Sit notum universis xpistiane religionis cultoribus quod quidam miles de Ruvra, nomine Waldricus, igne divini amoris accensus venit Molismum, ut habitum religionis acciperet, quatinus de transactis malis a Deo misericordiam et indulgentiam inveniret. Quod et factum est. Predictus igitur miles venit Molismum, ut desiderium suum adimplere potuisset, adduxit secum filium suum Hugonem militem, cujus consilio et voluntate dedit ipsa die qua a nobis susceptus est, ad augmentum ecclesie nostre omne alodium suum quod habebat apud Anciacum et Argentolium et Lisinias et apud abbatiam Sancti Michaelis in terris, in silvis, in pratis, in vineis, ita liberum et ab omni calumpnia absolutum, ut nullus homo absque Molismensi ecclesia in ipso aliquid clamare valeat. Hoc igitur donum posuit filius ejus loco patris sui super altare ante crucifixum, et laudavit atque confirmavit quicquid nobis pater suus prenominatus dedit. Igitur miles, assensu et voluntate uxoris sue et ceterorum amicorum suorum, omnia, ut supra taxavimus, adimplevit et, ut ea que superius commemoravimus, fixa et inviolata maneant, eorum nomina hujus (sic) cartule curavimus adnotare qui hujus donationi interfuerunt: ut si quis in futuro instigante diabolo aliquam fraudem nobis exinde facere voluerit, eorum testimonio et defensione roboretur. Ex parte militis: Gocelmus presbiter de Gurgiaco, Hugo filius ejus. Ex parte monachorum: Willelmus de Masé, Arnulfus pistor, Johannes, Isembardus, Ricardus, Teodericus ceterique quamplures.