Κούρουφ
 Μεταξύ 1431 και 1442 το χωριό απέκτησε προνόμια πόλης σύμφωνα με τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου. Ως ιδιωτική πόλη ήταν το κέντρο εμπορίου τροφίμων για τις γύρω περιοχές. Επίσης στο Κούρουφ υπήρχαν διάφορες εταιρίες επεξεργασίας γούνας και δέρματος. Τον 16ο αιώνα ήταν κέντρο του Καλβινισμού, καθώς πολλοί υποστηρικτές του εγκαταστάθηκαν εκεί. Σταδιακά, μέχρι το 1660, οι περισσότεροι κάτοικοι άλλαξαν το θρήσκευμά τους με τον Αρειανισμό. Το 1670 η πόλη χτυπήθηκε από την πανούκλα και έχασε την υποστήριξη του κράτους αλλά την κέρδισε πολύ σύντομα πάλι. Από τότε μοιράστηκε την ιστορία όλης της ευρύτερης περιοχής. Μετά τους διαχωρισμούς της Πολωνίας το 1795 προσαρτήθηκε στην Αυστρία. Το 1809 έγινε μέρος του Δουκάτου της Βαρσοβίας, για να γίνει μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας το 1815. Κατά τη Νοεμβριανή Εξέγερση, έλαβε χώρα μια μικρή μάχη τον Φεβρουάριο του 1831, με πολωνικές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Γιούζεφ Ντβερνίτσκι όπου νίκησε τις ρωσικές μονάδες. Μετά την Ιανουαριανή Εξέγερση το 1870, η πόλη έχασε την υποστήριξη του κράτους, την οποία δεν την κέρδισε ποτέ ξανά. Από το 1918 ανήκει και πάλι στην Πολωνία. Η πόλη βομβαρδίστηκε βαριά από τη γερμανική αεροπορία (Luftwaffe) στις 9 Σεπτεμβρίου 1939, όταν ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ανάμεσα στους στόχους που καταστράφηκαν ήταν ένα πολιτικό νοσοκομείο σηματοδοτημένο με κόκκινους σταυρούς, με πολλά θύματα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Γερμανία εγκατέστησε στη πόλη δύο στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Το 1942 ιδρύθηκε επίσης ένα μικρό γκέτο αλλά η πλειοψηφία των Πολωνών που φυλακίστηκαν κατάφερε να δραπετεύσει και να καταφύγει στα γειτονικά δάση όπου κατατάχθηκε στον ελεύθερο πολωνικό στρατό (Armia Krajowa). Ανάμεσα στα σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα είναι μια αναγεννησιακή εκκλησία που αναστηλώθηκε το 1692. Η εκκλησία στεγάζει γλυπτά του Σάντι Γκούτσι (1587) και τον τάφο της οικογένειας Ζμπόνσκι (Zbąski). Επίσης το Κούρουφ είναι ο τόπος γέννησης του στρατηγού Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι.
Το Κούρουφ (πολωνικά: Kurów) είναι χωριό της νοτιοανατολικής Πολωνίας και βρίσκεται ανάμεσα στο Πουουάβι και το Λούμπλιν, στον ποταμό Κουρούφκα. Είναι πρωτεύουσα μιας ξεχωριστής γκμίνα (δήμος) εντός της διοικητικής περιοχής του Λούμπλιν και έχει περίπου 2.817 κάτοικους (απογραφή του 2015).