Notum sit omnibus sanctae ecclesiae filiis ecclesiam sancti Symphoriani, cum castro in quo sita est, quae est in episcopatu Cauellicensi, ad matrem Augustidunensem ex haereditate pertinere, quam qualiter recuperauit per pauca uobis uolumus explicare. Haec igitur, sicut plurimorum confirmat auctoritas, uelut seculares honores per longum tempus possessio uirorum saecularium fuit, qui, dum Dei sacrarium haereditate iusta possidere crederent, bonorum relatione cognouerunt se in aeternum perituros, si in hac stultitia ad mortem usque permanerent, et ideo, ne excommunicati extra ecclesiam fierent, quamdam partem sancto Symphoriano et Hugoni illius ecclesiae decano et clericis sub eo seruientibus dimiserunt, timentes ne post mortem corporis in anima sine spe recuperandae salutis funditus perirent. Quam cum clerici Augustidunensis ecclesiae recepissent, uisum eis quod eam rectius et certius firmiusque haberent, si episcopus eiusque clerici laicorum redditionem confirmarent. Quod Desiderius summae auctoritatis episcopus, seruando lineam rectitudinis, quia sic fieri rectum uidit, cum consensu clericorum facere non negauit. Igitur ego Desiderius episcopus et reddo et laudo sancti Symphoriani ecclesiam, quae est in territorio Cauellicensi, cum rebus ad eam pertinentibus, Augustidunensi ecclesiae, cum consensu clericorum nostrorum, uidelicet Gaufredo, Stephano, Poncio, Gilegnio et omnibus aliis, salua iustitia nostra.