Χαράλαμπος Ι. Παπαδάκης
 Γεννήθηκε το 1866 στο Γαβαλοχώρι της επαρχίας Αποκορώνου και άλλαξε το όνομά του σε Παπαδάκης, εξαιτίας του ότι ο πατέρας του, Ιωάννης, ήταν ιερέας. Η μητέρα του καταγόταν από τα Σελλιά του Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στον Πειραιά και έπειτα σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Προτού καν ολοκληρώσει τις σπουδές του, έλαβε μέρος στις επαναστάσεις στο Θέρισο και στο Ακρωτήριο και τραυματίστηκε σε μάχη. Αργότερα συνελήφθη από τους Τούρκους, φυλακίστηκε και αποφυλακίστηκε έπειτα από την εξαγορά της ποινής του. Παντρεύτηκε την Ειρήνη Νικηφοράκη και απέκτησαν 4 παιδιά (δύο γιους και δύο κόρες). Το 1895 ήταν από τους ιδρυτές και πληρεξούσιους της Επαναστατικής Επιτροπής και επί Κρητικής Πολιτείας ήταν γραμματέας στη διεύθυνση των Οικονομικών και στο Γενικό Λογιστήριο. Μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα διορίστηκε νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας και έπειτα Κοζάνης, Σερρών, Σάμου και Ρεθύμνης. Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στα Χανιά τη δεκαετία του '30 και μετά συνταξιοδοτήθηκε. Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών το 1952.
Ο Χαράλαμπος Παπαδάκης (πραγματικό επώνυμο: Κουντουρίδης , Γαβαλοχώρι Χανίων, 1866 - Χανιά, 1952), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας νομικός και νομάρχης. Τιμήθηκε με διάφορα παράσημα και τίτλους, όπως ο Μεγαλόσταυρος του Ταξιάρχου.