Conditor et reparator humanæ creaturæ, unicuique mortalium consulens, precipit quatenus de terrenis et transitoriis divinitus sibi concessis mercentur atque adquirant sibi perpetuum et felicissimum regnum. Quantum namque elemosinarum exhibitio prosit, propheta testatur loquens his verbis: «Sicut extinguitur ignis, sic peccatum helemosinis.» Ipse quoque redemptor noster per evangelium nobis clamans precipit, ut thesaurizemus nobis thesauros in cælis, quo fur non appropriat, nec demolitio est ulla tineis. Quapropter ego, in Dei nomine, Raimodis, his et hujuscemodi roborata exemplis, dono Deo et sanctis ejus apostolis Petro et Paulo, ad locum Cluniacum, ubi prodesse magis quam preesse videtur dunnus et reverentissimus abba Odilo, ex rebus quæ mihi a parte senioris mei Ebrardi advenerunt, quartam videlicet partem, de his quæ ego in Monte Polino videor habere, cum medietate servi, vocabulo Duranni et filiorum ejus. Sunt autem ipsæ res in episcopatu Matisconense, in Monte Polino supra denominato, quartam partem de omnibus campis, pratis, aquis aquarumque decursibus. Hæc omnia trado supradicto loco, et monachis ibidem militantibus Deo, in tali conventu, ut quandiu vixero teneam et possideam; et omnibus annis reddam in vestitura modium dimidium de vino, in presenti vero anno omnia quæ de ipsa terra exierint recipiant. Hanc igitur donationem pro animæ meæ remedio, et pro animabus seniorum meorum et omnium parentum meorum facio, ut Deus omnipotens cum suis electis dignetur nos adnumerare in suo regno. S. Raimodis, quæ fieri et firmare rogavit. S. Bernonis. S. Bernardi. S. alii Bernardi. S. Mainerii. Actum mense maio, regnante Rotberto rege.