Recto et provido consilio, non virtute potentie, sed ratione justicie, factoribus diaboli rectores sancte ecclesie decreverunt resistere, dum predia et reliqua bona, a fidelibus in stipendiis Deo famulantium tradita, scriptis memorie studuerunt commendare et testibus idoneis roborare, ne aut datoribus qualicumque commento vel occasione liceat denegare, aut heredibus post obitum parentum possibilitas sit defraudare. Quocirca nos quoque monachi Molismenses hanc paginulam pro signo justicie (fieri) studuimus, die qua domnus Waldricus de Toillion, ut filius suus Lambertus nomine Dei et sancte Marie monachus fieret, impetravit. Dedit ecclesiam de Crais, medietatem quoque decimationis, quam in suo dominio tenebat, reliquam vero partem post mortem filiarum suarum, que moniales erant; atriumque supradicte ecclesie cum omnibus appendiciis suis, ita tamen ut violentiam vel infracturam factam in atrio, si monachus ipse emendare non valeret, ipse aut heres suus, vice monachi Molismensis, justiciam faceret, summamque vademonii monacho redderet, nec ob hoc ipse aliquid acciperet. Dedit etiam de terra sua quantum duobus aratris excoli posset, unde nec tercias nec jus aliquod ipse, vel aliquis post se, requireret. Nemus insuper suum in omni usu, in edifficiis construendis, in porcorum domesticorum pastu et lignis ad comburendum Sancte Marie Molismensi et monachis ejus concessit: si quos tamen monachus extraneos conduceret porcos, inde ipse medietatem juris, dominus vero castri reliquam haberet. Dedit quoque capitalem censum quem tenebat de hominibus sancti Germani, corvatam etiam totius ville aut parochie. Hujus autem doni superius scripti quod Waldricus fecit, testes sunt: Wido de Tollion et Renaldus Pullus sororius ejus, et Raynardus ad Barbam, et Galo de Alingis et Robertus major, et Benedictus et Bernuinus filius suus, et Walterius Tirel. Walterius, major natu filius ejus, dedit pro vestitura fratris sui Lamberti Robertum servum suum de Segni, et pro matre sua, quam in prebenda et societate Molismensium fratrum posuit, tradidit silvam que Castellum vocatur, ubi Martinus heremita morabatur, servos insuper Constancium, Tiescelinum cum sorore sua. Walterius autem postea, quia monachus, ut implevit, fieri cupiebat, dedit pro se agrum Randuini et dimidium molendinum, et Walterium vocatum Tirel cum omni domo sua. Doni autem quod Walterius filius ejus fecit, testis est Gosbertus de Fraxino.