Back to Basics Tour
 Το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της Αγκιλέρα με τίτλο «Back to Basics» κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2006. Περιγράφηκε από την ίδια την Αγκιλέρα ως ένας δίσκος που χρησιμοποιεί στοιχεία τζαζ, σόουλ και μπλουζ «με σύγχρονo twist» των δεκαετιών 1920-1940. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα σε record chart δεκατριών χωρών, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού Billboard 200. Στη συνέχεια, η Αγκιλέρα ανακοίνωσε τον Σεπτέμβριο του 2006 ότι θα ξεκινήσει μια παγκόσμια περιοδεία με τίτλο «Back To Basics Tour», η οποία περιγράφηκε ως μια «οικεία περιοδεία με μπλουζ/τζαζ», αποκαλύπτοντας τις πρώτες ευρωπαϊκές ημερομηνίες. Τον επόμενο μήνα ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες για τα σόου στις ΗΠΑ και τον Καναδά και ότι οι Pussycat Dolls θα είναι μέρος στη πράξη έναρξης για το Αμερικανικό σκέλος. Στις 31 Ιουλίου 2007, κυκλοφόρησε μια δήλωση ακυρώνοντας τα δύο τελευταία σόου από την περιοδεία, στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, λόγω της ασθένειας της τραγουδίστριας. Άλλες δύο συναυλίες στη Μελβούρνη είχαν ακυρωθεί στο παρελθόν. Είπε: «Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για άλλη μια φορά από όλους τους θαυμαστές μου στη Νέα Ζηλανδία, γιατί έπρεπε να ακυρώσω τις δύο τελευταίες παραστάσεις της περιοδείας μου. Αυτή είναι η πρώτη μου φορά στην πανέμορφη χώρα σας και πραγματικά ανυπομονώ να ερμηνεύσω για όλους εσάς. Δυστυχώς, κόλλησα έναν ιό γρίπης και δεν ήμουν σε θέση να ανακάμψω εγκαίρως. Σας ευχαριστώ όλους για τη συνεχή αγάπη και την υποστήριξή σας και δεν μπορώ να περιμένω μέχρι την επόμενη φορά.» Μετά την κυκλοφορία του «Back to Basics», η Αγκιλέρα σκέφτηκε να ξεκινήσει μια περιοδεία μικρών κλαμπ όπως το «Blue Note» στη Νέα Υόρκη. «Νομίζω ότι υπάρχει κάτι πραγματικά ξεχωριστό στο να κάνεις μια τέτοια παράσταση και να αισθάνεσαι την ενέργεια ενός πιο οικείου κοινού και αυτό είναι κάτι που σίγουρα πρόκειται να σκεφτούμε στο μέλλον», δήλωσε. Ωστόσο, η Αγκιλέρα σκέφτηκε ότι είναι «μια πιο ευάλωτη προσέγγιση για την ερμηνεία σου. Δεν μπορείς να κρυφτείς από κανέναν. Είσαι μόνο εσύ και το ακροατήριό σου βρίσκεται ακριβώς μπροστά σου, αλλά μου αρέσει ακόμα. Μου αρέσει να ερμηνεύω περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, το να βρίσκεσαι σε αυτή τη σκηνή και να αισθάνεσαι την ενέργεια του πλήθους να απολαμβάνει τη μουσική σου». Ωστόσο, μια περιοδεία σε αρένα θα της έδινε περισσότερο χρόνο για να δουλέψει το μεγαλύτερο σόου και στη συνέχεια να το «απογυμνώσει» σε κάτι ακατέργαστο και οργανικό. Πριν από την έναρξη της περιοδείας, η Αγκιλέρα δήλωσε ότι «ήταν το πιο εμπνευσμένο σόου μου μέχρι σήμερα». «Να περιμένετε πολλά εκπληκτικά στοιχεία τσίρκου και στοιχεία αναδρομών στο παρελθόν και εποχές που με έχουν εμπνεύσει. Είναι μια ενδιαφέρουσα παράσταση για να