Βαλεντίνα Γκρέκοβα
 Ο πατέρας της ήταν δάσκαλος στο Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Μόσχας, συνελήφθη και πυροβολήθηκε το 1938. Το 1950, η Βαλεντίνα Γκρέκοβα εισήλθε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας Λομονόσοφ στο βραδινό τμήμα ιστορίας της τέχνης της Σχολής Ιστορίας. Στο τρίτο έτος της, πήγε να εργαστεί στην αρχιτεκτονική ομάδα του Κεντρικού Εργαστηρίου Επιστημονικής Αποκατάστασης (αργότερα "Soyuzrestavratsiya"). Το 1955, όταν ήταν στο τελευταίο έτος στο πανεπιστήμιο, η Βαλεντίνα Γκρέκοβα ήρθε για πρώτη φορά στο Νόβγκοροντ, για να συμμετάσχει στις εργασίες για την ενίσχυση των θεμελίων της εκκλησίας Paraskeva Pyatnitsa στην αυλή του Γιαροσλάβ, που ασχολήθηκε με τη ζωγραφική του καθεδρικού ναού της Αγίας Σοφίας. Το 1963, μια ειδική επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού αποφάσισε να ξεκινήσει ανασκαφές, να αφαιρέσει τα ερείπια και να διατηρήσει τις υπόλοιπες τοιχογραφίες της εκκλησίας του Σωτήρος στο Κοβάλεφ. Η Βαλεντίνα Γκρέκοβα συμμετείχε στη δουλειά σε αυτό το έργο. Την ίδια χρονιά, γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο Α.Π. Γκεκόφ. Την άνοιξη του 1965, ήδη μαζί, έφτασαν ξανά στο Νόβγκοροντ. Η εργασία στην Εκκλησία του Σωτήρος στο Κοβάλεφ αποδείχθηκε τόσο ενδιαφέρουσα, που έμειναν εκεί για τα καλά. Δουλεύοντας μαζί από το 1965, το ζευγάρι συνέθεσε ένα πραγματικό δημιουργικό και επιστημονικό δίδυμο. Τα ονόματά τους εμφανίζονται αναπόσπαστα σε όλες τις επόμενες δημοσιεύσεις και αναφορές. Από το 1966, έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από δέκα εκθέσεις με τη συμμετοχή των Γκρέκοφ, αναδεικνύοντας την καλλιτεχνική μοναδικότητα των τοιχογραφιών της εκκλησίας του Σωτήρος στο Κοβάλεφ , καθώς και το έργο για τη διάσωσή τους. Οι Γκρέκοφ επεξεργάστηκαν και εφάρμοσαν τη μέθοδο διάσωσης των τοιχογραφιών ενός αρχιτεκτονικού μνημείου, που καταστράφηκε ως αποτέλεσμα των εχθροπραξιών. Σύμφωνα με αυτή την τεχνική, οι κατακερματισμένες τοιχογραφίες συλλέγονται και ταξινομούνται κατά τμήματα, σύμφωνα με την αρχική τους θέση στους τοίχους και τους θόλους του μνημείου, γεγονός που καθιστά δυνατή την κατά προσέγγιση ομαδοποίηση των θραυσμάτων σύμφωνα με γνωστές συνθέσεις και στη συνέχεια την αποκατάσταση των πινάκων με επίπονη εργασία-επιλογή. Αυτή η τεχνική είναι μοναδική και σε πρακτική εφαρμογή είναι η πρώτη εμπειρία στην παγκόσμια πρακτική αποκατάστασης. Για το Νόβγκοροντ, η οικογένεια Γκρέκοφ, η οποία για περισσότερα από 35 χρόνια οδήγησε τις εργασίες για την αναβίωση των τοιχογραφιών της Εκκλησίας της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Κοβάλεφ, έχει γίνει πραγματικό σύμβολο αποκατάστασης. Η Βαλεντίνα Μπορίσοβνα Γκρέκοβα πέθανε στις 2 Απριλίου 2019 στο Βελίκι Νόβγκοροντ. Τάφηκε με τον σύζυγό της στο νεκροταφείο της Μονής Χουτίν. Στις 5 Απριλίου, ο Μητροπολίτης Λέων και ο Επίσκοπος Αρσένι τέλεσαν την κηδεία της Βαλεντίνας Γκρέκοβα.
Η Βαλεντίνα Μπορίσοβνα Γκρέκοβα (Валенти́на Бори́совна Гре́кова, Valentina Borisovna Grekova) (γεννημένη Ρόσενφελντ) ( 6 Μαΐου 1931, Σαμάρα - 2 Απριλίου 2019) είναι Σοβιετική και Ρωσίδα συντηρήτρια τέχνης. Έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Εργάτης Τέχνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1993).