Γεώργιος Αλβέρτος Β΄ του Βρανδεμβούργου
 Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Το 1614 έγινε μέγας μάγιστρος των Ιωαννιτών ιπποτών, μετά από τον τέταρτο αδελφό του Φρειδερίκο Θ΄, που ήταν μέγας μάγιστρος το διάστημα 1610-1611. Μετά από συμφωνία, ο εκλέκτορας του Βρανδεμούργου του παραχώρησε ένα φέουδο από τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας. Το 1615 ο Γεώργιος-Αλβέρτος Β΄ επιβεβαίωσε τα προνόμια της πόλης Ζήλεντσικ (Πολωνικά Σουλέντσιν). Το 1615 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Τάφηκε στο ναό του Κυστρίν. Το μόττο του ήταν: "Οι πράξεις μου και η ζωή μου είναι αφιερωμένα στο Θεό". Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste, J. f. Gleditsch, 1842, p. 429 (Digitized) Samuel Buchholtz: Versuch einer Geschichte der Churmarck Brandenburg von der ersten Erscheinung der deutschen Sennonen an bis auf jezige Zeiten, vols 3-4, F. W. Birnstiel, 1767, p. 490
Ο Γεώργιος Αλβέρτος Β΄, γερμ. Georg-Albrecht II (20 Νοεμβρίου 1591 - 29 Νοεμβρίου 1615) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας (μάργραβος ως προς το όνομα μόνο) του Βρανδεμβούργου. Έγινε μέγας μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιωάννη (1614-1615).