Lvcius Episcopus seruus seruorum Dei, charissimo in Christo filio PETRO Cluniacensi Abbati eiusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum. Religionis monasticæ modernis temporibus speculum,  in Galliarum partibus documentum, beati Petri Cluniacense Monasterium, ab ipso suæ fundationis exordio Sedi Apostolicæ in ius proprium est oblatum. Proinde Patres nostri sanctæ recordationis, Ioannes XI. Item Ioannes XIX. Agapitus II. Benedictus VI. Item Benedictus VII. Leo VII. Item Leo IX. Gregorius VI. Item Gregorius VII. Alexander II. Stephanus, Victor III. Vrbanus II. Paschalis II. Gelasius II. Calixtus II. Honorius II. Ecclesiæ Romanæ Pontifices, locum ipsum singularis dilectionis ac libertatis prærogatiua donarunt:  vniuersa ei pertinentia priuilegiorum suorum sanctionibus munierunt. Statutum est enim, vt Ecclesiæ omnes, Cimiteria, Monachi, Clerici,  laici vniuersi infra terminos habitantes, qui sunt a riuo de Salnay,  ab Ecclesia Rufiaci,  Cruce de Lornant; a termino quoque molendini de Tornesac, per villam, quæ dicitur Warenna, cum nemore Burserio: a termino etiam, qui dicitur Perrois ad riuum vsque de Salnay, sub Apostolicæ tantum Sedis iure ac tuitione permaneant. Neque ipsius Cluniacensis loci Presbyteri, aut etiam parochiani, ad cuiuslibet, nisi Romani Pontificis  Cluniacensis Abbatis cogantur ire Synodum vel Conuentum. Sane pro Abbatis, Monachorum, seu Clericorum, infra prædictos terminos habitantium ordinatione, pro chrismatis confectione, pro sacri olei, Ecclesiarum, Altarium,  Cimiteriorum consecratione, Cluniacense Monasterium quem maluerit Antistitem conuocet. Cluniacenses Monachos vbilibet habitantes, nulla omnino persona præter Romanum Pontificem,  Legatum, qui missus ad hoc fuerit, excommunicet, aut interdicat. Sane terminos immunitatis loci vestri, qui a præfato antecessore nostro Vrbano Papa constituti sunt, præsentis Decreti nostri pagina confirmamus. Ne videlicet vllus homo cuiuscumque conditionis ac potestatis inuasionem, prædam, aut rapinam facere, siue homicidium perpetrare præsumat infra ipsorum limites terminorum. Itaque termini sacri banni sunt hi. Versus Berziacum terminus est ad biuium citra Sarratam, vnde vna venit ad Cluniacum, altera ad Massilias. In strata versus Bellum-iocum terminus est contra quarruuiū, quod est desuper molendinū Cellararij Cluniacēsis, citra Viēgias vltra Cluniacum versus Massilias terminus est ad summitatem Defensi ad biuium, vnde vna via tendit ad Bezorniacum, altera ad Carellam. Versus Sergiacum terminus est intra quarruuium, citra locum vbi dicūt ad Turgum. In strata versus Cabilonensem pagum terminus ad grossam Cassaniam super Marziacum. Versus Brancedunū terminus est in via super boscum Bannedum. Versus Trenorchium terminus est super riuulum, quem dicunt Longam aquam, inter Bannoscum  Donziacum. Versus Perronam vel Laysiacum terminus est ad tres fagos, vbi partiuntur vester boscus de Cluniaco,  boscus Comitalis. Versus Igiacum terminus est ad Carmos, super montem medium. In Abbatiis, quæ cum suis Abbatibus ordinationi Cluniacensis Monasterij datæ sunt, videlicet S. Martialis Lemouicensis, S. Eparci Engolismensis, Monasterij noui Pictauis, S. Ioannis Angeliacensis, Monasterij Lesatensis, Moysiacensis, Figiacensis in Caturcensi pago. In Aruernia Mausiacensis, Tiercensis, Menatensis. In Episcopatu Eduensi, Vizeliacensis. In Antisiodorensi, S. Germani. In Cameracensi, Hunoldi-curtis. In Rothomagensi, Abbatia apud Pontiseram. In Tarwanensi, S. Wlmari, sine Cluniacensis Abbatis consilio Abbas nullatenus eligatur. Ad hæc adiicimus, vt in omnib. Prioratibus,  Cellis, quæ nunc sine proprio Abbate vestro regimini subiectæ sunt, nullus futuris vnquam temporibus Abbatem ordinare præsumat. Sed tam Prioratus ipsi,  Cellæ, quam  cætera in quibuslibet locis omnia, quibus Cluniacensis Ecclesia Aruernensis Concilij, quod per supradictum Papam Vrbanum celebratū est, tempore inuestita erat, de quibus tunc nulla quæstio mota est, tam tibi quam successoribus tuis, in pace semper  quiete seruentur. Pro Altaribus,  Ecclesiis, siue decimis vestris, nulli Episcoporum facultas sit grauamen aliquod vobis, aut molestias irrogare; sed sicut eorum permissione quædam ex parte, quædā ex integro habuistis, ita  in futurum habeatis. Ecclesiarum vestrarum decimas, quæ a laicis obtinentur, si secundum Deum eorum potestati subtrahere vestræ religionis reuerentia poterit, ad vestram  pauperū gubernationem vobis liceat possidere. Decimas laborum vestrorum, pro quibus tam vos quam alios monasticæ religionis viros inquietare Episcopi