Βιτάλι Γκίνζμπουργκ
 Γεννήθηκε στη Μόσχα στις 4 Οκτωβρίου 1916 από εβραϊκή οικογένεια και αποφοίτησε από το τμήμα Φυσικής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας το 1938. Ανέπτυξε μερικώς πολλές θεωρίες, όπως τη φαινομενολογική θεωρία της υπεραγωγιμότητας , τη θεωρία Γκίνζπουργκ-Λαντάου, το 1950 (μαζί με τον Λεβ Λαντάου) και τη θεωρία για την προέλευση της κοσμικής ακτινοβολίας, μεταξύ άλλων. Υπήρξε αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Uspekhi Fizicheskikh Nauk. Το 1968 ίδρυσε το τμήμα προβλημάτων αστροφυσικής και φυσικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Φυσικής στη Μόσχα.Έγινε γνωστός ως πολέμιος του αντισημιτισμού και υποστηρικτής του Ισραήλ. Έγραψε πολλά έργα, υποστηριζόμενος την αθεΐα.Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς στη Μόσχα, στις 8 Νοεμβρίου του 2009. Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ το 1953 Βραβείο Λένιν το 1966 Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας το 1991 Βραβείο Γουλφ το 1994/5 Χρυσό Μετάλλιο Λομονόσοφ το 1995 Νόμπελ Φυσικής το 2003, από κοινού με τους Αλεξέι Α. Αμπρικόσοφ και Άντονυ Τζέιμς Λέγκετ. Vitaly L. Ginzburg Αρχειοθετήθηκε 2008-05-17 στο Wayback Machine., Αυτοβιογραφία στα αγγλικά στο Nobelprize.org Ιστοσελίδα Curriculum Vitae (Ρωσικά) Βιογραφία (Ρωσικά) Νεκρολογία
Ο Βιτάλι Γκίνζμπουργκ (Вита́лий Ла́заревич Ги́нзбург, 4 Οκτωβρίου 1916 – 8 Νοεμβρίου 2009) ήταν Ρώσος θεωρητικός φυσικός. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Φυσικής το 2003 και ήταν μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Είναι από τους «πατέρες» της σοβιετικής βόμβας υδρογόνου. Ήταν δηλωμένος άθεος.