Innocentius episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Gervasio, abbati Sancti-Germani Altissiodorensis, ejusque successoribus regulariter promovendis in perpetuum. Quemadmodum nostri officii est quorumlibet errata corrigere, ita nihilominus fratrum nostrorum debemus bene gesta firmare et necessariis adminiculis confovere. Sicut autem ex quibusdam scriptis agnovimus, venerabilis frater noster Henricus, Senonensis archiepiscopus, ecclesiam Sancti-Florentini, in qua, propter clericorum desidiam, ordo canonicus erat plurimum imminutus, tibi et monasterio Sancti-Germani provida dispensatione concessit, ut videlicet regularis ordo ibidem tuo studio reformetur, et omnipotenti Domino digne et laudabiliter deserviatur; decedentibus quoque canonicis ejusdem loci, monachos ibi substituas, qui secundum beati Benedicti regulam vivant, ibique deserviant, salvo nimirum jure Senonensis ecclesiæ atque subjectione; ita tamen ut iidem canonici, quandiu vixerint, de reditibus præbendarum nichil amittant. Et nos igitur, hoc ipsum debitis auxiliis prosequentes, eandem ecclesiam Sancti-Florentini, tibi, tuisque successoribus et per vos Beati-Germani monasterio confirmamus, et te vel successores tuos aliquam contrarietatem, vel diminutionem de præfata ecclesia, vel rebus ad ipsam pertinentibus imposterum perpeti authoritate apostolica prohibemus. Si qua sane in posterum ecclesiastica, sæcularisve persona hujus nostræ constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire temptaverit, etc. Datum Laterani, IX kalendas aprilis; Incarnationis dominicæ anno Mº Cº XXXº VIIIº; pontificatus vero domini Innocentii papæ secundi, anno Xº.