Ego Odo, filius ducis Burgundię, omnibus tam presentibus quam futuris notifico, quod controversiam de villa Sissey, que inter monachos de Maceriis et Stephanum de Sisseyo versabatur, in hunc modum terminare curavi, videlicet quod isdem Stephanus juravit apud Chaygneum, et filii sui juraverunt apud Marsuel, quod in villa Sissey nullam questam absque monachis de Maceriis facerent et nichil in eadem villa sive eisdem monachis caperent vel quererent. Si autem predictus Stephanus, vel filii ejus ab hoc pacto resilirent, et infra VII dies postquam iidem monachi eumdem Stephanum requisierint, isdem Stephanus non emendaverit ipsemet Stephanus villam Sissey sine contradictione monachis parciatur. Preterea testificor, quod de injuria monachis ab eodem Stephano facta, et infra VII constitutos dies, in quibus cum monachi requisierunt non emendata mihi proclamationem monachi fecerunt, et quarta dominica post Pascha anno ab incarnatione Domini M°C°LXXXX°, in curia mea apud Belnam, testibus appositis compositionem fractam et infra VII jam predictos dies non emendatam, monachi probare parati fuerunt. Sed isdem Stephanus judicium curię meę essequi voluit. Hujus rei testes sunt Guido, tunc abbas Buxerię; Humbertus prior Buxerię; Guido, abbas Macerie; Willelmus, Bauduinus, Bernardus, Nicholaus, Tecelinus, monachi de Macerie; prior Belnensis Lumbardus et magister Guido, frater ejus; Robertus de Paluello monachus Divionensis, Renaudus de Verneo, Humbertus de Porta; Hugo de Chaseol, Huo de Cherreo; Guido de Corrabue, Arnulfus de Milmandra, Leobaudus de Corbertal, Gulterus de Corbertal et Seguinus frater ejus, Odo Belne decanus, Hugo Morez, Robertus de Monz et Filibertus, filius ejus, Renaudus Belladent, Villelmus de Chaudenay, Arnulfus Ferianz, Hugo de Laye et plures alii.