8 104. Ἔστι δὴ συλλογισμὸς λόγος ἐν ᾧ τεθέν-
των τινῶν ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἐξ ἀνάγκης συμ-
βαίνει διὰ τῶν κειμένων. ᾿Απόδειξις μὲν οὖν ἐστίν,
ὅταν ἐξ ἀληθῶν καὶ πρώτων ὁ συλλογισμὸς ἥ, ἢ ἐκ
τοιούτων ἃ διά τινων πρώτων καὶ ἀληθῶν τῇς περὶ
αὐτὰ γνώσεως τὴν ἀρχὴν εἴληφεν: διαλεκτικὸς δὲ
συλλογισμὸς ὁ ἐξ ἐνδόξων συλλογιζόμενος. Ἔστι
δὲ ἀληθῆ μὲν καὶ πρῶτα τὰ μὴ bv ἑτέρων ἀλλὰ δι᾽
αὑτῶν ἔχοντα τὴν πίστιν" οὐ δεῖ γὰρ ἐν ταῖς ἐπι-
στημονικαῖς ἀρχαῖς ἐπιζητεῖσθαι τὸ διὰ τί, ἀλλ᾽
δκάστην τῶν ἀρχῶν αὐτὴν καθ᾽ ἑαυτὴν εἶναι πιστήν.
"Ενδοξα δὲ τὰ δοκοῦντα πᾶσιν ἣ τοῖς πλείστοις ἣ 5


52 SELECTIONS FROM Tor. L 4. =


τοῖς σοφοῖς, καὶ τούτοις ἢ πᾶσιν ἣ τοῖς πλείστοις
ἢ τοῖς μάλιστα γνωρίμοις καὶ ἐνδόξοις. ᾿Ἐριστικὸς
δ᾽ ἐστὶ συλλογισμὸς ὁ ἐκ φαινομένων ἐνδόξων, μὴ
ὄντων δέ, καὶ 6 ἐξ ἐνδόξων ἣ φαινομένων ἐνδόξων
φαινόμενος. Οὐ γὰρ πᾶν τὸ φαινόμενον ἔνδοξον καὶ
ἔστιν ἔνδοξον. :

8 105. Πᾶσα δὲ πρότασις καὶ πᾶν πρόβλημα ἢ 4
ἢ συμβεβηκὸς δηλοῖ: καὶ γὰρ τὴν
διαφορὰν ὡς οὖσαν γενικὴν ὁμοῦ τῷ γένει τακτέον.
γένος ἣ ἴδιον


Ἐπεὶ δὲ τοῦ ἰδίου τὸ μὲν τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνει, 2
τὸ δ᾽ οὐ σημαίνει, διῃρήσθω τὸ ἴδιον els ἄμφω τὰ
προειρημένα μέρη, καὶ καλείσθω τὸ μὲν τὸ τί ἦν εἶναι
σημαῖνον ὅρος, τὸ δὲ λοιπὸν κατὰ τὴν κοινὴν περὶ
αὐτῶν ἀποδοθεῖσαν ὀνομασίαν προσαγορενέσθω ἴδιον.
8 106. Διαφέρει δὲ τὸ πρόβλημα καὶ ἡ πρότασις 5
τῷ τρόπῳ. Οὕτω μὲν γὰρ ῥηθέντος, apd γε τὸ
(Gov πεν δίπουν ὁρισμός ἐστιν ἀνθρώπου ; καὶ
Gpd γε τὸ (ζῷον γένος ἐστὶ τοῦ ἀνθρώπου; πρό-
τασις γίνεται. ᾿ΕἘὰν δέ, πότερον τὸ ζῷον πεζὸν
δίπουν ὁρισμός ἐστιν ἀνθρώπου ἣ οὔ; καὶ aoe
τὸ ζῷον γένος ἐστίν ; προβλημα γίνεται.
