Ego Hugo, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, notum facio, tam futuris quam presentibus, quod Meinardus, cognomento Tuebos, calumpniatus est aliquando monachis Eschaleiensibus molendinum quod habent juxta Villam-Francam. Tandem vero calumpniam illam, utpote injuste presumptam, omnino dimisit; sub jurejurando promittens quod nichil deinceps imperpetuum in hoc clamaret vel nec in aliquo possessionis eorum; insuper et ipsum molendinum omnibus diebus vitæ suæ fideliter eis garantiret. Habuit autem propter hoc, de beneficio ecclesiæ, X solidos. Huic rei interfuerunt testes subnotati: Isanbardus, presbiter de Prissiaco; Stephanus de Cudot; Theobaudus, presbiter de Diciaco; Augalo de Pruniaco; Stephanus Normandus; Garinus, prepositus de Cudot; Robertus de Cudot; Foscherius de Corbosum; Bernardus, avunculus Menardi; Renardus Chuez. Postmodum vero coram nobis recitatum est hoc, et ex utraque parte ratum habitum, presentibus istis: Reinerio de Briva; Josberto, presbitero de Sancto-Juliano; Fromundo, scriptore; Stephano qui cognominatur Albus, filioque ejus Gaulterio; Edevino de Varon. Quod totum ut in perpetuum stabile et inconcussum fieret, litteris commendari et sigilli nostri impressione fecimus communiri. Gestum est hoc, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº Lº VIIº, episcopatus nostri, XVº.