Επιστολή προς Εφεσίους
 Αξιοσημείωτο είναι ότι η επιστολή αυτή, πουθενά δεν αναφέρει ποιοι ήταν οι αποδέκτες της και καμία προσωπική ή τοπική μνεία γίνεται που να συνηγορεί ότι απευθυνόταν προς τους Εφεσίους. Αλλά ούτε και στο τέλος περιλαμβάνονται οι συνήθεις στις επιστολές του Παύλου ασπασμοί. Οι παραλήψεις όμως αυτές δεν θα μπορούσαν να ήταν νοητές αν πράγματι η επιστολή αυτή απευθυνόταν μόνο προς τους Εφεσίους. Συνεπώς η μεν ονομασία της επιστολής φέρεται να είναι μεταγενέστερη και "αυθαίρετη", ενώ σύμφωνα με την άποψη των ερευνητών αυτή αποτελεί ουσιαστικά μια εγκύκλιο προς ομάδα χριστιανικών κοινοτήτων της Μικράς Ασίας και όχι μόνο στη συγκεκριμένη χριστιανική κοινότητα, η οποία είχε αναπτυχθεί μετά την αναγκαστική αναχώρηση του Παύλου από την Έφεσο. Σημειώνεται ότι ο Παύλος είχε μείνει στην Έφεσο τρία χρόνια, αναπτύσσοντας εκεί πλούσια αποστολική δράση έχοντας δημιουργήσει πολλούς δεσμούς με τον χώρο, όταν τελικά εξεγέρθηκαν εναντίον του οι Εφέσιοι, όπως είχε συμβεί ομοίως και στην αρχαία Αθήνα. Αφορμή που οδήγησε τον Απόστολο Παύλο στη συγγραφή της, σύμφωνα πάντα με τους ερευνητές, πιθανολογούνται οι ειδήσεις που μπορεί να έλαβε περί κάποιων εκδηλώσεων και τάσεων των χριστιανικών κοινοτήτων με εβραϊκές - "ιουδαΐζουσες" - απόψεις που είχαν αρχίσει να εισάγονται με κίνδυνο διάσπασης της ενότητας αυτών επί του σωτήριου έργου του Ιησού Χριστού και του πνευματικού χαρακτήρα της διδασκαλίας του. Η περιγραφή της "πανοπλίας του Θεού" βρίσκεται στην επιστολή αυτή. (Εφεσίους 6:13-17) Η Επιστολή προς Εφεσίους διακρίνεται σε έξι κεφάλαια με αρχαία ελληνική αρίθμηση α΄, ή Α΄ - στ΄ ή Στ΄, στους δε δυτικούς με αρίθμηση 1 - 6. Περιλαμβάνοντας το 1ο κεφάλαιο 23 εδάφια, το 2ο - 22 εδάφια, το 3ο - 21 εδάφια, το 4ο - 32 εδ., το 5ο - 33 εδ. και το 6ο - 24 εδάφια. Η Επιστολή προς Εφεσίους παραδίδεται με το ακόλουθο διάγραμμα: Προοίμιο (α':1 - 2) Δογματικό (α':3 - γ':21), όπου εδώ αναφέρεται και αναπτύσσεται η διδασκαλία περί της "εν Χριστώ" σωτηρίας και η θέση του πιστού "εν Χριστώ" Παραινετικό (δ':1 - στ':20), με αναφορά στη πρακτική του πιστού "εν Κυρίω". Επίλογος (στ':21 - 24), με αναφορά σε προσωπικές ειδήσεις του Αποστόλου. Από ιστορικής άποψης την επιστολή αυτή φέρεται να εισήγαγε ως κανονική επιστολή του Αποστόλου Παύλου, προκειμένου να συμπεριληφθεί στη Καινή Διαθήκη ο Σέργιος - Τυχικός ένας οπαδός του Παυλικιανισμού, όπως ο ίδιος είχε κομίσει και εισαγάγει και τις επιστολές προς Φιλήμονα και προς Κολοσσαείς. Την γνησιότητα όμως της επιστολής αυτής έχουν αμφισβητήσει πολλοί ερευνητές φιλόλογοι και θεολόγοι και κυρίως από το χώρο των Διαμαρτυρομένων, καθώς και πολλοί άλλοι εκκλησιαστικοί συγγραφείς που συνηγορούν υπέρ αυτής περισσότερο από τις εσωτερικές ιδέες, το γλωσσικό χαρακτήρα και το ύφος του ίδιου του κειμένου. Παρατηρήθηκε ακόμα και μια φιλολογική συγγένεια με την παραπάνω τελευταία επιστολή κατά το ύφος και το περιεχόμενο. Νεότεροι δε ερευνητές υποστήριξαν την άποψη ότι η Επιστολή προς Εφεσίους αποτελεί μεταγενέστερη επεξεργασία της Β' Επιστολής προς Κορινθίους. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.8ος, σελ.578. "Επιστολή προς Εφεσίους" newlife4you.gr: το αρχαίο κείμενο του βιβλίου στην κριτική έκδοση των Νέστλε-Άλαντ gospel.gr: το βιβλίο στην Νεοελληνική Μετάφραση και στην Μεταφορά στη Νεοελληνική
Η Επιστολή προς Εφεσίους είναι μία από τις κανονικές επιστολές που φέρεται να έγραψε ο Απόστολος Παύλος η οποία και συμπεριλαμβάνεται ως ένα από τα 27 κανονικά βιβλία της Καινής Διαθήκης. Θεωρείται μία από τις πρώτες επιστολές που έστειλε ο Παύλος τις λεγόμενες "Επιστολές του δεσμωτηρίου", ή "Επιστολές της αιχμαλωσίας". Γράφτηκε όταν ο Παύλος ήταν ακόμα φυλακισμένος κατ΄ άλλους στη Ρώμη και κατ΄ άλλους στη Καισάρεια, μαζί με τις επιστολές Προς Φιλιππησίους, Προς Κολοσσαείς και Προς Φιλήμονα. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το έτος 60 με 61 ενώ κατ' άλλους το 80 με 100 μ.Χ.