Φρούριο Μπόιεν
 Το Φρούριο Μπόιεν, που πήρε το όνομά του από τον Πρώσο Υπουργό Πολέμου Χέρμαν φον Μπόιεν, χτίστηκε μεταξύ 1844 και 1856 (ή 1843 και 1855 σύμφωνα με ορισμένες πηγές) με εντολή του Βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄ της Πρωσίας, με εργατικό δυναμικό περίπου 3.000 στρατιωτών.Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το φρούριο υποστήριξε τα γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της κοντινής Μάχης του Τάνενμπεργκ το καλοκαίρι του 1914 με το πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς του και με τη φρουρά του να εμπλέκεται σε προσποιητές επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το φρούριο δεν συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ήταν ένας χώρος για ένα νοσοκομείο πεδίου και έδρα της γερμανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών (Fremde Heere Ost) υπό τον Ράινχαρντ Γκέλεν το 1942-1945. Το εγκατέλειψαν οι Γερμανοί χωρίς μάχη το 1944. Μετά τον πόλεμο, το φρούριο διοικείται από τον Πολωνικό Στρατό. Το 1975, ανακηρύχθηκε μνημείο και άνοιξε ως τουριστικό αξιοθέατο με ένα μικρό μουσείο στους χώρους του. Γιούργκεν Τόρβαλντ: Ψευδαίσθηση - Σοβιετικοί στρατιώτες στον στρατό του Χίτλερ, OWN Βαρσοβία - Κρακοβία το 1994 (καταγωγή Γερ. 1974),(ISBN 978-83-01-11579-1) Μπόγκνταν Βασιλένκο: Μάμρι και η γύρω περιοχή. Οδηγός, Κέντσιν το 1996, (ISBN 83-905491-0-7) Επίσημη αρχική σελίδα (αγγλική έκδοση)
Το Φρούριο Μπόιεν (γερμανικά: Feste Boyen, πολωνικά: Twierdza Boyen) είναι πρώην πρωσικό φρούριο που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του Γκιζίτσκο, στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας στη βορειοανατολική Πολωνία. Βρίσκεται σε ένα στενό ισθμό ανάμεσα σε δύο μεγάλες λίμνες της περιοχής λιμνών στη Μαζουρία, την Κισάινο και τη Νιεγκότσιν.