Εκλογές στην Αρμενία
 Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στη χώρα έγιναν στις 17 Οκτωβρίου 1991. Πρόεδρος εξελέγη με ποσοστό 83% ο Λεβόν Τερ-Πετροσιάν, με συμμετοχή 70%. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου 1996 ο Τερ Πετροσιάν επανεξελέγη με ποσοστό 51,3%, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 60,3%. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ επεσήμαναν "σοβαρές παραβιάσεις του εκλογικού νόμου." Οι εκλογές του 1998 έγιναν σε 2 γύρους στις 16 και στις 30 Μαρτίου. Ο Ρόμπερτ Κοχαριάν εξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο στις 30 Μαρτίου 1998 με ποσοστό 58,9%. Στις προεδρικές εκλογές του 2003 αναδείχθηκε νικητής στον δεύτερο γύρο ο Ρόμπερτ Κοχαριάν, ο οποίος κέρδισε επανεκλογή. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ ανέφεραν εκτεταμένη νοθεία και αρκετοί υποστηρικτές του υποψηφίου Ντεμιρτσιάν συνελήφθησαν. Πρόεδρος, 19 Φεβρουαρίου και 5 Μαρτίου 2003Πηγή: Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή και Rulers Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Φεβρουαρίου 2008 αναδείχθηκε νικητής ο Σερζ Σαρκισιάν από τον πρώτο γύρο με περισσότερο από 50% των ψήφων. Η Αντιπολίτευση έκανε λόγο για νοθεία και αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα. Ως αποτέλεσμα, τις επόμενες ημέρες έγιναν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, που κατεστάλησαν βίαια και σκοτώθηκαν οκτώ άτομα. Η χώρα κηρύχθηκεσε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στις αρχές Μαρτίου του 2008. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 18 Φεβρουαρίου 2013, ο Σερζ Σαρκσιάν επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 59% των ψήφων. Ο αντίπαλός του, Ραφί Χοβανισιάν, ήρθε 2ος με ποσοστό 37%. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία στις εκλογές.Πρόεδρος, 19 Φεβρουαρίου 2008 Στις προεδρικές εκλογές στις 18 Φεβρουαρίου 2013, ο Σερζ Σαρκσιάν επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 59% των ψήφων. Ο αντίπαλός του, Ραφί Χοβανισιάν, ήρθε 2ος με ποσοστό 37%. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία στις εκλογές.Πρόεδρος, 18 Φεβρουαρίου 2013 Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 2 Μαρτίου 2018. Ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που διενεργήθηκε το 2015, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας ο πρόεδρος εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση και όχι με λαϊκή ψήφο. Πρόεδρος εξελέγη χωρίς αντίπαλο ο μοναδικός υποψήφιος, Αρμέν Σαρκισιάν, με ποσοστό 90% των ψήφων. Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 2017. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη για το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας, το οποίο κέρδισε τις 58 από τις συνολικά 105 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν για πρώτη και μοναδική φορά στην Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας στις 21-23 Ιουνίου 1919. Το αποτέλεσμα ήταν η συντριπτική νίκη για την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία, η οποία κέρδισε 72 από τις συνολικά 80 έδρες. Ωστόσο στις εκλογές δεν έλαβαν μέρος το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Χουντσακιάν και οι Λαϊκιστές. Η συμμετοχή ήταν 71,2%. Βουλευτικές εκλογές έγιναν το 1990 (20 Μαΐου) και επιπλέον γύροι έγιναν στις 3 Ιουνίου και στις 15 Ιουλίου λόγω χαμηλής συμμετοχής, με αποτέλεσμα τη νίκη του κομμουνιστικού Κόμματος της Αρμενίας, με 136 έδρες επί συνόλου 259. Ακολούθησε η διεξαγωγή εκλογών στις 5 και στις 29 Ιουλίου 1995, στις οποίες κέρδισε το Ρεπουμπλικανικό Μπλοκ και στις 30 Μαΐου 1999, στις οποίες νίκησε το Ενωτικό Μπλοκ. