Άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβαστείας
 Ο Άγιος Βλάσιος ασκήθηκε σε σπηλιά του όρους Αργαίος που ήταν το υψηλότερο βουνό της Μικράς Ασίας. Στο σπήλαιο διέμενε με σιωπή προσευχή και νηστεία. Το συναξάριό του αναφέρει θεράπευε τα άγρια ζώα που έφταναν στη σπηλιά του βάζοντας επί αυτών το χέρια του. Σπούδασε ιατρική αλλά προσέφερε χωρίς χρήματα τις υπηρεσίες του, ως φιλανθρωπία, στους πάσχοντες και ασθενείς. Εκτός από την ιατρική βοήθεια χορηγούσε δωρεάν στους ασθενείς τα φάρμακα και τους παρείχε τα έξοδα νοσηλείας τους. Χειροτονήθηκε επίσκοπος Σεβάστειας της ιστορικής Αρμενίας και Επίσκοπος Λέτσε της Ιταλιας. Το 316, ο κυβερνήτης της Καππαδοκίας και της Μικρής Αρμενίας, Αγρικόλαος, ξεκίνησε δίωξη με εντολή του αυτοκράτορα Λικίνιου, και έτσι ο Άγιος Βλάσιος συνελήφθη. Μετά την ανάκρισή του και βασανιστήρια, οδηγήθηκε στη φυλακή και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε. (Ήχος πλάγιος α') Φερωνύμως βλαστήσας, ὡς δένδρον εὔκαρπον, ἱεράρχα Κυρίου Βλάσιε ἔνδοξε, μαρτυρίου τοὺς καρποὺς κόσμῳ προήγαγες καὶ θαυμάτων δωρεάς ἀναβλύζεις δαψιλῶς, ὡς θεῖος ἱερομάρτυς τοῖς καταφεύγουσι πάτερ τῇ ἀντιλήψει τῆς πρεσβείας σου.
Ο Άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβαστείας ήταν Μικρασιάτης ιατρός, μάρτυρας και άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας που έζησε περί τα 308-323 μ.Χ. επί βασιλείας Λικινίου στη Μικρά Ασία. Η μνήμη του εορτάζεται από τους ορθοδόξους στις 11 Φεβρουαρίου και είναι πολιούχος πολλών οικισμών που φέρουν το όνομά του καθώς και των Αχαρνών Αττικής και του Ξυλόκαστρου Κορινθίας. Από τους Ρωμαιοκαθολικούς τιμάται στις 3 Φεβρουαρίου και αποτελεί πολιούχο του Ντουμπρόβνικ και άλλων πόλεων.