Cum omnia orta occidant actaque senescant, temporalia quoque more fluentis aquæ non retrorsum ultra dilapsam undam retorquentis celeri lapsu inrecuperabiliter decurrant; preclaraque facies, honorque secularis gloriæ, maxime quippe instabiles divitiæ, preter hoc vis corporis aliaque hujuscemodi brevi tempore in dies dilabi videantur, opere precium est animam autem aut facere in bono æternam excercitatione virtutum, aut peccatorum contagione infectam munificencia elemosinarum Creatori reddere preclaram, pro terrenis cælestia capere, terrena pro cælestibus relinquere, et ea pauperibus pro amore Dei factis deserendo sua tradere, ut oratione ipsorum adipiscamur æternæ hereditatem patriæ. Quocirca, in nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, noverint cuncti fideles sanctæ Dei æcclesiæ, tam presentes quam et futuri, quod ego Roclenus, sanctæ Cabilonensis æcclesiæ prepositus, non inmemor Dominici verbi quo ait: «Date et dabitur vobis», cupiens michi tesaurizare thesauros in cælo, ubi neque erugo nec tinea demolitur, ubi fures non effodiunt nec furantur, aliaque quam plurima hujusmodi in corde testimonia reputans, pro remedio animæ meæ atque karissimi fratris mei Landrici, qui in ultimo vitæ exitu constitutus hanc in subsequenti dicendam elemosinam fieri delegavit, necnon et omnium parentum meorum, dono et concedo Domino Deo et sanctis ejus apostolis Petro et Paulo, ad locum Cluniacum, ubi donnus Hugo abbas magis prodesse quam preesse videtur, omnem hereditatem quæ michi vel fratri meo Landrico sive Umberto in villa Cianis devenit jure hereditario, et quæ ibi habere videbamur vel ullus homo per nos, eo die quo ante jam dictus frater meus Landricus ex hoc seculo decessit, cum campis, silvis, pratis, pascuis, aquis aquarumque decursibus, totum ad integrum, inquisitum et inquirendum, sine ulla calunnia vel consuetudine ullius mortalis hominis, ut faciant rectores Cluniensium ab hodierno die et deinceps quicquid exhinc facere voluerint, sine ullo contradicente. Si quis autem contra hoc aliquam calumpniam inferre temptaverit, ira Dei manifeste super eum descendat, et quod repetit vendicare non valeat potestateque judiciaria coactus auri libram componat, et deinceps hæc carta firma permaneat. Haut secus memoriæ posterorum necnon et presentium designatione litterarum, ne nostra bene gesta oblivionem ullatenus paterentur, quemadmodum supradicta ita et infradicenda scribere disposuimus, ut nostri memoria in Cluniaco æternaliter haberetur per secula. Quorsum tendamus amodo nostra disponat voluntas. Namque supra situm jam antedicte villæ Cianis, terram quæ vulgari usu Precaria vocatur, quæ in re aut in vero precaria non est, pro salute animæ meæ atque dilectissimi fratris mei Humberti, specialiter trado et concedo Domino Deo et sanctis ejus apostolis Petro et Paulo, ad locum Cluniacum, cui vir magnæ memoriæ Hugo, abbas preesse videtur, eo inquam pacto et eo denique jure, ut quicquid faciendi eis placuerit, in campis, silvis, pratis, pascuis, aquis aquarumque decursibus, sine alicujus contradictione faciant, et absque conjunctione et mixtione terræ jam in primis dictæ, ab hodierno die [et] deinceps, in eorum trado potestate, dono, porrigo atque concedo. In silva autem supradicta, scilicet vocata Precaria, Tedbaldus, Cabilonicæ consul urbis, in proprios usus, fugam bestiarum aggrestium retinere ambiens; sed supradicti [viri] Rocleni, donnique Hugonis, Cluniacensis abbatis, et sub eo degentium monachorum devictus peticionibus, quicquid in prefata tellure juste aut injuste possederat, Deo et beato Petro apostolorum principi fratribusque ibidem Deo famulantibus, totum dimittit, deserit ac relinquid. Si quis autem contra hoc aliquam calumpniam inferre temptaverit, ira Dei super eum manifeste descendat et quod reppetit vindicare non valeat, potestateque judiciaria coactus, auri libram componat, et deinceps hæc carta firma stabilisque permaneat. Ut autem firmius stabiliatur, tactu propriæ manus roboravi, et roborandam testibus tradidi. S. Rocleni, prepositi decanique. S. Landrici. S. Humberti. S. Adeledis, matris eorum, et filiarum ejus, videlicet Geretrudis, Ingeltrudis, Mariæ, ceterorumque parentum nobilium. Actum publicæ Cabilonis civitate, anno ab incarnatione Domini Mmo LXmo IIIº, indictione Ia, æpacta XVIII, concurrente IIdo, presidente Romæ Alexandro papa discretissimo, regnante in Francia Philippo rege, anno regni ejus Vto, secundo magno anno ab incarnatione Domini nostri Jesu Christi, qui constat D.XXXta IIbus annis, decennovenali cyclo L. VIto, IIIIto nonas junii. Hugo ad vicem cancellarii descripsit.