Λουαρσάμπ Β΄ του Κάρτλι
 Ο Λουαρσάμπ ανέβηκε στον Καρτλιανό θρόνο σε ηλικία 14 ετών, μετά το ξαφνικό τέλος τού πατέρα του Γκιόργκι Ι΄ το 1606. Κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του, η κυβέρνηση διοικούνταν στην πραγματικότητα από τον βασιλικό διδάσκαλο Σαντιμάν Μπαρατασβίλι. Ήταν όταν ο Αμπάς Α΄ επέτυχε να εκδιώξει τους Οθωμανικούς στρατούς από την ανατολική Γεωργία, αφήνοντας μία περσική δύναμη στην Τιφλίδα και επιβεβαιώνοντας τον Λουαρσάμπ ως βασιλιά τού Κάρτλι. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να απομακρύνουν τον Λουαρσάμπ, στέλνοντας στη Γεωργία έναν μεγάλο στρατό, μόνο για να καταστραφεί από τον Γεωργιανό στρατηγό Γκιόργκι Σαακάντζε στη μάχη τού Τασισκάρι, 1609. Μετά από αυτή τη νίκη, ο Λουαρσάμπ έλαβε ξανά τον έλεγχο της ακρόπολης της Τιφλίδας και ο σάχης νυμφεύτηκε την αδελφή του Τινατίν, το 1610. Στα τέλη του 1611, ο ίδιος ο Λουαρσάμπ νυμφεύτηκε τη Μακρίνε, μία αδελφή ενός ευγενή της κατώτερης τάξης Σαακάντζε. Οι μεγάλοι ευγενείς τού βασιλείου, με επικεφαλής τον Σαντιμάν Μπαρατασβίλι, έπεισαν τον βασιλιά ότι ο Σαακάντζε ήταν Πέρσης πράκτορας, που ήθελε το στέμμα. Υποκίνησαν τον Λουαρσάμπ να χωρίσει τη Μακρίνε και ανάγκασαν τον Σαακάντζε να εξοριστεί στην Περσία. Ο σάχης Αμπάς απαίτησε πράγματι περισσότερη πίστη και υπακοή από τους Γεωργιανούς και ενθάρρυνε έναν χαν τού Καζακστάν Μοχάμαντ να προβληματίσει τα εδάφη τού Κάρτλι. Το 1612 ο Λουαρσάμπ έβαλε τον Μοχάμαντ Χαν να δολοφονηθεί και συμμάχησε με έναν άλλο γεωργιανό μονάρχη, τον Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι για να αντιμετωπίσει μία αναμενόμενη περσική επιθετικότητα. Στις αρχές του 1614, ένας μεγάλος περσικός στρατός εισέβαλε στην Καχέτι, καταστρέφοντας αρκετούς οικισμούς στον δρόμο του και μετακόμισε στο Κάρτλι. Ο Λουαρσάμπ και ο Τεϊμουράζ κατέφυγαν στο δυτικό Γεωργιανό βασίλειο τού Ιμαρέτι. Ο Γεώργιος Γ΄ τού Ιμερέτι αρνήθηκε να παραδώσει τους πρόσφυγες. Ο Αμπάς απείλησε το Κάρτλι με καταστροφή, υποσχόμενος ότι αν ο Λουαρσάμπ υποτασσόταν, θα συνάψει ειρήνη. Τον Οκτώβριο του 1615, ο Λουαρσάμπ παραδόθηκε για να σώσει το βασίλειό του από την εξάλειψη και, αρνούμενος να ασπαστεί το Ισλάμ, φυλακίστηκε πρώτα στο Ασταραμπάντ και μετά κάπου κοντά στο Σιράζ. Οι Γεωργιανοί προσπάθησαν να απελευθερώσουν τον βασιλιά τους με τη μεσολάβηση του Τσάρου Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας. Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις δεν απέδωσαν κανένα αποτέλεσμα και το 1622 ο Λουαρσάμπ εκτελέστηκε (στραγγαλίστηκε με χορδή) με εντολή τού σάχη στο φρούριο Καλέχ-γιε-Γκολάμπ στο νοτιοδυτικό Ιράν. Luarsab I Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. Luarsab the Martyr, an essay by Ilia Chavchavadze, 1886. The Orthodox Church in America website
Ο Λουαρσάμπ Β΄ ο Άγιος Μάρτυρας, γεωργιανά: ლუარსაბ II, (1592 – 21 Ιουνίου [Π.Η.] / 1 Ιουλίου [N.Η.] 1622), της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς τού Κάρτλι (ανατολική Γεωργία) από το 1606 έως το 1615. Είναι γνωστός για τον μαρτυρικό του θάνατο στα χέρια τού Πέρση σάχη Aμπάς Α΄. Η Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί άγιο και τιμά τη μνήμη του την ημέρα τού τέλους του, την 1η Ιουλίου.