Τεύκτρο το πόλιο
 Είναι αυτοφυές, βρίσκεται σε βραχώδεις και ξηρές περιοχές της Μεσογείου. Το ύψος του δεν ξεπερνάει τα 30 εκατοστά και ανθίζει από το μήνα Μάιο έως τον Αύγουστο. Τα άνθη του είναι μικρά λευκά και άοσμα. Πολυετής αειθαλής πόα με γκριζωπό, αρωματικό φύλλωμα και κίτρινα άνθη το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες θέσεις και άγονα, ξηρά, ουδέτερα ή αλκαλικά εδάφη. Χρησιμοποιείται κυρίως ως αποξηραμένο για καλλωπιστικούς και θρησκευτικούς λόγους αλλά και με τη μορφή αφεψήματος ως υπογλυκαιμικό, υποτασικό, τονωτικό κλπ. Έχουν αναφερθεί, ωστόσο, αρκετές περιπτώσεις τοξικής ηπατίτιδας λόγω της χρήσης των παραπάνω βοτάνων, γι΄αυτό είναι προτιμότερο να αποφεύγονται. Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει και άλλα αυτοφυή είδη του γένους, μεταξύ των οποίων το Teucrium montanum και το Teucrium creticum. Η Αντωναίδα Κρήτης κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου
Το Τεύκτρο το πόλιο, λατ. (Teucrium polio-λαμπρύνω), είναι πόα της υποοικογένειας των Τευκτριδών (Teucrioideae), γνωστό στην Κρήτη ως Αντωναίδα και στις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας ως βότανο της Παναγιάς, αμάραντο της Παναγιάς επειδή κοσμεί τα εικονοστάσια των σπιτιών, καθόσον αποξηραμένο παραμένει αμάραντο, λαγοκοιμιθιά, λιβανόχορτο, ύσσωπος κ.ά. Αναφέρεται από τον Διοσκουρίδη και από τον Θεόφραστο. Η επιστημονική του ονομασία πιστεύεται ότι αναφέρεται στον ήρωα του Τρωικού πολέμου τον Τεύκτρο.