Εκατερίνα Μαξίμοβα
 Η Εκατερίνα Μαξίμοβα γεννήθηκε στη Μόσχα την 1η Φεβρουαρίου 1939 σε οικογένεια με υψηλή μόρφωση. Ο παππούς της από την πλευρά της μητέρας της ήταν ο Γκούσταβ Σπετ, Ρώσος φιλόσοφος, ιστορικός της φιλοσοφίας, ψυχολόγος, θεωρητικός τέχνης και διερμηνέας (γνώριζε 17 γλώσσες) γερμανικής - πολωνικής καταγωγής. Η μητέρα της Τατιάνα Μαξίμοβα (το γένος Σπετ) ήταν δημοσιογράφος και εκδότης εκδοτικών οίκων και ο πατέρας της Σεργκέι Μαξίμοφ ήταν μηχανικός. Εισήχθη στη Σχολή Μπαλέτου της Μόσχας (τώρα Ακαδημία Μπαλέτου της Μόσχας) και στην ηλικία των 10 και την ίδια χρονιά με τον μελλοντικό σύντροφό της και τον σύζυγό της Βλάντιμιρ Βασίλιεφ . Η συνεργασία τους στο μπαλέτο ξεκίνησε στο σχολείο. Η πρώην μπαλαρίνα Ελισαβέτα Γκέρντ του μπαλέτου Μαριίνσκι ήταν εκπαιδευτής της Μαξίμοβα στη σχολή μπαλέτου. Η Μαξίμοβα αποφοίτησε από τη σχολή μπαλέτου της Μόσχας το 1958 και εντάχθηκε στα Μπαλέτα Μπολσόι την ίδια χρονιά. Κέρδισε το πρώτο βραβείο στον εθνικό διαγωνισμό μπαλέτου το 1957 ενώ ήταν ακόμα σπουδάστρια μπαλέτου. Το πρώτο μπαλέτο της Μαξίμοβα ως χορεύτρια του μπαλέτου Μπολσόι ήταν το Το Πέτρινο Λουλούδι (στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Κατερίνας). Η απόδοσή της ήταν τόσο εντυπωσιακή, που επιλέχθηκε να πάει στην πρώτη περιοδεία των Μπολσόι στις ΗΠΑ το 1959. Ο αμερικανικός τύπος την ονόμασε «μικρό ξωτικό» και επαινούσε την τεχνική της, τη χάρη και το καλλιτεχνικό της στυλ παρόλο που η θρυλική Γκαλίνα Ουλάνοβα ήταν η πραγματική αίσθηση αυτής της περιοδείας. Αργότερα η Ουλάνουβα έγινε προπονητής μπαλέτου της Μαξίμοβα στα Μπολσόι για πολλά χρόνια. Το 1961, ως νεαρή μπαλαρίνα η Μαξίμοβα πρωταγωνίστησε μαζί με τον Βλάντιμιρ Βασίλιεφ στην ταινία για τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς θεατές Η ΕΣΣΔ με μια ανοιχτή καρδιά, όπου έπαιζαν χορευτές μπαλέτου. Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας όπου οι Μαξίμοβα και ο Βασίλιεφέφτασαν ως νεόνυμφοι. Σύμφωνα με τους επαγγελματίες του μπαλέτου, η Εκατερίνα Μαξίμοβα διέθετε ιδανικές γραμμές σώματος για μπαλέτο, αβίαστα άλματα και περιστροφές και άψογη τεχνική καθαρότητα. Ξεκίνησε ως λυρική μπαλαρίνα χορεύοντας ομώνυμους ρόλους σε κλασικά μπαλέτα Ζιζέλ, Καρυοθραύστης (Μαρίε), Η Κρήνη του Μπακχτσισαράι (Μαρία), Σταχτοπούτα και Ωραία Κοιμωμένη (Aurora), αλλά επέκτεινε το εντυπωσιακό