Wicca
 Οι μελετητές θρησκευτικών σπουδών ταξινομούν τη Γουίκα σε ένα νέο θρησκευτικό κίνημα και πιο συγκεκριμένα σε μια μορφή σύγχρονου παγανισμού. Επίσης, αρκετοί ακαδημαϊκοί χαρακτήρισαν τη Γουίκα ως μια μορφή θρησκείας της φύσης, ένας όρος που υιοθετήθηκε από πολλούς ασκούμενους και ως μια μυστηριακή θρησκεία. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Γουίκα ενσωματώνει επίσης τη πρακτική της μαγείας, αρκετοί μελετητές την έχουν αποκαλέσει "θρησκεία της μαγείας". Επιπλέον, η Γουίκα είναι μια μορφή δυτικού εσωτερισμού και πιο συγκεκριμένα ένα μέρος του εσωτερικού ρεύματος, που είναι γνωστό ως αποκρυφισμός. Αν και αναγνωρίστηκε ως θρησκεία από τους ακαδημαϊκούς, ορισμένοι ευαγγελικοί χριστιανοί προσπάθησαν να αρνηθούν τη νομική της αναγνώριση ως θρησκεία, ενώ ορισμένοι Γουικανοί απέφευγαν και οι ίδιοι τον όρο "θρησκεία". Παρόλο που η Γουίκα ως θρησκεία είναι ξεχωριστή από άλλες μορφές σύγχρονου παγανισμού, υπήρξε αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των διαφορετικών παγανιστικών θρησκειών. Συνεπώς, η Γουίκα έχει επηρεάσει και επηρεαστεί από άλλες παγανιστικές θρησκείες, καθιστώντας έτσι σαφείς διαφοροποιήσεις μεταξύ τους, συνδέοντας τη, με μια οργανωμένη θρησκεία αντί για "πνευματικότητα" ή "τρόπος ζωής". Οι όροι "Wizard" και "Warlock" (μάγος) είναι γενικά αποθαρρυμένοι στη κοινότητα. Στη Γουίκα, οι ονομασίες αναφέρονται ως παραδόσεις ενώ οι μη-Γουικανοί συχνά ονομάζονται, "cowans" (ελευθεροτέκτονες). Οι θεολογικές απόψεις στη Γουίκα ποικίλουν. Η συγκεκριμένη θρησκεία συμπεριλαμβάνει θεϊστές, αθεϊστές και αγνωστικιστές με μερικούς να αντιλαμβάνονται τις θεότητες της θρησκείας ως οντότητες με κυριολεκτική ύπαρξη και άλλοι που τις βλέπουν ως αρχέτυπα ή σύμβολα του Carl Jung. Ακόμη και ανάμεσα στους θεϊστές Γουικανούς, υπάρχουν αποκλίνουσες πεποιθήσεις καθώς η Γουίκα περιλαμβάνει πανθεϊστές, πανενθεϊστές, μονοθεϊστές, δυϊστές, και πολυθεϊστές. Το κοινό χαρακτηριστικό όμως σε αυτές τις αποκλίνουσες αντιλήψεις, είναι πως οι θεότητες της Γουίκα, θεωρούνται μορφές αρχαίων προχριστιανικών θεοτήτων από τους πιστούς. Οι περισσότερες αρχικές ομάδες των Γουικανών ακολούθησαν πιστά τη δυϊστική λατρεία του Θεού με τα Κέρατα, συσχετισμένος με το κυνήγι και της Μητέρας Θεάς, πιστεύοντας ότι αυτές ήταν οι αρχαίες θεότητες που λάτρευαν οι κυνηγοί-συλλέκτες την Εποχή του Λίθου των οποίων η λατρεία είχε περάσει από γενιά σε γενιά μέχρι και σήμερα. 