Anno Domini millesimo quadringentesimo septuagesimo tertio, statuta sunt haec apud Cistercium, quartadecima die mensis septembris, in eiusdem Cisterciensis Ordinis Capitulo generali. ORATIONES 1.   Pro sanctissimo … *etc. ut in anno* 1471. 2.   Praeterea pro serenissimo … *etc. ut in anno* 1472. 3.   Insuper pro burgensibus… *etc. ut in anno* 1449. 4.   Insuper pro pace … *etc. ut in anno* 1449. 5.   Demum pro felicis… *etc. ut in anno* 1470. [DIFFINITIO] GENERALIS 6.   Cum Ordo noster… contributionem novem millium florenorum… *etc. ut in anno* 1449. [ALIAE DIFFINITIONES] 7.   Non anxiari vehementer non potuit praesens generale Capitulum, pensatis et revolutis totius nostrae religionis sanctissimae maximis, prioribusque saeculis inauditis per diversa mundi climata ruinis, desolationibus et incommodis emergentibus, ex non minus flebiliter dolenda, quam maximo stupore horrenda plurimorum Ordinis monasteriorum alienatione, quae passim nedum personis alterius professionis, verum etiam indignis saecularibus et laycis nonnunquam regenda possidendaque committuntur, infractis per hoc multisque aliis occasionibus et modis, ac pene ad nihilum redactis libertatibus et privilegiis eidem Ordini a Sanctissima Sede Apostolica hactenus liberaliter indultis, proindeque religionis sanctimonia in perditionis laberintum deiecta. Tanto malo, tantoque imminenti periculo, ne Ordo in relapsum aut ruinam deveniat irreparabilem, praesens generale Capitulum, matura deliberatione praehabita, viribus sibi relictis providere cupiens, decernit statuto irrevocabili super remedio possibili, quamprimum fieri poterit, solemni legatione et ambassiata nomine Ordinis limina Apostolorum fore visitanda, ad hoc specialiter deputando reverendissimum dominum Cistercii, sibi adiunctis reverendis patribus de Claravalle pro monasteriis christianissimi regis Franciae, de Populeto pro monasteriis Hispaniae et vicinis, de Veterimonte pro monasteriis totius Germaniae, de Theoloco pro monasteriis patriarum illustrissimi domini ducis Burgundiae, s. th. pr., cum potestate assumendi alios Ordinis abbates, si praemissorum aliqui vacare non possent. Qui quidem dominus Cistercii huiusmodi legationis onus tandem acceptavit ; ut vero haec sancta et salubris cogitatio, utilissimaque conclusio ad effectum usque perduci valeat, cum totum concernat Ordinem, nec suppetant pecuniae communes Ordinis pro sumptibus necessariis dictae legationis, praesens generale Capitulum collectam seu gratiosum subsidium pro semel dumtaxat, usque ad summam sex millium ducatorum toti Ordini imposuit, distribuendam et dividendam omnibus et singulis eiusdem Ordinis monasteriis et prioratibus utriusque sexus, secundum possibilitatem et facultatem cuiuslibet ; cuius quidem distributionis assignationem faciet dictus dominus Cistercii, sive per provincias sive particulatim, prout melius videbitur, vocatis abbatibus de Firmitate et Theoloco, s. th. pr., de Sancto Sulpitio et de Lutzella, praefato autem domino Cistercii praesens generale Capitulum expressam dat auctoritatem compellendi in plenaria Ordinis potestate per se, seu per alium, omnes et singulos abbates et abbatissas, priores, officiarios et officiarias cuiuscumque conditionis existant, ad solutionem taxae sibi et suo monasterio, sive prioratui impositae, facta quoque dicta assignatione taxarum mittendi nuntios expensis Ordinis ubicumque duxerit mittendos pro levando huiusmodi subsidio seu collecta ; necnon constituendi et instituendi speciales commissarios et receptores per diversas mundi partes et provincias, quibus et eorum cuilibet dabit et dare poterit plenariam facultatem, vocatis vocandis, disribuendi [distribuendi ] taxas in generali impositas, et eis ad distribuendum diversis monasteriis commissas, ac etiam levandi dictum subsidium, valentes quoque quittancias dandi, renuentes autem et rebelles, seu in aliquo contradicentes, si quod absit, invenirentur, viriliter et indissimulanter compellendi per censuras Ordinis in locis et tempore per eosdem receptores congrue deputatis et deputandis, tam principale quam expensas, huiusmodi