Στέφανος Πόνγκρατς
 Ο Πόνγκρατς γεννήθηκε στο Κάστρο του Άλβινκ ή Άλβιντς, το σημερινό Βίντσου ντε Ζος της Ρουμανίας, στο τότε Πριγκιπάτο της Τρανσυλβανίας. Κατέστη μέλος της Εταιρείας του Ιησού το 1602 και σπούδασε στη Βοημία και την Αυστρία. Τέσσερα έτη μετά τη χειροτονία του, στάλθηκε στην Κάσσα, το σημερινό Κόσιτσε της Σλοβακίας, που τότε ανήκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας μαζί με έναν ακόμα Ιησουίτη, τον Μελχιόρ Γκροντέτσκι.Οι δύο Ιησουίτες εργάζονταν σε μικρές πόλεις και κώμες, όταν άκουσαν ότι μια στρατιά Καλβινιστών προέλαυνε προς την Κάσσα σε έναν από τους επεκτατικούς πολέμους του Γαβριήλ Μπέτλεν, τότε πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας. Οι Πόνγκρατς και Γκροντέτσκι επέστρεψαν στην Κάσσα, όπου ήλθε να μείνει μαζί τους ένας ιερέας της τοπικής μητροπόλεως, ο πατήρ Μάρκος Κριζεφτσάνιν ή Κριζίν. Ο τρανσυλβανικός στρατός κατέλαβε την πόλη στις 5 Σεπτεμβρίου 1619 και αμέσως έθεσε τους τρεις ιερείς υπό περιορισμό στο κατάλυμα των Ιησουιτών. Πριν την αυγή της 7ης Σεπτεμβρίου, στρατιώτες εισέβαλαν εκεί και απαίτησαν από τους τρεις να γίνουν Καλβινιστές. Οι ιερείς αρνήθηκαν και τότε οι στρατιώτες άρχισαν να τους βασανίζουν και τελικώς τους αποκεφάλισαν.Τα σώματα των μαρτύρων ανακτήθηκαν μετά από διαπραγματεύσεις με τον Μπέτλεν και θάφτηκαν κοντά στην Κάσσα. Το 1636 έγινε η μετακομιδή τους στο Ναγκυσόμπατ, τη σημερινή Τρνάβα της Σλοβακίας. Το αίτημα για την αγιοποίηση των μαρτύρων του 1619 πρωτοδιατυπώθηκε το 1628, ωστόσο τελικώς αγιοποιήθηκαν στις 2 Ιουλίου 1995 στο Κόσιτσε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 7 Σεπτεμβρίου, αλλά οι Ιησουίτες τους τιμούν και στις 19 Ιανουαρίου, κατά την ομαδική ημέρα μνήμης που τηρούν για τους «Μάρτυρες από τη Μεταρρύθμιση στην Ευρώπη».
Ο Στέφανος (Ιστβάν) Πόνγκρατς (ουγγρ. Pongrácz István, 1584-1619) ήταν Ούγγρος Ιησουίτης ιερέας, που μαρτύρησε και ανακηρύχθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.