Βολμπορθίτης
 Απαντάται στις ζώνες οξείδωσης υδροθερμικών αποθέσεων που περιέχουν βανάδιο. Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο βροσαντίτης, ο μαλαχίτης, ο ατακαμίτης, η χρυσόκολλα, ο βαρύτης, η γύψος και τα πολύ σπανιότερα τανγκεΐτης, μαρτυΐτης και μπλοσίτης. Εμφανίζεται σε αρκετά σημεία της Γης. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στην Αυστραλία, στη Γερμανία (Σαξωνία, Ρηνανία - Παλατινάτο), στην Ιταλία (Λιγουρία, Καμπανία, Τοσκάνη), τη Ναμίμπια, το Ζαΐρ και τις Πολιτείες Αριζόνα, Αϊντάχο, Κολοράντο, Γιούτα και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ. Η κυριότερή του εμφάνιση, όμως, είναι στα Ουράλια όρη (περιοχές Syssersk και Nizhne Taglisk), όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL). Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου στην περιοχή της Καμάριζας. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Αρχειοθετήθηκε 2010-03-15 στο Wayback Machine. Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Ο βολμπορθίτης (αγγλ. volborthite) είναι ένυδρο βαναδινικό ορυκτό του χαλκού. Οφείλει το όνομά του στο Ρώσο παλαιοντολόγο Αλεξάντρ φαν Βόλμπορθ (Aleksandr Fedorovich van Volborth, 1800-1876), ο οποίος τον πρωτοεντόπισε στα Ουράλια όρη το 1838. Αρχικά ονομάστηκε κναουφίτης (knauffite), ονομασία και σήμερα θεωρούμενη ως συνώνυμη, για να μετονομασθεί αργότερα.