contradictionis seu rebellionis occasione factas aut fiendas, eisdemque commissariis seu receptoribus conferendi talem et consimilem potestatem et auctoritatem aliis committendi, ac insuper cogendi dictos receptores ad realiter et de facti dictas summas taxatas et impositas apportandum, deferendum et tradendum seu mittendum eidem aut eius certo mandato, in locis et temporibus eisdem per ipsum dominum Cistercii assignandis, cum fidelibus et debitis computationibus atque rationibus dictarum computationum in omnibus tenebuntur in particulari scribere et notare, quid et quantum a quolibet monasterio receperint ; quod si praemissa summa ad hoc tam salubre negotium pernecessaria, vel aliqua eius pars notabilis tempore opportuno assignando et praefigendo per dictum dominum Cisterciensem ad inchoandum dictum viagium in promptu haberi non potest, dat dictum Capitulum generale auctoritatem et posse praefato domino Cistercii moderno accipiendi nomine Ordinis sive ad mutuum sive ad usuram, si primum fieri non posset, usque ad complementum dictae summae sex millium ducatorum, vocatis tamen praedictis abbatibus aut eorum aliquo, necnon obligandi dictum Ordinem ad solvendum dictam summam sic, ut praefertur, acceptam seu accomodatam et arreragia, quae occasione eiusdem summae currere possent, de quibus omnibus et singulis praemissis informabit ipse dominus Cistercii ad integrum proximum Capitulum generale, cui dictum Capitulum generale promittit portare ipsum et suum monasterium indemnem et indemne ab omnibus expensis et damnis, quas et quae occasione praemissorum faciet aut incurrere posset, ita tamen quod obedientes huic sanctae diffinitioni et ordinationi solventes summas eis impositas, terminis et locis assignatis aut assignandis, quitti manere debeant ab omni damno seu expensis, quod et quae occasione non solutionis summae praemissae, aut notabilis partis eius contingere posset, sed ad non solventes recurrendum erit agendique et faciendi in praemissis et eorum quolibet, ac ab eisdem dependentibus quidquid iure et iuste agere et facere posset dictum Capitulum generale, in plenaria Ordinis potestate. Datum… etc. 8.   Oblatis divinae clementiae humilibus gratiarum hostiis congaudens generale Capitulum, supernae benedictioni ac congratulationi, qua suam benignus militantem perlustrans Ecclesiam felicibus incrementis hunc suum devotissimum sibique electissimum et gratissimum Ordinem singulari et uberiori benignitate liberaliter conspiciens, ut merito et numero populum sibi acceptabilem et servientem adaugeat, superioribus lapsis dictus visitans illustravit faciem suam super quibusdam devotis sibi sacerdotibus et aliis viris laicis, in observantia regulari iam ipso inspirante exercitatis, dando eis mentem et animum constituendi unum prioratum dictum Galilea iuxta oppidum Hollandiae maritimum vocatum Monichendamme, in loco et cornu uberi et illud voluntarie Deo offerendi et sacrandi Beatissimaeque suae Genitrici ac Ordini nostro Cisterciensi, ad laudem et honorem Dei et animarum salutem, habito per eos consensu reverendi in Christo patris domini dioecesani et aliorum ad quos spectare potest, humiliter supplicando dictum locum eidem Ordini nostro incorporari, et nomen prioratus haberi. Super quo divinae bonitatis abundantia praesens Capitulum generale Altissimo gratias agens et sanctum propositum dictorum sacerdotum et aliorum virorum laicorum in Domino commendans, benigne favet eorumdem supplicationi, ipsum locum dictum Galilea, cum omnibus suis habitatoribus, pertinentiis, membris et dependentiis eidem nostro Ordini incorporando participemque faciendo omnium privilegiorum, franchisiarum ac libertatum ac societatis Ordinis, volendo quod eisdem privilegiis, libertatibus, franchisiis, quemdmodum [quemadmodum ] et alia Ordinis loca, gaudeant, ipsum locum subiiciendo prioratui de Warmunda. Datum… etc. 9.   Oblatis divinae clementiae… *etc. ut supra, n° 8*, … illustravit faciem suam super nos dilectos sibi famulos et sacerdotes saeculares dando eis mentem et animum construendi unum monasterium prope oppidum Haerlem in centro Hollandiae, dictum Porta cœli, in loco et cornu uberi… *etc. ut supra*… eumdemque locum subiiciendo prioratui de Warmunda, in plenaria Ordinis potestate. ELECTIONUM CONFIRMATIONES 10.   