Anno Domini millesimo sexcentesimo quinto, die vero nona mensis maii, in generali Capitulo apud Cistercium celebrato diffinita sunt quae sequuntur. ORATIONES 1.  Pro sanctissimo … *etc.* 2.  Praeterea pro serenissimo et invictissimo domino nostro Rudolpho, Dei gratia Romanorum imperatore semper augusto, necnon pro christianissimo domino nostro Henrico, Francorum et Navarrae rege, ac pro invictissimo principe Philippo Hispaniarum rege catholico, pro serenissimis quoque principibus Austriae archiducibus, Lotharingiaeque et Sabaudiae ducibus, ac etiam pro nobilissima stirpe illustr. ducum Burgundiae, inclyti huius monasterii Cistercii praecipuorum fundatorum, et generaliter … *etc.* 3.  Item, ad supplicationem Rmi D. N. pro illustrissimo domino cardinale Cracoviensi de Ordine optimis merito. 4.  Similiter pro R R. D. Tristando de Bizet, Xantonensium episcopo, scolasticorum Ordinis nostri in collegio nostro Sancti Bernardi benefactore munifico. 5.  Insuper pro burgensibus … *etc.* 6.  Fiant etiam orationes pro Belgii et Hungariae provinciis et reliquis bello offensis, in singulis monasteriis universi Ordinis. 7.  Pro pace etiam ac unitate sanctae matris Ecclesiae … *etc.* 8.  Postremo pro felicis … *etc.* [DIFFINITIONES] GENERALES 9.  Primo, diffinitum est ut diffinitiones Capituli generalis 1584 die ultima mensis aprilis, apud Cistercium celebrati, factae, excepta illa de notariis, omnino observarentur, in plenaria Ordinis potestate ratificat, approbat et confirmat hoc praesens Capitulum. 10.  *De divino officio, et aliis ad ipsum pertinentibus.* — Ut una eademque ratio et idem ritus in missarum celebratione per universum Ordinem teneatur, providebit R. D. N. Cistercii ut de ipsis tractatus conficiatur et quamprimum edatur. 11.  Curent commissarii Capituli generalis, ut altaria superflua et incommodo loco posita ex ecclesiis nostris amoveantur, dummodo illa non sint ex fundatione, et tot remaneant, quae ad missarum celebrationem sufficere possint, habita ratione locorum, idque fiat absque offensione et scandalo. 12.  Hortatur Capitulum generale singulos abbates et monasteriorum superiores, ut horas divinorum officiorum sic distribuant singulis diebus, ut fratres spatium dimidiae horae habeant matutino tempore, quo in ecclesia vacent meditationi et tantumdem tempore post Completorium, quod huic necessario exercitio necnon examini conscientiae in suis cellulis impendant. 13.  Ut Sanctae Romanae Ecclesiae, quoad fieri potest, conformemur, deinceps non cantabimus antiphonam et canticum laetitiae *Alleluia* tempore et dominicis Septuagesimae, Sexagesimae et Quinquagesimae, sed in iis loco *Alleluia* ad cantica, laudes, primam, tertiam sextam et nonam, dicentur antiphonae nuper accommodatae et typis mandatae ; privatis vero diebus per idem tempus, in secundo nocturno cantabuntur antiphonae quae ad illud in Quadragesimo iisdem diebus dici solent. 14.  Martyrologium Ordinis non habentibus, donec fuerit correctum et impressum secundum ipsius Ordinis usum, permittitur ut interea romano utantur. 15.  Missa ordinaria pro defunctis non dicatur amplius diebus dominicis aut sermonum vel festis apostolorum, sed hebdomadarius ad altare ipsorum dicet missam diei currentis cum adiuncta collecta pro iisdem defunctis. 16.  Capitulum generale constitutioni f. r. Gregorii Papae XIII inhaerens, praecipit ut per universum Ordinem die secunda mensis aprilis celebratur festum sancti Francisci de Paula, primi institutoris Ordinis Minimorum, et officium fiat sicut de sancto Francisco. 17.  Festa quoque aliorum sanctorum per Summos Pontifices sub praecepto instituta, deinceps observentur. 18.  Officium defunctorum non amplius dicatur per octavam Epiphaniae, Ascensionis Domini, et festi Corporis Christi, et festivitatum B. M. V. propter maiorem ipsarum solemnitatem, neque in vigilia Nativitatis Domini. 19.  Missa conventualis diei non debet dici, nisi orto sole, ideoque ab Exaltatione sanctae Crucis usque ad caput Quadragesimae privatis diebus cantabitur post tertiam, et *Pretiosa*. 20.  In vigilia Nativitatis Domini vesperae celebrabuntur ante refectionem, sicut tempore Quadragesimae. 21.  Renovatur diffinitio per quam praecipitur ut in omnibus monasteriis celebretur officium pro R. D. Cistercii pro tempore decedente, necnon pro RR. quatuor primis abbatibus pro tempore decedentibus, in universis monasteriis suarum generationum. 22.  Singulis diebus sermonum habeatur sermo in capitulo ab omnibus fratribus per ordinem ; idem quoque faciant abbates. Porro si qui sint fratres, quorum praedicatio populo aedificationi esse possit, id nonnunquam in ecclesia ex proprii superioris mandato et concessione faciant. 