Δυναστεία των Χαμαδιδών
 Το 1014 ο Χαμάντ ιμπν Μπουλουγκίν, ένας Βερβέρος που τοποθετήθηκε κυβερνήτης του κεντρικού Μαγκρέμπ, ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τους Ζιρίδες, οι οποίοι κυβερνούσαν ολόκληρο το Μαγκρέμπ από το Μαρόκο ως την Τυνησία, και αναγνωρίστηκε από τον Αββασίδη Χαλίφη της Βαγδάτης. Οι Ζιρίδες έστειλαν στρατό, όμως δύο χρόνια αργότερα υπογράφηκε ειρήνη, παρόλο που οι Ζιρίδες αναγνώρισαν τη νομιμότητα των Χαμαδιδών μόλις το 1018. Ο Χαμάντ ίδρυσε νέα πρωτεύουσα στο Μπενί Χαμάντ. Με την εχθρικότητα των Μπανού Χαλίλ να αυξάνεται, υποκινούμενη από τους αντίπαλους Φατιμίδες Χαλίφηδες της Αιγύπτου, μεταφέρθηκαν στην Μπετζάια (Béjaïa), η οποία έγινε μία από τις πλέον ακμάζουσες πόλεις της μεσαιωνικής Μεσογείου (1052). Χαμάντ ιμπν Μπουλουγκίν (Hammad ibn Buluggin), 1014-1028 Αλ-Καΐντ ιμπν Χαμάντ (al-Qaid ibn Hammad), 1028-1045 Μουχσίν ιμπν Καΐντ (Muhsin ibn Qaid), 1045-1046 Μπουλουγκίν ιμπν Μουχάμαντ ιμπν Χαμάντ (Buluggin ibn Muhammad ibn Hammad), 1046-1062 Αν-Νάσιρ ιμπν Αλνάς ιμπν Χαμάντ (an-Nasir ibn Alnas ibn Hammad), 1062-1088 Αλ-Μανσούρ ιμπν αν-Νάσιρ (al-Mansur ibn Nasir), 1088-1104 Μπάντις ιμπν αλ-Μανσούρ (Badis ibn Mansur), 1104 Αμπντ αλ-Αζίζ ιμπν αλ-Μανσούρ (Abd al-Aziz ibn Mansur), 1104-1121 Γιαχιά ιμπν Αμπντ αλ-Αζίζ (Yahya ibn Abd al-Aziz), 1121-1152 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons
Η δυναστεία των Χαμαδιδών ήταν βερβέρικη δυναστεία η οποία βασίλευσε σε μία περιοχή που αποτελεί περίπου τη σημερινή Αλγερία για περίπου ενάμιση αιώνα (1008-1152), μέχρι την κατάλυσή της από τη δυναστεία των Αλμοχάντ. Με την άνοδό τους στην εξουσία απέρριψαν τον Ισμαηλισμό, δόγμα των Φατιμιδών, και επέστρεψαν στη σουνιτική σχολή των Μαλικιτών, αναγνωρίζοντας τους Αββασίδες ως νόμιμους Χαλίφηδες. Η πρωτεύουσά τους ήταν αρχικά το Αλ Κάλα του Μπενί Χαμάντ, το οποίο ιδρύθηκε το 1007 και σήμερα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Όταν απειλήθηκαν από τους Μπανού Χιλάλ (Banu Hilal), οι οποίοι τέθηκαν επικεφαλής μίας εκστρατείας Φατιμιδών εναντίον των Ζιρίδων και των Χαμαδιδών, μεταφέρθηκαν στη Μπετζάγια (1090).