Quia rerum gestarum memoriam oblivio per temporum successiones intercipere solet, ne de mea id concessione contingat, scripto volui annotari, per quod posteris omnibus possit perpetuum patefieri. Notum igitur sit succedentibus et modernis, quod ego Wido de Tierno, comes Cabilonensis, volens Hierosolimam proficisci, Paredum veni, ubi in manu venerabilis Hugonis, ejusdem loci prioris, quicquid libertatis, quicquid immunitatis antecessores mei prædicto loco et habitatoribus ejus contulerant, et bonas consuetudines quas habebant confirmavi, laudavi, corroboravi. Si quæ vero malæ consuetudines vel mali usus aut exactiones prædicto loco vel habitatoribus ejus contulerant, ab aliquo impositæ fuerant, pro remissione peccatorum meorum et omnium prædecessorum meorum et omnium de genere meo in perpetuum procreandorum, werpivi, dereliqui, dimisi; et in signum veræ guerpitionis et perhenniter ab omnibus posteris meis tenendum, librum Euvangeliorum super altare manu propria posui. Et tamen domnus Hugo prior, pro prædictarum rerum confirmatione, laudatione, obtimam mulam, pretio decem librarum bene valentem, mihi voluntarie impertivit. Sane hujus confirmationis seu obtimæ laudationis adsunt hii testes fideles: Hugo prior, Antelmus de Faltreriis, Girardus de Copetra, Martinus decanus, Ozeschinus presbiter, Jocelinus de Bosco, Stephanus de Parriciaco, et nonnulli alii tam monachi quam laici.