Benetako audientzia-areto batean, bera eta Fridlund-Horne ados egon ziren; pertsona bat erabat falta izatea epailearen ebidentziaren zati bat da.
Hark eta Fridlund-Hornek uste dute epaileek erabat baztertu behar dutela pertsona baten zentzurik eza ebidentzia gisa.