Τεντ Καζίνσκι
 Ο Θεόδωρος Τζον Καζίνσκι γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1942, στο Σικάγο του Ιλινόις, απο εργατική τάξη, πολωνών αμερικανών δεύτερης γενιάς, με μητερα την Ουάντα Τερέζα (née Ντόμπεκ, 1917-2011) και τον Τέοντορ Ρίτσαρντ Καζίνσκι (1912-1990), παρασκευαστής λουκάνικων. Αυτοί οι δυο ανατράφηκαν ως Ρωμαιοκαθολικοί αλλά αργότερα έγιναν άθεοι. Παντρεύτηκαν στις 11 Απριλίου 1939. Οι γονείς του είπαν στον μικρότερο αδερφό του, τον Ντέιβιντ Καζίνσκι, ότι ο Τεντ ήταν ευτυχισμένο μωρό μέχρι που οι σοβαρές κνίδωσεις τον ανάγκασαν να απομονωθεί στο νοσοκομείο με περιορισμένη κοινωνική επαφή με άλλους, κατά το οποίο "έδειξε λίγο συναίσθημα για μήνες". Η Ουάντα υπενθύμισε τον Τεντ από μια εικόνα του εαυτού του ως βρέφος που συγκρατήθηκε από γιατρούς που εξέταζαν τις κνιδώσεις του. Είπε ότι έδειξε συμπάθεια σε ζώα που βρίσκονταν σε κλουβιά ή ηταν αβοήθητα, κάτι που υποτίθεται ότι προήλθε από την εμπειρία του στην απομόνωση του νοσοκομείου.Από την πρώτη έως την τέταρτη τάξη, ο Καζίνσκι παρακολούθησε το Sherman Elementary School στο Σικάγο, όπου οι διαχειριστές τον χαρακτήρισαν «υγιή» και «καλά προσαρμοσμένο». Το 1952, δέκα χρόνια μετά τη γέννηση του Τεντ, η οικογένεια μετακόμισε στο νοτιοδυτικό προάστιο Evergreen Park του Ιλλινόις. Ο Τεντ μεταφέρθηκε στο Γυμνάσιο του Evergreen Park Central. Μετά τις δοκιμές σημείωσε IQ στο 167, με αποτελεσμα να μεταπηδησει την έκτη τάξη. Ο Καζίνσκι το περιέγραψε αργότερα ως βασικό γεγονός: στο παρελθόν είχε κοινωνικοποιηθεί με τους συνομηλίκους του και ήταν ακόμη και ηγέτης, αλλά αφού πήγε μπροστά μερικες ταξεις, ένιωθε ότι δεν ταιριάζει με τα μεγαλύτερα παιδιά και μάλιστα εκφοβίστηκε.Οι γείτονες στο Evergreen Park περιέγραψαν αργότερα την οικογένεια Καζίνσκι ως "civic-minded folks", με έναν που δηλώνει ότι οι γονείς "θυσιάσαν ότι είχαν και δεν ειχαν για τα παιδιά τους" Τόσο ο Τεντ όσο και ο Ντέιβιντ ήταν έξυπνοι, αλλά ο Τεντ ξεχώρισε ιδιαίτερα. Ένας γείτονας είπε ότι «δεν γνώρισε ποτέ κανέναν που να είχε μυαλο όπως αυτος», ενώ ένας άλλος είπε ότι ο Τεντ ήταν «αυστηρά μοναχικός» που «δεν έπαιζε» ... ένας γέρος πριν από την εποχή του". Η μητέρα του θυμοταν τον Τεντ ως ένα ντροπαλό παιδί που θα αποκρίνοταν εάν πιέζοταν σε μια κοινωνική κατάσταση. Σε ένα σημείο ανησυχούσε τόσο πολύ για την κοινωνική ανάπτυξη του Τεντ που σκέφτηκε να τον εισάγει σε μια μελέτη για αυτιστικά παιδιά με επικεφαλής τον Μπρούνο Μπετελχάιμ. Το αποφάσισε εναντίον του αφού παρατήρησε τον απότομο και κρύο τρόπο του Μπέτελχαϊμ. Ο Καζίνσκι παρακολούθησε το Λύκειο του Evergreen Park, όπου διακρίθηκε ακαδημαϊκά. Έπαιζε το τρομπόνι στην μπάντα και ήταν μέλος των μαθηματικών, της βιολογίας, coin και των γερμανικών συλλόγων, αλλά θεωρήθηκε ως ξένος από τους συμμαθητές του. Το 1996, ένας πρώην συμμαθητής είπε: «Ποτέ δεν θεωρήθηκε πραγματικά ως άτομο, ως ατομική προσωπικότητα . . . Θεωρούσε οτι ηταν πάντα ένας εγκέφαλος που περπατούσε, για να το πούμε." Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Καζίνσκι ενδιαφέρθηκε έντονα για τα μαθηματικά, ξοδεύοντας ώρες μελετώντας και επιλύοντας προχωρημένα προβλήματα. Συνδέθηκε με μια ομάδα ομοειδών αγοριών που ενδιαφέρονται για την επιστήμη και τα μαθηματικά, γνωστά ως «briefcase boys» για την τάση τους να μεταφέρουν χαρτοφύλακες. Ένα μέλος αυτής της ομάδας θυμοταν τον Καζίνσκι ως «το πιο έξυπνο παιδί της τάξης ... ηταν απλά ήσυχος και ντροπαλός μέχρι να τον γνωρίσεις. Μόλις σε γνώριζε, μπορούσε να του μιλήσεις και να σου μιλήσει."Σε όλο το λύκειο, ο Καζίνσκι ήταν ακαδημαϊκά πιο μπροστά από τους συμμαθητές του. Τοποθετήθηκε σε μια πιο προηγμένη τάξη μαθηματικών, σύντομα κατέκτησε την ακαδημαικη υλη. Έφυγε από την ενδέκατη τάξη, και παρακολουθώντας το θερινό σχολείο και αποφοίτησε σε ηλικία 15 ετών. Ήταν ένας από τους πέντε φιναλίστ της Εθνικής Αξίας του σχολείου του και ενθαρρύνθηκε να υποβάλει αίτηση στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Μπήκε στο Χάρβαρντ με υποτροφία το 1958 σε ηλικία 16 ετών. Ένας συμμαθητής αργότερα είπε ότι ο Καζίνσκι ήταν συναισθηματικά απροετοίμαστος: «Τον συσκευάσαν και τον έστειλαν στο Χάρβαρντ πριν να είναι έτοιμος . . . Δεν είχε καν άδεια οδήγησης." Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους του στο Χάρβαρντ, ο Καζίνσκι ζούσε στην οδό Prescott 8, που προοριζόταν να παρέχει έναν μικρό, οικείο χώρο διαβίωσης για τους νεότερους, πιο πρόωρους εισερχόμενους μαθητές. Για τα επόμενα τρία χρόνια έζησε στο Eliot House. Ένας από τους φοιτητές του εκεί ανέφερε ότι απέφευγε να έρθει σε επαφή με τους άλλους και «απλώς έσπευσε μέσα από τη σουίτα, πήγαινε στο δωμάτιό του και χτύπησε την πόρτα». Ένας άλλος είπε ότι ο Καζίνσκι ήταν επιφυλακτικός, αλλά τον θεωρούσε ιδιοφυΐα: "Είναι απλώς μια γνώμη – αλλά ο Τεντ ήταν λαμπρός." Άλλοι μαθητές δήλωσαν ότι ο Καζίνσκι ήταν λιγότερο κοινωνικά απρόσεκτος από ότι υπονοούν αυτές οι περιγραφές. Ένας κάτοικος του Eliot House που κάποτε έτρωγε με τον Καζίνσκι τον ονόμασε «πολύ ήσυχο, αλλά ευγενικό . . . Θα έμπαινε σε συζητήσεις ίσως λίγο λιγότερο από ότι οι περισσότεροι [αλλά] ήταν σίγουρα φιλικός."Ο Καζίνσκι κέρδισε το πτυχίο Bachelor of Arts στα μαθηματικά από το Χάρβαρντ το 1962. Τελείωσε με 3,12 GPA, αλλά αναμενόταν να έχει καλύτερη απόδοση. Ψυχολογική μελέτη Ως δευτεροετής φοιτητής, ο Καζίνσκι συμμετείχε σε μια μελέτη που περιγράφεται από τον συγγραφέα Άλστον Τσέις ως "σκόπιμα βάναυσο ψυχολογικό πείραμα" με επικεφαλής τον ψυχολόγο του Χάρβαρντ Χένρι Μάρεϊ. Τα θέματα είπαν ότι θα συζητούσαν την προσωπική φιλοσοφία με έναν συνάδελφο συμφοιτητή και τους ζητήθηκε να γράψουν δοκίμια με λεπτομέρειες για τις προσωπικές τους πεποιθήσεις και φιλοδοξίες. Τα δοκίμια παραδόθηκαν σε έναν ανώνυμο δικηγόρο, ο οποίος σε μια μεταγενέστερη συνεδρία θα αντιμετώπιζε και θα υποτιμούσε το θέμα – πραγματοποιώντας επιθετικές, σαρωτικές και προσωπικά καταχρηστικές επιθέσεις – χρησιμοποιώντας το περιεχόμενο των δοκιμίων ως πυρομαχικά, ενώ τα ηλεκτρόδια παρακολούθησαν τις φυσιολογικές αντιδράσεις του ατόμου. Αυτές οι συναντήσεις γυρίστηκαν, και οι εκφράσεις του θυμού και της οργής των υποκειμένων αργότερα αναπαράγονταν επανειλημμένα. Το πείραμα διήρκεσε τρία χρόνια, με κάποιον να κακοποιεί και να εξευτελίζει προφορικά τον Καζίνσκι κάθε εβδομάδα. Ο Καζίνσκι πέρασε 200 ώρες ως μέρος της μελέτης.