Ex multa dilectionis fiducia, quam semper habere consueuimus ad Apostolicam Sedem, soliti sunt plerique amicorum nostrorum ad nos recurrere,  preces suas Apostolicæ mansuetudini nobis mediantibus offerre. Vnde hoc tam antiquo vsu, quam iam experta erga nos in expulsione fratrum nostrorum de sancto Saba pastorali dilectione ac studio vestro: quo eiectos suscepistis, desolatos aluistis, verberatos confouistis, confidenter reuerentiam paternam adimus,  pro Domino Bisuntino Archiepiscopo, bono Cluniacensis Ecclesiæ amico, magnitudinem vestram oramus. Accusatur enim, vt nobis relatum est, a paucis  vilibus Ecclesiæ suæ personis: excusatur  commendatur a pluribus  fide dignis viris,  maxime arctioris religionis  ordinis professoribus. Qui, vt bene credim9, nullas pro eo preces funderent, in nullo pro ipso supplicarent: si eisdem precibus suis vel commendationi, iustitiam in aliquo obuiare sentirent. Exaudiat ergo, si placet, diligens discretio vestra ipsos, exaudiat  nos supplicantes pro ipso cum ipsis: ne facilis  irreuerens tribuatur accessus improbis contra probos, vilibus contra optimos, infamibus contra viros multis  magnis bonorum testimoniis fultos. In fine rogamus, vt eum nobis in corde vestro locum gratiæ conseruetis, quem velut hæreditario iure, apud sanctos prædecessores vestros possedimus: vt qui eis omnipotentis Domini dispositione Apostolicæ dignitatis successistis officio, eis quoque erga nos  Cluniacum vestram amore succedatis  beneficio.