Dominus Guido dictus Gingon presbyter canonicus dicte capelle ducis ac rector ecclesie de Mormans cabilonensis (Art. 2, 6, 9 à 11.) diocesis, testis productus ex parte dictorum religiosorum contra dictos decanum et capitulum, juratus, receptus et diligenter examinatus. Requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi et cetera, dixit per juramentum suum quod ipse credit firmiter dictum articulum verum esse, quia ipse vidit bene sunt quadraginta anni elapsi et amplius quod ipsa ecclesia sancti Medardi consueuit gubernari et adhuc gubernatur per unum de canonicis dicti monasterii sancti Stephani et ita vidit a dicto tempore circiter dicens ipse qui loquitur quod communiter dicitur nec unquam audiuit dici contrarium quod dicta ecclesia sancti Medardi immediate respondet et respondet abbati et conuentui et ecclesie sancti Stephani diuionensis. Interrogatus de limitibus ipsius parochie sancti Medardi et quantum se extendunt dicti limites, dixit quod ipse audiuit dici pluries a dicto tempore citra et ita dicitur communiter apud Diuionem et etiam ita credit ipse qui loquitur quod quicquid est intra muros castri Diuionis excepta capella predicta exceptis domibus canonicorum ipsius capelle et domo ducis est in parochiatu et de parochiatu dicte ecclesie sancti Medardi. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super nono et decimo articulis, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici pluries et a pluribus de quibus non recolit quod quedam compositio olim facta fuit inter partes predictas in qua continebatur quod ecclesia sancti Stephani predicta haberet unam prebendam integram in dicta capella et quod ipsa compositio fuerat per sedem apostolicam confirmata. Item requisitus super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et cetera, dixit quod credit quod fuit obseruata a dictis partibus per aliqua tempora quia vidit a dicto tempore citra per (Art. 12, 13, 32, 35 à 46.) plures annos quod nulla erat dissentio inter dictas partes super dicta compositione. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, exceptis hiis que supra excepit. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama dixit quod illud quod dicitur communiter a pluribus prout sibi videtur. Interrogatus unde habuit originem huiusmodi vox et fama, dixit quod nescit. Item interrogatus quando primo et quando secundo premissa audiuit, dixit quod non recolit nisi quod pluries ita audiuit a dicto tempore citra. Item requisitus super tertiodecimo et tricesimo secundo articulis dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et cetera. Item requisitus super tricesimo sexto, septimo, octauo, nono et quadragesimo articulis, dixit quod credit dictos articulos veros esse nec alias curans deponere vel causam reddere de ipsis sufficienter requisitus, nisi quod bene sunt triginta anni elapsi quod ipse vidit quod dicti abbas et conuentus tenuerunt et habuerunt in dicta capella unum canonicum regularem ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella, sicut unus ex canonicis dicte capelle cui soluebatur per illum qui distribuebat in dicta capella de pecunia que solui consueuit pro anniversariis tantum quantum uni de canonicis dicte capelle et similiter de distributionibus cothidianis et a dicto tempore citra per plures annos ita vidit fieri qui loquitur et quod dicti religiosi percipiebant panem et vinum et grossos fructus unius prebende prout credit in dicta capella. Item requisitus super quadragesimo secundo, tertio, quarto, quinto et sexto articulis sibi singulariter expositis, dixit se nihil scire, nisi quod ipse credit quod dicti decanus et capitulum recusauerunt et recusant assignare dictis abbati (Art. 47 à 51, 60, 61.) et conuentui distinctam prebendam. Item requisitus super quadragesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod fructus et exitus et prouentus et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse distributionibus cothidianis computatis: super quadragesimo octauo articulo dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo nono articulo, dixit quod ipse credit quod decanus et capitulum et canonici dicte capelle non permittunt quod ecclesia, abbas et conuentus sancti Stephani parciantur prebendam cuiuslibet defuncti canonici dicte capelle per annum, sicut ipse canonicus percipiebat distinctam, immo solumodo in bursa capituli dicte capelle. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella et cetera, dixit quod notorium est apud Diuionem quod quicquid est in castro diuionensi in quo dicta capella sita est pro maiori parte, excepta dicta capella et domo ducis cum pertinentiis suis et exceptis domibus decani et capituli et canonicorum dicte capelle et quicquid aliud est in dicto castro circa dictam capellam, hiis exceptis que supra excepit, est in parochia et intra fines parochie sancti Medardi, que est et esse consueuit monasterii sancti Stephani pleno jure prout credit ipse qui loquitur et prout vidit a quadraginta annis citra, dicens etiam quod ipse credit quod quedam domus quia nuper acquisiuit decanus dicte capelle sita in dicto castro est in parochiatu sancti Medardi. