Ego O., archipresbiter Tullionis, notum facio tam futuris quam presentibus quod Matheus de Stet donavit in perpetuam elemosinam ecclesie Fonteneti, in nemore suo per totum finagium de Stet usuagium lignorum omnimodorum, idem tam mortuorum quam vivorum, tam viridium quam siccorum ad omnes usus necessarios, preterea dare et vendere et exceptis locis secabilibus idem ubi fena de consuetudine secantur, in quibus quamdiu secabilia erunt lignorum tantummodo siccorum et mortuorum predicta ecclesia usuarium habebit. Si vero secabilia esse desierint, in illis sicut in reliquo nemore plenarium esuarium accipiet. Et si forte in locis illis quamdiu secabilia erunt aliquis de Fontenetensibus lignum aliquod vivum incidit, sine emendatione forisfacti satisfactio fiet tantummodo ad valentiam ipsius ligni, et similiter si in pratis aliquomodo dampnum factum fuerit, sine forisfacti emendatione satisfactio fiet tantummodo ad valentiam dampni illati. Dedit etiam predictę ecclesię in perpetuam elemosinam duos campos apud Nogentum, unum scilicet ex una parte aquę et alterum ex alia parte. Hoc totum laudavit uxor sua Edelina, et filia sua Eglentina. Hujus rei testes sunt: Willelmus prior; Reinaudus de Curterabodi; Willelmus cantor; Girardus, major de Stet; Huelinus filius Trarvy; Hugo filius Oliveri de Grinione. Quod totum ut ratum habeatur in posterum, sigilli mei impressione confirmavi. Anno ab incarnatione Domini M°C°XC°VI°.