Ηγεμονία της Φερράρα
 Με τον θάνατο της Μεγάλης Κόμισσας Ματθίλδης της Κανόσα, το 1115, στην Φερράρα εγκαθιδρύθηκε και, σταδιακά, ισχυροποιήθηκε τοπική δημοτική αρχή. Η Ελεύθερη Πόλη επιβίωσε για διάστημα σχεδόν 150 ετών. Από το 1208, υπό τον Άτσο ΣΤ΄ ντ'Έστε, εγκαθιδρύθηκε η ηγεμονία του Οίκου των Έστε, ο οποίος ήταν ταγμένος με το μέρος των Γουέλφων. Από εκεί, οι Έστε εξάπλωσαν τα υπό τον έλεγχό τους εδάφη μέχρι την Μόντενα και το Ρέτζο. Η Φερράρα και τα γειτονικά της εδάφη αποτελούσαν, επισήμως, τμήμα των Παπικών Κρατών, ενώ η Μόντενα και το Ρέτζο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα οι μαρκήσιοι του Έστε να αποτελούν, ταυτόχρονα, βασάλους του Πάπα για τα εδάφη της Φερράρα, και του αυτοκράτορα για τα εδάφη της Μόντενα και του Ρέτζο. Το 1471, ο μαρκήσιος Μπόρσο ντ'Έστε, ο οποίος από το 1452 αποτελούσε, ήδη, Δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο, έλαβε από τον Πάπα Παύλο Β΄ τον δουκικό τίτλο επίσης για την Φερράρα, λίγο καιρό πριν τον θάνατό του. Η ηγεμονία των Έστε στην Φερράρα, μεταβληθείσα, πλέον, σε δουκάτο, έλαβε τέλος το 1598, με τον αφανισμό του κυρίως κλάδου του οίκου και την υπαγωγή της Φερράρα στα Παπικά Κράτη. Οι Έστε εξακολούθησαν να κυβερνούν το Δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζο έως και τα τέλη του 19ου αιώνα. Δούκες της Φερράρα Φερράρα Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Ιστορία της Φερράρα
Η Ηγεμονία της Φερράρα ήταν η ονομασία των εδαφών τα οποία βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της οικογένειας των Έστε από το 1209 έως το 1471. Πέραν της Φερράρα, σταδιακά έφθασε να περιλαμβάνει κι άλλες πόλεις, με σημαντικότερες την Μόντενα και το Ρέτζο νελλ'Εμίλια. Οι Έστε, μαρκήσιοι της ομώνυμης βενετικής πόλης, ήταν επίσης γνωστοί ως μαρκήσιοι της Φερράρα, κι ως εκ τούτου τα εδάφη τους ήσαν επίσης γνωστά, εσφαλμένα, ως Μαρκιζάτο της Φερράρα.