Γκαλιτσιανό
 Η ανθρώπινη παρουσία μαρτυρείται στην κοιλάδα του Αμεντολέα από τη νεολιθική εποχή. Το πρώτο κατοικημένο χωριό της περιοχής ήταν η Περίπολη, οχυρή πόλη της μεγαλοελληνικής περιόδου. Η παλαιότερη τεκμηριωμένη μαρτυρία του Γκαλιτσιανού, η οποία χρονολογείται από το 1060, βρίσκεται στο «βρέβιον της βυζαντινής μητροπολιτικής εκκλησίας του Ρηγίου», που επιμελήθηκε ο βυζαντινολόγος Αντρέ Γκουιλού. Σε αυτό το έγγραφο το κέντρο αναφέρεται ως «τό Гαλικίανον».Η ονομασία προέρχεται από το Γαλλικόν, μιας πόλεως κοντά στο σύγχρονο Κιλκίς, από όπου οι κάτοικοι ανέκαμψαν στη νότια Ιταλία μετά τις καταστροφές που προκάλεσαν βουλγαρικές επιδρομές. Μια άλλη υπόθεση είναι ότι θα μπορούσε να προέρχεται από τη ρωμαϊκή οικογένεια των «Γαλλικίων», η οποία είχε κτήσεις γης (Γαλλικιανά) στην περιοχή.Μέχρι τη σύγχρονη εποχή, ήταν κτήμα του φέουδου Αμεντολέα και ακολουθούσε τα ζητήματα αυτού του χωριού. Ήταν κοινότητα στα τέλη του 800, με αρχές του 700, αργότερα έγινε συνοικισμός του Κοντοχωρίου. Αν και έπαθε σοβαρές ζημιές από τον σεισμό του 1783, έχει διατηρήσει την πρωταρχική του δομή. Οι πλημμύρες του 1951 και του 1971 ανάγκασαν πολλούς να εγκαταλείψουν το χωριό.
To Γκαλιτσιανό (ιταλικά: Gallicianò), γνωστό και ως η Ακρόπολη της Μεγάλης Ελλάδας, είναι χωριό 60 περίπου κατοίκων, συνοικισμός (frazione) του δήμου (comune) Κοντοφούρι, στη Μητροπολιτική Πόλη του Ρέτζιο Καλάμπρια στην ιταλική περιοχή της Καλαβρίας. Το κέντρο βρίσκεται στα 621 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στη δεξιά όχθη του ποταμού Αμεντολέα. Εμπίπτει στον Εθνικό Δρυμό Ασπρομόντε, στη νότια πλαγιά του Ασπρομόντε.