Μαντουράι
 Το Μαντουράι είναι μια από τις πολλές πόλεις της πολιτείας που ονομάζονται από ελαιώνες, συστάδες ή δάση που κυριαρχούνται από συγκεκριμένη ποικιλία δέντρου ή θάμνου και η ίδια ποικιλία δέντρου ή θάμνου να περιβάλλει την κυρίαρχη θεότητα. Πιστεύεται ότι η περιοχή καλύπτεται με δάσος Καντάμπα και ως εκ τούτου ονομάζεται Κανταμπαβάναμ. Η πόλη αναφέρεται με διάφορα ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των "Μαντουράι", "Κουντάλ", "Μαλιγκάι Μάαναγκαρ", "Νανμαντακουντάλ" και "Θιρουαλαβάι". Η λέξη Μαντουράι μπορεί να προέρχονται από τη λέξη Μαντούτρα (γλυκύτητα), που προκύπτει από το θεϊκό νέκταρ που πλημμύρισε την πόλη από την μπερδεμένη τρίχα του θεού Σίβα. Μια θεωρία δηλώνει ότι το Μαντουράι είναι παράγωγο της λέξης Μαρούθαμ, η οποία δηλώνει το είδος του τοπίου στην εποχή Σάνγκαμ. Μια πόλη στη γειτονική επαρχία Ντιντιγκούλ ονομάζεται Βάντα Μαντουράι (Βόρειο Μαντουράι) και μια άλλη πόλη στην επαρχία Σιβαγκανγκάι ονομάζεται Μαναμαντουράι. Τα διαφορετικά ονόματα με τα οποία αναφέρεται η πόλη ονομάζονται στο ποίημα Θιρουβιλαγιααντάλ πουραάναμ του 7ου αιώνα, γραμμένο από τον Παραντζόθι Μουνιβάρ.Το Κουντάλ σημαίνει συνέλευση ή εκκλησίασμα μελετών ανθρώπων, αναφερόμενο στα τρία ταμιλικά σάνγκαμ που πραγματοποιήθηκαν στο Μαντουράι. Το Νανμαντακουντάλ σημαίνει συμβολή των τεσσάρων πύργων και αναφέρεται στους τέσσερις μεγάλους ναούς για τους οποίους φημιζόταν το Μαντουράι. Οι τέβαραμ, συνθέσεις στα ταμίλ για τον Σίβα από τον 7ο ή 8ο αιώνα, δημιουργήθηκαν από τους τρεις σπουδαίους ναγιανάρ (Σαϊβίτες), τους Αππάρ, Σουνταράρ και Θιρουγκνανασαμπαντάρ, ονομάζουν την πόλη με το όνομα Θιρουαλαβάι. Σύμφωνα με τον Ιράβαθαμ Μαχαντέβαν, μια ταμιλοβραχμική επιγραφή του 2ου αιώνα π.Χ. αναφέρει την πόλη με το όνομα Ματιράι, λέξη των παλαιών ταμίλ που σημαίνει "οχυρωμένη πόλη". Το Μαντουράι βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 9.93°N 78.12°E﻿ / 9.93; 78.12. Έχει μέσο υψόμετρο 101 μέτρων. Το Μαντουράι βρίσκεται στην επίπεδη και εύφορη πεδιάδα του ποταμού Βαϊγκάι, ο οποίος εκτείνεται σε βορειοδυτική-νοτιοανατολική κατεύθυνση μέσα από την πόλη, χωρίζοντάς τη πόλη σε δύο σχεδόν ίσα μέρη. Οι λόφοι Σιρουμαλάι και Ναγκαμαλάι βρίσκονται προς τα βόρεια και δυτικά του Μαντουράι. Η γη μέσα και γύρω από το Μαντουράι χρησιμοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό για τη γεωργική δραστηριότητα, η οποία ενισχύεται από το φράγμα Περιγιάρ. Το Μαντουράι βρίσκεται νοτιοανατολικά των δυτικών Γκατ και η γύρω περιοχή καταλαμβάνει τις πεδιάδες της Νότιας Ινδίας. Ο τύπος του εδάφους στο κεντρικό Μαντουράι είναι κυρίως αργιλοπηλώδες, ενώ τα μαύρα βαμβακερά είδη είναι ευρέως διαδεδομένα στις εξωτερικές παρυφές της πόλης. Στη πόλη καλλιεργούνται κυρίως ρύζι, όσπρια, κεχρί, ελαιούχοι σπόροι, βαμβάκι και ζαχαροκάλαμο.Η δημοτική επιχείρηση του Μαντουράι έχει έκταση 147.97 τ.