Μακρίνος
 Ως ικανότατος δικηγόρος ανέβηκε γρήγορα την πολιτική ιεραρχία φτάνοντας στο αξίωμα του πραιτωριανού έπαρχου. Η ανέλιξη του πραγματοποιήθηκε επί αυτοκρατορίας Καρακάλλα, ενώ υποστηρίζεται ότι συμμετείχε στη συνωμοσία για τη δολοφονία του αυτοκράτορα από έναν αξιωματικό τον Απρίλιο του 217, στη διάρκεια εκστρατείας κατά των Πάρθων. Τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του Καρακάλλα ο Μακρίνος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα του. Συνέχισε τον πόλεμο κατά των Πάρθων στην Μεσοποταμία, ωστόσο σύνηψε ειρήνη όχι ιδιαίτερα ευνοϊκή για τη Ρώμη. Αυτή η απόφαση του αποδείχθηκε μοιραία καθώς η οικονομική επιβάρυνση λόγω της ατυχούς συμφωνίας μείωσε τα εισοδήματα του στρατού του. Τα συριακά στρατεύματα έπαψαν να τον υποστηρίζουν και συμμάχησαν με τον μετέπειτα αυτοκράτορα Ηλιογάβαλο γιο ενός εξάδελφου του Καρακάλλα. Κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής του επιστροφής στη Ρώμη με τις λίγες δυνάμεις που του είχαν απομείνει, συγκρούστηκε με τους αντιπάλους του, επίσης ρωμαϊκά στρατεύματα. Ηττήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε κοντά στην Αντιόχεια μαζί με τον γιο του και τυπικά συναυτοκράτορα Διαδυμενιανό. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 107. Life of Macrinus (Historia Augusta at LacusCurtius: Latin text and English translation) "Macrinus and Diadumenianius" at De Imperatoribus Romanis (by Michael Meckler of Ohio State University) Macrinus by Dio Cassius Livius.org: Marcus Opellius Macrinus Αρχειοθετήθηκε 2013-03-28 στο Wayback Machine. Macrinus, The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2001–05 Ross Cowan, 'The Battle of Nisibis, AD 217', Ancient Warfare 3.5 (2009), 29-35. An examination of Macrinus' generalship.
Ο Μάρκος Οπέλλιος Μακρίνος (Marcus Opellius Macrinus, 164 – Ιούνιος 218) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από τον Απρίλιο του 217 μέχρι τις 8 Ιουνίου του 218. Υπήρξε ο πρώτος αυτοκράτορας που κυβέρνησε χωρίς να περάσει πρώτα από το αξίωμα του συγκλητικού.