Κατάλογος Παπών
 1ος Αιώνας 2ος Αιώνας 3ος Αιώνας 4ος Αιώνας 5ος Αιώνας 6ος Αιώνας 7ος Αιώνας 8ος Αιώνας 9ος Αιώνας 10ος Αιώνας 11ος Αιώνας 12ος Αιώνας 13ος Αιώνας 14ος Αιώνας 15ος Αιώνας R Αυτός ο πάπας παραιτήθηκε από το αξίωμα του. B Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του Ιννοκέντιου Η΄ και σχεδόν όλων των παπών πριν τον Ευγένιο Δ' είναι άγνωστη, επομένως η κατώτατη πιθανή ηλικία έχει ληφθεί υπ'όψη για αυτόν τον πίνακα. 16ος Αιώνας 17ος Αιώνας 18ος Αιώνας 19ος αιώνας 20ός Αιώνας Από αυτούς, 34 πάπες ήταν μέλη θρησκευτικών ταγμάτων. Αυτοί περιλαμβάνουν: 16 από το Τάγμα Αγίου Βενεδίκτου (Τ.Α.Β.): Γρηγόριος Α΄, Boνιφάτιος Δ΄, Αδεοδάτος Β΄, Λέων Δ΄, Ιωάννης Θ΄, Λέων Ζ΄, Στέφανος Θ΄, Γρηγόριος Ζ΄, Βίκτωρ Γ΄, Ουρβανός Β΄, Πασχάλης Β΄, Γελάσιος Β΄, Κελεστίνος Ε΄, Κλήμης ΣΤ΄, Ουρβανός Ε΄ και Πίος Ζ΄. 7 από το Κοσμικό Φραγκισκανικό Τάγμα (Κ.Φ.Τ.): Πίος Θ΄, Λέων ΙΓ΄, Πίος Ι΄, Βενέδικτος ΙΕ΄, Πίος ΙΑ΄, Πίος ΙΒ΄, Ιωάννης ΚΓ΄. 4 από το Τάγμα Αγίου Δομινίκου (Τ.Α.Δ.): Ιννοκέντιος Ε΄, Βενέδικτος ΙΑ΄, Πίος Ε΄ και Βενέδικτος ΙΓ΄. 4 από το Τάγμα Φραγκισκανών Μοναχών (Τ.Φ.Μ.): Νικόλαος Δ΄, Σίξτος Δ΄, Σίξτος Ε΄ και Κλήμης ΙΔ΄. 4 Κανονικοί Ιερείς (K.I.) (Ονώριος Β΄, Ιννοκέντιος Β΄, Λούκιος Β΄ και Γρηγόριος Η΄). 2 από το Τάγμα Κιστερκιανών (Τ.Κ.): Ευγένιος Γ΄ και Βενέδικτος ΙΒ΄. 2 από το Τάγμα του Αγίου Αυγουστίνου (Τ.Α.Α.): Αδριανός Δ΄ και Ευγένιος Δ΄. 1 από την Εταιρεία του Ιησού (Ε.Ι.): Φραγκίσκος. 1 από το Τάγμα των Καμαλδολέζων (Καμ.): Γρηγόριος ΙΣΤ΄. Ένας αριθμός ανωμαλιών στην ανωτέρω λίστα χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση: Ο Φήλιξ Β΄ (356–357), ο Βονιφάτιος Ζ΄ (974, 984–985), ο Ιωάννης ΙΣΤ΄ (997–998), ο Βενέδικτος Ι΄ (1058–1059) και ο Αλέξανδρος Ε΄ (1409–1410) δεν αναφέρθηκαν επειδή θεωρούνται αντίπαπες, η αρίθμησή τους όμως ακολουθεί αυτή των παπών.Όταν ο Simon de Brion έγινε πάπας το 1281, διάλεξε να λέγεται Μαρτίνος. Εκείνη την εποχή, ο Μαρίνος Α΄ και ο Μαρίνος Β΄ θεωρήθηκαν λανθασμένα ότι ήταν οι Μαρτίνος Β΄ και Μαρτίνος Γ΄ αντίστοιχα και έτσι, εσφαλμένα, ο Simon de Brion έγινε ο Πάπας Μαρτίνος Δ΄ και αργότερα ο Όττο Κολόννα έγινε ο Μαρτίνος Ε΄.