함, (Chuncheon, Gangwon (Hego Korea), 1992ko uztailaren 30a) judo borrokalari hegokorearra da.

Olinpiar Jokoak.

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), zilarrezko domina lortu zuen ≤100 kg-ko gizonezkoen kategorian, Aaron Wolf japoniarrarekin (urrezkoa) galduz eta Jorge Fonseca portugaldarra eta Niyaz Ilyasov errusiarra garaituz (elkarbanatutako brontzezkoa).


Filadelfiako Nazioarteko Aireportua

Filadelfiako Nazioarteko Aireportua (ingelesez: "Philadelphia International Airport"

) () Filadelfia hirian dagoen nazioarteko aireportua da. Zazpi terminal ditu aireportuak: A Ekialdekoa, A Mendebaldekoa, B, C, D, E eta F.


Crocidura polia

Crocidura polia Crocidura generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Crocidurinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.


Itambacuri

Itambacuri Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Gregory Hines

Gregory Oliver Hines (New York, 1946ko otsailaren 14a – Los Angeles, 2003ko abuztuaren 9a) dantzari, aktore, koreografo eta abeslari estatubatuarra zen. Historiako klake dantzari ospatuenetarikoa da. Aktore bezala, 40 pelikula baino gehiagotan agertu zen, bere lan ezagunenetako batzuk, "Wolfen" (1981), "The Cotton Club" (1984), "White Nights" (1985), "Running Scared" (1986), "The Gregory Hines Show" (1997-1998), "Will & Grace" (1999-2000), eta "Little Bill" (1999-2004) zirelarik.

Horrez gain, Broadway-n agertu zen. Sari eta gorespen ugari jaso zituen, haien artean Emmy saria, Drama Desk Saria eta Tony Saria.


Bidet bretoi

Bidet bretoia, (Bretoieraz: "inkané", frantsesez "Bidet breton"), Bretainiako bertako zaldi arraza bat da. Bere tamaina zein gainontzeko ezaugarriengatik Bidet bretoia ponien sailkapen taldean kokatzen da. Bidet bretoia bidet zaldiren azpiarraza edo aditu gehienen aburuz aparteko arraza bat da.

Historia.

Arrazaren aurreneko aipamenak v. mendekoak dira.

Dirudienez Erdi Aroan, Rohan etxeak ekarritako ekialdeko zaldiekin gurutzatu zituzten bertako poniak arraza finkatuz. Bretainian oso hedatua egon zen XIX. mendearen erdialdera arte, ekonomikoki balio ekonomiko gutxiko zaldia eskatzen duten lan guztietarako balio baitu.


Jeltzale

Jeltzalea Euzko Alderdi Jeltzalearen (EAJ) jarraitzailea eta haren ideologia da. EAJko kidea, berriz, jelkidea da.

"Jeltzale" hitza, beste hainbat hitz bezala, Sabin Aranak asmatu zuen. «"JEL"aren zale» ("JEL + -zale") esan nahi du. JEL, berriz, EAJ alderdiak goiburutzat zuen "Jaun-goikua eta Lagi-zaŕa" sabindar aldarriaren sigla da. "Lagi-zaŕa" (lege zaharra) Euskal Herriko antzinako legeei deritze, hau da, foruei.

Goiburu hori, Sabino Aranak eta haren garaiko eusko abertzale askok erlijio katolikoari ematen zioten lehen mailako garrantziaren adierazgarri da. Euskal Herriko ikurrinean ere islatuta dago goiburua, Jainkoa adierazten baitu gurutze zuriak, eta lege zaharra gurutze berdeak.


Liselotte Blumer

Liselotte Blumer (Suitza, 1957) suitzar badminton jokalari ohia da.

1980ean urrezko domina irabazi zuen Europako Badminton Txapelketan, emakumezkoen bakarkako kategorian. Ondoren, 2 bider jarraian irabazi zuen Poloniako Badminton Irekia, 1981 eta 1982 bitartean. 1984an Malta International txapelketa irabazi zuen.


