Νήσος Καγκουρό
 Σύμφωνα με έρευνες το νησί χωρίστηκε από την Αυστραλία εξαιτίας ανόδου της στάθμης της θάλασσας πριν από περίπου 9.000 χρόνια. Αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι το νησί κατοικήθηκε από τους Αβορίγινες πριν από τουλάχιστον 11.000 χρόνια αλλά εξαφανίστηκαν από το νησί των Καγκουρό γύρω στο 200 π.Χ. είτε λόγω επιδημίας ,είτε λόγω πολέμου , είτε λόγω κλιματικών αλλαγών . Το 1802 ο Άγγλος εξερευνητής Μάθιου Φλίντερς ανακάλυψε το νησί και το ονόμασε "Kangaroo Island" (νησί των καγκουρό) και το 1836 ιδρύθηκε το Κίνγκσκοουτ ,το οποίο σήμερα είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκων. Αργότερα ιδρύθηκε και ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός, το Πένσο. Τον Δεκέμβριο του 2007 καταστροφικές πυρκαγιές έπληξαν το νησί και έκαψαν πάνω από 90.000 εκτάρια, το 20% περίπου της έκτασης του. Το Κίνγκσκοουτ είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκους. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού και είναι ο παλαιότερος δήμος της Πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας. Ακολουθεί το Πένσο με 300 κατοίκους ενώ υπάρχουν και άλλοι μικρότεροι οικισμοί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2006 ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται σε 4.259 κατοίκους. Βάσει της ίδιας απογραφής,το 34% δεν δήλωσαν κάποια θρησκευτική προτίμηση ενώ οι Αγγλικανοί αποτελούν το 15,6% του πληθυσμού. Η οικονομία του νησιού στηρίζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή( κρασί ,μαλλί ,μέλι κλπ) και στον τουρισμό,καθώς υπολογίζεται ότι περίπου 140.000 άτομα επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή. Την πανίδα του νησιού Καγκουρό αποτελούν ζώα όπως το καγκουρό, το κοάλα, το γκοάνα (goanna), το πόσουμ (possum), το γουάλαμπι (wallaby) κ.α. Αρκετά από αυτά τα είδη απαντώνται αποκλειστικά στο νησί των Καγκουρό και είναι απειλούμενα με εξαφάνιση.
Το νησί Καγκουρό (αγγλ. Kangaroo Island) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Αυστραλίας μετά την Τασμανία και το Μέλβιλ, με έκταση 4.405 τ.χλμ. Βρίσκεται 112 χλμ νοτιοδυτικά της Αδελαΐδας και απέχει 8 ναυτικά μίλια από το κοντινότερο σημείο της αυστραλιανής ενδοχώρας.