Ego Guido, armiger, dominus de Chanloto, notum facio presentibus et futuris quod dedi et concessi viris religiosis abbati et conventui Deiloci, commune pasturagium in territorio meo de Mersiaco et de Chanloto, sicuti homines mei de predictis villis habent, exceptis nemoribus, vineis meis, ad opus animalium suorum grangia sua de Thoriaco commorantium, conditione tali apposita quod si dicta animalia in forefacto fuerint inventa, animalia nunc capientur; set servientes et dicti abbas et conventus ad dampnum restituendum per estimationem bonorum virorum in predictis villis commorantium reddere tenebuntur, et servientes ad forefactum. Et de captione dictorum animalium credetur servienti domini, jurato per juramentum suum. Et si forte contigerit dictam grangiam de Thoriaco extra manum dicti abbatis et conventus ponere, illi qui in dicta grangia morabuntur predictas conventiones observare tenebuntur. Teneor, insuper, ego Guido, istam donationem et concessionem sic factam garantizare erga omnes. Et obligo me et heredes meos ad ipsam imperpetuum conservandam; et exinde facere dictis abbati et conventui litteras istis consimilibus sigillo meo sigillatas, quando me contigerit esse militem; et etiam litteras curie Senonensis. Hec omnia voluit et concessit nobilis mulier Helixandis, uxor mea, promittens quod contra istam donationem et concessionem per se vel per alium non veniet in futurum. Pro istis, vero, donatione et concessione, ego Guido, habui quadraginta libras turonenses et centum oves, de quibus omnibus me teneo pro pagato. Quod ut ratum sit et firmum, sigillum meum presentibus litteris apponi dignum duxi. Actum, anno Gracie Mº CCº Lº septimo, mense februario.