Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων
 Η NKVD προέκυψε το 1934 από την Ενιαία Κρατική Πολιτική Διεύθυνση (Ο-Γκε-Πε-Ου) και αποτέλεσε το κεντρικό όργανο της κρατικής διοίκησης της ΕΣΣΔ στα χρόνια 1934-1946, παίζοντας καίριο ρόλο στην εδραίωση του Ιωσήφ Στάλιν ως αδιαμφισβήτητου ηγέτη της ΕΣΣΔ κατά την Μεγάλη Εκκαθάριση. Πρώτος αρχηγός της NKVD ήταν ο Γκένριχ Γιάκοντα, ο οποίος αντικαταστάθηκε στις αρχές του 1936 από τον Νικολάι Γιεζόφ και το 1940 ανέλαβε την ηγεσία της ο Λαβρέντι Μπέρια. Το 1941 (προσωρινά), και μετά ξανά το 1943, οι αρμοδιότητες κρατικής ασφάλειας αποσπάστηκαν στο νεοϊδρυθέν Λαϊκό Επιτροπείο Κρατικής Ασφάλειας (Εν-Κα-Γκε-Μπε), πρόδρομο της Κα-Γκε-Μπε. Το 1946 το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων μετονομάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων (Εμ-Βε-Ντε).Έγινε περισσότερο γνωστή από τα γκουλάγκ όπου οι άντρες της ασκούσαν καθήκοντα φρουρών και ανακριτών, περίοδος όπου διαπράχθηκαν πολλές θηριωδίες εκ μέρους της. Έπαιξε ακόμα το ρόλο στρατιωτικής αστυνομίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και ήταν ο φόβος και τρόμος των λιποτακτών και προδοτών. Στρεφόταν όμως και εναντίον αντιφρονούντων, παίζοντας το ρόλο θεματοφύλακα του συστήματος. Οι αξιωματικοί της στο Ανατολικό Μέτωπο απολάμβαναν εξουσία πάνω στη ζωή και το θάνατο. Ακόμα και κατώτεροι αξιωματικοί της μπορούσαν να εκτελέσουν υψηλόβαθμους άλλων σωμάτων αν κρίνονταν ένοχοι λιποταξίας ή προδοσίας. Στις μεγάλες κυκλωτικές κινήσεις των γερμανικών πάντσερ στις αρχές του πολέμου, όταν πολλές ρωσικές στρατιές εγκλωβίσθηκαν σπεύδοντας να εγκαταλείψουν άρον άρον τις συνοριακές πόλεις, η NKVD αναλάμβανε τη διάσωση των δημόσιων αρχείων μένοντας συχνά τελευταία μέχρι να εκκενωθεί εντελώς η περιοχή. Πολλές φορές επιτηρούσαν την κίνηση των στρατιωτών στις οδικές αρτηρίες, επιβλέποντας για την ορθή εκτέλεση των εντολών του κόμματος. Ελληνική επιχείρηση της Εν Κα Βε Ντε
Το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων (ρωσικά: Народный комиссариат внутренних дел СССР), πιό γνωστό με το ακρωνύμιο Εν-Κα-Βε-Ντε (НКВД) ήταν κρατική υπηρεσία της ΕΣΣΔ που συνδύαζε τις αρμοδιότητες ενός υπουργείου εσωτερικών και δημόσιας τάξης/εσωτερικής ασφάλειας, περιλαμβάνοντας τόσο την δημόσια αστυνομία (Μιλίτσιγια), την συνοριοφυλακή, όσο και την μυστική αστυνομία.