Σαΐντ Αουίτα
 Ο Σαΐντ Αουίτα γεννήθηκε στην Κενίτρα, μια παραλιακή πόλη του Μαρόκου. Εννέα χρόνια αργότερα μετακόμισε με την οικογένειά του στην πόλη Φεζ, εξαιτίας της εργασίας του πατέρα του. Ως παιδί έπαιζε πολλή ώρα ποδόσφαιρο και ήθελε να γίνει μεγάλος ποδοσφαιριστής. Ωστόσο, οι ξεχωριστές ικανότητές του στο τρέξιμο έκαναν τους προπονητές του να προβλέψουν με επιτυχία ένα λαμπρό μέλλον για τον Σαΐντ στον στίβο. Έχει πτυχίο και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (MBA) στη διοίκηση επιχειρήσεων. Μετά το τέλος της αθλητικής του σταδιοδρομίας άρχισε να εκπονεί και διδακτορική διατριβή στο αθλητικό μάνατζμεντ. Ο πρώτος σημαντικός αγώνας του Αουίτα ήταν στο 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, που έγινε στο Ελσίνκι τον Αύγουστο του 1983. Συμμετέσχε στον δρόμο των 1500 μέτρων και τερμάτισε τρίτος στον τελικό, παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο. Το 1984 ο Αουίτα κατέληξε στην απόφαση να τρέξει στο αγώνισμα του δρόμου των 5000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες. Ο Πορτογάλος δρομέας Αντόνιου Λεϊτάου οδηγούσε τον τελικό για τα περισσότερα χιλιόμετρα. Ο Αουίτα παρέμεινε πίσω του και μετά επιτάχυνε και τον προσπέρασε στον τελευταίο γύρο, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο. Το 1985 ήταν κυρίως η χρονιά των ρεκόρ για τον Αουίτα: Κατέρριψε δύο παγκόσμια ρεκόρ: πρώτα στα 5000 μ. (με χρόνο 13.00,40) στο Όσλο στις 27 Ιουλίου και κατόπιν στα 1500 μ. (με 3.29,46) στις 23 Αυγούστου. Το 1986 δεν κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο των 3000 μ. για 44 εκατοστά του δευτερολέπτου.Το 1987 βασικός σκοπός του Αουίτα ήταν να διεπρέψει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Ρώμης και να καταρρίψει ρεκόρ. Πρώτα κατέρριψε στο Παρίσι το παγκόσμιο ρεκόρ στο μη ολυμπιακό αγώνισμα του δρόμου των 2000 μ. με χρόνο 4.50,81 και μόλις ένα εξαήμερο αργότερα εξέπληξε πολλούς καταρρίπτοντας το δικό του ρεκόρ στον δρόμο των 5000 μ., καθιστάμενος μάλιστα ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που έτρεξε την απόσταση σε λιγότερο από 13 λεπτά, με χρόνο 12.58,39. Για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ο Μαροκινός αθλητής απεφάσισε να διαγωνισθεί μόνο στα 5000 μέτρα. Στον τελικό αγώνα, ο Κενυάτης Τζον Νγκούγκι καθόρισε έναν καλό αλλά σαφώς όχι γρήγορο ρυθμό. Ο Αουίτα, έχοντας τον έλεγχο του αγώνα, πραγματοποίησε ακριβώς πριν αρχίσει ο τελευταίος γύρος την επίθεσή του με ένα μεγάλο σπριντ, που τού έφερε τη νίκη με χρόνο 13.26,44. Το επόμενο έτος, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, ο Αουίτα επεχείρησε να τρέξει στα 800 και στα 1500 μέτρα, αλλά τραυμάτισε τον οπίσθιο μηριαίο μυ του και έτσι τερμάτισε τρίτος στα 800 μ., ενώ ματαίωσε τη συμμετοχή του στα 1500, αν και είχε ήδη προκριθεί σε ημιτελικό. Παρά το γεγονός αυτό, το χάλκινο μετάλλιο που πήρε τον κατέστησε τον πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα αθλητή στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που πήρε μετάλλιο τόσο στα 800, όσο και στα 5000 μέτρα. Το 1989 ο αθλητής κέρδισε τον αγώνα των 3000 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, που έγινε στη Βουδαπέστη. Αργότερα το ίδιο έτος κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στην ίδια απόσταση στην Κολωνία με χρόνο 7.29,45, καθιστάμενος ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που έτρεξε την απόσταση σε λιγότερο από επτάμισυ λεπτά. Ο Αουίτα υπήρξε ευέλικτος δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, υπερτερώντας σε δρόμους από τα 800 μέχρι τα 10.000 μ. κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Είχε κερδίσει σε αγώνες τους χρυσούς Ολυμπιονίκες Ζουακίμ Κρουζ (800 μ.), Πίτερ Ρόνο (1500 μ.), Τζον Νγκούγκι (5000 μ.) και Αλμπέρτο Κόβα (10.000 μ.) στις αντίστοιχες βασικές αποστάσεις τους. Από τον Σεπτέμβριο του 1983 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1990 