Σεισμική διακινδύνευση
 Ο προσδιορισμός της σεισμικής διακινδύνευσης είναι το θεμέλιο για τη λήψη αποφάσεων για τον περιορισμό του κινδύνου, δηλαδή ένα βασικό βήμα στη διαχείριση κινδύνου. Μεγάλες εταιρείες και άλλοι φορείς (π.χ. τοπική αυτοδιοίκηση) αναλύουν το «χαρτοφυλάκιο» των ακινήτων τους, για να καθορίσουν την καλύτερη κατανομή κεφαλαίων για τη διαρθρωτική ενίσχυση των κτηρίων ή άλλα μέτρα μείωσης του κινδύνου, όπως είναι ο σχεδιασμός έκτακτης ανάγκης. Οι δημόσιες υπηρεσίες (σε τοπικό ή κρατικό επίπεδο) αναλύουν με παρόμοιο τρόπο τα χαρτοφυλάκια τους. Εξετάζονται επίσης οι διασυνδέσεις υποδομών, όπως η ύδρευση, το οδικό δίκτυο και τα συστήματα ηλεκτροδότησης. Οι ασφαλιστικές εταιρείες χρησιμοποιούν συνήθως τις εκτιμήσεις του σεισμικού κινδύνου στις δραστηριότητές τους, για τον καθορισμό των κατάλληλων τιμολογίων ασφάλισης και για την αγορά αντασφάλισης. Μια απλουστευμένη μέθοδος υπολογισμού της σεισμικής διακινδύνευσης για μια δεδομένη πόλη περιλαμβάνει τη χρήση δημοσκοπήσεων. Εάν το επίπεδο του σεισμικού κινδύνου είναι γνωστό, οι ζημιές ακολουθούν γενικά τα καθιερωμένα πρότυπα. Η σεισμική διακινδύνευση προσδιορίζεται συχνά χρησιμοποιώντας υπολογιστικά προγράμματα σεισμικής μοντελοποίησης. Το αποτέλεσμα δίνει τις πιθανότητες οικονομικής βλάβης ή απώλειας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το υπολογιστικό πρόγραμμα HAZUS. Ενώ τα αποτελέσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γενικό μέτρο σεισμικής διακινδύνευσης για διαφόρους τύπους κτηρίων, η πραγματική σεισμική διακινδύνευση για κάθε μεμονωμένο κτήριο μπορεί να διαφέρει σημαντικά και εξαρτάται από την ακριβή διαμόρφωση και την κατάστασή του. Η απόκτηση και ανάλυση των συγκεκριμένων δεδομένων για κάθε μεμονωμένο κτήριο ή κάθε μεμονωμένη εγκατάσταση είναι μια από τις πιο ακριβές πτυχές της εκτίμησης της σεισμικής διακινδύνευσης. Η σεισμική διακινδύνευση μπορεί να μειωθεί με ενεργά προγράμματα που βελτιώνουν την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης καθώς και τις βασικές υποδομές. Η έννοια της ετοιμότητας έναντι των σεισμών μπορεί να βοηθήσει στο σχεδιασμό καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που προκύπτουν από έναν σεισμό. Ωστόσο, οι αλλαγές γενικά δεν βελτιώνουν άμεσα τον σεισμικό κίνδυνο σε μια κοινότητα, δεδομένου ότι τα υπάρχοντα κτίρια σπάνια απαιτείται να αναβαθμιστούν για να ανταποκριθούν στις αναθεωρήσεις. Ανάμεσα στα βασικότερα στοιχεία μιας μεθόδου διαχείρισης της σεισμικής διακινδύνευσης είναι ο εκ των προτέρων λεπρομερής καθορισμός των προτεραιοτήτων όπου πρέπει να γίνει επέμβαση για ενίσχυση των κτηρίων και εξασφάλιση της ετοιμότητας από πλευράς ομάδων και ατόμων. "Οι προτεραιότητες θα πρέπει να ιεραρχούνται με βάση τη συνολική διακινδύνευση, λαμβάνοντας υπόψη τη δομική τρωτότητα, τη σπουδαιότητα και το ρόλο της κάθε συνιστώσας στο δίκτυο και στο ευρύτερο αστικό περιβάλλον". Σεισμική δραστηριότητα Διαχείριση κινδύνου
Σεισμική διακινδύνευση είναι ο κίνδυνος ζημιών από σεισμό σε κτήρια, συστήματα ή άλλες οντότητες. Η σεισμική διακινδύνευση έχει οριστεί ως των σύνολο των πιθανών οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών επικίνδυνων περιστατικών που ενδέχεται να συμβούν σε μια καθορισμένη χρονική περίοδο , που εκφράζεται με "το γινόμενο της τρωτότητας επί το πλήθος των στοιχείων που βρίσκονται σε διακινδύνευση επί τον σεισμικό κίνδυνο". Ένα κτήριο που βρίσκεται σε μια περιοχή υψηλού σεισμικού κινδύνου κινδυνεύει λιγότερο, εάν είναι κτισμένο σύμφωνα με τις αρχές της σεισμικής μηχανικής. Ειδική περίπτωση αποτελεί η σεισμική διακινδύνευση σε αστικά περιβάλλοντα, που εξετάζει τα συγκεκριμένα προβλήματα των πόλεων. Ο προσδιορισμός της διακινδύνευσης και η απόκριση έκτακτης ανάγκης μπορούν επίσης να προσδιοριστούν μέσω της χρήσης σεισμικών σεναρίων.