Painkiller (άλμπουμ των Judas Priest)
 Λίγο πριν τελειώσει η περιοδεία για την προώθηση του "Ram it Down", τα μέλη των Judas Priest αλλά και η "CBS Records" κατηγορήθηκαν ως η αιτία για την αυτοκτονία δύο οπαδών τους. Η υπόθεση έληξε το 1990 με δικαστική νίκη του συγκροτήματος και της εταιρείας. Στις αρχές του 1989, ο ντράμερ Ντέιβ Χόλαντ αποχώρησε από το συγκρότημα μετά από δέκα χρόνια προσφοράς, λόγω οικογενειακών προβλημάτων αλλά και της κούρασης από τις συνεχείς περιοδείες. Επίσης, ο Τομ Άλομ πραγματοποίησε την τελευταία του παραγωγή σε δίσκο των Judas Priest στο "Ram it Down". Το μεγαλύτερο μέρος του 1989 πέρασε με το συγκρότημα να ξεκουράζεται, να γράφει καινούρια τραγούδια και να ψάχνει νέο ντράμερ καταλήγοντας τελικά στον Σκοτ Τράβις, οπαδό των Judas Priest και πρώην μέλος των Racer X. Ο νέος δίσκος περιείχε μερικά από τα δυνατότερα τραγούδια του συγκροτήματος, το οποίο πραγματοποίησε μία αλλαγή σε σχέση με τα δύο προηγούμενα άλμπουμ του, δυναμώνοντας τον ήχο και την ένταση του και ανεβάζοντας την ταχύτητα του. Αρκετά τραγούδια του δίσκου παρέμειναν στις ζωντανές εμφανίσεις τους για πολλά χρόνια, όπως τα "Painkiller", "A Touch of Evil", "Metal Meltdown", "All Guns Blazing", "Night Crawler" και "Leather Rebel". Στις αρχές του 1990, το συγκρότημα μετέβη στα "Miraval Studios" της Γαλλίας για τις ηχογραφήσεις, με παραγωγό τον ελληνικής καταγωγής Κρις Τσανγκαρίδη. Ο τελευταίος συμμετείχε και στη συγγραφή του "A Touch of Evil", του δεύτερου σινγκλ του άλμπουμ. Η μίξη του ήχου έγινε στα "Wisseloord Studios" της Ολλανδίας και παρ' όλο του ότι θα μπορούσε να κυκλοφορήσει νωρίτερα, καθυστέρησε λόγω της δικαστικής διαμάχης στην οποία εμπλεκόταν οι Judas Priest. Στις 16 Ιουλίου του 1990, ξεκίνησε η τελική δίκη στο "Washoe County Court House" του Ρίνο της Νεβάδα. Η απόφαση ήταν αθωωτική από τον δικαστή Τζέρι Γουάιτχεντ, αλλά αξίωσε αποζημίωση σαράντα χιλιάδων δολαρίων στους γονείς των αυτόχειρων. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1990 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Painkiller" ανεβαίνοντας στο # 24 στη Μεγάλη Βρετανία, το Top-20 σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και το # 26 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το άλμπουμ έχει βραβευθεί ως χρυσό. Ο δίσκος έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές με το "Metal Rules" να το κατατάσσει δωδέκατο στη λίστα με τους εκατό καλύτερους χέβι μέταλ δίσκους όλων των εποχών, το "Metal Storm" έβδομο, το "Sputnik Music" τέταρτο, και το "Digital Dream Door" στην 40η θέση. Το "Allmusic" το έχει βαθμολογήσει με τέσσερα αστέρια και το "Metal Archives" με μέσο όρο βαθμολογιών 92%. Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε στις 13 Σεπτεμβρίου 1990 από το "Concrete Foundations Forum" του Λος Άντζελες, με το συγκρότημα να συμπεριλαμβάνει τα "All Guns Blazing", "Between the Hammer and the Anvil", "Night Crawler", "Metal Meltdown", "A Touch of Evil" και "Painkiller" από το νέο άλμπουμ στο set list του. Μετά την συναυλία προθέρμανσης, το κύριο κομμάτι της περιοδείας ξεκίνησε στις 18 Οκτωβρίου από το Μόντρεαλ και συνεχίστηκε με επτά συναυλίες στον Καναδά μέχρι το τέλος του μήνα. Από τις 1 Νοεμβρίου μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου έδωσαν 41 συναυλίες επί αμερικανικού εδάφους, με τους Megadeth και τους Testament να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Η περιοδεία "Operation Rock 'N' Roll" συνεχίστηκε με οκτώ εμφανίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 1991, πριν το συγκρότημα εμφανιστεί στο στάδιο Μαρακανά για το φεστιβάλ "Rock in Rio" μαζί με τους Megadeth, Guns N' Roses, Queensrÿche, Faith No More και Sepultura. Στη συνέχεια, ξεκίνησε το ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας, με τους Judas Priest να δίνουν 43 συναυλίες μέχρι τις 31 Μαρτίου. Μετά από τρεις εμφανίσεις στην Αλάσκα, η περιοδεία ολοκληρώθηκε με τέσσερις συναυλίες στην Ιαπωνία στα μέσα Απριλίου. Από τις 9 Ιουλίου μέχρι τις 19 Αυγούστου, το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία "Operation Rock 'N' Roll American tour" προς τιμή των αμερικάνικων ενόπλων δυνάμεων που συμμετείχαν στην επιχείρηση καταιγίδα της ερήμου, μαζί με τον Alice Cooper, τους Motörhead, κ.α.. Μετά το τέλος της περιοδείας, ο τραγουδιστής Ρομπ Χάλφορντ αποχώρησε τον Μάιο του 1992 λόγω των συνεχών εντάσεων μεταξύ των μελών του συγκροτήματος αλλά και της επιθυμίας του να πραγματοποιήσει σόλο καριέρα, δημιουργώντας τους Fight. Οι Judas Priest παρέμειναν ανενεργοί για μερικά χρόνια για να αναλάβει τελικά το μικρόφωνο ο Τιμ Όουενς, το 1996. 1. Painkiller (Halford, Tipton, Downing) - 6:06 2. Hell Patrol (Halford, Tipton, Downing) - 3:35 3. All Guns Blazing (Halford, Tipton, Downing) - 3:56 4. Leather Rebel (Halford, Tipton, Downing) - 3:34 5. Metal Meltdown (Halford, Tipton, Downing) - 4:46 6. Night Crawler (Halford, Tipton, Downing) - 5:44 7. Between the Hammer and the Anvil (Halford, Tipton, Downing) - 4:47 8. A Touch of Evil (Halford, Tipton, Downing, Tsangarides) - 5:42 9. Battle Hymn (Halford, Tipton, Downing) - 0:56 10. One Shot at Glory (Halford, Tipton, Downing) - 6:46 Painkiller (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): ΧρυσόςΚαναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Painkiller" είχε την εξής μορφή:Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικάΓκλεν Τίπτον - κιθάραΚ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάραΊαν Χιλ - μπάσοΣκοτ Τράβις - τύμπανα
Painkiller είναι ο τίτλος του δωδέκατου δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε τoν Σεπτέμβριο του 1990 μέσω της "Columbia Records". Τον Μάιο του 2001, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε έκδοση CD από την "Columbia" με δύο επιπλέον κομμάτια, το μέχρι τότε ακυκλοφόρητο "Living Bad Dreams" και τη ζωντανή εκτέλεση του "Leather Rebel" από την εμφάνιση τους στο Λος Άντζελες στις 13 Σεπτεμβρίου 1990.