'Αλλοι Γουικανοί, έχουν υιοθετήσει διαφορετικές μορφές θεότητας από εκείνες του Θεού με τα Κέρατα και της Μητέρας Θεάς. Για παράδειγμα ο Θεός είχε ερμηνευτεί ως ο Βασιλιάς του Δρυός, Βασιλιάς του Ιξού , Θεός του Ήλιου καθώς και ο Θεός της Βλάστησης. Έχει επίσης διατυπωθεί ως ο Ηγέτης του άγριου Κυνηγιού και ως Άρχοντας του Θανάτου. Η Θεά συνήθως απεικονίζεται ως Τριπλή Θεά και ως εκ τούτου είναι μία Τριαδική Θεότητα που περιλαμβάνει τη Παρθένα Θεά (Maiden) , τη Θεά Μητέρα (Mother Goddess) και την Γηραιά Θεά (Crone), οι οποίες έχουν διαφορετική σημασία η κάθε μία, τη παρθενία , τη γονιμότητα και τη σοφία. Ο Γκάρντνερ δήλωσε ότι πέρα από τις δυο θεότητες της Wicca υπάρχει η "Υπέρτατη Θεότητα" ή "Πρωταρχική Θεότητα", μια οντότητα που είναι πολύ περίπλοκη για να καταλάβει ο άνθρωπος.Αυτή η πεποίθηση είχε υιοθετηθεί από άλλους εξέχοντες ασκούμενους, οι οποίοι την ανέφεραν ως "Κοσμικό Λόγο" ή "Ανώτατη Κοσμική δύναμη". Ο Γκάρντνερ θεώρησε αυτή την Ανώτατη Θεότητα ως μια ολόπλευρη οντότητα που δημιούργησε τους "Υπό-Θεούς", μεταξύ των οποίων είναι ο Θεός και η Θεά, αλλά που δεν συμμετείχε αλλιώς στον κόσμο. Εναλλακτικά, άλλοι Γουικανοί έχουν ερμηνεύσει μια τέτοια οντότητα ως ένα πανθεϊστικό ον, από το οποίο ο Θεός και η Θεά είναι όψεις Του. Παρά το γεγονός ότι ο Γκάρντνερ κατέκρινε το μονοθεϊσμό, αποκαλώντας το, Πρόβλημα του Κακού, μονοθεϊστικές μορφές της Γουίκα αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του 1960, όταν η Εκκλησία της Γουίκα με έδρα τις ΗΠΑ, ανέπτυξε μια θεολογία που είχε τις ρίζες της, στη λατρεία αυτού που περιέγραψαν ως "μία θεότητα, χωρίς φύλο".Στη δεκαετία του 1970 αναπτύχθηκαν οι ομάδες "Dianic Wiccan", οι οποίες ήταν αφιερωμένες σε μια μοναδική, μονοθεϊστική Θεά, τη Ντιάνα. Αυτή η προσέγγιση επικρινόταν συχνά από τα μέλη των βρετανικών παραδοσιακών ομάδων Γουικανών, οι οποίοι κατηγορούσαν το μονοθεϊσμό της Θεάς αυτής, για μια ανεστραμμένη απομίμηση της χριστιανικής θεολογίας.Όπως και σε άλλες μορφές της Γουίκα, ορισμένοι μονοθεϊστές της Θεάς εξέφρασαν την άποψη ότι η Θεά δεν είναι μια οντότητα με κυριολεκτική ύπαρξη, αλλά ένα αρχέτυπο του Carl Jung. Οι πεποιθήσεις που σχετίζονται με τη μετά θάνατον ζωή ποικίλλουν μεταξύ των Γουικανών και δεν καταλαμβάνουν κεντρική θέση στη θρησκεία. Καθώς ο ιστορικός Ronald Hutton παρατήρησε, "η ενστικτώδης θέση των περισσότερων Γουικανών... φαίνεται να είναι ότι αν κάποιος κάνει το μεγαλύτερο μέρος της παροντικής του ζωής, από κάθε άποψη, τότε η επόμενη ζωή θα είναι σίγουρα επωφελής από τη διαδικασία και έτσι μπορεί κανείς να επικεντρωθεί στο παρόν". Παρόλο που υπάρχουν Γουικανοί που δεν πιστεύουν σε καμία μορφή μετά θάνατον ζωής, είναι εν τούτοις μια κοινή πίστη μεταξύ των Γουικανών ότι οι άνθρωποι έχουν πνεύμα ή ψυχή που επιβιώνει μετά τον σωματικό θάνατο. Παρόλο που δεν έγινε αποδεκτό από όλους τους Γουικανούς, η μετενσάρκωση είναι η κυρίαρχη πεποίθηση για τη μετά θάνατον ζωή στη Γουίκα, αρχικά υιοθετημένη από τον