Renault Mégane
 Η εξέλιξη της πρώτης γενιάς του Mégane ξεκίνησε τους πρώτους μήνες του 1990, υπό τον κωδικό «πρότζεκτ X64», και τα πρώτα σχέδια για την αισθητική του μοντέλου έγιναν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 1990. Τον Σεπτέμβριο του 1990 προκρίθηκαν 4 πιθανές σχεδιάσεις, όλες σε κλίμακα 1/5, και τον Μάρτιο του 1991 εξελίχθηκαν σε μοντέλα πλήρους κλίμακας 1:1. Τον Απρίλιο του 1992 επελέγη από τον Patrick Le Quément το τρίτο από αυτά, γνωστό ως το «θέμα C», που είχε σχεδιαστεί από τον Michel Jardin. Τα πρώτα μοντέλα προ-παραγωγής κατασκευάστηκαν από τον Δεκέμβριο του 1994 έως τον Μάιο του 1995, ενώ τον Ιούλιο ξεκίνησε η μαζική παραγωγή του. Σε όλη τη διάρκεια της εξέλιξης, δεν είχε αποφασιστεί η τελική του ονομασία και το μοντέλο αναφερόταν από τον Τύπο αυτοκινήτου ως το 19 δεύτερης γενιάς. Τελικώς παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1995 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, ως ο επίσημος αντικαταστάτης του Renault 19, ενώ κατά την παρουσίαση έλαβε και την εμπορική ονομασία: Renault Mégane. Το όνομα του μοντέλου προήλθε από το ομώνυμο εκθεσιακό αυτοκίνητο που είχε παρουσιαστεί στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1988. Όπως το 19, έτσι και η παραγωγή του Mégane γινόταν στο Ντουαί, στη βόρεια Γαλλία. Μάλιστα, το αυτοκίνητο αποτέλεσε επανασχεδιασμό του προκατόχου του, αφού τόσο το δάπεδο όσο και τα μηχανικά μέρη του (κινητήρες, συστήματα μετάδοσης κ.α.) προήλθαν από το 19, με κάποιες βελτιωτικές τροποποιήσεις. Το συνολικό κόστος της εξέλιξης του πρότζεκτ έφτασε τα 2,7 δις δολάρια με την τότε ισοτιμία, ενώ η χρονική διάρκεια της εξέλιξης έφτασε τους 52 μήνες. Επίσημα μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Οκτώβριο του 1995 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γαλλία, αρχικά μόνο σε εκδοχές hatchback πεντάπορτες και τρίπορτες, με τις ονομασίες Mégane Hatch και Mégane Coupé αντίστοιχα. Το γενικότερο σχήμα του μοντέλου εντυπωσίασε με τις καμπύλες του, ιδιαίτερα στην έκδοση Mégane Coupé, η οποία ονομαζόταν Mégane Coach σε κάποιες αγορές. Στη Γαλλία, η εκδοχή Hatch κυκλοφόρησε επίσημα στις 15 Νοεμβρίου 1995 και η εκδοχή Coupé στις 15 Δεκεμβρίου 1995, ενώ στη Γερμανία και οι δύο εκδόσεις κυκλοφόρησαν μαζί στις 19 Ιανουαρίου 1996. Στις άλλες χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, οι δύο αυτές εκδόσεις έφτασαν τον Μάρτιο του 1996, ενώ ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ως δεξιοτίμονο έφτασαν επισήμως μέσα στον Απρίλιο του 1996. Τον Σεπτέμβριο του 1996, κυκλοφόρησε και σε εκδοχή 4-πορτο σεντάν με την ονομασία Mégane Classic, με κοινό μεταξόνιο με το 5-πορτο hatchback, αλλά πολύ μεγαλύτερο χώρο αποσκευών και με συνολικό μήκος αμαξώματος που πλησίαζε τα 4,5 μέτρα. Το σεντάν εξ αρχής γνώρισε επίσης τεράστια απήχηση, ενώ τον Απρίλιο του 1997 προστέθηκε στην παλέτα των