Κλαυδία της Γαλλίας (1499-1524)
 Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΒ΄ και της Άννας της Βρετάνης. Πρώτη σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ και μητέρα του μετέπειτα βασιλιά Ερρίκου Β΄. Καθώς η μητέρα της πέθανε χωρίς αρσενικούς απογόνους, τα δίκαια της Βρετάνης πέρασαν σε αυτήν. Το 1504, η μητέρα της πέτυχε την ανεξαρτησία της Βρετάνης από το Γαλλικό στέμμα και υποσχέθηκε να δώσει το χέρι της κόρης της Κλαυδίας στον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄, με την υπόσχεση να του δώσει σαν προίκα τα εδάφη της Βρετάνης και της Βουργουνδίας. Οι Γάλλοι ευγενείς όμως δεν ήθελαν τον συγκεκριμένο αρραβώνα, που θα οδηγούσε σε μια παρηκμασμένη Γαλλία, και τον διέλυσαν. Οι Γάλλοι ευγενείς πίεσαν τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄ να αρραβωνιάσει την κόρη του με τον Φραγκίσκο, δούκα του Ανγκουλέμ, που θα τον διαδεχόταν σύμφωνα με τον ισχύοντα Σαλικό νόμο. Το 1506, το επτάχρονο κορίτσι αρραβωνιάστηκε τον Φραγκίσκο και το 1514 με τον θάνατο της μητέρας της έγινε δούκισσα της Βρετάνης. Με τον πρόωρο θάνατο της Κλαυδίας, το 1524, τη διαδέχθηκε στη Βρετάνη ο μεγαλύτερος γιος της, Φραγκίσκος Γ΄ της Βρετάνης, δελφίνος της Γαλλίας (1518 – 1536). Μετά τον θάνατο του Φραγκίσκου τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος, μετέπειτα βασιλιάς της Γαλλίας. Όταν ο σύζυγός της, Φραγκίσκος, έγινε βασιλιάς το 1515, δύο από τις κυρίες της αυλής ήταν οι Αγγλίδες Μαρία και Άννα Μπολέιν. Η Μαρία έγινε ερωμένη του βασιλιά, ενώ η Άννα ήταν επίσημη διερμηνέας απέναντι στους Άγγλους επισκέπτες, αλλά επέστρεψε στην Αγγλία το 1521 προκειμένου να γίνει βασίλισσα. Η Κλαυδία ξόδεψε όλη τη ζωή της σε εγκυμοσύνες, ενώ κρατούσε αυστηρούς ηθικούς κανόνες στην οικογένειά της.
Η Κλαυδία της Γαλλίας (Claude de France, 13 Οκτωβρίου 1499 – 20 Ιουλίου 1524), κόρη του Λουδοβίκου ΙΒ', κληρονόμησε το δουκάτο της Βρετάνης από τη μητέρα της, Άννα της Βρετάνης, και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας ως η πρώτη σύζυγος του Φραγκίσκου Α'.