Πελαργόνιο
 Τα πιο γνωστά είδη του γένους Pelargonium είναι: Το είδος Pelargonium graveolens – κοιν. αλμπαρόριζα ή αρμπαρόριζα, μοσχόφυλλο) ξεχωρίζει για το πολύ δυνατό άρωμα που απελευθερώνεται από τα φύλλα του. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται πολύ στην βιομηχανία αρωμάτων αλλά και στη ζαχαροπλαστική και μαγειρική. Πελαργόνιον το αλπικόν (P. alpinum) Πελαργόνιον το αλθαιοειδές (P. althaeoides) Πελαργόνιον το αντιδυσεντερικόν (P. antidysentericum) Πελαργόνιον το δρυόφυλλον (Pelargonium quercifolium) Πελαργόνιον το καρδιόφυλλον (P. cordifolium) Πελαργόνιον το κουκουλωτόν (Pelargonium cucullatum) Πελαργόνιον του Ντράμοντ (Pelargonium drummondii) Πελαργόνιον το ολυνθοειδές (Pelargonium grossularioides) Πελαργόνιον το παράκτιον (Pelargonium littorale) Πελαργόνιον το μακρόφυλλον (P. longifolium) Πελαργόνιον το ευοσμότατον (P. odoratissimum) Πελαργόνιον το αποξέον (Pelargonium radens) Πελαργόνιον το ροντνεϊανόν (Pelargonium rodneyanum) Πελαργόνιον το τρίχρουν (P. tricolor) Πελαργόνιον το σιδοειδές (Pelargonium sidoides) Πελαργόνιον το αμπελόφυλλον (P. vitifolium) Το Pelargonium x hortorum (συν. P. zonale – κοιν. γεράνι, σαρδέλα, τσαρτελλούδιν). Είναι το πλέον χρησιμοποιούμενο είδος του γένους Pelargonium στους κήπους και στις βεράντες. Υπάρχουν περισσότερες από 200 ποικιλίες σε πληθώρα χρωμάτων. Το είδος Pelargonium x hortorum έχει προέλθει από διασταύρωση των P. zonale και P. inquinans. Έχει στρογγυλά φύλλα τα οποία σε πολλές ποικιλίες διαθέτουν μία σκούρα ζώνη, ως εκ τούτου και ζωνωτό. Υπάρχουν ποικιλίες με συμπαγή και χαμηλή βλάστηση αλλά και ποικιλίες που φθάνουν το 1,0 με 1,5 m σε ύψος. Τα χρώματα των ανθέων μπορεί να είναι κόκκινο, λευκό, ροζ, σωμόν, πορτοκαλί, μωβ κ.α. Οι απαιτήσεις του σε νερό είναι μικρές. Εδώ να αναφέρουμε ακόμα μία φορά ότι φυτά τα οποία είναι φυτεμένα σε φυτοδοχεία μικρού όγκου, θα πρέπει να ποτίζονται αρκετά συχνά. Πάντως τα γεράνια ζημιώνονται πολύ πιο συχνά από υπερβολική υγρασία παρά από έλλειψη νερού. Προτιμούν τις ηλιαζόμενες θέσεις και τα καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη. Το είδος Pelargonium x domesticum (συν. P. grandiflorum – κοιν. πελαργόνι, γεράνι) προέρχεται από την διασταύρωση των P. cucullatum και P. grandiflorum. Σχηματίζει ξυλώδη στελέχη και μπορεί να φθάσει και τα 2 m σε ύψος. Τα άνθη του έχουν δίχρωμα πέταλα και συνηθέστερα αποχρώσεις του ροζ και του μωβ. Τα φύλλα είναι πράσινα με εγκολπώσεις και συχνά οδοντωτά. Οι απαιτήσεις του σε νερό είναι μικρές και προτιμάει τις φωτεινές και καλά αποστραγγιζόμενες θέσεις στον κήπο. Επίσης θα πρέπει να κλαδεύονται προκειμένω να κρατήσουν μία συμπαγή μορφή. Κατάλληλα για φύτευση στο έδαφος και σε γλάστρα. Καλλιέργεια πελαργονίου, η γνωστή αρμπαρόριζα - https://web.archive.org/web/20101120232640/http://www.agronews.gr/content/view/43502/249/lang,el Pelargonium graveolens L'Hér. ex Aiton sweet scented geranium - http://plants.usda.gov/java/profile?symbol=PEGR11 Scented Geraniums or Pelargoniums by James K. Sayre - https://web.archive.org/web/20110708085450/http://www.bottlebrushpress.com/scentedgeraniums.html Καλλωπιστικά Φυτά: Γεράνι, Pelargonium zonale - http://gardenguide.gr/γεράνι-φυτευση-φροντιδες-πολλαπλασι Αρχειοθετήθηκε 2016-02-29 στο Wayback Machine.
Το γένος Πελαργόνιο (Pelargonium) (κοινώς "πελαργόνι") είναι μέλος της οικογένειας των Γερανιίδων (Geraniaceae) και σε αυτό ανήκουν πάνω από 200 είδη πολυετών, παχύφυλλων ποωδών. Τα φυτά του γένους Pelargonium τα συναντάμε ευρέως στην κηποτεχνία λόγω της πλούσιας και συνεχούς ανθοφορίας που τα χαρακτηρίζει. Πολλά είδη μάλιστα του γένους αυτού είναι συνυφασμένα με την Ελληνική παράδοση αφού τα συναντάμε στους Ελληνικούς κήπους κυρίως σε γλάστρες (γεράνι, βαμβακούλα), αλλά και στην μαγειρική (αρμπαρόριζα). Πολύ συχνά συγχέεται με το γένος Geranium. Έτσι τα είδη του γένους Pelargonium πολύ συχνά τοποθετούνται στο γένος Γεράνιον (Geranium) και αποκαλούνται από πολύ κόσμο ως γεράνια. Στην πραγματικότητα όμως τα δύο γένη είναι ξεχωριστά.