Οκταεθνής Συμμαχία
 Οι Μπόξερ κατά την εξέγερσή τους το 1898 και 1899 επιτέθηκαν και σκότωσαν ξένους ιεραποστόλους και χριστιανούς Κινέζους στη ΒΑ. Κίνα. Με την υποστήριξη της αυτοκρατορικής κυβέρνησης των Τσινγκ και τη σύμπραξη του κινεζικού αυτοκρατορικού στρατού οι Μπόξερ εισήλθαν στο Πεκίνο και πολιόρκησαν τους ξένους διπλωμάτες και πολίτες που είχαν καταφύγει στη συνοικία των πρεσβειών. Μετά την έκκληση των πρεσβευτών για στρατιωτική βοήθεια από τις χώρες τους, συγκροτήθηκε η συμμαχία αρχικά με τις στρατιωτικές δυνάμεις (στρατιωτικά αποσπάσματα και πολεμικά πλοία) που υπήρχαν στην περιοχή καθώς και με ενισχύσεις που στάλθηκαν στη συνέχεια και που τέθηκαν υπό την διοίκηση του Βρετανού ναυάρχου σερ Έντουαρντ Σέυμουρ στο Τιεντσίν οι οποίες και αριθμούσαν τελικά 54 πολεμικά πλοία, 5000 πεζοναύτες και περίπου 50.000 στρατιώτες. Μετά την ατυχή επιλογή του ναυάρχου για σιδηροδρομική μεταγωγή των συμμαχικών δυνάμεων από Τιεντσίν στο Πεκίνο, απόσταση περίπου 80 χλμ. (Ιούνιος 1900), δύο μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1900 οι συμμαχικές δυνάμεις πεζοπορώντας έφθασαν τελικά στο Πεκίνο όπου νικώντας τον Αυτοκρατορικό Στρατό και στρέφοντας αυτόν εναντίον των Μπόξερ που αποδεκατίστηκαν έφερε το τέλος στην πολιορκία των πρεσβειών που είχε κρατήσει 55 ημέρες. Οι εθνικές δυνάμεις με τις οποίες συγκροτήθηκε η οκταεθνής συμμαχία είχαν ως ακολούθως σε πλοία, πεζοναύτες και στρατό ξηράς Οι δυνάμεις της Συμμαχίας καταλαμβάνοντας στη συνέχεια το Πεκίνο προχώρησαν σε λεηλασίες, χωρίς όμως να θίξουν τον αυτοκρατορικό οίκο και ειδικότερα την αυτοκράτειρα Τσέου-χι, αν και είχε διαφύγει στην ύπαιθρο και που ήταν το βασικότερο πρόσωπο των επεισοδίων, με δεδομένο ότι εκείνη ενθαρρύνοντας το κίνημα των Μπόξερ, είχε εκδώσει το διάταγμα εξόντωσης των διπλωματών. Στο τέλος της επέμβασης αυτής, η αυτοκρατορική κυβέρνηση των Τσινγκ υπέγραψε το πρωτόκολλο Μπόξερ του 1901, το οποίο και επιδείνωσε ακόμα περισσότερο την σχέση της Κίνας με τις τότε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Η Οκταεθνής Συμμαχία, ή Οκτάεθνη Συμμαχία, (κινεζικά: 八国联军, πινγίν: Bāguó Liánjūn) ήταν ένας διεθνής συνασπισμός που συστάθηκε για την αντιμετώπιση της Εξέγερση των Μπόξερ από τους λαούς οκτώ χωρών και συγκεκριμένα των Αυτοκρατοριών της Ιαπωνίας, της Ρωσίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γερμανίας, της Αυστρο-Ουγγαρίας, καθώς επίσης των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και του Βασιλείου της Ιταλίας. Ο συνασπισμός αυτός προκλήθηκε ως μια ανθρωπιστική παρέμβαση με εισβολή στρατιωτικών τμημάτων των παραπάνω στη Κίνα όπου και πέτυχε τελικά την άρση της πολιορκίας των Πρεσβειών στο Πεκίνο και τον τερματισμό της δίωξης των χριστιανών Κινέζων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1900.