Omnibus notum sit quòd nos Stephanus abbas Sancti Rigaldi et frater Ermenaldus prior ejusdem loci, votivâ concordiâ declinare volentes tumultuosas procellas secularium actionum, divino nutu devenimus in quamdam insulam in occidentali Occano sitam. Cùmque solitudinis gratiâ ibi manere vellemus, ipsam insulam juris esse Cluniacensis ecclesiæ accepimus. Factis itaque litteris, assensum D. Hugonis super hoc quæsivimus, et paulo post litteras ipsius mellifluâ consolatione refertas, cum auctoramento ædificandi in fidelitate apostolorum Petri et Pauli et suâ suscepimus. Venerat autem ad nos cohabitandi gratiâ, quidam Cluniacensis monachus, nomine Willelmus, mihi Stephano germanus, in labore strenuus, ad piscandum sagacissimus, in cunctis actionibus accomodatissimus. Itaque ipso retia componente, piscarias construente, centuplò divinæ repromissionis cœpimus abundare. Audientes incolæ famam nostræ conversationis, optabant perfrui solatio nostræ collocutionis. Sed quoniàm illuc non intratur sine metu naufragii, nos maximus terror invaserat, ne aliqui interirent, dùm nostri causâ tantum subirent periculum. Gratiâ igitur hæc evitandi pericula, monachis et principibus devotè suadentibus, haud procul ab ipsâ insulâ, in locum qui dicitur Grava transmigravimus, ibique illis ad quos pertinebat concedentibus oratorium et officinas pro posse construximus. Antequam oratorium inciperemus, ad nos convenire dignatus est domnus Amatus, sedis apostolicæ legatus, Burdegalensis archiepiscopus, qui nobiscum manducavit ac pernoctavit, missam celebravit, aquam exorcisavit, cœmeterium consecravit, et ut strenuè monasterium ædificaremus non solùm concessit atque laudavit, verùm etiàm et sub obedientiâ imperavit. Considerantes itaque tàm ex nostrorum ipsorum labore, quàm ex redditibus præfatæ insulæ multa nobis provenire, simulque desiderantes monachos regulares in hoc loco nobis succedere, unanimiter concordavimus ut nos et omnia nostra quæcumque sunt, ecclesiæ Cluniacensi subjiciamus. Notum sit etiam quòd ex longo tempore antequàm hîc venissemus, ex quo scilicet litteras domini Hugonis, cùm licentiâ habitandi in Cordâ insulâ recepimus, quidquid habebamus, vel quidquid aliàs, vel ibi ædificaturi, vel adquisituri eramus, totum memorato Abbati et ecclesiæ Cluniacensi concessimus atque concedimus.