Ego Odo, dux Burgundie, notum facio presentibus pariter et futuris quod Rainardus, miles, de Curcellis, dedit et in perpetuam elemosinam concessit Deo et ecclesię Fonteneti pasturas de Curcellis et de Boneseio et de Grinione et de pertinentiis earumdem villarum, in nemoribus et in planis, et aasentias cunctorum pecorum et animalium, foagium, et rameriam ubi communio dictarum villarum currit. Dedit preterea predictę ecclesię fratribus piscaturam et omnimodam aasentiam per totam aquam suam, et concessit pontem facere eis super aquam ipsam in terra ipsorum, ubicunque voluerint, ad transitum animalium et pecorum suorum. Quod si pecora vel animalia ipsorum dampnum fecerint, reddentes capitale quieti erunt. Remisit et pacificavit eisdem fratribus omnes querelas quas de retro adversus eos habuerat. Habuit autem propter hoc idem Renardus, de beneficio ecclesię CCtas libr. Divionensis monetę et vaccam unam cum vitulo. Et sciendum quod sepedictus Renardus promisit de his supradictis debitam garantiam portare adversus omnes. Hoc totum laudavit Pontius de Grance, qui tunc dominus erat Rubei Montis, et Agnes, uxor predicti Renaudi, cum omnibus liberis suis: Renaudo, S., Gauterio, Stephano, Maria, Gertrude, Agnete, Margarita. Hujus elemosine et doni testes sunt Bernardus, dominus de Spissa, Matheus de Estez, Josbertus de Maisi, Huetus de Fontanis, milites. Quod ut totum ratum hebeatur in perpetuum sigilli mei impressione corroborari precepi, anno Verbi incarnati M°CC°II°.