Sciant omnes quibus scire expedit quod domnus Bertrannus de Vergiaco et uxor eius Regina dederunt in vita sua pro remedio animarum suarum ecclesie Sancte Marie Cistercii quicquid habebant apud Desten et in omni territorio eius. Postquam vero adolevit filius eorum Odo et filia Elisabeth Regina mater eorum ad cuius originem hoc totum pertinebat apud Vergiacum in claustro Sancti Dyonisii recognovit hec prefate ecclesie ecclesie libere dedisse ad portam Cistercii longe antequam iungeretur in matrimonio Johanni Giffardo militi de Monte Sancti Johannis. Hoc audierunt et laudaverunt filius eius Odo et filia Elizabeth et per manum Arnulphi decani Sancti Dionisii ipsius Regine avunculi et Lebaldi Crassi cognati eorum perpetuo ecclesie Cistercii possidendum concesserunt et propter hoc beneficiorum et orationum ecclesie Cistercii cum patribus suis participes effecti sunt. Testes huius rei sunt : Vichardus Cistercii cellerarius, Johannes de Vergiaco tunc Cistercii monachus, Hugo de Muressalt conversus, Petrus Crassus canonicus eorum cognatus, Garnerius prepositus, Galterus et Johannes filii eius, Petrus prepositus et Nicholaus gener eius, Constantius Rossez, Christianus de Belna, Humbertus de Canonia, David de Boca et alii multi. Et ne aliquis hoc donum infringere conaretur sigillo Arnulphi decani prefate domine avunculi cartam hec continentem confirmare fecerunt.