Cum universalis ecclesiæ status eodem spiritu eruditus ejusdem fidei unione credatur et vere sit catholicus, postulat beatissime, et singularis matris illius relatio, ut quos eadem nutriunt credulitatis ubera, ipsos et copulet ut vere filios caritativæ fraternitatis conexio christiana. Qui enim secundum apostolum Dei sunt, quæ Dei sunt quærunt et sapiunt. Non equidem est ab re quod filios generat quibus hujusmodi institutiones demulcendo promulgat. «Accedite, inquit, filii et illuminamini, et facies vestræ non confundantur.» Confunduntur et enim facies filiorum qui degenerando magis imitari non satagunt vitam patrum suorum. Nos vero quibus salutem non meritum parit sed misericordia ut quid, proh dolor! consentimus quæ sunt et quæ oportet Domini nostri Jesu Christi non sequi vestigia. Cum enim ipse sicut clamat mitis sit, idem et humilis corde quem imitemur, mater nostra æcclesia non habet maculam neque rugam, cujus admonitionibus obtemperemus. Ut igitur insudemus sicut boni filii non degenerare, collectio conveniat fraternitatis unitati. Unde in Dei nomine litterarum longevitati commendetur ad posteritatis noticiam, quoniam unus Sancti Aniani canonicus, Rollandus nomine, concanonicos suos ad hoc peticionibus suis non desiit promovere, quatinus Sancti Petri abbatiæ Cluniacensi prebendam suam donarent, et caritatis jure traderent perpetualiter habendam. Cujus rei consensum libentissime suscipiens domnus Gosbertus decanus, necnon et domnus Gosfridus subdecanus, immo et domnus precentor Bartholomeus, insuper et totus a minimo usque ad maximum conventus, in die apparitionis Sanctæ Crucis dederunt eam per domnum Hugonem sanctæ illius casæ monachum tunc temporis presentem congregationi jam dictæ, ut quicunque canonici ex parte deprimuntur mundana habitatione, eorum releventur creberrima et pura intercessione. Sit tamen hujus modi colligatio denotata, quatinus sicut pro monachis vestris mortuis, sic et pro nostris idem a nobis sperantes faciatis canonicis. Karitas enim, scriptum est, ligat quos terrarum intervalla multa disjungunt. Subscriptum est senioribus, quo scriptum istud roboretur firmius. S. Gosberti decani, Gosfridi subdecani, Bartholomei precentoris, Arnulfi subcentoris, Dominici, Sigoberti, Rollandi, cujus prebenda est, Girberti levitæ, Johannis subdiaconi, Segwini cancellarii, Teoderici qui scripsit.