Ego Hugo, dux Burgundie, notum facio tam presentibus quam futuris quod cum Gilo, Belnensis archipresbiter, in morte sua dedisset canonicis ecclesie Beate Marie de Belna, omnes vineas quas apud Pomarcum habebat, suggestum est michi in eisdem vineis aliquid juris me habere. Inquisita vero diligentius et cognita veritate, jam dictas vineas prefatis canonicis, ne anime mee periclum incurrere absolute reliqui, cognoscens memorati Gilonis donationem rationabiliter factam fuisse, post modum ante ipsi canonici easdem vineas in vita mea possidendas, michi concesserunt, ita quod quamdiu viverem, singulis annis duos modios vini pro investitura vinearum ipsis canonicis redderem, et post obitum meum sepedicte vinee in proprietate canonicorum Belnensis, cessante omni contradictione, perpetuo possidende redirent. Hujus rei testes sunt: Robertus, Belnensis decanus; Renaldus de Malmont; Nicholaus, meus capellanus; Renaldus de Corbertaut; Robertus Sesquallus; Robertus, capellanus Belnensis, canonici; Girardus de Reon; Willelmus d’Urgens; Stephanus de Sisseio; Seguinus de Voleniaco; Galterus de Corbertaut; Jocerannus Sesquallus, milites; Petrus, portarius Belnensis, prepositus; Robertus de Chaudeniaco, cellerarius meus; Lambertus Esperites. Ut autem istud perpetuis temporibus firmum habeatur, presentem cartam sigillo meo communiri precepi. Actum est hoc Belne, anno verbi incarnati M°C°LXX° tercio.