Ego, in Dei nomine, RICHERIUS, sanctæ Senonensis ecclesiæ archiepiscopus, omnibus fidelibus utriusque testamenti scientia pollentibus, procul dubio manifestum esse ipsius rei veritate comperimus quod sacro-sancta ecclesia, cunctis mundi diffusa partibus, difficulter crevit sanctorum Patrum paulatim corroborata opibus; nec mirum quidem videri debet alicui, si tanta materfamilias cum difficultate crevit, quæ semper quoque consistet quandiu homo vixerit. Omnibus etenim in promptu est agnoscere quod arbor tarde crescens longo vivit tempore; quæ vero cito crescit, cito videtur deficere. Verum quoniam quibusdam in locis deficiente justitia ex parte malorum incursu, Dei vastatur ecclesia, necesse est et necesse erit ut semper bonorum relevetur solertia. Hoc itaque fideles viri cernentes esse utile, sæpe et suis facultatibus procurant ipsius necessitati affectu bonæ pietatis succurere. Quorum ego divina miseratione cupiens imitari vestigia, Dei omnipotentis, qui fons pietatis est, præcurrente gratia, ecclesiæ Sancti-Remigii, quæ in suburbio civitatis est, misericordiæ impendi viscera. Abbas namque ipsius loci Guillelmus nomine, ante meam præsentiam veniens, supplicavit deprecans obnixe, ut supradictæ ecclesiæ Sancti-Remigii pro remedio animæ meæ, necnon etiam pro antecessorum meorum salute ecclesiam Sancti-Baldi concedam, ultra fluvium sitam, in monte. Ego autem sentiens in animo bonam esse petitionem ejus, convocatis sanctæ Senonensis ecclesiæ melioris sententiæ fratribus, communi consensu et voluntate aurem accommodans præfati abbatis precibus, ipsius itaque verbis ideo maxime assensum præbui, quoniam ipsa ecclesia redacta erat sub unius officio presbyteri, quam Maynardus bonæ memoriæ archiepiscopus, pro sollicitudine a potestate laïcorum revocaverat. Verum etiam quibusdam causis postea præpedientibus, quas enumerare minus videtur utile, et a re procedit longius, loci ipsius officio, ut dictum est, ministrabat presbyter unus. Igitur Dei potentis ordinante clementia, necnon et clericorum nostrorum sententia concordante, prædicto loco Sancti-Remigii denominatam ecclesiam cum omnibus quæ habere videtur, in perpetuum concessi, ea siquidem ratione ut in ipsa plures semper maneant monachi ad Dei servitium. Et quoniam ipsa ecclesia ex ratione thesauri erat ab antiquis temporibus, laudavit hoc maxime et confirmavit cum cæteris Daymbertus canonicus, qui prius a me donum ipsius thesauri susceperat atque ejusdem thesauri partem in dominio tenebat. Hoc autem pro certo sciat tota fidelium devotio, quia ob hoc maxime facta est a me hujusmodi donatio, quatenus ibi divinæ majestati jugiter exhibito solemni servitio, antecessoribus meis et mihi idem fiat peccatorum remissio, et anima Maynardi bonæ memoriæ prænominati archipræsulis a Deo consequi mereatur piæ intentionis mercedem, qui in hoc ipso fundamentum extulit boni operis. Et ne aliquo modo possit infirmari hujus pactionis confirmatio, judicio communi clericorum, ne aliquis eam violare audeat, interdicens præcipio insuper etiam violatores a divina excommunicationis sententia percuti. Deprecor etiam successores meos archiepiscopos scilicet qui venturi sunt in ordine, ut hujus excommunicationis memores, et sententiæ quæ a me confirmata est, pro Dei amore confirment, et quod excommunicatum pro remedio animarum suarum excommunicent, quatenus ab ipso mereantur consequi misericordiam qui Cananæam et Publicanum vocavit ad pœnitentiam. Ut vero majoris auctoritatis sit ipsius actionis pagina, hoc scriptum confirmavi manu propria, juxta quod ecclesiæ consuetudo requirit legitima. Confirmarunt etiam similiter omnes qui præsentes aderant archidiaconi, necnon plures clericorum qui ad hoc idem erant necessarii; quorum nomina subter scribuntur, veritatis causa et fidei. Actum publice, in ecclesia Sancti-Stephani. Signum archipræsulis RICHERII, HILDUINI archidiaconi, GOSBERTI archidiaconi, HERIBERTI archidiaconi, WALTERI archidiaconi, CORMELII archidiaconi, ANDREÆ canonici, HUGONIS canonici, DAYMBERTI thesaurarii, GIMBERTI archipresbyteri, GIRARDI archipresbyteri, ARCHENFREDI archipresbyteri, GODEFRIDI archipresbyteri, GOSFRIDI archipresbyteri, ROBERTI archipresbyteri, STEPHANI archipresbyteri, GAUFRIDI episcopi Parisiensis, GAUFRIDI episcopi Carnotensis PHILIPPI episcopi Trecensis, WALTERI episcopi Meldensis, ARNULFI episcopi Aurelianensis, ARNULFI abbatis S. Columbæ, ISAMBERTI abbatis S. Germani Parisiensis, LEONUINI abbatis S. Petri Meldensis, GUIBERTI abbatis S. Germani Autissiodorensis, GUALTERII abbatis S. Petri Ferrariensis, ROBERTI abbatis S. Florentini Bonævallis. Data mense octobri, regnante Philippo rege, anno vigesimo tertio. FROTMUNDUS præcentor et cancellarius scripsit.