GELASIVS Episcopus seruus seruorū Dei charissimo fratri PONTIO Cluniacensi Abbati salutē  Apostolicam benedictionem. Cluniacensis Monasterij prudens religio,  religiosa prudentia,  ante nostra,  nostris temporibus, Romanam Ecclesiam maxime sibi fecit obnoxiam. Sed præter illud commune dilectionis debitum personę tuæ sinceritas mihi semper amabilis, semper optabilis, charitatis nostræ viscera plenis, vt nosti, sinibus ampliauit. Idcirco petitionib. tuis, illis præcipue, quæ ad Monasterij vestri quietē  salutem spectant, nequaquā duximus obuiandum. Per præsentis igitur decreti paginam, secūdum postulationem fraternitatis tuæ, præcipimus atq. statuimus, vt quicquid possessionis ad Cluniacēse Monasterium pertinentis reuerendissimæ memoriæ prædecessor tuus HVGO in die mortis suę per authenticā Romanorū Pontificū concessionē, quiete ac sine calūnia possidebat, tu quoque, tuiq. successores, quiete ac sine calūnia possideatis. Ea etiam, quæ post tuam prouectionē Cluniacensi Monasterio, vel per tuam, vel per fratrum tuorum industriam legitime acquisita sunt, firma, quieta,  integra conseruanda censemus. Volumus enim Cluniacense Monasteriū, auctore Deo, in quiete perpetua,  tranquillitate persistere; vt a secularibus tumultibus liberi, omnipotentis Dei seruitiis vacare quietius valeatis. Ego Gelasius Catholicę Ecclesię Episcopus SS. Signum manus meæ, Dominus in loco sancto suo. Datum Capuę ij. Idus Aprilis, per manum Grisogoni S. R. E. Diaconi Cardinalis, Anno Dominicæ Incarn. MCXVIII. Indict. XI Pontificatus autem domni Gelasij secundi Papæ anno I.