Anno Domini millesimo trecentesimo sexagesimo octavo statuta, etc. 1.  In primis, ut in omnibus actibus et concessionibus quibus per Ordinem universum agendis et fiendis cessis damnandae ambitionis improbitas et detestandae simoniae labes radicitus extirpetur, generale Capitulum pie statuit, ordinat et diffinit ut quotiens alicui monasterio ipsius Ordinis dari, legari, offerri vel relinqui a quibuscumque personis bona temporalia contigerit, ac continget, missae vel alia suffragia spiritualia sive bona a dicto monasterio cui talia dona oblata legata vel relicta fuerint, occasione huiusmodi hiis qui ea contulerunt, obtulerunt vel legaverunt, ac eorum heredibus in perpetuum vel ad vitam nullatenus deducantur ; seu etiam sub obligatione, conditione ac modo approprientur vel repromittantur aliquali ; sed ubi missarum vel spiritualium bonorum ac suffragiorum bonorum concessiones fieri contingent sincera et pura fiant devotione sub forma inferius annotata, quae in concessione talium teneatur perpetuo et observetur per Ordinem universum.  Visuris praesentes litteras, visuris ac audituris. Nos frater talis, abbas monasterii totusque eiusdem loci conventus Cisterciensis Ordinis, talis dioecesis. Notum facimus quod talis fervore sincerae devotionis accensus in honorem Dei et Beatae Mariae omniumque sanctorum ad sustentationem et augmentationem divini cultus, de bonis temporalibus a Deo sibi collatis, Deo et Beatae Mariae nobisque et nostro monasterio in puram ac liberam eleemosynam dedit seu devote obtulit perpetuo cum effectu quem per efficacem experientiam sentimus et reputamus nobis et dicto monasterio nostro fuisse et esse plurimum fructuosa. Nos devotionis eius puritatem propensius attendentes affectantesque quantum possumus ipsum cum dignis et devotis prosequi favoribus, ut tenemur, statuimus et ordinamus volumusque, ac pure et libere concedimus unam missam perpetuam vel talia etiam in perpetuum ad vitam praedicto N. benefactore nostro eiusque praedecessoribus, successoribus et devotis, pro ipsorum remedio animarum et salute fore deinceps in dicto nostro monasterio celebrandam, dum tamen nostri generalis Capituli assensus et consensus accedat. Datum, etc.  Conferentes quoque vel collaturi dicta bona ipsis locis Ordinis modum loquendi teneant infra scriptum ; qui, datis vel oblatis per eos de bonis suis, ante donationem vel oblationem, seu in ipsa donatione vel oblatione aut post, requirant et supplicant humiliter et devote religiosis monasterii cui sic sua contulerunt aut offerunt ut ipsos in divinis suffragiis associare velint et pro eis et pro eorum praedecessoribus, successoribus et devotis attenta oblatorum qualitate et quantitate monasteriique possibilitate unam missam vel prout voluerint supplicare cum devotione debita celebrari. 2.  Item, cum exiit perversorum effrenata malitia ut non solum prohibitione superiorum non sint contenti, sed etiam suis constitutionibus poenae debitae apponantur ut per institutionem poenarum ad observationem statutorum coarctentur subditi, et a transgressione damnabili arceantur ; sed cum ab antiquo fuerit per generale Capitulum institutum ut nulla persona quae non esset de legitimo thoro procreata vel de cuius dispensatione non liqueret, aliqualiter reciperetur vel admitteretur ad nostri Ordinis habitum regularem ; quod statutum dicitur in nonnullis monasteriis Ordinis utriusque sexus huc usque minime custoditum, in totius Ordinis damnum, opprobrium non modicum et gravamen, cum per ineptitudinem talium personarum quae de facili turpitudines imitantur, in fama laesiones et in bonis dispendia gravissima Ordo sit oppressus. Huic morbo tam pestifero salutiferum remedium cupiens adhibere Capitulum generale antiquum statutum innovans districtissime inhibet omnibus abbatibus et abbatissis Ordinis universi, ne aliqua persona quae non sit legitimi thori, vel cum qua non fuerit per Sedem Apostolicam dispensatum de cetero ad habitum quemcumque Ordinis regularem recipere seu admittere audeant vel praesumant. Abbates vero et abbatissae tales scienter recipientes vel huiusmodi receptos praebentes consensum, vel ut tales recipiantur procurantes, sententiam excommunicationis incurrant ipso facto, a qua non possunt absolvi nisi in mortis articulo per Capitulum generale. 