Ντέντι Α΄ του Σαξονικού Όστμαρκ
 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Θεοδωρίχου Β΄ μαργράβου της Κάτω Λουσατίας και της Ματίλντας των Εκεχαρτιδών, κόρης του Έκαρτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν. Ο Ντέντι Α΄ κληρονόμησε το Σαξονικό Όστμαρκ από τον Όδωνα Β΄ μάργραβο του Σαξονικού Όστμαρκ, διότι είχε πρώτα νυμφευτεί την αδελφή αυτού, την Όντα. Αυτή ήταν χήρα του Γουλιέλμου Γ΄ (Οίκου Βαϊμάρης) κόμη της Βαϊμάρης και είχε ήδη δύο τέκνα, τον Γουλιέλμο και τον Όθωνα Α΄ μαργράβους του Μάισσεν. Το 1067 απεβίωσε και ο Όθων Α΄ και τον διαδέχθηκε ο Έγκμπερτ Α΄ των Μπρουνονιδών ως μάργραβος του Μάισσεν, όμως ο Ντέντι Α΄ νυμφεύτηκε το 1069 για 2η φορά τη χήρα τού (προγονού του) Όθωνα Α΄, την Αδέλα της Βραβάντης και διεκδίκησε το Μάισσεν συζυγικώ δικαιώματι (jure auxoris). Αυτό ήταν πρόκληση για τον βασιλιά της Γερμανίας, που είχε το προνόμιο να απονέμει τα φέουδα. Στην εξέγερση του Νέντι Α΄ συμμετείχε ο Αδαλβέρτος Β΄ των Ασκάνια κόμης του Μπάλενστετ. Η Αδέλα υποστήριξε τον Ντέντι Α΄ τόσο επιθετικά, που ο Λάμμπερτ τού Χέρσφελτ την ονομάζει "μαινόμενη" στο χρονικό του. Ωστόσο οι εξεγερθέντες αυτοί της Θουριγγίας καταβλήθηκαν από τον Αδαλβέρτο επίσκοπο της Βρέμης, έναν από τους επιτρόπους τού νεαρού Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Έτσι επήλθε ειρήνη στη Θουριγγία και στο Μάισσεν· ο Ντέντι Α΄ περιορίστηκε στη Λουσατία και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος Β΄. Νυμφεύτηκε πρώτα την Όντα, κόρη του Τήτμαρ μαργράβου της Σαξονικής Όστμαρκ και είχε τέκνο: Ντέντι Β΄ απεβ. 1069, μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ (i.e. Κάτω Λουσατίας). Αδελαΐδα π. 1030-1071, παντρεύτηκε τον Ερνέστο των Μπάμπενμπερκ μάργραβο της Αυστρίας.Το 1071 απεβίωσε η Όντα και ο Ντέντι Α΄ έκανε το 1069 δεύτερο γάμο με την Αδέλα των Ρεγκιναριδών, κόρη του Λάμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν και είχε τέκνα: Ερρίκος A΄ π. 1070-1103, μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ. Κόνρατ, απεβίωσε σε μάχη με τους Βένδους (Σλαύους του Έλβα).
Ο Ντέντι Α΄, γερμ. Dedo I (1004 - Οκτώβριος 1075) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ (=Κάτω Λουσατίας) από το 1046 και διεκδικητής του τίτλου του μαργράβου του Μάισσεν από το 1069.