(Art. 2.) Magister Bonus amicus dictus Petiz Bourges de Diuion clericus quondam chori predicte capelle, testis productus ex parte dictorum religiosorum contra predictos decanum et capitulum receptus, juratus et examinatus. Requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi cum suo parochiatu est et fuit et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia dicitur communiter apud Diuionem, nec unquam audiuit dici contrarium quod quinque ecclesie parochiales site apud Diuionem, videlicet ecclesie sancti Medardi, sencte Marie, sancti Petri, sancti Nicolai et sancti Michaelis sunt et fuerunt pleno jure monasterii sancti Setphani de Diuione et pertinent ad abbatem et conuentum dicti monasterii, et quod ipse qui loquitur (Art. 6, 9 à 12.) vidit a triginta annis citra per plura tempora quod canonici predicti monasterii sancti Stephani seruiunt et faciunt diuinum officium in predictis ecclesiis et facere consueuerunt et impenderunt et ministrauerunt ecclesiastica sacramenta parochianis dictarum ecclesiarum et multociens vidit canonicos dicti monasterii a dicto tempore citra euntes per parochiatus dictarum ecclesiarum et portantes corpus christi cum venerentia ad insistandum infirmos dictorum parochiatuum. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super nono articulo qui sic incipit. Item quod iterato suscitata questione et cetera. Item et super decimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ordinatio et cetera, dixit quod bene sunt quindecim anni et amplius elapsi quod ipse vidit quemdam compositionem olim factam inter partes predictas que sigillata erat sigillis in qua continebatur inter cetera quod Odo dux Burgundie ipsam compositionem laudauit et ad petitionem utriusque partis manutenere promisit et contineri vidit in eadem compositione testis qui loquitur quod dissensio que fuerat inter dictas partes integritate unius prebende dicte capelle erat pacificata per dictam compositionem. Item requisitus super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et capitula et cetera, dixit quod credit quod dicta compositio obseruata fuit inter ipsas partes quod adhuc non sunt viginti quinque anni elapsi quod nulla dissensio erat super dicta compositione inter ipsas partes quam sciret ipse qui loquitur. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod a predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit et est apud dictas ecclesias sancti Stephani videlicet et capelle quod ecclesia sancti Medardi est ecclesia parochialis et pertinet pleno jure ad predictam ecclesiam sancti Stephani et quod dicta compositio fuit (Art. 13.) inter ipsas partes quia ita dicitur communiter apud dictas ecclesias. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud est dicere publica vox et fama quod a tota vicinia alicuius loci dicitur, vel a majori parte ipsius vicinie. Interrogatus unde habuit originem ista fama, dixit quod nescit. Item requisitus super tertiodecimo articulo qui sic incipit. Item quod super dicta discordia dicte partes et cetera, dixit quod a viginti annis citra per aliqua tempora, ipse qui loquitur fuit procurator dictorum decani et capituli, et comparuit pluries nomine procuratorio eorum coram dicto domino duce et coram domino Johanne de Sinemuro, et domino Richardo bailliuo de Diuione, quondam commissariis dicti domini ducis, contra abbatem et conuentum dicti monasterii qui agebant aliquocies coram dicto duce et quandoque coram dictis commissariis, contra ipsos decanum et capitulum et petebant quod dicta compositio seruaretur a dictis decano et capitulo, et quod dictus dux, aut dicti commissarii ipsos decanum et capitulum ad hoc compellerent quem ducem pars dictorum abbatis et conuentus dicebat esse conseruatorem dicte compositionis, et qui dux se gerebat pro conseruatore eiusdem, dicens ipse qui loquitur quod procurator dictorum abbatis et conuentus sponte et liberaliter et ex vi dicte compositionis coram dicto duce aliquocies et quandoque coram dictis commissariis comparuit et voluntarie litigauit prout videbatur ipse qui loquitur, et credit quod dicti decanus et capitulum aut procurator eorum nec sponte nec liberaliter seu voluntarie comparuerant nec litigauerant coram dictis duce et commissariis sed solum propter hoc quia tenebant sibi, quod si premissa facere recusarent, quod ob hoc radiarentur ex parte dicti ducis et hac de causa credit quod comparebant et litigabant coram ipsis et recolit ipse qui loquitur quod aliqua acta seu assignationes dierum coram dictis duce et eius commissariis facta fuerunt de consensu (Art. 35 à 37.) procuratorum partium predictarum et ita vidit quod litigatum fuit