Egoera Vespasianoarekin egonkortu zen, eta II. mendeko A.D. inperioaren urrezko arotzat hartzen da maiz (Gibbonek berak dio Marcus Aureliusen garaia, II. mendearen amaieran, historiako guztiengandik bizitzeko unerik onena izan zela).
Gibbonek uste du II. mendearen amaieran une garrantzitsua izan zela bizirik egoteko.