Μαρία της Αντιόχειας (διεκδικήτρια)
 Ήταν η μόνη κόρη του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας & κόμη της Τρίπολης και της Μελισσάνθης των Λουζινιάν, κόρης του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ. Το 1268 ο εξάδελφός της Κορραδίνος των Χοενστάουφεν, βασιλιάς της Σικελίας & Ιερουσαλήμ, νικήθηκε και εκτελέστηκε από τον Κάρολο Α΄, ο οποίος είχε την παπική άδεια να καταλάβει το βασίλειο της Σικελίας. Ο Κορραδίνος ήταν εγγονός της Ισαβέλλας Β΄ της Ιερουσαλήμ, εγγονής της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ. Τότε η Μαρία, ως η μόνη επιζήσασα εγγονή της Ισαβέλλας Α΄ (δηλ. πλησιέστερης εξ αίματος συγγενής), διεκδίκησε το βασίλειο τη Ιερουσαλήμ. Ωστόσο η Συνέλευση των βαρόνων (Haute Cour) εξέλεξε τον Ούγο Γ΄ της Κύπρου ως τον νέο βασιλιά της Ιερουσαλήμ. Αυτός ήταν εγγονός της Αλίκης της Καμπανίας, 2ης κόρης της Ισαβέλλας Α΄, ενώ η Μελισσάνθη των Λουζινιάν ήταν 5η κόρη της. Έτσι η Μαρία μετέβη στη Ρώμη και πρότεινε στον Κάρολο Α΄ να πωλήσει τα δικαιώματά της. Πράγματι με τη συγκατάθεση και ευλογία του πάπα, πωλήθηκαν το 1277. Ο Κάρολος Α΄ έλαβε τον τίτλο του βασιλιά της Ιερουσαλήμ και κατέκτησε την Άκρα, που την κράτησε ως το 1285. Από τότε η διεκδίκηση στο βασίλειο άλλαξε συχνά χέρια, περνώντας σε επόμενη γενεά με διαθήκη ή κατάκτηση, παρά με απευθείας διαδοχή. Η Μαρία απεβίωσε άτεκνη στο Καστέλο ντε Κανόζα της Απουλίας μετά τις 10 Δεκεμβρίου 1307.
Η Μαρία (γαλλ. Marie de Poitiers, απεβ. μετά τις 10 Δεκεμβρίου 1307) από τον Οίκο του Πουατιέ ήταν κόρη του πρίγκιπα της Αντιόχειας και διεκδίκησε το βασίλειο της Ιερουσαλήμ.