Εδαφικές αλλαγές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
 1 Οκτωβρίου 1949. Η ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ανακοινώθηκε επίσημα από τον Μάο Τσετούνγκ (που κυβέρνησε από το 1949 έως το 1976) στη Τιενανμέν στο Πεκίνο. Στις 13 Οκτωβρίου 1949 έγινε η προσάρτηση του Σιντσιάνγκ στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. 1 Μαΐου 1950, το νησί Χαϊνάν ήταν πλήρως υπό τον έλεγχο του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού. Το νησί Χαϊνάν προσαρτήθηκε από τη Δημοκρατία της Κίνας με μεγάλες απώλειες. 19 Μαΐου 1950, το μεγαλύτερο αρχιπέλαγος της Κίνας - το Τσοουσάν, ήταν πλήρως υπό τον έλεγχο του ΛΑΣ. 23 Μαΐου 1951, περιοχή της Αυτόνομης Περιφέρειας του Θιβέτ διεκδικήθηκε ως έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. 3 Σεπτεμβρίου 1954, Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας προσάρτησε τα νησιά Γιτζιανγκσάν και Νησιά Ντατσέν από τη Δημοκρατία της Κίνας κατά τη διάρκεια της πρώτης κρίσης των Στενών της Ταϊβάν (μάχη του Γιτζιανγκσάν), ακόμη και όταν ο έβδομος στόλος των Η.Π.Α. περιπολούσε κοντά. 21 Νοέμβριος 1962, η Κίνα κέρδισε στρατιωτικά τον σινοϊνδικό πόλεμο, αλλά αποσύρθηκε στα προπολεμικά σύνορα. Έκτοτε, η Ινδία διατηρεί τον έλεγχο της περιοχής των Βορειοανατολικών Συνόρων, δηλαδή το Αρουνάτσαλ Πραντές. Η Κίνα ελέγχει περιοχές του Ακσάι Τσιν (περίπου 30.000/33.444/37.555 τ.χλμ.) και η οδός Υπερ-Καρακοράμ (5.181/5.180 τ.χλμ.). Βλέπε το άρθρο: Σινοϊνδικός Πόλεμος. 1969, μετά από τη Σινοσοβιετική συνοριακή σύγκρουση, η Σοβιετική Ένωση κατέλαβε το νησί Ζενμπάο (βλ. άρθρο: Σινοσοβιετική συνοριακή σύγκρουση). (Σημείωση: ο έλεγχος του νησιού Ζενμπάο χορηγήθηκε αργότερα στην Κίνα κατά τη δεκαετία του 2000, βλέπε Άρθρο: Σινορωσική συνοριακή συμφωνία του 1991). 25 Οκτωβρίου 1971, Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αντικατέστησε την έδρα του ΟΗΕ που κατείχε η Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν). Η ΛΔΚ διεκδικεί την Ταϊβάν ως επαρχία της, παρά το γεγονός ότι δεν έχει αποκτήσει ποτέ τον έλεγχό της. Βλέπε τα άρθρα: Κίνα και Ηνωμένα Έθνη, Πολιτική κατάσταση της Ταϊβάν. 19 Ιανουαρίου 1974, μετά τη μάχη των Νήσων Παρασέλ, η Κίνα ελέγχει τις Νήσους Παρασέλ και τα γύρω ύδατα. Βλέπε άρθρο: Μάχη των Νήσων Παρασέλ. 14 Μαρτίου 1988, μετά την αψιμαχία του Νότιου Υφάλου Τζόνσον, η Κίνα ελέγχει (τουλάχιστον) 6 υφάλους στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας: τους υφάλους Φιέρι Κρος, Κουαρτερόν, Χιου/Χιουζ, Νανσούν, Σουμπί και Τσίγκουα. Δείτε το άρθρο Αψιμαχία του Νότιου Υφάλου Τζόνσον. 1991, μετά τη Σινορωσική συνοριακή συμφωνία του 1991, πολλά τμήματα εδαφών και νησιών κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Κίνας και Ρωσίας μεταφέρθηκαν στην Κίνα. Βλέπε άρθρο: Σινορωσική συνοριακή συμφωνία του 1991. 1 Ιουλίου 1997, Το Χονγκ Κονγκ, μισθωμένο στους Βρετανούς για 99 χρόνια (1.104 χλμ.) επιστράφηκε στην κινεζική κυβέρνηση. Βλέπε άρθρο: Μεταφορά κυριαρχίας στο Χονγκ Κονγκ. 1998-1999, τα Σινο-Ρωσο-Βορειοκορεατικά σύνορα καθορίστηκαν. 20 Δεκεμβρίου 1999, το Μακάου (29.2 χλμ2) παραδόθηκε στη Κίνα. Βλέπε άρθρο: Μεταφορά κυριαρχίας του Μακάου. 14 Οκτωβρίου 2004 – 2 Ιουνίου 2005, μια συνθήκη για την εγκαθίδρυση του ανατολικού συνόρου μεταξύ ΛΔ Κίνας και Ρωσίας υπογράφηκε από την ΛΔ Κίνας και τη Ρωσία. Λέγεται ότι η Κίνα "επανάκτησε 337 τ.χλμ." εδάφους. Σεπτέμβριος 2008 – 2009, τα σύνορα μεταξύ της Κίνας και του Τατζικιστάν ερευνήθηκαν. Λέγεται ότι η Κίνα "επανέκτησε πάνω από 1.000 χλμ2". 31 Δεκεμβρίου 2008, τα σύνορα μεταξύ της ΛΔ Κίνας και του Βιετνάμ καθορίστηκε, αλλά λεπτομερείς πληροφορίες δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί. 2009, η τεχνητή γη (ηπειρωτική Κίνα μόνο) που χτίστηκε από το έθνος ήταν 150 χλμ2. 12 Ιανουαρίου: Η κυβέρνηση του Τατζικιστάν επικύρωσε μια συμφωνία δίνοντας περίπου 1000 τ.χλμ. στην Κίνα. 2012, μετά το περιστατικό του Υφάλου Σκάρμπορο, η ΛΔ Κίνας, απέκτησε τον έλεγχο ορισμένων τμημάτων του Υφάλου Σκάρμπορο στη θάλασσα της Νότιας Κίνας, αλλά οι διεκδικήσεις συνεχίζονται. Ανακτήσεις γης της Κίνας Υπερπόντια επέκταση των Ηνωμένων Πολιτειών Εδαφικές αλλαγές των Ηνωμένων Πολιτειών Εδαφικές αλλαγές της Γερμανίας {{Cnote|a| "... 1045万平方公里，其中陆地940万平方公里，岛屿75400平方公里，滩涂12700平方公里，内海693000平方公里，领海22万平方公里" -- 《中国领土面积》(The territory of China); 1986年4月20日《信息日报》 (20 December 1986; Daily Information)
Από την ίδρυσή της την 1η Οκτωβρίου 1949 οι εδαφικές διεκδικήσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας έχουν συχνά αναθεωρηθεί. Μέχρι το 1986, η συνολική επικράτεια (ή υπό έλεγχο) της ΛΔ Κίνας ήταν 10.450.000 τ.χλμ., συμπεριλαμβανομένωνa[›]: Ηπειρωτική χώρα: περίπου 9.40 εκατομμύρια τ.χλμ. Νησιά και ύφαλοι: περίπου 75.400 χλμ2 Παράκτιες παραλίες και αβαθή ύδατα: 12.700 τ.χλμ. Εσωτερική θάλασσα (κυρίως Θάλασσα Μποχάι): περίπου 693.000 τ.χλμ. Εδαφικά (μόνο θαλάσσια) ύδατα: περίπου 220.000 τ.χλμ.Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και του 2000, το επίσημο μέγεθος και η τιμή της επικράτειας της Κίνας σπάνια δηλώνονται ή δημοσιεύονται επισήμως, εν μέρει λόγω των συχνών και συνεχιζόμενων αλλαγών στις εδαφικές διεκδικήσεις της. Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας (ή Ταϊβάν) δεν αναγνωρίζει τις εδαφικές αλλαγές της ΛΔΚ σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1947 (αν και τροποποιήθηκε το 1991 για να συμπεριλάβει την ελεύθερη περιοχή της ΔτΚ).