[Domnus ac Beatissimus Papa Gregorius VII. anno Pontificatus sui septimo in Basilica Lateranensi, quæ et Constantiniana dicitur in honore salvatoris et beati Joannis Baptistæ Concilium generale celebrans, indicto cunctis silentio surrexit, et dixit. Noveritis, fratres et consacerdotes nostri, imo tota hæc sancta Synodus cognoscat et sciat, quia cum ultra montes multa sint Monasteria ad honorem Dei omnipotentis, et Beatorum Apostolorum Petri et Pauli nobiliter et religiose fundata inter omnia quoddam illis in partibus habetur, quod quasi peculiare et proprium beato Petro et huic Ecclesiæ speciali jure adhæret, Cluniacense videlicet, ad honorem et tutelam hujus sanctæ et Apostolicæ Sedis et ipsis primordiis principaliter assignatum, et favente divina Clementia sub Religiosis et sanctis Abbatibus ad id usque dignitatis et Religionis pervenit, ut cæteris Monasteriis, quamvis multis antiquioribus, quantum ipse cognosco, in Dei servitio et spirituali fervore præcellat, et nullum in terra illa quod ego sciam, huic omnino valeat adæquari. Nullus enim Abbas umquam ibi fuit qui sanctus non fuisset. Quin Abbates et Monachi hujus semper Ecclesiæ filii nullo modo degeneres extiterunt, nec curvaverunt genua sua ante Bahal et Bahalim: nec Hieroboam, sed hujus sanctæ Romanæ sedis libertatem dignitatemque imitantes, quam ab origine traxerunt nobiliter sibi per successionis seriem auctoritatem servaverunt. Non enim alicui umquam alienæ vel terrenæ potestati colla subdiderunt, in sola beati Petri et hujus Ecclesiæ subjectione defensioneque permanentes. Et idcirco volumus, atque Apostolica authoritate firmamus et contradicimus, ut nulla umquam persona, parva vel magna, sive potestas aliqua, non Archiepiscopus, non Episcopus, nullus Regum, Ducum, Marchionum, Principum, Comitum, nec etiam aliquis legatus meus supra illum locum et Monasterium umquam buccam suam aperiat, aliquamve exerceat potestatem. Verum juxta tenorem Privilegii nostri et antecessorum nostrorum authoritatem, et libertatis immunitatem sibi ab hac sede concessam integram perpetuamque omninò possideat, et tantummodò sub alis Apostolicis ab omni æstu et turbine impugnationis respiret, et in gremio hujus sanctæ matris Ecclesiæ, ad honorem, omnipotentis Dei, et beatorum Apostolorum Petri et Pauli in perpetuum dulcissimè quiescat. Et ita vertens se Domnus Papa ad dexteram partem synodalis Conventus, percunctatus eos dicens, placet ita vobis? Laudatis? Responderunt, placet, laudamus. Vertens se iterum in sinistrum eodem modo interrogavit. Eodem quoque modo responsum est à sancto Conventu, placet, laudamus post hæc verba stando in Turono Pontificali perorata Domnus Papa sedit.]