Θέοδος της Βαυαρίας
 Η καταγωγή του δεν έχει διαμορφωθεί οριστικά. Ήταν μέλος της δυναστείας των Αγιλολφιδών και ο πατέρας του μάλλον ήταν ο Θέοδος Δ΄ δούκας της Βαυαρίας (απεβ. 680) και μητέρα του ήταν πιθανά η Φάρα της Βαυαρίας (γενν. 600), κόρη ενός βασιλιά της Λομβαρδίας και μίας εγγονής του Γκισούλφου Α΄ του Φρίουλι (γενν. 577). Ο Θέοδος ίδρυσε την πρωτεύουσά του στη Ρατισβόνη (σημερινό Ρέγκενσμπουργκ). Νυμφεύτηκε τη Φόλχαϊντ, από τη Φραγκική (ίσως κόρη του Ροβέρτου Γ΄, δηλ. των Ροβερτιδών) αριστοκρατία της Αυστρασίας, για να δημιουργήσει διπλωματικούς δεσμούς εκεί. Παρενέβη στις υποθέσεις των Λομβαρδών με το να δεχθεί του πρόσφυγες Άσπραντ και Λιούτπραντ, που τους βοήθησε στρατιωτικά όταν επέστρεψε για να διεκδικήσει το Σιδηρούν Στέμμα. Ο Λιούτπραντ αργότερα νυμφεύτηκε την κόρη του Θέοδου, τη Γκούντρουντε. Ο Θέοδος επίσης υπερασπίστηκε ικανά το δουκάτο του από τους Αβάρους (με κάποια αποτυχία στα ανατολικά). Ο Θέοδος είναι ο προστάτης των τεσσάρων ιεραποστόλων στη Βαυαρία: του αγ. Ρούπερτ, του αγ. Έρχαρντ, του αγ. Έμμεραμ και μάλλον του αγ. Κορμπίνιαν. Ήταν ο πρώτος που συνέταξε σχέδια για τη Βαυαρική Εκκλησία, αποσκοπώντας τόσο στη βαθύτερη καλλιέργεια της υπαίθρου, όσο και στη μεγαλύτερη ανεξαρτησία από το Φραγκικό βασίλειο με μία στενότερη σχέση με τον πάπα. Ήταν ο πρώτος Βαυαρός δούκας που ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου συναντήθηκε με τον πάπα Γρηγόριο Β΄. Θέσεις επισκόπων έγιναν τα λίγα αστικά κέντρα, που λειτουργούσαν ως έδρες του δούκα: Ρέγκενσμπουργκ, Σάλτσμπουργκ, Φράιζινγκ, Πάσσαου. Δύο από τα παιδιά του ενεπλάκησαν με το τέλος του αγ. Έμμεραμ. Η κόρη του Θέοδου, η Ούτα, έμεινε έγκυος από τον εραστή της. Φοβούμενη την οργή του πατέρα της, το εμπιστεύθηκε τον άγ. Έμμεραμ και ο άγιος υποσχέθηκε να φέρει την ευθύνη, καθώς επρόκειτο να ταξιδέψει στη Ρώμη. Λίγο μετά την αναχώρησή του η κατάσταση της Ούτα έγινε γνωστή και κατά τη συμφωνία υπέδειξε τον Έμμεραμ ως πατέρα του παιδιού. Τότε ο αδελφός της Λάντπερτ έτρεξε πίσω από τον Έμεραμ και, αφού τον χαιρέτησε ως επίσκοπο και "κουνιάδο του", τον έκοψε σε κομμάτια. Ο Θέοδος μετέφερε τα λείψανα του αγίου στο Ρέγκενσμπουργκ. Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο για τον Λάντμπερτ και την Ούτα. Σύμφωνα με τους ιστορικούς της Αναγέννησης Λαδίσλαο Σούνθαϋμ (π.1440-1512/13) και Γιοχάνες Αβεντίνους (1477-1534), ο Θέοδος νυμφεύτηκε τη Ρεγιντρούδη, μάλλον κόρη του Δαγοβέρτου Α΄ βασιλιά της Αυστρασίας. Ωστόσο ο κώδικας Verbrüderungsbuch (Βιβλίο της αδελφότητας) του αββαείου του Αγ. Πέτρου στο Σάλτσμπουργκ αναφέρει μόνο κάποια Φόλχαϊντ, πιθανά κόρη του Θέουτακαρ των Ροβερτιδών, κόμη