23.  Tabulae indulgentiarum per Leonem X papam Ordini nostro concessarum habeantur in omnibus ecclesiis, ut ad ipsas consequendas tam regulares personae quam saeculares in eis specificatae ex eorumdem inspectione magis incitentur. 24.  Quoniam hodiernus rerum status non permittit, ut Capitulum generale singulis annis habeatur, statuitur ut in posterum saltem singulo quoque quadriennio celebretur, in cuius celebratione ea deinceps ratio per omnia servabitur quae antiquitus. Interim praesens generale Capitulum hortatur RR. DD. Cisterciensem et quatuor primos abbates, ut quolibet anno saltem semel, pro gravitate negotiorum in dies emergentium, die per R. D. Cisterciensem designando, de rebus Ordinis tractaturi conveniant. Attamen praeter solitos Capituli generalis Diffinitores et officiarios deputabuntur sex abbates contractuum examinatores, quorum officium erit contractus huiusmodi diligenter et accurate examinare, et de ipsis postea fideliter Diffinitoribus referre. Qui abbates ante omnia iuramentum praestabunt de suo officio sine fraude et corruptione adimplendo, quibus adiungentur duo secretarii abbates vel religiosi, prout expedire videbitur. Abbates notarii Capituli generalis antequam suum officium aggrediantur, de fideliter obeundo et exercendo simile iuramentum praestabunt. Originales vero diffinitiones Capituli generalis deinceps subscribentur a R. D. Cistercii et quatuor primis abbatibus et ambobus abbatibus notariis praedictis nomine omnium Diffinitorum. Notarii vero ad pedes iisdem non subscribunt, sed tantummodo illarum transumptis [transsumptis], et ideo revocatur diffinitio 1584 in contrarium edita. 25.  Renovatur diffinitio de reddendis computationibus contributionum R. D. Cisterciensi et quatuor primis et aliis, prout antiquitus fuit observatum. 26.  In sessione Capituli generalis observabitur ratio et tempus fundationis seu incorporationis monasterii cuiusque abbatis, excepto praesidente congregationis Tusciae et Lombardiae, cui post quatuor primos abbates proxima sessio conceditur, quando personaliter intererit. Ut autem facilius cognoscatur tempus fundationis, seu incorporationis cuiuscumque monasterii, antiqua tabula omnium Ordinis monasteriorum quamprimum restituetur. 27.  De cetero vicarii provinciarum, iuxta laudabilem patrum consuetudinem, deferant secum ad Capitulum generale codicem continentem nomina omnium personarum utriusque sexus Ordinis nostri, a praecedenti Capitulo defunctarum in sua provincia, ut pro eis preces iniungantur. 28.  Quoniam radix omnium malorum est proprietas, Capitulum generale inhaerens sacri Concilii Tridentini decretis, necnon constitutioni Gregorii Papae XIII, revocat et abolet omnes et quascumque licentias, dispensationes et indulta cuiusque privati rerum et bonorum usus, proprietatis, possessionis et dominii omnibus utriusque sexus Ordinis nostri regularibus personis, per quoscumque superiores eisdem ex quibuscumque causis concessa, et vult omnia illa deinceps vires et effectum non habere, ideoque in virtute sanctae obedientiae praecipit omnibus vicariis et monasteriorum superioribus, ut decretum in sessione vigesima quinta Concilii Tridentini *De Regularibus*, accurate et adamussim servari faciant. Si qui vero executioni et observantiae dicti decreti sese opponere praesumpserint, sint eo ipso excommunicati et inhabiles ad quaevis officia, gradus et dignitates existant. Si qua autem persona, quod Deus avertat, in detestando huiusmodi proprietatis vitio impoenitens decesserit, ecclesiastica sepultura et publicis suffragiis privetur. Curent monasteriorum superiores et vicarii ut quod religiosis necessarium erit, non denegetur, et statuant in omnibus monasteriis certam summam, habita ratione pretii rerum iuxta quam commendatarii et duriores abbates vestiarium monachis administrent, quod nihilominus non in pecunia, sed in rerum natura et specie, tempore per eosdem constituendo et determinando recurrente eis detur. 29.  Prohibetur ne de cetero feria quinta hebdomadae sanctae, sive ante sive post completorium, ulla convivia fiant. 30.  Ieiunia Ordinis diligenter et accurate observentur, sexta feria a Pentecoste usque ad idus septembris, et ab iisdem usque ad caput Quadragesimae feria quarta et sexta, nisi praecedente aut subsequente die ieiunium de praecepto eveniat. Abstineant tam abbates quam fratres ab esu carnium singulis feriis secundis et quartis totius anni ac toto Adventu et Septuagesimae tempore ; proprii tamen abbates et monasteriorum superiores in ipsa feria secunda nonnunquam pro rationabili causa dispensare permittuntur. Serio et districtissime prohibetur, ne de cetero in receptione novitiorum et novitiarum, necnon in illorum illarumque professionibus aut in primis missis sacerdotum, ulla publica convivia fiant. 