Omnis incestus qui committitur cum Sanctimoniali,  consanguinitatis,  affinitatis gradu, vsque ad quartum gradum. Item, vitium contra naturam, quod comprehendit omnem tactum libidinosum duorum. Item, sacrilegium. Item, periurium cum deliberatione. Item, incendium. Item, anno Domini millesimo trecentesimo nonagesimo primo, per Reuerendissimum patrem domnum Ioannem Abbatem, ad requestam  supplicationem Conuentus Cluniacensis,  quorumdam aliorum de ordine, de expresso consensu,  voluntate Diffinitorum, insequendo vestigia prædecessorum suorum, in quantum tangit sententiarum  casuum prædictorum absolutionem, fuit declaratum,  ordinatum prout sequitur. Absolutionem vero dictarum sententiarum in forma Ecclesiæ secundum consuetudinem ordinis, nec non  istorum casuum nobis reseruatorum, de speciali gratia committimus Camerariis Prouinciarum in illis de sua Prouincia, Priori Cluniacensi, Priori Claustrali,  illi qui in istorum Priorum,  Prioris Claustralis absentia, Conuentum Cluniacensem in Ecclesia, Claustro, Capitulo, Dormitorio,  Refectorio tenebit, nec non Visitatoribus, cum erunt in visitando, nostrisque Capellanis cum visitationis officium exercebimus. Et hoc volumus,  committimus, quamdiu placuerit nostræ voluntati  successorum nostrorum,  donec aliud fuerit per nos seu successores nostros ordinatum, ex nunc potestatem si quam in istis casibus aliis personis hactenus commisimus, totaliter reuocantes. Item, per constitutionem Domini Vrbani, quæ incipit, Ne in vinea: Inhibitum est expresse omnibus Religiosis, ne a personis tam maribus, quam mulieribus volentibus ingredi eorum Religiones in earum personarum receptione, aut ante vel post illam, quæcumque pastus, prandia, siue cœnas, iocalia, aut res alias, etiam ad Ecclesiasticum, seu quemuis pium vsum alium deputata, seu deputanda de cætero, directe vel indirecte petere, seu exigere quoquomodo præsumant. Et contrarium facientes singulares personæ, tam dantes quam recipientes, excommunicationis, si vero Capitula, seu Conuentus, sententiis suspensionis eo ipso sunt innodati, a quibus præter quam in mortis articulo absolui nequeunt, absque Sedis Apostolicæ licentia. Item, caueant Religiosi de aliis sententiis iuris, quia in pluribus aliis casibus incurrunt sententiam maioris excommunicationis ipso facto, vtpote quando tenent enses, gladios, vel alia arma, infra septa Monasterij, sine licentia, vel quando dimittunt habitum, vel capiunt taliter quod non videntur Religiosi, sed seculares, quando absoluunt etiam a sententiis a quibus non possunt absoluere, si dicti monachi id humiliter petierint,  iniuncta eis pro modo culpæ penitentia salutari,  aliis quæ de iure fuerint iniungenda. Item, Domnus Abbas  Priores Maior  Claustralis Cluniac. possunt cum omnibus Monachis ordinis super irregularitate, si quam, excommunicationis, suspensionis vel interdicti ligati sententiis celebrando diuina, vel immiscendo se illis, non tamen in contemptum clauium forsitan cōtraxerint, dispensare ac eos habilitare, si vigore quarumcumque constitutionum dicti ordinis, ac etiam si auctoritate Apostolica confirmatæ fuerint, inhabilitatem incurrerint: prout minores pœnitentiarij in Romana curia residentes, super præmissis dispensare  habilitare possunt: eisdem monachis possunt ad tempus de quo videbitur eisdem expedire, a suorum ordinū exequutione suspensis,  iniuncta cuilibet ipsorum pro modo culpæ pœnitentia salutari  alijs quæ de iure fuerint iniungendo. Item, Monachi vel Conuersi non debent confiteri nisi suo Superiori vel ab eo deputato. Verūtamen Monachi transeuntes per loca Ordinis, deputatis ad audiendum confessiones possunt confiteri, ac si