Capitulum generale anno Domini millesimo quadringentesimo trigesimo octavo. ORATIONES. 1.  Pro sanctissimo… *etc. ut in anno* 1431. 2.  Pro serenissimo… *etc. ut in anno* 1424. 3.  Pro burgensibus… *etc. ut in anno* 1401. 4.  Pro pace… *etc. ut in anno* 1416. 5.  Pro felicis… *etc. ut in anno* 1425. [DIFFINITIO] GENERALIS 6.  Cum Ordo noster… *etc. ut in anno 1411, n° 7*. [DIFFINITIONES] SPECIALES 7.  Electionem, installationem et confirmationem die 16 mensis iunii anno Domini 1438 de persona fratris Arnulphi de Montibus in abbatem monasterii de Recluso, Trecensis dioecesis, per abbatem Vallis clarae, immediatum patrem abbatem dicti monasterii de Recluso, ratam et gratam eas tenet et habet praesens generale Capitulum, illasque ratificat et approbat. 8.  Ad idem pro abbate monasterii de Rivo Sanctae Mariae. 9.  Ad idem pro abbate monasterii Ameldigisbrun. 10.  Ad idem pro abbate monasterii de Sanctis Crucibus. 11.  Attentis a nonnullis fide dignis gravitate et senio bonaque relatione abbatis moderni de Pietate Dei nostri Cisterciensis Ordinis, Cenomanensis dioecesis, a via Capituli generalis viso quod gravitas aetatis suae non permittit ipsum amplius equitare, nunc et in perpetuum, praesens generale Capitulum ipsum abbatem habet favorabiliter excusatum. 12.  Ad requestam abbatis Longipontis, cum fratre Matheo Dauces monacho suo, qui per aliquod tempus vagabundus per saeculum diabolico motu, suae salutis immemor apostatavit, demum ad Ecclesiae gremium poenitentia ductus regressus, fore facta per ipsum ad nutum abbatis humiliter devota mente deplorando emendavit, praesens generale Capitulum habita relatione sui reatus, misericorditer dispensat quatinus ad omnes actus, gradus, voces, administrationes, dignitates sublimari valeat pariter et assumi. 13.  Electionem, installationem et confirmationem die 3 mensis iunii anno Domini 1438 de persona fratris Iacobi de Tomerio in abbatem monasterii de Ioyaco, nostri Cisterciensis Ordinis, Senonensis dioecesis, per dominum Pontigniaci immediatum patrem dicti monasterii de Ioyaco, factas et celebratas, prout in decreto cui haec praesens nostra diffinitio annectitur, plenius continetur, idem praesens generale Capitulum confirmat, ratificat et approbat. 14.  Omne contentum in quibusdam litteris quibus haec nostra praesens diffinitio annectitur, monasterium de Morimundo tangens et concernens, super quamdam arrentationem seu assensationem, ut in litteris quibus praesens diffinitio est annexa plenius continetur, praesens generale Capitulum ratificat, approbat et confirmat. 15.  Abbati de Loco crescenti conceditur per generale Capitulum, quatinus secundum formam ecclesiasticam sepulturae ecclesiasticae tradat corpus et cadaver fratris Ricardi Boneti, non obstante quod in apostasia crudeliter fuerit interfectus ; proviso tamen quod pecunias ab ipso furtive sublatas et alia bona monasterii Loci crescentis antedicti, parentes et amici praedicti fratris Ricardi eidem monasterio in toto vel saltem in maiori parte restituant plenarie. 16.  Abbati de Sancta Cruce in Austria generale Capitulum committit, quatinus abbate de Hilaria et magistro Ioanne de Brunbac magistro in theologia evocatis, et partibus auditis super concessione centum florenorum auri facta per dictum abbatem de Hilaria praefato magistro Ioanni pro reparatione collegii Sancti Nicolai in civitate Viennae situati, faciat dictum de Hilaria super contributiones monasteriorum dicti Ordinis in Austria situatorum integraliter persolvi. 17.  Abbati de Zweetela concedit generale Capitulum et pie annuit, quatinus attenta desolatione sui monasterii, a solutione communium Ordinis contributionum per immediate sequens triennium sit exemptus, quem etiam per praesentes eximit. 18.  Idem conceditur abbati de Parongortonperg [= *Baumgartenberg, Mons Pomarius*]. 19.  Committitur domino Pontigniaci per generale Capitulum, quatinus excusationes abbatum de Oratorio, de Ponte Oltrani, de Chalocheio, de Buxeria, de Claromonte, de Bella brancha, de Pietate Dei Andegavensis et Cenomanensis dioecesium, diligenter examinet perquirendo et discutiat, si veritatem contineant, et inde faciat auctoritate praedicti Capituli generalis quod fuerit iuris et rationis faciendum. 20.  Idem concedit praesens generale Capitulum et committit ut supra, domino Pontigniaci pro monasterio Savigniaci. 21.  Praesens generale Capitulum statuit, ordinat et diffinit, quod omnes Ordinis personae de furto manifeste convictae, per abbates ipsorum viriliter et rigide puniantur et usque ad proximum inde sequens generale Capitulum carceri mancipentur et detineantur. 22.  Abbatibus de Valle Beatae Mariae et de Regali monte committit generale Capitulum, quatinus omnes et singulas nostri Cisterciensis Ordinis personas regulares, quas reperient teneri seu legitime obligatas existere abbati et conventui Caroliloci et suo monasterio… *etc. ut in forma consueta*. 23.  Domino Pontigniaci et abbatibus de Fonteneto et de Rigniaco committitur idem per generale Capitulum pro monasterio Quinciaci. 24.  Ad idem committitur abbati de Fontemorum pro monasterio monialium de Loco Beatae Mariae. 25.  Ad idem committitur pro domino Pontigniaci et abbati de Curia Dei et cuilibet ipsorum in solidum pro monasterio de Eleemosina. 26.  Ad idem committitur abbatibus de Caroliloco, de Ioyaco et de Quinciaco, pro domino Pontigniaci et suo monasterio. 27.  Ad idem committitur domino Pontigniaci et abbatibus de Ygniaco et Caroliloco pro monasterio Ioyaci. 28.  Abbati Quinciaci committit generale Capitulum, quatinus quantocius commode poterit, ad monasterium Maceriarum accedens personaliter et ibidem abbatem dicti loci moneat auctoritate ipsius Capituli generalis, sub poenis excommunicationis et dupli, ut infra festum Omnium Sanctorum proxime futurum inclusive, cum debitis provisionibus mittat unum scolarem ad studium sive collegium Sancti Bernardi Parisiensis, alioquin praedictae excommunicationis sententiam indissimulate in eumdem abbatem fulminet viriliter. 