Άβελ της Δανίας
 Παντρεύτηκε (1237) την Ματθίλδη του Χόλσταϊν, κόρη του Αδόλφου Δ΄ του Χόλσταϊν, ο κόμης Αδόλφος αποσύρθηκε σε μονή Φραγκισκιανών την ίδια χρονιά και ο Άβελ έγινε αντιβασιλιάς για λογαριασμό των ανήλικων κουνιάδων του Ιωάννη και Γεράρδου. Τον πατέρα του διαδέχθηκε στον θρόνο της Δανίας ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρικ (1241), τα επόμενα χρόνια ο Άβελ συγκρούστηκε με τον αδελφό του προκειμένου να κερδίσει ανεξαρτησία στο δουκάτο του Σλέσβιχ αλλά ο Έρικ αντεπιτέθηκε την επόμενη χρονιά και ανάγκασε τον Άβελ να δραπετεύσει. Ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίστηκε ανάμεσα στα δυο αδέλφια μέχρι που κλείστηκε ειρήνη με την μεσολάβηση της αδελφής τους Σοφίας. Ο Έρικ δολοφονήθηκε ενώ ήταν προσκεκλημένος του αδελφού του στο Σλέσβιχ (1250), αυτό άφησε πολλές υποψίες ότι βρισκόταν ο αδελφός του πίσω από την δολοφονία αφού δολοφόνος ήταν ο ίδιος ο αρχιθαλαμηπόλος του Λάβε Γκούντμουντσεν. Ο Άβελ μαζί με 24 ευγενείς του ορκίστηκαν ότι δεν έχουν καμιά σχέση με την δολοφονία, όταν η υπόθεση ξεκαθαρίστηκε ο Άβελ ορκίστηκε νέος βασιλιάς της Δανίας στις 1 Νοεμβρίου 1250 στο Βίμποργκ. Η βασιλεία του Άβελ διήρκεσε μόνο ενάμιση χρόνο στην συνέχεια συνάντησε σκληρές αντιδράσεις από τους αγρότες της Φρισίας για τους ψηλούς φόρους που επέβαλε. Ο Άβελ ετοίμασε τον στρατό του για να τους τιμωρήσει αλλά δολοφονήθηκε από τον τροχοποιό Έννερ Μπρίτζ στις 29 Ιουνίου 1252 κοντά στο Έιντερστεντ. Την εποχή της δολοφονίας του ο γιος του Βάλντεμαρ ήταν αιχμάλωτος του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας γι'αυτό τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Δανίας ο μικρότερος αδελφός του Χριστόφορος Α΄ της Δανίας, η σύζυγος του Ματθίλδη αποσύρθηκε σε μοναστήρι αλλά αργότερα επανήλθε στην κοσμική ζωή και παντρεύτηκε τον Μπίργκερ Τζάρλ της Σουηδίας (1261). Πολλοί πίστεψαν ότι η δολοφονία του Άβελ ήταν θεία δίκη για την δολοφονία του αδελφού του, ενώ η σορός του βρισκόταν στον καθεδρικό ναό του Σλέσβιχ την νύχτα οι μοναχοί άκουσαν περίεργους ήχους που τους τρομοκράτησαν πιστεύοντας ότι είναι το φάντασμα του Άβελ. Στην συνέχεια ακούστηκαν πολλές αναφορές για έναν μαύρο άντρα ο οποίος πάνω σε ένα άσπρο άλογο με λαμπερά κυνηγόσκυλα κυνηγούσε στα δάση του Σλέσβιχ. Οι απόγονοι του Άβελ, η "Άβελ οικογένεια" βασίλευσε στην νότια Γιουτλάνδη έως το 1375 συχνά σε συμβασιλεία με τους συγγενείς τους στο Χόλσταϊν δημιουργώντας μόνιμο πρόβλημα στο στέμμα της Δανίας με την απειλή της διάσπασης. Ο δισέγγονος του Άβελ θα γίνει για μικρό χρονικό διάστημα βασιλιάς της Δανίας ως Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας. Οι απόγονοι της δισέγγονης του Έλβιγκ του Χόλσταϊν η οποία παντρεύτηκε τον Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας θα διεκδικήσουν ξανά τον θρόνο της Δανίας. Ο Χριστιανός Α΄ της Δανίας του Οίκου του Όλντενμπουργκ από τον οποίο κατάγονται οι σύγχρονοι βασιλείς της Δανίας ήταν απόγονος του Άβελ μέσω της κόρης του Σοφίας. Με τη σύζυγό του Ματθίλδη των Σάουενμπουργκ, κόρη του Αδόλφου Δ΄ κόμη του Χόλσταϊν, απέκτησε τέκνα: Βάλντεμαρ Γ΄ 1238-1257, δούκας του Σλέσβιχ. Σοφία 1240-1284, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Έρικ Α΄ π.1241-1272, δούκας του Σλέσβιχ. Άβελ 1252-1279, κύριος του Λάνγκελαιν. Huitfeldt, Arild. Danmarks Riges Kronike Hartley, Mick. The Duke of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glucksburg. 27 Sep. 2007
Ο Άβελ της Δανίας (δανικά: Abel af Danmark, 1218 - 29 Ιουνίου 1252) ήταν δούκας του Σλέσβιχ από το 1232 έως το 1252 και βασιλιάς της Δανίας από το 1250 μέχρι τον θάνατό του το 1252. Ήταν ο δεύτερος γιος του κορυφαίου βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και της δεύτερης συζύγου του Μπερεγκαρίας της Πορτογαλίας, αδελφός των βασιλέων της Δανίας Έρικ Δ΄ και Χριστόφορου Α΄. Διαδέχθηκε στο Σλέσβιχ τον μεγαλύτερο αδελφό του Έρικ όταν ορκίστηκε βασιλιάς της Δανίας, σαν δούκας του Σλέσβιχ ο Άβελ ήρθε σε σύγκρουση με τον αδελφό του γι'αυτό πολλοί τον θεώρησαν ύποπτο για την δολοφονία του. Πήρε όρκο ότι δεν έχει καμιά σχέση με την δολοφονία και στην συνέχεια ορκίστηκε νέος βασιλιάς, μετά από μια σύντομη περίοδο σκοτώθηκε σε εκστρατεία εναντίον της Φρισίας. Η βασιλεία του ήταν η πιο σύντομη βασιλεία Δανού μονάρχη από τον 9ο αιώνα οι απόγονοι του η οικογένεια του Άβελ είχε την διοίκηση του δουκάτου του Σλέσβιχ μέχρι το 1375,