καλλιτεχνικό ταλέντο και την τεχνική επιδεξιότητα μέσω της σκληρής δουλειάς της και της αφοσίωσης στην τέχνη της. Αυτό της επέτρεψε να διευρύνει την καλλιτεχνική της γκάμα με το παιχνιδιάρικο Κίτρι (Δον Κιχώτης), το κωμικό Eliza Doolittle (Γαλάτεια) και δραματικούς ρόλους της Ιουλιέτα, Φρυγία (Σπάρτακος), Ανιούτα (η ιστορία του Τσέκοφ «Άννα στο λαιμό») Τατιάνα (Ονέγκιν) που δοκιμάστηκε τις δραματικές δεξιότητές της ως ηθοποιός πληρέστερα. Η Μαξίμοβα τραυματίστηκε σοβαρά τη σπονδυλική της στήλη κατά τη διάρκεια μιας πρόβας το 1975 και ορισμένοι γιατροί δεν πίστευαν ότι θα περπατούσε ξανά, αλλά επέστρεψε στη σκηνή το 1976. Η Εκατερίνα Μαξίμοβα ήταν γνωστή ότι απέρριπτε ρόλους, που αισθανόταν ανίκανη να εκτελέσει, με αποτέλεσμα να της αποδώσουν το παρατσούκλι "Κυρία όχι". Το έκανε αυτό επειδή δεν πίστευε στον εαυτό της και στις δεξιότητές της. Αναρωτιόταν πάντα αν ήταν αρκετά καλή για να χορέψει ακόμη καλύτερα από πριν. Είχε πολύ λίγες συνεντεύξεις σε όλη της τη ζωή και πάντα τόνιζε ότι ήταν μια σκληρά εργαζόμενη μπαλαρίνα, που προσπαθούσε μόνιμα να βελτιώσει τις δεξιότητές της. Θα μπορούσε να διατηρήσει ένα πολύ υψηλό επίπεδο απόδοσης και νεανικό στιλ χορού μέσω της 40χρονης καριέρας της. Το 2003 έγραψε την αυτοβιογραφία της και το ονόμασε «Madame No». Η Εκατερίνα Μαξίμοβα χόρεψε πολλά ντουέτα με τον Βλαντιμίρ Βασιλίεφ, ο οποίος θεωρείται από κάποιους ένας από τους μεγαλύτερους άντρες χορευτές όλων των εποχών. Συμμετείχαν σε πολλές περιοδείες του μπαλέτου Μπολσόι στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Δανία, τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, την Αυστραλία, την Αργεντινή, την Ιαπωνία και δεκάδες άλλες χώρες στον κόσμο καθώς και σε μια περιοδεία των μπαλέτων Κίροφ (τώρα Μπαλέτο Μαριίνσκι) στο Παρίσι της Γαλλίας. Ήταν ένα από τα αστέρια των Μπολσόι, που χόρευαν στο τελευταίο πρόγραμμα, που παρουσιάστηκε στην παλιά Μητροπολιτική Όπερα στην 39η Οδό και στο Μπρόντγουεϊ στις 8 Μαΐου 1966. Η Εκατερίνα Μαξίμοβα και ο Βασίλιεφ άρχισαν να χορεύουν στο εξωτερικό ως φιλοξενούμενοι αστέρες το 1978. Ευτυχώς, πολλές από τις παραστάσεις τους έχουν διατηρηθεί σε ταινία και αποδεικνύουν μια διαρκή μαρτυρία μιας από τις μεγαλύτερες συνεργασίες μπαλέτου στην ιστορία του χορού. Μεταξύ των άλλων συνεργατών της στο μπαλέτο ήταν η Μ . Λίπα, ο Μ. Λαβρόφσκι και ο