Tynan (Texas)

Tynan Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Bee konderrian dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Jerry Rice

Jerry Lee Rice (Starkville, 1962ko urriaren 13a) futbol amerikar jokalari estatubatuarra da, Futbol Amerikarreko Liga Nazionalean edo Football League (NFL) 20 epealdiz jokatu duena.


Pirajuba

Pirajuba Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu km²ko eremuan.


Grand Junction (Colorado)

Grand Junction Coloradoko hiri bat da. Mesa konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Umkhonto we Sizwe

|qualifier =P580 |qualifier2=P582 |colformat1=Y |colformat2=Y

|qualifier3=P1083 or P115/P1083

|rowsubformat3= $3

|qualifier4=P131 or P115/P131 |rowsubformat4=: $4 |case4=locationcontext

|separator= | tablesort=1

e_izenburua =Etxean|

e_gorputza =ffffff|

e_g_eredua =_unknown|

e_prakak =ffffff|

e_p_eredua =|

k_izenburua =Kanpoan|

k_gorputza =eeeeee|

k_g_eredua =_unknown|

k_prakak =eeeeee|

k_p_eredua =|

3_izenburua =Alternate|

3_gorputza =|

3_g_eredua =_unknown|

3_prakak =|

3_p_eredua =|

Umkhonto we Sizwe (edo MK), "Nazio baten Lantza" itzulita, Afrikako Kongresu Nazionala (ANC) alderdiaren atal militarra zen. Helburua Hegoafrikako Gobernuak bultzatzen zituen apartheid politikarekin amaitzea zuen. MK-k bere lehen erasoa 1961eko abenduaren 16an egin zuen gobernuaren instalazio batzuen aurka. Hegoafrikako gobernuak erakunde terroristatzat izendatu zuen, Ameriketako Estatu Batuek bezala. Hortaz, erakunde ilegala izan da.

MKk 1990eko abuztuaren 1ean armak utzi zituen, de Klerk presidentea apartheidaren aurka egiten ari zen ekintzei sinesgarritasuna eman asmoz. Bere kideak Hegoafrikako Defentsa Indarrean sartu ziren 1994ean, Nelson Mandelak hauteskundeak irabazi zituenean.


Clonegal

Clonegal (irlanderaz: "Cluain na nGall"

) Irlandako udalerri bat da, Carlow konderrian dagoena. 2013ko erroldaren arabera 245 biztanle zituen.


Sara Baartman

Sara Baartman (afrikáansen: Saartjie Baartmann; Hegoafrika,1789 - Paris, Frantzia; 1815eko abenduaren 29a) beharbada, khoikhoi etniako bi esklaboen artean ospetsuena izan zen, XIX. mendearen hasieran Europara eramandakoak, bigarren mailako erakarpen gisa erakusteko, «emakume bubardoren» estiloan.

Haren izen artistikoa "Venus hotentote" zen. Garai hartan, "hottentot" terminoa gutxiesgarria zen, eta khoikhoiak izendatzeko erabiltzen zuten neerlandesek.

Lehen urteak.

Baartman 1789an jaio zen Gamtoos ibaiaren inguruko eskualde batean, Ekialde lurmuturrean, Hegoafrikan, Joi-Joi bertakoen etxean. Nerabezaroan, Sarak Cape Flats-era emigratu zuen, Lurmutur Hiritik hurbil. Han, baserritar batzuen esklabo izan zen eta 1810 arte txabola txiki batean bizi izan zen. Urte hartan, William Dunlop doktore britainiarrari saldu zioten, eta Ingalaterrara itsasontziz joateko konbentzitu zuen. Dunlop-ek bitxikeria gisa aurkeztu nahi zuen zirkoan, eta dirua egin nahi zuen erakusketen bidez. Sara Baartmanen irudia esteatopigia izeneko gantza metatzeagatik sortua zen.

Bizitza Europan.

Kroniken arabera, bi oineko altuerako plataforma batean “desfilatu” behar izaten zuen biluzik, baita zaintzaileari kasu egin ere, hark “eszenatokian nola jardun” agintzen zionean. Aparteko ordainketa baten truke, beren ipurdi oparoak ukitzeko baimena ematen zitzaien ikusleei.

