Δολοφονία της Πέγκυ Τζόνσον
 Στις 21 Ιουλίου 1999, ένας άντρας μαζί με την κόρη του, έβγαλαν βόλτα τα σκυλιά της οικογένειας. Καθώς περπατούσαν κατά μήκος ενός αγροτικού δρόμου, στην 92ης οδού στο Ρέιμοντ του Ουισκόνσιν, στις πρώτες σειρές ενός χωραφιού με καλαμπόκι, ανακάλυψαν το πτώμα μια νεαρής γυναίκας. Τα τραύματα της άγνωστης ήταν εμφανή και το δεξί της χέρι φαινόταν να είναι σπασμένο, λόγω του ότι ήταν λυγισμένο «αφύσικα» πίσω από την πλάτη της. Το σώμα ήταν ντυμένο με ένα γκρι πουκάμισο δυτικού τύπου με κόκκινα λουλούδια. Μετά από επικοινωνία με τον κατασκευαστή του ενδύματος, μαθεύτηκε ότι αυτός ο τύπος πουκάμισου πουλήθηκε για πρώτη φορά το 1984. Φορούσε επίσης ένα μαύρο φούτερ. Δεδομένου ότι δεν βρέθηκαν άλλα ρούχα και παπούτσια, οι ερευνητές υπέθεσαν ότι το θύμα δολοφονήθηκε άλλου και αργότερα μεταφέρθηκε σε αυτή την τοποθεσία. Επειδή έβρεχε τη νύχτα που ρίχτηκε το σώμα της στο χωράφι, βρέθηκαν ελάχιστα στοιχεία για τον δράστη, αν και είχε τοποθετηθεί στο σημείο περίπου 12 ώρες νωρίτερα. Ο άντρας που ανακάλυψε το πτώμα και συνήθιζε να περπατά στην περιοχή το επιβεβαίωσε αυτό, καθώς στην κατάθεση του δήλωσε ότι το πτώμα δεν είχε βρεθεί στο σημείο την προηγούμενη ημέρα. Επιπλέον, με βάση κάποια σημάδια στο σώμα της γυναίκας και στο έδαφος, φάνηκε να έχει συρθεί περίπου 8 μέτρα από την άκρη του δρόμου. Κατά την αυτοψίας παρατηρήθηκαν πολλαπλά τραύματα σε όλο το σώμα της και διαπιστώθηκε ότι είχε υποσιτιστεί για αρκετές εβδομάδες και είχε υποστεί μακροχρόνια σωματική κακοποίηση. Επιπλέον υπέφερε από λοίμωξη στον αριστερό της αγκώνα και υπήρχαν ενδείξεις ότι είχε δεχτεί σεξουαλική επίθεση. Εντοπίστηκαν επίσης πιθανά χημικά εγκαύματα στο 25% του σώματος της και παρατηρήθηκε ένα μεγάλο τραύμα που φαίνεται να προκλήθηκε από τριβή του σώματος της στο οδοστρώματα. Η μύτη της ήταν σπασμένη, όπως και αρκετά από τα πλευρά της, και το ένα της αυτί είχε παραμορφωθεί και είχε αφύσικο σχήμα και γρατζουνιές. Εντούτοις διαπιστώθηκε ότι κάποια από τα τραύματα της έγιναν μετά το θάνατο της. Επίσης, μερικά από τα δόντια της έλειπαν, ενώ οι μπροστινοί κοπτήρες της προεξείχαν από το στόμα της. Επιπλέον υπήρχαν σημάδια κακής στοματικής υγιεινής καθώς η άγνωστη υπέφερε από σοβαρή τερηδόνα. Επιπλέον, η εξέταση έδειξε ότι η γυναικά μπορεί να ήταν άτομο με νοητική αναπηρία. Πιστεύεται ότι ήταν πιθανότατα 18 έως 35 ετών. Τα μαλλιά της ήταν σγουρά και πάνω από τους ώμους σε μάκρος, και είχαν καστανοκόκκινη απόχρωση με ξανθές ανταύγειες. Το χρώμα των ματιών της ήταν δύσκολο να διακριθεί, αλλά αναφέρθηκε ως μελί ή καστανοπράσινο. Σε κάθε αυτί της είχε δύο