QVONIAM alia est legitimi ordinis rectitudo, alia ex necessitate Ordinis dispensatiua remissio, iustum est vt necessitate cessante ordinis integritas inuiolabiliter cōseruetur, quia plerumque antidota quæ curant ægritudinē, cessante morbo, si sumantur impediunt sanitatem. Quæ ergo de statu nostri Ordinis certis ex causis hactenus relaxata vidimus, causis eisdem desistentibus, in pristinum rigorem reuocari desideramus. Et quoniā domnus Abbas Pater  Principium est nostri Ordinis, ea quæ ab antiquis Patribus nostris diligenter instituta  constanter obseruata audiuimus, tanquam Patri significamus, vt in eo  sinceritatem doctrinæ,  boni operis efficaciā, vel de speculo cognoscamus. Videlicet vt cum Conuentu in Refectorio comedat  in dormitorio iaceat. Iccirco autem cum Conuentu eum semper manere cupimus, vt subiectorum infirmitatibus ex his quæ simul cū ipsis passus fuerit, compati nouerit. Quod si aliquando vel fatigatio, vel infirmitas, eum parumper extra Conuentum vel reficere, vel pausare coegerit, in communi infirmaria, vel in cella nouitiorum locus honestus cum tapetis  cortinis ei sicut Domino  patri honorifice præparetur. Nec vnquam in domibus illis superioribus quæ Sacristariæ magis competunt, comedat, vel dormiat, sed sicut decet bonum Pastorem, siue cū sanis sanus, siue cum infirmis infirmus maneat,  ita oues suas numquam pius pastor deserat. Infra septa quoque Cluniacensis monasterij nullum famulum ad suum seruitium admittat, sed aliquos ex fratribus  filiis suis maturæ ætatis  studij,  ad mensam,  ad lectum,  ad infirmitatis suæ curationem per omnia seruituros adhibeat. Et quia cultus iustitiæ silentium est, in locis silentio dicatis silentium teneat. Cappa etiam vel mantello nullatenus vtatur. Equitaturæ etiam domni Abbatis per Decanias  per alia loca, sicut ei visum fuerit, custodiendæ deputentur, quatenus in Decanorum vtilitatibus seruiant,  Cluniacensi domui non sint oneri, nec tamen desint vtilitati. Et quotiens domnum Abbatem necesse fuerit equitare, quod tamen cauere debet, nisi magna  ineuitabilia vrgeant negotia, tunc Decani  cæteri qui equitaturas custodiunt, eas cum famulis suis sicut decet ad seruitium tanti Patris honeste præparatas mittant: redeuntes vero peracto negotio  famulos  equitaturas iterum recipiant,  domorum sibi commissarum commoda de vtrisque faciant. Cum vero equitaturæ illæ debilitatæ fuerint, si culpa custodum fuerit, custodes reddere cogantur. Si noxa aliena, custodibus non imputetur. Et quia scriptum est, Omnia fac cum consilio,  post factum non pœnitebis, Domnus Abbas duodecim sapientes fratres in domo Cluniacensi semper habeat, quorum consilio in omnibus tam interioribus quam exterioribus agendis semper vtatur. Pistorem quoque proprium non habeat, sed talem cibum  talem potum per omnia quotidie coram se habeat, qualem Conuētus habuerit. Super hoc tamen, sicut honor eius ex antiqua consuetudine exigit, duo guastelli de granario,  de meliori vino communis cellarij in cuppa decenti, coram eo afferri debeat. Ab Abbatibus vero  a Prioribus suis nihil exigat, sed si quis eorum ei aliquid gratis dare voluerit, tanquam ad proprios vsus, ad plus, vnam marcam accipiat, vnde pauperibus eleemosynam tribuat. Quod si forte aliqua alia in manus eius venerint, Camerario reddat. In nullo enim vel ab ipso domno Abbate, vel ab alio distrahendi aut imminuendi sunt redditus Camerarij, quoniam isdem Camerarius omnium, quæ propria ipsius Cluniacensis Ecclesiæ negotia contingunt, curam debet gerere,  ideo cuncta quæ apportantur, in integrum ad ipsum debent confluere, ipsius arbitrio per varias Ecclesiæ necessitates distribuenda. Si vero aliquando noua  magna negotia, aut insolita debita in ipsa Ecclesia emerserint, tunc ad hæc expedienda conuocatis hinc inde fratribus, eorū auxilio altiori vtatur consilio. Nouos cantus, nouas lectiones, aut in Ecclesia aut in refectorio nullatenus admittat, Decanos de potestate Camerarij in nullo excludat. Thesaurū  ornamenta Ecclesiæ absque consensu Capituli non distrahat, non remoueat. In Prioratibus neminem de his qui obedientiam tenent vel claustralem, familiari patrocinio a potestate sui prioris excipiat, ne lite inter eos pullulante, Charitas  concordia refrigescant. Terras  redditus ad Ecclesiam pertinentes, siue antiquitus possessas, siue de nouo datas, nullo dono, nulla commutatione, nulla venditione, ab Ecclesia auferat. In statuendis siue remouendis Prioribus, aut Decanis non fauorem, nō gratiam, non odium, nec preces, nec promissa, nec precium attendat aut recipiat, sed cum æquitate,  modestia errata corrigat,  statuenda statuat. Si domnus Abbas extra Conuentum in maiori Ecclesia Missas aut aliqua diuina officia celebrare voluerit, ita tempus  cantum moderari studeat, ne fratribus molestiam inferat.