In nomine Sancte Trinitatis. Frater Johannes abbas monasterii Cistercii in Cabilonensi diocesi dilectis nobis in Christo filiis et confratribus nostris in prefato sancto monasterio professis presentibus et futuris, salutem et patrimonium crucifixi sanctorum patrum sudoribus et meritis cumulatum fideliter ac prudenter ministrare. Cum circa annum Domini millesimum quatercentesimum LXXVII, in notra nova promotione ad dignitatem abbacialem ejusdem monasterii, propter guerrarum impedimenta et obitum seniorum ac officiariorum monasterii prelibati non valuerimus, in promptu juxta desiderii nostri fervorem temporalem ipsius statum lucide cognoscere, studium nostrum pro malicia temporis ad lecturam cartulariorum, quos invenire potuimus, attente convertimus. Tandem, parumper remissis guerrarum furoribus nobisque aliquanta corporali reddita valitudine, cartas ipsas in latebris et abditis absque ordine reconditas eduxi[m]us et ad longum die noctuque visitare et legere curavimus. Invenientes autem antiquum ordinem sub quadam titulorum ascriptione laudabiliter pro primis principiis inditum a ducentum annis et ultra in subscentis cartis minime fuisse observatum easque absque titulo et superscriptione confuse permixtas videntes doluimus vehementer et maxime reperientes majorem partem sigillorum confractam. Amplius autem contristati et conturbati sumus quia a multis annorum centenariis carte omnes sentencieque et alia queque appunctuamenta prioribus registris seu cartulariis non fuerunt adiuncta, sed sparsim sic collocata et pro majori parte perdita, ut penitus ignorarentur unde nonnullos actu habemus quarumdam rerum processus, de quibus jam predictas diffinitivas sentencias post longos processus obtinueramus nec, in tali earundem litterarum discrimine, certa haberi poterat cognitio. Preterea super omnia hoc unam egre tulimus quia primarum cartarum fundationis monasterii ac plurium grangiarum, que ad longum habentur, in antiquis cartulariis nullam earum vel raras sub sigillo aut alio documento quam per dicta cartularia invenire potuimus. Sic quasi omnino discordabant carte et cartularia, cum major pars eorum que in cartulariis continentur, sub sigillo non habeatur et viceversa plura que ex tunc sub sigillo habita fuerunt in dictis cartulariis non fuerint conscripta. Super quibus diligenter superstites interrogavimus seniores, sciscitantes quid super hiis vidissent ; sed cum nullus eorum retroactis temporibus horum onus habuisset, nichil vel valde parum revelare sciverunt. Denique, comparantes easdem cartas cuidam inventario cartarum circa annum Domini millesimum quatercentesimum facto, eque magna earum adhuc tunc habebantur cartarum jam deesse numerum reperimus, licet cum vigilancia possibili eas ex omnibus locis Cistercium, aliquid licet congregavimus. Tantum igitur pro viribus tollere confusionem et debitam adhibere provisionem cupientes, priscum illum titulorum modum iam propter excessiium cartarum numerum in utilem fastidiosum et pene impossibilem delent et ad alias principum et religionum cartularias oculum convertentes pacto labore decrevimus ista separare, quamlibet particulatim legere et secundum distinctionem locorum a tergo sommarie manu propria superscribere, loca annotare, sigilla thecis pergamineis munire [?], cordalis ligatas involvere, coffretis ligneis ad majorem conservationem includere et juxta ordinem datarum cartas cujuslibet loci numerare et ordinare. Sicque secundum ordinem litterarum alphabeti dispositas magnis archivis sub stris et clavibus concludere et tandem cum pluribus ex antiquis cartulariis traductis per ordinem in duodecin registris pergamineis magnis cum expensis conscribere et per notarios publicos mandato principis signari et decreto superioris justicie approbari. Ne totiens ad ipsa originalia recurrere sit neccesse verum quoniam sepius emergentibus neccessitatibus et processuum involutionibus requirentibus, nonnumquam opus est originalia cartarum in judicio producere. Contingit etiam sepius multos procuratores et officiarios recuperationem earundem cartarum negligere, et idcirco nonnumquam perduntur et, quod molestius est, crebro ad manus eorum, quos tangunt, deveniunt, unde et peremit multisque aliis mediis carte ipse sicut apparet perduntur. Nos, tantis incommodis et dampnis obviare et formam in rebus premissis prout in aliis regulatis locis fieri solet dare cupientes, disposuimus duas seras diversificatas in ostio ejusdem cartularii, quod est in dormitorio, apponere earundemque claves ac dictarum sistarum seu archivorum diversis fratribus servandas deputare. Vos et quemlibet vestrum, prout quemlibet concernit et concernere poterit in posterum, usque ad aliam salubriorem disposicionem alicujus successorum nostrorum affectuosius in Domino Jhesu hortamur et monemus et nichilominus vobis districtissime in virtute salutaris obediencie et sub debito fidelitatis, quo eidem monasterio obligamini, precipimus quatinus legalem hunc et sacrum ordinem cartarum necnon privilegiorum dicti monasterii et ordinis, cum omni vigilancia et probititate studeatis obervare.