Μπάρνιμ ΣΤ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ
 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Άννας, κόρης τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ. Έγινε γνωστός για τη συμμετοχή του σε πειρατεία: ανήγειρε ένα φρούριο για το σκοπό αυτό στο Άρενσοοπ, αλλά το 1395 καταστράφηκε από το Ροστόκ. Επέτρεψε στους Αδελφούς Βίκτουαλ, μία πειρατική οργάνωση που επετίθετο σε πλοία της Χανσεατικής Ένωσης στη Βαλτική, να χρησιμοποιούν τον ποταμό Πέενε ως καταφύγιο τον χειμώνα και τον κόλπο Γράιφσβαλτ ως βάση. Σε μία αποστολή του συνελήφθη στο λιμάνι της Κοπεγχάγης από τη Χανσεατική Ένωση. Το 1398 υπέγραψε συμφωνία με το Τευτονικό Τάγμα για να μην υποστηρίζει πια τους Βίκτουαλ. Βοήθησε τους δούκες τού Μεκλεμβούργου-Βέρλε το διάστημα 1400-1403 στις εκστρατείες τους εναντίον της Λυβέκης· ο ίδιος τραυματίστηκε στις πύλες της πόλης. Το 1405 επήλθε επιδημία πανώλης και για να την αποφύγει ξεκίνησε για προσκύνημα στο Κεντς τού Μπάρτ, αλλά απεβίωσε προς το Πύτνιτς (νυν Ρίμπνιτς-Ντάμγκαρτεν). Τάφηκε στο Κεντς, όπου τοποθετήθηκε ένα μεγάλο ξύλινο άγαλμά του. Νυμφεύτηκε τη Βερόνικα των Χοεντσόλλερν, κόρη τού Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου τη Νυρεμβέργης και είχε τέκνα: Μπάρνιμ Ζ΄ 1390-1450, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ. Βάρτισλαβ Θ΄ π. 1400-1457, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ. Werner Buchholz (ed.), Pommern, Siedler, 1999, p.147 ISBN 3-88680-272-8
Ο Μπάρνιμ ΣΤ΄, γερμ. Barnim VI (π. 1365 - 22 Σεπτεμβρίου 1405) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1394-1405). Ο 2ος εξάδελφός του Έρικ δούκας της Πομερανίας-Στολπ έγινε βασιλιάς της Δανίας-Σουηδίας-Νορβηγίας.