Anno Domini millesimo trecentesimo duodecimo statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, cum debeamus nos regulae sancti Benedicti et Clementinae, quantum possumus, conformare, statuit Capitulum generale ut esus carnium quantum ad omnes personas Ordinis, tam tempore visitationis quam tempore Capituli generalis, quam etiam aliis temporibus, more solito amplius constringatur, ut in hoc modus contentus in regula et Clementina, prout erit possibile, teneatur ; excedentes per suos superiores secundum proportionem excessuum puniantur. Diffinitio[ne] anno praeterito edita super esu carnium, quantum ad hoc quod carnes in mensis abbatum et monachorum nisi infirmitorio saecularibus non ministrentur [permanente]. 2.  Item, ut in visitationibus ab excessivis sumptibus caveatur. Ne sint visitatores in petendo delicata cibaria, illis quos visitant onerosi. 3.  Item, quia munera excecant oculos prudentum et subvertunt verba iustorum, districtius inhibet Capitulum generale, ne in visitationibus dentur vel accipiantur munera quae de sui natura et quantitate et intentione dantis et accipientis possent recipientes a rectitudine equitatis declinare. Sed si aliqua dantur vel recipiuntur, hoc solum sit in casu per Clementinam concesso, et secundum modum ibidem expressum, scilicet quando aliqua caritative et liberaliter offeruntur. 4.  Item, cum in multis regionibus fervor observantiae regularis sit nimium relaxatus, et super hoc quaerimonia Capitulo generali sit delata, idem Capitulum committit domino Cistercii et quatuor primis abbatibus, ut de communi ordinatione et assensu ista vice mittant aliquas personas sapientes et discretas, Deum habentes prae oculis, et manus excutientes ab omni suspecto munere, ad dictas regiones reformatione indigentes, qui auctoritate dicti Capituli corrigant et reforment tam in capite quam in membris quae correctione et reformatione noverint indigere, et si quae gravia vel dubia invenerint, referant sequenti Capitulo generali. 5.  Item, cum electio sit actus voluntatis exigens et supponens animi libertatem, praecipit Capitulum generale ut omnino caveatur a suspectis muneribus, promissionibus illicitis, minis et terroribus et impressionibus quibuscumque directe vel indirecte clam vel palam, per patrem abbatem vel per alium quemcumque, qui possit impedire in ipsis electionibus libertatem. Qui autem in praedictis culpabilis inventus fuerit, si pater abbas fuerit, ipso facto sit privatus a confirmatione immediati successoris. Si autem commissarius fuerit, per quadraginta dies sit extra stallum, et per tres dies faciat levem culpam et nihilominus sit in pane et aqua omni sexta feria usque ad sequens Capitulum generale, et similem poenam sustineant qui fuerint assistentes in talibus et fautores, nec per hoc excludit Capitulum generale, quin notabiliter excedentes in praemissis per depositionem vel alias gravius puniantur. 6.  Item, cum albus habitus iugis sit consonus primae institutioni nostri Ordinis, vitamque contemplativam ac interiorem munditiam perfectius representet, uniformitas habitus inter religiosos eiusdem professionis potissime in locis claustralibus et conventualibus sit habenda, statuit generale Capitulum, ut omnes abbates et monachi nostri Ordinis intra monasteriorum claustra albis utantur gugullis, ubi panni albi sine gravi dispendio reperiri poterunt ; tamen patres abbates quantum ad dormitorium et infirmitorium super hiis poterunt dispensare. 7.  Item, cum doctrina sacra sit de hiis quae maxime pertinent ad salutem, et per sapientes et clericos possit Ordo noster vigere, immo et multipliciter honorari statuit Capitulum generale ut ad studium Parisiense et ad alia sollemnia studia mittantur personae idoneae et aptae ad proficiendum, secundum facultates abbatiarum et numerum personarum. 8.  Item, cum doctrina sacra, *etc. ut supra*, in abbatiis habeatur ad minus ter in septimana lectio de sacra scriptura, ubi et quo fieri poterit bono modo, et sit talis lectio, in qua omnes generaliter, tam simplices quam subtiles, haurire possint talia, per quae proficere valeant ad salutem animarum. 9.  Item, [cum] ab alienatione possessionum sit cavendum, inhibet Capitulum generale ne de cetero tradantur grangiae vel cellaria ad vitam vel perpetuitatem, cuicumque personae extraneae, cum per hoc possit periculum alienationis evenire. Qui autem contrarium fecerit per depositionem vel alias graviter puniatur. Si vero possessiones vendi a dicto Capitulo concessum fuerit, prius teneatur personis Ordinis vendere et offerre. 10.  Item, effrenatae rei abusionem laudabili moderamine generale Capitulum temperare cupiens, ordinat ut de cetero nulli liceat, visitatoribus dumtaxat exceptis, ad abbatias monialium cuiuscumque rei gratia declinare, nisi evidens utilitas aut necessitas aliud exigat aut requirat. 