inter procuratores partium occasione dicte compositionis, coram dictis duce et commissariis tempore defuncti domini Artaudi, quondam decani dicte capelle, et tempore defuncti fratris Girardi, quondam abbatis dicti monasterii, et etiam tempore fratris Hugonis nunc abbatis eiusdem monasterii. Interrogatus de loco ubi ita vidit, dixit quod apud Belnam, apud Sedelocum et apud Diuionem. Interrogatus de anno, mense, septimana et die seu diebus, dixit quod non recolit. Requisitus de astantibus, dixit quod aliquando presens erat dictus Artaudus, decanus, et dictus abbas Girardus, et quandoque presens fuit deinde dictus frater Hugo, nunc abbas dicit monasterii et plures alii et dictus Hugo de Castris, miles dicti ducis, dicens etiam ipse qui loquitur quod ipse vidit dictas partes litigare pluries, coram dicto duce et eius commissariis super quibusdam spoliationibus et super pluribus aliis que tangebant dictam compositionem bene sunt decem anni et amplius elapsi. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod bene sunt viginti anni et amplius elapsi, et etiam post ea pluries quod audiuit dici a multis de quorum nominibus non recolit quod ecclesia sancti Stephani predicti percipiebat in dicta capella grossos fructus unius prebende de bonis dicte capelle, et vidit quod predicta ecclesia sancti Stephani predicti seruiebat unus canonicus regularis dicte ecclesie in predicta capella et in pluries vidit solui distributiones cothidianas in dicta capella, sicut uni ex canonicis predicte capelle. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit quod ipse vidit pluries, quod (Art. 38 à 45.) unus de canonicis ecclesie sancti Stephani seruiens in dicta capella pro eadem ecclesia tantum percipiebat de pecunia que solvi consueuit pro anniuersariis, quantum unus ex canonicis dicte capelle et sibi soluebatur dicta pecunia publice in choro dicte capelle. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod a viginti quinque annis nuper elapsis, usque circa quatuor annos proximo preteritos ipse vidit pluries quod unus de canonicis dicti monasterii sancti Stephani seruiebat in dicta capella et faciebat diuinum officium, ratione prebende quam dicti abbas et conuentus dicuntur habere et percipere in eadem capella. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est et cetera, dixit se nihil scire, sed bene credit quod fama fuit et est in dicta capella et in predicto monasterio quod unus ex canonicis dicte ecclesie sancti Stephani seruiens in dicta capella pro eadem ecclesia tantum percipiebat de pecunia que solui consueuit pro anniuersariis quantum unus de canonicis dicte capelle et quod abbas et conuentus predicti seruierunt in dicta capella per aliqua tempora per unum de canonicis suis. Item requisitus super quadragesimo primo et secundo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti requisierunt et cetera, dixit quod credit dictum verum esse, quia videtur ipse qui loquitur quod procurator dictorum abbatis et conuentus ita proponebat, quando litigatum fuit inter dictas partes coram dicto domino duce et eius commissariis. Item requisitus super quadragesimo quarto articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo quinto (Art. 46 à 51, 60 à 63.) articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella ducis et cetera, dixit se nihil scire, sed credit quod canonici dicte capelle morantes in domibus circum circa dictam capellam et alibi sint parochiani decani dicte capelle, et quod idem decanus sit in possessione administrandi eisdem canonicis ecclesiastica sacramenta. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter, fuit a sede apostolica et cetera, dixit quod vidit contineri in quadam compositione seu priuilegio quod dictus decanus habet curam animarum ducis et ducisse. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus, vinee, terre et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Stephani est et cetera, dixit in ipsa ecclesia sunt fontes ad baptisandum in quibus consuetum est baptisari infantes qui nascuntur in parochia sancti Medardi diuionensis, sed nescit utrum sit parochialis nisi propter hoc quod ecclesie parochiales beate Marie, sancti Medardi, sancti Petri, sancti Michaelis et sancti Nicolai diuionensis pertinent ad dictam ecclesiam sancti Stephani. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod terre, vinee et possessiones et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quantum ad parochiatus ecclesiarum predictarum, quia ita dicitur apud Diuionem, hoc excepto, quod de vineis predicte capelle non solvitur decima eisdem abbati et conuentui prout credit. