Κοκκώνι Κορινθίας
 Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή, η ονομασία της περιοχής προέρχεται από το όνομα Κοκκώνης, το επώνυμο κάποιου άρχοντα του οποίου πρόνοια αποτελούσε η συγκεκριμένη περιοχή κατά την Βυζαντινή περίοδο. Σύμφωνα με μια εναλλακτική εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από τη λέξη κοκόνα, χαϊδευτικό της κόρης του τοπικού άρχοντα Ιμπραήμ Μπέη, από τον οποίο προήλθε και η ονομασία του γειτονικού Ιμπραΐμπεη (σημερινές Κρήνες). Ύστερα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους το Κοκκώνι αποτέλεσε τμήμα του δήμου Απίας. Το 1840 με βασιλική απόφαση έγινε μια συγχώνευση δήμων και το Κοκκώνι υπάχθηκε στον δήμο Κορίνθου. Αναφορά για το Κοκκώνι γίνεται από τον Γερμανό περιηγητή Λούντβιχ Σάλβατορ ο οποίος το 1876 το περιέγραφε ως ένα χωριό προς τη θάλασσα με 80 σπίτια και δύο εκκλησίες, του Αγίου Βασιλείου και του Αγίου Νικολάου. Το 1886 η κοινότητα φαίνεται να είχε 224 κατοίκους.Με τη διοικητική διαίρεση του 1912 το Κοκκώνι έγινε ανεξάρτητος οικισμός που περιέλαβε την Πουλίτσα και τον Χατζημουσταφά (σημερινή Ευαγγελίστρια). Από το 1927 αποτέλεσε διοικητικά ξεχωριστή κοινότητα, μέχρι το 1997 όταν και συνενώθηκε στον Δήμο Βέλου. Το Κοκκώνι απέχει 97 χλμ από την Αθήνα. Η μετάβαση μπορεί να γίνει, εκτός από αυτοκίνητο, και με τη χρήση των τακτικών δρομολογίων του ΚΤΕΛ Κορινθίας με προορισμό το Κιάτο και το Ξυλόκαστρο. Απέχει 7 χιλιόμετρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Ζευγολατιού. Ιωάννης Κόττης, ζωγράφος
Το Κοκκώνι είναι παραθαλάσσια κοινότητα του Δήμου Βέλου - Βόχας, χτισμένη στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στο μέσο της πεδιάδας της Βόχας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 1.056 κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του είναι η γεωργία και ο τουρισμός, ενώ στην περιοχή υπάρχουν πολλές παραθεριστικές κατοικίες.