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 2003 και αποτέλεσμα ήταν η νίκη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της Αρμενίας. Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που έγιναν στις 12 Μαΐου 2007, κέρδισε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας. Το όριο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή ήταν το 5%. Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Μαΐου 2012. Το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο, με δεύτερο κόμμα την Ευημερούσα Αρμενία του πλουσιότερου άντρα της χώρας, Γκαγκίκ Τσαρουκιάν. Διεξήχθησαν στην Αρμενία στις 2 Απριλίου 2017. Ήταν οι πρώτες εκλογές έπειτα από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος του 2015 με το οποίο εγκρίθηκαν μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα της χώρας, η οποία έγινε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη για το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας, το οποίο κέρδισε τις 58 από τις συνολικά 105 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Διεξήχθησαν στην Αρμενία την 9 Δεκεμβρίου 2018 και ήταν οι πρώτες εκλογές μετά τις ταραχές του 2018,. Έγιναν πρόωρα επειδή τα κόμματα της Εθνοσυνέλευσης δεν εξέλεξαν νέο Πρωθυπουργό εμπρόθεσμα, δηλαδή εντός δύο εβδομάδων από την παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν την 16η Οκτωβρίου. Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτική νίκη για την Συμμαχία Το Βήμα Μου του Πασινιάν, που συγκέντρωσε το 70% των ψήφων και κέρδισε τις 88 από τις 132 έδρες της Εθνοσυνέλευσης. Το πρώτο δημοψήφισμα στη χώρα ήταν για να αποφανθούν οι πολίτες για το αν θα γίνει ανεξάρτητη από τη Σοβιετική Ένωση. Έγινε στις 21 Σεπτεμβρίου 1991 και υπερψηφίστηκε από το 99,5% των ψηφοφόρων.Η συμμετοχή ήταν 95%. Στις 5 Ιουλίου 1995 διεξήχθη δημοψήφισμα για αλλαγές στο σύνταγμα. Οι αλλαγές υπερψηφίστηκαν από το 70,3% των πολιτών, με συμμετοχή 55,6%. Στο επόμενο δημοψήφισμα εγκρίθηκαν οριακά (με 50,56% ) και νέες αλλαγές στο σύνταγμα, στις 25 Μαΐου 2003. Η συμμετοχή ήταν 52,1% και με τις τροποποιήσεις θα περιορίζονταν μερικές εξουσίες του Προέδρου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν εξαιτίας της χαμηλής συμμετοχής σε σχέση με τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Το δημοψήφισμα του 2005 έγινε στις 27 Νοεμβρίου και εγκρίθηκαν αλλαγές στο σύνταγμα από το 94,5% των πολιτών. Με τις αλλαγές στο σύνταγμα μεταφέρθηκαν ορισμένες από τις αρμοδιότητες του προέδρου προς την εθνοσυνέλευση, τον πρωθυπουργό και τους άλλους υπουργούς. Επίσης, ο πρόεδρος απομακρύνθηκε από το συμβούλιο των δικαστών, το οποίο διορίζει τους δικαστές στη χώρα. Στο δημοψήφισμα του 2015 που έγινε στις 6 Δεκεμβρίου, υπερψηφίστηκαν οι τροπολογίες στο σύνταγμα που ουσιαστικά καθιστούν το ρόλο του προέδρου ως διακοσμητικό. Οι πολίτες ψήφισαν υπέρ της μετατροπής του πολιτεύματος σε κοινοβουλευτική δημοκρατία σε ποσοστό 66,2%, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται μόλις στο 50,8%. Η αντιπολίτευση που ήταν υπέρ του "όχι" ισχυρίστηκε ότι έγιναν παρατυπίες κατά τη διενέργεια του δημοψηφίσματος.
Στην Αρμενία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για θητεία 5 ετών. Το Κοινοβούλιο έχει ένα σώμα (unicameral) και λέγεται Azgayin Zhoghov δηλαδή Εθνοσυνέλευση. Τον έλεγχό του ασκεί συνασπισμός από τρία πολιτικά κόμματα: το συντηρητικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το Κόμμα Αρμενία σε Ευημερία και την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία. Τα κύρια κόμματα της Αντιπολίτευσης είναι το Κυριαρχία του Νόμου του Αρτούρ Μπαγκντασαριάν, όπως επίσης και το κόμμα Κληρονομιά, του τα οποία αμφότερα είναι υπέρ της ένταξης της Αρμενίας στην ΕΕ και στο NATO.