Αμπελόκαμπος Ηλείας
 Ο Αμπελόκαμπος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 17 μέτρων. Βρίσκεται σε απόσταση 9 χλμ. βορειοδυτικά από την Αμαλιάδα σε πεδινή τοποθεσία, νοτιοανατολικά της Γαστούνης, νότια από τον Κόροιβο και το Ρουπάκι, δίπλα (ΒΑ.) από τα Σαβάλια. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (αραβόσιτος και άλλα δημητριακά, γεώμηλα, κηπευτικά, ελιές και αμπέλια) και λιγότερο με την κτηνοτροφία (πρόβατα, αίγες, βοοειδή). Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο κέντρο του χωριού, ενώ νοτιοδυτικά προς Σαβάλια και δίπλα στις παλιές σιδηροδρομικές γραμμές βρίσκεται η μονή Αγίου Αθανασίου (η οποία λειτούργησε μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα ως ανδρική και κατόπιν ως γυναικεία). Το χωριό αναφέρεται από την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την ονομασία Καραγιούζι ή Καρακούζι, που στα τουρκικά σημαίνει μαύρο μάτι. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Ήλιδος. Αργότερα, αναφέρεται το 1853 στον δεύτερο τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως μικρό χωριό της επαρχίας Ηλείας στο οποίο κατοικούσαν 12 οικογένειες (76 άτομα). Το 1890 το χωριό απέκτησε δημοτικό σχολείο, ενώ το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Αμπελόκαμπος. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ένας κάτοικος του οικισμού εκτελέστηκε από τις γερμανικές αρχές. Διοικητικά, ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Ηλείας και κατόπιν υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αμαλιάδας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αμπελοκάμπου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του δήμου Ηλίδας.
Ο Αμπελόκαμπος είναι πεδινό χωριό του δήμου Ηλίδας της περιφερειακής ενότητας Ηλείας στην Πελοπόννησο (περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 468 κατοίκους.