Ορόσιος
 Παρά τη σημασία των βιβλίων του, πολλά ερωτήματα παραμένουν σχετικά με τη ζωή του, εμποδίζοντας τις προσπάθειες για την κατασκευή μιας βιογραφίας με βεβαιότητα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για πηγές πληροφοριών σχετικά με τη γέννηση και το τέλος του. Ωστόσο η ζωή του έχει μελετηθεί ευρέως, και υπάρχουν αρκετοί συγγραφείς, που προτείνουν ημερομηνίες και για τα δύο γεγονότα. Οι κύριες βιογραφικές αναφορές για τον Ορόσιο προέρχονται από τα γραπτά του Γεννάδιου της Μασαλίας και του Μπραούλιο της Σαραγόσα, αν και τα δικά του γραπτά δεν πρέπει να παραβλεφθούν. Επιπλέον ο Ορόσιος αναφέρεται σε επιστολές, που έγραψε ο Αυγουστίνος. Εκδόσεις Μεταφράσεις Επιρροή Βόμπιο Ορόσιος "Orosius, Paulus". Encyclopædia Britannica. Vol. 20 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 327. Βιβλία του Paulus Orosius Pacian of Barcelona, Orosius of Braga, in Iberian Fathers, τ. 3, The Catholic University of America Press, 1999;(ISBN 978-0813200996)Δημοσιεύσεις για τον Ορόσιο στα αγγλικά Linstädter, Marc-Antoine, Paulus Orosius - χριστιανός προπαγανδιστής;, GRIN Verlag, 2013;(ISBN 978-3638832410) Van Nuffelen, P., Orosius and the Rhetoric of History (Oxford Early Christian Studies), OUP Oxford 2012;(ISBN 978-0199655274) Ó Corráin, Donnchadh, "Orosius, Ireland, and Christianity", Peritia 28, 2017 https://www.brepolsonline.net/doi/pdf/10.1484/J.PERIT.5.114565?download=trueΔημοσιεύσεις για το Orosius στα Ισπανικά Alonso Nuñez, José Miguel, “La metodología histórica de Paulo Orosio”, en Helmántica Nº 136–138, 1994, σσ. 373–379. Beltrán Corbalán, Domingo, González Fernández, Rafael y Martínez Cavero, Pedro, «El Commonitorium de Orosio: traducción y Commentario», en Faventia: Revista de filología clàssica Nº 21, pp. 199. 65,83. Το πλήρες κείμενο (στα ισπανικά) από το άρθρο βρίσκεται στη διεύθυνση https://ddd.uab.cat/record/571 . Συμβουλευτείτε τον Οκτώβριο του 2008. Fuentes De La Rosa, María Luisa, Orosio y su tiempo, 1η Έκδοση, Μαδρίτη: Editorial de la Universidad Complutense de Madrid, 1990. García Fernández, Francisco José, «La imagen de Hispania y los hispanos a finales de la Antigüedad. Las Historiae Adversum Paganos de Paulo Orosio”, en Conimbriga Nº44, 2005, σελ. 281–299. Martínez Cavero, Pedro, El pensamiento histórico y antropológico de Orosio, 1η Έκδοση, Μούρθια: Universidad. Área de Historia Antigua, 2002. Rábe Navarro Miguel Ángel, «Una interpretación de fuentes y métodos en la Historia de Paulo Orosio», en Tabona. Revista de Prehistoria, Arqueología y Filología Clásicas Nº32, 1985–1987, σσ. 377–393. Torres Rodríguez, Casimiro, Paulo Orosio. Su vida y sus obras, 1st Edition, La Coruña: Fundación Pedro Barrie de la Maza Conde de Fenosa, 1985. Το Orosius's Historiarum Adversum Paganos Libri VII στο Thelatinlibrary.com (στα Λατινικά) Orosius's Historiae Adversum Paganos at Attalus (λατινικό κείμενο και αγγλική μετάφραση) Η Ιστορία του Οροσίου κατά των ειδωλολατρών Αρχειοθετήθηκε 2013-03-08 στο Wayback Machine. (στα αγγλικά) Ο Ορόσιος ως πηγή για τον Ιμπν Χαλντούν Μια συλλογή από συνδέσμους για το Orosius Opera Omnia του Migne Patrologia Latina με Αναλυτικά Ευρετήρια Αρχείο Διαδικτύου
