Vvillermus Dei gratia Burdegalensis Archiepiscopus sanctæ matris Ecclesiæ fidelibus in perpetuum. Nimis absonum minusque rationi consentaneum,  maxime bonis Sacerdotum moribus videtur esse inimicum, niti quæ pia, quæ bene sunt constituta  ordinata, rescindere,  exemplo docere cæteros, sua beneficia dissoluere. Quod nimirum prouida dispensatione præcauere volentes, labentem memoriam præsentis paginæ beneficio subleuantes, tam præsentibus quam futuris posteris, scripti huius testimonio notum facimus, venerabili Patri domno THEOBALDO Abbati Cluniacensi,  eidem, cui præesse dignoscitur, præcellenti Ecclesiæ nos concessisse,  auctoritate Metropolitica confirmasse quicquid prædecessores nostri Burdegalenses Archiepiscopi,  Episcopi nostri Agennenses, Petragoricenses, Engolismenses, Sanctonenses,  Pictauenses, tam in Ecclesiis, quam in Capellis,  Cimiteriis, tam in terris quam in decimis  pascuis; tam in obligationibus, quam prouentibus  aliis beneficiis, ei rationabiliter concesserunt,  contulerunt, sicut in eorum authenticis plenius continetur. Vt autem hæc nostra concessio robur obtineat perpetuitatis, eam scripto,  sigilli nostri munimine corroborari  communiri præcepimus. Si qua igitur in posterum Ecclesiastica, sæcularisue persona, hanc nostræ concessionis,  confirmationis paginam sciens, contraire præsumpserit, iram Dei omnipotentis,  beatorum Apostolorum Petri  Pauli indignationem incurrat,  a sacratissimo corpore  sanguine Domini nostri Iesu Christi fiat alienus;  a liminibus sanctæ Ecclesiæ penitus exclusus, donec ad condignam satisfactionem veniat. Datum apud S. Ioannem Angeliacensem VII. Kal. Iulij, Incarnationis Dominicæ anno MCLXXXII. Romano Pontifice Lucio III. existente, Philippo Rege in Francia regnante, Henrico Rege Anglorum Ducatum Aquitaniæ gubernante per Richardum filium suum.