Ζίγκφριντ του Λουξεμβούργου
 Ήταν γιος της Κουνιγκούντας της Γαλλίας, κόρης της Ερμεντρούδης των Καρολιδών (κόρης του Λουδοβίκου Β΄ του τραυλού της Δυτικής Φραγκίας). Αυτή είχε παντρευτεί δύο φορές και δεν είναι βέβαιο τίνος γάμου καρπός ήταν ο Ζίγκφριντ. Πιθανότερο θεωρείται πως ήταν γιος του Βίγκερικ, παλατινού κόμη (δούκα) της Λοθαριγγίας. Έλαβε γαίες στην Άνω Λωρραίνη από τον πατέρα του. Ήταν κόμης, αλλά δεν ξέρουμε ακριβώς τις εκτάσεις αυτές. Το 958 προσπάθησε να αποκτήσει τα εδάφη του Βάρνερ, κόμη του Μποντώ, κοντά στο αββαείο Βενεδικτίνων του Σταβελό (βόρεια του σημερινού Λουξεμβούργου). Ο ηγούμενος Βέρινφριντ όμως, απρόθυμος να έχει έναν φιλόδοξο γείτονα, έσπευσε το 959 και απέκτησε το Μποντώ. Έτσι τα σχέδιά του να επεκταθεί προς τον ποταμό Μεύση απέτυχαν. Επίσης δεν ήθελε να έρθει σε αντιπαράθεση με τον επίσκοπο του Τριρ (ανατολικά του Λουξεμβούργου) ή του Μετς (νότια), πόλεις που απέκλειαν την επέκτασή του προς τον ποταμό Μοζέλλα. Έτσι έστρεψε την προσοχή του προς την κοιλάδα του Αλζέτ. Περί το 950 απέκτησε τη βραχώδη απόληξη Lucilinburhuc και τη γύρω περιοχή, μαζί με το δικαίωμα χρήσης του ποταμού από το αββαείο του Σαιν-Μαξιμίν στο Τριρ. Αυτό ήταν ως αντιστάθμισμα για την περιοχή που κατείχε κοντά στο Φόιλεν. Η πράξη ανταλλαγής δεν συντάχθηκε παρά το 987 και -αν και οι σχετικές περιοχές ήταν μικροσκοπικές- η πράξη αυτή ήταν σημαντική, μια και φέρει τις σφραγίδες του αδελφού του Φρειδερίκου Α΄, δούκα της Άνω Λωρραίνης, του Μπρούνο των Οθωνιδών αρχιεπισκόπου της Κολωνίας και του Ερρίκου των Ποππονιδών αρχιεπισκόπου του Τριρ. Το 963 ο Ζίγκφριντ έκτισε ένα κάστρο -ίσως επεκτείνοντας ένα προϋπάρχον κτήριο- το castellum Lucilinburhuc και γύρω από αυτό άρχιζε να σχηματίζεται μια πόλη. Επέκτεινε σταδιακά την επικράτειά του προς τα δυτικά, αποφεύγοντας τα εδάφη του αββαείου και του βασιλιά της Γερμανίας. Χρησιμοποιούσε τον τίτλο του κόμη, αλλά η ακριβής επωνυμία "Κόμης του Λουξεμβούργου" πρωτοχρησιμοποιήθηκε μόλις 150 έτη αργότερα από τον Γουλιέλμο Α΄, κόμη του Λουξεμβούργου. Έγινε επίτροπος (advocate) των αββαείων του Σαιν-Μαξιμίν και Σαιν-Βιλιμπρόρ στο Έχτερναχ. Έμεινε πιστός στους βασιλείς της Γερμανίας. Όταν το 983 απεβίωσε ο Όθων Β΄, ο Ζίγκφριντ υποστήριξε τη χήρα Θεοφανώ και τον γιο της έναντι του φιλόδοξου Λοθάριου των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας. Το 998 απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών. Νυμφεύτηκε περί το 950 τη Χέντβιχ, κόρη του Έμπερχαρντ Δ΄ κόμη του Νόρντγκαου και είχε τέκνα: Ερρίκος Ε΄ απεβ. 1026, δούκας της Βαυαρίας, Α΄ ως κόμης του Λουξεμβούργου. Ζήγκφρηντ, αναφέρεται το 985. Φρειδερίκος 965-1019, κόμης του Μόζελγκαου. Ντίτριχ Β΄ 1006-1047, επίσκοπος του Μετς. Αντάλμπερο μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Τριρ. Γκίζελμπερτ απεβ. 1004, κόμης του Μόζελγκαου. Αγία Κουνιγούνδη π. 975-1040, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Οθωνιδών της Γερμανίας. Εύα, παντρεύτηκε τον Γκέραρντ, κόμη του Μετς. Ερμεντρούδη, ηγουμένη. Λουτγκάρδη 955-π. 1005 ή μετά, παντρεύτηκε τον Αρνούλφο κόμη της Ολλανδίας. μία κόρη, παντρεύτηκε τον Τίτμαρ. Kreins, Jean-Marie (2007). Histoire du Luxembourg: des origines à nos jours. Presses universitaires de France. ISBN 978-2-13-056367-9. Margue, Michael, "Siegfried II." in: Neue Deutsche Biographie 24 (2010), S. 346-347 (Online-Version) (Γερμανικά)
Ο Ζίγκφριντ, γερμ. Siegfried (π. 922 - 28 Οκτωβρίου 998) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Αρντέν και 1ος κόμης του Λουξεμβούργου. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Αρντέν-Λουξεμβούργου και θεωρείται ο θεμελιωτής του Δουκάτου του Λουξεμβούργου.