Decet Romanum Pontificem
 Με τον αφορισμό του Λούθηρου απορρίπτεται οριστικά ο δρόμος μιας εσωτερικής μεταρρύθμισης της Εκκλησίας. Με αυτόν ο Πάπας δίνει αρνητική διάσταση στην διάσπαση που οδήγησε στην ομολογιακή ανεξαρτησία των μεταρρυθμιστικών εκκλησιών. Η θετική μορφοποίηση της Μεταρρύθμισης μέχρι την Ομολογία της Αυγούστας του 1530 μπορεί επίσης να ερμηνευθεί ως αναγκαία αντίδραση στη νέα κατάσταση με εκπεφρασμένη την αντίθεση προς τον Πάπα. Ο διωγμός των οπαδών της Μεταρρύθμισης που ξεκίνησε το διάταγμα απέτυχε, αντίθετα με προηγούμενες διώξεις μεταρρυθμιστικών κινημάτων της Εκκλησίας. Ο κύριος λόγος γι 'αυτό ήταν η πολιτική κατάσταση στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την εποχή εκείνη. Ο αφορισμός του Λούθηρου δεν ήρθη ποτέ. Δεδομένου ότι δεν συνηθίζεται στην Καθολική Εκκλησία να αίρεται αφορισμός μετά θάνατον, και καθώς η αποκήρυξη του Λούθηρου περιλαμβάνει την καταδίκη και των διδασκαλιών του, αντίθετες προσπάθειες όπως το Μνημόνιο του Βορμς του 1971, για παράδειγμα, έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει. Το Διάταγμα «DECET ROMANUM PONTIFICEM» του Πάπα Λέοντα Ι΄ περί αφορισμού του Μαρτίνου Λούθηρου. (Αντίγραφο της 25ης Σεπτεμβρίου 2006 στο Internet Archive) Αρχεία του Βατικανού, Ιστορικά έγγραφα.
Το Decet Romanum Pontificem είναι ένα παπικό διάταγμα αφορισμού που εκδόθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1521. Με αυτό ολοκλήρωσε ο Πάπας Λέων Ι΄ τον απειλούμενο στο διάταγμά του Exsurge Domine αφορισμό του Μαρτίνου Λούθηρου, αφού ο Λούθηρος δεν προέβη σε καμία πράξη ανάκλησης των Θέσεών του, όπως απαιτούσε το διάταγμα εκείνο. Με το ίδιο διάταγμα, ο Λούθηρος και οι οπαδοί του χαρακτηρίζονται αιρετικοί .