Σύστημα Γκρινέλ
 Ο Άρσενολτ το 1989 κληρονόμησε ένα πρόγραμμα του Γκρινέλ που δεν είχε νικηφόρα χρονιά εδώ και 25 χρόνια. Μετά από δύο χρόνια δοκιμών με παραδοσιακές αλλαγές οκτώ παικτών, ένιωσε ότι το Γκρινέλ έπρεπε να αλλάξει τη φιλοσοφία του μπάσκετ για να ανανεώσει την ομάδα και να διασκεδάσει περισσότερο Το Γκρινέλ ήταν πανεπιστήμιο της 3ης Κατηγορίας που δεν πρόσφερε αθλητικές υποτροφίες και οι παίκτες που δεν έπαιζαν εγκατέλειπαν. Ο Άρσενολτ ανέπτυξε το σύστημα Γκρινέλ, το οποίο ενσωμάτωσε δώδεκα ή περισσότερους παίκτες σε ένα παιχνίδι. Σύμφωνα με τον γιο του, Ντέιβιντ Τζούνιορ, ο οποίος επίσης έπαιξε και αργότερα προπονήθηκε υπό τον πατέρα του στο Γκρινέλ, ο Άρσενολτ δεν πίστευε ότι το σύστημα θα ήταν μία ανταγωνιστική στρατηγική, αλλά πίστευε ότι η αυξημένη βαθμολογία θα ανέπτυσσε ένα πιο θετικό περιβάλλον, ακόμη και αν η ομάδα έχανε. Μέχρι το 2012, το Γκρινέλ κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα σε συνεδριακό επίπεδο, προκρίθηκε 11 φορές στα πλέι οφ και ήταν πρώτο σε σκορ σε όλα τα επίπεδα του κολεγιακού μπάσκετ στις 17 από τις τελευταίες 19 χρονιές. Σύμφωνα με το σύστημα, ο γκαρντ του Γκρινέλ Τζακ Τέιλορ σημείωσε υψηλό NCAA 138 πόντων σε ένα παιχνίδι το 2012, και 109 σε ένα παιχνίδι του 2013. Προηγουμένως, οι παίκτες του Γκρινέλ, Τζεφ Κλέμεντ (77) και Γκρίφιν Λέντς (89) κατείχαν το υψηλό πόντων στην 3η Κατηγορία . Οι βασικές αρχές του συστήματος είναι: Το πρώτο δυνατό σουτ είναι το καλύτερο δυνατό σουτ, όπου οι προσπάθειες τριών πόντων προτιμώνται από τα μικρότερα σουτ. Ρίψη όσο το δυνατόν περισσοτέρων τριπόντων. Όσον αφορά την άμυνα, η εγκατάλειψη ενός αδιαμφισβητήτου λέι απ είναι καλύτερη από μία παραβίαση του χρόνου επίθεσης. Πάντα να παίζεται νταμπλ τιμ στο άτομο με την μπάλα. Κάθε παίκτης εκτός από τον σουτέρ να πηγαίνει για το επιθετικό ριμπάουντ . Τα επιθετικά ριμπάουντ πρέπει να στέλνονται πίσω για άλλη μία προσπάθεια τριών πόντων, όχι για μία μικρότερη επιστροφή για δύο πόντους. Σε αντίθεση με το σύστημα του Ουέστχεντ, στο οποίο οποιοσδήποτε ελεύθερος παίκτης σουτάρει, το σύστημα Γκρινέλ έχει έναν καθορισμένο σουτέρ στο γήπεδο. Το σύστημα εφαρμόζει μία συνεχή πίεση σε όλο το γήπεδο στην άμυνα. Ενώ οι αντίπαλοι πετυχαίνουν εύκολα καλάθια όταν νικούν την πίεση, η ομάδα παίρνει την μπάλα πίσω νωρίτερα για να επιχειρήσει τρίποντο. Ο στόχος είναι η ομάδα να έχει σημαντικά περισσότερα σουτ από τον αντίπαλο, αναγκάζοντας τον να κάνει περισσότερα λάθη και παίρνοντας περισσότερα επιθετικά ριμπάουντ. Όταν ένας παίκτης αστοχεί, ο Άρσενολτ πίστευε ότι το ριμπάουντ της μπάλας και το ίδιο σουτ που θα έδινε στον παίκτη μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα