Humana natura, cum sit naturaliter huius vitæ delectamentis propensa, hisque inhærens semper quibuscumque momentis ad interitum defluat, æternæ crucianda, necesse est quenquam æternis gaudiis sitientem pereundis redimere æterna. Quod ego Guarulfus, famulorum Christi seruorum minimus, in Christi nomine, festinans satagere,  Monasterium Floriacense expetij, positum propter omnem Ligerim, sacratum honore perpetuæ Mariæ Virginis, atque Apostolorum Petri Principis, ac domini dilecti sanctissimi Benedicti Confessoris, venerandam præsentiam domni Lamberti, loci prædicti Abbatis, exposcens, dictisque seruorum ibidem famulantium Monachorum, vt dignarentur me sociari orationibus eorum, offerens de meo proprio, quod ex iure paterno habebam, alodum vnum iuxta villam Io dictam Boscum, scilicet Veuram vocatum, positum inter Paludem  Tamisiam,  in alio loco qui dicitur Vallis, tres culturas, pro remedio meæ animæ,  vxoris meæ, seu parentum meorum; cuius petitioni adsentientes, benigne quod petebam perfecerunt. Quod vt notum tam præsentibus quam futuris fieret,  ne quis, vel extraneus, vel ex mea linea, quod futurum non reor, hanc donationem infringere audeat, huic kartæ tradere volui. Si quis vero infringere temptauerit, quod repetit non vendicet, sed cui litem intulerit, sociante fisco, auri libras decem componat,  sua frustretur repetitio. Hæc vero donatio firma  stabilis permaneat, cum stipulatione subnixa. Actum Floriaco, tempore Reuerendi Lamberti Abbatis, regnante Rotdulfo Rege. S. Hildradi, / S. Leotaldi, / S. Halerici.