Anno Dominicæ incarnationis millesimo centesimo septimo, medio mense augusto, indi[c]tione Xa Va. Ego, in Dei nomine, Contissa, veste velaminis sanctæ religionis induta, et relicta quondam Azonis, qui fuit dictus Crassus, de civitate Mediolanensi, quæ professa sum lege vivere Romana, presens, presentibus dixi: «Dominus omnipotens ac redemptor noster animas quas condidit, ad studium salutis semper invitat, et ideo ego quæ supra Contissa volo et judico seu per hanc paginam ordinationis meæ inviolabiliter confirmo, ut omnes res territoriæ juris mei, quas habere visa sum in loco et fundo seu monte qui dicitur Brianza, ad locum ubi dicitur Infigina, presenti die et hora deveniant in jure et proprietate monasterii æcclesiæ Beati Petri apostoli, quod est constructum et ædificatum in loco qui dicitur Cluniea, in quo scilicet loco, de suprascripto loco Brianza ad jam dictum locum qui dicitur Infigina, ego que supra Contissa volo et dispono edificare seu ordinare æcclesiam unam in honore beati confessoris Nicholai et cellam unam juxta ipsam ecclesiam, que amodo et deinceps ipsa æcclesia et cella semper sit sub cura et regimine seu potestate et defensione ipsius monasterii et æcclesiæ Sancti Petri, que dicitur in Cluniea, sine regimine et potestate alicujus cellæ, sed semper ipsa ecclesia et cella predicti Sancti Nicholai una cum jam dictis omnibus rebus territoriis specialiter permaneat in potestate et regimine seu defensione ipsius monasterii Sancti Petri: eo tamen ordine, ut monachi et officiales ipsius æcclesie Sancti Nicholai habeant et teneant predictas res omnes quæ superius leguntur, faciendum exinde de frugibus et reditibus, qui de ipsis rebus annualiter exierint, ad eorum communem utilitatem quodcumque voluerint; ita tamen ut jam dicti monachi et officiales ipsius æcclesiæ seu celle Sancti Nicholai qui nunc et in perpetuum in eadem ecclesia seu cella fuerint, persolvant annualiter fictum pro benedictione, pro ipsis rebus, argenti denarios Mediolanenses solidos quinque ad partem ipsius monasterii Sancti Petri, quod dicitur in Cluniea, pro mercede et remedio anime meæ, quæ supra Contissæ et ipsius quondam Azonis, qui fuit vir meus, quia decrevit mea bona voluntas; et nec mihi liceat amodo ullo tempore nolle quod volui, sed quod a me hic semel factum vel conscriptum est inviolabiliter conservare promitto, cum stipulatione subnixa. Actum in suprascripta civitate Mediolanensi. Signum manus suprascriptæ Contissæ, quæ hanc cartam judicati ut supra fieri rogavit. Signum manuum Alexandri et Arnaldi germanorum, lege vivencium Romana testium. Signum manuum Arderici et Nazarii atque Maifredi testium. Ego Anselmus judex interfui et rogatus subscripsi. Ego Ardericus notarius sacri palacii scripsi, post traditum complevi et dedi.