Clemens episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis magistro et fratribus ordinis Predicatorum, salutem .... Lecta nobis, vestra petitio continebat, quod felicis recordationis Alexander papa, predecessor noster, vobis et dilectis filiis generali ministro et aliis fratribus ordinis Minorum, olim in virtute obedientie per suas litteras precipit, ut vos eorum ordini vel ipsi vestro voto vel juramento etiam obligatos nullatenus pretextu indulgentie alicujus, seu aliquarum litterarum obtentarum a sede apostolica vel etiam obtinendarum in posterum, que de illis expressam non fecerint mentionem, presumeritis recipere, nisi prius ministri vel prioris sui petita foret licentia et obtenta. Decrevit etiam irritum et inane, quicquid per vos vel ipsos in hac parte contra preceptum suum contingeret attemptari, statuens, ut hujusmodi presumptores incurrerent excommunicationis sententiam ipso facto, a qua nequaquam absolvi possent nisi se apud sedem apostolicam, ab ea sicut visum absolvendi, personaliter presentarent. Postmodum vero per quasdam alias litteras vobis et eisdem fratribus duxit districtius inhibendum, ne ante annum probationis [Fol. 42 v°] elapsum, qui est maxime in subsidium fragilitatis humane regulariter institutus, quemquam ad professionem vestrorum ordinum presumeretis recipere, seu ad renunciationem seculi faciendam nec constitutum in probatione novitium aliquatenus impedire, quominus infra eundem annum probationis ad alia regulam quam mallet, transiret, sicut de sua procederet libera voluntate. Non obstantibus statuto contrario, si quod a vobis vel ipsis esset editum, quod ipse decrevit et inane vel aliquibus, a sede apostolica impetratis, seu etiam impetrandis, que de premissis expressam non facerent mentionem; et si forte contra hujusmodi suam inhibitionem, quemquam vos vel dicti fratres reciperetis, qui taliter receptus existeret, nullatenus esset vestro vel eorumdem fratrum ordini obligatus; vosque, ac ipsi a receptione quorumlibet, ad professionem dictorum ordinum essetis ipso facto suspensi et insuper pene deberetis subici, que fratribus ipsorum ordinum pro culpis infligi gravioribus consuevit. Nos igitur predecessoris, qui super hoc certum edidit declarationis oraculum, vestigiis inherentes, quod ipse de obligatis ordinibus predictis in premissis suis litteris dixerat, ne ipsi vel vos recipere presumeretis eosdem, statuendo vel hujusmodi presumptores ipso facto sententiam excommunicationis incurrant, de illis tantum intelligi volumus, quos post predictum an-[Fol. 43]-num probationis elapsum, eisdem esse constiterit ordinibus obligatos. Ceterum nolumus, quod per aliquam inhibitionem seu constitutionem nostram, si qua postmodum a nobis forsitan emanavit, que huic declarationi videatur contraria, prejudicium aliquod declarationi generetur eidem. Nulli ergo et declarationis .... si quis autem .... Datum Viterbii, II nonas julii. – anno quarto.