Bonifacius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Bertrando Abbati Monasterii Cluniac. ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, Matisconensis Diœcesis, salutem et Apostolicam benedictionem. Inter cætera nostræ sollicitudinis studia illud cognoscimus esse non minimum ut in locis sub Religionis speciè divino cultui dedicatis providentibus nobis observantia vigeat regularis et reformata pro tempore reformantur honestè; ideoque nos efficax urget admodum et pulsat instantia, ut loca ipsa cum ea collapsa miserabiliter et deformata, et deformata percipimus, ac personas degentes in eis ad statum salubrem, et prosperum reducamus. Cum igitur sicut fide digna et jam nostris auribus habet inculcata relatio Monasterium de sancto Sequano-Ordinis sancti Benedicti Lingonensis Diœcesis quod olim florere in spiritualibus et abundare in temporalibus consuevit propter malitiam. Et negligentiam personarum ipsius inter quas dissensiones discordiæ et scandala gravia frequenter procurante satore Zizaniæ contigerunt adeò in spiritualibus collapsum et deformatum existat. Et in temporalibus diminutum quod nisi ei de opportunæ reparationis et reformationis remedio succurratur ad statum poterit miserabilem devenire. Nos ex his graves sentientes molestias, et desiderantes propterea prout officii nostri cura requirit opportunum, et efficax in hac parte remedium adhibere considerantes quoque quod per tuæ circumspectionis industriam honestatis providentiam, et affluentiam charitatis Monasterium ipsum poterit plenam, et laudabilem reformationem accipere prosperisque reparari successibus status ejus, maximè cum tu, quia in eodem Monasterio suscepisti habitum Monachalem ibique fuisti per tempus aliquod sub regulari observantia conversatus, dicto Monasterio super ejus deformatione compatiens reformationem ipsius affectas, ac intendentes ad laudem Divini nominis paternæ charitatis studio præfati Monasterii salutaria commoda promovere Monasterium ipsum cum omnibus membris suis ubilibet constitutis Ordini tuo Cluniacensi Apostolica auctoritate annectimus per te successoresque tuos Abbates Cluniacenses qui pro tempore fuerint in ipso Ordine reformandum authoritate eadem statuentes ut personæ dictorum Monasterii, et membrorum præsentes et posteræ secundum reformationem tuam, et eorumdem successorum in eodem Ordine suo vivant ipsumque perpetuis temporibus teneant, et observent ac decernentes irritum et inane si super his secus à quoquam scienter vel ignoranter contigeret attentari Juribus Diœcesanorum Episcoporum in Monasterio et membris prædictis nihilominus semper salvis. Nulli ergo hominum liceat hanc paginam nostræ annexionis statuti, et constitutionis infringere vel ei ausu temerario contraire: si quis autem hoc attentate præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Laterani nono Kalendas Ianuarii, Pontificatus nostri anno octavo.