Πάιονηρ 5
 Το διαστημικό σκάφος μας έστειλε δεδομένα που σύλλεξε από το μαγνητόμετρο για το μαγνητικό πεδίο και μέτρησε ότι ο μέσος ανενόχλητος διαπλανητικός τομέας ήταν περίπου 5 γ ± 0,5 γ σε μέγεθος. Το διαστημικό σκάφος μέτρησε, επίσης, τα ηλιακά σωματίδια και την κοσμική ακτινοβολία στο διαπλανητικό χώρο. Ο μετρητής μικρομετεωριτών, όμως, απέτυχε να λειτουργήσει σωστά. Η καταγραφή ψηφιακών δεδομένων έχουν διαβιβασθεί σε 1, 8 και 64 bit / s, ανάλογα με την απόσταση του διαστημικού οχήματος από τη Γη και το μέγεθος της κεραίας λήψης. Ο περιορισμός βάρους για τα ηλιακά κύτταρα εμπόδισαν τη συνεχή λειτουργία των πομπών τηλεμετρίας. Συνολικά ολοκλήρωσε 138,9 ώρες λειτουργίας, και πάνω από 3 Μbits δεδομένων ελήφθησαν. Το μεγαλύτερο τμήμα των δεδομένων έγινε δεκτός από το ράδιο τηλεσκόπιο Lovell στο παρατηρητήριο Jodrell Bank και το σταθμό παρακολούθησης της Χαβάης. Τα δεδομένα ελήφθησαν μέχρι τις 30 Απριλίου 1960, που ο θόρυβος του τηλεμετρία και αδύναμη ισχύς του σήματος έκαναν τη λήψη των δεδομένων αδύνατη. Το σήμα του διαστημικού σκάφους εντοπίστηκε από το παρατηρητήριο Jodrell Bank σε απόσταση ρεκόρ των 36.200.000 χιλιόμετρα (22,5 εκατομμύρια μίλια) στις 26 Ιουνίου 1960, αν και ήταν πάρα πολύ αδύναμη μέχρι τότε η λήψη δεδομένων. Pioneer 5 Profile από NASA's Solar System Exploration Space Technology Laboratories Documents Archive
Το Πάιονηρ 5 (επίσης γνωστή ως Alpha 1, Pioneer P-2, και Thor Able 4) ήταν ένα διαστημικό σκάφος στο πλαίσιο του προγράμματος Πάιονηρ της NASA. Είχε ως στόχο να διερευνήσει τον διαπλανητικό χώρο ανάμεσα στις τροχιές της Γης και της Αφροδίτης. Εκτοξεύθηκε στις 11 Μαρτίου 1960 από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ στις 13:00:00 UTC με μάζας 43 kg. Έχει σχήμα σφαίρας με διάμετρο 0,66 μέτρα με τέσσερις ηλιακούς συλλέκτες 1,4 μέτρων. Το διαστημικό σκάφος επιβεβαίωσε την ύπαρξη του διαπλανητικού μαγνητικού πεδίου. Το Πάιονηρ 5 ήταν η πιο επιτυχημένη αποστολή από τις μέχρι τότε Πάιονηρ αποστολές.