Promotionem, institutionem et installationem fratris Ioannis Cornet, factam per commissarios domini Cistercii, Capituli generalis vices gerentis, ad dignitatem abbatialem monasterii de Fulcardimonte, tunc vacantis per expressam resignationem fratris Ioannis Le Sueur, novissimi abbatis eiusdem monasterii in manus dictorum commissariorum, necnon omnia per eosdem commissarios cassata, irritata et annullata et alia contenta in decreto, cui praesentes annectuntur, tamquam iusta et secundum Deum ac statuta nostrae religionis facta et peracta, praesens generale Capitulum confirmat, ratificat et approbat, supplendo omnes et singulos defectus, si qui in praemissis contigerint, omnibus et singulis eiusdem monasterii regularibus personis, in virtute salutaris obedientiae, et sub excommunicationis latae sententiae poena, firmiter dando in mandatis, quatinus fratri Ioanni tamquam eorum vero et indubitato abbati humiliter et devote in omnibus obediant. 11.   Quamquam pluribus et diversis Summorum Pontificum ad nostrae sacerrimae religionis sanctorum patrum aequissimis canonibus et statutis cautum sit ac prohibitum, ne aliquae personae ad abbatialis dignitatis apicem promoveri valeant aut elevari, qui illegitimi thori maculam seu infamiam contraxerunt, dignum tamen ac iustum duxit praesens Capitulum generale misericorditer dispensandum ac tenore praesentium dispensat cum fratre Laurentio, ad dignitatem abbatialem in monasterio de Cara insula, nuper instituto per abbatem de Sora, commissario Ordinis in inclitissimo regno Daniae, ut attentis multiplicibus virtutum suarum seminibus, non obstante dicta macula, quam parentum defectu contraxisse creditur, rite, sancte et canonice dictam suam promotionem absque redargutione obtinere valeat et exercere. 12.   Electionem, institutionem et installationem fratris Ioannis Rescher, ad dignitatem abbatialem monasterii de Mulbrunne, per abbatem monasterii in Novocastro, patrem abbatem eiusdem monasterii, rite et canonice factam… *etc.* approbat. 13.   Ad idem, pro fratre Iacobo de Cruzenaco, ad dignitatem abbatialem monasterii Montis Sancti Disibodi, per abbatem monasterii Otterburgensis, patrem abbatem dicti monasterii. 14.   Ad idem, pro fratre Nicolao, nuper cellerario Vallis Sancti Georgii, ad dignitatem abbatialem eiusdem monasterii, per abbatem Morimundi. 15.   Ad idem, pro fratre Stephano *Loquien,* ad dignitatem abbatialem monasterii Beatae Mariae Clarifontis, per abbatem monasterii de Bithania. 16.   Ad idem, pro fratre Ioanne ad dignitatem abbatialem monasterii de Lanckheym, per abbatem de Fonte salutis, s. th. pr., et confirmatam per reverendissimum dominum Cistercii, s. th. pr., vices gerentem totius Ordinis. 17.   Ad idem, pro fratre Wyntheri, ad dignitatem abbatialem monasterii de Volkelderode [Volkolderode], per abbatem monasterii Veteris cellae. 18.   Ad idem, pro fratre Ioanne Philibert, ad dignitatem abbatialem monasterii de Altaripa. [ALIAE DIFFINITIONES] 19.   Paratas gerens manus Capitulum generale ad subveniendum necessitatibus et agendis quibuslibet in Ordine emergentibus et accidere valentibus, necnon succurrendum officiis et auctoritatibus quorumlibet patrum abbatum in sibi subditis monasteriis et filiabus, tam mediatis quam immediatis, confidens ad plenum de sufficientia et idoneitate abbatis de Runa, qui nunc est aut pro tempore fuerit, per septennium immediate secuturum committit plenariam auctoritatem et potestatem praesidendi in nova provisione dum audierit fienda, sive per spontaneam resignationem, sive per obitum ac alias iuxta formam sanctorum patrum nostrae religionis providendi, si et dum casus acciderit, de novo abbate et pastore sufficienti et idoneo, in monasterio de Sancta Cruce in Austria, supplendo vices abbatis Morimundi, patris abbatis eiusdem monasterii de Sancta Cruce, qui tum propter varia guerrarum discrimina, tum etiam propter certa impedimenta in eodem Morimundi monasterio orta, de huiusmodi commissione ad ipsum et dictum monasterium iuridice pertinente, pro hac vice providere non potest, agendique, instituendi et destituendi, confirmandi et infirmandi, ceteraque faciendi in eodem monasterio de Sancta Cruce, quae facere et agere posset et deberet ipse pater abbas, absque nihilominus praeiudicio potestatis et auctoritatis paternalis eiusdem patris abbatis in dicto monasterio de Sancta Cruce, et per omnia in praemissis agendi, in plenaria Ordinis potestate. 