Londresen protestak izan ziren Sara tratatzeko moduagatik. Aurkezpen horiek esklabotzaren abolizioa eztabaidatzen zen garaian egin ziren, eta protestak sortu ziren Londresen haren ustiapena zalantzan jarriz. Zirkuan ere gizarte-sektore batzuek presioa egin zioten, eta ixteko zorian egon zen, Sara Baartmanek ez baitzuen bere borondatez parte hartzen, baina William Dunlop doktoreak frogatu zuen bera ados zegoela, berak sinatutako kontratu bat aurkeztu baitzuen. Zalantzak daude Sarak dokumentu hura ezagutu edo sinatu zuen.

Azkenik, ongintzako elkarte batek ikuskizunaren debekua eskatu zuen eta Sara epaitegietara eraman zuten. Horrek Ingalaterrako negozioaren amaiera eragin ondoren, Parisa eraman zuten, eta piztien hezitzaile batek beste hamabost hilabetez erakutsi zuen. Parisen zientzialari frantziarren arreta erakarri zuen, bereziki George Cuvierrena, zeinak emakume adimentsu gisa deskribatu baitzuen, memoria bikainekoa eta nederlanderaz ondo hitz egiten zuena.

Parisek Sararen ikuskizunarekiko interesa galdu zuten garaian, prostituitzera behartu zuten. Berak ezin izan zion aurre egin klima hotzari, Europako kulturari eta bere gorputzaren abusuari. Bakarrik, gaixo eta alkoholikoa, 1815eko abenduaren 29an hil zen 25 urte zituela. Bere jaioterritik (Afrika) atera eta bost urtera. Hil eta 24 ordu baino gutxiagora, Parisko komunitate zientifikoa elkartu egin zen bere autopsia egiteko, Cuvierrek gorpua igeltsuan hustu ondoren. Autopsiaren emaitzak Cuvierrek ere argitaratu zituen. Haren eskeletoa, garuna eta genitalak Parisko Gizakiaren Museoan egon ziren ikusgai. Haren genitalek, batez ere, jakin-min handia izan zuten luzaroan, "sinus pudoris" izeneko ezaugarria dutelako, zeina Joi-Joi emakumeen baginako ezpain txikien elongazioa baita.

Gorpuzkiak aberriratzea.

Sararen gorpuzkiak 160 urtetik gora egon ziren jendaurrean. 1994an, orduan Hegoafrikako presidente zen Nelson Mandelak, Hego Afrikako hauteskunde orokorretan Afrikako Kongresu Nazionala irabazi ondoren, eskaera formala egin zion François Mitterrand frantziar presidenteari Sararen gorpuzkiak aberrira itzul zitezen. Batzar Nazionalean legezko arazo eta eztabaida ugari izan ondoren, Frantziak 2002ko martxoaren 6an onartu zuen eskaera.

160 urtez erakutsi ondoren, Sararen gorpuzkiak 1994an atera ziren museotik. Azkenik, 2002ko abuztuaren 9an itzuli eta lurperatu zuten, Emakumearen Eguna bere herrialdean, Gamtoos ibaiaren ondoko eskualde batean, Ekialdeko lurmuturrean, non gaur egun Hankey herria baitago (1826an sortutako 8.000 biztanle ingurukoa), Klein errekak Gamtoos errekarekin bat egiten duen tokian, Kougako udalerrian, ekialdeko hiriburutik 20 km ingurura (Port). Orain, Hego Afrikan, sinbolo nazionala da.

Kasua garrantzitsu bihurtu zen Stephen Jay Gouldek 1980an The "Hottentot" Venus eleberria idatzi zuenean.


Prionotus beanii

Prionotus beanii "Prionotus" generoko animalia da. Arrainen barruko Triglidae familian sailkatzen da.


Capitán Carmelo Peralta

Capitán Carmelo Peralta Paraguaiko udalerri bat da, Paraguai Garaiko departamenduan kokatua. 4798 km²ko azalera du eta 2017ko estimazioen arabera 4431 biztanle zituen.


