[Innocentius Episcopus servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Archiepiscopis et Episcopis, in quorum Diœcesibus Monasteria, Prioratus, Grangiæ, Domus, et possessiones Monasterio Cluniacensi subjecta consistunt, salutem et Apostolicam benedictionem. Quantò amplius esse debetis justitiæ zelatores, tantò magis vos dedecet facere fraudem legi, et præsertim in Apostolicæ sedis injuriam et contemptum. Sanè dilecti filii ...... Abbas, et Conventus Cluniacensis Monasterii gravem nobis querimoniam obtulerunt, quod quidam vestrum et eorum officiales, cum in eos, et Monasteriorum, ac Prioratuum ipsis subjectorum Monachos non possint excommunicationis et interdicti sententias proferre, eo quod super hoc Apostolicæ sedis privilegiis sunt muniti; in eos, qui molunt in molendinis, vel coquunt in furnis eorum, quique vendendo seu emendo, aut aliàs eis communicant, sententias proferunt memoratas: et sic Apostolicorum privilegiorum non vim et potestatem, sed sola verba servantes, dictos Abbatem et Conventum, et eorum Monachos et fratres, tam in dictis Monasteriis et Prioratibus, quàm Grangiis et Domibus aliis Monasterio ipsorum subjectis morantes quodammodò excommunicant, dum eis alios communicare non sinunt: ex quo illud evenit inconveniens, ut ipsi quantum ad hoc judicentur judicio Judæorum, et qui eis communicant in prædictis majorem excommunicationem incurrant, quàm etiam excommunicatis communicando fuerant incursuri. Nolentes igitur hæc crebris ad Apostolicam sedem clamoribus jam perlata ulterius sub dissimulatione transire, vobis universis et singulis ad instar piæ recordationis Gregorii Papæ prædecessoris nostri per Apostolica scripta mandamus, quatinus hujusmodi sententias in fraudem privilegiorum nostrorum de cætero non feratis: quia, si super hoc ad nos denuò clamor ascenderit, non poterimus conniventibus oculis pertransire, quin promulgatores talium sententiarum severitate debita castigemus. Datum Lugduni VI. Kalendas Octobris Pontificatus nostri anno III.]