Βασικό Ένστικτο 2
 Σύμφωνα με την υπόθεση, ο διαζευγμένος ψυχιάτρος και υποψήφιος για πανεπιστημιακή έδρα Δρ. Μάικλ Γκλας αναλαμβάνει την ψυχιατρική αξιολόγηση της Κάθριν Τραμέλ μετά από ένα περίεργο δυστύχημα που συνέβη σε έναν διάσημο αθλητή παρουσία της μυστηριώδους συγγραφέα. Η εισήγησή του στο δικαστήριο είναι καταπέλτης για την Κάθριν, όμως η συγγραφέας λίγο αργότερα αφήνεται ελεύθερη από τις αρχές λόγω παλιότερης ψευδορκίας ενός μάρτυρα. Ο Ρόι Γουόσμπερν, αστυνομικός με ύποπτο επαγγελματικό παρελθόν, μετά την αποφυλάκισή της είναι αποφασισμένος να αποδείξει την ενοχή της με όποιο κόστος. Εν τω μεταξύ η συγγραφέας ζητά από τον Γκλας να ξεκινήσει συνεδρίες μαζί του και παρά την αρχική του άρνηση -για λόγους επιστημονικής δεοντολογίας και απορρήτου- να αναλάβει τη θεραπεία της, τελικά δέχεται, σαγηνεύεται από αυτήν και αρχίζει μανιωδώς να διαβάζει τα βιβλία της. Στις συνεδρίες οι ρόλοι μεταξύ ασθενούς και ψυχοθεραπευτή μοιάζουν να αντιστρέφονται. Η Μιλένα Γκάρντος, καταξιωμένη ψυχίατρος και μέντορας του Γκλας, τον συμβουλεύει να την προσέχει, αν και βρίσκει την περίπτωσή της ενδιαφέρουσα από ψυχιατρική άποψη. Η Κάθριν έχει ήδη αρχίσει έρευνες, προκειμένου να γράψει τo νέο της μυθιστόρημα με κεντρικό πρόσωπο έναν ψυχίατρο και συναντιέται ακόμα και με τον ιδιόρρυθμο, πεπειραμένο και παλαίμαχο Γκέρστ, ένα άτομο από το οποίο εξαρτάται άμεσα η εκλογή του Γκλας σε πανεπιστημιακή θέση, κάτι που ο τελευταίος τόσο επιθυμεί. Την επαγγελματική συνείδηση του Γκλας βαραίνει η αυτοκτονία ενός παλιού ασθενούς του, καθώς δεν μπόρεσε να την προβλέψει και να την αποτρέψει. Την υπόθεση αυτή έχει αρχίσει να "σκαλίζει" ο Άνταμ Τάουερς, δημοσιογράφος και εραστής της Ντενίζ, πρώην συζύγου του ψυχιάτρου. Ο Μάικλ τελικά παρασύρεται από τη θελκτική συγγραφέα σε ένα ερωτικό κι επικίνδυνο μονοπάτι πάθους, το οποίο θα επηρεάσει την προσωπική κι επαγγελματική του ζωή, καθώς κάποια πρόσωπα από το στενό του περιβάλλον έχουν πια βρεθεί δολοφονημένα (μεταξύ αυτών ο Άνταμ Τάουερς και η Ντενίζ). Εν τω μεταξύ η Κάθριν έχει διακόψει απότομα τις συνεδρίες και έχει εξαφανιστεί από τη ζωή του. Ο ψυχίατρος φτάνει στο σημείο ακόμα και να την παρακολουθήσει διαπιστώνοντας με έκπληξη και μία ενδόμυχη ζήλια τη συμμετοχή της σε όργιο, στο οποίο γίνεται και χρήση παράνομων ουσιών. Ο Γουόσπερν ζητά από τον Γκλας να καταθέσει εναντίον της Τραμέλ, αν και δεν έχουν βρεθεί αποδεικτικά στοιχεία για την όποια ενοχή της, για να μπορέσει να τη συλλάβει και να μην προκύψει κι άλλος θάνατος. Ένας από τους άντρες που συμμετείχε στο όργιο βρέθηκε νεκρός. Ο