εκδόσεων το καμπριολέ, που αγαπήθηκε έντονα από την τότε νεολαία, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Με την εισαγωγή στην αγορά της δεύτερης σειράς του μοντέλου, που έγινε την άνοιξη του 1999, προστέθηκε σε κάποιες χώρες της Ευρώπης και μια εκδοχή με station wagon αμάξωμα, ως Mégane Estate - η τελευταία εκδοχή δεν εισήχθη ποτέ επίσημα στην Ελλάδα, λόγω της πολύ χαμηλής απήχησης των station wagon στη χώρα την τότε εποχή. Ένας ήπιος επανασχεδιασμός στις αρχές του 1999, έδωσε στην πρώτη γενιά του Mégane νέα μπροστινή γρίλια, πληρέστερο εξοπλισμό και 16-βάλβιδους κινητήρες σε ολόκληρη την παλέτα των εκδόσεων. Ταυτόχρονα, δέχτηκε αισθητή ποιοτική αναβάθμιση στο εσωτερικό του, στην ενεργητική και παθητική ασφάλεια και στον διαθέσιμο εξοπλισμό του. Η δεύτερη σειρά του μοντέλου μπήκε στην παραγωγή τον Μάρτιο του 1999 και λανσαρίστηκε μέσα στην άνοιξη. Οι βενζινοκινητήρες του προέρχονταν από τη σειρά Renault E-Type («Energy») σε εκδόσεις 1.4 και 1.6 και 1.8 λίτρων (ο κινητήρας βενζίνης 1.8 λίτρων υπήρχε μόνο στο station wagon και παρήχθη μόνο από τον Ιανουάριο του 2001 έως τον Αύγουστο του 2003). Κάποιοι επιπλέον κινητήρες είχαν προέλθει από τη σειρά F-Type και ήταν οι κινητήρες 1.9 ντίζελ και 2.0 λίτρων βενζίνης, διαθέσιμος όμως και σε 16-βάλβιδες εκδοχές. Υπήρχε επίσης και ο κινητήρας ντίζελ 1.9 λίτρων, τόσο σε ατμοσφαιρική εκδοχή, όσο και σε υπερτροφοδοτούμενη (turbodiesel). Μεταγενέστερα εφοδιάστηκε με σύγχρονους και ανταγωνιστικούς 16-βάλβιδους κινητήρες 1.4 και 1.6 λίτρων, με απόδοση 98 και 115 ίππων αντίστοιχα. Αρχικά, το μοναδικό διαθέσιμο κιβώτιο ταχυτήτων σε όλες τις εκδόσεις του Mégane ήταν ένα 5-τάχυτο μηχανικό, ενώ το 1998 εμφανίστηκε σε κάποιες εκδόσεις κινητήρων ένα προαιρετικό 4-τάχυτο αυτόματο της Proactive. Το αρχικό Mégane υπήρξε το πρώτο μοντέλο της μικρομεσαίας κατηγορίας C που απέσπασε τη διάκριση των 4 αστέρων, με μέγιστο δυνατό τα 5, στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 1998 και ήταν, τα πρώτα χρόνια μετά τα τεστ αυτά, το ασφαλέστερο μοντέλο στην κατηγορία του. Ήδη από την εμπορική του εισαγωγή, όλες οι εκδόσεις του έφεραν στάνταρ αερόσακο οδηγού σε όλα τα κράτη διεθνώς, ενώ μέσα στο 1996 απέκτησαν και στάνταρ αερόσακο συνοδηγού. Το 1997 έγινε στάνταρ το, προηγουμένως έξτρα, σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS) και στις αρχές του 1998 τοποθετήθηκαν και πλευρικοί αερόσακοι στα μπροστινά καθίσματα, οι οποίοι είχαν έναν νέο σχεδιασμό και ήταν προστασίας πλευρών και κεφαλής (αερόσακοι τύπου Combo). Αξιοσημείωτο ήταν και το ότι ήδη από την εισαγωγή του, στα τέλη του 1995, έφερε στάνταρ τρίτο φως φρένων, το οποίο ήταν στη βάση του πίσω παρμπρίζ, παρά το γεγονός ότι το τρίτο φως φρένων έγινε υποχρεωτικό στην Ευρώπη μόλις από τη σεζόν του 1998. Αρχικά αποτελείτο από μία μόνο λάμπα, ισχύος 10 βατ, αλλά με την ανανέωση τον Μάρτιο του 1999 απέκτησε σχεδίασε με 4 λάμπες, ισχύος 5 βατ η καθεμία, προσφέροντας έτσι καλύτερο συνολικό φωτισμό. 