Quoniam invidia diaboli mors intravit in orbem terrarum, eo ipso adnitente, ut nemo ad vitam possit redire, vix est qui faciat bonum, vix est usque ad unum. Necessarium remur, ut si quis aliquid Ecclesiæ contulerit, litterali memoria futurorum fidelium noticiæ transmittere. Quædam mulier et ortu et actu satis in sæculo clara, filia Heinrici de Nova villa, nomine Elisabeth, cognomento autem Karitas dicta, dum ad obitum propinquaret, Ecclesiæ sanctorum Apostolorum Petri et Pauli contulit in elemosyna pro remissione peccatorum suorum, et antecessorum suorum, quidquid habebat in sylva Veterum vinearum, et ejus mansilis, quod apellant Domos. Dedit etiam servum nomine Johannem, et ancillam nomine Emmam, ita omnino libere et honorifice habendum, ut melius scivit, et potuit. Laudantibus filiis suis, Widone et Philippo. Testibus vero Alinardo Clerico, Oddone de Bellomonte, Seuvino de Raiaco, Gerardo Crispo, Hugone de Voslun, Theoderico Ministro, Pagano Capellano. De Monachis, Gerardo Priore, Ulgerio Calvo, Albrico captivo, Gerardo, filio ejusdem muelieris.