Μάχη του Πασεντάλε
 Ο Ντάγκλας Χέιγκ πίστευε ότι τώρα ο πόλεμος εξαρτιόταν κυρίως από τις βρετανικές δυνάμεις εξαιτίας του ότι Γάλλοι και Ρώσοι ήταν πλέον εκτός μάχης, ενώ δεν ήταν σίγουρο εάν και όταν κατέφθαναν οι Αμερικάνοι θα ήταν σε ικανούς αριθμούς ώστε να προλάβουν την καταστροφή. Για να καταφέρει να κρατήσει το μέτωπο, θα έπρεπε να το πετύχει στα παλιά πεδία των μαχών γύρω από την Υπρ, όπου ο βρετανικός στρατός θα μπορούσε να εκτελέσει με επιτυχία μία ισχυρή προέλαση που θα έφερνε την παράδοση των βελγικών λιμανιών που χρησιμοποιούνταν ως βάσεις για τα γερμανικά υποβρύχια. Τα πράγματα στην αρχή έδειχναν ότι θα πήγαιναν καλά αφού πέτυχε μία προκαταρτική έφοδος κατά της κορυφογραμμής Μεσίν στα νότια της Υπρ τις πρώτες μέρες του Ιουνίου, με σχετικά περιορισμένους στόχους, απόλυτο αιφνιδιασμό και μεγάλη στήριξη από το πυροβολικό (αναλώθηκαν 3,5 εκατομμύρια οβίδες και η πρώτη γραμμή των Γερμανών ισοπεδώθηκε με 500.000 τόνους εκρηκτικών). Όμως όταν άρχισε η κύρια επίθεση στα τέλη του Ιουλίου παρουσιάστηκαν όλα τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν και στα πεδία των μαχών του Σομ. Το προκαταρτικό μπαράζ (3,4 εκατομμύρια οβίδες) ακύρωσε κάθε αιφνιδιασμό. Τα μελετημένα χρονοδιαγράμματα ως συνήθως ανατράπηκαν μέσα στο χάος του πολέμου, ενώ η αντίσταση του εχθρού απλώνονταν σε μεγαλύτερο βάθος και ήταν πολύ πιο αποφασιστική απ’ ό,τι περίμεναν οι επιτιθέμενοι. Η ασταμάτητη βροχή και το πυροβολικό μετέτρεψαν το πεδίο της μάχης σε ένα τοπίο πλήρους απόγνωσης. Όμως ο Ντάγκλας Χέιγκ συνέχισε πετυχαίνοντας μερικές μικρές νίκες με τεράστιο τίμημα έως και στις αρχές του Νοέμβρη που τα καναδικά τάγματα κατέλαβαν την Πασαντέλ απ’ όπου πήρε το όνομα της η μάχη. Στο τέλος της μάχης οι Βρετανοί είχαν απώλειες 240.000 ανδρών (70.000 νεκροί), ενώ οι Γερμανοί είχαν απώλειες 200.000 ανδρών. Οι επικριτές του Χέιγκ επικαλούνταν τον πρώτο αριθμό, οι υπερασπιστές του τον δεύτερο. Στις 20 Νοεμβρίου εξαπέλυσε δεύτερη επίθεση στο Καμπρέ. Σκόπευε, μεταξύ άλλων, να δοκιμάσει σε μεγάλη κλίμακα τις νέες τεχνικές που είχε αναπτύξει ο βρετανικός στρατός με την στενή συνεργασία των τριών όπλων: πεζικού, αρμάτων μάχης και πυροβολικού. Ο αιφνιδιασμός ήταν απόλυτος: η γερμανική αμυντική γραμμή υποχώρησε σε βάθος τεσσάρων μιλίων και στην Αγγλία χτύπησαν χαρμόσυνες καμπάνες για να γιορτάσουν την νίκη, αλλά βιάστηκαν. Δέκα μέρες μετά οι Γερμανοί αντεπιτέθηκαν και ανακατέλαβαν όλο το έδαφος που είχαν χάσει. Έτσι ο Ντάγκλας Χέιγκ έχασε και το τελευταίο ίχνος εμπιστοσύνης που του είχαν οι πολιτικοί αρχηγοί, και ο Λόιντ Τζορτζ ανέλαβε αυτοπροσώπως τη στρατηγική της διεξαγωγής του πολέμου. Μάικλ Χάουαρντ, Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Η Μάχη του Πασεντάλε, γνωστή και ως Μάχη της Φλάνδρας ή Τρίτη Μάχη της Υπρ, διεξήχθη περί τον Ιούλιο του 1917 μεταξύ των βρετανικών δυνάμεων υπό τον στρατηγό και αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, σερ Ντάγκλας Χέιγκ και των γερμανικών δυνάμεων. Η Φλάνδρα βρίσκονταν στα βόρεια του Βελγίου σε μία αρκετά μεγάλη εκτεταμένη περιοχή, ενώ η μάχη πήρε το όνομα της από το ύψωμα της Πασεντάλε (Passchendaele).