Αριστείδης ο Κοϊντιλιανός
 Η θεωρία του περί μουσικής αρμονίας στηρίζεται στην αναλογία και τον αριθμό. Η ανθρώπινη μουσική είναι μόνο μια ατελής μίμηση της ουράνιας αρμονίας. Η ψυχή συγκινείται από την μουσική επειδή διαθέτει την ίδια ομάδα λόγων με μια μουσική κλίμακα, επειδή κατεβαίνει από πιο καθαρές περιοχές. Η ψυχή ανάλογα με τις κλίσεις της συγκινείται περισσότερο ή λιγότερο από τα αρσενικά ή θηλυκά χαρακτηριστικά των μουσικών κλιμάκων, όπως θα επέλεγε ένα σώμα με αρσενικά ή θηλυκά χαρακτηριστικά. Η αισθητική ταξινόμηση των μουσικών φθόγγων από τον Αριστείδη τον Κοϊντιλιανό, διακρίνεται ως εξής: οι χαμηλότεροι τόνοι ειναι αρσενικοί, οι υψηλότεροι είναι θηλυκοί. Η μουσική έχει παιδευτικούς αλλά και θεραπευτικούς σκοπούς: οι πιο κατάλληλοι για την εκπαίδευση είναι οι ΄΄ανδροπρεπείς μελωδίες΄΄. Ανάλογα με το φύλο και την ηλικία διαφοροποιείται και η επίδραση η θεραπευτική της μουσικής. Ιωάννης Κακαβούλιας: Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή), εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 45 Μ L. West, Αρχαία Ελληνική μουσική,μτφρ.Στάθης Κομνηνός, εκδ.Παπαδήμας, Αθήνα, 1999, σελ.347-348
Ο Αριστείδης ο Κοϊντιλιανός ήταν αρχαίος Έλληνας μουσικός και συγγραφέας που έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ.. Συνέγραψε το σύγγραμμα Περί μουσικής σε τρία βιβλία που σώθηκαν. Στο πρώτο βιβλίο, ο Αριστείδης ο Κοϊντιλιανός πραγματεύεται την «αρμονική» και τη «ρυθμική». Το Β΄ και το Γ΄ βιβλίο ωστόσο είναι περισσότερο φιλοσοφικού και αισθητικού περιεχομένου: Μιλούν για την επίδραση της μουσικής και των ρυθμών στα ήθη των ανθρώπων, για την αναγωγή των ρυθμών σε αριθμητικές σχέσεις, ακόμα και για τη δύναμη των αριθμών στο Σύμπαν, σύμφωνα με τις θεωρίες των Πυθαγορείων.