1995 - 2000: Eco RN RT RXE2000 - 2003: Authentique Expression Dynamique PrivilègeΥπήρξαν και κάποιες ειδικές εκδόσεις, όλες πολυτελέστερες: Fairway Confort Dynamique Luxe Luxe Τον Νοέμβριο του 1996, προστέθηκε η μικρομεσαία πολυμορφική (MPV) εκδοχή Mégane Scénic, που μετά τον πρώτο επανασχεδιασμό της, στις αρχές του 1999, ανεξαρτητοποιήθηκε ως μοντέλο από την οικογένεια Mégane και έγινε Renault Scénic σκέτο. Το όνομά Scénic προήλθε από το ομώνυμο εκθεσιακό πρωτότυπο αυτοκίνητο που είχε παρουσιαστεί το 1988. Το Mégane Scénic και μεταγενέστερα Scénic σκέτο, αποτέλεσε άλλη μια καινοτομία της Renault, καθώς ήταν και το πρώτο, χρονολογικά, πολυμορφικό αυτοκίνητο στη μικρομεσαία κατηγορία. Τα πρώτα χρόνια μάλιστα, ήταν ο ηγέτης των πωλήσεων των μικρομεσαίων πολυμορφικών, ενώ ανακηρύχθηκε Αυτοκίνητο της Χρονιάς στην Ευρώπη για το 1997 και μάλιστα με τεράστια διαφορά - για την ακρίβεια, με 405 πόντους έναντι 293 του Ford Ka πρώτης γενιάς και 248 του Volkswagen Passat. Η δεύτερη γενιά του Renault Mégane λανσαρίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2002, και σηματοδότησε μια νέα αρχή για την εταιρεία. Μολονότι η δεύτερη γενιά είχε σχεδιαστεί και πάλι από τον Patrick Le Quément, όπως και η πρώτη, οι δύο γενιές δεν είχαν καμία απολύτως ομοιότητα. Το νέο Mégane ήταν σχεδιασμένο «από λευκό χαρτί» και ήταν επηρεασμένο από τη νέα αισθητική φιλοσοφία που είχε τότε μόλις ξεκινήσει με το Avantime. Η τεράστια επιτυχία που γνώρισε το νέο Mégane σε όλη την Ευρώπη απέδειξε πως ο τολμηρός σχεδιασμός του ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία του, ενώ έδειξε πως η εμπορική καταστροφή του Avantime οφειλόταν μάλλον στην ασυνήθιστη τοποθέτησή του στην αγορά, σε μία εντελώς ασαφή κατηγορία οχημάτων που δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού, και λιγότερο στον σχεδιασμό του. Το Mégane δεύτερης γενιάς ανακηρύχθηκε Αυτοκίνητο της Χρονιάς στην Ευρώπη για το 2003, με 322 πόντους έναντι 302 πόντων του Mazda 6 πρώτης γενιάς, Μάλιστα για 2 χρονιές, το 2004 και το 2005, ήταν και το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο στην Ευρώπη στην κατηγορία του. Επίσης, η δεύτερη γενιά του Renault Mégane πέτυχε τη μέγιστη δυνατή διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2002, με 33 στους 37 πόντους. Ήταν το πρώτο αυτοκίνητο της μικρομεσαίας κατηγορίας C που πέτυχε το σκορ των 5 στα 5, ενώ για αρκετό καιρό ήταν και το μόνο που το είχε καταφέρει. Τόσο το Mégane δεύτερης γενιάς όσο και το Renault Laguna δεύτερης γενιάς (2001 - 2007) αποτέλεσαν πεδία δοκιμών για την εφαρμογή νέων καινοτομιών στο διάστημα 2001 - 2002. Η κάρτα εκκίνησης της Renault, στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις και των δύο μοντέλων, που αντικατέστησε το παραδοσιακό κλειδί εκκίνησης του