Ego Willelmus, Dei gracia Altissiod. episcopus, notum fieri volo universis, tam presentibus quam futuris presens scriptum inspecturis, quod, cum inter dilectos filios abbatem et monachos Pontiniaci, ex una parte, et nobilem mulierem Hermengardem, relictam Philippi de Anceio, militis, ex altera, super quibusdam pratis que Insule appellantur, controversia verteretur; tandem, dicta domina, recognoscens se in dictis pratis nichil juris habere, destitit penitus a lite mota, et filius ejus Josbertus, et filie similiter destiterunt, et ita monachi in pace remanserunt. Laudaverunt, preterea, in presentia nostra, tam domina memorata quam filius ejus Josbertus et filie, elemosinam quam Philippus, vir ejus, decedens, legaverat ecclesie Pontiniacensi, videlicet pasturagium in terra sua circa Venusiam et Soeli, et tertias quarumdam terrarum que sunt circa grangiam de Fulcheriis. Et ne super his recidiva questio in posterum oriretur, ad petitionem tam dicte domine quam filii ejus Josberti et filiarum ipsius et predictorum monachorum, presentes litteras in testimonium fecimus fieri et sigilli nostri munimine roborari. Actum, anno Verbi incarnati Mº CCº Xº.