Α. Μπογκάτρεφ Η Μαξίμοβα προσκλήθηκε να συνεργαστεί με διάσημους σύγχρονους χορογράφους, όπως οι Μωρίς Μπεζάρ, Ρολάν Πετίτ, Κασιάν Γκολεϊζόφσκι, Πιέρ Λακότ, Τζέραλντ Αρπίνο, Τομ Σιλινγκ, Μάρθα Κλαρκ, Λόρκα Μασσίνε και εμφανίστηκε στις παραγωγές μπαλέτου τους και σε αποσπάσματα μπαλέτου για παραστάσεις συναυλιών γκαλά. Ξεκίνησε επίσης να χορεύει στις παραγωγές του κλασικού μπαλέτου της Μόσχας το 1980, όπου έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στη Ναταλί του Πιέρ Λακότ και τους ρόλους της Ιουλιέτας στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα, και της Εύας στη Δημιουργία του Κόσμου. Χόρεψε τον ομώνυμο ρόλο στη Σταχτοπούτα στο Μπαλέτο του Κρεμλίνου σε χορογραφία του συζύγου της, Βλαντιμίρ Βασίλιεφ, ο οποίος επίσης χορογράφησε μεγάλο αριθμό συνθέσεων μπαλέτου για αυτήν κατά τη διάρκεια της καριέρας της. Η Μαξίμοβα αποφοίτησε από το GITIS (τώρα η Ρωσική Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών) το 1980 με δίπλωμα δασκάλας μπαλέτου και άρχισε να διδάσκει κλασική χορογραφία και σύνθεση χορού εκεί το 1982 ενώ ακόμα χόρευε στο Θέατρο Μπολσόι. Μετά την αποχώρησή της από το θέατρο Μπολσόι ως μία πρίμα μπαλερίνα το 1988, η Μαξίμοβα συνέχισε να χορεύει τον ρόλο της Ανιούτα στα Μπολσόι κατά τη διάρκεια του 1994 και επιπρόσθετα είχε περισσότερες ευκαιρίες για περιοδείες και εργασία σε άλλους Ρωσικούς θιάσους μπαλέτου και ομάδες μπαλέτου στο εξωτερικό ως γκεστ σταρ για τα επόμενα δέκα χρόνια εκτελώντας μερικούς κλασικούς χορούς με νέα χορογραφία και μοντέρνα μπαλέτα, που δεν υπήρχαν στο ρεπερτόριο των μπαλέτων Μπολσόι. Καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας της χόρεψε στις διάσημες σκηνές του κόσμου, όπως το Κόβεντ Γκάρντεν (Λονδίνο), Γκραντ Όπερα (Παρίσι), Λα Σκάλα (Μιλάνο), Μετροπόλιταν Όπερα (Νέα Υόρκη), Όπερα της Ρώμης (Rome), Teatro Colon (Μπουένος Άιρες) ) και εμφανίστηκε με διεθνείς ομάδες μπαλέτου: Το Μπαλέτο του 20ου Αιώνα του Μωρίς Μπεζάρ (Βέλγιο) (1977-1978), St. Carlo Theatre (Ιταλία) (1986, 1988-1989), Εθνικό Μπαλέτο της Μασσαλίας Ρονάλ Πετίτ (Γαλλία) (1987), Αγγλικό Εθνικό Μπαλέτο (Μεγάλη Βρετανία) (1989), Αμερικανικό Θέατρο Μπαλέτου (ΗΠΑ) (1990), Εθνικό Θέατρο του Καναδά (1993) και άλλοι. Το 1990 άρχισε να εκπαιδεύει τους κορυφαίους σολίστ σε ρόλους μπαλέτου στο Μπαλέτο του Κρεμλίνου (όπως οι