Godofridus, Dei gratia, Lingonensis, Alanus Autissiodorensis episcopi: omnibus in perpetuum. Noverint præsentes et posteri quod discordiam quæ inter fratres Regniacenses et Milonem de Noeriis agitabatur, ex mandato Domini papæ convenientes in unum communi utriusque partis assensu, compositione amicabili studuimus terminare. Siquidem calumpniabatur idem Milo contra prædictos fratres in finagio grangiæ ipsorum de Fontesmeis in terra quæ dicitur Sancti-Petri suas esse debere inventiones et justitiam, quod abbas et fratres Regniacenses minime recognoscebant. De hac igitur re talis extitit nostra sententia, quod domus prædictorum fratrum et eorum clausuræ, et ortus et virgulta et quidquid infra clausuras ipsorum continetur, omnino liberum est, et ab omni justitia et exactione penitus absolutum. Quicumque vero in prædicta terra Regniacensi, vel intra, vel extra clausuras per mandatum abbatis vel fratrum suorum laboraverit, aut perexerit, sive mercenarius eorum, sive quilibet alius homo, nihilominus ab omni justitia et exactione ab omni homine liber existit. Quod si forte quispiam eorum aliquid invenerit vel forisfecerit in prædicta terra, Regniacensium erit inventio, nec ad alium pertinet emendatio forisfacti, nec propter hoc vel ipsi vel homines alicui respondere cogentur. His autem omnibus exceptis, extra prædictos Regniacensium terminos in aliis hominibus dominus de Noeriis suam poterit exercere justitiam et inventa retinere. Si vero in prædicta terra fur deprehensus fuerit, et abbas seu fratres de Regniaco reddendum eum ad sæcularem decreverint potestatem, non alii quam domino de Noeriis furem reddere debent, nec ipsi tamen cogentur eum reddere si non placet. Hujus rei testes sunt Lambertus Cisterciensis, Willelmus de Maceriis abbates, Rainaudus Autissiodorensis archidiaconus, Landricus canonicus, frater Angelerius Cisterciensis, et frater Gislebertus Clarevallensis monachi. Acta sunt hæc anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quinquagesimo septimo.