Βασιλική Οικογένεια της Ρουμανίας
 Mαργαρίτα, Φύλακας του Ρουμανικού Στέμματος (γενν. 1949, ηλικία 74)παντρεύτηκε (1996) Ράντου Ντούντα, έλαβε τον τίτλο Πρίγκιπας Radu της Ρουμανίας (γεν. 1960, ηλικία 63) Πριγκίπισσα Ελένα της Ρουμανίας (γενν. 1950, ηλικία 72)διαζεύχθηκε (1983–1991) Λέσλη Ρόμπιν Μέντφορθ-Μιλς (1942–2002, σε ηλικία 59)παντρεύτηκε (1998) Aλεξάντερ Φίλιπς Νίξον (ΜακΆτεερ) (γενν. 1964, ηλικία 59) Nίκολας Μίχαελ ντε Ρουμανίε Μέντφορντ-Μιλς (γενν. 1985, ηλικία 38)νυμφεύτηκε (2017) Aλίνα Μαρία Μπίντερ (γενν. 1988, ηλικία 35) Mαρία Αλεξάνρα ντε Ρουμανίε Μέντφορθ-Μιλς (γενν. 2020, ηλικία 2) Mίχαελ ντε Ρουμανίε-Μέντφορθ-Μιλς (γενν. 2022, ηλικία 1) Eλιζαβέτα-Καρίνα ντε Ρουμανίε Μέντφορθ-Μιλς (γενν. 1989, ηλικία 34) Πριγκίπισσα Ιρίνα της Ρουμανίας (γενν. 1953, ηλικία 70)διαζεύχθηκε (1983–2003) Τζον Κρόυγκερ (γενν. 1945, ηλικία 78)παντρεύτηκε (2007) Τζον Γουέσλεϋ Γουόλκερ (γενν. 1945, ηλικία 77) Mίχαελ Τόρστεν ντε Ρουμανίε Κρόυγκερ (γενν. 1985, ηλικία 38)παντρεύτηκε (2011) Tάρα Μαρίε Λίτλφηλντ (γενν. 1982, ηλικία 41) Kοέν Κρόυγκερ (γενν. 2012, ηλικία 11) Aνγκέλικα Μαργκαρέτα Μπιάνκα ντε Ρουμανίε Κρόυγκερ (γενν. 1986, ηλικία 36)παντρεύτηκε (2009) Ρίχαρντ Ρόμπερτ Νάιτ (γενν. 1984, ηλικία 38) Κώρτνεϋ Μπιάνκα Νάιτ (γενν. 2007, ηλικία 16) Ντιάνα Νάιτ (γενν. 2011, ηλικία 12) Πριγκίπισσα Σοφία της Ρουμανίας (γενν. 1957, ηλικία 65)διαζεύχθηκε (1998–2002) Aλαίν Μίχελ Λεόνς Μπιαρνέιξ (ντε Λάουφενμποργκ) (γενν. 1957, ηλικία 66) Eλιζαμπέτα Μαρία Μπιάνκα Ελένα ντε Ρουμανίε Μπιαρνέιξ (γενν. 1998, ηλικία 25) Πριγκίπισσα Μαρία της Ρουμανίας (γενν. 1964, ηλικία 59)διαζεύχθηκε (1995–2003) Kαζιμίερζ Βίεσλαβ Mυστκόβσκι (γενν. 1958, ηλικία 65)Οι κόρες των βασιλέων της Ρουμανίας, όπως η Μαργαρίτα, η Ελένα, η Ιρίνα και η Σοφί, καθώς και οι απόγονοί τους, δεν είχαν δικαιώματα διαδοχής στον ρουμανικό θρόνο κατά τη διάρκεια της ύπαρξης της μοναρχίας, σύμφωνα με τον Σαλικό νόμο, που κατοχυρώνεται και στο λήξαν βασιλικό Σύνταγμα της Ρουμανίας του 1938 και το καταστατικό του ρουμανικού βασιλικού οίκου, με ημερομηνία 1884. Στις 30 Δεκεμβρίου 2007 σε μια ιδιωτική τελετή, ο βασιλιάς Μιχαήλ εξέδωσε μια δήλωση με τη μορφή καταστατικού, μια πράξη συμβολικής σημασίας ελλείψει της έγκρισής της από το Κοινοβούλιο, δημοσιεύοντας τους νέους Θεμελιώδεις Κανόνες της Βασιλικής Οικογένειας της Ρουμανίας. Ο Μιχαήλ αποφάσισε να προσθέσει τις κόρες του και τα παιδιά τους στην ηγεσία του βασιλικού οίκου, απαγορεύοντας περαιτέρω ρητά τη διαδοχή σε οποιονδήποτε άλλο ξένο, που