Αλεξάντρ Κόσιτς
 Ο Κόσιτς γεννήθηκε στο χωριό Ρομάσκι στην περιφέρεια τουΚιέβου. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου το 1901, στη συνέχεια σπούδασε στη Μουσική και Δραματική Σχολή Λίσενκο, 1908–1910. Δίδαξε χορωδιακή μουσική στο Αυτοκρατορικό Ωδείο Μουσικής του Κιέβου, διηύθυνε την Ορχήστρα του Θεάτρου Σαντόφσκι, υπηρέτησε ως μαέστρος και διευθυντής χορωδίας της Όπερας του Κιέβου. Συνέλεξε επίσης ουκρανικά λαϊκά τραγούδια από τις κεντρικές ουκρανικές περιοχές (κυρίως γύρω από το ίδιο το Κίεβο) καθώς και από τη σύγχρονη ρωσική περιοχή του Κουμπάν, όπου ξεκίνησε ειδικά να δει αν οι μουσικές παραδόσεις των Κοζάκων του Δνείπερου εξακολουθούν να υπάρχουν στους απογόνους τους, τους Κοζάκους του Κουμπάν, που εγκαταστάθηκαν εκεί μετά τη διάλυση του Ζαποριζιακού Σις. Στην τελευταία περίπτωση κατάφερε και αυτός να συγκεντρώσει μια σειρά από τραγούδια. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Κόσιτς ήταν ο συνιδρυτής και ο μαέστρος της Καπέλλα της Ουκρανικής Δημοκρατίας (αργότερα μετονομάστηκε σε Ουκρανική Εθνική Χορωδία). Η χορωδία περιόδευσε στην Ευρώπη και την Αμερική το 1919-1924 και το 1926-27, για να υποστηρίξει τη διεθνή ουκρανική κοινότητα. Το 1917 ο Κόσιτς παντρεύτηκε μια πρώην μαθήτρια και τραγουδίστρια στις χορωδίες του Τετιάνα Κόσιτς (1892–1966), η οποία αργότερα έγινε τραγουδίστρια στην Ουκρανική Εθνική Χορωδία, δάσκαλος φωνητικής και μετά το 1944 έφορος του Ουκρανικού Πολιτιστικού και Εκπαιδευτικού Κέντρου στο Γουίνιπεγκ. Ήταν ο Κόσιτς, που παρουσίασε το τραγούδι " Στσέντρικ" του Μικόλα Λεοντόβιτς, σε μια συναυλία στο Κίεβο το 1919. Τελικά το τραγούδι έγινε χριστουγεννιάτικο κλασικό με το όνομα "Κάλαντα των καμπάνων". Μετακόμισε στην πόλη της Νέας Υόρκης το 1922 όπου συνέλεξε λειτουργική μουσική, διασκεύασε και διέδωσε τη λαϊκή ουκρανική μουσική . Ο Κόσιτς κατέγραψε επίσης τα ταξίδια της χορωδίας στα απομνημονεύματα Με Τραγούδια, Γυρίζοντας τον Κόσμο (З піснею через світ). Από το 1941 ο Κόσιτς περνούσε τους καλοκαιρινούς μήνες διδάσκοντας στο Γουίνιπεγκ, Μανιτόμπα, στον Καναδά, όπου πέθανε το 1944 σε ηλικία 69 ετών. Η Χορωδία O. Κόσιτς στο Γουίνιπεγκ φέρει το όνομα στη μνήμη του. Μια μοναδική συναυλία με τίτλο Ο Άγνωστος Κόσιτς πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα στις 26 Μαρτίου 2006. Στη συναυλία συμμετείχε η Χορωδία Ολεξάντερ Κόσιτς του Γουίνιπεγκ, που ερμήνευσε "χορωδιακές ενορχηστρώσεις" Κόσιτς της μουσικής της Χαβάης, της Σκωτίας, της Αφρο-Αμερικανικής και των Πρώτων Εθνών, τραγουδισμένη σε αγγλικές και ουκρανικές μεταφράσεις. Στα 130α γενέθλιά του, πραγματοποιήθηκε αναμνηστική συναυλία στον Καθεδρικό Ναό Ουσπένσκι της Λαύρας του Κιέβου Πετσέρσκ από τους καλύτερους απόφοιτους της Εθνικής Μουσικής Ακαδημίας Τσαϊκόφσκι υπό την αιγίδα του Προέδρου Γιούστσενκο και υπό την ευλογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Τα προσωπικά αρχεία του Αλεξάντρ και της Τετιάνα Κόσιτς παραμένουν στο Ουκρανικό Πολιτιστικό και Εκπαιδευτικό Κέντρο στο Γουίνιπεγκ της Μανιτόμπα του Καναδά. Αν και ο Κόσιτς ήταν κυρίως γνωστός ως μαέστρος, ασχολήθηκε επίσης με τη σύνθεση και τη διασκευή μουσικής. Στη δεκαετία του 1920, μετά τη δημιουργία της Ουκρανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Κόσιτς συνέθεσε τη λειτουργία του, τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, καθώς και δέκα ουκρανικά θρησκευτικά άσματα. Αργότερα στη μετανάστευση, συνέθεσε πολύ περισσότερη θρησκευτική μουσική. Koshetz, Oleksander (1952–1974) З піснею через світ: подорож української республиканської капелі ( Z pisneiu cherez svit: podorozh ukrains'koi respublikans'koi kapeli ), Γουίνιπεγκ, Κουλτούρα і освіта (Kul'tura i osvita).
Ο Αλεξάντρ Κόσιτς (12 Σεπτεμβρίου 1875 – 21 Σεπτεμβρίου 1944) ήταν Ουκρανός μαέστρος χορωδίας, ενορχηστρωτής, συνθέτης, εθνογράφος, συγγραφέας, μουσικολόγος και λέκτορας. Βοήθησε στη διάδοση της ουκρανικής μουσικής σε όλο τον κόσμο. Το όνομά του μερικές φορές μεταγράφεται ως Alexander Koshetz ή Oleksandr Koshyts (ουκρανικά: Олександр Кошиць‎). Κάποτε, μια παράσταση της Ουκρανικής Εθνικής Χορωδίας του Κόσιτς κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ προσέλευσης κοινού, εξαιρουμένων των αθλητικών εκδηλώσεων. Η ερμηνεία του έκανε επίσης δημοφιλή το "Στσέντρικ " του Μικόλα Λεοντόβιτς στη συναυλία του, το οποίο αργότερα ο Πήτερ Βιλχούσκι μετέφρασε στο δημοφιλές "Κάλαντα των καμπάνων".