در جواب آقای مهدی دوازده‌امامی:  (اگر کتاب را نخوندید توی این نظر ماجرای کتاب لوث می‌شه و خواهش می‌کنم بعد از مطالعه کتاب بخونیدش).  برای اولین بار که این کتاب‌ را خوندم و تا مدت‌ها بعد از اون فکر می‌کردم که سینوهه یک شخصیت واقعی بوده. با اینکه دیده بودم سینوهه را جزو رمان‌های تاریخی دسته بندی می‌کنن و مثل آقای دوازده‌امامی تو اینترنت خونده بودم که اصل کتابی که از روی پاپیروس‌ها به دست اومده چیزی حدود 60 صفحه بوده و میکا والتاری نویسنده فنلاندی کتاب به اون شاخ و برگ داده و ذبیح الله منصوری هم در ترجمه‌ی کتاب باز به اون افزوده؛ باز هم بر اثر علاقه شدید، روی اون تعصب داشتم. اما بعد از خواندن مقاله‌ی «پدیده‌ای به نام ذبیح الله منصوری» و مقدمه‌ی ترجمه‌های جدید کتاب که توی چند سال اخیر  کتاب منتشر شده؛ حالا می‌دونم که میکا والتاری داستان خودش را در دل واقعیت‌های تاریخی بیان کرده که این همان رمان تاریخی است.   یعنی چیزهایی که در مورد حوادث تاریخی و شخصیت‌های تاریخی و روش زندگی مردم که در کتاب بیان می‌شه بر اساس واقعیت‌های تاریخی است. ولی شخصیت سینوهه چه از روی پاپیروس‌های واقعی به دست آمده و چه پرداخته‌ی ذهن والتاری باشد، آنچه در کتاب آمده؛ همه از روی 60 صفحه پاپیروس کپی نشده.  با وجود اینکه منصوری هم خود به اصل کتاب والتاری چیزهایی افزوده است، صد البته قلم شیوا و جذاب منصوری را به امانت داری در ترجمه ترجیح میدم و اضافاتش را با جان و دل خریدارم.