παρακολουθήσετε και να συμμετέχετε και να χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας», είπε. Η Αγκιλέρα έδωσε λεπτομέρειες για τη συναυλία, λέγοντας: «Προσπαθούμε να το κάνουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ... η μπάντα μου συμμετέχει στη χορογραφία. Είναι εκπληκτικό ότι όλοι εμπλέκονται. Είμαστε όλοι καλοί συνεργάτες που όταν είμαστε σε αυτή τη σκηνή διασκεδάζουμε μαζί τόσο πολύ. Και στη συνέχεια πάμε σε μια αίσθηση ενός είδους juke joint [. . . ] Και στη συνέχεια το ανοίγουμε με στοιχεία τσίρκου (σκηνή), έτσι υπάρχει ένα ταξίδι που συνεχίζεται στη σκηνή για το κοινό μου και για μένα ως ερμηνεύτρια. Αλλά όλα έχουν ένα δέσιμο μεταξύ τους, που όλο έχει ένα νόημα. Πραγματικά, πρέπει να έρθετε να δείτε την παράσταση. Είναι τόσο διασκεδαστικό και θα περάσουμε τέλεια». Στη σκηνή υπήρχαν τουλάχιστον 600 κινούμενα φώτα και 820 κιλά κομφετί. Ο Jamie King προσλήφθηκε ως σκηνοθέτης. Στην ομάδα της υπήρχαν τουλάχιστον 20 μέλη, συμπεριλαμβανομένων των χορευτών της, οι οποίοι «...ξεκίνησαν εκπαίδευση. Είμαι τόσο περήφανη για αυτούς. Έμαθαν πώς να περπατάνε σε ξυλοπόδαρα, να κάνουν ακροβατική κούνια, να ρίχνουν φωτιά. Υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά στοιχεία τσίρκου που εμπλέκονται στην παράσταση και είναι απλά υπέρ-διασκεδαστικό» Η Αγκιλέρα προσέλαβε επίσης τον Roberto Cavalli, ο οποίος σχεδίασε δέκα κοστούμια. Όλα τα κοστούμια έχουν μια βίντατζ νότα, με αναφορές από την εποχή της Μαρλέν Ντίτριχ το 1940 μέχρι τα μαγιό του 1960. Εξήγησε: «Είμαι ενθουσιασμένος από την εξέλιξη του μουσικού στυλ της Κριστίνα, καθώς και από το προσωπικό της ύφος, το οποίο έχει γίνει όλο και πιο λαμπερό και εκλεπτυσμένο με καταπληκτική προσοχή στη λεπτομέρεια - όλες αυτές τις αξίες που μοιράζομαι και στη σχεδίαση μου». Η παράσταση χωρίστηκε σε τέσσερα τμήματα: Δεκαετία 1920, Duke Joint, Circus και Ανκόρ, και διήρκεσε 90 λεπτά. Οι ερμηνείες της πρώτης πράξης, δεκαετία 1920, παρουσίασαν στοιχεία παραδοσιακού Rhythm and blues, φανκ, ροκ και χιπ χοπ. Μετά από ένα εισαγωγικό βίντεο του «Intro (Back to Basics)», η Αγκιλέρα εμφανίστηκε στη σκηνή και ερμήνευσε το «Ain't No Other Man» με οκτώ χορευτές ντυμένους με έντονα λευκά κοστούμια. Ακολούθως, ερμήνευσε το «Back in the Day», καθώς εμφανίστηκαν στο σκηνικό οι εικόνες των κλασσικών καλλιτεχνών της τζαζ και της σόουλ όπως οι Τζον Κολτρέιν, Μάρβιν Γκέι και Λούις Άρμστρονγκ. Ακολούθησε το «Understand» με ένα μίνι φόρεμα με μακριά ουρά και μια έκδοση σάλσα του «Come On Over Baby (All I Want Is You)», το οποίο χαρακτηριζόταν από ρυθμό ρέγκε. Για την ακόλουθη ερμηνεία του «Slow Down Baby», η Αγκιλέρα εμφανίστηκε μ' ένα άσπρο κορμάκι. Στη συνέχεια, έβαλε μαύρη δαντέλα και ερμήνευσε το «Still Dirrty» με αποσπάσματα από το «Can't Hold Us Down» ως τίτλοι εφημερίδων όπως «η Κριστίνα πηγαίνει από το «dirrty»(=βρόμικος, πρόστιχος) στο «demure» (=σεμνός). Η δεύτερη