In nomine Domini, notum sit omnibus futuris et præsentibus, quod quidam strenui homines, Bernardus et Stephanus presbiteri, Girardus et Rotbertus laici, qui conquisierant sibi æcclesias, eam quæ dicitur Dio et illam dictam Columbariensem, itemque Sancti Simphoriani, divinitus inspirati dederunt Deo et huic loco omnia quæ possidebant in præfatis æcclesiis; præsentibus et consentientibus domni abbatis nepotibus, Gaufrido et Hugone Dalmatio, Pontio Rufo et Joceranno Valestinas mediatoribus. Igitur domnus Hugo, prior loci, qui hæc omnia procurabat, adiit domnum abbatem Hugonem Marciniaco, dixitque ei omnem rei gestæ rationem; ibi ergo præfati viri datores et laudatores quamplures fuerunt præsentes, et obtulerunt in manu domni abbatis donum superius dictum; ibique interfuit domnus Gaufredus et frater ejus Hugo Dalmatius, Tetardus Roenensis et alii quamplures. Uldricus de Sancto Prejecto habebat in ecclesia Dio Xcem solidos annualiter, jamque eos Hugoni de Laval itidem beneficiaverat; post multa ergo verborum luctamina, ipse domnus Uldricus, salva fidelitate suorum dominorum, accepit LXta solidos et Hugo de Laval Ctum XXti, feceruntque donum Deo et huic loco, in manu domni Hugonis abbatis et prioris loci, publice coram cunctis: ex supra dictis X. solidis Hugo Dalmatius habuit CCtos solidos, et cum fratre suo domno Gaufredo per omnia laudavit. Tetardus Roenes et Girardus Perrius, Hugo Bochars, Gotardus Bargi, Jocerannus Vendenessi. Wilelmus de Valestinas dedit Deo et huic loco V. solidos, quos percipiebat in æcclesia Sancti Simphoriani, accepitque a suo fratre domno Fulcone quindecim solidos et dimidium. Testes hujus rei Rotbertus Dio, Mainfredus Ainardus, Wigo de Cunziaco. — Est præfixum certa et vera ratione coram testibus, inter domnum Hugonem priorem et domnum Stephanum presbiterum fratresque ejus, ut ecclesiam Dio et medietatem ecclesiæ Sancti Simphoriani in vita sua habeat, et post ejus finem si monachatum induat habitum ad fratres loci præfati; testes Stephanus, Martinus, Mareschus, Tararaldus.