Qvantum sublimitatem vestram diligamus, quantum actus vestros prosperari,  in Domino,  in seculo velimus, nouit ille qui nouit omnia. Audientes obitum filiorum vestrorum valde doluimus,  tam pro sospitate vestra, quam pro animabus illorum, Missas celebrari, orationes ad Deum fundi, eleemosynas fieri, in Conuentu nostro præcepimus. Non solum autem nunc, sed  sæpe diebus solemnibus,  maioribus capitulis nostris: inter alios reges, amicos  benefactores nostros, vestri memoriam frequentamus. De cætero notum facimus regiæ magnitudini vestræ, nos multum dolere de inimicitiis, quæ inter vos,  Dominum Regem Theutonicorum, seu Imperatorem Romanorum versantur. Multum enim tam ego, quam multi alij, discordiam illam sentimus obesse regnis Latinis,  Christianæ fidei propagationi. Nam cum multa, sicut frequenter audiuimus, augmenta Ecclesiæ Dei, bellica virtute vestra de terris inimicorum Dei, hoc est, Sarracenorum, proueniant: longe, vt credimus, maiora prouenirent, si firma pax,  concordia vos,  regem supradictum vnirent. Est  aliud quod longe magis accendit animos nostros,  animos pene omnium Gallorum nostrorum, ad amandam,  quærendam pacem vestram: illa scilicet pessima, inaudita,  lamentabilis Græcorum,  nequam Regis eorum de peregrinis nostris, hoc est exercitu Dei viuentis, facta proditio. Vt enim iuxta quod in mente mea video loquar, si necesse esset quātum ad Monachum pertinere potest, non recusarem mori: si mortem tantorum, tam nobilium, immo pene totius Galliæ  Germaniæ miserabili fraude extinctum florem, iusticia Dei per aliquem suorum dignaretur vlcisci. Neminem vero sub cælo Principum Christianorum video, per quem tam bene, tam congrue, tam efficaciter, sicut per vos, opus hoc tam sacrum, tam cœlo  terræ optabile, posset impleri. Nam per gratiam Dei, quod non adulans dico, iuxta quod ex præteritis operibus vestris,  ex verbis multorum coniicio: ad tantum bonum istud perficiendum, aliis Principibus,  animo sagacior,  opibus ditior,  virtute exercitatior,  ipso insuper loco propinquior estis. Exurge igitur bone Princeps, quod voce quidem mea, sed tam meis quam omnium votis dico: exurge in adiutorium populo Dei, zelare sicut Machabæi legē Dei: vlciscere tot opprobria, tot iniurias, tot mortes, tātum tam impie effusum sanguinem exercitus Dei. Paratus sum ego pro iam dicta pacis causa, mox vt se opportunitas præbuerit, Imperatorē supradictum adire:  adhibitis mecum quos potero, totis viribus, omni studio, de pace tam Deo amabili, inter vos  ipsum reformanda  confirmanda tractare. Rescribam Deo volente vobis statim post colloquium quod inuenero,  cuncta vobis literis patefaciam.