Musikaren karismatikoa benetan ikaragarria delako izan zen, eta Schnittke-ren errusiar paisaia barbaroaren bidez biolon-ibilaldia ikustea gizateria eta gizatasunik eza borroka latz batean ikustea bezalakoa izan zen, XIX. mendeko biolin-kontzertuekin lotzen dugun borroka handi eta zintzo bakoitza gaindituz, salbu eta XIX. mendeko konpositoreen artean irabazle lasaigarririk ez badago.
Musika beti da harrigarria.