Μάικλ δεν αναφέρει το συμβάν στις αρχές και γενικά αμφιβάλλει για τα πάντα, ενώ στη συνέχεια μεταβαίνει στο αρχείο γνωστής εφημερίδας, όπου ανακαλύπτει επιβαρυντικά στοιχεία για έναν αστυνομικό, ο οποίος δεν κατονομάζεται, όμως όλα δείχνουν πως πρόκειται για τον Γουόσπερν. Πλέον ο Γκλας αδυνατεί να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα. Η ένταση θα κλιμακωθεί ακόμα περισσότερο, όταν η Κάθριν θα δώσει στον Μάικλ να διαβάσει το προσχέδιο του νέου της βιβλίου με τίτλο "Ο Ψυχαναλυτής". Τα όρια ανάμεσα στη λογική και την παράνοια θα γίνουν δυσδιάκριτα και τα βασικά ένστικτα θα αποκαλυφθούν, καθώς επόμενο θύμα δολοφονίας στο μυθιστόρημα είναι η Μιλένα Γκάρντος. Έντρομος ο Γκλας μεταβαίνει επειγόντως στο διαμέρισμα της τελευταίας, για να την προειδοποιήσει και να τη σώσει, βρίσκοντας εκεί την Τραμέλ. Η Γκάρτνος τον πληροφορεί ότι η συγγραφέας είναι πλέον δική της ασθενής και ότι η άδεια του θα πρέπει να ανακληθεί με τη σύμφωνη κιόλας απόφαση του Γκερστ λόγω παραβίασης της δεοντολογίας (σεξ με την Τραμέλ και απόπειρα να την πνίξει). Ο Γκλας, σε μία προσπάθεια να επιτεθεί στη συγγραφέα για όσα του καταλογίζονται, χτυπάει κατά λάθος τη Γκάρντος, η οποία κατόπιν κείτεται αναίσθητη. Αργότερα, χειραγωγούμενος από την Κάθριν Τραμέλ σκοτώνει τον ντετέκτιβ Ρόι Γουόσπερν, ο οποίος νωρίτερα είχε ειδοποιηθεί τηλεφωνικά από αυτόν να μεταβεί εκεί. Η αστυνομία συλλαμβάνει τον ωρυόμενο Γκλας. Στην τελευταία σκηνή, η αινιγματική συγγραφέας επισκέπτεται τον Γκλας σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, όπου τον ενημερώνει ότι τελικά της έδωσε ένα καλύτερο τέλος στο πρόσφατο μπεστ σέλερ της και φλας μπακ δείχνουν αυτόν να έχει διαπράξει όλες τις δολοφονίες, ενώ, σύμφωνα με την πλοκή του βιβλίου, ο εγκλεισμός του στο ίδρυμα ήταν εξαρχής ένα καλοστημένο σχέδιο του ίδιου για να γλιτώσει τη φυλακή. Η Τραμέλ φεύγει έχοντας ένα διφορούμενο ελαφρύ μειδίαμα στο πρόσωπό της, ενώ ο Γκλας συνεχίζει να κάθεται σιωπηλός στην αναπηρική του καρέκλα, όταν ξαφνικά μία αμφίσημη σπασμωδική κίνηση διαγράφεται στα χείλη του. Το "Βασικό Ένστικτο 2" έλαβε κυρίως αρνητικές, αλλά και κάποιες μέτριες κριτικές από τους κριτικούς κινηματογράφου, ενώ σε ψηφοφορία που έγινε από την εταιρεία CinemaScore κατά τη διάρκεια προβολής του σίκουελ στο σινεμά, το κοινό φάνηκε να έχει μία κάπως πιο ευνοϊκή κρίση για την ταινία δίνοντάς της το βαθμό "C" σε μία κλίμακα από το "A" έως το "F". Όσον αφορά στις εισπράξεις, δεν τα πήγε καθόλου καλά στους κινηματογράφους των ΗΠΑ, αφού, παρά τις θετικές προσδοκίες, είχε έσοδα ύψους