Anno Domini millesimo trecentesimo decimo quinto statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, quaecumque persona Ordinis propter defectum victualium aut vestimentorum scienter ac malitiose a divino servitio se subtraxerit et ecclesiam intrare noluerit poena conspiratorum puniatur. Si vero defectus aliquis notabilis per negligentiam officialium administrantium et specialiter abbatis loci evenerit, punitio talis seu defectus vel negligentia usque ad visitationem sequentem differatur, et in visitatione, illi per quorum negligentiam aut malitiam defectus talis evenerit, secundum sua demerita absque fictione simulatoria puniantur. 2.  Item, quod ex gratia concessum non debet trahi ad perniciem, unde nullus praesumat defendere aut allegare septimanas consuetudinarias ad esum carnium esse debitivas et pro iure concessas. Sed tantum abbas gratiose personis indigentibus carnes poterit ministrare, cum sibi visum fuerit expedire, prout in regula continetur, qui vero dictam consuetudinem voluerit procaciter defendere tribus diebus uno eorum in pane et aqua poenitentiam peragat levis culpae. 3.  Item, ne ex receptione personarum emissarum monasteria nimis graventur, ordinat Capitulum ut ubi sunt viginti personae, unus hospes recipiatur, ubi vero quadraginta duo et sic deinceps usque ad centum. 4.  Item, Capitulum admittit quod bona terrae seu possessiones possint tradi saecularibus ad vitam seu ad firmam perpetuam, si ex tali locatione est, vel esse poterit, utilitas manifesta ; dictam autem utilitatem teneantur filii abbates patribus in visitationibus intimare. 5.  Item, abhorrenda temeritas improbitas sic quorumdam animos irretivit quod in tantam audaciae vesaniam prorumpunt, ut postposita paternali reverentia in abbates manus iniiciant violentas. Unde Capitulum ordinat quod quicumque monachus aut conversus hoc attentare praesumpserit, seu abbatem expulerit, vel ingressum negaverit vel detineri procuraverit, per se vel per alios, ubicumque et undicumque, publice vel privatim, per sententiam excommunicationis perpetualis carceri districtissime mancipetur nec relaxetur a carcere nisi per Capitulum generale. Qui vero iniuriosa verba seu minas abbati intulerint poenae conspiratorum debent per omnia subiacere, et haec diffinitio ad moniales extendatur. 6.  Item, cum commodum et profectus naturaliter debeant a patribus in filios derivari, statuitur ut nullus dispensationem super quocumque casu sine patris proprii licentia audeat impetrare, secus vero faciens careat impetratis. 7.  Item, qui abiecto iugo Ordinis per saeculum devagantur Ordinem dehonestando, abiecto vel non abiecto habitu, sive sit monachus, sive conversus vel monialis, per quinquennium privetur habitu regulari. 8.  Item, diffinitionem anno praeterito editam, quod abbates ad studia Ordinis sollemnia morandi gratia non accedant, nisi prius resignaverint abbatias, sic decrevit Capitulum generale temperandam, quod licentia domini Cisterciensis et quatuor primorum *cuiuslibet* in generatione sua proprii et patris abbatis assensu et voluntate conventus, nullus abbas existens ad standum in dictis studiis admittatur. 