Eta, hala ere (zalantzarik gabe, Kongresuko errepublikanoak eskua puzten ari zirelako, neurri handi batean), publikoak Richard Nixonek (ehuneko 67 pertsonala) edo Ronald Reaganek (ehuneko 68 pertsonala - Ronald Reaganen adulazio masiboa, atzera begirako fenomenoa) inoiz baino babes handiagoa eman zion Clintoni.
Presidentea izan zen bere herrialdeko pertsonarik gorrotatuena.