Κατάλογος κομήτων του Αινώ
 Η κομητεία του Αινώ διανεμήθη στη συνέχεια στην κομητεία του Μονς και στην κομητεία του Βαλανσιέν. Ρίχαρ της Κάτω Λωρραίνης (964 - 973) Ρενώ, κόμης του Μονς (973) Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς (973 - 974) 1η φορά Γοδεφρείδος Β΄ του Βερντέν (974 - 998) Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς (998 - 1013) 2η φορά Ρέγκιναρ Ε΄ του Μονς (1013 - 1039) Χέρμαν του Αινώ (1039 - 1051) Αμωρί, κόμης του Βαλανσιέν (953 - 973) Βέρνερ, κόμης του Βαλανσιέν (973) Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς (973 - 974) Αρνούλφος (974 - 988) Βαλδουίνος Α΄ (988 - 1035) Βαλδουίνος Β΄ (1035 - 1045) Την περίοδο (1706 - 714) οι Κάτω Χώρες θα δεχτούν επίθεση απο τους Άγγλους και τους Ολλανδούς στη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. Το δουκάτο διεκδικήθηκε από τον Οίκο των Αψβούργων και τον Οίκο των Βουρβόνων. Το 1714 η Συνθήκη του Ράσταττ θα κατοχυρώσει τη διαδοχή του δουκάτου του Αινώ στον Αυστριακό κλάδο του Οίκου των Αψβούργων. Μετά την έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης το Αινώ μαζί με ολόκληρη τη Φλάνδρα ενσωματώθηκε στο Γαλλικό κράτος (1795)· διεκδικητές του τίτλου του κόμη του Αινώ παρέμειναν πάντα οι απόγονοι του αυτοκράτορα Λεοπόλδου Β΄ μέχρι τον Κάρολο Α΄ της Αυστρίας. Μετά την έκρηξη της Βελγικής Επανάστασης (1830) και την ανεξαρτησία του Βελγίου από τη Γαλλία, το μεγαλύτερο τμήμα του Αινώ προσαρτήθηκε στο Βελγικό στέμμα σαν τμήμα της Βελγικής Φλάνδρας· ένα μικρό τμήμα του μόνο στα νότια παρέμεινε στη Γαλλία.
Οι Κόμητες του Αινώ ήταν οι κυβερνήτες της κομητείας του Αινώ, μιας ιστορικής περιοχής των Κάτω Χωρών στα σύνορα ανάμεσα στη Γαλλία και στο Βέλγιο. Το μεγαλύτερο τμήμα της κομητείας ανήκει σήμερα στη Βελγική Φλάνδρα, ενώ ένα μικρότερο τμήμα στα νότια ανήκει στη Γαλλία.