Nos Frater Johannes, miseratione divinâ humilis Abbas Trenorchiensis totúsque ejusdem loci conventûs; Amedeus de Sabaudia Dominus Baugiaci,  Sibilla uxor ejus, notum facimus universis præsentes litteras inspecturis, quòd cùm controversia verteretur inter nos Abbatem  Conventum prædictos nomine nostro,  Officialium nostrorum dicti loci, nec-non  Prioris prioratûs de Villario immediatè spectantis ad monasterium nostrum Trenorchiense, ex unâ parte:  nos Dominum  Dominam Baugiaci,  homines de castellania  districtu nostro Cuysiriaci, ex alterâ: super eo videlicèt quòd nos dicti Abbas  Conventus asserebamus quòd Castellanus Cuysiriaci,  homines prædicti, injustè  in præjudicium nostrum  gravamen, scindebant quercus  ligna,  ligna capiebant in nemoribus nostris, videlicèt Molliraudrant, Juchaut, erectis veteribus, la Myserete, Rippa dou Tilley, Bletonney, Bigotere, Rampeyre, Moille Sole, Rippa quercuum, Pissour, Faugis, de Pristiaco, Eschannot, Sayon, Fougey, Myserey,  in quibusdam aliis rippis. Item super eo quòd dicti homines injustè terras excolebant ad nostrum monasterium pertinentes, præter assensum nostrum. Item super eo quòd Castellanus Cuysiriaci posuerat blaërium in terris moventibus à domo Pristiaci,  de novo. Item super eo quòd homines Domini Baugiaci aliqua de mansis tailliabilibus domus Pristiaci ad Trenorchiense monasterium spectantis, contra voluntatem nostram,  contra jus,  contra terræ consuetudinem, detinebant. Item super eo quòd Dominus Hugo quondam Curatus Ecclesiæ de Chevroux dederat in puram elemosinam Ecclesiæ Trenorchiensi quædam prata sua sita in præria Pontis-Vallium,  quosdam alios redditus. Item quasdam terras arabiles in parochia Pontis-Vallium existentes, in quorum omnium monasterium Trenorchiense per se, vel per alium fuerant in possessione post mortem dicti Domini Hugonis,  dictis rebus spoliatum postmodum per præpositos Domini Baugiaci. Item super eo quòd ex permutatione terrarum domus de Chevroux quas occupat stagnum dicti loci, debebant assignari à Domino Baugiaci præfati domui de Chevroux septem libræ viennenses in redditibus, vel septem vigenti libræ viennenses in pecunia, ad opus dictæ domûs, nobis solvi debebant, quod minimè factum fuerat. Item super bobus roncinis, arietibus,  quibusdam aliis mobilibus captis apud Pristiacum, domum de Chevroux,  apud Bisiacum, à gentibus Domini Baugiaci, minùs justè. Item super eo quòd nos dicti Abbas  Conventus asserebamus, quòd Dominus Baugiaci erexerat furchas in terra nostra apud Bisiacum,  plures servientes apud Bisiacum posuerat, cùm non debeat ibidem habere nisi Præpositum. Item super eo quòd in colungiis sivè mansis quæ ad gardam pertinent, ipse levat plures gallinas quàm duas, cùm duas tantùm habere debeat. Item super eo quòd multæ injuriæ  violentiæ nobis illatæ sunt à gentibus Domini Baugiaci in prædictis locis Pristiaci,  Bisiaci, contra tenorem litterarum super hoc confectarum sigillis prædictorum Domini  Dominæ sigillatarum. Item super eo quòd Celerarius Trenorchiensis,  Prior de Villario asserebant dictum Dominum Baugiaci exercere minùs justè jurisdictionem in homines dictorum Celerarii,  Prioris ad dictum monasterium spectantes,  in terra Baugiaci commorantes. Et super eo quòd nos prædicti Dominus  Domina pro nobis,  Castellano, ac hominibus districtus  castellaniæ nostræ de Cuysiriaco, asserebamus nos,  dictum Castellanum, ac homines prædictos habere usagium capiendi  sciendendi ligna,  etiam depascendi animalia in nemoribus supradictis, à