Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα
 Το Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα καλύπτεται από πυκνό δάσος, που περιβάλλει το Μεγάλο ιερό Ίσε. Στην περιοχή εκτός από την Ίσε και την Τόμπα υπάρχουν και άλλες πόλεις όπως η Σίμα, η Μινάμι-Ίσε. Οι άνθρωποι στην περιοχή ζούσαν από την αρχαιότητα μέσα στη φύση σεβόμενοι το φυσικό περιβάλλον. Το Ίσε Τζίνγκου είναι ένα συγκρότημα 125 Σιντοϊστικών Ιερών με επίκεντρο το Νάικου και το Γκέκου. Εκεί λατρεύονται η Αματεράσου, η θεά του ήλιου και η Τογιοούκε-νο-ομικάμι αντίστοιχα. Κάθε είκοσι έτη το Νάικου και το Γκέκου καθώς και 14 συνδεδεμένα τζίντζα ξαναχτίζονται. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται Σικίνεν Σένγκου και ακολουθείται συγκεκριμένη τελετουργία για την ανέγερση των νέων ιερών καθώς και για την αποσυναρμολόγηση των παλιών. Με αυτό τον τρόπο διατηρούνται αυτά τα ιερά νέα και αιώνια. Επίσης, με αυτόν τον τρόπο διατηρούνται σε ισχύ οι πανάρχαιες μέθοδοι κατασκευής αυτών των παραδοσιακών ιερών. Εκτός από αυτά τα ιερά γίνεται ανακατασκευή και της γέφυρας Ουτζιμπάσι.Το Ίσε Τζίνγκου είναι ιερός τόπος του Σιντοϊσμού, έχει ιστορία 2.000 ετών και προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες και πιστούς κάθε έτος. Το Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα καλύπτεται από πυκνά δάση με αειθαλή δέντρα. Στην περιοχή ευδοκιμούν διάφορα είδη βελανιδιάς, ο Ιαπωνικός κέδρος (Cryptomeria japonica), έλατα, κυπαρίσσια, Ιαπωνικά κόκκινα πεύκα (Pinus densiflora), κ.α. Τα κυπαρίσσια χρησιμοποιούνται για την ανακατασκευή των ιερών στο συγκρότημα ναών του Ίσε Τζίνγκου. Στο Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα υπάρχει μία μεγάλη ποικιλία φυτών. Ανάμεσα σ' αυτά το ιαπωνικό κρίνο (Lilium japonicum) έχει απαλά ροζ λουλούδια, που ανθίζουν γύρω στον Ιούνιο με Ιούλιο. Την άνοιξη ανθίζει ένα είδος αζαλέας (Rhododendron reticulatum). Στη θάλασσα ευδοκιμούν διάφορα είδη φύκια και στις παράκτιες περιοχές αναπτύσσονται διάφορα είδη φυτών, όπως ένα είδος κρίνου, γνωστό ως βολβός δηλητηρίου (Crinum asiaticum), που ανθίζει τον Ιούλιο και Αύγουστο και φτάνει μέχρι ένα μέτρο ύψος. Η μορφολογία του εδάφους με την εκτεταμένη ακτογραμμή, τις παραλίες, τους βραχώδεις υφάλους, τις περιοχές με φύκια ευνοεί την ανάπτυξη και συντήρηση θαλάσσιων οργανισμών, οι οποίοι βρίσκουν καταφύγιο εκεί. Διάφορα ψάρια, οστρακοειδή και μαλάκια, όπως αστακοί, καβούρια, αχινοί, γαρίδες, αμπαλόνε ζουν στην περιοχή. Οι χελώνες Caretta caretta γεννούν τα αυγά τους το καλοκαίρι στις αμμώδεις παραλίες. Πολλά είδη θαλασσοπούλια ζουν κοντά στις ακτές. Ανάμεσα στα πουλιά, που υπάρχουν στην περιοχή είναι κορμοράνοι, γλάροι, ψαραετοί (Pandion haliaetus) και θαλασσοσφιριχτές (Charadrius alexandrinus). Στα βουνά του Εθνικού Πάρκου υπάρχουν πολλά είδη ζώων, όπως ελάφια, Ιαπωνικοί μακάκοι (Macaca fuscata) σκύλοι ρακούν, αλεπούδες, λαγοί, ασβοί και αγριογούρουνα. Τα Μεότο Ίουα (Meoto iwa) ή οι Παντρεμένοι Βράχοι (Wedded Rocks) είναι δύο βράχοι, που θεωρούνται ιεροί για τον Σιντοϊσμό, και βρίσκονται στην νότια Ιαπωνία στο νησί Χονσού, στο νομό Μίε, στο