ibidem haberent mansiones. Item, omnes de ordine exceptis pueris iuuenibus, debilibus,  infirmis, maxime illi qui sacerdotes fuerint, debent ieiunare in Quadragesima,  aliis vigiliis  temporibus, in quibus consuetum  præceptum est in Ecclesia Dei ieiunare. Item, Abbates, Priores,  alij Monachi ordinis, non possunt aliquem excommunicatum siue interdictum, ad diuina, seu ad Ecclesiasticam sepulturam recipere, virtute priuilegij, Vos estis lux mundi, sine licentia Domni Abbatis. Item, secundum generalem consuetudinem  instituta ordinis, in locis conuentualibus, in claustro,  infra ambitus murorum; debent flocos portare,  in locis etiam non conuentualibus, nullus debet intrare Ecclesiam sine floco,  in toto ordine omnes Abbates  Priores debent portare flocos  cucullas de illis pannis qui in Cluniaco consueuerunt portari. Item, post Completorium Abbates, Priores, Decani,  alij ad quos spectat, sua officia  loca communia sic clausa teneant, tenerique faciant, quod nullus Monachus post dictam horam exire valeat pro aliquibus illicitis committēdis. Item, omnes Monachi qui extra clausuras  septa locorum ordinis sine superiorum suorum licentia exeuntes, vel non venientes ad terminum sibi præfixum, impedimento legitimo cessante:  illi qui petunt licentiam ad certum locum eundi,  fraudulenter ad alium accedunt, tenentur facere satisfactionem in ordine fieri consuetam. Item, omnes de ordine diebus Mercurij  Sabbathi  Aduentus Domini,  Septuagesimæ,  in quinque principalibus festis, ab esu carnium abstineant se. Item, in locis  Prioratibus Conuētualibus, die qualibet; in non conuentualibus vero, videlicet a sex Monachis  supra, tribus vel duabus vicibus in hebdomada, Capitulum generaliter teneatur; ibiq; secundum Deum  regularem disciplinam, ac secundum ordinis statuta, motuque charitatiuo fratrum omnium transgressiones, excessus,  negligentiæ corrigantur. Nullus autem secreta  correctiones extra Capitulum, cuiquam extraneo reuelare præsumat, contrarium vero faciens acriter puniatur. Item, omnes Abbates, Priores, Decani officiariique  Monachi nostri ordinis silentium, quod est clauis religionis, in Ecclesia, Dormitorio, Refectorio,  Claustro seruent, horis  temporibus consuetis. Item, vt impleatur salubre consilium B. Benedicti in Regula sic dicentis, Si fieri potest omnes in vno loco dormiant. Propter honestæ conuersationis  custodiæ diligentioris bonum præcipitur, Abbatibus, Prioribus, Decanis, præpositis, cæterisque iura  iurisdictiones locorum seruare  manutenere habentibus, ac etiam aliis qui si in dormitorio iacerent, posset damnum, periculum, aut aliud inconueniens euenire, necnon infirmis debilibusque duntaxat, exceptis, quod omnes Monachi in Dormitorio singuli per singulos lectos, non bini in eodem lecto, adolescentioribus permixtis cum senioribus, quorum reprehensionem timeant,  a quibus grauitatem  honestatem addiscant, candelaque iugiter de nocte in Dormitorio ardente, iaceant regulariter  pernoctent,  nullus fratrum in proprijs saltem locis ordinis, sine lumine noctibus dormiat; qui si adeo pauper fuerit, vt propriam lucernam in dormitorio suo prouidere non possit, illam, quæ in Ecclesia fuerit, accipiat,  ad dormitorium transferatur. Vestiti autem iaceant Abbates, Priores, administratores  Monachi vniuersi, tam infra quam vbicumque extra Monasterium constituti. Item, Dormitoria debent esse regularia,  remotis lectis non regularibus, per Superiores ministrentur Monachis lecti regulares,  nullus debet iacere in linteaminibus in Dormitorio,  Superiores obedientiarios compellant ad habendum strata si non habeant,  simplicium Monachorum linteamina Superiores debent