Μαλακοπλακία
 Η μαλακοπλακία θεωρείται ότι προκύπτει από τον ανεπαρκή θάνατο των βακτηρίων από τα μακροφάγα. Συνεπώς τα βακτήρια που έχουν υποστεί μερική πέψη συσσωρεύονται στα μακροφάγα και οδηγούν στην εναπόθεση ασβεστίου και σιδήρου. Η βλάβη στην ουροδόχο κύστη εκδηλώνεται μέσω του σχηματισμού έλκους ή πλάκας. Η μαλακοπλακία εμφανίζεται σε ασθενείς που έχουν ιστορικό ανοσοκαταστολής λόγω λεμφώματος, σακχαρώδους διαβήτη, νεφρικής μεταμόσχευσης, λόγω λοίμωξης από E. coli, λόγω μακροχρόνιας θεραπείας με κορτικοστεροειδή ή λόγω καρκίνου, χωρίς όμως να έχει ξεκαθαριστεί η συσχέτισή τους. Σήμερα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά για την θεραπεία της μαλακοπλακίας. περιγραφή περίπτωσης μαλακοπλακίας του όρχεος Παθολογική Ανατομική : Böcker-Denk-Heinz: εκδόσεις Π. Χ. Πασχαλίδης Βασική Παθολογική Ανατομική : Emanuel Rubin: εκδόσεις Π. Χ. Πασχαλίδης James, William D.; Berger, Timothy G.; et al. (2006). Andrews' Diseases of the Skin: clinical Dermatology. Saunders Elsevier. ISBN 0-7216-2921-0 Liang Cheng; David G. Bostwick (2006). Essentials of anatomic pathology. Springer. pp. 1180–. ISBN 978-1-58829-461-6
Η μαλακοπλακία (από τις λέξεις "μαλακό" + "πλάκα") είναι μια σπάνια φλεγμονώδης κατάσταση που εμφανίζεται ως έλκος ή πλάκα στον ουρογεννητικό σωλήνα και κυρίως στην ουροδόχο κύστη. Ωστόσο μπορεί επίσης να σχετιστεί και με άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η αρρώστια περιγράφτηκε για πρώτη φορά το 1902 από τους Michaelis και Gutmann ως κιτρινωπές πλάκες που εμφανίζονται στο βλενογόνο της ουροδόχου κύστης και προσβάλλει συνήθως γυναίκες άνω των 40 ετών. Τα συμπτώματα της δεν είναι ειδικά και μοιάζουν με αυτά της κυστίτιδας. Έχουν περιγραφεί ελάχιστες περιπτώσεις μαλακοπλακίας του όρχι που εντάσσονται στις κοκκιωματώδεις ορχίτιδες. Μικροσκοπικά, στην εσωτερική επιφάνεια του προσβεβλημένου οργάνου εμφανίζονται μαλακές κιτρινωπές πλάκες, στις οποίες βρίσκονται μακροφάγα γνωστά ως κύτταρα von Hansemann που περιέχουν τα χαρακτηριστικά σωμάτια Michaelis-Gutmann. Συχνά περιλαμβάνει αρνητικά βακτήρια.