به نظرم آثار دیگه‌ی داستایوفسکی مثل «قمارباز» و «شب‌های روشن» برای من جذاب‌تر بودن.  این کتاب ارزش یک بار خوندن رو داره، بعضی جاها، بعضی شخصیتا زیاد پرحرفی می‌کنن که به نظر من واقعا لازم نبود نویسنده این قدر از زبان شخصیت های نه چندان مهم داستان بنویسه و به حجم کتاب اضافه کنه.  اگه می‌خواین این کتاب رو بخونین، حتما با همین ترجمه سروش حبیبی بخونین، فوق العاده روان و جذاب ترجمه کرده و در پاورقی هم مطالبی اضافه کرده که سواد بسیار بالای مترجم رو می‌رسونه. آخر داستان خیلی عالی تموم می‌شه به نظر من! کلا داستایوفسکی در خوب به پایان رسوندن داستان مهارت ویژه ای داره.