Claris coniubila Gallia cantibus, Læteris Benedicti Patris ossibus: Felix quæ gremio condita proprio Seruas membra celebria. Miris Italiæ fulserat actibus, Gallos irradiat corpore mortuus: Signis ad tumultum crebrius emicat, Illustrans patriam nouam. Hinc vatum veterum facta resuscitat. Morti quod libuit mortuus imperat: Extinctum propriis ossibus excitat. O quam mira potentia! Nauis per fluuium nat sine remige, Mirando glaciem desecat impetu, Sancti membra ferens obuia flumini, Vndas retro reuerberat. Eductum fluuio sensit vt arida, Non curans gelidi frigora temporis, Vestit cuncta nouis illico floribus Mutata facie soli. Iam cœlo residens, o Pater optime, Diuinis famulos imbue regulis: Angustum per iter scandere largiens, Dona regna perennia. Cunctorum dominans omnipotentia, Quæ de sede poli conspicis omnia: Psallentum placide suscipe cantica, Votis, voce precantia. Amen.