Forbidden Siren 2
 Όπως και ο προκάτοχος της, το παιχνίδι Forbidden Siren 2 χωρίζεται σε πολλά σενάρια που οργανώνονται χρονολογικά σε έναν πίνακα που ονομάζεται "Link Navigator/Συνδεδεμένος Πλοηγός". Προκειμένου να ολοκληρωθεί ένα σενάριο, ο παίκτης πρέπει να επιτύχει μια αποστολή που συνήθως περιλαμβάνει την επίτευξη ενός σημείου εξόδου υποτάσσοντας ορισμένους εχθρούς, που οι εχθροί είναι οι: Shibito (屍人, "νεκροζώντανα πτώματα") και τα Yamibito (闇人, "άνθρωποι του σκοταδιού"). Οι αποστολές σε διαφορετικά σενάρια αλληλοσυνδέονται μέσω ενός φαινομένου της πεταλούδας και οι ενέργειες ενός χαρακτήρα σε ένα σενάριο μπορούν να πυροδοτήσουν μια δευτερεύουσα αποστολή σε κάποιο άλλο. Το Sightjacking είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού και είναι η ικανότητα των χαρακτήρων να παρατηρούν ή να βλέπουν και να ακούσουν τις παρουσίες ενός ή πολλών κοντινών Shibito, Yamibito, ανθρώπων και άλλων πλασμάτων. Η διαδικασία λειτουργεί ομοίως ως συντονισμός σε μια ραδιοσυχνότητα, με τον αναλογικό μοχλό του PlayStation ο παίκτης μπορεί να εντοπίσει τους εχθρούς ή τους συμμάχους του σε μακρινές αποστάσεις και μόλις βρει σήμα μπορεί να αντιστοιχιστεί σε ένα από τα τέσσερα κουμπιά του χειριστηρίου για την εύκολη εναλλαγή μεταξύ πολλαπλών σημάτων. Μέσω του Sightjacking, ο παίκτης μπορεί να ανακαλύψει τη θέση του Shibito, τη διαδρομή περιπολίας, τις τοποθεσίες και τα αντικείμενα ενδιαφέροντος. Ωστόσο, ο παίκτης δεν μπορεί να κινηθεί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και είναι επομένως ευάλωτος σε επίθεση. Το σύστημα Sightjack άλλαξε ελαφρώς επιτρέποντας στον παίκτη να εντοπίζει αυτόματα τον πλησιέστερο εχθρό χωρίς να χρειάζεται να συντονιστεί η συχνότητα του. Τα χαρακτηριστικά έχουν επίσης ενσωματωθεί, όπως η ικανότητα του Σου να μετακινείται με Sightjacking με τα μάτια του σκύλου, η ικανότητα της Ikuko να ελέγχει τους εχθρούς της μέσω Sightjacking, και η ικανότητα της Akiko να αποκαλύπτει γεγονότα από το παρελθόν σε ορισμένες περιοχές. Ο τρόπος παιχνιδιού είναι βασισμένος σε αυτόν του προκατόχου του, έχοντας κάποιες σημαντικές βελτιώσεις. Προστέθηκαν: η ικανότητα των χαρακτήρων να σκαρφαλώνουν, ο συναγερμός εγγύτητας που προειδοποιεί τον παίκτη όταν πλησιάσει εχθρός, ένα σύστημα υπαινιγμών που καθοδηγεί τον παίκτη στο στόχο της τρέχουσας αποστολής, τρία επιλεγμένα επίπεδα δυσκολίας και η προαιρετική λειτουργία πρώτου προσώπου. Επίσης, το σύστημα μάχης έχει αναθεωρηθεί. Εκτός από τις ισχυρές αλλά αργές επιθέσεις, οι χαρακτήρες μπορούν τώρα να χρησιμοποιήσουν μια επίθεση συνδυασμού τριών χτυπημάτων και να επιτεθούν χωρίς μπάρες (αν και εξαιρετικά αδύναμοι επίθεση είναι και αποτελεσματικοί μόνο για να αποκρούσουν τους επιτιθέμενους και να ξεφύγουν). Οι χαρακτήρες μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν όπλα συμπλοκής, και υπάρχουν πολλά περισσότερα όπλα διαθέσιμα από ότι στο προηγούμενο παιχνίδι. Μια άλλη σημαντική προσθήκη στο παιχνίδι είναι η εισαγωγή ενός νέου τύπου εχθρού: του Yamibito. Αυτός, αν και είναι πολύ πιο ανθεκτικός, επιθετικός και ευφυής από τα Shibito, λειτουργεί ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο με αυτούς. Η κύρια αδυναμία των Yamibito είναι το φως, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να αποδυναμωθούν όταν ο παίκτης εστιάζει τον φακό πάνω τους ή ανάβει τα φώτα σε ένα δωμάτιο. Όπως και το Shibito, ένα Yamibito μπορεί να νικηθεί, αλλά ξαναζωντανεύει, όταν ένα Yamirei (闇霊, "πνεύμα σκότους") επανεισέρχεται στο πτώμα του. Τα Yamirei είναι επίσης αδύναμα στο φως και μπορούν να νικηθούν με έναν φακό ή από μια λάμπα σε ένα δωμάτιο. Ωστόσο λόγω της βελτιωμένης νοημοσύνης και της δύναμης τους, τα Yamibito δεν θα πέσουν για περισπασμό, και μπορεί να συμμαχήσουν με τα Shibito για να νικήσουν τον παίκτη, και επίσης είναι πολύ πιο δύσκολο να νικηθούν στην μάχη. Όπως και στο αρχικό παιχνίδι, υπάρχουν επίσης διάφορα αντικείμενα που είναι διάσπαρτα σε κάθε σενάριο που δίνουν στον παίκτη την περαιτέρω εικόνα για το ιστορικό της ιστορίας. Μόλις αποκτηθούν, τα στοιχεία αυτά τοποθετούνται σε έναν κατάλογο που ονομάζεται Archive (Αρχείο) και μπορούν να προβληθούν ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Ο κατάλογος έχει επεκταθεί στη συνέχεια για να συμπεριλάβει πρόσθετους τύπους μέσων όπως ηχητικά, βίντεο και άλλα διαδραστικά συμπληρώματα. Υπάρχουν τρία επίπεδα δυσκολίας: εύκολο, κανονικό και δύσκολο. Το παιχνίδι αφηγείται την ιστορία πολλών χαρακτήρων που παγιδεύονται στο νησί Yamijima, στα ανοιχτά των ακτών της ηπειρωτικής Ιαπωνίας. Το 1976, ένα υποβρύχιο καλώδιο κάτω από το νερό στο νησί, έχει κοπεί, και έχει συμβεί μία τεράστια συσκότιση. Κατά τη διάρκεια μιας διακοπής ρεύματος, το σύνολο του πληθυσμού του νησιού εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος ή εξήγηση. Το 2005, είκοσι εννέα χρόνια αργότερα, ένας δημοσιογράφος επισκέπτεται το νησί για να ανακαλύψει τι συμβαίνει εκεί, μαζί με μια μικρή ομάδα άλλων επιβατών- ακόμα και μια ομάδα στρατιωτών καταφθάνει στο νησί για μια έρευνα για τον χαμένο λοχαγό του ελικοπτέρου. Το παιχνίδι παίζεται από την προοπτική αυτών των χαρακτήρων, οι πρωταγωνιστές προσπαθούν να επιβιώσουν από τα τέρατα που υπάρχουν στο νησί και να ανακαλύψουν το μυστήριο που αυτό κρύβει. Mamoru Itsuki: Ένας 20χρονος δημοσιογράφος περιοδικών που διερευνά το νησί Yamijima για ένα άρθρο μετά από την άδεια τον συντακτών του. Η βόλτα με το πλοίο στο νησί καταλήγει σε καταστροφή καθώς συντρίβεται στη μέση του ωκεανού. Ξυπνά σε ένα νησί φάντασμα και από περιέργεια θέλει να ερευνήσει το μυστήριο που υπάρχει, σύντομα θα ανακαλύψει έναν σύντροφο αν και δεν καταλαβαίνει ότι είναι ένα πιόνι σε ένα θανατηφόρο παιχνίδι. Ο Mamoru είναι έμπορος στο περιοδικό "Atlantis" που περιλαμβάνει θέματα μυστηρίου και επιστήμης. Με την πρώτη ματιά, φαίνεται να είναι ένας σύγχρονος ψύχραιμος νεαρός άνδρας. Αλλά είναι σε θέση να αναλάβει αποφασιστική δράση όταν αντιμετωπίζει αντιξοότητες. Είναι ένας έξυπνος νεαρός τύπος του οποίου το κύριο πάθος του είναι το παραφυσικό: παράλληλα σύμπαντα, άλλοι κόσμοι και παρόμοια. Αυτός ο παράξενος και όχι πολύ κοινωνικός, αλλά παρόλα αυτά καλός άνθρωπος είναι πολύ έξυπνος και πολυμαθής, τα παίρνει όλα απολύτως σοβαρά και προσπαθεί να κατανοήσει την ουσία όλων των φαινομένων γύρω του - αλλά εξαιτίας αυτού, στερείται εντελώς την αίσθηση του χιούμορ και εμπιστοσύνης (συνέπεια παθολογικής σοβαρότητας και ενδιαφέροντος για τη φαντασία). Ακόμη και το πιο φαινομενικά προφανές αστείο μπορεί να εκληφθεί στην ονομαστική αξία, αρχίζοντας να αναλύει στοχαστικά κάποιο είδος ανοησίας - και επομένως είναι εύκολο να τον παραπλανήσεις. Ειδικά ένα κορίτσι, καθώς ο Itsuki είναι πολύ ντροπαλός και τα χάνει γρήγορα όταν επικοινωνεί με το αντίθετο φύλο (αν και θεωρεί τον εαυτό του «εξαιρετικά ψυχρόαιμο»). Παρά, ότι είναι έξυπνος, ευγενικός και αλτρουιστής, η προσωπική ζωή του άντρα ακόμα δεν λειτούργησε. Η κοπέλα του Mai Ikeda με το οποίο έβγαινε του άφησε μόνο ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα. Αποδεικνύεται ότι υπέφερε από καιρό από ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας που προκλήθηκε από ένα μεγάλο σημάδι στο στήθος της και πίστευε ότι μόνο ένας τύπος όπως ο Mamoru θα την αγαπούσε γι' αυτό που είναι, αλλά σύντομα κατάλαβε το λάθος της. Ωστόσο, ο Mamoru εξακολουθεί να κρατά ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα από την πρώην κοπέλα του στο πορτοφόλι του, ίσως ο Mamoru να την αγαπούσε πραγματικά, αλλά παρασύρθηκε τόσο πολύ από τη φαντασία του που δεν μπορούσε να δείξει τα συναισθήματά του. Μετά από αυτό το γεγονός, ο Mamoru αποφάσισε να αφοσιωθεί ακόμη περισσότερο στη δουλειά του - και προσφέρθηκε να πάει επαγγελματικό ταξίδι στο μυστηριώδες νησί Yamijima για να μάθει την αλήθεια για τα γεγονότα που διαδραματίζονται εκεί. Αλλά λίγο πριν το ταξίδι, ο Mamoru άρχισε να υποφέρει από ένα παράξενο επαναλαμβανόμενο όνειρο. Μη δίνοντας σημασία σε αυτή την προειδοποίηση, ο δημοσιογράφος πηγαίνει στο νησί Chuu για να πάρει μια βάρκα στη Yamijima από εκεί. Yorito Nagai: Ένας 21χρονος στρατιώτης που είναι μέλος της ιαπωνικής αυτοάμυνας, που προσγειώθηκε στο νησί Yamijima κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης με το ελικόπτερο. Ήταν συνάδελφος του Hiroshi Okita στον στρατό πριν γίνει τέρας Shibito στο παιδικό πάρκο του νησιού. Είναι ένας απλός νεαρός άνδρας ο οποίος παρά την έλλειψη εμπειρίας στο στρατό, έχει επιδείξει αξιοσημείωτη πειθαρχία στην εκπαίδευση. Έχει πλήρη εμπιστοσύνη στον Takeaki Misawa. Ο Yorito Nagai μόλις σχετικά πρόσφατα εντάχθηκε στις ένοπλες δυνάμεις και ουσιαστικά εξακολουθεί να είναι ένας νεοσύλλεκτος που δεν έχει λάβει ποτέ μέρος σε πραγματικές εχθροπραξίες. Αυτός είναι ένας άνθρωπος που απέχει πολύ από το να είναι ο πιο ατσάλινος χαρακτήρας, και ως εκ τούτου οι γονείς του Yorito. Όταν μπήκε για πρώτη φορά στην υπηρεσία, φοβήθηκαν οι γονείς του ότι ο γιος τους θα άφηνε τα πάντα και θα επέστρεφε σπίτι χωρίς να πετύχει καμία επιτυχία - για να επευφημήσει τον Yorito, η μητέρα του τον έστελνε συνεχώς δώρα και περιέγραψε με γράμματα τις επιμελείς προσπάθειές της να μάθει πώς να χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο για να ανεβάσει το ηθικό του γιου της και να του δείξει ότι δεν αξίζει ποτέ να τα παρατήσει. Θα μπορέσει όμως ένας τόσο απροετοίμαστος πολεμιστής να επιβιώσει σε έναν πραγματικό εφιάλτη, θα έχει τη δύναμη να σώσει τη ζωή του και να παραμείνει άντρας μετά από όλα αυτά; Takeaki Misawa: Ένας 38χρονος στρατιώτης που είναι μέλος της ιαπωνικής αυτοάμυνας και είναι ο ανώτερος αξιωματικός του Yorito Nagai και του Hiroshi Okita. Μετά από την προσγείωση στο νησί Yamijima λόγω προβλήματος με τον κινητήρα του στρατιωτικού του ελικοπτέρου, αναλαμβάνει να οδηγήσει τον Yorito Nagai ενάντια στα Shibito όσο ερευνά το νησί. Δυστυχώς, η νομιμότητα του Takeaki τελικά αμφισβητείται. Aναγκάζεται να κάνει επείγουσα προσγείωση στο Yamijima λόγω προβλήματος με το ελικόπτερο μεταφοράς του. Γνωστός για το κοφτερό μυαλό του, ο Misawa φαίνεται ικανός να αντιμετωπίσει τα μυστήρια του νησιού. Πριν από δύο χρόνια, ο Takeaki Misawa συμμετείχε σε επιχείρηση διάσωσης στην επικράτεια του χωριού Hanuda (το χωριό του βιντεοπαιχνιδιού Forbidden Siren), όταν κατάφερε να σώσει ένα κοριτσάκι ονόματι Harumi