κινητήρα, ήταν μια πρωτιά για την κατηγορία και από τότε έγινε ένα εξαιρετικά δημοφιλές στοιχείο εξοπλισμού. Με παρόμοιο τρόπο, η προαιρετική πανοραμική ηλιοροφή έγινε πολύ σύντομα ένα στοιχείο εξοπλισμού που και πολλές άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες διέθεταν στα αυτοκίνητά τους. Όπως είχε συμβεί και με την πρώτη γενιά του Mégane, η παλέτα των αμαξωμάτων και στη δεύτερη γενιά ήταν ευρύτατη. Αρχικά παρουσιάστηκαν οι 3-πορτες και 5-πορτες εκδόσεις, υπό την ονομασία Mégane Sport Hatch και Mégane Hatch αντίστοιχα. Τον Σεπτέμβριο του 2003, προστέθηκαν οι 4-πορτες σεντάν («Mégane Sport Saloon»), οι 5-πορτες station wagon (Mégane Sport Tourer, αν και σε κάποιες χώρες διατέθηκαν ως Mégane Grand Tour) και η Coupé-Cabriolet (Mégane CC). Η έκδοση Coupé-Cabriolet διέθετε μια επαναστατική σκληρή οροφή από γυαλί, που είχε εξελιχθεί και παραγόταν από τον οίκο Karmann, γεγονός που αποτέλεσε καινοτομία για αυτό τον τύπο αμαξωμάτων, ενώ ήταν και το πρώτο καμπριολέ που απέσπασε την κορυφαία διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP. Από πλευράς κινητήρων, το Mégane δεύτερης γενιάς στην Ελλάδα εισαγόταν μόνο με τους γνωστούς 16-βάλβιδους βενζινοκινητήρες της Renault 1.4 λίτρων, 1.6 λίτρων και 2.0 λίτρων, ισχύος 100, 115 και 140 ίππων αντίστοιχα. Στην άλλες χώρες της Ευρώπης, έφερε και μια παλέτα πετρελαιοκινητήρων 1.5 DCi σε διάφορες ιπποδυνάμεις, οι οποίοι από την τρίτη γενιά του Mégane και μετά, εισήχθησαν επίσημα και στη χώρα μας. Οι εκδόσεις Renault Sport (RS) των 3-πορτων και 5-πορτων εκδόσεων, προστέθηκαν τον Απρίλιο του 2004 και ήταν εφοδιασμένες με κινητήρες 2.0 λίτρων 16-βάλβιδων με υπερσυμπιεστή, απόδοσης 225 ίππων. Μαζί με τον καινούριο κινητήρα, αλλαγές έγιναν στις εμπρός και πίσω αναρτήσεις (συγκεκριμένα στη γεωμετρία τους) για την βελτίωση της λειτουργίας τους, ενώ ο μπροστινός προφυλακτήρας διαθέτει μεγαλύτερες και πιο δυναμικές εισαγωγές αέρα. Παράλληλα, ο πίσω προφυλακτήρας φιλοξενεί μία εμφανή διπλή εξάτμιση. Τις χρονιές των επιτυχιών της Renault στην Formula 1, παρουσιάστηκαν συλλεκτικές εκδόσεις με την επωνυμία Renault F1. Στο τέλος της καριέρας του, παρουσιάστηκε και μία περιορισμένη έκδοση με την κωδική ονομασία R26.R, με αυξημένη απόδοση στους 230 ίππους και χαμηλότερο βάρος. Η παραπάνω έκδοση έκανε εκείνη τη χρονιά ρεκόρ γύρου ως μπροστοκίνητο στη πίστα του Nirburring. Κατά το facelift του Mégane, τον Ιανουάριο του 2006, στις σπορ εκδόσεις προστέθηκε άλλη μία, λιγότερο σκληροπυρηνική με την ονομασία GT, επίσης σε 3-πορτες και 5-πορτες εκδόσεις. Έφερε επίσης το 2.0 λίτρων κινητήρα τούρμπο της Renault, αλλά με μικρότερη απόδοση, περιορισμένη στους 165 ίππους. Authentique Avantage (σε βάση του Authentique) Exception (αποτέλεσε τη βάση για το Dynamique) Emotion Expression (δεν κυκλοφόρησε ποτέ στη Γερμανία) Dynamique PrivilègeΥπήρξαν και κάποιες ειδικές εκδόσεις, όλες