Eredu ekonomiko

Eredu ekonomikoa, ekonomian, prozesu ekonomikoak azaltzeko erabiltzen den eraikuntza teoriko bat da, aldagaien multzo bat eta haien arteko erlazio logiko edota kuantitatiboak erabiliz sortutakoa.

Prozesu edo fenomeno ekonomikoen errepresentazio, proposamen edo, modu zabalago batean, kontzeptu proposizional edo metodologiko bat bezala uler daiteke. Beste diziplinetan bezala, ereduak orokorrean errepresentazio ideal edo sinplifikatuak dira, sistema konplexuagoak ulertzen laguntzeko balio dutenak.

Ekonomiak nola jarduten duen ezagutzeko erabiltzen dira ereduak, ekintzen portaeren aurresanak burutzeko eta efektuak zehazteko, edo haien inguruko erabakiak hartzeko.

Aurrekoak iradokitzen duen bezala, modelo batek aspektuen irudikapen bat osatu dezake orokorragoak edo espezifikoagoak izan daitezen. Arau paper edo deskribatzaile bat izan dezake,eta abar.


Grassmarket

Grassmarket, Eskoziako Edinburgh hiriburuko merkatu plaza historikoa eta ikuskizun eta jarduera gune bat da. Edinburgheko Hiri Zaharran dago.


FC DAC 1904 Dunajská Streda

FC DAC 1904 Dunajská Streda Eslovakiako futbol taldea da, Dunajská Streda hirikoa.

Historia.

1904an sortu zen eta 1920an "Dunaszerdahelyi Atlétikai Club (DAC)" izena hartu zuen. 1984-85 urtean lortu zuen Txekoslovakiako Lehen mailara igotzea eta 1987an Txekoslovakiako Kopa eta Eslovakiakoa irabazi zituen. 1988an ligan hirugarren egin zuen.

2018an Eslovakiako Ligan hirugarren egin zuen eta 2019an bigarren. 2020an ere hirugarrena izan zen.


Saint-Pardoux-Morterolles

Saint-Pardoux-Morterolles (frantsesez eta ofizialki: "Saint-Pardoux-Morterolles

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-Pardoux-Morterolles udalerrian erroldatutako biztanleak 215 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 226 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 52 hutsik zeuden. 224 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 95 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 132 ziren, horien artean 101 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 101 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (58 gizon eta 35 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-Pardoux-Morterolles udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 227 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.743 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 10 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.

2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.

2000. urtean Saint-Pardoux-Morterolles udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 603 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-Pardoux-Morterolles

Saint-Martin-Château (4,8 km)

Saint-Junien-la-Bregère (5,4 km)

Saint-Pierre-Bellevue (5,6 km)

Faux-Mazuras (6,4 km)

Soubrebost (7,0 km)

Mansat-la-Courrière (7,3 km)

Bourganeuf (7,9 km)


2626 Belnika

2626 Belnika asteroide baten izena da. abuztuaren 8an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.

Izendapena.

Hasiera batean asteroideak 1978 PP izena zeraman.

Orbitaren ezaugarriak.

2626 Belnika asteroidearen orbitak batezbeste 2,849 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,777 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,922 distantziara. Eszentrikotasuna 0,025 da, eta makurdura orbitala 1,49ºkoa da.

Ezaugarri fisikoak.

Magnitude absolutoa 11.7 da.


Satanoperca daemon

Satanoperca daemon "Satanoperca" generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.


Estrébœuf

Estrébœuf Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Estrébœuf udalerrian erroldatutako biztanleak 274 ziren. Familiak 94 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

"Erroldatutako biztanleak"

<noinclude>

Etxebizitza.

2007an 318 etxebizitza zeuden, 101 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 210 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 114etxeak ziren. 101 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 187 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 120 lanean zeuden (68 gizon eta 52 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Estrébœuf udalerrian 91 unitate fiskal zeuden, 232,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.821 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.