29.  Frater Hugo Montard se gerens pro abbate monasterii Septem Fontium, nostri Cisterciensis Ordinis, Aeduensis dioecesis, qui citatus erat personaliter sub poena depositionis ad praesens generale Capitulum, nec per se nec per alium comparuit, debite tamen expectatus, quapropter idem Capitulum ipsum declarat contumacem atque excommunicatum denuntiat tenore praesentis diffinitionis. 30.  Frater Ioannes de Ripparia, prior monasterii Septem Fontium sub poena excommunicationis personaliter citatus erat ad praesens generale Capitulum, qui nec per se… *etc. ut in n° praeced.* 31.  Frater Ioannes Bituiset, monachus monasterii de Septem Fontibus, erat ad praesens generale Capitulum personaliter citatus sub poenis excommunicationis, apostasiae et carceris, et qui neque per se neque per quemquam alium comparuit, decenter expectatus ; idem generale Capitulum fratrem Ioannem declarat apostatam, protestans quod dictus frater, ista de causa, loco et tempore, carceri indissimulate mancipabitur. 32.  Fratrem Guillelmum Treuchier monachum monasterii… (*locus vacuus*) qui ob sui contumaciam in ultimo Capitulo anni praeteriti fuit debite denuntiatus excommunicatus, ac etiam ad praesens generale Capitulum debite citatus fuit, in quo minime comparuit, praedictum Capitulum generale aggravatum et reaggravatum abbatibusque patriae nihilominus et personis regularibus, praesertim fratri Ioanni Graill praecipiendo mandat, quatinus dictum fratrem Guillelmum excommunicatum aggravatum et reaggravatum absque ulla fictione ubi opportunum fuerit, denuntient. 33.  Abbatibus ducatus Britanniae benigniter concedit generale Capitulum, quatinus omnes et singulos abbates suae provinciae congregare possint et valeant, ad sibi invicem subveniendum pro causis et libertatibus Ordinis et eas tangentibus viriliter apud omnes defendendis. Et si, quod absit, aliqui abbates hoc recusare voluerint, ipsos per censuram Ordinis compellere studeant viriliter et debite. 34.  Cum fratre Ioanne Guillard, monacho monasterii de Bella brancha, qui maligno spiritu ductus et motus dudum unum de suis fratribus percussit usque ad effusionem sanguinis, et ad occasionem huiusmodi percussionis per aliquod tempus apostatavit, habitu tamen regulari non derelicto, et postea ad gremium monasterii sui regressus poenitentiam sibi per suum abbatem deputatam et iniunctam humiliter cum moerore adimplevit et peregit, generale Capitulum misericorditer dispensat, ut ad cunctos Ordinis actus legitimos, gradus, voces, administrationes, dignitates etiam ad abbatialem, si contigerit, praedictis non obstantibus, promoveri valeat et assumi. 35.  Abbatissae Beatae Mariae de Gaudio prope Heuben generale Capitulum de gratia speciali indulget benigniter, quatinus eligere possit aliquem confessorem de Ordine nostri Cisterciensis idoneum et sufficientem, qui ipsam cum suis monialibus absolvere valeat, in ipsius Ordinis et Capituli generalis plenaria potestate. 36.  Ad instantem supplicationem abbatis de Claritate Dei, generale Capitulum praecipit et mandat in virtute obedientiae primo abbati de Ordine nostro, qui super hoc fuerit requisitus, quatinus ad requestam seu instantiam praedicti abbatis de Claritate Dei abbates de Curia Dei et Campaniae citet ad futurum sequens immediate Capitulum generale, ad omnia et singula quae sibi obiicientur ex praedicto de Claritate responsuros. 37.  Abbatem de Tironello et fratrem Nicolaum Beaufils, monachum dicti loci de Tironello, citatos per abbatem de Campania ad praesens generale Capitulum ad comparendum personaliter coram Diffinitoribus ipsius Capituli, quia non comparuerunt debite expectati, idem Capitulum denuntiat contumaces et declarat excommunicatos. 38.  Abbatibus de Loco Dei et de Bello loco committit generale Capitulum, quatinus intra festum Dominicae Resurrectionis proximum, ipsi duo coniunctim mittant unum scolarem ad studium Tolosanum, cum debitis provisionibus, et eum ibidem manuteneant usque ad quinquennium, et usque ad Pascha praesens Capitulum relaxat monitionem eisdem abbatibus factam, et non ultra nisi fecerint quod praecipitur. 39.  Cum fratre Guillelmo Mignon, monacho monasterii de Barbereyo, qui spacio septem hebdomadarum, habitu regulari dimisso, cum quodam iuvene monacho, qui furatus fuerat abbati suo 20 francos, de quibus frater Guillelmus habuit decem, apostatando remansit in saeculo ; quos decem francos a dicto iuvene receptos per ipsum regressus ad praedictum de Barbereyo monasterium, abbati suo plenarie restituit, poenitentiamque sibi iniunctam humiliter et devote adimplevit, generale Capitulum praedictis non obstantibus dispensat, ut ad omnes Ordinis actus legitimos, voces, gradus, administrationes, abbatiatu dumtaxat secluso, admittatur pariter et assumatur. 40.  Tractatum initum alias inter abbatem et conventum monasterii Longipontis ex una, et fratrem Ioannem de Meldis ex altera, secundum formam et tenorem litterarum super hoc confectarum, super certa portione per modum pensionis annuae eidem fratri Ioanni factae, praesens generale Capitulum approbat, ratificat et confirmat. 41.  Reformationem monasteriorum de Palatio Beatae Mariae, de Albigniaco, de Obazina, de Dalone, ac omnium et singulorum monasteriorum Ordinis utriusque sexus in dioecesibus Bituricensi, Pictaviensi, Lemovicensi, Aurelianensi, Malleacensi, Ausciensi, Cenomanensi, Andegavensi et Turonensi, generale Capitulum committit domino Pontigniaci, in plenaria Ordinis potestate. 42.  Generale Capitulum concedit abbati et conventui monasterii de Albaripa, quod ipsi possint nobili viro domino de Castro Villani pro semel dumtaxat vendere usque ad numerum 50 arpentorum nemoris, lignis non caeduis penitus exclusis, et maxime de lignis illis quae sunt situata inter praedictum monasterium et villarium Marosum in foresta vocata Damorez, rogans praefatum dominum ut praedictos abbatem et conventum super hoc de cetero non inquietet aliquo modo. 43.  