Pateat tam futuris quam presentibus quod ego Maria, ducissa Burgundie, concordiam querens et pacem inter monachos Cistercienses et Odonem, dominum Marignei, de excessu illo et jactura quam monachis fecerat predictis, in quadam sua grangia que Destagna dicitur, effeci Deo auxiliante et hominum discretorum auxilio quod predictus Odo illi, bono animo et secundum voluntatem eorum emendavit, permittens eis decem libras reddendas de supradicto delicto, infra illud spatium temporis quod a media quadragesima usque ad festum beati Johannis Baptiste; et nisi reddidisset illas infra predictum spatium, de cetero concessit eisdem monachis, ex bona voluntate et equo animo, pasturam de Gisseio et de Barbeio, usque ad octo annos et in fine octo annorum rehaberet predictus Odo pasturam suam, et de predictis decem libris omnino in pace esset. Et sicut predixi, affiduciavit se tenendum et garantiam portare monachis de pastura erga omnes participes predicte pasture in manu Johannis, Divionensis decani, et ex inde fidejussorem dedit dominum Haimonem Rufum et Willelmum de Orgeolo quod tenet, sicut affiduciaverat. Hec acta sunt anno quo Hugo, dux Burgundie, filius meus, iter suum pro remedio anime sue Ierosolimam direxit. Hujus rei testes sunt Johannes, prior Cistercii; Jordanus cellerarius; Arnaldus cellerarius; Johannes de Ladona; Haimo Rufus; Ymbertus de Orgeolo; Odo de Lonwi; Haimo de Monte Regali; Jeremias de Monte sancti Johannis; Johannes decanus Divionensis; Nocherius Eschoz.