Ονφρουά του Μονφόρ
 Ήταν ο τρίτος γιος τού Φιλίππου A΄ κυρίου τού Καστρ & της Τύρου και της 2ης συζύγου του Μαρίας των Πουατιέ κυρίας τού Τορόν, κόρης τού Ραϋμόνδου Ρουπέν πρίγκιπα της Αντιόχειας & συμβασιλιά της Αρμενίας. Νυμφεύτηκε το 1274 την Εσίβ των Ιμπελέν. Το 1282 απεβίωσε η Ισαβέλλα των Ιμπελέν κυρία της Βηρυτού, αδελφή της συζύγου του και η Εσίβ τη διαδέχθηκε. Το 1283 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του, Ιωάννης, κύριος της Τύρου άτεκνος και το φέουδο επέστρεψε στο στέμμα. Ο Ούγος Γ΄ της Κύπρου & της Ιερουσαλήμ το παραχώρησε στον Ονφρουά. Έξι μήνες μετά απεβίωσε και ο Ονφρουά και η κυριότητα της Τύρου επέστρεψε στον βασιλιά. Αυτή τη φορά όμως ο Ερρίκος Β΄ της Κύπρου, ίσως επειδή θεώρησε τους γιους τού Ονφρουά πολύ νέους για να υπερασπιστούν την Τύρο, παραχώρησε το φέουδο στην αδελφή του Μαργαρίτα της Αντιόχειας-Λουζινιάν. Νυμφεύτηκε το 1274 την Εσίβα των Ιμπελέν, κόρη τού Ιωάννη Β΄ κυρίου της Βηρυτού και είχε τέκνα: Ρουπέν απεβ. 1313, ευγενής της Κύπρου. Αμωρί απεβ. 1304. τρεις γιοί και μία κόρη, απεβ. νέοι. "Medieval Lands Project: Nobility of Jerusalem". Foundation for Medieval Genealogy.
Ο Ονφρουά, γαλλ. Onfroy (απεβ. 12 Φεβρουαρίου 1284) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν ευγενής Γάλλος στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ, κύριος της Τύρου (1283-84). Με τον γάμο του έγινε κύριος της Βηρυτού.