Euvangelicis instruimur documentis, ut Dominum Deum tota virtute diligamus, et proximos tanquam nos ipsos amemus, et, si ipsos vere diligimus, eorum necessitatibus compati in quantum possumus amore superni judicis debemus, illius Samaritani reminiscentes, qui vulnerato fratri in via opera misericordiæ exibuit mente benigna; unde et æcclesiam Dei proximorum collectione congregatam, pro virium capacitate subvenire debemus, ut ex nostra portione in aliquo ditata, supere beatitatis mercedem ab ejusdem sponso æcclesiæ quandoque mereamur percipere. Quapropter, auxiliante in perpetuum Domino nostro Jesu Christo, Rodulfus, sanctæ Cabilonensis æcclesiæ presul, omnibus ortodoxe fidei pie famulantibus, maxime filiis ac fidelibus, presentibus scilicet ac futuris, notum esse desideramus qualiter Ageno, archidiaconus noster, adiit nostræ munificentiæ serenitatem, in dubio vitæ adhuc lacrimabiliter languens, trahens sub ingenti dolore longa suspiria, quantis potuit precibus deprecans, quo perpetuale donum, scriptum et testamentum concederemus donno Maiolo abbati et fratribus Cluniensi cenobio degentibus, ex area et mansione supraposita, quam ipse proprio sumptu et facultate construxit, ubi ipse adhuc degere videtur. Est vero sita infra muros Cavillonicæ civitatis, conjacens in claustra canonicorum martiris Christi Vincentii, quam ab una parte claudit statio mansionaria Oidelonis, canonici, ab alia Euvardi, et ab alia publici itineris semita; clauditur vero a quarta ipso supradictæ civitatis murorum agmine non modico. Ad augendum enim speratæ retributionis palmarium, pio rogavit oratu quo canonicam quam ipse ab ineunte ætate pro sustentatione diaria, sicut cæteri fratres, ab æcclesia matre possedit, prefato abbati et pretaxatis fratribus, sub hujus auctoritate testamenti in perpetuum traderemus. Nos vero predicti abbatis personam ad memoriam reducentes, hanc postulationem, absque aliqua tarditate, dignum duximus adimplere, maxime cum tanti viri gloriam ab ipso Domino mutuatam, et aure percipimus, et intuitu proprii luminis nichil in ejus dilectione coniventes cotidie perspicimus: ille enim ut vere est Galliarum jubar ad tempus exortum nostris seculis admirandum, et si potis est, omnibus imitandum; jussimus denique illi et dilectissimis fratribus sibi commissis, presentibus atque futuris, tale tradere scriptum, ut nostri loci jam dictam canonicam et aream determinatam, cum suprapositum ædificium, æternaliter habeant, perpetuo possideant, et absque aliqua inquietudine teneant. Si quis vero contra hoc decretum a nobis, nostrorum consensu fratrum, solempniter promulgatum venerit, et injuriam calunniantis miseriæ inferre voluerit, nisi resipuerit, auctoritate Patris et Filii et Spiritus Sancti excommunicatus dispereat, et nostri anatematis vinculo innodetur. Unde et manu propria subscripsimus, et pontificali auctoritate corroboravimus. S. Rodulfi, humilis presuli Sancti Vincentii. S. Adalaidis, comitissæ humilis, et Hugonis, filii ejus. S. Rotberti, vicecomitis. S. Lanberti, clerici. S. Frogerii, decani. S. Hildradi, levitæ. Gondrannus, indignus sacerdos, firmavit. Hildebertus, sacerdos. Gislebertus, levita. Gyso, levita. Frodgarius, subdiaconus. Bertardus, levita. Bertardus, sacerdos. Wichardus, levita. Euvardus, subdiaconus. Hugo, subdiaconus. S. Odonis, militis. S. Addoni, archidiaconi. Ego Warulfus, levita, scripsi et subscripsi, dictavi, ad vicem Otberti, archidiaconi, pridie kalendas decembris, die martis, anno XXVI regnante Lothario rege.