31.  Ne frequentia saecularium quietem monachorum perturbet, hebdomadarius missae maioris extra divini officii tempus exteriorem claustri portam continuo observabit, neminem introducendo absque scitu et licentia praesidis, ac ut expectantes habeant interim quo se occupent, curabitur ut aliquae imagines vel tabulae chorographicae iuxta portam huiusmodi habeantur. 32.  Nullus sub inobedientiae poena convenire audeat vicarium provinciae sine proprii superioris licentia, nec patrem abbatem immediatum, vel aliquem ex quatuor primariis, seu etiam R. D. Cistercii, sine ipsius vicarii provinciae licentia in scriptis obtenta. 33.  Translati ob infamiae crimen durante inhabilitate ad nulla prorsus officia admittantur. 34.  Sub intrusionis poena districte prohibetur universis abbatibus et abbatissis electis, ne ante confirmationem suarum electionum a suis patribus immediatis, vel a R. D. Cistercii obtentam, administrationi spirituali quoquomodo se immisceant, nec etiam novitios aut novitias ad habitum vel professionem admittant, neque benedictionem abbatialem accipiant. 35.  Prohibetur R. D. Cistercii et quatuor primis, necnon Capituli generalis commissariis abbatibus, et provinciarum vicariis ne, in negotiis et rebus Ordinem concernentibus, saecularibus secretariis aut aliorum quam religiosorum nostri Ordinis professorum ministerio utentur, aut sine aliquo regulari comite eant. 36.  Statuitur sub poena suspensionis a divinis, ut nullus abbas profectionem ultra sex menses duraturam instituat absque patris abbatis vel vicarii provinciae licentia in scriptis obtenta. Quo casu sub eadem poena prohibetur, ne temporale monasterii regimen alicui saeculari committat, sed bursario, aut cellerario aut alicui regulari Ordinis nostri professo et de consilio seniorum, cui tantum poterit aliquem saecularem adiungere, prout suadebit necessitas vel monasterii utilitas. 37.  Nullae novae fundationes a quocumque abbate vel conventu neque coniunctim neque separatim, sine expresso Capituli generalis vel R. D. Cistercii vel patris abbatis consensu et approbatione recipiantur. Quia vero in quibusdam monasteriis magnus missarum celebrandarum numerus ex variis defunctorum legatis impositus est, vel etiam eleemosinae pro illis celebrandis relictae adeo tenues sunt, ut pro illis satisfieri nequeat prae paucitate sacerdotum, Capitulum generale committit omnibus commissaris [commissarius] suis, ut in visitationibus singulorum monasteriorum visitandorum onera huiusmodi annotent, una cum numero personarum necnon proventuum quantitate, ut in proximo sequenti Capitulo generali relationem de iis omnibus faciant, et in hac parte statuatur, quod magis ad Dei honorem et cultum, necnon ecclesiarum utilitatem visum fuerit expedire. 38.  Priores monasteriorum commendatorum non eligantur a fratribus, sed instituantur a patre abbate vel provinciae vicario, si eam facultatem habuerint in litteris sui vicariatus. Eisdem prioribus monasteriorum commendatorum prohibetur, ne ullos ad habitum religionis recipiant absque patris abbatis vel vicarii provinciae licentia et approbatione in scriptis, sub poena privationis ab officio et nullitatis receptionis eorum. 39.  Nulli suscipiantur ad novitiatum, nisi de consensu maioris partis conventus et non ante decimum septimum aetatis annum, nec nisi idoneos latinaque locutione, aut saltem principiis grammaticalibus imbuti, non noti aut spurii, non vitium notabile aut deformitatem in corpore habentes, non duo in eodem loco fratres sub poena suspensionis a divinis quoad recipientes et eiectionis quoad receptos. Novitii monasteriorum commendatorum non admittantur ad professionem nisi per patres abbates vel eorum commissarios. 40.  Districte vero abbatibus praecipitur ne praeter Ordinis formam consuetam in emissione professionis novitiorum sibi iurari vel promitti quidquam faciant, sub poena suspensionis a divinis ipso incurrendae. Conversi in sua professione nulla forma utantur quam antiqua, videlicet : Promitto tibi obedientiam de bono usque ad mortem. 41.  Ut priores et suppriores, qui spirituale monasteriorum regimen exercent, diligentius et accuratius suis muneribus attendant, prohibetur ne officia bursarii aut cellerarii vel procuratoris simul exerceant. 42.  Fratres congregationis Fuliensis, qui iam ad monasteria nostra confugerunt, si in aliquo ipsorum stabilitatem suam non firmaverunt, statim eiiciantur, vel si digni erunt, qui admitantur, probentur per annum in novitiatu, ut eo elapso profiteantur. Eos vero dictae congregationis qui professionem quidem generaliter fecerunt in Ordine, sed nulli monasterio per stabilitatem sunt incorporati, pro non professis habendos esse declarat praesens Capitulum generale. 