Ίγκορ Νέτο
 Εκτός από το ποδόσφαιρο, ο Νέτο έπαιξε 22 παιχνίδια τις σεζόν 1948–49 και 1950–51 ως επιθετικός στην ομάδα χόκεϊ επί πάγου της Σπαρτάκ. Τα παράτησε λόγω του υψηλού επιπέδου τραυματισμού που είναι εγγενές στο χόκεϊ.Κατά τη διάρκεια της συλλογικής σταδιοδρομίας του έπαιξε στην ΦΚ Σπαρτάκ Μόσχας από το 1949 έως το 1966, σκοράροντας 37 γκολ σε 367 αγώνες πρωταθλήματος, κατακτώντας 5 πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης και 3 κύπελλα. Ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ από το 1952 έως το 1965. Οδήγησε τη χώρα στο χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 και στη νίκη στο πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1960. Έχασε όλους εκτός από έναν, λόγω τραυματισμού, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958, ενώ έπαιξε και τους τέσσερις αγώνες στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962, όπου η Σοβιετική Ένωση έφτασε στους προημιτελικούς. Συνολικά, με την εθνική ομάδα είχε 54 συμμετοχές και 4 γκολ.Ο Νέτο ήταν ένα άτομο εξαιρετικής ειλικρίνειας, η οποία αποκαλύφθηκε πιο αξιοσημείωτα κατά τη διάρκεια του αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962 εναντίον της Ουρουγουάης. Με το σκορ 1–1, ο Ίγκορ Τσισλένκο κατάφερε να στείλει την μπάλα στην εστία από την εξωτερική πλευρά των διχτύων και το γκολ που προέκυψε καταμετρήθηκε κατά λάθος από τον διαιτητή που δεν είδε την τροχιά της μπάλας. Ακούγοντας διαμαρτυρίες από τον Ουρουγουανό τερματοφύλακα, ο Νέτο επιβεβαίωσε με τον Τσισλένκο ότι η μπάλα πέρασε από την εξωτερική πλευρά των διχτύων και έπεισε τον διαιτητή να μην κατοχυρώσει το γκολ. Τελικά, η ομάδα του Νέτο κέρδισε αυτό τον αγώνα. Μετά την απόσυρσή του ως ποδοσφαιριστής το 1966 έκανε μια μακρά, αν και αποτυχημένη, σταδιοδρομία ως προπονητής, όντας προπονητής της Ομόνοιας Λευκωσίας, τη ΦΚ Σίνικ Γιαροσλάβλ, της Εθνικής Ιράν, του Πανιωνίου και της Νεφτσί Μπακού. Ο Νέτο τιμήθηκε με το Τάγμα του Λένιν το 1957. Το στάδιο της εφεδρικής ομάδας της Σπαρτάκ Μόσχας φέρει το όνομά του. Ο Ίγκορ Νέτο ήταν εσθονικής και ιταλικής καταγωγής, με την ιταλική καταγωγή του να προέρχεται από έναν Ιταλό κηπουρό που μετανάστευσε στο Κυβερνείο της Εσθονίας τον 18ο αιώνα. Ο πατέρας του, Αλεξάντερ Νέτο (1885–1956), ήταν αρχικά ξυλουργός από τη Βάλγκα στο Κυβερνείο της Λιβονίας, και η μητέρα του Γιούλι (το γένος Ταμ, 1894–1977) από το Βαϊμάστβερε. Ο Αλεξάντερ έφυγε από τη Λιβονία για τη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία με τους Κόκκινους Λετονούς Τυφεκιοφόρους το 1918. Ο Αλεξάντερ ήταν ένθερμος κομμουνιστής, που έδρασε ακόμη και ως Μπολσεβίκος Σύμβουλος στη Μόσχα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και της Μεγάλης Εκκαθάρισης του Ιωσήφ Στάλιν, η οικογένεια δεν τόλμησε να μιλήσει εσθονικά και ο Ίγκορ έμαθε μόνο ρωσικά. Ο αδελφός του Ίγκορ, Λεβ Νέτο (1925–2017), ο οποίος μιλούσε εσθονικά και πήρε το όνομά του από τον Λέων Τρότσκι, ήταν Σοβιετικός κρατούμενος για 8 χρόνια στο γκούλαγκ του Νορίλσκ, όπως και ο αδελφός του Αλεξάντερ, Σεργκέι.Ήταν γνωστός ως χήνα για την τσιριχτή φωνή του, καθώς και για το περπάτημα και το σχήμα του κεφαλιού που έμοιαζε με χήνα. Στις 9 Ιανουαρίου 1960 παντρεύτηκε την Όλγα Γιακόβλεβα, ηθοποιό. Χώρισαν γύρω στο 1987 όταν ο Νέτο έπασχε από τη Νόσο Αλτσχάιμερ. Σπαρτάκ ΜόσχαςΠρωτάθλημα Σοβιετικής Ένωσης (5): 1952, 1953, 1956, 1958, 1962 Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης (3): 1950, 1958, 1963Σοβιετική ΈνωσηΕυρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (1): 1960 Ολυμπιακή ομάδα ΕΣΣΔ: 3 αγώνες το 1952 και 5 αγώνες το 1956, με 1 γκολ και χρυσό μετάλλιο το 1956. Εθνική ΕΣΣΔ: 54 συμμετοχές, 4 γκολΑτομικέςΟμάδα της Διοργάνωσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: 1960
Ο Ίγκορ Αλεξάντροβιτς Νέτο (ρωσικά: Игорь Александрович Нетто‎) (9 Ιανουαρίου 1930 – 30 Μαρτίου 1999) ήταν Σοβιετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Σοβιετικούς παίκτες όλων των εποχών. Ξεκίνησε παίζοντας στα αριστερά της άμυνας, αλλά λόγω της επιθετικής του νοοτροπίας, της ντρίμπλας και των τεχνικών του ικανοτήτων μετατράπηκε σε δυναμικό κεντρικό μέσο. Η ευελιξία και η ποδοσφαιρική του ευφυΐα του επέτρεψαν να παίξει πολλές θέσεις σε άμυνα και μεσαία γραμμή.