Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης
 "Προσκυνητάριον του Αγίου όρους" "Περί του τιμίου και ζωοδόχος σταυρού" "Θεώδορος Γραμματικού"" 1768 "Εκλογή ψαλτηρίου παντός και ευχών" 1759 "Βίος Μελετίου Πηγά" 1769 "Ενχειρίδιον περιέχων του παρακλητικών κανόνα" 1778, "Η θεία και ιερά ακολουθία των οσίων και θεοφόρων πατέρων ημών Βαρνάβα και Σωφρονίου των εξ Αθηνών και του ιερού Χριστοφόρου, την εν Μελά όρει ασκησάντων" 1775, "Επιγράμματα περί γραμμάτων περί όρους Μελά" 1775 "Πολιτικοί νόμοι ή εξήγησις των ιερών κανόνων των συνόδων" "Εγχειρίδιον αποδεικτικών περί του ότι χρεοστούσαν οι χριστιανοί συχνώτερον να μεταλαμβάνοσι τα θεία μηστήρια" 1766 "Σχόλια είς τα αθώα του Αριστοτέλους " "Εξήγισις του περί φιλίας λόγου του Λουκιανού και του περί τυρανίας" "Επιστολαί" "Περί του επιταφίου φωτός" "Πανσπερμία" Χαρίλαος Τζώγας: Η περί μνημοσύνων έρις εν Αγίω Όρει κατά τον ΙΗ΄αιώνα, Θεσσαλονίκη 1969, (Διδακτορική Διατριβή, Αριστοτέλειον Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, Επιστημονική Επετηρίς της Θεολογικής Σχολής, Παράρτ. Αριθμ. 3). (http://phdtheses.ekt.gr, http://hdl.handle.net/10442/hedi/23473), (https://web.archive.org/web/20190914090730/http://hippo.lib.uoa.gr/), (http://www.lib.auth.gr) Γεώργιος Γιαννόπουλος:Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης Ο εκ Πατρών διδάσκαλος του Γένους, Πάτρα 1992
Ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης (1689 - 1784) ήταν Έλληνας μοναχός και εκκλησιαστικός συγγραφέας, μέλος των Κολλυβάδων Πατέρων περισσότερο όμως στην αρχική τους μορφή. Γεννήθηκε στην Πάτρα και έγινε μοναχός στη Σκήτη Αγίας Τριάδος, τα λεγόμενα "Καυσοκαλύβια" στο Άγιο όρος (εξού και το όνομά του). Το 1749 ήταν διευθυντής στην Αθωνιάδα σχολή, αργότερα δίδαξε στη Χίο, Βλαχία (Ηγεμονική Ακαδημία του Βουκουρεστίου) και Τρανσυλβανία. Έγραψε πολλά θεολογικά και φιλοσοφικά έργα. Έμεινε πολλά χρόνια στη Βλαχία κοντά στον θείο του, που ήταν αρχιερέας στο Βουκουρέστι. Πέθανε στο Βουκουρέστι το 1784.