Μονή Δαδιάς Έβρου
 Η χρονολογία ίδρυσής της δεν είναι ακριβής αλλά υπάρχουν αναφορές για την ύπαρξη μοναστηριού στις αρχές του 17ου αιώνα. Ένα μεσοβυζαντινό θωράκιο και μια σπασμένη βάση από μανουάλι που βρέθηκαν χρονολογούνται στη βυζαντινή περίοδο και πιστοποιούν την ύπαρξη εκκλησίας στην περιοχή. Γύρω στα 1850 η μονή αναφέρεται να παρουσιάζει μεγάλη ακμή και να κατέχει μεγάλη περιουσία. Το 1912 οι τότε μοναχοί θανατώνονται από τους Τούρκους και το μοναστήρι ανατινάζεται. Από το 1974, μετά την εισβολή στη Κύπρο και μέχρι το 1995 λειτούργησε ως στρατόπεδο. Στον ξενώνα της μονής που υπήρχε πριν την καταστροφή του 1912 υπήρχε εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα με ανάγλυφο το Θράκα Ιππέα, η οποία διασώζεται και βρίσκεται στο μουσείο της Σόφιας. Το καθολικό της μονής χρονολογείται το 1842 ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου που είναι αφιέρωμα του Τούρκου λήσταρχου της περιοχής Χαλίλ Αγά. Η μονή Δαδιάς είναι ανδρικό μοναστήρι αφιερωμένο στη Γενέσιο της Θεοτόκου, πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου και υπάγεται στην Μητρόπολη Διδυμοτείχου Ορεστιάδας και Σουφλίου. Στις εγκαταστάσεις υπάρχουν μαθητικές κατασκηνώσεις που λειτουργούν από το 1962. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός το 1928 να προσαρτάται στη τότε κοινότητα Δαδιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τη Δαδιά και την Κοτρωνιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Δαδιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σουφλίου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 1 κάτοικο.
Η Μονή Δαδιάς ή Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Δαδιάς βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου σε απόσταση 10,5 χλμ. ΝΔ. από το Σουφλί και 63 χλμ. ΒΑ. από την Αλεξανδρούπολη. Βρίσκεται μέσα στο Εθνικό πάρκο Δαδιάς - Λευκίμμης - Σουφλίου και στην τοποθεσία "Παλαιοχώρα". Περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους με άφθονα νερά και είναι κτισμένη στη βάση ενός κατάφυτου και επιβλητικού βράχου που έχει ύψος 80 μέτρα.