[Leo Episcopus servus servorum Dei, dilectissimo in Christo filio HUGONI Abbati Clun. Monasterii nostri in honorem beatorum Apostolorum Petri  Pauli fundati, tuisque successoribus Abbatibus perpetuam in Domino salutem. Convenit Apostolico moderamini pia religione pollentibus benivola compassione succurrere,  petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Ex hoc enim lucri potissimum præmium a conditore omnium Deo in fidereis arcibus promerebimur, si venerabilia loca nostro tempore, aut ad meliorem fuerint statum perducta, aut ne unquam in aliquo minuantur corroborata. Quapropter inclinati precibus tuis, dilectissime fili, ipsi Monasterio nostro Cluniacensi, cui Deo auctore præesse videris, per hoc nostræ Apostolicæ auctoritatis privilegium, sicut  fecerunt privilegiis suis antecessores nostri, confirmamus atque corroboramus quicquid rerum  facultatum modo habet,  usque in perpetuum est habiturum ; ne ab aliqua humana temeritate aliquid unquam exinde mutiletur ; sed in sua integritate omnia custodiente Deo permaneant in usum,  salarium fratrum ibidem nunc serventium,  per secula seviturorum. In qua Apostolicæ munitionis tuitione locum etiam ipsum antiqua,  per prædecessores nostros ei concessa libertate donamus, non nova facientes, sed vetera confirmantes. Ne scilicet ullus mortalium, sive sit Imperator, sive Rex, sive Dux, seu Marchio, vel Archiepiscopus, vel Episcopus, aut aliqua alia humana potestate super idem Cluniacense Monasterium aliquam in aliquo potestatem exercere præsumat. Nec post solutionem tui corporis aliquem ibi præferre,  ordinare audeat, sed in arbitrio semper  electione fratrum consistat, quemcumque de sua congregatione secundum Deum,  secundum Regulam S. Benedicti sibi præferre  imponere Abbatem voluerint ; cuius consecratio non a constituto Episcopo, sed a quolibet, quicumque ipsi Congregationi placuerit, expetatur, non aliquo precio redimenda, sed gratis accipienda. Quod etiam de omnibus Ecclesiasticorum graduum ordinationibus,  Altarium sive Ecclesiarum consecrationibus præcipimus  confirmamus, ut liceat vobis, vestrisque successoribus, a quocumque ea velitis Episcopo gratis exposcere, nullusque vobis audeat contradicere. Quam prærogativam a prædecessoribus nostris Monasterio vestro concessam,  a nobis merito confirmatam idcirco eidem contribuere decrevimus ; ut sicut hactenus sub Apostolico tantum iure  ditione constitit, ita a modo semper consistat, nec aliorsum respiciat, quatinus sub Apostolicæ defensionis umbraculo positum semper crescat, semper augescat, nullam pravorum hominum tyrannidem, nullam humanam potestatem metuens, ut quotidiana Deo obsequia devote, ut solent,  quiete ibi agantur, nec agentes in aliquo per aliquem sollicitentur, molestentur, inquietentur. In qua prærogativa etiam chrismatis libera receptio a quoquo velitis Episcopo consistit. Quae omnia, sicut præmisimus, quemadmodum a prædecessoribus nostris sancita reperimus, ita quoque nos stabilire  confirmare decrevimus. Statuentes Apostolica censura, sub divini iudicii obtestatione, ut nulla unquam magna pravaque persona sprituali vel sæculari digintate prædita omnive dignitate privata, contra hoc nostræ Apostolicæ auctoritatis privilegium venire, aut in quoquam illud infringere pertemptet. Quod quicumque ausu temerario impiaque præsumptione contra Deum  Sanctum Petrum, contraque animam suam fecerit, in tunc tantum se noverit nostræ Apostolicæ maledictionis aculeo transpunctum, nostræ Apostolicæ excommunicationis telo persossum, nostri etiam Apostolici anathematis gladio transverberatum, nec ipsi per dignam satisfactionem saluti pristinæ reparandum. Qui vero se ab hoc observaverit,  inviolatum hoc nostrum privilegium permanere laudaverit, hic benedictionem, gratiam,  omne bonum a retributore omnium bonorum Deo,  in praesenti seculo consequatur,  in futuro. Datum IIII. Id. Iunii per manus Petri Diaconi Bibliothecarii, ac Cancellarii sanctæ Apostolicæ Sedis, anno domni Leonis IX. Papæ primo, Indict. II.