20.   Attentis viarum et temporum variis discriminibus, diversisque periculis rerum et personarum praesertim religiosarum ac Deo dicatarum eundo et redeundo, benigne habet supportatos a via praesentis Capituli abbates de Ebraco, de Fonte salutis et de Bildhausen, qui humiliter suis litteris excusari supplicaverunt. 21.   Ad idem, pro abbate de Heymmerode [Heymerode]. 22.   Ad idem, pro abbate de Alba dominorum. 23.   Ad idem, pro abbate de Charitate. 24.   Ad idem, pro abbate de Otterburg. 25.   Ad idem, pro abbate in Schonaugia. 26.   Ad idem, pro abbate de Speciosa valle. 27.   Ad idem, pro abbate de Alna. 28.   Ad idem, pro fratre Ioanne, novo abbate in Mulbrunnen, quamquam secundum diffinitione manno elapso emanatam, praefatus hoc anno venire debuisset, et personaliter citatur ad proximum generale Capitulum. 29.   Ad idem, pro abbate monasterii Eberbacensis. 30.   Sancte et inviolabiliter diffinitioni et sententiae, nedum anno elapso per Capitulum, verum etiam iteratis vicibus per sanctos patres, superioribus annis editae super modo per abbates observando in emissione suorum monachorum, inhaerens praesens generale Capitulum mandat districtius et praecipit sub poenis in eadem diffinitione contentis ac aliis censuris Ordinis abbati de Fusniaco, quatinus fratrem Morisium dudum eiusdem monasterii professum, qui ante pauca tempora propter certae discordias et lites dictum monasterium coactus est deserere, suae professionis quittantiam accipiendo, nunc vero quasi exul per mundum vagatur, nec reperit benignum receptorem, ne diutius in detrimentum animae suae, et dedecus Ordinis quasi girovagus existat, benigne recipiat, emendatumque et iuxta suorum demeritorum exigentiam suorum filiorum coetui reassociet, aut cum effectu ei provideat de alio monasterio, ubi recipiatur, et salubriter vivere possit. 31.   Motam difficultatem inter abbates suos scolares ad collegium Lipzense mittentes, super applicatione taxarum per eos impositarum pro poena eorum qui scolares suos iuxta statuta Capituli ad dictum studium non dirigunt, quibusdam illas utilitati dicti collegii, aliis studentium applicari volentibus, sic temperat et terminat Capitulum generale, quod media pars dictarum taxarum applicabitur reparationi et utilitati dicti collegii, alia vero media pars utilitati studentium, rursum dictas taxas confirmando, in plenaria Ordinis potestate. 32.   Cum frustra condantur leges nisi observari procurentur, districte praecipiendo committit praesens generale Capitulum abbatibus de Porta et de Buch potestatem et auctoritatem compellendi per censuras Ordinis abbates suos scolares ad collegium Lipzense mittere, obligatos ad solvendum realiter et de facto summas pecuniarum anno lapso per abbates provinciae cum abbate de Cella determinatas, praefixas et impositas, in plenaria Ordinis potestate. 33.   Abbatem de Thela debite citatum personaliter et peremptorie per abbatem de Sancto Sulpitio ad praesens generale Capitulum, et non comparentem, ipsum de Thela generale Capitulum declarat esse contumacem. 34.   Capitulum generale mandat abbatibus de Theoloco, s. th. pr., et de Clarofonte, quatinus ad monasterium de Caroloco accedentes super tractatu inter abbatem et conventum dicti monasterii de Caroloco ex una, et nobiles viros Guidonem, Ioannem, Henricum et Hugonem de Sancto Martino fratres, partibus ex altera, se diligenter informent et debite, quem tractatum si invenerint esse ad utilitatem dicti monasterii de Caroloco passatum et concordatum, illum auctoritate praedicti Capituli generalis confirment, ratificent et approbent, in plenaria Ordinis potestate. 