Frater Johannes Vosselli de Castellione super Loygnon presbiter canonicus dicti monasterii sancti Stephani testis productus ex parte dictorum religiosorum contra predictos decanum et capitulum dicte capelle receptus, juratus et examinatus; requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi et cetera, dixit dictum articulum verum esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quod bene sunt quinquaginta anni elapsi et amplius, quod ipse qui loquitur est canonicus et fuit receptus in canonicatu predicti monasterii sancti Stephani per defunctum fratrem Amedeum quondam dicti monasterii abbatem et ex tunc ipse vidit quod ipsa ecclesia sancti Medardi cum suo parochiatu fuit pleno jure et monasterii sancti Stephani predicti et immediate respondit et respondet in spiritualibus et temporalibus per tempus predictum, abbati et ecclesie sancti Stephani diuionensis predicti, et quod abbas dicti monasterii consueuit instituere in dicta ecclesia sancti Medardi vicarium suum tempore sui regiminis sacristam dicti monasterii qui etiam abbas pro tempore, sicut dicit testis qui loquitur consueuit recipere curam dicte ecclesie sancti Medardi, ab episcopo lingonensi quando confirmatur ab ipso episcopo in dicti monasterii abbatem et creatus nouus est abbas, et de exitibus dicte ecclesie sancti Medardi dictus (Art. 6, 9 à 12.) sacrista quando institutus et vicarius dicte capelle tenetur facere certas missiones in predicto monasterio, que officio ipsius sacriste incumbunt, et ita vidit et audiuit a dicto tempore usque nunc. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit quod a dicto tempore quo ipse fuit canonicus dicti monasterii citra ipse audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit et etiam ita dictum fuit et dicitur communiter apud Diuionem quod castrum de Diuione prout clausura murorum dicti castri designat et circuitus dictorum murorum fuit et est in parochiatu dicte ecclesie sancti Medardi in quo quidem castro dicta ecclesia constructa fuit et edificata, excepta quadam parte, que est extra muros dicti castri et dicitur communiter apud dictam Diuionem quod dicta capella excepta parte predicta edificata fuit et constructa in parochiatu et intra parochiatu sancti Medardi et ita audiuit dici pluries a pluribus de quorum nominibus non recolit. Interrogatus quando primo predicta vidit et audiuit, dixit quod bene sunt quinquaginta anni elapsi et a dicto tempore citra ita audiuit pluries et vidit in dicto monasterio. Item requisitus super nono et decimo articulis, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit in dicto monasterio sancti Stephani quod quadam compositio facta fuit inter dictas partes que fuit confirmata per sedem apostolicam super qua compositione agitur inter ipsas partes. Item requisitus super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, quia tempore fratris Amedei quondam abbatis dicti monasterii sancti Stephani qui vexit per triginta duos annos vel circa sicut dicit ipse qui loquitur non erat aliqua dissentio inter dictas partes. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est et cetera, dixit (Art. 13, 32, 35, 36.) quod publica vox et fama fuit et est apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle et apud Diuionem quod ipsa ecclesia sancti Medardi cum suo parochiatu fuit pleno jure et est monasterii sancti Stephani predicti et immediate respondet et respondit per tempore cuius principii memoria non existit in spiritualibus abbati et ecclesie sancti Stephani diuionensis et quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis constructa fuit et edificata in parochiatu et intra parochiatu dicte ecclesie sancti Medardi hoc excepto quod supra excepit ipse qui loquitur et quod quadam compositio sita fuit inter partes super qua modo agitur inter ipsas partes que fuit per sedem apostolicam confirmata et obseruata ab ipsis partibus per aliqua tempora. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod communiter dicitur prout intendit. Interrogatus unde habuit originem huiusmodi vox et fama, dixit quod nescit nisi quod ita dicitur a multis. Item requisitus super tertiodecimo et tricesimo secundo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus predicti monasterii habuerunt et cetera, dixit quod contenta in dicto articulo sunt notoria et publica apud ecclesias sancti Stephani et capelle predictas. Requisitus quomodo scit, dixit quia audiuit ita dici pluries et a pluribus a quinquaginta annis citra, tam in dicto monasterio sancti Stephani quam in predicta capella, videlicet tempore fratris Amedei et fratris Girardi quondam abbatum dicti monasterii et etiam tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti loci, nec recolit de astantibus quando ita audiuit dici nec a quibus audiuit dici, nisi quod ita vulgariter