VNDE  domnum Odilonem Abbatem Cluniacensis Cœnobij copiosis muneribus sibi attraxit (Dux Aquitaniæ Willelmus) contēplatus in eo verū Dei habitaculū, in quo Spiritus S. requiesceret,  Cœnobia nonnulla suæ ditionis eius magisterio cōmēdauit. Et nō multo post. Dux vero Willelmus semper cogitans de Dei honore, ad ipsius laudem  gloriam domnum Odilonem Cluniacensem Abbatem accersiuit,  in Cœnobio Angeriacensi disciplinam Monachorum sub iugo regulari in melius restaurauit.