Sicut vetitum est lege ecclesiastica servum ecclesie non posse liberum fieri, nisi triplex compositio fiat, ita ingenuus dominus cui servilis conditio subjacet servum suum ingenuum facere statim ut libuerit potest. Unde ego Bernuinus nomine cum uxore mea, vocabulo Richildis, servum meum qui vocatur Vualterius, acceptis ab eo centum solidis denariorum ingenuum non constituo, sed sancto Petro Flaviniensis monasterii, pro remedio anime mee, servum perpetualiter delego, ea conditione, ut ab hodierna die in obsequium servorum dei, monachorum scilicet inibi Deo famulantium transeat, et servile servitium quod actenus michi fecit eisdem imperciatur deinceps monachis, cum filiis vel filiabus quos a modo genuerit. Statuo autem atque confirmo, ego humilis miles Bernuinus, ut neque ego neque aliquis heredum meorum filiorum videlicet vel nepotum, aut quorumcumque propinquorum ab hac casa Dei et sancti Petri quacumque occasione repetendo abstrahere presumat, verum perpetualiter, ut dictum est, servus ejusdem ecclesie permaneat. Et ut hec carta donationis hujus servi firma et inconcussa permaneat, eam manu propria corroborare dignum judicavi et confirmare. Actum Flaviniaco monasterio publice, anno regis Rotbertis XXX, mense novembri, et datatam ab Ansello monacho: S. Bernunius, qui fieri jussit; Richildis, uxor ejus; Bernuinus; Gosfridus; Rotbertus; Bernuinus; Alwalo; Hugo; Rotbertus; Desiderius; Gerardus; Wuillelmus; Oldebertus; Richildis; Hersindis.