Γκούφυ
 Σύμφωνα με τον Πίντο Κόλβιγκ (Pinto Colvig), τον πρώτο ηθοποιό που ενσάρκωσε τον Γκούφυ, εμπνεύστηκε τον τρόπο κίνησή του από τους ανθρώπους της ιδιαίτερης πατρίδας του, το Τζάκσονβιλ του Όρεγκον, και αφού πρώτα είχε δημιουργήσει έναν παρόμοι θεατρικό χαρακτήρα με το όνομα « The Oregon Appleknocker». Μετά από μια συζήτηση με τον Γουώλτ Ντίσνεϋ και τον σκηνοθέτη Γουίλφρεντ Τζάκσον (Wilfred Jackson), αποφασίστηκε ότι αυτή θα ήταν η βάση για το νέο μέλος του επεκτεινόμενου καστ του Μίκυ Μάους. Ο Κόλβιγκ ενσάρκωσε τον χαρακτήρα που φαντάστηκε στον σχεδιαστή κόμικς Τομ Πάλμερ (Tom Palmer), ο οποίο με βάση τις στάσεις , τις κινήσεις και τις εκφράσεις του Κόλβιγκ, σκιαγράφησε τα βασικά σημεία του χαρακτήρα. Ωστόσο, η ανάπτυξη του χαρακτήρα έγινε από τον Αρτ Μπάμπιτ (Art Babbit). Ο Μπάμπιτ περιέργραψε το 1930 τον Γκούφυ ως εξής: «Σκεφτείτε τον Γκουφ ως μία σύνθεση ενός αιώνια αισιόδοξου, ευκολόπιστου, καλού Σαμαρείτη, με έναν ημιμαθή, άβουλο, αλλά καλοπροαίρετο χωριάτη». Ο σχεδιαστής που του έδωσε ζωή Ο Άρθουρ Μπάμπιτ (1907-1992), εξαίρετος γραφίστας και εκπαιδευτής των σχεδιαστών κινουμένων σχεδίων της Disney, ήταν βραδυκίνητος και καμπούριαζε ελαφρώς. Το ίδιο και ο Γκούφυ, και ενδεχομένως για το λόγο αυτό να ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε τις δυνατότητες του έως τότε παραγνωρισμένου ήρωα. Αφότου προσελήφθη από τα Studio Disney το 1932, σε διάστημα εννέα ετών ο Αρτ Μπάμπιτ δημιούργησε ήρωες που έμειναν στην ιστορία των κινουμένων σχεδίων, από την Κακιά Βασίλισσα της ιστορίας «Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι» (1937) έως τον Τζεπέτο του «Πινόκιο» (1940), τα μικρά μανιτάρια που χορεύουν στην ταινία «Φαντασία» (1940) και τον πελαργό στο «Ντάμπο, το ελεφαντάκι» (1941). Το 1941, εγκατέλειψε την Disney για να επιστρέψει πάλι μόνο από το 1946 έως το 1947, οπότε και αποφάσισε να μετατρέψει τον Γκούφυ σε κύριο πρωταγωνιστή και ηθοποιό τόσο ολοκληρωμένο όσο και διασκεδαστικό. Έτσι, τον έπλασε ως καρικατούρα των νευρώσεων του σύγχρονου ανθρώπου. Παρά ταύτα, έβαζε πάντα σε πρώτο πλάνο την ατάραχη ηρεμία του, καθώς όπως ο ίδιος ο Μπάμπιτ συνήθιζε να λέει στους γραφίστες μαθητές του: Ο Γκούφυ έχει μουσική στην καρδιά, παρότι παίζει αιωνίως την ίδια μελωδία, κι εγώ τον ακούω να τη σιγοτραγουδά ενόσω σκέφτεται ή εργάζεται. Η αρχή Τον Ιανουάριο του 1933, στο κυριακάτικο στριπ που σχεδίασε ο Φλόυντ Γκότφρεντσον, οι αναγνώστες αντίκρισαν τον Μίκυ να δέχεται στο σπίτι του τον φίλο του Ντίππυ, ο οποίος προσφέρεται να τον βοηθήσει να καθαρίσει το χιόνι από την αυλή του. Σε λίγα χρόνια θα επισκιάσει τα μέλη του αρχικού καστ των στριπ και θα καταξιωθεί ως ο πιο πιστός φίλος του Μίκυ. Ένα δικό του περιοδικό Το 1953 θα αποκτήσει το δικό του περιοδικό, στο πλαίσιο της σειράς Four Color Comics, έως το 1961, και θα πρωταγωνιστήσει σε μερικές από τις πιο αξέχαστες ιστορίες της Ιταλικής σχολής. Οι ιστορίες του Έκτορ Αδόλφο Ντε Ουρτιάγκα Πολύ πιο εύπλαστος από τον Μίκυ και τον Ντόναλντ, ο Γκούφυ έχει πρωταγωνιστήσει σε μερικά από τα πιο αξέχαστα επεισόδια της πληθωρικής παραγωγής του Έκτορ Αδόλφο Ντε Ουρτιάγκα. Χάρη στο σχέδιο του Αργεντινού δημιουργού, ο Γκούφυ απέδειξε