Anno Domini millesimo trecentesimo vigesimo octavo statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, quia piissimae dignationis et gratiarum sanctissimus pater noster dominus Summus Pontifex nos, suos humiles filios, sanctissimae suae salutatione alloquio voluit praevenire brachiis paternae devotionis, Capitulum gaudenter accipiens necnon reverenter amplectens mandatum eiusdem ut in singulis domibus Ordinis pro bono statu Ecclesiae sanctae, quae modernis temporibus gravissimis guerrarum fluctibus agitatur, et diversorum schismatum erroribus vehementius impugnatur, speciales orationes dicantur quas idem dominus Summus Pontifex salubriter ordinavit, quod oratio infra scripta in singulis missis tam conventualibus quam privatis post *Pater noster* dicatur scilicet  *Laetatus sum* cum *Gloria, Pater noster, Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison, Et ne nos inducas*, et sequuntur versiculi *Domine salvum fac regem*, etc., *Salvum fac populum tuum, Domine*, etc., *Fiat pax*, etc., *Domine exaudi*, etc., *Oremus, Ecclesiae tuae*, etc., *Hostium nostrorum*, etc., ut Pater misericordiarum et Deus totius consolationis aquilonem convertat in austrum, et tempestates varias quae insurgunt dignetur convertere in tranquillum. Omnibus autem vere poenitentibus et confessis tam dicentibus quam eis assistentibus et aliis tunc devotas Deo preces fundentibus diebus singulis et missis quibus haec fuerint, viginti dies per eumdem Summum Pontificem de iniunctis sibi poenitentiis misericorditer relaxantur. 2.  Item, cum omnis alienatio bonorum sit a iure nobis penitus interdicta, et ex alienatione et ordinatione bonorum indebita Ordo noster incurrere multa damna, generale Capitulum praecavendo periculis praefatis statuit et ordinat strictius inhibendo ne aliquis abbas bona immobilia alienare seu suum monasterium obligare ultra summam centum librarum turonensium parvorum, ab Ordine communiter institutum sine causa utili et rationabili absque consensu sanioris et maioris partis conventus, quorum nomina in instrumento contractus praecipit Capitulum generale conscribi et in casibus a iure concessis aliqualiter audeat vel praesumat. Si quis autem contrarium attentare praesumpserit ultra poenam statutam a canone quam incurrisse convincitur, per patrem abbatem quibuscumque non obstantibus deponatur. 3.  Item, cum ad audientiam Capituli fide dignorum relatione pervenerit quod quidam nostri professi Ordinis seducti diabolicae suggestionis astucia, facta Domini Dei sui quae non solum sua sed etiam se ipsos professionem Ordinis, abnegant, immemores ne Ananiae et Saphyrae mortis sententiam formidantes, proprietatis vitio, quod idolorum servitus esse dignoscitur, damnabiliter incumberi effrenata cupiditate praesumunt penes se pecuniam et iocalia detinendo, animalia personis saecularibus commendando, pecuniam mutuando, seu penes alios nomine commendae vel depositi tradendo sub proprio titulo et aliquotiens alieno, generale Capitulum tantae enormitatis maculam de subditorum cordibus radicitus extirpare [volens], statuit et diffinit quod quicumque in praemissis fuerit deprehensus poenae proprietariorum et furum per omnia subiacebit, nisi ratione extrinsecae administrationis eidem retinendi penes se pecuniam ab abbate proprio licentia sit concessa. Et ut praesumentes talia amplius terreantur, praecipit Capitulum quod in singulis capitulis Ordinis omnibus diebus quibus in eodem sermonem habere contigerit, proprietarii huiusmodi excommunicati per abbates vel praesidentes solemniter nuntientur, aliis diffinitionibus in suo robore duraturis. 4.  Item, diffinitionem anno praeterito editam super eo quod ad visitandum monachi non mittantur, et missi in visitationis officium, sed abbates solummodo, nullam habeant potestatem, generale Capitulum sic declarat quod monachi ad monasteria gratia visitandi directi, cum assumptis seu commissis abbatibus, accedant ad monasteria visitanda, et quamquam auctoritatem non habeant visitandi, in agendis in visitatione abbates praedicti monachorum praedictorum requirere tenentur consilium ex congruo et cum eorum consilio salubriter ordinare quae in eisdem visitationibus fuerit ordinanda. 5.  Item, ut diffinitio anno praeterito edita qua cavetur salubriter quod monachi Ordinis ad sacri magisterii statum promoti et in posterum promovendi iurare teneantur quod contra statuta, privilegia, libertates, et Ordinis ordinationes nullatenus attentabunt ; qua ratione dubietatis scrupulo sic declarat eamdem, quod ut praemittitur, contra statuta, privilegia et ordinationes praefatas nihil attentabunt, de cetero aliquid impetrando contra Ordinis instituta, nec eadem praesument vel etiam per se vel per alium procurabunt clam vel palam infringere seu quomodolibet impugnare. Quod si sic iurare noluerint, priventur gratiis in propriis domibus sibi factis, nec quae sperant habere, quousque praedictum praestiterint iuramentum, [habeant]. 