χωριό Φουτάμι. Πολύ κοντά στα Μεότο Ίουα βρίσκεται ο Σιντοϊστικός ναός Φουτάμι-Οκιτάμα με θέα στον ωκεανό, που διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό γλυπτών με βατράχους. Τα Μεότο Ίουα βρίσκονται στην άκρη της θάλασσας και αποτελούνται από δύο βράχους. Ο μεγαλύτερος βράχος συμβολίζει τον θεό Ιζανάγκι και ο μικρότερος τη θεά Ιζανάμι. Αυτοί οι δύο θεοί ήταν σύζυγοι και σύμφωνα με την Ιαπωνική μυθολογία δημιούργησαν τα νησιά του Ιαπωνικού αρχιπελάγους και πολλούς θεούς. Αυτοί οι δύο ιεροί βράχοι ενώνονται με ένα σχοινί, που είναι φτιαγμένο από στάχυα ρυζιού και ονομάζεται σιμενάουα. Στο Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα γίνεται συστηματική καλλιέργεια μαργαριταριών. Η ποιότητα των μαργαριταριών της περιοχής αναγνωρίζεται διεθνώς. Στο παρελθόν τα μαργαριτάρια χρησιμοποιούνταν στην ιατρική, γιατί πίστευαν οι άνθρωποι ότι η σκόνη των μαργαριταριών είχε θεραπευτικές ιδιότητες για διάφορες ασθένειες (π.χ. ασθένειες ματιών, πυρετός). Γυναίκες δύτριες, που αποκαλούνται άμα, αλίευαν μαργαριτάρια από τη θάλασσα. Ο Μικιμότο Κοκίτσι (1858-1954) δημιούργησε μια συστηματική καλλιέργεια μαργαριταριών στον κόλπο Άγκο το 1888 και δύο χρόνια αργότερα στο νησί Οτζίμα. Ο Μικιμότο Κοκίτσι υποστήριξε τις προσπάθειες να κηρυχθεί η περιοχή Ισε-Σίμα ως εθνικό πάρκο. Τα μαργαριτάρια είναι δύσκολο να καλλιεργηθούν, γιατί χρειάζεται να υπάρχουν οι κατάλληλες κλιματολογικές συνθήκες. Πρέπει να υπάρχει σταθερό ρεύμα και τα στρείδια πρέπει να προστατεύονται από τους δυνατούς ανέμους, τη μεταβολή της θερμοκρασίας του νερού της θάλασσας.Η περιοχή της Τόμπα στις μέρες μας παράγει τη μεγαλύτερη ποσότητα καλλιεργημένων μαργαριταριών στην Ιαπωνία. Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα άρθρο στον ιστότοπο https://www.env.go.jp/en/nature/nps/park/iseshima/point/index.html Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα άρθρο στον ιστότοπο https://www.japan.travel/national-parks/parks/ise-shima/ Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα βίντεο στο youtube. The undiscovered delights of Japan's Ise-Shima National Park άρθρο στον ιστότοπο https://www.frommers.com/slideshows/848160-the-undiscovered-delights-of-japan-s-ise-shima-national-park
Το Εθνικό Πάρκο Ισε-Σίμα (伊勢志摩国立公園, Ise-Shima Kokuritsu Kōen) βρίσκεται στο νομό Μίε, στη χερσόνησο Σίμα στην Ιαπωνία. Έχει ανακηρυχθεί Εθνικό Πάρκο στις 20-11-1946 και έχει έκταση 55544 εκτάρια. Στο πάρκο υπάρχουν δύο μεγάλες πόλεις: α. η Ίσε, στην οποία υπάρχουν σημαντικά Σιντοϊστικά Ιερά, και β. η Τόμπα, ένα λιμάνι στη νότια είσοδο του κόλπου Ίσε. Η χερσόνησος Σίμα διαθέτει ένα ήπιο και ζεστό κλίμα. Η περιοχή είναι πλούσια σε ψάρια και οστρακοειδή και την αποκαλούσαν παλιότερα Μικέτσου Κούνι, δηλαδή «τροφοδότη της Αυτοκρατορικής Αυλής». Το πάρκο είναι πολύ πλούσιο σε μαγευτικά τοπία τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα. Το πάρκο αποτελείται από μικρά και μεγάλα νησιά και πολλούς κόλπους (π.χ. κόλπος Άγκο, κόλπος Γκοκάσο, κόλπος Ματόγια).Το εσωτερικό μέρος της χερσονήσου αποτελείται από λόφους με ποικιλία φυτών και αειθαλών δέντρων.