πως μπορεί να πρωταγωνιστήσει ακόμα και σε ιστορική υπερπαραγωγή, όπως είναι η ιστορία Στον Καιρό της Κλεοπάτρας, και να δώσει απολαυστικές ερμηνείες στον ρόλο διάσημων ηρώων και μεγάλων ιστορικών μορφών, από τον Μίδα μέχρι και τον Φρανκενστάιν και από τον Κολόμβο μέχρι τον Καζανόβα. Το 1965, χάρη στη δημιουργία του Πολ Μάρι, θα κάνει το ντεμπούτο του και ως σούπερ ήρωας. Ο Σούπερ Γκούφυ αποκτάει τις δυνάμεις του τρώγοντας φιστίκια από μια σούπερ φιστικιά που βλάστησε τυχαία στον κήπο του. Τρώγοντας το φιστίκι, ο Γκούφυ μεταμορφώνεται σε Σούπερ Γκούφυ και ξεφωνίζει την διάσημη κραυγή "ΤΑΝΤΑΧ". Οι δυνάμεις που αποκτά δεν διαφέρουν πολύ από τις δυνάμεις του Σούπερμαν. Ο Σούπερ Γούφυ, μπορεί να δει μέσα από αντικείμενα, να ακούσει ήχους γαλαξίες μακριά, έχει σούπερ δύναμη, μπορεί να πετάξει και να φυσήξει με δύναμη σίφωνα. Δυστυχώς οι δυνάμεις του Σούπερ Γκούφυ εξασθενούν αναλόγως με το πόσο δυνατό είναι το φιστίκι. Για να ενεργοποιήσει ξανά τις δυνάμεις του, πρέπει να ξαναφάει φιστίκια από την φιστικιά του. Βουλγαρία: Гуфи Γαλλία: Dingo/Goufy Γερμανία: Goofy Δανία: Fedtmule Ελλάδα: Παλικ Η.Π.Α.: Goofy Ινδονησία: Gufi Ισλανδία: Ferdinand Ισπανία: Goofy Ιταλία: Pippo Κολομβία: Tribilin Κροατία: Silja Πορτογαλία: Pateta Ρωσία: Гуфи Σερβία: Silja Σλοβενία: Pepe Σουηδία: (Jan) Langben Τουρκία: Dingo Φινλανδία: Hessu Hopo Σούπερ Γκούφυ Μίκυ Μάους Επίσημη ιστοσελίδα της Disney
Ο Γκούφυ (αγγλ.: Goofy) είναι δημοφιλής χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από την εταιρεία Walt Disney. Είναι ένας ψηλός, ανθρωπόμορφος σκύλος που συνήθως φοράει ζιβάγκο και γιλέκο, παντελόνι, παπούτσια, λευκά γάντια και ένα ψηλό καπέλο που αρχικά σχεδιάστηκε ως τσαλακωμένο φεντόρα. Ο Γκούφυ είναι στενός φίλος του Μίκυ Μάους και του Ντόναλντ Ντακ και είναι ο πατέρας του Μαξ Γκούφ. Συνήθως χαρακτηρίζεται ως απελπιστικά αδέξιος και χαζός, αν και συχνά επιδεικνύει εξυπνάδα αλλά με τον δικό του εκκεντρικό τρόπο. Η πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα σε κινούμενα σχέδια έγινε το 1932 στην ταινία Mickey's Revue ως Dippy Dawg. Με το όνομα με το οποίο καθιερώθηκε εμφανίστηκε την ίδια χρόνια στο The Whoopee Party. Σιγά σιγά εμφανιζόταν όλο και συχνότερα ως αναπόσπαστο σχεδόν μέρος της τριάδας Μίκυ, Ντόναλντ, Γκούφυ. Από το 1939 πρωταγωνιστούσε στην δική του ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Η σειρά ήταν ιδαιτέρως δημοφιλής τη δεκαετία του 1940 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Δύο ταινίες με πρωταγωνιστή τον Γκούφυ, προτάθηκαν για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους : το How to Play Football (1944) και το Aquamania (1961). Τρεις ακόμη μικρού μήκους ταινίες με τον Γκούφυ παρήχθησαν την δεκαετία του 1960. Έκτοτε εμφανιζόταν μόνο στην τηλεόραση και στις ιστορίες των κόμικς της Disney. Στο κινηματογράφο επανεμφανίστηκε το 1983 με την χριστουγεννιάτικη ταινία Mickey's Christmas Carol και το 2007 με το How to Hook Up Your Home Theater. Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στα Goof Troop (1992), House of Mouse (2001–2003), Mickey Mouse Clubhouse (2006–2016) Mickey Mouse (2013–2019) και Mickey Mouse Mixed-Up Adventures (2017–2021).