2000. urtean Estrébœuf udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 963 hektarea erabiltzen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Estrébœuf

Pendé (2,3 km)

Arrest (3,2 km)

Saint-Valery-sur-Somme (3,6 km)

Lanchères (4,5 km)

Boismont (4,8 km)

Mons-Boubert (4,9 km)

Saint-Blimont (5,4 km)

Ochancourt (5,9 km)


Cavargna

Cavargna Italiako udalerri bat da. Comoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Cavargnak honako udalerri hauekin egiten du muga:


Ardi-mihi

Ardi-mihia ("Valerianella locusta" (Linnaeus) edo "Valerianella olitoria" (Moench)) Valerianaceae familiako landare belarkara da. Entsaladaren osagarri modura erabiltzen da, eta Euskal Herrian gero eta ezagunagoa da.

Erroseta forma osatuz hazten da, 10–15 cm inguruko espatula itxurako hostoekin. Landare gogorra da, klima epeletan neguko landare modura haz daitekeena. Baldintza beroagoetan igotzeko joera du haziak sortzeko, beraz Euskal Herrian ez da komeni uda beroetan haztea.

Ardi-mihia Europan, Afrika iparraldean eta Asia mendebaldean bizi da modu naturalean. Europan eta Asia aski arrunta da labore lurretan eta bide ertzeko guneetan. Ipar Amerikan laborantza guneetatik irten eta bertakotu egin da.

Nutrizioa.

Antzeko beste janari batzuek bezala (uraza, zerba...) elikagai asko ditu. Esaterako, urazak baino hiru aldiz C bitamina gehiago dauka, bai eta beta karotenoa, B6, B9 eta E bitaminak eta omega-3 gantzak.


Locatello

Locatello Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Locatellok honako udalerri hauekin egiten du muga:


Pahanhautoja

Pahanhautoja 2022ko Hanna Bergholm finlandiar zinema zuzendariaren beldurrezko filma da.

Sinopsia.

Oharra: "Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du. "

Tinja gimnasta gazte bat da, eta etsi-etsian saiatzen da amari atsegin ematen. Tinjaren ama "influencer"-a da, eta obsesionatuta dago sare sozialen bidez familia bizitza perfektu baten irudia erakustearekin. Gau batean, Tinjak arrautza bitxi bat aurkituko du basoan. Arrautza bertan utzi edo bota beharrean, ezkutatu, bero mantendu eta zaindu egingo du, arrautzaren barruan bizia sumatzen duelako. Baina Tinjak ezin du imajinatu zer aterako den oskoletik.


Scorpaenopsis brevifrons

Scorpaenopsis brevifrons "Scorpaenopsis" generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.


Aratinga strenua

Aratinga strenua "Aratinga" generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.


Ascrea

Ascrea Italiako udalerri bat da. Rietiko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak.

Ascreak honako udalerri hauekin egiten du muga:


Arcadia Lakes (Hego Carolina)

Arcadia Lakes Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Richland konderrian dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.


Lekuz kanpoko habiratze

Oharra: . "Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana."

Lekuz kanpoko habiaratzea haurdunaldian gertatzen den zailtasuna, obuluaren edo blastozistoaren garapena umetokiaren paretan gertatu beharrean, umetokiaren alboko zenbait lekutan ematen da, hala nola, falopio tropan edo douglasen zakuan. Habiaratzen honen ondorioz, zigotoaren eta amaren arteko erlazio uteroplazentarioa ez da gertatuko eta zigotoaren garapena ukatuko da. Izan ere, lekuz kanpoko habiaratzea berezko abortuen kausa nagusia izango da.

Sarrera anatomikoa.

Haurdinaldian habiaratze prosezua oso garrantzitsua da enbrioaren garapenerako, horregatik habiaratze lekua egokia izatea funtsezkoa da. Normalean enbrioaren fekundazioa falopio tropen infudibuluan gertatuz gero, zigotoa falopio tronpetatik umetokira abiatzen da, han umetokiaren endometrioan inplantatzen da; umetokiaren aurreko, atzeko edo alboko paretetan.

Dena den, haurdunaldi guztietan habiaratze prosezu hau ez da behar den bezala gertatzen, gure gorputzaren beste zenbait lekutan inplantatzen da enbrioa. Hau haurdunaldi ektopikoa deritzo.