συνήθως οδηγούσε σε καλάθι. Ο γενικός στόχος του συστήματος είναι να γίνουν 100 σουτ, τα μισά σουτ να είναι τρίποντα, να γίνουν 32 λάθη, να ανατραπεί το ένα τρίτο των δικών της αστοχιών και να ξεπεράσουν οι αντίπαλοι τους αντιπάλους κατά 30 προσπάθειες. Για να κρατήσει τους παίκτες του φρέσκους και να εμπλέξει περισσότερα άτομα, ο Άρσενολτ πρόσθεσε στο σύστημα του Ουέστχεντ την αντικατάσταση των παικτών σε τρία κύματα των πέντε παικτών, παρόμοια με την αλλαγή στο χόκεϊ επί πάγου . Μία σύνθεση 15 ατόμων χωρίζεται σε τρεις ομάδες των πέντε ατόμων και με νέες αλλαγές αντικαθίστανται κάθε 45 έως 90 δευτερόλεπτα. Κάθε ομάδα παίζει σε πλήρη ταχύτητα και στη συνέχεια ξεκουράζεται ενώ η επόμενη ομάδα κάνει το ίδιο. Οι παίκτες σπάνια παίζουν περισσότερα από 20 λεπτά το παιχνίδι. Ο Άρσενολτ και το πρόγραμμα του Γκρινέλ έχουν επικριθεί για τη χρήση του συστήματος για να ανεβάσουν το σκορ και να θέσουν υψηλά, ειδικά απέναντι σε υπεραρίθμους αντιπάλους. Άλλα προγράμματα κολεγίων και λυκείων έχουν επίσης υιοθετήσει το σύστημα Γκρινέλ. Ο Ντέιβιντ Άρσενολτ Τζούνιορ, ο γιος του προπονητή, εφάρμοσε μία τροποποιημένη έκδοση του Συστήματος αφού ονομάστηκε επικεφαλής προπονητής των Ρένο Μπίγκχορνς του NBA Development League την περίοδο 2014–15. Περιοριζόμενος σε μία σύνθεση 10 ατόμων και με την υψηλή εναλλαγή συνθέσεων της D-League, ο Άρσενολτ προσάρμοσε το σύστημα, εγκαταλείποντας τις αντικαταστάσεις τύπου χόκεϊ και το πίεσης σε όλο το γήπεδο. Νέλι μπολ Αγώνας καλαθοσφαίρισης Τρόι Στέιτ-Ντεβράι του 1992 Άρσενολτ, Ντέιβιντ M. (1997). Το παιχνίδι του τρεξίματος (The Running Game). Ρίντσγουεϊν. ISBN 978-1890946005. Μουρ, Τόμας Κ.; Γιόχανσεν, Μπέντζαμιν; Ορν, Έρικ (4 Αυγούστου 2011). Τα κλειδιά της επιτυχίας σε ένα σύστημα καλαθοσφαίρισης ραν εντ γκαν (Keys to Success in a Run-and-Gun Basketball System). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2012. https://www.webcitation.org/6Cif2CWco?url=http://www.math.grinnell.edu/~mooret/reports/HoopsProceedingsFinalDraft.pdf. Πρέστον, Ρος (2014). The Road to 138. Εκδόσεις Κιουριόσιτι. ISBN 978-0991148714. Articles.mcall.com Αρχειοθετήθηκε 2013-12-05 στο Wayback Machine.
Το σύστημα Γκρινέλ, που μερικές φορές αναφέρεται ως Το Σύστημα, είναι ένας τρόπος μπάσκετ με γρήγορο ρυθμό που αναπτύχθηκε από τον προπονητή Ντέιβιντ Άρσενολντ στο Κολέγιο Γκρινέλ . Είναι μία παραλλαγή του συστήματος ραν εντ γκαν που διαδόθηκε από τον προπονητή Πολ Ουέστχεντ στο Πανεπιστήμιο Λογιόλα Μέριμαουντ στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το σύστημα Γκρινέλ βασίζεται στο σουτ τριών πόντων, στην συνεχή πίεση σε όλο το γήπεδο και στην συχνή αλλαγή παικτών.