43.  Renovatur antiqua prohibitio de susceptione puerorum a fonte baptismatis per abbates vel monachos non praesumenda, sub poena suspensionis a divinis ipso facto incurrendae. 44.  Praeter Cistercium et quatuor primas filias illius, deputabitur per commissarios singulos in provinciis monasterium in quo scolae pro humanioribus litteris habeantur, ad quas iuniores monasteriorum eiusdem provinciae religiosi mittantur cum honesta et sufficienti pensione, per eosdem commissarios habita ratione pretii rerum determinanda et ordinanda, ut postmodum ad generalia studia capaciores accedant et vagandi per civitates occasionem non habeant. 45.  Nullus abbas vel religiosus, sub poena excommunicationis, pro quacumque persona etiam ecclesiastica, ne quidem pro monasterio Ordinis absque patris abbatis vel vicarii provinciae et proprii conventus consensu pro summa excedente centum aureos fideiussorem se constituat, aut cautionem det, vel ullo modo sese obliget. 46.  Nulli abbates recipiant officia receptorum regum, ducum, principum et rerumpublicarum sub poena suspensionis a divinis et administratione temporali suorum monasteriorum, et si intra tres menses non deposuerint officia, ipso facto, abbatiali dignitate priventur. 47.  In venditionibus, permutationibus emphyteosibus et aliis bonorum immobilium vel etiam pretiosorum mobilium alienationibus faciendis, observentur antiquae constitutiones Ordinis, nec contra formam earumdem cuiquam superiori etiam R. D. Cistercii et quatuor primis abbatibus liceat contractus desuper ineundos quavis auctoritate confirmare vel approbare, sub poena excommunicationis latae sententiae. 48.  Quoniam pervenit ad audientiam Capituli generalis annis retroactis fuisse factas multas alienationes, oppignerationes, hypotecas et distractiones bonorum monasteriorum Ordinis contra formam *Benedictinae* et statutorum illius in evidens praeiudicium et gravamen eorumdem monasteriorum, ecclesiarum et pauperum, eas omnes alienationes, oppignerationes, hypotecas, distractiones et contractus desuper initas quavis auctoritate etiam in proximis praecedentibus Capitulis generalibus et alios quoscumque, etiam per piae memoriae R. D. Cistercii et quatuor primos, necnon provinciarum vicarios confirmatos et approbatos, revocat, cassat et annullat, ac viribus penitus exinanit praesens Capitulum generale, et ea monasteria in eum quo ante huiusmodi confirmationes fuerunt statum reponit ac restituit, et propterea mandat omnibus Capituli generalis commissariis, necnon provinciarum vicariis et procuratoribus, syndicis, quatinus auctoritate Capituli generalis abbates et abbatissas necnon administratores et officiarios monasteriorum et locorum Ordinis quoslibet ad recuperationem bonorum sic in praeiudicium alienatorum per censuras et poenas, aliaque opportuna iuris et facti remedia compellant. Dispensat etiam idem Capitulum generale cum omnibus et singulis Ordinis personis super quibusvis iuramentis per ipsas in huiusmodi contractibus ineundis forsitan praestitis, easdem ab iisdem absolvit et absolutas fore et esse censet in plenaria Ordinis potestate. Abbates et abbatissae necnon monasteriorum officiales et administratores qui postquam vigore huius decreti fuerint legitime requisiti in recuperatione bonorum huiusmodi negligentes extiterint, aut eam pro posse prosequi recusaverint, eo ipso a divinis et ab omni temporalium administratione sint suspensi. 49.  Hortatur Capitulum generale omnes Ordinis professores ut, dimisso lineorum usu, laneis et regularibus indusiis pro maiori corporis castigatione utantur. Serio nihilominus districteque prohibetur monachis, qui pro humana fragilitate antiquam patrum consuetudinem circa hoc repetere adhuc impediuntur, ne longioribus, et prominentioribus collariis utantur, ne forte pios spectantium oculos hoc facto offendant. 50.  Quia praesenti Capitulo generali constat, optimam reformandi Ordinis rationem in bona et religiosa novitiorum educatione, statuit et ordinat, imo praecipit, ut per suos generales commissarios singulis in provinciis monasterium aliquod deputetur, ad quod omnes illius provinciae abbates et monasteriorum superiores suos novitios probandos et per annum in regulae necnon pietatis exercitiis et monasticis observantiis ab aliquo idoneo magistro erudiendos et informandos cum rationabili pensione per eosdem commissarios determinanda mittere teneantur. 51.  