Antiquorum hujus sæculi sapientium laudabile, ac ideo imitandum fuit studium, ut non solum ea quæ acciderent in diebus eorum, sed etiam fortia priscorum facta Heroum ad memoriam posterorum traderent monimentis scripturarum. Quæ utilis res et eis extitit materia humanæ laudis, et futuris hæc legentibus vel audientibus exemplum, incitamenque æmulationis. Talia considerantes nos Besuenses sacri monasterii a parvulo habitatores et amatores, ne forte nobis juste succenseant nostri successores, sicut nos de incuria merito culpamus nostros antecessores, aggrediemur cum adjutorio Dei describere, licet rusticana et minime polita narratione, quæ de præfati loci antiquitate, seu devotorum Deo fidelium eidem donata sunt largitione videlicet Regum, Pontificum, Ducum, Comitum ac illustrium virorum potuimus addicere vera relatione: quatinus et honori sit cœnobio nostro, possessionum ipsi collatarum, et memorandarum rerum in eodem gestarum descriptio, et cum divinæ laudis debito exoptanda benefactoribus ejus celestis gloriæ remuneratio. § Primo igitur prosequenda nobis est eorum Chronica, qui regnarunt in Francia atque Burgundia usque ad Chlotarium, Chilperici filium, cujus videlicet tempore Monasterium istud Besuense ædificatum est ab Amalgario Duce optimo, et uxore ejus Aquilina nomine, largissimeque de rebus propriis ditatum, anno ab Incarnatione Domini sexcentesimo, indictione tertia, præsidente sanctæ Romanæ Ecclesiæ sancto Gregorio Papa, Mauricio vero Cæsare imperante in Republica, beato vero Columbano commorante in Burgundia. Si quidem ad cognoscendas Abbatum successiones, qui per diversa hic præfuerunt tempora, et quæ sub uniuscujusque illorum regimine huic loco conlata sunt fidelium largitione, Episcopos quoque Lingonicæ Ecclesiæ, qui circa hunc locum munificos se exibuerunt, nominatim singulos curabimus ostendere; et quid ab uno quoque illorum conlatum sit in aucmentatione hujus domus Dei, sigillatim demonstrare. § Igitur Childerico Rege, etc. Quæ sequebantur in hoc Besuensi Chronico, ad usque Monasterii fundationis narrationem, in San-Benigniano Chronico reperies.