Χριστίνα της Νορβηγίας (1234-1262)
 Η βασική πηγή για τη ζωή της Χριστίνας ήταν η Στούρλα, ανιψιά του Σνόρρι Στούρλουσον που ήρθε στη Νορβηγία (1263). Ο αδελφός της Χριστίνας Μάγκνους ΣΤ΄ της Νορβηγίας ανέθεσε στη Στούρλα να γράψει τα χρονικά του πατέρα τους, τα περίφημα "Χρονικά του Χάακον Χάακορσον" αμέσως μετά τον θάνατο του στις Ορκάδες (16 Δεκεμβρίου 1263). Η Στούρλα χρησιμοποίησε πληροφορίες που πήρε τόσο από τον ίδιο τον βασιλιά όσο και πληροφορίες που πήρε από το ταξίδι της στην Ισπανία μαζί με τη Χριστίνα. Ο Νορβηγός ιστορικός Πίτερ Ανδρέας Μουνκ (1810 - 1863) αναφέρει σχετικά με τη ζωή της Χριστίνας στο έργο του "Ιστορία του Νορβηγικού λαού" που δημοσιοποιήθηκε τη δεκαετία του 1850. Τα Σάγκα αναφέρουν ότι ο βασιλιάς Χάακον Δ΄ έστειλε απεσταλμένους στην Καστίλη με πλούσια δώρα (1255), έγιναν δεκτοί στην Ισπανική αυλή, την επόμενη χρονιά επέστρεψαν στη Νορβηγική αυλή με αντιπροσώπους του βασιλιά Αλφόνσου του Σοφού και τον συμβολαιογράφο του. Ο συμβολαιογράφος του Αλφόνσου Ι΄ ρώτησε τον Νορβηγό βασιλιά αν μπορούσε η κόρη του να παντρευτεί έναν από τους αδελφούς του βασιλιά του. Ο Χάακον Δ΄ εξέτασε το θέμα με μεγάλη προσοχή μαζί με τον αρχιεπίσκοπο και πολλούς σοφούς άντρες, αποφάσισε ότι μπορεί η Χριστίνα να παντρευτεί έναν από τους αδελφούς του Αλφόνσου Ι΄ αρκεί να διαλέξει η ίδια τον σύζυγο. Ο Χάακον Δ΄ είχε χάσει ήδη έναν γιο του από τη Μαύρη πανώλη. Η Χριστίνα εγκατέλειψε το καλοκαίρι του 1257 το Τένσμπεργκ με 100 άντρες, διασχίζοντας τη Βόρεια Θάλασσα έφτασε στο Γκρέιτ Γιάρμουθ, πέρασε από τη Μάγχη στη Νορμανδία, από εκεί διασχίζοντας τη Γαλλία έφτασε στην Καταλονία.Η συνοδεία συναντήθηκε στη Βαρκελώνη με τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας που εντυπωσιάστηκε με την ομορφιά της Χριστίνας, η κόρη του Γιολάντα της Αραγωνίας είχε παντρευτεί τον Αλφόνσο τον Σοφό. Η συνοδεία μπήκε στο Αββαείο της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε Λας Ουέλγκας στο Μπούργος, το Αβαείο υπάρχει ακόμα και σήμερα. Οι Νορβηγοί συναντήθηκαν με τον βασιλιά Αλφόνσο τον Σοφό στην Επαρχία της Παλένθια, τους συνόδευσε στη Βαγιαδολίδ όπου έγιναν δεκτοί "θερμά από την αριστοκρατία, τον λαό και τον κλήρο" (3 Ιανουαρίου 1258). Η συνοδεία συναντήθηκε κατόπιν με τους αδελφούς του βασιλιά, η Χριστίνα επέλεξε τελικά τον Φίλιππο που ήταν μεγαλύτερος της κατά τρία χρόνια. Ο Φίλιππος είχε επιλεγεί να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία, ο πατέρας του Φερδινάνδος Γ΄ της Καστίλης τον είχε πριμοδοτήσει με πολλά εδάφη και δώρα αλλά μετά τον θάνατο του (1252) αποφάσισε να εγκαταλείψει την εκκλησία παρά τις αντιρρήσεις του αδελφού του Αλφόνσου. Ο Ινφάντης Φίλιππος και η Χριστίνα παντρεύτηκαν στην εκκλησία της Σάντα Μαρία Λα Μάγιορ (31 Μαρτίου 1258) που βρισκόταν στη θέση του Καθεδρικού ναού της Βαγιαδολίδ (31 Μαρτίου 1258). Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τον γάμο και δεν απέκτησαν παιδιά, η Χριστίνα πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα στη Σεβίλλη σε ηλικία 28 ετών. Η ταφή της έγινε σε μια εκκλησία 40 χιλιόμετρα νότια από το Μπούργος, το ξύλινο φέρετρο τοποθετήθηκε σε μια σαρκοφάγο διακοσμημένη με φύλλα αμπέλου. Jenssen, Einer (2001). "Princess Kristina: Myth and reality" (Στα Νορβηγικά) H. Salvador Martínez (15 March 2010). Alfonso 10, the Learned Jenssen, Einer (2001). "Princess Kristina: Myth and reality" (Στα Νορβηγικά) Ordoñez, Ricardo (18 September 2011). "Inauguración de la Capilla de San Olav en Covarrubias" (Στα Ισπανικά)
Η Χριστίνα της Νορβηγίας (Νορβηγική γλώσσα : Kristina Hakonsdotter, Μπέργκεν, 1234 - 1262) ήταν κόρη του Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας με τη σύζυγο του Μαργαρίτα Σκάλεσνταττερ. Παντρεύτηκε με συμμαχική συμφωνία τον Φίλιππο της Καστίλης μικρότερο αδελφό του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Σοφού (1258), έζησε στο Βασίλειο της Καστίλης μέχρι τον θάνατο της τέσσερα χρόνια αργότερα (1262). Η Χριστίνα ίδρυσε σύμφωνα με τις παραδόσεις στην Καστίλη μιά εκκλησία αφιερωμένη στον Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας, 750 χρόνια αργότερα οικοδομήθηκε μιά "σύγχρονη έκδοση της απλής πρώτης Ρωμαϊκής εκκλησίας".