Εκλογές στην Ταϊβάν
 Στις πιο πρόσφατες εκλογές,τον Ιανουάριο του 2020, πρόεδρος επανεξελέγη η Τσάι Ινγκ Γουέν. Οι πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Μαρτίου 1996. Έως τότε - για τις οκτώ προηγούμενες εκλογές-, η εκλογή του προέδρου και αντιπροέδρου γινόταν με ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, με βάση το Σύνταγμα του 1947.Ο Λι Τεν-χουί εξελέγη πρόεδρος και ο Λιεν Τσαν αντιπρόεδρος. Ο Λι ήταν υποψήφιος με το κυβερνών κόμμα Κουομιντάν. Εξελέγη με ποσοστό 54% oτων ψήφων. Πριν τις εκλογές έγιναν πυραυλικές δοκιμές από την Κίνα και υπήρξε μια απόπειρα εκφοβισμού του εκλογικού σώματος προκειμένου να μην υποστηρίξουν τον Λι, χωρίς επιτυχία. Η συμμετοχή έφτασε το 76%. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 18 Μαρτίου 2000 η προσέλευση έφτασε το 82,69% και πρόεδρος εξελέγη ο Τσεν Σουί-μπιαν με αντιπρόεδρο την Ανέτ Λου από το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα. Έτσι, έπειτα από περισσότερα από 50 χρόνια δόθηκε τέλος στη συνεχόμενη διακυβέρνηση του Κουομιντάν. Ο πρόεδρος Τσεν Σουί-μπιαν και η αντιπρόεδρος Ανέτ Λου επανεξελέγησαν στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 20 Μαρτίου 2000. Ο Τσεν επανεξελέγη με ποσοστό 39,3%. Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 22 Μαρτίου 2008 προσήλθαν στις κάλπες περισσότεροι από 17 εκατομμύρια ψηφοφόροι.Ο υποψήφιος του κόμματος Κουομιντάν (KMT) της αντιπολίτευσης Μα Ιν Τζιόου, που τάχθηκε υπέρ μιας προσέγγισης με το Πεκίνο και υπέρ οικονομικών μεταρρυθμίσεων, αναδείχθηκε νικητής των εκλογών. Ο Μα κέρδισε με 58,4% των ψήφων, τον αντίπαλό του Φρανκ Χσίε, υποψήφιο του κυβερνώντος Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος (DPP), ο οποίος έμεινε στο 41,5%.Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 76,33%. Αποτελέσματα προεδρικών εκλογών 2008 Στις 14 Ιανουαρίου 2012 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές και επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 51,60% ο Μα Ιν Τζιόου. Η συμμετοχή ξεπέρασε το 74%. Η Τσάι Ινγκ Γουέν από το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) αναδείχθηκε νικήτρια στις προεδρικές εκλογές του 2016. Έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας της. Νομοθετικές εκλογές έγιναν για πρώτη φορά στις 20 Δεκεμβρίου 1969. Διεξήχθησαν εκλογές τόσο για Εθνοσυνέλευση όσο και για Νομοθετική Γιουάν. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 54,7% και 55% αντίστοιχα. Τα 15 νέα μέλη του νομοθετικού σώματος ανήκαν όλα στο Κουομιντάνγκ. Μετά τις εκλογές του 1969, διενεργήθηκαν διπλές εκλογές (για Εθνοσυνέλευση και Νομοθετική Γιουάν) στις 23 Δεκεμβρίου 1972, στις 20 Δεκεμβρίου 1975, στις 6 Δεκεμβρίου 1980, στις 3 Δεκεμβρίου 1983, στις 6 Δεκεμβρίου 1986 και στις 3 Δεκεμβρίου 1989. Το νεοσύστατο Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα αμφισβήτησε την έως τότε κυριαρχία του Κουομιντάνγκ, καθώς έλαβε 21 έδρες στην παρθενική του συμμετοχή σε βουλευτικές εκλογές, το 1989. Οι πρώτες άμεσες νομοθετικές (βουλευτικές) εκλογές διεξήχθησαν στις 19 Δεκεμβρίου 1992 και το αποτέλεσμα ήταν η νίκη του κυβερνώντος Κουομιντάνγκ με 95 έδρες από τις συνολικά 161 στη Νομοθετική Γιουάν. Το Κουομιντάνγκ ήταν σταθερά πρώτο και στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, στις 