Μερσέδες Σόσα
 Γεννήθηκε στο Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν, στην βορειοδυτική επαρχία Τουκουμάν, στις 9 Ιουλίου 1935. Το 1950 κέρδισε σε έναν διαγωνισμό και μερικά χρόνια αργότερα ηχογράφησε το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο La Voz de la Zafra. Σύντομα άρχισε να ερμηνεύει σε φεστιβάλ και καθιερώθηκε ως εκπρόσωπος του κινήματος nueva canción (στην Αργεντινή ονομάστηκε nuevo cancionero). Ο πρώτος της δίσκος ήταν η συλλογή λαϊκών τραγουδιών, με τίτλο Canciones con Fundamento. Το 1967 η Σόσα έκανε περιοδείες στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, με μεγάλη επιτυχία. Συνεργάστηκε με ισπανόφωνους και άλλους διεθνείς καλλιτέχνες. Το 1979 συνελήφθη από την στρατιωτική χούντα του Χόρχε Βιδέλα και απελευθερώθηκε μόνο έπειτα από διεθνή παρέμβαση. Αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι και στη Μαδρίτη, καθώς η μουσική της απαγορεύτηκε στην ίδια της την πατρίδα. Ο δεύτερός της σύζυγος απεβίωσε το 1978. Το 1982 επέστρεψε στην Αργεντινή και από τη δεκαετία του 1990 πραγματοποίησε συναυλίες στο εξωτερικό, σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και το Βατικανό.Η Σόσα ήταν πρέσβειρα καλής θέλησης της UNESCO για την Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.Έχει συνεργαστεί και με Έλληνες ερμηνευτές όπως η Μαρία Φαραντούρη, η Νανά Μούσχουρη και ο Διονύσης Σαββόπουλος. Κέρδισε Βραβείο λάτιν Γκράμι για το καλύτερο άλμπουμ λαϊκής μουσικής το 2000 ("Misa Criolla"), το 2003 ("Acústico") και το 2006 ("Corazón Libre"). Το άλμπουμ της Cantora 1 απέσπασε δύο βραβεία στα βραβεία Λάτιν Γκράμι του 2009, στην κατηγορία καλύτερο άλμπουμ και καλύτερη συσκευασία για ηχογράφημα. Η Σόσα υπέφερε από αναπνευστικά προβλήματα και νοσηλεύτηκε στο Μπουένος Άιρες τον Σεπτέμβριο του 2009. Απεβίωσε στις 4 Οκτωβρίου του 2009, από ασθένεια των νεφρών. Είχε έναν γιο από τον πρώτο της γάμο. Όταν πέθανε, η σορός της τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο κτήριο του εθνικού κογκρέσου και κηρύχθηκε από την κυβέρνηση της Αργεντινής τριήμερο εθνικό πένθος. Χιλιάδες ανθρώπων είχαν σχηματίσει ουρές κατά την περίοδο εκείνη, προκειμένου να προσκυνήσουν τη σορό. Ηχογράφησε 40 άλμπουμς. La voz de la zafra (1959) Canciones con fundamento (1965) Yo no canto por cantar (1966) Hermano (1966) Para cantarle a mi gente (1967) Con sabor a Mercedes Sosa (1968) Mujeres argentinas (1969) Navidad con Mercedes Sosa (1970) El grito de la tierra (1970) Homenaje a Violeta Parra (1971) Hasta la victoria (1972) Cantata sudamericana (1972) Traigo un pueblo en mi voz (1973) Niño de mañana (1975) A que florezca mi pueblo (1975) En dirección del viento (1976) Ο cio da terra (1977) Mercedes Sosa interpreta a Atahualpa Yupanqui (1977) Si se calla el cantor (1977) Serenata para la tierra de uno (1979) A quién doy (1980) Gravado ao vivo no Brasil (1980) Mercedes Sosa en Argentina (1982) Mercedes Sosa (1983) Como un pájaro libre (1983) Recital (1983) ¿Será posible el sur? (1984) Vengo a ofrecer mi corazón (1985) Corazón americano (1985) (με τους Μίλτον Νασκιμέντο και Λεόν Γκιέκο) Mercedes Sosa ´86 (1986) Mercedes Sosa ´87 (1987) Amigos míos (1988) En vivo en Europa (1990) De mí (1991) 30 años (1993) Sino (1993) Gestos de amor (1994) Live in Argentina (1994) Live in Europe (1994) Sera Posible El Sur (1994) Vivir (1994) Oro (1995) Escondido en mi país (1996) Gracias a la Vida (1996) Alta fidelidad (1997) (με τον Τσάρλι Γκαρσία) Coleccion Mi Historia (1997) Al despertar (1998) Misa criolla (1999) Serie Millennium 21 (1999) La Negra (2000) Acústico (2002) Grandes Exitos, Vols. 1 & 2 (2002) 40 Obras Fundamentales (2003) Argentina quiere cantar (2003) (με τους Βίκτορ Ερέντια και Λεόν Γκιέκο) Voz Y Sentimiento (2003) Corazón libre (2005) Éxitos Eternos (2005) La Historia del Folklore (2007) Cantora 1 (2009) Cantora 2 (2009) Güemes, la tierra en armas (1971) Argentinísima (1972) Esta es mi Argentina (1974) Mercedes Sosa, como un pájaro libre (1983) Será posible el sur: Mercedes Sosa (1985) Historias de Argentina en vivo (2001) Ιστότοπος για τη Σόσα Αρχειοθετήθηκε 2009-12-01 στο Wayback Machine. (στα ισπανικά)
Η Αϊδέε Μερσέδες Σόσα (Haydée Mercedes Sosa, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [merˈseðes ˈsosa], 9 Ιουλίου 1935 – 4 Οκτωβρίου 2009), γνωστότερη ως La Negra, ήταν τραγουδίστρια από την Αργεντινή, που απέκτησε φήμη όχι μόνο στην Λατινική Αμερική αλλά και διεθνώς. Έγινε επίσης γνωστή ως "η φωνή των ανθρώπων χωρίς φωνή".Η καριέρα της διήρκεσε 4 δεκαετίες και υπήρξε πρέσβειρα της UNICEF.