Θάμνος
 Οι εξελικτικά ανταγωνιστικές "συμπεριφορές" του θάμνου εντοπίζονται στη βέλτιστη δέσμευση της ηλιακής ενέργειας, τη διάχυση της θερμότητας που απάγουν από το περιβάλλον και επακόλουθα την ελάχιστη απώλεια της δεσμευμένης υγρασίας λόγω της εξάτμισης. Επίσης οι θάμνοι αναπτύσσουν γρήγορα, εκτεταμένο σχετικά βαθύ και διακλαδιζόμενο ριζικό σύστημα με σκοπό την καλύτερη εκμετάλλευση της ριζικής υγρασίας. Τέλος οι θάμνοι εκκρίνουν τοξικές ουσίες για τα ανταγωνιστικά φυτά, όπως είναι οι πόες, αναστέλλοντας έτσι την ανάπτυξη τους. Η πολυετής φύση των θάμνων εξοικονομεί θρεπτικά συστατικά αυξάνοντας σημαντικά τον κύκλο ζωής τους. Οι θάμνοι αποτελούν έναν σκληρό ανταγωνιστή για όλες τις υπόλοιπες μορφές φυτών, και μόνο οι πυρκαγιές και η ανθρώπινη παρέμβαση καταστέλλουν τη φρενήρη ανάπτυξη τους. Οι θάμνοι μπορούν να χωριστούν, βάσει της κύριας χρήσης τους (πολλοί θάμνοι έχουν πολλές χρήσεις) από τον άνθρωπο, ως εξής (συνοπτική λίστα): Θάμνοι από τους οποίους εξάγονται θρεπτικοί καρποί όπως: Ακτινίδιο, Βατομουριά, Βελανιδιά, Ιπποφαές, Καστανιά, Μαστιχόδενδρο, Ρεβιθιά, Ροδιά. Θάμνοι με αρωματικές ιδιότητες που χρησιμοποιούνται κυρίως ως μπαχαρικά: Δάφνη, Δενδρολίβανο, Κινόα, Κάππαρη, Θάμνοι με καλλωπιστική χρήση: Αγγελικούλα, Αζαλέα, Ακακία, Γαρδένια, Ευώνυμο, Ιβίσκος, Κισσός, Λατζιά, Λυγαριά, Μπουκαμβίλια, Πικροδάφνη, Σπάρτο, Πικροδάφνη, Τριανταφυλλιά. Θάμνοι που παράγουν αιθέρια έλαια ή ξυλεία ή έχουν βαφικές ιδιότητες: Γιασεμί, Γιουνίπερος, Θυμάρι, Μυρίκη, Νόνι, Ριζάρι. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 27, σελίδα 264.
Ο θάμνος είναι μια κατηγορία ξυλωδών φυτών που δεν έχουν κεντρικό κορμό, το ύψος τους είναι μέχρι τρία μέτρα και οι βλαστοί τους διακλαδίζονται από το επίπεδο του εδάφους. Οι βλαστοί των θάμνων διακλαδίζονται έντονα και με αυτόν τον τρόπο αποκτούν το χαρακτηριστικό σχήμα τους. Οι θάμνοι μπορούν να οριστούν μόνο μορφολογικά. Βάσει της εξελικτικής και ταξινομικής συστηματοποίησης, δε συνιστούν ενιαίο σύνολο και κατατάσσονται σε εντελώς διαφορετικές ομαδοποιήσεις. Ανάμεσα στα δέντρα και στους θάμνους, κατατάσσονται μορφολογικά πάντα, οι δενδροειδείς θάμνοι που το ύψος τους μπορεί να φτάσει τα έξι μέτρα. Σε γενικές γραμμές ο θάμνος έχει μικρότερη διάρκεια ζωής από το δέντρο και ο βλαστός του είναι μικρότερος.