In nomine sancte et individue Trinitatis. Statutum a sanctis patribus est et cautum legibus res gestas mandare memorie et litteris eternare quatinus et rei geste notitia servaretur et deficientibus testibus testimonium perhiberet carta vivacior. Quia igitur et legum sanctio et sanctorum patrum est servanda traditio, presertim cum paci ecclesie servorumque Dei provideat, placuit quod inter canonicos sancti Satyri et dominum Adam de Marchia convenit, litterarum testimonio confirmare et ad successorum transferre noticiam, ne aut rei geste pereat memoria, aut servos Dei turbet in posterum rediviva calumpnia. Ego ergo, Adam de Marchia, calumniam quam adversus ecclesiam et canonicos sancti Satyri injuste moveram de nemore Carram adjacenti Meve et de quartalagio et ceteris omnibus que ex parte conjugis mee filie Gosberti de Tilia ad me pertinere opinabar, ex toto et in perpetuum dimitto. Ideo ipsum quoque uxor mea Ermengardis fecit, voluit et laudavit, atque ut ratum hoc in perpetuum foret tota devotione concessit. Guerpivi autem quod sicut supradixi calumpniabar injuste apud Caritatem, in presentia domini Hugonis Autissiodorensis episcopi et in manu domni Radulfi, abbatis sancti Satyri, presentibus testibus subnotatis. Ex parte mea affuerunt hi: Robertus de Bosco, Willelmus Garaudus, Bertrannus Meinardus, Umbertus Eschevit, Arpinus de Caritate. Ex parte vero abbatis et canonicorum sancti Satyri affuerunt hi: Domnus Hugo, abbas de abbatia sancti Laurentii, Julianus monacus, Paganus prepositus, Giraudus de Euri canonicus sancti Laurentii, Guaucherius, Guido Rufus, Arnaudus Sarrez, Dorinus de Meva, Mascelinus de Meva, Petronellus de Meva, Petrus de Furno, Andreas de Varziaco, Odo Chauvinus, Teobaudus de Cociaco, Gimo, Ebrardus. Actum est hoc anno ab incarnatione domini millesimo centesimo tricesimo quarto, domino Hugone Autissiodorensi episcopo et Ludovico rege Francorum regnante. Et sciendum quod predictus Adam de Marchia, culpam et injustitiam suam recognoscens ac resipiscens, in presentia domini Hugonis, Autissiodorensis episcopi et testium prescriptorum, coram domno Radulfo abbate, geniculatus, in manu ejus rectum fecit veniamque de calumpnia et molestia quam injuste ei et ecclesie sancti Satyri fecerat humiliter expetivit. Lecta est hec carta et vulgaribus verbis exposita apud Sanctum Veranum, in presentia et audientia domni Adam et predicte Ermengardis uxoris ejus, coram testibus subnotatis. Gibaudo domno de sancto Verano, Guidone Normando, Guiberto priore, Guillelmo presbytero.