Αστραπές και Βροντές (μυθολογία)
 Το ρωμαϊκό αντίστοιχο της αστραπής είναι η Fulgora. Ο Φιλόστρατος ο Πρεσβύτερος (3ος αιώνας π.Χ. Έλληνας ρήτορας), στο Imagines 1.14, έδωσε την εξής περιγραφή: «[Από περιγραφή αρχαίου ελληνικού πίνακα που απεικονίζει τον θάνατο της Σεμέλης ] Η Βροντή (Κεραυνός), πρύμνης προσώπου και η Αστραπή, το φως που αναβοσβήνει από τα μάτια της και η μανιασμένη φωτιά από τον ουρανό που έχει κρατήσει το σπίτι ενός βασιλιά, προτείνουν την ακόλουθη ιστορία, αν γνωρίζετε. Ένα σύννεφο φωτιάς που περικλείει τη Θήβα εισχωρεί στην κατοικία του Κάδμου καθώς ο Δίας έρχεται αποδοκιμάζοντας τη Σεμέλη. και η Σεμέλη προφανώς καταστρέφεται, αλλά ο Διόνυσος γεννιέται, από τον Δία, έτσι πιστεύω, παρουσία της φωτιάς». Σε έναν πίνακα αγγείων της Απουλίας, ο Αστράπης στέκεται δίπλα στο θρόνο του Δία και φέρει τα όπλα του θεού του ουρανού. Κατά την τιτανομαχία, οι Κύκλωπες ελευθερώθηκαν από τον Δία και τους λοιπούς θεούς του Ολύμπου. Οι Κύκλωπες για να τους ευχαριστήσουν, βοήθησαν στην μάχη, προσφέροντας επίσης κεραυνούς στον Δία. Όταν ο Δίας επικράτησε των τιτάνων, ανέθεσε στους Κύκλωπες την φύλαξη των ηττημένων στα τάρταρα. Ως ανταπόδωση εκείνοι, πρόσφεραν στον Δία την αστραπή και την βροντή, κύρια εφόδια του βασιλιά των θεών. ASTRAPE & BRONTE από το The Theoi Project
Αστραπές και Βροντές λέγονταν στην μυθολογία, οι θεότητες του κεραυνού και της βροντής. Συνόδευαν τον Δία και ήταν οι ασπίδες του, έχοντας ως υποχρέωση να μεταφέρουν τους κεραυνούς του μαζί με τον Πήγασο.