Ν. Μπαλαχνίτσεβα, Τ. Πρεντέινα, Ζ. Μπογκοροδίτσκαγια) και το 1996 με το Μπαλέτο Μπολσόι (όπως οι G. Stepanenko, S. Lunkina, M. Ryzhkina, A. Nukulina) μαζί με τη διδασκαλία στο GITIS όπου έγινε καθηγήτρια το 1996. Η Μαξίμοβα και ο Βασίλιεφ ήταν οι ιδρυτές διοργανωτές του διαγωνισμού μπαλέτου Αραμπέσκ στην Περμ της Ρωσίας το 1990 και καθιέρωσαν το βραβείο τους για το «Το καλύτερο ντουέτο» εκεί το 1992. Ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο Αραμπέσκ έως το 2008. Η Μαξίμοβα δίδαξε εξειδικευμένα σεμινάρια σε όλο τον κόσμο, υπηρέτησε ως μέλος διαφόρων επιτροπών και συμβουλίων για τις δημιουργικές τέχνες στη Ρωσία και στο εξωτερικό και προσκλήθηκε να γίνει μέλος της κριτικής επιτροπής σε διαγωνισμούς μπαλέτου (ο πρόεδρος της επιτροπής στον 5 ο διεθνή διαγωνισμό μπαλέτου "Premia Rome", Διαγωνισμός μπαλέτου Ιταλίας και Αραμπέσκ (1996-2008) στη Ρωσία και κριτής των διαγωνισμών μπαλέτου στο Τζάκσον ΗΠΑ, το Παρίσι (Γαλλία), τη Λωζάνη (Ελβετία), τη Ναγκόγια (Ιαπωνία), τη Σεούλ (Κορέα) και αλλού). Ενώ ο Βασίλιεφ ήταν διευθυντής του θεάτρου Μπολσόι, αυτός και η Μαξίμοβα συμμετείχαν ενεργά στο άνοιγμα της πρώτης (εκτός Μόσχας) σχολής μπαλέτου του θεάτρου Μπολσόι στο Joinville της Βραζιλίας το 2000. Και στους δύο απονεμήθηκαν τα υψηλότερα βραζιλιάνικα βραβεία το 2004. Η τελευταία της παράσταση μπαλέτου ήταν στο γκαλά αφιερωμένο σε αυτήν για τα εξηκοστά γενέθλια την 1η Φεβρουαρίου 1999 στο Θέατρο Μπολσόι. Με την πάροδο των ετών, η Εκατερίνα Μαξίμοβα έχει λάβει πολλά από τα πιο διάσημα σοβιετικά, ρωσικά και ξένα βραβεία, παράσημα, μετάλλια και τα υψηλότερα βραβεία των χωρών. Η Εκατερίνα Μαξίμοβα εμφανίστηκε σε έναν μεγάλο αριθμό ρωσικών ταινιών, παραγωγών βίντεο με μπαλέτο, τηλεοπτικό μπαλέτο και μουσικές ταινίες καθώς και σε διεθνείς ταινίες. Ο σκηνοθέτης A. Μπελίνσκι έκανε πολλές ταινίες μπαλέτου για την τηλεόραση για αυτήν (Γαλάτεια, Παλιό Τανγκό, Ανιούτα, Τσαπλινιάνα). Η τέχνη του χορού της Μαξίμοβα αποτέλεσε έμπνευση για πολλά μπαλέτα, ταινίες, ντοκιμαντέρ, βιβλία ακόμη και για ποιήματα. Αυτή και ο σύζυγός της, επίσης απέκτησαν μεγάλη δημοσιότητα με τις εμφανίσεις τους στην όπερα του Τζιουζέπε Βέρντι <i id="mwdg">La Traviata</i> (1982), που κινηματογραφήθηκε από τον Φράνκο Τζεφφιρέλλι. Και οι δύο εμφανίστηκαν με ισπανικά κοστούμια στις εκτροπές που συνθέτουν το ισοδύναμο του Πράξη II, σκηνή 