Simpl. Phys. 28 v 109, 20 (Fr. 7). ὅτε τοίνυν. οὐκ
ἐγένετο, ἔστι δέ, ἀεὶ ἣν καὶ ἀεὶ ἔσται Kal ἀρχὴν οὐκ
ἔχει οὐδὲ τελευτήν, ἄλλ᾽ ἄπειρόν ἐστιν. εἰ μὲν γὰρ
ἐγένετο, ἀρχὴν ἂν εἶχεν" ἤρξατο γὰρ ἄν ποτε γινόμενον "
καὶ τελευτήν " ἐτελεύτησε γὰρ ἄν ποτε γινόμενον εἰ δὲ
μήτε ἤρξατο μήτε ἐτελεύτησεν ἀεί τε ἦν καὶ ἀεὶ ἔσται,
οὐκ ἔχει ἀρχὴν οὐδὲ τελευτήν " οὐ γὰρ ἀεὶ εἶναι ἀνυστὸν
ὅ τι μὴ πᾶν ἐστι. 1. 81. (ΕἾ. 8.) ἀλλ᾽ ὥσπερ ἔστιν ἀεί,
οὕτω καὶ τὸ μέγεθος ἄπειρον ἀεὶ χρὴ εἶναι. 1. 88. (Fr.
15.) εἰ γὰρ διήρηται τὸ ἐόν, κινεῖται. κινούμενον δὲ οὐκ
ἂν εἴη ἅμα.
Phys. 24r 110,1. (Εν. 16.) εἰ μὲν ὃν εἴη, δεῖ αὐτὸ ὃν
εἶναι" ἕν δὲ ὃν δεῖ αὐτὸ σῶμα μὴ ἔχειν. (19 r 87, 6) εἰ
δὲ ἔχοι πάθος, ἔχοι ἂν μόρια καὶ οὐκέτι ἕν εἴη. 1. 8. (Fr.
9.) ἀρχήν τε καὶ τέλος ἔχον οὐδὲν οὔτε ἀΐδιον οὔτε
ἄπειρόν ἐστιν. 1. ὅ. (ΕἸ. 10.) εἰ μὴ ἐν εἴη, περανεῖ πρὸς
ἄλλο.
Phys. 24 r 111, 19. (ΕἸ. 11.) οὕτως οὖν ἀΐδιόν ἐστι
καὶ ἄπειρον" καὶ ἕν καὶ ὅμοιον πᾶν. καὶ οὔτ᾽ ἂν ἀπ-
όλοιτο οὔτε μεῖζον yivoLTO οὔτε μετακοσμέοιτο οὔτε ἀλγεῖ
οὔτε ἀνιᾶται. εἰ γάρ τι τούτων πάσχοι, οὐκ ἂν ἔτι ἕν
εἴη. εἰ γὰρ ἑτεροιοῦται, ἀνάγκη τὸ ἐὸν μὴ ὅμοιον εἶναι,
ἀλλὰ ἀπόλλυσθαι τὸ πρόσθεν ἐόν, τὸ δὲ οὐκ ἐὸν γίνεσθαι.
εἰ τοίνυν τριχὶ μιῇ μυρίοις ἔτεσιν ἑτεροῖον γίνουτο τὸ πᾶν,


Fr. 7. D omits καὶ. .. γινόμενον. Simplicius writes γινόμενον, Diels
would restore γενόμενον regularly, and compares Spengel ad Eudem. fr.
p. 18,18. DE ἔχει, 8' ἔχον.
Fr. 15. al” ἅμα, Εἰ ἀλλὰ.
Fr. 16. aD ὃν εἴη, EF οὖν εἴη, Brandis suggests ὃν ἔστι. F' δὲ μὴ ὃν.
Cf. 19 r 87, 6.
