[Innocentius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Cluniacensi, salutem et Apostolicam benedictionem. Exhibita nobis tua petitio continebat, quod nonnulli Monasterii tui Monachi et conversi, pro violenta manuum injectione in seipsos, et quidam pro detentione proprii, alii etiam pro denegata tibi et prædecessoribus tuis obedientia, seu conspirationis offensa in excommunicationis laqueum inciderunt, quorum Monachorum quidam divina celebrarunt officia, et receperunt ordines sic ligati: quare super his eorum providere saluti à nobis humiliter postulasti. De tua igitur circumspectione plenam in Domino fiduciam obtinentes, discretioni tuæ præsentium auctoritate concedimus ut eosdem excommunicatos hac vice absolvas ab ejusmodi excommunicationem sententiis juxta formam Ecclesiæ, vice nostra injungens eis quod fuerit injungendum proviso ut manuum injectores, quorum fuerit gravis et enormis excessus, mittas ad sedem Apostolicam absolvendos: cum illis autem, qui facti immemores, vel juris ignari, absolutionis beneficio non obtento receperunt ordines, et divina officia celebrarunt, injuncta eis pro modo culpæ pœnitentia competenti, eaque peracta, liceat tibi de misericordia, quæ superexaltatur judicio, prout eorum saluti expedire videris, dispensare. Si verò præfati excommunicati scienter, non tamen in contemptum clavium talia præsumpserunt; eis per biennium ab Ordinum executione suspensis, et imposita ipsis pœnitentia salutari, eos postmodum, si fuerint bonæ conversationis et vitæ, ad gratiam dispensationis admittas: proprium autem, si quod habent dicti Monachi et conversi, facias in tuis manibus resignari in utilitatem ipsius Monasterii convertendum. Datum Laterani III. Nonas Februarii, Pontificatus nostri anno primo.]