σκουλαρίκια. Τέλος, υπήρχαν ενδείξεις ότι μπορεί να φορούσε γυαλιά. Ως αιτία θανάτου η ιατροδικαστική υπηρεσία, κατέλεξε στο συμπέρασμα ότι ευθύνονταν τα βαριά της τραύματα από ξυλοδαρμό και η σηψαιμία. Λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση της αυτοψίας, έλαβε χώρα η κηδεία της άγνωστης, συγκεκριμένα στις 27 Οκτωβρίου του 1999, στην οποία παρευρέθηκαν πάνω από 50 άτομα. Η ταφή της έγινε στο νεκροταφείο Holy Family στην Καληδονία του Ουισκόνσιν. Η ταφόπλακα της έγραφε «Κόρη αγνώστων στοιχείων». Επίσης περιλάμβανε τις ημερομηνίες ανακάλυψης και ταφής, καθώς και την φράση «Πέθανε, αλλά δεν ξεχάστηκε». Στην διάρκεια των ετών που παρέμενε άγνωστη, δημιουργήθηκαν πολλαπλές ανακατασκευές του προσώπου της με την ελπίδα ότι η οπτική αναπαράσταση του πως μπορεί να ήταν στην ζωή, θα βοηθούσε στην αναγνώριση των στοιχείων της. Η αστυνομία έκανε διάφορες υποθέσεις για ποια θα μπορούσε να είναι η γυναίκα, όπως ότι ήταν μετανάστρια ή επισκέπτρια στην χώρα, έφηβη που το είχε σκάσει από το σπίτι της ή νεαρή ενήλικη που ήταν αποξενωμένη από την οικογένεια της. Το 2011, οι αρχές ερεύνησαν το ενδεχόμενο το θύμα να ήταν η Άντρια Μπόουμαν (γεννημένη ως Αλέξις Μπάντζερ), η οποία εξαφανίστηκε από το σπίτι των θετών γονιών της στο Χάμιλτον του Μίσιγκαν στις 11 Μαρτίου του 1989. Μια εξέταση DNA μέσω της βιολογικής της μητέρας, Κάθυ, έδειξε ότι δεν ήταν το ίδιο άτομο. Επιπλέον, άλλες αγνοούμενες όπως η Τίνα Ντε Αμπρόσιο και η Κάρεν Γουέλς αποκλείστηκαν ως πιθανές ταυτότητες της "Άγνωστης γυναίκας της Κομητείας Ρασίν". Κάποιοι πίστευαν ότι αυτή η υπόθεση θα μπορούσε να σχετίζεται με τη δολοφονία της Μαίρη Κέιτ Τζαμίζο, η οποία ήταν επίσης στο παρελθόν θύμα αγνώστων στοιχείων όταν ανακαλύφθηκε το πτώμα της στην Κομητεία Λέικ του Ιλινόις. Ο λόγος που το υπέθεσαν αυτό ήταν ότι και εκείνη βρέθηκε επίσης υποσιτισμένη, είχε κακή οδοντοστοιχία και είχε ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου. Παρόλο που οι δύο υποθέσεις είχαν πολλά κοινά στοιχεία μεταξύ τους, στην πραγματικότητα δεν συνδέονταν με κάποιο τρόπο. Στις 16 Οκτωβρίου του 2013, έγινε εκταφή των λειψάνων της άγνωστης γυναίκας, για περαιτέρω μελέτη. Οι αρχές ήλπιζαν ότι μελετώντας την ισοτοπική σύνθεση των οστών της, θα μπορούσαν να βρουν πού ζούσε πριν από τον θάνατο της. Στις 19 Ιουλίου του 2015 έγινε γνωστό ότι η εξέταση των λειψάνων της είχε ολοκληρωθεί και ότι αυτά θα θάβονταν εκ νέου στην 16η επέτειο από την ανακάλυψη του πτώματος. Οι αρχές δήλωσαν ότι είχαν πράγματι αποκαλύψει νέα στοιχεία από την εκταφή, χωρίς όμως να αναφέρουν λεπτομέρειες. Στις 20 Οκτωβρίου του 2016, ανακοινώθηκε