χλμ. Το Μαντουράι είναι ζεστό και ξηρό για οκτώ μήνες το χρόνο. Οι κρύοι άνεμοι εμφανίζονται τον Φεβρουάριο και το Μάρτιο, όπως και στο γειτονικό Ντιντιγκούλ. Οι θερμότεροι μήνες είναι το τετράμηνο Μάρτιος-Ιούλιος. Η πόλη βιώνει ήπιο κλίμα από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο, μετριασμένο από τις δυνατές βροχές και καταιγίδες, ενώ υπάρχει ένα ελαφρώς δροσερότερο κλίμα από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο. Η ομίχλη και πάχνη είναι σπάνιες και συμβαίνουν μόνο κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Καθώς βρίσκεται σε ίση απόσταση από τα βουνά και τη θάλασσα, το μοτίβο του ωορειοανατολικού μουσώνα και του νοτιοδυτικού μουσώνα, με τον τελευταίο να δίνει περισσότερη βροχή κατά τη διάρκεια του τριμήνου Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου. Η μέση ετήσια βροχόπτωση για την επαρχία Μαντουράι προσεγγίζει τα 850 χιλιοστά.Οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού φθάνουν μέχρι τους 40 °C και κατεβαίνουν μέχρι τους 26.3 °C, αν και οι θερμοκρασίες έως τους 42 °C δεν είναι ασυνήθιστες. Τον ειμώνα οι θερμοκρασίες κυμαίνονται μεταξύ 18 °C και 29.6 °C. Σύμφωνα με μελέτη βασισμένη στα διαθέσιμα δεδομένα από την Ινδική Μετεωρολογική Υπηρεσία για περίοδο άνω των 62 ετών υπάρχει ανοδική τάση στην ατμοσφαιρική θερμοκρασία στο Μαντουράι, η οποία αποδίδεται αστικοποίηση, την χρήση των οχημάτων και τη βιομηχανική δραστηριότητα. Η μέγιστη θερμοκρασία των 42 °C για τη δεκαετία 2001 – 2010 καταγράφηκε το 2004 και το 2010. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η περιοχή που καλύπτεται από τη Δημοτική επιχείρηση του Μαντουράι έχει πληθυσμό 1.017.865 κατοίκων με αναλογία φύλου 999 γυναίκες για κάθε 1.000 άνδρες, πολύ πάνω από τον εθνικό μέσο όρο των 929 γυναικών. Υπάρχουν 100.324 άτομα κάτω των 6 ετών (51.485 άνδρες και 48.839 γυναίκες). Οι προγραμματισμένες κάστες και φυλές αντιπροσώπευαν το 6.27% και 3.1% του πληθυσμού αντίστοιχα. Το μέσο ποσοστό αλφαβητισμού ήταν 81.95%, ανώτερος του εθνικού μέσου όρου του 72.99%. Το πολεοδομικό συγκρότημα του Μαντουράι είχε πληθυσμό 1.465.525 κατοίκων, τρίτο μεγαλύτερο στο Ταμίλ Ναντού και 31ο στην Ινδία.Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Ινδουιστές (αντιπροσωπεύοντας το 85.8% του πληθυσμού), ενώ υπήρχε σημαντική κοινότητα μουσουλμάνων και χριστιανών (8% και 5.2% αντίστοιχα), ενώ το 0.5% ήταν ακόλουθοι άλλων θρησκειών. Οι περισσότεροι κάτοικοι ομιλούν τα Ταμίλ και η πρότυπη διάλεκτος είναι η διάλεκτος του Μαντουράι. Σημαντικές μειονότητες ομιλούν τα Σαουράστρα. Οι ρωμαιοκαθολικοί στο Μαντουράι συνδέονται με την Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Μαντουράι, ενώ οι Προτεστάντες συνδέονται με την Επισκοπή Μαντουράι-Ραμνάντ της Εκκλησίας της Νότιας Ινδίας.Το 2001, οι κάτοικοι φτωχογειτονιών αποτελούσαν το 32.6% του συνολικού πληθυσμού, πολύ υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 15.05%. Η αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης κατά 50% από το 1971 έως το 1981 οφείλεται στην αναβάθμιση της πόλης σε δημοτική επιχείρηση το 1974 και την επακόλουθη ένταξη 13 παντσαγιάτ στα όρια της πόλης. Η μείωση του ποσοστού αύξησης του πληθυσμού μεταξύ του 1981 και 2001 οφείλεται στην διχοτόμηση της επαρχίας Μαντουράι στις επαρχίες Μαντουράι και Ντιντιγκούλ το 1984, και στη συνέχεια την αποκοπή ενός μέρους της πόλης προς την επαρχία Θένι 1997. Το σύνθετο ετήσιο ποσοστό αύξησης μειώθηκε από 4.10% κατά τη διάρκεια του 1971-81 σε 1.27% κατά τη διάρκεια του 1991-2004.
