Καλλιθέα Φωκίδας
 Η Καλλιθέα από το 1836 ανήκε στο Δήμο Τολοφώνος με το όνομα Ξυλογαϊδάρα, το οποίο άλλαξε, σύμφωνα με προφορική παράδοση, όταν πέρασε από το χωριό ο Βασιλιάς Όθωνας και η Αμαλία και το μετονόμασε σε Καλλιθέα, λόγω της θέας του στον Κορινθιακό κόλπο. Το 1912 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα Καλλιθέας, με οικισμούς τη Σώταινα και τα Τριζόνια, οι οποίοι όμως το 1919 αποτέλεσαν ξεχωριστές κοινότητες. Σε απόσταση 4 χλμ. από το χωριό βρίσκεται η ιερά Μονή Αγίου Κωνσταντίνου, που χτίστηκε το 1818 από τον Ιερομόναχο Νικόδημο Κατσίκα. Στην πλατεία του χωριού υπάρχει υπεραιωνόβιος πλάτανος, με περίμετρο κορμού σχεδόν έντεκα μέτρα που αποτελεί σήμα κατατεθέν της Καλλιθέας και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο της φύσης. Στις 26 Ιουλίου, ημέρα εορτασμού του ενοριακού ναού της Αγίας Παρασκευής διοργανώνεται μεγάλο πανηγύρι. Η ιστορία της Καλλιθέας ανάγεται στην Αρχαία Ελλάδα, καθώς πολύ κοντά στο σημερινό χωριό, οι αρχαιολόγοι τοποθετούν την αρχαία Απολλωνία. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 ο αγωνιστής Κουτρούκης από την Καλλιθέα μαζί με τον Κατσικαπή από τη Βιτρινίτσα (σημερινή Τολοφώνα) επικεφαλής 100 ανδρών πολέμησαν στην απελευθέρωση του Μαλανδρίνου. Απογραφές πληθυσμού
Η Καλλιθέα είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 780 μέτρα. Έχει πληθυσμό 17 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί την Αγία Ειρήνη, τον Άγιο Νικόλαο, τη νησίδα Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Κλοβινό, τη νησίδα Πρασούδι και τα Φλαμπουράκια αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.