Φινγκόλφιν
 Ο Φινγκόλφιν γεννήθηκε την Εποχή των Δέντρων στο Βάλινορ, γιος του βασιλέα των Νόλντορ Φίνγουε και της Ίντις. Δεν είχε της καλύτερες σχέσεις με τον Φέανορ εξαιτίας των ψεμάτων του Μέλκορ, που ήταν η αιτία της εξορίας του. Όταν έγινε η επανάσταση των Νόλντορ, αναγκάστηκε να ακολούθησει τον λαό του. Αν και δεν ήθελε να φύγει, πέρασε μέσα από τους πάγους που οδηγούσαν στη Μέση Γη, όταν ο Φέανορ έκαψε τα πλοία των Τελέρι. Έφτασε στα βόρια στο Μίθριμ. Μετά τον θάνατο του Φέανορ, ο Μάεδρος, ο γιος του, παραιτήθηκε και έτσι ο Φινγκόλφιν ονομάστηκε Υψηλός Βασιλέας τον Νόλντορ. Για σχεδόν 400 χρόνια πολιορκούσε την Άνγκμπαντ μετά την μάχη Ντάγκορ Μπράγκολαχ κι ο Φινγκόλφιν απελπίστηκε και έτσι πήγε μόνος στις πύλες της Άνγκμπαντ και προκάλεσε τον Μόργκοθ σε μονομαχία. Ο Σκοτεινός Άρχοντας κρατώντας το σφυρί του Κάτω Κόσμου άνοιξε λάκκους, όπου στο τέλος μετά από μάχη ο Φινγκόλφιν γλίστρησε σε έναν από αυτούς και ο Μόργκοθ τον πάτησε κι έτσι πέθανε. Οι Αετοί όμως πήραν ό,τι έμεινε από το σώμα του σε ένα τύμβο κοντά στην Γκόντολιν, όπου ο Τούργκον έφτιαξε για τον πατέρα του. Το μίσος του Μόργκοθ όμως κατά του ίδιου και του οίκου του έμεινε, γιατί εφτά φορές τραυματίστηκε και μετά την μάχη κούτσαινε και ο πόνος δεν του έφυγε ποτέ.
Ο Φινγκόλφιν είναι φανταστικός χαρακτήρας του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Ήταν γιος του Φίνγουε και ο μεγαλύτερος από τα ετεροθαλή αδέλφια του Φέανορ, ιδρυτής του οίκου που κυβέρνησε τους Νόλντορ στη Μέση Γη. Πατέρας των Φίνγκον, Τούργκον, Αρέδελ και Αργού (ο τελευταίος δεν αναφέρεται πουθενά στο δημοσιευόμενο Σιλμαρίλλιον).