In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Hugo, Autissiodorensis episcopus, notum fieri volo tam præsentibus quam futuris quod Guillelmus, filius Ulrici de Lenniaco, apud Regiumamnem in nostram veniens præsentiam, concessit atque donavit in manu nostra, ad usus fratrum Pontiniacensis monasterii, quicquid pater et mater ipsius eidem monasterio de suis terris antea dono, eleemosina, vel venditione contulerant, et quicquid de jure et hereditate sua eadem die possidebant. Possidebant autem, tunc temporis, terram de Runcennaco, cum pratis et aquis, sicut fossatis clauditur et amne Senaien; et extra fossata tres petias terræ, unam ante noem Isembardi, aliam in qua est curtillus cum coherentibus terris, planis et clausuris; tertiam in exitu nemoris versus Sanctam-Porchariam, ex altera vero parte prædicti fluminis duas hastas adjacentes campo qui dicitur Sancti-Martini et unum jornellum juxta campum Garnerii; et de casamento Hugonis qui cognomento dicitur Manum-ad-Saccum quicquid prædicti fratres ab eodem Hugone et Gauberto, patre uxoris suæ, acquisierant. Hæc autem omnia concessit Guillelmus, laudante atque donante secum Bartholomæo, germano suo, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº XLº VIº, præsentibus Guichardo, abbate Pontiniaci; Gauterio Calvo; Rainaudo; Gauterio de Sancto-Sidronio; Garino, monachis Pontiniacensibus; Radulfo de Tociaco; Stephano de Sancto-Germano, canonicis Sancti-Stephani Autissiodorensis; Stephano, maiore de Aponiaco; Poardo de Lanniaco; Johanne, forestario; Roscelino et Bono Filio, famulis meis.