2. Επιλεγμένοι ρόλοι μπαλέτου στο Θέατρο Μπολσόι (η πρώτη ερμηνεύτρια * και η πρώτη ερμηνεύτρια στα Μπολσόι **) Κατερίνα στο Το Πέτρινο Λουλούδι, Σ. Προκόπιεφ, χορογραφία Γκριγκόροβιτς (1959) ** Πρελούδιο και Βαλς στην Τσοπινιάνα, Φρεντερίκ Σοπέν, χορογραφία Φοκίν (1960) Ομώνυμος ρόλος στην Ζιζέλ, Α. Αντάμ, χορογραφία Κοράλλι/ Περρό / Πετίπα (1960) Jeanne στο Φλόγες του Παρισιού , Μ. Ασάφιεφ, χορογραφία Βαϊνόνεν (1961) Μούσα στο Παγκανίνι, Σ. Ραχμάνινοφ, χορογραφία Λαβρόφσκι (1962) Μάσα σε Ο Καρυοθραύστης , Π. Τσαϊκόφσκι, χορογραφία Βαϊνόνεν (1962) Η Μαρία στο Συντριβάνι της Μπαχτσισαράι , Μ. Ασάφιεφ, Χορογραφία του Ζαχάρωφ (1962) Μαινάδα στη Βαλπουργιανή Νύχτα, Σαρλ Γκουνό, Χορογραφία Λαβρόφσκι (1962)Η Φλορίνα στο Η Ωραία Κοιμωμένη, Π. Τσαϊκόφσκι, χορογραφία Πετίπα / Γκριγκόροβιτς(1963) ** Σολίστ στην παραλλαγή στη Σχολή Μπαλέτου, Δ. Σοστακόβιτς, A Γκλαζούνοφ, χορογραφία Messerer (1963) * Ομώνυμος ρόλος στην Σταχτοπούτα , Σ. Προκόφιεφ, χορογραφία Ζαχάρωφ (1964) Αουρόρα στην Η Ωραία Κοιμωμένη, Π. Τσαϊκόφσκι, χορογραφία Πετίπα/ Γκριγκόροβιτς (1964) αναθεωρημένη χορογραφία Πετίπα/ Γκριγκόροβιτς (1973) ** Μπαλλερίνα στο Πετρούσκα , I. Στραβίνσκι, χορογραφία Φοκίν/ Μπογιάρσκι (1964) ** Κίτρι στον Δον Κιχώτη , Λ. Μίνκους, χορογραφία Γκόρσκι (1965) Μάσα στο Ο Καρυοθραύστης, Π. Τσαϊκόφσκι, χορογραφία Γκριγκόροβιτς (1966) ** Φρυγία στον Σπάρτακο , Α. Χατσατουριάν, χορογραφία Γκριγκόροβιτς (1968) * Νεαρό κορίτσι στο Le Specter de la Rose , Βέμπερ, χορογραφία Φοκίν (1968) Οντέτ/ Οντίλ στη Η Λίμνη των Κύκνων ,Π. Τσαϊκόφσκι, χορογραφία Πετίπα/ Ιβάνοφ/ Γκόρσκι (1968) Νεαρό κορίτσι στον Ίκαρο, Σ. Σλονίμσκι, χορογραφία Βασίλιεφ (1971) * Aoela (αναθεωρημένη χορογραφία) (1976) * Ιουλιέτα στον Ρωμαίο και Ιουλιέτα , Σ. Προκόφιεφ, χορογραφία Λαβρόφσκι (1973) Σολίστ στο Εκείνοι οι γοητευτικοί ήχοι, Α. Κορέλλι, Τζουζέπε Τορέλλι, Β. Μότσαρτ, χορογραφία Βασίλιεφ (1978) * Σούρα Αζάροβα στο The Hussar's Ballad, Τιχόν Χρενίκοφ, χορογραφία Μπριάντσεφ (1980) * Ο ομώνυμος ρόλος στο Ανιούτα, Β. Γκαβρίλιν, χορογραφία Βασίλιεφ (1986) *Πρωταγωνιστικοί ρόλοι μπαλέτου με άλλες ομάδες χορού (πρώτη ερμηνεύτρια στη Ρωσία *) Αγώνας Pas de deux χορογραφία T. Σίλινγκ (1972) * Ιουλιέτα στον Ρωμαίο και Ιουλιέτα , H. Μπερλιόζ, χορογραφία M. Μπεζάρ (με το μπαλέτο του 20ου αιώνα) (1977-1978) * Pas de deux από τη Σύλβια, Λεό