[Honorius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Monasterii Cluniacensis, salutem et Apostolicam benedictionem. Quantò Ordinem Cluniacensem observantia Regulæ strictiori vigere conspicimus, et florere; tantò magis delectamur, et cupimus nos ad illa semper promptiores haberi, per quæ personarum ejusdem Ordinis consulatur quieti, caveatur dispendiis, et gravaminibus occurratur. Cum igitur, sicut nobis exponere curavisti, per Sedis Apostolicæ providentiam prohibitum fuerit et statutum, ne Cluniacensis Ordinis Abbas quisquam, vel Prior, Prioratuum, vel Grangiam, pensionem, seu Monachalem præbendam personæ concedere sæculi, aut vendere, vel alienare quoquomodo aliquam possessionem præsumat, absque Patris, Abbatis, vel Prioris, et conventus sui Concilio: quidam Abbates, et Priores Ecclesiarum immediatè tuo Monasterio subjectorum absque tuo, et prædecessorum tuorum, et aliquando conventum eorumdem consensu et concilio concedere Prioratus, grangias, pensiones, et præbendas ac possessiones alienare ac vendere præsumpserunt, contra statuta et inhibitionem sedis Apostolicæ temerè veniendo. Quare nobis humiliter supplicasti, ut indemnitati Ecclesiarum ipsarum debitorum onere gravatorum providere super iis misericorditer curaremus. Nos igitur personam tuam, et Ordinem Cluniacensem illa favoris gratia prosequentes, quod libenter tuis postulationibus in iis quæ tibi, et Ecclesiis, ac personis Monasterio tuo subjectis profutura novimus, intendamus; tuis precibus inclinati hujusmodi venditiones, et alienationes, necnon concessiones Prioratuum, grangiarum, pensionum, ac præbendarum ipsarum, contra inhibitionem et statuta Sedis Apostolic? attentatas nunciantes irritas et inanes; quod præfati Abbates, et Priores ad solutionem præbendarum, et pensionum ipsarum compelli nequeant, tibi ad instar felicis recordationis Innocentii Papæ IV. prædecessoris nostri auctoritate præsentium indulgemus. Nulli ergo, etc. Datum Romæ, apud sanctam Sabinam, Nonis Maii, Pontificatus nostri anno primo.]