ότι η δοκιμή χημικών ισοτόπων που διεξήχθη σε δείγμα των μαλλιών και των οστών της, έδειξε ότι η γυναίκα προερχόταν ή έζησε αρκετά χρόνια της ζωής της στην Αλάσκα, τη Μοντάνα ή περιοχές του νότιου Καναδά. Οι αρχές άρχισαν επίσης να αναζητούν μέσω της γενετικής γενεαλογίας πιθανούς συγγενείς του θύματος, οι οποίοι θα τους οδηγούσαν στην ταυτότητα της άγνωστης. Στις 8 Νοεμβρίου του 2019, οι αρχές της κομητείας Ρασίν ανακοίνωσαν ότι το θύμα τακτοποιήθηκε ως η 23χρονη Πέγκυ Λιν Τζόνσον, από το Μακ Χένρι του Ιλινόις. Ως κατηγορουμένη για την δολοφονία της αναγνωρίστηκε η 63χρονη νοσοκόμα, Λίντα Σου Λα Ρόουτς. Η Λίντα είχε το δικό της νοσηλευτικό ιατρείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1997 και παρείχε υγειονομική περίθαλψη σε τουλάχιστον δύο σωφρονιστικές εγκαταστάσεις του Ιλινόις. Η Λα Ρόουτς ως επαγγελματίας νοσοκόμα δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα για αμφισβητούμενη ή ανεπαρκή συμπεριφορά. Εν τω μεταξύ, η Πέγκυ Τζόνσον δεν αναφέρθηκε ποτέ ως εξαφανισμένη, αν και μια θεία της είχε βάλει μια προσωπική αγγελία στην εφημερίδα Northwest Herald τον Δεκέμβριο του 1999, ζητώντας από την ανιψιά της να επικοινωνήσει μαζί της. Κάποια στιγμή που η Λίντα είχε μεθύσει, ομολόγησε σε κάποιο άτομο ότι είχε σκοτώσει μια γυναίκα, την εποχή που εκείνη ζούσε στο Ιλινόις. Αυτό αποδείχθηκε η αρχή του τέλους της. Ο ανώνυμος μάρτυρας μοιράστηκε αυτή την πληροφορία με την αστυνομία στις 23 Σεπτεμβρίου του 2019, και οι ερευνητές άρχισαν να ξετυλίγουν το κουβάρι συνδέοντας την άγνωστη γυναίκα με την Λα Ρόουτς. Έτσι, η Λίντα συνελήφθη στις 5 Νοεμβρίου του 2019, στο Κέιπ Κόραλ της Φλόριντα, όπου διέμενε από το 2013. Σε βάρος της σχηματίστηκε κατηγορητήριο για ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού από πρόθεση και απόκρυψη πτώματος. Επιπλέον, εναντίον της Λίντα εκκρεμούσε επίσης μια ακόμα δίκη με την κατηγορία ότι είχε προκαλέσει τροχαίο ατύχημα, οδηγώντας μεθυσμένη. Η Πέγκυ εθεάθη για τελευταία φορά από συμμαθητές της, σε έναν σχολικό χορό το 1994 στο Χάρβαρντ του Ιλινόις. Την ίδια χρονιά, το θύμα και η κατηγορούμενη συναντήθηκαν για πρώτη φορά σε μια ιατρική κλινική στην οποία εργαζόταν η Τζόνσον. Η Πέγκυ έμεινε άστεγη σε ηλικία 18 ετών μετά το θάνατο της μητέρας της. Λίγο πριν είχε χάσει επίσης τον αδερφό και τον πατέρας της. Η Λα Ρόουτς προσφέρθηκε να της δώσει στέγη και τροφή, με αντάλλαγμα να την υπηρετεί ως οικονόμος και ως γκουβερνάντα των πέντε παιδιών της, και η Πέγκυ δέχτηκε. Από τις πρώτες μέρες όμως, που η κοπέλα μετακόμισε στο σπίτι της Λίντα, αλλά και για τα επόμενα 5 χρόνια, η Λα Ρόουτς την κακοποιούσε ψυχολογικά, λεκτικά και σωματικά. