Præsentibus litteris notificamus, quod Domn. Hugo de Beria Stephanum cum suis heredibus sancto Petro, et Besuensi Ecclesiæ dederit. Post cujus mortem Hugo de Magne cum Aldone fratre suo, qui de filia ipsius Hugonis de Beria orti fuerant, cœperunt prædicti Stephani filios proclamare, nolentes adquiescere, nec laudare, quod avus eorum Hugo eos dedisset. Quapropter cognitum examen quod sibi judicatum fuerat, manu tulerunt, Quod Domn. Hugo avus eorum totum quod in patre suo, et in heredibus suis habebat, Deo, et sancto Petro dedisset. Prædictus vero Hugo, qui calumpniabatur eos, videns querimoniam suam adnullatam, injuste eos proclamasse, concessit Deo, et sancto Petro, ponens per librum super Altare in Besuensi Ecclesia. Præsentes qui adfuerunt hujus rei testes idonei sunt, Haymo, Odo Malenutritus, Haymo Strabus. Et de nostris, Vidricus Abbas, Nerduinus de Asperomonte, Poncius de Silvinne, Ulricus de Renavis. De Laïcis Berno, Petrus de Paulus, Humbertus dives. Cum hoc laudassent apud Besuam prædictus Hugo cum Aldone fratre suo, statuerunt diem, quo hæc matri suæ et uxore facerent laudare; quo die affuit Pontius de Silvinne Monachus apud Magne, et laudavit coram eo mater Hugonis, et uxor, et unicus ejus juxta Capellam ligneam, præsentibus Hugone, et Aldone, et Haymone Columba, Odone Malenutrito, Hugone Columba, et Ulrico de Angele.