dicebatur et adhuc dicitur. Item super tricesimo sexto articulo, dixit se nihil scire, nisi quod a tempore et per tempus quo ipse fuit canonicus dicti monasterii multototiens audiuit dici in dicto monasterio (Art. 37.) a pluribus de quorum nominibus non recolit, quod ecclesia, abbas et conuentus sancti Stephani percipiebat unam prebendam in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit dictum articulum verum esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quod illo tempore quo ipse fuit receptus in canonicum dicti monasterii, defunctus frater Arnulphus, quondam canonicus dicti monasterii, seruiebat in dicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani et ipsum vidit pluries ire ad dictam capellam ad seruiendum in eadem pro dicta ecclesia sancti Stephani et audiuit dici ab ipso quod de pecunia que in singulis annis solui consueuit canonicis dicte capelle pro anniuersariis tantum percipiebat: idem frater Arnulphus quantum unus de canonicis dicte capelle. Interrogatus quando primo ita vidit et audiuit, dixit quod bene sunt quinquaginta anni elapsi et amplius. Requisitus de astantibus, dixit quod non recolit; de loco, dixit quod ita vidit et audiuit in dicto monasterio; de hora, dixit quod hora qua itur ad matutinas et aliis horis dici, ita vidit, et simili modo post modum vidit de defuncto fratre Stephano, dicto Le François, quondam canonico dicti monasterii, seruiente in dicta capella quod dicta ecclesia sancti Stephani et audiuit dici ab eo quod percipiebat dictas distributiones sicut unus ex canonicis dicte capelle et similiter vidit postea de fratre Parisio, nunc cantore dicti monasterii, et de fratre Nicolao, dicto Laudate, consequenter ac tandem de fratre Odone, dicto Verroquier, canonicis dicti monasterii quos vidit seruire in dicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani et qui pluries dixerunt ipsi qui loquitur quod percipiebant dictas distributiones, sicut unus ex canonicis dicte capelle, dixit etiam ipse qui loquitur quod tempore quod dictus frater Nicolaus seruiebat in dicta capella pro dicta (Art. 38, 39.) ecclesia sancti Stephani, ipse vidit ter vel quatuor quod quando idem frater Nicolaus faciebat sibi sanguine minui dominus Johannes, dictus Noiroz, presbyter chori dicte capelle, tradebat dicto fratri Nicolao pecuniam dicendo eidem ecce distributiones vestras quas pro vobis recepi in dicta capella, quas recipiebat dictus frater Nicolaus in dicto monasterio existens. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod a quinquaginta quinque annis preteritis ad duos annos nuper elapsos abbas et conuentus dicti monasterii seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis idoneum et fidelem sicut et unus de canonicis dicte capelle et ita vidit primo, de dicto fratre Arnulpho et post modum de dicto fratre Stephano et consequenter ita vidit de dicto cantore, de dicto fratre Nicolao et fratre Odone, dicto Verroquier, canonicis dicti monasterii, quos, cantorem Nicolaum, et Odonem quemlibet eorum videlicet ipse qui loquitur, vidit in dicta capella celebrare magnam missam in dicta capella ad magnum altare ipsius capelle et post dictum fratrem Odonem, ipse vidit quod frater Hugo, dictus Milloz, canonicus dicti monasterii, ibat ad dictam capellam ad seruiendum in ea pro dicta ecclesia sancti Stephani non sunt adhuc duo anni elapsi a quo fratre Hugone audiuit dici quod nihil distribuebatur, eidem in dicta capella, licet faceret et paratus esset facere diuinum officium in dicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani, sicut unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani predicti prebendam unam et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod ita audiuit dici pluries in dicto monasterio a quinquaginta annis citra a pluribus de quorum nominibus non recolit, quod abbas et conuentus percipere consueuerunt in dicta capella seu de bonis dicte capelle unam prebendam et ita dicitur communiter. (Art. 40 à 51.) Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit et est apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle quod abbas et conuentus dicti monasterii, habuerunt et perceperunt, et habere et percipere consueuerunt in predicta capella unam prebendam integram, sicut unus canonicus capelle predicte et distributiones que consueuerunt solui pro anniuersariis similiter et quod seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis, idoneum et fidelem, sicut et unus ex canonicis dicte capelle, causam scientie reddens, quia ita pluries dici audiuit a multis. Item requisitus super quadragesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit quod decanus et capitulum dicte capelle diuiserunt prebendas suas et habent prebendas distinctas et quod quando aliquis canonicorum dicte capelle moritur abbas et conuentus dicti monasterii consueuerunt percipere per annum prebendam ipsius canonici mortui et ita audiuit dici pluries in dicto monasterio a tempore quo fuit canonicus dicti monasterii sed non recolit quando primo nec quando secundo ita audiuit. