Cum in nomine Domini et Salvatoris nostri Jhesu Christi resideret domnus Austerius venerabilis archiepiscopus in suburbio Cabillonice civitatis in ecclesia Beati Marcelli martiris cum archiepiscoporum et episcoporum collegio videlicet cum Ardrado ejusdem urbis venerabili episcopo, Geraldo Matiscensi, Cymno Vesoncionensi archiepiscopo, Aygrinensi archiepiscopo, Alisachar Belicensi episcopo, Odelardo Mauriennensi, anno videlicet Dominice incarnationis DCCCCXV, indictione III, et nonnulla inibi pro juribus de statu atque utilitate ecclesie canonici definirent: quidam presbiter Bererius nomine eorum adiit presentiam proclamans, se quod quidam presbiter Ivo nomine quamdam villam Santiniacum vocabulo, in parrochia Sancti Clementis quam Bererius tenebat, contra jus ecclesiasticum usurpasset. Cujus querimoniam pontifices diligenti examinatione inquirentes decreverunt ut jam dicta villa Santiniacus ad antiquitatem suam, hoc est ad matricem ecclesiam Sancti Clementis reverteretur, sicut per viam publicam que ab Arari incipit, que pergit ad Odientiam Fredeconis antequam perveniret in transversum per viam que ducit ad fontem Bigorti, unde et hanc testimonii scripturam quam reditoriam vocant sub hac ratione prefati presules preceperunt facere ut in posterum ecclesia Sancti Clementis nullam ex sua parrochia sustineret calumniam. Et ut firmius teneretur, propriis nominibus subfirmaverunt.