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod ipse credit quod dicta ecclesia sancti Stephani est et fuit ecclesia parochialis et baptismalis sed nescit si fuerit ab antiquo. Item requisitus super sexagesimo (Art. 62 à 69, 76 à 93.) secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire nisi quod credit quod plures domus site in castro diuionensi sunt censuales ecclesie, abbati et conuentui sancti Stephani et quod perceperint et receperint et percipi et recepi fuerint census ex pluribus domibus dicti castri quia pluries vidit a quadraginta annis circiter seruientes sancti Stephani, euntes per dictum castrum et petentes census et recipientes a nullis qui habebant domos in ipso castro et vadiantes plures qui nolebant soluere dictos census. Item requisitus super septuagesimo sexto, septimo, octauo et nono aticulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo articulo qui sic incipit, item quod computatis omnibus et cetera. Item requisitus super octogesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto et sexto articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo nono, nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio articulis dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici a quibusdam de quorum nominibus non recolit ad presens quod quidam de canonicis dicte capelle juraverant se seruaturos quemdam compositionem olim factam inter dictas partes. (Art. 1, 2.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus qui sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et cetera, dixit dictum articulum verum esse hoc excepto quod nescit de longeuis temporibus nec quo jure dictum canonicum tenuerunt in ipsa capella nisi jure dicte compositionis: Requisitus quomodo scit quod tenuerunt et habuerunt et cetera, dixit quod bene sunt triginta anni elapsi quod ipse ita vidit et a triginta annis preteritis proximo usque circa quatuor annos nuper elapsos ita vidit per plura tempora quando fuit in dicta capella. Item requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod adhuc non sunt quatuor anni elapsi quod ipse vidit fratrem Hugonem dictum Millot canonicum sancti Stephani predicti sedere in dicta sede contra voluntatem et inhibitionem dictorum decani et capituli. Item requisitus super tertio articulo dixit se nihil scire, nisi quod ipse credit quod a dicto tempore circiter per plures annos dicti abbas et conuentus perceperunt grossos fructus unius prebende in bursa capituli dicte capelle. Item requisitus super quarto articulo dixit quod ipse vidit a dicto tempore usque ad quatuor annos proximo preteritos vel circa quod dicti abbas et conuentus seruierunt in dicta capella per unum a canonicis suis et tenuerunt unum canonicum regularem in eadem qui percipiebat distributiones cothidianas, sicut unus ex canonicis dicte capelle et quod ipse vidit quod dicti abbas et conuentus percipiebant panem et vinum in dicta capella et perceperunt per plura tempora sicut unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super quinto articulo, dixit quod credit ipsum verum esse. Item requisitus super sexto articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super septimo articulo qui sic incipit. Item quod post appellationem et cetera, dixit quod ipse credit post appellationem de qua agitur decanus et capitulum et canonici dicte capelle denegauerunt et recusauerunt respondere dictis abbati et conuentui sancti Stephani de distributionibus cothidianis pane et vino et grossis fructibus unius prebende dicte capelle, propter hoc quod canonicus sancti Stephani qui seruiebat in dicta capella nolebat facere ebdomadam suam in dicta capella illo modo quo deberet. Item requisitus super octauo articulo dixit se nihil scire. Item requisitus super nono articulo dixit de eiectione seu expulsione dicti canonici nihil sciuit sed inhibitum fuit eidem canonici presente ipso qui loquitur ex parte dictorum decani et capituli ne sederet in dicta sede post dictum decanum et ne faceret primam ebdomadam in dicta (Art. 10 à 12.) capella post eumdem decanum. Item requisitus super decimo articulo, dixit se nihil scire, immo credit quod non continet veritatem. Item requisitus super undecimo et duodecimo articulis, dixit se nihil scire. Item interrogatus cuius conditionis sit ipse qui loquitur, dixit quod libere: Interrogatus quantum habeat in bonis, dixit quod valorem centum librarum turonensium paruorum et amplius. Item interrogatus utrum fuerit doctus seu instructus ab aliquo ut ita deponeret et utrum prece vel precio et cetera, super hoc facto testimonio dixit quod non.