recipere,  eis de stratis prouidere:  in prioratibus cōuentualibus extra portas regulares, nullus debet iacere sine socio Monacho solus; in dormitorijs cellæ iam factæ contra statuta ordinis nullatenus dimittantur, sed per Superiores indilate destruantur, lineisque camisiis fratres, cum eis sint expresse prohibitæ, nullomodo vtantur. Item, in omnibus Abbatiis,  in quinq; principalibus Prioratibus, Prior in dictis Abbatijs, Subprior vero in dictis Prioratibus sēper comedāt cū Conuentu in Refectorio, legitimo impedimento cessante, Infirmarijs, generalib9,  alijs recreationibus consuetis exceptis,  in locis alijs conuentualibus, Subprior  Conuentus, vel Subprioris vicegerens, ter in septimana ad minus, scilicet diebus Mercurij, Veneris  Sabbati, in Aduentu,  Septuagesima, Quadragesima, in quinque festis principalibus, in ieiunijs quatuor temporum, in vigilijs festorum habentium ieiunium,  in diebus Rogationum, comedant continue in Refectorio. Item, omnes obedientiarij debent cum Conuentu comedere nisi ex causa rationabili, vel de sui Superioris licentia speciali. Item, Abbates, Priores  alij principales administratores locorum quantum sæpius poterunt, suum sequantur Conuentum, comedantque cum eodem. In prioratibus autem non conuentualibus Prior, nisi sit legitime impeditus, cum suis socijs comedat semper, nec in casu isto, cessante causa legitima fiat diuisio inter eos. Item, quando comeditur in Infirmitorio, versus  oratio in principio mensæ,  post refectionem, Hymnus  versus dicantur,  continuum discumbendo silentium obseruetur, ibique legatur sicut in Refectorio continue aliquid, quod ædificet audientes, nullaque persona sæcularis ad comedendum inibi aliquatenus inuitetur. Item, per totum ordinem in diuinis officiis  regularibus obseruantiis, mores  consuetudines Ecclesiæ Cluniacensis seruentur,  quod in talibus locis conuentualibus,  in alijs locis ordinis nostri, dictæ consuetudines habeantur. Item præcipue circa diuinum officium faciendum, habeantur ordinationes factæ per Domnum Bertrandum Abbatem, anno millesimo trecētesimo septimo, in omnibus locis ordinis præsertim conuentualibus, quia aliter, est quasi impossibile quod dicatur diuinum officium sicut dici debet. Item, quod omnes comedant simul in locis ordinis, iuxta morem ordinis,  quod alibi eis non ministretur, nisi cum causa rationabili,  licentiā habeant,  quicquid aut in cibo, potu, vel pitantia eisdem monachis ministrandum existit, singulis eorum die qualibet ministretur secūdum quod fieri est consuetum,  quicquid de administratis supererit, eleemosynæ applicetur per illum, qui ad hoc fuerit deputatus: nec aliquis alius per se, vel per alium de Refectorio seu Infirmitorio, vel alio loco in quo monachi comedent, aliquid extrahat, seu extrahere vel alibi deferre, seu alteri vsui applicare præsumat; cum hoc sit multum prohibitum  periculosum. Qui vero in alium vsum conuerterit, mansionem debet amittere,  si opus fuerit,  rebellio seu obstinatio delinquētis exegerit, contra talem est acrius procedēdum,  eleemosyna operaq; charitatis in locis ordinis sine diminutione  competenter fiant. Item, quod in Abbatiis, Prioratibus, Decanatibus,  locis ordinis seruetur hospitalitas,  congrue fiat, maxime de pauperibus monachis, alijsque religiosis præsertim de mendicantibus personis. Item, quod infirmis  sanis secundum quod decuerit prouideatur, omnino secundum quod continetur in regula, in qua multum bene est declaratum, idcirco non indiget alia declaratione. Item, monachi claustrales, etiam in Prioratibus quatuor monachorum  infra,  obedientarij sine licentia Superiorum non possunt ire, saluo de obedientiariis, qui ab