[Innocentius Episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Cluniacensi, salutem et Apostolicam benedictionem. Authenticum bonæ memoriæ Alexandri Papæ prædecessoris nostri in hunc modum nobis accepimus præsentatum. Relatum est auribus nostris, quod quidam Monachorum tuorum quærentes quæ sua sunt, non quæ Jesu Christi, Prioratus et obedientias sibi creditas detinere interdum te renuente contendunt, et Monasticæ professionis obliti, causa vitandæ correctionis, contra constitutionem nostram in vocem appellationis erumpunt. Unde, quoniam non ad hoc fuit appellationis remedium institutum, ut per eam regula Monastica dissolvatur: præsentibus tibi litteris indulgemus Monachos tuos, sublato appellationis obstaculo, secundum regulam beati Benedicti, et institutiones Monasterii tui corrigere, ac à Prioratibus et aliis obedientiis, cum causa exegerit, appellatione postposita removere. Nos igitur tuis precibus inclinati devotioni tuæ præsentium auctoritate concedimus, quatenus eodem authentico liberè ac licenter utaris. Nulli ergo omninò hominum liceat hanc paginam nostræ concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare præsumpserit; indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Perri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Laterani XVII. Kalendas Junii. Pontificatus nostri anno X.]