Εθνόσημο του Βατικανού
 Το οικόσημο του Βατικανού περιγράφεται επίσημα υπό τον τίτλο «Παράρτημα Β. Επίσημο Εθνόσημο του Βατικανού», στο άρθρο 20 του Θεμελιώδους Νόμου του Βατικανού, σε ισχύ από τις 22 Φεβρουαρίου 2001, το οποίο επαναλαμβάνει το περιεχόμενο του άρθρου 19 του αρχικού Θεμελιώδους Νόμο της Πόλης του Βατικανού, που εγκρίθηκε στις 7 Ιουνίου του 1929 με άμεση ισχύ. Κάθε ένα από αυτά τα επίσημα έγγραφα, περιλαμβάνει μια εικόνα του Εθνοσήμου του κράτους και συνοδεύεται από τις λέξεις «Chiavi decussate sormontate dal triregno in campo rosso» (Σταυρωτά κλειδιά κάτω από την παπική τιάρα σε κόκκινο φόντο) και συνοδεύεται από μια εικόνα που απεικονίζει δύο κλειδιά, ένα λευκό (άργυρο) και ένα χρυσό, τα οποία συμπλέκονται στη διασταύρωσή τους με ένα κόκκινο κορδόνι. Η τιάρα παρουσιάζεται λευκή με χρυσές κορώνες. Ο θυρεός είναι κόκκινος, με δύο σταυρωτά κλειδιά, τα οποία συμβολίζουν τα κλειδιά του Αποστόλου Πέτρου. Τα κλειδιά έχουν χρώμα χρυσό και ασημί, εκπροσωπώντας τη δύναμη και το δεσμό με την Εκκλησία. Τα κλειδιά, τα οποία συμπλέκονται στη διασταύρωσή τους με ένα κόκκινο κορδόνι, είναι περασμένα στις δύο άκρες μιας τιάρας (τριπλό στέμμα), που φοράει ο Πάπας. Το τριπλό στέμμα έχει να κάνει με τις τρεις λειτουργίες του Ποντίφηκα, ως «Υπέρτατου Ποιμένα», «Υπέρτατου Δασκάλου» και «Υπέρτατου Ιερέα». Ο χρυσός σταυρός που βρίσκεται στην κορυφή του τριπλού στέμματος συμβολίζει τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού. Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Λίντσεϊ Γκάλμπρεθ, το παλαιότερο έμβλημα της Αγίας Έδρας βρέθηκε στα Χρονικά Φρουασάρ του 1353, που περιγράφεται ως «δύο κλειδιά σε αργυρό χρώμα». Ο Μισέλ Παστούρ αναφέρει ότι, στην πραγματικότητα, στις αρχές του αιώνα τα σταυρωτά κλειδιά ήταν και τα δύο χρυσά ή, ποιο σπάνια, ήταν ασημένια, όπως περιγράφεται και από το Φρουασάρ.Ο Γκάλμπρεθ, γράφοντας το 1930, αναφέρει ότι ο συνδυασμός ενός ασημένιου και ενός χρυσού κλειδιού, καθιερώθηκε μεταγενέστερα, ενώ ο Τζον Α. Γκούντολ λέει ότι μόνο από την περίοδο του Πάπα Πίου Β΄ (1458-1464) συναντάται ο συνδυασμός των δύο χρωμάτων με βεβαιότητα.Στο διάστημα 1952-1953 η Αγγλική Εραλδική Κοινότητα περιέγραφε το έμβλημα της Αγίας Έδρας ως «δύο κλειδιά, μία τιάρα επί της οποίας υπάρχουν τρεις κορώνες». Το 1978, στο βιβλίο του, Εραλδική στην Καθολική Εκκλησία, ο Αρχιεπίσκοπος Μπορύνο Χάιμ περιγράφει την ίδια διάταξη. Στις συγκεκριμένες πηγές αναφέρεται ότι το χρώμα των κλειδιών του εμβλήματος της Αγίας Έδρας είναι αντίστροφο από αυτό του εθνόσημου του Βατικανού. Η ιστοσελίδα Σημαίες του Κόσμου αναφέρει το εξης: «Όταν αυτό που αντιπροσωπεύεται είναι η Αγία Έδρα, και όχι το Βατικανό, τα κλειδιά αντιστρέφονται. Όταν ιδρύθηκε το κράτος του Βατικανού το 1929, τα κλειδιά στο έμβλημα της Αγίας Έδρας [...] αντιστράφηκαν, ούτως ώστε να διακρίνεται το σύμβολο από αυτό του Βατικανού».Επίσης, υπάρχει και το έμβλημα sede vacante, με την τιάρα να αντικαθίσταται από το λεγόμενο umbraculum (μεγάλη ομπρέλα), το οποίο συμβολίζει την απουσία Πάπα και την προσωρινή διακυβέρνηση της Αγίας Έδρας από τον Καμεράριο της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, όπως και των Παπικών Κρατών στο παρελθόν. Το αυθεντικό εθνόσημο του Βατικανού στην ιταλόφωνη Βικιπαίδεια Το αυθεντικό έμβλημα της Αγίας Έδρας στην ιταλόφωνη Βικιπαίδεια Γραφείο Τύπου της Αγίας Έδρας vatican.va Παπική Εραλδική heraldica.org
Το εθνόσημο του Κράτους της Πόλης του Βατικανού, έχοντας μορφή που συνδυάζει δύο κλειδιά και μια τιάρα, χρησιμοποιήθηκε ως έμβλημα της Αγίας Έδρας με προέλευση που μαρτυρείται από τον 14ο αιώνα. Ο συνδυασμός ενός χρυσού και ενός ασημένιου κλειδιού είναι κάπως μεταγενέστερη. Το Εθνόσημο της Πόλης του Βατικανού, μιας κυρίαρχης οντότητας που ιδρύθηκε με τη Συνθήκη του Λατερανού στις 11 Φεβρουαρίου του 1929, εγκρίθηκε από το Θεμελιώδη Νόμο του νέου κράτους στις 7 Ιουνίου του 1929.