In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Notum sit omnibus quod Ermengardis, uxor Hugonis de Tilio, infirmitate qua et obiit prægravata, rogavit eumdem virum suum, ut se ad Sanctam Mariam de Charitate deferri et ibi sepeliri faceret, donaret etiam eidem ecclesiæ pro salute animæ suæ aliquid de terra sua, videlicet quidquid habebat apud Narciacum, et in tota potestate Narciaci, quod scilicet de capite ipsius erat. Hanc ejus petitionem viderunt et audierunt Hubertus de Talaia, Robertus de Bosco, Rainaldus Voce, Rainaldus Morellus. Itaque postquam corpus ejus illuc delatum est ibidem sepultum, introiens præfatus Hugo capitulum monachorum, præsentibus episcopis Hugone Autissiodorensi et Fromundo Nivernensi, præsente etiam domno Odone totoque conventu, donavit eis pro anima uxoris suæ Ermengardis, sicut illam adhuc viventem ab ipso petiisse et denominasse supradixit, quidquid omnino in dominio suo habebat apud Narciacum et in tota potestate Narciaci et in Lasteio et in Britannia. Excepit vero casatos suos et homines quosdam, scilicet Rainaldum de Burgonovo et Andream fratrem ejus, Josbertum quoque mercatorem, et fratrem ejus Paganum et hoc quod in uxore Stephani de Narciaco habebat. Hoc viderunt et audierunt, ex parte ejus, Vuillelmus, comes Nivernensis, Hugo Mansellus, Vuillelmus de Monte Nesione, Hubertus de Talaia, Robertus de Bosco, Rainaldus Voce. Ex parte monachorum, Hugo præpositus, Ebrardus, Baraldus, Archimbaldus, Normannus, Thomas de Hospitio, Landricus, Petrus filius Aymerici, aliique perplures. Factum est hoc anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo vicesimo primo, indictione decima, regnante Ludovico Francorum rege, die Assumptionis beatæ Mariæ. Præceptum igitur et constitutum est a domno priore Odone totoque conventu ut anniversarium ejusdem Ermengardis, necnon et Hugonis viri ejus, postquam et ipse obierit, in ecclesia beatæ Mariæ de Charitate perpetuo fiat et die eodem de redditibus terræ supradictæ conventus reficiatur. Igitur de omnibus jussit Hugo de Tilio cartam fieri, et ut apud posteros rata et firma permaneant, domni Hugonis Autissiodorensis episcopi, qui præsens affuit, sigillo muniri.