tempore à quo non exstat memoria: nec-non etiam nos fuisse  esse in possessione vel quasi, à tempore à quo memoria non exstat, exercendi jurisdictionem omnimodam in terra  hominibus prædictorum Cellerarii  Prioris:  furchas tenuisse  habuisse apud Bisiacum, in loco ubi sitæ sunt. Et super eo quòd nos dicti Dominus  Domina petebamus quingentas libras Parisienses à prædictis Abbate  Conventu, pro eo quòd nobis  nostris prædecessoribus multis temporibus retroactis non fuerat plenariè satisfactum de totâ summâ pecuniæ,  bladi nobis debita pro gardâ Bisiaci. Et super eo quòd nos dicebamus nos jus habere exercendi blæriam in terris hominum nostrorum de castellaniâ Cuyseriaci tenentium terras dictorum Abbatis  Conventûs Pristiaci,  de taschiâ  censivâ ipsorum existentium. Item super eo quòd dicti Abbas  Conventus in præjudicium viæ publicæ castellaniæ Cuysiriaci,  nostrum,  hominum prædictorum, fecerant minùs justè fossata  stagna. Item super eo quòd nos asserebamus nos justè tenere  possidere res quæ fuerunt dicti Domini Hugonis Presbyteri, ut potè quia fuerant  erant de manso tailliabili nostro. Item super aliis querelis, quæstionibus, violentiis, damnis  injuriis. Tandem dictæ discordiæ, quæstiones  querelæ hinc  indè habitæ sopitæ sunt in hunc modum, de consensu omnium nostrum Abbatis  Contûs, Domini  Dominæ Baugiaci prædictorum, pro nobis  hæredibus seu successoribus nostris, mediantibus probis viris. 1. Concordatum est enim inter nos, quòd duæ partes dictorum nemorum, prout limitatæ sunt per bonos viros, remaneant nobis prædictis Abbati  Conventui liberæ  immunes ab omni usagio, ita quòd nos Dominus  Domina Baugiaci,  Castellanus noster Cuysiriaci, ac homines supradicti, non possumus nec debemus ibidem scindere ligna, capere vel deportare, seu aliquod usagium de cætero reclamare: ymò de dictis duabus partibus nos Abbas  Conventus nostram possumus facere omnimodam voluntatem:  nos dicti Dominus  Domina Baugiaci,  hæredes seu successores nostri debemus dictos Castellanum  homines compellere ad abstinendum ab omni usagio in prædictis duabus partibus, exceptis illis hominibus qui in prædictis nemoribus habent usagium suum ab antiquo sub certo servitio, in quibus nihil est propter hoc immutatum: exceptis etiam hominibus Domini Hanrici de Pagneyo,  Guillelmi ejus filii,  Domini Regnaudi de la Serrée Militis, de quibus nos non intromittimus. Et si vellent ipsi vel aliqui ipsorum in dictis nemoribus uti violenter, nos prædicti Dominus  Domina dictis Abbati  Conventui præstabimus auxilium  juvamen. In aliâ verò tertiâ parte dictorum nemorum per probos viros limitatâ, nos Dominus  Domina, Castellanus  homines nostri plenum habebimus usagium scidendi ligna, capiendi  deportandi ad omnia necessaria, animalia paschendi pro quadraginta bichetis avenæ ad mensuram Trenorchiensem solvendis apud Pristiacum annuatim mandato nostro Abbatis  Conventûs prædictorum, ad festum beati Martini hyemalis. Ita quòd nos Abbas  Conventus prædicti,  homines nostri, non poterimus nec debebimus in dictâ tertiâ parte dictorum nemorum, ligna scindere vel capere per nos vel per alium, seu etiam deportare, vel animalia depascere. Et si cessaretur in solutione dictæ avenæ ad terminum supradictum,  Castellanus Cuysiriaci qui pro tempore esset super hoc requisitus, elapsis quindecim diebus post requisitionem nostram Abbatis  Conventûs, vel mandati nostri, non compelleret dictos homines ad solutionem dictæ avenæ plenariè faciendam, ex tunc dicti homines  