Electionem, installationem et confirmationem die 25 mensis ianuarii anni a Nativitate Domini 1437 de persona fratris Winandi de Wo in abbatem monasterii de Valle Dei, Leodiensis dioecesis, per abbates de Villari et de Molinis commissarios in hac parte deputatos a domino Claraevallis, patre abbate praedicti de Valle Dei monasterii immediato, factas et celebratas, prout in decreto cui haec nostra praesens diffinitio annectitur, plenius continetur, idem Capitulum ratificat, approbat et confirmat. 44.  Generale Capitulum saluti animarum providere volens, sententiam excommunicationis dudum latam et in 13 distinctione  *Diffinitionum antiquarum* promulgatam, praesens generale Capitulum suspendit totaliter, donec super hoc aliter duxerit ordinandum. 45.  Abbatibus de Ursicampo et de Balerna, s. th. pr., committit praesens generale Capitulum, quod ipsi possint cum abbate de Monte Syon conferre et concludere cum eodem de reformatione fienda in regnis Castellae, Portugalliae, Legionis, Hispaniae et Navarrae, in plenaria Ordinis potestate. 46.  Committitur abbati de Eleemosyna, quatinus abbates de Curia Dei, de Landesio, de Fontanis albis, et de Barzella, compellat viriliter ad mittendum scolares Parisius ad studium Sancti Bernardi, cum debitis provisionibus, infra festum Omnium Sanctorum proxime futurum ; quodque compellat eos auctoritate Ordinis ad solvendum duplum expensarum, quas fecissent praefati scolares, si continue in studio mansissent. 47.  Electionem, installationem et confirmationem 23 die mensis Iunii anni 1438 de persona fratris Egidii de Bosco in abbatem monasterii de Boheriis, nostri Cisterciensis Ordinis, Laudanensis dioecesis, per abbatem de Fusniaco, patrem abbatem immediatum… *etc. ut in forma consueta*. 48.  Abbati de Bella valle praesens generale Capitulum praecipit, quatinus infra festum Omnium Sanctorum mittat Parisius ad collegium Sancti Bernardi unum scolarem cum debitis provisionibus ; alioquin procedetur contra ipsum, compelleturque ad solvendum duplum… *etc. ut in n° 46*. 49.  Dispensatur misericorditer cum sorore Catharina Barnemaque, moniali monasterii de Bello prato in Flandria, quae humani generis inimico instigante, convicta fuit de carnis contagio, puerperio subsecuto ; postmodum vero ad cor rediens et peccata sua laudabiliter deflens, Ordinisque disciplinam et poenitentiam sibi propter hoc iniunctam devote complevit. Eapropter praesens Capitulum, praemissis attentis, praefatam sororem Catharinam, non obstantibus deformitatibus antedictis, eam ad omnes Ordinis actus legitimos, voces, gradus, dignitates, promoveri valeat et rehabilitat per praesentes. 50.  Abbati de Bullencuria praecipit et mandat generale Capitulum sub poena suspensionis, quatinus abbati de Balerna solvat realiter et cum effectu summam sex florenorum, duodecim solidorum stephanensium, infra festum Omnium Sanctorum proxime futurum ; nisi causam praetendere voluerit quare ad hoc minime teneatur. 51.  Capitulum generale reverenter committit domino Cistercii, quod si oporteat accedere ad concilium generale, de singulis nationibus possit convocare tot abbates et magistros in theologia et secum ducere, seu mittere quot sibi videbuntur necessarii, quodque possit subsidium imponere, seu aliquos Ordinis abbates, quos voluerit assumere ad imponendum et levandum supra omnia monasteria Ordinis utriusque sexus, pro sumptibus et expensis praedictorum abbatum et magistrorum supportandis. 52.  Dispensatur misericorditer per generale Capitulum cum fratre Petro de Sancto Pecusio, monacho Caroliloci, qui spatio semi anni, habitu regulari derelicto, sunt fere decem anni, in animae suae detrimentum, ad saeculum vagabundus per aliquod tempus apostatando remansit ; postmodum vero ad suum monasterium regressus poenitentiam sibi iniunctam secundum statuta Ordinis laudabiliter deflens devote complevit. Eapropter dictum praesens Capitulum generale ipsum fratrem Petrum ad omnes Ordinis legitimos actus, gradus, voces, dignitates et officia, abbatiali dignitate dumtaxat seclusa, restituit. 53.  Diffinitiones anno praeterito factas, praesens generale Capitulum confirmat, easque ratificat et approbat. 54.  Abbates, qui in hoc praesenti Capitulo generali personaliter non comparuerunt, iterato citantur ad proximum generale Capitulum, suae remanentiae reddituri rationem legitimam. 55.  Generale Capitulum misericorditer cum fratre Roberto Happel, monacho monasterii de Noa, qui dudum, sunt fere duo anni, quod ipse frater spatio duorum annorum, humani generis inimico suadente, habitu regulari derelicto, vagabundus per saeculum exiens apostasiam incurrit, postmodum e saeculo regressus ad dominum nostrum Cisterciensem, qui ipsum fratrem Robertum ad monasterium Ioyaci destinavit et ibidem laudabiliter se habens, poenitentiam sibi iniunctam humiliter et devote adimplevit et perfecit. Eapropter, praedictis non obstantibus, idem Capitulum praedictum fratrem Robertum ad omnes Ordinis actus legitimos, voces, gradus, administrationes, officia et dignitates habilitat et restituit benigniter. 56.  Super discordia quae vertitur inter abbatem monasterii Vallis crescentis et fratrem Ioannem Chapusii, monachum professum dicti monasterii, committit generale Capitulum abbati de Miratorio, secum fratre Petro nunc suppriore Bonaevallis Viennensis assumpto, ut quantocius commode poterunt, ad ipsum Vallis crescentis monasterium personaliter accedant, vocatis evocandis, causam et discordiam ipsam terminent et decidant in ipsius generalis Capituli plenaria potestate, sumptibus tamen utriusque partium. 57.  Praesens generale Capitulum praecipit districte sub poenis excommunicationis, infamiae perpetuae et carceris, fratri Ioanni Chapusii, monacho monasterii Vallis crescentis, ut confestim finito Capitulo ad monasterium de Chassania personaliter se transferat, ibidem moram tracturus cum ceteris religiosis eiusdem monasterii, indeque non exeat quavis de causa sine speciali et expressa licentia abbatis de Miratorio, donec controversia, quae vertitur inter ipsum et abbatem suum, penitus fuerit sopita. 