Σνιέζνε Κότουι
 Τα τείχη και των δύο λεκανοπεδίων είναι περίπου 100 μέτρα σε ύψος και περιέχουν μικρές αλπικές λίμνες. Σχηματίστηκαν κατά την τελευταία φάση της παγετωνικής περιόδου και αποτελούνται κυρίως από γρανίτη. Ωστόσο, σε δύο εκτεθειμένα σημεία βρέθηκε βασάλτης (προφανώς ηφαιστειακής προέλευσης), ο οποίος είναι αρκετά σπάνιος σε αυτό το μέρος της Κεντρικής Ευρώπης. Μερικά σπάνια είδη αρκτικών και αλπικών φυτών εμφανίζονται στα ψυχρά και σκοτεινά μέρη των λεκανοπεδίων: αλπική ανεμώνη (pulsatilla alpina), γεντιανή του Ασκληπιού (gentiana asclepiadea), ακόνιτον το ναπίδιον (aconitum napellus) και το μόνο μέρος στα Σουδητικά Όρη όπου εμφανίζεται ο μίκρανθος ο χιονώδης (micranthes nivalis). Στην κορυφή του μεγαλύτερου λεκανοπεδίου, στο Γουάμπσκι Στσιτ, υπάρχει ένας πύργος ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Είναι δυνατή η αναρρίχηση στους τοίχους του λεκανοπεδίου, αν και η αναρρίχηση επιτρέπεται μόνο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο και είναι επικίνδυνη. Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έπειτα έχουν σημειωθεί δέκα θανατηφόρα ατυχήματα.Η πεζοπορία είναι δυνατή: το Μονοπάτι Φιλίας Πολωνίας-Τσεχίας, μέρος του Κύριου Μονοπατιού των Σουδητικών Όρεων, εκτείνεται κατά μήκος της πάνω κορυφογραμμής των τσίρκων, κοντά στην άβυσσο. Επίσης, ένα κίτρινο μονοπάτι από την ορεινό πανδοχείο κάτω από την κορυφή Γουάμπσκι (πολωνικά: Schronisko pod Łabskim Szczytem) οδηγεί στην κορυφή των λεκανοπεδίων. Το πράσινο μονοπάτι οδηγεί στο κάτω μέρος των λεκανοπεδίων.
Το Σνιέζνε Κότουι (1.175 μέτρα, πολωνικά: Śnieżne Kotły, τσέχικα: Sněžné jámy, γερμανικά: Schneegruben, κυριολεκτικά Χιονισμένες Τρύπες ή Χιονισμένο Λεκανοπέδιο) είναι δύο παγετώδη λεκανοπέδια που βρίσκονται στα Σουδητικά Όρη, στο Εθνικό Πάρκο Καρκονόσε στην Πολωνία. Αποτελούν μοναδικό δείγμα του αλπικού τοπίου στην περιοχή και αποτελούν φυσικό καταφύγιο από το 1933.