Πιότρ Μασέροβ
 Ο Μασέροβ, γεννήθηκε ως Πιάτρο Μασέρα (όνομα, το οποίο προήλθε βάσει της οικογενείας του, από έναν Γάλλο απόγονο, ο οποίος είχε πολεμήσει στους Ναπολεόντειους Πολέμους), σε ένα χωρίο της Περιφέρειας Βιτσέμπσκ, κατά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Πριν την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, ο Μασέροβ, εργαζόταν ως δάσκαλος φυσικής και μαθηματικών. Κατά την περίοδο του πολέμου, ηγήθηκε ενός γκρουπ σοβιετικών ανταρτών, στη Λευκορωσία. Το 1944, έλαβε και το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1965, αφού κατείχε κάποιες σημαντικές θέσεις στη διοίκηση του Μινσκ, έγινε ο πρώτος γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λευκορωσίας. Και υπήρξε de facto πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Πέθανε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1980. Πολλοί προσφιλείς των συνωμοσιών, λέγουν ότι ο θάνατος του παρά μόνο τυχαίος δεν ήταν και ότι για αυτόν ευθύνονται σοβιετικοί πράκτορες της KGB, ήτοι ότι έπεσε θύμα δολοφονίας. Τη ζωή την έχασε όταν το αυτοκίνητό του, το οποίο συνοδευόταν κι από την αστυνομία, εκτροχιάστηκε σε μία σύγκρουση που είχε με φορτηγό. Κηδεύτηκε στο Μινσκ, με κρατικές δαπάνες, και προς τιμήν του, έναν χρόνο αργότερα, η σημερινή Λεωφόρος της Νίκης, είχε μετονομαστεί ως Λεωφόρος Μασέροβ. Την κηδεία του, μεταξύ άλλων, την είχε παρακολουθήσει και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λιθουανίας, Πέτρας Γκρισκεβίτσιους. Το 1998, τιμήθηκε ξανά και κυκλοφόρησε γραμματόσημο, το οποίο έφερε προσωπογραφία του. warheroes.ru]
Ο Πιότρ Μιρόνοβιτς Μασέροβ (λευκορωσικά: Пётр Міро́навіч Машэ́раў, ρωσικά: Пётр Миро́нович Маше́ров, 26 Φεβρουαρίου [Παλιό ημερολόγιο: 13 Φεβρουαρίου] 1918 - 4 Οκτωβρίου 1980) ήταν ο πρώτος Γενικός Γραμματέας της λευκορωσικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και κομμουνιστής ηγέτης της Σοβιετικής Λευκορωσίας. Το 1978, ο Μασέροβ τιμήθηκε με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας, για τη συνεισφορά του στην πολιτική της Λευκορωσίας. Πέραν τούτου, βραβεύτηκε σε αρκετές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα, που τιμήθηκε εφτά φορές από το Τάγμα του Λένιν, καθώς επίσης και μία φορά από το Τάγμα του Γκεόργκι Δημητρώφ.