Το Μαντουράι είναι μία από τις μεγάλες πόλεις της Ινδικής πολιτείας Ταμίλ Ναντού. Είναι η διοικητική έδρα της επαρχίας Μαντουράι. Επίσης είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο Ταμίλ Ναντού και η 25η μεγαλύτερη στην Ινδία. Βρίσκεται στις όχθες του Ποταμού Βαϊγκάι και είναι σημαντικός οικισμός για πάνω από δύο χιλιετίες. Η πόλη είναι στενά συνδεδεμένη με τη τοπική γλώσσα, τα ταμίλ. Επίσης συνδέεται με το τρίτο Ταμίλ Σάνγκαμ και λέγεται ότι έχει γίνει μεγάλο συμπόσιο Ταμίλ μελετητών στην πόλη. Η ιστορία της πόλης ανάγεται στον 3ο αιώνα π.Χ., με την πρώτη αναφορά να γίνεται από τον Μεγασθένη, τον Έλληνα πρέσβη στην αυτοκρατορία των Μαουρύα, και τον Τσανάκυα, υπουργό του Μαουρυανού αυτοκράτορα Τσαντραγκούπτα Μαουρύα. Εμπορικοί δεσμοί και κατοίκηση της πόλης είναι εμφανείς από το 300 π.Χ., σύμφωνα με τις ανασκαφές από την Αρχαιολογική Έρευνα της Ινδίας στο Μαναλούρ. Πιστεύεται ότι έχει σημαντική αρχαιότητα και έχει κυβερνηθεί, σε διαφορετικές εποχές, από τους Πάντια, Τσόλα, το Σουλτανάτο του Μαντουράι και την Αυτοκρατορία Βιτζαγιαναγκάρ, τους Μαντουράι Ναγιάκ, το Καρνατικό Βασίλειο, την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών και τις Βρετανικές Ινδίες. Η πόλη έχει πολλά ιστορικά μνημεία, όπως ο ναός Μινάκσι Αμάν και το παλάτι Τιρουμαλάι Ναγιάκ. Το Μαντουράι είναι σημαντικό βιομηχανικό και εκπαιδευτικό κέντρο στο Νότιο Ταμίλ Ναντού. Η πόλη στεγάζει εργοστάσια αυτοκινήτων, καουτσούκ, χημικών και γρανίτη.Το Μαντουράι έχει σημαντικά κυβερνητικά εκπαιδευτικά ιδρύματα όπως το Κολέγιο Ιατρικής του Μαντουράι και η Ομοιοπαθητική Ιατρική Σχολή του Μαντουράι, το Νομικό Κολέγιο του Μαντουράι, το Γεωργικό Πανεπιστήμιο και το Ερευνητικό Ινστιτούτο. Το Μαντουράι πόλη διοικείται από δημοτική επιχείρηση που ιδρύθηκε το 1971. Η πόλη καλύπτει έκταση 147.97 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 1.561.129 κατοίκων το 2011. Η πόλη είναι επίσης η έδρα παραρτήματος του υψηλού δικαστηρίου του Μαντράς. Το παράρτημα του Μαντουράι λειτουργεί από το 2004.