στο Βόρμσγκαου. Είχε τέκνα: Θεοδοβέρτος π.685-π.719, δούκας της Βαυαρίας στο Σάλτσμπουργκ. Θεοβάλδος απεβ. π.718, δούκας της Βαυαρίας στο Ρέγκενμπουργκ. Τάσιλος Β΄ απεβ. π.719, δούκας της Γερμανίας στο Πάσσαου. Γριμοάλδος απεβ.725, δούκας της Βαυαρίας στο Φράιζινγκ. μία κόρη, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γκότφριντ δούκα της Αλαμανίας. Λαμβέρτος πριν το 636-μετά το 680. Ούτα.Τον Θέοδο τελικά τον διαδέχθηκαν οι τέσσερις γιοί του, μεταξύ των οποίων διαίρεσε το δουκάτο κάποια στιγμή πριν το 715. Ήδη από το 702 ο πρωτότοκος γιος του Θεοδοβέρτος είχε ήδη στεφθεί στο Σάλτσμπουργκ και από το 711/712 ήταν ο συγκυβερνήτης του πατέρα του. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν αυτή η διαίρεση ήταν εδαφική (όπως στους Μεροβίγγειους) ή μόνο συμβασιλεία (όπως με τους μετέπειτα πρίγκιπες του Μπενεβέντο και της Κάπουα). Αν είναι έτσι, η πρωτεύουσα του Θεοδοβέρτου θα ήταν πιθανά το Σάλτσμπουργκ· ο Βίος του Κορμπίνιαν μας πληροφορεί ότι ο Γριμοάλδος είχε την έδρα του στο Φράιζινγκ. Από αναφορές στον Θεοβάλδο και του Θουρίγγειους συμπεραίνουμε ότι ίσως η πρωτεύουσά του να ήταν στο Ρέγκενσμπουργκ. Αυτό αφήνει το Πασσάου στον Τάσιλο Β΄, αλλά όλα αυτά είναι μόνο εικασία. Μερικοί ιστορικοί διαφοροποιούν τον δούκα Θέοδο Α΄ (βασ. π. 680) από τον δούκα Θέοδο Β΄ (βασ. αρχές 8ου αι.). Ο Θέοδος Α΄ σχετίζεται με συμβάντα σχετικά με τον άγ. Έμμεραμ, την Ούτα και τον Λαμβέρτο, ενώ ο Θέοδος Β΄ με τους αγ. Κορμπίνιαν και Ρούπερτ, την εκκλησιαστική οργάνωση και τη διαίρεση του δουκάτου. Ωστόσο οι πηγές της εποχής δεν διαχωρίζουν τους δύο ομώνυμους δούκες. Τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο, καθώς η Βαυαρική παράδοση αναφέρεται στον Θέοδο Α΄ και Β΄ ως Θέοδο Δ΄ και Ε΄ αντίστοιχα, για να τους διαφοροποιήσει από τους μυθικούς προγόνους των Αγιλολφιδών, τους Θέοδο Α΄, Β΄ και Γ΄, που θα βασίλευσαν πριν το 550. Die Genealogie der Franken und Frankreichs Vita of St Robert Cawley, Charles, Medieval Lands Project on Theodo V, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
Ο Θέοδος (γερμ. Theodo, π. 625 - 11 Δεκεμβρίου π. 716) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας από το 670 (ή πιθανότερα από το 680) ως το τέλος του το 716. Είναι από τον Θέοδο, που ξεκινά η ιστορία της Βαυαρίας με έγκυρες πηγές. Ενίσχυσε το δουκάτο εσωτερικά και εξωτερικά και, σύμφωνα με τον χρονικογράφο Άρμπεο του Φράιζινγκ, ήταν πρίγκιπας με μεγάλη δύναμη, που η φήμη του εκτεινόταν πέρα από τα σύνορά του. Μερικές φορές αριθμείται ως Θέοδος Β΄ (για να ξεχωριστεί από τον ομώνυμο πατέρα του) ή Θέοδος Ε΄ (αν λάβουμε υπόψη τους μυθικούς ομώνυμους προγόνους τους).