Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ
 Φοίτησε στο Κολλέγιο Ήτον (Eton College) και στη συνέχεια σπούδασε μαθηματικά στο King's College στο Κέμπριτζ. Το 1937 ολοκλήρωσε το PhD του πάνω στην θεωρητική αστρική φασματοσκοπία στο Εργαστήριο Ηλιακής Φυσικής (Solar Physics Laboratory) στο Κέμπριτζ. Την περίοδο 1934-36 εργάστηκε στο περίφημο αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον στην Καλιφόρνια. Στα 1937-48 ήταν βοηθός διευθυντής (Assistant Director) στο προαναφερθέν Εργαστήριο Ηλιακής Φυσικής και εν συνεχεία διετέλεσε Διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράντκλιφ (1951-74), μέχρι την συγχώνευση του με το Βασιλικό Αστεροσκοπείο στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Έγινε επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν και μερικές μέρες πριν από τον θάνατό του ανακηρύχθηκε Associate της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας. Ειδικεύθηκε στην αστρική φασματοσκοπία. Σε συνέδριο της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης που έλαβε χώρα στην Ρώμη το 1952 παρουσίασε τα αποτελέσματα ερευνών πάνω στους μεταβλητούς αστέρες στα Νέφη του Μαγγελάνου, καταδεικνύοντας ότι η εκτιμώμενη ηλικία και το εκτιμώμενο μέγεθος του Σύμπαντος θα έπρεπε να διπλασιαστούν. Το 1950 ανακάλυψε τα λεγόμενα "Σφαιρίδια του Θάκερεϋ" (Thackeray's Globules, πρόκειται για σφαιρίδια Bok). Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1910 στο Τσέλσι και ήταν υιός του His father was the classical Η St. J Thackeray. He died in an accident on 21 February 1978. Thackeray, A.D. Astronomical spectroscopy. Eyre & Spottiswood, London, 1961, 256 pp. A. David Thackeray Αρχειοθετήθηκε 2010-11-19 στο Wayback Machine.
Ο Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ (Andrew David Thackeray, 19 Ιουνίου 1910 – 21 Φεβρουαρίου 1978), ήταν αστρονόμος ο οποίος φοίτησε στον Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Διετέλεσε διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράντκλιφ για 23 έτη.