Δεύτερη Σύμβαση της Γενεύης
 Η συνθήκη είναι ένα εκτενές έγγραφο που αποτελείται από 63 άρθρα. Οι πιο σημαντικές διατάξεις της συνθήκης είναι οι εξής: Τα Άρθρα 12 και 18 απαιτούν από όλα τα αντιμαχόμενα μέρη να προστατεύουν και να περιθάλπουν τους τραυματίες, τους αρρώστους και τους ναυαγούς. Το Άρθρο 21 επιτρέπει να πραγματοποιηθούν εκκλήσεις σε ουδέτερα σκάφη για να συνδράμουν στη συλλογή και περίθαλψη των τραυματισμένων, των αρρώστων και των ναυαγών. Τα ουδέτερα σκάφη δεν επιτρέπεται να καταληφθούν από τα αντιμαχόμενα μέρη. Τα Άρθρα 36 και 37 προστατεύουν το ιατρικό και θρησκευτικό προσωπικό που υπηρετεί σε μαχόμενα πλοία. Το Άρθρο 22 ορίζει ότι τα πλοία-νοσοκομεία δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικές επιχειρήσεις, και δεδομένου του ανθρωπιστικού τους χαρακτήρα, δεν επιτρέπεται η επίθεση ή η κατάληψή τους. Το Άρθρο 14 διευκρινίζει ότι αν και ένα πολεμικό πλοίο δεν επιτρέπεται να συλλάβει το ιατρικό προσωπικό του πλοίου-νοσοκομείου, μπορεί να κρατήσει για αιχμαλώτους πολέμου τους τραυματίες, τους αρρώστους και τους ναυαγούς.Αυτή τη στιγμή 194 χώρες έχουν προσχωρήσει στη Σύμβαση της Γενεύης του 1949, συμπεριλαμβανομένου αυτής της δεύτερης συνθήκης, αλλά και των άλλων τριών. Συμβάσεις της Γενεύης Κατάλογος Συμβαλλόμενων Μερών των Συμβάσεων της Γενεύης Ανθρώπινα δικαιώματα
Η Δεύτερη Σύμβαση της Γενεύης, για τη βελτίωση της τύχης των τραυματιών, ασθενών και ναυαγών των ενόπλων δυνάμεων που βρίσκονται στη θάλασσα, είναι μία από τις τέσσερις συνθήκες των Συμβάσεων της Γενεύης. Υιοθετήθηκε για πρώτη φορά το 1906, μετά τον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο, αλλά ανανεώθηκε σημαντικά το 1929 και ξανά το 1949. Υιοθετεί τις κύριες προστασίες της Πρώτης Σύμβασης της Γενεύης για τις ναυτικές συγκρούσεις.