35.   Ad idem, abbatibus de Aceyo et de Theoloco, s. th. pr., et de Caroloco, per abbatem de Charitate super quibusdam terris pertinentibus ab antiquo ad quamdam fortem domum sitam prope villagium de Burgundionibus, iuxta dictum monasterium de Charitate, per ipsum et suum conventum traditis ad censum annuum et perpetuum. 36.   Ad idem, abbatibus de Novocastro, Schonaugia et de Alba dominorum, aut eorum duobus, ita quod dominus de Novocastro sit unus eorum, se informent fideliter et honeste de quadam permutatione aut alienatione certorum mobilium aut immobilium bonorum monasterii de Mulbrunnen, et proximo generali Capitulo referant. 37.   Abbatibus de Tribus fontibus, de Longovado et de Ripatorio, et eorum cuilibet et in solidum, tam coniunctim quam divisim, praesens generale Capitulum committendo praecipit, ut omnes et singulas utriusque sexus Ordinis personas, tam abbates, abbatissas, quam eorumdem conventus et monasteria, quos et quae per testes fide dignos, instrumenta, litteras, acta, obligationes, seu alia quaecumque legitima documenta invenerint abbati et conventui monasterii Claraevallis, Lingonensis dioecesis, aut singulis eiusdem loci personis debite teneri et obligatos seu obligatas esse in quibuscumque pecuniarum summis seu aliis redditibus, aut quibuscumque bonis aut debitis, seu iniuste detinentes, ad eisdem plenarie, realiter et de facto satisfaciendum astringant, in plenaria Ordinis potestate. 38.   Exposuit illustris dominus, dominus marchio de Baden praesenti Capituli ius patronatus cuiusdam ecclesiae quae parochialis dicitur in Baden, monasterio monialium de Valle lucida pertinere, dictamque ecclesiam parochialem optare uniri cuidam ecclesiae canonicorum per eumdem de novo fundatae, pro dictae ecclesiae augmentatione et dotatione, iuribus nihilominus ad dictum monasterium de Lucida valle super dicta ecclesia parochiali in suo vigore et absque aliquali diminutione remanentibus, idque abbatissam et conventum dicti monasterii satis optare, si dicto Capitulo placeret, quare mandando et committendo abbati de Alba dominorum praecipit, quatinus personaliter ad dictum monasterium accedendo se informet ad plenum de et super praemissis, et si invenerit ita esse ut praemittitur, nec iura eiusdem monasterii diminui, det auctoritate dicti Capituli, ob reverentiam eiusdem domini marchionis eisdem monialibus, licentiam permittendi dictam unionem fieri, eamque factam confirment in plenaria Ordinis potestate. 39.   Gratum habens generale Capitulum tractatum passatum inter abbatem Charitatis et suum conventum ex una, et Desiderium Robini clericum ex altera, secundum formam et tenorem in litteris quibus praesentes annectuntur, eumdem tractatum confirmat, ratificat et approbat. 40.   Capitulum generale confirmat et ratificat donationem seu translationem cuiusdam mansi factam domino Guillelmo Bannerot, per abbatem et conventum monasterii de Buillon, prout in littera ad hoc confecta, cui haec diffinitio annectitur, plenius continetur. 41.   Confidens ad plenum praesens generale Capitulum de prudentia, idoneitate et sufficientia abbatis Pontisthieffridi Metensis, committit sibi potestatem et auctoritatem praesidendi in nova promotione priorissae in prioratu monialium Sancti Bernardi, alias de Claravalle, infra muros Metenses, sive per cessionem, sive per mortem priorissae modernae, aut alias providendi secundum formam et statuta nostrae religionis de nova priorissa sufficiente et idonea, dictamque provisionem confirmandi auctoritate Capituli generalis, cum auditione computorum et receptione inventarii bonorum tam mobilium quam immobilium eiusdem prioratus, et alia in consimilibus fieri solita agendi et perficiendi, usque ad revocationem domini Claraevallis, patris abbatis eiusdem monasterii. 42.   Capitulum generale misericorditer dispensat cum abbate in Cella angelorum, ut non teneatur mittere ad studium Viennense scolarem, et hoc duobus annis. 43.   