Γκάρντνερ. Οι κατανοήσεις του τρόπου λειτουργίας του κύκλου της μετενσάρκωσης διαφέρουν μεταξύ των πιστών. Ο περίφημος Γουικανός Raymond Buckland, για παράδειγμα, επέμενε ότι οι ανθρώπινες ψυχές θα ενσαρκώνονταν μόνο στο ανθρώπινο σώμα, ενώ άλλοι Γουικανοί πιστεύουν ότι μια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί σε οποιαδήποτε μορφή ζωής. Υπάρχει επίσης μια κοινή πεποίθηση στη Γουίκα, ότι οποιαδήποτε μάγισσα θα μετενσαρκωθεί ως μελλοντική μάγισσα, μια ιδέα που αρχικά εξέφρασε ο Γκάρντνερ. Ο Γκάρντνερ διατύπωσε επίσης την άποψη ότι η ανθρώπινη ψυχή αναπαύεται για μια περίοδο μεταξύ του σωματικού θανάτου και της ενσάρκωσής της, με αυτό τον τόπο ανάπαυσης να αναφέρεται ως "The Summerland" (Χώρα του Θέρους) μεταξύ της κοινότητας της Γουίκα. Αυτό επιτρέπει σε πολλούς Γουικανούς να πιστεύουν ότι τα μέντιουμ, έχουν την ικανότητα να έρχονται σε επαφή με τα πνεύματα των νεκρών, μια πεποίθηση που υιοθετείται από τον Πνευματισμό . Τριπλή Θεά
Wicca (Γουίκα) ονομάζεται μία θρησκεία, παρακλάδι του παγανισμού, η οποία βασίζεται στην φύση και στη δύναμή της. Αναπτύχθηκε στην Αγγλία στα μέσα του 20ου αιώνα και εισήχθη στο κοινό το 1954 από τον Gerald Gardner (Τζέραλντ Γκάρντνερ), ένα Βρετανό συνταξιούχο δημόσιο υπάλληλο. Ο όρος "Wicca" πιστεύεται ότι αποτελεί αρχαία εκδοχή της λέξης Witchcraft (Μαγεία) ή "Wise craft" (Τέχνη της Σοφίας) και ότι χρονολογείται από την εποχή των Αγγλοσαξόνων. Η Γουίκα βασίζεται σε ένα σύνολο από ποικίλα παγανιστικά και ερμητικά μοτίβα που είναι υπεύθυνα για την θεολογική της δομή και τις τελετουργικές πρακτικές της. Στη θρησκεία αυτή, τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται (π.χ. η πεντάλφα) και σε πλήρη αντίθεση με τον σατανισμό, έχουν τελείως διαφορετική σημασία. Επίσης, μεγάλο κομμάτι της Wicca είναι η μαγεία. Η μαγεία που χρησιμοποιούν οι Wiccans (Γουικανοί), δεν έχει καμία σχέση με τα μαγικά που συνήθως εφαρμόζονται (μαύρη μαγεία). Μαγεία θεωρείται η χρήση, απορρόφηση και αποβολή της ενέργειας που έχει κρυμμένη μέσα της η Φύση και η εφαρμογή της για καλό σκοπό. Άλλωστε, βασική αρχή της Wicca είναι: "Κάνε οτιδήποτε θέλεις, εφόσον δεν πληγώνει κανένα". Η Γουίκα είναι τυπικά δυϊστική θρησκεία, λατρεύοντας μία Θεά και ένα Θεό. Οι δύο αυτές θεότητες προβάλλονται παραδοσιακά ως η Θεά της Σελήνης και ο Κερασφόρος Θεός, αντίστοιχα. Από τη στιγμή που δυϊσμός είναι παραδοσιακός στη Γουίκα, οι πεποιθήσεις κυμαίνονται από τον πολυθεϊσμό μέχρι τον πανθεϊσμό ή τον μονισμό ακόμα και μέχρι τον μονοθεϊσμό της γυναικείας θεότητας. Μερικά πολύ μεγάλης σημασίας αντικείμενα / έννοιες και ασχολίες των Γουικανών είναι: οι βωμοί (altars), οι κρύσταλλοι, τα κεριά, τα ραβδιά, το Βιβλίο των Σκιών, το ταρώ,και η πεντάλφα. Βωμός ονομάζεται ο προσωπικός χώρος στον οποίο ένας Γουικανός εφαρμόζει τα ξόρκια του, κάνει εργασίες μαγείας, διαβάζει τα ταρώ του. Μπορεί να είναι ένα κομμάτι ξύλο, μια οποιαδήποτε επιφάνεια στην οποία έχει όλα τα αντικείμενα που χρειάζεται. Είναι ένας πολύ σημαντικός χώρος για το άτομο αυτό και ένα μεγάλο βήμα του προς τη θρησκεία.