Περιτομή
 Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός ζητά από τον Αβραάμ να περιτμηθεί και να περιτμήσει τους απογόνους και τους δούλους του ως απόδειξη της συμφωνίας που συνάπτει ο Θεός με τον Ισραήλ: καὶ περιτμηθήσεσθε τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας ὑμῶν, καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν [...] καὶ ἀπερίτμητος ἄρσην, ὃς οὐ περιτμηθήσεται τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς, ὅτι τὴν διαθήκην μου διεσκέδασε (Γεν. 17:11, 14, Ο') Μια εξήγηση αυτής της απαίτησης συνδέεται με τη συμβολική σημασία του πέους. Το πέος είναι η απόδειξη του ανδρισμού, από μία άποψη και η πηγή δύναμης του άνδρα. Με την περιτομή ο άνδρας συμβολικά αποκόπτει ένα τμήμα του υπέρ του Θεού, αναγνωρίζει δηλαδή ότι η ισχύς του είναι πεπερασμένη και ότι υπάρχει κάποιος πιο ισχυρός και πιο τέλειος από αυτόν. Ο άνδρας εφαρμόζει τη διείσδυση ως μέσο υποταγής, ο Θεός την περιτομή. Η διαφορά από τη διείσδυση είναι ότι η περιτομή γίνεται από τον ίδιο τον περιτεμνόμενο (το ανθρώπινο γένος) ως ίδια επιλογή χωρίς συμμετοχή του Θεού. Στον Χριστιανισμό δε διατηρείται η παράδοση της περιτομής, αφού θεωρείται ότι η αναγκαιότητά της καταργείται με την εκούσια σταυρική θυσία του Ιησού και αντικαθίσταται από το βάπτισμα. Ο θεϊκός νόμος δεν απαιτεί πλέον κατά τους Χριστιανούς τη συμβολική περικοπή του πέους, την αναγνώριση δηλαδή με αυτόν τον τρόπο της παντοδυναμίας του Θεού, αλλά εισάγεται μια πιο ισότιμη σχέση που στηρίζεται στην αγάπη. Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει σχετικά στις επιστολές του: ἐν ᾧ [Χριστῷ] καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ (Κολ. 2:11). ἐγὼ δέ, ἀδελφοί, εἰ περιτομὴν ἔτι κηρύσσω, τί ἔτι διώκομαι; ἄρα κατήργηται τὸ σκάνδαλον τοῦ σταυροῦ [...] ὁ γὰρ πᾶς νόμος ἐν ἑνὶ λόγῳ πληροῦται, ἐν τῷ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν (Γαλ. 5:11, 14) Η διεγνωσμένη φίμωση του πέους μπορεί να αντιμετωπιστεί με συντηρητική (μη χειρουργική) θεραπεία ή, σε ειδικές περιπτώσεις, όπως η υποτροπή, με χειρουργική (μερική τομή της πόσθης). Συχνότερα, και ιδίως σε ανηλίκους, η συντηρητική αντιμετώπιση προτιμάται λόγω ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.Eθνικοί και διεθνείς ιατρικοί οργανισμοί, όπως η Ευρωπαϊκή Ουρολογική Εταιρεία, η Καναδική Παιδιατρική Εταιρεία, η Ουρολογική Εταιρεία Αυστραλίας & Νέας Ζηλανδίας, ο Γερμανικός Σύλλογος Παιδιάτρων κ.λπ., δεν συνιστούν περιτομή σε υγιή άτομα, ή για ιατρικούς λόγους σε περίπτωση διαθεσιμότητας λιγότερο επεμβατικής θεραπείας.Κατά καιρούς έχουν γίνει συζητήσεις για το αν και κατά πόσο η περιτομή επηρεάζει την σεξουαλική ευχαρίστηση.
Περιτομή ονομάζεται ο περιορισμένος ακρωτηριασμός της φυσικής διαμόρφωσης του ανδρικού μορίου, συγκεκριμένα η μερική ή πλήρης χειρουργική αποκοπή της ακροποσθίας, της πτύχωσης του δέρματος που καλύπτει τη βάλανο του πέους. Η περιτομή εφαρμόζεται στην εβραϊκή και στη μουσουλμανική θρησκεία, όπου οι γονείς οφείλουν να περιτέμνουν τα άρρενα βρέφη τους σύμφωνα με τους θρησκευτικούς κανόνες. Η πράξη συνδέεται άμεσα με την κοινωνική σημασία του πέους κατά το δόγμα των παραπάνω θρησκειών. Στην χριστιανική θρησκεία, αντίθετα, η τελετή δεν αποτελεί παράδοση σε όλες τις Εκκλησίες. Ωστόσο, σε ορισμένες Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες, όπως στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία, η περιτομή είναι παράδοση. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να επιλεχθεί σε άνδρες για ιατρικούς λόγους, κυρίως εάν κάποιο πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με λιγότερο επεμβατικές μεθόδους. Η περιτομή δεν συνδέεται μόνο με τη θρησκεία σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, οι Φιλιππίνες και άλλες χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, όπου εφαρμόζεται σε πολλά νεογέννητα άσχετα με το θρήσκευμα. Στον σύγχρονο Δυτικό κόσμο, η διενέργεια περιτομής σε βρέφη ή παιδιά εγείρει κατά καιρούς νομικά και ηθικά ζητήματα, όπως η ηλικία παροχής ενημερωμένης συγκατάθεσης ή η σωματική αυτονομία του ατόμου.