Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1989
 Η Λωζάνη είναι μια πόλη στο γαλλόφωνο τμήμα της Ελβετίας και η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του καντονίου του Βοντ. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες της λίμνης της Γενεύης (Γαλλικά: Lac Léman ή απλά Le Léman). Είναι έναντι της γαλλικής πόλης Εβιάν-λε-Μπαιν, με την Οροσειρά του Ιούρα στα βορειοδυτικά της. Η Λωζάνη βρίσκεται 62 χιλιόμετρα (38,5 μίλια) βορειοανατολικά της Γενεύης. Το Palais de Beaulieu, ένα συνεδριακό και εκθεσιακό κέντρο, επιλέχθηκε για να φιλοξενήσει το διαγωνισμό του 1989. Το κέντρο περιλαμβάνει την αίθουσα συναυλιών, χορού και θεάτρου 1.844 θέσεων, Théâtre de Beaulieu. Εγκαινιάστηκε το 1954, το Théâtre de Beaulieu είναι το μεγαλύτερο θέατρο στην Ελβετία. Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision πραγματοποιήθηκε στο Hall 6 + 7 του Palais, δεξιά από την κεντρική αίθουσα και το θέατρο. Ο επικεφαλής του συγκροτήματος Live Report Ρέι Καρουάνα είχε θεωρήσει το τραγούδι που ήρθε 2ο ως πολύ λιγότερο άξιο τραγούδι. Η ήττα τους είχε διαφορά 7 βαθμών από το νικητήριο τραγούδι. Δύο από τους ερμηνευτές, η Ναταλί Πακ (Nathalie Pâque) και ο Γκιλί Ναταναέλ (Gili Natanael) είχαν ηλικία 11 και 12 ετών αντίστοιχα όταν έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό. Εξαιτίας της αρνητικής δημοσιότητας αναφορικά με τη συμμετοχή τους, η EBU εισήγαγε τον κανονισμό που ορίζει ότι κανένας δεν επιτρέπεται να μετέχει στον διαγωνισμό αν δεν έχει κλείσει τα 16 του χρόνια.Η νικήτρια της προηγούμενης χρονιάς, Σελίν Ντιόν, άνοιξε το σόου με μια μίμηση από το νικητήριο της τραγούδι και με μια μίμηση από το πρώτο αγγλόφωνο σίνγκλ της, το "Where Does My Heart Beat Now". Το τραγούδι μπήκε στις πρώτες δέκα θέσεις των τσάρτ στις ΗΠΑ, εκτοξεύοντας έτσι τη φήμη της στα ύψη. Μόνο μια καλλιτέχνης επέστρεψε αυτή τη χρονιά για να εκπροσωπήσει τη χώρα της για δεύτερη φορά. Η Μαριάννα Ευστρατίου της Ελλάδας που ήταν στα φωνητικά για το συγκρότημα Bang το 1987. Κάθε συμμετοχή (εκτός από αυτές της Αυστρίας, της Γερμανίας και της Ισλανδίας) είναι και ένα διευθυντή ορχήστρας που διεύθυνε την ορχήστρα. Αντίθετα με τα περισσότερα χρόνια, οι διευθυντές της ορχήστρας υποκλίθηκαν μετά από κάθε τραγούδι και όχι πριν. Κάθε χώρα είχε μια κριτική επιτροπή που απένειμε 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 πόντους για τα δέκα κορυφαία τραγούδια. Υπήρξε επίσης αλλαγή κανόνα σε περίπτωση ισοπαλίας. Πριν από το 1989, και οι δύο χώρες θα έπαιζαν ξανά τα τραγούδια τους μέχρι να ληφθεί η τελική απόφαση. Ωστόσο, από το 1989 και μετά, εάν υπήρχε ισοπαλία στο τέλος της ψηφοφορίας, η χώρα που σημείωσε τα περισσότερα δωδεκάρια θα ανακηρυχθεί νικήτρια. Εάν υπήρχε ακόμα ισοπαλία, νικήτρια θα ήταν η χώρα που θα είχε τα περισσότερα δεκάρια. Και αν υπήρχε ισοπαλία ξανά μετά από αυτό, και οι δύο χώρες θα κηρυχθούν από κοινού νικητές. Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό: Βέλγιο – Γιαν Ντεμίλντερ Πορτογαλία – Βάσκο ντα Κάμαρα Περέιρα Ισπανία – Λουίς Μερινό (οπαδός της Eurovision και πρόεδρος της AEV), Μπλάνκα Αντρέου (ποιήτρια), Χαβιέρ Τομέο (θεατρικός συγγραφέας), Άνχελες Φερνάντεθ (φοιτητής), Αντόνιο Μπαντέρας (ηθοποιός), Ισαμπέλ Μεστρές (ηθοποιός), Λουίς Μιγκέλ Κάλβο (ταυρομάχος), Έμα Πενέγια (ηθοποιός), Αντόνιο Οθόρες (ηθοποιός), Πιτίτα Ριντρουέχο (συγγραφέας), Χαβιέρ Κλεμέντε (προπονητής ποδοσφαίρου), Ντόλι Φοντάνα (δημόσιες σχέσεις), Κάρλος Φεράντο (δημοσιογράφος), Τατιάνα Μαγκνταλένα Γκαρθία (κομμώτρια), Φέλιξ Κάμπεθ (σεναριογράφος), Τσάρο Πασκουάλ (φυσικός και μετεωρολόγος) Ελβετία – Σαντάλ Οές, Πιέρ Ζιμί Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1989 ήταν ο 34ος ετήσιος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου 1989 στη Λωζάνη της Ελβετίας, μετά τη νίκη της Σελίν Ντιόν στο Δουβλίνο τον προηγούμενο χρόνο. Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε από τη Λολίτα Μορένα και τον Ζακ Ντεσενό. Το συγκρότημα Riva, που εκπροσωπεί τη Γιουγκοσλαβία, κέρδισε με το τραγούδι "Rock Me". Αυτή ήταν η μόνη νίκη για τη Γιουγκοσλαβία ως ενοποιημένο κράτος. Επιπλέον, αυτή ήταν η πρώτη νίκη για μία από τις Βαλκανικές χώρες και αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι που κέρδισε σε μια από τις σλαβικές γλώσσες.