Ego Guido, Senonensis archiepiscopus, omnibus ad quos littere iste pervenerint, in Domino salutem. Notum fieri volumus quod Rochuis, nobilis mulier, de Chanloto, in extrema egritudine constituta, in perpetuam dedit elemosinam ecclesiæ Deilocensi quatuor sextarios et minam annone, annuatim percipiendos apud Villam-novam-super-Yonam, in molendino quod vocatur Cochepie, medietatem frumenti et medietatem tremesii; quos de nostro feodo habebat. Hujus elemosine donationem, post predicte ecclesie vexationes, in presentia nostra laudaverunt Stephanus, miles, et Icterius, filii ejusdem Rochuis; Sarra etiam, uxor et Bovo, filius prefati Stephani, eandem donationem laudaverunt. Intuitu vero istarum laudationum, habuerunt de bonis memorate ecclesie predicti Stephanus et Icterius fratres, LXX solidos Pruvinienses; Sarra, uxor ejusdem Stephani, vaccam cum vitulo. Quod ut ratum sit, sigilli nostri munimine roboravimus. Actum Senonis, anno Verbi incarnati Mº Cº nonagesimo. Item, notum fieri volumus quod Theobaldus et Milo, filii defuncti Theobaldi Gariel, contendebant adversus ecclesiam Deilocensem super molendino de Sart, quod de suo feodo esse asserebant. Tandem vero . . . . . in presentia nostra sopita fuit in hunc modum: quod feodum et quicquid juris exigebant in predicto molendino, eidem ecclesie in perpetuum quitaverunt, fide interposita, promittentes quod nullam inde in posterum, nec etiam quando milites essent, suscitarent questionem. Hanc quitationem laudavit Oda, mater eorum que cum ipsis concessit quod, si quicquam contra hoc aliquando in dampnum ecclesie attenptarent, nos de ipsis et terris eorum justiciam faceremus. Hoc etiam laudavit Rancia, soror predictorum Theobaldi et Milonis, et Henricus, maritus ejus. Intuitu vero quitationis prescripte et laudationum premissarum, dedit ecclesia Deilocensis prenominatis Theobaldo et Miloni et Ode, matri eorum, novem libras Pruvinenses, et predicte Rancie XL solidos. Quod ut firmum permaneat, sigilli nostri munimine roboravimus. Actum Trecis, anno Verbi incarnati Mº Cº . . . . . . . . Datum per manum magistri Petri, cancellarii nostri.