antiquo, ratione suorum officiorum consueuerunt ire, pro eorum administrationum negotiis tantum,  non alienis: nec aliis suis propriis voluntatibus recedendo, aut sine licentia, debent facere satisfactionem,  non est danda licentia, sine causa rationabili,  tunc recedentes debent habere cucullam regularem,  breuiarium, in quo seruitutis suæ pensum possint creatori exsoluere,  Priores quatuor monachorum  infra, in monachis suis in leuibus habeant correctionem. Item, in domibus ordinis vbi sunt sex monachi, vel pauciores, non est danda licentia alicui monacho accedendi ad studium, vel se absentandi longo tempore, nisi loco ipsius alius poneretur. Item, Priores,  alii administratores debent residere, seu residentiam facere, in locis sibi commissis,  si per sex menses se absentauerint sine causa rationabili,  licētia suorum Superiorum, sunt suspensi, vltra alias pœnas contentas in iure,  in statutis ordinis. Item obsecrantur in Domino, omnes  singulares ordinis nostri fratres cuiuscunque conditionis  status existant, vt detestantes proprietatis habendæ vicium in monachis nequissimum,  teste scriptura Actuum Apostolorum, a quibus Apostolis, tanquam a primis religiosis Cœnobitæ descenderunt, in Anania  Saphira, morte subitanea terribiliter punitum,  cuius contrarium, videlicet sine proprio quolibet, est viuere adeo inseparabiliter annexum professioni  regulæ monachali, quod cum proprio in monachatu viuere, vt iura determinant, dispensationem aliquam etiam Apostolicam non admittit, exhortamur quod in nulla re velut in propria  appropriata delectentur, etiamsi habeant  teneant administrationem officium aliquod vel statum. Cum enim substantia regulæ  professionis monachalis in monacho pati proprium non possit, administratoris seu officialis pecunia propria non erit, sed propriam pecuniam aliosque reditus officiis  administrationibus annexis, propter officiales  administratores ad vsum  fructum officiorum  administrationum, tenetur discrete  fideliter dispensare secundum statuta ordinis ad literam. Item vt illa pestis vicij proprietatis periculosa Monachis, quibus aliquid dare, accipere  habere non licet, nisi quod superior dederit, aut permiserit, vt dictat regula, in fratribus ordinis non subrepat quoquomodo, sed ab eisdem radicitus amputetur, fuit hactenus rationabiliter ordinatum, quod in cibo, potu, vestiario  alijs necessarijs, habeat vnusquisque iuxta morem  facultatem locorum,  prout regula præcipit ministrari,  quod pro victualibus, aut vestiario fratrum pecunia simul, aut per vices nullatenus singularibus personis detur, vel pensio seu redditus quomodolibet assignetur,  nullomodo sint apræbendati. Itē, præcipitur omnibus religiosis, quod eleemosynæ, legata, redditus  prouentus pro pitantia vel aliis necessitatibus data, nullomodo inter se diuidant, quia ex hoc efficerentur proprietarij,  si cōtrarium fiat, applicetur eorum Superioribus,  ad manus ipsorum propria auctoritate ponant,  postmodum in communi vel pitantia, vel in augmentatione vestiarij regularis, vel alias secundum quod eis magis videbitur in necessitatibus dictorum religiosorum diuidant. Item, Monachi vel conuersi pecuniam congregantes, iura, possessiones, redditus, seu census annuos  alia bona emunt, seu emi faciunt, aliquando proprio  sæpe nomine alieno, multis super ijs figmentis adhibitis, aliisque tradunt animalia nutrienda, vel lucro sibi vel alteri reddenda eorum nomine, seu pro ipsis,  alios multos contractus diuersimode tanquam negotiatores exercentes, necnon appetentes  sectantes lucra turpia, peculium occultantes,  illicite detinentes in suarum animarum periculum, sunt adeo puniendi, quod omnia