singuli eorum, si inventi fuerint in prædictâ tertiâ parte utentes, scindentes ligna, capientes, à forestariis nostris Abbatis  Conventûs poterunt pignorari quotiescumque inventi fuerint, pro tribus solidis parisiensibus nomine emendæ solvendis, ad opus nostrum Abbatis  Conventûs. Tenebuntur etiam pro rescossa si quam facerent, dictis forestariis, in aliis tribus solidis parisiensibus, quousque nobis Abbati  Conventui, vel mandato nostro de dictâ avenæ quantitate fuerit plenariè satisfactum. Pro animalibus verò jumentis depascentibus in casu prædicto in dictâ tertiâ parte nemoris, levare poterunt forestarii nomine quo supra, quatuor denarios parisienses, pro quolibet grosso animali,  duos denarios parisienses pro quolibet minuto animali, quousque nobis Abbati  Conventui, vel mandato nostro, de dictâ avenæ quantitate fuerit integrè satisfactum, omnibus emendis jam commissis in suâ remanentibus firmitate. Et de dictis emendis debet credi forestariis nostris Abbatis  Conventûs, uni vel pluribus, secundùm quòd aliis forestariis credi consuevit. Et Castellanus Cuysiriaci qui pro tempore fuerit tenetur compellere dictos homines ad solvendas dictas emendas juxtà possibilitatem eorum, si eos incidere contigerit in eisdem. Et si contigeret dictam tertiam partem à dictis hominibus extirpari, destrui, vel inutilem fieri, ita quòd propter hoc dicti homines cessarent in solutione dictæ avenæ, dicta tertia pars ad nos Abbatem  Conventum redibit pleno jure libera ab omni usagio pro facienda nostra omnimoda voluntate:  ex tunc dicti homines ad prædictam avenæ quantitatem solvendam minimè tenebuntur: Forestarii verò ex parte nostrâ Abbatis  Conventûs positi si inveniant dictos homines in dictis duabus partibus scindentes ligna capientes,  ea deportantes, poterunt eos pignorare  emendam levare usque ad summam quinque solidorum parisiensium: pascentes verò animalia poterunt pignorare in dictis duabus partibus,  emendam levare usque ad sommam de animalibus superiùs prætaxatam. 2. Concordatum est etiam, quòd homines nostri Domini  Dominæ in castellania Cuysiriaci commorantes, non possint excolere terras ad domum Pristiaci pertinentes, quæ per dictos homines cultæ non fuerint à quinque annis citrà,  quæ excultæ fuerint,  excoli per triennium desierunt, absque ipsius Abbatis vel mandati sui voluntate. 3. Concordatum est etiam, quòd nos Dominus  Domina Baugiaci,  nostris, in terris ad domum de Pristiaco pertinentibus,  infra fines seu terminos domûs Pristiaci existentibus, blærium seu blærios non possimus ex nunc in antea ponere vel habere, eo non obstante, quòd in ipsis aliquando blærios posuimus  habuimus. 4. Concordatum est etiam, quòd homines nostri Abbatis  Conventûs Domini  Dominæ Baugiaci, ex nunc in antea non possint minuere, vel in dotem dare, seu alienare mansos vel terras mansorum tailliabilium  explettabilium, absque dominorum voluntate  assensu. 5. Concordatum est etiam, quòd prata  res quæ fuerunt quondam Domini Hugonis de Pontevallium Presbyteri, quæ  quas nos Dominus Baugiaci nunc tenemus ad manum nostram, remaneant nobis Abbati  Conventui supradictis: ita tamen quòd nos Abbas  Conventus prædicti de rebus prædictis à Domino Baugiaci, si ei placeat, recipere tenemus excambium ad arbitrium proborum virorum, in locis  rebus æquivalentibus,  proximioribus domui de Pristiaco supradictæ. 