Idcirco quæ a majoribus bene aguntur litteris et memoriæ commendantur, ut eorum recordatio artius posterorum inhereat animo, eorumque observatio fiat illis in bonum emulatio. Unde ego Hincmarus miles de Capella notum fieri volo presentibus et futuris omnibus, quoniam unam de ancillis meis, nomine Mariam, quæ mihi ex hereditate uxoris meæ Ermengardis obvenit, cum filiis suis Ermenfredo et Duranno, dono Deo et Sancto Petro Cluniacensique monasterio, ut ab hac die a mea et omnium meorum servitute liberi, in servitute sancti Petri et monachorum Cluniacensium de reliquo maneant devoti, et pro hoc dono ab ipsa ancilla sexaginta solidos accepi. Si quis autem huic dono contradicere et calumniare illud presumpserit, maledictionibus omnibus veteris novique Testamenti subjaceat, nisi ad satisfactionem et emendationem venerit. S. Hincmari, qui hoc donum fecit. S. Ermengardis, uxoris ejus, quæ consensit et laudavit. S. Petri de Sancto Gengulfo, monachi, per cujus manum factum est. S. Wigonis, militis de Sarciaco. S. Engelmanni presbiteri.