Ποσυρτή
 Η ποσυρτή διακρίνεται σε δύο είδη, τη μικρή και τη μεγάλη. Αυτή η διαφοροποίηση έγκειται στο μέρος του χοιρινού κρέατος που χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή. Συγκεκριμένα, για την παρασκευή της μικρής ποσυρτής λαμβάνεται το άνω τμήμα του λαιμού ενώ για τη μεγάλη ποσυρτή πραγματοποιείται λήψη κρέατος από την κοιλιά. Η επεξεργασία περιλαμβάνει πρώτα το αλάτισμα, στη συνέχεια το μαρινάρισμα του κρέατος με κρασί (συνήθως μαύρο ή μαραθεύτικο), κόλιανδρο, κύμινο, μαύρο πιπέρι κλπ. Έπειτα ακολουθεί το κάπνισμα του κρέατος για την ωρίμανση και η φύλαξη σε σκιερό μέρος για την αποξήρανση. Η ποσυρτή έχει σχετικά ορθογώνιο και επίπεδο σχήμα, χρώμα σκούρο κοκκινόμαυρο εσωτερικά και κόκκινο προς μοβ εξωτερικά καθώς και αλμυρή γεύση. Η κατανάλωση της είναι διαθέσιμη σε μικρότερα ή μεγαλύτερα κομμάτια, σε οποιοδήποτε πάχος και σχήμα.
Η ποσυρτή είναι παραδοσιακό κυπριακό αλλαντικό, παρόμοιο με το μπέικον. Η παρασκευή της ήταν από τα παλιότερα χρόνια ιδιαίτερα δημοφιλής στις περιοχές της Τηλλυρίας, της Μαραθάσας, της Πάφου και της Πιτσιλιάς και ήταν συνυφασμένη με την γιορτή των Θεοφανείων που σηματοδοτούσε την ημέρα έναρξης των «σσοιροσφαών», δηλαδή του σφαγιασμού των οικόσιτων χοίρων με σκοπό την παραγωγή διάφορων κρεατικών (εκτός από την ποσυρτή παρασκευάζονταν λουκάνικα, λούντζα, ζαλατίνα, σούβλοι κλπ).