Universis presentes litteras inspecturis, curie Senon. et curie archidiaconi Senon. officiales, in Domino salutem. Notum facimus quod coram nobis constituti Johannes, dictus Mautroe, Balduinus, dictus Soutains, Odet Basin (et autres au nombre total de 164 individus)..... existentes de villa et origine ville Sancti-Albini que dicitur Castrum-Novum et pertinentiarum, recognoscentes ex certa scientia et sponte confitentes se et antecessores ac progenitores suos esse et fuisse homines ecclesie Beati-Stephani et capituli Senon. de conditione manusmortue, et hujusmodi gravis et servilis condicionis que vulgariter manus-mortua apellatur jugo, se et progenitores ac antecessores suos, cum omnibus bonis ab ipsis possessis esse et fuisse a dictis capitulo et ecclesie obnoxios et astrictos, et taliter ab ipsis ecclesia et capitulo pacifice fuisse possessos a tempore a quo non extat memoria; recognoscentes et eciam et sponte confitentes se et progenitores ac antecessores suos teneri et esse astrictos dictis capitulo et ecclesie aliis gravibus conditionibus que in partibus illis vulgariter trouse et corveie nuncupantur. Item coram nobis constituti Stephanus, dictus Patoile (et trente-deux autres individus) existentes de villa et origine supradictis, recognoscentes ex certa scientia et spontanee confitentes se et antecessores et progenitores suos esse et fuisse homines Stephani de Chamlayo, armigeri, et dicti capituli, pro indiviso, licet pro inequalibus partibus de predicta conditione manus-mortue et eciam talleabiles alte et basse ad voluntatem eorum, et hujusmodi gravium et servilium conditionum que vulgariter manus-mortua et talia ad placitum nuncupantur jugo se et progenitores ac antecessores, cum omnibus bonis ab ipsis possessis, dicto Stephano et antecessoribus a dicto capitulo esse et fuisse obnoxios et astrictos, et talibus ab ipsis possessos a tempore a quo non extit memoria; recognoscentes se per divisionem et partitionem factas inter dictos capitulum et Stephanum cessisse, pleno jure, in partem capituli memorati, et sic se esse homines dicti capituli totaliter, sub conditionibus antedictis, recognoverunt quod dictum capitulum ipsos et eorum liberos quos legitime procreaverant et omnem eorum posteritatem in posterum procreandam, ad preces et supplicationes eorumdem multimodas pietatis intuitu, ab hujusmodi servitutis et conditionis manusmortue jugo manumiserat, et perpetuo liberaverat, ac eciam troussas et corveyas predictas eisdem, imperpetuum, quictaverat et remiserat, ac taliam aboneraverat sub modis et conditionibus infrascriptis et plenius annotatis, insertis et adjectis in hujusmodi quitatione et remissione manus-mortue et liberatione, de voluntate et expresso consensu omnium et singulorum predictorum, etc. Quod dictum capitulum sibi et ecclesie Senon. ac successoribus suis retinuit in omnibus et singulis prefatis hominibus et eorum liberis .....jura infrascripta: videlicet, tres modios boni et puri frumenti, ad mensuram Sancti-Albini, nomine talie, singulis annis præstandos et reddendos dicto capitulo, aut prebendariis dicti loci, secundum voluntatem et ordinationem dicti Capituli, infra festum Beati-Andree apostoli, ab eisdem hominibus et eorum heredibus ac successoribus, necnon et possessoribus terrarum, domorum, hostisiarum, mensurarum, masurarum, mesorum et aliarum possessionum ejusdem ville et territorii Sancti-Albini, in terra et censiva et justicia dicti capituli existentes, quecunque fuerint, sive quocunque modo, vel titulo dicte possessiones ad eos devenerint et eciam eas tenuerint, ubicunque eciam maneant vel existant. Cum ante hujusmodi manumissionem et remissionem dictum capitulum in predictis personis, bonis et possessionibus eorumdem hominum qui proprii fuerant dicti capituli ab antiquo haberet talliam frumenti, ad voluntatem et beneplacitum suum, et in personis, bonis et possessionibus illorum qui antea communes fuerunt talliam precise ad placitum et dictas taillias eos quos ad hoc deputabat, et qui facultates hominum noverant faceret assideri. Item retinuit sibi capitulum et ipsum habere ac retinuisse confessi sunt omnes homines supradicti, coram nobis, in ipsis heredibus ac successoribus eorum, ut predictum est, necnon bonis et possessionibus eorum habitis et habendis quesitis et querendis infra decimationem dicti capituli; legitimam decimam. Recognoverunt etiam et confessi sunt dicti homines dictum capitulum retinuisse et habere in personis, bonis et possessionibus eorumdem habitis et habendis, quesitis et acquirendis in terra, censiva justicia dicti capituli, necnon et eorum heredibus et successoribus quibuscunque large accipiendo, ut predictum est, omnes census, laudes, ventas tailliam de vendemiis terragia, capones et sequentia, redditus, redibitiones sive redeventias districtus, consuetudines vel coustumas, clamores et expleta omnimoda, justiciam tam magnam quam parvam, tam altam quam bassam, tam majorem quam minorem, emendas, saisinas, prandia, usagia, salvamenta, abonagia, festa, chevagia, et breviter omnia jura et servitia prius habita vel debita dictis capitulo et Stephano ab eisdem hominibus, aut de bonis seu in bonis, rebus et quibuscumque possessionibus eorumdem, manu-mortua, trousis et corveis, tantummodo exceptis que jamdictum capitulum confessum est se eisdem hominibus, et eorum heredibus ac successoribus remisisse imperpetuum et quitasse, ut premissum est, et talliam ut predictum est abonasse. Pro quibus remittendis eis et quittandis et talliis abonandis, dicti homines, pro se et heredibus suis ac successoribus... amiserunt penitus et expresse et quitaverunt dicto capitulo et omnibus illis qui jus vel causam habebunt a dicto capitulo, vel in quem aut in quos dictum capitulum jus suum transtulerit, vel transferre voluerit, omnem proprietatem et possessionem, omnem usum vel usufructum, omne usagium vel usuarium et breviter omne jus scindendi vel asportandi seu essartandi, aut eciam pascendi animalia vel pecudes magnas vel parvas, in nemoribus tam propriis dicti capituli quam communibus dicto capitulo et Stephano de Chanlayo; que quidem nemora, usuaria Sancti-Albini communiter vocabantur, exceptis quibusdam nemoribus, vel usuariis que alodia nuncupatur; in quibus remanet jus suum dictis hominibus, sicut ante, per omnia sibi salvum. Promittentes quod contra remissionem et quitationem predictas per se vel per alium non venient in futurum, nec aliquid juris in dictis nemoribus decetero reclamabunt aliqua ratione, exceptis pasturis animalium vel pecudum suorum post quintam foliam quando fuerint ad forestam redacta. Volentes et concedentes, dicti homines, pro se et heredibus suis ac successoribus quibuscumque, ut si inveniantur a modo vel deprehendantur in predictis nemoribus vel usuariis scindentes, asportantes vel essartantes, seu pascentes animalia, vel pecora, aut quoquomodo alias delinquentes, aut ipsa animalia vel pecora, per se pascentia in nemoribus vel usuariis memoratis ante quintum folium, exceptis alodiis predictis, quod capi possint ipsi et animalia sua vel pecora et emende inde levari prout in talibus fieri consuevit secundum consuetudinem regionis, etc.... (Le reste consiste en formules). Actum, anno Domini Mº ducentesimo sexagesimo-sexto, mense octobri, in festo beatorum apostolorum Simonis et Jude.