Ερωτική ηλεκτροδιέγερση
 Η ηλεκτροδιέγερση, σε γενικές γραμμές, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους ιστούς ή ακόμα και θάνατο εάν χρησιμοποιηθεί με λάθος χειρισμό. Τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που προκύπτουν από την ηλεκτροδιέγερση τείνουν να είναι εγκαύματα από έλλειψη επαρκώς ευρείας επιφανειακής επαφής, δηλαδή κακή επαφή μεταξύ του ηλεκτροδίου και της επιφάνειας του δέρματος. Ακόμη και σε σχετικά χαμηλό ρεύμα και τάση, υπάρχει επίσης κίνδυνος παρεμβολής στη φυσιολογική καρδιακή λειτουργία (ενδεχομένως συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής) και αυτός ο κίνδυνος είναι υψηλότερος για όσους χρησιμοποιούν τεχνητό βηματοδότη ή παρόμοια συσκευή ή έχουν καρδιακές παθήσεις. Εξαιτίας αυτού, δεν συνιστάται η τοποθέτηση των ηλεκτρικών επαφών με τέτοιο τρόπο ώστε το ρεύμα να περνά μέσα από τη θωρακική κοιλότητα.Το διεθνές πρότυπο για τη βασική ασφάλεια των ιατρικών διεγερτών νεύρων και μυών συμβουλεύει «ότι η διέγερση δεν πρέπει να εφαρμόζεται κατά μήκος ή μέσω του κεφαλιού, απευθείας στα μάτια, καλύπτοντας το στόμα, στο μπροστινό μέρος του λαιμού, (ειδικά τον καρωτιδικό κόλπο). ή από ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο στήθος και στο πάνω μέρος της πλάτης ή διασταυρώνονται πάνω από την καρδιά». Το πρότυπο σημειώνει επίσης ότι «οποιαδήποτε ηλεκτρόδια έχουν πυκνότητες ρεύματος άνω των 2 mA/cm² ενδέχεται να απαιτούν την ιδιαίτερη προσοχή του χειριστή». Επιβάλλει τα ακόλουθα όρια στις παραμέτρους εξόδου των διεγερτικών (για θεραπευτικούς σκοπούς): με αντίσταση φορτίου 500 Ω, το ρεύμα εξόδου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα: 80 mA σε συνεχές ρεύμα 50 mA κάτω από 400 συχνότητα παλμού Hz 80 mA στα 400–1500 Hz 100 mA πάνω από 1500 Hz για διάρκεια παλμού μικρότερη από 0,1 δευτ., η ενέργεια παλμού σε φορτίο 500 Ω δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 300 mJ ανά παλμό, για μεγαλύτερους παλμούς ισχύει το παραπάνω όριο DC η έξοδος δεν πρέπει να υπερβαίνει την τάση αιχμής των 500 V όταν μετράται υπό συνθήκες ανοιχτού κυκλώματοςΟι συσκευές ερωτικής ηλεκτροδιέγερσης θα πρέπει να αποφεύγουν εντελώς τα ρεύματα συνεχούς ρεύματος, προκειμένου να αποφευχθούν ηλεκτρολυτικές επιδράσεις. Αυτό συνήθως επιτυγχάνεται μέσω «διφασικών» κυματομορφών, στις οποίες κάθε θετικός παλμός ρεύματος ακολουθείται από έναν ισοδύναμο αρνητικό παλμό ρεύματος. Οι συσκευές με πολλαπλά κανάλια (π.χ. για πολλούς χρήστες ή περιοχές του σώματος) θα πρέπει να διαθέτουν έναν μικρό μετασχηματιστή παλμικής απομόνωσης για γαλβανική όνωση σε κάθε κανάλι, έτσι ώστε τα ρεύματα να μην μπορούν να ρέουν στο σώμα μεταξύ των καναλιών. Η συχνότητα, η διάρκεια και το πλάτος του παλμού θα πρέπει να επιλέγονται για να επιτευχθεί η επιθυμητή διέγερση με τη μικρότερη ποσότητα ισχύος που παρέχεται στο σώμα, για παράδειγμα αποφεύγοντας το ρεύμα κατά τη διάρκεια της ανθεκτικής περιόδου μετά από κάθε δυναμικό ενέργειας, όπου οι νευρώνες δεν ανταποκρίνονται στα ερεθίσματα. Τυπικές συσκευές ερωτικής ηλεκτροδιέγερσης χρησιμοποιούν συχνότητες παλμών στην τάξη των 300–3.000 Hz, όπου τα νεύρα του δέρματος είναι πιο ευαίσθητα. Στην ιατροδικαστική βιβλιογραφία έχουν αναφερθεί μερικές περιπτώσεις τυχαίου θανάτου ως αποτέλεσμα αυτοερωτικής ηλεκτροδιέγερσης. Οι περιπτώσεις που αναφέρθηκαν αφορούσαν συσκευές που τροφοδοτούνται από το δίκτυο, αυτοκατασκευασμένες, με ρεύμα που διέρχεται από το στήθος σκόπιμα (συνήθως μέσω διέγερσης της θηλής) ή ακούσια (για παράδειγμα, άγγιγμα ενός ενεργοποιημένου μέρους με το χέρι). Σε μια περίπτωση που αναφέρθηκε στον Τύπο, ένας άνδρας από το Γιορκ της Πενσυλβάνια καταδικάστηκε σε 20-40 χρόνια φυλάκιση για φόνο τρίτου βαθμού και απερίσκεπτη απειλή, αφού σκότωσε τη γυναίκα του με ηλεκτροδιέγερση στις θηλές της απευθείας από πολύπριζο συνδεδεμένο