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον πρώην σύζυγο, αλλά και από τα παιδιά της Λίντα, καθώς ένα από αυτά έμαθε αρχικά την αλήθεια για την όλη κατάσταση από την Πέγκυ, όταν μια μέρα την είδε με μαυρισμένο μάτι και την ρώτησε τι της συνέβη. Σε μια άλλη περίπτωση τα παιδιά είδαν την μητέρα τους να ουρλιάζει και να χαστουκίζει την Πέγκυ και κατόπιν να την τραυματίζει στο κεφάλι με ένα πιρούνι. Επιπρόσθετα η Τζόνσον δεν είχε δικό της δωμάτιο στο σπίτι, γιατί η Λίντα της επέτρεπε να κοιμάται μόνο στο υπόγειο. Παρά το γεγονός ότι οι φίλοι και οι συμμαθητές της Τζόνσον την περιέγραψαν ως χαμηλών τόνων και «διακριτική», η Λίντα ισχυρίστηκε ότι το θύμα έκλεβε επανειλημμένα διάφορα πράγματα από το σπίτι, όπως φάρμακα, και προσκαλούσε άνδρες χωρίς να πάρει την άδεια της. Ο πρώην σύζυγος της Λίντα δήλωσε, ότι τον Ιούλιο του 1999 είδε την Πέγκυ πεσμένη στο πάτωμα και κατάλαβε ότι είχε πεθάνει. Τότε η Λίντα τον πλησίασε και του είπε ότι η κοπέλα είχε καταπιεί πολλά φάρμακα. Κατά την ανάκριση, η Λίντα ανέφερε ότι είχε αποθηκεύσει φάρμακα στο μπάνιο και μια μέρα είδε την Πέγκυ να κλέβεις μερικά από αυτά, να τα καταπίνει και κατόπιν να «λιποθυμάει» καθώς έπεφτε από την παλάμη της η άδεια συσκευασία των φαρμάκων. Στην συνέχεια είπε ότι η Τζόνσον εξέπνευσε καθώς την οδήγησε έξω από το μπάνιο για να πάρει αέρα. Όταν κατάλαβε ότι πέθανε ή τουλάχιστον έτσι πίστεψε εκείνη την στιγμή, η Λίντα όπως ισχυρίστηκε ήθελε να καλέσει ασθενοφόρο, αλλά δεν το έκανε, ούτε βέβαια παρείχε τις πρώτες βοήθειες στο θύμα, παρά την ιδιότητα της ως νοσοκόμα. Αντίθετα, έδωσε εντολή στον τότε σύζυγο της να πάρει τα παιδιά τους για μια βόλτα, ώστε εκείνη να μπορέσει να ξεφορτωθεί κρυφά το πτώμα της κοπέλας. Ωστόσο, η αστυνομία γνώριζε ότι αυτό δεν μπορούσε να έχει συμβεί, καθώς η αυτοψία του σώματος της Τζόνσον αμφισβήτησε την υποτιθέμενη υπερβολική δόση φαρμάκων, και οι τοξικολογικές εξετάσεις αποδείχθηκαν αρνητικές. Παρόλα αυτά άφησαν την Λίντα να συνεχίσει, και εκείνη είπε ότι ενημέρωσε τον σύζυγο της κατά την επιστροφή του ότι το θύμα ανέκτησε τις αισθήσεις του και την έδιωξε από το σπίτι. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι όταν η Πέγκυ συνήλθε, εκείνη αποφάσισε ότι δεν μπορούσε πλέον να την ανεχτεί και την πήγε με το αυτοκίνητο σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο σε ένα κοντινό βενζινάδικο. Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα της Λίντα, εκεί η Τζόνσον τηλεφώνησε στην γιαγιά της, και κατόπιν την μετέφερε στο σπίτι της γιαγιάς της σώα και αβλαβή. Όταν η αστυνομία ενημέρωσε την Λίντα ότι η γιαγιά του θύματος είχε καταθέσει ήδη δηλώνοντας ότι δεν γνώριζε την ίδια ή τον πρώην σύζυγο της και ότι δεν είχε συναντήσει εκείνη την ημέρα την εγγονή της, η Λίντα άλλαξε την ιστορία της και είπε ότι δεν ήταν σίγουρη για το ποιος ήταν αυτός με τον οποίο άφησε την Πέγκυ. Σε μια άλλη κατάθεση της, η Λίντα άλλαξε πάλι τα λεγόμενα της, αναφέροντας αυτή την φορά, ότι άφησε την Τζόνσον να βγει από το αυτοκίνητο σε μια αγροτική περιοχή στην άκρη του δρόμου, χωρίς να είναι τραυματισμένη ή χτυπημένη η κοπέλα. Έκλεισε τα λεγόμενα της, δηλώνοντας ότι κάτι πρέπει να συνέβη στην Πέγκυ αφού έμεινε μονή εκεί, για το οποίο δεν ευθυνόταν εκείνη. Σε κάποια άλλη κατάθεση της, προσπάθησε ανεπιτυχώς να φορτώσει σε κάποιον άλλο την δολοφονία της Τζόνσον, αλλά στο τέλος αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι πράγματι κακοποίησε το θύμα. Βέβαια δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι την σκότωσε η ίδια. Όπως ήταν φυσικό, η αστυνομία δεν πίστεψε τους ισχυρισμούς της, ούτε βέβαια πείστηκε για την αθωότητα της, και έθεσε την Λα Ρόουτς υπό κράτηση. Η Λίντα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο δικαστήριο στις 9 Ιανουαρίου του 2020, για μια προκαταρκτική ακρόαση η οποία αναβλήθηκε λόγω του γεγονότος ότι δεν είχε δικηγόρο. Η δίκη της ορίστηκε για τον Φεβρουάριο του 2020, αλλά αναβλήθηκε για τον Απρίλιο του 2021 λόγω έλλειψης πληρεξούσιου συνηγόρου και στη συνέχεια επ' αόριστον λόγω της πανδημίας του COVID-19 . Η δίκη τελικά ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2022. Στις 16 Μαρτίου 2022, η Λα Ρόουτς κρίθηκε ένοχη για ανθρωποκτονία από πρόθεση πρώτου βαθμού της Πέγκυ Τζόνσον και απόκρυψη του πτώματος της. Καταδικάστηκε σε ισόβια χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης. Κατά τη διάρκεια των τελικών δηλώσεων, η βοηθός εισαγγελέα Νταϊάν Ντονόχο είπε ότι πίστευε ότι η Λίντα ζήλευε της Πέγκυ Λιν Τζόνσον, γιατί είχε κερδίσει την αγάπη της οικογένεια της. Η σορό της Τζόνσον μεταφέρθηκε και θάφτηκε στον οικογενειακό τάφο της οικογένειας της στο Μπελβίντερε του Ιλινόις, και το γραφείο τελετών Draeger-Lagendorf δώρισε την νέα της ταφόπλακα.
Η Πέγκυ Λιν Τζόνσον, (Αγγλικά: Peggy Lynn Johnson, 4 Μαρτίου 1976 - 20 Ιουλίου 1999) γνωστή επίσης με το επίθετο Σρόντερ, ήταν μια νεαρή Αμερικανίδα η οποία δολοφονήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1999 και το πτώμα της ανακαλύφθηκε την επόμενη μέρα στην πόλη Ρέιμοντ, της Κομητείας Ρασίν, στο Ουισκόνσιν. Για 20 χρόνια η ταυτότητα της ήταν άγνωστη, και γι' αυτό της δόθηκε το ψευδώνυμο η "Άγνωστη γυναίκα της Κομητείας Ρασίν".