Si quis mente integra sollicite quam labilis et crebris doloribus plena presens vita existat perpendat, divino illuminatus dono, non esse confidendum in ea vel congregandas divitias cognoscet, sed ad illam vitam omnem mentis intentionem integre fore dirigendam quæ nullo clauditur fine dierum, quo nemo perveniet, nisi is qui suas hic prius bene Christi pauperibus ac caritative dispensaverit, juxta Domini preceptum, quo ait: «Si vis ad vitam ingredi, serva mandata Dei». Hujus adipiscendi gratia itaque doni, ego Vuicardus de Minciaco, reminiscens me valde peccatorem, extremumque diem metuens, dono Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo Cluniensique monasterio, fratribusque ibidem Deo famulantibus, aliquid de mea hereditate, et hoc pro sepultura mea, videlicet illam terram quam Montem vocant Serenum, medietatem de omnibus quæ in ea visus sum habere usque ad inquirendum; concedo etiam eis quendam servum cum filiis et filiabus suis, nomine Rotbertum de villa Curtilis. Remitto etiam omnem illam consuetudinem quam Oddo accipiebat in illis terris quæ in Ciciaco sunt. Similiter quoque dimitto V modios vini, quos requirebam ex toto. Omnes vero servos et ancillas et terras quas in presenti habent vel possident, si aliquam calumpniam juste vel injuste in eis habeo, totum dono et remitto Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo et monachis Cluniensibus, pro animæ meæ remedio parentumque meorum. Unum quoque mansum in Sarciaco similiter dono et remitto, ut habeant omnia in perpetuum sicut et possident. Facio autem hanc donationem sive verpitionem in domni Sigaldi presentia, tunc temporis prioris, accipiens scilicet unam mulam ab eo. S. Vuichardi, qui hanc cartam rogavit fieri. S. Arlebaldi. S. Achardi. S. Constantini. S. Lanberti. S. Vuarnerii. S. Alghardis, uxoris Vuichardi. S. Jozeranni, filii ejus. S. Ansedei. S. Arlei.