Alexander episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis G[ilberto] abbati et fratribus cisterciensibus salutem et apostolicam benedictionem. QUOTIENS CONTROVERSIA aliqua ad audientiam apostolice Sedis perlata debitum finem sortitur, necesse est ut quod exinde fuerit, justitia mediante statutum, litterarum memorie commendetur, ut habeat secutura posteritas quod de gestarum rerum teneat veritate. Cum causa que inter vos et dilectos filios nostros decanum et canonicos eduenses super pascuis de Belignaco et habitationibus in terra de Albana contra tenorem scripti vestri constructis et quibusdam vineis quas Stephanus et Henricus sacerdos, qui eas sub annuo censu ab ecclesia eduensi tenebant, vobis concesserant, vertebatur, sub nostro examine fuisset diutius ventilata, vobis et illis in nostra pariter presentia constitutis, pascua illa tam vos quam eos qui loca ipsa ante vos tenebant diutina possessione cujus memoria non exstat, habuisse instantius asseverastis et hoc etiam legitimis testibus comprobastis. Ipsi vero vos ab eisdem pascuis taliter repellebant; proponebant enim quod inter vos et eos super his, Eraclio quondam lugdunensi archiepiscopo mediante, compositio de utriusque partis assensu facta fuerit et ejus scripto autentico, quod habebant pre manibus, confirmata cumque controversia ipsa in nostra et fratrum nostrorum presentia fuisset sepius retractata, prescriptam compositionem de utriusque partis assensu factam non esse manifeste cognovimus, quoniam facta fuerat absente abbate. Et licet probatum fuerit quod abbati de Maceria et cellarario cisterciensi compositionem illam faciendi se auctoritatem daturum promiserit, non tamen ipsum eam dedisse potuit comprobari, sed potius probatum est quod quidam fratres de Cistercio compositioni prescripte cisterciensis capituli nomine contradixerunt, unde unum illorum a jamdicto Eraclio excommunicationis fuerat sententia innodatus quod etiam ex eo nobis innotuit, quod licet compositioni sigillum suum canonici apposuissent, abbas tamen suum minime fecit apponi. Unde nos, his rationibus moti, supradicta pascua de communi fratrum nostrorum consilio, vobis adjudicavimus et scriptum illud Eraclii omnino cassantes, compositionem nullas vires decrevimus in posterum optinere. Sane de habitationibus amovendis scriptum canonicorum autenticum pretendistis in quo latius continebatur, quod bone memorie Stephanus quondam eduensis episcopus de capituli sui communi assensu vallem de Albana cum terminis in ipso scripto plenius denotatis nichil sibi in eadem valle retento, sub annuo censu .XII. denariorum vobis concessit, ita quidem quod larricium, cimiterium et aquam sibi, sicut scriptum continet, retinuerunt, ea tamen conditione apposita quod nunquam ibidem aliquam habitationem vel edificationem fieri permitterent sed agriculturam solummodo exercerent. Nos itaque scripto illo diligenter inspecto, quoniam nichil contra hoc quod illud falsum sive suspectum nobis redderet, fuerat allegatum, ipsum approbavimus et omnes habitationes et edificationes contra tenorem scripti ibidem factas, judicavimus exinde penitus amovendas et scriptum illus vires perpetuo optinere, sola canonicis agricultura retenta, sicut in eodem scripto noscitur contineri. De vineis siquidem, quoniam diversi varias esse regni Francorum consuetudines asserebant, aliis dicentibus quod si aliquis terram censualem a quolibet optineret eam nulla ratione absque assensu domni fundi locis posset religiosis conferre, quibusdam vero asserentibus eandem cuilibet salvo censu posse concedi, super possessione momentanea sententiam minime duximus proferendam, sed causam integram personis aliquibus commitendam sub quorum examine secundum consuetudinem regni finem possit debitum optinere. Ut autem hec nostra diffinitio futuris temporibus inviolabiliter observetur, eam auctoritate apostolica confirmamus et presentis scripti patrocinio communimus, statuentes ut nemini liceat hanc paginam nostre confirmationis infringere vel ei aliquatenus contraire. Si quis autem hoc attemptare presumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Senonis, kalendis februarii.