Innocentius Episcopus seruus seruorum Dei, dilectis filiis Abbati  Conuentui Clun. salutem  Apostolicam benedictionem. Venientibus ad Apostolicam Sedem dilectis filiis S. Monacho vestro, ac H. Monasterij S. Benedicti super Padum procuratoribus, idem S. proposuit coram nobis, quod cum Monasterium memoratum a felicis recordationis G. Papa prædecessore nostro, HVGONI prædecessori tuo, fili Abbas,  successoribus eius fuerit dudum commissum, vt in eius gubernatione atque custodia potestatem haberent  studium procurationis impenderent, ac obeunte Abbate ipsius loci, eorum diligentia prouideret, vt in loco regiminis iuxta beati Benedicti regulam persona subrogaretur idonea,  quicquid in Monasterio ad augmentum,  obseruantiam Monasticæ Religionis institui vel emendari etiam oporteret, eorum semper dispositione ac magisterio impleretur, prout in felicis memorię Lucij  Clementis prędecessorum nostrorum authenticis asseruit contineri: Abbas  fratres Monasterij supradicti debitam tibi, fili Abbas,  Ecclesiæ tuæ obedientiam  reuerentiam subtrahentes, super præmissis  aliis iniuriosi tibi graues existunt,  a tua,  Ecclesiæ tuæ subiectione se, ac Monasterium suum subtrahere molientes, iidem quoque fratres Abbatem sibi eligere non formidant, absque tua,  fratrum tuorum conniuentia  consensu. Procurator vero Monasterij S. Benedicti proposuit ex aduerso, quod cum Monasterium ipsum ad ius  proprietatem Ecclesiæ Romanæ pertineat,  per priuilegia Pontificum Romanorum fuerit ab antiquo libertate donatum, tibi vel Ecclesiæ tuæ subesse, vel respondere in aliquo minime tenebatur, quinimo ad fratres eiusdem loci, tam dispositio quam Abbatis electio pertinebat; adiiciens, quod  si ius aliquod prædictorum priuilegiorum intuitu Clun. Ecclesiæ competierit, illud penitus est absorptum, cum hactenus neglexerit vti eis,  Monasterium supradictum lōgissimo tempore plena fuerit libertate gauisum. Proposuit insuper idem Monasterium super capitulis prænotatis per bonæ memoriæ Eugenij Papę prędecessoris nostri sententiam absolutum. Cum ergo super his,  quibusdam aliis procuratores ipsi nō desinerent altercari,  per venerabiles fratres nostros I. Sabin.  N. Tusculan. Episcopos de mandato nostro fuerit de amicabili compositione tractatum, nobis mediantibus demum inter procuratores ipsos huiusmodi compositio interuenit; vt cum in Monasterio sæpedicto fuerit Abbatis electio celebranda, fratres eiusdem loci absque requisitione vestra personam idoneam regulariter sibi eligant in Abbatem; qui si concorditer electus extiterit, munus benedictionis accipiat,  libere administret, nulla super his a vobis licentia expetita: ita videlicet quod is, qui fuerit in Abbatem electus, intra spatium primi anni vnum vel duos fratres cum suis litteris ad vos dirigat, in quibus tibi, fili Abbas,  successoribus tuis super obseruantia Monastici Ordinis, obedientiam repromittat,  tunc Clun. Abbas vel per se vel per alium ad Monasterium memoratum accedat, ab Abbate ipsius loci corporalem super Ordinis obseruantia obedientiam recepturus: vel transmissas sibi litteras, si maluerit, in testimonium obedientiæ sibi promissæ reseruet. Quod si Abbatis electio fuerit in discordia celebrata, pro dirimendo huiusmodi dissentionis articulo, ad Sedem Apostolicam recurratis. Item Abbas  Monachi supradicti loci de quadriennio in quadriennium aliquem ex confratribus suis ad Capitulum Cluniacense transmittant, qui audiat  recipiat quæ ibidem fuerint super obseruantia Ordinis constituta. Præterea quolibet quadriennio Clun. Abbas duos ex fratribus suis mittat ad visitandum Monasterium sæpedictum, quibus decenter ac benigne receptis, ab eodem Monasterio moderata procuratio tribuatur:  ipsi, Abbatis eiusdem loci consilio requisito, corrigant si quid in ipso Monasterio circa Monachos  conuersos, aliasque personas corrigendum inuenerint,  statuant quod circa eos fuerit statuendum. Si vero aliquid corrigendum in Abbate inuenerint, ad Rom. Pontificem illud referant,  sicut ipse mandauerit, in eius correctione procedant. Cum autem Clun. Abbas ad Monasterium sæpefatum accesserit, Abbas eiusdem loci ei, tanquam priori Abbati cedat in Choro, Capitulo,  in mensa. Abbas vero Clun. in membris corrigens quod fuerit corrigendum, si quid forte in Abbatis persona correctione dignum inuenerit, id ad aures Romani Pontificis proferre procuret, vt iuxta beneplacitum eius in Christo negotia procedant. Præterea Clun. Abbas ad Monasterium iam dictū accedens, viginti quinque equitaturis,  triginta personis; fratres vero cum illuc causa visitationis accesserint, quatuor equitaturis,  sex personis tantūmodo sint contenti. Vt igitur in perpetuum compositio suprascripta de procuratorū assensu facta inuiolabiliter obseruetur, nos eam auctoritate Apostolica confirmamus. Statuentes, vt nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostræ confirmationis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei,  beatorum Petri  Pauli Apostolorum eius se nouerit incursurum. Datum Viterbij IIII. Idus Iulij, Pontificatus nostri anno XII.