In nomine sancte et individue Trinitatis. Amen. § Noverint universi presentes pariterque futuri, quod ego Hugo, dux Burgundie, dedi et concessi hominibus de Divione, communiam habendam im perpetuum ad formam communie Suessionis, salva libertate quam prius habebant. § 1. Infra banleucam Divionis, alter alteri rectè secundum suam opinionem auxiliabitur, et nullatenus patietur, quod aliquis alicui eorum auferat aliquid, vel de rebus ejus aliquid capiat. § 2. Creditio de pane et vino et aliis victualibus fiet mihi Divione quindecim diebus; et si infra prescriptum terminum credita non reddidero, nihil amplius mihi creditur, donec credita persolvantur. § 3. Si quis sacramentum alicui facere debuerit et ante adramitionem sacramenti se in negotium suum iturum dixerit, propter illud faciendum de itinere suo non remanebit, nec ideo incidet; sed postquam redierit convenienter submonitus, sacramentum faciet. § 4. Si decanus Divionis aliquem implacitaverit, nisi clamor ante venerit vel forefactum apparuerit, non ei respondebit; si tamen testem habuerit contra quem accusatus se defendere non possit, emendabit. § 5. Si aliquis aliquam injuriam fecerit homini qui hanc communiam juraverit, et clamor ad juratos inde venerit; si ipsum hominem qui injuriam fecerit, capere potuerint, de corpore suo vindictam capient, nisi forifactum emendaverit ipsi cui illatum fuerit, secundum judicium illorum qui communiam custodierint. § 6. Et si ille qui forifactum fecit, ad aliquod receptaculum perrexerit, et homines communie ad ipsum receptaculum transmiserint et domino receptaculi vel primatibus ipsius loci questionem fecerint, ut de eorum inimico faciant eis rectitudinem, si facere voluerint, rectitudinem accipient; quod si facere noluerint, homines communie auxiliatores erunt faciendi vindictam de corpore et de pecunia ipsius qui forifactum fecerit et hominum illius receptaculi, ubi inimicus eorum erit. § 7. Si mercator in istam villam ad mercatum venerit, et aliquis ei aliquid fecerit injurie infra banleucam istius ville; si jurati inde clamorem audierint, et mercator in ista villa eum invenerit, homines communie ad vindictam faciendam super hoc recte secundum opinionem suam auxilium prestabunt, nisi mercator ille de hostibus dicte communie fuerit; et si ad aliquod receptaculum ille adversarius perrexerit; si mercator vel jurati ad eum miserint, et ille mercatori satisfecerit secundum judicium juratorum communie, vel probare et ostendere poterit se illud forifactum non fecisse, communie sufficiet; quod si facere noluerit, si post modum intra villam Divionis capi poterit, de eo vindictam facient jurati. § 8. Nemo, preter me et senescallum, meum poterit conducere in villam Divionis hominem qui forifactum fecerit homini qui hanc communiam juraverit, nisi forifactum emendare venerit secundum judicium eorum qui communiam servant. § 9. Pecuniam illam quam homines hujus communie crediderunt antequam communiam jurassent, si rehabere non poterunt, postquam inde justum clamorem fecerint, querent quoquo modo poterunt quod creditam pecuniam rehabeant. Pro illa vero pecunia quam crediderunt postquam hanc communiam juraverint, nullum hominem capient, nisi sit debitor vel fidejussor. § 10. Si extraneus homo panem aut vinum suum in villam Divionis causa securitatis adduxerit; si postea inter dominum ejus et homines communie discordia emerserit, XV dies habebit vendendum panem et vinum in ea villa, et deferendi nummos et aliam pecuniam suam, preter panem et vinum, nisi ipse forifactum fecerit vel fuerit cum illis qui forifactum fecerunt. § 11. Nemo de villa predicta qui hanc communiam juraverit, credet pecuniam suam, vel commodabit hostibus communie, quamdiu guerra durabit; et si quis probatus fuerit aliquid credidisse hostibus communie, justitia de eo fiet ad judicium juratorum communie. § 12. Si aliquando homines communie contra hostes suos exierint, nullus de communia loquetur cum hostibus communie, nisi licentia custodum communie. § 13. Ad