Πρόθεση
 Οι προθέσεις είναι:μονοσύλλαβες: με, σε, για, ως, προς, σαν, πριν δισύλλαβες: κατά, μετά, παρά, αντί, από, δίχως, χωρίς, έως, μέχρι Εκτός από τις παραπάνω προθέσεις υπάρχουν και χρησιμοποιούνται και οι εξής απαρχαιωμένες προθέσεις: ανά, αμφί, άνευ, διά, εις, εκ, εκτός, εν, ένεκα, εντός, επί, κατόπιν, λόγω, μείον, μέσω, περί, πλην, προ, συν, υπέρ, υπό, χάριν. Οι προθέσεις ως εκφορά επιρρηματικών σχέσων: Προθέσεις που συνθέτονται ή όχι: Οι προθέσεις που συνθέτονται είναι προθέματα, και η σημασία τους είναι: Επίσης οι προθέσεις αποτελούν μέρος εμπρόθετων προσδιορισμών, οι οποίοι είναι προσδιορισμοί που αποτελούνται από δύο ή παραπάνω λέξεις, εκ των οποίων πρώτη είναι πρόθεση, και συμπληρώνει το νόημα ενός όρου ή άλλου προσδιορισμού της πρότασης: Εξαιτίας της κακοκαιρίας δεν πραγματοποιήθηκαν δρομολόγια. Κατά τη γνώμη μου , φταις Διά ταύτα αποφάσισα να αποχωρήσω Οι περισσότερες προθέσεις συντάσσονται με αιτιατική πτώση, ενώ με γενική συντάσσονται συνήθως απαρχαιωμένες προθέσεις. Αρχές Σύνταξης της Αρχαιοελληνικής Γλώσσας, Προθέσεις
Πρόθεση είναι ένα άκλιτο μέρος του λόγου που μπαίνει εμπρός από τα ονόματα ή τα επιρρήματα για να φανερώσει μαζί τους τόπο, χρόνο, αιτία, τρόπο, προέλευση, ποσό κλπ. Προθέσεις είναι : με , σε , για , ως , πριν , προς , σαν αντί , από , δίχως, έως , κατά , μετά , μέχρι , παρά , χωρίς