Notum sit omnibus tam comtemporaneis quam posteris nostris quod quidam miles, nomine Adam, filius Hugonis Judicis, de Nuceriis, solebat tenere quasi hereditario jure tertiam partem decimæ agriculturæ Fontismensium fratrum, quæ videlicet decima pertinere videbatur ecclesiæ de Jugis: sed venerabilis pater Stephanus, Æduensis episcopus, cum in ipso Fontismensi monasterio ordines, quodam tempore, celebrasset; hoc est, sabbato post Pentecosten, et celebratis jam ordinibus ad propria remeare cœpisset, accidit ut ipse Adam in comitatu ejus esset; quem cum de relinquenda ipsa decima episcopus multum adhortatus esset, tandem hæc inter eos conventio firmata est, ut Adam prædictam tertiam partem decimæ Fontismensibus fratribus relinqueret vel donaret, et insuper quicquid de reliquis duabus partibus adquirere posset; episcopus vero ei, propter hoc, triginta solidos daret. Tunc Adam, de equo suo descendens, et accepto uno ex lapidibus in via jacentibus, dedit in manum episcopi in signum et confirmationem hujus relictionis, sub præsentia horum testium: Sigivini, archidiaconi; Lamberti, capellani; Oberti, archipresbyteri; Landrici de Prayaco. Deinde, ipsum lapidem ad Fontismense monasterium Adam ipse afferens, obtulit super altare, dans loco illi et habitatoribus ejus prædictam decimam, et accipiens in capitulo, per revestituram cujusdam libri, societatem et participationem loci illius, velut in recompensationem hujus doni, præsentibus his testibus: Gaufrido de Montenesione et Landrico de Prayaco. Post aliquos dies, apud villam de Nuceriis concesserunt hoc ipsum et confirmaverunt uxor ipsius Adæ nomine Regina, et duo filii ejus Hugo et Matheus, præsentibus his testibus: Milone de Nuceriis; Gaufrido Becardo, milite; Andrea majore; Gualterio Bono-Amico, de Tornodoro; Guidone Besentio; Bernuino, milite; Gaurnerio de Nintriaco; Nargoto, presbytero. Inde habuerunt prædicti filii Adæ quinque solidos.