πράξη, Duke Joint, ξεκίνησε με ένα ερωτικό βίντεο ιντερλούδιο του «I Got Trouble», με σκηνές της Αγκιλέρα να αγγίζει τον εαυτό της στο κρεβάτι και να κάνει μπάνιο σε μια παλιομοδίτικη μπανιέρα. Για αυτό το τμήμα, η Αγκιλέρα ντύθηκε με ένα αστραφτερό κόκκινο κορμάκι. Η Αγκιλέρα ερμήνευσε το «Makes Me Wanna Pray» πάνω σ' ένα πιάνο, το οποίο υποστηρίχθηκε από μια ορχήστρα Γκόσπελ. Ένα ριμέικ του «What a Girl Wants» ακολούθησε, με στοιχεία της ρέγκε μουσικής. Το Duke Joint τελείωσε με την Αγκιλέρα να ερμηνεύει μόνη το «Oh Mother» καθώς εικόνες ενός άνδρα που χτυπούσε επανειλημμένα μια γυναίκα ενώ αίμα στάζει από το πρόσωπό της, φαίνονται στο σκηνικό. Η τρίτη πράξη, Circus, άνοιξε με ένα ιντερλούδιο του «Enter the Circus» και με μια σύντομη ερμηνεία του «Welcome», που απεικόνιζε μια εμπνευσμένη από τσίρκο σκηνή, καθώς χορευτές έκαναν ακροβατική κούνια και έβγαζαν φωτιά. Για την ερμηνεία του «Dirrty», το οποίο ενσωματώθηκαν στοιχεία από το «Cell Block Tango» του Broadway musical Chicago και από το «Entrance of the Gladiators» του Τζούλιους Φούτσικ, η Αγκιλέρα ίππευσε ένα άλογο καρουσέλ. Ακολούθησε η ερμηνεία του «Candyman», στην οποία η Αγκιλέρα και οι γυναίκες χορεύτριες φορούσαν κοστούμια ναυτικού και απέτισαν φόρο τιμής στις Αδελφές Άντριους, αναδημιουργώντας ένα θέμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για το επόμενο νούμερο, στο «Nasty Naughty Boy», η Αγκιλέρα εξέφρασε την φαντασία της στο σαδομαζοχισμό καθώς πήρε ένα τυχαίο άνδρα του κοινού στη σκηνή και τον έδεσε στον «Τροχό του Θανάτου». Στη συνέχεια, η Αγκιλέρα, ερμήνευσε το «Hurt» μόνη της στη σκηνή φορώντας ένα ρούχο με πούπουλα, ενώ ένα γιγάντιο μισοφέγγαρο κατέβηκε από την οροφή. Το τμήμα του Circus ολοκληρώθηκε με το «Lady Marmalade», όπου η Αγκιλέρα εμφανίστηκε με ένα ροζ διακοσμημένο κορσέ. Το Άνκορ ξεκίνησε με ένα βίντεο ιντερλούδιο του «Thank You (Dedication to Fans...)», με αποσπάσματα από τα προηγούμενα μουσικά βίντεο της Αγκιλέρα και φωνητικά μηνύματα από τους θαυμαστές της. Η Αγκιλέρα ερμήνευσε στη συνέχεια το «Beautiful» μόνη της στη σκηνή. Πριν τελειώσει τη συναυλία, με το τραγούδι «Fighter» μαζί με τους χορευτές της, έπεσαν κομφετί. Η λίστα τραγουδιών του 2008 της περιοδείας «Back to Basics» στο Αμπού Ντάμπι των ΗΑΕ ήταν ελαφρώς παρόμοια με την λίστα του 2006-07, αλλά ήταν μικρότερη και δεν είχε το Άνκορ λόγω της πολυπλοκότητας του σόου. Η ηλεκτροπόπ έκδοση του «Genie in a Bottle», με τίτλο «Genie 2.0», ερμηνεύτηκε πριν το κλείσιμο και από το τραγούδι «Fighter». Η περιοδεία «Back To Basics» έλαβε αναμεμειγμένες προς θετικές κριτικές από κριτικούς μουσικής. Η Sarah Godfrey από την The Washington Post κατέκρινε την λίστα τραγουδιών και την «υπερβολική αυτοπεποίθηση» της Αγκιλέρα κατά τη διάρκεια του σόου. Ο Dave Simpson της The Guardian έδωσε στην περιοδεία βαθμολογία δύο στα πέντε αστέρια, λέγοντας ότι η επιλογή των τραγουδιών είναι «εξίσου μπερδεμένη» και συμπέρανε ότι η περιοδεία «δίνει ένα παρόμοιο με της Mariah Carey βουητό-προκαλώντας θρήνο και το θέμα, γενικά, είναι ότι η Xtina είναι φανταστική, είναι σκληρή, είναι θύμα και εξακολουθεί να απολαμβάνει το σεξ - ευτυχώς όχι την ίδια στιγμή». Η κριτική της Kitty Empire από το The Observer και του Dave Tianen από την εφημερίδα Milwaukee Journal Sentinel σημείωσαν ότι τα τραγούδια στην συναυλία δεν ταίριαζαν καλά μεταξύ τους. Ένας συντάκτης από τη Manchester Evening News έκρινε ότι η συναυλία είχε «ασυνήθιστα γνήσιο μήνυμα της ενδυνάμωσης» και συνέκρινε την λίστα τραγουδιών της με το «The Onyx Tour Hotel» της Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Για την εφημερίδα The Press of Atlantic City, η Regina Schaffer σημείωσε τις ομοιότητες μεταξύ του σόου και της περιοδείας «Confessions Tour» (2006) της Madonna και δεν εντυπωσιάστηκε από τις αλλαγές των λουκ των προηγούμενων σινγκλ της Αγκιλέρα, όπως των «Come On Over Baby (All I Want Is You)» και «What a Girl Wants». Γράφοντας για τους New York Times, ο Kelefa Sanneh αποκάλεσε την περιοδεία «απογοητευτική» λόγω της «λανθασμένης» φωνής της Αγκιλέρα. Σε μια πιο θετική πλευρά, ο Cameron Adams από τους «Herald Sun» και η Cathy Garcia από την «The Korea Times» επαίνεσαν τα φωνητικά της Αγκιλέρα στη περιοδεία του «Back to Basics». Ο Jim Farber από την «New York Daily News» επαίνεσε την μουσική υπόκρουση της συναυλίας με «γαλλικό κόρνο», τα γραφικά φόντου και τη χορογραφία, αλλά επίπληξε την Αγκιλέρα για την υπερβολική ερμηνεία της. Ένας συντάκτης της South China Morning Post, ο Paul Kay, έδωσε μια θετική κριτική στην περιοδεία, χειροκροτώντας τη σύνοψη και τη φωνή της Αγκιλέρα. Η Katie Boucher γράφει για την «The National Αμπού Ντάμπι» επαινώντας την λίστα τραγουδιών της συναυλίας και τη στάση της Αγκιλέρα, γράφοντας ότι «δεν θα μπορούσε να αποτύχει να εντυπωσιαστεί με το πνεύμα της». Ομοίως, η «The Miami Student» του Nicole Smith αποφάνθηκε ότι «πραγματικά απέδειξε ότι είναι μια μαχήτρια, λόγω της ενδοοικογενειακής βίας, τον δόλο και της φυσιολογικής φθοράς της φήμης». Ο Barry Walters από την «Rolling Stone» έγραψε ότι «Τώρα περισσότερο γυναίκα από ότι κορίτσι, η Αγκιλέρα φαίνεται και ακούγεται ισχυρότερη από ποτέ, αλλά θα μπορούσε να ωφεληθεί από μια πιο ενήλικη προσέγγιση.» Ο Joey Guerra, σε μια ανασκόπηση για τη «Houston Chronicle», επαίνεσε την Αγκιλέρα που δεν είναι «μιμήτρια», αλλά «παίρνοντας βασικά κομμάτια από άλλους καλλιτέχνες, άλλους ήχους, άλλες εποχές και τα συνδυάζει με το δικό της σέξι στυλ» περαιτέρω καταλήγει ότι η καλλιτέχνιδα «διεκδικεί τον ποπ θρόνο της». Η «Daily Trojan» του Michael Cooper χαρακτήρισε την περιοδεία «μια σχεδόν τέλεια ποπ συναυλία» και επαίνεσε το φόντο του σόου που μαγνητίζει το βλέμμα και τα κοστούμια της Αγκιλέρα. Μετά το σκέλος του Ηνωμένου Βασιλείου, η περιοδεία του «Back to Basics» κέρδισε έναν τεράστιο