consueuerunt, illorum videlicet, quos dominicaturas appellant, qui vestro sumptu a Monasteriis,  Cellarum vestrarum clientibus excoluntur, sine omni Episcoporum,  Episcopalium ministrorum contradictione deinceps quietius habeatis, qui vestra peregrinis fratribus  pauperibus erogatis. Ecclesiæ omnes, quæ vbilibet positæ sunt, seu Capellæ vestræ,  Cimiteria libera sint,  omnis exactionis immunia, præter cōsuetam Episcopi paratam,  iustitiam in Presbyteros, qui aduersus sui Ordinis dignitatem offenderint. Liceat quoque vobis, seu fratribus vestris, in Ecclesiis vestris Presbyteros eligere. Ita tamen, vt ab Episcopis, vel ipsorum Vicariis, animarum curam absque vænalitate suscipiant. Quam si committere illi, quod absit, ex prauitate noluerint: tunc Presbyteri ex Apostolicæ Sedis benignitate officia celebrādi licentiam consequantur. Ecclesiarū vero, seu Altarium consecrationes, si diœcesani Episcopi gratis noluerint exhibere, a quolibet Catholico suscipiatis Episcopo. Nec Cellarum vestrarum vbilibet positarum fratres, pro qualibet interdictione vel excommunicatione, diuinorū officiorum suspensionem patiantur. Sed tam Monachi ipsi, quam  famuli eorum,  qui se monasticæ professioni deuouerunt, clausis Ecclesiarum ianuis, non admissis diœcesanis, diuinæ seruitutis officia celebrent,  sepulturæ debita peragant. Præterea quascumque possessiones, quæcumque bona idem Monasterium impræsentiarum iuste  canonice possidet, aut in futurum concessione Pontificum, largitione Regum vel Principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, Deo propitio poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus,  illibata permaneant. In quibus hæc propriis duximus exprimenda vocabulis. In Burgundia, Ecclesiam de Villafranca, Ecclesiam de Barberiaco, Monasterium de Prims. In Francia, Ecclesiam Montis-desiderij, Ecclesiam de Dompetra. In Prouincia, Monasterium iuxta Montem-Pessulanum. In Tholosano Episcopatu, Ecclesias S. Columbæ. In Hispania Nazeram, S. Isidorum, S. Zoilum de Quarrione, S. Romanum de Pennis, Villam-viridem, Villamfrancam, Vallem-viridem, Palumbarum, Bodinum, Vimineriā, S. Martinum de Nehda, S. Vincentium de Salamantica, S. Columbam de Burgis, Cornilanam, quæ propriæ Cluniacensi Monasterio datæ sunt. Item in Niuernensi Episcopatu Monasterium de Albiniaco, quod ad Charitatem. In Francia, Monasterium de Causiaco, quod ad S. Martinum de Campis. Canonicalem de Abbeuilla. Item Ecclesiam de Rua, quæ ad Monasterium de Abbeuilla pertinet. Prohibemus autem vt infra parochias ad ius Cluniacensis Monasterij pertinentes, absque Cluniacensis Abbatis assensu nullus Ecclesiam vel Capellam ædificare præsumat: salua in omnibus Apostolicæ Sedis auctoritate. Decernimus ergo, vt nulli omnino hominum liceat præfatum Monasterium temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conseruentur eorum, pro quorum gubernatione  sustentatione concessa sunt, vsibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum Ecclesiastica secularisue persona hanc nostræ concessionis paginam sciens, contra eam temere venire tentauerit, secundo tertioue commonita, si non satisfactione congrua emendauerit, potestatis, honorisque sui dignitate careat, reamque se diuino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat,  a sacratissimo corpore  sanguine Dei,  Domini nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtæ vltioni subiaceat. Cunctis autem eidem loco iusta seruantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus  hic fructum bonæ actionis percipiant,  apud districtum Iudicem præmia æternæ pacis inueniant, Amen. Ego LVCIVS Catholicæ Ecclesiæ Episcopus f. [Rota. Bene valete] Ego Theodewinus Sanctæ Ruffinæ Episcopus f. Ego Rainerius Presbyter Cardinalis tit. Sanctæ Priscæ f. Ego Thomas Presbyter Cardinalis tit. Vestinæ. Ego Gillebertus tit. Sanctæ Mariæ f. Ego Maurus Tusculanus Episcopus f. Ego Petrus Albanensis Episcopus f. Ego Rainerius Presbyter Cardinalis tit. S. Stephani in Celio Monte f. Ego Manfredus Presbyter Cardinalis sanctæ Sauinæ f. Ego Antibertus Presbyter Cardinalis tit. S. Anastasiæ f. Ego Hugo Presbyter Cardinalis tit. S. Laurentij in Lucina f. Ego Octauianus Diaconus Cardinalis f. Ego Guido in Romana Ecclesia Altaris minister indignus f. Ego Gregorius Diaconus Cardinalis S. Angeli f. Ego Astaldus Diaconus Cardinalis S. Eustachij, iuxta Templum Agapitæ f. Ego Ioannes Diaconus Cardinalis S. Mariæ nouæ f. Datum Laterani, per manum Baronis Ecclesiæ Subdiaconi, xj. Cal. Iunij, Indict. vij. Incarnationis Dominicæ M.C.XLIV. Pontificatus vero domni Lucij Papæ anno primo.