VRBANVS Episcopus seruus seruorum Dei, venerabili fratri HVGONI Cluniacensi Abbati eiusque successoribus regulariter substituēdis in perpetuum. Cum omnium fidelium petitionibus  necessitatibus subuenire debeat Apostolicæ caritatis gratia; multo magis his est impertienda eius beneficij clementia, quos singulariter filios se gaudet habere Romana mater Ecclesia. Inter quos quoniam Cluniacensis congregatio diuino carismate cæteris imbuta plenius vt alter sol enitet in terris, adeo vt his nunc temporibus ipsi potius conueniat quod a Domino dictum est, Vos estis lux mundi. Eo magis, o carissime frater HVGO, sublimitatis Apostolicæ authoritas cogitur præbere vestris petitionibus assensum: cum etiam pro sanctimonia vitæ desideriis vestris parere nouimus actorem omnium. EAPROPTER quicquid libertatis, quicquid tuitionis, quicquid auctoritatis prædecessores nostri Ecclesiæ Romanæ Pōtifices, præsertim Apostolicæ memoriæ Gregorius VII. vestro Monasterio,  locis ad id pertinentibus cōtulerunt, Nos quoque præsenti Decreto auctore Deo confirmamus: scilicet vt cuncta loca  Monasteria ad Cluniacense Cœnobium pertinentia, quæ ab aliquibus fidelibus Christianis, Regibus, Episcopis, Ducibus, Comitibus, seu Principibus, eidem loco sunt concessa,  ab antecessoribus tuis acquisita,  quæcumque ad eundem locum aliquo modo pertinere videntur, vel in posterum dabuntur, siue terræ, siue Ecclesiæ, siue decimæ,  quæcumque quorumcunque beneficia fidelium, absque vllius contradictione cum magna quiete  securitate tu  tui possideatis,  per te vniuersi successores tui in perpetuum. Necnon sub diuini iudicij promulgatione,  confirmatione,  anathematis interdictione corroborantes decreuimus, vt nullus Episcopus, seu quilibet sacerdotes in eodem venerabili Cœnobio, neque omnino in aliquo loco huic subdito pro aliqua ordinatione seu consecratione Altaris, vel Ecclesiæ, Presbyterorum, vel Diaconorum Missarumque celebratione, nisi ab Abbate eius Cœnobij, vel Prioribus eidem Cœnobio subditis inuitatus fuerit, venire ad agendum præsumat. Sed liceat Monachis tuis vbicumque positis, cuiuscumque voluerint ordinationis gradum suscipere vbicumque tibi,  illis, vestrisque successoribus placuerit. Interdicimus autem sub simili anathematis promulgatione, vt neque Cluniacum, neque loca ad id pertinentia vbicumque Episcopi vel sacerdotis deprimantur interdictionis titulo, seu excommunicationis vinculo, vel anathematis. Non enim patitur sedis sanctæ Apostolicæ auctoritas, vt vllius cuiuscumque personæ obligatione proscindatur a se cuilibet concessa libertatis potestas. Non igitur fratres tui,  Monachi, vbicumque, cuiuscumque Episcopi vel maledictionis, vel excommunicationis, seu interdictionis vinculo teneantur astricti. Quod si quis sciens hanc nostram paginam, contra hanc facere præsumpserit, auctoritate beati Petri, cui conditor omnium ligandi atque soluendi potestatem cōmisit, Ecclesia vestra,  ipsi Monachi absoluantur. Et is quicumque sit, qui Apostolicæ Sedis filium ligare, siue maledicere contra decretum nostrum voluerit, maledictione perpetua ligetur, anathematisetur, condamnetur. Si qua vero competens ratio aduersus quicquam mouerit,  hoc aliter determinari vel diffiniri nequiuerit, iudicium Apostolicum, quod nulli præiudicium prætendere patitur, super hoc patienter præstoletur,  humiliter requiratur. Liceat quoque vobis seu fratribus in Ecclesiis vestris Presbyteros eligere, ita tamen vt ab Episcopis, vel ab Episcoporum vicariis animarum curam absque vænalitate suscipiant, quas si committere illi, quod absit, ex prauitate noluerint, tunc Presbyteri ex Apostolicæ Sedis benignitate officia celebrandi licentiam assequantur. Ecclesiarum vero, seu Altarium consecrationes ab Episcopis, in quorum diœcesibus sunt, locorum vestrorum fratres accipiant. Siquidem gratis ac sine prauitate voluerint exhibere. Alioquin a Catholico, quem malueritis, Episcopo consecrationum ipsarum sacramenta suscipiant. Decernimus etiam illius, cuius vice, quamuis indigni, sungimur,  auctoritate sancimus, vt idem locus,  loca ei subdita omnibus ob salutem confugientibus sint misericordiæ sinus, sint totius pietatis  salutis portus, obtineat in iis locum iustus, nec repellatur pœnitere volens iniustus, præbeatur innocentibus caritas mutuæ fraternitatis, non negetur offensis spes salutis,  indulgentia pietatis. Et si aliquis etiam cuiuscumque obligatus anathemate eundem locum vel loca ei subdita expetierit, siue pro corporis sepultura, seu alterius vtilitatis ac salutis gratia, minime a venia  optata misericordia excludatur, sed oleo medicamenti salutaris fouendus benigniter obligetur, quia  iustum sic est, vt in domo pietatis  iusto præbeatur dilectio sanctæ fraternitatis,  ad veniam confugienti peccatori non negetur medicamentum indulgentiæ  salutis. Sit autem omnibus ibi aduenientibus causa salutis hic  in perpetuum, diuinæ miserationis  pietatis refugium,  Apostolicæ benedictionis  absolutionis præsidium. Hanc etiam vobis prærogatiuam concedimus, vt quisquis ad vos alieni Monasterij Monachus pro vitæ melioratione transierit, licenter recipiatur, remotis Prioris loci querimoniis, vt largiente Domino salutis, quam quærere videtur, apud vos potiatur effectu. Clericos quoque regulares, quos Canonicos vocant, qui vel in locis suis saluari non possunt, vel pro necessitatibus ad loca vestra confugiunt, suscipiendi,  vestrum propositum admittendi licētiam impertimur. Decernimus præterea,  omnino constituimus, vt prædicti loci obeunte Abbate, non ibi alicuiuscumque personæ violentia constituatur ordinandus: sed ab ipsa Congregatione loci secūdum timorem Dei,  institutionem Legislatoris Benedicti, Pater, qui sibi præesse debeat, eligatur, atque ad eum ordinandum qualiscunque illis placuerit Episcopus aduocetur. Præterea constituimus, vt nulli omnino hominum liceat vestrū venerabile Cœnobium,  loca ei subdita temere perturbare, sed eorum Ecclesiæ, decimæ, possessiones,  bona cætera, quæ pro animarum salute iam donata sunt, vel in futurum, Domino miserante, donari contigerit, firma vobis vestrisque successoribus  illibata permaneant. Si qua igitur Ecclesiastica secularisue persona hanc nostram constitutionem sciens, contra eam temere venire tentauerit, secundo tertioue commonita, si non satisfactione congrua emendauerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se diuino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat:  a sanctissimo corpore  sanguine Dei,  Domini Redēptoris nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtæ vltioni subiaceat. Cunctis iusta eidem Cœnobio suisque locis seruantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatinus hic fructum bonæ actionis percipiant,  apud districtum iudicem præmia æternæ pacis inueniant. Amen. Datum Laterani V. Idus Ianuarij, Indictione V.