Yomoda. Αλλά, παρά το γεγονός ότι με την πρώτη ματιά δεν συνέβη τίποτα ιδιαίτερο τότε, αυτό το περιστατικό άλλαξε όλη τη ζωή του στρατιώτη, επειδή εκείνη την ημέρα ο Misawa ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την τρομερή κατάρα του χωριού Hanuda - από τότε τρομερά οράματα με πολλά χέρια άρχισαν να τον βασανίζουν, απλώνοντας το σώμα του για να τον σκοτώσουν. Παρόλο που ο Takeaki Misawa προσπαθούσε ακόμα να διατηρήσει την ψυχραιμία του, έδειξε εξαιρετικά αποτελέσματα στη δουλειά και κέρδισε ακόμη και αθλητικούς αγώνες στη σκοποβολή, μερικές φορές, προς έκπληξή του, παρατήρησε τη συνήθεια να σχεδιάζει ασυνείδητα εικόνες μαύρων χεριών στα πρώτα αντικείμενα που συναντούσε (συμπεριλαμβανομένων των περιοδικών) και άλλες παραξενιές. Φαινόταν ότι από εκείνη τη μέρα κάτι εγκαταστάθηκε στο υποσυνείδητο του ταγματάρχη και ότι καταβρόχθιζε το μυαλό του μέρα με τη μέρα. Έτσι, μια μέρα, όταν ο Misawa, μαζί με τους συναδέλφους του Yorito Nagai και Hiroshi Okita, πετούσαν με ελικόπτερο στον καθορισμένο χώρο στρατιωτικής εκπαίδευσης, ξαφνικά ο ουρανός καλύφθηκε με μια παράξενη ομίχλη, όλοι οι ραδιοπομποί απέτυχαν και έπρεπε να κάνει αναγκαστική προσγείωση στο νησί Yamijima. Ichiko Yagura: Μια μαθήτρια λυκείου που βρισκόταν στο πλοίο Bright Win μαζί με τους συμμαθητές της. Αλλά συνέβη μια θυελλώδης καταιγίδα και βρίσκει τον εαυτό της να είναι ο μόνος άνθρωπος που επέζησε στο πλοίο. Τρομαγμένη και μπερδεμένη ήταν μέσα στο πλοίο μέχρι που ο Shigeru Fujita την έχει σώσει από τα Shibito. Μετά τα πράγματα μεταξύ τους θα καταρρεύσουν στην συνέχεια. Μετά το τέλος του 44ου πρωταθλήματος τένις γυμνασίου, οι 14χρονοι μαθητές γυμνασίου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Kameishino, Ichiko Yagura, Noriko Kifune (η καλύτερος φίλος της Ichiko) και ο Ichiro Nakajima (ο φίλος της Noriko) μόλις επέστρεφαν στο σπίτι με το επιβατηγό πλοίο Bright Win όταν το πλήρωμα του πλοίου έπιασε το πτώμα μιας κοπέλας στη θάλασσα, κάτι που προκάλεσε αναταραχή στους επιβάτες. Όμως τα γεγονότα δεν τελείωσαν εκεί. Το βράδυ της επόμενης μέρας (2 Αυγούστου), ξέσπασε καταιγίδα: το νερό πήρε ξαφνικά το χρώμα του αίματος και λόγω αυτών των ταραχών, η Ichiko έπεσε από το κατάστρωμα του πλοίου και έπεσε στη θάλασσα. Η Noriko η οποία ήταν επίσης στο κατάστρωμα εκείνη τη στιγμή, κατάφερε να πιάσει τη φίλη της από το χέρι την τελευταία στιγμή - αλλά η κοπέλα δεν είχε αρκετή δύναμη να σύρει την Ichiko πίσω στο κατάστρωμα. Πέφτοντας στο ματωμένο νερό της θάλασσας, το τελευταίο πράγμα που άκουσε η Ichiko ήταν το ουρλιαχτό μιας σειρήνας που πλησίαζε. Shigeru Fujita: Ένας αστυνομικός που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο καταραμένο νησί Yamijima και επιστρέφει για να διερευνήσει τις αναφορές για περίεργες παρατηρήσεις - όπως μια νεαρή γυναίκα στο δήθεν ερημωμένο νησί. Ο Shigeru Fujita γεννήθηκε στο νησί Yamijima και έφυγε από το νησί το 1951 και η μητέρα του πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Το 1970, την ίδια χρονιά που έκλεισε το ορυχείο, πέθανε και ο πατέρας του. Ωστόσο, ο Shigeru, ο οποίος μέχρι τότε είχε ήδη δουλειά στην αστυνομία και μια οικογένεια (αυτό είναι σωστό - δουλειά στην πρώτη θέση), δεν βιαζόταν να επιστρέψει στην πατρίδα του και δεν παρευρέθηκε καν στην κηδεία των γονιών του. Για τον Fujita, το καθήκον ήταν πάντα πάνω από όλα... Αλλά μια μέρα, ως αποτέλεσμα ενός ολισθήματος της αστυνομίας στις 3 Μαΐου 1986, εξαιτίας του οποίου ένας κατηγορούμενος για διάρρηξη κατάφερε να δραπετεύσει, ο Shigeru υποβιβάστηκε και στάλθηκε για να ερευνήσει περίεργες φήμες για την εμφάνιση μιας μυστηριώδους γυναίκας στο νησί Yamijima, το οποίο είναι πλέον κλειστό για το κοινό - με άλλα λόγια, για την πατρίδα της. Ακόμη και μετά από αυτό, ο Shigeru ήταν έτοιμος να συνεχίσει την εργασία του στην αστυνομία και να αναλάβει οποιαδήποτε έρευνα. Έτσι, σε υπέροχη απομόνωση, ο Shigeru πήγε στο νησί Yamijima για να εκπληρώσει το καθήκον του. και από τότε κανείς δεν είδε τον αστυνομικό, το πιο πιθανό είναι ότι ο Shigeru έγινε άλλο ένα θύμα του "ιαπωνικού τριγώνου των Βερμούδων". Παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με τις πληροφορίες στο μενού, την εποχή των γεγονότων του παιχνιδιού (2005), η ηλικία του Shigeru είναι 52. Σαφώς κάτι δεν πάει καλά, γιατί αυτό είναι φυσικά αδύνατο αν ο αστυνομικός έφευγε από το νησί της Yamijima το 1951! Αυτή είναι μια άλλη απόδειξη ότι στο βιντεοπαινχίδι Forbidden Siren 2 δεν βλέπουμε τον πραγματικό Fujita, αλλά μόνο ένα αντίγραφο του εξαφανισμένου αστυνομικού, που αναδημιουργήθηκε από τον «άλλο κόσμο» (όπως, για παράδειγμα, οι Tsuneo και Tomoe Ohta αναδημιουργήθηκαν). Shu Mikami: Ένας πρώην κάτοικος του νησιού Yamijima, ο Shu έχασε τις αναμνήσεις και την όραση του πριν από 29 χρόνια. Είναι βασισμένος σε ένα από τα καλύτερα βιβλία του Τα Δάκρυα της Γοργόνας σε μια ιστορία που του είπε ο πατέρας του όταν ήταν τεσσάρων ετών. Επιστρέφει στο Yamijima αναζητώντας τις χαμένες αναμνήσεις του. Ωστόσο, διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν είναι αυτά που φαίνονται όταν το σκάφος στο νησί καταρέει. Ως παιδί, ο Shu είναι ευγενικός, φροντίζει την Kanae και τον πατέρα του. Όταν βρίσκει τον πατέρα του νεκρό, τρομοκρατείτε πηγαίνοντας στην Kanae για να τον προστατέψει. Καθώς η Kanae πεθαίνει, ο Shu υφίσταται μια τραυματική εμπειρία στο να παρακολουθεί ένα άλλο στενό άτομο να πεθαίνει, ειδικά μπροστά του με αποτέλεσμα να έχει αμνησία και τύφλωση. Ως ενήλικας, δεν έχει αλλάξει και πολύ την καλοσύνη του. Η σύνδεσή του με την Kanae χρησίμευσε μόνο για να τον ξεγελάσει όταν θεώρησε την Kanae σαν Μητέρα, και η αδιαφορία του για τη λογική της επιβίωσής της και το γεγονός ότι δεν είχε ηλικία δείχνει πώς τα συναισθήματά του απέναντί ​​της μπορεί να τον είχε τυφλώσει και να τον είχε κάνει ευάλωτο στην χειραγώγηση. Ως πνεύμα, δείχνει πώς νοιάζεται για τους πλησιέστερους, διασφαλίζοντας ότι ο Soji βρίσκει και φροντίζει τον Tsukasa, και δείχνοντας στην Akiko που βρίσκεται το κλαδί για τον πατέρα του, ώστε να μπορεί να απελευθερωθεί ο πατέρας του. Από μικρός, ο Shu Mimaki ήταν καταδικασμένος στη μοναξιά... Τον πρώτο κιόλας χρόνο της ζωής του, τη μητέρα του την πήρε η θάλασσα. Μετά από αυτή την τραγωδία, ο πατέρας του αγοριού (Ryuhei Mikami) εγκαταστάθηκε με τον γιο του στο νησί Yamijima, αλλά εκεί ο μικρός Shu δεν είχε κανέναν να παίξει, δεν είχε φίλους, επειδή οι ντόπιοι αντιπαθούσαν όλους τους επισκέπτες. Και ο μόνος φίλος του παιδιού για πολύ καιρό ήταν ο πατέρας του, που τα βράδια του διάβαζε όμορφα παραμύθια. Αλλά ο πατέρας του συχνά δεν ήταν στο σπίτι, ο Ryuhei ήταν ασυνήθιστα παθιασμένος με τη δουλειά του, το «κυνήγι θησαυρού», οπότε ο μικρός Shu έπρεπε να περάσει πολύ χρόνο μόνος. Ωστόσο, από την ηλικία των 4 ετών, ο πατέρας του άρχισε να παίρνει τον Shu μαζί του - και μια μέρα, όταν εξέτασαν την προβλήτα του νησιού Yamijima αναζητώντας "θησαυρούς", ο Shu είδε εκεί κάτι εκπληκτικό που του τράβηξε την προσοχή, στην ακτή βρισκόταν ένα νεαρό μελαχρινό κορίτσι, του οποίου το σώμα, προφανώς, πετάχτηκε στην ακτή από τα κύματα - αλλά, παραδόξως, το κορίτσι ήταν ακόμα ζωντανό. Και, εκτός αυτού, έμοιαζε εντυπωσιακά με τη μητέρα του Shu. Σαν η θάλασσα να εκπλήρωσε την επιθυμία ενός παιδιού που έχασε τη μητέρα του και επέστρεψε τη ζωή που πήρε πριν από τρία χρόνια. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο Ryuhei και ο γιος του απλά δεν μπορούσαν να αφήσουν το άτυχο κορίτσι να πεθάνει στην ακτή, φοβούμενος για τη ζωή της, ο αρχαιολόγος μετέφερε το το κορίτσι στο σπίτι. Όταν όμως η κοπέλα συνήλθε, αποδείχθηκε ότι δεν θυμόταν τίποτα, έτσι αποφασίστηκε να την ονομάσουν «Kanae». Και ο πατέρας και ο γιος συμφώνησαν να μείνει στο σπίτι τους. Από τότε που ο μικρός Shu λίγο μεγάλωνε, η κοπέλα είπε στο παιδί ενδιαφέρουσες ιστορίες για τις παλιές εποχές που πέθανε ο κυβερνήτης και γεννήθηκε η μητέρα της, και τραγούδησε επίσης όμορφα τραγούδια για την κόρη που χορεύει (Dance, Maiden, Dance,). Είναι αλήθεια, για κάποιο λόγο, η Kanae δεν έβγαινε ποτέ έξω στο φως της ημέρας - και λόγω αυτό, η Shu ονειρευόταν ότι ο ουρανός θα ήταν για πάντα καλυμμένος με σύννεφα, τότε θα μπορούσε να είναι πάντα μαζί του. Κάποτε το αγόρι ζωγράφισε ένα πορτρέτο της Kanae με φόντο έναν συννεφιασμένο ουρανό και έθαψε το σχέδιο κοντά στο χωριό, σαν πολύτιμος θησαυρός, ευχόμενος να γίνει πραγματικότητα το όνειρό του. Ο Shu φαινόταν να είναι χαρούμενος - απλά κοιτάζοντας μια φωτογραφία τους με τον Kanae για να καταλάβεις πόσο δεμένοι ήταν αυτοί οι δύο άνθρωποι μεταξύ τους. Αλλά η ευτυχία δεν μπορούσε να κρατήσει για πάντα... Συνέβη το πιο συνηθισμένο βράδυ. Αφού διάβασε ένα παραμύθι για τη μικρή γοργόνα στον γιο του το βράδυ, ο Ryuhei, ως συνήθως, τον έβαλε στο κρεβάτι. Αλλά όλες οι σκέψεις του Shu ήταν αφιερωμένες στο αύριο και την Kanae, έλεγε στον μπαμπά ότι ήθελε το κορίτσι να μπορεί να παίξει μαζί του και στο δρόμο, αλλά για κάποιο λόγο, μια σκιά θλίψης εμφανίστηκε στο ξαφνικά σοβαρό πρόσωπο του πατέρα του μόλις το αγόρι ανέφερε το όνομα της. Και λίγη ώρα αφότου ο Ryuhei έφυγε από το δωμάτιο του γιου του, άρχισαν να ακούγονται περίεργες κραυγές από το διάδρομο. Νιώθοντας ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, το παιδί κατέβηκε κάτω. Τα μάτια του είδαν το ματωμένο σώμα του πατέρα του ξαπλωμένο στην πόρτα! Νομίζοντας στην αρχή ότι ο Ryuhei είχε αποκοιμηθεί, ο Shu κόλλησε στο σώμα του πατέρα του, προσπαθώντας μάταια να τον ξυπνήσει, αλλά συνειδητοποιώντας ότι ο πατέρας του ήταν νεκρός, το παιδί, τρομοκρατημένο από αυτό που είδε, ορμάει και τρέχει πηδώντας έξω από το σπίτι του παράθυρου, προς ευτυχία του βλέπει την Kanae στο δρόμο ψάχνοντας την προστασία της, ο μικρός Shu ρίχνεται στην αγκαλιά του κοριτσιού κλαίγοντας από τον φόβο που βίωσε, ενώ η Kanae για κάποιο άγνωστο λόγο αρχίζει να ζητά συγγνώμη. Μετά το περιστατικό με τον Shu να ήταν στην βάρκα παρακολουθώντας τον θάνατο της Kanae, το πρωί η αστυνομία βρήκε μόνο το μικρό Shu Mikami, καθισμένο σε μια βάρκα που παρασύρθηκε, ο μόνος επιζών από το περιστατικό του 1976 στο νησί Yamijima. Όταν ανακαλύφθηκε ο Shu, το σώμα του αγοριού καλύφθηκε με εκδορές μετά την πτώση, το παιδί έχασε επίσης εν μέρει την όρασή του και δεν μπορούσε πραγματικά να θυμηθεί τι συνέβη στο νησί όπου ο πατέρας του