Alio etenim die aduenit alter, puerilis ætatis non transcendens terminum, nomine Heldinus, qui cæcitatis erat adgrauatus turbine. Qui licet exterioris perdidisset officium luminis, interioris tamen non perdidit bonam voluntatē mentis. Hic parentum suorum adiutorio ad sanctum Maiolum adductus est,  in Ecclesia positus attendebat inluminationis suæ horam. Illius autem miseriæ condolentes amici  parentes, vota precum solemniter replicant pro eo,  misericordiam omnipotentis Dei inuocant assiduo. Dum namque diebus  noctibus sancti viri expetunt suffragium, cordis sui in fine adimpletum congaudent desiderium. Nam vnum dierum dum isdem puerulus in Ecclesia resideret, subito se videre candelas ardentes proclamat,  quæ in Ecclesia agebantur, se videre manifestat. Super quod negotium sanitatis, certi facti parentes pueri, magnæ laudationis iubilos secundum suum scire decantant. Sic læti  alacres reuertentes ad propria, suo exhortatu multos venire faciūt ad sancti Maioli limina.