[Innocentius Episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Petro Cluniacensi Abbati, salutem et Apostolicam benedictionem. Canonum præcepta nos instruunt, ut in exequendis negotiis nihil præproperè, nihil extraordinariè committamus. Tua siquidem dilectio nuper Remis in præsentia fratrum nostrorum Archiepiscoporum, Episcoporum, et aliorum Religiosorum virorum, qui nobiscum eò convenerant, ut Abbatiam sancti Bertini à prædecessoribus nostris Romanis Pontificibus Monasterio Cluniacensi commissam, et eorum privilegiis roboratam tibi restitueremus, instantius postulavit. Cæterùm nos ex deliberato eorundem fratrum nostrorum consilio ipsius loci Monachis præteritam Epiphaniæ solemnitatem inducias concessimus, ut videlicet tunc ad nostram venirent præsentiam tibi de tuis querimoniis respondere parati. Ipsi verò, elapso eo termino, nec venerunt, nec miserunt responsales: sed duos Monachos ex parte fratrum nostrorum R. Archiepiscopi, et N. Morinensis Episcopi, ac dilecti filii nostri T. illustris Flandrensium Comitis, longiores pacis postulantes inducias direxerunt. Nos autem omnem eis occasionem auferre volentes, ipsos usque ad præteritam mediam quadragesimam sustinuimus, qui nimirum nec etiam tunc venerunt, nec aliquos, qui causam suam agerent destinarunt. Quia igitur neque nos jus strictum urget, neque postulat æquitas, ut eis in sua contumacia perdurantibus prolixiorem terminum concedamus: te de præfata beati Bertini Abbatia ad reformationem Religionis prædecessorum nostrorum inhærentes vestigiis investimus; Monachisque ejusdem Cœnobii, ut tibi, dilecte in Domino fili Petre Abbas, humiliter pareant, et ut Abbatem juxta dispositionem tuam et consilium eligant, per Apostolica scripta mandamus. Datum apud Vapingum III. Kalend. Aprilis.]