In nomine Dei  Saluatoris nostri Iesu Christi, Ludouicus, diuina ordinante prouidentia Imperator Augustus. Cum petitionibus seruorum Dei iustis  rationabilibus, diuini cultus amore fauemus, superna nos gratia muniri non ambigimus. Notum sit igitur omnibus fidelibus sanctæ Dei Ecclesiæ,  nostris, tam præsentibus quam futuris, quod detulit nobis venerabilis vir Adalgaudus Abbas ex Monasterio sancti Benedicti Floriacensis, quod est constructum in pago Aurelianensi super fluuium Ligeris, vbi ipse sanctus Benedictus corpore requiescit, auctoritatis immunitatum, aui videlicet nostri Pipini quondam Regis, seu domni  genitoris nostri Karoli piissimi Augusti, in quibus erat insertum, quod, siue ipsi, siue antecessores eorum, Reges videlicet Francorum, præfatum Monasterium, cum rebus  hominibus ad se pertinentibus,  aspicientibus, sub tuitione  defensione sua habuissent, eorum immunitatibus auctoritatum à iudiciariæ potestatis inquietudine semper defensum  munitum fuisset. Ob rei tamen firmitatem postulauit nobis præfatus Abbas, vt in amore Dei,  reuerentia sancti Petri,  sancti Benedicti, paternum  prædecessorum nostrorum morem sequentes, immunitatis nostræ præceptum circa ipsum secundum locum fieri censeremus; cuius petitioni assensum præbuimus,  hoc nostræ auctoritatis præceptum, circa ipsum secundum locum fieri decreuimus: per quod præcipimus atque iubemus, vt nullus iudex publicus,  quislibet ex iudiciaria potestate, in Ecclesiis aut loca,  agros, seu reliquas possessiones, quas moderno tempore, in quibuslibet pagis aut territoriis, infra ditionem imperij nostri, iuste  legaliter possidet,  quod deinceps, in iure ipsius sancti loci voluerit diuina pietas augeri, ad causas audiendas,  freda exigenda, aut mansiones,  paratas faciendas, aut fideiussores tollendos, aut homines ipsius Monasterij super terram ipsius commanentes, distringendos, nec vlla redibitiones, aut inlicitas occasiones requirendas, nostris  futuris temporibus, ingredi audeat,  ea, quæ superius memorata sunt, penitus exigere præsumat; sed liceat memorato Abbati, suisque successoribus, res prædicti Monasteri, sub immunitatis nostræ defensione, quieto ordine possidere. Et quando quidem diuina vocatione supradictus Abba,  successores eius, de hac luce migrauerint, quandiu ipsi Monachi inter se tales inueniri potuerint, qui ipsam congregationem secundum regulam sancti Benedicti regere valeant, per hanc nostram auctoritatem  consensum, licentiam habeant eligendi Abbates, quatenus ipsos Monachos, qui ibidem Deo famulari videntur, pro nobis,  coniuge, proleque nostra, atque stabilitate totius imperij nostri, à Deo nobis concessi atque conseruandi, iugiter Domini misericordiam exorare deberent. Et quicquid de rebus præfati Monasterij fiscus exigere poterat, præfato Monasterio, ciusque congregationi ibidem Deo famulanti, concessimus, vt eis ad seruitium peragendum, augmentum vel supplementum fiat:  hæc auctoritas vt nostris futurisque temporibus, Domino peragente, valeat inconuulsa manere, etiam manu propria subter firmauimus,  anuli nostri impressione subter sigillari iussimus. Signum Ludouici serenissimi Imperatoris. Durandus Diaconus ad vicem Helisachar recognouit. Data sexto Kalendas Augustas, anno, Christo propicio, quinto imperij domni Ludouici serenissimi Augusti, indictione vndecima. Actum Aurelianis ciuitate, in Dei nomine feliciter. Amen.