Παιδί του Μαραθώνα
 Το άγαλμα περισυλλέγει με δίχτυ από ψαράδες τον Ιούνιο του 1925 στον κόλπο του Μαραθώνα ανάμεσα στην ακτή και ένα μικρό νησί. Πιθανοί λόγοι για την εύρεση του αγάλματος εκεί είναι η ύπαρξη ναυαγίου, ρίψη έρματος σε επικίνδυνη κατάσταση ή στοχευμένη απόρριψη του αγάλματος στη θάλασσα. Άλλα σημαντικά χάλκινα αγάλματα που βρέθηκαν κάτω από το νερό είναι ο έφηβος της Σαλαμίνας, που κυκλοφόρησε στην αγορά τέχνης το 1878, και ο Ποσειδώνας του Αρτεμισίου, που βρέθηκε μεταξύ 1926 και 1928. Το άγαλμα απεικονίζει ένα παιδί ή εφήβο που δεν είναι πια αγορίστικος και δεν έχει ακόμη μεγαλώσει. Το άγαλμα έχει ύψος 130 cm και επομένως είναι μικρότερο από το φυσικό μέγεθος. Το κοντραπόστο είναι πολύπλοκο - ίσως η φιγούρα να ακουμπάει σε μια στήλη με το δεξί της χέρι. Το χάλκινο εκμαγείο διατηρείται ασυνήθιστα καλά. Τροποποιήσεις μπορούν να φανούν μόνο στο αριστερό χέρι, την αριστερή φτέρνα και το πέλμα του δεξιού ποδιού: το χέρι επανασχεδιάστηκε στην αρχαιότητα (πιθανώς κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους), η φτέρνα και το πέλμα ανασχηματίστηκαν κατά την αποκατάσταση του αγάλματος τον 20ο αιώνα. Προφανώς, το αριστερό χέρι έφερε ένα επίπεδο αντικείμενο το οποίο δεν έχει διατηρηθεί. Έχει προταθεί ότι ήταν «ένας δίσκος με εργαλεία για θυσία». Στο δεξί χέρι κρατούσε επίσης κάποιο αντικείμενο που πλέον δεν σώζεται. Το κεφάλι είναι γερμένο προς τα αριστερά, με το άγαλμα να κοιτάζει προς το αριστερό χέρι. Στα μαλλιά υπάρχει ταινία με κερατοειδή προεξοχή. Τα μάτια και οι θηλές είναι ένθετες: το υλικό των βολβών είναι λευκή πέτρα, οι ίριδες είναι κατασκευασμένες από κιτρινωπό γυαλί με μαύρες άκρες, αλλά οι κόρες απουσιάζουν και ήταν αρχικά μεταλλικές, ενώ οι θηλές είναι από χαλκό. Έχουν φτιαχτεί και φτιάχνονται πολυάριθμα αντίγραφα του αγάλματος. Υπάρχει ένα γύψινο εκμαγείο στη συλλογή αρχαίων γλυπτών στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Το Παιδί του Μαραθώνα (επίσης Έφηβος του Μαραθώνα) είναι χάλκινο γλυπτό με μικρότερο από το φυσικό μέγεθος που βρέθηκε στον κόλπο του Μαραθώνα το 1925 και έκτοτε εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας (αριθμός καταλόγου 15118). Χρονολογείται από την ύστερη κλασική περίοδο, στο 340-330 π.Χ. και το έργο τέχνης αποδίδεται στη σχολή του γλύπτη Πραξιτέλη ή συνδέεται με τον γλύπτη Λύσιππο.