STATVTVM est, vt in Infirmaria Cluniacensi, quæ quinque habitaculis sub vno tecto diuisis distinguitur, tali discretione silentium teneatur: vt in ea parte, in qua fratres defunguntur, quę media est,  in illa quæ superior a parte meridiana est, silentium  colloquutio antiquo more seruetur: in tribus vero aliis claustri regularis silentium teneatur. Sic in cella Nouitiorum  adiacenti claustro siue officinis, exceptis Nouitiis,  eorū magistro, qui vbi  quando loqui solent, loquentur; exceptis etiam Episcopis  Abbatibus superuenientibus, maiore Priore,  Subprioribus ordinis custodibus: qui in partibus illius cellæ Nouitiorum,  ipsi loqui poterūt,  in præsentia tātummodo eorum alij. In operatoriis vero vniuersis continuum teneatur silentium, excepto vno tantum Magistro vniuscuiusque operatoriæ domus,  exceptis operatoriis nouæ Ecclesiæ,  operatoriis ipsorum. Teneatur insuper claustri silentium in cimiterio,  claustro cimiterij, in sacristaniis omnibus,  via quæ ad domos superiores ducit, quæ iuxta maiorē Ecclesiā sunt,  in adiacētibus locis, exceptis supradictis Abbatib.  Prioribus, quibus in partibus illis loqui supradicto modo licebit. Causa instituti huius fuit summe necessaria in omni Religione silentij vtilitas, sine quo modis congruis obseruato, nec dici Religio, nec esse potest. Cuius laus in Scripturis sanctis tanta est, vt inter innumera eius præconia, de illo etiā magnus Propheta Isaias dicat, Cultus iustitiæ silentium. Quod quia Cluniaci propter frequentiam negotiorum,  multitudinem superuenientium valde ex aliquanto tempore corruptum fuerat, necessarium visum est, vt hic modus silentij, sicut supra distinctus est, institueretur.