Cadillac STS
 Η STS παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης στις αρχές Απριλίου του 2004. ενώ έφτασε στις αντιπροσωπίες των ΗΠΑ το φθινόπωρο του 2004, για τη σεζόν (model year) του 2005. Ήταν ο επίσημος αντικαταστάτης της Cadillac Seville, η παραγωγή της οποίας είχε λήξει τον Δεκέμβριο του 2003. Το μοντέλο πήρε το όνομά του από την ισχυρότερη έκδοση της Cadillac Seville, την Seville STS (Seville Touring Sedan), μια ονομασία που είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά το 1988 στην τρίτη γενιά της Seville. Ακολούθησε έτσι την νέα ονοματολογία που καθιέρωσε τότε η εταιρεία, ξεκινώντας με τη διακοπή της Cadillac Catera το 2001 και την εισαγωγή της διαδόχου Cadillac CTS το 2002, και ολοκληρώνοντας με τη διακοπή της Cadillac DeVille και την εισαγωγή της διαδόχου Cadillac DTS το 2005. Επίσης, το νέο μοντέλο είχε αλλάξει και πλαίσιο, καθώς σε αντίθεση με την αποκλειστικά μπροστοκίνητη Seville, που βασιζόταν στην πλατφόρμα K-body, η STS βασιζόταν πλέον στην πισωκίνητη Sigma platform του ομίλου της General Motors, προσφέροντας μάλιστα και έξτρα 4-κίνηση. Έγινε έτσι το πρώτο στην ιστορία σεντάν της Cadillac που προσέφερε επιλογή τετρακίνησης. Η στάνταρ μεταφορά της μετάδοσης της κίνησης στους πίσω τροχούς, σε αντίθεση με την μπροστοκίνητη προκάτοχο Seville, αποφασίστηκε τότε από την μητρική General Motors με σκοπό να επαναπροσδιορίσει την Cadillac ως πιο ελκυστική στο νεανικό κοινό που επιθυμούσε μια πιο σπορ αίσθηση οδήγησης. Γενικότερα, ο όμιλος της General Motors είχε επιδιώξει για την STS να φαίνεται πιο σπορ και να ανταγωνίζεται περισσότερο μοντέλα όπως η BMW Σειρά 5 E60 και το Infiniti M45. Παρά την αλλαγή του σασί, ωστόσο, η STS διατήρησε την πρωτοποριακή καινοτομία της ανάρτησης Magnetic Ride Control, η οποία είχε πρωτοεμφανιστεί τον Ιανουάριο του 2002 στην έκδοση Seville STS και ήταν τότε η πρώτη παγκοσμίως Μαγνητικά Ελεγχόμενη Απόσβεση Ανάρτησης. Το αυτοκίνητο υιοθέτησε μια εντελώς διαφορετική σχεδιαστική ταυτότητα από αυτήν του προκατόχου του, ιδιαίτερα στα εμπρός και πίσω φώτα, που άλλαξαν ριζικά και έγιναν εντελώς κάθετα, ακολουθώντας την νέα σχεδιαστική φιλοσοφία για τον 21-ο αιώνα, που ονομάζεται από την εταιρεία «Αrt and Science» (Τέχνη και Επιστήμη). 3.6 λίτρα V6, ισχύος 255 hp (2004 - 2007). 3.6 λίτρα V6, ισχύος 302 hp (2008 - 2011). Διατέθηκε μόνο στη Βόρεια Αμερική. 4.6 λίτρα V8 Northstar, ισχύος 320 hp (2004 - 2010). 4.4 λίτρα V8 Northstar, ισχύος 469 hp (2005 - 2010), για την STS-V. Η έκδοση υψηλών επιδόσεων Cadillac STS-V έφερε μια ειδική εκδοχή του V8 κινητήρα Northstar, η οποία είχε κυβισμό 4.4 λίτρων και υπερτροφοδότηση, ισχύος 345 kW / 469 hp. Συνδυαζόταν εξ αρχής με 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο και είχε ως βασικό αντίπαλο τη BMW M5. Επίσης, είχε οριακά μεγαλύτερο μήκος από τις στάνταρ STS, ξεπερνώντας οριακά τα 5 μέτρα. Σημείωση: Ο στάνταρ κινητήρας Northstar V8 των 320 hp απέκτησε το 6-τάχυτο αυτόματο τη σεζόν του 2007 και ο κινητήρας 3.6 λίτρων V6 το απέκτησε τη σεζόν του 2008, ενώ και οι δύο κινητήρες V8 συνέχισαν να διατίθενται έως το 2010, και ειδικά την τελευταία σεζόν του μοντέλου μόνο ο κινητήρας V6 απέμεινε. Το 2006, ο μητρικός όμιλος της General Motors εισήγαγε και μια έκδοση της Cadillac STS με 9,9 εκατοστά μακρύτερο μεταξόνιο και ένα εντελώς διαφορετικό σαλόνι, την Cadillac SLS. Ειδικότερα η SLS κατασκευαζόταν από την κοινοπραξία Shanghai - GM, αρχικά μόνο για την αγορά της Κίνας, ενώ το 2007 παρουσιάστηκε επίσημα και στο Ντουμπάι, όπου και κυκλοφόρησε αμέσως μετά. Εδώ να σημειωθεί ότι από το 1994 έως το 2021 οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονταν, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία (50:50) με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους, γλιτώνοντας έτσι τους φόρους εισαγωγής. Το κέρδος της Κίνας από αυτή τη κίνηση ήταν ότι οι τοπικές αυτοκινητοβιομηχανίες απέκτησαν τεχνολογική και επιχειρησιακή τεχνογνωσία στη παραγωγή αυτοκινήτων. Από την 1η Ιανουαρίου 2022, ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν, με την Κίνα να επιτρέπει σε όλες τις ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες να κατασκευάζουν, αν θέλουν, αυτοκίνητα στη Κίνα αποκλειστικά μόνες τους. Στα τέλη του 2009, έγινε μια ελαφρά αισθητική ανανέωση στην SLS, ενώ τότε απέκτησε και το σύστημα τηλεματικής OnStar της STS. Η εκδοχή SLS διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2013, δηλαδή παρέμεινε για ακόμα 2 χρόνια μετά τη λήξη της παραγωγής της STS με το στάνταρ μεταξόνιο. Τον Μάιο του 2007, για τη σεζόν του 2008, η Cadillac STS υπέστη μια εμφανή αισθητική ανανέωση, που είχε ήδη αποκαλυφθεί επίσημα το Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης τον Απρίλιο του 2007. Συγκεκριμένα, απέκτησε μια μεγαλύτερη και πιο επιθετική γρίλια, με επένδυση από χρώμιο, και γενικότερα η αισθητική της «ταίριαξε» περισσότερο με αυτήν της κάπως μικρότερης Cadillac CTS. Επίσης, στο σαλόνι τοποθετήθηκαν νέα υλικά και ένα καινούριο τιμόνι, αν και κατά τα άλλα το ντιζάιν στο εσωτερικό παρέμεινε αμετάβλητο, παρά τις φήμες που είχαν κυκλοφορήσει προηγουμένως ότι θα λάμβανε το σαλόνι της κινεζικής εκδοχής SLS. Παράλληλα, η ισχύς του βασικού κινητήρα 3.6 λίτρων V6 αυξήθηκε από 255 hp σε 302 hp, ενώ απέκτησε και αυτός πλέον το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, καταργώντας οριστικά το 5-τάχυτο αυτόματο. Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στις ΗΠΑ. Στον πίνακα φαίνεται ότι αν και τα πρώτα 2 χρόνια ξεκίνησε με καλές πωλήσεις, από το 2006 άρχισε μια κατακόρυφη πτώση από χρόνο σε χρόνο. Από το 2008 και μετά, επλήγησαν βαρύτατα από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, πέφτοντας πλέον σε αμελητέα νούμερα, όπως συνέβη τότε και με τα περισσότερα Αμερικανικά μοντέλα μεγάλου κυβισμού στην εγχώρια αγορά τους. Είναι εντυπωσιακό ότι το 2008 οι πωλήσεις της STS έπεσαν κατά 29,1% ως προς το 2007, ενώ το 2009 μάλιστα έπεσαν κατά 59,2% ως προς το ήδη καταστροφικό 2008. Το έτος 2010, σημειώθηκε περαιτέρω πτώση κατά 25,9% ως προς το 2009, ενώ το τελευταίο έτος παραγωγής, το 2011, η πτώση έφτασε το 25,4% ως προς το 2010. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Αντιθέτως, ο αριθμός των μοντέλων που κυκλοφόρησαν σε όλα τα κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ήταν εξ αρχής εντελώς μηδαμινός έως ανύπαρκτος. Μάλιστα ενώ άρχισε να εξάγεται στις ευρωπαϊκές αγορές σταδιακά μέσα στο 2005, τελικώς η εξαγωγή της κράτησε μόλις 2 έτη ή σε κάποια κράτη και λιγότερο, μόλις 1 έτος, και από την ανανέωση που έγινε τον Μάιο του 2007 και μετά, σταμάτησε οριστικά να εξάγεται στην Ευρώπη, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης. Το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν η βελτιωμένη STS, των ετών 2007 - 2011, να κυκλοφορήσει σχεδόν μόνο στη Βόρεια Αμερική και στη Μέση Ανατολή. Ενδεικτικώς, παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στη Γαλλία: Η παραγωγή της Cadillac STS έληξε στις 4 Μαΐου 2011, ενώ μόλις 20 μέρες μετά, στις 24 Μαΐου 2011, έληξε και η παραγωγή της μεγαλύτερης Cadillac DTS. Ο μητρικός όμιλος της General Motors αντικατέστησε και τα δύο μοντέλα τον Μάιο του 2012, με ένα εντελώς νέο σεντάν, την Cadillac XTS, που βασίστηκε στο πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) Cadillac XTS Platinum, το οποίο είχε παρουσιαστεί του 2010. 2005-2011 Cadillac STS review by www.consumerguide.com 2005-2011 Cadillac STS review by www.edmunds.com 1989-2004 Cadillac Seville & 2005-2008 Cadillac STS: Year by Year Changes
Η Cadillac STS ήταν ένα μεγαλομεσαίο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Cadillac, από το 2004 έως τον Μάιο του 2011. Αντικατέστησε την Cadillac Seville και διατήρησε τον ρόλο της προκατόχου της, ως η ναυαρχίδα της εταιρείας στις περισσότερες εξαγωγικές αγορές. Αντιθέτως, στις ΗΠΑ, τον Καναδά και τις χώρες της Μέσης Ανατολής, η ναυαρχίδα της Cadillac και γενικότερα του ομίλου της General Motors, κατά την ίδια χρονική περίοδο, ήταν το ακόμα μεγαλύτερο σεντάν Cadillac DTS, που διατέθηκε μόνο στα κράτη αυτά.