Dilectis filiis monasterii Cisterciensis, Cabilonensis dioecesis, et ceteris abbatibus et diffinitoribus necnon aliis fratribus ordinis Cisterciensis in generali eorum Capitulo in proximo celebrando convenientibus, salutem, etc. Cum, sicut audivimus, ex more vestro laudabili debeatis de proximo vestrum generale Capitulum celebrare, de reformatione et conservatione statu[s] vestri ordinis tractaturi ; universitatem vestram monemus et hortamur attente per apostolica scripta vobis mandantes quatinus sicut uni, devoti et providi zelum fervidum habentes ad Deum et bonum statum ordinis praelibati sitis solertes in extirpandis vitiis et virtutum germinibus conserendis, et si quam inter vos inimicus homo zizaniam seminasset, illam prudenter eradicare curetis et quae ad salubrem statum dicti ordinis pertinere noveritis statuatis et efficaciter exsequi studeatis, rogaturi devote Altissimum pro statu unius et universalis Ecclesiae sanctae Dei. Et ut ad praedicta tanto reddimini promptiores quanto uberiori Sedis Apostolicae gratia senseretis vos refectos, de omnipotentis Dei misericordia et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius auctoritate confisi omnibus vobis in generali Capitulo ipso praesentibus et hiis fratribus ordinis ipsius qui venientes ad illud aut impedimento legitimo praepediti in eo praesentialiter interesse nequiverint, qui estis et sunt in statu gratiae vel post dictum Capitulum eritis et erunt infra octo dies, septem annos et septem quadragenas de indulgentiis, vobis et eis poenitentiis misericorditer relaxamus. Datum apud Montemflasconem, xij kalendas junii, anno ### Titre: viii°. STATUTA EIUSDEM ANNI. Anno Domini millesimo trecentesimo septuagesimo, statuta sunt, etc. 1.  Diffinitionem anno praeterito editam de et super quod monachi existentes in infirmitoriis teneantur chorum et etiam prout alii frequentare, generale Capitulum certis causis permotum ad amovendum dubietatis scrupulum vult sic intelligi a personis Ordinis universi, quatinus in abbatum arbitrio sit ordinatio praelibata. 2.  Item, quoniam pro constitutione privatarum camerarum multotiens in Ordine scandala sunt exorta, cedantque tales camerae in consumptionem detestabilem et diminutionem non modicam substantiae temporalis monasteriorum et locorum conventualium Ordinis per commessationem inordinataque conventicula, esus carnium, murmurationes, interdum conspirationes contra praelatos et Ordinis instituta ; idcirco generale Capitulum ad damnosam insinuationem quorumdam tantae abusionis audaciam cupiens refrenare, statuit, ordinat et diffinit quatinus in monasteriis Ordinis omnes cellae in dormitoriis penitus diruantur, et camerae privatae omnium quarumcumque personarum [secundum] statuta papalia antiquasque consuetudines Ordinis ; exceptis illis quibus ab antiquo camerae conceduntur ad iussum et ordinationem abbatum, communitatum, et infirmorum usibus applicentur, quacumque consuetudine, imo verius corruptela, in contrarium non obstante. Et nihilominus dictum Capitulum universis et singulis abbatibus Ordinis, in virtute sanctae obedientiae et sub poena excommunicationis, praecipit et iniungit quatinus infra duos menses a publicatione praesentium computandos cellas in dormitorio dirui procurent, et ad statum pristinum reduci faciant, camerasque privatas ac dirui faciant si sint inutiles ac communitatum usibus, prout dictum est, faciant totaliter applicari, nec novas construi permittant in suis monasteriis a quocumque, nec etiam in eisdem cameris cuiquam ministrare carnes audeant nisi in locis et talibus ab antiquo in Ordine consuetis. 