Notum sit omnibus tam futuris quam presentibus quod ego Hugo comes Trecensis dedi Deo et sancte Marie Molismensis ecclesie, necnon et Sancto Theobaldo, ubi mansionem habebant monachi Molismenses secus ecclesiam in honore sancti Theobaldi fundatam, terram citra et ultra viam que vulgo vocatur Chiminus, in circuitu cum appendiciis suis, in latitudine quidem usque ad arborem que vocatur pirus miritellus, ubi est quasi terminus et divisio via que ducit ad prata, in longitudine vero ab eadem via versus Grandem Boscum et Triginta Perticas. Cujus loci et terre donationem per circuitum ita liberam et quietam dedi, sicuti et ego libere possederam et quiete, concedens ut nec ego nec heredes mei aliquam inibi ulterius consuetudinem habeant vel justiciam, nil omnino michi vel heredibus meis ibi retinens. Quin etiam de silva mea dedi ad usus monachorum, in loco dicto manentium, quantum scilicet in posterum eis opus fuerit sive ad hospitandum sive ad calefaciendum. Dedi quoque eisdem monachis pro anima mea molendinum ibi prope, et terram de Campo Baonis, sicuti eam jussu meo diviserunt Rainaldus prepositus, Robertus de Insulis, quam iterum Theodericus prepositus et Robertus diviserunt, ministrariis de Rumiliaco presentibus, Gisone, Dodone, Ermodo, Rojoldo, quia ad potestatem de Rumiliaco pars ejusdem terre pertinebat et pars ad potestatem de Insulis: que divisio facta fuit per locum ubi sunt tres quercus. Dedique eis insulam de Trunculo, sicut eam eatenus quiete possederam. Adhuc autem volens eorum augere beneficia, consentiente uxore mea Constancia, Philippi illustris regis Francorum filia, cum consilio baronum meorum, terram dominice culture que fuerat eatenus juris comitissarum Trecensium, inter fluvium Sequanam castrumque de Insulis interjacentem, eis dedi perpetuo possidendam. Iterum honestatis eorum intuitu ipsos a prefato loco Sancti Theobaldi removi, ponens eos in loco honorabiliori, in castro scilicet Insularum, in ecclesia Sancti Petri ad manendum. Dedi etiam eis molendina duo eidem castro proxima, secus viam publicam in una area sita, nichil omnino michi super hiis retinens. Sane in terra Montis Ansberti talem eis in posterum contuli libertatem, ut, si quando alienigene quilibet, quos albanos vulgariter nuncupant, locum jamdicti montis inhabitare voluerint, dummodo cum ministrariis meis pactum nullum inierint, sicut liberi venerunt, sic monachis memoratis serviant; et si secum aliquid adduxerint aut ibi acquisierint, salvum sit et absque meorum inquietudine permaneat. Similiter et de propriis consuetudinariis concessi ut, si qui eorum aliquid causa salvationis ad memoratum locum adducentes attulerint, salvis consuetudinibus et redditibus meis integrum et a servientibus meis illesum existat. Donavi preterea sepedictis monachis, ad piscandum sibi, omnes aquas meas cum piscatore, et terram super aquam Maogniam, quam quidam Arverius excolebat, et sextarium unum frumenti de arpento vinee a quodam Wineberto, pro filio suo inibi monachando, publice ipsis ac sollempniter concesso cum homine uno Amaurico nomine et terra sua, cujus donationem, quamvis ad meum proveniret feodum, laudare non recusavi. Addidi etiam eis aulam meam liberaliter donans, et aream ubi sita est cum propria camera mea. Concessique eis libere ac quiete in perpetuum possidere universa que de meo fuerint feodo eis collata in posterum, vel ipsi quibuslibet modis justeque sibi poterunt acquirere. Laudavi nichilominus donationem cujusdam Roberti supradictis monachis publice factam, quem in suum receperant monachum, quam etiam frater ejus nomine Walterius Robertusque nepos ipsius concorditer laudaverant: terram videlicet de Spineto, terram de Juneio, terram quoque de Monte Ansberti et quamdam graveriam ultra Maogniam citra ulmos, pratum quoque de Especheyo cum vineis suis de Bulliaco, et Curmollum quemadmodum ipse eum tenuerat. Item concessi eis habere in castro de Insulis proprium furnum bannalem, sicut ego et antecessores mei ibidem hactenus habuerunt, ita videlicet ut nemo alium in eodem castro de Insulis deinceps furnum habeat nec alium in loco eis contiguo ad gravamen eorum ullo modo construere presumat. Insuper dedi ipsis piscatores duos, Willermum scilicet et Alsendum de Corjoleniis cum filiis eorum omnibus et filiabus, et michi aut heredibus meis nichil exinde retinui omnino. Hec itaque universa, sicut per ordinem diligenter conscripta habentur et tam a me ipso quam a dictis hominibus meis sollempniter collata sunt, sepedictis monachis, ut magis in posterum rata permaneant et inconcussa, sigilli mei autentica et publica impressione curavi diligenter et sollemniter confirmare. Hujus rei testes existunt: Willelmus venerabilis episcopus Cathalanensis, Gosbertus Rufus senescallus meus, et multi alii. Actum hoc et publice confirmatum anno ab incarnatione Domini M°. XC°. VII°.