Rvmor ad nos vsque peruenit, quod quidam paternitatis vestræ auribus importuni existant, vt Dominus Vizeliacensis Abbas de Vizeliacensi monasterio ad Lingonen. Ecclesiam, de Abbate in Episcopū transferatur. Hos ne audiatis,  nos rogamus,  ipsa ratio implorat. Nec tantū implorat, sed, vt audacter  veraciter loquar, imperat,  compellit. Imperat plane,  compellit: quia cum iure maiestas Apostolica omnibus dominetur, soli tantum rationi subiici gloriatur. Qualem ille faciem loci illius auctoritate vestra a nobis ibi positus inuenerit, qualem iam reddiderit, ne longum faciam, vos quidem audistis, sed nos cognouimus: vos forte nostis, sed nos melius. Super aridum  caligosum montem leuatus in signum, ita eum pinguem religione, sic eum luminosum bono nomine reddidit, vt in partibus nostris Vizeliacus, excepta Cluniaco, in nostri Ordinis studiis nullum patiatur habere priorem, vereque etiam de ipso dici possit. Mons coagulatus, mons pinguis: mons in quo placitū est Deo habitare in eo. Quodque valde difficile,  idcirco mirum est, labore huius nec turba ibi secretum, nec clamor silentium, nec strepitus ordinem, nec mundus monachis potest auferre quietem. Vnde vestræ sapientiæ prouidendum est, ne longo tempore  multo labore parta bona momento depereant: quia  domus diuturno sudore constructa, vna die destrui;  arbor multis annis vix ad fructum prouecta, subito eradicari;  puer magna nutricum cura, tandem in virum perductus, vno potest ictu occidi. Hoc de Vizeliaco, Abbate sublato, prouenire timemus. Quod si cum ratione,  auctoritas iuuare non potest, recordamini primam curam debere vos vestris:  audite Apostolum dicentem, Operemur bonum ad omnes, maxime autem ad domesticos fidei. Et qui suorum curam negligit,  maxime domesticorum, non est meum sequentia adiungere, nec Patri Apostolico, saltem de Apostolo aliqua duriora proferre. Scitis ipse quid sequatur. Hoc idcirco dixi, quia  si Lingonensis Ecclesia vestra, multomagis Vizeliacensis vestra, multomagis Cluniacēsis vestra. Quod igitur magis vestrum est, auctoritate  ratione magis a vobis diligendum,  conseruandum est. Quod tūc fiet, si domno Abbate in locum proprium restituto, nullum aduersa suadentem audieritis.