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella et cetera, divit quod a tempore quo ipse fuit canonicus dicti monasterii usque nunc ipse audiuit dici pluries et communiter adhuc ita dicitur apud Diuionem quod totum castrum de Diuione, in quo dicta capella pro majori parte consistit, est in parochia et intra fines parochie sancti Medardi que est et esse consueuit dicti monasterii sancti Stephani pleno jure. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit et cetera, dixit quod dictum privilegium nunquam vidit sed bene sunt quadraginta anni elapsi et etiam de quadraginta (Art. 60 à 68.) annis citra quod ipse audiuit dici, quod decanus capelle predicte habebat curam animarum ducis et ducisse tantummodo. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus, terre et cetera, dixit quod a tempore quo ipse fuit canonicus dicti monasterii citra ipse audiuit dici pluries quod terre, domus, vinee et possessiones site intra fines parochiatuum ecclesiarum sancti Medardi et beate Marie Diuionis, in quibus parochiatibus dicta capella consistit necnon parochiatum ecclesiarum sancti Nicolai, sancti Petri et sancti Michaelis de Diuione pertinentium ad dictum monasterium pleno jure fuerunt ab antiquo et consueuerunt esse censuales dicte ecclesie sancti Stephani et abbati et conuentui loci eiusdem. Interrogatus a quibus audiuit dici, dixit quod non recolit. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod dicta ecclesia sancti Stephani est baptismalis. Interrogatus quomodo scit, dixit quod in fontibus qui sunt ibidem vidit plures pueros baptisari et communiter pueri qui nascuntur in dicto castro de Diuione consueuerunt baptisari in dicta ecclesia sancti Stephani, et quod abbas sancti Stephani predicti habent curas predictarum ecclesiarum et consueuit instituere suos vicarios in eisdem et ita vidit a quinquaginta annis citra. Item requisitus super sexagesimo secundo, tertio, quarto et quinto articulis, dixit dictos articulos veros esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quod a tempore quo fuit canonicus dicti monasterii ita audiuit dici et quod contenta in dictis articulis sunt notoria apud Diuionem. Item requisitus super sexagesimo sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici pluries et a pluribus de quorum nominibus non recolit quod dicti decanus et capitulum et canonici generaliter de illis (Art. 69.) domibus quas habent et quas acquisiuerunt intra dictas parochias, censum soluere recusant dictis abbati et conuentui et ecclesie sancti Stephani et quod se opponunt contentis in dictis articulis et impediuerunt et impediunt eadem. Item requisitus super sexagesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod de predictis est et fuit et cetera, dixit quod publica vox et fama est et fuit apud Diuionem quod terre, vinee et possessiones site intra dictas parochias, beate Marie, sanctorum Medardi, Nicolai, Michaelis et Petri, Diuionis, de consuetudine antiquissima et approbata sunt et esse consueuerunt decimales monasterio abbati et conuentui sancti Stephani predicti et quod domus, terre, vinee et possessiones site in parochiis et intra fines parochiatuum predictorum fuerunt ab antiquo et esse consueverunt dicte ecclesie, abbati et conuentui sancti Stephani censuales sunt excepte jure aliquo speciali, et fuit et est similiter publica vox et fama apud dictam capellam et apud dictam Diuionem quod dicta ecclesia sancti Stephani est et ab antiquo fuit et per tantum tempus cuius principii memoria non existit ecclesia baptismalis habens predictas quinque parochias beate Marie, sanctorum Medardi, Nicolai, Michaelis et Petri, Diuionis, sub se pertinentes ad ipsam ecclesiam sancti Stephani pleno jure. Et quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et receperunt ab antiquo et percipi et recipi fecerunt, census ex domibus, terris, vineis et possessionibus aliis existentibus intra parochias predictas et parochiatus earum et quod perceperunt ab antiquo et percipi et recipi fecerunt ex dictis terris, vineis et possessionibus seu ex fructibus inde querentibus decimas tanquam spectantes ad eos abbas et conuentus ecclesie supradicte et fuerunt in possessione vel quasi juris percipiendi predicta pacifice et quiete, causam scientie reddens, quia istud est notorium apud Diuionem et apud dictas ecclesias sed bene audiuit dici (Art. 76 à 93.) quod illi de capella, recusant soluere dictis abbati et conuentui censum et decimas predictos licet ad hoc teneantur. Item requisitus super septuagesimo sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo, octogesimo primo, secundo tertio, quarto quinto, sexto et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super nonogesimo articulo qui sic incipit. Item quod decanus et canonici dicte capelle qui tunc erant anno domini millesimo ducentesimo et cetera. Item requisitus super nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit se nihil scire, hoc excepto quod bene suntdecem et nonem anni elapsi prout sibi videtur quod defunctus frater Girardus tunc abbas dicti monasterii ipse qui loquitur et plures alii canonici dicti monasterii de quorum nominibus non recolit, ad predictam capellam personaliter accedentes jurauerunt in dicta capella se seruaturos quemdam compositionem et quod haberent et tenerent fidelitatem, cum illis de dicta capella premiserunt. Interrogatus de mense, die et astantibus, dixit quod bene non recolit, de hora dixit quod ante prandium et postea incontinenti quidam canonici dicte capelle de quorum nominibus non recolit inter quos erat ut dicit defunctus Hugo de Montebarri quondam canonicus dicte capelle jurauerunt in ecclesia sancti Stephani predicti se seruaturos quemdam compositionem quam dicte partes olim inter se fecisse dicebantur et promiserunt fidelitatem seruare dicte ecclesie sancti Stephani et ita vidit et audiuit dicens quod bene credit quod decanus et capitulum et canonici dicte capelle qui nunc sunt nolunt dictum juramentum facere nec dictam fidelitatem. (Art. 1.) Item requisitus super primo libelli attemptatorum articulo, qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani, beate Marie diuionensis tenuerunt et habuerunt et cetera, dixit per juramentum suum dictum (Art. 2 à 4.) articulum verum esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quod ita vidit a quinquaginta quinque annis proximo preteritis usque ad duos annos nuper elapsos quod tenuerunt et habuerunt sicut in dicto articulo continetur fratrem Arnulphum, defunctum quondam canonicum dicti monasterii bene sunt quinquaginta anni elapsi et amplius et post ipsum fratrem Arnulphum tenuerunt et habuerunt ut dictum est defunctum fratrem Stephanum, dictum le François, quondam canonicum dicti monasterii, ac fratrem Parisium, nunc cantorem dicti monasterii, post ipsum fratrem Stephanum, et post ipsum fratrem Parisium, fratrem Nicolaum, dictum Laudate, quondam canonici dicti monasterii, et deinde fratrem Odonem, dictum Verroquier, canonicum dicti monasterii, et nunc priorem de Marcennaio quem fratrem Odonem tenuerunt et habuerunt ut dictum est non sunt adhuc quatuor anni elapsi, quos fratrem Parisium cantorem necnon dictos fratres Nicolaum et Odonem, tempore quo dicti abbas et conuentus ipsos tenuerunt et habuerunt in dicta capella ut dictum est, vidit ibidem celebrare magnam missam et magnum altare ipsius capelle, et primo ita vidit tempore defuncti fratris Amedei quondam dicti monasterii abbatis, et tempore abbatis Girardi defuncti, post modum et tandem tempore fratris Hugonis nunc abbatis dicti monasterii. Item requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibidem habuerunt et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod ita audiuit dici a dictis fratribus Parisio cantore et Odone Verroquier. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti et ecclesia sancti Stephani habuerunt et perceperunt et cetera, dixit quod ita dicitur communiter in dicto monasterio et pluries ita audiuit dici bene sunt quinquaginta anni elapsi et etiam a dictis a quinquaginta annis citra. Item requisitus super quarto articulo qui sic incipit. Item (Art. 5 à 11.) quod abbas et canonicus predicti habuerunt et diuturius temporibus et cetera, dixit dictum articulum verum esse, causam scientie reddens super distributionibus cothidianis, quia ita audiuit dici a predictis fratribus Parisio cantore, Nicolao et Odone et a pluribus aliis de quorum nominibus non recolit et quia ita vidit bene sunt quinquaginta anni elapsi et a dictis quinquaginta annis usque ad sex annos nuper preteritos quod dicti abbas et conuentus perceperunt panem et vinum in dicta capella tempore aduentus domini et quadragesime et de dicto pane pluries comedit et de vino bibit in dicto monasterio, dicens quod contenta in dicto articulo ita sunt et fuerunt notoria apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle et etiam apud Diuionem in pluribus locis quod non indigent probatione. Item requisitus super quinto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti possidebant et cetera, dixit quod de tempore appellationis predicte nihil scit, sed credit quod dicti abbas et conuentus possidebant jura contenta in dicto articulo quantum ad panem et vinum et distributiones cothidianas circa sex annos proximo preteritos. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod adhuc [...]