6. Præterea concordatum est, quòd Præpositus Bisiaci non poterit prohibere, vel bannum imponere, nè vinum seu racemi vendantur in villâ Bisiaci tempore vendemiarum:  quòd Prior dicti loci pro tempore consimile bannum non possit ibi ponere, vel prohibitionem facere, quominùs homines Bisiaci liberè vendere possint vina sua pro suæ libito voluntatis, ita quòd sidicta prohibitio fieret, vel bannum imponeretur ab eisdem vel altero ipsorum, dicta prohibitio, vel banni impositio nullam habeat roboris firmitatem. 7. De gallinis autem colungiarum Bisiaci concordatum est, quòd tenor litteræ servetur,  ampliùs non levetur, licet colungia in plures dividatur. 8. Item concordatum est, quòd Præpositus Bisiaci pro tempore non possit ibidem ponere aliquos servientes, qui ratione officii possint aliquid exigere, vel debeant ab hominibus prædictis Bisiaci, nisi tantùm jura  usagia nostra Domini Baugiaci,  Præpositi nostri secundùm quòd in litteris super hæc confectis continetur. 9. Item concordatum est, quòd Præpositus Bisiaci ab illis hominibus Bisiaci, qui merè ad dominium Ecclesiæ Trenorchiensis pertinere noscuntur, nihil exigere possit, præter quam ab hominibus qui ad gardam nostram Domini Baugiaci olim impositam tenentur, prout in litteris super hoc confectis pleniùs continetur. 10. Item concordatum est, quòd nos Dominus Baugiaci habeamus bannum sanguinis,  cognitionem in hominibus, colungiis,  mansis Bisiaci, in quibus habemus tailliam determinatam pro garda: in aliis verò bannum sanguinis vel cognitionem non habemus: omne verò dominium  omnes clamores ad Priorem Bisiaci in omnibus hominibus dictæ villæ Bisiaci, præterquam bannum sanguinis in hominibus de mansis  colungiis ad gardam Domini de Baugiaco spectantibus, pertinebunt; exceptis etiam criminibus adulterii, furti  homicidii, quæ crimina punientur,  de hiis cognoscetur secundùm tenorem litterarum super hoc confectarum;  quòd cognitio  punitio delinquentium in viis publicis parochiatûs Bisiaci, ad Dominum Baugiaci pertineant pleno jure. 11. Item concordatum est, quòd furchæ Bisiaci removeantur à terrâ Prioris,  ponantur alibi in terrâ Domini Baugiaci. 12. Item concordatum est, quòd in domo prioratûs de Bisiaco, assisias nos Dominus Baugiaci, vel gentes nostræ de cætero non tenebimus. 13. Item concordatum est, quòd Præpositus Bisiaci saisinam factam per Priorem in villâ Bisiaci, vel per mandatum ejus, non impediat vel perturbet in locis ejus in quibus Prior habet dominium  clamores. 14. Concordatum est etiam quòd animalia hominum Bisiaci amodò non signentur. 15. Item concordatum est quòd litteræ Domini Baugiaci confectæ super conventionibus  gardis Pristiaci,  Bisiaci, inviolabiliter observentur. 16. Item concordatum est, quòd Celerarius Trenorchiensis,  Prior de Villario, qui pro tempore fuerint, in hominibus suis delinquentibus in terris,  suis mansis existentibus in terra Baugiaci, omnimodam juridictionem habeant  cognitionem, exceptis viis publicis, villis franchis,  aliis criminibus quibuscumque quæ mutilationem membrorum, vel ultimum supplicium infligunt, vel infligere possunt: in quibus casibus exceptis juridictio, cognitio,  punitio ad Dominum Baugiaci plenariè pertinebunt: hoc salvo quòd bona damnati ad mortem tam mobilia quàm immobilia, ad dictos Priorem,  Celerarium pertinebunt. De adulteriis verò hominum Prioris de Villario,  Cellerarii Trenorchiensis, adulterantium in terris eorumdem, ita est concordatum, quòd cognitio eorum  punitio, ad dictos Priorem,  Celerarium debent pertinere,  nos Dominus Baugiaci in eis nihil possumus reclamare. De appellationibus verò hominum Prioris Bisiaci,  Prioris de Villario,  Celerarii Trenorchiensis interpositis à sententiis eorumdem, non ad nos Dominum Baugiaci, sed ad nos Abbatem appellabitur. De juridictione verò cimiteriorum nihil est immutatum. 