Ego Renaudus Dominus Baugiaci, universis ad quos præsens scriptum devenerit, memoriam rei gestæ universitati vestræ tenore præsentium volumus innotescere, quòd cum controversia esset inter me Karissimam matrem meam,  venerabilem Dominum meum Ecclesiæ Trenorchiensis Abbatem  ejusdem loci conventum, super querelis omnibus motis ab Abbate  Ecclesiâ Trenorchiensi contra me  matrem meam, pro prioratu Bisyaci, de consensu  voluntate meâ  matris meæ, in arbitros à partibus electos communiter in H. Camerarium,  P. de Nanton Hostalarium monachos Trenorchienses pro Domino Abbate  Ecclesiâ Trenorchiensi: in Dominum Henricum de Aulâ,  H. de Broces Milites pro me  matre meâ compromisimus in hunc modum. Videlicèt quod arbitratores prædicti juraverunt, tactis sacrosanctis Evangeliis, inquirere ab hominibus Bisyaci,  ab aliis per quos posset meliùs de veritate liquere, jura  consuetudines utriúsque partis,  inquisitione factâ querelas motas pace vel judicio terminare. Prænominati verò arbitratores tam ab hominibus meis, quàm ab hominibus Abbatis  Ecclesiæ Trenorchiensis inquisierunt per sacramentum veritatem super singulis articulis qui in subsequentibus declarabuntur. Invenerunt siquidem præfati arbitratores ab hominibus pro utraque parte juratis, quòd in villâ Bisyaci nullum debemus habere Chacepol, nisi tantùm Præpositum qui debet habere in qualibet colungiâ sive manso in quibus accipimus talliam viginti sex librarum Matisconensium pro gardâ, unum meterium bladi tempore messium,  nihil ampliùs à prædictis hominibus qui sunt de gardâ, exigere potest: ab aliis verò hominibus qui merè ad dominium Ecclesiæ Trenorchiensis pertinere noscuntur, nihil exigere potest dictus Præpositus. Omne siquidem dominium,  omnes clamores ad Priorem Bisyaci debent devenire,  cum justitiâ  districtu dicti Prioris terminari, exceptis criminibus adulterii, furti,  homicidii quæ debent pugniri per Præpositum nostrum si in facto fuerint deprehensi publicè. Si autem suspecti fuerint de criminibus superiùs expressis, Præpositus noster debet ipsum convenire ut satisdet. Quòd si satisdare recusaverit, debet ipsum retinere, donec Priori significet;  tunc Prior  Præpositus debent audire probationes contrà illum qui accusatus fuerit:  auditis probationibus si convictus fuerit, Præpositus noster ipsum pugniet secundùm terræ consuetudinem,  criminis quantitatem, excepto adulterio pro quo debentur sexaginta solidi monetæ terræ tantùm. Si autem Prior non conveniret cum Præposito nostro super probationibus factis vel faciendis, aut super aliis articulis emergentibus, illa discordia debet per venerabilem Dominum Abbatem Trenorchiensem  per nos, vel per certos nuntios suos  nostros terminari, secundùm consuetudines terræ Baugiaci in hujusmodi criminibus approbatas. In colongiis verò  mansis, in quibus habemus talliam superiùs nominatam pro gardâ, habemus bannum sanguinis si probatus fuerit sanguis contrà illum qui fecerit sanguinem, in aliis non habemus. Illi verò de colongiis  mansis in quibus habemus talliam prænominatam pro gardâ, debent nobis corvetas  cavalcatas nostras, quando per nos vel Præpositum nostrum fuerint requisiti. Alii verò ad hoc non tenentur, nisi de consensu  voluntate Prioris. Duas siquidem gallinas habemus in mansis  colongiis quæ ad gardam supradictam spectant: in aliis nullas habemus. In canabo  lino nullum jus vindicare possumus, nisi gratis nobis ab hominibus conferatur. Omne verò jus,  justitiam,  consuetudines, si quas habuerimus, vel habere intendebamus, aut prædecessores nostri, pro remedio animæ, ac parentum nostrorum, quittamus Ecclesiæ memoratæ, exceptis juribus  consuetudinibus superiùs nominatis. Amovemus siquidem in perpetuum le Chacepol, firmiter promittentes quòd per nos, nec per alios loco nostri, ibidem Chacepols de cætero instituetur: inhibentes hæredibus nostris, nè istud attemptare præsumant. Prænominati verò Abbas  Conventus dederunt  concesserunt nobis  hæredibus nostris in recompensationem remotionis de Chacepol,  in augmentationem feodi nostri,  pro pace firmiter observandâ, sicut superiùs est expressa, viginti quinque meteria avenæ ad mensuram Baugiaci, quæ debent levari à Priore Bisyaci super universos homines qui ad dictum prioratum Bisyaci pertinent, tam ab hominibus gardæ, quàm ab aliis,  in festo beati Martini nobis vel certo nuntio nostro à Priore Bisyaci reddi. In cujus rei testimonium præsentes litteras memoratis Abbati  Conventui Trenorchiensi tradidi sigilli mei munimine roboratas. Actum anno Domini M. CC. tricesimo-secundo, mense Aprilis.