hoc homines statuti jurabunt quod neminem propter amorem seu propter odium deportabunt seu gravabunt, et quod rectum judicium facient secundum suam estimationem. Omnes alii jurabunt quod predictum judicium quod predicti super eos facient, et pacientur et concedent, nisi probare potuerint quod de censu proprio persolvere nequiverunt. § 14. Universi homines infra villam Divionis et extra infra banleucam commorantes in cujuscumque territorio morentur, communiam jurent; qui vero jurare noluerit, illi qui juraverunt de domo ipsius et de pecunia ejus justitiam facient. § 15. Si quis autem de communia aliquid forifecerit et per juratos emendare noluerit, homines communie facient exinde justitiam. § 16. Si quis ad sonum pro congreganda communia factum non venerit, XII denariis emendabit. § 17. Nullus infra villam Divionis, vel extra infra banleucam, aliquem potest capere nisi Major et jurati, quamdiu justitiam de eo facere voluerint. § 18. Si quis de communia vel ipsa communia mihi aliquid forifecerit, opportebit ut ego in curia Sancti Benigni, per Majorem communie ad judicium juratorum, justitiam de eo vel de ea capiam, nec eos extra predictam curiam vel placitare, vel cartam monstrare compellere potero. § 19. Bannum vindemiarum in perpetuum communie concessi. § 20. Si autem dissentio aliqua post modum emerserit, scilicet de judicio, sive de aliquo quod non sit in hac carta prenotatum, secundum cognitionem et testimonium juratorum communie Suessionis emendabitur, nec proinde communia in me forifecisse reputabitur. § 21. De justitia vero et forifactis meis ita statutum est: de sanguine violenter facto, si clamor inde fiat et probatio, VII solidis emendabitur, et vulneratus XV solidos habebit. § 22. Si compositio de duello ante ictum vel post ictum fiat, XXXII solidos et VI denarios habebo. Si duellum victum fuerit, victus LXV solidos persolvet. § 23. De juisio similiter fiet sicut et de duello. § 24. Si homo de communia in furto deprehensus et comprobatus fuerit, si antea furtum fecisse non comprobatus fuerit, LXV solidos persolvet; si vero antea comprobatus fuerit in dispositione mea, de eo erit; si vero de communia non fuerit, in voluntate mea et dispositione, de eo erit. § 25. De multro vero in arbitrio et dispositione mea erit, et qui multrum fecerit, preposito meo tradetur, si Major in suo posse habuerit, nec de cetero in communia recipietur, nisi assensu juratorum. § 26. Infractio castri LXV solidis emendabitur. § 27. De forifacto fructorum et hortorum est in dispositione Majoris et juratorum, nisi de nocte fiat; si vero de nocte fiat et comprobatum fuerit, LXV solidis emendabitur. § 28. De raptu erit in dispositione vel arbitrio meo, si mulier in tantum clamaverit quantum a legitimis hominibus audita fuerit, qui hoc probare possent. § 29. Infractio chemini infra banleucam, LXV solidis emendabitur. § 30. De falsa mensura VII solidos habebo, insuper jurabit quod de conscientia sua falsam mensuram non habuerit; si autem hoc jurare noluerit, LXV solidos mihi persolvet. § 31. Si quis pedagium vel ventas extra villam Divionis absque assensu pedagiarii vel ventarii portaverit, LXV solidos persolvet, si inde comprobatus fuerit. § 32. Sciendum vero quod omnia alia ab iis que in hac karta continentur in dispositione et arbitrio Majoris et juratorum sint. § 33. Si ego communiam submovero pro exercitu meo, ibunt mecum, vel cum senescallo meo, vel et connestallo meo infra regnum Francie, secundum posse suum rationabiliter, et mecum erunt XL diebus. Si vero aliquod castrum infra Ducatum meum obsedero, tunc mecum erunt pro voluntate mea; et sciendum quod homines communie famulos receptabiles pro se exercitum meum mittere possunt. § 34. Quod autem apud Marcennaium, apud Faenai habebam, sine blado communie dedi. § 35. Et sciendum vero quod communia potest retinere homines, cujuscumque dominii sint in villa Divionis, secundum consuetudines et usagium patris mei et predecessorum meorum, sine hominibus domini Salii. § 