17. Concordatum est etiam, quòd nos Dominus Baugiaci assideamus  assignemus domui de Chevroux, septem libras viennenses annui redditus, in recompensationem terrarum dictæ domus, quas stagnum nostrum de Chevroux occupavit. 18. Item concordatum est, quòd nos Dominus  Domina Baugiaci,  hæredes seu successores nostri, non possumus petere de cætero aliquam pecuniæ quantitatem, occasione cessationis solutionis septem librarum matisconensium non levatarum multis temporibus à nobis  prædecessoribus nostris, de summa viginti-sex librarum matisconensium nomine tailliæ pro garda, contentatum in litteris super garda Bisiaci confectis;  quòd tenor dictæ litteræ sigillis dictorum Abbatis  Conventus sigillatæ,  super dicta garda Bisiaci confectæ, suam habeant de cætero roboris firmitatem. 19. Concordatum est etiam quòd super dictis septem libris matisconensibus de summa dictarum viginti-sex librarum matisconensium nobis Domino  Dominæ Baugiaci debitarum pro garda Bisiaci, ubi  qualiter de cætero levari debeant, per probos viros hinc indè electos de plano cognoscatur,  etiam decidatur. Super mansis verò Bisiaci de garda nostra Domini Baugiaci, vel parte eorum, vacantibus vel vacante, tenor litteræ super garda Bisiaci confectæ pleniùs observetur. 20. Item concordatum est, quòd nos Dominus  Domina Baugiaci, pro nobis  gentibus nostris, faciamus  emendemus dicto Domino Abbati, de bobus, roncinis,  aliis pignoribus captis apud Pristiacum, Caprosium  Bisiacum, seu alibi, de bonis  rebus dictorum Abbatis  Conventûs, seu hominum suorum, usque ad tempus confectionis præsentium litterarum, quidquid per reverendum in Christo Patrem Dominum Petrum Dei gratiâ Matisconensem Episcopum fuerit ordinatum. Item sciendum est, quòd usagio dictæ tertiæ partis nemorum prædictorum, prout limitata est de consensu nostro omnium partium prædictarum, quæ limitatio talis est,  distincta per lapides  per cruces. In nemore de Juchaut,  21. Item concordatum est quòd de omnibus damnis  injuriis hinc indè illatis usque ad tempus confectionis præsentium litterarum sit de cætero pax  finis, hiis tamen salvis super quibus dictus Dominus Episcopus Matisconensis debet ordinare, prout superiùs est expressum omnes autem conventiones  concordias superiùs nominatas,  earum singulas promittimus nos prædictus pro nobis  successoribus nostris  nos frater Renaudus Hostelatius Trenorchiensis,  frater Humbertus de Symoyriaco Prior de Stella, Procuratores Prioris  Conventus Trenorchiensis procuratorio nomine eorumdem,  in animas eorumdem præfatis Domino  Dominæ:  nos præfatus Dominus  Domina Baugiaci, pro nobis  hæredibus seu succesforibus nostris, per juramenta nostra super sancta Dei Evangelia corporaliter, præfata à nobis omnibus superiùs nominatis,  per stipulationem solemnem, firmiter tenere,  inviolabiliter observare, videlicèt nos præfata Domina pro posse nostro, nec contravenire per nos vel per alium, facto vel verbo, in judicio vel extra judicium, nec contra venire volenti præbere consensum, immo nos apponemus pro viribus contra omnes. Promittimus etiam nos Dominus  Domina modo prædicto dictis Abbati  Conventui, quòd prædictas conventiones  concordias faciemus à Castellanis,  Præpositis nostris, ac aliis officialibus seu servientibus nostris,  hominibus castellaniæ Cuysiriaci, præter illos