Cum frater Thomas … professus in monasterio Maceriarum anno lapso per sententiam Capituli generalis fuerit emissus, tamquam conspirator, ad monasterium de Roseriis, portaturus et impleturus poenam conspiratoribus in statutis Ordinis taxatam, usque ad nutum Capituli generalis, dictam poenitentiam non impleverit, sed gravibus graviora superaddens, fertur multa scandala veniendo circa monasterium de Maceriis perpetrasse, insuper nec abbati de Maceriis reddidit computum et rationem suarum computationum et rerum omnium, quas penes se habebat, quaesivit etiam favores multorum vicinorum, qui minas et damna multiplicia eidem monasterio, quasi per vindictam intulerunt, ratione quorum non solum se reddit gratia indignum, verum etiam ad subtrahendum causas et ocasiones [occasiones ] sua delicta continuandi, meruit pro expedientiori via salutis ad remotiores et distantiores provincias transmitti ; suae igitur saluti providens Capitulum generale sententiat et diffinit, dictum fratrem Thomam mittendum sub poena carceris, infra festum beati Michaelis proximum ad monasterium de Sora, dictam poenitentiam expleturum usque ad nutum Capituli generalis. 44.   Confidens ad plenum praesens generale Capitulum de virtutibus, sufficientia et idoneitate abbatis de Sora de quibus iam multis egregiis laboribus clara monstravit argumenta dicto Capitulo et Ordini gratissima, eidem committit potestatem et auctoritatem visitandi, reformandi, ordinandi, praecipiendi, instituendi et destituendi omnia et singula, ac in omnibus et singulis, monasteria et monasteriis, in spiritualibus et temporalibus cuiuscumque sexus aut conditionis existant in regno Daniae, Norvegiae et Sueciae, cum clausulis opportunis per reverendissimum dominum Cistercii addendis, in plenaria Ordinis potestate. 45.   Cum ex studiorum, virorumque litteratorum institutione et conservatione potiores salutis et honoris fructus nasci et prodire videantur, solet Capitulum generale studioso mentis affectu suae considerationis oculos ad talia convertere, quare in diversis terrarum partibus viros doctos, eximios et claros efficere et nutrire cupiens et praesertim in praeclarissimo Daniae regno ac provinciis circumvicinis, praesens Capitulum generale ea qua potest districtione et sub gravissimis poenis mandat et praecipit abbati de Sora, quatinus sive in unum evocando patres eiusdem regni, sive alias prout congruentius invenerit, eisdem et eorum cuilibet auctoritate Capituli generalis, in virtute salutaris obedientiae praecipiat et iniungat, quod studium iam dudum per Ordinem declaratum et mandatum reincipientes ipsum eorum expensis, prout quemlibet concernit, et concernere potest, perficiant, et ad habitandum suos scolares idoneum et sufficiens reddant, suosque scolares secundum formam Ordinis ad studendum et proficiendum in moribus et scientiis cum provisionibus necessariis et secundum exigentiam patriae requisitis transmittant et interteneant, nec in dedecus et detrimentum eorumdem regni et Ordinis longius tempus et expensas perdendo, dicti scolares evagari cogantur aut omnino ignari et indocti ignominiose permaneant. 46.   Ad humilem et devotam supplicationem abbatis de Sora, qui plurimas virtutes, gratias et sanctae religionis dona fratris Nicolai, notarii sui, exponendo humiliter supplicavit, eumdem fratrem Nicolaum ab oneribus conventualibus supportari, eidemque stallum suum in choro et vocem in capitulo, necnon cellam suae fragilitati congruam, cum aliis suae vitae necessariis in eodem monasterio ad dies suos misericorditer concedi, benigne inclinatum praesens generale Capitulum praefatum fratrem Nicolaum habet benigne supportatum a praemissis oneribus, praefatasque gratias impertitur, quamdiu expediens et necesse abbati suo videbitur. 47.   Attentis infirmitatibus permaximis et impotentia corporali fratris Henrici, monasterii de Sora expresse professi, praesens generale Capitulum praefatum fratrem Henricum benigne habet supportatum ab oneribus conventualibus, cellam suae fragilitati congruam cum aliis suae vitae necessariis secundum discretionem et ordinationem abbatis eiusdem monasterii in eodem monasterio, quamdiu expediens et necesse eidem abbati videbitur, misericorditer concedendo. 48.   