Κάσπαρ Σβένκφελντ
 Ο Σβένκφελντ φέρεται ότι ήρθε σε επαφή με τις αρχές της μεταρρύθμισης μέσω του Τόμας Μούντζερ και του Αντρέας Κάρλσταντ. Ωστόσο, φαίνεται πως ανέπτυξε τις δικές του αρχές, γεγονός που τον οδήγησε σε ρήξη με τον Λούθηρο, πέρα από τη διαμάχη για την ευχαριστία (1524). Είχε τις δικές του απόψεις σχετικά με τα μυστήρια -το δόγμα της ουράνιας σάρκας είναι τέτοιο παράδειγμα– που ανέπτυξε σε στενή συνεργασία με τον ανθρωπιστή συνάδελφό του Βάλεντιν Κράουτβαλντ (1465–1545). Οι οπαδοί του έγιναν νέα αίρεση, η οποία κηρύχθηκε παράνομη στη Γερμανία, αλλά οι ιδέες του επηρέασαν τον αναβαπτισμό, τον πουριτανισμό στην Αγγλία και τον πιετισμό στην ηπειρωτική Ευρώπη. Ο Σβένκφελντ φέρεται πως είχε την εμπειρία μια πνευματικής αφύπνισης που αποκάλεσε "επίσκεψη του Θεού". Φαίνεται επίσης ότι επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τον Λούθηρο σε σημείο ώστε να ασπαστεί τον Λουθηρανισμό και να γίνει σπουδαστής των Γραφών. Το 1521, ο Σβένκφελντ έγινε ιεροκήρυκας και το 1522 έλκυσε τον Δούκα Φρειδερίκο Β΄ στον Προτεσταντισμό απέρριψε την ιδέα του Λούθηρου για την πραγματική παρουσία του Χριστού και επιχείρησε φιλοσοφική ερμηνεία της θείας ευχαριστίας, η οποία απορίφθηκε από τον Λούθηρο. Ο Σβένκφελντ άρχισε να κηρύσσει ότι στην πραγματικότητα ο πιστός συμμετέχει σε κοινωνία του πνευματικού σώματος του Χριστού. Αν και στιβαρός υποστηρικτής της μεταρρύθμισης ασκούσε κριτική στους μεταρρυθμιστές, όταν θεωρούσε ότι κατέληγαν σε ακρότητες. Έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι για να είναι κανείς αληθινός χριστιανός δεν αρκεί να αλλάξει μόνον εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά. Εξαιτίας των διαφορών του με τον Λούθηρο, ο Σβένκφελντ ακολούθησε έναν δικό του «μέσο δρόμο» στις φιλοσοφικές και θεολογικές του ενατενίσεις. Ο Σβένκφελντ αυτοεξορίστηκε από τη Σιλεσία το 1529, ώστε να μην ασκείται πίεση στον Δούκα Φρειδερίκο Β΄. Έζησε στο Στρασβούργο από το 1529–1534 και κατόπιν στη Σουαβία. Το 1561, ασθένησε από δυσεντερία και σταδιακά εξασθένισε έως τον θάνατό του στις 10 Δεκεμβρίου, 1561, στην Ουλμ. Είναι ενδεικτικό των θρησκευτικών συγκρούσεων στον χριστιανικό κόσμο της εποχής του το γεγονός ότι ο θάνατος και ο τόπος ταφής του παρέμεινα μυστικά. Ο Σβένκφελντ εξόριστος δημοσίευσε το έργο του Η μεγάλη ομολογία της δόξας του Χριστού, που θεωρήθηκε από πολλούς αιρετικό. Συνέγραψε επίσης πολλά ερμηνευτικά έργα επί των Γραφών στη δεκαετία 1550, συχνά ως απαντήσεις στις επιθέσεις του Λουθηρανού μεταρρυθμιστή Ματίας Φλάκιου Ιλλυρικού. Το συνολικό corpus εκδόθηκε σε 15 τόμους μεταξύ του 1907 και του 1939 Gerhard Schultz, Selina (1946). Caspar Schwenckfeld von Ossig (1489-1561): Spiritual Interpreter of Christianity, Apostle of the Middle Way, Pioneer in Modern Religious Thought. Board of Publication of the Schwenckfelder Church. ASIN: B0007EJ2YY. Haga, Joar (Ιούνιος 2012). Was there a Lutheran Metaphysics?: The interpretation of communicatio idiomatum in Early Modern Lutheranism. Leinen: Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 978-3525550373. Huntston Williams, George (Ιανουάριος 2000). The Radical Reformation. Truman State Univ Press. ISBN 978-0943549835. Lindberg, Carter (Σεπτέμβριος 1983). The Third Reformation: Charismatic Movements and the Lutheran Tradition. Mercer University Press. ISBN 978-0865540750. Sæbø, Magne. Hebrew Bible / Old Testament: The History of Its Interpretation. Leinen: Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 978-3-525-53982-8. Webb, Stephen H. (Δεκέμβριος 2011). Jesus Christ, Eternal God: Heavenly Flesh and the Metaphysics of Matter. USA: Oxford University Press. ISBN 978-0199827954. Caspar's Corner, from Palm Schwenkfelder Church in Palm, PA The Life & Thought of Caspar Schwenckfeld von Ossig Caspar von Schwenckfeld in Global Anabaptist Mennonite Encyclopedia Online Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Schwenkfeld, Kaspar» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press
Ο Κάσπαρ (ή Κασπάρ) Σβένκφελντ φον Όσιγκ (Kaspar Schwen(c)kfeld von Ossig, 1490 – 10 Δεκεμβρίου 1561) ήταν Γερμανός θεολόγος, συγγραφέας και ιεροκήρυκας που έγινε προτεστάντης μεταρρυθμιστής και πνευματιστής, ένας από τους πρώτους υποστηρικτές της προτεσταντικής μεταρρύθμισης της Σιλεσίας