14, θεοπνεύστους γραφάς. See Protr. P. 71 where the words are given
as a quotation from the Apostle.
15, 16. ἀρχαὶ ἁμαρτίας, ἄγνοια: kal ἀσθένεια. Cf. above p. 16. 16 ὑπ᾽
ἀσθενείας κακοί, p. 26. 2 κακῶν αἰτίαν καὶ ὕλης av τις ἀσθένειαν ὑπολάβοι καὶ
τὰς ἀβουλήτους τῆς ἀγνοίας ὁρμάς, also Str. 11. P. 462 τὸ δὲ ἁμαρτάνειν ἐκ τοῦ
ἀγνοεῖν κρίνειν ὅ τι χρὴ ποιεῖν συνίσταται, ἢ τῷ ἀδυνατεῖν ποιεῖν, ὥσπερ
ἀμέλει καὶ βόθρῳ περιπίπτει τις, ἦτοι ἀγνοήσας ἢ ἀδυνατήσας ὑπερβῆναι Sv
ἀσθένειαν σώματος. We find something like this in Plato, Legg. 1x. 863
τρίτον μὴν ἄγνοιαν λέγων ἄν τις τῶν ἁμαρτημάτων αἰτίαν οὐκ ἂν Ψεύδοιτο,
where the two former causes are the incapacity to resist pleasure and
anger. Cl. (after St James i. 14) substitutes ἐπιθυμία for these.
17. The gen. is a little awkward in consequence of the ἐφ᾽ ἡμῖν, which


346 NOTES, [p. 895, § 101—


intervenes between it and what seems to be its governing nouns. Should
we read ἐφ᾽ ἡμῶν ‘in our case’ ?
23. ἐξασθενῶν. See below p. 192. 25 caradeaivew ἐξασθ.
δ 102. 24. τῷ γένει -- γενικῶς, cf. Str. 1. P. 349 ἀλλήλοις ἀνόμοια εἶναι
δοκεῖ, τῷ γένει γε ὅλῃ τῇ ἀληθείᾳ ὁμολογοῦντα, Plut. Mor. 954D πᾶσα γῆ τῷ
γένει στύφειν καὶ ψύχειν πέφυκε. For the thought compare Str. τι. P. 443
init. διπλοῦ τοίνυν ὄντος τοῦ τῆς κακίας εἴδους, τοῦ μὲν μετὰ ἀπάτης καὶ τοῦ
λανθάνειν, τοῦ δὲ μετὰ βίας ἄγοντος, ὁ θεῖος λόγος κέκραγεν πάντας συλλήβδην
καλῶν... «ὅτι ἐφ᾽ ἡμῖν τὸ πείθεσθαι καὶ μή, ὡς μὴ ἔχειν ἄγνοιαν προφασίσασθαί
τινας.. «τοῖς μὲν γὰρ ὁμοῦ τῷ θέλειν καὶ τὸ δύνασθαι πάρεστιν, ἐκ συνασκήσεως
ηὐξηκόσι τοῦτο καὶ κεκαθαρμένοις.
