Notum sit cunctis sancte ecclesie filiis, quod domina Elisabeth de Virgiaco castro, consensu viri sui domini Saverini, comitis, et filiorum suorum Symonis et Arveii, concesserit monachis sancte Marie Novi Monasterii, quicquid juris apud Britiniacum et Guminiacum possidebat, nichil sibi inde retinens, pro remedio anime sue, et omnium parentum suorum et viri sui supradicti ac filiorum suorum. Domnus vero Haymo de Marriniaco castro, et uxor ejus Agnès et filii eorum Willelmus et Walo, et predicte mulieris de alio viro filii: Doo et Varus ac domnus Doo et uxor ejus Ricantia, et filii eorum Hugo et Haymo. Domnus quoque Herbertus et mulier ejus Teoscelina laudaverunt ac dederunt predictis monachis quod in prescriptis duobus locis tenuerant, nichil sibi retinentes, et in omnibus silvis suis custodientibus usuarium ad omnem necessitatem illorum, et pastum porcorum et aliorum pecorum omni tempore. Hoc donum super sanctum altare beate Marie Novi Monasterii pro redemptione animarum suarum omnes propriis manibus posuerunt. Quod et post quinque annos supradicti Doo et Varus, frater ejus, altera vice confirmantes fecerunt. Similiter et monachi sancti Germani de Parisiaco tempore beate memorie Rainaldi abbatis et domni Roberti prioris, concesserunt supradictis monachis sancte Marie in plenario capitulo suo tantum terre quod apud Britinniacum habuerant. Petrus etiam maniscaldus et frater ejus Rainaldus, et uxores illorum et filii sororque illorum Petri scilicet et Rainaldi, pro animarum suarum salute laudaverunt et dederunt eisdem monachis quicquid possederant in antedictis locis. Quibus hominibus et eorum dominus Hugo, Dux Burgundie, pro recompensatione hujus doni, annuit ut omni anno apud villam Tartum duos sextarios et alios redditus ad eosdem sextarios pertinentes de suis redditibus reciperent. Simili modo Hugo Albus de Virgiaco, et uxor ejus et filii eorum: Doo, Odo, Guido, Milo concesserunt sancte Marie Novi Monasterii totum quod in illis locis possederant, pro quo dono antedictus Dux concessit eis mansum quem apud villam Cambolam teneret, ab omnimoda exactione liberum. Girardus quoque de Gilliaco et uxor ejus Retrudis et Hugo, antedicti Girardi propinquus, eodem tempore dederunt monachis quicquid in illis locis eatenus tenuerant. Quos liberos Dux predictus fecit a duabus comestionibus quas omni anno Brennariis et Maniscaldis ejusdem Ducis debebant. Et sciendum quod eo tempore deffinitum et per omnia ratum fuerit ut si idem Dux Burgundie vel heres ejus aut aliqua alia persona hominibus suprascriptis Petro scilicet, vel fratri ejus Rainaldo, aut Hugoni vel Girardo, aut heredibus corum, de hiis que Dux eis concessit aliquam injuriam, quod absit, fecerit, a monachis Novi Monasterii nil requirant. Alnulphus vero Cornu, et uxor ejus, et filius eorum Rainaldus ac soror illius, totum quod in perscriptis locis duobus habuerant antedictis monachis annuerunt. Insuper etiam ratum omnino tenuerunt, si aliquis homo aliquid de eis tenens in predictis vel aliis eorum potestatis locis placitum monachis inde fecerit. Quos idem per omnia gratanter concesserunt domini Marriniacencis castri, et uxores eorum et filii. Isti etiam Arnulphus scilicet Cornu et isti superscripti donaverunt monachis illis terram apud villam Mirriacam, ubi idem fratres vineam plantaverunt. Eodem tempore domnus Odo Richi, et filii ejus Vido et Letaldus, ac Odo, cognomento Viridis, et Bertrannus et uxor ejus, et filii eorum et fratres Bertranni, Pontius et uxor ejus, ac filii eorum; Arnulphus quoque Rortaldus et uxor ejus, et filii ac filie, et fratres ejus; Wido de Sciri et uxor ejus, et filius ac filie; et Theobaldus de Nuiz, uxor ejus ac filius ac filia eorum; Clemensque ac Wirricus et uxor ejus ac filii eorum: Deodatus etiam et uxor ejus ac filii eorum, et frater ejus Girardus. Humbertus vero ac uxor ejus Emengardis nec non et filius ipsius Humberti, Wido; et Valdricus de Gilliaco et Guido, miles, cognomento Putepels, donaverunt sepedictis monachis quicquid in illis locis duobus hactenus tenuerant. Hec etiam que scripta sunt diversis sunt gesta temporibus et coram multis e quibus paucos subnotavimus: Henricus, presbiter de Gilliaco. Walo, nepos ejus. Hugo Albus de Virziaco, et Odo viridis. Pontius. Achardus prepositus. Baldricus æricus et fratres ejus, Hugo, Girardus major. Deodatus, decanus, et multi alii. Post hec, multo elapso tempore, Ulricus et Walo et Liezelinus de villa Ysurre qui cognominatur Moteram et uxores eorum ac filii, concesserunt Novi Monasterii monachis terram quam apud Britinniacum possederant pro remedio animarum suarum. Liecelinus vero predictus et uxor ejus et filii eorum annuerunt eis usuariam et pastum porcorum in omni silva Gilliacensis potestatis. Porro Hugo Burgum miles de Virziaco castro, et uxor ejus Domina nomine ac filius eorum Girardus et filia, Humbertus quoque pestatrex et Gilbertus et uxor ejus, soror scilicet ejusdem Humberti similiter concesserunt monachis illis quicquid apud Giminiacum hactenus habuerunt. Et hii sunt testes: Walo, presbiter de Gilliaco; Theodoricus, presbiter de Paigne; Symon, Willermus, Deodatus, decanus, et plures alii. Hoc scripto presentibus et futuris notificamus quod Arnulphus Cornu, et uxor ejus, ac filius eorum Rainaldus et filia, Cisterciensibus monachis dederunt terram apud villam Mirriacam, ubi iidem fratres plantaverunt, et juxta hanc vineam, Obertus de Villa, laudantibus uxore sua et filiis ac filiabus, concessit antedictis servis Dei partem vinee pro qua ei singulis annis tres solidos reddunt. Hoc et laudaverunt Hugo Burgum, miles de Virziaco, et uxor ejus Domina nomine, ac filius eorum Girardus et filia, de quibus partem illam vinee Obertus tenuerat.