Κουζίνα της Ανατολικής Αραβίας
 Αρχικά, οι κάτοικοι της Ανατολικής Αραβίας βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό σε μια διατροφή με χουρμάδες, σιτάρι, κριθάρι, ρύζι και κρέας, με μικρή ποικιλία, και με μεγάλη έμφαση στα προϊόντα γιαουρτιού, όπως το «λέμπεν» (لبن) (γιαούρτι χωρίς λιπαρά). Η παγκοσμιοποίηση και η επαφή με αρχαίους πολιτισμούς, όπως οι Ρωμαίοι, οι Πέρσες και αργότερα με τους Οθωμανούς έφεραν τους Άραβες σε στενή επαφή με πιάτα πολλών άλλων πολιτισμών, καθώς και την εισαγωγή αρκετών νέων συστατικών στη διατροφή τους.Όπως και με τους περισσότερους ασιατικούς πολιτισμούς, η μαγειρική κληρονομιά μπορεί να βρει τις ρίζες της στις περσικές, ινδικές ή κινεζικές κουζίνες. Στην πραγματικότητα, η δομή των τροφίμων του περσικού-αραβικού πολιτισμού ξεκίνησε με τεχνικές μαγειρέματος που δημιουργήθηκαν στην αρχαία Περσία και προωθήθηκαν από τους Πέρσες κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Σασσανιδών. Με την επακόλουθη εξέλιξη και ανάπτυξη των Οθωμανών (τουρκική αυτοκρατορία), ο αραβικός πολιτισμός ήρθε σε επαφή με την οθωμανική αυτοκρατορία. Οι τουρκικές συνεισφορές στον αραβικό πολιτισμό περιελάμβαναν τα «κεμπάπ».Αυτή η πολυπολιτισμική ένταξη εν μέρει, κατέστη δυνατή, μετά την έλευση του Ισλάμ, και με την ανάπτυξη της αραβικής επιρροής μετά την εισβολή στην Περσία, στα Βαλκάνια και στη Βόρεια Αφρική, καθιστώντας δυνατό για τους εμπόρους διαφορετικών εθνών να ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις όπου ήρθαν σε επαφή και επηρεάστηκαν ή επηρέασαν τοπικές κουζίνες που συνάντησαν. Η ανταλλαγή εθίμων και τροφίμων ήταν αμφίδρομη, με τους Άραβες να εξάγουν επίσης τις διατροφικές τους προτιμήσεις, όπως χουρμάδες, σύκα και αρνιά στις περιοχές στις οποίες ταξίδεψαν ή κατέκτησαν, συμπεριλαμβανομένης της περσικής αυτοκρατορίας και του τουρκικού πληθυσμού των Βαλκανίων. Αυτή η ανταλλαγή αγαθών και τρόπων ζωής, ήταν σημαντική στη διαμόρφωση της τρέχουσας σύγχρονης αραβικής διατροφής. Οι Άραβες μετέφεραν αργότερα αυτές τις νεοαποκτηθείσες κουζίνες κατά τις κατακτήσεις τους στην Αφρική, μέχρι τη Βόρεια Αφρική, τη Δυτική Αφρική και τη Νότια Ισπανία. Στην πραγματικότητα, ορισμένα ισπανικά επιδόρπια, όπως τα πολβορόν, το tocino de cielo (κρέμα καραμελέ) και yemas de San Leandro (με βάση την αμυγδαλόπαστα) επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τους Μαυριτανούς. Αν και αυτές οι επιρροές δεν προήλθαν από τους αρχικούς Άραβες της αραβικής υποηπείρου, η επέκτασή τους στο δυτικό τμήμα προς την Αίγυπτο και το Μαρόκο οδήγησε στη διάδοση της κινεζικής, ινδικής, αραβικής και περσικής κουζίνας και τελικά την υιοθέτησή τους από τους Βορειοαφρικανούς. Η κουζίνα της Ανατολικής Αραβίας σήμερα είναι το αποτέλεσμα συνδυασμού διαφορετικών κουζινών, που περιλαμβάνουν περσικά, ινδικά, λιβανέζικα και κινέζικα στιλ μαγειρικής, και πολλά είδη που δεν ήταν αρχικά γηγενή στην περιοχή, τα οποία πιθανότατα