Auctoritas divina testatur ut episcopi, per diversa loca constituti, licentiam habeant res ecclesiarum, secundum canonicam auctoritatem cum Dei amore et reverentia, distribuendi et ordinandi, videlicet canonicis, monachis, sanctimonialibus, pauperibus, juxta creditam sibi dispensationem. Ideoque ego, in Dei nomine, Herimannus, Nevernensis ecclesiæ indignus episcopus, ob amorem et reverentiam Dei omnipotentis, sanctorumque martyrum Cyrici et Gervasii, presentialiter constituo, atque diuturnis temporibus inconvulsum manere decerno, villas scilicet cum mancipiis aliisque rebus ad eorum stipendia qui in sanctis locis Deo serviunt sive servituri sunt. Fuit enim olim ipsa civitas cum aliis suæ parrochiæ locis nobiliter et canonice ordinata, sed propendiente hostium perturbatione regumque discissione, res ipsius ecclesiæ convulsæ et dilaceratæ extiterunt, sicut plurimis cognitum est, omnisque ordo religionis funditus annulatus. Sed domnus Karolus, invictissimus Augustus, clementia Dei tactus, partim ex rebus memoratæ ecclesiæ reddidit Hieronymo episcopo, ad sacra loca restauranda vel munienda, quæ loca dum canonice restaurare vellet migravit ex hac vita. Postmodum Jonas episcopus, antecessor noster, in quantum potuit et tempus dictavit in ipsa ecclesia laborare non distulit. Nos vero Dei adjutorio fulti, hoc quod illi constituerunt observavimus, et tam ex rebus ipsius ecclesiæ quam ex nostris propriis augmentare juxta nostram exiguitatem non distulimus. Primum ergo infra civitatem constituimus canonicos LX, eorumque stipendiis has perpetualiter habendas delegavimus villas Patriniacum, Germiniacum, Salviniacum, Viringium, Wariniacum cum omnibus earum appenditiis. Proprium vero nostrum, id est Patriniacum cum ecclesia et edificiis omnibusque suis adjacentiis, totum et ad integrum eis dedimus, sicut carta donationis quam eis fecimus, continetur. Ex proprio quoque nostro in pago Nivernense et in agro Morvin dedimus eis ecclesiam in honore sancti Salvatoris, in loco qui dicitur Montilius, cum omnibus suis appendiciis; in loco qui vocatur Lions ecclesiam in honore Sancti Cyrici, cum adjacentiis suis; in loco qui vocatur Calidus-fons quidquid ibi habuimus et villam Coloriam cum ecclesia sancti Martini, nec non et ea quæ Hildradus comes ipsis canonicis in villa Arcus dedit, et ex proprio Hermodi abbatis, avunculi mei, dedimus eis mansos VI in pago Nivernense et Avalinse. Dedimus etiam juxta murum civitatis mansum cum vinea quem de Bernone comparavimus, necnon et vineas infra extraque civitatem quæ sunt de ratione sancti Cyrici. Insuper quecumque divina pietas eidem ecclesiæ in futurum conferre voluerit, tam per nos quam per alios quosque. Preterea in monasterio sancti Martini constituimus canonicos XVI, eorumque stipendiis dedimus villam seu campum cum integritate sui et in villa Artado mansos quatuor, in Orbado unum, in villa Bordenago, quicquid predictæ ecclesiæ Ragenfredus quondam vocatus episcopus dedit, et medietatem vineæ quæ adheret eidem ecclesiæ. In pago Patriniacense dedimus eis mansos quinque ex proprio nostro, cum mancipiis rebusque ad se pertinentibus, causa sepulturæ nostræ. In monasterio sancti Aniani constituimus monachos, et in monasterio sancti Genesii sanctimoniales et res ad easdem cellas pertinentes cum integritate reddimus, confirmamus. Volumus ut habeant licentiam una cum consensu et voluntate sui pontificis, ex seipsis eligendi abbatem vel abbatissam; si tamen tales inibi reperti fuerint, sin alias episcopus secundum suam dispensationem undecumque dignum duxerit, ordinet eis abbatem vel abbatissam. Cetera sancta loca vel cellas, quantum divina clementia largiri dignata est et possibilitas suppetit, restaurare curavimus. Si autem successores nostri eisdem locis aliquid augmentare voluerint, in eorum maneat arbitrio. Verumtamen ea que a nobis et a sanctis patribus nostris canonice ordinata sunt, inviolabiliter ita permanere concedant, simulque per Deum et propter Deum omnes successores nostri obtestamur ut nullus de locis supra nominatis cuiquam laico homini beneficiario jure tribuant, sed liceat ea sub prefatis testamentis habere. Hospitum denique loca non longe a nostra civitate duo constituimus: unum ad pauperes recipiendos, alterum ad nobiles viros undique confluentes, tam ex nostro proprio quam ex rebus, et nonis et decimis ejusdem ecclesiæ. Si quis vero, quod minime futurum credimus, extiterit tergiversator, et hec quæ a nobis canonice acta sunt convellere ac destruere voluerit, in adventu domini anathematis sententia puniatur, si non resipuerit. Et ut hæc auctoritas Dei et nostra pleniorem in Dei nomine obtineat firmitatem, manu propria eam subterfirmavimus et sanctorum patrum nostrorum manibus roborandam esse decrevimus.