και η Kanae εξαφανίστηκαν. Στη συνέχεια, ο Shu Mikami στάλθηκε σε ορφανοτροφείο και υιοθετήθηκε από ανάδοχους γονείς, με αποτέλεσμα να μετακομίσει στο Τόκιο. Αλλά και πάλι, από τότε, το αίσθημα της μοναξιάς δεν τον έχει αφήσει. Πρώτα ο Shu έχασε τη μητέρα του και μετά τον πατέρα του και την Kanae, τώρα δεν μπορεί καν να δει τον κόσμο γύρω του, καταδικασμένος να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα σκοτεινό κενό. Ό,τι του έχει απομείνει - αυτές είναι αναμνήσεις από αυτούς που αγαπούσε - αλλά ακόμα κι αυτές οι αναμνήσεις ήταν ασαφείς. Σαν να κρεμόταν μια κατάρα πάνω από τον Mikami, και κάποιος σταδιακά του αφαιρεί ό,τι είναι αγαπημένο του. Ήταν αφόρητο - και γι' αυτό ο Shu, ανίκανος να συνεχίσει να ζει έτσι, άρχισε να αποσύρεται στον εαυτό του, στον κόσμο των θλιβερών αναμνήσεων του, προσπαθώντας να βρει τη χαμένη ευτυχία. Το 1991, ο Shu μπήκε στο πανεπιστήμιο. Αυτή τη στιγμή, αρχίζει να ασχολείται με τη λογοτεχνία και να γράφει βιβλία, προσπαθώντας έτσι να ανακτήσει τις χαμένες αναμνήσεις, να αναπαράγει ξανά παλιά γεγονότα και να καταλάβει τι πραγματικά συνέβη. (2002) : Το πρώτο βιβλίο του Shu Mikami ήταν το "Ocean's Edge/Η Άκρη του Ωκεανού " που δημοσιεύεται σε ένα δημοφιλές ιαπωνικό περιοδικό, αφηγούντο την ιστορία ενός νεαρού άνδρα ονομάτι "S" ο οποίος, μη μπορώντας να αντέξει τη σκληρή πραγματικότητα, προσπαθεί να δώσει τέλος στη μισητή ζωή του ρίχνοντας τον εαυτό του στη θάλασσα. Όμως μια νεαρή κοπέλα που εμφανίζεται ξαφνικά τον σώζει και παρά την απομόνωση του «S» και την απροθυμία του να μιλήσει για το παρελθόν, του δίνει αδιάφορα την αγάπη της. Για τον «S», που σχεδόν απελπίστηκε να βρει νόημα στη ζωή, αυτή η αγάπη γίνεται μια νέα ελπίδα. Γεμάτο συμβολισμό, που ασχολείται με την καθημερινή ζωή και την ιερότητα, διαποτίζεται από τα θέματα του θανάτου και της αναγέννησης και αντικατοπτρίζει μια αίσθηση συνεχούς μοναξιάς, αυτό έγινε αμέσως απίστευτα δημοφιλές στους αναγνώστες παίρνοντας μετά από ένα χρόνο το 444ο βραβείο Pufitzer για καλύτερη συγγραφή, γεγονός που ανέβασε τον Mikami στην τάξη ενός από τους καλύτερους και πιο μυστηριώδεις συγγραφείς στην Ιαπωνία. Αλλά ο ίδιος ο Shu δεν σκέφτηκε τη δημοτικότητα - για αυτό, το "Ocean's Edge" ήταν μια προσπάθεια να θυμηθεί και να κατανοήσει μακροχρόνια γεγονότα. Στην πραγματικότητα, σε αυτό το βιβλίο γράφει για τον εαυτό του και την Kanae.(2005): Ο συγγραφέας κυκλοφορεί επίσης το δεύτερο βιβλίο του, το δίτομο μυθιστόρημα «Mermaid's Tear/Το δάκρυ της γοργόνας» (εκδότης: Tangensha, η ημερομηνία δημοσίευσης συμπίπτει με τα γενέθλια του Shu Mikami). Σύμφωνα με τις εξηγήσεις του συγγραφέα, το «Mermaid's Tear/Το δάκρυ της γοργόνας» είναι ουσιαστικά ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο. Μιλάει για έναν άντρα που έχει χάσει την όρασή του και φυλακίζεται στο απόλυτο σκοτάδι, ακολουθώντας το κάλεσμα του τραγουδιού της κοπέλας που αντηχεί στις αναμνήσεις του, που άκουσε πριν από πολλά χρόνια και που τώρα τον οδηγεί σε αναζήτηση χαμένων παιδικών αναμνήσεων. Ένα μυστηριώδες τραγούδι φέρνει τον πρωταγωνιστή στην ακτή, όπου, σύμφωνα με το μύθο, ζουν γοργόνες - και εκεί συναντά μια μυστηριώδη κοπέλα που δεν θυμάται τίποτα για τον εαυτό της... Το «Mermaid's Tear/Το δάκρυ της γοργόνας» είναι μια τρυφερή και συγκινητική ιστορία αγάπης στην οποία αντίστοιχοί στο παρελθόν και το παρόν, το όνειρο και την πραγματικότητα, τον θάνατο και την αναγέννηση. Αυτό το βιβλίο είναι ένα μυστηριώδες κλειδωμένο κουτί με αναμνήσεις κρυμμένες μέσα του, το οποίο για πολύ καιρό ξεκουράστηκε στο υποσυνείδητο του Shu Mikami - και τώρα ο συγγραφέας κατάφερε να το ανοίξει για τον εαυτό του και για όλους τους αναγνώστες. Στις 24 Ιουλίου την ίδια χρονιά ο Shu Mikami παίρνει μέρος στην εκπομπή «Afternoon Prince» για το βιβλίο «Το δάκρυ της γοργόνας» που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Εκτός από την ίδια τη συνέντευξη, οι άνθρωποι της τηλεόρασης κανονίζουν ακόμη και ένα μικρό τεστ για τη δημοτικότητα του Mikami - πλησιάζουν τους ανθρώπους στους δρόμους με μια φωτογραφία του συγγραφέα και ρωτούν αν γνωρίζουν το άτομο στη φωτογραφία. Και το αποτέλεσμα δείχνει πραγματικά την απίστευτη φήμη του Shu - σχεδόν όλοι τον ξέρουν, και εκτός αυτού, τα κορίτσια στους δρόμους σχεδόν του εξομολογούνται τον έρωτά τους ... Αλλά το θλιμμένο πρόσωπο του Mikami δείχνει ότι παρά τη δημοτικότητά του, εξακολουθεί να αισθάνεται απίστευτη μοναξιά. Οι συναισθηματικές πληγές που δέχθηκαν στην παιδική ηλικία δεν θα φύγουν τόσο εύκολα, και επιπλέον, ο Shu καταλαβαίνει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι στους δρόμους δεν τον αγαπούν, αλλά μόνο την εικόνα του, την ιδέα τους για τον συγγραφέα. 7 μέρες αργότερα μετά από μια συνέντευξη με έναν δημοσιογράφο του περιοδικού «Kastori», ο οποίος ανέφερε ένα μυστηριώδες νησί στις ειδήσεις (Shikai News) σε μια συνομιλία με έναν συγγραφέα, οι παιδικές μνήμες αρχίζουν να ξυπνούν στο Shu, και μετά από αυτό αποφασίζει να πάει εκεί με το μοναδικό πλάσμα κοντά του, έναν πιστό σκύλο-οδηγό τον Tsukasa. Από τότε, κανείς δεν έχει δει τον συγγραφέα - ωστόσο, υπάρχουν φήμες ότι ο συγγραφέας Mikami πήγε στο νησί που ονομάζεται "Yamijima". Akiko Kiyota: Μία μέντιουμ που συνοδεύει τον Soji Abe στο νησί Yamijima προκειμένου να αποδείξει την αθωότητά του για τον θάνατο της Ryuko Tagawa. Είναι πολύ εξοικειωμένη με το νησί, και είναι σε θέση να διαβάσει το παρελθόν κατά τη διάρκεια του Sightjacking. Ήταν σε θέση να δει όλα τα είδη αναμνήσεων αγγίζοντας αντικείμενα και ανθρώπους που μπορεί να θυμηθεί. Μετά την αποφοίτησή της από το κολέγιο άνοιξε ένα κατάστημα που ονομάζεται Yumemi Salon στο Τόκιο όπου εργάστηκε ως μάντισσα, χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις της να διαβάσει τις αναμνήσεις ανθρώπων, και αντικειμένων, ή μέσω υπηρεσιών ραντεβού ή ανάγνωσης ταρώ για να βοηθήσει άλλους ανθρώπους. Ενεργεί επίσης με το όνομα "Mademoiselle Yumemi" στο Διαδίκτυο. Τελικά γίνεται ένα είδωλο της Μητέρας για να συναντήσει την καλύτερη της φίλη την Ryuko Tagawa (που είναι επίσης ένα άλλο είδωλο από τη Μητέρας) συναντιόνταν την στο εστιατόριο όπου δούλευε. Ένα απόγευμα, η Akiko μαθαίνει από την είδηση ​​ότι η Ryuko δολοφονήθηκε, πιθανώς από τον εραστή της τον Soji Abe. Λίγες στιγμές μετά την παρακολούθηση των ειδήσεων, η Soji εμφανίζεται και της λέει ότι μόλις είδε την Ryuko να βγαίνει από το κτίριο πριν από τη δολοφονία, οπότε πρέπει να είναι ζωντανή. Και οι δύο αποφασίζουν να πάνε στο Yamijima για να βρουν την Ryuko και να αποκαλύψουν την αθωότητα του Soji. Ο Akiko Kiyota είχε μια ιδιαίτερη ικανότητα να βλέπει το παρελθόν από την παιδική της ηλικία μόνο αγγίζοντας τον συνομιλητή, μπορούσε να δει τις αναμνήσεις και το παρελθόν του, αλλά ακόμη περισσότερο η Akiko ήταν επίσης σε θέση να αντιληφθεί την ψυχική ενέργεια συγκεντρωμένη σε οτιδήποτε σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο άτομο. Έτσι, για παράδειγμα, της αρκούσε απλώς να σηκώσει ένα αντικείμενο που άγγιξε κάποιος για να δει τις αναμνήσεις του! Από την πρώιμη παιδική ηλικία, η Akiko αγαπούσε να εκπλήσσει τους άλλους με την ικανότητά της. Για παράδειγμα, όταν αγγίξε τη μητέρα της, μπόρεσε να δει τα γεγονότα που έγιναν στη γέννησής της: στις 3 Αυγούστου 1976, η μητέρα της Akiko, βρισκόταν στα τελευταία στάδια. εγκυμοσύνης, έπεσε από μια βάρκα στο νερό, γεγονός που οδήγησε σε πρόωρο τοκετό. Αναμφίβολα, η μητέρα, που προηγουμένως αγνοούσε τις παρόμοιες ικανότητες της κόρης της, συγκλονίστηκε από την ιστορία της Akiko. Αλλά ποιος είναι ο λόγος για μια τόσο ασυνήθιστη δύναμη του κοριτσιού; Η αλήθεια είναι ότι στην πραγματικότητα η Akiko είναι η αναγέννηση της Kanae, γιατί, αν συγκρίνουμε τις ημερομηνίες, τότε η 3η Αυγούστου 1976 είναι ακριβώς η μέρα που ο Kanae διαλύθηκε στη θάλασσα και ταυτόχρονα η Akiko γεννήθηκε από ένα κορίτσι που έπεσε στη θάλασσα κοντά το νησί Yamijima! Όπως καταλαβαίνουμε, η ψυχή της Kanae επέστρεψε στη θάλασσα ενσαρκώθηκε σε ένα παιδί στη μήτρα μιας γυναίκας που έπεσε στο νερό. Γι' αυτό η Akiko έχει δυνάμεις που ένας κανονικός άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει. Ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια, η ψυχή της Kanae ήταν βαθιά στο υποσυνείδητο της Akiko και δεν έγινε αισθητή. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι οι ειδικές ικανότητες της Akiko έφεραν μόνο οφέλη, μερικές φορές δημιουργούσαν και δυσκολίες. Τελικά, ποιος θέλει να επικοινωνήσει με ένα άτομο που μπορεί να δει όλα τα βαθύτερα μυστικά σας; Υπήρξε μια εποχή που η Akiko ένιωθε χαμένη και δεν ήξερε τι να κάνει με τη δύναμή της - αλλά μετά ανακάλυψε την τέχνη της πρόβλεψης του μέλλοντος και αποφάσισε να γίνει μάντισσα ανοίγοντας το δικό της μαγαζί στο Τόκιο - "Yumemi Salon" . Επιπλέον, είναι πολύ συμβολικό το γεγονός ότι η Akiko επέλεξε τη φράση «Ο αληθινός σου εαυτός κρύβεται μέσα σου » ως σύνθημα του θεσμού της (ο αληθινός σου εαυτός κρύβεται μέσα σου), που ισχύει και για τη δική της κατάσταση με αληθινή προσωπικότητα. Ίσως το μόνο άτομο που ήξερε για την αληθινή φύση της μάντισσας ήταν η Ryuko Tagawa (Η Akiko και η Ryuko έμεναν όχι μακριά ο ένας από τον άλλον, γι' αυτό και συναντήθηκαν, αν και ο συγκάτοικος της Ryuko, ένας τύπος ονόματι Soji Abe, δεν πήρε με καλό μάτι την επικοινωνία τους σε όλα, λόγω της αμφιβολίας της προς την Akiko), αλλά επέλεξε να μην πει τίποτα στη φίλη της για να μην την «ξυπνήσει από τον ύπνο της» και να επαναφέρει τις οδυνηρές αναμνήσεις του αληθινού της εαυτού. Soji Abe: Ένας εργαζόμενος σε ένα λιμάνι πριν κατευθυνθεί στο νησί Yamijima , ο Soji ήταν φίλος με την Ryuko. Δυστυχώς αυτή σκοτώθηκε και είναι κατηγορούμενος για τη δολοφονία της (πράγμα που δεν την σκότωσε αυτός). Συνεργαζόμενος με την Akiko, πηγαίνει στο νησί Yamijima για να κρυφτεί από την αστυνομία και να δει αν μπορεί να βρει έναν τρόπο να αποδείξει την αθωότητά του. Ο Soji ήταν ένας ευγενικός άντρας που ανέπτυξε μια προβληματική σχέση με την Ryuko. Συχνά καβγάδιζε μαζί της, αλλά την αγαπούσε ανεξάρτητα. Ωστόσο, μια μοιραία μέρα, οι δύο καταλήγουν σε έναν μεγάλο καβγά αναγκάζοντας τον Soji να φύγει από το διαμέρισμα. Ενώ είναι μακριά, η Yuri Kishida, ένα άλλο είδωλο της Μητέρας, επισκέπτεται την Ryuko για να τη σκοτώνει λόγω της αμνησίας και της απροθυμίας της να εκπληρώσει την αποστολή