qui superiùs sunt excepti, firmiter observari. Volumus autem  concedimus nos Dominus  Domina Baugiaci supradicti, quòd venerabiles viri Lugdunensis, Cabilonensis,  Matisconensis Officiales quorum juridictioni  potestati nos  nostros subjicimus in hac parte si nos defecerimus in observatione prædictarum conventionum, vel alicujus ipsarum ipsi compellant nos  nostros hæredes seu etiam successores, per censuram ecclesiasticam in personas nostras,  per interdictum in terras nostras, ad observationem omnium  singulorum præmissorum. Hoc tamen acto  concordato, quòd nos præfatus Dominus Baugiaci non possimus excommunicari vel interdici, per dictos Officiales vel aliquem ex ipsis, quamdiu erimus absentes per unam, dictam extra terram nostram Baugiaci, nisi præventi essemus monitione vel citatione:  quòd super emergentibus quæstionibus circa prædicta vel aliqua de prædictis, Procurator vel deffensor noster Domini  Dominæ Baugiaci,  hæredum seu successorum nostrorum admittatur ad jurandum; vel quòd mittatur ad nos principales tanquam ad egregias personas, ad recipiendum juramentum nostrum, vel successorum nostrorum, si hoc maluerit Procurator dictorum Abbatis  Conventus. Ita tamen quòd de plano  sine strepitu judicii in hujusmodi quæstionibus procedatur. Volumus autem  concedimus nos præfati Dominus  Domina, quod Baillivus Matisconensis qui pro tempore fuerit, si contingat nos sustinere sententiam excommunicationis, vel interdicti in terram nostram per duos menses, siquam super prædictis fieri contingeret, compellat nos,  hæredes seu successores nostros, ex tunc in anteà ad observationem omnium  singulorum præmissorum:  quoad casum præmissum supponimus nos,  nostros, ac etiam terram nostram, juridictioni  potestati Domini Regis Franciæ,  Baillivi supradicti. Super hiis autem omnibus universis  singulis, renunciamus nos omnes prædicti, Abbas  Procuratores pro nobis  successoribus nostris, Dominus  Domina pro nobis  successoribus nostris, ex certa scientia,  sub præstitis juramentis, omni exceptioni doli metus  in factum, conditioni sine causa minoris ætatis beneficio cujuslibet restitutionis in integrum subsidio, privilegio dotis  hypotecæ, vel etiam juridicenti subjicientem se alienæ juridictioni ante litem contestatam posse pœnitere, utriusque juris auxilio canonici  civilis, omníque actioni  exceptioni juris  facti quæ nobis  nostris adveniendum contra prædicta, vel aliquid de prædictis, possent competere vel prodesse: juri etiam dicenti generalem renuntiationem non valere in quorum omnium robur  testimonium nos Abbas  conventus prædicti pro nobis, Priore,  Cellerario prædictis:  nos Dominus  Domina Baugiaci supradicti, sigilla nostra præsentibus duximus apponenda rogantes prædictos Officiales Lugdunensem, Cabilonensem,  Matisconensem, ut sigilla sua vel curiarum suarum præsentibus litteris apponant. Rogamus etiam sigillum Regis Franciæ in Baillivia Matisconensi præsentibus litteris apponi, unà cum sigillis prædictis. Et nos præfati Officiales in quorum præsentia prædictæ partes confessæ sunt, omnia præmissa  singula esse vera,  juraverunt omnia  singula, prout superius expressa sunt, se attendere  servare, sigilla curiarum nostrarum:  Reynaudus de Villareys Canonicus Matisconensis tenens sigillum Regis Franciæ in Baillivia Matisconensi, nos ipsum sigillum ad preces  ad instantiam omnium prædictarum principalium personarum nobis dictis Officialibus oblatas per easdem principales personas,  ad preces dictarum principalium [...]