In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Hugo, Autissiodorensis episcopus, notum fieri volo, tam præsentibus quam futuris, quod Johannes Domicellus, de Lenniaco, Gaufridum filium suum, cum ad annos aptos ordini pervenerit, a monachis Pontiniacensibus monachum fieri rogavit et dedit eisdem monachis res suas, quidquid videlicet habebat de patrimonio suo, tam in nemoribus quam in pratis et aliis terris, cultis et incultis. Similiter concessit eis quæcumque de casamentis tenebat, si a dominis ejus ea monachi poterunt obtinere, excepto quod Agneti uxori ipsius, adepta permissione dominorum, dum vixerit, ea possidere licebit. Quod si Agnes a dominis illa non potuerit obtinere, monachi exinde quærent quomodo a dominis sibi concedantur; et si poterunt adipisci, jure perpetuo possidebunt. Actum apud grangiam de Bunun, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quinquagesimo; eadem uxore Johannis laudante, coram his testibus: Stephano, Regniacensi abbate; Stephano, priore; Rainaldo, monacho Pontiniacensi; Humbaldo, presbytero de Montiniaco; Iterio, præposito Lenniaci; Stephano de Lendri; Thoma Jornel, filio Martini; Aalardo, carpentario.