Ego Henricus, Senonensis archiepiscopus, notum facio cunctis presentibus et futuris qualiter illam quam donnus Girardus, venerabilis abbas Beati-Remigii, fratresque ejusdem loci, qui morantur in suburbio Senonensi, controversiam diu habuerunt erga milites Templi terminavimus. Cum igitur aput Sanctum-Florentinum tandem ante nos convenissent, actum est inter eos et ex utriusque partis assensu dictum et sancitum ut milites Templi, de propriis laboribus et nutrimentis suis, sue cujusdam mansionis quam ipsi noviter edificaverant in parrochia Beati-Remigii, que dicitur Coloirs, præfato abbati et monachis nullam prorsus darent decimam; veruntamen omnium aliorum quicquid predictam incolerent villam, decimas inter se communiter dividerent; si qui autem infirmi de rebus suis ejusdem mansionis ecclesie aliquam dimitterent portionem, reliquum quod in fabrica sive ornamentis ecclesiæ minime fuisset expensum, pari quoque dividerent mensione; illis autem diebus in quibus monachi oblationes in ecclesia que est aput Eschechias, recipiebant, illis eisdem diebus, ter scilicet in anno, dimidiam oblationem in præfata sumerent ecclesia. Quod itaque actum est inter eos, ut semper firmum inconcussumque maneret, et nostrarum auctoritate litterarum firmavimus, nostrique impressione sigilli munivimus. Hujus rei ex utraque parte testes adfuerunt: Simon, archidiaconus et cancellarius; item Simon, archidiaconus; Radulfus, canonicus et capellanus comitis Teobaudi; Simon, Parisiensis; magister Goslenus, canonicus regularis; Boso, decanus Sancti-Florentini; ubi hoc publice actum est, temporibus donni Raimondi qui ad præfatum locum a militibus Templi missus fuerat et præfectus; eo tamen tenore factum est ut, si forte, quod absit, a manibus militum Templi prænotata possessio exciderit, ad jus et possessionem Beati-Remigii revertatur.