Ego Henricus, Trecensium comes palatinus, universis presentibus et futuris notam facio controversiam que de nemoribus, que nemora Sancti Stephani vocantur, inter fratres de Pontiniaco et Nonnam de Ville Mauro, Petrum, filium ejus, et Gaufridum, sororium ipsius Petri, habebatur, in presentia mea, utriusque partis assensu, terminatam esse in hunc modum: cognoverunt et enim Nonna et heredes ejus quod in predictis nemoribus a limite de Seiant sicut per vallem de Maisnilio Witonis versus Burs, videlicet grangiam Pontiniaci, usque ad fontem de Sormeri protenditur, nichil habuerunt, sed super hoc predictos fratres injuste vexaverunt. Partita sunt itaque nemora citra predictum limitem, scilicet versus Sanctum Medardum et Villemoiron et villam que dicitur Ais, ita quod tres partes fratribus Pontiniaci proprie remanent nec in eisdem partibus usuarium vel aliud Nonna aut heredes ejus reclamaturi sunt. In quarta vero parte que Nonne et heredibus ejus remanet, predicti fratres usuarium suum habebunt ad quodcumque sibi opus fuerit, excepto dono et venditione. Hoc laudaverunt Felicia, soror ipsius Petri, videlicet uxor ipsius Gaufridi, et Emelina, filia ejusdem Feliciae quam de altero marito habuit, et Garnerus et Maria, filius et filia Gaufridi et Feliciae; hoc laudavit Eremburgis, soror prefati Petri, et Dodo, maritus ejus. Ne quis autem domum Pontiniacensem super his in posterum vexare presumat, pretaxatam compositionem et nemorum partitionem litteris annotari et sigilli mei impressione firmari precepi sub testibus istis quorum nomina subscripta sunt: Petrus Bursaudus; Willelmus Rex, marescaldus meus; Herfredus de Trecis; Artaudus et Josbertus, camerarii mei; et Everardus de Ville Mauro. Actum est hoc Trecis, anno incarnati Verbi Mº Cº LXº VIº. Data per manum Willelmi, cancelarii mei.