In nomine sanctæ  individuæ Trinitatis, LUDOVICUS Dei gratiâ Rex Francorum  Dux Aquitanorum. Ad regiæ dignitatis spectat officium, Ecclesiarum libertatem integrè conservare,  earum partiter possessiones ac jura, piâ protectione tueri. Quo nimirum intuitu, Trenorcensium monachorum justis petitionibus adquiescendum esse decrevimus, ut libertatem, immunitatémve quæ Trenorcensi cœnobio à prædecessoribus nostris Francorum Regibus piâ quadam devotione concessa est, necnon  omnia quæ à præsignatis Regibus eidem monasterio benignè collata sunt; nos quoque auctoritatis nostræ præcepto, tam ipsis quàm ipsorum successoribus in perpetuum concederemus,  concedendo firmaremus. Notum igitur facimus universis,  præsentibus pariter  futuris, quòd præfatæ Ecclesiæ monachis in eâ professis, ipsorúmque successoribus in posterum, universa quæ ex dono vel concessione prædecessorum nostrorum Regum obtinent, vel obtinere debent, secundùm quòd in eorum præceptis scriptum habetur, cum omni integritate  plenitudine æternitaliter ad habendum  jure ecclesiastico possidendum concedimus:  libertatem quoque eamdem in omnibus absque omni diminutione  immutatione omnimodè confirmamus. De quibus omnibus quæ vel ad possessiones pertinent, vel ad libertatem loci respiciunt, nonnulla quæ frequentiori semper sunt hahenda memoriâ, præsenti paginâ placuit annotare,  succinctâ enumeratione subscribere. De possessionibus quidem, ipsum locum,  omnes adjacentes ei, vel ad eum pertinentes, cum omni libertate. Annale quoque mercatum per dies quatuor, tribus temporibus anni:  teloneum ipsius mercati, ut à nullâ impediatur judiciariâ potestate:  omnes denique res quæ olim à fidelibus prænominato monasterio collatæ sunt. Libertatem autem secundùm præceptum gloriosissimi Regis Francorum Philippi avi nostri totam concedimus: ut nunquam nos, vel aliquis heredum, vel successorum nostrorum, donum aut testamentum, vel aliquid quod libertatem tanti loci impediat, alicui personæ cujuscumque potestatis vel ordinis faciamus: sed semper locus ille Domino Salvatori,  beatæ Genitrici, necnon  Sanctis quorum est reliquiis insignitus, monachísque ibidem professis, hoc nostro privilegio  concessione munitus, liber immunísque permaneat. Concedimus etiam eis immunitatem sexcentorum solidorum, quam Carolus Imperator,  cæteri Reges post ipsum concesserunt. Jubentes pariter ut nullus nostrorum vel successorum, Dux, vel Comes, seu Vicecomes, aut Vicarius, aut Missus discurrens, in prædictâ immunitate aut monasterio à nobis  antecessoribus nostris collatâ exquirere, aut mansionaticum, aut palafradum, aut eulogias præsumat. Nec eorum quippiam ab eorum servis, colonis, seu francis super eorum terram commanentibus exigere in publicis mercatis, sive de fratrum negotiis, sive de suis teloneum, aut ullam exactionem. Neque in mari, sive in Ligeris fluvio, aut Rhodano, seu Sagonnâ, aut Dou, vel cæteris fluminibus navigantibus, aut littoribus commorantibus, exigere audeat aut præsumat, aut navaticum, aut cespitaticum, aut portaticum, neque in terrâ rotaticum, neque in tabernis ullam exhibitionem. Privilegia denique Apostolicæ Sedis, privilegia quoque Episcoporum, quæ ad libertatem seu deffensionem loci facta sunt, sinceriter conlaudamus,  conlaudando firmamus. Præcipimus insuper nostrâ regiâ auctoritate, ut nemo Antistitum vel Comes, aut aliqua laicalis potestas, in præfato loco placitum constituere aut tenere audeat, nisi ab Abbate invitatus. Quod nostræ confirmationis præceptum ut perpetuæ stabilitatis obtineat munimenta, scripto commendari, sigilli nostri auctoritate muniri, nostríque nominis subter inscripto charactere corroborari præcepimus. Actum publicè apud Eduam civitatem, anno ab Incarnatione Domine millesimo centesimo quadragesimo-sexto, regni verò nostri decimo: adstantibus in palatio nostro, quorum nomina subtitulata sunt,  signa. Signum RADULFI Viromandorum Comitis, Dapiferi nostri. S. Vvilelmi Buticularii. S. Matthæi Camerarii. S. Matthæi Constabularii. Data per manum Cadurci Cancellarii.