της. Μετά που η Yuri δολοφόνησε την Ryuko, άλλοι κάτοικοι και η αστυνομία υποψιάζονται για τον Soji ότι αυτός ήταν ο δολοφόνος της Ryuko και τώρα είναι ένας καταζητούμενος φονιάς. Έχοντας την επίγνωση της αθωότητάς του, ο Soji αναγκάζεται να εισέλθει στο σπίτι της Akiko Kiyota, γνωρίζοντας ότι είναι μια μέντιουμ και φίλη της Ryuko, και ως εκ τούτου μπορεί να τον βοηθήσει να αποδείξει την αθωότητά του. Έπιασε την Akiko την στιγμή που έβλεπε αυτόν στις ειδήσεις απειλώντας την ότι θα την σκοτώσει με ένα μαχαίρι στο λαιμό της αν ουρλιάξει. Όταν η Akiko γίνεται ήσυχη o Soji σταματά την απειλεί και είναι τρομερά προβληματισμένος όταν αποκαλύπτει η αστυνομία ότι τον ακολουθεί για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Η Akiko γνωρίζοντας τον Soji, πιστεύει στην αθωότητά του και έτσι οι δύο αποφασίζουν να πάνε στο νησί Yamijima ως μέρος για να ξεφύγουν, ενώ προσπαθούν να καταλάβουν πώς να αποδείξουν ότι ο Soji δεν σκότωσε την Ryuko. Παρά το γεγονός ότι εκ πρώτης όψεως ο Soji μπορεί να εκληφθεί εσφαλμένα ως άπληστος νταής του δρόμου, στην πραγματικότητα, αυτός ο νηπιακός τύπος στην καρδιά μοιάζει περισσότερο με ένα μεγάλο παιδί - δραστήριο, φιλικό και ανέμελο. Ίσως γι' αυτό βρίσκεται συνεχώς σε διάφορες παράλογες καταστάσεις. Μια ωραία μέρα, ο Soji κατάφερε να ζήσει στο ίδιο διαμέρισμα με την Ryuko Tagawa (προφανώς, ούτε η δραπέτης Ryuko ούτε ο άνεργος Soji είχαν χρήματα για στέγαση, οπότε αποφάσισαν να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα μαζί για να εξοικονομήσουν χρήματα). Παρά το γεγονός ότι η Ryuko και Soji ήταν εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, παραδόξως, βρήκαν ο ένας στον άλλο την υποστήριξη, την υποστήριξη και την κατανόηση που τόσο τους έλειπε σε αυτόν τον κόσμο. Η σχέση τους δύσκολα θα μπορούσε να ονομαστεί αγάπη, αυτοί οι άνθρωποι απλά χρειάζονταν ο ένας τον άλλον. Στις 31 Ιουλίου, ο Soji, επιστρέφοντας στο διαμέρισμά του, συνάντησε την Ryuko στις σκάλες (τουλάχιστον νόμιζε ότι ήταν η Ryuko - είδε στην πραγματικότητα την "Yuri Kishida"). Έμεινε έκπληκτος όταν μπήκε στο διαμέρισμα και βρήκε το σώμα μιας κοπέλας πεσμένη στο πάτωμα μέσα σε μια λίμνη αίματος! Έτσι ο τύπος ενεπλάκη σε μυστηριώδη γεγονότα. Σύντομα έφτασε η αστυνομία, οπότε ο Soji δεν έμεινε παρά να δραπετεύσει από τη σκηνή. Τελικά, κανείς δεν θα πίστευε την αθωότητά του, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι οι γείτονες πρέπει να είχαν ακούσει τη διαμάχη τους με την Ryuko χθες, που προέκυψε από για μια ξαφνική κλήση από την Akiko Kiyota, μια μάντισσα που προσπάθησε να προειδοποιήσει την Ryuko για κάποιο είδος κινδύνου. Αποφασίζοντας ότι η Akiko, η οποία τηλεφώνησε την προηγούμενη μέρα της δολοφονίας, ξέρει ακριβώς για το τι έχει συμβεί, ο Soji αποφασίζει να πάει κοντά της και να την αναγκάσει να του δώσει πληροφορίες για αυτή πιστεύοντας ότι δεν την σκότωσε τελικά και ότι είναι ζωντανή. Τελικά, αποδείχθηκε ότι και η ίδια η Kiyota δεν ήξερε τίποτα για το τι συνέβη, αλλά, σύμφωνα με τα μαγικά της, η λύση κρύβεται στο εγκαταλελειμμένο νησί Yamijima. Και έτσι ο Soji και η Kiyota πηγαίνουν σε ένα μυστηριώδες νησί για να αποδείξουν την αθωότητα του, αλλά στην πορεία, το σκάφος Shosei-Maru πέφτει σε μια ξαφνική καταιγίδα και οι δορυφόροι ξεβράζονται στην ξηρά από τον Yamijima. Kanae: Είναι ένα παράξενο κορίτσι που βρέθηκε το 1976 από τον Ryuhei Mikami μαζί με τον γιο του που ξεβράστηκε στην ακτή του νησιού Yamijima - έμοιαζε πολύ με τη νεκρή σύζυγο του Ryuhei, αλλά δεν βγήκε ποτέ έξω μέχρι το φως της ημέρας. Για κάποιο χρονικό διάστημα έζησαν μαζί σαν μια οικογένεια, ευγενικά και φιλικά η Kanae αντικατέστησε τη μητέρα του μικρού Shu. Ο Ryuhei επίσης δεν μπορούσε να είναι αδιάφορος για το κορίτσι, καθώς του θύμισε την αγαπημένη του σύζυγο, αλλά στα βάθη της ψυχής του βασανίστηκε από αμφιβολίες για την αληθινή φύση της μυστηριώδους "ευρήματος" της. Ωστόσο, αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί για πάντα. Σύντομα, τα μέλη της οικογένειας Ohta με τους ψαράδες έμαθαν ότι εμφανίστηκε μια κοπέλα στο χωριό Aonoku του νησιού ότι φοβάται το φως. Απόλυτα πεπεισμένοι ότι η Kanae προέρχεται από το κακό και ότι είναι το «εργαλείο των Αρχαίων» που αναφέρεται στον κώδικα της οικογένειας Ohta, αποφάσισαν να σκοτώσουν το κορίτσι με κάθε κόστος. Αυτοί οι άνθρωποι δεν σκέφτονταν πλέον αν έκαναν το σωστό - απλώς ακολούθησαν τυφλά τις παραδόσεις των προγόνων τους. Και το βράδυ στις 2 Αυγούστου έκαναν έφοδο στο σπίτι του Mikami. Εκείνη την ώρα, η Kanae βρισκόταν μόλις στον πρώτο όροφο όταν άρχισαν να ακούγονται έξω από το σπίτι οι κραυγές των χωρικών, που διψούσαν για το θάνατο της «μάγισσας», ο Ryuhei Mikami κατέβηκε αμέσως κάτω. Όμως, προς απογοήτευση της Kanae, ο Ryuhei κατάλαβε αμέσως την πραγματική της φύση και προφανώς προσπάθησε να αφήσει τους κυνηγούς «μαγισσών» να μπουν στο σπίτι του. Η Kanae για να το σταματήσει αυτό, άρπαξε ένα μαχαίρι και μαχαίρωσε με αυτό τον Ryuhei (αν και οι ακριβείς συνθήκες του φόνου είναι άγνωστες). Συνειδητοποιώντας με τρόμο ότι ο Ryuhei είναι νεκρός από τα χέρια της με αίμα, η Kanae έσπευσε να τρέξει πανικόβλητη - όχι μόνο από τους διώκτες της, αλλά και από αυτό που είχε κάνει. Η συνειδητοποίηση της το τι είχε συμβεί ήταν τόσο αφόρητη που προσπαθώντας να βγει από το σπίτι από το παράθυρο και παρατηρώντας τον εαυτό της στον κοντινό καθρέφτη με ματωμένα χέρια, η Kanae έσπασε αμέσως τον καθρέφτη. Τελικά βγαίνοντας από το σπίτι, η κοπέλα πέταξε αμέσως το μαχαίρι, υποσχόμενη ότι δεν θα σκότωνε κανέναν άλλο - αλλά έπρεπε να περιπλανηθεί στη γειτονιά για αρκετή ώρα, κρυμμένη από τους απανταχού ψαράδες. Και τότε στο δρόμο συναντά κατά λάθος τον μικρό Shu, το αγόρι ήταν τρομερά τρομοκρατημένο που ανακάλυψε το πτώμα του πατέρα του, μέχρι που ξανασυναντήθηκαν μαζί. Παρά το γεγονός ότι η μοίρα της Kanae ήταν να αναγκάσει το αγόρι να ανοίξει τις Επτά Πύλες και στη συνέχεια να θυσιάσει τη ζωή του για να ξυπνήσει τη Μητέρα, το κορίτσι δεν μπορεί απλά να το επιτρέψει - ο μικρός της Shu ήταν αγαπητός. Είναι το μόνο άτομο σε αυτόν τον κόσμο που αποδέχτηκε την Kanae όπως ήταν και την αγάπησε όπως ένα παιδί αγαπά τη μητέρα του. Και τον αγάπησε σαν δικό της παιδί... Κι έτσι η Kanae αποφασίζει να πάει κόντρα στη Μητέρα και να προσπαθήσει να σώσει τον Shu, από τη μοίρα της θυσίας από τη Μητέρα και από τους θυμωμένους χωρικούς. Παλεύει να τον πάει στην προβλήτα, όπου η βάρκα θα μπορούσε να πάρει το παιδί μακριά από το επικίνδυνο νησί, αλλά στο τέλος, λίγο πριν φτάσουν στον στόχο, ο Kanae και ο Shu πέφτουν σε μια ενέδρα που έχουν στήσει οι ψαράδες στη γέφυρα. Αλλά ξαφνικά η γέφυρα κάτω τους αρχίζει να καταρρέει. Η Kanae προσπαθεί στο τελευταίο δευτερόλεπτο να μην πέσει το παιδί, αλλά στο τέλος, οι δυο τους πέφτουν από ένα ύψος στο νερό, η Kanae καταφέρνει μόνο να αγκαλιάσει το παιδί κατά την διάρκεια της πτώσης προστατεύοντάς το με το σώμα της. Όλα αυτά συμβαίνουν σε λίγα δευτερόλεπτα μέχρι τα μεσάνυχτα. Αλλά οι χωρικοί δεν έχουν το χρόνο να γιορτάσουν τη νίκη τους στον αγώνα ενάντια στο κακό, καθώς το απόκοσμο βουητό της Σειρήνας αρχίζει να εξαπλώνεται στο νησί και ένα τεράστιο κύμα αιματηρού τσουνάμι κυλάει πάνω από το νησί Yamijima, ξεπλένοντας τα πάντα στο πέρασμά του. Το πρωί της 3ης Αυγούστου χάνοντας σιγά σιγά τις δυνάμεις της, η Kanae πεθαίνει σταδιακά στο θαλασσινό νερό χωρίς καταφύγιο από το θανατηφόρο φως του ήλιου. Ο μικρός Shu κάθεται σε μια βάρκα παρακολουθώντας την αβοήθητη πώς η ζωή της «μάνας» του έφτανε στο τέλος της, υπενθύμισε στην Kanae ότι κατάφερε ακόμα να σώσει το μοναδικό άτομο κοντά της και να νικήσει τη μοίρα, παρόλο που της στοίχισε τη ζωή. «Shu, σε παρακαλώ μην κοιτάς...» ήταν τα τελευταία της λόγια πριν το σώμα της Κανάε χαθεί στη θάλασσα για πάντα. Όμως η ψυχή του κοριτσιού δεν έπαθε τον θάνατο. Ikuko Kifune: Ένας θαλάσσιος βιολόγος με παράξενες ψυχικές δυνάμεις, η Ikuko μπορεί να ελέγξει τους ανθρώπους που οραματίζονται μέσω κάποιου είδους κατοχής και είναι η δίδυμη αδελφή της Ryuko Tagawa. Έρχεται στο νησί Yamijima απρόθυμα αντλώντας από ένστικτο. Η Ikuko Kifune είναι ένα νεαρό κορίτσι που μεγάλωσε στο νησί Chuu και αφού αποφοίτησε από το σχολείο, έπιασε δουλειά στο Sanzu Wharf. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Η αλήθεια είναι ότι η Ikuko είναι ένα από τα δύο δίδυμα που γεννήθηκαν από την Noriko Kifune στις 26 Νοεμβρίου 1986. Όπως θυμόμαστε, η έγκυος Noriko, λίγο πριν τη γέννηση των παιδιών της, έπεσε από το πλοίο «Bright Win» και πέρασε αρκετή ώρα στα θαλάσσια νερά κοντά στο νησί Yamijima, που σφράγισε τη μοίρα των παιδιών της. Λόγω του γεγονότος ότι η μητέρα της άγγιξε τα νερά της θάλασσας, η Ikuko έλαβε ένα "καταραμένο σημάδι" στο στήθος της από τη γέννησή της και με τον καιρό ανέπτυξε την ικανότητα να διαβάζει τις σκέψεις των ανθρώπων. Αλλά όλες αυτές οι παραφυσικές ικανότητες δεν έφεραν καθόλου την Ikuko ευτυχία, αντίθετα έγιναν αιτία συνεχούς εκφοβισμού από τους άλλους. Αν κρίνουμε από τη συμπεριφορά της, η Ikuko έχει συνηθίσει να είναι πάντα μόνη και προσπαθεί να μείνει μακριά από τους ανθρώπους γύρω της - ίσως γι' αυτό επέλεξε μια δουλειά μακριά από την πόλη (αν και, ίσως, το ενδιαφέρον για τη θάλασσα είναι συνδεδεμένο με τη γέννησή της και το γεγονός ότι η Ikuko τράβηξε εν αγνοία της τη μητέρα). Πιθανότατα, μια τέτοια συμπεριφορά ήταν μια ψυχολογική αντίδραση στον εκφοβισμό και τη μοναξιά που έπρεπε να υπομείνει το κορίτσι στο σχολείο - οι συμμαθητές που θεωρούσαν την Ikuko κάποιο είδος τέρατος συχνά την αποκαλούσαν "μάγισσα" και πείραζαν το κορίτσι, έτσι ώστε με τον καιρό, Η Ikuko άρχισε να αποφεύγει τους άλλους… Αλλά παρόλα αυτά, προσπάθησε να συσχετιστεί με μια τέτοια κατάσταση με ειρωνεία και να επαναλάβει στον εαυτό της "Ό,τι λένε για μένα είναι ανοησίες. Δεν χρειάζομαι κανέναν" (ίσως ήταν εν μέρει αυτός ο λόγος για την αλαζονική σαρκαστική στάση της Ikuko απέναντι στους ανθρώπους, που εκφράζεται στην συνομιλία της με τον Mamoru), αν και αυτή η κατάσταση την πλήγωσε. Τη νύχτα, το κορίτσι βλέπει ακόμη και συχνά ένα τρομερό όνειρο στο οποίο έφυγε από τους ανθρώπους που την κορόιδευαν και στο τέλος, περικυκλωμένη από το σκοτάδι, έγινε θύμα εκατοντάδων χεριών που σέρνονταν ξαφνικά από το έδαφος, τραβώντας την σε μια σκοτεινή άβυσσο. Ιστορία: η ιστορία της Ikuko Kifune