Donnus Dalmatius de Borbon erga hunc locum et incolas ejus agebat multas calumpnias, clamans se ex terris et servis multa pati. Ergo post multas verborum luctas, a suis magnatibus commonitus, mandavit domnum Hugonem priorem, ut ad eum veniret in loco constituto, et ex objectis in ratione placiti responderet; jam dictus ergo prior, cicius pergens ad eum, cognita ejus intentione, pacis federa cum eo inivit. Isdem vero domnus Dalmatius, pro sua suorumque antecessorum animarum salute, dimisit ei omnes querimonias quas querebat in ecclesia de Sposion, scilicet presbiteratum, cimyterium, offerendam et decimam, et quicquid ibi calumpniabatur, totum usque ad inquirendum; concessit etiam Deo et huic loco, in villa Vivenz, terras quas milites tenebant de eo, scilicet Artaldus de Malareto et Gaufredus frater ejus, necnon Gaufredus de Vosensola, et Hugo et Wilelmus fratres, quas jam diu ipsi milites dederant huic loco, pro salute animarum suarum et omnium antecessorum suorum; omne quod suæ rectitudinis erat, Deo et huic loco donavit; hoc quod injuste querebat, finivit. Accepitque pro hoc in munere, a domno Hugone priore, centum solidos, equum etiam optimi precii; uxor ejus et filii, mediatores qui interfuerunt, quinquaginta solidos. Testes hujus placiti: uxor ejus Agnes, filius ejus Falco, et pro alio qui defuit Wicardo sponderunt Dalmatius pater et Falco filius ejus, Bernardus Catgiaco, Helgodus Bers, filii ejus Hilelmus et Henricus, Bernardus Angleduris, Rotbertus Angleduris, Durannus Fuirs.