Ego Willelmus, Dei gracia Autissiodorensis episcopus, notum fieri volo presentibus et futuris quia, cum Jocelinus de Avalone villam Tromanci et territorium ejus in vadimonio accepisset a domina nomine Guiomart, et filiis ejus, quam de casamento suo prefatus Jocelinus esse dicebat, prata que ecclesia Reigniacensis longo tempore ibidem quiete possederat, aliaque que de novo acquisierat idem Jocelinus, quia nunquam laudaverat, reclamavit. Igitur, post multas altercationes, sic inter eos convenit, quod prefatus Jocelinus, in presencia nostra, prata illa, pro salute anime sue et antecessorum suorum, ecclesie Reigniacensi laudavit et sigillo nostro peciit confirmari, perceptis de beneficio domus VII libras Divionenses: Pratum videlicet de Vado Arrabili usque ad Quercum; aliud quod vocatur Caperum et duas alias partes Chome, monachi et Iterii, conversi; pratum de Meneillis, salvo tamen ejus annuo censu. Hujus rei testes sunt: magister Robertus Abolans; Sabaudus, capellanus de Vermentum; dominus Gaufridus de Arsi, qui laudavit et pro jure garantire promisit domine Ochede. Hoc etiam Amica, uxor predicti Joscelini, laudavit. Laudaverunt et filii ejus Jocelinus, Matheus, Auvinus. Cujus rei testes sunt: Sebaudus de Vermentum; Martinus, subcapellanus de Arsi; Stephanus, clericus; Colins, frater domine Ochede; Seguinus de Magni; Paganus, maritus domine Sanse, milites. Ut igitur istud ratum et firmum perpetuo habeatur, presenti scripto et sigilli nostri munimine confirmavimus. Actum, anno Domini Mº Cº LXXº.