Βερνίκι νυχιών
 Το βερνίκι προέρχεται από την Κίνα και χρονολογείται από το 3000 π.Χ. Γύρω στο 600 π.Χ., κατά τη διάρκεια της δυναστείας Zhou, το βασιλικό παλάτι προτιμούσε τα χρώματα χρυσού και αργύρου. Ωστόσο, το κόκκινο και το μαύρο τελικά αντικατέστησαν αυτά τα χρώματα ως βασιλικά αγαπημένα. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας του Μινγκ, τα βερνίκια νυχιών παραγόταν από ένα μείγμα που περιελάμβανε μελισσοκέρι, ασπράδια αυγών, ζελατίνη, φυτικές βαφές και αραβικό κόμμι. Στην Αίγυπτο, οι κατώτερες τάξεις προτιμούσαν ανοιχτά χρώματα. Οι μουμιοποιημένοι Φαραώ είχαν επίσης τα νύχια τους ζωγραφισμένα με χέννα. Το χρωματισμένο βερνίκι νυχιών δεν εμφανίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1920. Οι πρώιμες φόρμουλες δημιουργίας βερνικιών νυχιών δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας βασικά συστατικά όπως λάδι λεβάντας, καρμίνη, οξειδίου του κασσίτερου και περγαμόντο.
Το βερνίκι νυχιών, γνωστό ως όζα στην βόρεια Ελλάδα και ως μανό στην νότια Ελλάδα, είναι το βερνίκι που μπορεί να εφαρμοστεί στα νύχια του ανθρώπου για να τα διακοσμήσει και να προστατεύσει τις πλάκες των νυχιών. Το σκεύασμα έχει αναθεωρηθεί επανειλημμένα για να ενισχύσει τα διακοσμητικά αποτελέσματά του και για την καταστολή της πυρόλυσης ή της απολέπισης. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτό το υγρό για να δημιουργήσουν απλά και περίπλοκα σχέδια με φωτεινά χρώματα.