præmissa, quæ tamen restitutioni non subiacent, aliorum necdū post obitum, sed etiam in vita ipsorum, sunt eis auferenda,  cum consilio proborum Monachorum, Monasterijs seu proprijs locis applicanda,  in eorum vtilitatem totaliter conuertenda. Item, Superiores debent administrare suis Monachis in pannis  aliis ad vestiarium,  calceamentis necessariis vsque ad valorem quinq. florenorum, sine præiudicio illorum qui plus cōsueuerunt recipere pro vestiario,  nonobstante aliqua consuetudine, quod infra annum nō prouideatur, de vestiario est prouidendum religiosis, de vestiario minuto,  vestiarium religiosis debetur in locis in quibus habebant mansionem, tempore quo vestiaria in tali loco consueuerunt persolui, dum tamen literas suæ mansionis præsentauerint, nonobstante consuetudine contraria. Item, portantes patenter desuper vestes scissas,  manicas botonatas, laqueatas, seu ad modū supertunicalis factas, cornuta caputia, sotulares bassas, totam pedis cauillam non tangentes, secundum aliquas diffinitiones vestibus,  caputiis,  sotularibus prædictis primo pauperibus erogatis, debent ieiunare per tres dies in pane,  aqua pro deportatione prædictarum vestium. Et secundum alias diffinitiones debent apud Cluniacum personaliter citari,  ibi pœna satisfactionis solemni puniri. Quia de Monasterio exeuntes,  recedentes sine licentia puniri consueuerunt vltra alias iuris pœnas,  secundum alias diffinitiones portantes vestes non regulares, sine dispēsatione Domni Abbatis, in ordine ad aliquam administrationē non debent assumi,  habētes administrationem per sex menses, ipso facto sunt suspensi,  scientes tales inhoneste incedere, suis Superioribus hoc debent notificare,  Superiores, eosdem taliter corrigere, quod eorum correctio sit cæteris timor similia faciendi,  hoc sub pœna excommunicationis:  super hoc etiam est facienda diligēs inquisitio de talibus irregularitatibus,  incedentes in habitu non regulari sunt grauiter puniendi, etiam per alios Priores Conuentuales, quando faciunt transitum per loca eorum, licet non sint eorum Monachi,  habitus non regularis est eis auferendus,  in pios vsus conuertendus, iuxta sui Superioris arbitrium. Item, nullus Abbas, Prior, Decanus, vel quicunque alius habens administrationem, aliquē Religiosum alterius ordinis tacite vel expresse professum, potest recipere sine licentia expressa domni Cluniacensis Abbatis,  si contrarium fiat, nō debent pro Monachis haberi, nec est eis in aliquo prouidendum. Item, Priores ordinis de Prioratu ad Prioratum non sibi subditum, Camerariis Prouinciarum exceptis, Monachos ad morandū mittere non debēt, nisi placeat domno Abbati. Item, non debent recipi Monachi illegitimi, monoculi, vel gibbosi, deformes seu infames, sine licentia speciali domni Abbatis,  si contrarium fiat, non habent ius in Monachatu,  recipientes, toto tempore sui regiminis, potestate recipiendi,  induendi Monachos sunt priuati: idem de illis qui Monachos recipiunt, vltra numerum consuetum sine licentia Abbatis. Item recipientes Monachos sibi missos per suos Superiores, si deficiat eis Monachus, sunt excommunicati ipso facto,  tenentur ad expensas quas dicti Monachi iurauerūt se fecisse eundo, redeundo  stando, arbitrio iudicis moderandas,  si necesse fuerit, taxandas,  alias etiam sunt puniendi de contemptu  inobedientia iuxta  secundum ordinis instituta. Et debent etiam recipi Monachi missi per Superiores: licet interiores habeant iustam causam non recipiendi, quia debent hoc notificare Superioribus,  debent super hoc prouidere. Item, quando Monachi mittuntur ex causa rationabili in literis, mansionum terminus competens est præfigendus, infra