Kritika literarioa zapalduen aldeko arma gisa erabiltzeko nahia zapuztuta sentitzen da, bere buruak eleberri edo poema batean esanahiaz jolas dezan uzteak dakarren plazeragatik.
Ez du helburu berezirik literaturaren kritikan, eta miserable sentitzen da eleberriak eta olerkiak aztertzen dituenean.