Ομπούρ-Ω
 Μετά από μία σφοδρή διαμάχη για την ιδιοκτησία του κάστρου του "Ωμπούρ-Μπα" (το παλιό κάστρο) μεταξύ του Δούκα της Λωρραίνης και του επισκόπου του Μετς, ο τελευταίος επικράτησε στα τέλη του 12ου αιώνα. Το Ωμπούρ παρέμεινε ιδιοκτησία των προκρίτων του Μετς μέχρι τον 16ο αιώνα. Το 1270, ο επίσκοπος Ζακ της Λωρραίνης αποφάσισε να χτίσει ένα νέο και υπέροχο κάστρο στον απέναντι επιμήκη λόφο, πιθανότατα από το 1245 και μετά. Αυτό το κάστρο έγινε η κύρια έδρα της βάιλης του Ωμπούρ/Σαιν Αβόλντ. Ήταν η κατοικία των εκπροσώπων των επισκόπων και ενίοτε των ίδιων των ιερέων. Μπροστά από το κάστρο, ο Ζακ της Λωρραίνης έχτισε μία οχυρή πόλη, που περιβάλλεται από ένα μακρύ τείχος, το σημερινό «Βιέ-Ωμπούρ». Ο Ζακ παραχώρησε στη νέα του πόλη προνόμια και δικαιώματα και το 1254 ίδρυσε μία συλλογική εκκλησία με 13 καπιταλικούς κανόνες που λειτουργούσε μέχρι το 1743. Το κολέγιο απέκτησε μία νέα εκκλησία που χτίστηκε το 1300, η οποία χρειάστηκε σχεδόν έναν αιώνα για να ολοκληρωθεί. Το 1758, ο Σαρλ ντε Βεντέλ ίδρυσε ένα σιδηρουργείο στις όχθες του Ροζέλ. Αυτή ήταν η αρχή της βιομηχανικής εποχής του Ωμπούρ-Ω. Το σιδηρουργείο ανέλαβε η οικογένεια ντ' Ωζέν κατά τη διάρκεια της Πρώτης Αυτοκρατορίας. Η οικογένεια Γκουβύ από το Σάαρλαντ αγόρασε το εργοστάσιο το 1850 και το μετέτρεψε σε ένα σύγχρονο εργοστάσιο χάλυβα . Παρέχοντας απασχόληση σε γενιές κατοίκων του Ωμπούρ, το χαλυβουργείο Γκουβύ υποστήριξε επίσης τη μουσική, τον αθλητισμό, τα νεανικά κινήματα και άλλες δραστηριότητες αναψυχής. Η οικογένεια Μύνχ συνέχισε το έργο των Γκουβύ όταν αγόρασε το εργοστάσιο το 1935, προσφέροντας δουλειά σε σχεδόν 250 υπαλλήλους. Το εργοστάσιο διέκοψε οριστικά τη λειτουργία του κατά τη δεκαετία του 1980. Μετά την κατεδάφιση του μύλου, έχει κατασκευαστεί εμπορικό κέντρο στο χώρο. Το Ωμπούρ-Ω βρίσκεται τριάντα δύο μίλια ανατολικά του Μετς (πρωτεύουσα της διοίκησης του Μοζέλ) και δεκατρία μίλια νοτιοδυτικά του Σααρμπρύκεν (Γερμανία). Περιβάλλεται από τις ακόλουθες πόλεις και χωριά: Σαν-Αβόλντ, Φρεμάν-Μερλεμπάκ, Μπετάν, Γκονβιγιέ και Μασρόν. Ο Ροζέλ, ένας μικρός παραπόταμος του Σάαρ, διασχίζει το Ωμπούρ-Ω. Ζαν Ντεριού, 1937-1971 Αλμπέρ Μυλέρ, 1971–1983 Ζαν-Λου Σουλέρ, 1983–2001 Ρολάν Καζμιερτσάκ, 2001-2006 Ζακ Φυρμάν, 2008-2014 Λωράν Μυλέρ, από το 2014 The Espace de Wendel: εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 2019, και πήρε το όνομά του από την οικογένεια Βεντέλ, σιδηρουργούς στη Λωρραίνη με ένα πρώιμο σιδηρουργείο στο Ωμπούρ-Ω κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα (Ζαν-Σαρλ ντε Βεντέλ(1708-1784) πρώτος ιδιοκτήτης του σιδηρουργείο στο Ωμπούρ-Ω όπου έχτισε και ένα αρχοντικό). Το τουριστικό γραφείο βρίσκεται κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό. Διοικείται από την Διακοινωτική κοινότητα του Φρεμάν-Μερλεμπάκ, μία ομοσπονδία δήμων κατά το γαλλικό δίκαιο. Μοναστήρι του Ωμπούρ-Ω, τα ερείπια του μεσαιωνικού κάστρου και του φρουρίου του Ωμπούρ. τα ερείπια του κάστρου του Ελερίνγκ (17ος αιώνας). το Μοναστήρι του Ωζέν, είναι ένα κάστρο του 18ου αιώνα. Η σημερινή έδρα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Κολλεγιακή Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου (13ος-14ος αι.). Η εκκλησία είναι καταχωρημένη ως μνημείο εθνικής κληρονομιάς της Γαλλίας. Το παρεκκλήσι της Αγίας Αικατερίνης, σε γοτθικό ύφος(13ος αιώνας), έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο εθνικής κληρονομιάς της Γαλλίας. Το μοναστήρι Ρεκολέκτ (18ος αιώνας). Το Διεθνές Φεστιβάλ Τεοντόρ Γκουβύ πραγματοποιείται κάθε χρόνο από το 1989. Οι εορτασμοί του Καρναβαλιού κορυφώνονται κάθε χρόνο με μία πολύ δημοφιλή και χρωματιστή παρέλαση . Η πόλη φιλοξενεί την Ανδρική χορωδία του Ωμπούρ-Ω, μία από τις παλαιότερες ανδρικές φωνητικές χορωδίες στην περιοχή της Λωρραίνης, που ιδρύθηκε το 1865. Σαν Τζόρτζιο ντι Πέζαρο, Ιταλία Τεοντόρ Γκουβύ (1819-1898) συνθέτης Επίσημος ιστότοπος (γαλλικά) Τουριστικό γραφείο Καρναβαλική παρέλαση 2017 στο Ωμπούρ-Ω
Το Ομπούρ-Ω (γερμανικά: Ομπερχόμπουργκ‎) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ, στην πολιτιστική και ιστορική περιοχή της Λωρραίνης, στη βορειοανατολική Γαλλία. Είναι παλιά μεσαιωνική πόλη-φρούριο που χτίστηκε τον δέκατο τρίτο αιώνα από τους επισκόπους του Μετς. Το παλιό χωριό βρίσκεται στους πρόποδες της επιβλητικής συλλογικής εκκλησίας μέσα σε ένα καταπράσινο και κατάφυτο τοπίο. Σήμερα, η πόλη έχει πολλές γειτονιές: το παλιό Ωμπούρ, το παλιό χωριό Ελερίνγκ, αστικές περιοχές με HLM που χτίστηκαν τη δεκαετία 1950-1960 και μία κατοικημένη περιοχή . Οι κάτοικοι της κοινότητας είναι γνωστοί ως Ωμπουρζουά και Ωμπουρζουάζ.