CHLOTHARIUS REX FRANCORUM VIR ILLUSTER. QUOTIESCUMQUE altercantum jurgia Palacii nostri, nostra nostrorumque fidelium aut ęccleşiarum seu sacerdotum pro quorumcumque rerum negociis noscuntur advenire, oportet nobis in Dei nomine, juxta legum severitatem inquirere ut deinceps nulla videatur questio removeri. Ideoque, cum nos in Dei nomine Masolago, in palacio nostro, una cum apostolicis viris, patribus nostris, episcopis, obtimatibus, ceterisque palacii nostri ministris, necnon et Audobello, palacii nostri comite, qui de ipso ministerio ad presens nobis deservire videbatur, ad universorum causas audiendas, justoque juditio terminandans resideremus, advenientes ibi actores basilicę domni Benigni, que est sub oppidum Divione constructa, ubi ipse preciosus martir in corpore requiescit, et vir venerabilis Wulfechramnus abba preesse videtur, videbantur repetere a quibusdam hominibus, dicentes quia anteacto tempore, bone recordationis parens noster domnus Guntrannus quondam rex, per testamenti sui paginam ad ipsam basilicam sancti Benigni, villam noncupatam Elariacum cum adjacentiis vel omni re ad se pertinente concessisset, et ipsi homines infra ipsos terminos commanentes, ex parte maxima plurima pervasissent, vel ad suam partem contradicerent et redditus terrę partibus ipsius basilicę reddere contempnerent, et silvas de ipso agro devastassent, et terram exinde, aut prata, per loca plurima invasissent vel vineas plantassent, aut calmas rupissent. Econtra illi dicebant quod ipse princeps, domnus Gundrannus, per preceptionem quam inpresenti protulerunt relegendam, in antecessores parentes eorum firmasset: ubi continebatur quod ab eo tempore quod ipsum agrum Elariacum jam dictus princeps ad memoratam basilicam sancti Benigni contulerat, per munificenciam ipsius principis promeruerant ut quicquid ex successione parentum habebant, hoc in id ipsis confirmatum esse deberet. Interrogatum est a nostris proceribus si concessionem ipsius domni Gundranni, aut aliorum principum, seu alia instrumenta de ipso agro habebant an non, in presenti edicere deberent; sed ipsi professi sunt ad presens quod aliud instrumentum nullum vel firmationem magis exinde non haberent, quam quod presentabant; unde et ipsas confirmationes relectas et percursas, inventum est a fidelibus nostris quod nullum detrimentum vel prejudicium ipsa basilica domni Benigni de ipso agro Elariacense exinde non pateretur. Etiam et pactionem presentabant, qualiter antecessor supradicti Wulfechranni, Richimarus quondam abba, seu et apostolicus vir domnus Bertoaldus episcopus, una cum ipsis vel parentes eorum de parte maxima, de infra termino ipso Elariacense contentionem maximam habuissent et ipsas terminationes perambulassent et signa posuissent. Proinde nos taliter, una cum nostris proceribus, in quantum illuster vir Audobaldus, comes Palacii nostri, testimoniavit, constitit decrevisse ut, dum hec causa inter ipsos, sicut superius continetur, taliter acta vel inquisita fuisset per ordinem, jubemus ipso agro Elariacense, quantumcumque domnus Gundrannus per testamenti sui paginam ibidem delegavit, postposita et calcata ipsa confirmatione, vel reliquas a successoribus principibus factas descriptiones, ne deinceps per ipsas aliqua removeri videatur causatio; sed quod actenus tenuisse videbuntur, infra ipso agro Elariacense vel ubicumque, tam terris, curtiferis, casis, vineis, pratis, silvis, pascuis, aquis adjacentibusque suis per alia loca, cum omni jure teneant, possideant absque sollicitudine, absque alicujus repeticione, sitque in Dei nomine, ad partem sancti Benigni et provisorum loci, subjectorumque eorum, evindicatum, omni tempore, et sit in posterum de hac re sopita causatio. ABBELLENUS recognovit et datavit sub die nono kalendarum novembris in anno octavo, regnante domino nostro CHLOTARIO feliciter. Amen. Airardus presbiter recognovit et subscripsit.