Nihil dignius quam quod creaturæ serviunt creatori, nihil acceptabilius debet esse nobis servitio illius qui dedit unde serviremus ei, nihil honestius quam illum honorare qui dat hominibus honores et regna. Hoc ergo recogitantes apud nosmetipsos, Ego Bernardus Nivernensis episcopus, Raginaudus thesaurarius, Ludo sacrista, et scientes quia ad aliquod datum vel donum quod habemus in ecclesia Dei non ascendimus ex nobis, sed potius illud desursum est descendens a patre luminum pari voto decrevimus, secundum quod Deus auxit in nobis gratiam donorum augere et ipsi actiones gratiarum sed cum de multis creaturis gratias sibi augere possemus et deberemus in creatura, tamen luminis ei gratias specialiter augere debemus, in qua redditus nostros per misericordiam suam nostris ampliavit temporibus ut filii lucis simus et lumini in lumine serviamus. Attendendum quoque quod Deus non propter se sed propter nos gaudet servitio lucis cui tantam dedit prerogativam ut ab ipsa inciperet operari per quod plurimum commendavit opera lucis… Acta est Nivernis publice, anno ab incarnatione Domini Mº Cº LXIº regnante Ludovico rege Francorum, Bernardo venerabili Nivernensium existente presule, L. Brandus precentor et cancellarius fieri jussit. Sur le revers est écrit: de Statutis statutum sigillatum sigillis episcopi, thesaurarii, sacristæ et capituli Nivernensis, de tribus cercis et candela ardentibus ante magnum altare anno 1161. (Fol. 787.)