Crucifixum crucifixus  ipse, crucifigendis misistis. Gratias itaque reddimus, pro qualitate muneris, charitati muneratoris. Verumtamen vestra in literis quas misistis expressa charitas nostræ etsi magnam præstat consolationem infirmitati, non minorem tamen humilitas confusionem ingerit extremitati. Vnde petimus per eam, qua in nos indignos vestra feruent viscera, dilectionem: vt quando nostræ exiguitati vestra scribere dignatur serenitas, ita de propria cogitetis ædificatione, vt infirmitatem nostram periculosa non infletis elatione. Et illud præ omnibus  super omnia quæsumus,  defixis in terram genibus obsecramus: ne vilitatem nostram patris nomine dignam vlterius æstimetis. Satis  super satis est, si frater, si amicus, si filius appelletur, qui nec serui nomine dignus habetur. Valete. Salutate reuerendos Patres  Dominos nostros, quibus paternam curam impenditis: quorum pariter  vestris precibus nostram illuminari cæcitatem, roborari infirmitatem,  aboleri petimus iniquitatem. Domni Arberti maioris Prioris infirmitatibus, tamquam antiqui ac familiaris amici, nostro dolore compatimur. Domnum quoque Petrum vestris literis specialiter inditum, specialiter  ipsi salutamus. Pro visitatione etiam, quam nobis vir egregius Prior claustrensis  domnus Hugo de Creceio nuper exhibuere, paternitati vestræ gratias agimus. Incolumem vos assiduo virtutum profectu, ad nostrum  totius Ecclesiæ gaudium, clementia diuina conseruet. Apud fratres nostros, nostra commendatione non indigetis. Ipsemet enim vestris meritis, vestrisque literis, eorum visceribus vestram memoriam insolubiliter alligastis.