Κάτω Ποσειδωνία
 Η Ποσειδωνία υπήρξε κατά την αρχαιότητα σπουδαίος οικισμός και πρωτεύουσα του Αρχαίου Δήμου Σουνιέων. Σώζονται μάλιστα η Αρχαία Αγορά του Δήμου, στη συμβολή των οδών Ποσειδώνος και Αγίου Στυλιανού. Ακόμα, διάσπαρτες βρίσκονται πολλές αρχαιότητες στην περιοχή, και στο "Βουνό του Μιχάλη", λόφος που βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Ποσειδωνίας. Τέλος, σώζονται κατά μήκος των ακτών του όρμου Πασά πολυβολεία από την κατοχή. Σήμερα η περιοχή έχει οικιστικό και τουριστικό ενδιαφέρον. Μετά το 1972, όπου η Ποσειδωνία έγινε και επίσημα οικισμός, έχουν κτιστεί πολλές κατοικίες, που στη μεγάλη πλειοψηφία τους αποτελούν εξοχικές κατοικίες των Αθηναίων, ενώ μερικές αποτελούν μόνιμες κατοικίες. Το Λιμάνι του Πασά (Πασαλιμάνι) είναι η παραλία της Ποσειδωνίας. Πρόκειται για μια αμμώδη ακτή ιδιαιτέρου κάλλους, μήκους περίπου 500 μέτρων. Οδηγεί σε μια μικρή λιμνοθάλασσα, και στη συνέχεια στον Όρμο του Πασά, έναν όρμο με πεντακάθαρα νερά. Τους θερινούς μήνες το Λιμάνι του Πασά κατακλύζεται από λουόμενους που προτιμούν μπάνια σε σχετικά μικρές αποστάσεις από την πρωτεύουσα. Ο Άγιος Στυλιανός είναι ένα μικρό ξωκλήσι στο κέντρο της Ποσειδωνίας. Χτίστηκε το 1961 και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αγίου Στυλιανού και Σειρηνών. Στην περιοχή λειτουργούν δύο εξωραϊστικοί σύλλογοι, η "Ποσειδωνία" και ο "Ποσειδών". Ακόμα, υπάρχει ο "Γλάρος", σύλλογος αλιέων της Ποσειδωνίας.
Η Ποσειδωνία (ή Κάτω Ποσειδωνία) είναι οικισμός στην Νοτιοανατολική Αττική. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Λαυρεωτικής. Απέχει 59 χιλιόμετρα από την Αθήνα μέσω των Μεσογείων (GR-89), και 72 χιλιόμετρα μέσω της παραλιακής Λεωφόρου Σουνίου (GR-91). Ακόμα, απέχει 4 χιλιόμετρα από την πόλη του Λαυρίου, και 5 χιλιόμετρα από το τουριστικό θέρετρο του Σουνίου. Κατά την απογραφή του 2001, οι κάτοικοι ήταν 794.