Οι δικηγόροι του Καζίνσκι απέδωσαν αργότερα την εχθρότητα του στις τεχνικές ελέγχου του νου στη συμμετοχή του στη μελέτη του Μάρεϊ. Ορισμένες πηγές έχουν δείξει ότι τα πειράματα του Μάρεϊ ήταν μέρος του Έργου MKUltra, της έρευνας της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών για τον έλεγχο του νου. Ο Τσέις και άλλοι πρότειναν επίσης ότι αυτή η εμπειρία μπορεί να έχει παρακινήσει τις εγκληματικές δραστηριότητες του Καζίνσκι. Ο ίδιος ο Καζίνσκι είπε για τα πειράματα: «Είχα μια μόνιμη δυσαρέσκεια του Μάρεϊ και των συναδέλφων του. Αυτή η δυσαρέσκεια δεν οφειλόταν κυρίως στην «δυαδική διαμάχη» που αναφερει ο Τσέις. Αυτό που μου άρεσε κυρίως ήταν ότι με είχαν μιλήσει για συμμετοχή σε μελέτες που περιελάμβαναν εκτεταμένη εισβολή της ιδιωτικής ζωής μου - και από άτομα που δεν μου άρεσαν προσωπικά. Είμαι αρκετά σίγουρος ότι οι εμπειρίες μου με τον καθηγητή Μάρεϊ δεν είχαν σημαντική επίδραση στην πορεία της ζωής μου." Το 1962, ο Καζίνσκι εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου κέρδισε το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό του στα μαθηματικά το 1964 και το 1967, αντίστοιχα. Το Μίσιγκαν δεν ήταν η πρώτη του επιλογή για μεταπτυχιακή εκπαίδευση. Είχε επίσης υποβάλει αίτηση στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϋ και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, και οι δύο τον αποδέχτηκαν, αλλά δεν του πρόσφεραν θέση διδασκαλίας ή οικονομική βοήθεια. Το Μίσιγκαν του πρόσφερε ετήσια επιχορήγηση 2.310$ ($19,524 το 2019) και μια θέση διδασκαλίας.Στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, ο Καζίνσκι ειδικεύτηκε στην μιγαδική ανάλυση, συγκεκριμένα στη γεωμετρική θεωρία συναρτήσεων. Το πνεύμα και η ορμή του εντυπωσίασαν τους καθηγητές του. Ο καθηγητής Πίτερ Ντάρεν είπε για τον Καζίνσκι, "Ήταν ένα ασυνήθιστο άτομο. Δεν ήταν σαν τους άλλους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Ήταν πολύ πιο επικεντρωμένος στο έργο του. Είχε μια προσπάθεια να ανακαλύψει τη μαθηματική αλήθεια." Ο George Piranian, άλλος από τους καθηγητές μαθηματικών του στο Μίσιγκαν, είπε: "Δεν αρκεί να πούμε ότι ήταν έξυπνος". Στο Μίσιγκαν, ο Καζίνσκι κέρδισε ένα F, 5 B και 12 A στα 18 μαθήματά του. Ωστόσο, το 2006, είπε ότι "οι αναμνήσεις του για το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν ΔΕΝ ήταν ευχάριστες ... το γεγονός ότι δεν πέρασα μόνο τα μαθήματά μου (εκτός από ένα μάθημα φυσικής) αλλά πήρα αρκετά A, δείχνει πόσο άθλια ήταν τα πρότυπα στο Μίσιγκαν." Για μια περίοδο αρκετών εβδομάδων το 1966, ο Καζίνσκι γνώρισε έντονες σεξουαλικές φαντασιώσεις ότι ήταν γυναίκα και αποφάσισε να υποβληθεί σε μετάβαση φύλου. Τακτοποίησε ώστε να συναντηθεί με έναν ψυχίατρο, αλλά άλλαξε γνώμη στην αίθουσα αναμονής και δεν αποκάλυψε