αριθμό πουλημένων εισιτηρίων και εσόδων, με τα εισιτήρια να πωλούνται ολοκληρωτικά στο Δουβλίνο και στο Μπέρμιγχαμ. Σε συνδυασμό με το Βέλγιο, το Billboard Boxscore υπολόγισε ότι το Ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας κέρδισε περίπου 7,8 εκατομμύρια δολάρια. Για το σκέλος της Βόρειας Αμερικής, παρόλο που το Billboard Boxscore δεν υπολογίζει τη συμμετοχή και το ακαθάριστο για κάθε ημερομηνία, η 41η ημερολογιακή ημερομηνία κέρδισε συνολικά 28.921.000 δολάρια, με 391.700 εισιτήρια να πωλούνται (αλλά καμία από τις συναυλίες δεν ήταν sold out). Μετά από δέκα συναυλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Ασία στις αρχές Ιουλίου 2007, η περιοδεία «Back to Basics» κέρδισε 43.566.000 δολάρια, έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη περιοδεία συναυλιών από τα μέσα του 2007, πίσω από το «FutureSex / LoveShow» του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ (με 52.187.000 δολάρια). Η Αγκιλέρα σχεδίασε αρχικά μια σειρά συναυλιών έξι ημερών για το σκέλος της Αυστραλίας. Στη συνέχεια, όλα τα εισιτήρια για τις έξι ημερομηνίες είχαν εξαντληθεί, με αποτέλεσμα η Αγκιλέρα να επεκτείνει την περιοδεία για άλλες τρεις ημερομηνίες στο Περθ, το Μπρίσμπεϊν και την Αδελαΐδα. Τέσσερις άλλες ημερομηνίες για τη Μελβούρνη και το Όκλαντ (Νέα Ζηλανδία) σχεδιάστηκαν επίσης, αλλά ακυρώθηκαν λόγω του ότι η Αγκιλέρα υπέφερε από τον ιό της γρίπης. Μέχρι το τέλος των 78 ημερομηνιών της σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία το 2006 και το 2007, το «Back to Basics» συγκέντρωσε συνολικά 48,1 εκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας τη μεγαλύτερη περιοδεία για συναυλία από γυναίκα εκείνη τη χρονιά. Με τρεις ακόμα εμφανίσεις στο Κίεβο,Ουκρανίας και το Αμπού Ντάμπι των ΗΑΕ, η περιοδεία κέρδισε συνολικά 48,2 εκατομμύρια δολάρια. Στα «Billboard Touring Awards 2007», η περιοδεία του «Back to Basics» έλαβε δύο υποψηφιότητες: «Breakthrough Act» και «Top Package». Το σόου που γυρίστηκε στο Adelaide Entertainment Centre στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας, στις 17 και 18 Ιουλίου 2007, με τίτλο «Back to Basics: Live and Down Under», προβλήθηκε στο VH1 στις 10 το πρωί στις 26 Ιανουαρίου 2008. Η RCA Records κυκλοφόρησε το DVD για πωλήσεις στις 4 Φεβρουαρίου 2008. Η ακόλουθη λίστα προέκυψε από τη συναυλία που πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2006, στο Wembley Arena, στο Λονδίνο της Αγγλίας. Δεν αντιπροσωπεύει όλες τις συναυλίες από τη διάρκεια της περιοδείας. Πράξη 1: 1920s Πράξη 2: Duke Joint Πράξη 3: Circus (=Τσίρκο) Πράξη 4: Άνκορ Ακυρώσεις και αναπρογραμματισμένες εκπομπές Υπεύθυνος περιοδείας - Jamie King Μουσικός διευθυντής - Rob Lewis Χορογράφος - Jeri Slaughter Κοστούμια - Roberto Cavalli Παπούτσια - Christian Louboutin Χρηματοδότης περιοδείας- AEG Live Χορηγοί περιοδείας - Verizon Wireless, Orange, Sony Ericsson Κιθάρα - Tariqh