στο ρεύμα. Η χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας για ψυχαγωγικούς σκοπούς χρονολογείται τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1740. Στη δεκαετία του 1830, μπορούσαν να αγοραστούν εξαρτήματα ηλεκτροδίων με δυνατότητα εισαγωγής για μικρούς μαγνήτες. Αργότερα, στη δεκαετία του 1800, διάφορες ηλεκτρικές ζώνες (ορισμένες με «αναστολέα») διαφημίστηκαν ως θεραπείες για την ανικανότητα. Στη δεκαετία του 1920, η Αμερικανική Ιατρική Ένωση ερεύνησε τέτοιες συσκευές και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρείχαν «περισσότερο ή λιγότερο μηχανικό αυνανισμό».Η σύγχρονη ηλεκτροδιέγερση αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά κατά τη δεκαετία του 1950, με την εισαγωγή μιας συσκευής που ονομάζεται Relax-A-Cizor, η οποία αρχικά σχεδιάστηκε για να διεγείρει τους μύες ενός χαλαρωμένου θέματος χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά ρεύματα ως μέσο «παθητικής άσκησης». Τέτοιες πηγές ενέργειας εξακολουθούν να είναι σε ιατρική χρήση σήμερα και είναι γνωστές ως μονάδες ΗΜΔ (ηλεκτρική μυϊκή διέγερση). Μερικοί άνθρωποι βρήκαν σύντομα εναλλακτικές χρήσεις για το Relax-A-Cizors, τοποθετώντας τις επαφές σε σεξουαλικά μέρη του σώματος. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, οι ιατρικές μονάδες ΔΗΔΕ (διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων) χρησιμοποιούνταν επίσης για ηλεκτροδιέγερση. Στη δεκαετία του 1980 έγιναν διαθέσιμες οι πρώτες συσκευές που κατασκευάστηκαν ειδικά για ερωτική ηλεκτροδιέγερση, ιδιαίτερα το Titillator και το Pleasure Box, αργότερα γνωστά ως PES Power Box. Στη δεκαετία του 1970, οι πειραματιστές παρατήρησαν ότι τα γυμνά καλώδια των ηχείων μπορούσαν να προκαλέσουν ένα τράνταγμα και άρχισαν να χρησιμοποιούν ηχογραφημένο και ζωντανό ήχο για ηλεκτροδιέγερση. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν επαγγελματικά εξαρτήματα για τέτοιο παιχνίδι, έτσι οι άνθρωποι κατασκεύαζαν τα δικά τους από χάλκινα υδραυλικά μέρη και άλλα μεταλλικά κομμάτια με προσοχή στις αντιστάσεις τοποθετημένες σε σειρά με τα ανθρώπινα μέρη για να ελέγχουν το ρεύμα για ασφάλεια. Αν και οι πρώιμες μονάδες e-stim χρησιμοποιούσαν μόνο ένα απλό, παλμικό, ημιτονοειδές κύμα, οι νεότερες μονάδες χρησιμοποιούν πιο περίπλοκες κυματομορφές και επιτρέπουν επίσης τη χρήση ήχου περιβάλλοντος ή προηχογραφημένων μορφών κυμάτων όπως μουσική ή ειδικά σχεδιασμένα αρχεία υπολογιστή για συγκεκριμένους τύπους διέγερσης. Υπάρχουν πλέον ιστότοποι αφιερωμένοι στη δημιουργία αρχείων MP3 ειδικά για ερωτικά ταξίδια ή συμφωνίες, οι οποίες μπορούν να περιλαμβάνουν ρουτίνες όπως ανταμοιβές, τιμωρίες, πολύ δυνατά και ευχάριστα απαλά κομμάτια. Τα ηλεκτροαγώγιμα τζελ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της ερωτικής ηλεκτροδιέγερσης, καθώς χωρίς αυτό, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εγκαύματος του δέρματος με υψηλό ρεύμα. Συνιστώνται γενικά λιπαντικά με βάση το νερό. Συνήθως, συνιστάται να αποφεύγετε οποιοδήποτε λιπαντικό που περιέχει σιλικόνη, καθώς είναι μονωτικό και ως εκ τούτου μειώνει την αγωγιμότητα. Οι επαγγελματίες της ηλεκτροδιέγερσης επιλέγουν λιπαντικά για συμβατότητα με το υλικό των ηλεκτροδίων, καθώς και για επιθυμητές αγώγιμες ιδιότητες, που μπορούν να μεγιστοποιήσουν την ισχύ και την ποιότητα του σήματος. Ηλεκτροεκσπερμάτιση Ηλεκτροδιαγνωστική ιατρική
Η ερωτική ηλεκτροδιέγερση είναι σεξουαλική πρακτική που περιλαμβάνει την εφαρμογή ηλεκτρικής διέγερσης στα νεύρα του σώματος, με ιδιαίτερη έμφαση στα γεννητικά όργανα, χρησιμοποιώντας μια πηγή ενέργειας (όπως διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων, ηλεκτρική μυϊκή διέγερση,κ.α.) για σκοπούς σεξουαλικής διέγερσης. Η ηλεκτροδιέγερση έχει συσχετιστεί με BDSM δραστηριότητες και η ερωτική ηλεκτροδιέγερση είναι μια εξέλιξη αυτής της πρακτικής.