Μιλλερίτης
 Συχνότερα ανευρίσκεται ως απόθεση χαμηλών θερμοκρασιών, σε κοιλότητες ασβεστολίθων ή καρμπονατιτών ή υπό μορφή διεισδυουσών μικρών φλεβών, καθώς και εντός βαρύτη. Μπορεί, επίσης, να προέλθει από την εξαλλοίωση άλλων νικελιούχων ορυκτών. Έχει ανευρεθεί και σε ιζηματογενή πετρώματα, σχετιζόμενος με ανθρακοφόρες φλέβες. Σπανιότερα ανευρίσκεται και σε σερπεντινίτες. Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο γερσδορφίτης, ο πολυδυμίτης, ο νικελίνης, ο γαληνίτης, ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο πυρροτίτης, ο πεντλανδίτης, ο κουβανίτης, ο ασβεστίτης, ο δολομίτης, ο σιδηρίτης, ο βαρύτης και ο ανκερίτης. Είναι ορυκτό με παγκόσμια εξάπλωση. Μερικές από τις σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στη Γερμανία (κυρίως Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και Θουριγγία), το Kotalahti στη Φινλανδία, το Kladno στην Τσεχία, την περιοχή Glamorgan στην Ουαλία, την Αυστρία, τη Γαλλία, το Έιρε, τη Νορβηγία, την Ιταλία (σύμπλεγμα Βεζουβίου, Καμπανία), την Ουκρανία, τη Ρωσία (μέσα Ουράλια όρη), το Μαρόκο, τη Γκάνα, την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Νότια Αφρική, το Ομάν, πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ και στη χερσόνησο Λαμπραντόρ του Καναδά. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα Μεταλλεία Λαυρίου (μεταλλείο «km3» στον Άγιο Κωνσταντίνο) και στο όρος Βέρμιο στο Νομό Πέλλας. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Αρχειοθετήθηκε 2010-01-02 στο Wayback Machine. Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Ο μιλλερίτης (αγγλ. millerite) είναι θειούχο ορυκτό του νικελίου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Βρετανού καθηγητή του Κέμπριτζ William Hallowes Miller (1801–1880), ο οποίος ήταν ο πρώτος που μελέτησε κρυστάλλους του ορυκτού. Λόγω χρώματος και λάμψης μοιάζει ιδιαίτερα με σιδηροπυρίτη, από τον οποίο διαφέρει στην υφή, γι' αυτό και αποκαλείται και "τριχοειδής σιδηροπυρίτης". Άλλα προσωνύμιά του είναι "τριχοπυρίτης" και "νικελιοπυρίτης".