Habiaratze ektopiko ohikoena falopio tropetan (haurdunaldi tubarikoa) gertatzen da,hala ere, obuluetan, umetokiaren lepoan eta barrunbe abdominalean gerta daiteke baita ere. Izan ere, ohikoenetik arraroenera honela ordenatzen dira habiaratze lekuak:

Haurdunaldi ektopikoen luzera ez da oso handia, normalean kasu askotan berezko abortu batean bukatzen dira eta beste gutxi batzuetan, enbrioak laparoskopia baten bidez erauzten dira.

Berezko abortua arrazoi desberdinengatik gertatzen da haurdunaldi tubariko batean eta umetokitik kanpoko haurdunaldian:

Etiologia.

Habiratze ektopikoa normalean ernalduta dagoen obulua falopioren tronpetatik igaro ezin duenean edo hauek zeharkatzeko zailtasunak dituenean gertatzen da. Arazao hau hainbat kausen ondorioz gertatzen da, hauek bitan banatzen dira:

Emakume askok DIU bat izanda ere, haurdun gera daitezke amaieran haurdunaldi ektopiko batean bukatzen.

Hauek lekuz kanpoko habiratzearen kausa garrantzitsuak izan arren, arrisku-faktore gehiago daude:

Berezko abortua:

Klinika.

Sintomak lekuz kanpoko habiaratzeari dagokionez:

Odoljarioa gertatzen bada sintomak areagotu daitezke:

Emakume batzuengan ez dira sintomak agertzen, eta horregatik diagnostikoa beranduago egiten da.

Sintomak berezko abortuari dagokionez:

Hiru sintoma dira nagusienak: odol galerak, mina eta haurdunaldiaren produktuen kanporaketa:

Hala ere, esan beharra dago sintoma hauek ez direla beti agertzen, emakumeak soilik hileko handia sumatzen duela maiz eta abortuaren berri, haurdinaldian agertzen den hormona baten agerpenaren ondorioz jakin dezakeela.

Diagnostikoa.

Haurdunaldi ektopikoaren diagnostikoa egiteko nahikoa da zenbait sintomen agerpenarekin, hain zuzen ere, metrorragia irregularra eta abdomeneko beheko parteko mina. Dena den, gaur egun egin diren hobekuntzei esker, errazago eta lehenago diagnostikatu daitezke.

Lehenengo eta behin, haurdunaldi ektopiko batek azaltzen dituen kuadro klinikoa nahiko nabaria da honen diagnostikorako; shock hipobolemikoa eta min abdominal larria agertu ondoren, Douglasen sakuaren puntzioa eginez eta kirofanoan egindako azterketa batez, diagnostikoa konfirmatu daiteke.

Hala ere, sintomen agerpena eta kirugia baztertuz badauden beste teknika batzuk seguruagoa eta azkarragoak direnak:

Tratamendua.

Bi haurdunaldi ektopiko bereizten dira: konplikatua eta ez-konplikatua. Hauetan tratamendua ezberdina izango da.

Haurdunaldi ektopiko ez konplikatua.

Haurdunaldi ektopiko ez konplikatuak ez dio Falopioren tronpari kalterik egiten. Hau metotrexato izeneko sendagai batekin tratatzen da, zeina azido folikoarekin batera eman behar den. Hala ere, tratamendu hau nahiko toxikoa da eta bigarren mailako efektuak sortzen ditu, hala nola: estomatitisa, gastritisa, toxikotasun hematologikoak, entzima hepatikoen kontzentrazioa handitzea...

Metotrexatoz tratatu ahal izateko zakuak 3,5 cm edo gutxiagoko tamaina izan behar du.

Beste aukerarik ez badago beste tratamendu batzuk erabili daitezke; adibidez, kirurgia plastikoa (tronpa kontserbatzeko) edo laparoskopia.

Haurdunaldi ektopiko konplikatua.

Haurdunaldi ektopiko konplikatua bada, kirurgia abdominala egin behar da amaren bizitza salbatzeko.

