Πίτερ Μπάουτ
 Παρά το γεγονός ότι ο Πίτερ Μπάουτ ήταν πολύ γνωστός στην εποχή του, όπως καταδεικνύουν οι συχνές συνεργασίες του με άλλους επιφανείς Φλαμανδούς ζωγράφους και την εξαιρετική του παραγωγή, οι λεπτομέρειες για τη ζωή του δεν είναι σαφώς τεκμηριωμένες. Πιθανότατα γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στο διάστημα μεταξύ 1640 και 1658. Δεν είναι γνωστό με ποιον Δάσκαλο σπούδασε ζωγραφική. Ο ίδιος έγινε Δάσκαλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών το 1671, αλλά το παλαιότερο έργο του χρονολογείται από το 1644 και συνεπώς προηγείται της ένταξής του στη Συντεχνία. Στις 30 Νοεμβρίου 1667 νυμφεύτηκε στις Βρυξέλλες.Αν και οι πρωτογενείς πηγές δεν το επιβεβαιώνουν, πιστεύεται ότι κατά το διάστημα 1675 - 1677 εργάστηκε στο Παρίσι, όπου συνεργαζόταν συχνά με τον Άντριεν Φρανς Μπάουντεβαϊνς (Adriaen Frans Boudewyns), Φλαμανδό ζωγράφο που εκείνη την εποχή διέμενε στο Παρίσι. Ο Μπάουτ επέστρεψε στις Βρυξέλλες το 1677 και νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά στις 9 Αυγούστου 16955. Παρέμεινε ενεργός στις Βρυξέλλες για όλη την υπόλοιπη ζωή του, αν και πιθανότατα επισκέφθηκε την Ολλανδική Δημοκρατία και την Ιταλία.Η χρονολογία θανάτου του είναι αβέβαιη. Ορισμένοι την τοποθετούν το 1689 και άλλοι πολύ αργότερα, το 1719 (βασιζόμενοι σε πίνακα, η χρονολόγηση του οποίου ήγειρε αμφιβολίες). Ο Πίτερ Μπάουτ ήταν πολύ παραγωγικός καλλιτέχνης, ο οποίος εργάστηκε σε πολλά είδη ζωγραφικής. Τα περισσότερα έργα του περιλαμβάνουν στοιχείο τοπιογραφίας και πολλά είναι απόψεις από πόλεις, χωριά, λιμάνια, παραλίες ή ποταμούς. Οι απόψεις του ακολουθούν την παράδοση του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου, ενώ εμφανίζουν ομοιότητες με το έργο του Ντάβιντ Τένιερς του νεότερου και τα τοπία άλλων καλλιτεχνών από τις Βρυξέλλες, όπως οι Άντριεν Φρανς Μπάουντεβαϊνς, Λούκας Αχτσέλινκ και Ζακ ντ'Αρτουά, για τους οποίους συχνά ο Μπάουτ ζωγράφιζε το "σταφάζ" (πληθύσμωση του έργου με ανθρώπινες μορφές). Επιπλέον, ζωγράφισε ιταλικού ύφους τοπία, όπως ο Νικολάες Μπέρχεμ. Κάποια από τα έργα του προσομοιάζουν με αυτά του Πίτερ Καστέιλς ΙΙΙ, Φλαμανδού ζωγράφου γνωστού για τα ιταλικού ύφους τοπία του και τις απόψεις πόλεων. Στα έργα του συχνά περιλαμβάνει ζωντανές σκηνές, όπως πανηγύρεις σε χωριά και ανθρώπους που διασκεδάζουν στον πάγο.Ο Μπάουτ συνεργάστηκε στην άποψη μιας παραλίας με τον Λούκας Σμάουτ, ο οποίος ζωγράφισε το "σταφάζ". Το έργο αυτό επονομάζεται Το λιμάνι και η ψαραγορά (σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Κιμπέρ (Quimper)) και πιθανώς απεικονίζει τη θέα της παραλίας και του λιμανιού του Σχεφενίνχεν (Scheveningen, προάστιο της Χάγης), καθώς στη σύνθεση αλλά και στις μορφές του μοιάζει πολύ με το έργο του Μπάουτ Πουλώντας ψάρια στην παραλία του ΣχεφενίνχενSelling Fish at the Beach of Scheveningen (Van Ham Auctions, 11 Μαΐου 2012, Lot 518).Το Ρέικσμουζεουμ αποδίδει στον Μπάουτ τη θρησκευτική σύνθεση με τίτλο Η Προσκύνηση των Βοσκών. Τα έργα του Μπάουτ έχουν ζωντάνια και οι πινελιές του είναι ακριβείς. Η παλέτα του είναι διαυγής και απαλή και προαναγγέλλει την παλέτα του 18ου αιώνα.Τα σχέδια και τα χαρακτικά του προσομοιάζουν με τους πίνακές του, τόσο στο ύφος όσο και στη θεματολογία.
Ο Πίτερ Μπάουτ (φλαμανδικά: Pieter Bout, μεταξύ 1640 και 1658 - μεταξύ 1689 και 1719) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και χαράκτης. Είναι περισσότερο γνωστός για τα τοπία και τις απόψεις πόλεων, ακτογραμμών και εξοχών καθώς και αρχιτεκτονημάτων, σε ύφος που θυμίζει παλαιότερους Φλαμανδούς Δασκάλους, όπως ο Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος.