Κηπαρό
 Στην αρχαιότητα, η περιοχή του Κηπαρό, όπως και η υπόλοιπη περιοχή της Χειμάρρας, κατοικήθηκε από την ελληνική φυλή των Χαόνων. Το χωριό έχει μια Ορθόδοξη Εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, που χρονολογείται το 1760 και μία από τις εννέα εκκλησίες στην Αλβανία αφιερωμένη στον Άγιο. Ένα σχέδιο για την ίδρυση ενός ελληνικού σχολείου στο χωριό ξεκίνησε από τους Έλληνες ευεργέτες Ευάγγελο και Κωνσταντίνο Ζάππα το 1860. Κατά την σχολική περίοδο 1898-1899 λειτουργούσαν στο Κηπαρό τρία μικρά Ελληνικά σχολεία με συνολικά 100 μαθητές.Κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων, οι κάτοικοι των Ελληνόφωνων χωριών στην περιοχή συμπεριλαμβανομένων του Κηπαρό πολέμησαν εναντίον Αλβανικών χωριών επειδή ήταν με την πλευρά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στις 5 Νοεμβρίου 1912, όταν η κοντινή πόλη Χειμάρρα ήταν ελεγχόμενη από τις Ελληνικές δυνάμεις του Σπύρου Σπυρομήλιου, ένοπλες ομάδες από το Κηπαρό δήλωσαν ότι ήταν έτοιμες να βοηθήσουν το κίνημά του για την ενσωμάτωση της περιοχής στην Ελλάδα. Το χωριό Κηπαρό περιέχει περίπου ίσο Αλβανόφωνο και Ελληνόφωνο πληθυσμό με τους Αλβανόφωνους να είναι η πλειοψηφία στην παραθαλάσσια περιοχή (Qeparo Poshtme) και τους Ελληνόφωνους η πλειοψηφία στην ορεινή περιοχή (Άνω Κηπαρό). Σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες του χωριού χρησιμοποιούν ως καθημερινή τους γλώσσα τα Αλβανικά ωστόσο αυτό δεν ισχύει στο παλιό χωριό όπου η Ελληνική γλώσσα υπερισχύει. Γεώργιος Στεφάνου (1824-1901), Έλληνας αξιωματικός και επαναστάτης
Το Κηπαρό (παλιά Αλβανικά: Qeparo) είναι παραθαλάσσιο χωριό που ανήκει στον δίγλωσσο δήμο της Χειμάρρας στον νομό Αυλώνα της νότιας Αλβανίας. Είναι χωρισμένο σε δύο μέρη, το παλιό και το νέο χωριό.