Urte askoan, barne-kontrastez beteriko nazioa izan zen Frantzia: iparralderik hiritarrena eta industrialena eta landa-hegoaldearena, elite intelektualaren eta batez ere nekazaritzakoa den eskulanaren artekoa, Parisko chic-aren eta gutxien sofistikatutako hiri probintzialen artekoa ', eta bakartzat hartzen zen nazioa, gainerako guztiak ez bezalakoa.
Frantziak bazituen desberdintasun handiak, gizartea eskualde-, ekonomia- eta hezkuntza-ildoetan banatzen zutenak.