58.  Appellationis remedium a sanctis patribus utriusque iuris conditoribus ea ratione fuit adinventum, ut oppressi et contra ius et iustitiam aggravati, per iustum iudicem appellatione et releventur, et malitia tyrannorum per superiorem reprimatur, et temeritas reformatorum praetensorum seu potius deformatorum per iudicem superiorem reprimatur et compescatur. Idcirco, ego *frater* Philippus, monachus monasterii de Laude, s. th. pr., totius Ordinis Cisterciensis procurator generalis circa iniuriam cuiuscumque, sed cum honore et reverentia domini nostri Papae et Sanctae Sedis Apostolicae loquendo, sentientes ipsum Ordinem multipliciter aggravari, laedi et in consuetudinibus, observantiis, statutis, libertatibus, privilegiis et diffinitionibus dicti Ordinis, quae pro legibus et ut leges in dicto Ordine habentur et servantur dicti Ordinis Cisterciensis, ac iuribus dicti Ordinis multipliciter dirimi a vobis fratre Martino abbate asserto Beatae Mariae Montis Syon, dioecesis Toletanae, pro eo et in eo, quia cum in patria Burgundiae et in dioecesi Cabilonensi sit quoddam notabile et solemne monasterium, quod communiter vocatur monasterium Cistercii, sub quo subsunt plurima et diversa monasteria per diversas mundi partes diffusa, pro cuius fundatione et aliorum abbatum a dicta abbatia Cistercii, quae est caput aliarum abbatiarum dependentium, fuerunt factae plures constitutiones, observantiae, styli, statuta et consuetudines ac diffinitiones, per diversos Summos Pontifices pro conservatione dictae abbatiae Cistercii, Ordinis et personarum eiusdem, ac bonorum spiritualium et temporalium ; quae quidem constitutiones, observantiae, styli, diffinitiones, statuta et consuetudines fuerunt introductae non solummodo pro conservatione dictae abbatiae Cistercii, quae est caput aliarum abbatiarum, quinimo pro conservatione omnium aliarum abbatiarum a dicta abbatia Cistercii dependentium, et totius Ordinis Cisterciensis, dictaeque constitutiones, observantiae, styli, statuta, diffinitiones et consuetudines fuerunt observata in dicta abbatia Cistercii et aliis abbatiis ab ea dependentibus a decem, viginti, triginta, quadraginta, quinquaginta et centum annis citra et ultra et a tanto tempore citra, quod de contrario memoria hominum non existit. Et ultra haec a tempore fundationis dictae abbatiae Cistercii et aliarum abbatiarum ab ea dependentium fuit ordinatum per dictum dominum abbatem Cistercii, alios abbates dicti Ordinis, necnon per diversos Summos Pontifices, quod quolibet anno in mense septembris celebratur Capitulum generale in dicta abbatia Cistercii et non alibi, in quo omnes abbates dicti Ordinis Cisterciensis tenentur venire sub gravissimis poenis personaliter, nisi legitimo impedimento sint excusati. Et si venire non possunt, tenentur dicti abbates mittere in dicto Capitulo Cistercii personam sufficientem et idoneam cum sufficienti potestate et excusatione ; in quo quidem Capitulo quolibet anno dictus Ordo Cisterciensis reformatur, tam in capite quam in membris casu quo indigeat, ordinatione cuius Capituli quod tenetur in dicta abbatia Cisterciensi, Ordo praedictus mirabiliter regitur et gubernatur, tam in capite quam in membris, priscis temporibus se rexit et gubernavit, et de praesenti se regit et gubernat, et sine aliquali reprehensione. Et numquam fuit visum a tempore fundationis dicti Ordinis Cisterciensis, quod in aliquali parte mundi fuerit tentum Capitulum generale pro dicto Ordine, nisi solummodo et dumtaxat in dicta abbatia Cistercii, servando et observando constitutiones, diffinitiones, privilegia, statuta, stylos, observantias et consuetudines dicti Ordinis, quae habentur pro lege, et pro lege debent haberi et observari, et habent vim legis iuxta L. *Constitutionum, ff, municipales* ; hanc partem tenuit Bartholomeus in L. *Omnes populi, ff. de iustitia et iure*, in repetitione quam ibi fecit in materia consuetudinum et observantiarum. Idem tenet Bartholomeus in L. *De quibus, ff. de Legibus*. Idem tenet Themis in L. II, c. *Quae sit longa consuetudo*, in repetitione quam ibidem fecit. Idem tenet Ioannes Fabri in L. *Ex non scripto iusti*, de iure naturali gentium et civili. Hanc etiam partem tenet Petrus Helie in repetitione quam fecit in materia consuetudinum. Praemissis tamen non obstantibus, vos praedicte frater Martine, qui dudum portabitis habitum Beguinorum, quem dimisistis non quidem devotione sed ambitione, ut possetis consequi dictam abbatiam Beatae Mariae Montis Syon, praedictae dioecesis Toletanensis, et non solummodo illam abbatiam fuistis assecutus, quinimo ex ambitione et cupiditate, quae in vobis est radicata, fecistis varios conatus ut possetis assequi alias abbatias dicti Ordinis Cisterciensis, quas de facto occupastis, et ut possetis ponere schisma et divisionem in dicto Ordine Cisterciensi, sub habitu vulpino multa falsa et mendosa contra rei veritatem dedistis ad intelligendum domino nostro Summo Pontifici Eugenio Papae IV, et ipsum de veritate nullo modo informastis, sed subreptitie et obreptitie dedistis ad intelligendum dicto domino nostro Summo Pontifici quod dictus Ordo Cisterciensis male se gubernabat, et tacuistis omnes constitutiones, observantias, diffinitiones, stylos, consuetudines dicti Ordinis Cisterciensis, tacuistis etiam quod solummodo dictum Capitulum generale in dicto monasterio Cistercii, et non alibi celebratur et tenetur ; tacuistis diffinitiones et observantias, consuetudines et privilegia Ordinis praedicti. Quapropter praefatus dominus noster Summus Pontifex per vos deceptus vel circumventus, credens verbis vestris mendosis et fallacibus, concessit quamdam bullam per quam vos, antefate Martine, anhelatis toto vestro posse pervertere dictas constitutiones, diffinitiones, observantias, consuetudines et statuta dicti Ordinis