Ego Johannes, dominus Selliniaci, notum facio universis presentes litteras inspecturis, quod cum inter religiosos viros abbatem et conventum Pontiniac., ex una parte, et universos nobiles de Boolliaco, tam viros quam mulieres, videlicet: dominum Milonem; dominum Iterium, milites, dominum Guidonem, presbyterum, fratres; Isabellam, relictam Tierrici, dicti Chandoseau, militis, et ejus liberos; dominam Margaritam, relictam Iterii, dicti Gavart, militis; et ejus filiam, ex altera, discordia verteretur super quadam petia terre sita prope Creciacum, in loco qui vocatur Chambertaut; quam petiam terre dictis abbati et conventui de prato ipsorum de Chambertaut subtraxerat per ablutionem aqua de Hermançon, impetu cursus sui; et postea dicta aqua biezio veteri derelicto, per alium locum cursum dirigens, dictam terre petiam eisdem Pontiniac. per interruptionem reddiderat, ut dicebant; propter quam causam iidem abbas et conventus asserebant eandem terre petiam suam esse: predicti, vero, nobiles dicebant e contra seipsos in predicta terre petia jus habere. Tandem, de bonorum virorum consilio, inter dictas partes, in presentia mea, super dicta discordia amicabilis compositio intercessit, ita quod predicta petia terre, videlicet quicquid inter novum et vetus biezium continetur, cum ipso biezio remansit ipsis Pontiniac., jure perpetuo possidendum, etc. Ego, vero, predictus J., dominus Selleniaci, predictam compositionem volui et etiam approbavi, et in hujus rei perpetuum testimonium et munimen, ad petitionem dictarum partium presentes litteras sigilli mei appositione munivi. Actum, anno Domini Mº CCº quinquagesimo-octavo, mense aprili.