Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ
 Γεννήθηκε στο Μπράουνσβαϊγκ και παρότι ήταν ο τέταρτος γιος, ήταν ο μόνος υγιής από τα τέκνα του Καρόλου Γουλιέλμου Φερδινάνδου, πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Αυγούστας των Γουέλφων-Αννόβερου, κόρης του Φρειδερίκου, πρίγκιπα της Ουαλίας. Το 1789 έγινε λοχαγός του πρωσικού στρατού και έλαβε μέρος σε μάχες κατά της επαναστατημένης Γαλλίας. Το 1805 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Αύγουστος και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Ελς (Ολέσνικα) της Σιλεσίας, εξαρτημένης από την Πρωσία. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο συγγενής του Φρειδερίκος Κάρολος Φερδινάνδος και τον διαδέχθηκε στο Μπέβερν, που επανενώθηκε έτσι με το Βολφενμπύτελ. Το 1806 έλαβε μέρος ως αντιστράτηγος, με αρχιστράτηγο τον πατέρα του, στη μάχη της Ιένας-Άουερστετ. Εκεί ο πατέρας του τραυματίστηκε θανάσιμα και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ. Όταν ο τέταρτος Συνασπισμός εναντίον του Ναπολέοντα ηττήθηκε, το πριγκιπάτο του Βολφενμπύτελ έγινε μέρος του βασιλείου της Βεστφαλίας (1807-13) και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος μετέβη στον πεθερό του στο Μπάντεν. Όταν το 1809 ξέσπασε ο πόλεμος του πέμπτου Συνασπισμού, ο πρίγκιπας βρήκε αφορμή να συστήσει ένα σώμα παρτιζάνων με την υποστήριξη της Αυστρίας, τους Μαύρους Μπραουνσβίκους που φορούσαν μαύρα ως πένθος για την κατοχή της πατρίδας τους. Για να το χρηματοδοτήσει έβαλε υποθήκη το πριγκιπάτο του Ελς. Από τη Βοημία πέρασε στη Βεστφαλία, όπου το 1809 πήρε τον έλεγχο της πόλης του Μπράουνσβαϊγκ για ένα σύντομο διάστημα και έτσι έγινε ήρωας. Προχώρησε στη Βόρειο θάλασσα και πέρασε στη Βρετανία του Γεωργίου Δ΄, συζύγου της αδελφής του, ο οποίος ανέλαβε τη δαπάνη του σώματος και έκανε τον ίδιο αντιστράτηγο του βρετανικού στρατού. Το σώμα αποτελείτο από 2.300 άνδρες, που σχεδόν εξολοθρεύτηκαν στον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου. Το 1813 η Πρωσία κατέλυσε το βασίλειο της Βεστφαλίας και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος επέστρεψε ως δούκας του Μπράουνσβαϊγκ. Το 1815 ο Μέγας Ναπολέων Α΄ επέστρεψε για 100 ημέρες και ο πρίγκιπας έφτιαξε νέο σώμα. Στις Βρυξέλλες πήγε στις 15 Ιουνίου το βράδυ στον χορό της Καρλότας, συζύγου του δούκα του Ρίτσμοντ και την επόμενη ημέρα στη μάχη του Κατρ-Μπρα σκοτώθηκε από μια σφαίρα, δύο ημέρες πριν τη μάχη του Βατερλώ.Τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του, πρώτα ο Κάρολος Β΄ και έπειτα ο Γουλιέλμος ως δούκες του Μπράουνσβαϊγκ. Το 1802 νυμφεύτηκε στην Καρλσρούη τη Μαρία, κόρη του Καρόλου-Λουδοβίκου πρίγκιπα του Μπάντεν και είχε τέκνα: Κάρολος Β΄ 1804-1873, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ, άγαμος Γουλιέλμος 1806-1884, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ, ο τελευταίος του κλάδου των Γουέλφων-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύτελ. Τον διαδέχθηκε ο Ερνέστος-Αύγουστος Β΄ του νεότερου κλάδου των Γουέλφων-Λύνεμπουργκ-Αννόβερου. Το 1874 μπροστά από το ανάκτορο Αρκάντεν του Μπράουνσβαϊγκ στήθηκαν δύο έφιπποι ανδριάντες, του ιδίου και του πατέρα του. Το 1890 ανεγέρθηκε μνημείο στο Κατρ-Μπρα, στο Γκενάπε του Βελγίου, μια στήλη με έναν μπρούτζινο λέοντα στην κορυφή. Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 7, p. 508-514 Hugo von Franckenberg-Ludwigsdorff: Erinnerungen an das Schwarze Corps, welches Herzog Friedrich Wilhelm von Braunschweig-Oels im Jahre 1809 errichtete. Aus dem Tagebuche eines Veteranen. Schwetschke, Braunschweig 1859, digitized. Ruthard von Frankenberg: Im Schwarzen Korps bis Waterloo. Memoiren des Majors Erdmann von Frankenberg. edition von frankenberg, Hamburg 2015, ISBN 978-3-00-048000-3 Robert F. Multhoff (1961), "Friedrich Wilhelm, Herzog von Braunschweig-Lüneburg-Oels", Neue Deutsche Biographie (NDB) (γερμ.), 5, Berlin: Duncker & Humblot, p. 502; (full text online) Louis Ferdinand Spehr: Friedrich Wilhelm, Herzog von Braunschweig-Lüneburg-Oels. Meyer, 1848, digitized. Οίκος των Γουέλφων
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος ο μαύρος (Friedrich Wilhelm von Braunschweig, 9 Οκτωβρίου 1771 - 16 Ιουνίου 1815) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1806-07) και αργότερα αναβαθμίστηκε σε δούκα του Μπράουνσβαϊγκ (1813-15), τμήματα του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Κατά τους Ναπολεόντιους πολέμους εμπόδισε τη Γαλλική εξάπλωση στη Γερμανία με τη Μαύρη λεγεώνα, από όπου και το παρωνύμιό του, ο μαύρος δούκας.