Ατλαντίδα της Ερήμου
 Στα πολύ παλιά χρόνια, σύμφωνα με παλιές ιστορίες, υπήρχε μια μικρή επαρχία που κατοικούνταν από ανθρώπους και την έλεγαν 'Ουμπάρ (Ubar). Η επαρχία αυτή ήταν αρκετά απομακρυσμένη από τις υπόλοιπες και βρισκόταν ακριβώς εκεί που βρίσκεται η Ατλαντίδα σήμερα. Έχει ανακαλυφθεί πως αυτή η επαρχία υπήρχε 3.000 χρόνια π.Χ. προς τον 1ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με θρύλους, η πόλη αυτή είχε αναπτυχθεί πολύ γρήγορα λόγω του εμπορίου που ερχόταν από την Ευρώπη και από τις γύρω περιοχές της Αραβίας. Σε αρχαία και παλιά κείμενα με Αραβικά γράμματα και διάφορες πηγές, αποδεικνύουν πως η πόλη της Ουμπάρ ήταν μια πόλη που κατοικούνταν από ομάδες ανθρώπων και όχι κάποια επαρχία. Επίσης η λέξη Ubar, σε ορισμένους δεν ήταν κατανοητή και ένας από αυτούς ήταν ο Πτολεμαίος ο χάρτης του οποίου δεν είχε γραφτεί αυτό το όνομα αλλά το όνομα Lobaritae (Λομπαριτάε). Το Κοράνι 1.400 χρόνια πριν, αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη πόλη με το όνομα της Ιρέμ (μια πόλη με πυλώνες), το οποίο δεν ήταν προφανώς γνωστό στην αρχαία ιστορία και ανύπαρκτη όσον αφορά ως ιστορικοί ανησυχούσαν. Όμως τον Δεκέμβριο του 1978 του Εθνικού περιοδικού Geographic ότι το 1973, η πόλη της Έμπλα (Ebla) ανασκάφηκε στη Συρία. Επίσης οι ερευνητές ανακάλυψαν τα βιβλία όπου γραφόταν οι επιχειρήσεις που υπήρχαν εκείνη την εποχή. Ανάμεσα στα ονόματα των επιχειρήσεων, είχε βρεθεί και το όνομα Ubar. Επομένως, η πόλη της Έμπλα είχε κάποιες σχέσεις με την Ουμπάρ. Επίσης, το Κοράνι αναφέρει πως ο βασιλιάς της Ουμπάρ, ο Σαντάντ (Saddad) είχε παραβιάσει τις προειδοποιήσεις του προφήτη Χαντ (Hud) και του Αλλάχ, και για αυτό ο λαός του τιμωρήθηκε. Ο Αλλάχ τότε προκάλεσε αμμοθύελλα, με αποτέλεσμα η επαρχία να "θαφτεί" μέσα στην άμμο.
Η Ατλαντίδα της Ερήμου (στα Αγγλικά μεταφράζεται και ως Iram of the Pillars), όπου στα πολύ παλιά χρόνια, υπήρχε μια πόλη η οποία χάθηκε. Σήμερα είναι χαμένη σε μια από τις πιο αφιλόξενες ερήμους στον κόσμο, στην Ρουμπ'αλ Καλί (Rub 'al Khali) και συγκεκριμένα στη Σαουδική Αραβία.