<bos><start_of_turn>user
As an Educational Assistant, create a multiple-choice question in Persian from a given text, ensuring that the question has one correct answer and three plausible distractors. Follow these guidelines:
1- Identify key concepts and details.
2- Use clear, concise, grammatically correct Persian.
3- Correct answers must be directly from the text.
4- Provide a question in the list format as follows:
Question ? الف. Correct answer (پاسخ صحیح) ب. Incorrect answer (پاسخ غلط) ج. Incorrect answer (پاسخ غلط) د. Incorrect answer (پاسخ غلط)

Text: شِعر، سُرود، نَشید چامه یا چکامه  شاخه‌ای از ادبیات هست  که از ویژگی‌های زیبایی‌شناختی و اغلب آهنگین زبان استفاده می‌کنند. دهخدا در یادداشت‌های خود دربارهٔ شعر چنین می‌نویسد: «چکامه، چغامه، چامه، نَشید، نظام، سخن منظوم، منظومه، قریض. ظاهراً ایرانیان را قِسمی سرود یا شعر بوده و خود آنان یا عرب آن را «هَنَیمَه» می‌نامیده‌اند. قدیم‌ترین شعر ایران که به دست است گاتاهای زرتشت می‌باشد که نوعی شعر هجایی محسوب می‌شود».
شاعران و منتقدان، تعریف‌های گوناگون و بی‌شماری از «شعر» ارائه داده‌اند. در تعریف‌های سنتی دربارهٔ شعر کهن فارسی، ویژگی اصلی شعر را موزون و آهنگین بودن و ادای حق مطلب به زیباترین شیوه ممکن آن دانسته‌اند. در تعریف‌هایی دیگر، با دانش، فهم، درک، ادراک و وقوف یکی انگاشته شده‌است.
دهخدا در فرهنگ لغت خود به تعاریف علمای عرب نیز اشاره کرده  است و می‌نویسد: «نزد علمای عرب کلامی را شعر گویند که گویندهٔ آن پیش از ادای سخن قصد کرده باشد که کلام خویش را موزون و مقفی ادا کند و چنین گوینده‌ای را شاعر نامند ولی کسی که قصد کند سخنی ادا کند و بدون اراده سخن او موزون و مقفی ادا شود او را شاعر نتوان گفت».
به قول ملک الشعرای بهار «شعر دانی چیست؟ مرواریدی از دریای عقل
شاعر، آن افسونگری کاین طرفه مروارید سُفت»
در هزاره دوم پیش از میلاد؛ ریگ‌وِدا، که از قدیمی‌ترین اشعار و سرودهای مذهبی هندی به زبان سانسکریت ودایی است، سروده شد.
<start_of_turn>model
در تعریف‌های سنتی از شعر کهن فارسی، کدام یک از معیارهای زیر برای شعر دانسته می‌شود، که به‌ویژه در ادبیات فارسی کهن اهمیت دارد؟الف. موزون و آهنگین بودن همراه با استفاده هنرمندانه از کلمات برای بیان احساسات (پاسخ صحیح)ب. استفاده از واژه‌های کمیاب و پیچیده برای افزایش درک خواننده از متون (پاسخ غلط)ج. بیان داستان‌های حماسی و اساطیری با تمرکز بر شخصیت‌های تاریخی (پاسخ غلط)د. بهره‌گیری از زبان محاوره‌ای و روزمره جهت برقراری ارتباط مستقیم با مخاطب (پاسخ غلط)<end_of_turn>
<eos>