Σύνδρομο μικροδιαγραφής 3q29
 Ο κλινικός φαινότυπος του συνδρόμου μικροδιαγραφής 3q29 είναι μεταβλητός. Τα κλινικά χαρακτηριστικά μπορεί να περιλαμβάνουν ήπια / μέτρια διανοητική αναπηρία με ήπια δυσμορφικά χαρακτηριστικά του προσώπου (μακρύ και στενό πρόσωπο, βραχεία σχισμή άνω χείλους (philtrum ή medial cleft) και υψηλή ρινική γέφυρα). Στους έξι ασθενείς που αναφέρθηκαν, βρέθηκαν επιπλέον χαρακτηριστικά όπως αυτισμός, αταξία, παραμόρφωση του θωρακικού τοιχώματος και μακριά, κωνικά δάκτυλα σε τουλάχιστον δύο ασθενείς. Η λεπτομερής εξέταση 14 παιδιών με διάμεσες διαγραφές 3q29, αποκάλυψε 11 που είχαν την κοινή επαναλαμβανόμενη διαγραφή 1.6Mb και εμφάνισαν διανοητική καθυστέρηση και μικροκεφαλία.Η μεταβλητότητα του φαινοτύπου υπογραμμίζεται από μελέτη δύο αρρένων ηλικίας 6 και 9/12 ετών με μικροδιαστολή de novo χρωμοσώματος 3q29 που αναγνωρίζεται από συγκριτική δοκιμασία γονιδιωματικής BAC (aCGH), με συνοδευτικό φυσιολογική χρωμοσωμική ανάλυση 46, XY. Ο ασθενής έχει μαθησιακές δυσκολίες και χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που βασίζονται στη γλώσσα σύμφωνα με τις διαγνώσεις του αυτισμού και της διαταραχής υπερκινητικότητας έλλειψης προσοχής (ADHD) τύπου απροσεξίας. Εμφανίζει επίσης ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά που είχαν προηγουμένως συσχετιστεί με μικροδιαστολή χρωμοσώματος 3q29 όπως επίμηκες πρόσωπο, μακριά δάκτυλα και χαλαρότητα στις αρθρώσεις. Ειδικότερα, ο ασθενής, ανά επίσημο τεστ IQ, δεν βρέθηκε να έχει πραγματική διανοητική αναπηρία, όπως είχε αναφερθεί προηγουμένως σε ασθενείς με τελική διαγραφή χρωμοσωμάτων 3q29, αλλά μάλλον ο ασθενής επέδειξε μέσο αποτέλεσμα IQ πλήρους κλίμακας. Αυτή η έκθεση επεκτείνει περαιτέρω το φαινοτυπικό φάσμα ώστε να συμπεριλάβει τη δυνατότητα φυσιολογικής νοημοσύνης όπως επιβεβαιώνεται από επίσημες, διαχρονικές ψυχο-εκπαιδευτικές δοκιμές.Η παρουσία δύο ομόλογων χαμηλών αντιγράφων επαναλήψεων (τμηματικού αναδιπλασιασμού) και στις δύο πλευρές του σημείου διακοπής διαγραφής υποδηλώνει ότι ο μη αλληλόμορφος ομόλογος ανασυνδυασμός είναι ο πιθανός μηχανισμός που διέπει αυτό το σύνδρομο. Η μικροδιαγραφή εκτείνεται σε περίπου 1,6 εκατομμύρια ζεύγη βάσεων και περιλαμβάνει 5 γνωστά γονίδια και 17 μη χαρακτηρισμένα αντίγραφα. Σε αυτά περιλαμβάνονται ο υποδοχέας τρανσφερίνης, η κυτιδυλυλτρανσφεράση της φωσφορικής χολίνης, RNF168, η κινάση σερίνης / θρεονίνης, το σύμπλοκο πυρηνικής δέσμευσης, η μελανοτρανσφερίνη , η DLG1 και η D-βήτα-υδροξυβουτυρική αφυδρογονάση. Έρευνες σχετικά με τον κίνδυνο ανάπτυξης σχιζοφρένειας σε Εβραίους Ασκενάζι και άλλους πληθυσμούς έδειξαν ότι το σύνδρομο μικροδιαγραφής 3q29 οδηγεί σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό σχιζοφρένειας. Επιπλέον, μια διαγραφή στα 3q29 βρέθηκε να παρέχει εντυπωσιακή αύξηση στις πιθανότητες ανάπτυξης σχιζοφρένειας σε μια μελέτη παραλλαγών αριθμού αντιγράφων και της επίδρασής τους σε αυτήν την ασθένεια.
Το σύνδρομο μικροδιαγραφής 3q29 είναι σπάνια γενετική διαταραχή που προκύπτει από τη διαγραφή ενός τμήματος του χρωμοσώματος 3. Αυτό το σύνδρομο περιγράφηκε για πρώτη φορά το 2005.