In singulis Galliae provinciis, ubi necesse fuerit habere vicarios, singuli vicarii de consensu et consilio illius vel illorum patrum abbatum, qui filias abbatias ibidem habuerint, per R. D. Cistercii et dictos patres coniuncta constituentur. Qui quidem vicarii, iuxta formam suarum commissionum in eis visitabunt, reformabunt et ordinabunt, quaecumque visitatione, reformatione et ordinatione egere cognoverint, sed nomine et auctoritate illius a quo monasterium quod visitabunt, aut in quo aliquid iurisdictionis exercebunt, dependebit immediate ; qui etiam singulis annis universalem relationem super statu monasteriorum provinciae sibi commissae ad R. D. Cistercii et praedictos patres transmittere tenebuntur, secundum uniuscuiusque generationem. Quod si pater abbas vicarium eiusmodi negligentem in sua iurisdictione repererit, eum deponere in eius erit potestate. 52.  Occurrente vero aliqua difficultate vel etiam interiecta appellatione ab eisdem provinciarum vicariis, primo ad immediatum patrem, et gradatim ad R. D. Cistercii vel proximum Capitulum generale recurretur. Porro praedictorum vicariorum potestas, sicut et commissariorum Capituli generalis, ultra sequens Capitulum non durabit, sed in eo suis vicariatibus et commissionibus renuntiare, necnon administrati officii rationem reddere tenebuntur patribus immediatis, quo casu autem dictum Capitulum generale propter aliquod subveniens impedimentum puta belli, pestis, famis et eiusmodi, suo tempore celebrari non posset, tunc super institutione, amotione vel continuatione praedictorum vicariorum per R. D. Cistercii et supradictos quatuor primos patres ipsius nomine convenientes, modo quo supra, disponetur. 53.  In singulis supremis regni Galliae curiis, promotor unus capax et idoneus per R. D. Cistercii et quatuor primos deputetur, qui Ordinis iura, libertates, privilegia et immunitates defendat. 54.  Procurator autem generalis pariter a R. D. Cistercii et quatuor primos instituendus quolibet quadriennio semel illos, si fieri potest, visitet ut videat, quid egerint, quo pacto se in exercitio suorum officiorum gesserint, cuncta Capitulo generali relaturus, ad quod quidem Capitulum arresta omnia quae in favorem quorumcumque Ordinum in supremis vel etiam inferioribus curiis lata et pronuntiata reperiet, deferat, et in archivo monasterii Cisterciensis reponantur. 55.  Ceterum sex mensibus ante Capitulorum generalium pro tempore celebrandorum convocationem, particulares supremarum curiarum promotores cuncta suae commissionis monasteria visitent et diligenter observent in illis de quo Capitulum generale certius fieri necesse habeat aut num pro aliqua ad ipsum recurri debeat, quatinus et procuratori generali pro tempore existenti transmittant, cuius erunt partes illa praedicta Capitulo proponere, re tamen R. D. Cistercii et quatuor primis communicata. 56.  Procurator autem generalis Galliae tribus mensibus ante dictorum Capitulorum generalium convocationem adeat Lutetiam, ibidem expectaturus cunctas rerum informationes, memorialia et instructiones negotiorum ab eodem in dicto Capitulo proponendorum quae ad illum commodius hoc pacto dirigentur. 57.  Curent autem dicti procuratores generales Ordinis diffinitiones et statuta, necnon cartas visitationum et vicariorum ordinationes accurate et exacte observari et ad cunctorum in iisdem contentorum observationem, per poenas in ipsis diffinitionibus, statutis et ordinationibus quoslibet compellant. 58.  Patres abbates et visitatores provideant ne loca regularia occupentur a dominis commendatariis aut aliis saecularibus, et ubi id attentatum est, aut attentabitur, procurent syndici et procuratores provinciarum pro suo officio, omnibus modis et per omnes iuris et iustitiae vias, quatinus ipsa loca regularia restituantur conventui. 59.  Syndici et procuratores provinciarum sint diligentes et seduli in inquirentibus abusibus qui committuntur in sylvis non caeduis et arboribus non cedendis, et ubi officiales locales conveniri iudicabunt ad dominum procuratorem generalem regium Parlamenti recurrent. 60.  Monachi vero ad easdem curias pro negotiis suorum monasteriorum gerendis missi, se eidem procuratori generali vel, eo absente, promotori intra duos dies ab eorum adventu computendos representabunt rationem agendorum daturi, alias per dictum procuratorem vel, eo absente, per promotorem puniantur. 61.  Quoniam regularem habitum a nonnullis Germaniae, Poloniae et vicinarum regionum abbatibus et officiariis ita contemni relatum est, ut nullo prorsus imminente periculo etiam in mediis catholicorum civitatibus, eo dimisso, more saecularium vestiti incedere non verentur, praesens generale Capitulum serio et districte prohibet omnibus huiusmodi abbatibus, officiariis et aliis quibuscumque monachis, ne sine dicto habitu regulari procedant per civitates seu extra ipsas, nisi alias grave et evidens periculum propter illius gestationem ipsis immineat. 