Hauetan Falopioren tronpa eta batzuetan, obulutegia erauzten dira. Kirurgia ostean, haurdunaldi ektopikoa izan duen emakumea haurdun gera daiteke berriro. Izan ere, tronpa eta obulutegi bana geratzen zaizkio, nahiz eta beste haurdunaldi ektopiko bat edukitzeko arriskua oso handia izan.

Haurdunaldi ektopikoetan oso gutxitan ematen da erditzea (soilik haurdunaldia abdominala denean ikusi egin da) eta normalean berezko abortua gertatzen da.


Asheville (Ipar Carolina)

Asheville Ipar Carolinako hiri bat da. Buncombe konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Clackamas konderria (Oregon)

Clackamas konderria (ingelesez: "Clackamas County"

) Oregonko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Oregon City da. 2010eko zentsuaren arabera biztanle zituen, kilometro koadroko azaleran.

Geografia.

Clackamas konderriak kilometro koadro ditu. Horietatik ura dira. Beste lurra dira. Biztanleria dentsitatea 77,11 da.

Demografia.

2010eko zentsoan bizi ziren pertsonetatik txuriak edo hispanoak dira. Horietatik "hispano edo latino" kategorian dira. beltzak edo afroamerikarrak. amerikar natiboak ziren eta Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. asiarrak ziren. "Bestelako arraza bat" kategorian biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan pertsonek kokatzen zuten.


Josep Maria Subirachs

Josep Maria Subirachs i Sitjar (Bartzelona, - "ibidem", ) Kataluniako eskultore eta margolaria izan zen. Irudi-, fundizio- eta mekanika-lantegietan hasi zen ofizioa ikasten. 1942 eta 1947 bitartean Enric Monjo eskultorearekin ikasi zuen, eta gero Enric Casanovasen lantegian hasi zen lanean; Casanovas azken mediterraneismoaren berritzaileen taldeko kidea zen, eta Subirachsek haren ikasletzat eduki du beti bere burua. 1951n Kataluniako berrikuntzaren eskultoreen taldeko kide gisa agertu zen, Giacometti eta Ángel Ferranten eraginpean egin zituen lan batzuei esker, Leongo Virgen del Camino santutegiko fatxada eta ateko eskulturei esker, besteak beste. Hurrengo urteetan, 1956. urtea arte, Parisen, Belgikan eta Alemanian izan zen, ikasketak sakontzen. Urte horietan, figurazioa alde batera utzita, arte abstraktuan murgildu zen, eta terrakota, burdina eta hormigoia bezalako materialak lantzen hasi zen. Garai hartakoak ditu, adibidez, "Forma 212 "(1957) edo "Tekel" (1958). 1957. urtetik aurrera forma geometrikoagoak erabili ditu, "ziriak" eta "tenkadurak" sailetan, besteak beste. Material mota desberdinak erabiltzen dituenez, bere obretako asko eskultura "collage"tzat har daitezke, eta klasikoen aipuez, giza aztarnez edo irudi geometrikoez hornituak izaten dira. Giza gorputzaren oso ideia berezia du, gainera. Monumentu publiko asko egin ditu, horietako asko Bartzelonan. Askotan, gainera, bere abertzaletasunaren erakusgarri dira: Montserrateko Kaperarako erliebeak; Francesc Maciàren eskultura Vilanova i la Geltrún; Gaudíren Familia Santuaren Nekaldiaren fatxadarako eskultura eztabaidagarriak. Bere obra museo ospetsuenetan aurki daiteke, Bilboko Arte Ederretako Museoan, besteak beste.

2005ean topaturiko 134124 Subirachs asteroideak bere izena dakar.


Goldquarryita

Goldquarryita fosfato motako minerala da.

Ezaugarriak.

Goldquarryita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da: <chem>CuCd2Al3(PO4)4F2(H2O,F)2 * 10H2O</chem>. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 4 da.


Myctophum indicum

Myctophum indicum "Myctophum" generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.


Bowling Green (Ohio)

Bowling Green Ohioko hiri bat da. Wood konderrian kokatua dago. 2010ean biztanle zituen, kilometro koadrotan banatuta.


Pratoko probintzia

Prato Italiako erdialdean eta barnealdean dagoen probintzia da, Toskanako eskualdean kokatuta dagoena.

