Anno Domini millesimo trecentesimo sexagesimo sexto statuta sunt, etc. 1.  In primis, attendens generale Capitulum ex fructuum amenitate serenitatem stipitis notabiliter commendat, sacratissimae partus sanctae Annae magnificendae incitus veneratione totus Ordo Cisterciensis fundatus est, spiritali quodam iucunditate cupiens idem Capitulum ipsius intemeratae Virginis nonnullis laudibus et obsequiis prevenire, statuit, ordinat et diffinit quod de cetero festivitatem ipsius felicissimae parentis beatae Annae fiat commemoratio prout de aliis sanctis non habentibus XII lectiones est consuetum, et ipsa die festivitatis suae missa in conventu per singula monasteria Ordinis cum devotione solemniter celebretur. 2.  Item, cum fide dignorum relatione generali Capitulo insinuatum fuerit quod nonnulli abbates et monasteriorum officiales integram et veram de receptis et expensis et de hiis quae prae manibus habent in praesentia visitatorum negant facere computationem, asserentes se ad hoc ex aliquo Ordinis statuto non teneri, generale Capitulum, matura super [hoc] deliberatione praehabita, statuit, ordinat et diffinit quod sub debito praestiti iuramenti huiusmodi computationes realiter, veraciter et integre in praesentia visitatorum et seniorum domus quae visitantur fiant, ut patres abbates statum filiarum suarum, sicut tenentur, ex integro cognoscant, et fraudibus et damnis monasteriorum salubrius caveatur in futurum. 3.  Item, cum fraus et dolus nulli patrocinari debeant, sed quisque de fraude commissa debitam reportare debeat ultionem, et ad audientiam Capituli generalis fida relatione pervenit, quod nonnullae personae Ordinis licentiam permutandi aliquas hereditates cum aliis a Capitulo obtineant ; in istis permutationibus fraudem committant non modicam, tradendo bonas possessiones et fertiles ad sua monasteria pertinentes pro malis et sterilibus et modica pecunia cum eis recipienda, in suorum monasteriorum detrimentum non modicum et gravamen ; huic morbo pestifero gerens in votis Capitulum generale providere salubri medicina, inhibet ne tales permutationes fieri de cetero permittantur, sed cor ad cor hereditates in hereditatibus equivalentibus et mortizatis absque traditione pecuniae commutentur, statutis papalibus in praemissis observatis. Quaecumque persona Ordinis in contrarium attentare praesumpserit ultra notam periurii sententiam excommunicationis incurrat ipso facto. 4.  Item, abusum detestabilem qui in nonnullis monasteriis non solum contra regularia nostri Ordinis verum etiam contra canonica instituta dicitur observari, videlicet quod de proventu aliquarum missarum fundatarum pecunia inter monachos dividitur, et quilibet suam recipit et apud se retinet portionem, cum hoc non sit aliqualiter proprietatis alienum, tanto efficacius reprobat Capitulum generale quanto in periculum redundat animarum, districtissime inhibens ne de cetero talis pecunia aliquo modo praedicto dividatur, sed ad voluntatem et dispositionem patrum abbatum per communes bursarios monasteriorum recipiatur et expendantur. Nec recipiantur tales missae quarum proventus inter celebrantes dividi oporteat, sed omnia in communes usus reducantur. Quicumque vero aliter attentare praesumpserit ac procuraverit, poenam proprietariorum per omnia puniatur. 5.  Item, cum dudum per generale Capitulum fuerit diffinitum quod quicumque monachus vel conversus pro abbatis creatione, visitatione, correctione, vel aliqua monasterii ordinatione principes vel potentes adierit et eorum auxilium, preces vel litteras impetraverit, ac personas quascumque quae non sit de Ordine nostro ad hoc vocaverit, vel vocare consenserit, sint eo ipso excommunicati et deprehensi a domo propria eliminentur sub poena conspiratorum, non nisi per generale Capitulum reversuri ; nec patres abbates seu illi quibus commiserint vices suas, quamdiu tales qui sic notati praesentes fuerint, iam coeptum officium ulterius exsequantur. Abbates etiam qui similia fecerint vel fieri consenserint eo ipso pro depositis habeantur. Et nihilominus abbates et monachi tempore visitationum et electionum et aliarum ordinationum monasteriorum fiendarum, notarios publicos et alias personas quae non sunt de Ordine nostro infra septa monasterii introducunt, statuta Ordinis contemnendo Ordinisque libertatem atque statuta multipliciter impediendo, sententias superius latas incurrere minime formidantes ; tantae temeritatis effrenatam audaciam Capitulum generale cupiens refrenare et de remedio opportuno providere in praemissis, iniungit, praecipit et mandat omnibus patribus abbatibus et visitatoribus Ordinis universi, quatinus in praemissis delinquentes puniant viriliter secundum continentiam statutorum antiquorum. Ad hanc poenam obligat Capitulum generale omnes Ordinis moniales. 6.  Item, cum quamplures Ordinis Cisterciensis monachi et professi, frivolis occasionibus exquisitis, et quas subter signum disciplinae regularis, de curis saecularibus et capellaniis in diversis episcopatibus, sub spe lucri peculiaris, non salutis, desiderant deservire, consueverunt ab abbatibus per potentium preces importunas litteras extorquere, ex quorum damnosis evagationibus scandala multotiens in Ordine sunt exorta, et quod deterius est in multis per dioeceses talium mercenarii opere pretextu libertas et exemptio Ordinis extitit pluries perturbata. Quod est in totius Ordinis praeiudicium non modicum et divini officii maximum detrimentum. Attendens generale Capitulum quod ex hiis et similibus posset magna perturbatio in Ordine provenire, ad obviandum periculis et ne propter hoc quomodolibet in posterum infringantur Ordinis libertates, idcirco generale Capitulum statuit et diffinit quod de cetero nulli monachi de Ordine et professi de praetactis servitiis capellaniarum et curarum seu parochialium ecclesiarum, absque Capituli generalis licentia speciali nullatenus se intromittant. Quoscumque autem de praesenti ad talia destinatos ex nunc ipsos revocat Capitulum generale, et si recedere et ipsas (?) contempserint, quod absit, taliter per proprios abbates corrigantur quod ceteris merito transire debeat in terrorem. 7.  Item, cum ex mendacio et varietatibus cautelosis nonnullorum saepe ad monasteria Ordinis declinantium inferuntur ipsis monasteriis saepissime spiritualiter et temporaliter damna seu detrimenta, generale Capitulum statuit, ordinat et diffinit quod de cetero personae non teneantur ad receptionem monachorum, conversorum, famulorum Ordinis quorum notitiam non habuerint, nisi viaticum vel litteras commendatitias habuerint, vel ostendant quarum praetextu possint conscientiae recipientium ob inde talium statu et notitia sufficienter informari. 8.  Abbates de Colbaz et de Oliva iubentur de alienatione bonorum in Pelplin inquirere. 