Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ
 Γιός του διπλωμάτη Ζόρζε ντε Ολιβέιρα Ζομπίμ και της Νίλζα Μπραζιλέιρο ντε Αλμέιντα, Ο Αντόνιο Κάρλος Μπραζιλέιρο ντε Αλμέιντα Ζομπίμ γεννήθηκε στην οδό Conde de Bonfim, no 634, στην περιοχή Τιζούκα του Ρίο ντε Τζανέιρο. Σε ηλικία δύο ετών μετακόμισε με την μητέρα του στην Ιπανέμα, την παραθαλάσσια συνοικία που ο συνθέτης εξύμνησε αργότερα στα τραγούδια του. Η απουσία του πατέρα του κατά τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια , του προκάλεσε μια μελαγχολία που τον ώθησε προς την μουσική και τον μελωδικό ρομαντισμό. Έμαθε να παίζει πιάνο και κιθάρα μεταξύ άλλων από τον γερμανό καθηγητή Hans-Joachim Koellreutter. Ο προ προ πάππους του, Ζοσέ Μαρτίνς ντα Κρουζ Ζομπίμ, καταγώταν από το χωριό Jovim της Πορτογαλίας. Εξ ου και το επίθετο. Το 1931 ο πατέρας του πέθανε και η Νίλζα παντρεύτηκε τον Κέλσο ντα Φρότα Πεσσόα, ο οποίος υποστήριξε την καριέρα του θετού γιου του. Ήταν αυτός ου έδωσε στον Ζομπίμ το πρώτο του πιάνο. Ως ένας νεαρός άνδρας με λίγες δεξιότητες , άρχησε να παίζει σε νυχτερινά κλαμπ και να εργάζεται ως επιμελητής σε δισκογραφική εταιρία. Στις 15 Οκτωβρίου 1949 παντρεύθηκε με την Τερέζα ντε Ότερο Ερμάννυ, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Πάουλο (1950) και την Ελίζαμπεθ (1957). Το 1976 γνώρισε την φωτογράφο Άννα Μπεατρίζ Λόντρα, που ήταν τότε 19 ετών, ίδια ηικία με την κόρη του, Ελίζαμπεθ. Παντρευθήκανε στις 30 Απριλίου 1986. Με τη δεύτερη γυναίκα του έκανε δύο ακόμη παιδιά, τον Ζοάο Φρανσίσκο (1979-1998) και τη Μαρία Λουίζα Ζομπίμ (1987). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Antônio Carlos Jobim στο Wikimedia Commons
Ο Αντόνιο Κάρλος Μπραζιλέιρο ντε Αλμέιντα Ζομπίμ (Ρίο ντε Τζανέιρο, 25 Ιανουαρίου 1927 - Νέα Υόρκη, 8 Δεκεμβρίου 1994), ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τομ Ζομπίμ, ήταν Βραζιλιάνος συνθέτης, μαέστρος, πιανίστας, κιθαρίστας, μουσικός επιμελητής και τραγουδιστής. Θεωρείται ως ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της βραζιλιάνικης μουσικής στη διεθνή σκηνή, και ως ένας από τους δημιουργούς του μουσικού κινήματος της μπόσα νόβα, μαζί με τους Βινίσιους ντε Μοράες και Ζοάο Ζιλμπέρτο.Ο Ζομπίμ ήταν ένας από τους μουσικούς που έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην δημιουργία της μπόσα νόβα, ενώ τα τραγούδια του έχουν ερμηνευτεί από μουσικούς και στο εξωτερικό. Το 1965, το άλμπουμ Getz/Gilberto ήταν το πρώτο βραζιλιάνικο άλμπουμ το οποίο κέρδισε το βραβείο Γκράμι για το άλμπουμ της χρονιάς. Κέρδισε επίσης και άλλες κατηγορίες του βραβείου Γκράμι την ίδια χρονιά. Το σινγκλ Garota de Ipanema (Το κορίτσι από την Ιπανέμα), σε σύνθεση του Ζομπίμ, έχει γίνει ένα από τα πιο ηχογραφημένα τραγούδια στην παγκόσμια ιστορία και το άλμπουμ ονομάστηκε επίσης Ηχογράφηση της Χρονιάς πάλι σε Γκράμι. Πολλά τραγούδια του Ζομπίμ έχουν ενταχθεί στα παραδοσιακά τραγούδια της ιστορίας της τζαζ και της ποπ. Το τραγούδι Garota de Ipanema έχει ηχογραφηθεί από πάνω από 240 φορές. Το άλμπουμ που παρήγαγε από κοινού με τον Φρανκ Σινάτρα, Francis Albert Sinatra & Antônio Carlos Jobim, προτάθηκε για την κατηγορία του άλμπουμ της χρονιάς στα ίδια βραβεία το 1968.