6.  Item, cum ad aures Capituli sit delatum quod quidam abbates et monachi Ordinis, renuendo disciplinae regularis observantiam, in suae salutis iacturam et Ordinis scandalum carnes comedere extra monasteria et loca ab Ordine deputata praesumunt, sententiam a Capitulo latam super hoc et poenas ceteras contemnendo ; ne igitur inter filios disciplinae tanta ruga deformitatis pullulet, generale Capitulum visitatoribus Ordinis in virtute sanctae obedientiae praecipit et committit, quatinus in suis singulis visitationibus diligenter per iuramenta singulorum super hoc inquirere studeant, et si aliquem probabiliter in praemissis repererint excessisse, si abbates fuerint, eos deponant ; si monachi aut conversi, ipsos per annum eo ipso privent habitu regulari, ut quos timor Dei nec pudor honoris monastici a malo non potest retrahere, poenae temporalis severitas valeat saltem efficaciter coercere. 7.  Item, cum ad audientiam Capituli pervenit quod quidam abbates Ordinis propriis incumbentes affectibus monachos extraneae professionis in fraudem extra capitula Ordinis ad professionem Ordinis recipere et [in] subditorum scandalum suo collegio sociare praesumunt, eapropter generale Capitulum cupiens hanc enormitatem nefariam perpetuo resecare, statuit inhibendo ne aliquis conditionis huiusmodi vel alterius de cetero alibi quam in capitulo coram omnibus recipiantur ad Ordinis professionem, et si quisquam in futurum recepturi fuerint, praedicta receptio eo ipso sit irrita et inanis. 8.  Item, quia maiorum statuta inferiores obligant ut observent, ideo statuit Capitulum ut Mendicantes qui ad nostrum Ordinem transierint prostrati iuxta constitutionem iaceant clementinam, nec deinceps recipiantur tales in Ordine per quemcumque. Quicumque autem abbas receptos exaltaverit contra ipsius constitutionis tenorem, vel receperit ad Ordinem in futurum ab ingressu ecclesiae sit suspensus, donec sic exaltatum prostraverit, ut in constitutione praedicta prostratos manere constituitur. Et qui de cetero aliquem receperit eamdem poenitentiam se noverit incurrisse, donec expulerit sic receptum. 9.  Item, quoniam nihil consistens in hominis potestate sic reformat primum lapsum hominis sicut studium regulatum, ideo Capitulum generale aegre ferens quia praecipit studia Tolosae et Montispessulani reformari, ordinat et diffinit ut omnes scolares studentes ibidem per omnia religiose se habeant ut clare pateat eos ad studium accessisse, praesidentibusque in ipsis studiis obediant, sicut in monasteriis obedirent prioribus, vel hiis qui conventibus praesident. Omnes sacerdotes semel in septimana ad minus celebrent, non sacerdotes communicent semel in hebdomada, ut appareat quod illi militant quem frequentant. Nec domum studii exeant nisi bini et de licentia praesidentis. Quod si bis moniti non emendantur, a studio expellantur, non reversuri sine licentia Capituli generalis, nec abbates sui eisdem quascumque licentias quamdiu in studio morabuntur [concedant] et si eis iniungant quodcumque negotium exsequendum scribant super hoc provisori, aliter ipsi studentes ipsa negotia exsequi non praesumant. De communi bursa provideatur quoad conventualia provisori, lectori et sacristae, et nulli ali nisi cum aliis ponat bursam ; quae bursa recipiatur, custodiatur et expendatur per duos studentes una cum provisore ; qui studentes ad annum eligantur per studentes alios vel ad mensem assignantur. Singulae cellae singulis studentibus per provisorem assignentur, qui studentes, quando recedent de studio non reversuri ipsi provisori vel alteri de licentia eius tradant claves. Quaecumque autem personae de dictis cellis cooperturam, clausuram vel clavaturam, nisi pro meliorandis ipsis cellis removerit vel fregerit scienter vel fieri fecerit quoquomodo, excommunicationis sententiam latam a generali Capitulo se noverit incurrisse. Abbates etiam omnes et singuli mittant studentes immutabiliter ad praedicta studia prout in *Libello diffinitionum*, nona distinctione, expressius vel latius expressatur. Qui autem non miserint, in tot bursis teneantur ipsis studiis pro necessitate reparandis quot scolares mittere tenerentur. Quicumque autem scolaris fuerit negligens in studendo vel notabiliter vagabundus, si bis monitus non emendaverit, indispensabiliter de studio emittatur ; studentes autem omnes et singuli sint indispensabiliter ad lectionem lectoris theologiae integram. Quicumque vero defecerit, illa die omnino careat pitantia atque vino, et super hoc assiduus vel frequentans de studio expellatur. Abbates etiam Grandissylvae et de Vallemagna, quilibet in studio suo, teneantur habere sufficientem lectorem, cui decenter habeat providere. Praeterea autem Capitulum generale, aliis statutis Ordinis super studiis observatis, reformatio olim facta in praedicto studio Tolosano ad Montispessulani studium extendatur, auctoritate eiusdem Capituli per venerabiles de Bonofonte et de Bolbona abbates, sacrae theologiae doctores quoad sua capitula universa, nisi in quantum superius positis contrairent. 