Δεσλοραταδίνη
 Η δεσλοραταδίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας, της ρινικής συμφόρησης και της χρόνιας ιδιοπαθούς κνίδωσης. Είναι ο κύριος μεταβολίτης της λοραταδίνης και αμφότερα τα φάρμακα είναι παρόμοια όσον αφορά την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Η δεσλοραταδίνη διατίθεται σε πολλές δοσολογικές μορφές και με πολλές εμπορικές ονομασίες παγκοσμίως.Μια αναδυόμενη ένδειξη για τη δεσλοραταδίνη είναι η θεραπεία της ακμής, ως φθηνό ανοσοενισχυτικό της ισοτρετινοΐνης και πιθανώς ως θεραπεία συντήρησης ή μονοθεραπεία. Οι πιο συχνές παρενέργειες είναι η κόπωση (1,2%), η ξηροστομία (3% ) και ο πονοκέφαλος (0,6% ). Η συγχορήγηση με ερυθρομυκίνη, κετοκοναζόλη, αζιθρομυκίνη, φλουοξετίνη ή σιμετιδίνη οδήγησε σε αυξημένες συγκεντρώσεις δεσλοραταδίνης και του μεταβολίτη της 3-υδροξυδεσλοραταδίνης στο πλάσμα του αίματος σε μελέτες. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές αλλαγές. Η δεσλοραταδίνη είναι ένα εκλεκτικό Η1 αντιισταμινικό που λειτουργεί ως αντίστροφος αγωνιστής στον υποδοχέα Η1 ισταμίνης.Σε πολύ υψηλές δόσεις, είναι επίσης ανταγωνιστής σε διάφορους υποτύπους των μουσκαρινικών υποδοχέων ακετυλοχολίνης. Αυτό το αποτέλεσμα δεν σχετίζεται με τη δράση του φαρμάκου σε θεραπευτικές δόσεις. Η δεσλοραταδίνη απορροφάται καλά από το έντερο και φτάνει τις υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μετά από περίπου τρεις ώρες. Στην κυκλοφορία του αίματος, το 83 έως 87% της ουσίας συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.Η δεσλοραταδίνη μεταβολίζεται σε 3-υδροξυδεσλοραταδίνη σε μια ακολουθία τριών σταδίων σε φυσιολογικούς μεταβολιστές. Πρώτον, N-γλυκουρονιδίωση της δεσλοραταδίνης από το UGT2B10, στη συνέχεια, 3-υδροξυλίωση της Ν-γλυκουρονίδης δεσλοραταδίνης από το CYP2C8 και τέλος, μια μη ενζυματική αποσύζευξη Ν-γλυκουρονιδίου 3-υδροξυδεσλοραταδίνης. Τόσο η δεσλοραταδίνη όσο και η 3-υδροξυδεσλοραταδίνη αποβάλλονται μέσω των ούρων και των κοπράνων με χρόνο ημιζωής 27 ωρών σε φυσιολογικούς μεταβολιστές. Παρουσιάζει μόνο περιφερειακή δραστηριότητα αφού δεν διασχίζει εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί συνήθως υπνηλία επειδή δεν εισέρχεται εύκολα στο κεντρικό νευρικό σύστημα.Η δεσλοραταδίνη δεν έχει ισχυρή επίδραση σε έναν αριθμό ελεγμένων ενζύμων στο σύστημα του κυτοχρώματος P450. Βρέθηκε ότι αναστέλλει ασθενώς τα CYP2B6, CYP2D6 και CYP3A4 / CYP3A5 και ότι δεν αναστέλλει τα CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 ή CYP2C19. Η δεσλοραταδίνη βρέθηκε ότι είναι ένας ισχυρός και σχετικά εκλεκτικός αναστολέας του UGT2B10, ένας ασθενής έως μέτριος αναστολέας UGT2B17, UGT1A10 και UGT2B4 και δεν αναστέλλει τα UGT1A1, UGT1A3, UGT1A4, UGT1A6, UGT1A9, UGT2A6, UGT2A9, UGT2B7, UGT2B15, UGT1A7 και UGT1A8. Το 2% των Καυκάσιων και το 18% των ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής είναι κακοί μεταβολιστές της δεσλοραταδίνης. Σε αυτά τα άτομα, το φάρμακο φθάνει τις τριπλάσιες υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα έξι έως επτά ώρες μετά τη λήψη και έχει χρόνο ημιζωής περίπου 89 ώρες. Ωστόσο, το προφίλ ασφάλειας για αυτά τα άτομα δεν είναι χειρότερο από ό,τι για τους εκτεταμένους (φυσιολογικούς) μεταβολιστές.
Η δεσλοραταδίνη (εμπορικές ονομασίες Clarinex και Aerius) είναι τρικυκλικός ανταγωνιστής των υποδοχέων ισταμίνης Η1 που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία αλλεργιών. Είναι ενεργός μεταβολίτης της λοραταδίνης. Κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1984 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 2001.