Notum fieri volumus sanctæ Dei Ecclesiæ filiis præsentibus atque futuris, quoniam ego Vido de Monte Falconis, pro reverentia et animæ meæ necnon et antecessorum meorum salute, consensu atque favore fidelium atque amicorum meorum, derelinquo penitus illam quam ab ecclesia sancti Nazarii videbar habere consuetudinem, videlicet quæ consuetudo hospitalitas appellabatur. Quæcumque et querimoniæ vel calumniæ contra præfatam ecclesiam in cœmeterio seu parochia sancti Johannis de Trisiaco habebam, pure et simpliciter derelinquo et firmo. Totumque quod ad eamdem ecclesiam sancti Johannis pertinere videtur sanctæ matri Ecclesiæ quiete habendum atque in bona pace perpetualiter possidendum concedo et ut hæc meæ derelictionis, finitionis, concessionis, firmior charta permaneat, eandem chartam manu propria in manu domini Seguini in præsentia canonicorum reddo et offero. Actum fuit hoc Æduæ, in adventu Natalis Domini, anno ab incarnatione Salvatoris M.C. XII, Stephano Æduorum pontifice, Ludovico Francorum rege, Hugone Burgundorum duce, indictione V, epacta I, concurrente I bisextilis. Hujus autem demissionis testes ex parte ecclesiæ scribuntur: Hubaldus archidiaconus; Hugo de Spiriaco; Albuinus Seguinus nepos magni Seguini archidiaconi; Poncius canonicus de Rebello qui infans tunc ibidem colaphum accepit, nequando tradetur oblivioni; Bernardus presbiter de Trisiaco; laici ex parte vero Vidonis: Arleius Tison; Gosceranus de sancto Symphoriano; Lambertus de sancto Johanne; Bernardus de Spiriaco.