Secundum  genus  eorum,  quibus  iiaturales  quiedara  facul-
tates  insunt,  quae  magis  juventutem  decent,  quam  senec-
tutem ;  qualis  est  oratio  fluens  et  lusuriosa ;  quae  in  ju-
vene  laudatur ;  in  sene  non  item.  Ita  Cicero  loquitur  de
Hortensio  :  '  Idem  manebat,  neque  idem  decebat.'  Ter-
tium  eorum,  qui  sub  iiiitiis  nimium  efferuntur ;  et  mag-
nanimitate  praditi  sunt,  supra  quam  tetas  provectior  ferre
valeat :  qualis  fuit  Scipio  Africanos,  de  quo  Livius  ita
praedicat :  '  Ultima  primis  cedebant.'

XLI.    DE    PULCHRITUDINE.
Virtus,  instar  gemrafe  pretiosBe,  optima  est  sine  orna~
mentis  inserta.  Atque  profecto  eadem  priestat  in  corjiore
decoro,  licet  non  delicato  ;  quodque  aspectus  dignitatem
potius  prje  se  ferat,  quam  pulchritudinem.  Neque  fere
reperies  eximie  formosos  virtutibus  pollere  :  ac  si  natura
in  hoc  magis  incubuisset,  ut  non  turpiter  erraret,  quam
ut  aliquid  excellens  produceret.  Itaque  conversationibus
apti  aunt,  at  excelsos  spiritus  non  gerunt :  et  urbanitati
potius  student,  quam  nrtuti.  Sed  hoc  in  omnibus  uon
tenet.  Siquidem  Augustus  Cassar,  Titus  Vespasianus,
Philippus  Pulcher  rex  Gallus,  Edovardus  Quartus  rex
Anglia},  Alcibiades  Atheniensis,  Ismael  Persa,  viri  prorsus
magni  ftierunt,  et  nihilominus  perpulchri.
In  pulchi-itudine  prjefertur  venustas  colori ;  et  decorus
ac  gratiosus  oris  et  coi-poris  motus  ipsi  venustati.  Ea
prfficipua  pulchritudinis  portio,  quam  pictura  repraesen-
tare  non  potest ;  imo  nee  effigies  ipsa  viva,  primo  aspectu.