Necessitatibus patrum Ordinis subvenire cupiens Capitulum generale usque ad aliam ordinationem, consideratis viarum discriminibus, monasteriorum crebris vexationibus adventum patrum ad Capitulum generale praesertim distantium impedientibus, benigne supportatos habet et excusatos a via Capituli generalis. 49.   Abbates existentes sub commissione abbatis Cellensis, dummodo communibus expensis monasteriorum in dicta commissione contentorum, prout quodlibet concernere potest, mittant annuatim et singulis annis quatuor abbates ad dictum Capitulum personas alienorum repraesentantes. 50.   Cum eo studiosius ac curiosius iustitiae Ordinis firmissimum stabilimentum in suo vigore integrum inviolatumque et inconcussum servari cupiat generale Capitulum, quo per eam decentius, facilius et salubrius animarum saluti, ac subditorum quieti et tranquillitati providetur, non potuit praesens generale Capitulum absque mentis consternatione suscipere fratrem Guillelmum de Monchello, monasterii de Bellobecco expresse professum, praetextu cuiusdam intrusionis suae satis frivolae ad dignitatem abbatialem monasterii de Fulcardimonte ausu temerario, praesumptuose et indebite traxisse fratrem Ioannem Cornet, in artibus magistrum, dicti monasterii de Fulcardimonte verum et indubitatum abbatem ad strepitum iustitiae saecularis, seu quae non est de Ordine, spreto Ordinis salutari iudicio, occasione promotionis dicti fratris Ioannis ad dictam abbatialem dignitatem, in excessivam derogationem, et quantum in eo fuit enervationem praecipuorum Ordinis privilegiorum, franchisiarum et libertatum, ipsumque fratrem Guillelmum eidem abbati de Fulcardimonte horribiles et viro religioso imo cuilibet christiano indecentes minas per se et terribiles armatos immittere ; quibus praesumptuosis excessibus et temerariis ausibus contra dicta Ordinis privilegia, ac iniustis vexationibus dicti abbatis et sui monasterii de Fulcardimonte finem imponere volens dictum generale Capitulum, abbatibus de Sancto Andrea, s. th. pr., et de Mortuo mari, ac eorum cuilibet in virtute salutaris obedientiae districte mandando praecipit sub poena excommunicationis, quatinus rite et diligenter, quamprimum fieri debite poterit, et requisiti fuerint, se informent per sufficientes et non suspectas personas super huiusmodi abusivis excessibus ac indebitis vexationibus ; et si invenerint dictum fratrem Guillelmum traxisse per se aut per alium praemissum abbatem de Fulcardimonte coram quocumque iudice, qui non sit de Ordine, eumdem fratrem Guillelmum per capitula Ordinis publice denuntient, secundum statuta nostrae religionis, ipso facto sententiam excommunicationis latae incurrisse, eidem nihilominus aggravationis, reaggravationis ac aliis censuris Ordinis praecipiendo auctoritate dicti Capituli, quatinus illico ab omni tali prosecutione et dictis minis desistat, causaeque coram iudice aut notario publico seu authentica persona renuntiet, prout pendet in illo foro, sine tamen praeiudicio iuris, si quod in eodem monasterio praetendit sibi esse acquisitum, quod coram iudice de Ordine petito et assignato prosequi poterit, cum eidem et omnibus ac singulis de Ordine personis sanis iustitia Ordinis pateat et nulli denegetur. Quod si animo indurato obedire in praemissis noluerit, rursum ipsum palam et publice excommunicatum, aggravatum et reaggravatum, terminis iuris et in Ordine in consimilibus servari solitis minime omissis, auctoritate dicti Capituli per loca circumvicina denuntiando, eumdemque, semota omni dissimulatione aut sinistra affectione, viriliter carceri mancipent et detineant usque ad nutum dicti Capituli, in plenaria Ordinis potestate, invocato ad praemissa, si opus sit, auxilio brachii saecularis. 51.   