Θεωρίες συνωμοσίας για το θάνατο του Αδόλφου Χίτλερ
 Η θεωρία ότι ο Χίτλερ δεν είχε αυτοκτονήσει, αλλά αντίθετα δραπέτευσε με τη σύζυγό του, προωθήθηκε σκόπιμα από τη σοβιετική κυβέρνηση στο πλαίσιο των πολιτικών της κρατικής παραπληροφόρησης. Αυτό τον «μύθο» τον πρώτο που ανακοίνωσε ο Στρατάρχης Γκεόργκι Ζούκοφ σε συνέντευξη Τύπου στις 9 Ιουνίου του 1945 κατόπιν υποδείξεως από τον σοβιετικό ηγέτη, Ιωσήφ Στάλιν. Ακόμη και στο επίπεδο της Διάσκεψης του Πότσδαμ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν δεν έλαβε μια ξεκάθαρη απάντηση από τον Στάλιν ως προς το αν ο Χίτλερ είχε πεθάνει. Αυτή η ασάφεια είναι μια κύρια αιτία των διαφόρων θεωριών συνωμοσίας όλα αυτά τα χρόνια, παρά την επίσημη διαβεβαίωση από τις δυτικές δυνάμεις ότι ο Χίτλερ αυτοκτόνησε πράγματι τον Απρίλιο του 1945. Η πρώτη λεπτομερής έρευνα από τις δυτικές δυνάμεις άρχισε τον Νοέμβριο του 1945, και από τον τότε επικεφαλής της αντικατασκοπείας στον βρετανικό τομέα του Βερολίνου Ντικ Γουάιτ (και αργότερα επικεφαλής της MI5 και MI6 διαδοχικά) και τον πράκτορά του Χιουζ Τρέβορ-Ρόπερ για τη διερεύνηση του θέματος και την αντιμετώπιση των σοβιετικών αξιώσεων. Τα ευρήματά του που ο Χίτλερ και η Μπράουν είχαν πεθάνει αυτοκτονώντας στο Βερολίνο γράφτηκαν για πρώτη φορά στην έκθεση και στη συνέχεια δημοσιεύτηκαν σε μορφή βιβλίου το 1947. Όπως ανέφερε ο Τρέβορ Ρόπερ το 1946, «η επιθυμία να εφεύρει κάποιος θρύλους και παραμύθια είναι μεγαλύτερη από την αγάπη της αλήθειας». Μια σειρά από αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του FBI περιέχουν ισχυρισμούς για εμφανίσεις του Χίτλερ, μαζί με τις θεωρίες της διαφυγής του από τη Γερμανία. Το FBI αναφέρει ότι οι πληροφορίες μέσα σε αυτά τα έγγραφα που αφορούν τη διαφυγή και τις θεάσεις του Χίτλερ δεν μπορούν να επαληθευτούν. Ένα τμήμα του κρανίου με μια τρύπα από σφαίρα, που βρέθηκε έξω από το καταφύγιο του Χίτλερ και διατηρείται σε ένα ομοσπονδιακό αρχείο της Ρωσίας στη Μόσχα, για δεκαετίες θεωρούνταν ότι είναι αυτή του Χίτλερ. Το 2009, δείγματα DNA του κρανίου δοκιμάστηκαν στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ από τον αρχαιολόγο και ειδικό των οστών Νικ Μπελαντόνι. Το δείγμα βρέθηκε να ανήκει σε μια γυναίκα ηλικίας κάτω των 40 ετών. Ωστόσο, ούτε οι πρώην Σοβιετικοί, ούτε και Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν υποστηρίξει ότι το κρανίο ήταν το κύριο αποδεικτικό στοιχείο, αντί αυτού αναφέρονται σε θραύσματα της γνάθου και σε δύο οδοντιατρικές γέφυρες που βρέθηκαν. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στον οδοντίατρο του Χίτλερ, και σε έναν πολύχρονο οδοντοτεχνίτη, ο οποίος επιβεβαίωσε τα οδοντιατρικά κατάλοιπα που βρέθηκαν ήταν του Χίτλερ και της Μπράουν. Το θραύσμα στο κρανίο βρέθηκε μόνο αργότερα, το 1946, όταν οι Σοβιετικοί άρχισαν να ερευνούν τις φήμες για πιθανή επιβίωση του Χίτλερ. Το βιβλίο "Γκρίζος Λύκος: Η Διαφυγή του Αδόλφου Χίτλερ" των Βρετανών συγγραφέων Σάιμον Ντάνσταν και Τζέραρντ Γουίλιαμς, υποστηρίζει ότι ο Χίτλερ και η Μπράουν δεν αυτοκτονήσαν, αλλά στην πραγματικότητα διέφυγαν στην Αργεντινή. Η προϋπόθεση του βιβλίου είναι ότι οι Ναζί είχαν λεηλατήσει τα αποθέματα χρυσού και τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς από τις κατεχόμενες χώρες. Το σενάριο προτείνεται από τους δύο συγγραφείς, έχει ως εξής: «Ένας αριθμός από τις U-boats πήρε ορισμένους Ναζί και αρκετά από το πλιάτσικο στην Αργεντινή, όπου οι Ναζί είχαν υποστηριχθεί από τον μελλοντικό πρόεδρο Χουάν Περόν, ο οποίος, με τη σύζυγό του Εβίτα, είχαν λάβει χρήματα από τους Ναζί για κάποιο χρονικό διάστημα. Ο Χίτλερ φέρεται να έφτασε στην Αργεντινή, και η πρώτη κατοικία του ήταν στη Χασιέντα Σαν Ραμόν, ανατολικά του Σαν Κάρλος Ντε Μπαρίλος. Στη συνέχεια μετακόμισε σε ένα αρχοντικό σπίτι στο Ινάλκο, ένα απομακρυσμένο και μόλις και μετά βίας προσιτό σημείο στο βορειοδυτικό άκρο της λίμνης Ναχούελ Χουάπι, κοντά στα σύνορα με τη Χιλή. Γύρω στο 1954, η Εύα Μπράουν άφησε τον Χίτλερ και μεταφέρθηκε στο Νεουκέν με την κόρη τους, Ουρσούλα και ο Χίτλερ πέθανε τον Φεβρουάριο του 1962.» Αυτή η θεωρία της διαφυγής του Χίτλερ στην Αργεντινή έχει απορριφθεί από πολλούς ιστορικούς, μεταξύ άλλων και ο Γκάι Γουώλτερς, ο οποίος περιγράφει τη θεωρία των Ντάνσταν και Γουίλιαμς ως “σκουπίδια”, προσθέτοντας: “Δεν υπάρχει καθόλου ουσία και παραπλανεί από φαντασιώσεις συνωμοσιολόγους”. Ο Γουώλτερς υποστηρίζει: «Είναι απλά αδύνατο να πιστέψει κανείς ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να κρατήσουν μια τέτοια μεγάλη κλίμακα εξαπάτησης τόσο μυστική», λέγοντας ότι «κανένας σοβαρός ιστορικός δεν θα δώσει στη θεωρία καμιά αξιοπιστία». Μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, ένα αμφιλεγόμενο ντοκιμαντέρ με το όνομα "Γκρίζος Λύκος" παρήχθη από το συγγραφέα Τζέραρντ Γουίλιαμς το 2014, ολοκληρώνοντας με μια εκτενή λίστα των ανθρώπων που ισχυρίζονταν ότι είχαν δει τον Χίτλερ στην Αργεντινή. Η ταινία συγκέντρωσε μια μικτή αποδοχή. Η συμμετοχή των κινηματογραφιστών σε ένα σκάνδαλο προσέλκυσε επίσης αρνητική προσοχή, καθώς η παραγωγή της ταινίας έγινε βυθισμένη από διχαστικές οικονομικές διαφορές. Οι ερευνητές της σειράς "Το Κυνήγι του Χίτλερ" του History Channel ισχυρίζονται ότι έχουν βρει πρώην διαβαθμισμένα έγγραφα, που αναφέρουν ότι έχουν πάρει συνέντευξη από μάρτυρες που δείχνουν ότι ο Χίτλερ δραπέτευσε από τη Γερμανία και ταξίδεψε στη Νότια Αμερική με U-boats. Αυτός και άλλοι Ναζί, στη συνέχεια, φέρεται να σχεδίαζαν ένα ακόμη 4ο Ράιχ, όσο ήταν ακόμη ζωντανός».Ένα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο με αριθμό #HVCA-2592 της CIA, με ημερομηνία 3 Οκτωβρίου του 1955, αναφέρει τους ισχυρισμούς που διατύπωσε ένας «πρώην Γερμανός αξιωματικός των SS» με το όνομα Φίλιπ Σιτρόεν, ότι «ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ακόμη ζωντανός και ότι έφυγε από την Κολομβία για την Αργεντινή τον Ιανουάριο του 1955». Adolf Hitler part 1-4 in official website of FBI Adolf Hitler docs.pdf in CIA library Αρχειοθετήθηκε 2017-02-11 στο Wayback Machine.
Οι Θεωρίες συνωμοσίας για τον θάνατο του Αδόλφου Χίτλερ(αγγλ.: Conspiracy theories about Adolf Hitlers death), έρχονται σε αντίθεση με την επίσημη εκδοχή ότι ο Αδόλφος Χίτλερ αυτοκτόνησε στο καταφύγιο του στις 30 Απριλίου 1945. Οι περισσότερες από αυτές τις θεωρίες υποστηρίζουν ότι ο Χίτλερ και η σύζυγός του, Εύα Μπράουν, επέζησαν και διέφυγαν από την πόλη του Βερολίνου. Ενώ υπόκειται σε κάποια έκθεση στη λαϊκή κουλτούρα, τα παραδείγματα είναι βιβλία, όπως το Γκρίζος Λύκος: Η διαφυγή του Αδόλφου Χίτλερ, όπου οι απόψεις αυτές θεωρούνται από τους ιστορικούς ως μη αποδείξιμες θεωρίες του περιθωρίου.