Κοστρομά
 Η πόλη καταγράφηκε για πρώτη φορά στα χρονικά το έτος 1213, αλλά οι ιστορικοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε να είχε ιδρυθεί από τον Γιούρι Ντολγκορούκι περισσότερο από μισό αιώνα νωρίτερα, το 1152. Δεδομένου ότι πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι πρώιμες φυλές των σλαβικών ανατολικών προσφύγων έφτασαν στη σύγχρονη Λευκορωσία, Την Ουκρανία και τη δυτική Ρωσία από 400 έως 600 μ.Χ., η Κοστρομά θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερη από ό, τι είχε θεωρηθεί προηγουμένως. Όπως και άλλες πόλεις της Ανατολικής Ρωσίας, το Κοστρομά απολύθηκε από τους Μογγόλους το 1238. Στη συνέχεια αποτέλεσε ένα μικρή πριγκηπάτο, υπό την ηγεσία του πρίγκηπα Βασίλι του Κοστρομά, ενός νεότερου αδελφού του διάσημου Αλεξάνδρου Νιέφσκι. Ως μια από τις βορειότερες πόλεις της Μοσχοβίας, η Κοστρομά χρησιμοποιήθηκε από τους μεγάλους δούκες ως τόπος υποχώρησης όταν οι εχθροί πολιόρκησαν τη Μόσχα το 1382, το 1408 και το 1433. Το 1375 η πόλη λεηλατήθηκε από τους πειρατές του Νόβγκοροντ. Η θεαματική ανάπτυξη της πόλης τον 16ο αιώνα μπορεί να αποδοθεί στην καθιέρωση εμπορικών σχέσεων με αγγλικούς και ολλανδούς εμπόρους μέσω του βόρειου λιμανιού του Αρχάγγελσκ. Ο Μπορίς Γκοντουνόφ ξανάχτισε τα πέτρινα μοναστήρια των Ιπάτιεφ και των Θεοφανείων. Τα κατασκευαστικά έργα ολοκληρώθηκαν εγκαίρως για να μπορέσει η πόλη να παρακολουθήσει μερικά από τα πιο δραματικά γεγονότα της εποχής των Αναστατώσεων. Είναι κατανοητό γιατί οι Τσάροι των Ρομανώφ θεωρούσαν την Κοστρομά ως το ιδιαίτερο προτεκτοράτο τους. Το μοναστήρι Ιπατιβιέσκι επισκέφθηκε από αυτούς, συμπεριλαμβανομένου του Νικολάου Β', του τελευταίου ρωσικού τσάρου. Το μοναστήρι είχε ιδρυθεί στις αρχές του 14ου αιώνα από έναν τάτο πρίγκηπα, πρόγονο της οικογένειας Γκοντούνοβ. Ένα ξύλινο σπίτι του Μιχαήλ Ρωμανόφ διατηρείται ακόμη στο μοναστήρι. Υπάρχουν επίσης αρκετές παλιές ξύλινες κατασκευές που μεταφέρονται στους τοίχους της μονής από μακρινές περιοχές της περιφέρειας Κοστρομά. Το 1773, η Κοστρομά καταστράφηκε από μεγάλη φωτιά και στην συνέχεια με τους μήνες ξαναχτίστηκε. Ένα από τα καλύτερα διατηρημένα παραδείγματα του πολεοδομικού σχεδιασμού του 18ου αιώνα, η Κοστρομά διατηρεί μερικές κομψές κατασκευές σε ένα Νεοκλασικιστικό στυλ. Χτισμένο το 1559-1565, ο καθεδρικός ναός των θεοφάνειων ήταν το πρώτο πέτρινο οικοδόμημα της πόλης. οι μεσαιωνικές νωπογραφίες της καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς πριν από αρκετά χρόνια. Το μουσείο φιλοξενεί το πιο πολύτιμο λείψανο της πόλης, μια βυζαντινή αγιογραφία του 10ου αιώνα που ονομάζεται Παναγία του Αγίου Θεοδώρου. Λένε ότι λίγο πριν την Επανάσταση του 1917, η εικόνα μαύρισε τόσο άσχημα ώστε η εικόνα δεν ήταν ορατή. Ερμηνεύτηκε ως ένα κακό σημάδι για τη δυναστεία των Ρομανώφ. Το μοναστήρι Ιτατιέβσκυ επιβιώνει ως επί το πλείστον άθικτο, με τα τείχη του 16ου αιώνα, πύργους, καμπαναριό και τον καθεδρικό ναό του 17ου αιώνα. Εκτός από τα μοναστήρια, οι περισσότερες εκκλησίες της πόλης είτε ανοικοδομήθηκαν είτε κατεδαφίστηκαν κατά τη διάρκεια των σοβιετικών χρόνων. Η μόνη εκκλησία της πόλης που επιβιώνει από τη "χρυσή εποχή" του 17ου αιώνα είναι η εκκλησία της Ανάστασης στις Κάτω Χώρες. Το δημοψήφισμα για την πυρηνική ενέργεια διοργανώθηκε το 1990 στην περιοχή Κοστρομά. Το 90% των ψήφων ήταν κατά της πυρηνικής ενέργειας στην περιοχή. Η Κοστρομά είναι αδελφοποιημένη με τις παρακάτω πόλεις: Άαχεν, Γερμανία Ντέρχαμ, Ηνωμένο Βασίλειο Ντέρχαμ, Βόρεια Καρολίνα, Ηνωμένες Πολιτείες Χιβινκάα, Φινλανδία Μπεράνε, Μαυροβούνιο Τσέτινιε, Μαυροβούνιο Σάμοκοφ, Βουλγαρία Οτσαμτσίρε, Αμπχαζία/Γεωργία Βρμπας, Σερβία
Η Κοστρoμά (ρωσικά: Кострома‎) είναι μια ιστορική ρωσική πόλη και το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Κοστρομά. Ακριβώς από δίπλα της ρέει μια Συμβολή ποταμών μεταξύ του Βόλγα και του ποταμού Κοστρομά. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010, η Κοστρομά είχε 268,742 κατοίκους, αριθμός που σχετικά έχει μείνει στάσιμος σύμφωνα και με προηγούμενες απογραφές.