High fantasy
 Η υψηλή φαντασία διαδραματίζεται σε έναν εναλλακτικό, φανταστικό ("δευτερογενή") κόσμο, παρά στον "πραγματικό" ή "πρωταρχικό" κόσμο. Αυτός ο δευτερεύων κόσμος είναι συνήθως εσωτερικά συνεπής, αλλά οι κανόνες του διαφέρουν από εκείνους του πρωτεύοντος κόσμου. Αντίθετα, η χαμηλή φαντασία χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι διαδραματίζεται στη Γη, στον πρωταρχικό ή πραγματικό κόσμο, ή σε έναν ορθολογικό και οικείο φανταστικό κόσμο με τη συμπερίληψη μαγικών στοιχείων. Τα ειδύλλια του Ουίλιαμ Μόρις, όπως το The Well at the World's End, που διαδραματίζονται σε έναν φανταστικό μεσαιωνικό κόσμο, μερικές φορές θεωρούνται ως τα πρώτα παραδείγματα υψηλής φαντασίας. Τα έργα του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν —ειδικά ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών— θεωρούνται ως αρχετυπικά έργα υψηλής φαντασίας. Πολλές ιστορίες υψηλής φαντασίας αφηγούνται από την οπτική γωνία ενός κύριου ήρωα. Συχνά, μεγάλο μέρος της πλοκής περιστρέφεται γύρω από την κληρονομιά ή τη μυστηριώδη φύση τους, μαζί με ένα πρόβλημα που απειλεί τον κόσμο. Σε πολλά μυθιστορήματα ο ήρωας είναι ένα ορφανό ή ασυνήθιστο αδερφάκι, και συχνά απεικονίζεται με ένα εξαιρετικό ταλέντο στη μαγεία ή στη μάχη. Ξεκινούν την ιστορία νέοι, αν όχι ως πραγματικό παιδί, ή παρουσιάζονται ως πολύ αδύναμοι και/ή άχρηστοι. Ο ήρωας ξεκινά συχνά ως μια παιδική φιγούρα, αλλά ωριμάζει γρήγορα, βιώνοντας ένα σημαντικό κέρδος στις ικανότητες μάχης/ επίλυσης προβλημάτων στην πορεία. Η εξέλιξη της ιστορίας οδηγεί στο να μάθει ο χαρακτήρας τη φύση των άγνωστων δυνάμεων εναντίον του, ότι αποτελούν μια δύναμη με μεγάλη δύναμη και κακία. Οι κακοί σε τέτοιες ιστορίες είναι συνήθως εντελώς κακοί και άσχετοι. Το "High Fantasy" χρησιμεύει συχνά ως ένας ευρύς όρος για να περιλαμβάνει μια σειρά από διαφορετικές γεύσεις του είδους φαντασίας, όπως ηρωική φαντασία, επική φαντασία, μυθική φαντασία, σκοτεινή φαντασία και wuxia . Συνήθως δεν θεωρείται ότι περιλαμβάνει το είδος σπαθιού και μαγείας . Η υψηλή φαντασία έχει συχνά οριστεί από τα θέματα και τα μηνύματά της. Το καλό εναντίον του κακού είναι κάτι κοινό στην υψηλή φαντασία και ο ορισμός του χαρακτήρα του κακού είναι συχνά ένα σημαντικό θέμα σε ένα έργο υψηλής φαντασίας, όπως στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών . Η σημασία της έννοιας του καλού και του κακού μπορεί να θεωρηθεί ως το διακριτικό σημείο μεταξύ της υψηλής φαντασίας και του ξίφους και της μαγείας . Σε πολλά έργα υψηλής φαντασίας, αυτή η σύγκρουση σηματοδοτεί μια βαθιά ανησυχία για ηθικά ζητήματα. Σε άλλα έργα, η σύγκρουση είναι ένας αγώνας εξουσίας, με, για παράδειγμα, τους μάγους να συμπεριφέρονται ανεύθυνα είτε είναι «καλοί» ή «κακοί». Παιχνίδια ρόλων όπως το Dungeons &amp; Dragons με ρυθμίσεις καμπάνιας όπως το Dragonlance των Tracy Hickman και Margaret Weis και Forgotten Realms του Ed Greenwood αποτελούν κοινή βάση για πολλά βιβλία φαντασίας και πολλοί άλλοι συγγραφείς συνεχίζουν να συνεισφέρουν στις ρυθμίσεις . "Fantasy Genre Lecture" —Έγγραφο του Michael Joseph που συζητά την υψηλή φαντασία και αναφέρεται στις θεωρίες του Alexander, μέσω της Σχολής Επικοινωνίας και Πληροφοριών του Rutgers. «The Flat-Heeled Muse» του Lloyd Alexander, του εφευρέτη του όρου «high fantasy», συζητά την οικοδόμηση κόσμου της φαντασίας και «τα προβλήματα και τους κλάδους της φαντασίας» "Γράψιμο βιβλίων φαντασίας: 7 συμβουλές" — Τώρα το Novel συζητά την προέλευση του όρου, αναφερόμενος στον Λόιντ Αλεξάντερ και προσφέρει υψηλές συμβουλές γραφής φαντασίας
High fantasy ή epic fantasy (ελεύθερη μετάφραση: υψηλή φαντασία ή επική φαντασία) είναι υπο-είδος της φανταστικής μυθιστοριογραφίας που ορίζεται από την επική φύση του σκηνικού ή από το επικό ανάστημα των χαρακτήρων, των θεμάτων ή της πλοκής του. Ο όρος "high fantasy" επινοήθηκε από τον Λόιντ Αλεξάντερ σε ένα δοκίμιο του 1971, "High Fantasy and Heroic Romance", το οποίο αρχικά δόθηκε στη Στρογγυλή Τράπεζα της Νέας Αγγλίας των Παιδικών Βιβλιοθηκονόμων τον Οκτώβριο του 1969.