Cisterciensis, et maxime in eo quod impetrastis tacita veritate, expressa falsitate, a dicto domino nostro Summo Pontifice, quod de triennio in triennium Capitulum provinciale teneretur in regnis Castellae et Legionis in aliquo monasterio dicti Ordinis Cisterciensis, et quod deterius est, ut possetis magis sublimari, obtinuistis subreptitie et obreptitie, quod sitis reformator in dicto Capitulo provinciali, reformator, inquam, bursarum et commodi bursalis abbatum et monachorum dicti Ordinis Cisterciensis, et aliter non, nec advertistis quod initium fundationis dicti Ordinis Cisterciensis fuit caritas unita, quae debet esse inter caput et membra, videlicet, inter dominum abbatem Cistercii et alios dominos abbates a dicto Ordine Cisterciensi dependentes, et inter dictos abbates et monachos suorum monasteriorum, et ita expresse cavetur in principio constitutionum, observantiarum et diffinitionum, quae incipit antequam Ordo Cisterciensis esset plurimum dilatatus, et etiam in aliis Clementina, Benedictina et aliis constitutionibus, nec advertistis, in impetrando dictam bullam subreptitiam et obreptitiam, ad indultum Clementis Papae quo cavetur, quod quaecumque personae Ordinis Cisterciensis impetrant aliquas bullas seu rescripta contra constitutiones, observantias, diffinitiones, stylos, consuetudines dicti Ordinis Cisterciensis in ipso iure sunt excommunicatae. Cum igitur vos, antefate Martine, dictam praetensam bullam subreptitiam et obreptitiam, tacita veritate et expressa falsitate, a dicto domino nostro Summo Pontifice Eugenio IV per vos non bene consulto imo male consulto obtinueritis, per quam totum Ordinem Cisterciensem pervertere satagitis et diffinitiones et constitutiones, observantias, stylos ac consuetudines dicti Ordinis infringere cupiatis, quantum in vobis est per consequens vos estis ipso iure excommunicatus, et per consequens quia post vos ingessistis divinis officiis, estis irregularis et perdidistis abbatiam Beatae Mariae Montis Syon, cuius vos dicitis abbatem, necnon et alias abbatias, quas de facto occupatis infra dictum Ordinem Cisterciensem. Propterea quamvis dictus dominus Summus Pontifex in dicta bulla dicat, quod suo motu proprio dictam bullam vobis concessit, attamen vobis instigante et prosequente vos bullam obtinuistis, et non informastis dictum dominum nostrum Summum Pontificem de constitutionibus dicti Ordinis Cisterciensis et apparet bene, quod vos fuistis causa finalis obtinendi dictam bullam, et quod ad vestram importunitatem dictus dominus noster Summus Pontifex in fine dictae bullae dixit, quod per contenta in eadem ipse non intendit derogare privilegiis, indultis et constitutionibus monasteriorum Ordinis praedictorum, in specie vel in genere a Sede Apostolica vel alias quomodolibet dicto Ordini competentibus et concessis, nec advertistis quod iurisdictio per Summos Pontifices *praedecessores* dicti domini nostri Summi Pontificis fuit data dicto domino abbati Cistercii et Capitulo generali, et non alicui alteri ; ulterius, vos antefate Martine, vigore dictae bullae praetensae et asseruistis et intenditis vos velle compellere dominos abbates et monachos dicti Ordinis Cisterciensis regnorum dictorum ad interessendum in dicto Capitulo provinciali in dictis regnis Castellae et Legionis, diversa gravamina dominis abbatibus et monachis inferendo in sententia excommunicationis ac interdicti eosdem promulgando contra iuris formam constitutiones dicti Ordinis infringendo. Et ideo quia dicta bulla, per vos modo praemisso obtenta, est derogativa et enervativa constitutionum, diffinitionum, privilegiorum, statutorum, observantiarum et consuetudinum dicti Ordinis Cisterciensis, imo destructiva ; et quia vos, antefate Martine, male et contra rei veritatem informastis dominum nostrum Summum Pontificem quem induxistis ad vobis concedendum dictam bullam et contenta in eadem, quam veraciter dictus dominus noster Summus Pontifex vobis non concessisset, si puram veritatem expressissetis. Idcirco ego praedictus frater Philippus, procurator et nomine procuratorio praedicti Ordinis Cisterciensis, a vobis antefato Martino, abbate et reformatore asserto, ab impetratione dictae bullae ab omnibus et singulis capitibus in dicta bulla contentis tamquam derogantibus totali fundationi dicti Ordinis Cisterciensis necnon a comminationibus de citando et compellendo abbates Ordinis regnorum Castellae et Legionis, et de puniendo per censuras ecclesiasticas et per mulctas pecuniarum intimationibus, monitionibus et a toto vestro processu facto, fiendoque, a dicto domino nostro Summo Pontifice male informato per vos, et ab omnibus et singulis gravaminibus per vos, antefatum Martinum, nobis factis et illatis et fieri comminatis, necnon ab omnibus et singulis aliis gravaminibus tam iudicialibus quam extraiudicialibus per vos praedicto Ordini factis et illatis ac fieri comminatis, pro me et toto Ordine Cisterciensi, et pro omnibus abbatibus, personis eiusdem Ordinis et pro mihi adhaerentibus et adhaerere volentibus, provoco, appello et recurro ad eumdem dominum nostrum Summum Pontificem melius informandum de praemissis et ad Sanctam Sedem Apostolicam, ad sacrum generale concilium, et ad concilia generalia in futurum tenenda ubicumque teneantur, ad illum vel illos, ad quem seu ad quos de iure, usu, stylo seu approbata consuetudine fuerit provocandum et appellandum, ut apostolicos semel, secundo et tertio, cum debita et multiplicata instantia mihi impertiri postulando et inhibendo vobis, antefato Martino, vigore praesentis appellationis, quantum de iure possum et valeo, ne in praeiudicium meae appellationis, provocationis et recursus aliquid innovare habeatis, et casu quo contrarium faceretis, quod non credo, protestor contra vos et personam vestram et bona vestri monasterii, et tenore praesentis appellationis vos, antefatum Martinum, eligo in partem expressam, submittens me et totum Ordinem Cisterciensem subditione illius vel illorum qui de praesenti provocatione, appellatione et recursu sunt cognituri. Et protestor per expressum, quod hanc praesentem appellationem possim prosequi per vias provocationis, appellationis, recursus, nullitatis, iniquitatis, subreptionis, obreptionis, seu aliis illis melioribus via, modo, iure et forma, quibus fieri poterit et debebit. Requirens vos magistrum Sancium de Cosano, quatinus de praesenti appellatione retineatis nobis publicum instrumentum. 