Ego Hugo, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, notum esse volo universis fidelibus Dei, quoniam ambiguitas erat de corpore beati Lupi, confessoris, Senonensis antistitis, utrum in ecclesia Sanctæ-Columbæ majoris integrum cum capite quiesceret, necne; verum ut hujuscemodi ambiguitas de medio auferretur, et rei veritas eluceret ad plenum, vir venerabilis Girardus ejusdem ecclesiæ abbas, cum multa precum instantia nos rogavit ut sanctum corpus illud inspiceremus, quatinus agnita de ipso veritate, tota ulterius cessaret ambiguitas, omnisque exinde oborta sopiretur contentio. Nos itaque pro pace dignæ postulationi præbentes assensum, adjunctis nobiscum venerabilibus et religiosis personis, ad testimonium veritatis venimus ad ecclesiam; et coram omnibus qui aderamus, capsa reserata et aperta in qua sanctum corpus illud quiescere credebatur, invenimus et vidimus, Deo gratias, pretiosum thesaurum beatissimi confessoris Lupi integrum corpus cum capite, et admirabili gaudio jocundati sic in pace discessimus. Postmodum autem evoluto aliquanto tempore, defuncto eodem abbate Girardo, successit ei in regimine Odo, vir venerabilis, prudens ac honestus, qui pro reverentia et honore sancti patroni sui Lupi satis curiose et sollicite laborans, ad dominum Adrianum papam IV festinavit, et a sede apostolica detulit ad nos litteras cum mandato, quatinus, temporis oportunitate captata, preciosum thesaurum qui a nobis repertus fuerat, ostenderemus populo Dei. Igitur et pro jubentis Domini mandato et pro necessaria ratione, quæ negocio competere videbatur, videlicet pro removenda ambiguitate et contentione, adunato clero et populo copioso in ecclesia S. Colombæ majoris forinsecus extra ambitum loci, in loco spacioso qui capere posset multitudinem, VIII kalendas Julii, quamvis indigni, ostendimus palam caput et ossa preciosi confessoris, adjunctis nobiscum venerabilibus fratribus nostris Manasse, Aurelianensi et Alano, Autisiodorensi episcopis, quorum sigillis ab utraque parte subter dependentibus, nostro in medium collocato, præsenti quoque pagina rei veritatem, ne aliquatenus a memoria laberetur, roborari fecimus ac muniri. Actum est anno Dominicæ Incarnationis M. CLX, pontificatus autem nostri anno XVIII.