Ιωάννης της Βουργουνδίας (Επίσκοπος του Καμπραί)
 Ιστορικοί σημειώνουν πως ο Επίσκοπος Ιωάννης ήταν μέρος της χειραγώγησης της εκκλησίας από τους Δούκες της Βουργουνδίας η οποία έλαβε χώρα στην διάρκεια της συγκεκριμένος περιόδου, με τον πατέρα του να κατηγορείται για νεποτισμό και ευνοιοκρατία προς όφελος των συγγενών και υποστηρικτών του, ορίζοντάς τους στην ηγεσία επισκοπών, αββαείων, καθώς και καπίτουλων προκειμένου να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο και επιρροή επί της εκκλησίας. Ο πατέρας του όρισε τον ίδιο τον καγκελάριό του ως Επίσκοπο του Τουρναί, τον Ιωάννη ως Επίσκοπο του Καμπραί, ενώ ο αδερφός του Ιωάννη, Φίλιππος, όρισε τον υιό του, Δαυίδ, ως Επίσκοπο της Ουτρέχτης. Ο Φίλιππος όρισε, επίσης, τους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους στο Τουρναί, το Αρράς, την Κολωνία, την Μπεζανσόν, το Ωτάν, το Μακόν και την Οσέρ. Το 1446, ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ ευρέθηκε μπλεγμένος σε εσωτερική εκκλησιαστική σύγκρουση αναφορικά με την εγκυρότητα της παποσύνης του με τον Φήλιξ Ε΄. Αναγνωρισμένος από τους Βασιλείς της Καστίλης, της Γαλλίας και της Αγγλίας, ο Ευγένιος προχώρησε σε κινήσεις που ως στόχο είχαν την ισχυροποίηση των υποστηρικτών του εντός της εκκλησίας, μέσω του αφορισμού και της καθαίρεσης υποστηρικτών του Φήλικα, συμπεριλαμβανομένων των Αρχιεπισκόπων της Τριρ και της Κολωνίας. Ο Ευγένιος όρισε τον Ιωάννη προκειμένου να αναπληρώσει την χηρεύουσα Αρχιεπισκοπή της Τριρ, ωστόσο, ο συγκεκριμένος ορισμός τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Ο Ιωάννης απέκτησε αριθμό νόθων τεκνών, ενώ αναφέρεται πως χοροστάτησε λειτουργίας, κάποτε, στο Καμπραί, παρουσία των συνολικά 36 νόθων υιών ή εγγονών του.
Ο Ιωάννης της Βουργουνδίας (1404 - 27 Απριλίου 1479), ήταν νόθος υιός του Ιωάννη του Ατρόμητου, μέσω της ερωμένης του, Ανιές ντε Κρόι, κόρης του Ζαν Α΄ ντε Κρόι, ο οποίος ορίστηκε Αρχιεπίσκοπος της Τριρ, υπηρέτησε ως Επίσκοπος του Καμπραί την περίοδο μεταξύ 1439-1479, καθώς και ως Εφημέριος του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Δονατιανού και του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Πέτρου στη Λιλ. Ήταν δισέγγονος του Βασιλέα Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας.