Κινηματογραφική μουσική
 Η παρεμπίπτουσα μουσική (συνήθως αποκαλείται παρτιτούρα στα αγγλικά) αποτελείται από συνθέσεις που ενισχύουν και συμπληρώνουν τις περισσότερες σκηνές της ταινίας ως μουσική υπόκρουση, που συνήθως συντίθενται από μουσικούς που ειδικεύονται σε αυτό το είδος δουλειάς όπως: Ένιο Μορικόνε, Τζέρι Γκόλντσμιθ, Χανς Ζίμμερ, Τζον Πάουελ, Τζον Γουίλιαμς, Βασίλης Πολυδούρης, Άλεξ Νορθ και Τζον Μπάρι είναι καλλιτέχνες που συνδέονται σαφώς με τη μουσική αυτού του τύπου. Andersen, Martin Stig. "Electroacoustic Sound and Audiovisual Structure in Film". eContact! 12.4 — Perspectives on the Electroacoustic Work / Perspectives sur l’œuvre électroacoustique (August 2010). Montréal: CEC. Dorschel, Andreas (ed.). Tonspuren. Musik im Film: Fallstudien 1994–2001. Universal Edition, Vienna 2005 (Studien zur Wertungsforschung 46). (ISBN 3-7024-2885-2). Scrutinizes film score practice at the turn from the 20th to 21st century. In German. Elal, Sammy and Kristian Dupont (eds.). "The Essentials of Scoring Film". Minimum Noise. Copenhagen, Denmark. Harris, Steve. Film, Television, and Stage Music on Phonograph Records: A Discography. Jefferson, N.C.: McFarland & Co., 1988. (ISBN 0-89950-251-2). MacDonald, Laurence E. (1998) The Invisible Art of Film Music: A Comprehensive History. Scarecrow Press. (ISBN 9781461673040). Holly Rogers and Jeremy Barham, The Music and Sound of Experimental Film. Oxford: Oxford University Press, 2017. Slowik, Michael. After the Silents: Hollywood Film Music in the Early Sound Era, 1926–1934. New York: Columbia University Press, 2014. Spande, Robert. "The Three Regimes – A Theory of Film Music" Αρχειοθετήθηκε 2021-11-17 στο Wayback Machine. Minneapolis, 1996. Stoppe, Sebastian, ed. Film in concert: film scores and their relation to classical concert music. Glückstadt: Verlag Werner Hülsbusch, 2014. (ISBN 978-3-86488060-5). Stubblevine, Donald J. Cinema Sheet Music: A Comprehensive Listing of Published Film Music, from Squaw Man (1914) to Batman (1989). Jefferson, N.C.: McFarland & Co., 1991. (ISBN 0-89950-569-4). Various contributors [wiki]. "Films with Significant Electroacoustic Content". eContact! 8.4 — Ressources éducatives / Educational Resources (September 2006). Montréal: CEC. Film Music Society International Film Music Critics Association Film Music Magazine Film Music Review The Journal of Film Music Αρχειοθετήθηκε 2021-10-20 στο Wayback Machine. {UnderScores : le magazine de la musique de film (Γαλλικά) International School for Film Score Composition and Production «Terms of Art: Film Composer Lingo with Carter Burwell». Studio 360. Public Radio International and WNYC. 31 Αυγούστου 2017 [March 23, 2017]. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2017.
Ως κινηματογραφική μουσική εννοείται όλη η μουσική, συνήθως ενορχηστρωμένη και οργανική, που συντίθεται ειδικά για να συνοδεύει τις σκηνές μιας ταινίας και υποστηρίζει την κινηματογραφική αφήγηση. Αυτή η μουσική είναι μέρος του soundtrack της ταινίας, η οποία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει προϋπάρχουσα μουσική, διαλόγους και ηχητικά εφέ και περιλαμβάνει μια σειρά ορχηστρικών ή χορωδιακών κομματιών, τα οποία είναι προγραμματισμένα να ξεκινούν και να τελειώνουν σε συγκεκριμένα σημεία κατά τη διάρκεια της ταινίας προκειμένου να ενισχυθεί η δραματική αφήγηση και ο συναισθηματικός αντίκτυπος της εν λόγω σκηνής. Οι παρτιτούρες γράφονται από έναν ή περισσότερους συνθέτες, υπό την καθοδήγηση ή τη συνεργασία του σκηνοθέτη ή του παραγωγού της ταινίας και γενικά εκτελούνται από ένα σύνολο μουσικών, οι περισσότεροι από τους οποίους περιλαμβάνουν ορχήστρα ή συγκρότημα, σολίστ οργάνων και χορωδία ή τραγουδιστές. Τα πρωτότυπα soundtrack ταινιών καλύπτουν μια τεράστια ποικιλία μουσικών στυλ, ανάλογα με τη φύση των ταινιών που συνοδεύουν. Τα περισσότερα από αυτά είναι ορχηστρικά έργα που έχουν τις ρίζες τους στη δυτική κλασική παράδοση, αλλά πολλά άλλα είναι επηρεασμένα από την τζαζ, τη ροκ, την ποπ, τα μπλουζ, τη new age μουσική και ένα ευρύ φάσμα έθνικ στυλ και παγκόσμιας μουσικής. Από τη δεκαετία του 1950, ένας αυξανόμενος αριθμός soundtrack περιελάμβανε επίσης ηλεκτρονικά μέρη και στοιχεία, και το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής που γράφτηκε για ταινίες σήμερα περιλαμβάνει ένα υβρίδιο ορχηστρικών και ηλεκτρονικών οργάνων.Από την εφεύρεση της ψηφιακής τεχνολογίας και της δειγματοληψίας ήχου, πολλές σύγχρονες ταινίες μπόρεσαν να βασιστούν σε ψηφιακά ένθετα για να μιμηθούν τον ήχο ζωντανών οργάνων και τα soundtrack τους δημιουργούνται και εκτελούνται εξ ολοκλήρου από τους ίδιους τους συνθέτες χρησιμοποιώντας εξελιγμένα προγράμματα μουσικής σύνθεσης, όπως π.χ. τα Cubase, Logic Pro ή Digital Performer, μεταξύ άλλων.