Eodem tempore quidam homo, nomine Karlus, et uxor sua Retrudis, dederunt Besuensi Ecclesiæ et Abbati Walcaudo res proprias, sitas in villa, quæ dicitur Lucus, habentes terminationes de uno latere terram sancti Vincentii, de alio stratam publicam; de una fronte fiscum, de alia fronte conturnum vicinorum. Similiter dedit in ipsa fine jornalem unum, et peciolam de terra: et in alia fine, quæ dicitur Campania, dedit jornales duos. In alia autem fine, quæ dicitur mons-Mainberti, jornalem unum, et peciolam de terra. In alio vero loco dedit ubi possunt seminari de tritico modii octo, et ancillam nomine Mainbergam, tempore Regis Oddonis. § Defuncto igitur Agrimo Episcopo, successit Warnerius Episcopus. Hic petentibus Monachis cœnobii hujus beatum Prudentium Martyrem retulit de Divioni, cum innumerabilibus Clericis diversi ordinis, a plebe innumerabili utriusque sexus cum honoris tripudio susceptus est. Denique monachis prædicti cœnobii cum infinito populo eminus a Monasterio ei obviam occurrentibus, cum inmensis laudibus receptus est, anno Verbi Incarnati divini DCCCCXXI, IX Kalendarum Octobrium die. § Defuncto autem Walcaudo Abbate, Walcadus successit, sed et isto obeunte Galcaudus successor efficitur; sed et isto defuncto successit Abbas, nomine Milo, postmodum Matisconensis Episcopus qui nichil boni in hac domo gessit. Obeunte autem Warnerio Lingonensi Episcopo, successit Gotselmus in Episcopatus honore, anno I Regni Rotberti. De quo quia mentio facta est, oportet dicere quomodo Regnum acceperit. § Oddone Rege defuncto, Rotbertus frater ipsius sperans, etc., ut in Chronico sancti Benigni. § Defuncto autem Gotselmo Episcopo, successit ei in Episcopatus honore Letericus Episcopus, post hunc Æricus. Deinde Achardus. Atque post Widricus. Transierunt sub his Pontificibus anni ferme XL et amplius, in quibus semper in deterius processit hujus loci status, Episcopis, et Abbatibus alia magis, quam id curantibus. § Rodulfo Rege defuncto absque liberis, etc., ut in Chronico sancti Benigni.