Φρουτοκέικ
 Η παλαιότερη συνταγή από την Αρχαία Ρώμη απαριθμεί σπόρους ροδιού, κουκουνάρια και σταφίδες που αναμειγνύονταν σε πολτό κριθαριού. Στο Μεσαίωνα, προστέθηκαν μέλι, μπαχαρικά και κονσερβοποιημένα φρούτα. Τα φρουτοκέικ σύντομα διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη. Οι συνταγές διέφεραν πολύ σε διάφορες χώρες ανά τους αιώνες, ανάλογα με τα διαθέσιμα συστατικά, καθώς και (σε ορισμένες περιπτώσεις) τους εκκλησιαστικούς κανονισμούς που απαγορεύουν τη χρήση βουτύρου, σχετικά με την τήρηση της νηστείας. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Η΄ (1432–1492) παραχώρησε τελικά τη χρήση βουτύρου, με μια γραπτή άδεια γνωστή ως «Βουτυρική επιστολή» το 1490, δίνοντας άδεια στη Σαξονία να χρησιμοποιήσει γάλα και βούτυρο στα φρουτοκέικ Στόλεν.Ξεκινώντας από τον 16ο αιώνα, η ζάχαρη από τις Αμερικανικές Αποικίες (και η ανακάλυψη ότι οι υψηλές συγκεντρώσεις ζάχαρης μπορούσαν να διατηρήσουν τα φρούτα) δημιούργησαν ένα περίσσεμα ζαχαρωμένων φρούτων, καθιστώντας έτσι τα φρουτοκέικ πιο προσιτά και δημοφιλή. Όταν ένα φρουτοκέικ περιέχει αρκετή ποσότητα αλκοόλ, μπορεί να παραμείνει βρώσιμο για πολλά χρόνια. Για παράδειγμα, ένα φρουτοκέικ που ψήθηκε το 1878 κρατήθηκε ως κειμήλιο από μια οικογένεια (Μόργκαν Λ. Φορντ) στο Τεκούμσε (Tecumseh) του Μίσιγκαν. Το τύλιγμα του κέικ σε λινό εμποτισμένο με οινόπνευμα πριν από την αποθήκευση είναι μια μέθοδος επιμήκυνσης της διάρκειας ζωής του.Ένα φρουτοκέικ 106 ετών που ανακαλύφθηκε το 2017 από το Antarctic Heritage Trust περιγράφηκε ως σε «άριστη κατάσταση» και «σχεδόν» βρώσιμο.
Το φρουτοκέικ (ή κέικ φρούτων ή φρουτόψωμο) είναι κέικ που φτιάχνεται με ζαχαρωμένα ή αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και μπαχαρικά, και προαιρετικά εμποτισμένο με οινοπνευματώδη ποτό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ορισμένες πλούσιες εκδοχές μπορεί να είναι γλασαρισμένες και διακοσμημένες. Τα φρουτοκέικ συνήθως σερβίρονται στους εορτασμούς των γάμων και των Χριστουγέννων. Δεδομένης της πλούσιας φύσης τους, τα φρουτοκέικ καταναλώνονται συχνότερα μόνα τους, σε αντίθεση με τα αρτύματα (όπως με βούτυρο ή κρέμα).