Herriak.

Probintziako herririk jendetsuenak honakoak dira:


Duineztasun nazional

Duineztasun nazionala (frantsesez: "Indignité nationale"

) Bigarren Mundu Gerraren ondoren Frantzian atzeraeraginez indarrean sartutako lege-hauste oso astuna da.

1994ko abuztuaren 26ko erabakiak sortu zuen, alemanen okupazioan Frantzian edo Frantziatik kanpo Alemania Naziari eta haren aliatuei zuzeneko laguntza eman zietenak zigortzeko, bai eta nazio-batasunari, frantsesen askatasunari edo haien berdintasunari eraso egin zietenak zigortzeko ere.


Saint-André-de-Chalencon

Saint-André-de-Chalencon (frantsesez eta ofizialki: "Saint-André-de-Chalencon

") Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.

Demografia.

Biztanleria.

2007an Saint-André-de-Chalencon udalerrian erroldatutako biztanleak 342 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.

Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:

Etxebizitza.

2007an 297 etxebizitza zeuden, 164 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 279 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 164 etxebizitza nagusietatik 134 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.

Biztanleria-piramidea.

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:

Ekonomia.

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 193 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 126 lanean zeuden (72 gizon eta 54 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

Diru sarrerak.

2009an Saint-André-de-Chalencon udalerrian 152 unitate fiskal zeuden, 313 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.789 euro zen.

Ekonomia jarduerak.

2007an zeuden 16 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.

2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 2 zurginak eta 1 jatetxe.

2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.

2000. urtean Saint-André-de-Chalencon udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 637 hektarea erabiltzen.

Hezkuntza eta osasun ekipamenduak.

2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.

Gertuen dauden herriak.

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

Saint-André-de-Chalencon

Solignac-sous-Roche (3,3 km)

Tiranges (3,8 km)

Saint-Julien-d'Ance (5,6 km)

Boisset (5,7 km)

Roche-en-Régnier (6,2 km)

Saint-Pierre-du-Champ (6,3 km)

Saint-Georges-Lagricol (7,1 km)

Valprivas (7,4 km)


Dukkha (musika taldea)

Dukkha Andoaingo musika taldea da. Rock, pop eta indie estiloak lantzen ditu, techno-pop ukituekin. Taldea hirukotea dira, gitarra, baxu elektrikoa eta bateria, baina gitarra jotzen duen Aimar Urruzunok teklatuak ere jotzen ditu.


Toshiki Nakamura

Toshiki Nakamura (japonieraz: 中村 俊貴

, 1993ko maiatzaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.

Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespakusatsu Gunma.


Puxika arrain

Puxika arraina ("Arothron mappa") Tetraodontidae familiako ur gaziko arraina da, mendebaldeko Ozeano Barean eta Ozeano Indikoan bizi dena. 65 cm-ko luzera izan dezake.


Azotobacter

Azotobacter generoa bakterio Gram negatiboz osatuta dago, bazilo itxura dutenak. Bakterio handiak dira (4 µm luze, 2 µm zabl), legamien antzeko neurriak izanik. Aerobio hertsiak dira eta heterotrofoak. Genero honetako bakterio gehienak mugikorrak dira (bere flageloek kokapen peritrikoa edukiz), eta ez dute benetako esporarik sortzen.

Beste bakterioen aldean berezko bi ezaugarri ditu Azotobacter-ek:

Martinus W. Beijerinck zientzialari holandarrak aurkitu zuen XX. mendearen hasieran lehenengo Azotobacter, nitrogenoaren finkapena ikertzen ari zela.

Genero honetako bakterioak lurzoruan bizi dira, batez ere pH neutro edo alkalinoa duten lurzoruetan.

Laborategian isolatzeko gluzidoak (karbono eta energia-iturria) eta nitrogenorik gabeko materia inorganikoa duten hazkuntza-inguruak erabiltzen dira, kulturak ilunpean eta aerobiosian jarriz. Baldintza horietan Azotobacteren hazkuntza gailentzen zaio gainontzeko bakterioenari.