Elizako zerbitzuetara eta auzoko gizarte-ekitaldietara joan ziren, banku txikiak, eskolak eta erkidegoko beste erakunde batzuk nolabaiteko adostasuna aplikatzen zuen tokiko elite batek administratzen zituelako.
Eliteak, finantza-, hezkuntza- eta komunitate-erakundeen kontrola ez ezik, egoiliarren kontrola ere bazuen.