Γαβριήλ Θεσσαλονίκης
 Ανήκε σε οικογένεια κληρικών της Θεσσαλονίκης και μαθήτευσε κοντά στον ιερομόναχο Μακάριο Χούμνο. Το 1383 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και διακρίθηκε στους εκκλησιαστικού κύκλους με αποτέλεσμα να γίνει ηγούμενος της Μονής της Χώρας και επόπτης όλων των μοναστικών ιδρυμάτων της βυζαντινής πρωτεύουσας. Το 1389 εξελέγη Μητροπολίτης Χαλκηδόνος και απέκτησε την εύνοια του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου ως ικανός και συνετός ιεράρχης. Γύρω στο 1395 επέστρεψε στη γενέτειρά του και χάρη στο ήθος και το κύρος του επιβλήθηκε στους κατακτητές και πέτυχε έτσι την παροχή προνομίων στους Θεσσαλονικείς. Πρωτοστάτησε επίσης στις διαπραγματεύσεις για την εκκένωση της πόλης από τα τουρκικά στρατεύματα (1402) της Θεσσαλονίκης το 1391. Ἐγκώμιον εἰς τὸν ἀρχιεπίσκοπον Θεσσαλονίκης Γαβριήλ, ἔκδ. Ἀστ. Ἀργυρίου, Μακαρίου τοῦ Μακρῆ Συγγράμματα [Βυζαντινά κείμενα καὶ μελέται], Θεσσαλονίκη 1996, 101-120 Κατάλογος κειμένων Αρχειοθετήθηκε 2011-02-14 στο Wayback Machine.Amvrosios-Aristotelēs Zōgraphos (Bishop of Zela),Ο Γαβριήλ Θεσσαλονίκης και το αποδιδόμενο εις αυτόν ανέκδοτο ομιλιάριο: γραμματολογική, φιλολογική και θεολογική μελέτη, Κέντρο βυζαντινών ερευνών, Τόμος 44 (2007) ISBN 9789607856258 Γράμμα του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γαβριήλ
Ο Γαβριήλ Θεσσαλονίκης (β΄μισό 14ου-1416;) διαδέχτηκε στη μητροπολιτική έδρα της Θεσσαλονίκης τον Ισίδωρο Γλαβά σε χαλεπούς καιρούς γιατί στο μεταξύ είχε καταληφθεί από τους Τούρκους ( 1387).