Dolenter et cum profundis suspiriis, multorum fide dignorum veridicis relationibus, et authenticis patentibusque instrumentis, gravissimos excessus et enormes abusus cuiusdam fratris Esgeri, se pro abbate in monasterio Herivadensi gerentis, a multis annis inceptos et pertinaciter continuatos, misericorditer quoque et non secundum culparum enormitatem agere volens districtissime et in virtute salutaris obedientiae ac sub excommunicationis poena mandat et praecipit abbati de Sora, quatinus diligenter ad dictum monasterium de Herivado personaliter accedendo, aut si commodius iudicaverit, per nuntium sufficientem et idoneum tenore praesentium citet peremptorie et personaliter dictum fratrem Esgerum ad comparendum personaliter infra primam diem mensis aprilis proxime venturi cum omnibus suis iuribus et munimentis, quibus se iuvare potest et intendit, coram reverendissimo domino Cistercii, vices gerente totius Ordinis, responsurum ad obiicienda per promotorem Ordinis cum intimatione quod si non venerit, noscat se convictum de omnibus et singulis contra et adversus eum obiectis et obiiciendis, et nihilominus sive voluerit sive non, procedetur in dicta materia et causa, prout iuris fuerit et rationis, infra dictum tempus, expensis eiusdem monasterii de Herivado, in scriptis authenticis praefatum dominum Cistercii debite informando. 52.   Auditis per Capitulum generale quaecumque per abbatem de Molinis, commissarium reverendissimi domini Cistercii, facta sunt pro reformatione monasteriorum de Vallebenedicta et de Robertimonte, intellectis etiam tam verbo quam scripto quarumdam monialium eorumdem monasteriorum rebellionibus, conspirationibus et appellationibus multiplicatis tam excessivis quam in verbis talibus personis, reformationem factam per dominum commissarium, approbans et confirmans, rebelliones et conspirationes detestans, et appellationes improbans et penitus condemnans, sententiat, statuit et diffinit de cetero inviolabiliter, quod moniales et sorores et conversae dictorum monasteriorum manebunt sub perpetua clausura, cibis tamen Ordinis permissis locis a sanctissimis patribus deputatis uti poterunt, usque ad aliam Capituli generalis dispositionem ; quod si diabolo suadente aut propria fragilitate seu malitia inducente, nonnullae moniales dictorum monasteriorum de Vallebenedicta et de Robertimonte huic sanctae ordinationi contradicentes, seu suae salutis immemores obedire renuerint, aut potius exire et discedere elegerint, permittitur abbatissis eorumdem monasteriorum, quod habita consultatione dicti abbatis de Molinis possint eisdem dare et conferre aliquam partem bonorum eorumdem monasteriorum pro victu et necessitate earumdem monialium recedentium, dummodo ad aliqua Ordinis monasteria honeste et religiose vivant, praecipientes districte abbatibus de Alna, de Villari et de Valle Dei, quatinus si aliquae dictarum monialium sic recedere volentium eligant et rogent residere in aliquo monasteriorum monialium eisdem subiectorum, benigne et misericorditer in eis recipi faciant et compellant. 53.   Generale Capitulum debite et sufficienter informatum, et non sine displicentia attenta mente revolvens graves paupertatem, ruinam, et desolationes monasterii quondam monialium, nuper autem prioratus Beatae Mariae de Claromarisco Remensi, adeo ut ubi erat ipsum monasterium nulla amplius aut valde modica abbatiae remaneant intersignia, nisi sola domus eiusdem loci sita in ipsa civitate Remensi, etiam plurimum caduca et ad ruinam tendens, timens et formidans ipsam domum totalem devenire demolitionem, et nullam penitus pro fundatoribus et benefactoribus ibidem missam celebrari, vel aliae orationes fieri, unionem, annexionem, adiunctionem et incorporationem perpetuas ipsius prioratus et domus de Claromarisco, cum omnibus et singulis suis membris, iuribus, privilegiis, redditibus, proventibus, possessionibus et bonis mobilibus et immobilibus quibuscumque, tam infra quam extra eamdem civitatem Remensem, per dominum Cisterciensem auctoritate plena Ordinis qua fungitur, ad monasterium Claraevallense secundum formam et tenorem litterarum suarum super hoc confectarum, quibus haec praesens diffinitio annectitur, factas, idem praesens Capitulum, matura praehabita deliberatione, approbat, ratificat et confirmat volens et ordinans de cetero huiusmodi unionem, annexionem et incorporationem cum oneribus, etiam trium missarum qualibet hebdomada ista occasione ordinatarum, perpetuum habere vigorem et firmitatem. 