τον λόγο του για το ραντεβού. Στη συνέχεια, εξοργισμένος, σκέφτηκε να σκοτώσει τον ψυχίατρο και άλλους ανθρώπους που μισούσε. Ο Καζίνσκι περιέγραψε αυτό το επεισόδιο ως «σημαντικό σημείο καμπής» στη ζωή του:Ένιωσα αηδιασμένος για αυτό που με οδήγησε σχεδόν να κάνω την ανεξέλεγκτη σεξουαλική μου επιθυμία. Και ένιωσα ταπεινωμένος και μισούσα βίαια τον ψυχίατρο. Μόλις τότε ήρθε μια σημαντική καμπή στη ζωή μου. Σαν Φοίνικας, έσκασα από τις στάχτες της απελπισίας μου σε μια υπέροχη νέα ελπίδα.Το 1967, η διατριβή του Καζίνσκι Boundary Functions κέρδισε το βραβείο Sumner B. Myers για την καλύτερη διατριβή των μαθηματικών της χρονιάς. Ο Άλλεν Σιλντς, ο διδακτορικός σύμβουλός του, το χαρακτήρισε «το καλύτερο που έχω αναλαβει ποτέ» και ο Maxwell Reade, μέλος της επιτροπής διατριβής του, είπε «Υποθέτω ότι ίσως 10 ή 12 άνδρες στη χώρα θα το κατάλαβαν ή θα το εκτιμούσαν" Ο Καζίνσκι δημοσίευσε δύο άρθρα περιοδικών σχετικά με τη διατριβή του, και τρία ακόμη μετά την έξοδο από το Μίσιγκαν.Στα τέλη του 1967, ο 25χρονος Καζίνσκι έγινε ο νεότερος επίκουρος καθηγητής μαθηματικών στην ιστορία του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ μέχρι εκείνη τη στιγμή, όπου δίδαξε προπτυχιακά μαθήματα γεωμετρίας και λογισμού. Οι αξιολογήσεις διδασκαλίας του δείχνουν ότι δεν άρεσε πολύ στους μαθητές του: φαινόταν να αισθάνεται άβολα όταν δίδασκε, δίδασκε κατευθείαν από το βιβλίο και αρνιόταν να απαντά σε ερωτήσεις. Χωρίς καμία εξήγηση, ο Καζίνσκι παραιτήθηκε στις 30 Ιουνίου 1969. Εκείνη την εποχή, ο πρόεδρος του τμήματος μαθηματικών, J. Ο W. Addison, το χαρακτήρισε «ξαφνική και απρόσμενη» παραίτηση.Το 1996, ο αντιπρόεδρος του Μπέρκλεϋ, Calvin C. Moore, είπε, δεδομένης της «εντυπωσιακής» διατριβής και δημοσιεύσεων του Καζίνσκι, θα μπορούσε «να έχει προχωρήσει στις τάξεις και να είναι ανώτερο μέλος της σχολής σήμερα». Ένα άρθρο του Los Angeles Times το 1996 ανέφερε: "Ο τομέας στον οποίο δούλεψε ο Καζίνσκι δεν υπάρχει σήμερα [σύμφωνα με μαθηματικούς που πήραν συνέντευξη για το έργο του]. Οι περισσότερες από τις θεωρίες του αποδείχθηκαν τη δεκαετία του 1960, όταν ο Καζίνσκι δούλεψε πανω σε αυτό. "Σύμφωνα με τον μαθηματικό Donald Rung, "[Ο Καζίνσκι] πιθανότατα θα είχε πάει σε κάποιο άλλο τομεα ερευνας εάν επρόκειτο να παραμείνει στα μαθηματικά." Νεολουδισμός Ted Kaczynski and Why He Matters, The Dark Mountain Project Writings of Ted Kaczynski Online Anarchist Library writings of Ted Kaczynski Kaczynski's letter to the writers of the book, American Terrorist, about fellow terrorist Timothy McVeigh Αρχειοθετήθηκε 2020-08-31 στο Wayback Machine. Text of Unabomber's Letter Received by N.Y. Times April 26, 1995 Αρχειοθετήθηκε 2018-02-04 στο Wayback Machine. Text of Letter from Unabomber to Dr. David Gelernter Letter to a Turkish anarchist The Unabomber's family photo album – Chicago Tribune Radio Interview with Ted Kaczynski by Stephen Dubner Review Does the Unabomber Have a More Realistic Sense of Today's Existential Risks? of Anti-Tech Revolution: Why and How by Steve Fuller Τεντ Καζίνσκι στο Mathematics Genealogy Project
