Μάθιου Άρνολντ
 Ο Μάθιου Άρνολντ γεννήθηκε το 1822 στο Λέιλαμ, στο Σάρρεϋ της νοτιοανατολικής Αγγλίας. Πατέρας του ήταν ο ιστορικός και παιδαγωγός Τόμας Άρνολντ, διευθυντής της Σχολής Ράγκμπι στο Λονδίνο, ένα από τα πιο γνωστά και παλαιότερα δημόσια σχολεία της Αγγλίας. Μετά τη βασική του εκπαίδευση στη Σχολή Ράγκμπι σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1845, μετά από ένα σύντομο διάλειμμα διδασκαλίας στο Ράγκμπι, ο Άρνολντ εξελέγη μέλος του Κολεγίου Oriel της Οξφόρδης. Το 1847, έγινε ιδιωτικός γραμματέας του σημαντικού πολιτικού λόρδου Λάνσνταουν και στη συνέχεια από το 1851 διορίστηκε σχολικός επιθεωρητής. Λόγω των μετακινήσεων που απαιτούσε η δουλειά του, γνώρισε την κοινωνία της επαρχιακής Αγγλίας καλύτερα από κάθε συγγραφέα και πολιτικό της εποχής του. Επίσης, ο Άρνολντ ταξίδεψε επαγγελματικά στο εξωτερικό, επισκεπτόμενος τη Γαλλία, την Ολλανδία, την Ελβετία και τη Γερμανία για να μελετήσει τα εκεί ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Εξέδωσε επίσης δύο βιβλία γι' αυτό το θέμα, τα οποία έτυχαν μεγάλης αναγνώρισης εκείνη την εποχή. Εργάστηκε σ' αυτή τη θέση σχεδόν για 35 χρόνια, μέχρι το τέλος της ζωής του. Το 1883 εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Το 1857 ο Άρνολντ έγινε καθηγητής ποίησης στην Οξφόρδη. Ήταν ένας από τους πρώτους καθηγητές που σταμάτησαν να δίνουν διαλέξεις στα λατινικά. Το 1851 παντρεύτηκε τη Λούσι Γουάιτμαν, κόρη δικαστή, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά. Ο Άρνολντ πέθανε απροσδόκητα το 1888 από καρδιακή ανεπάρκεια. Συνέβη στο Λίβερπουλ ενώ έτρεχε για να συναντήσει την κόρη του, η οποία ερχόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου είχε μετακομίσει αφού παντρεύτηκε έναν Αμερικανό. Η γυναίκα του πέθανε τον Ιούνιο του 1901. Ο Μάθιου Άρνολντ δημιούργησε τα καλύτερα έργα του πριν από την ηλικία των 40 ετών, οπότε στράφηκε περισσότερο στη λογοτεχνική και πολιτιστική κριτική. Στην ποίησή του είναι έντονη η επιρροή του Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ, την οποία ο ίδιος ο ποιητής δεν έκρυβε. Μεταξύ 1867 και 1869 έγραψε τα έργα που τον καταξίωσαν στην πολιτιστική κριτική: Δοκίμια στην Κριτική (1865) και Πολιτισμός και Αναρχία (1869), στο οποίο περιέγραψε για πρώτη φορά μέλη της βικτωριανής κοινωνίας ως «Φιλισταίους» με την έννοια των ανθρώπων που περιφρονούσαν τη διανόηση, την τέχνη και την ομορφιά υπέρ της υλικής έκφρασης της ευημερίας.Ο ποιητής ξεκίνησε τη λογοτεχνική του καριέρα ενώ ήταν ακόμη φοιτητής, κερδίζοντας ένα βραβείο για το ποίημά του Ο Αλάριχος στη Ρώμη. Ανάμεσα στα πιο διάσημα ποιήματα του Άρνολντ είναι το επικό ποίημα Sohrab and Rustum, που δημοσιεύτηκε το 1853. Ένα από τα γνωστότερα ποιήματά του είναι Η παραλία του Ντόβερ (1867).Το 1852, ο Arnold δημοσίευσε τον δεύτερο τόμο ποιημάτων του, Ο Εμπεδοκλής στην Αίτνα και άλλα ποιήματα. Το 1853, δημοσίευσε το Poems: A New Edition, το οποίο ήταν μια επιλογή δύο προηγούμενων τόμων ποιημάτων, μεταξύ των οποίων το The Scholar Gipsy﻿. Το 1854 κυκλοφόρησε επίσης τη συλλογή Poems: Second Series, το οποίο περιελάμβανε το ποίημα Balder Dead. Stanzas in Memory of the Author of "Obermann" (1849) The Strayed Reveller, and Other Poems (1849) Empedocles on Etna, and Other Poems (1852) Sohrab and Rustum (1853) The Scholar-Gipsy (1853) Stanzas from the Grande Chartreuse (1855) Memorial Verses to Wordsworth Rugby Chapel (1867) Thyrsis (1865) Essays in Criticism (1865, 1888) Culture and Anarchy (1869) Friendship's Garland (1871) Literature and Dogma (1873) God and the Bible (1875) The Study Of Poetry (1880)
Ο Μάθιου Άρνολντ (αγγλικά: Matthew Arnold) (24 Δεκεμβρίου 1822, Λέιλαμ – 15 Απριλίου 1888, Λίβερπουλ ) ήταν Βρετανός ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας και πολιτισμού και εκπαιδευτικός. Ο Μάθιου Άρνολντ έχει χαρακτηριστεί ως «σοφός στοχαστής», ένας τύπος συγγραφέα καθοδηγητή των αναγνωστών σε σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα. Υπήρξε επίσης επιθεωρητής σχολείων για 35 χρόνια και υποστήριξε την έννοια της δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.Ο Άρνολντ θεωρείται ο τρίτος μεγάλος βικτωριανός ποιητής, μαζί με τον Άλφρεντ Τέννυσον και τον Ρόμπερτ Μπράουνινγκ.