Οι κρύσταλλοι θεωρείται πως μεταδίδουν ενέργεια στο άτομο. Κάποιοι επίσης πιστεύουν, ότι μερικά κρύσταλλα γιατρεύουν κάποιες πληγές που μπορεί να έχει κάποιος στην ψυχή, ότι ηρεμούν το άτομο ή και ότι το φέρνουν πιο κοντά στη φύση. Αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της θρησκείας αυτής και συνήθως βρίσκονται πάντα στο altar για να βοηθήσουν κατά τη διάρκεια των εργασιών μαγείας.Τα κεριά είναι το πιο βασικό στοιχείο σε ένα altar και συνήθως αντιπροσωπεύουν τις θεότητες που πιστεύει ο κάθε Wiccan. Πάντα είναι αναμμένα κατά τη διάρκεια μαγείας.Τα ραβδιά είναι ένα μέσο με το οποίο το άτομο μπορεί να απορροφήσει ή να αποβάλλει ενέργεια, έτσι ώστε να εφαρμόσει διάφορα τελετουργικά, όπως τη δημιουργία ενός προστατευτικού κύκλου (casting a circle).Το Βιβλίο των Σκιών είναι ένα από τα πιο σημαντικά αντικείμενα, καθ όλη τη διάρκεια της ζωής ενός Wiccan. Το βιβλίο αυτό είναι κάτι σαν ένα ημερολόγιο που φτιάχνει το κάθε άτομο ξεχωριστά και που περιέχει μέσα όλα όσα χρειάζεται να ξέρει σχετικά με τη θρησκεία, τα αντικείμενα που σχετίζονται με αυτήν, διάφορα ξόρκια και φίλτρα που θα ήθελε το άτομο να καταγράψει. Ένας Wiccan μπορεί να έχει πολλά τέτοια βιβλία. Βέβαια το Βιβλίο των Σκιών είναι ένα πολύ προσωπικό βιβλίο, που πολλοί wiccans δεν εμπιστεύονται σε κανένα εκτός από τον εαυτό τους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται να το δει κάποιος άλλος. Όμως θεωρείται γρουσουζιά η αντιγραφή του Βιβλίου των Σκιών κάποιου άλλου κατά γράμμα. Ο μόνος αποδεκτός τρόπος για να πάρεις ένα τέτοιο βιβλίο είναι: εάν μεταφέρεται ως κληρονομιά, ή το έχεις αγοράσει και χρησιμοποιείς μόνο αυτά που πιστεύεις ότι σου ταιριάζουν περισσότερο. Επίσης, προτιμάται να είναι χειρόγραφο το βιβλίο, παρά εκτυπωμένο. Μπορεί να περιέχει, ζωγραφιές, χρώματα, κτλ.Ταρώ είναι ένα σετ χαρτιών, τα οποία προβλέπουν το μέλλον ή συμβουλεύουν για αυτό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και άλλη συναφής τράπουλα για τον ίδιο σκοπό ή ακόμη και ένα απλό σετ χαρτιών. Επίσης και οι Ρούνοι έχουν τις ίδιες ιδιότητες.Η πεντάλφα αντιπροσωπεύει, από τις αρχαίες εποχές, τα πέντε βασικά στοιχεία της φύσης: Ύδωρ, Γαία , Ιδέα ή Ιερόν, Ειλή (θερμότητα του ήλιου), Αήρ. Όταν είναι γυρισμένο με την πάνω γωνία να κοιτά προς τα πάνω, αντιπροσωπεύει τον αέρα, ενώ προς τα κάτω τη γη.