μόλις 6 εκατομμυρίων δολαρίων περίπου. Σε άλλες χώρες είχε σχετικά καλύτερη υποδοχή με αποτέλεσμα τα συνολικά έσοδα της ταινίας διεθνώς τελικά να φτάσουν σχεδόν τα 39 εκατομμύρια δολάρια, σε έναν προϋπολογισμό όμως 70 εκατομμυρίων δολαρίων. Τον Ιούλιο του 2006 η ταινία κυκλοφόρησε και σε ψηφιακό δίσκο (dvd) και έκανε "δεύτερη καριέρα", καθώς ανέβηκε απευθείας στην τρίτη θέση των επίσημων καταλόγων στις ΗΠΑ και αποκλειστικά εκεί μέσα σε δύο μήνες κέρδισε 21 εκατομμύρια δολάρια μόνο από τις ενοικιάσεις. Οι λόγοι της μη ιδιαίτερης επιτυχίας στον κινηματογράφο, σύμφωνα με αναλυτές, ήταν η μεγάλη χρονική διαφορά ανάμεσα στις δύο ταινίες που ήταν 14 χρόνια, το κοινό, που πια ήταν υποψιασμένο και ιδιαιτέρως απαιτητικό για τέτοιου είδους ταινίες, η αναπόφευκτη σύγκριση του σίκουελ με την πρωτότυπη ταινία, που θεωρείτο ανυπέρβλητη, και η διάδοση της πορνογραφίας μέσω του ίντερνετ που καθιστούσε πλέον τις αισθησιακές σκηνές εντελώς ξεπερασμένες και ίσως αδιάφορες για το κοινό που πια μπορούσε στο σπίτι του να δει αμιγώς σκληρές. Σε σχόλια χρηστών στο διαδίκτυο πάντως υπήρχαν και μερικές όχι ιδιαίτερα κολακευτικές απόψεις για την ηλικία της Σάρον Στόουν (σ.σ. ήταν 46 όταν κυκλοφόρησε η ταινία), καθώς θεωρήθηκε στερεοτυπικά από μία μερίδα του αντρικού κοινού αρκετά μεγάλη για έναν τόσο σέξι και προκλητικό ρόλο. Σίγουρα και το γεγονός ότι ο τόπος γυρισμάτων δεν ήταν κάποια πόλη των ΗΠΑ, αλλά μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα έπαιξε τον ρόλο στη μη ιδιαίτερη αποδοχή της ταινίας στην Αμερική, καθώς οι Αμερικανοί συνήθως σνομπάρουν τέτοιες κινήσεις. Επιπλέον το κάστινγκ απαρτιζόταν ως επί το πλείστον από άγνωστους στο ευρύ κοινό κοινό Άγγλους ηθοποιούς. Χρόνια αργότερα ο σκηνοθέτης και η πρωταγωνίστρια -μάλλον σε ένα απολογητικό εκ των υστέρων ύφος για την αποτυχία της ταινίας στο σινεμά- θα προβούν σε αποκαλύψεις ο ένας εναντίον του άλλου κάνοντας λόγο κυρίως για τις διαφωνίες, το φορτισμένο κλίμα και την κακή χημεία μεταξύ τους όσο γυριζόταν το σίκουελ με αποτέλεσμα αυτό να "περάσει" στη μεγάλη οθόνη και το κοινό. Ο Μάικλ Κέιτον-Τζόουνς μάλιστα δεν δίστασε να δηλώσει πως η τελευταία του συνομιλία με τη Σάρον Στόουν ήταν την τελευταία μέρα των γυρισμάτων κι ότι από τότε δεν έχουν ξαναμιλήσει οι δυο τους. Από την άλλη, η Στόουν άφηνε αιχμές για άκομψη συμπεριφορά του σκηνοθέτη απέναντί της.