In nomine Domini, ego Otho de Troens presentibus et futuris notum facio discordiam, que inter fratres Cistercienses et dominos de Troans diu versata est, propter hoc quod de feodis et casamentis et aliis terris ad dominium de Troens pertinentibus, fratres Cistercii apud Tarsullam adquisierant et possidebant in pace terminata esse. Quam enim ego et Guido, frater meus, et Girardus, nepos meus, divisimus terram nostram, omnia que apud Tarsullam nostri juris fuerat, preter feodum domni Werrici de Vergiaco, quod jam fratres Cistercii assensu omnium nostrorum adquisierant et in pace tenebant, cetera omnia in partem meam devenerunt. Cupientes vero beneficiis et orationibus sancti ordinis communicari, ego et frater meus Guido, nepos que meus Girardus, dedimus ecclesie Cistercii quicquid eatenus possederamus et calumniati fueramus in omni territorio Tarsulle, in terris, pratis, aquis, pascuis, nemoribus et consuetudinibus, et quicquid de feodis vel casamentis ad nos pertinentibus jam adquisierant, et deinceps adquirere possent, totum fratribus Cistercii perpetuo possidendum concessimus, nichil penitus excipientes preter hominium feodatorum, et excepto quod homines nostri de Chavegne de nemore quod nostrum fuit, si necesse eis fuerit, ad usus tantum propriarum domorum suarum accipiant. Hoc autem donum ut illesum et intemeratum omni tempore perseveret, pro sponsione fidei in manu Anserici, domini Montis Regalis, singuli confirmavimus et sigillo Hugonis, ducis Burgundie roborari voluimus. Actum est apud Divionem, anno ab incarnatione Domini M°C°LX°VIII, in aula Ducis, in presentia Gisleberti, abbatis Ciscercii, Galonis, abbatis Buxerie; Hugonis de Corrobov, Johannis de Latona; Stephani de Orgeul, Humberti Arnalt, Odonis de Lonvi, Petri prepositi de Verge, Girardi presbiteri de Isorra; Uldre, Johannis Nigri, Vilenchet, Andree Pavie et aliorum multorum.