πολυτελέστερες: Fairway Confort Luxe Στην θέση του αρχικού Mégane Scénic I / Scénic I (ως Φάση 2) υπήρχε το καινούριο Scénic II, που ήταν διαθέσιμο σε εκδόσεις με κοντό και μακρύτερο κατά 23 εκατοστά μεταξόνιο. Η έκδοση με το μακρύτερο μεταξόνιο, ονομάστηκε Grand Scénic II και διέθετε 2 επιπλέον θέσεις και άρα 7 συνολικά. Το νέο Scénic μπήκε στην παραγωγή τον Ιούνιο του 2003 και λανσαρίστηκε τον ίδιο μήνα. Τον Απρίλιο του 2004 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά και η εκδοχή του με μακρύτερο μεταξόνιο και 7-θέσιο σαλόνι, το Grand Scénic. Τα συγγενικά Scénic και Grand Scénic διέθεταν μια ανάλογη σχεδιαστική φιλοσοφία με του Mégane δεύτερης γενιάς. Όπως προαναφέρθηκε, τον Ιανουάριο του 2006 η δεύτερη γενιά του Mégane υπέστη ένα λίφτινγκ. Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσιες ελληνικές πωλήσεις του Mégane δεύτερης γενιάς, αν και η καταγραφή ξεκινάει από το 2000, για να γίνει μια σύγκριση με την πρώτη γενιά. Τα νούμερα για το 2002 και το 2003 περιλαμβάνουν και αρκετά εναπομείναντα αντίτυπα του Mégane πρώτης γενιάς, μαζί με τα πρώτα της δεύτερης γενιάς. Επίσης, τα νούμερα για το 2009 και το 2010 περιλαμβάνουν και αρκετά εναπομείναντα αντίτυπα του Mégane δεύτερης γενιάς, μαζί και με τα πρώτα της τρίτης γενιάς. Τον Οκτώβριο του 2008, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του μοντέλου και μάλιστα ταυτόχρονα στις εκδόσεις Mégane Hatch (5-πορτο hatchback) και Mégane Coupé (3-πορτο coupé). Τα δύο μοντέλα διαθέτουν μια διαφορετική φιλοσοφία στη σχεδίαση, καθώς το Coupé έχει σπορ και επιθετικές πινελιές, ενώ το 5-πορτο είναι πιο «οικογενειακό». Το 5-πορτο hatchback μοντέλο παρουσιάστηκε στις 29 Νοεμβρίου 2008, ενώ το 3-πορτο Coupé ακολούθησε στις 23 Ιανουαρίου 2009. Στις 21 Ιουνίου 2009, παρουσιάστηκε το 5-πορτο station wagon, γνωστό συνήθως ως Mégane Grandtour, αν και σε κάποια κράτη διατέθηκε ως Mégane Estate. Η παλέτα των εκδοχών αμαξώματος συμπληρώθηκε στις 11 Ιουνίου 2010 με το καμπριολέ τύπου CC (Mégane CC / Coupé-Cabriolet), το οποίο συνέχισε να φέρει σκληρή οροφή από γυαλί. Génération Authentique Expression SL Color Edition SL Exception Limited Dynamique Privilege Bose Edition GT-LineΥπήρξαν και ειδικές εκδόσεις, σε λίγα αντίτυπα. Tech Run GT Robert Kubica Monaco GPΕπίπεδα εξοπλισμού στην Ελλάδα: Mégane Coupé: More, Confort, Expression, Energy, Dynamique, Privilege, RS, RS Cup. Mégane Hatch: Authentique, More, Confort, Expression, Energy, Dynamique, Privilege. Mégane Estate: Confort, Expression, Energy, Dynamique, Privilege. Mégane CC: Launch Edition, Dynamique. Από πλευράς κινητήρων, αρχικά παρουσιάστηκε με τους 16-βάλβιδους βενζινοκινητήρες της δεύτερης γενιάς και λίγο αργότερα προστέθηκε ο 1.4 τούρμπο με απόδοση 130 ίππων. Από πετρελαιοκινητήρες, κυκλοφόρησε σε ποικιλία ιπποδυνάμεων ο γνωστός ντίζελ 1.5 dCi και σε αυτή την γενιά εισήχθη και στην