Δεν έχει υπάρξει ποτέ πάπας Ιωάννης Κ΄ ως αποτέλεσμα της σύγχυσης του αριθμητικού συστήματος για τους πάπες με το όνομα Ιωάννης τον 11ο αιώνα: Στο Index Pontificalis η καταχώρηση του Ιωάννη ΙΔ΄ έγινε "Ιωάννης ΙΔ΄ μ. η΄, για μ. δ΄", δηλ. ο Ιωάννης ΙΔ΄ ήταν πάπας μήνες η΄ και φυλακίστηκε από τον Βονιφάτιο Ζ΄ για μήνες δ΄. Αυτό παρερμηνεύθηκε ότι ο Ιωάννης ΙΔ΄ ήταν πάπας μήνες η΄ και ένας άλλος Ιωάννης, που ξεχάστηκε από την αρίθμηση, ήταν πάπας μήνες δ΄· οι ακόλουθοι πάπες ΙΕ΄ ως ΙΘ΄ διορθώθηκαν (λανθασμένα) σε ΙΣΤ΄ ως Κ΄. Έτσι ο επόμενος εκλεγείς Ιωάννης έλαβε την αρίθμηση ΚΑ΄. Αργότερα οι λανθασμένες διορθώσεις αποκαταστάθηκαν σε ΙΕ΄ ως ΙΘ΄.Ο Πάπας Δόνος Β΄, ο οποίος λέγεται ότι ήταν ποντίφικας περίπου το 974, δεν υπήρξε ποτέ. Η παρερμηνεία αυτή προήλθε από το ότι μετά τον Βενέδικτο ΣΤ΄ έγραψαν Donus ως συντομογραφία του Dominus (κύριος) και όχι Donus ως κύριο όνομα. Έτσι υπάρχει μόνο ένας πάπας Δόνος. Επίσης η Πάπισσα Ιωάννα πιθανότατα δεν υπήρξε ποτέ· οι θρύλοι σχετικά με αυτήν μάλλον προέρχονται από ιστορίες σχετικά με την περίοδο της πορνοκρατίας.Όταν ξεκίνησε η αρίθμηση των Παπών, ο Αντίπαπας Φήλιξ Β΄ συνυπολογίστηκε στους επίσημους Πάπες. Πρόσφατα έγινε προσπάθεια τροποποίησης της αρίθμησης, ώστε να εξαιρεθεί ο αντίπαπας, έτσι ο Φήλιξ Γ΄ να θεωρηθεί Β΄ και και ο Φήλιξ Δ΄ να θεωρηθεί Γ΄. Αλλά αυτή η νέα αρίθμηση δεν έχει καθιερωθεί. Επιπλέον, υπήρξε ένας αντίπαπας Φήλιξ Ε΄.Ο Στέφανος, εκλεγμένος Πάπας, που απεβίωσε πριν χειροτονηθεί, εμφανιζόταν στους καταλόγους παπών προ του 1960 ως Στέφανος Β΄. Από το 1961 και μετά αποφασίστηκε να μην υπάρχει στον επίσημο κατάλογο παπών, έτσι οι ως τότε πάπες Στέφανος Γ΄ έως Στέφανος Ι΄ δίδονται στις μέρες μας ως Στέφανος Β΄ έως Στέφανος Θ΄.Τελευταίος πάπας ή αντίπαπας με το όνομα Ιωάννης ήταν ο Αντιπάπας Ιωάννης ΚΓ΄. Η αρίθμηση των αντιπαπών συνεχίζει αυτή των παπών ή είναι παράλληλη (διπλή)· για τον τελευταίο στην αρίθμηση πάπα μπορεί να θεωρηθεί το ένα ή το άλλο. Το 1958 ο νεοεκλεγείς πάπας Angelo-Giuseppe Roncalli ανακοίνωσε ότι το δικό του όνομα θα είναι Ιωάννης ΚΓ΄, έτσι η αρίθμηση του Αντίπαπα έγινε η δεύτερη περίπτωση. Κατάλογος Αντιπαπών Κατάλογος Παπών αλφαβητικά Liber Pontificalis Κατάλογος ηλικιών των Παπών Γραφική λίστα Παπών John N.D. Kelly, The Oxford Dictionary of Popes, Oxford University Press, 1986. AA.VV., Enciclopedia dei Papi, Istituto dell'Enciclopedia italiana, 2000. Pontificia Amministrazione della Patriarcale Basilica di San Paolo, I Papi. Venti secoli di storia, Libreria Editrice Vaticana, 2002. PopeChart.com Catholic Encyclopedia Giga-Catholic Information Popes & Anti-PopesΑρχειοθετήθηκε 2012-05-12 στο Wayback Machine. Orthodox Church in America, The Lives of Saints (Eastern Christian)