Akoni και Errol Cooney Μπάσο - Ethan Farmer Τύμπανα - Brian Frasier-Moore Σαξόφωνο - Randy Ellis και Miguel Gandelman Τρομπέτα - Ray Monteiro Τρομπόνι - Garrett Smith Κρουστά - Ray Yslas Φωνητικά στο παρασκήνιο - Sha'n Favors, Sasha Allen (North American & Pacific Leg), Erika Jerry και Belle Johnson (European Leg) Χορευτές - Paul Kirkland, Kiki Ely, Tiana Brown, Dres Reid, Gilbert Saldivar, Monique Slaughter, Nikki Tuazon, Marcel Wilson and Jeri Slaughter Στυλίστας - Simone Harouche Κομμωτής - Ψιμυθιολόγος - Steve Sollitto Σχεδιασμός Συναυλίας Βίντεο - Dago Gonzalez για Veneno, Inc Ο επίσημος ιστότοπος της Aguilera Επίσημη επίσημη ιστοσελίδα της AEG
Η περιοδεία του «Back to Basics» (B2B) ήταν η τέταρτη σειρά συναυλιών της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Κριστίνα Αγκιλέρα. Η περιοδεία ξεκίνησε για να υποστηρίξει το πέμπτο της άλμπουμ, «Back to Basics» (2006). Επισκέφθηκε την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία από τα τέλη του 2006 έως τα μέσα του 2007. Αν και προγραμματίστηκαν αρχικά τέσσερις ημερομηνίες για τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, ακυρώθηκαν λόγω της εγκυμοσύνης της Αγκιλέρα στο πρώτο της παιδί, τον Μαξ Μπράτμαν, που γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2008. Τον Οκτώβριο του 2007 προστέθηκαν τρεις επιπλέον ημερομηνίες για την Ουκρανία και το Αμπού Ντάμπι. Ως εκ τούτου, η περιοδεία ήταν η πρώτη της στη Μέση Ανατολή. Η συναυλία χωρίστηκε σε τέσσερις πράξεις: τη δεκαετία του «1920», η οποία παρουσίαζε στοιχεία R&B, φάνκ, ροκ και χιπ χοπ. Τη «Duke Joint», που κατά τη διάρκεια η Αγκιλέρα ερμήνευε μ' ένα κόκκινο κορμάκι. Τη «Circus» (=τσίρκο), η οποία αφορούσε το κύριο θέμα του σόου και τέλος το «Ανκόρ». Το σόου στο Αμπού Ντάμπι ήταν μικρότερο και δεν περιελάμβανε το «Ανκόρ» λόγω της πολυπλοκότητάς του στη χορογραφία και στην αλλαγή κοστουμιού. Η περιοδεία έλαβε μικτές κριτικές από τους μουσικούς κριτικούς, μερικοί από τους οποίους ήταν θετικοί στην φωνητική ερμηνεία της Αγκιλέρα και τα εικονογραφήματα του σκηνικού της παράστασης, ενώ μερικοί άλλοι διαφώνησαν με τη λίστα τραγουδιών, υπονοώντας ότι τα τραγούδια δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Το Ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας του «Backs to Basics» κέρδισε ένα μεγάλο ποσό, με δύο sold-out παραστάσεις στο Δουβλίνο και στο Μπέρμιγχαμ. Στο Βόρειο Αμερικανικό σκέλος το 2007 κέρδισε συνολικά 30,6 εκατομμύρια δολάρια και πούλησε 391.428 εισιτήρια. Συνολικά, έγινε η μεγαλύτερη συναυλιακή περιοδεία από γυναίκα καλλιτέχνιδα εκείνη την χρονιά, με απόδοση 48,1 εκατομμυρίων δολαρίων. Στα Billboard Touring Awards, για το 2007, η περιοδεία έλαβε δύο υποψηφιότητες για το «Breakthrough Act» και το «Top Package». Ένα βίντεο άλμπουμ, «Back to Basics: Live and Down Under», το οποίο παρουσιάζει το σόου στο Adelaide Entertainment Centre, κυκλοφόρησε το 2008.