62.  Praesens generale Capitulum indignum prorsus et iniquum esse iudicans, quod nonnulli abbates universam monasteriorum suorum substantiam soli consumant, paucissimos et fere nullos fratres in suis monasteriis alendo, huiusmodi abbates serio monendos censet, quatinus sufficientem monachorum numerum recipiant, et nisi monitis acquieverint, ad id per iuris et iustitiae vias a patribus abbatibus et vicariis et syndicis compellendos esse decernit, in plenaria Ordinis potestate. 63.  Quicumque abbates vel priores aut officarii [officiarii] aliquem fratrem conventualium ad subscribendum alicui contractui coegerint vel aliquid exactionis intulerint aut comminati fuerint, nisi subscripserint, tales ipso facto absque ulla declaratione a divinis esse suspensos denuntiat praesens Capitulum generale. Sigilla vero abbatum et conventuum separatim habere debent, ut utriusque proprii sigilli apponendi, omnimodo libertas relinquatur. 64.  Monachi per protonotarios aut alios quoscumque, in minoribus academiis ante absolutum studiorum cursum ad gradum theologi magistri promoti, doctorum Ordinis albo non inscribantur, nec eorum privilegiis gaudere permittantur. 65.  Relatum est praesenti Capitulo generali, nonnullos monasteriorum commendatorum conventus, mensas conventuales separatas habentium, absque interventu priorum nonnullos contractus desuper inire, quod ne de cetero fiat districte prohibetur, sub poena nullitatis eorum contractuum, et praeterea amotionis officiorum ipsis subscribentium ab officiis sibi commissis, ipso facto incurrenda. 66.  Damnabili quorumdam privatorum praesumptioni et temeritati congruentem adhibere medelam, cupiens praesens generale Capitulum, omnes et singulos contractus locationis, concessionis seu arrendationis quorumlibet bonorum monasteriorum seu aliorum locorum et quarumvis aliarum rerum per eiusmodi factos seu factas praesenti decreto penitus revocat, cassat et rescindit, et eos qui se opposuerint, proprietariorum sententiae per omnia subiiciendo. 67.  Dormitoria plerisque in locis id esse desinunt quod dicantur, cum omnes passim per improbitatem exemptionis et ab eisdem excusationes a suis superioribus extorquent, propterea decrevit praesens Capitulum generale omnes et singulos monachos, exceptis doctoribus et baccalariis formatis, aliisque specialium camerarum solatio necessario indigentibus, qui a solis patribus abbatibus vel vicariis de consensu propriorum superiorum excusari poterunt. In dormitorium cellulas retrudi seu recludi debere, in quibus, si qui ad praesens camini existunt, omni excusatione postposita, confestim destruantur. 68.  Monachi qui laxioris cuiuspiam Ordinis beneficia per Sanctae Sedis dispensationem obtinuerint, habitum nostrum intra tres menses dimittant, absque ulla spe reversionis ad Ordinem, in domibus e quibus illa dependent profiteantur, nec de cetero in monasteriis nostris nequidem ut hospites recipiantur, ne pravo ipsorum exemplo vel contagioso colloquio ceteri fratres a regularibus observantiis avellantur, id alias contigisse conqueruntur et maxime dolent. 69.  In omnibus et singulis monasteriis nostris certi iique sufficientes redditus ad onera sacristiae supportanda, per Capituli generalis commissarios in bonis stabilibus destinentur et determinentur. 70.  Ad evitandum litium anfractus, amputandosque qui passim inter dominos commendatarios et conventus monasteriorum ipsorum commendatorum oriri solent, circa victus et vestitus et aliarum necessitatum administrationem, praesens generale Capitulum statuit et decernit, ut in iisdem habeatur conventualis mensa in bonis immobilibus ab abbatiali distincta et separata, quae ad religiosorum sustentationem ipsorum monasteriorum et praecipue clausurae locorum regularium reparationem, necnon ad ceterorum onerum claustralium supportationem abunde sufficiat. 71.  Praesens generale Capitulum prohibet omnibus et singulis monachis, ne procurationes bonorum temporalium a commendatariis accipiant, absque licentia vicarii provinciae sub poena ipsius arbitrio imponenda, decernitque eos qui iam acceperunt, vel in posterum accipient, ad consilium non intermittendos nec ullum claustrale officium, durante huiusmodi procuratione, ipsis imponendum. Eos qui ad praesens obeunt munia vice commendatorum, omnibus claustralibus officiis quae exercent privatos declarando, in plenaria etc. 72.  