Sacrosanctæ Dei æcclesiæ Sancti Petri Cluniacensis cænobii, ubi domnus Maiolus abbas preest. Ego, in Dei nomine, Stephanus concedo et dono, pro remedio animæ meæ et parentum meorum, aliquid ex rebus proprietatis meæ quæ ex majorum successione mihi obvenerunt. Sunt autem ipsæ res sitæ in comitatu Brivatensi et vicaria de Cantola, villa que dicitur Reilliacus, medietatem cum æcclesia quæ est dedicata in honore sancti Privati; omnia ad integrum quantumcumque ad ipsam medietatem aspicit ac pertinet, concedo et dono Deo et Sancto Petro, ad jam dictum cænobium Cluniaci, ea scilicet ratione ut quandiu ego Stephanus vixero, usum fructuarium possideam, et annis singulis, pro investitura, in opus Sancti Petri de vino optimo modium unum persolvam, et post obitum meum ad jam dictum locum res denominatæ in pace deveniant, nullo contradicente. Si quis autem, sive de heredibus meis, sive de extraneis, donationem istam calunniari presumpserit, auri libras quinque componat, et presens donatio mea omni tempore firma permaneat, constipulacione subnixa. Data in sabbato, mense decembri, regnante Lothario rege. Signum Stephani, qui cartam istam et scribi et firmari rogavit. S. Ermengardis, uxoris ejus. S. Rostanni. S. Conradi. S. Eldierii. S. Guillelmi comitis. S. Adeleidis comitissæ. S. Bertranni. S. Odilonis clerici, et aliorum. Leotherius scripsit.