ανήκε σε άλλο βασιλικό ή πριγκιπικό οίκο. Με την ίδια ευκαιρία ζήτησε από το ρουμανικό κοινοβούλιο να καταργήσει τον Σαλικό νόμο, καθώς έπρεπε να μεριμνήσει για τη συνέχιση της μοναρχίας. Με την ίδια πράξη, ο Μιχαήλ όρισε τον εγγονό του Nίκολας ντε Ρουμανίε Μέντφορθ-Μιλς ως μελλοντικό μέλος της (έκπτωτης) βασιλικής οικογένειας και μελλοντικό «Πρίγκιπα της Ρουμανίας» με την προσφώνηση της «Βασιλικής Υψηλότητας», που ισχύει είτε στα 25α γενέθλιά του, 1 Απριλίου 2010, ή μετά το τέλος του Mιχαήλ, όποιο από τα δύο συνέβαινε νωρίτερα. Ωστόσο την 1η Αυγούστου 2015 ο βασιλιάς Μιχαήλ εξέδωσε μια δήλωση, με την οποία ανακαλούσε την προσφώνηση «Βασιλική Υψηλότητα» και «της Ρουμανίας» που είχαν απονεμηθεί προηγουμένως στον Νίκολας, αποκλείοντάς τον επίσης από τη γραμμή διαδοχής στην ηγεσία της δυναστείας, σημειώνοντας ότι οι διάδοχοί του σε αυτήν, σημειώνοντας ότι οι διάδοχοί του θα πρέπει να είναι άτομα «πριγκιπικής σεμνότητας και ηθικής». Τα παιδιά και οι σύζυγοι των μελών της οικογένειας που δεν φέρουν βασιλικό τίτλο, δεν αναγνωρίζονται ως μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας, σύμφωνα με τους νέους κανόνες. Σύμφωνα με τις διατάξεις διαδοχής του τελευταίου δημοκρατικά εγκεκριμένου μοναρχικού συντάγματος του ρουμανικού βασιλείου του 1923, μετά το τέλος του βασιλιά Μιχαήλ χωρίς γιους, η αξίωση για το Στέμμα ανήκει και πάλι στην οικογένεια Χοεντσόλερν. Ωστόσο, στις 30 Δεκεμβρίου 2007, στην 60ή επέτειο της παραίτησής του, ο βασιλιάς Μιχαήλ υπέγραψε τους Θεμελιώδεις Κανόνες της Βασιλικής Οικογένειας της Ρουμανίας, με τους οποίους όρισε την Πριγκίπισσα Μαργαρίτα ως κληρονόμο του. Το έγγραφο δεν έχει νομική υπόσταση, καθώς ρυθμίζει έναν θεσμό, που δεν υπάρχει πλέον. Ωστόσο οι Θεμελιώδεις Κανόνες όρισαν τη Μαργαρίτα ως κληρονόμο του (εκλιπόντος) θρόνου. Με την ίδια ευκαιρία, ο Μιχαήλ ζήτησε επίσης, εάν το ρουμανικό κοινοβούλιο εξετάσει το ενδεχόμενο αποκατάστασης της μοναρχίας, να μην αποκατασταθεί ο Σαλικός νόμος διαδοχής, επιτρέποντας τη γυναικεία διαδοχή. Σύμφωνα με το νέο καταστατικό του Ρουμανικού Βασιλικού Οίκου όπως δηλώθηκε από τον Μιχαήλ, κανένας νόθος απόγονος ή πλάγιος κλάδος δεν μπορεί να διεκδικήσει δυναστικά προνόμια, τίτλους ή βαθμούς και οποιοσδήποτε τέτοιος εξαιρείται από τον Βασιλικό Οίκο της Ρουμανίας και από τη γραμμή διαδοχής του θρόνου. Στις 10 Μαΐου 2011, σε ένα υπόβαθρο αγωγών στη Γερμανία που άσκησαν κατά της οικογένειάς του οι Γερμανοί συγγενείς του Mιχαήλ σχετικά με το προηγούμενο όνομα Χοεντσόλερν-Βέρινγκεν