ξεκινά με το γεγονός ότι με τη θέληση της μοίρας βρίσκεται στο πλοίο Shosei-Maru (στο οποίο εργάζεται ως ασυρματιστής και βοηθός του καπετάνιου) μαζί με τους υπόλοιπους ανθρώπους που αποφάσισαν να φύγουν για το νησί Yamijima, και στο δρόμο για το δύσμοιρο "νησί του σκότους", Το πλοίο Shosei-Maru παγιδεύεται σε μια καταιγίδα, με αποτέλεσμα η Ikuko να παρασυρθεί στη θάλασσα σε τεράστια κόκκινα κύματα. Η ηρωίδα ανακτά τις αισθήσεις της ήδη στο νησί Yamijima περίπου 9 ώρες μετά το ναυάγιο (δηλαδή, ήδη 2 ώρες και 13 λεπτά μετά το κύμα τσουνάμι - το σημείο εκκίνησης για την ώρα των γεγονότων του παιχνιδιού). Αφού αναρρώνει από έναν εφιάλτη και προσπαθεί να μην του δώσει σημασία, η Ikuko συνειδητοποιεί ότι για έναν ανεξήγητο λόγο οι ικανότητές της έχουν αυξηθεί - τώρα η αντίληψή της για τις σκέψεις έχει γίνει ακόμη πιο ξεκάθαρη, εκτός από τις *ανθρώπινες* σκέψεις, νιώθει και κάτι κακό. Στο νησί Στηριζόμενη σε αυτή τη δύναμη, η Ikuko πηγαίνει στο κάλεσμα της ψυχικής ενέργειας που νιώθει και τελικά έρχεται σε ένα εγκαταλελειμμένο Λούνα Παρκ, ανακαλύπτοντας μια ανοιχτή πύλη στον κάτω κόσμο όπου αναπαύεται η Μητέρα. Το κορίτσι βρίσκεται ακριβώς στην ώρα να σώσει τον Mamoru Itsuki από τη μοίρα του να θυσιαστεί για τη Μητέρα, αλλά παρόλα αυτά, η αναβίωση της τρομερής οντότητας δεν μπορεί να αποτραπεί, οπότε η Ikuko και ο τραυματισμένος Mamoru τρέπονται σε φυγή. Μετά από αυτά τα γεγονότα, αποφασίζουν να σταματήσουν στον οικισμό Aonoku για να ξεκουραστούν. Όπως προκύπτει από τον διάλογο, η Ikuko δεν έχει συνηθίσει να βρίσκεται δίπλα σε άλλο άτομο (επίσης λόγω των ικανοτήτων της), έτσι αποφασίζει να συνεχίσει το δρόμο της μόνη, αφήνοντας τον Mamoru σε ένα ασφαλές μέρος και κατευθύνεται προς έναν μυστηριώδη πύργο. πάνω από το νησί. Νιώθοντας τις σκέψεις των Yamibito και συνειδητοποιώντας όλο το μίσος αυτών των πλασμάτων, που έχουν ζήσει για αιώνες στο σκοτάδι κάτω από τη γη και τώρα ανυπομονούν να απελευθερωθούν, η Ikuko αποφασίζει να τα καταστρέψει, ανεξάρτητα από το τι της κοστίσει - και αρχίζει να σκαρφαλώνει στο παράξενος πύργο στα σύνορα των κόσμων για να εμποδίσει τη Μητέρα να εισέλθει στον πραγματικό κόσμο. Στο δρόμο, συναντά ξανά τον Mamoru Itsuki, αλλά παρόλα αυτά δεν καταφέρνουν και οι δύο να αποτρέψουν την προέλαση της Μητέρας. Στις 22:59 το κτύριο αρχίζει ξαφνικά να καταρρέει κάτω από τα πόδια τους, και την τελευταία στιγμή οι ήρωες τραβιούνται στα σύνορα μεταξύ των κόσμων, όπου αυτή ο Mamoru και η Μητέρα καταφέρνουν να πάνε σε ένα παράλληλο σύμπαν στον χρόνο. Αλλά στο τέλος, ο Mamoru και ο Ikuko εξακολουθούν να νικούν τη Μητέρα και επιστρέφουν στον πραγματικό κόσμο. Έτσι, η Ikuko γίνεται ο δεύτερος επιζών μετά από όλα αυτά. Εξακολουθεί να είναι ένα απ τα «καταραμένα δίδυμα». Μοναχικός λύκος (η ιδέα της Ikuko Kifune για τον εαυτό της): από τη φύση της, η Ikuko μεγάλωσε μακριά από τη μητέρα της και έχασε την εμπιστοσύνη στους ανθρώπους γύρω της, είναι μια τυπική εικόνα ενός "μοναχικού λύκου" - συνηθίζει να κάνει τα πάντα με τον δικό της τρόπο χωρίς να ζητήσει βοήθεια από κανέναν. Αλλά, όπως καταλαβαίνουμε, αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ikuko να βασίζεται μόνο στις δικές της δυνάμεις σε όλα δεν προκαλείται από κάποιον τεχνητό ηρωισμό και υπερτροφικό ναρκισσισμό, αλλά από την απλή αβεβαιότητα ότι κάποιος θα αποφασίσει πραγματικά να τη βοηθήσει, γνωρίζοντας η αληθινή ουσία ενός κοριτσιού. Αλλά κατά τη διάρκεια των γεγονότων του παιχνιδιού, η ηρωίδα βρίσκεται σε καταστάσεις όπου η δική της δύναμη δεν είναι αρκετή - και μόνο η βοήθεια από τον Mamoru της επιτρέπει να δραπετεύσει και να νικήσει την τρομερή Μητέρα. Yuri Kishida: Μια 18χρονη τρελή γυναίκα και είναι η δολοφόνος της Ryuko Tagawa, είναι ένα είδωλο της Μητέρας που υπακούει στις εντολές της για να την απελευθερώσει με το να βρίσκει άτομα που θα ανοίξουν τις επτά πύλες του Κάτω Κόσμου. Αυτή η όμορφη αλλά μυστηριώδης νεαρή γυναίκα σώζεται από τα νύχια των Shibito από τον Mamoru Itsuki. Η Yuri έχει μια αρκετά παράξενη ενήλικη φορεσιά που φαίνεται ακατάλληλη για μια τόσο νεαρή κοπέλα. Τα υπόβαθρα και τα κίνητρά της είναι δύσκολο να διακριθούν. Hiroshi Okita: Ένας στρατιώτης που είναι μέλος της ιαπωνικής αυτοάμυνας, που προσγειώθηκε στο νησί Yamijima κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης με το ελικόπτερο (που στην σύγκρουση έχει σκοτωθεί και μετά αναγεννήθηκε ως Shibito). Mai Ikeda: Το κορίτσι με το οποίο ήταν ερωτευμένος ο Mamoru Itsuki. Μπορούμε να βρούμε ένα σημείωμα για την απόπειρα αυτοκτονίας της Mai στο πορτοφόλι του Mamoru μαζί με την αποχαιρετιστήρια επιστολή της. Ryuko Tagawa: Εργάζεται ως σερβιτόρα στο Τόκιο και είναι φίλη της Akiko Kiyota και σύντροφος του Soji Abe. Παραμένει πολύ μυστήριο το παρελθόν της που τον Ιούλιο του 2005, δολοφονήθηκε. Η Ryuko Tagawa είναι η δεύτερη κόρη της Noriko Kifune και είναι η αδερφή της Ikuko. Οι δύο αδερφές χώρισαν στην παιδική ηλικία όταν η μητέρα των διδύμων έφυγε από το νησί Chuu, παίρνοντας μαζί της την Ryuko και άφησε την Ikuko μόνη, αλλά παρόλα αυτά, η Ryuko δεν ξέχασε ποτέ τη δίδυμη αδερφή της (το κορίτσι κράτησε ακόμη και ένα κομμάτι από μια παλιά φωτογραφία της αδερφής της ) - άλλωστε, συνδέθηκαν μαζί της όχι μόνο με δεσμούς αίματος, αλλά και με ένα μόνο καταραμένο σημάδι. Η Ryuko λέγεται ότι έζησε με τη μητέρα της στο Τόκιο για αρκετό καιρό μετά τη μετακόμισή της, χωρίς να συνειδητοποιεί ποια είναι πραγματικά, αλλά περίπου ένα χρόνο πριν από τα γεγονότα, η Ryuko τελικά «ξύπνησε από το όνειρό της» και ανακάλυψε την πραγματική της φύση. και σκοπός. Αλλά θα ήταν καλύτερα να μην το ήξερε αυτό - τελικά, όπως γράφει η ίδια η Ryuko στο ημερολόγιό της, ο γαλήνιος ύπνος χρειάζεται για την ευτυχία και όχι για το ξύπνημα. Έτσι, φοβούμενη για το τι την περιμένει και θέλοντας να ξεφύγει από τη μοίρα, η Ryuko αποφασίζει να ξεφύγει ακόμα και από τη μητέρα της στα κρυφά, ώστε κανείς άλλος να μην ξέρει πού βρίσκεται - μόνο τότε μπορεί το κορίτσι να ελπίζει να ξεκινήσει μια νέα ζωή χωρίς να φοβάται ότι ανακαλύφθηκε από πλάσματα από την υπόγεια ειρήνη. Αφού έφυγε από το σπίτι, με το υποτιθέμενο όνομα "Tagawa", νοικιάζει ένα μικρό διαμέρισμα στην περιοχή Shinjuku και πιάνει δουλειά ως σερβιτόρα για να κερδίσει τα προς το ζην. Και πράγματι, σιγά σιγά, η Ryuko αρχίζει να ξεχνά την προηγούμενη ζωή της - οι υπάλληλοι του εστιατορίου την αποδέχονται όπως είναι, και επιπλέον, ο συγκάτοικος της Ryuko - ένας τύπος που ονομάζεται Soji Abe, της φέρεται επίσης καλά. Επιπλέον, έγινε φίλη με τη μάντισσα Akiko (αν και δεν τα πήγαινε καλά με τον Soji). Φαίνεται ότι η Ryuko ήταν χαρούμενη με τη νέα της ζωή, της αρέσει η Soji, αλλά παρόλα αυτά, κατά καιρούς, αναμνήσεις από το παρελθόν επέστρεψε σε αυτήν σε τέτοιες στιγμές, η Ryuko ένιωθε σαν να την έκαναν κομμάτια. Το κορίτσι κατάλαβε ότι η μητέρα δεν θα τη συγχωρούσε ποτέ που επέλεξε μια συνηθισμένη ζωή από το καθήκον της να ανοίξει τις Επτά Πύλες. Αλλά παρά όλες τις προσπάθειες της να κρυφτεί, στις 31 Ιουλίου 2005, η Μητέρα δημιούργησε ακόμα ένα δημιούργημα της, την "Yuri Kishida", η οποία διατάχθηκε να τιμωρήσει την Ryuko επειδή παρέκκλινε από το πεπρωμένο της. Ωστόσο, Η Ryuko γνώριζε ήδη για τη μοίρα της (γι' αυτό έγραψε εκ των προτέρων μια αποχαιρετιστήρια επιστολή στον Soji Abe, την οποία μπορεί να βρεθεί στο λεγόμενο "101ο αρχείο" μέσα στο φάκελο Archive του βιντεοπαιχνιδιού). Τα δάκρυα φαίνονται στα μάτια της Ryuko και της "Yuri Kishida" όταν δύο κορίτσια που είναι σαν δύο μπιζέλια σε έναν λοβό και δεμένα από την εγγύτητα τους με τη μητέρα συναντιούνται μόνο για να πεθάνει ένα από αυτά. Και τα δύο κορίτσια το καταλαβαίνουν, οπότε η Ryuko αποδέχεται με παραίτηση την μοίρα της. Στη συνέχεια, το άψυχο σώμα της Ryuko θανατώθηκε με μαστίγωμα, βρέθηκε ξαπλωμένη μέσα σε μια λίμνη αίματος στο διαμέρισμά της από τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, ο οποίος πέρασε για να μάθει γιατί το κορίτσι δεν εμφανίστηκε στη δουλειά. Η αστυνομία ήρθε αμέσως και κατάλαβε ότι η δολοφονία έγινε από τον Soji Abe, επειδή το βράδυ πριν από τη δολοφονία, οι γείτονες άκουσαν ότι ο Soji και η Ryuko καυγάδιζαν. Tsuneo Ohta: Ένας ψαράς που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο νησί Yamijima. Είναι ο πατέρας της Tomoe Ohta, του Shigeru Fujita, και είναι αρχηγός των ψαράδων του νησιού. Αισθάνεται ότι η Kanae είναι μάγισσα και έτσι οδηγεί τους συναδέλφους και την κόρη της να την σκοτώσουν. Μετά από το κόκκινο τσουνάμι, το νησί, αυτός, και όλοι οι άλλοι στέλνονται σε μια πραγματικότητα που μοιάζει με το νησί. Tomoe Ohta: Η κόρη του Tsuneo Ohta και κάτοικος του νησιού Yamijima, εμπλέκεται με ένα πλήθος ψαράδων που κυνηγούν την Kanae και τον Shu ενεργώντας ως δεύτερη ηγέτης των ψαράδων μαζί με τον πατέρα της να τους διατάζει. Ωστόσο, είναι από τον πληθυσμό του νησιού που εξαφανίζεται μετά από ένα κόκκινο τσουνάμι. Αυτό το κορίτσι αγαπά απείρως τον μπαμπά της και σαν θησαυρό κρατά ένα στολίδι για τα μαλλιά που της έδωσε ο πατέρας της με τη μορφή ενός όμορφου λουλουδιού. Όπως καταλαβαίνουμε, ως αποτέλεσμα των γεγονότων της 2ς Αυγούστου 1976, η Tomoe εξαφανίζεται μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους. Ο Tomoe πεθαίνει όταν, δραπετεύοντας από τα Shiryo, πέφτει σε μια καρφίτσα, και μετά γίνεται Shibito, εξελίσσοντας τελικά σε Inu-Yamibito (Inu 犬 σημαίνει σκύλος). Tsukasa: Ένας εκπαιδευμένος θηλυκός σκύλος-οδηγός, το Tsukasa είναι πιστό στον ιδιοκτήτη του και ξέρει πώς να αποφύγει κινδύνους που αποτελούν απειλή για τον Shu. Είναι αρκετά προστατευτικό, στέκεται στο έδαφος ενάντια σε υπερφυσικούς εχθρούς και μάλιστα είναι πρόθυμο να δώσει τη ζωή του. Όταν ο Shu μαθαίνει πώς να βλέπει με τον Tsukasa, γίνεται σε θέση να οδηγηθεί εύκολα και είναι το μόνο άτομο που μπορεί να κινηθεί κατά την όραση, αν και απαιτεί τη βοήθεια του σκύλου για να το κάνει με ασφάλεια. Αυτό αντισταθμίζει την αδυναμία του να πολεμήσει τους εχθρούς. Χαρακτηριστικό αυτού του σκύλου είναι ότι έχει έντονες αισθήσεις και γνωρίζει περισσότερο τις υπερφυσικές δυνάμεις γύρω από τους ανθρώπους. Όταν ο Shu ήταν παιδί και ανακάλυψε ότι ο πατέρας του Ryuhei Mikami ήταν νεκρός στο σαλόνι του σπιτιού του, κοίταξε ψηλά και είδε ένα σκυλί να στέκεται στην πόρτα με έναν άνδρα πριν φύγει. Όντας μόλις τέσσερα χρονών, δεν ήξερε ότι