Άλφρεντ Χέρμαν Φριντ
 Γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστροουγγαρίας, ο Φριντ εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και ξεκίνησε να εργάζεται σε ένα βιβλιοπωλείο. Το 1883 μετακόμισε στο Βερολίνο, όπου άνοιξε δικό του βιβλιοπωλείο το 1887. Μετά τη δημοσίευση του Die Waffen nieder! (Αφήστε Κάτω τα Όπλα Σας) από την Μπέρτα φον Ζούτνερ το 1889, ο Φριντ και η φον Ζούτνερ άρχισαν να εκδίδουν ένα περιοδικό με το ίδιο όνομα το 1892. Στα άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο Die Waffen nieder! και το διάδοχό του, το Die Friedenswarte (Το ρολόι της ειρήνης), επέδειξε την ειρηνιστική φιλοσοφία του. Το 1892 ήταν συν-ιδρυτής της Γερμανικής Κοινωνίας Ειρήνης (Deutsche Friedensgesellschaft, Ντότισε Φριντένσγκεζελζαφτ). Ήταν ένας από τους πατέρες της ιδέας θεμελίωσης ενός οργανισμού για τη παγκόσμια ειρήνη (η κύρια ιδέα αναπτύχθηκε στην Κοινωνία των Εθνών και μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στον ΟΗΕ). Ο Φριντ ήταν μέλος του κινήματος της Εσπεράντο. Το 1903 εξέδωσε ένα βιβλίο, το Lehrbuch der internationalen Hilfssprache Esperanto (Βιβλίο της Διεθνούς Γλώσσας Εσπεράντο). Το 1909 συνεργάστηκε με τους Πωλ Οτλέ και Ανρί λα Φωνταίν του Κεντρικού Γραφείου Διεθνών Ενώσεων στην προετοιμασία της Annuaire de la Vie Internationale.Το 1911 τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον Τομπίας Άσερ. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, έζησε στην Ελβετία και πέθανε στη Βιέννη το 1921. Οι στάχτες του θάφτηκαν στο Φοϊερχάλλε Ζίμερινγκ. Das Abrüstungs-Problem: Eine Untersuchung. Berlin, Gutman, 1904. Abschied von Wien The German Emperor and the Peace of the World, with a Preface by Norman Angell. London, Hodder & Stoughton, 1912. Die Grundlagen des revolutionären Pacifismus. Tübingen, Mohr, 1908. Translated into French by Jean Lagorgette as Les Bases du pacifisme: Le Pacifisme réformiste et le pacifisme «révolutionnaire». Paris, Pedone, 1909. Handbuch der Friedensbewegung. (Handbook of the Peace Movement) Wien, Oesterreichische Friedensgesellschaft, 1905. 2nd ed., Leipzig, Verlag der «Friedens-Warte», 1911. «Intellectual Starvation in Germany and Austria», in Nation, 110 (March 20, 1920) 367–368. International Cooperation. Newcastle upon Tyne, Richardson [1918]. Das internationale Leben der Gegenwart. Leipzig, Teubner, 1908. «The League of Nations: An Ethical Institution», in Living Age, 306 (August 21, 1920) 440–443. Mein Kriegstagebuch. (My War Journal) 4 Bde. Zürich, Rascher, 1918–1920. Pan-Amerika. Zürich, Orell-Füssli, 1910. The Restoration of Europe, transl. by Lewis Stiles Gannett. New York, Macmillan, 1916. Der Weltprotest gegen den versailler Frieden. Leipzig, Verlag der Neue Geist, 1920. Die zweite Haager Konferenz: Ihre Arbeiten, ihre Ergebnisse, und ihre Bedeutung. Leipzig, Nachfolger [1908]. Wörterbuch Esperanto-Deutsch und Deutsch-Esperanto Lehrbuch der internationalen Hilfssprache “Esperanto” mit Wörterbuch in Esperanto-Deutsch und Deutsch-Esperanto, Berlin-Schönberg: Esperanto-Verlag, 1903 pr. Pass & Garleb, Berlin 18x12cm II, 120p.2nd edition: Stuttgart: Franckhsche Verlagshandlung,1905 18x12cm 91, 5p. 3rd edition: Stuttgart: Franckhsche Verlagshandlung,1905 18x12cm 91p. Roger Chickering: Imperial Germany and A World Without War : The Peace Movement and German Society, 1892–1914. Princeton University Press, Princeton 1975, (ISBN 0-691-10036-5). Walter Göhring: Verdrängt und Vergessen – Friedensnobelpreisträger. Alfred Hermann Fried. Kremayr & Scheriau, Wien 2006, (ISBN 978-3-218-00768-9) Bernhard Kupfer: Lexikon der Nobelpreisträger. Patmos, Düsseldorf 2001, (ISBN 3-491-72451-1) Petra Schönemann-Behrens: „Organisiert die Welt“. Leben und Werk des Friedensnobelpreisträgers Alfred Hermann Fried (1864–1921). Dissertation, Universität Bremen 2004. Bernhard Tuider: Alfred Hermann Fried. Pazifist im Ersten Weltkrieg – Illusion und Vision. VDM, Saarbrücken 2010, (ISBN 978-3-639-25061-9) About Alfred Hermann Fried Alfred Hermann Fried (November 11, 1864 – May 5, 1921) ( ( 2009-10-25) Nobel biography
Ο Άλφρεντ Χέρμαν Φριντ (γερμανικά: Alfred Hermann Fried, 11 Νοεμβρίου 1864 – 5 Μαΐου 1921) ήταν Αυστροεβραίος ειρηνιστής, διαφημιστής, δημοσιογράφος, συνιδρυτής του γερμανικού κινήματος ειρήνης, και ο νικητής (με τον Τόμπιας Άσσερ) του Βραβείου Νομπέλ Ειρήνης το 1911.