Aérospatiale Alouette III
 Η πρώτη έκδοση του Alouette III, το πρωτότυπο SE 3160, πέταξε πρώτη φορά στις 28 Φεβρουαρίου 1959. Η παραγωγή του SA 316A (SE 3160) ξεκίνησε το 1961 και παρέμεινε σε παραγωγή μέχρι το 1968, οπότε και αντικαταστάθηκε από το SA 316B. Το Alouette III εισήλθε σε υπηρεσία με τις Γαλλικές ένοπλες δυνάμεις το 1960. Από τον Απρίλιο του 1964 έως το 1967 παραδόθηκαν από τη Γαλλία τρία ελικόπτερα στην Αυστραλία, τα οποία συναρμολογήθηκαν εκεί και χρησιμοποιήθηκαν από τη Βασιλική Αυστραλιανή Αεροπορία (Royal Australian Air Force - RAAF) στο πεδίο δοκιμών πυραύλων Γουομέρα (Woomera Rocket Range) για μεταφορά επιβατών και ανάκτηση των τμημάτων των πυραύλων μετά από τις δοκιμές. Χρησιμοποιήθηκε στον Ινδο-Πακιστανικό πόλεμο του 1971, όπου δύο ελικόπτερα της Πακιστανικής Αεροπορίας χάθηκαν, και στον Πορτογαλικό Αποικιακό πόλεμο, στις δεκαετίες του 1960 και 1970, με εκτενή δράση στην Ανγκόλα, τη Μοζαμβίκη και τη Γουινέα. Τα SA 316B και SA 319B παρέμεινα σε παραγωγή μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όποτε και η κύρια γραμμή παραγωγής στη Γαλλία τερματίστηκε. Παρόλα αυτά, η Ινδική HAL συνεχίζει να κατασκευάζει κατόπιν αδείας Alouette III, τα οποία φέρουν την τοπική ονομασία Chetak. Εκδόσεις του Alouette III κατασκευάστηκαν ή συναρμολογήθηκαν επίσης, κατόπιν αδείας, από τη Ρουμανική IAR (ως IAR 316), την Ελβετική F+W Emmen και από τις Ολλανδικές Fokker και Lichtwerk. Τον Ιούνιο του 2004, το Alouette III αποσύρθηκε από τη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία, μετά από 32 χρόνια επιτυχημένης υπηρεσίας, και αντικαταστάθηκε από το Eurocopter EC 355 Ecureuil 2. Την ίδια χρονιά, η Ελβετικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν την απόσυρση των Alouette III από τις μονάδες πρώτης γραμμής από το 2006 και την οριστική απόσυρση του τύπου έως το 2010. Η πολεμική αεροπορία της Βενεζουέλας απέσυρε τα ελικόπτερά της στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2007 το Alouette III αποσύρθηκε από τις Ιρλανδικές ένοπλες δυνάμεις, έπειτα από 44 επιτυχούς υπηρεσίας στη διάρκεια της οποίας διασώθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι.Το 1975 το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό παρέλαβε τέσσερα ελικόπτερα SA 319 Alouette III, διαμορφωμένα για ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Σήμερα βρίσκονται δύο από τα ελικόπτερα σε υπηρεσία, με ρόλο εκπαίδευσης. SA 316A: Πρώτη έκδοση παραγωγής. Αρχική ονομασία SE 3160. SA 316B: Έκδοση με κινητήρα Turboméca Artouste IIIB, ισχύος 570 ίππων και ενισχυμένο κύριο και ουραίο στροφείο για καλύτερες επιδόσεις. Το SA 316B κατασκευάστηκε κατόπιν αδείας στην Ινδία ως HAL Chetak και τη Ρουμανία ως IAR 316. HAL Chetak: Ινδική έκδοση παραγωγής του SA 316B. IAR 316: Ρουμανική έκδοση παραγωγής του SA 316B. SA 319B: Εξελιγμένη έκδοση του SA 316B, με κινητήρα Turboméca Astazou XIV, μέγιστης ισχύος 870 ίππων, μειωμένη όμως στους 660 ίππους. SA 316C: Έκδοση με κινητήρα Turbomeca Artouste IIID που κατασκευάστηκε σε μικρούς αριθμούς. G-Car και K-Car: Οπλισμένη έκδοση (gunship) για τη Βασιλική αεροπορία της Ροδεσίας. Το G-Car έφερε δύο πλευρικά τοποθετημένα πυροβόλα Browning, ενώ το K-Car έφερε ένα κανόνι Mauser των 20mm, τοποθετημένο μέσα στην καμπίνα και το οπόιο έβαλε από την αριστερή πλευρά του ελικοπτέρου. IAR 317 Skyfox: Ρουμανική οπλισμένη έκδοση, βασισμένη στο IAR 316. Κατασκευάστηκαν μόνο τρία πρωτότυπα. Atlas XH-1 Alpha: Διθέσια επιθετική έκδοση. Χρησιμοποιήθηκε για την εξέλιξη του Denel AH-2 Rooivalk.Όταν χρησιμοποιούνταν ως εναέριο ασθενοφόρο, το Alouette III μετέφερε, πέραν του πιλότου, δύο ιατρικούς συνοδούς και δύο ασθενείς σε φορεία. ΗΠΑ (Flight for Life) Andrade, John (1982). Militair 1982. London: Aviation Press Limited. ISBN 978-0907898016. Το Alouette III στο fas.org Το Alouette III στο airliners.net Το Alouette III στο avia.russian.ee Sud Aviation SA 316/319 Alouette III Το Alouette III στο GlobalSecurity.org Το Alouette III στο frenchnavy.free.fr Το Alouette III στο Virtual Aviation Museum
Το Aérospatiale Alouette III (Skylark, Κορυδαλλός) είναι Γαλλικό μονοκινητήριο, ελαφρό ελικόπτερο γενικής χρήσης, το οποίο εξελίχθηκε από τη Sud Aviation και κατασκευάστηκε αργότερα από την Aérospatiale. Το Alouette III είναι ο διάδοχος του Alouette II, όντας μεγαλύτερο και με περισσότερες θέσεις. Αρχικά χρησιμοποιούσε τον κινητήρα Turbomeca Artouste IIIB, ενώ είναι διάσημο για τις ικανότητες ορεινής διάσωσης και την προσαρμοστικότητά του.