In nomine sancte et individue Trininatis, amen. Omnibus presentes litteras inspecturis, frater Stephanus vel Johannes, humilis abbas Sancti-Germani Autiss., totusque ejusdem loci conventus, salutem in Domino sempiternam. Notum facimus universis tam presentibus quam futuris quod nos attendentes utilitatem et commodum monasterii nostri, de nostro communi assensu et consilio, quandam consuetudinem que manus-mortua vulgariter appellatur, nobis et monasterio nostro parum proficuam, urgente necessitate monasterii nostri omnibus hominibus nostris et monasterii nostri et heredibus ac successoribus eorumdem de villa nostra de Parrigniaco, vendidimus et quittavimus omnino et imperpetuum eisdem, pro sexaginta libris tur. nobis persolutis ab eisdem in pecunia numerata; et de qua pecunie summa dictos homines et eorum heredes seu successores quittamus imperpetuum. Renunciantes specialiter et expresse excepcioni non solute, non tradite nobis pecunie ac non numerate seu eciam numerande. Volentes et concedentes ut omnes predicti homines et eorum heredes seu successores, et omnes alii homines tam nostrorum et domini nostri quam aliorum dominorum, ubicunque mansionarii fuerint, excasuras parentum, fratrum suorum, consanguineorum et decedentium in dicta villa de Parrigniaco, videlicet propinquiores heredes sine aliqua perturbacione a nobis vel successoribus nostris eis facienda, vel eciam inferenda, et absque interventu pecunie decetero habeant, capiant et possideant pacifice et quiete. Preterea volumus et concedimus quod illi homines qui ab alienis partibus, dominiis, villis et terris apud Parrigniacum venerint moraturi, et se monasterio nostro dederint et dare potuerint, dumtamen de villis nostris non fuerint, eandem obtineant et habeant libertatem. Si, vero, aliqui de predictis nostris hominibus nati vel manentes in dicta villa de Perrigniaco, a predicta villa recesserint et se transtulerint ad aliquam aliam villam nostram ubi manus-mortua remissa non fuerit, et ibidem mansionarii decesserint, legem et consuetudinem loci illius sustinebunt; sed si ipsis sic recedentibus vel heredibus eorum postmodum apud Parrigniacum redire placuerit, quantumcumque et ibidem commorantes decesserint, ubicunque predictam franchisiam et libertatem recuperabunt integre, ac eciam obtinebunt. Volumus eciam et concedimus quod quocienscumque aliqui homines, tam de terra nostra quam de alia, apud Parrigniacum causa matrimonii venerint et se ibidem matrimonialiter copulaverint, quod tam ipsi quam eorum heredes predictam franchisiam et libertatem habeant et obtineant, pacifice et quiete, et quod excasure hominum nostrorum manencium in dicta villa que ibidem evenerint, ad propinquiorem heredem, ubicunque sit et de dominio qualicunque, ac eciam ubicunque bona decedencium fuerint, sine ullo interventu pecunie, devolvantur; et si aliquam excasuram evenire contigerit que ab herede non fuerit requisita, per annum et diem justo heredi reservabitur in manu fide dignorum quatuor, videlicet, duorum monachorum nostrorum monasterii nostri et duorum hominum nostrorum de predicta franchisia, tam a nobis quam a predictis hominibus nostris ad hec specialiter electorum, quibus, anno et die elapsis, nobis vel mandato nostro tradetur integre ipsa excasura que a nullo herede fuerit requisita. Recognoscimus eciam dictam pecunie summam in utilitatem et commodum monasterii nostri esse versam; promittentes, etc..... Et quantum ad omnia premissa et singula fideliter observanda, juridictioni nos supponimus reverendi patris episcopi Autissiod.; volentes quod si nos, quod absit, seu nostros contra premissa vel aliqua premissorum venire vel aliquid contigerit attemptare, quod idem episcopus, monicione premissa, in nos et successores nostros possit excommunicationis sentenciam promulgare. In cujus rei testimonium et perpetuam firmitatem, presentes litteras dictis hominibus nostris sigillis nostris tradidimus sigillatas. Actum, publice, in capitulo nostro, anno incarnati Verbi Mº CCº quinquagesimo-sexto, mense aprilis.