Sciant filii universi sanctae matris Ecclesiae quod Dalmacius Borbonensis et ejus frater Wichardus, necnon et Willelmus Fortis qui eorum habet sororem dederunt in perpetuum Deo et Marciniacensi monasterio, pro eorum matre Willelma quam susceperunt ancillae Domini ibidem Deo servientes in suum consortium, ad Casellum latum juxta Pinum tres homines, Petrum et fratrem ejus et Andream cum haeredibus suis, de alodio suo atque sua haereditate sine aliqua sua vel praepositi sui reteneura, quod etiam idem praepositus laudavit et concessit; et ad Campellos similiter dederunt decem quartallos frumenti in perpetuum. Dederunt praeterea ad Caviniacum juxta Coperam unum hominem, Odonem nomine, cum haeredibus suis et tota haereditate sua, singulis annis reddentem decem solidos, et quidquid in eo habebat eorum praepositus Hugo cum filio suo, totum quictum Deo et Marciniacensi monasterio clamaverunt. Hujus doni testes sunt Robertus de Moneta et Gaufredus de Vilers et Petrus de Varenis et Hugo Mainejoa et Wichardus filiaster et Hugo de Lara; de Marciniacensibus domnus Thomas prior et Humfredus comitissae capellanus et Bernardus cellerarius et Bertranus monachus et Ledbaldus de Craie et Stephanus de Campartaldo, Ildinus Patoulfus et Robertus Palmerius et Baldonus coquus.