IN NOMINE DOMINI. Ad summam pacem quae Christus est, pervenire non potest qui inter se et proximum pacem temporalem querere atque observare equitatis jure non studet. Eapropter ego Guillelmus, comes Nivernensis, quieti Pontiniacensium monachorum in posterum providens, terras quasdam, partim censuales, partim dominicatas, quae Pontiniacum atque Lagniacum interfacent, de quibus etiam in ipso castello aliquantulum habetur, inter me et ipsos, per Acardum vicarium et Ebrardum prepositum aliosque servientes meos commutare precepi, scilicet ut monachi meas quae propinquiores erant monasterio ipsorum acciperent et suas quae in castello aut prope castellum sunt, pro vitanda inquietatione secularium, mihi concederent. In hac autem cambitione censualium terrarum census par pro pari commutati sunt; terrarum vero dominicatarum commutatio similiter pro se ipsis facta est. Statuimus etiam ut preter viam que a novo ponte versus Autissiodorum atque Silliniacum designata atque directa est, nulli aliam a Lagniaco Castro versus Pontiniacum facere liceat nec clausuras ad obstruendos alios aditus a prefatis monachis factas quisquam rumpere aut destruere presumat. Que quidem commutatio suprascriptorum atque statutum a filio meo Rainaldo [fº 13, 1re col.], laudata sunt et, ut futuris temporibus inviolata permaneant, sigilli mei impressione et presentis scripti annotatione corroborata atque confirmata sunt. Actum Lagniaci, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº XLº, Innocentio secundo papa, Ludovico Francorum rege et Aquitanorum duce. Testes sunt: Stephanus abbas Regniacensis, Milo Lagniacensis decanus, Seguinus de Tornella, Seguinus Grossus, Arnaudus de Tociaco, Joscelinus de Penron, Brianz den Luci, Gaufridus Farinardus, Achardus vicharius, Ebrardus prepositus et Poardus, frater ejus, Guido major, Guido de Tornodoro.