59.  Nos, frater Ioannes abbas Cistercii ceterique Diffinitores Capituli generalis Cisterciensis Ordinis apud Cistercium mense septembris anno Domini 1438 celebrati, notum facimus omnibus et singulis evidenter, quod in eodem Capitulo facta fuit concorditer, nemine discrepante, quaedam diffinito, cuius tenor et forma de verbo ad verbum sequitur in haec verba : Quoniam peccatis exigentibus sacer Ordo Cisterciensis, qui dudum in sancta Dei Ecclesia tamquam praecipuus fulgor meritis et virtutibus rutilavit, his novissimis diebus magna ex parte in temporalibus et spiritualibus ubique ferme in occiduis praesertim partibus collapsus et destitutus cernitur, et nisi saluberrimis remediis tanto langori ex praedecessorum incuria derivato congrua medela per nostram solertiam, quae ad hanc rem vehementer afficimur et tenemur, apponetur a me, apud Deum et homines tanti criminis rei merito censemur ; propterea nos praefati abbas Cistercii ceterique et singuli patres Diffinitores huius sacri Capituli summo cum desiderio cupientes hanc rem prosperis effectibus mancipare excitati et commoniti saluberrimis sanctissimi domini nostri Eugenii Papae IV exhortationibus, nonnullorumque reverendissimorum primatum dominorum sanctae romanae Ecclesiae cardinalium, nos ad praedicti Ordinis reparationem, ad quam tenemur commoventium pro felici ac efficaci reparatione, reductione ac reformatione dicti Ordinis monasteriorum in personis, rebus ac bonis omnibus ac singulis per totam Hispaniam constitutis praesentibus et futuris in plenaria Ordinis potestate, secundum apostolica ac dicti Ordinis instituta, capitulariter congregati statuimus et volumus ac diffinimus, quod de cetero, nisi generali Capitulo ex causa aliter moderandum videretur, in regno Castellae in aliquo monasterio dicti Ordinis vel aliquo alio loco securo, et honesto anno quolibet omnes abbates omnium et singulorum monasteriorum regnorum Castellae, Legionis, Gallaciae, Vandalitiae et Portugalliae, auctoritate generalis Capituli per se ipsos personaliter teneantur communem congregationem, de unoquoque autem monasterio praedictorum regnorum teneatur prior et conventus mittere unum monachum discretum et in sacris constitutum ad dictam congregationem. Qui omnes simul iuncti abbates et monachi procuratores in dicta congregatione existentes eligunt secrete et pacifice unum de abbatibus, qui auctoritate Ordinis sit praesidens in dictis regnis cum plenaria Ordinis potestate ; cuius praesidentis auctoritas et potestas durabit quousque in sequentis anni congregatione alius praesidens eligatur ; facta autem prima congregatione, ut praemittitur, ex tunc deinceps omnes et singuli tam abbates quam ceteri intelligantur et sint citati in posterum peremptorie ad quamlibet aliam congregationem de cetero, ut praemittitur, celebrandam ; abbates autem omnes et singuli, nisi fuerint legitime impediti, de quo impedimento fidem plenam praedictis praesidenti et consiliariis facere teneantur, veniant sub poenis per praedicti Ordinis statuta inflictis contra illos qui ad generale Capitulum non veniunt, quas eos omnes et eorum quemlibet incurrere volumus ipso facto. Conventus autem virorum cuiuscumque monasterii dicti Ordinis procuratorem suum ad praedictam congregationem mittere teneatur, et ex tunc auctoritate Capituli procurator sic institutus habeat plenariam facultatem tractandi et approbandi ea omnia et singula, quae in dicta congregatione tractabuntur ac decernentur. Quod si ex causa quacumque legitima praedicta congregatio anno quolibet non valeat celebrari in loco et tempore assignato, tunc praesidens cum consilio et assensu dominorum deputatorum ordinet de alio loco, quod ceteris abbatibus intimare tenebitur, cuius impedimenti et dilationis causa intimabitur Capitulo generali. In qua congregatione per praesidentem et alios abbates et monachos ibi existentes eligantur secrete sex consiliarii de abbatibus et monachis, dum tamen maior pars consiliariorum sit de abbatibus, cum quorum consilio et assensu dictus praesidens in plenaria Ordinis potestate auctoritate Capituli generalis in omnibus et singulis, in temporalibus et spiritualibus, in capite et in membris, ac provideat et disponat Deum semper habendo prae oculis, secundum quod sibi ac dictis consiliariis videbitur, servatis apostolicis ac dicti Ordinis institutis, ad cuius praesidentis officium spectet providere omnibus et singulis monasteriis monialium de honestis confessoribus, procuratoribus, et aliis personis, qui secundum Ordinis instituta debent assistere servitiis feminarum. Dictus quoque praesidens possit liberare vel absolvere omnes et singulas personas utriusque sexus dicti Ordinis in dictis partibus ac dispensare cum eis in casibus generali Capitulo ac abbati Cistercii competentibus et reservatis, ac praedictas absolutionem et dispensationem aliis discretis personis Ordinis committere quoties et sicut ei videbitur expedire. Circa institutiones tamen et destitutiones abbatum et abbatissarum, apostolica et Ordinis instituta penitus observentur, ita quod abbatis et abbatissae electio semper, sicut est Ordinis, fiat per conventum, si sint personae quae possint eligere, et confirmatio non fiat per alium quam per illum ad quem spectat secundum praedicti Ordinis instituta ; excepto quod volumus et statuimus quod, auctoritate Capituli generalis, dictus praesidens succedat in locum et potestatem cuiuscumque patris abbatis, qui extra quodlibet de dictis regnis habet quam abbatiam matrem