Καινίς
 Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι είχε οικογένεια στην Ίστρια (τώρα στην Κροατία), με βάση ένα ταξίδι που πήγε εκεί (Σουέτ. Ντομ. 12.3). Στη δεκαετία του 30 η Καινίς, πιθανότατα σκλάβα, ήταν σε έναν ανεπίσημο τύπο σχέσης με τον Βεσπασιανό, γνωστό ως contubernium (συντροφιά), πριν από τον γάμο του. Σύμφωνα με τον Σουητώνιο, μετά το τέλος της γυναίκας του Βεσπασιανού, της Φλαβίας Δομιτίλλας, ο Βεσπασιανός και ο Καινίς, τώρα αυτή απελεύθερη, επανέλαβαν τη σχέση τους. Έγινε η "σύζυγός" του σε όλα εκτός από το όνομα, μέχρι το τέλος της το 74 μ.Χ. Είχε μία αξιοσημείωτη μνήμη και σημαντική επιρροή στη διοίκηση του Αυτοκράτορα, πραγματοποιούσε επίσημες επιχειρήσεις εκ μέρους του και προφανώς έκανε πολλά χρήματα από τη θέση της. Ωστόσο δεν την σεβόταν ο γιος τού Βεσπασιανού Δομιτιανός, ο οποίος αρνήθηκε να τη χαιρετά ως μία από την οικογένεια. Η ζωή της Καινίδος και η ιστορία αγάπης της με τον Βεσπασιανό απεικονίζονται στο μυθιστόρημα της Λίντσεϊ Ντέιβις Η πορεία της τιμής. Είναι επίσης ένας χαρακτήρας, που εμφανίζεται τακτικά στη σειρά Βεσπασιανός του Ρόμπερτ Φάμπρι, όπου απεικονίζεται ως η από καιρό χαμένη εγγονή του βασιλιά των Καινίων, μίας επαναστατικής φυλής στη Θράκη. Κατάλογος σκλάβων Κλαυδία Ακτή Γαλερία Λυσιστράτη Μαρκία (ερωμένη του Κόμμοδου)
Η Αντωνία Καινίς ή Καινίδη, λατιν.: Antonia Caenis ή Cenide, (απεβ. το 74) ήταν πρώην σκλάβα και γραμματέας της Αντωνίας της Νεότερης (μητέρας του Αυτοκράτορα Κλαύδιου). Έγινε η contubernalis (σύντροφος) του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Βεσπασιανού.