Quoniam dicta, facta hominum, cum ipsis quoque hominibus, quotidie pergunt interire, juxta illud: «debemur morti nos nostraque,» cautum est a sapientibus ope quidem litterarum hujusmodi casibus posse et debere incurrere, æternæque memoriæ commendare. Sciant igitur omnes qui nati et qui nascituri sunt quod ego Odo, vicecomes Sancti-Florentini, annuente Agnete uxore mea, concedentibusque liberis meis Raherio, Hugone et Odone, et Hodierna uxore Raherii cum liberis suis, scilicet Odone, Hugone, pro anima mea, parentumque meorum, dono, trado et concedo Beato-Germano Autissiodorensi et Gervasio abbati, ejusque successoribus, capituloque ipsius loci quicquid in ecclesia Sancti-Florentini habeo et possideo. Præterea, ad majorem fidem et observationem hujus eleemosinæ meæ et ad majus remedium animæ meæ parentumque meorum, custodiam supradictæ eleemosinæ meæ, ad opus tantum et deffensionem B. Germani ab omni inquietatore retineo, remoto et deterso tam a me quam a meis hæredibus omni genere et specie et similitudine omnium exactionum. Et si forte, quod absit, evenerit aliquis de hominibus meis alicui vel monacho, vel homini Sancti-Florentini injuriam fecerit, prior loci præposito meo de minutis placitis monstrando clamaverit, et si infra quindecim dies præpositus meus justiciam non fecerit, extunc prior loci et monachi et homines justitiam suam, ubicunque et quandocunque voluerint seu potuerint, perquirant. Si vero ego ipse, aut milites mei, seu servientes mei injuriam aliquam aut priori seu monachis vel hominibus seu terræ Sancti-Florentini fecerimus, et si querela de censiva vel de feodo orta fuerit, de talibus enim placita in manu mea retineo, et infra quadraginta dies postquam monstratum fuerit præposito meo et præpositus meus mihi non mandaverit, nec a me vel ab homine quem loco mei ad justitiam faciendam misero emendatum fuerit, nisi legitimum..... ad castellariam Sancti-Florentini pertinens habuero quod rationabiliter monstrari possit, extunc de me et de hominibus meis justitiam suam quærant, sicut melius poterint. Et sicut ego Odo, vicecomes Sancti-Florentini, de me et hominibus meis intra castrum Sancti-Florentini monachis et hominibus eorum justitiam fecero nec ille cui causam meam tractandam commisero; sic, versa vice, monachi mihi et hominibus meis in curia Sancti-Florentini infra prædictum castrum justitiam fecerint. Et quicquid ego Odo, vicecomes, et hæres meus, sive homines mei in partem monachorum placitando acquisierimus, statutum est ab abbate Gervasio, capituloque suo firmiter teneri. Similiter quicquid monachi in me vel in hominibus meis placitando acquisierint, statutum est a me et ab hæredibus meis firmiter teneri. Ita vero hoc facimus ut ab hodierna die neque nos ipsi, vel ullus hæres germinis nostri, nostræ possessionis privata vel assumpta persona, præsentes vel futuri hæredes hoc præceptum nostræ auctoritatis invertere, calumpniare, aut placitis sibi inquietare vel usurpare ausu temerario, nequaquam valeant. Hoc autem factum est in præsentia Theobaudi Blesensis, comitis Sancti-Florentini, a quo possessio istius eleemosinæ movet, qui hanc eleemosynam nostram laudavit et concessit; et ut hæc rata et inconvulsa in perpetuum permaneat, hanc cartam sigilli sui auctoritate corroborari præcepit. Hanc etiam laudaverunt et concesserunt Mathildis, comitissa Blesensis et Henricus filius ejus. Hujus donationis et concessionis ante comitem Theobaldum testes fuerunt: Ursio de Fracte-Valle; Ebrardus, vicecomes Carnotensis, dominus Puteoli; Goscelinus de Aumello; Hilduinus de Vendo; Guillelmus Agnelinus; Petrus Laguma; Hugo Desire; Gaucius de Bernon; Petrus Bursaudus; ex parte monasterii Sancti-Germani, monachi: Gervasius, prior monasterii Meleredensis; Ogerius, decanus; Johannes, prior Sancti-Salvatoris; Hervinus Tribaudus de Castellione; Guido Crassus, laïcali: comes Pertici Guillelmus Goetus; Humbertus Paganus; Hugo de Brueria et filii ejus, scilicet Griferius et Matheus et Nicolaus; Stephanus Forrarius; Hugo de Tilio, Seguinus de Tolnela; Robertus, coquus comitis Nivernensis; Tembaudus, panetarius; Gaufridus.