Σάντρα Μίλο
 Έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της το 1955 μαζί με τον Αλμπέρτο Σόρντι στη ταινία "The Bachelor". Ο πρώτος σημαντικός ρόλος της ήταν το 1959 χάρη στον παραγωγό Μόρις Έργκας, στο "General della Rovere", σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Ροσελίνι. Εμφανίστηκε επίσης και στην ταινία του "Vanina Vanini", αλλά η καριέρα του Ροσελίνι σταμάτησε σύντομα αφού η ταινία έλαβε σκληρή κριτική στο φεστιβάλ της Βενετίας. Μέχρι να ανακαλυφθεί από τον Φελίνι, η Μίλο έπαιζε ως επί το πλείστον σε κωμωδίες και μελωδράματα. Ο Φελίνι ήταν αυτός που την έπεισε να πάρει το ρόλο της σέξις, ερωμένης απέναντι από τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, στο 8½. Η ταινία κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση, αλλά απέτυχε να αλλάξει την αντίληψη της κοινής γνώμης για την Μίλο και παρόλο που πρωταγωνιστήσε μετά στην "Ιουλιέτα των πνευμάτων", οι περισσότεροι ρόλοι της μετά ήταν σε ταινίες δευτέρου επιπέδου. Απεχώρησε από την ηθοποία το 1968, μόνο για να κάνει μια δεύτερη επιστροφή το 1979. Οι ρόλοι της μετατοπίστηκαν από εκείνους του ερωτισμού σε πιο μεσήλικη γυναίκα. Το 2006-07 περιόδευσε στην Ιταλία με τη θεατρική προσαρμογή του 8½. Η Σάντρα Μίλο έκανε δύο γάμους. Ο πρώτος ήταν με τον παραγωγό Μόρις Έργκας με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την Ντέμπορα και ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον Οτάβιο ντε Λολίς με τον οποίο έκανε δύο γιους, τον Τσίρο και τον Αζούρα. The Bachelor (1955) Wives and Obscurities (1956) The Adventures of Arsène Lupin (1957) Il generale della Rovere (1959) Le chemin des écoliers (1959) The Green Mare (1959) Προσοχή! Δημόσιος κίνδυνος! (1960) Adua e le compagne (1960) Ghosts of Rome (1961) Vanina Vanini (1961) 8½ του Φεντερίκο Φελίνι (1963) Méfiez-vous, mesdames! (1963) La visita (1963) White Voices, (1964) Beautiful Families (1964) Ιουλιέτα των πνευμάτων του Φελίνι (1965) L'ombrellone (1966) The Strange Night (1967) Trusting Is Good... Shooting Is Better (1968) Il cuore altrove (2003) Impotenti esistenziali (2009) Η Σάντρα Μίλο στην IMDb (Αγγλικά)
Η Σάντρα Μίλο (ιταλικά: Sandra Milo), (Τύνιδα, 11 Μαρτίου 1933), είναι Ιταλίδα ηθοποιός. Κέρδισε το βραβείο Νάστρο ντ' Αρτζέντο καλύτερης ηθοποιού για κάθε έναν από τους ρόλους της στο 8½ και στην Ιουλιέτα των πνευμάτων του Φεντερίκο Φελίνι.