IN NOMINE sanctae et individuae Trinitatis. Ego Riquinus*, divina disponente clementia, sanctae Tullensis ecclesiae presul, digna felicium antecessorum nostrorum imitari gestiens exempla, ut eorum particeps existam in gloria, dignum duximus auctoritate ecclesiastica ipsorum corroborare et confirmare jure decreta. Notum ergo esse volumus, tam futuris quam presentibus, omnibus nobis per sęcula longa succedentibus, tanta me Divionensis coenobii karitate ac fraternitate conexum, necnon domni Heinrici, ejusdem loci abbatis, amicitia ac familiaritate devinctum, ut non solum precedentium patrum eis in nostra diocesi concessa beneficia ecclesiasticis confirmare testimoniis, verum etiam in omnibus eorum utilitati ac profectui providere maximum michi deputo lucrum. [I] Concedimus itaque atque confirmamus ecclesiae Bertiniacae curtis, quae sita est in nostra dioecesi, et cella esse cognoscitur Divionensis coenobii, largitione domni Jacob* antecessoris nostri, qui in proprio patrimonio praefatam ecclesiam fundavit, et postea in ecclesia beati Benigni gloriosissimi martyris apud Divionem honorifice sepultus est, auctoritate pontificali, ecclesias inferius annotatas, ecclesiam scilicet Businiacae curtis, ecclesiam Brante villare, ecclesiam A[l]gisi villae, ecclesiam Wlferi curtis, ecclesiam Godoni curtis, ecclesiam Clinecampi, ecclesiam de Hyllo, perpetuo jure possidendas: ea conditione ut monachi in praefata Bertiniaci curte commorantes, duas partes in omnibus proventibus ipsarum ecclesiarum, tam in oblationibus quam decimis, tricenariis, sepulturis et aliis beneficiis, absque omni contradictione habeant, eo tenore videlicet ut censum tantummodo et alia legitima servitia, sicut de caeteris ecclesiis vel altaribus episcopii fit, annuatim persolvant, ac deinceps pro salute animarum nostrarum et statu sanctae Tullensis ecclesiae, praedictas ecclesias et altaria ipsarum cum suis redditibus et proventibus, absque omni contradictione vel calumpnia, perpetuo jure quiete teneant ac possideant. [II] Cum in qualibet ipsarum ecclesiarum presbiter fuerit ponendus vel removendus, penes abbatis Divionensis coenobii vel prioris Bertiniacae curtis et monachorum inibi commorantium maneat arbitrium et de substituendo, et de removendo eorum erit, presbiteros qui praefatis ecclesiis deserviant, providere, et provisos ad episcopum adducere: qui episcopus, sine ulla dilatione, statim in presentia prioris vel monachorum, curam animarum committet presbyteris quos illi presentaverint. Incuratus autem et investitus presbyter, sine omni dilatione, antequam in ecclesia, de qua investitus fuerit, aliquam potestatem habeat, vel ullam portionem accipiat, in capitulo Bertiniacae curtis veniet, et in presentia prioris et monachorum ejusdem loci, tactis sacrosanctis evangeliis, jurabit quod fidelitatem praefatae ecclesiae bona fide custodiet et tenebit, et partem quam in proventibus ipsarum ecclesiarum monachi habere debent, bona fide custodiet, et ipsis in pace pro posse suo habere permittet, et ipsos proventus potius augmentabit quam minuet. Si vero aliquis ipsorum presbyterorum in his conventionibus, quas sacramento tenere firmaverit, minus sollicitus inventus fuerit et infidelis, et correptus a praefatis priore vel monachis, semel vel secundo emendare neglexerit, requisitus a priore episcopus, ipsum ab ecclesia quam tenebat, removebit, et alium quem monachi presentaverint, loco ejus substituet: et sic haec nostra donatio inviolabili gaudeat libertate. [III] Volumus autem ut, in decimis ecclesiarum Businiacae curtis et Brante villare, nullam partem presbiter habeat, sed totum ad obsequium et utilitatem transeat monachorum. [IV] Hoc etiam ad notitiam succedentium litteris mandari placuit, quia prior ejusdem cellae, in inventione sancti prothomartyris Stephani, Tullo debet se, cum duobus vel uno fratre, solemnibus indutus vestibus, representare; et, si episcopus vel Sancti Apri et Sancti Mansueti abbates absentes fuerint, idem prior magnam missam ipso die debet cantare; episcopus vero, in eadem festivitate, priori et sociis ejus in procuratione per omnia debet providere. Actum est hoc a nobis, cum laude et voluntate omnium ecclesie nostre fidelium, tam clericorum quam laicorum, maxime ut meus dies anniversarius in praedicta ecclesia post meum obitum agatur in perpetuum. Hoc factum est anno dominicae incarnationis millesimo centesimo vicesimo secundo. Testes sunt hii: Stephanus* primicerius; Gotbertus* archidiaconus; Hunaldus* archidiaconus; Hugo* archidiaconus; Aymo* archidiaconus; Tetzelinus* archidiaconus; Drogo archipresbiter; Walterius archipresbiter; Odelricus* cancellarius. Et ut haec liberalitatis atque munificentiae nostrae concessio vel confirmatio firmiorem futuris temporibus obtineat stabilitate vigorem, presentem paginam sigilli nostri impressione signavimus. Si quis autem ex his quae praefatae ecclesiae concessimus et confirmavimus, vel antecessores nostri, videlicet domnus Jacob* et venerabilis Bruno*, qui, Romanae sedis antistes factus, Leo appellatus est, et ipsam ecclesiam propria manu sacravit, confirmaverunt, aliquid deruere vel auferre temptaverit, vel hanc nostrae institutionis paginam violare praesumpserit, nos eum auctoritate episcopali, anathematis sententia percutimus et perpetuo dampnamus et a liminibus sanctae matris Ecclesiae segregatus, reum se esse divino judicio cognoscat, et a sacratissimo corpore et precioso sanguine Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat, nisi resipuerit, et ad satisfactionem condignam venerit. Pax ista servantibus. Amen.