Η λίστα των Παπών χρονολογικά καταγράφει τους άνδρες που τους δόθηκε ο τίτλος Πάπας (ή Επίσκοπος Ρώμης) από την Καθολική Εκκλησία. Ενώ δεν υπάρχει ουσιαστικά επίσημη λίστα των παπών, το Annuario Pontificio, που εκδίδεται κάθε χρόνο από το Βατικανό, περιέχει μια λίστα που γενικά θεωρείται η πιο έγκυρη. Το Annuario Pontificio αναφέρει τον Βενέδικτο ΙΣΤ΄ ως τον 265ο Επίσκοπο Ρώμης. Αυτή η λίστα είναι αυτή που δίνεται παρακάτω• αναφέρει 263 άνδρες να έχουν υπηρετήσει 265 ποντιφικάτα (περίοδος της Παπικής εξουσίας), εάν ο Στέφανος αποκλείεται (βλέπε παρακάτω). Η διαφορά σε αυτούς τους αριθμούς υπάρχει εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Βενέδικτος Θ΄ κυβέρνησε μη συνεχόμενες περιόδους μεταξύ 1032 και 1048. Ο όρος Πάπας (Λατινικά: papa "πατέρας'") χρησιμοποιείται σε αρκετές Εκκλησίες για να δηλώσει τους υψηλότερους πνευματικούς ηγέτες τους (για παράδειγμα Κοπτικός Πάπας). Αυτός ο τίτλος στην Αγγλική του μορφή συχνά αναφέρεται στην κεφαλή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Ρωμαιοκαθολικός Πάπας επίσημα χρησιμοποιεί τον τίτλο του Pontifex Maximus. Αυτός ο τίτλος πρώτα χρησιμοποιήθηκε από τους Αρχαίους Ρωμαίους ως ο τίτλος του αρχιερέα του Κολλεγίου των Ποντιφήκων. Ο Αυτοκράτορας Αύγουστος αργότερα συγχώνευσε το αξίωμα στο Αυτοκρατορικό του αξίωμα αλλά ο Γρατιανός απέρριψε τον τίτλο με τη συμβουλή του Αμβροσίου.Ο Hermannus Contractus είναι ίσως ο πρώτος ιστορικός που αρίθμησε τους πάπες αδιάκοπα. Η λίστα του τελειώνει το 1049 με τον Πάπα Λεόντα Θ' ως νούμερο 154. Πολλές αλλαγές έγιναν στη λίστα κατά τον 20 αιώνα. Ο Αντιπάπας Χριστόφορος θεωρήθηκε νόμιμος για μια μακρά περίοδο. Ο εκλεγμένος Πάπας Στέφανος θεωρήθηκε νόμιμος υπό το όνομα Στέφανος Β' έως την έκδοση του 1961, οπότε το όνομα του διαγράφηκε. Αν και αυτές οι αλλαγές δεν είναι πλέον αμφιλεγόμενες, ένας αριθμός συγχρόνων καταλόγων περιλαμβάνει ακόμη αυτόν τον "πρώτο Πάπα Στέφανο Β'". Είναι πιθανό ότι αυτό συμβαίνει επειδή βασίζονται σε μια έκδοση του 1913 της Καθολικής Εγκυκλοπαίδειας, η οποία είναι σε δημόσια αρμοδιότητα. Το έτος 2001 μια αυστηρή μελέτη έγινε από την Καθολική Εκκλησία στην ιστορία του παπισμού η οποία "υπέβαλε σχεδόν 200 διορθώσεις των υπαρχουσών βιογραφιών των Παπών, από τον Άγιο Πέτρο στον Ιωάννη Παύλο Β΄.".Ο τίτλος Episcopus Romanus σημαίνει Ρωμαίος Επίσκοπος στα Λατινικά.