Ιουλιανός μπεν Σαμπάρ
 Το 529 ο Ιουλιανός ηγήθηκε μίας εξέγερσης εναντίον της Ρωμανίας, που είχε τότε Αυτοκράτορα τον Ιουστινιανό Α΄, διότι η νομοθεσία του απαγόρευε τη θρησκεία των Σαμαριτών, σύμφωνα με τον Προκόπιο. Ωστόσο ο Κύριλλος ο Σκυθοπολίτης ισχυρίζεται ότι η αιτία ήταν η ένταση με τους Χριστιανούς. Ο Ιουλιανός ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά του Ισραήλ, παίρνοντας ως πρότυπό του τον Ιεροβοάμ και οδήγησε έναν στρατό Σαμαρειτών να λεηλατήσει τις πόλεις Σκυθόπολη, Καισάρεια Μαριτίμα, Νεάπολη, Βηθλεέμ και Εμμαούς. Ως το 530 είχε επιτύχει στο να καταλάβει όλη τη Σαμάρια. Η εξέγερση σημαδεύτηκε από μεγάλης κλίμακας σφαγές των Χριστιανών και καταστροφές εκκλησιών. Ο Ιουστινιανός Α΄ ζήτησε τη συνδρομή των Γασσανιδών και ως το 531 είχε κατασταλεί η εξέγερση. Ο Ιουλιανός αποκεφαλίστηκε σύμφωνα με τον Θεοφάνη τον Ομολογητή. Δεκάδες χιλιάδες Σαμαρειτών σκοτώθηκαν και σκλαβώθηκαν και πολλοί πωλήθηκαν ως δούλοι σε όλη τη Μέση Ανατολή. Άλλοι πωλήθηκαν τόσο μακριά όσο η Περσία των Σασσανιδών, όπου οι απόγονοί τους θα περιλαμβανόταν στην Περσική εισβολή στην Παλαιστίνη 85 έτη μετά. Η εξέγερση του Ιουλιανού έχει συγκριθεί με την εξέγερση του Μπαρ Κοκμπά, που είχε γίνει 400 έτη πριν. Και οι δύο εξεγέρσεις ήταν ενάντια στην ξένη αυτοκρατορική κατοχή, οδηγήθηκαν από αυτο-ανακηρυχθέντες Μεσσίες και ήταν στην αρχή επιτυχείς, ενώ μετά κατεστάλησαν βάναυσα. Ωστόσο ανόμοια με τους Εβραίους, η Σαμαρειτική κοινότητα δεν ανέκαμψε ποτέ από την εθνική της κάθαρση και από τότε είναι μία μειοψηφία στη Σαμάρια. Irfan Shahîd Byzantium and the Arabs in the Sixth Century, Volume 2, Part 2 Harvard University Press (2010) p8 Alan David Crown The Samaritans Coronet Books (1989) pp74-75 Timothy E. Gregory "A History of Byzantium", Volume 2, Blackwell Publishing (2005) p135
Ο Ιουλιανός, ο γιος το Σαμπάρ ή του Σαχίρ, ελληνοποιημένα Σαβαρίδης, ήταν ένας μεσσιανικός ηγέτης των Σαμαρειτών, που ηγήθηκε μίας εξέγερσης εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τις αρχές του 6ου αι., η οποία όμως απέτυχε.