του γαμπρού του, Ράντου, και των φόβων που εξέφρασαν ορισμένοι ότι οι Γερμανοί Χοεντσόλερν μπορεί να διεκδικήσουν τη διαδοχή της αρχηγίας του βασιλικού οίκου της Ρουμανίας, ο Μιχαήλ διέκοψε όλους τους δυναστικούς και ιστορικούς δεσμούς με τον πριγκιπικό οίκο του Χοεντσόλερν, άλλαξε το όνομα της οικογένειάς του σε "της Ρουμανίας" και εγκατέλειψε όλους τους πριγκιπικούς τίτλους, που είχαν απονεμηθεί σε αυτόν και την οικογένειά του από τους Χοεντσόλερν της Γερμανίας. Την 1η Αυγούστου 2015, ο Μιχαήλ υπέγραψε ένα έγγραφο, που αφαιρούσε τον τίτλο Πρίγκιπας της Ρουμανίας και τα προσόντα της Βασιλικής Υψηλότητας από τον εγγονό του, Νίκολας Μέντφορθ-Μιλς, ο οποίος αφαιρέθηκε επίσης από τη γραμμή διαδοχής. Ο πρώην βασιλιάς πήρε την απόφαση «με το βλέμμα στο μέλλον της Ρουμανίας μετά τη βασιλεία και τη ζωή της μεγαλύτερης κόρης του, Μαργαρίτας». Ο πρώην βασιλιάς ήλπιζε ότι «ο Νικόλαος θα βρει στα επόμενα χρόνια έναν κατάλληλο τρόπο, για να υπηρετήσει τα ιδανικά και να χρησιμοποιήσει τις ιδιότητες, που του έδωσε ο Θεός». Η μητέρα του Νικολάου, η πριγκίπισσα Ελένα, έλαβε ειδοποίηση για την απόφαση του πρώην βασιλιά με προσωπική επιστολή. Γραμμή διαδοχής σύμφωνα με τους Θεμελιώδεις Κανόνες: Μιχαήλ της Ρουμανίας, 1921-2017 Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Ρουμανίας, γενν. 1949, η σημερινή Θεματοφύλακας του Στέμματος της Ρουμανίας (1) Πριγκίπισσα Ελένα της Ρουμανίας Nίκολας Μέντφορθ-Μιλς (καταργήθηκε από τη γραμμή διαδοχής το 2015) Mαρία-Αλεξάνδρα ντε Ρουμανίε Μέντφορθ-Μιλς (γενν. 2020) Mίχαελ ντε Ρουμανίε-Μέντφορντ-Μιλς (γενν. 2022) (2) Eλιζαβέτα Καρίνα ντε Ρουμανίε Μέντφορθ-Μιλς (γενν. 1989) (3) Πριγκίπισσα Ιρίνα (γενν. 1953) (4) Mίχαελ Τόρστεν ντε Ρουμανίε Κρόυγκερ (γενν. 1985) (5) Kοέν Κρόυγκερ (γενν. 2012) (6) Aνγκέλικα Μαργκαρέτα Μπιάνκα ντε Ρουμανίε Κρόυγκερ (γενν. 1986) (7) Κώρτνεϋ Μπιάνκα Νάιτ (γενν. 2007) (8) Ντιάνα Νάιτ (γενν. 2011) (9) Πριγκίπισσα Σοφία (γεννήθηκε το 1957) (10) Eλιζαβέτα Μαρία Μπιάνκα Ελένα ντε Ρουμανίε Μπιαρνέιξ (γενν. 1988) (11) Πριγκίπισσα Μαρία της Ρουμανίας (γενν. 1964) Παύλος-Φίλιππος της Ρουμανίας (γενν. 1948), γιος του Κάρολ-Μίρκεα Λαμπρίνονυμφεύτηκε τη Λία-Γεωργία Τριφ (γενν. 1949), με τέκνο: Κάρολος-Φερδινάνδος της Ρουμανίας (al României) (γεν. 2010) Aλέξανδρος Χοεντσόλερν (γενν. 1961), γιος του Κάρολ-Μίρκεα Λαμπρίνο, άγαμος. βασιλιάς Κάρολος Α΄ (1839–1914) (βασίλευσε ως Κυβερνήτης (Domnitor): 1866–1881) (βασίλευσε ως βασιλιάς: 1881–1914)νυμφεύτηκε τη βασίλισσα Ελισάβετ (1843-1916) πριγκίπισσα