Texte établi d’après C D E F G, à défaut de B, actuellement inconsultable. Depositio domni Roberti* Lingonensis episcopi. Hic celsa regum Franciae ac ducum Burgundiae stirpe genitus, postquam divina favente gratia pontificatus suscepit regimen, antecessorum suorum pontificum qui hanc ecclesiam materno semper coluerunt affectu, ita se studuit informare exemplo eorumque in se transferre animum ut, quoad vixit, miro semper amore hunc locum dilexerit et liberalitate munifica donis ingentibus ampliare studuerit. Denique Dei sanctique Benigni amore succensus, abbatis quoque Jarentonis frequenti exhortatione commonitus, dedit nobis [408] ecclesiam de Nojant cum capella ejusdem castri et omnibus tam ecclesiis quam altaribus ad ipsas pertinentibus; dedit etiam [374] ecclesiam de Claromonte, ecclesiam de Magnomonte, ecclesiam de Ycio, ecclesiam de Casnedo, ecclesiam de Spaniaco, ecclesiam de Vareso, [378] ecclesiam de Sancto Lupo, [374] ecclesiam de Germani Villare, ecclesiam de Riniaco, ecclesiam de Oceyo et ecclesiam Adelini curtis. Addidit praeterea ingens erga hunc locum suae benivolentiae documentum: Capella namque Wangionis rivi juris erat ecclesiae Divionensis, sed clericis illam tenentibus nullus inde veniebat profectus; unde frequenter a predicto Jarentone abbate super hoc pulsatus precibus, Guidonis* etiam ejusdem castri nobilissimi domini crebra exhortatione commonitus, clericis inde remotis, tradidit [424] eamdem capellam monachis, et omnia quae ad ipsam pertinebant, ecclesiam videlicet de Sarisiaco, cum omnibus ad eam pertinentibus, dimidiam capellam de Roecurte et medietatem decimarum ipsius ecclesiae, de Masnyli decimam totam, altare de ecclesia de Hirecurte, terram de Grincurte, medietatem quoque decimarum de Columbeiaco, ubi sunt duae ecclesiae. Constituit etiam [407] ut ecclesias infra Divionem positas, sancti Johannis scilicet et sancti Philiberti liberius et quietus possideremus, et ut presbyteri in eis cantaturi, nonnisi ad nutum abbatis vel monachorum, subrogarentur vel removerentur, ipsosque presbyteros ab omni exactione presbyteri, episcopi vel archidiaconi immunes esse decrevit. [430] Praecepit etiam ut totus panis qui in eisdem ecclesiis offeretur in refectorio fratribus apponeretur, ut dum saepius inde corpora reficerent, largitoris animam ipsi quoque suis precibus recrearent. Hujus igitur memoriam non tantum annuam, verum continuam, omnes istius loci habitatores semper habeant assidue precibus insistant quo tantorum benefactorum a piissimo remuneratore mercedem aeternam in retributione justorum accipiant. Amen.