Clemens Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis sancti Germani Parisiens. et Trenorchiensi, ac S. Andreæ Cabilonens. et Avenionens. Diœces. Monasteriorum Abbatibus salutem, et Apostolicam benedictionem. Querelam dilectorum filiorum Iterii Abbatis, et conventus Monasterii Cluniac. Matisconens. Diœcesis nuper recepimus continentem quod, licet felicis Recordationis Ioannes Papa XXII. prædecessor noster tam in Consistorio, quàm extra, contra Priores, Decanos, et administratores alios Cluniacensis Ordinis, census, vicesimas, redditus, et pensiones, ac obventiones Abbati dicti Monasterii, qui est pro tempore, et dictis Abbati et conventui debitas non solventes in terminis consuetis, certas Ordinationes fecerit pœnas diversas et sententias continentes: ipsi tamen Priores, Decani, et administratores, seu multi ex ipsis, pœnis et sententiis hujusmodi vilipensis, prædicta per eos debita solvere neglexerunt hactenus, et recusaverunt, ac negligunt etiam et recusant, ac pœnas et sententias hujusmodi sustinuerunt, et adhuc sustinent animis induratis in animarum suarum periculum, ac Abbatis, et conventus prædictorum præjudicium non modicum, et gravamen. Quare pro parte ipsorum Abbatis et conventus nobis extitit humiliter supplicatum, ut providere eis super iis de opportuno remedio dignaremur. Quocirca discretioni vestræ per Apostolica scripta mandamus et committimus, quatenus vos, vel duo, aut unus vestrum per vos, vel alium, seu alios, Prioribus, decanis, et administratoribus prædictis, et aliis, qui fuerint evocandi, ad vestram præsentiam etiam personaliter evocatis, ac inquisita super iis diligentius veritate, illos ex eis, de quorum negligentia, seu contemptu hujusmodi in præmissis, vel aliquo præmissorum vobis constiterit, declaretis, prout justum fuerit, auctoritate nostra in prædictas pœnas et sententias incidisse, et aliàs super iis ad executionem, et aggravationem, et aliarum pœnarum adjectionem contra ipsos, prout justum fuerit procedatis, si et prout, ac quoties, et quandocumque videritis expedire, contradictores per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita compescendo: Testes autem qui fuerint nominati, si se gratia, odio, vel timore subtraxerint censura simili, appellatione cessante cogatis veritati testimonium perhibere. Non obstantibus tam de duabus dietis in Concilio generali, quam felicis Recordationis Bonifacii Papæ VIII prædecessoris nostri, in qua inter cætera cavetur ne, etc. Vt in præcedenti privilegio. Datum Avenioni IX. Kalendas Maii, Pontificatus nostri anno IV.