εισήχθησαν με τα ντάου και τα καραβάνια. Επιπλέον, η κουζίνα έχει μεγάλη δόση σε μπαχαρικά, από ζεστές σάλτσες έως κάθε ποικιλία πιπεριού, μέχρι τσάι. Αυτή η κουζίνα ευνοεί επίσης τα λαχανικά, όπως αγγούρια, μελιτζάνες και κρεμμύδια και φρούτα (κυρίως εσπεριδοειδή). Συγκεκριμένα, πολλά από τα ίδια μπαχαρικά που χρησιμοποιούνται στην κουζίνα της Ανατολικής Αραβίας είναι επίσης αυτά που τονίζονται στην ινδική κουζίνα. Αυτό είναι αποτέλεσμα της έντονης διαπραγμάτευσης μεταξύ των δύο περιοχών και της τρέχουσας κατάστασης των πλούσιων πετρελαϊκών κρατών, όπου πολλοί εργαζόμενοι από τη Νότια Ασία ζουν στην Ανατολική Αραβία. Κουζίνα του Μπαχρέιν Κουζίνα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κουζίνα του Κουβέιτ Ομανική κουζίνα Κουζίνα του Κατάρ Κουζίνα της Σαουδικής Αραβίας Απαραίτητη για κάθε μαγείρεμα στην Ανατολική Αραβία είναι η έννοια της φιλοξενίας. Τα γεύματα είναι μερικές φορές οικογενειακές υποθέσεις, με πολλή μοιρασιά και μεγάλη ζεστασιά πάνω από το τραπέζι. Τα επίσημα δείπνα και οι γιορτές γενικά συνεπάγονται μεγάλες ποσότητες φαγητού και κάθε περίσταση συνεπάγεται μεγάλες ποσότητες καφέ. Υπάρχουν πολλές περιφερειακές διαφορές στην αραβική κουζίνα. Για παράδειγμα, το μουζάνταρα στη Συρία ή το Λίβανο είναι διαφορετικό από το μουζάνταρα στην Ιορδανία ή την Παλαιστίνη. Ορισμένα πιάτα όπως το μανσάφ (το εθνικό πιάτο της Ιορδανίας) είναι εγγενή σε ορισμένες χώρες και σπάνια, αν εμφανιστούν ποτέ, σε άλλες χώρες. Σε αντίθεση με τις περισσότερες δυτικές κουζίνες, η κανέλα χρησιμοποιείται σε πιάτα με κρέας, καθώς και σε γλυκά όπως ο μπακλαβάς. Άλλα επιδόρπια περιλαμβάνουν παραλλαγές πουτίγκας ρυζιού και τηγανητή ζύμη. Μείγματα αραχίδων είναι κοινά γεμίσματα για τέτοιες λιχουδιές. Το σαφράνι χρησιμοποιείται σε όλα, από γλυκά, μέχρι ρύζι και ποτά. Οι χυμοί φρούτων είναι αρκετά δημοφιλείς σε αυτήν την συχνά ξηρή περιοχή. Εκτός από την αραβική κουζίνα, οι ακόλουθες κουζίνες έχουν επηρεάσει ή έχουν επηρεαστεί από την κουζίνα της Ανατολικής Αραβίας, είτε λόγω του εμπορίου (κυρίως θαλάσσια από την Άπω Ανατολή), είτε ως αποτέλεσμα αρχαίας επαφής: Αφρικανική κουζίνα Βαλούχικη κουζίνα Συντηγμένη κουζίνα Ιρανική κουζίνα Αλ Χάμαντ, Σαρά, Cardamom and Lime: Taste of the Arabian Gulf, 2015 [1], Fox Chapel Publishing, (ISBN 978-1-5048-0024-2) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Arabic cuisine στο Wikimedia Commons
Η κουζίνα της Ανατολικής Αραβίας περιλαμβάνει τις παρόμοιες κουζίνες που μοιράζεται ο πληθυσμός στην Ανατολική Αραβία. Τα θαλασσινά είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της διατροφής των κατοίκων της παράκτιας περιοχής της Ανατολικής Αραβίας. Τα ψάρια είναι πολύ δημοφιλή, τα οποία συνήθως τρώγονται με ρύζι. Η κουζίνα της Ανατολικής Αραβίας είναι διαφορετική από την κουζίνα των Αράβων του Χετζάζ, του Νατζντ και άλλων περιοχών της Αραβίας. Το χαρίς είναι επίσης ένα πολύ δημοφιλές πιάτο στην περιοχή.