Ο Τεντ Καζίνσκι (αγγλικά: Theodore John Kaczynski) (22 Μαΐου 1942-10 Ιουνίου 2023), επίσης γνωστός ως Unabomber, ήταν Αμερικανός περιβαλλοντολόγος και εξτρεμιστής, πρώην καθηγητής μαθηματικών και αναρχικός συγγραφέας. Ήταν μαθηματική ιδιοφυΐα, αλλά εγκατέλειψε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία το 1969 για να ακολουθήσει έναν πρωτόγονο τρόπο ζωής. Μεταξύ του 1978 και 1995, σκότωσε τρία άτομα και τραυμάτισε άλλους 23 σε μια προσπάθεια να ξεκινήσει επανάσταση μέσω της διεξαγωγής εθνικής βομβιστικής εκστρατείας με στόχο τους ανθρώπους που ασχολούνται με τη σύγχρονη τεχνολογία. Σε συνδυασμό με αυτή την προσπάθεια, εξέδωσε ένα δοκίμιο κοινωνικής κριτικής εναντίον της Αριστεράς, αντιτιθέμενος στην εκβιομηχάνιση και υποστηρίζοντα μια μορφή αναρχοπρωτογονισμού.Το 1971, ο Καζίνσκι μετακόμισε σε παράπηγμα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ή τρεχούμενο νερό, σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία κοντά στην κοινότητα Λίνκολν της Μοντάνα, όπου έζησε ως ερημίτης, μαθαίνοντας δεξιότητες επιβίωσης σε μια προσπάθεια να γίνει αυτάρκης. Παρακολούθησε την καταστροφή της άγριας φύσης που περιέβαλε την κατοικία του και συμπέρανε ότι η ζωή εκεί δεν ήταν δυνατή. Έτσι ξεκίνησε την βομβιστική εκστρατεία του το 1978. Το 1995, έστειλε μια επιστολή στους The New York Times και υποσχέθηκε να "σταματήσει την τρομοκρατία" εάν οι Times ή η The Washington Post δημοσίευαν το δοκίμιο του Η Βιομηχανική Κοινωνία και το Μέλλον της (Industrial Society and The Future), στο οποίο υποστήριζε ότι οι βομβιστικές επιθέσεις του ήταν ακραίες, αλλά απαραίτητες για να τραβηξει την προσοχή στη διάβρωση της ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρέπειας από τις σύγχρονες τεχνολογίες που απαιτούν μεγάλης κλίμακας οργάνωση.Ο Καζίνσκι ήταν το αντικείμενο της μακρύτερης και δαπανηρότερης έρευνας στην ιστορία του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών (FBI). Προτού γίνει γνωστή η ταυτότητά του, το FBI χρησιμοποίησε το αναγνωριστικό UNABOM (University and Airline Bomber) για να αναφέρεται στην υπόθεσή του, με αποτέλεσμα τα μέσα ενημέρωσης να τον ονομάσουν «Unabomber». Το FBI και η γενική εισαγγελέας Τζάνετ Ρενό πιέστηκαν για τη δημοσίευση του δοκιμίου του Η Βιομηχανική Κοινωνία και το Μέλλον της. Όταν ο αδελφός του Καζίνσκι, Ντέιβιντ, διάβασε το δοκίμιο, αναγνώρισε το στυλ γραφής και ανέφερε τις υποψίες του στο FBI. Μετά τη σύλληψή του το 1996, ο Καζίνσκι προσπάθησε ανεπιτυχώς να απολύσει τους διορισμένους από το δικαστήριο δικηγόρους του επειδή ήθελαν να επικαλεστούν παραφροσύνη για να αποφύγει τη θανατική ποινή, ενώ ο ιδιος δεν πίστευε ότι ήταν τρελός. Το 1998, επιτεύχθηκε διαπραγμάτευση βάσει της οποίας ομολόγησε την ενοχή του για όλες τις κατηγορίες και καταδικάστηκε σε οκτώ φορές ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής. Πέθανε στις 10 Ιουνίου 2023 στο Ομοσπονδιακό Ιατρικό Κέντρο του Butner της Βόρειας Καρολίνας.