Iulius Episcopus servus servorum Dei dilectis filiis sancti Illidii et sancti Rigaudi Claromontensis, et Matisconensis diœcesum Monasteriorum Abbatibus, ac Priori Prioratus sancti Petri Matisconensis, Salutem et Apostolicam benedictionem. Dudum per felicis recordationis Clementem Papam sextum prædecessorem nostrum ex conquestione tunc Abbatis et dilectorum filiorum Conventus Monasterii Cluniacensis ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis Matisconensis diœcesis præcepto, quod nonnulli Archiepiscopi, Episcopi, et alii Ecclesiarum Prælati, ac Clerici, et Ecclesiasticæ personæ tam Religiosæ quam sæculares, necnon Duces, Marchiones, Comites, Barones, Nobiles, Milites, et Laïci, communia Civitatum, Universitates oppidorum, Castrorum, Villarum, et aliorum locorum, ac aliæ singulares personæ Civitatum et Diœcesum, et aliarum partium diversarum occupaverant, et occupari fecerant castra, villas, et alia loca, terras, domos, possessiones, et alia jura, ac jurisdictiones, necnon fructus, census, reditus, et proventus, ac omnium et singulorum Monasteriorum, Prioratuum, et singulorum aliorum Beneficiorum Ecclesiasticorum cum cura, et sine cura sæcularium ac prædicti ordinis Regularium, ab eodem Monasterio Cluniacensi dependentium, et nonnulla alia bona mobilia et immobilia spiritualia et temporalia ad Abbatem et Conventum prædictos Clun. et alia Monasteria, Prioratus, et Beneficia prædicta spectantia; et ea detinebant indebitè occupata, seu ea detinentibus præstabant auxilium, consilium et favorem: ac nonnulli etiam civitatum et diœcesum ac partium prædictarum, qui nomen Domini in vanum recipere non formidabant, eisdem Abbati et Conventui super prædictis castris, villis, et locis aliis, terris, domibus, et possessionibus, juribus, jurisdictionibus, fructibus, censibus, reditibus, proventibus eorumdem, et quibuscumque aliis bonis mobilibus et immobilibus, spiritualibus et temporalibus, et aliis rebus ad Abbatem et Conventum Monasterii Cluniacensis, et alia Monasteria, Prioratus, et Beneficia hujusmodi spectantibus multiplices molestias et injurias inferebant et jacturas: Idem Clemens prædecessor Abbatis et Conventus prædictorum in ea parte supplicationibus inclinatus, sancti Rufi propè Valentiam, et Trenorchiensi, ac sancti Andreæ Cabilonensis et Avenionensis diœcesum Monasteriorum Abbatibus suis litteris dedit in mandatis, quatenus etiamsi essent extra loca, in quibus deputati essent conservatores et judices, præfatis Abbati et Conventui efficacis deffensionis præsidio assistentes, non permitterent eosdem Abbatem et Conventum super iis, et quibuslibet bonis et juribus ad ipsos Abbatem, et Conventum, Monasteria, Prioratus, et beneficia hujusmodi spectantibus, ab eisdem vel quibusvis aliis indebitè molestari, vel eis gravamina seu damna irrogari, prout in eisdem litteris pleniùs continetur. Cum autem, sicut exhibita nobis nuper pro parte dilecti filii moderni Abbatis et Conventus Monasterii Cluniacensis eorumdem petitio continebat, sancti Rufi, et Trenorchiensi, ac sancti Andreæ Monasteriis prædictis impræsentiarum Abbates non præsint; sed illa certis personis Ecclesiasticis Apostolica auctoritate commendata sint: pro parte eorundem Abbatis et Conventus nobis fuit humiliter supplicatum ut eis, ne propterea dictarum litterarum frustrarentur effectu, opportunè providere paterna diligentia curaremus. Quocirca discretioni vestræ per Apostolica scripta mandamus, quatenus si est ita ad executionem litterarum earumdem, juxta illarum continentiam et tenorem, et illarum formâ servatâ procedatis in omnibus, et per omnia, perinde ac si illæ vobis à principio directæ fuissent. Datum Viterbii anno Incarnationis Dominicæ millesimo quingentesimo, sexto idus Martii, Pontificatus nostri anno quarto.