Ελλάδα. Σε κιβώτια ταχυτήτων, εκτός από τα κλασικά χειροκίνητα της φίρμας, παρουσιάστηκε και με ένα διαρκώς μεταβαλλόμενης σχέσης (CVT) σε συνδυασμό με τον κινητήρα 2.0 16V 140 hp, ενώ το 2011 άρχισε να διατίθεται και ένα ημι-αυτόματο διπλού συμπλέκτη με την εμπορική ονομασία EDC (Efficient Dual Clatch) σε συνδυασμό με τον πετρελαιοκινητήρα 1.5 dCi. Το Δεκέμβριο του 2011, παρουσιάστηκε το facelift των εκδόσεων Mégane. Αισθητικά, οι αλλαγές ήταν ανεπαίσθητες σε προφυλακτήρες και φωτιστικά σώματα, ενώ στο εσωτερικό τοποθετήθηκαν αναβαθμισμένα υλικά και ταπετσαρίες. Από βενζινοκινητήρες, ο 1.4 TCE 130 συνέχισε κανονικά και στη δεύτερη φάση, ενώ ο αειθαλής 1.6 λίτρων 16V έδωσε τη σκυτάλη σε έναν εντελώς νέο κινητήρα: τον 1.2 TCE 115. Βασικά χαρακτηριστικά του τελευταίου: άμεσος ψεκασμός, σύστημα start&stop, καδένα, χαμηλή κατανάλωση και χαμηλές εκπομπές ρύπων. Από κινητήρες ντίζελ, διατηρήθηκε ο 1.5 DCi 110 ελαφρά αναβαθμισμένος σε όλους τους τομείς, ενώ προστέθηκε ο 1.6 DCi 130 από το Renault Scénic, με κύρια χαρακτηριστικά τα τεράστια αποθέματα ροπής σε μεγάλο φάσμα στροφών, την πολύ χαμηλή κατανάλωση και τις χαμηλές εκπομπές ρύπων. Οι πωλήσεις της νέας αυτής εκδοχής ξεκίνησαν στις χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, τον Απρίλιο του 2012. Τον Ιανουάριο του 2014 ακολούθησε και δεύτερο facelift, με κύρια αλλαγή την υιοθέτηση της γρίλιας από το Twingo, το Clio και το Captur, και ο κινητήρας βενζίνης 1.4 λίτρων TCE αντικαταστάθηκε από έναν νέο, πιο υψηλής απόδοσης 1.2 λίτρων TCE με 130 ίππους. Σε σπορ εκδόσεις παρουσιάστηκαν η Mégane GT, που ήταν διαθέσιμη με τους κινητήρες TCE 180 ίππων και DCi 160 ίππων (δεν κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα). Τον Νοέμβριο του 2009, επανήλθε η ακόμα πιο σκληροπυρηνική Mégane RS σε συνδυασμό με το Mégane Coupé και με κινητήρα 2.0 λίτρων 16V με turbo (TCe), ισχύος 250 ίππων. Το RS στην έκδοση Cup έφερε και διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης, ενώ το 2011 παρουσιάστηκε η έκδοση Trophy, με λίγο πιο αυξημένη απόδοση, στους 265 ίππους, η οποία μάλιστα έκανε ρεκόρ χρόνου μπροστοκίνητου αυτοκινήτου στην πίστα του Nurburing. Στο εξωτερικό, επίσης, κυκλοφόρησε και η σειρά GT Line σε 3 τύπους αμαξωμάτων: Hatchback, Coupé, Estate (station wagon), με σπορ αισθητικές παρεμβάσεις εξωτερικά και σπορ ρύθμιση της ανάρτησης, που ήταν κάπως πιο σκληρή από τις βασικές εκδόσεις. Ειδικότερα στην τρίτη γενιά του Mégane, η 4-πορτη σεντάν εκδοχή ανεξαρτητοποιήθηκε από την οικογένεια Mégane και διατέθηκε με την εμπορική ονομασία Renault Fluence. Επίσημα αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο του 2009 και κατασκευάστηκε στην Αργεντινή, στην Ινδία, στη Μαλαισία, στη Ρωσία, στη Νότια Κορέα και (η εκδοχή για την Ευρώπη) στην Προύσα της Τουρκίας. Αντικαταστάθηκε από το Mégane Sedan IV (4ης γενιάς), που αποκαλύφθηκε στις 12 