Γερτρούδη του Άλντενμπεργκ
 Ήταν το νεότερο από τα τρία παιδιά του Λουδοβίκου Δ' και της Ελισάβετ. Ο πατέρας της απεβίωσε, ενώ πήγαινε στους Αγίους Τόπους, λίγο πριν γεννηθεί αυτή. Η Γερτρούδη ήταν μόλις δύο ετών, όταν η μητέρα της την άφησε στη φροντίδα των κανονικών του αβαείου του Άλντενμπεργκ, όπου αργότερα εισήλθε στην κοινότητα. Το 1248, μόλις 21 ετών, εξελέγη ηγουμένη και κυβέρνησε το μοναστήρι για τα επόμενα 49 χρόνια. Με μία κληρονομιά που έλαβε από τον θείο της Ντήτριχ/Θεοδώριχο Α΄ μαργράβο του Μάισεν, η Γερτρούδη έκτισε μία εκκλησία και ένα σπίτι των πενήτων προσαρτημένο στο αβαείο. Φρόντισε προσωπικά τους κατοίκους εκεί. Έζησε επίσης μία ζωή ακραίας ταπείνωσης . Όταν ο πάπας Νικόλαος Δ΄ εξέδωσε μία σταυροφορία κατά των Σαρακηνών, η Γερτρούδη και η κοινότητά της πήραν τον σταυρό των Σταυροφόρων και ανέλαβαν να υποστηρίξουν την προσπάθεια με προσευχή και πράξεις θυσίας. Το 1270, υπό την καθοδήγηση της Γερτρούδης, το αβαείο άρχισε να εορτάζει τη γιορτή της Αγίας Δωρεάς (Corpus Christi), όντας ένα από τα πρώτα που εισήγαγαν αυτή την εορτή στη Γερμανία. Ο πάπας Κλήμης ΣΤ' επέτρεψε στο αβαείο να εορτάζει την ημέρα της μνήμης της και έδωσε συγχωροχάρτια σε όσους προσκύνησαν τα λείψανά της. Herbermann, Charles, ed. (1913). "Blessed Gertrude of Aldenberg". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
Η ευλογημένη Γερτρούδη του Άντενμπερκ, γερμ.: gesegnet Gertrud von Aldenberg, (π. Οκτώβριος 1227 – 13 Αυγούστου 1297) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν Γερμανίδα αρχόντισσα και ηγουμένη. Ήταν κόρη της Ελισάβετ της Ουγγαρίας και του Λουδοβίκου Δ' λαντγκράβου της Θουριγγίας. Έγινε Πρεμονστρατενσιανή τακτική κανονική στο αβαείο του Άλντενμπεργκ, κοντά στο Βέτσλαρ, στην επισκοπή του Tρηρ, όπου πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της οδηγώντας την κοινότητα ως ηγουμένη της. Ανακηρύχθηκε οσία το 1728 και η εορτή της είναι στις 13 Αυγούστου .