Μαρία (1870-1874) βασιλιάς Φερδινάνδος (1865–1927) (βασ. 1914–1927)νυμφεύτηκε τη βασίλισσα Μαρία (1875-1938) βασιλιάς Κάρολος Β΄ (1893–1953) (βασ. 1930–1940)νυμφεύτηκε τη βασίλισσα Ελένη (1896-1982) βασιλιάς Μιχαήλ (1921–2017) (βασ.: 1927–1930 και 1940–1947)νυμφεύτηκε τη βασίλισσα Άννα (1923–2016) πριγκίπισσα Ελισάβετ (1894-1956) πριγκίπισσα Μαρία (1900-1961) πρίγκιπας Νικόλαος (1903-1978) πριγκίπισσα Iλεάνα (1909-1991) πρίγκιπας Μίρκεα (1913-1916) Διακρίσεις (Μετάλλια) του Ρουμανικού Βασιλικού Οίκου Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν Η μοναρχία στη Ρουμανία Η επίσημη ιστοσελίδα της Βασιλικής Οικογένειας της Ρουμανίας Το επίσημο ιστολόγιο της Βασιλικής Οικογένειας της Ρουμανίας (καθημερινές δημόσιες δραστηριότητες)
Η Βασιλική Οικογένεια της Ρουμανίας (ρουμανικά: Familia regală a României‎) ήταν η κυρίαρχη δυναστεία του βασιλείου της Ρουμανίας, μιας συνταγματικής μοναρχίας στην Κεντρο-ανατολική Ευρώπη. Το βασίλειο υπήρχε από το 1881, όταν ο Κάρολος Α' της Ρουμανίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς, μέχρι το 1947, όταν ο τελευταίος βασιλιάς, ο Μιχαήλ της Ρουμανίας, αναγκάστηκε να παραιτηθεί και το Κοινοβούλιο ανακήρυξε τη Ρουμανία δημοκρατία. Αμέσως μετά με τη θέσπιση του συντάγματος της 13ης Απριλίου 1948, η Ρουμανία έγινε λαϊκή δημοκρατία, ένα καθεστώς που κράτησε μέχρι το 1989. Τα σημερινά μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας περιλαμβάνουν τις κόρες του εκλιπόντος, πρώην βασιλιά Μιχαήλ της Ρουμανίας. Κάποιοι απόγονοι έχουν υιοθετήσει το επώνυμο «της Ρουμανίας». Υπάρχουν επίσης απόγονοι του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού του Mιχαήλ Carol Lambrino (γνωστός και ως "Κάρολ Χοεντσόλερν" και "Κάρολ Μίρκεα Γκριγκόρε της Ρουμανίας" ή, στα ρουμανικά, al României, στο τροποποιημένο, ρουμανικό πιστοποιητικό γέννησής του ), του οποίου η νομιμότητα αμφισβητήθηκε και ο οποίος δεν αναγνωρίστηκε ως βασιλικό μέλος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φερδινάνδου, του Κάρολου Β' και του Μιχαήλ. Ο βασιλιάς Μιχαήλ αποκήρυξε δημόσια για τον εαυτό του, την πρώην βασίλισσα και τις πέντε κόρες του, κάθε αξίωση για τον τίτλο του «Πρίγκιπα/Πριγκίπισσα του Χοεντσόλερν», προσφώνηση που δεν αναγνωρίζεται από τους γερμανικούς νόμους από το 1919, αλλά είχαν αποδοθεί, μαζί με τους Ρουμανικούς βασιλικούς τίτλους, σε μέλη της ρουμανικής δυναστείας, σε πηγές που δημοσιεύτηκαν στη συνέχεια, όπως το Almanach de Gotha και ο Οδηγός του Burke για τη Βασιλική Οικογένεια.