Γιούλια Πσιουένμπσκα
 Το 1982 αποφοίτησε από τη Σχολή Νομικής και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Άνταμ Μιτσκιέβιτς του Πόζναν. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της ήταν μέλος της Ανεξάρτητης Φοιτητικής Ένωσης. Από το 1984 έως το 1998 ήταν ασκούμενη δικαστής και αναπληρωτής δικαστής στο Περιφερειακό Δικαστήριο του Πόζναν. Από το 1988 έως το 1991 υπηρέτησε ως δικαστής σε Επαρχιακό Δικαστήριο του Πόζναν στο Πολιτικό Τμήμα. Από το 1991 έως το 1998 υπηρέτησε ως απεσταλμένος δικαστής και στη συνέχεια ως δικαστής στο Περιφερειακό Δικαστήριο του Πόζναν στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Από το 1990 έως το 1992 ήταν επικεφαλής του Συμβουλίου Εργαζομένων στο Περιφερειακό Δικαστήριο του Πόζναν. Από το 1990 έως το 1997 ήταν μέλος και αντιπρόεδρος της Περιφερειακής Εκλογικής Επιτροπής στο Πόζναν. Από το 1998 έως το 2001, αφού παραιτήθηκε από τη δικαστική έδρα, υπηρέτησε στη διπλωματία ως πρόξενος και διπλωμάτης - σύμβουλος της πρεσβείας στην πολωνική πρεσβεία στην Κολωνία και το Βερολίνο. Από το 2001 έως το 2003 επανέλαβε τη θητεία της ως δικαστής στο περιφερειακό δικαστήριο του Πόζναν. Διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας παρά τη λήψη αρνητικής γνώμης από τις αρχές του περιφερειακού δικαστηρίου στο Πόζναν. Η γνωμοδότηση βασίστηκε σε πολλά λάθη κατά την έκδοση αποφάσεων, σε μεγάλο αριθμό ανατρεπόμενων αποφάσεων και σε μεγάλη απουσία από την εργασία. Από το 2003 έως το 2007, αφού παραιτήθηκε από τη δικαστική έδρα, υπηρέτησε ξανά στη διπλωματία ως διπλωμάτης - σύμβουλος της πρεσβείας στην Πολωνική Πρεσβεία στο Βερολίνο. Ως εκπρόσωπος της Πολωνικής Πρεσβείας ήταν μέλος της ομάδας διαπραγματεύσεων, που χειριζόταν αποζημίωση για καταναγκαστική εργασία. Ήταν υπεύθυνη για τη συνεργασία της Επιτρόπου Δημόσιου Συμφέροντος με την Υπηρεσία Stasi Records - καθιέρωσε επαφή μεταξύ αυτών των φορέων και αργότερα συντόνισε τη συνεργασία με το Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης. Ήταν μέλος του Τμήματος Απόκτησης Πληροφοριών στο Αρχείο του Άρολσεν. Το 2006 ήταν υπεύθυνη για την αποκατάσταση ενός ακινήτου στο Βερολίνο, το οποίο η πολωνική κυβέρνηση αγόρασε το 1939, για να χτίσει εκεί το Πολωνικό Ινστιτούτο. Εκπόνησε νομικές αναλύσεις για το Υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με το εθνικό και το διεθνές δίκαιο. Από το 2005 έως το 2007 συντόνισε συνομιλίες σχετικά με αποζημιώσεις για τα θύματα ναζιστικών εγκλημάτων και παραχωρώντας στην πολωνική διασπορά, Πολωνία, καθεστώς μειονότητας στη (Γερμανία). Έλαβε μετάλλιο από την Ένωση Εβραίων Βετεράνων και Θυμάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 2007 συνέχισε την υπηρεσία της ως δικαστής στο περιφερειακό δικαστήριο του Πόζναν στο VIII τμήμα κοινωνικής ασφάλισης. Από το 2009 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος του Τμήματος και από την 1η Ιουλίου 2015 ήταν πρόεδρος του Τμήματος Εργατικού Δικαίου και Κοινωνικής Ασφάλισης. Συμμετείχε σε ευρωπαϊκές εργασίες πρακτικής άσκησης και σε συνέδρια για το εθνικό και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Τον Δεκέμβριο του 2015, με τη σύσταση του κυβερνώντος κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης (ΝκΔ), εξελέγη μέλος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Στις 21 Δεκεμβρίου 2016, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πολωνίας την διόρισε Πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Σε μια ομόφωνη απόφαση που δημοσιεύθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020, το Δικαστήριο αποφάνθηκε αντισυνταγματική τη διάταξη του νόμου του 1993, που επιτρέπει την άμβλωση, όταν το έμβρυο προβλέπεται ότι έχει «αναπηρία ή ανίατη ασθένεια», μια απόφαση ορόσημο που σηματοδοτεί το επιρροή της καθολικής διδασκαλίας στο δικαστήριο, αλλά αυτή που οδήγησε σε διαδηλώσεις μεγάλης κλίμακας και κοινωνική αναταραχή σε πολλές πόλεις της Πολωνίας. Είναι παντρεμένη με τον Άντζεϊ Πσιουένμπσκι, επί του παρόντος πρέσβη στη Γερμανία. Έχουν δύο γιούς.
Η Γιούλια Άννα Πσιουένμπσκα (πολωνικά: Julia Anna Przyłębska, γεννημένη Γιούλια Άννα Ζμουντζίνσκα [Julia Anna Żmudzińska]) (16 Νοεμβρίου 1959) είναι Πολωνή δικηγόρος και δικαστής και η τωρινός Πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Δημοκρατίας της Πολωνίας από τον Δεκέμβριο του 2016.