O Παύλος Ορόσιος, λατιν.: Paulus Orosius, (π. 375/385 μ.Χ. – π. 420) , ήταν Ρωμαίος ιερέας, ιστορικός και θεολόγος και μαθητής του Αυγουστίνου της Ιππώνος. Πιθανόν να γεννήθηκε στην Μπρακάρα Αυγούστα (τώρα Μπράγκα, Πορτογαλία), τότε πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας Γαλαισίας, η οποία ήταν η πρωτεύουσα τού βασιλείου των Σουάβων με το τέλος του. Αν και υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα σχετικά με τη βιογραφία του, όπως η ακριβής ημερομηνία γέννησής του, είναι γνωστό ότι ήταν ένα πρόσωπο κάποιου κύρους από πολιτιστική άποψη, καθώς είχε επαφή με τις μεγαλύτερες μορφές της εποχής του όπως ο Αυγουστίνος της Ιππώνος και ο Ιερώνυμος του Στρίδωνα. Για να συναντηθεί μαζί τους, ο Ορόσιος ταξίδευσε σε πόλεις της νότιας ακτής της Μεσογείου, όπως η Ιππών Ρέγιος, η Αλεξάνδρεια και η Ιερουσαλήμ. Αυτά τα ταξίδια καθόρισαν τη ζωή και την πνευματική του παραγωγή. Ο Ορόσιος δεν συζήτησε απλώς θεολογικά θέματα με τον Αυγουστίνο: συνεργάστηκε μαζί του και στο βιβλίο Η Πόλη του Θεού. Επιπλέον το 415 επιλέχθηκε να ταξιδέψει στην Παλαιστίνη, για να ανταλλάξει πληροφορίες με άλλους διανοούμενους. Στο ίδιο ταξίδι μπόρεσε επίσης να συμμετάσχει σε συνεδρίαση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου στην Ιερουσαλήμ, και του ανατέθηκε η μεταφορά των λειψάνων του Αγίου Στεφάνου. Η ημερομηνία τού τέλους του είναι επίσης ασαφής, αν και φαίνεται ότι δεν ήταν νωρίτερα από το 418, όταν τελείωσε ένα από τα βιβλία του, ή αργότερα από το 423. Έγραψε συνολικά τρία βιβλία, εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι τα Επτά Βιβλία της Ιστορίας κατά των Παγανιστών (λατινικά: Historiarum Adversum Paganos Libri VII‎),που θεωρείται ένα από τα έργα με τη μεγαλύτερη επίδραση στην ιστοριογραφία κατά την περίοδο μεταξύ της Αρχαιότητας και του Μεσαίωνα, καθώς και ένα από τα σημαντικότερα ισπανικά βιβλία όλων των εποχών. Μέρος της σημασίας του προέρχεται από το γεγονός, ότι ο συγγραφέας δείχνει την ιστοριογραφική του μεθοδολογία. Το βιβλίο είναι μία ιστορική αφήγηση, που εστιάζει στους παγανικούς λαούς από την πρώιμη εποχή, μέχρι την εποχή που ζούσε ο Ορόσιος. Ο Ορόσιος ήταν μία προσωπικότητα με μεγάλη επιρροή, τόσο για τη διάδοση πληροφοριών (Η Ιστορία κατά των Παγιανιστών ήταν μία από τις κύριες πηγές πληροφοριών σχετικά με την Αρχαιότητα, που χρησιμοποιούνταν μέχρι την Αναγέννηση), όσο και για τον εξορθολογισμό της μελέτης της ιστορίας (η μεθοδολογία του επηρέασε πολύ τους μεταγενέστερους ιστορικούς) .