Ειδικότερα, η ηθοποιός πριν μερικά χρόνια υποστήριξε πως στην εν λόγω ταινία σκηνοθέτης (τον οποίο σημειωτέον δεν κατονομάζει και έτσι κάποιοι δημοσιογράφοι θεώρησαν μήπως τελικά πρόκειται για βοηθό σκηνοθέτη) την πίεζε να καθίσει στα…γόνατά του, για να δει τη σκηνοθετική του οπτική γωνία και πώς αυτός οραματιζόταν την ταινία. Αυτή αρνιόταν πεισματικά και για κάποιο διάστημα, όπως η ίδια υποστηρίζει, δεν γινόταν καμία λήψη παρά το ότι τα συνεργεία ήταν σε θέση μάχης και οι στυλίστριες την είχαν ετοιμάσει για το γύρισμα. Μάλιστα, τότε η Στόουν είχε μαζί της και το μικρό (υιοθετημένο) παιδί της, γεγονός που την έκανε να αισθάνεται ακόμα πιο άσχημα. Το 2006 η παραγωγή είχε στα χέρια της ένα σενάριο για μια συνέχεια, ώστε να ολοκληρωθεί το έργο με μια τριλογία. Σύμφωνα μάλιστα με την πρωταγωνίστρια, το εν λόγω σενάριο ήταν "πιο έντονο και πιο αινιγματικό" από τα δύο προηγούμενα. Η Σάρον Στόουν όμως δεν ήθελε να πρωταγωνιστήσει στην τρίτη ταινία, αλλά είχε εκδηλώσει την επιθυμία να αναλάβει τη σκηνοθεσία της. Ωστόσο, τα όποια σχέδια ναυάγησαν τότε λόγω της αποτυχίας του δεύτερου μέρους. Παρόλ'αυτά, επειδή πρόκειται για ένα κόνσεπτ που γενικότερα εξακολουθεί να ενδιαφέρει το κοινό κυρίως λόγω της διαχρονικής επιτυχίας της πρώτης ταινίας, το ενδεχόμενο ενός τρίτου μέρους δεν έχει αποκλειστεί οριστικά, αν και υπάρχουν ερωτήματα για την πλοκή σε συνδυασμό την εξέλιξη των βασικών ρόλων, καθώς και από ποιους ηθοποιούς αυτοί θα ενσαρκωθούν. Η ταινία Βασικό ενστικτο 2 στην IMDb
Η ταινία Βασικό Ένστικτο 2 (πρωτότυπος τίτλος: Basic Instinct 2) είναι ένα ερωτικό-αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ και αποτελεί το σίκουελ της εμβληματικής ταινίας Βασικό Ένστικτο. Αν και η εν λόγω ταινία είχε προγραμματιστεί να γυριστεί από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, τελικά βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες τον Μάρτιο του 2006, 14 δηλαδή χρόνια μετά το πρώτο μέρος. Οι βασικοί λόγοι της καθυστέρησης ήταν η εύρεση του άντρα πρωταγωνιστή αλλά και του σκηνοθέτη. Η δεύτερη ταινία γνωστή και ως "Βασικό Ένστικτο 2: Εθισμός στον Κίνδυνο" (πρωτότυπος τίτλος: Basic Instinct 2: Risk Addiction) και με μότο "Η επιβίωση είναι το πιο βασικό ένστικτο" κινηματογραφήθηκε εξολοκλήρου στο Λονδίνο την περίοδο άνοιξη-καλοκαίρι του 2005 και το κάστινγκ απαρτιζόταν ως επί το πλείστον από Άγγλους ηθοποιούς. Πρωταγωνίστρια ήταν και πάλι η Σάρον Στόουν, ενώ συμπρωταγωνιστής της ήταν ο Άγγλος ηθοποιός Ντέιβιντ Μόρισεϊ που πήρε το ρόλο από οντισιόν. Tο σενάριο γράφτηκε από τους Λέορα Μπάρις και Χένρι Μπιν, ενώ την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μάικλ Κέιτον-Τζόουνς σχεδόν την τελευταία στιγμή. Στο "Βασικό Ένστικτο 2" συμμετείχε και η διακεκριμένη ηθοποιός Σαρλότ Ράμπλινγκ.