In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Guillelmus, comes Nivernensis, notum fieri volo, omnibus hominibus præsentibus et futuris, quod Bartholomæus de Lanniaco, concessit et laudavit ecclesiæ Pontiniacensi quidquid quicumque homo tenebat ab eo in toto territorio Sanctæ-Porcariæ, sive in nemoribus, sive in planis, sive in pratis, sive in aquis, exceptis quinque solidis de censu quos memorata ecclesia reddebat Guiardo Cato, de Lanniaco. Concessit iterum idem Bartholomæus, supradictæ ecclesiæ, ut in nullis aquis quæ ad eam ecclesiam pertinent, tam ipse quam ejus successores, aut pro eis alii, quilibet, ullatenus piscarentur. Hoc totum laudavit Ermengardis, uxor ipsius Bartholomæi, et Johannes et Daimbertus filii ejus. Hujus rei testes sunt Guiardus de Saliniaco et Gauterius de Sancto-Sidronio, monachi Pontiniacenses; Theobaudus et Stephanus, clerici nostri; Obertus de Jalliaco; Raaldus ab Autissiodoro; Guiardus de Sancto-Mammerto; Guiardus Bellarea et Radulfus, tallator. Actum Lanniaci, ante turrem meam, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quinquagesimo quarto.