In Dei omnipotentis nomine, Oddo, dux Burgundię, omnibus principatus sui fidelibus. Si res Deo famulantium largitione mancipatas eorum quibus delegatę sunt usibus pro sollicitudine commisi principatus vel possessas conservamus vel malorum violentiis pervasas revocamus, omnipotenti Domino qui nobis judicium querere et oppressis precepit subvenire sine dubio nos credimus obedire. Sed quoniam universa obnoxia tempori cito elapsu temporum de medio fiunt et a posteritatis memoria velocius subtrahuntur nisi vel litteris vel signis aliquibus venturę generationis oculis offeruntur, presentis pagine et imaginis nostrę signo generationi omni quę ventura est subscriptę actionis presentiam exhibemus. Est igitur in Magnimontensi comitatu predium Sanctus Maximinus appellatum. Hoc dono patris sui Guidonis, Sancti Sequani collatum monasterio, Garnerius de Sumbernone occupaverat et pene suis ac suorum usibus violenter subdiderat, super quo sepe monachis conquerentibus, et sua sibi injuste eripi deplorantibus memoratus G., universę carnis viam proxime intraturus, facti penituit, utque jam dictum predium monasterio, sicut a patre suo donatum fuerat, in pace dimitteretur filiis imperavit, sed quid non mortalia pectora cogit auri sacra famesę Spreta enim paterna jussione, spreta etiam divini nominis qua eum pater moriturus adstrinxerat contestatione, paternarum rerum summa potitus Arveus jam dicti G[arnerii] senior filius, ad pervasionem jam dictę possessionis rediit, et fere anno integro pertinaci obstinatione violenter possedit. Sed tandem Deo volente et Iherosolimitani itineris causa cogente, ad mentem suam rediit, et sub ipso profectionis articulo, apud civitatem Lingonicam jam dicti monasterii abbatem accersiit, et presente fratre, patruo et nepote, multis que aliis, rebus supradictis ipsis laudantibus quam sancte ac fideliter renuntiavit fratremque contestatus et socios, ne de cetero super eis monachi vexarentur, rogavit, nec tamen impetravit. Ad domum quippe paternam sepedicti Arvei frater Guido rediens, quicquid pater et germanus dimiserant usurpavit. Super his igitur sepedicti monasterii abbas Herbertus presentiam nostram adiit, et presente G. quam patiebantur injuriam plenius intimavit. Nos vero G. convenimus et eis qui fraternę cessioni qua rebus monasterii renuntiaverat interfuerant, tam nos quam ipse Guido, ut ea quę viderant et audierant veraciter pro Dei nomine faterentur imperavimus. Dixit autem abbas, qui presens aderat, se horum optime meminisse, nec eorum quę dicta factave fuerant sibi aliquid excessisse, ut qui sciret sua potissimum interesse. Precepimus conniventia et assensu tam Guidonis quam eorum qui interfuerant abbatem de supramemoratis vera dicere nec quavis cupiditatis gratia in partem alteram declinare. Dixit autem abbas cunctis audientibus, domnum Arveum in sepius memorato Sancti Maximini predio nichil sibi vel suis omnino retinuisse, sed universa et integrum Sancti Sequani monasterio concessisse, nisi solummodo hospitalitium, quod vulgo herbergaria nominatur, et servos si qui in jam dicto predio commorantur Gosdensis colonię; ipsam autem Gosdensem villam quam ad edificandum in vita sua tantummodo ab abbate et monachis Sancti Sequani pater suus acceperat a suo jure ommimodis emancipasse et quietam clamasse; apud possessionem autem, quę Sanctus Hylarius appellatur, nichil sibi penitus superesse, preter annuam singulis sationibus solutionem curvatę, quam eis solvunt rustici possessionis jam dictę, recipientes pro ea in terra ejus suis pecoribus et animalibus usucapionem pasturę, herbergariam autem Sancti Maximini, si eum rebus humanis insuscepto Sancti Sepulchri itinere contingeret excedere, sicut reliqua omnia beate Dei genitrici et beato Sequano eis que famulantibus monachis donavisse; universis qui aderant abbatem vera dixisse testantibus intulit Guido Guarrellus, hoc solum sibi Arveum retinuisse, ut si apud servos suos in eadem villa manentes aliquando hospitium acciperet, et in eorum domatibus omnes equos suos mittere non posset, in mansis aliorum hominum nichil ab eis ommino accipiens, nisi fenum vel paleas introduceret. Horum omnium testem ego dux Burgundię Odo me esse pronuntio, et reos motus et indignationis nostre eorum temeratores affirmo, et sicut majestatis reos pena debita multaturum promitto. Testes horum etiam hi sunt: Guillermus conestabulus, Aymo de Divione, Giraldus de Faverne, Bartholomeus de Fontanis, Garnerius de Ageyo, Arnulfus de Escanna, Guido Guarrellus, Rodulfus Falcunnarius.