Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων
 Το κόμμα έλαβε μέρος στις βουλευτικές του 1950 με τον συνασπισμό «Παράταξις Αγροτών και Εργαζομένων», μαζί με το Αγροτικό Κόμμα του Αλέξανδρου Μυλωνά. Το επόμενο έτος, στις εκλογές του 1951 κέρδισε μία βουλευτική έδρα, ενώ το αμέσως επόμενο έτος, στις εκλογές του 1952 δεν κέρδισε καμία. Στις εκλογές του 1956 εμφανίστηκε με τη νέα επωνυμία του, ως «Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων», στον συνασπισμό της Δημοκρατικής Ενώσεως, μαζί με τα υπόλοιπα κόμματα του Κέντρου και την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά. Το κόμμα εξέλεξε οκτώ βουλευτές. Στις εκλογές του 1958 έλαβε μέρος στον συνασπισμό της Προοδευτικής Αγροτικής Δημοκρατικής Ενώσεως (Π.Α.Δ.Ε.), μαζί με το Κόμμα Προοδευτικών, την Ε.Π.Ε.Κ. και το Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού, εκλέγοντας έξι βουλευτές. Το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων μετείχε στις διεργασίες ενοποίησης του Κέντρου, όντας ένα από τα κόμματα που συγκρότησαν το Δημοκρατικόν Κέντρον - Αγροτική Φιλελευθέρα Ένωσις, αρχικά, και την Ένωση Κέντρου στη συνέχεια. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ. 2ος, σελ. 149.
Το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (Κ.Α.Ε.) (παλαιότερα: Συναγερμός Αγροτών και Εργαζομένων (Σ.Α.Ε.)), ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1950. Ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος ήταν ο Αλέξανδρος Μπαλτατζής. Το κόμμα διαλύθηκε το 1961, για να συμμετάσχει στην Ένωση Κέντρου.