είχε μόλις εντοπίσει τον μελλοντικό του εαυτό με τον Tsukasa. Η φυλή αυτού του σκύλου είναι απροσδιόριστη, αλλά είναι πιθανότατα ένας Γερμανικός ποιμενικός που κρίνει από την εμφάνιση, το χρώμα και το μέγεθος του. Ichiro Nakajima: Είναι ο εραστής της Noriko Kifune. Έχει ένα καταραμένο παιδί, την Ikuko, και δολοφονήθηκε από την Noriko μετά το τέλος της ύπαρξης της Ryuko. Το 1986, ο δεκατεσσάρων μαθητής του γυμνασίου, ήταν ο φίλος με την Noriko Kifune τον οποίο είχαν σχέση, αλλά εμποδίστηκε. Βρισκόταν στο πλοίο Bright Win όταν εξαφανίστηκε πεθαίνοντας στη θάλασσα. Σκοτώθηκε από την Noriko όταν αυτή ήταν έγκυος που είχε μέσα στην κοιλιά της την Ikuko Kifune. Noriko Kifune: Είναι η μητέρα της Ikuko Kifune με τον υποτιθέμενο εραστή της τον Ichiro Nakajima. Το 1986, όταν ήταν 14 ετών, μαζί με την καλύτερη της φίλη την Ichiko Yagura, ταξίδεψαν με το πλοίο Bright Win. Υπήρχαν φήμες ότι ήταν έγκυος με το μωρό του συζύγου Ichiro Nakajima, αλλά όταν το σώμα της Yuri Kishida βρέθηκε και την έφεραν στο πλοίο, το τσουνάμι καταβρόχθισε το Bright Win σκοτώνοντας όλους τους επιβάτες εκτός από την Noriko. Αυτό συμπίπτει με μια πεποίθηση του νησιού Yamijima ότι όλες οι έγκυες γυναίκες που κολυμπούν στη θάλασσα Yamijima θα φέρουν και ένα καταραμένο παιδί. Η Noriko βρέθηκε στις όχθες του νησιού Yamijima και αναφέρθηκε ως ο μόνος επιζών του χαμένου πληρώματος. Αργότερα, όταν ο χρόνος ήρθε στη φυσιολογική του μορφή, η Ryuko δεν υπήρξε ποτέ, και η δολοφονία της αντικαταστάθηκε από την Noriko που σκότωσε τον Ichiro Nakajima. Shibito: Οι Shibito είναι πλέον νεκρά πτώματα που ανανεώνονται από τα Shiryo. Επειδή δεν είναι δεσμευμένοι σε μια ανώτερη οντότητα, Οι Shibito απλώς αναπαράγουν τα δικά τους καθήκοντα όταν ζούσαν (όπως ξύσιμο μυστρί πάνω από έναν τοίχο ή περιπολία με κάποιο όπλο). Παρόλο που είναι η ίδια οντότητα με στο προηγούμενο παιχνίδι, τα Shibito δεν έχουν την μπλε απόχρωση στο δέρμα τους, αντιθέτως φαίνεται αιματηρό με αιμορραγικά μάτια, μύτες και στόματα. Υπάρχουν μοναχικοί φύλακες και αστυνόμοι Shibito, αλλά τα Shibito δεν εξελίσσονται σε περίπλοκες μορφές. Τα Shibito θα φωνάξουν όταν βλέπουν τον παίκτη και μετά θα τον ακολουθήσουν. Τα Sniper Shibito είναι επίσης παρόν στο παιχνίδι. Στη σκληρή λειτουργία, τα Shibito είναι πιο αποτελεσματικά στην ανίχνευση της συσκευής αναπαραγωγής και είναι εξαιρετικά ισχυροί όταν είναι εξοπλισμένοι με πυροβόλα όπλα. Ορισμένα Shibito είναι πιο ισχυρά από άλλα, όπως η Tomoe Ohta, ο οποίος έχει το ταχύτερο ποσοστό ανάκαμψης ή ο Tsuneo Ohta, ο οποίος είναι ο ταχύτερα κινούμενος Shibito. Ο θάνατος των Shibito δεν είναι μόνιμος. θα αναγεννηθούν όταν ένας Shiryo εισέλθει στο πτώμα τους. Ο παίκτης μπορεί να καθυστερήσει το ποσοστό αναγέννησης νικώντας το κοντινό Shiryo. Τα Shibito δεν θα έχουν όπλα όταν πεθαίνουν άμα ο παίκτης θα τα πάρει, όμως μπορούν να δαγκώνουν τον παίκτη άμα βρίσκεται κοντά τους - δεν θα αφήσει ποτέ την περιοχή του για να πάρει ένα όπλο. Σε αντίθεση με τα Shibitos του πρώτου παιχνιδιού, η εμφάνιση αυτών των Shibito μοιάζει περισσότερο με ένα τυπικό ζόμπι, δεδομένου ότι έχουν κανονικό δέρμα, τα μάτια τους είναι εντελώς λευκά και τα ρούχα και το δέρμα τους καλύπτονται κυρίως με αίμα. Όπως και στο πρώτο παιχνίδι, λειτουργούν ως περιπολίες, φύλακες ή στρατιωτικοί, συνήθως εξοπλισμένοι με όπλα ή πυροβόλα όπλα. Yamibito: Τα Yamibito είναι εχθροί που εμφανίζονται στο βιντεοπαιχνίδι Forbidden Siren 2, διαδέχονται τα Shibito στα μισά του παιχνιδιού. Ένα κανονικό Shibito μπορεί να γίνει yamibito εάν ένα σκοτεινό Yamirei εισέρχεται στο σώμα του ενώ είναι αναίσθητο. Τα Yamibito είναι πολύ πιο ανθεκτικά, ποιο επιθετικά και έξυπνα από τα Shibito, αλλά λειτουργούν ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο. Επίσης απωθούνται από το φως, που σημαίνει ότι μπορούν να εξασθενίσουν εστιάζοντας σε ένα φακό σε αυτά ή ανάβοντας τα φώτα σε ένα δωμάτιο. Είναι εχθρικοί τόσο για τον παίκτη όσο και για τα Shibito. Όπως και στα Shibito, ένα Yamibito μπορεί να σκοτωθεί, αλλά αναγεννιέται όταν ένας Yamirei μπαίνει ξανά στο σώμα του. Η εξάλειψη των Yamirei (που είναι επίσης ευαίσθητα στο φως) κρατάει το Yamibito αναίσθητο επ 'αόριστον. Ωστόσο λόγω της βελτιωμένης νοημοσύνης και της δύναμής τους, τα Yamibito δεν θα πέσουν για περισπασμούς που μπορεί να συνεργαστούν με τα Shibito και είναι επίσης πολύ πιο δύσκολοι να νικήθούν στη μάχη, μερικές φορές εκπέμπουν μια φοβερή κραυγή μετά το θάνατο που μπορεί να έλξει το κοντινότερο Yamibito. Tα Κανονικά Yamibito είναι παρόμοια όπως τα Shibito αλλά πιο ανθεκτικά. Τείνουν να περιφέρονται σε σκοτεινά μέρη καθώς το φως τους καταστρέφει. Μπορούν να κρατήσουν και όπλα πυροβόλων όπλων. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα Yamibito επιτίθονται σε αριθμούς, καθιστώντας τα εξαιρετικά επικίνδυνα. Otsu-Yamibito: Επίσης γνωστό ως Σκύλος Yamibitoπου έχει εξελιχθεί ως Yamibito, ειδικά για τις γυναίκες. Το μόνο γνωστό Σκυλί Yamibito είναι η Tomoe Ohta. Kou-Yamibito: Είναι εξελιγμένα Yamibito, ειδικά για τους άνδρες. Είναι ουσιαστικά τέρμα ισχυρότερη από τα κανονικά Yamibito και η νίκη τους είναι συχνά στόχος της αποστολής. Το σώμα τους χωρίζεται στα 2. Στο κάτω μισό αποτελείται από ένα πρόσωπο με πόδια που μοιάζουν με ένα χέρι, και στο πάνω μισό είναι ένα κανονικό Yamibito αλλά χωρίς πρόσωπο και χωρίς πόδια. Shiryo: Τα Shiryō είναι κακά πνεύματα που καταλαμβάνουν το νησί Yamijima μετά το κόκκινο τσουνάμι. Δεν είναι μεγάλοι εχθροί θεωρώντας ότι η μόνη τους επίθεσή είναι η αδύναμη προσπάθειά τους να βλάψουν «χτυπώντας» το σώμα του παίκτη εναντίον του, αλλά μπορεί να είναι επικίνδυνο σε ομάδες. Μπορούν να νικηθούν εύκολα, ρίχνοντας ένα φακό πάνω τους, αναγκάζοντάς τους να καούν και να εξολοθρευθούν. Μπορούν να εισέλθουν και να αναζωογονήσουν τα πτώματα δημιουργώντας τα Shibito. Πιθανότατα μπαίνουν στα πτώματα για να αποκτήσουν αντίσταση στο φως. Τα Shiryō και τα Yamirei ήταν αρχικά του ίδιου είδους, αλλά με την πάροδο του χρόνου και οι δύο άρχισαν να αλλάζουν διαφορετικά πράγματα. Τα Shiryo έχουν αντικρουόμενες επιθυμίες, λαχταρούν να επιστρέψουν στη Μητέρα, αλλά και το μίσος που έχουν εγκαταλειφθεί, αλλά τα Yamirei βλέπουν τα Shiryo ως τίποτα περισσότερο από ενοχλητικά όντα που τα ακολουθούν παντού, παρόλο που είναι κατώτερα. Αυτό σημαίνει ότι τα Yamirei και τα Shiryo διαφωνούν μεταξύ τους και γι 'αυτό μοναρχούνται με άγρια ορμή. Παρά την αντιπαλότητα μεταξύ των Shiryo και των Yamirei, μπορούν να συγχωνευθούν όταν έρθουν σε επαφή με μια πιο σκοτεινή έκδοση των Yamirei. Αυτός ο τύπος Yamirei είναι ικανός να δημιουργήσει τα Yamibito. Yamirei: Τα Yamirei αρχίζουν να γεννιούνται μόνο στο τελευταίο μισό του παιχνιδιού. Τα Yamirei είναι αρχικά πλάσματα από τον Κάτω Κόσμο και γεννιούνται από τη Μητέρα. Αφού η Μητέρα ρουφάει μέσα της τον Shu Mikami, είναι σε θέση να απελευθερώσει εκατοντάδες Yamirei για να εισβάλει στον κόσμο, ώστε να μπορέσει να εκδικηθεί εναντίον των ανθρώπων. Τα Yamirei είναι ανθρωποειδή, σαν σαλιγκάρι λευκών πλασμάτων και η μόνη επίθεσή τους χτυπά τον παίκτη με το σώμα τους. Εμφανίζονται πάντα σε σκοτεινές περιοχές, και αυτό είναι που τα καθιστά επικίνδυνα. Όπως τα Yamibito, δεν μπορούν να αντέξουν το φως και δεν θα γεννήσουν σε μια φωτισμένη περιοχή. Είναι εχθρικοί τόσο στον παίκτη όσο και στα Shibito. Σύμφωνα με το μύθο, τα Yamirei έζησαν στην επιφάνεια των νερών πριν τελειώσει ο κόσμος. Όταν ο Θεός δημιούργησε το φως, τα πλάσματα πέταξαν στα βάθη της γης και των νερών, κοντά στο νησί Yamijima. Μερικά Yamirei που πέταξαν στα βάθη του ωκεανού έλιωσαν σε ένα, σχηματίζοντας ένα τρομερό, παραμορφωμένο πλάσμα που ονομάζεται Otoshigo. Και άλλα Yamirei που πέταξαν για τα βάθη των σπηλαίων σχημάτισαν τη Μητέρα και εκεί άρχισαν να σχεδιάζουν να αναλάβουν ξανά τον κόσμο. Προφανώς, όλα τα Yamirei προήλθαν αρχικά από το πτώμα ενός γιγαντιαίου ιπτάμενου ψαριού, τον οποίο έπεσε από τους ουρανούς πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Otoshigo: Ένα πλάσμα που δημιουργήθηκε από σκιές που ζούσαν στα βάθη της θάλασσας. Ήταν ο σύντροφος της Μητέρας , ο οποίος μοιράστηκε μαζί του μια κοινή καταγωγή και ήθελε να είναι μαζί της. Διέταξε επίσης τα Shiryo και τα Shibito, ενώ η Μητέρα διέταξε τα Yamirei και τα Yamibito. Το Otoshigo δημιουργήθηκε στην αρχή του κόσμου. Πριν υπάρξει φως, πλάσματα σκοταδιού κάλυψαν τη γη. Ο Annoku, ένας μυστικιστικός θεός, δημιούργησε φως, διασκορπίζοντας έτσι τα πλάσματα. Τότε τα πλάσματα χωρίστηκαν σε 2 μέρη. Το ένα μέρος είχε στην κατοχή τον Otoshigo που τον γέννησαν, ενώ η άλλη ομάδα γέννησε τη Μητέρα, ο οποίος τελικά σφραγίζεται σε μια σπηλιά στο Yamijima νησί. Ο Otoshigo έζησε στη θάλασσα, λαχταρούσε να ξανασυναντήσει τη Μητέρα. Έσκαψε τη θάλασσα για χιλιετίες ψάχνοντας για αυτήν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. "Ήσουν κι εσύ μόνη, σωστά; Περιμένα ... Περίμενα στο βυθό της σκοτεινής θάλασσας ... Θα είμαστε μαζί σύντομα ..." Μητέρα: Παγιδευμένη στον Κάτω Κόσμο, ο στόχος της είναι να είναι ελεύθερη πριν καταστρέψει τον ανθρώπινο κόσμο και να τον κυβερνήσει. Η μητέρα και ο Otoshigo δημιουργήθηκαν στην αρχή του χρόνου. Αφού δημιουργήθηκε η Γη, ήταν στο σκοτάδι και πολλά σκοτεινά πλάσματα κατοικούσαν σ 'αυτήν. Όταν ο Θεός δημιούργησε το φως, τα πλάσματα συνδυάστηκαν σε μία οντότητα και χωρίστηκαν σε 2. το ένα μέρος τελικά παγιδεύτηκε σε μια σπηλιά στο Yamijima, και το άλλο πήγε στον ωκεανό, περιμένοντας τον σύντροφό του. Τα πρώτα πλάσματα που παγιδεύτηκαν στην σπηλιά έγιναν γνωστά ως Μητέρα, ενώ τα δεύτερα πλάσματα της θάλασσας ήταν από το Otoshigo. Η Μητέρα παρέμεινε παγιδευμένη στο νησί στον Κάτω Κόσμο για αμέτρητους αιώνες και ο Otoshigo περνά χιλιετίες αναζητώντας την. Οι 7 σφραγίδες κρύβουν την τοποθεσία της, εμποδίζοντας την έξοδο της. Η μητέρα απεικονίζεται ως απελπισμένη φιγούρα, που επιθυμεί να δραπετεύσει. Οι προσπάθειές της να χειραγωγεί τους ανθρώπους για όλα αυτά τα χρόνια ως είδωλα δείχνουν ότι δεν νοιάζεται για τα συναισθήματα των άλλων. Το νησί Yamijima βρίσκεται ακριβώς έξω από την ακτή της Ιαπωνίας. Αλλά παρά την εγγύτητά του στην ηπειρωτική χώρα, αυτό είναι το μέρος που κανείς δεν μίλησε ποτέ για αυτό το νησί, πόσο μάλλον τις επισκέψεις. Είναι ένα μέρος μυστηρίου, ένα μέρος που όλοι οι άνθρωποι φοβούνται να πάνε εκεί. Ο θρύλος λέει ότι ένα βράδυ πριν από 29 χρόνια, το νησί Yamijima εγκαταλείφθηκε και μειώθηκε σε μια μόνο νύχτα. Το μόνο που είναι γνωστό είναι ότι καθώς το ρολόι κόλλησε εκεί στις 12:00 π.