Ego Gaufridus Espissiæ Decanus notum facio præsentibus  futuris, quòd cùm inter Dominum Guillelmum Abbatem Reomaensem ex vna parte,  Petrum Decanum de Vineis ex altera, controuersia verteretur super quibusdam possessionibus ad Ecclesiam Reomaensem de iure pertinentibus, quas dictus Decanus minus iustè retinebat. Pluribus hinc  inde propositis super dictis querelis, dictus Abbas  Decanus in inquisitionem legitimorum virorum terminantium compromiserunt. Factâ autem inquisitione diligenter  studiosè,  ea publicata, præfatus Decanus à sæpè dicta inquisitione non veritus est resilire. Domnus verò Abbas ius Ecclesiæ non permittens deperire, voluit à Decano securus esse de dicto prætaxatæ inquisitionis tenendo, qui non valens securitatem hominum in manu Abbatis ponere, assignauit eidem quandam vineam suam de Fornet pro quadraginta libris, quam non licebat ei vendere, aut pignori obligare, vel etiam quoquo modo alienare: si dictum in quisitionis pacificè non teneret. Siautem, quod absit, à dicto inquisitionis resilierit, Reomaensis Ecclesia dictam vineam iure hæreditario de cætero possidebit. Hoc verò sæpè fatus Decanus,  vxor sua fide bona iureiurando se tenere firmarunt. Ego autem ad instantiam precum vtriusque partis, vt res ita peracta robur firmitatis obtineat, præsenti paginæ sigilli mei apposui firmamentum. Datum anno Domini millesimo ducentesimo quinquagesimo-primo, mense Octobris.