Ντελίμπ, χορογραφία Άστον (στο γκαλά του M. Liepa) (1979) * Ο ομώνυμος ρόλος στη Ναταλί, Άνταλμπερτ Γκίροβετς, χορογραφία P. Taglion i / Πιέρ Λακότ (με το κλασικό μπαλέτο της Μόσχας) (1980) * Χορογραφία Ιουλιέτα στον Ρωμαίο και Ιουλιέτα , Σ. Προκόφιεφ, Κασάτκινα / Βασίλιεφ (με το κλασικό μπαλέτο της Μόσχας) (1981) Εύα στη Δημιουργία του κόσμου A. Πετρόφ, χορογραφία Κασάτκινα/ Βασίλιεφ (με το κλασικό μπαλέτο της Μόσχας) (1981) Rose στον Μπλε Άγγελο, M. Κόνσταντ, χορογραφία Πετίτ (με το Μπαλέτο της Μασσαλίας) (1987) * Πωλητής γαντιών σε Gaieté Parisienne του Όφενμπαχ, χορογραφία Λ. Μασσίνε (1988) * Τατιάνα στο Ονεγκίν Π.Τσαϊκόφσκι, χορογραφία Κράνκο (με αγγλικό εθνικό μπαλέτο) (1989) * Ρομόλα στο Νιζίνσκι επιλεγμένη μουσική από διάφορους συνθέτες, σκηνοθέτης B. Μενεγκάτι, χορογραφία Βασίλιεφ) (1989) * Ομώνυμος ρόλος στην Σταχτοπούτα, Σ. Προκόφιεφ, χορογραφία Βασίλιεφ (με το Μπαλέτο του Κρεμλίνου) (1991) * Κορίτσι στο Γύρος των Αγγέλων, Γκούσταβ Μάλερ, χορογραφία Αρπίνο (1994) * Σολίστ στους κήπους του Βιλλάντρι, Σούμπερτ, χορογραφία Κλαρκ (1999) * 1980: Αστεροειδής, που ανακαλύφθηκε από το Αστροφυσικό Παρατηρητήριο της Κριμαίας ονομάστηκε MAXIMOVA προς τιμήν της. 1994: Μαξίμοβα φιλανθρωπική εκδήλωση για τα 55 γενέθλιά της πραγματοποιήθηκε στο Παλάτι του Κρεμλίνου. Έπαιξε στον Γύρο των αγγέλων, που χορογράφησε ο Τζέραλντ Αρπίνο ως δώρο για τα γενέθλιά της. 1999: Το Γκαλά προς τιμήν των 60ων γενεθλίων της πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Μπολσόι. Η Μαξίμοβα έπαιξε στους Κήπους του Βιλλαντρί, που χορογράφησε η Μάρθα Κλαρκ ως δώρο της για το γκαλά της Μαξίμοβα . 2002: Το ετήσιο φεστιβάλ μπαλέτου 2002 προς τιμή της Εκατερίνα Μαξίμοβα έγινε στο θέατρο μπαλέτου Τσελιαμπίνσκ με πρεμιέρα τη Σταχτοπούτα του Προκόφιεφ να χορογραφείται από τον Βλαντιμίρ Βασίλιεφ. Η μαθήτρια της Μαξίμοβα, Τατιάνα Πρεντέινα, χόρεψε τη Σταχτοπούτα και η έκθεση «Ε. Η Μαξίμοβα και οι μαθητές της» άνοιξε. Οι μαθητές της Μαξίμοβα, Σ. Λούνκινα, M. Ρίζκινα και άλλοι από το Θέατρο Μπολσόι και οι Ν. Μπαλαχνίσεβα και η Μπαλακχνίτσεβα και η Ζ. Μπογκοροντίτσκαγια από το Μπαλέτο του Κρεμλίνου συμμετείχαν στο φεστιβάλ τα επόμενα χρόνια. 2008: Το Θέατρο Μπολσόι γιόρτασε τα «50 χρόνια επί σκηνής» της Εκατερίνας Μαξίμοβα και του Βλαντιμίρ Βασίλιεφ με ένα πενταήμερο φεστιβάλ εορταστικών παραστάσεων προς τιμήν τους. 2009: Το Γκαλά προς τιμή της Μαξίμοβα διεξήχθη για να την γιορτάσει τα 70 γενέθλια της στις 1 Φεβρουαρίου στο Παλάτι του Κρεμλίνου. 