Λεοπόλδος του Βελγίου
 Ο Λεοπόλδος Φερδινάνδος Ηλίας Βίκτωρ Αλβέρτος Μαρία γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1859 στο Παλάτι του Λάκεν και ήταν το δεύτερο παιδί και μοναχογιός του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου και της Μαρίας Ερριέττας της Αυστρίας. Τη στιγμή της γέννησής του έλαβε τον τίτλο του Κόμη του Αινώ, ως γιος του τότε διαδόχου πρίγκιπα. Ο Λεοπόλδος έγινε Δούκας της Βραβάντης το 1865, μετά το θάνατο του παππού του και την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο. Πέθανε από πνευμονία, αφότου έπεσε σε μια λίμνη στις 22 Ιανουαρίου 1869 στο Παλάτι του Λαίκεν σε ηλικία. Θάφτηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λαίκεν. Στην κηδεία του γιου του, ο Λεοπόλδος Β΄, «ξέσπασε μπροστά στο κοινό, πέφτοντας στα γόνατά του δίπλα στο φέρετρο και κλαίγοντας ανεξέλεγκτα». 12 Ιουνίου 1859 - 10 Δεκεμβρίου 1865: Η Βασιλική Υψηλότητα Ο Κόμης του Αινώ, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Δούκας της Σαξονίας 10 Δεκεμβρίου 1865 - 22 Ιανουαρίου 1869: Η Βασιλική Υψηλότητα Ο Δούκας της Βραβάντης, Κόμης του Αινώ, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Δούκας της Σαξονίας Ισπανία: 1.014ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος (1866)
Ο Λεοπόλδος του Βελγίου (Léopold, duc de Brabant, 12 Ιουνίου 1859 - 22 Ιανουαρίου 1869) ήταν ο μοναχογιός του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου και διάδοχος του βελγικού θρόνου.