Λεοννάτος
 Κατά την δολοφονία του Φιλίππου από τον Παυσανία το 336 π.Χ., ήταν ο Λεοννάτος μαζί με τον Περδίκκα αυτοί που κατεδίωξαν τον δολοφόνο, όπου και τελικά τον σκότωσαν κατά την καταδίωξη. Στη πολιορκία της Τύρου το 334 π.Χ. διακρίθηκε συλλαμβάνοντας τον διοικητή της, και μετά τη μάχη της Ισσού το 333 π.Χ., αναφέρεται πως στάλθηκε στην οικογένεια του Δαρείου για να τη παρηγορήσει και να την καθησυχάσει, μια και η οικογένεια του φοβόταν πως θα είχαν άσχημη τύχη. Ο Αλέξανδρος τους διαβεβαίωσε, μέσω του Λεοννάτου, πως θα τους σεβόταν ως βασιλικό αίμα, θα αύξανε τους υπηρέτες τους, και πως θα μεγάλωνε τον εξάχρονο γιό του Δαρείου σαν το δικό του παιδί. Το 331 π.Χ. έγινε ένας από τους σωματοφύλακες του Αλέξανδρου παίρνοντας την θέση του Αρύββα που είχε πεθάνει στην Αίγυπτο. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., στην Συμφωνία της Βαβυλώνας που ακολούθησε αργότερα το ίδιο έτος, του δόθηκε η διοίκηση των σατραπειών της Μεγάλης και Φρυγίας του Ελλήσποντου. Όταν οι Αθηναίοι έμαθαν πως ο Αλέξανδρος πέθανε, επαναστάτησαν εναντίον των Μακεδόνων και του Αντίπατρου που είχε την διοίκηση της αυτοκρατορίας στην Ελλάδα, και ο Λεοννάτος στάλθηκε με δύναμη 20.000 πεζών και 1.500 ιππέων για να βοηθήσει τον Αντίπατρο κατά τον Λαμιακό πόλεμο. Σε αυτό περίπου το χρονικό σημείο, η αδελφή του Αλεξάνδρου, Κλεοπάτρα, πρόσφερε τον εαυτό της ως σύζυγος στον Λεοννάτο μέσω αγγελιοφόρων. Με αυτό το συνδυασμό γεγονότων, είναι πιθανό πως ο Λεοννάτος θα έμπαινε στον πειρασμό να αποκτήσει την εξουσία του Αντίπατρου, μια και μια νίκη εναντίον των Αθηναίων θα βοηθούσε ακόμα περισσότερο τη δημοτικότητα του σε συνδυασμό με το να παντρευτεί την αδελφή του Αλεξάνδρου. Ο Λεοννάτος τελικά σκοτώθηκε σε μια σύγκρουση ιππικού εναντίον των Αθηναίων στην περιοχή της Θεσσαλίας, το 322 π.Χ., και ο γάμος του με την Κλεοπάτρα δε συνέβη ποτέ.
Ο Λεοννάτος (356 π.Χ. - 322 π.Χ.) ήταν Μακεδόνας αξιωματικός του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ένας από τους διαδόχους του. Καταγόταν από την Πέλλα. Αποτέλεσε μέλος της σωματοφυλακής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν μέλος του οίκου των Λυγκιστίδων, ένα μικρό βασίλειο το οποίο είχε απορροφηθεί σε αυτό της Μακεδονίας από τον Φίλιππο Β΄. Φημίζονταν για το αθλητικό του παράστημα, ήταν σχεδόν συνομήλικος του Αλέξανδρου, και στενός του φίλος.