Εράρ του Λα Μαρκ
 Ο Εράρ ήταν επίσης κύριος τού Ζαμέτς (Jametz), επίσκοπος τού Σαρτρ (1507–1525) και αρχιεπίσκοπος της Βαλένθια (1520–1538). Διορίστηκε καρδινάλιος το 1520. Πρώτα προσπάθησε να αποκτήσει προστασία από τον βασιλιά της Γαλλίας και τελικά συμμάχησε με τον βασιλιά της Γερμανίας. Κατάφερε να εξασφαλίσει την ειρήνη στο πριγκιπάτο-επισκοπή καθ' όλη τη διάρκεια της εξουσίας του. Η ποιμαντορία του θεωρείται ως η πιο ακμάζουσα της επισκοπής της Λιέγης. Ανοικοδόμησε το ανάκτορο τού πρίγκιπα-επισκόπου, που είχε καταστραφεί από τους πολέμους τού περασμένου αιώνα με τη Βουργουνδία. Αποκατέστησε επίσης πολλά μνημεία, συμπεριλαμβανομένης της κολλεγιακής εκκλησίας τού Αγ. Μαρτέν. Κατάλογος επισκόπων και πριγκίπων-επισκόπων της Λιέγης Κατάλογος επισκόπων της Σαρτρ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Érard de La Marck στο Wikimedia Commons Cheney, David M. «Archdiocese of Valencia». Catholic-Hierarchy.org. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2018. (for Chronology of Bishops) [self-published] Chow, Gabriel. «Metropolitan Archdiocese of Valencia». GCatholic.org. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2018. (for Chronology of Bishops) [self-published] Biography
Ο Εράρ, γαλλ.: Érard de la Marck , (31 Μαΐου 1472 – 18 Μαρτίου 1538) από τον Οίκος του Λα Μαρκ~Οίκο του Λα Μαρκ ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης από το 1506 έως το 1538. Γεννήθηκε στο Σεντάν τού Αρντέν ως ο τρίτος γιος τού Ροβέρτου Α΄ τού Λα Μαρκ, κυρίου τού Σεντάν και του Μπουγιόν (Sedan, Bouillon).