Ελληνικά φύλα
 Δωριείς Υλλείς (βορειοανατολική Πελοπόννησος, δωρικές αποικίες) Δυμάνες (νοτιοδυτική Πελοπόννησος, δωρικές αποικίες) Πάμφυλοι (νοτιοανατολική Πελοπόννησος, δωρικές αποικίες) Κεφαλλήνες Κεφαλλήνες (Κεφαλονιά, Ιθάκη) Δουλιχιείς (Λευκάδα και γύρω νήσοι) Τάφιοι (Μεγανήσι, Εχινάδες) Κουρήτες (νοτιοδυτική Αιτωλοακαρνανία) Αιτωλοί Ηλείοι (Ηλεία) Ακαρνάνες (Ακαρνανία) Ευρυτάνες (κεντρική και νότια Ευρυτανία) Αγραίοι (βόρεια Ευρυτανία) Απέραντοι (βόρεια Ευρυτανία) Οφιονείς (ανατολική Αιτωλοακαρνανία) Αποδωτοί (ανατολική Αιτωλοακαρνανία) Βοιωτοί (Βοιωτία) Θεσσαλοί (πεδινή Θεσσαλία) Φωκείς (Φωκίδα) Λοκροί (ανατολική και δυτική Λοκρίδα) Ηπειρώτες Άβαντες (βόρεια Ήπειρος, Εύβοια, Χίος) Αθαμάνες (Αθαμανικά όρη) Αίθικες (βορειοδυτική Θεσσαλία) Αμφιλόχοι (περιοχή Βάλτου, Αμφιλοχία) Αργεστές (Δευρίοπος, περιοχή Πριλάπου, Π.Γ.Δ.Μ.) Αφείδαντες (περιοχή Τεγέας Αρκαδίας) Ατίντανες (περιοχή Αχρίδας) Βυλλίονες (βόρεια Ήπειρος) Γενεάτες (Δευρίοπος, περιοχή Μοριχόβου, Π.Γ.Δ.Μ.) Δέξαροι (βόρεια Ήπειρος, δυτικά της λίμνης Αχρίδας), μετέπειτα και Δασσαρήτες Ελιμιώτες (Γρεβενά και νότια Κοζάνη) Θεσπρωτοί (Θεσπρωτία) Κασσωπαίοι (Πρέβεζα) Λυγκιστές (Φλώρινα, Πελαγονία) Μολοσσοί (Ιωάννινα) Ορέστες (Καστοριά) Παραυαίοι (βόρεια Ήπειρος) Παρωραίοι (μεταξύ Τυμφαίων και Μολοσσών) Σελλοί (περιοχή Δωδώνης) Τάλαρες (βορειοδυτική Θεσσαλία) Τυμφαίοι (βόρεια Πίνδος, Γρεβενά) Χάονες (Χαονία, βόρεια Ήπειρος) Μακεδνοί Μακεδόνες (Μακεδονία, κυρίως Ημαθία, Πέλλα, Θεσσαλονίκη και Πιερία) Μάγνητες (όρη Όσσας, Πηλίου)ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Όντως στην ελληνική μυθολογία ο Μακεδόνας και ο Μάγνης είναι αδέλφια, παιδιά του Δία και της κόρης του Δευκαλίωνα Θύιας. Οι Μακεδόνες σήμερα αναγνωρίζονται ως Βορειοδυτικό Ελληνικό Φύλο, αλλά οι Μάγνητες ήταν πάντοτε Αιολόφωνοι. Ο λόγος που θεωρήθηκαν αδέλφια ήταν η κοινή τους κατοικία. Οι Μακεδόνες κατά τη μεγάλη Αιγιακή Μετακίνηση που προκάλεσε η κάθοδος των Φρυγών βρέθηκαν από τον Άνω και Μέσο Αλιάκμονα στα Πιέρια Όρη (όρος Μακεδονικόν κατά Ηρόδοτο), ενώ οι Μάγνητες κάποτε κατοικούσαν στην Παράκτια Πιερία απ' όπου διώχθηκαν από τους Θράκες «Πίερες» στην ιστορική Μαγνησία κάτω από τον Πηνειό. Οι τελευταίοι διώχθηκαν με τη σειρά τους από τους Μακεδόνες, όταν οι δεύτεροι ξεκίνησαν την επεκτατική τους πορεία. Αιολείς Περραιβοί (βορειοανατολική Θεσσαλία) Αινιάνες (δυτική κοιλάδα Σπερχειού) Λαπίθες (πεδινή Θεσσαλία) Μινύες (πεδινή Θεσσαλία, αργότερα στις αιολικές αποικίες) Φλεγύες (πεδινή Θεσσαλία, αργότερα στις αιολικές αποικίες) Δόλοπες (νοτιοδυτική Θεσσαλία) Έλληνες (νοτιοανατολική Θεσσαλία) Φθίοι (νοτιοανατολική Θεσσαλία) Μυρμιδόνες (νοτιοανατολική Θεσσαλία) Μαλιείς (ανατολική κοιλάδα Σπερχειού) Οιταίοι (όρος Οίτη) Επειοί (βορειοδυτική Πελοπόννησος) Αχαιοί (βορειοδυτική Πελοπόννησος, Ζάκυνθος) Αρκάδες Αρκτάνες (κεντρική Πίνδος) Αζάνες (Αρκαδία, Κύπρος) Ίωνες Αργαδείς (νότια Αττική και ιωνικές αποικίες) Γελέοντες (νότια Αττική και ιωνικές αποικίες) Αιγικορείς (όρη Πάρνηθας, Πεντέλης και ιωνικές αποικίες) Όπλητες (περιοχή Μαραθώνος, βόρεια Αττική)
Από το 2200 περίπου μέχρι το 1900 π.Χ. ο κύριος όγκος των Ινδοευρωπαίων Πρωτοελλήνων είχε εγκατασταθεί στην Ήπειρο (περιοχή Κορυτσάς, Χαονία), τη βορειοδυτική Μακεδονία (Πελαγονία) και τη βορειοδυτική Θεσσαλία, όπου διασπάσθηκε σε τρεις διαλεκτικούς κλάδους, το δυτικό, τον κεντρικό ή ανατολικό και το νότιο. Από το 1900 μέχρι το 1150 π.Χ. μεγάλα τμήματα των Ελλήνων μεταναστεύουν νοτιότερα και καταλαμβάνουν διάφορα τμήματα της ονομαζόμενης Ελληνικής χερσονήσου. Στις περιοχές αυτές έρχονται σε επαφή με προελληνικά φύλα. Επωφελούνται από την επαφή τους με αυτούς και αναπτύσσονται πολιτιστικά. Ταυτόχρονα διαφοροποιούνται οι ίδιοι και διασπάζονται σε πολλούς διαλεκτικούς κλάδους και φύλα, μέσα από μεγάλες εθνοφυλετικές ανακατατάξεις.