IN NOMINE SUMMI DEI. EGO HUGO*, BURGUNDIĘ DUX, quandam ęlemosinam quam facio Deo sanctoque Benigno tam pro me ipso et conjuge mea et liberis meis, necnon antecessoribus meis, notifico presentibus atque futuris. [396] Quidam vir nobilis, Stephanus* nunccupatus, in Divionensi ęcclesia effici cupiens monachus, dedit ipsi loco quoddam alodium Beluefons vocatum, quod sui juris erat francum atque liberrimum. [434] Cumque ipsum alodium abbas Jarento sacristę ęcclesię Divionensis concessisset ut ęcclesiam et sanctorum corpora inde serviret, cum magno labore sacrista cepit eam excolere atque ędificare; sed, cum jam cepisset villa ipsa crescere et rustici ibidem inhabitare, ceperunt nostri ministri locum inquietare, occasiones contra rusticos perquirere atque hominibus villę importuni valde existere. Quod videns sacrista, nomine Rogerius, natione Britto, qui pro sua sanctitate erat michi notus et amicus, multotiens michi inde conquestus et, ut omnes malas consuetudines auferrem, est deprecatus. Feci itaque quod petebat; et tam pro ipsius bonitate quam etiam pro domini Widonis* Vuangionis rivi amore, qui hoc ipsum querebat, ego HUGO dux, cum laude Mathildis*, conjugis meę, et filii mei Oddonis*, ab hodierno die et deinceps concedo et volo ut villa Beluę fontis et tota terra ad ipsius fines pertinens sit franca et libera, tam a me quam ab omnibus heredibus et successoribus meis, in perpetuum. Nullus ministrorum meorum audeat ipsam villam ingredi ut ibi quicquam accipiat, nec in fines ibidem pertinentes; nullam deinceps ibi clamo consuetudinem nec bonam, nec malam, nec brennariam, nec mareschalchiam, nec herbergariam; neque exigam ultra justiciam de adulterio, de sanguine effuso, de latrocinio, de falsa mensura, nec ego, nec meus heres. Quod si homo ipsius villę in aliqua re culpatus fuerit, et clamor de ipso ad meum prepositum factus fuerit, nullam audeat justiciam facere, donec ad sacristam referatur ipsa causa, ut ipse inde justiciam faciat. Quod si noluerit, tunc meus prepositus justiciam faciat, tantummodo in mercato; extra vero mercatum, numquam sit ausus facere. Hanc itaque cartam, ne ulla umquam existat dubitatio, eam nostro signamus atque confirmamus sigillo. TESTES: Ego ipse HUGO dux, et Mathildis, conjunx mea, et filius meus Oddo, testes existimus; Wido, Vuangionis Rivi dominus; Warnerius*, Sancti Stephani prepositus, et fratres ejus Humbertus* atque Theodericus*, qui fuerunt filii predicti Stephani, qui ipsam villam sancto Benigno dedit; Raynerius* de Castellione; Hugo* dapifer, de Granciaco; Vuidricus*, miles, de Divione; Vualterius* Mausvaslet; Hugo* prepositus, filius Jocelmi; Evrardus*, mareschalcus; Gislebertus*, mareschalcus, et Carpinus*, nepos ejus; Lambertus* Allinardus; Paganus Ogerius; Bartholomeus, subprepositus; Divion coccus; Robertus sacrista; Uldierius, nepos ejus; Oddo, major de Heschiriaco.