Quo plures in monasteriis commendatis rerum gerendarum periti fiant, praesens generale Capitulum prohibet, ne ullo monacho cellerarii vel syndici monasterii officia ultra triennium committantur, eosque qui per triennium integrum illa exercuerint, ab ipsis excusandos statuit et ordinat. 73. *De monialibus.* Puellae ad habitum regularem non recipiantur illegitimae, vitium notabile in corpore habentes, aut duae in eodem monasterio sorores, nisi ad hoc a patre abbate vel vicario provinciae dispensentur, aut minores duodecim annis. Susceptae vero tempore novitiatus instituantur cum monialibus in conventu et locis regularibus ad id deputatis, non autem in aedibus abbatissarum. Habeant singulae proprias cellulas in dormitorio ubi pernoctent, necnon refectionem in communi refectorio accipiant cum ceteris. 74.  Nullam vero puellam ad novitiatum abbatissae admittant, aut iam admissam eiiciant, absque auctoritate, licentia et mandato speciali patris abbatis vel vicarii provinciae sub poena suspensionis ab administratione abbatiali ipso facto incurrendae. 75.  Pecuniae in novitiarum receptione et earumdem professione a parentibus vel aliis pro victu et vestitu illius temporis quo in probatione fuerint, vel etiam loco dotis aut eleemosynae erogandae, non tradantur abbatissis, sed bursariis vel cellerariis, de consilio patris abbatis vel vicarii provinciae in communes et magis necessarios monasterii usus expendendae, vel etiam in census perpetuos convertendae. 76.  Abbatissae generalem suae administrationis computationem patri abbati vel vicario provinciae singulis annis tempore visitationis reddant. Recusantes ipso facto suspensionis ab administratione abbatiali poenam incurrant. 77.  In omnibus monasteriis monialium patres abbates vel vicarii provinciae, clausuram iuxta Concilium Tridentinum, ubi non fuerit, introducent et eam observari, quantum in eis fuerit, faciant. In partibus autem haeresi infectis, et in aliis ubi propter defectum brachii saecularis huiusmodi clausura introduci non poterit, saltem id a praedictis patribus abbatibus et vicariis cavetur diligenter ut honestam vitam ducant, et ideo tam abbatissae quam moniales clausuram nunquam egrediantur, nisi ex urgentissima et necessaria causa, praevia eorumdem patrum abbatum vel vicariorum licentia in scriptis ; alioquin tam dictae abbatissae quam moniales ipso facto excommunicationem incurrant. Nec, sub eadem excommunicationis poena, liceat illis intra septa clausurae regularis saeculares vel regulares personas admittere, nisi ex causa omnino necessaria, et praevia dictorum superiorum licentia. 78.  Abbatissae quae contra formam huius decreti suis monialibus egrediendi licentiam concesserint, sint ipso facto excommunicatae et prima vice suspendantur ab administratione abbatiali, et si recidiverint omnino priventur. 79.  Curent patres abbates et provinciarum vicarii ut vestes monialium tam interiores quam exteriores sint statu regulari et honestati vitae conformes, non alterius coloris aut materiae quam in Ordine permissae, non crispae, non pomposae aut saeculares. Velum nigrum habeant super albo ad oculos usque demissum, nec liceat illis quovis praetextu proprias et particulares ancillas habere, sed communium ministerio, quas illis dare abbatissa omnino tenebitur, sint contentae ; nullos quoque canes intra septa monasterii alant. 80.  Porro patres abbates et quicumque provinciarum vicarii teneantur intra tres menses proximos a die celebrationis praesentis Capituli generalis quoscumque confessarios et capellanos saeculares amovere, et alios regulares Ordinem professos vita, moribus ac scientia idoneos in amotorum locum subrogare et instituere ; quos abbatissae et moniales sub poena suspensionis et aliis recipere, necnon eis de sufficientibus alimentis et aliis necessitatibus iuxta ordinationes eorumdem patrum abbatum vel vicariorum providere debeant ; omni appellatione vel recusatione penitus exclusis. Dicti vero patres confessarii cum abbatissis non comedant, sed in propria mensa vel cum hospitibus refectionem semper accipiant. 81.  Omnes denique ac singulae moniales extraordinario confessario sibi aliquoties per annum offerendo iuxta sacri Concilii Tridentini dispositionem, qui regularis esse debet, ubi talium copia fuerit, confiteri non omittant. [DIFFINITIONES SPECIALES] 82.  