36. Monetam vero meam Divionis, non possum fortiorem facere quam ad legem V denariorum. § 37. Preterea ad petitionem meam Philipus rex Francie hanc communiam manutenendam promisit; ita quod si ab institutis hujus communie ego resilirem emendari communie faciet, reddendo capitale secundum judicium curie sue, infra XL dies, ex quo clamor ad eum inde pervenerit. § 38. Archiepiscopus quoque Lugdunensis, Eduensis, Lingonensis, Cabilonensis episcopi, ad petitionem meam hanc communiam manutenendam promiserunt; taliter quod si ego vel alius pro me de quo posse habeam, instituta communie que in presenti karta continentur infregerit, ex quo inde ad eos clamor pervenerit; ipsaque infractio per Majorem communie, vel per alium loco Majoris, si Major secure ire non poterit et per duos alios de juratis communie, quos Major juramento firmaverit esse legitimos fuerit comprobata. Archiepiscopus et episcopi, ut ipsam infractionem reddendo capitale emendem, per se vel per nuncios suos infra regnum Francie me submonebunt. Si vero post submonitionem factam, ipsam infractionem infra XIIII dies communie non emendavero, totam terram interdicto supponent, preter Divionem et usque ad determinatam satisfactionem facient observari. § 39. Et sciendum quod ego Dux, vel filii mei, vel uxor mea commendatos, vel hominem talliabilem infra Divionem, vel infra banleucam habere non possumus. § 40. Dedi etiam eis quicquid dominus Girardus Raonum apud Divionem habebat et omnes eschootes in hominibus que ad me venire debent. § 41. Concessi similiter eis quod nundinas sancti Joannis et nundinas omnium Sanctorum et forum Sabbati et diei Mercurii non possum removere de locis in quibus erant anno quo eis hanc kartam dedi. § 42. Concessi etiam eis quod locationem hestallorum fori et nundinarum scilicet nummulariorum, mercatorum, sutorum, et aliorum vendentium, non possunt acrescere extra tertiam partem locationis que fuit anno illo quo karta hec communie data fuit. § 43. Preter hec eis concessi quod si homo de communia pro debito meo bene et fideliter cognito captus fuerit, vel aliquid amiserit de meis redditibus Divionis, vel de censa mea, si redditus non sufficient, redimetur, vel quod amisit, et restituetur. § 44. Concessi etiam eis quod si prepositus meus Divionis aliquid ceperit de rebus hominum communie, reddet sine omni placito, quantum ille homo probaverit, si legitimus a Majore communie testificatus fuerit. § 45. Sciendum etiam quod pro permissione hujus communie reddent mihi vel preposito meo homines mei de hac communia annuatim quingentas marcas talis argenti quale cambitores in nundinis inter se dant et recipiunt, reddendas apud Divionem in die Martis ante Ramos Palmarum, vel in sabbato magno Pasche apud Barrum. § 46. Sub prenotatis itaque constitutionibus omnes homines meos, quicumque in prescripta communia fuerunt, quietos et immunes a tallia in perpetuum esse concedo. § 47. Ut autem hoc et ratum inviolabile permaneat, prefatam communiam juravi tenendam et irrefragabiliter observandam; et Odo filius meus juravit similiter, et sigilli mei impressione munivi, salvo quidem jure meo et Ecclesiarum et militum, et salvis omnibus hiis que habebant Ecclesie et milites in hominibus suis, in tempore patris mei et ante communiam, qui in predicta villa aliquid juris habent absque captione hominum. § Hujus vero mee concessionis testes sunt Anxericus dominus Montisregii, Aymo dominus Marrigneii, Guido dominus Tilecastri, Wuillermus filius Odonis Campanensis, Hugo dominus Roche, Robertus de Balloxone, Anxerinus de Ballox, Bertrandus de Saudun, Symon de Bracun, Oddo de Divione, Aymo de Montereyr, Kalo Sancti Juliani, Valterus dominus Sumbernonis, Ottho dominus Salii, Villermus dominus Favernii, Stephanus Vilanus, Yulo de Salio, Ottho de Safre, Amedeus dominus Acellis, qui etiam omnes predictam communiam se fideliter manutendam, et ab omni infractione conservandam juraverunt. § Actum publicè Divione anno Incarnati Verbi, M° C° octogesimo septimo.