ex diuturna vacatione electio protrahatur, proveniantque pericula quae nos volumus evitare, nisi pater abbas alicui commiserit vices suas. Qui commissarius si non legitime processerit, tunc possit suppleri et emendari plene per dictum praesidentem, quidquid ipse pater abbas vel eius commissarius quomodolibet fecerit ; electio, *confirmatio,* institutio et destitutio cuiuscumque personae utriusque sexus in dictis partibus aliter facta contra apostolica et Ordinis instituta ac praesentem diffinitionem ipso facto sit cassa, irrita et inanis. In omnibus autem praeter praemissa, plena auctoritas et potestas sit singulis patribus abbatibus, sicut eis competit, et non plus, nec patres abbates de cetero se valeant aliter intromittere nec disponere de filiabus nisi in quantum eis competit secundum apostolica et dicti Ordinis instituta. Ceterum examinatio, cognitio, conclusio, decisio et executio in quibuscumque causis, litibus, querelis, negotiis, molestiis, iniuriis sive violentiis, praesentibus et futuris, omnium et singularum personarum utriusque sexus in dictis regnis existentium, appellatione remota, spectabit dumtaxat ad praedictos praesidentem et consiliarios, servata tamen abbatibus immediatis ac patribus abbatibus sua iurisdictione, qui omnes et singulas controversias in dictis regnis pro tempore exortas et etiam nunc pendentes auctoritate dicti Capituli sopiant et decidant et mandent executioni, prout eis videbitur, appellatione remota, invocato quandocumque expedierit auxilio et favore brachii saecularis. Qui praesidens et consiliarii possint libere cum plenaria Ordinis potestate in praemissis omnibus et singulis aliis quibuscumque personis Ordinis committere vices suas, prout et quoties eis videbitur. Appellatio tamen, si ab eis fieri debet, interponetur immediate ad Capitulum generale. Et ne unus aliis per ambitionem dominetur, ut iuxta beatissimi patris nostri Benedicti admonitionem, dum pluribus committetur unus non superbit, volumus et statuimus quod abbas qui semel fuerit praesidens, lapso tempore suae praesidentiae, nullatenus valeat eligi nec assumi quoquomodo ad praedictam praesidentiam nisi post lapsum trium praesidentiarum, ut per generale Capitulum sentiatur, quis eorum rectius ac discretius praedictae praesidentiae officium exerceat, aliter factum penitus irritamus et volumus nullius esse roboris vel momenti. Et ut vepres vitiorum per nostram solertiam, quantum nobis cœlitus donatum est et possumus, ab agris nostris funditus extirpentur, volumus quod praefati praesidens et consiliarii auctoritate Capituli generalis deputent anno quolibet abbates aliquos cum monachis zelantes Ordinis reformationem et animarum salutem, qui per provincias corrigant, emendent ac reforment in capite et in membris, in omnibus et singulis monasteriis, locis et personis utriusque sexus in dictis regnis cum plenaria Ordinis potestate, omnia et singula in spiritualibus et temporalibus, secundum quod dictis visitatoribus expedire videbitur, et ille abusus omnino ab Ordine expellatur, quod aliqui abbates recipiunt monachos alienos absque licentia expressa suorum praelatorum, quod praesens Capitulum interdicit et prohibet sub poena sententiae excommunicationis, quam contrahere vult ipso facto abbates et priores, qui de cetero religiosos receperint, nec similia fiant sine expressa licentia et auctoritate dicti Capituli generalis, et tamdiu sic transeuntes religiosi et alii recipientes excommunicati permaneant, nec possint a dicta sententia excommunicationis absolvi, donec ipsi transeuntes redeant ad priora monasteria, ut pax servetur inter personas Ordinis. Visitatores autem sic deputandi erunt unus abbas et unus monachus discretus in qualibet provincia cum uno famulo ; monasterium autem visitandum cuiuscumque sexus non aliis quam tribus providere teneatur, nisi visitatores ad illud monasterium accedentes erint abbates ; omnia autem et singula quae dicti visitatores invenerint et reformaverint in scriptis redacta praedictis praesidenti et consiliariis reddant, ut Capitulum generale demum de omnibus plene valeat informari ; volumus autem quod nullus visitator de cetero possit quomodocumque privare aliquem abbatem vel abbatissam ex quacumque causa, sed praecise suspendere, si demerita hoc exposcant, sed privatio semper spectet praecise ad praefatos praesidentem et consiliarios ; privatio aliter facta nullius sit roboris vel momenti, neque alius abbas de cetero absque Capituli generalis expressa licentia valeat ad aliam abbatiam postulari, eligi vel se transferre, sed libere, si voluerit, resignare in manibus dictorum praesidentis et consiliariorum, et ipsi possint auctoritate dicti Capituli generalis resignationem admittere. Pater autem abbas si sit in regno recipiat dictam resignationem sui filii vel eius commissarius, sed si male processerit, possit emendari et revocari per dictum praesidentem quidquid per talem patrem abbatem vel eius commissarium factum fuerit. In qua congregatione dictus praesidens cum consiliariis et cum consilio et approbatione maioris partis ibi existentium possit plene et libere in temporalibus et spiritualibus, simul vel successive illa omnia et singula statuere, disponere et ordinare, quae videbuntur expedire pro felici reformatione Ordinis, dum tamen instituta apostolica ac Ordinis diffinita intacta permaneant, et talia non contrarientur sed sint conformia. Illa autem quae quomodolibet in dicta congregatione statuentur, plenum robur non sortientur donec per generale Capitulum approbentur et confirmentur. Et quia nostris temporibus intra Ordinem vehementer tepuit studium monachorum, volumus quod praedicti praesidens et consiliarii auctoritate Capituli in plenaria Ordinis potestate possint compellere quoscumque abbates ad mittendum studentes ad collegium Salamanticum Sanctae Crucis, attentis semper facultatibus monachorum et eorum necessitatibus, et quod mittendus sit de habilioribus et honestioribus