Confisus de benignitate paterna soleo filiali præsumptione etiā remotos  ignotos maiestati Apostolicæ commendare. In quibus quia me sæpe exauditum persensi, de notis  proximis me magis audiēdum esse speraui. Vnde domnum Heraclium Lugdunensem Canonicum, nostrum carne germanum, pietati Apostolicæ, de ea confisus, commendo: cui nulla alia vrbem adeundi causa extitit, quam vt Patrem viseret, eiusque animum multiplicibus filiorum vtilitatibus occupatum, sibi arctius conciliaret. Rogo pro eo, nec rogare erubesco: quoniam testimonium præteritæ iuuentutis eius maxime inter seculares, vt dicitur, clericos, nec in precibus confundit, nec aures vestras ab his exaudiendis auertit. Quærat hoc, si placet, diligentia pristina, a Lugdunensi, in qua educatus  magis conuersatus est, Ecclesia: quærat  a domino Stephano Archidiacono, cui si credi debeat, vos ipsum iudicem facio. Suscipiatur ergo obsecro in affectu vestro, foueatur in gremio vestro: vt cum se a gratia vestra senserit non exclusum, ea instantius agere studeat, pro quibus  Dei  vestram gratiam sibi multiplicius adquirat.