Ιουλίου 2016. Πολυμορφικές εκδόσεις και στην τρίτη γενιά συνέχισαν να αποτελούν τα Scénic και Grand Scénic, τα οποία φέρουν κοινό πάτωμα και μηχανικά μέρη με την οικογένεια του Mégane. Η τέταρτη γενιά του Mégane παρουσιάστηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 5 Μαρτίου 2016, ενώ κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2016. Βασίζεται στην πλατφόρμα CMF-CD που ανέπτυξε η Renault και η Nissan, ενώ ακολούθησε την τελευταίο σχεδιαστικό μοτίβο το οποίο είχε παρατηρηθεί στα Clio IV, Captur, Espace V και Talisman. Μια έκδοση station wagon, με την ονομασία Mégane Sport Tourer, αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2016. Στις 12 Ιουλίου 2016 αποκαλύφθηκε μια σεντάν εκδοχή του Mégane, που αντικατέστησε το Renault Fluence (το σεντάν της 3ης γενιάς του Mégane). Η τέταρτη γενιά του Mégane ήταν μεγαλύτερη και χαμηλότερη από τον προκάτοχό της. Η ανάρτηση αποτελείται από γόνατα MacPherson μπροστά και δοκό στρέψης στο πίσω μέρος. Φέρει στάνταρ δισκόφρενα και στους 4 τροχούς. Ο οδηγός μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε 5 διαφορετικά προγράμματα οδηγικής συμπεριφοράς, που αλλάζουν το αυτοκίνητο ανάλογα όπως ρυθμιστεί. Στις περισσότερες εκδόσεις, τα Mégane τέταρτης γενιάς έχουν οθόνη 7 ιντσών, που είχε αντικατασταθεί με 8,7 ιντσών οθόνη αφής σε ορισμένα επίπεδα εκδόσεων. Οι επιλογές, αναλόγως και με το πακέτο εξοπλισμού (που αναφέρονται στην επόμενη ενότητα), περιελάμβαναν προσαρμοστικό σύστημα ελέγχου ταχύτητας (adaptive cruise control), αυτόματη πέδηση έκτακτης ανάγκης, προειδοποίηση αλλαγής λωρίδας, προειδοποίηση του ορίου ταχύτητας, παρακολούθηση τυφλών σημείων, αυτόματους προβολείς, κάμερα οπισθοπορείας, αισθητήρες παρκαρίσματος και αυτόματο σύστημα παρκαρίσματος. Σε σχετικές δηλώσεις για το αυτοκίνητο, ο επικεφαλής σχεδιαστής της Renault, Laurens van den Acker, δήλωσε: «Η Renault μπορεί να παράγει αυτοκίνητα με λατινικό δέρμα και γερμανική καρδιά». Διατέθηκε με 9 κινητήρες (4 κινητήρες βενζίνης και 5 κινητήρες ντίζελ) με ισχύ από 89 hp (65 kW) έως 202 hp (149 kW). Life Limited Intens GT-Line GTΠροσφέρθηκαν και ειδικές εκδόσεις, σε λίγα αντίτυπα. Bose Business Το Mégane GT με βενζινοκινητήρες 1.6 λίτρων. Βασικά διαθέτει ενσωματωμένο τετρακίνητο σύστημα διεύθυνσης (4Control) και αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων με διπλό συμπλέκτη, με προαιρετική αλλαγή ταχυτήτων. Έχει επίσης έναν ελαφρώς διαφορετ TSAPOU ικό σχεδιασμό, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Η εκδοχή σεντάν του Renault Mégane τέταρτης γενιάς παρουσιάστηκε στις 12 Ιουλίου 2016 και μοιάζει έντονα με το ακόμα μεγαλύτερο Renault Talisman (2015 - 2022) της κατηγορίας D, αλλά και με το μπροστινό τμήμα του hatchback Mégane τέταρτης γενιάς. Έχει εμφανώς περισσότερο χώρο για τους επιβάτες στα πίσω καθίσματα από το hatchback, ενώ και ο χώρος αποσκευών έχει