Τζάκσον Κέμπερ
 Γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου του 1789 στο Πλέζαντ Βάλεϊ της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπου οι γονείς του είχαν βρει καταφύγιο μετά από μία επιδημία ευλογιάς που συνέβη στην Πόλη της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του Ντάνιελ Κέμπερ υπηρέτησε στον Ηπειρωτικό Στρατό, κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης, και η μητέρα του Ελίζαμπεθ Κέμπερ καταγόταν από παλιά ολλανδική οικογένεια του πρώην Νέου Άμστερνταμ. Βαπτίστηκε με τα ονόματα Ντέιβιντ Τζάκσον από τον Μπέντζαμιν Μουρ στην Εκκλησία της Αγίας Τριάδας της Νέας Υόρκης. Ωστόσο, το όνομα Ντέιβιντ το εγκατέλειψε. Όταν εγκαταστάθηκε στη Φιλαδέλφεια, ο Τζάκσον Κέμπερ χειροτονήθηκε το 1811 διάκονος της Επισκοπικής Εκκλησίας από τον Επίσκοπο Γουίλιαμ Γουάιτ και το 1814 ονομάστηκε ιερέας της εκκλησίας του Χριστού. Ενδιαφερόμενος ιδιαίτερα για το ζήτημα του ευαγγελισμού, ο Κέμπερ έπεισε ακόμη και τον ηλικιωμένο μέντορά του να πραγματοποιήσουν ένα ιεραποστολικό ταξίδι στη δυτική Πενσυλβάνια, κατά τη διάρκεια του οποίου ίδρυσε την επισκοπική εκκλησία του Αγίου Ματθαίου στο Γουίλινγκ της Δυτικής Βιρτζίνια.Το 1835, η Γενική Σύνοδος της Επισκοπικής Εκκλησίας αποφάσισε να χειροτονήσει ιεραπόστολους επισκόπους για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο στα δυτικά των κατοικημένων περιοχών. Ο πατέρας Κέμπερ ήταν ο πρώτος που επιλέχθηκε. Αφού χειροτονήθηκε ως επίσκοπος, κατευθύνθηκε αμέσως δυτικά στην Ιντιάνα και το Μιζούρι. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι κληρικοί που είχαν ζήσει όλη τους τη ζωή στα ανατολικά παράλια άργησαν να ανταποκριθούν στο κάλεσμά του να τον ακολουθήσουν, ο Κέμπερ αποφάσισε να στρατολογήσει ιερείς από άντρες που βρίσκονταν ήδη στη Δύση. Ίδρυσε για το σκοπό αυτό ένα εκκλησιαστικό κολλέγιο στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι, το οποίο όμως έκλεισε το 1845 λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Το 1842 προχώρησε στη σύσταση του Μεγάρου Νασότα και του Κολλεγίου Ρασίν στο Ουισκόνσιν. Ίδρυσε επίσης μια ιεραποστολική ενορία που εξελίχθηκε στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Πάντων στο Μιλγουόκι.Ο Κέμπερ προέτρεπε συνεχώς τον εκχριστιανισμό των ιθαγενών αμερικανικών λαών και την μετάφραση της Αγίας Γραφής και των Θείων Λειτουργιών στις γλώσσες τους. Η πρώτη του επίσημη πράξη ως ιεραπόστολος επίσκοπος, στο σημερινό Ουισκόνσιν, ήταν η θεμελίωση μίας νέας εκκλησίας στο Ονάιντα. Ίσως το πιο σημαντικό του έργο να ήταν οι πρώτες χειροτονίες νέων ιερέων, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονταν και ιθαγενείς. Ο Κέμπερ χειροτόνησε έναν ιθαγενή Αμερικανό, τον Enmegahbowh, της φυλής της Οτάβα ως διάκονο το 1859. Ο Κέμπερ υποστήριξε το Κίνημα της Οξφόρδης, αν και αναγνώρισε τη σημασία του διαχωρισμού από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το 1846 αγόρασε ένα ακίνητο δίπλα στο Μέγαρο Νασότα, όπου έζησε το υπόλοιπο μέρος της ζωής του. Από το 1847 έως το 1854, ο Κέμπερ υπηρέτησε ως προσωρινός επίσκοπος της νεοσύστατης Επισκοπής του Ουισκόνσιν και στη συνέχεια υπηρέτησε ως μητροπολιτικός επίσκοπος του Ουισκόνσιν από το 1854 μέχρι το θάνατό του το 1870. Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας μιας νέας επισκοπής, αν και δεν έζησε για να δει τον σχηματισμό της Επισκοπικής Μητρόπολης του Φοντ Ντου Λακ να γίνεται πραγματικότητα.Το Μπίσοπστεντ, η κατοικία του στο Ντέλαφιλντ, περιλαμβάνεται στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων. Το Κέμπερ Χολ, ένα επισκοπικό σχολείο για κορίτσια στην Κενόσα, πήρε το όνομά του από τον Τζάκσον Κέμπερ, ενώ περιλαμβάνεται και αυτό στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων.Η μνήμη του εορτάζεται από την Επισκοπική Εκκλησία των Ηνωμένων Πολιτειών στις 24 Μαΐου. Το Nashotah House και τώρα η αποσχισθείσα Αγγλικανική Eπαρχία της Αμερικής έχουν μια αποστολή που φέρει το όνομα του ιεραπόστολου επισκόπου.
Ο Τζάκσον Κέμπερ (αγγλικά: Jackson Kemper, 24 Δεκεμβρίου 1789 - 24 Μαΐου 1870) ήταν ο πρώτος ιεραπόστολος επίσκοπος της Επισκοπικής Εκκλησίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το ιεραποστολικό έργο που πραγματοποίησε ανάμεσα στους ιθαγενείς αμερικανικούς λαούς. Επίσης, ίδρυσε ενορίες στη λεγόμενη Βορειοδυτική Επικράτεια (Ιντιάνα, Μιζούρι, Ουισκόνσιν, Μινεσότα και Νεμπράσκα), αποκτώντας το προσωνύμιο του «επισκόπου όλων των βορειοδυτικών (περιοχών)». Ο επίσκοπος Κέμπερ ίδρυσε το Μέγαρο Νασότα και το Κολλέγιο Ρασίν στο Ουισκόνσιν. Από το 1859 μέχρι το θάνατό του, το 1870, διατέλεσε επίσκοπος της Επισκοπής του Ουισκόνσιν.