2010: Ο XI Διεθνής διαγωνισμός μπαλέτου Αραμπέσκ στην Περμ της Ρωσίας ήταν αφιερωμένος στη μνήμη της. 2012: Ο Διαγωνισμός μπαλέτου Αραμπέσκ 2012 και το Grand Prix και πήρε το όνομά του από την Εκατερίνα Μαξίμοβα. 2014: Προς τιμήν των 75 γενεθλίων της Μαξίμοβα, η έκθεση στο Μουσείο Θεάτρου Bakhrushev στη Μόσχα έχει αναδημιουργήσει ένα dressing room της Εκατερίνα Μαξίμοβα με τη φούστα μπαλέτου, τα παπούτσια, τον καθρέφτη του μακιγιάζ της (που ανήκε στη μεγάλη ηθοποιό του θεάτρου Βέρα Κομισαρζέφσκαγια), μπουκάλια, χτένες, και άλλα αντικείμενα, που είχε για την προετοιμασία της πριν βγει στη σκηνή. 2014: Το Μπολσόι γκαλά για τον εορτασμό των 75 γενεθλίων της πραγματοποιήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου. 2019: Το Θέατρο Μπολσόι διοργάνωσε τη Βραδιά Γκαλά Μπαλέτου σε ανάμνηση των 80 γενεθλίων της Εκατερίνα Μαξίμοβα. Τα καλύτερα αποσπάσματα μπαλέτου πραγματοποιήθηκαν από τα Αστέρια των Μπαλέτων Μπολσόι. Η Εκατερίνα Μαξίμοβα παντρεύτηκε τον Βλαντιμίρ Βασίλιεφ για σχεδόν 50 χρόνια. Δεν είχαν παιδιά. Πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στις 28 Απριλίου 2009 σε ηλικία 70 ετών. Λίστα Ρώσων χορευτών μπαλέτου Εκατερίνα Μαξίμοβα στην IMDb Επίσημος ιστότοπος για την Εκατερίνα Μαξίμοβα Γκαλερί Μπαλαρίνα Βιογραφία (στα ρωσικά) Φωτογραφίες της παράστασης "Η ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας " Αρχειοθετήθηκε 2021-05-08 στο Wayback Machine.
Η Εκατερίνα Σεργκέεβνα Μαξίμοβα (Ekaterina Sergeevna Maximova) (ρωσικά: Екатери́на Серге́евна Макси́мова‎; 1 Φεβρουαρίου 1939 έως 28 Απριλίου 2009) ήταν μεγάλη σοβιετική και ρωσίδα μπαλαρίνα του δεύτερου μέρους του 20 ου αιώνα, η οποία είχε διεθνή αναγνώριση και φήμη. Ήταν πρίμα μπαλαρίνα του Θεάτρου Μπολσόι για 30 χρόνια, δασκάλα μπαλέτου, Λαϊκός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, νικήτρια διεθνών διαγωνισμών μπαλέτου, νικήτρια πολλών κύριων διεθνών και ρωσικών βραβείων, καθηγήτρια στο GITIS, επίτιμη καθηγήτρια στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, Ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Τεχνών και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ρωσικού Κέντρου του Διεθνούς Συμβούλιου De La Danse, UNESCO.