μ. Εκείνη τη μοιραία νύχτα, ένα υποθαλάσσιο καλώδιο τροφοδοσίας κόπηκε ανεξήγητα. Κατά τη διάρκεια της επακόλουθης διακοπής ρεύματος, όλοι οι κάτοικοι των νησιών εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς. Στα επόμενα χρόνια κανείς δεν μπόρεσε να εξηγήσει τι συνέβη στους νησιώτες. Όσον αφορά την προέλευση του ονόματος "Yamijima", υπάρχουν θεωρίες που δηλώνουν ότι προέρχεται από τους όρους "Το Νησί των Νεκρών" ή "Το Νησί του Κακού" . Το νησί Yamijima ήταν ένα μέρος που πραγματοποίησε την επιρροή ενός υπερφυσικού ον που ονομάζεται Annaki , και ως εκ τούτου αυτό το ον μεταμόρφωσε το νησί από την αρχαιότητα ως "Το Νησί του Σκότους", "Νησί του Κάτω Κόσμου" και " Το Νησί Ταμπού ". Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στο Όρος Shinari στο κέντρο του νησιού με το Mekkoju (είδος ιαπωνικού δέντρου), βρίσκεται στον "Κόσμο του Τίποτα". Το Όρος αυτό κάποτε επικαλύπτονταν στην διάσταση του, οδηγώντας τους Νησιώτες να αναπτύξουν μοναδικές παραδόσεις και θρύλους που περιλαμβάνουν «ακαθαρσία», και πολλά περίεργα περιστατικά όπως (μαζικές εξαφανίσεις, και το θέμα του υποθαλάσσιου καλωδίου που κόπηκε πριν από 29 χρόνια). Η οικογένεια Ohta είναι υπεύθυνη για την αλιευτική βιομηχανία στο Yamijima. Ο αρχηγός κατέχει τις βάρκες, τα δίχτυα και όλο τον εξοπλισμό, τα δανείζει στους ψαράδες που εργάζονται για αυτόν. Στη χρονολογική σειρά των γεγονότων πριν από χιλιετίες, υπήρχε μια αρχαία θεότητα του νερού που ονομαζόταν Μητέρα και ήταν φυλακισμένη στη θάλασσα κάτω από τη Γη. Την ίδια στιγμή η Μητέρα είχε έναν σύντροφο τον Otoshigo που δραπέτευσε από το βάθος της θάλασσας πάνω στην ώρα. Η Μητέρα έμεινε πάντα αποφασισμένη να επιστρέψει στην επιφάνεια μαζί του όπου στέλνει Άβαταρς που είναι άνθρωποι δαιμονισμένοι τον οποίο αυτή τους χρησιμοποιεί για βαθμό ελέγχου να βρουν τρόπους ώστε να επιστρέψει πάνω στη Γη. Όμως η Μητέρα συνέχεια απέτυχε να πετύχει την αποστολή της και ποτέ δεν επέστρεψε από τον Κάτω Κόσμο. Το 1976, ένα υποβρύχιο καλώδιο κάτω από το νερό έχει κοπεί και όλος ο πληθυσμός στο νησί Yamijima έχει χαθεί. Ο τετράχρονος Shu Mikami βρίσκει στην παραλία μια νεαρή γυναίκα με το όνομα Kanae που μοιάζει ακριβώς με την νεκρή μητέρα του Shu, συναντιούνται και γίνονται αχώριστοι φίλοι. Πηγαίνοντας προς το σπίτι του τετράχρονου Shu με την Kanae στον πατέρα του, οι χωρικοί την φοβούνται ενστικτωδώς λόγο του ότι απομακρύνεται από το φως του ήλιου. Η Kanae είναι στην πραγματικότητα ένα είδωλο της Μητέρας του οποίου η αποστολή της είναι να ελέγξει τον μικρό Shu για το άνοιγμα τον επτά πυλών του Κάτω Κόσμου για να απελευθερωθεί η Μητέρα. Πριν η Kanae ξεκινήσει την αποστολή της, ο Tsuneo Ohta διατάζει όλους τους χωρικούς να την σκοτώσουν. Ο Shu στην βροχερή νύχτα ξύπνησε ακούγοντας τους χωρικούς να κυνηγάνε την Kanae ενώ αυτή έχει σκοτώσει τον πατέρα του, κατεβαίνει από τις σκάλες για να δει τι γίνεται και βρίσκει τον πατέρα του νεκρό, μετά από το κλάμα φεύγει μόλις δει έναν άγνωστο άντρα με τον σκύλο του σε φυγή (που ήταν στην πραγματικότητα ο μεγαλύτερος του εαυτός). Η Kanae ξεφεύγει από τους χωρικούς και ενώνεται ξανά με τον Shu αλλά όταν παγιδεύεται από τους χωρικούς στην αποβάθρα, η γέφυρα έσπασε από κάτω τους και οι δύο έχουν πέσει στο νερό. Ο Shu καταφέρνει να κολυμπήσει σε μια βάρκα αλλά η Kanae δεν τα καταφέρνει και πνίγεται στη θάλασσα όσο ο Shu την παρακολουθεί (η εμπειρία που έζησε ο Shu ήταν τόσο δραματική μέχρι που τυφλώθηκε). Εν το μεταξύ η Μητέρα στέλνει ένα γιγάντιο κόκκινο τσουνάμι πάνω από τους χωρικούς σε εκδίκηση για το θάνατο της Kanae. Οι τοπικές αρχές έχουν αναφέρει ότι το υποθαλάσσιο καλώδιο τροφοδοσίας έχει κοπεί κάτω από το νησί ή πώς το σύνολο του πληθυσμού έχει εξαφανιστεί. Από την άλλη πλευρά το 2005, η Ryuko Tagawa έχει σταλεί στη γη ως ένα άλλο είδωλο της Μητέρας για να βρει έναν άντρα για να την ελευθερώσει από το κάτω κόσμο όπου ζει στο νησί, όμως αυτή ξεχνάει την αποστολής της και ζει σε μια φυσιολογική ζωή με τους ανθρώπους που αισθάνεται ωραία μαζί τους, όμως αυτό που έκανε εξοργίζει την Μητέρα και βρίσκει μια νεαρή γυναίκα την Yuri Kishida που πέφτει θύμα απαγωγής της και μεταμφιέζεται με την ταυτότητα της Yuri, και έπειτα πάει στην Ryuko Tagawa για να την σκοτώσει για την αποτυχία στην αποστολή της. Αργότερα η Μητέρα μεταμφιεσμένη ως Yuri παρακολουθεί στο λιμάνι τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού και γνωρίζει ότι ανάμεσά τους είναι το πρόσωπο που θα την απελευθερώσει. Στο λιμάνι, ο Mamoru Intsuki, Shu Mikami, Soji Abe, Akiko Kiyota και Ikuko Kifune κατευθύνονται με το μικρό σκάφος προς στο νησί Yamijima, ο Mamoru θέλει να ερευνήσει το μυστήριο του 1976 για ένα άρθρο περιοδικού, ο Shu επιστρέφει στο νησί σε μια προσπάθεια να ξαναβρεί τις χαμένες μνήμες της παιδικής του ηλικίας, ο Soji και η Akiko έχουν κατηγορηθεί για τη δολοφονία της Ryuko και τρέχουν να σωθούν προς το νησί, και η Ikuko είναι εργαζόμενος αποβάθρας και είναι στη βάρκα ως ναύτης. Καθ 'οδόν, μια μεγάλη μάζα περνάει από το σκάφος που δεν την παρατηρεί κανένας και ξαφνικά τα κύματα γίνονται κόκκινα με μια καταιγίδα να εμφανίζεται από το πουθενά, και ένα τσουνάμι να αναποδογυρίζει το σκάφος χωρίζοντας τους επιβάτες. Την ίδια στιγμή, τρεις στρατιώτες με το ελικόπτερο που είναι παρόντες o Yorito Nagai, ταγματάρχης Takeaki Misawa και ο λοχίας Hiroshi Okita, προσγειώνονται στο νησί Yamijima. Μετά την προσγείωση, ο λοχίας Okita σκοτώθηκε και σε λίγο μεταμορφώνεται σε ένα Shibito (νεκροζώντανα πτώματα που ξαναζωντανεύονται από τα κακά πνεύματα στο νησί Yamijima) αναγκάζοντας να πυροβολήσει τον Yorito Nagai. Και πάλι την ίδια στιγμή υπάρχει ένας άνθρωπος στο νησί ο Shigeru Fujita, ένας αστυνομικός ο οποίος έχει έρθει για να διερευνήσει τις καταγγελίες από το 1986 μιας νεαρής γυναίκας στο έρημο νησί. Και η Ichiko Yagura, μια νεαρή μαθήτρια που ξαναβρίσκει τις αισθήσεις της μετά από την επιβίβαση του Bright Win, ένα πλοίο που έχει μετακινηθεί στο νησί. Το Bright Win εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια ενός τσουνάμι το 1986, αλλά ανεξήγητα εμφανίστηκε και σήμερα με την Ichiko να είναι η μόνη που έχει σωθεί από το τσουνάμι. Μόλις ανακτήσει της αισθήσεις του ο Mamoru μετά την σύγκρουση του με ένα τσουνάμι, ξεκινά την εξερεύνηση του ερήμου νησιού Yamijima. Σύντομα συναντά ένα Shibito που το αποφεύγει κρυφά και μετά συναντάει την Yuri Kishida κλεισμένη σε ένα μικρό δωματιάκι. Η Yuri λέει στον Mamoru ότι η μητέρα της είναι φυλακισμένη στο νησί και χρειάζεται τη βοήθειά του για να τη σώσει. Καθώς προχωρούν οι Mamoru και η Yuri, η Tomoe τους βρίσκει και επιτίθεται στην Yuri αποκαλώντας την μάγισσα και την κατηγορώντας ότι έχουν ίδια ομοιότητα με την Kanae. Ο Mamoru και η Yuri φεύγουν τρέχοντας να ξεφύγουν και στη συνέχεια συναντούν τον Yorito Nagai και τον Takeaki Misawa. Ωστόσο η Yuri φοβάται τους στρατιώτες και φαίνεται ότι δεν μπορεί να αντιστέκεται στο φως από τους φακούς τους. Καθώς η ομάδα μιλάει, ένα τεράστιο κόκκινο τσουνάμι εμφανίζεται ξαφνικά κοντά τους και ένας σεισμός βράζει στο νησί καθώς μαζί με την σειρήνα να ηχεί. Εν τω μεταξύ, ο Shu ξυπνάει κοντά στο παλιό του σπίτι που προς έκπληξη του δεν έχει αλλάξει από τότε. Εισέρχεται στο σπίτι για να δει τον τετραετή του εαυτό που κρατάει το σώμα του νεκρού πατέρα του. Εκείνη τη στιγμή, ο Tsuneo φτάνει στο σπίτι του Shu με σκοπό να σκοτώσει την Kanae, αλλά ο Ryuhei ανασταίνεται σαν Shibito και κυνηγάει τον Tsuneo. Αλλού, ο Shigeru συναντά σύντομα την Ichiko και στον προορισμό τους συναντούν και τον Tsuneo τραυματισμένο από την επίθεση του Ryuhei. Ο Shigeru είναι περήφανος που ο πατέρας του Tsuneo είναι ακόμα στο νησί μετά από τόσα χρόνια. Ωστόσο μετά από μια συζήτηση δυσαρέσκειας που ο Tsuneo κατηγορεί τον γιο του ότι είναι άχρηστος και έπρεπε να γυρίσει πίσω στο νησί, μεταμορφώνεται σε ένα Shibito από τα κακά πνεύματα και τους επιτίθεται. Ύστερα έφυγαν ο Shigeru και η Ichiko από τον Tsuneo και βρίσκονται τώρα σε μια αποθήκη πυρομαχικών, όμως καθώς κινείται ο Shigeru στο χολ των πυρομαχικών, η Ichiko τον σκοτώνει που είναι ελεγχόμενη από την κατάρα της Μητέρας, μόλις βρίσκει της αισθήσεις της, τρέχει πανικόβλητη σε φυγή. Εν τω μεταξύ, η Tomoe είναι κυνηγημένη από μια ομάδα Shyrio τρέχοντας να σώσει τον εαυτό της (κακά πνεύματα που ζωντανεύουν τους νεκρούς και τα μετατρέπουν σε Shibito). Όμως από την απρόβλεπτη βιασύνη της πέφτει κάτω από μια χαράδρα πέφτοντας πάνω σε μια κεραία ώσπου τελικά είχε σκοτωθεί. Μετά την επιβίωση τους από το τσουνάμι, ο Takeaki και ο Yorito Nagai επιβιβάζονται στο Bright Win. Ο Takeaki ωστόσο αρχίζει να συμπεριφέρεται περίεργα έχοντας πάρει κάποια παραισθησιογόνα φάρμακα και ο Yorito Nagai αναγκάζετε να αποχωριστεί από αυτόν. Αλλού μετά τον σεισμό, ο Soji έχει χωριστεί από την Akiko αλλά σύντομα συναντά το Shu και κατευθύνονται μαζί σε ένα εγκαταλελειμμένο πάρκο ψυχαγωγίας όπου ο Shu πιστεύει ότι μπορεί να ξαναβρεί τις χαμένες αναμνήσεις του. Την ίδια στιγμή, η Yuri οδηγεί τον Mamoru στο ίδιο πάρκο όπου τον χειρίζεται με τον ίδιο τρόπο που η Kanae είχε προσπαθήσει να χειριστεί τον νεαρό Shu πριν από 29 χρόνια. Η Yuri καταφέρνει να τον χειριστεί με επιτυχία και ο Mamoru ανοίγει τις επτά πύλες του "Κάτω Κόσμου". Έπειτα από το άνοιγμα των "Επτά Πυλών", η Yuri οδηγεί τον Mamoru προς τον Κάτω Κόσμο ώσπου αποκαλύπτει στον Mamoru την αληθινή της μορφή ως Μητέρα. Ο Mamoru πέφτει θύμα της υπνωτικής δύναμης της Μητέρας, αλλά καθώς περπατά προς την ίδια, η Ikuko καταφτάνει και χρησιμοποιεί την ψυχική της δύναμη για να επαναφέρει τις αισθήσεις του. Επίσης την ίδια στιγμή φτάνουν ο Soji και ο Shu παρακολουθώντας τη Μητέρα και ο Soji καταλαβαίνει ότι αυτή είναι που σκότωσε την Ryuko ενώ ο Shu βλέπει τη μητέρα ως το πρόσωπο της Kanae. Δεν είναι σε θέση να αντισταθεί στο κάλεσμα της και ο Shu παραδίδει τον εαυτό του στα χέρια της που τον είχε εξαφανίσει καταπίνοντας τον. Αλλού στο νησί ακούγεται η σειρήνα της Μητέρας που υποδηλώνει την απελευθέρωσή της και αυτός ήταν ο λόγος που έδωσε κίνητρο στην Ichiko να επιτεθεί και να σκοτώσει τον Shigeru. Πίσω στον Κάτω Κόσμο, η Μητέρα τώρα που είναι