quem personaliter habent se præsentare,  si non veniant infra terminum, pro vagabundis debeant haberi, nec debent mutari donec professionē fecerint, nec etiam sine causa rationabili,  si contrarium fiat, sunt reuocandi,  mutantes puniendi,  remoti pro suis criminibus a suis mansionibus, iterato ad mansiones illas redire non debent,  quando mittentur, debent habere expensas. Item, vbi sunt Monachi solitarij, per Superiores socius Monachus adiungitur, si facultates suppetāt, vel reuocetur ad claustrum,  vbi non possunt esse duo Monachi, sed solum vnus, quia facultates non suppetant, vel talia loca si fieri possit sine scandalo, sunt reuocanda ad manus Superiorum immediatorum, prouiso nihilominus in hoc casu, quod in locis talibus more solito celebrentur diuina,  vbi est vnus solus Monachus cum Priore, absente causa studij, loco ipsius est alius subrogandus. Item, nullus Abbas, nullus Prior aut Monachus, accipitres, falcones, aut alias aues ad gibostandum teneat, neque canes, neque caniculas, quæ loca maculant, latratuque suo sæpe Dei cultum perturbant,  interdum libros Ecclesiasticos lacerant, etiam ad venādum, iis dumtaxat exceptis qui in aliquibus locis suis vsum,  vsagium habēt venandi, quo casu eis canes permittantur pro venando. Item, inhibitum est omnibus,  singulis Prioribus, administratoribus  Monachis, in virtute sanctæ obedientiæ,  sub pœna priuationis beneficij,  incarcerationis, si fuerint claustrales, ne de cætero aliquas mulieres, de quibus aliqua suspicio sinistra possit haberi, teneant vel habeant in domibus vel locis in quibus degunt, a quouis quæsito colore morari patiantur. Item, domnus Abbas Cluniacensis,  cæteri Abbates  Priores, quater in anno statum suæ domus in suo Capitulo,  coram visitatoribus, cum venerint, plene declarent. Item, singuli officiarij coram Abbate vel Priore, si non est ibi Abbas,  coram senioribus, singulis duobus mensibus de suis officiis rationem,  de omnibus receptis,  expensis computationem fideliter faciant. Item, Priores ordinis aliquibus Monachis morantibus apud ipsos, non possunt dare licentiam eundi,  studendi alicubi in aliqua facultate, sine domni Abbatis licentia speciali. Item, nullus claustralis Monachus, seruientem, aut equum debet tenere:  si habuerit, per suum Superiorem immediatum auferetur eidem,  nihilominus eum alias puniendo. Item, quando contenditur de beneficiis, Superiores eorum debēt ea ponere ad manum suam durante litigio, ne destruantur, dum tamen per aliquem non fuerint possessa per triennium, vt dictæ administrationes indemnes remaneant,  illud quod supererit, supportatis oneribus, illi, vel illis qui ius habebunt, conseruare. Item, verberantes officiarios regios, vel aliorum dominorum temporalium, si sint beneficiati, possunt libere reuocari ad Claustrum per Domnum Clun. vel alium eorum Superiorem,  si sint Monachi Claustrales, sint priuati mansionibus ipsorum ipso facto, numquam ibidem alias moraturi. Item, religiosi procurantes diffidare suos Superiores per amicos suos, quando corriguntur, sunt priuati mansionibus  excommunicati, nec aliquis de hospitiis diffidentium debet indui habitu Monachali. Item, diffinitio confirmans statuta Abbatis Bertrandi, in quibus continetur quod conquerentes de suis Superioribus siue administratoribus, sæcularibus personis, sunt excommunicati ipso facto; addens, quod nullus possit absoluere a dicta sententia nisi domnus Cluniacensis, vel cui specialiter commiserit. Et ne dicta diffinitio valeat ignorari, per Priores Claustrales  Subpriores debet de quindecim diebus in quindecim in Capitulo publicari. Item, accedentes ad Curiam Romanam, debent se præsentare [...]