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et cetera, dixit quod ita (Art. 64 à 69, 76, 77.) credit, exceptis domibus, terris, vineis et possessionibus dicte capelle. Item requisitus super sexagesimo quarto articulo qui sic incipit. Item quod perceperunt ab antiquo et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, exceptis vineis dicte capelle de quibus non credit quod soluatur decima dictis abbati et conuentui, dicens ipse qui loquitur quod ipse habet aliquas vineas in parochiatu ecclesie sancti Petri diuionensis pertinentis ad dictum monasterium de quibus soluere consueuit decimam quolibet anno decimatoribus predicti monasterii sancti Stephani. Item requisitus super sexagesimo quinto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti fuerunt et cetera, dixit quod credit dictum articulum esse verum hoc excepto quod supra excepit ipse qui loquitur quia non audiuit nec sciuit quod aliquis impediat dictos abbatem et conuentum super ipsis decimis et censu, nisi sint illi de dicta capella qui sunt exempti. Item requisitus super sexagesimo sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod de predictis est et fuit publica vox et cetera, dixit quod publica vox et fama est et fuit apud Diuionem quod predicta ecclesia sancti Stephani est et fuit ecclesia baptismalis ab antiquo et quod prefate parochiales ecclesie pertinent pleno jure ad ipsam ecclesiam sancti Stephani, et quod abbas et conuentus perceperunt et receperunt modo predicto censum et decimas infra parochias ecclesiarum predictarum, hoc excepto quod supradictum est, causam scientie reddens quia istud est notorium et manifestum apud Diuionem. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, et unde habuit originem, dixit ut supra. Item requisitus super septuagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod predicti decanus et capitulum subtraxerunt et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum per (Art. 78 à 93.) dictum tempus et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo, octogesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto et nono articulis, dixit se nihil scire, nisi quod vidit procuratores dictarum partium comparere et litigare ratione dicte compositionis et contentorum in ea, coram domino Roberto, duce Burgundie, et eius commissariis prout supradictum est. Item requisitus super nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit se nihil scire, nisi quod bene sunt duodecim anni et amplius elapsi quod ipse audiuit requiri ex parte dictorum abbatis et conuentus defunctum magistrum Johannem de Mormax, quondam canonicum dicte capelle, et quosdam alios canonicos eiusdem loci quorum nomina ignorat ad presens quod facerent et jurarent fidelitatem dicte ecclesie sancti Stephani, sed non recolit, utrum abbas dicti monasterii vel procurator suus dictam requestam fecit, nec de astantibus. Interrogatus de loco, dixit quod apud Diuionem. Interrogatus de mense, die et septimana, dixit quod non recolit. (Art. 1 à 4.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt et cetera, dixit quod a viginti quinque annis proximo preteritis citra ipse vidit per plures annos et multis vicibus quod unus canonicus regularis dicte ecclesie sancti Stephani seruiebat et faciebat diuinum officium in dicta capella, sicut unus ex canonicis dicte capelle, nec aliud scit de dicto articulo ut dicit. Item requisitus super secundo, tertio et quarto articulis, dixit se nihil scire, nisi quod vidit pluries a viginti quinque annis citra quod alter nunciorum seu famulorum dicti monasterii sancti Stephani portabat ad dictum monasterium (Art. 5 à 12.) panem et vinum quem panem et quod vinum cellerarius dicte capelle dicebatur distribuisse eidem nomine dicte ecclesie sancti Stephani sicut uni ex canonicis dicte capelle in cellario communi dicte capelle, et vidit similiter quod unus ex canonicis sancti Stephani predicti qui seruiebat in dicta capella ut dictum est percipiebat distributiones cothidianas sicut unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super quinto, sexto, septimo, octauo, nono, decimo, undecimo et duodecimo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus cuius conditionis sit, dixit quod libere, et quod est clericus, et habet uxorem. Item interrogatus quantum habet in bonis, dixit quod ipse et uxor sua bene habent in bonis valorem quingentarum librarum turonensium. Item interrogatus si unquam fuerit damnatus de aliquo crimine publico vel priuato, dixit quod non. Item interrogatus quam partem vellet obtinere, dixit quod illam que jus haberet. Item interrogatus utrum fuerit doctus vel instructus et cetera, utrum prece vel precio et cetera, dixit quod non.