Επινάλ
 Η κοινότητα Επινάλ βρίσκεται στο κέντρο του νομού Βοζ, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ, στα νότια της ιστορικής και πολιτιστικής επαρχίας της Λωρραίνης. Είναι η πρωτεύουσα του νομού και έχει πληθυσμό 31.740 κατοίκους (2017). Είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής που συγκεντρώνει 93.184 κατοίκους (2015).Το Επινάλ βρίσκεται σε ευθεία γραμμή 311 χλμ ανατολικά του Παρισιού, 70 χλμ νότια του Νανσί, 135 χλμ νοτιοδυτικά του Στρασβούργου και 81 χλμ βορειοδυτικά της Μυλούζ. Από τις δύο υπονομαρχίες του νομού απέχει: από το Νεσατώ 60 χλμ και από το Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ 40 χλμ.Η έκταση της κοινότητας είναι 59,24 χμ². Βρίσκεται σε υψόμετρο 315 έως 492 μέτρων. Το Επινάλ είναι χτισμένο στις όχθες δύο βραχιόνων του ποταμού Μοζέλα. Διαιρείται σε τέσσερα τμήματα: Η κυρίως πόλη, γνωστή ως Μεγάλη πόλη ή Παλιά πόλη εκτείνεται στη δεξιά όχθη του κύριου βραχίονα του ποταμού. Η Μικρή πόλη βρίσκεται σε ένα νησάκι, ανάμεσα στις δύο όχθες. Η συνοικία του Σταθμού εκτείνεται στη στην αριστερή όχθη Η συνοικία Σαντρέν χωρίζεται από τη συνοικία του Σταθμού από τη σιδηροδρομική γραμμή.Στην κεντρική πλατεία της Μεγάλης πόλης έχουν διατηρηθεί περιμετρικά οι παλιές στοές και κιονοστοιχίες, καθώς και αρκετές παλαιές κατοικίες. Κοντά στην πλατεία βρίσκεται η βασιλική του Αγίου Μαυρικίου, τμήμα της οποίας χρονολογείται από τον 11ο αιώνα. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από ένα μοναστήρι του 10ου αιώνα. Περιήλθε στην κυριαρχία του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ζ' (1422-1461) και το 1465 προσαρτήθηκε από τους δούκες της Λωρραίνης. Το 1766 ενσωματώθηκε στη Γαλλία. Το Επινάλ είναι ο πρώτος οικονομικός και εμπορικός κόμβος του νομού Βοζ και ως εκ τούτου παίζει σημαντικό ρόλο σε περιφερειακή κλίμακα στην περιοχή. Η πόλη το βιώνει με μια ισχυρή αστική επέκταση και μια αυξανόμενη δημογραφία που είναι ιδιαίτερα αισθητή στα προάστια της, ενώ ο πληθυσμός του κέντρου της πόλης τείνει να σταθεροποιείται, αυτός των κοντινών ή πιο απομακρυσμένων προαστίων της παρουσιάζει μεγάλη άνοδο. Το Επινάλ είναι γνωστό για τις Εικόνες του Επινάλ, λαϊκές εικόνες που παρουσιάζουν θρησκευτικά θέματα, θαύματα, τέρατα, σπάνια εγκλήματα, χαρακτήρες παραμυθιών ή ακόμη και πολιτική σάτιρα ή ιστορικά και επίκαιρα γεγονότα και άλλα λαϊκά θέματα. Δημιουργήθηκαν από μια τοπική εταιρεία, την Ιμαζερί ντ'Επινάλ του Πελερέν. Αυτά τα έγχρωμα χαρακτικά κυκλοφορούσαν ευρέως και ήταν πολύ δημοφιλή κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η εταιρεία εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα και συνεχίζει να χρησιμοποιεί τη χειροκίνητα πρέσα της για να παράγει τις εικόνες-αντίκες. Άλλες τοπικές βιομηχανίες περιλαμβάνουν κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, μέταλλα, επεξεργασία δερμάτων, όργανα ακριβείας και ποδήλατα. Στην πόλη υπάρχει σχολή υφαντικής. Το κέντρο της παλιάς πόλης διαθέτει την πλατεία των Βοσγίων, την περιοχή Σαπίτρ, τη Βασιλική του Αγίου Μαυρικίου, τα ερείπια μεσαιωνικού κάστρου, το μουσείο Εικόνων και το ρωμαϊκό σπίτι (11ος και 13ος αιώνας). Η πόλη διαθέτει πολλά πάρκα και κήπους, καθώς και ένα μεγάλο δημόσιο δάσος με δενδρολογικό κήπο. Υπάρχουν σημαντικές οχυρώσεις, που επεκτάθηκαν και διατηρήθηκαν μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Υπάρχει ένας θρύλος, ότι το φάντασμα του Ναπολέοντα περπατά στις επάλξεις στις 9 Σεπτεμβρίου κάθε έτους στις 05:00. Ήταν εκείνη την ημέρα και αυτή τη στιγμή που, το 1811, ο Ναπολέων, σε επίσκεψή του στο Επινάλ, απηύθυνε ομιλία στους κατοίκους. Ένα αμερικανικό στρατιωτικό νεκροταφείο βρίσκεται στα περίχωρα της πόλης, όπου αναπαύονται στρατιώτες των Ηνωμένων Πολιτειών που έπεσαν κατά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιστοσελίδα της κοινότητας Επινάλ (γαλλικά)
Το Επινάλ (γαλλικά: Épinal) είναι γαλλική κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Βοζ (Βόσγια), στην περιοχή Γκραντ Εστ. Είναι πρωτεύουσα του νομού και βρίσκεται στα νότια της ιστορικής και πολιτιστικής περιοχής της Λωρραίνης. Διασχίζεται από τον Μοζέλα, παραπόταμο του Ρήνου. Στην απογραφή του 2017, η κοινότητα (χωρίς τα προάστια) είχε 31.740 κατοίκους. Το 2015, ο πληθυσμός της ευρύτερης αστικής περιοχής ανέρχονταν σε 93.184 κατοίκους και περιλάμβανε 59.586 θέσεις εργασίας το 2017 στην περιοχή απασχόλησής της. Είναι, μακράν, η πρώτη πόλη στα Βόσγια, και η τέταρτη στη Λωρραίνη, πίσω από το Μετς, το Νανσί και την Τιονβίλ. Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, η πόλη απέκτησε φήμη για τα έγχρωμα χαρακτικά που κατασκευάζονταν εκεί, αρκετά από τα οποία εκτίθενται στο μουσείο της πόλης. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το κάστρο και τη βασιλική της. Οι κάτοικοι ονομάζονται Σπιναλιάν.