Ego Henricus, Dei gratia Augustudunensis episcopus, tam futuris quam presentibus notum facio quod Richardus de Curte Rabodi, gravi apud Fontenetum monasterium infirmitate detentus, mortemque sibi suspicans imminere, divine tandem visitationis inspiratione compunctus, quia ejusdem loci fratres diu multumque vexasset satisfacere statuens, dedit eis pro anima sua et antecessorum suorum quicquid ipsius erat in loco, qui Curtresum dicitur, juxta quod subscripti declarant termini, a rupe videlicet que ad Ulmum Sebaldi incipit usque ad boscum episcopi et rivum Jalegni, itemque Arvio sicut ipse fluit usque ad viam publicam; a via autem sicut ipsa ducit, usque in fines Marmanie. Porro ab ipsis finibus per rupem quamdam nativam que est in cumba cui nomen Vellamontosi usque ad prefatam ulmum Sebaldi. Dedit preterea quicquid illius erat alodii in villa seu finibus Fraxini, chasamentum quoque cum a dominis tunc adquirere poterunt. Dedit etiam de adjacente abbatie foresta ligna ad calefaciendum perpetuo furnum necessaria. Huic donationi ejus testes affuerunt qui subnotati sunt: Andreas Montis Barri dominus, Vido de Venerri, Rogerius patruus ejus: Viardus, Oliverii filius, Symon de Curtengi, Hugo de Plaaneto, Bernardus Narjouz, Calo de Grinum, Bernardus Braibanzuns, multi que alii qui ad eum visitandum convenerant.