Altero die puer quidam de Cauannis villa aduenit, qui virtutem vnius manus totam perdiderat. Nam ea velut lignum aridum ad corpus illius depēdebat,  nec caloris nec frigoris vllum sentiebat temperamentum; nec erat valida ad faciendum alicuius vtilitatis artificium. Cum crescente ætate corporis, crescebat quotidie in illa parte augmētum infirmitatis,  quamuis non haberet isdem puer ætatem, ad perfecti sensus retinendam gratiam, inuenit sibi tamen salubris consilij semitam. Hic ad commune salutis remedium, Patrem scilicet Maiolum appropiat, eumque super necessitatis suæ summam, adiutorem inuocat. Cuius pueri preces suscipiens Dominus meritis sancti Maioli ad pristinam sanitatem manum illius reduxit,  sic perfecte melioritatem reportauit.