απαλλαγμένη από τη φυλακή της, γεννά εκατοντάδες λευκά πλάσματα σαν γυμνοσάλιαγκες με το όνομα Yamirei. Ο Soji και η Akiko εγκαταλείπουν το μέρος, αλλά οι Ikuko και ο Mamoru έχουν παγιδευτεί. Καθώς σκοπεύουν να σκοτωθούν εκεί κάτω, μια ομάδα Shiryos (τα πνεύματα που ζωντανεύουν τους νεκρούς και τα μετατρέπουν σε Shibito) κατευθύνονται κάτω στον Κάτω Κόσμο και αρχίζουν να συγκρούονται με τα Yamirei που αυτό δίνει την ευκαιρία στην Ikuko και τον Mamoru να ξεφύγουν από το πάρκο ψυχαγωγίας. Πίσω στο πάρκο, η Ikuko καταστρέφει με επιτυχία τις επτά πύλες εξαφανίζοντας τον Κάτω Κόσμο που παρήγαγε περισσότερα Yamirei. Τώρα τα Yamirei που έχουν ήδη βγει έξω από τον Κάτω Κόσμο γίνονται Yamibito μετατρέποντας τα Shibito του νησιού σε Yamibito. Όταν η Ichiko επανήλθε από τις αισθήσεις της, τρομοκρατήθηκε όταν είδε νεκρό τον Shigeru κάτω από τα πόδια της. Για αυτή την πράξη δολοφονίας (χωρίς να το ήθελε που ήταν υπό τον έλεγχο της Μητέρας χωρίς να το γνωρίζει) ανέβηκε πάνω στο Bright Win και αυτοκτόνησε βυθίζοντας στον πυθμένα του ωκεανού. Εντούτοις, αποκαλύπτεται ότι αναστήθηκε και παίρνει τον έλεγχο της ο Otoshigo. Εν τω μεταξύ ο Shigeru αναστήθηκε ως Yamibito. Ο Takeaki συναντά την Ichiko αλλά ξέρει ενστικτωδώς ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτήν. Καθώς ζητάει απαντήσεις, ο Yorito Nagai εμφανίζεται τρομοκρατημένος για τη ζωή της Ichiko και πυροβολεί τον Takeaki στην πλάτη σκοτώνοντας τον. Ο Yorito Nagai φεύγει με την Ichiko σε ένα μέρος του ξενοδοχείου για να είναι ασφαλής, αλλά ξαφνικά πίσω από το ντουλάπι εμφανίζεται η Tomoe Ohta που είναι Yamibito με μεγάλο κεφάλι και πόδια σκύλου κυνηγώντας τους. Η Ichiko φεύγει τρομοκρατημένη από αυτήν και όταν την βρει ο Yorito Nagai στο πάνω μέρος του ξενοδοχείου, βρίσκεται και πάλι σε κατοχή υπνωτισμού υπό τον έλεγχο του Otoshigo ο οποία η Ichiko ξεκινάει μια ανόητη οργή δολοφονίας σκοτώνοντας οποιοδήποτε Yamibito συναντά μπροστά της. Ο Yorito Nagai βρίσκει το βραχιόλι της Ichiko που την είχε δώσει η Noriko το 1986 και το χρησιμοποιεί για να φέρει πίσω τα αισθήματά της Ichiko. Εν τω μεταξύ, Ο Mamoru εμφανίζεται στο Bright Win σε μια προσπάθεια να καταστρέψει όσα Yamibito μπορεί, γνωρίζοντας ότι ήταν δικό του λάθος που απελευθερώθηκαν. Σύντομα θα ανακαλύψει ότι ο Tomoe είχε μετατραπεί σε σκύλο Yamibito που τώρα περιπλανιέται στο πλοίο Bright Win. Έχοντας εγκαταλείψει τον Κάτω Κόσμο, η Akiko ακολουθεί ένα ψυχικό όραμα που την οδηγεί στον τόπο όπου ο Shu και η Kanae έπεσαν στη θάλασσα το 1976. Ο Shu έρχεται σε επαφή με την Akiko πέρα ​​από τον τάφο και ζητά να σώσει τον πατέρα του, τον Ryuhei ο οποίος έχει μετατραπεί σε Kou-yamibito (ανθρώπινο τέρας πολύ ισχυρό και πιο θανατηφόρο από τα κανονικά Yamibito). Ο Shu οδηγεί την Akiko σε ένα ιερό δέντρο που χρησιμοποιείται παραδοσιακά στο νησί για να κρατήσει τα κακά πνεύματα μακριά από τα σώματα των νεκρών για να βρει η Akiko ένα μυστηριώδες τεχνούργημα, το Ανουνάκι, για να σώσει τον πατέρα του. Τελικά, η Akiko καταστρέφει τον Ryuhei, τον μαχαιρώνει με το κλαδί και αναπαύει την ψυχή του. Το σώμα του μετασχηματίζεται σε δέντρο Mekkoju (Ιαπωνικό δέντρο). Στη συνέχεια, η Akiko λαμβάνει ένα άλλο ψυχικό όραμα - τη δολοφονία του Ryuhei στο σπίτι του νεαρού Shu. Στο όραμα, η Kanae είναι καλυμμένη με αίμα του Ryuhei, αλλά καθώς πάει να ξεφύγει έξω από τους χωρικούς, κοιτάζει έναν καθρέφτη και βλέπει το πρόσωπο της Akiko. Στον πραγματικό κόσμο, η Akiko καταρρέει στο έδαφος, και όταν σηκώνει το κεφάλι της, εμφανίζεται και ακούγεται σαν την Kanae/Yuri. Η Akiko που δεν είναι πλέον σε θέση να αντισταθεί στη δύναμη της Μητέρας, έχει γίνει το είδωλο της. Η Ikuko σύντομα ανακαλύπτει τα απομεινάρια του Ανουνάκι που βρίσκονται στο mekkoju (είδος ιαπωνικού δέντρου) το οποίο τώρα είναι το ίδιο μπλεγμένο στον πύργο (ο πύργος στο νησί που ηχεί η σειρήνα και ανασταίνει τους νεκροζώντανους και προκαλεί τσουνάμι από την θάλασσα). Με το mekkoju, καταστρέφει τον Shigeru ο οποίος έχει επίσης μετατραπεί σε kou-yamibito απελευθερώνοντας την ψυχή του. Εν τω μεταξύ, στο Bright Win, ο Mamoru Itsuki και ο Yorito Nagai ενώνουν τις δυνάμεις τους και ξεκινούν να κλιμακώσουν τον πύργο. Ο Mamoru έχει καταλήξει να πιστεύει ότι η πραγματικότητα που ζουν σήμερα στο νησί δεν είναι αληθινή, και ότι αυτό το νησί είναι ένα αντίγραφο του πραγματικού κόσμου όπου ο χρόνος έχει διπλωθεί στον εαυτό του. Πιστεύει ότι ο σκοπός του είναι να φτάσει στο σημείο όπου ο ψεύτικος κόσμος χωρίζει τον πραγματικό κόσμο και είναι στον πύργο όπου η μητέρα θα περάσει από την ψεύτικη πραγματικότητα στην αληθινή. Αυτός και ο Yorito Nagai ξεκίνησαν να ανεβαίνουν στον πύργο για να αποκτήσουν ένα Mekkoju και να σκοτώσουν τον Tsuneo που και αυτός είναι τώρα kou-yamibito. Ο Tsuneo χτυπά τον Yorito Nagai από τον πύργο, αλλά ο Mamoru καταφέρνει να καταστρέψει τον Tsuneo, απελευθερώνοντας επίσης την ψυχή του. Πρώτος τερματισμός, νικώντας την Otoshigo Ο Yorito Nagai έχει επιβιώσει από την πτώση του πύργου χάνοντας την ψυχραιμία του και ορκίζεται ότι θα καταστρέψει κάθε Yamirei και Yamibito μια για πάντα. Ανακαλύπτει μετά ότι τα Υamirei χρησιμοποιούν ένα παλιό σχολείο ως κρυψώνα και τα καταστρέφει με το πυροβολικό του όπλο. Επίσης, σκοτώνει και απελευθερώνει την ψυχή του Okita, προτού αντιμετωπίσει τον Takeaki, ο οποίος έχει επίσης μετατραπεί σε Κou-Υamibito. Ο Yorito Nagai είναι σε θέση να νικήσει τον Takeaki, αλλά αμέσως μόλις το κάνει, εμφανίζεται η Ichiko που το πρόσωπό της είναι πρησμένο με ένα μόνο μάτι. Στη συνέχεια μεταμορφώνεται σε Otoshigo και επιτίθεται στον Yorito Nagai. Μετά που ο Yorito Nagai καταστρέφει το τέρας, το διασκεδάζει καθώς πιστεύει ότι ο εφιάλτης του έχει πλέον τελειώσει. Αλλού, ο Yorito Nagai ξυπνά σε μια αμυδρή λεωφόρο βλέποντας ένα Υamibito να περπατάει σαν να περπατάνε οι άνθρωποι του σημερινού κόσμου καθημερινά στους δρόμους για καθημερινή δραστηριότητα. ένα άλλο Υamibito που σπρώχνει ένα παιδικό καρότσι, άλλο που αγοράζει από ένα περίπτερο, και ένα παιδί Yamibito που παίζει, και στον ουρανό, ο ήλιος κρύβεται πέρα από μια προφανώς μόνιμη ολική έκλειψη. Δεν είναι σε θέση να πει ο Yorito Nagai εάν αυτό που βλέπει είναι πραγματικότητα ή ψευδαίσθηση και αρχίζει να φωνάζει και να ανοίγει πυρ στα Yamibito τραυματίζοντας πολλούς από αυτούς καθώς προσπαθούν να ξεφύγουν. Δεύτερος τερματισμός, νικώντας την Μητέρα Εν τω μεταξύ, πίσω στον πύργο, η Ikuko και ο Mamoru συνενώνονται. Η Ikuko είναι σε θέση να σκοτώσει την Tomoe με το Mekkoju απελευθερώνοντας τελικά την ψυχή της. Την ίδια στιγμή, η μητέρα ανεβαίνει στον πύργο σε μια προσπάθεια να φτάσει στον πραγματικό κόσμο, αλλά ο πύργος καταρρέει καθώς η ψεύτικη πραγματικότητα αρχίζει να σπάει. Ο Mamoru και η Ikuko κατέληξαν σε μια συγχωνευμένη περιοχή μαζί με την Μητέρα για να την αντιμετωπίσουν σε μια τελική μάχη. Καθώς πολεμούν εναντίον της, εμφανίζεται η Akiko/Kanae που απαιτεί τη συγχώρεση του Shu. Σε μια τελική προσπάθεια βούλησης, η Akiko/Kanae είναι σε θέση να ασκήσει τον έλεγχο του σώματος της και σκοτώνει τον εαυτό της βυθίζοντας τα κοιτάσματα του Ανουνάκι στο στομάχι της τραυματίζοντας ταυτόχρονα τη Μητέρα και επιτρέποντας στον Mamoru και την Ikuko να την καταστρέψουν. Σε αυτό το σημείο, ένα άλλο κόκκινο τσουνάμι αγγίζει πάνω από το νησί καθώς η ψεύτικη πραγματικότητα αντικαθίσταται με την πραγματική με το χρονοδιάγραμμα να έχει τερματιστεί. Ξαπλωμένοι μαζί στην προβλήτα, ο Mamoru και η Ikuko λούζονται στο φως του ήλιου με τα σπασίματα της αυγής. Κοιτάζοντας στον ήλιο όμως, η Ikuko ανοιγοκλείνει τα μάτια της σαν το φως να πονάει στα μάτια της. Τρίτος τερματισμός, η αθωότητα του Soji Ταυτόχρονα, ο Soji εμφανίζεται στην παραλία με τον Tsukasa (σκύλο του Shu) να κάθονται να κοιτάζουν τον ήλιο. Επίσης αποκαλύπτεται ότι με τον καθαρισμό του χρονοδιαγράμματος, το παρελθόν του Soji έχει αλλάξει. Οι ειδήσεις αναφέρουν ότι ένας άντρας που ονομάζεται Ichiro Nakajima χτυπήθηκε μέχρι θανάτου από την συμπατριώτη του Noriko Kifune. Μετά από το θάνατο της μητέρας, η Ryuko Tagawa δεν υπήρξε ποτέ και επομένως ο Soji δεν είναι πλέον ένας καταζητούμενος εγκληματίας.Στην ολοκλήρωση όλων των αποστολών του παιχνιδιού, θα ξεκλειδωθεί μια νέα αποστολή μπόνους που είναι ο πρωταγωνιστής Kyoya Suda του πρώτου παιχνιδιού. Φτάνει στο νησί Yamijima που εξακολουθεί να φέρει το σπαθί του Homuranagi και το Uryen ορκίζοντας ότι θα καταστρέψει κάθε τέρας που κρύβεται ακόμη στο νησί. Σχεδιαστής και συγγραφέας του παιχνιδιού είναι ο Κεϊτσίρο Τογιάμα, ενώ στη συγγραφή συμμετείχε και η Ναόκο Σάτο. Καλλιτεχνικός διευθυντής είναι ο Ισάο Τακαχάσι ενώ σκηνοθέτης των cutscenes ο Μινόρου Κουσακάμπε. Σχεδιαστής των πλασμάτων Shibito είναι η Μίκι Τακαχάσι. Το τμήματος ήχου ηγήθηκε ο Κεΐτσι Κιταχάρα, την επεξεργασία του ήχου ανέλαβε ο Τακαφούμι Φουτζισάγουα, ενώ τη μουσική ο Κουνιάκι Χαϊσίμα. Το βιντεοπαιχνίδι Forbidden Siren 2 έλαβε μεσαίο όρο σύμφωνα με τον ιστότοπο συγκεντρωτικής ανασκόπησης Metacritic. Ο Κρίσταν Ρίντ του Eurogamer, δήλωσε ότι το παιχνίδι βελτιώθηκε σε πολλά από τα προβλήματα των sequels (ειδικά το επίπεδο δυσκολίας και η λάθος φύση του παιχνιδιού), αλλά ταυτόχρονα έπεσε κάπως από το πρωτότυπο. Ο Κρις Πίκρινγκ (οπαδός της σειράς Siren) του VideoGamer.com είπε επίσης ότι το παιχνίδι απομάκρυνε πολλά από τα εγγενή προβλήματα στο πρωτότυπο αλλά ταυτόχρονα έπεσε κάπως και από πολλές απόψεις. Στην Ιαπωνία, το Famitsu του έδωσε βαθμολογία δύο εννιάρια, ένα οκτώ και ένα εννέα συνολικά 35 από τα 40. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2017-10-12 στο Wayback Machine. (ιαπωνικά) Το Forbidden Siren 2 στο GameSpot Το Forbidden Siren 2 στο GameFAQs Το Forbidden Siren 2 στη Wikia To Forbidden Siren 2 στο MobyGames
Το Forbidden Siren 2, γνωστό στην Ιαπωνία ως Siren 2 (ιαπωνικά: サイレン２, Χέπμπορν: Sairen Tsū), είναι βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου και μυστηρίου που αναπτύχθηκε από την εταιρία Project Siren και κυκλοφόρησε από τη Sony Computer Entertainment στην Ιαπωνία, την Ευρώπη και την Αυστραλία, αποκλειστικά για το PlayStation 2 το 2006. Αντίθετα με το πρώτο παιχνίδι της σειράς, του οποίου είναι η συνέχεια, δεν κυκλοφόρησε ποτέ στη Βόρεια Αμερική επειδή περιείχε πάρα πολλά στοιχεία της ιαπωνικής κουλτούρας, έτσι δεν εμπιστευόντουσαν το παιχνίδι για την αμερικανική αγορά.