10.  Item, quoniam quidam abbates Ordinis adeo mandata Capituli despiciunt, quod quando eis aliquid per idem Capitulum committitur faciendum, sequenti Capitulo in scandalum et detrimentum Ordinis, quae fecerint renuntiare contemnunt ; generale Capitulum ne tanta negligentia remaneat impunita, ordinat et statuit, quod quicumque commissarius Capituli de cetero, quae exinde fecerit, renuntiare distulerit, eo ipso tribus diebus, uno eorum in pane et aqua faciat levem culpam. Quod si facere contempserit, quousque ipsam fecerit, gradum altaris ascendere non praesumat. 11.  Item, cum alias sit salubriter statutum per generale Capitulum, quod in singulis domibus Ordinis certi statuantur bursarii, qui omnes redditus et proventus monasterii, undecumque proveniant, recipiant et expendant utiliter de abbatis et cellerarii voluntate, statuit Capitulum quod praefata statuta ab omnibus firmiter observentur, praecipiens abbatibus Ordinis, qui hucusque bursarios facere distulerunt, quatinus infra mensem, postquam statuti praesentis notitiam habuerint, bursarios seu bursarium statuere non omittant. Quod si distulerint, eo ipso gradum altaris ascendere non praesumant, quousque praemissa decreverint efficaciter ordinare. 12.  Item, frustra statuitur quod minime observatur ; diffinitioni ne monachi intrent Cistercium tempore Capituli generalis, additur quod nullus per se vel per alium contra praedictam diffinitionem intrandi petat licentiam ; nec etiam ubi concessa est, ea uti habeat potestatem, nisi a domino Cistercii una cum Diffinitoribus licentia huiusmodi concedatur, poenis et sententiis in diffinitionibus aliis editis in suo robore permansuris. 13.  Item, ordinationem subsidii pro domino nostro Summo Pontifice et pro defensione sanctae matris Ecclesiae, quae hiis diebus graviter guerrarum impulsibus obruitur, faciendi, generale Capitulum domino Cisterciensi et quatuor primis vocatis, quos voluerit, committit ut eiusdem subsidii summas ordinent, terminos imponant, poenas taxent, prout faciendum viderint in plenaria Ordinis potestate. Item, praeterea de pensione annua pro domino cardinali nostro per Ordinem concedenda, et aliis negotiis in Curia romana exsequendis et procuratore ibidem statuendo, committit eisdem Capitulum, ut pro praedictis ordinent, contributionem moderatam per Ordinem faciendo, terminos imponendo, poenas taxando, in plenaria Ordinis potestate. 14.  Item, Ordinis nostri generosa plantatio semper a sui creationis exordio totis mentis conatibus caritatis mentes fovit hucusque et unitatem nutrivit, sed proh dolor ! hiis diebus in multis personis Ordinis adeo caritas refriguit et iniquitas abundavit, quod ipsa suspensa velut ignis impietas reiecta disciplina iustitiae et observatione fidei relegata ordini suo gravissimas divisionis insidias damnabiliter moliuntur, procurando sibi ipsis edictum per principes et dominos temporales fieri, ne ad generale Capitulum, quod caritatis et unitatis monasticae conservativum esse dignoscitur, veniant contributionesque Ordinis non solvant, secundum Ordinis instituta. Quapropter generale Capitulum cupiens tantae malitiae salubriter obviare, irrefragabiliter statuit et diffinit, quod quicumque abbas Ordinis per se vel per alium, clam vel palam talium praesumptione temporalium et calliditate subdola praesumpserit attentare, eo ipso excommunicationis sententia se sentiat innodatum. 15.  Item, et quomodo prout generali Capitulo extitit nuntiatum, dominus rex Angliae ad aliquorum qui, quae sua sunt quaerunt, et sacri Ordinis unitatem infringere cupiunt, subiectionem necessariam abbatibus nostri Ordinis in regno Angliae constitutis, ne ad generale Capitulum veniant seu contributionum summas eis impositas ab Ordine solvant dicto regi, prohiberi curavit in Ordinis grave praeiudicium et gravamen, ideo generale Capitulum ordinat et statuit quod per dominum Cisterciensem et quatuor primos solemnes nuntii ordinentur, qui se ad partes Angliae transferentes, ex parte Ordinis dicto domino regi et dominae reginae matri suae supplicare studeant, ut progenitorum suorum inhaerentes vestigiis ordinemque suum prosequentes favoribus gratiosis, edictum praefatum de consueta benignitatis clementia, quod ex huiusmodi caritas et unitas sui Ordinis, nisi maiestas regia apponat opportunum remedium, et taliter enervetur, praesertim quod per sanctae memoriae Clementem Summum Pontificem fuerit ordinatum, quod abbates Ordinis sui regni, qui consuetis temporibus ad Capitulum venire contempserint, eo ipso excommunicationis sententia se ligatos agnoscant. 