G., Dei gratia Senonensis archiepiscopus, fidelibus universis, presentibus pariter et futuris, imperpetuum. Universitati vestrenotum facimus fuisse aliquando contentiones inter monachos Escharleienses, et Augalonem, Seleneii dominum, hominesque ipsius de Cudot, qui in quadam monachorum possessione que dicitur Guillens, usuarii jure pascua volebant habere et monachi contradicebant. Idem quoque Augalo infestabat monachos super quadam elemosina quam fecerat eis de nemore suo Joduinus, vicecomes Joviniaci, quia videlicet homines sui de Cudot in eo usuarium habebant. Cumque super hujusmodi querelis aliquandiu durasset illa inter eos contentio, tandem compromiserunt ex utraque parte, in viros juris peritos et amatores equitatis, L. scilicet de Curteferaudi, L. de Quercu-Arnulfi, L. de Septem-Pilis, Andricum de Milli, Augalonem de Boi, Stephanum de Cudot, qui predictam contentionem hoc modo pacificaverunt: Dixerunt quod monachi partem quandam predicte possessionis versus Cudot, metis designatam, usque ad mardellam que dicitur a Gevre, intra clausuras suas concluderent, et quicquid remaneret intra clausuras illas monachorum et haias sive clausuras de Cudot, sive de territorio essent monachorum, sive de territorio predicti Augalonis, hominumque suorum, totum deinceps incultum remaneret, absque aliqua clausura, et pascue vacaret, et pascua illa tam monachis quam hominibus de Cudot communis foret, preter campum unum predictis haiis contiguum, qui tamen et ipse quotiens coleretur, post collectionem frugum similiter utriusque partis animalibus ad pascendum communis haberetur. Totum vero reliquum predicte possessionis que dicitur Guillens, tam intra clausuras suas quam extra, in quieta pace monachis remaneret ab omnimodo usuario predicti Augalonis, hominumque suorum, liberum et absolutum. De elemosina quoque quam fecerat predictus vicecomes Joviniaci, de nemore suo, dictum est quod et ipsa in pace monachis remaneret, salvo tamen usuario domini Augalonis et hominum suorum. Quod si monachi partem illam dati sibi nemoris in culturam verterent, post collectionem frugum, utriusque partis animalibus ad pascendum communis haberetur. Hanc itaque pacis compositionem pars utraque ratam habuit et firmiter tenere promisit, concordi assensu statuentes quod, si deinceps aliqua controversia oriretur, prenominatis pacis hujus auctoribus absque ulla contradictione terminanda committeretur. Hoc totum laudavit A., uxor jamdicti Augalonis, cum liberis suis Demberto et Frederico; universum quoque Escarleiense capitulum huic compositioni prebuit assensum. Quod totum, ut perpetuo ratum habeatur, sigilli nostri auctoritate roboravimus, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº XCº.