In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Rodbertus, divina propitiante clementia, serenissimus rex. Sicut certum indubitanter est nullam potestatem nisi a Deo prorsus existere, sic consequens itaque est ut, quisquis ejus dispositione in terrenæ potestatis culmine sublimatur, sub potenti ejusdem largitoris manu sese humiliet, eique de suis donis placere studeat. Quapropter notum sit omnibus per temporum curricula sibi succedentibus, tam regibus videlicet quam comitibus, cunctisque magistratuum gradibus vel rei publicæ ministratoribus, quod ad deprecationem Hugonis præsulis, nostri imperii fidelissimi, nostra regali auctoritate concedimus Cluniensi monasterio quoddam cœnobium quod Vallis Aurea dicitur, situm in Augustudunensi pago, consecratum in honore Dei Omnipotentis et gloriosae Mariae Virginis ac beati Johannis Xpisti præcursoris. Quod coenobium beatæ memoriae comes Lantbertus, per cuncta laudandus nullique in suis temporibus in Xpistiana religione secundus, ob amorem Dei Omnipotentis in proprio construxerat solo, cooperante in hoc ipso opere domno Maiolo abbate; qui etiam quam diu rebus humanis interfuit, ipsum locum decenter in omnibus adornare curavit, quem quasi quodam amoris privilegio præ omnibus dilexit. Decreverat siquidem jam dictus comes eundem locum liberum esse ab omni cujuspiam loci subjectione ac seculari dominatione, ita ut liceret monachis inibi degentibus Deo servire sub proprio pastore, ac pro statu totius aecclesiae Deo infatigabiliter preces effundere; sed quoniam, refrigescente caritate, jamjamque in quorumdam cordibus venerabilis Hugo, filius ejus, alto mentis intuitu perspiciens mundanos casus semper ruituros in deterius, simulque considerans supradictum locum in eodem statu, quo pater suus decreverat, omnino per se stare non posse, humiliter adiens nostram excellentiam obnixe deprecatus est, ut per preceptum regale regali nihilominus auctoritate jamdictum coenobium Cluniensi monasterio cum omni integritate concederemus. Cujus petitionibus faventes, cum consilio episco(po)rum et principum regni nostri, auctoritate regali jam dictum coenobium Cluniensi monasterio subdimus, cui preest domnus Odilo pastor venerandus, et quicquid ad jamdictum locum pertinet, precepto regali firmamus et ratum ducimus cum om(n)ibus ad se pertinentibus, aecclesiis scilicet, villulis, vineis, campis, terris, pratis, silvis, aquis aquarumque decursibus majoribus et rivis minoribus, cum exitibus et regressibus, cum pascuis et omnibus adjacentiis, seu omnibus servis et ancillis vel colonis, cum infantibus suis et omni cognatione eorum, totum ad integrum cedimus atque transfundimus, beatis apostolis Petro et Paulo et Cluniensi monasterio, pro statu et incolumitate regni nostri, simul et principum nostrorum atque omnium Xpisti fidelium, vivorum scilicet et defunctorum. Præcipientes ergo jubemus ut deinceps per hanc nostrae sublimitatis auctoritatem jure firmissimo predicti seculi judices, beati videlicet Petrus et Paulus et domnus abba Odilo, suique successores seu jam prefati cœnobii rectores vel monachi inibi Deo servientes teneant, ordinent et possideant, et liberum in omnibus potiantur arbitrium ordinandi quicquid elegerint secundum regulam sancti Benedicti. Et ut haec nostræ celsitudinis auctoritas firmior habeatur et per ventura tempora melius conservetur, de annulo nostro subtus sigillari jussimus.