Νομοσχέδια Τσιριμώκου
 Τα βασικότερα σημεία των νομοσχεδίων πρόβλεπαν τα εξής: Τα έτη υποχρεωτικής εκπαίδευσης θα αυξάνονταν σε έξι. Το Ελληνικό Σχολείο θα καταργούνταν και στη θέση του θα καθιερωνόταν το τριετές Αστικό Σχολείο. Το Γυμνάσιο θα γινόταν εξαετές και θα χωριζόταν σε δυο κύκλους. Τα μαθήματα θα ήταν κοινά τα δυο πρώτα χρόνια και κατόπιν θα χωριζόταν σε θεωρητικό (φιλολογικό) και πραγματικό (θετικό). Θα καταργούταν η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στο Δημοτικό Σχολείο και το Αστικό Σχολείο. Στη θέση τους θα διδασκόταν η καθαρεύουσα. Θα δημιουργούνταν δίκτυο τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης.Ακόμα λαμβανόταν μέριμνα για ανέγερση σχολικών κτιρίων, για την πληρέστερη επιστημονική και παιδαγωγική κατάρτιση των διδασκόντων, ειδική μέριμνα για την εκπαίδευση των γυναικών και την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού. Τα νομοσχέδια αυτά δεν ψηφίστηκαν, συναντώντας αντίδραση κυρίως για τη μείωση της διάρκειας του Γυμνάσιου και την κατάργηση της διδασκαλίας των αρχαίων. Η μεταρρύθμιση «μπήκε στο χρονοντούλαπο» όπως είπε ο Δημήτρης Γληνός, μέχρι την επόμενη προσπάθεια των Φιλελεύθερων το 1917.
Τα Νομοσχέδια Τσιριμώκου ήταν σειρά νομοσχεδίων που κατατέθηκαν προς ψήφιση το 1913 από τον τότε Υπουργό Παιδείας (Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως) Ιωάννη Τσιριμώκο της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. Αφορούσαν στην μεταρρύθμιση της ελληνικής εκπαίδευσης, όπως είχε εξαγγελθεί στο πολιτικό πρόγραμμα των Φιλελευθέρων. Ήταν επεξεργασμένα από το Δημήτρη Γληνό, ο οποίος έγραψε και την εισηγητική έκθεση των νομοσχεδίων.