Praesens generale Capitulum magnopere desiderans ut monasteria Ordinis in Venetorum et Ianuensium provinciis et dominiis aliorum principum Italiae consistentia ad praesens monachis destituta ad Ordinem reducantur, in iisque disciplina regularis ac ordo reviviscat, commisit, prout tenor praesentis diffinitionis committit, reverendis patribus praesidi et superioribus congregationis dicti nostri Ordinis in Italia, quatinus recuperationem praedictorum monasteriorum, qua poterunt diligentia ac religionis zelo procurent et divinum cultum in illis restituant, eaque suae congregationi iuxta tenorem et formam concordatorum inter dictum Capitulum generale et patres eiusdem congregationis initorum perpetuo incorporentur, regantur et administrentur, in plenaria Ordinis potestate. 83.  Conceditur abbatibus et conventibus Poloniae Capitulum provinciale celebrare, dummodo nunquam convocetur antequam Capitulum generale indictum fuerit, ibique ex quolibet monasterio adsit unus religiosus ex parte conventus qui gravamina fratrum exponat, a duobus abbatibus in generali Capitulo comparaturis coram Diffinitoribus, una cum ceteris sibi commissis, referenda, quatinus opportuna super omnibus et singulis remedia conquirantur et adhibeantur. Revocaturque diffinitio superiore Capitulo edita de comparendo per eosdem Poloniae abbates in generali Capitulo sexto quoque dumtaxat anno. Taxa vero pecuniarum pro sumptibus eorum qui nomine ceterorum ipsi Capitulo generali intererunt, in provincialibus Capitulis constituenda sub censuris et poenis Ordinis iniungitur contribuenda, cum nemo propriis stipendiis alteri militare teneatur. 84.  Abbatibus et monachis Poloniae et Prussiae in itinere et extra monasteria Ordinis constitutis, more romano missa celebrare conceditur. 85.  Monachis congregationis Tusciae et Lombardiae qui ad Rmum et quatuor primos Ordinis patres absque litteris commendatitiis seu dimissorialibus et obedientialibus accesserint, nihil annuatur aut concedatur, nisi prius auditis eiusdem congregationis superioribus. 86.  Cum sicut praesens generale Capitulum accepit monasterium monialium Sancti Bernardi in Austria reverendis patribus Societatis Iesu collegii Viennensis a multis annis nescitur quo titulo occupatur, et ideo in illo disciplina monastica cultusque divinus penitus interierit ; propterea praesens Capitulum generale super praemissis providere volens, reverendo domino abbati monasterii Sanctae Crucis, vicario et visitatori generali per Austriam universam commisit, prout tenore praesentis diffinitionis committit, quatinus dicti monasterii Sancti Bernardi recuperationem et ad Ordinem reductionem nomine totius Capituli generalis apud sacram caesaream Maiestatem, serenissimumque archiducem Mathiam et alios quoscumque ubi opus fuerit diligentissime, procuret, et per omnes iuris et iustitiae vias prosequatur, et post recuperationem in illud divinum cultum regularemque observantiam restituat, et alias provideat prout conspexerit statui eiusdem monasterii magis expedire, in plenaria Ordinis potestate. 87.  Cum monasterium Cellae Angelorum, Ordinis Cisterciensis in Austria, sicut ad aures Capituli generalis pervenit, a multis annis, certis quibusdam nobilibus saecularibus oppignoratum fuerit, nunc autem a nobili et reverendo domino … canonico Passawiensi detineatur ; unde factum est ut divinus cultus, disciplinaque monastica in illo penitus interierit, maioremque in dies ruinam et desolationem tam in spiritualibus quam in temporalibus minetur. Propterea praesens generale Capitulum illius afflicto statui de opportuno remedio providere, necnon piorum fundatorum intentioni, quantum in se est, magnopere desiderans, R. D. abbati monasterii Sanctae Crucis …, commisit, *etc. ut supra*. * * * 88.  Relatum est quod in plerisque nostri Ordinis monasteriis tres aut quatuor aut forte plures eodem tempore reperiuntur magistri theologiae, quibus secundum statuta et de antiqua consuetudine Ordinis annua aliqua subventio, praeter monachalem portionem, super fructibus mensae abbatialis monasteriorum in quibus professi sunt, dari solet, scilicet magistris Parisiensibus ducentae librae turon., aliarum vero academiarum magistris centum pro honesta eorum sustentatione, pro libris emendis et commissionibus pro felici universalis Ecclesiae et Ordinis utilitate obeundis, et aliis oneribus sibi iniunctis congrue supportandis, et quia quaedam monasteria se gravari ab huiusmodi magistrorum multitudine conquerunt, ideo praesens Capitulum generale declarat quod in monasteriis ubi numerus 24 monachorum fuerit stabilitus doctoralem duobus dumtaxat primo doctoribus, in illis vero monasteriis ubi numerus 12 monachorum extiterit uni soli doctori huiusmodi subventionem concedi debere, in illis autem monasteriis ubi sunt aut in posterum erunt duo magistri quorum alter in Parisiensi academia, alter vero in alia promotus fuerit, Parisiensis magister alteri in hac subventione praeferatur etsi posterior laurea doctorali sit insignitus, in plenaria Ordinis potestate. 