773 Ίρμιντράουντ
 Η μέση διάμετρος της Ίρμιντράουντ εκτιμάται σε 95,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι T ή D, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0440. Η Ίρμιντράουντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 45 λεπτά. Το 1992, αναλύοντας το φάσμα της Ίρμιντράουντ, ο Λάρρυ Λεμπόφσκυ και συνεργάτες του την προσδιόρισαν ως τον πρώτο αστεροειδή τύπου D που έχει τη φασματική «υπογραφή» του νερού των ενυδατωμένων πυριτικών πετρωμάτων στα 3 μικρόμετρα. Το συμπέρασμά τους ήταν ότι η Ίρμιντράουντ έχει υποστεί μία διαδικασία εξαλλοιώσεως που συνήθως παρουσιάζεται στους ανθρακούχους αστεροειδείς (τύπου C). Η ανακάλυψη υπονοεί ότι ίσως υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην ορυκτολογική σύσταση μεταξύ αστεροειδών με τον ίδιο φασματικό τύπο και ότι οι αστρονόμοι πρέπει να είναι προσεκτικοί όταν δέχονται ότι οι φασματικοί τύποι C, D κ.ά. συνδέονται απευθείας με την ορυκτολογική σύσταση. Τον Σεπτέμβριο 2001 διατυπώθηκε η άποψη ότι ο μετεωρίτης της λίμνης Ταγκίς που έπεσε στον δυτικό Καναδά στις 18 Ιανουαρίου 2000 προήλθε από αστεροειδή τύπου D. Τα άλβεδα των 368 Χαϊντέα και 773 Ίρμιντράουντ (από τον IRAS) συμφωνούν καλύτερα με αυτό του συγκεκριμένου μετεωρίτη. Επιπλέον, παρότι το φάσμα του μετεωρίτη συμφωνεί καλύτερα με αυτό του πρώτου αστεροειδή, η Ίρμιντράουντ έχει τροχιά πολύ κοντά (0,034 AU) σε μία χαοτική ζώνη που συνδέεται με τα κενά Κέρκγουντ, πράγμα που την καθιστά τον πιθανότερο υποψήφιο για την προέλευση του μετεωρίτη της λίμνης Ταγκίς. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Η Ίρμιντράουντ (Irmintraud) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,019. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από ένα παραδοσιακό γερμανικό γυναικείο όνομα που απαντάται σε θρύλους και σάγκα.