Αικατερίνη του Μαγιέν
 Η Αικατερίνη γεννήθηκε το 1585, θυγατέρα του Κάρολου, Δούκα του Μαγιέν, και της συζύγου του, Ερριέτας της Σαβοΐας, την οποία παντρεύτηκε το 1576. Παντρεύτηκε τον Κάρολο, Δούκα της Μάντουα και του Μομφερράτου, στις 1 Φεβρουαρίου του 1599, όταν ήταν 14 ετών, και βοήθησε ενεργά τον σύζυγό της στη διοίκησή του. Το 1604, η Αικατερίνη "πολιορκήθηκε" επίμονα από τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας, έτσι εκείνη και ο σύζυγός της αποφάσισαν να φύγουν από το γαλλικό βασίλειο. Είχε με τον σύζυγό της έξι παιδιά, τρία αγόρια και τρία κορίτσια.Η Αικατερίνη δημιούργησε πολλά μοναστήρια, μοναστήρια, εκκλησίες, σχολεία και νοσοκομεία. Στο Σαρλβίλ ίδρυσε ένα κολέγιο, όπου οι νέοι εκπαιδεύονταν με ευσέβεια και επιστολές. Ίδρυσε επίσης ένα νοσοκομείο στην πόλη αυτή. Έφτιαξε μοναστήρια και ένα μεγάλο αρχοντικό της χριστιανικής πολιτοφυλακής που υπηρέτησε ως νοσοκομείο.Το 1615 η Αικατερίνη επιλέχθηκε από τις πριγκίπισσες της Γαλλίας για να συνοδεύσει την Ελισάβετ της Γαλλίας, αδελφή του Λουδοβίκου ΙΓ΄, στα σύνορα Γαλλίας και Ισπανίας και εκεί να παραλάβει την Άννα, Ινφάντα της Ισπανίας. Αφού ξεπάγιασε, πέθανε στο Hôtel de Nevers στο Παρίσι το 1618 στην ηλικία των 33 ετών. Η βιογραφία της από τον Père Hilarion de Coste λέει ότι «κανείς δεν μπορεί να επαινέσει τη σοφή, αγνή και ενάρετη Αικατερίνη, εκτός από το να ομολογήσει ότι ξεπερνά όλους τους έπαινους». Φραγκίσκος (1606 - 1622), έλαβε τον τίτλο Φραγκίσκος Γ΄ του Ρετέλ. Κάρολος Β΄ του Νεβέρ (1609 - 1831), έλαβε τον τίτλο Φραγκίσκος Γ΄ του Μαγιέν. Φερδινάνδος (1610 - 1632) Μαρία Λουίζα 1611-1667, παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Δ΄ της Πολωνίας, χωρίς να αποκτήσει τέκνα. Μετά το τέλος του παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη Β΄ Καζιμίρ της Πολωνίας και είχε 2 τέκνα. Βενεδίκτη (1614 - 1637), ηγουμένη στο Αββαείο του Αβεναί, κοντά στο Επερναί. Άννα (1616 - 1684). Η ίδια ισχυριζόταν ότι το 1639 παντρεύτηκε μυστικά τον Ερρίκο Β΄ του Γκιζ, 2ο εξάδελφό της με τον οποίο ήταν πολύ ερωτευμένη, και ότι χώρισαν το 1641. Εκείνος το αρνήθηκε. Παντρεύτηκε το 1645 τον Εδουάρδο του Παλατινάτου-Ζίμμερν, με τον οποίο είχε τέκνα. Coste, Hilarion de (1647), «Catherine de Lorraine (1585-1618)», Les Eloges et les vies des reynes, des princesses, et des dames illustres en pieté, en Courage & en Doctrine, qui ont fleury de nostre temps, & du temps de nos Peres. Avec l'explication de leurs Devises, Emblémes, Hieroglyphes, Divisez en deux tomes et dediez à la Reyne Regente, Paris: Sébastien Cramoisy et Gabriel Cramoisy, http://siefar.org/dictionnaire/fr/Catherine_de_Lorraine_(1585-1618)/Hilarion_de_Coste, ανακτήθηκε στις 2017-11-16 Société d'Histoire des Ardennes (March 2016), «Les Princesses de Gonzague», CAROLO Mag (198), http://www.charleville-mezieres.fr/content/download/44935/529762/file/Histoire%20n%C2%B0%20198%20-%20Les%20princesses%20de%20gonzague%20-%20/, ανακτήθηκε στις 2017-11-16
Η Αικατερίνη του Μαγιέν (Catherine de Mayenne: 1585 - 8 Μαρτίου 1618) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ ήταν Γαλλίδα αριστοκράτισσα που έγινε η δούκισσα της Μάντουας.