Ego Willelmus, comes Sacricesaris, notum facio omnibus ad quos littere iste pervenerint quod, cum inter abbatem monasteriumque beati Benedicti super Ligerim et Gaufridum Ernaudi super nemore quodam quod Mesmerant dicitur, et quibusdam terragiis, hospitibus et aliis rebus querela verteretur, tandem, presente patruo meo W., Remensi archiepiscopo et mediante, et de assensu partium que in ipsum compromiserant, arbitrium proferente, terminata fuit et pacificata per ipsum, ita quod predictus Gaufridus et Elizabez uxor sua fratresque sui Petrus et Willelmus, clerici, et Johannes, laicus, totam querelam predictis abbati et monasterio quitam clamaverunt, et universa super quibus querela vertebatur eidem monasterio libera dimiserunt, quiete et pacifice perpetuo possidenda. Idem vero Gaufridus fide data promisit quod ab aliis heredibus hoc laudari faceret et bonam jamdictis abbati et monasterio garandiam portaret, et ei date sunt pro bono pacis sexaginta libre Giem[ensium] de bonis monasterii predicti. Ego etiam ad ejusdem Gaufridi requisitionem laudavi et manucepi hec omnia firmiter observanda. Et in eorum confirmationem et testimonium presentes litteras scribi et sigilli mei feci munimine roborari. Actum anno incarnationis Domini millesimo centesimo nonagesimo septimo, mense maio.