2 Δεκεμβρίου 1995 (κερδίζοντας 85 από 164 έδρες) και στις 5 Δεκεμβρίου 1998 (με 123 έδρες από τις συνολικά 225). Στις εκλογές που έγιναν την 1η Δεκεμβρίου 2001, για πρώτη φορά στην ιστορία του το Κουομιντάνγκ έχασε την αυτοδυναμία και πρώτο σε έδρες ήρθε το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα, με συνολικά 87 έδρες από 225 στο σύνολο. Το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα διατήρησε την κυριαρχία του και στις εκλογές που έγιναν στις 11 Δεκεμβρίου 2004. Από τις συνολικά 225 έδρες, το DPP κέρδισε τις 89, δέκα περισσότερες από το Κουομιντάνγκ. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 12 Ιανουαρίου του 2008, το κόμμα Κουομιντάνγκ, κατήγαγε συντριπτική νίκη, εξασφαλίζοντας 81 επί συνόλου 113 εδρών στο Κοινοβούλιο έναντι μόλις 27 για το κυβερνών κόμμα Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) του πρώην προέδρου Τσεν Σουί-μπιεν. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 58,5%. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις προεδρικές, ο συνασπισμός μπλε (ΚΜΤ) κέρδισε 64 έδρες έναντι 40 για τον συνασπισμό των πρασίνων. Οι βουλευτικές εκλογές του 2016 διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις προεδρικές. Το 2003 ο πρόεδρος Τσεν υπέγραψε το νόμο περί δημοψηφισμάτων. Οι πολλές και αυστηρές όμως προϋποθέσεις που απαιτούνται από το νόμο για την ψήφιση δημοψηφισμάτων, κατέστησαν πρακτικά αδύνατη την έγκρισή τους. Ένα δημοψήφισμα με δύο ερωτήματα έλαβε χώρα στην Δημοκρατία της Κίνας, ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές, στις 20 Μαρτίου του 2004. Τα ερωτήματα ήταν σχετικά με την αυξανόμενη εγκατάσταση πυραύλων στην Κίνα και τη στρατιωτική άμυνα της Δημοκρατίας της Κίνας, αλλά και με το αν η Δημοκρατία της Κίνας θα έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας με στόχο την ειρήνη και τη σταθερότητα στις διμερείς τους σχέσεις. Αν και η συντριπτική πλειοψηφία απάντησε "ναι" στα δύο ερωτήματα, το ποσοστό συμμετοχής (45,10%) δεν ήταν αρκετό για να εγκριθεί το δημοψήφισμα. Στις 12 Ιανουαρίου 2008 και ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές, ένα διπλό δημοψήφισμα προτάθηκε επίσης. Το ένα αναφερόταν στο δικαστικό σύστημα αλλά και στο χειρισμό των περιουσιών που απέκτησε κατά αμφίβολο τρόπο το κόμμα του Κουομιντάν, ενώ το δεύτερο ήταν ένα αντι-δημοψήφισμα, που ζήτησε το Κουομιντάν και αφορούσε τη διαφθορά στην πολιτική. Και τα δύο δημοψηφίσματα δεν επισημοποιήθηκαν λόγω χαμηλής συμμετοχής των ψηφοφόρων (κάτω του 50%), παρά το γεγονός ότι όσοι και όσες ψήφισαν, ενέκριναν και τις δύο προτάσεις.Την ίδια τύχη είχαν και άλλα δύο δημοψηφίσματα (ένα προτεινόμενο από το κάθε μεγάλο κόμμα) που έλαβαν χώρα τη μέρα των προεδρικών εκλογών της 22ας Μαρτίου 2008. Και στα δύο οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν την είσοδο της Δημοκρατίας της Κίνας στον ΟΗΕ, αλλά με διαφορετικές προτάσεις για το όνομα της χώρας.
Στην Ταϊβάν διεξάγονται προεδρικές εκλογές και βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος (και ο Αντιπρόεδρος) εκλέγεται από το λαό για θητεία 4 ετών και η εθνοσυνέλευση (Legislative Yuan) αναδεικνύεται με την ψήφο των πολιτών κάθε 5 χρόνια. Ο αριθμός των εδρών της εθνοσυνέλευσης είναι 113.