Poncius Prior Gigniaci, Joserannus de Sandrediis, Guillelmus de Coloniaco Archipresbyteri, omnibus ad quos præsentes litteræ devenerint, salutem in Domino. Universitati vestræ notum facimus, quòd cùm querela interesset inter Abbatem Trenorchiensem Guichardum nomine,  Conventum ejusdem loci ex unâ parte, Guillelmum Custodem S. Stephani Lugdunensis ex alterâ, super dono Ecclesiæ de Cavannis, quam dictus Abbas dederat Johanni de Sarciaco Archipresbytero Balgiaci, de mandato venerabilis Patris R. Lugdunensis Archiepiscopi, apud Pontem-vallis pariter accessimus, super quæstione donationis dictæ Ecclesiæ diligentiùs quàm potuimus inquisitionem facientes. In primis igitur tenorem privilegiorum Romanorum Pontificum quæ secum dictus Abbas attulerat, scilicèt Calixti II. Innocentii II. Adriani IIII. diligenter inspeximus, verbo ad verbum legentes;  dictam Ecclesiam inter alias in Lugdunensi diocesi constitutas, Ecclesiæ Trenorchiensi reperimus confirmatam. Postmodùm verò testes  attestationes quæ subsequuntur audivimus,  examinando diligenter ad petitionem  instantiam dicti Abbatis, præsente procuratore Guillelmi Custodis Lugdunensis, præsenti paginæ fecimus annotari. Oggerius de Sancto Benigno Presbyter juratus dixit, se audivisse à Guichardo Preverau, quòd idem Guichardus habebat Ecclesiam de Chavannis ab Ecclesiâ Trenorchiensi,  vidit eum tenere Ecclesiam in pace, sine contradictione Ecclesiæ Lugdunensis. Vidit etiam quòd post decessum præfati Guichardi, donata fuit Ecclesia de Cavannis Bernardo Creu à Priore Balgiacensi,  confirmata ab Abbate Trenorchiensi,  ex tunc pacificè possedit quandiù vixit sine contradictione. Requisitus de tempore dixit, quòd xl.  III. anni,  eò ampliùs elapsi sunt ex quo fuit donata Ecclesia dicto Bernardo. Dixit etiam quòd X. de Cavannis sunt Ecclesiæ Trenorchiensis,  quòd Milites de Cavannis sepulturam suam habent penès Ecclesiam Trenorchiensem,  pro parochianis ejusdem Ecclesiæ se gerunt,  Ut autem hæc memoriale perpetuum,  perpetuam habeant recordationem, sigillis nostris præsentem paginam in signum veri testimonii, duximus roborandam. Actum anno Domini millesimo CC. nono X. mense Novembri. Il pendoit autrefois trois sceaux. Un vieux parchemiu fait mention qu’Alard, Menerius son frere, Eldeardis leur sœur, Locelmus monachilem habitum suscipiens, Emma  Berna,  filii earum Bernardus  Lætoldus, Miles nomine Vicardus de Cavannis, Miles nomine Guilelmus de Cavannis, Dalmatius de Cavannis Miles frater Umberti  Wilelmi,  ipsis laudantibus, Arnulfus cognomento Ferus,  Umbertus Miles de Cavannis, dederunt partem suam quam habebant in Ecclesiâ de Cavannis, la plûpart pour leur sépulture dans l’Abbaïe.