suae domus, quod collegium istud Capitulum generale suscipit, approbat et incorporat intra dictum Ordinem, ut sit unum de principalibus secundum Benedicti XII apostolica statuta, ad quod manutenendum et disponendum, construendum et dilatandum, et ei redditus aliquos assignandum pro officinarum constructione diligenter intendant et operam exhibeant praefati praesidens, consiliarii et dicta congregatio ; medio autem temporis solutae congregationis usquequo alius praesidens in alia congregatione anni sequentis, ut praemittitur, eligatur et habeat auctoritate Capituli generalis totam et plenariam potestatem in omnibus et singulis personis utriusque sexus omnium et singulorum monasteriorum et bonorum et personarum eorum, in capite et in membris, in spiritualibus et temporalibus, in dictis regnis sicut ipsum Capitulum generale. Licentiam autem commutationis et alienationis quorumdam bonorum temporalium in dictorum regnorum monasteriis praecise sibi reservat Capitulum generale et quod nullus alius se valeat intromittere, sed praefatus praesidens nihil penitus possit facere, disponere, ordinare, praecipere vel mandare absque consilio et expresso consensu duorum dictorum consiliariorum, quos sibi dicta congregatio deputaverit, quilibet autem dictorum duorum consiliariorum sic deputatorum possit libere alteri consocio vices suas plene in totum vel in parte committere, et ad se revocare quandocumque voluerit, sicut sibi videbitur expedire. Omnes quoque et singulas causas, lites, querelas, negotia et facta decidere, concludere et diffinire ac executioni demandare, cum invocatione brachii saecularis, ac institutio, destitutio, correctio, reformatio ac omnia alia et singula disponere, decidere ac diffinire in plenaria Ordinis potestate, ad ipsum praesidentem cum dictorum deputatorum assensu spectet, ut praemittitur. Volumus autem ad manum tenendum et exsequendum omnia et singula supradicta quae venerabilis vir, s. th. pr., frater Martinus de Vargas, abbas reformator monasterii Sanctae Mariae de Monte Syon, Ordinis nostri, prope Toletum, sit auctoritate Capituli generalis quoad vixerit et voluerit, semper immutabiliter unus de dictis sex consiliariis, ac medio temporis unus de duobus deputandis dicti praesidentis quem ex nunc dictum generale Capitulum deputat ad praemissa, nec valeat praefatus magister cuiuscumque alterius auctoritate mutari, impediri vel prohiberi. Et ut autem praedicta reformatio consequatur effectum, et ne a capite membra recedant, quod esset corpus mysticum huius sacrae religionis culpabiliter laniare, volumus et statuimus et praecipimus auctoritate praesentis Capituli generalis, quod de cetero expensis monasteriorum utriusque sexus dictorum regnorum teneantur praedicti praesides et deputati mittere anno quolibet ad Capitulum generale istius sacri monasterii, quod est caput et fons totius dicti Ordinis unum abbatem et unum monachum de regno Portugalliae, et alium abbatem et monachum de regno Castellae et Legionis, ac alium abbatem et monachum de Gallecia, qui erunt procuratores dictae congregationis venientes cum suis famulis necessariis, cum omnibus contributionibus, ordinationibus, relationibus et processibus, et aliis quae anno illo in praedictis regnis per congregationem praefatam ac praedictos praesidentem et consiliarios acta fuerunt, ut per Capitulum generale de praemissis plenarie informatum approbentur vel infirmentur. Expensae autem dictis solis abbatibus et monachis et famulis praemissis competentes taxentur et ministrentur, et non plus quam venientes teneant secum afferre et presentare generali Capitulo omnes et singulas contributiones omnium monasteriorum dicti Ordinis impositas et imponendas. Denique ut praemissa in omnibus et singulis, ut praemittitur, plenum roboris consequentur effectum, auctoritate Capituli generalis in plenaria totius Ordinis potestate, omnia et singula supradicta concedimus, disponimus, firmamus ac statuimus et irrevocabiliter diffinimus futuris temporibus ab omnibus et singulis dicti Ordinis utriusque sexus personis immutabiliter observanda. Et ad praemissorum corroborationem et faciliorem executionem, auctoritate praesentis Capituli in plenaria dicti Ordinis potestate revocamus, cassamus et annullamus et irritamus omnes et quascumque commissiones et provisiones quomodocumque et qualitercumque hactenus quibuscumque personis Ordinis super quacumque causa, re et negotio ab ipso Capitulo vel aliis emanatis et factis in praefatis regnis. Denique considerantes solerter guerras fere per totum mundum vigentes et mundi pericula, misericorditer concedimus ac dispensamus auctoritate dicti Capituli generalis quod deinceps quicumque abbates praesentes et futuri in dictis regnis non veniant ad Capitulum generale, nisi fuerint vocati vel citati personaliter, specialiter et expresse ; et eos omnes et singulos auctoritate Capituli absolvimus ab omnibus et singulis sententiis et poenis quas quomodocumque hactenus incurrerint non veniendo, prout tenebantur. Omnibus igitur et singulis monasteriorum et aliorum locorum conventualium utriusque sexus, abbatibus, abbatissis, prioribus, monachis, ceterisque personis dicti Ordinis in dictis regnis cuiuscumque status, gradus, conditionis et dignitatis existant, praesentibus et futuris, in virtute sanctae obedientiae, et sub sententiae excommunicationis poena iniungentes praecipimus, quatinus omnia et singula supradicta observent integre cum effectu, ac plenarie obediant dicto Capitulo generali, ac diffinitioni praesenti, necnon supradictis praesidenti, consiliariis et congregationi praefatae, si Dei et Ordinis volunt effugere ultionem condignam ; ceteris omnibus et singulis Ordinis ac apostolicis institutis in suo robore permansuris. Datum sub sigillo Diffinitorum, anno, loco, et tempore supradictis. 60.  Capitulum generale in Basilea tempore concilii celebratum, ad quod abbas Novalis Sanctae Mariae cum quibusdam aliis abbatibus missus est. 