έτρεξε σε 119 αγώνες και κέρδισε τους 115 από αυτούς — οι μόνες ήττες του ήταν από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Στιβ Κραμ στα 1500 μ., από τον «χάλκινο» Ολυμπιονίκη Αλεσσάντρο Λαμπρουσκίνι στα 3000 μ. στιπλ, από τους Ολυμπιονίκες Ζουακίμ Κρουζ και Πολ Έρενγκ στα 800 μ. και από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Γιόμπες Οντιέκι στα 5000 μέτρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Αουίτα χειρουργήθηκε στο πόδι και μετά από αυτό οι γιατροί του τον συμβούλευσαν να βάλει τέλος στην αθλητική του σταδιοδρομία για λόγους υγείας. Μετά από μερικές αποτυχίες σε αγώνες ο Αουίτα απεφάσισε να εγκαταλείψει τον στίβο. Ο Σαΐντ Αουίτα πήρε ως σύζυγό του το 1983 τη Χαντίτζα Σχιρ, η οποία τον υπεστήριξε πολύ σε όλη του τη σταδιοδρομία. Απέκτησαν μαζί τέσσερα παιδιά: έναν γιο (τον Αντίλ) και τρεις κόρες (τη Σουκάινα, τη Σάρα και τη Ζήνα). Ο βασιλιάς του Μαρόκου Χασάν Β΄ έδωσε τα ονόματα στις δύο μεγαλύτερες κόρες τους. Η Χαντίτζα ασχολείται επίσης με τον αθλητισμό, καθώς έχει «μαύρη ζώνη» στο τάε κβον ντο. Μετά τη λήξη της αθλητικής του σταδιοδρομίας, ο Αουίτα εργάσθηκε ως σύμβουλος σε αρκετούς αθλητικούς θεσμούς, όπως στη θέση του εθνικού τεχνικού μάνατζερ στο Μαρόκο και στη θέση του εθνικού προπονητή αποστάσεων στην Αυστραλία. Αργότερα εργάσθηκε ως κύριος αναλυτής στον τηλεοπτικό σταθμό Al Jazeera Sports. Επιπλέον, ο Αουίτα ίδρυσε το 2009 μία εταιρεία αθλητικών ρούχων. 1500 μέτρα: 3.29,46, Βερολίνο, 23 Αυγούστου 1985 2000 μέτρα: 4.50,81, Παρίσι, 16 Ιουλίου 1987 3000 μέτρα: 7.29,45, Κολωνία, 20 Αυγούστου 1989 5000 μέτρα: 13.00,40, Όσλο, 22 Ιουλίου 1985 5000 μέτρα: 12.58,35, Ρώμη, 27 Ιουλίου 1987 2 μίλια: 8.13,45, Τορίνο, 28 Μαΐου 1987 Ανακηρύχθηκε «Αθλητής στίβου της χρονιάς» από το περιοδικό Track & Field News το 1985 και το 1987. Πέτυχε 44 συνεχείς νίκες σε διεθνείς αγώνες από τα 800 μέχρι τα 10.000 μέτρα σε λιγότερους από 26 μήνες. Τιμήθηκε από τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού για το σύνολο της σταδιοδρομίας του το 2001. Υπήρξε ο δεύτερος άνθρωπος στην καταγεγραμμένη ιστορία που έτρεξε τα 1500 μέτρα σε χρόνο μικρότερο των 3,5 λεπτών, ο πρώτος που έτρεξε τα 3000 μ. σε χρόνο μικρότερο των 7,5 λεπτών και ο πρώτος που έτρεξε τα 5000 μ. σε χρόνο μικρότερο των 13 λεπτών. Ανακηρύχθηκε «Καλύτερος Άραβας αθλητής στίβου του αιώνα» από τον τηλεοπτικό σταθμό Al Jazeera το 2000. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα από τον βασιλιά του Μαρόκου Χασάν Β΄. Το ταχύτερο τρένο στο Μαρόκο έχει ονομαστεί «Σαΐντ Αουίτα». Απεικονίζεται σε γραμματόσημο του Αζερμπαϊτζάν του 1996. Το 2012 ένας σταθμός του μετρό του Λονδίνου πήρε το όνομά του προσωρινά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπως έγινε και για άλλους θρυλικούς αθλητές των Ολυμπιακών αγώνων. Η σελίδα για τον Σ. Αουίτα στον ιστότοπο της Διεθνούς Ενώσεως Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού
Ο Σαΐντ Αουίτα (αραβ. سعيد عويطة, γεννημένος στις 2 Νοεμβρίου 1959) είναι Μαροκινός πρώην αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα δρομέας ημιαντοχής και αντοχής (μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων). Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον δρόμο των 5.000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 και έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής στο ίδιο αγώνισμα τρία χρόνια αργότερα. Κατέχει επίσης ένα χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου (1989) και 4 σε Μεσογειακούς Αγώνες. Εξίσου σημαντικά ήταν και τα ρεκόρ του: κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 1.500 μέτρα (3.29,46), στα 2.000 μ. (4.50,80), στα 3.000 μ. (7.29,45) και δύο φορές στα 5.000 μ. (13.00,40 και 12.58,39). Ο Αουίτα υπήρξε ένας από τους πρώτους Άραβες αθλητές στην ιστορία που απέκτησε παγκόσμια φήμη. Σήμερα ζει στο Ορλάντο της Φλόριντα.