όγκο στα 508 λίτρα. Μολονότι είναι 4-πορτο σεντάν, η επίσημη ονομασία του μοντέλου παραδόξως είναι Mégane Grand Coupe και αυτό παραπέμπει στη σχεδίασή του, με το έντονα κεκλιμένο πίσω μέρος της οροφής του. Το μοντέλο σεντάν πωλήθηκε κυρίως στην Αφρική, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε διάφορες αγορές της Ανατολικής Ασίας και στην Αυστραλία. Η εκδοχή για την Ευρώπη κατασκευάστηκε επίσης στην Προύσα της Τουρκίας, όπως συνέβαινε και με τον προκάτοχο Fluence. Εντός της Ευρώπης, προσφέρθηκε κυρίως στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη, σε χώρες όπως η Τουρκία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Τσεχία και η Σλοβενία, καθώς επίσης και στην Ιταλία, στην Ελλάδα και στην Ιρλανδία. Αντιθέτως, δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε αγορές όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία. Ειδικότερα στο σεντάν, προσφέρθηκαν δύο βενζινοκινητήρες και τρεις πετρελαιοκινητήρες, οι οποίοι αποδίδουν ισχύ που κυμαίνεται από 90 έως 130 ίππους. Μόνο ο μεσαίος κινητήρας ήταν κατάλληλος για να ταιριάζει με την 6-τάχυτη αυτόματη μετάδοση διπλού συμπλέκτη. Τον Ιούλιο του 2022, η παραγωγή του Renault Mégane έληξε οριστικά, σε όλα τα κράτη όπου κατασκευαζόταν. Ο λόγος ήταν η διαρκής πτώση των πωλήσεών του, καθώς το αγοραστικό κοινό στρέφεται ολοένα και περισσότερο στα SUV και στα crossover. Ενδεικτικώς, το 2021 πωλήθηκαν μόλις 68.692 Megane στην Ευρώπη, όταν στη καλύτερη χρονιά από πλευράς πωλήσεων, το 2004, είχαν καταγραφεί 465.778 πωλήσεις. Ωστόσο, η ονομασία Mégane διατηρήθηκε στο νέο και παρόμοιων διαστάσεων ηλεκτρικό crossover Renault Mégane E-Tech, το οποίο παρουσιάστηκε επίσημα στις 6 Σεπτεμβρίου 2021. Renault Un siècle de creation, di J.L. Loubet e C. Le Maître, ETAI, ISBN 978-2726893425. Automobil Revue. Katalog 1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2007 & 2008. Renault Mégane Preisliste. Deutsche Renault AG, 21. November 1996. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Renault Mégane Hatchback Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Renault Mégane Sport Tourer Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Renault Mégane Grand Coupe Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Renault Mégane R.S. Αρχειοθετήθηκε 2020-08-19 στο Wayback Machine.
Το Renault Mégane είναι μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault από τον Οκτώβριο του 1995 έως τον Ιούλιο του 2022. Η πρώτη γενιά του κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα τέλη του 1995, ενώ η τέταρτη και τελευταία γενιά του παρήχθη από τον Μάρτιο του 2016 και για 6 έτη. Έχει προσφερθεί σε αρκετές εκδόσεις αμαξωμάτων, μεταξύ των οποίων σε 3-πορτες hatchback, 5-πορτες hatchback, 4-πορτες σεντάν, 2-πορτες καμπριολέ και 5-πορτες station wagon. Αποτέλεσε επίσης τη βάση για το μικρομεσαίο πολυμορφικό μοντέλο Renault Scénic.