Notum sit fidelibus tam futuris quam presentibus quod Odo de Mariniaco, filius Willemi conestabuli, movit querelam adversus Cisterciensem ecclesiam pro terra quam dedit pater ejus, iturus Jherosolimam, fratribus Cistercii apud Brittiniacum in finibus longe famis, similiter pro terra que est retro Britigniacum inter finem et silvam, pro his quoque que ibi edificaverant, nec non pro reditibus quos inde traxerant pro corveia de Rolenges, pro his que ab hominibus vel a parentibus ejus in territorio Gilliacensi, preter pratum uxoris Humberti de Refan, vel circa grangiam Britigniaci, vel apud cellarium de Voget adquisierant, sive per emptionem, sive per donationem, vel per elemosinam. Tandem sano usus consilio, anime sue pro salute et omnium harum calumniarum queremonias absque omni exceptione dimisit, faciens inde donum Deo et ecclesie Sancte Marie Cistercii in perpetuum, pro anima patris sui et parentum suorum. Similiter cartas quas a parentibus vel hominibus ejus idem fratres habuerant, et quidquid eo tempore in omni potestate Gilliacensi vel tempore patris sui apud Boias possederunt totum concessit. De his omnibus investivit Arnaldum cellerarium Cistercii apud Divionem, in curia Sancti Stephani, presentibus his qui subscripti sunt: Arveio, abbate sancti Stephani; Bosone, canonico ejus; Arnaldo, cellerario Cistercii; Euvrardo converso; Henrico de Chaneves; Willelmo de Urjol, per cujus manum hoc factum est et Humberto, fratre ejus; Petro proposito de Nui et Bernardo, filio ejus, et Johanne, genero ejus; Humberto Arnaldo, Hugone Fabro, et Odone filio ejus. Et sciendum quod predictus Odo et Willelmus de Urjol spoponderunt coram predictis testibus de his garantiam se portaturos ubicumque necessitas exegerit, et maxime erga matrem suam, et maritum ejus, et fratres suos et sorores, eo quod ea que ad territorium gilliacense pertinent dedit ipsi Odoni pater ejus specialiter. Acta sunt hec anno ab incarnatione Domini M°C°LX°VII sub domino Gilleberto abbate Cistercii. Que ut in omnes futurorum generationes rata et inconcussa permaneant, ego Hugo, dux Burgundie, presentem cartulam confirmavi, et sigilli mei signaculo communivi.