Ioannes Episcopus, servus servorum Dei, Gausleno Episcopo Matisconensi, salutem charissimam cum benedictione Apostolicâ. Cui Deo auctore præsidemus reliquarum Ecclesiarum caput et cardo sancta Romana Ecclesia tantò intolerabilius patitur quodcumque sibi ingeritur dedecus, quantò unitati suæ is, à quo ingestum est, videtur propinquior. Ex quo ad Episcopalem gloriam deductus es Romanæ Ecclesiæ filius et discipulus visus es, et tàm à nobis quàm ab Antecessoribus nostris amodò sic computatus es: nunc verò nescimus quâ novâ temeritate illectus inextinguibili cupiditate accensus matri tuæ repugnas, et contra nos meritis Apostoli Petri magistrum tuum levas calcaneum, cum Cœnobium Cluniacense cunctis penè nationibus sanctitate præfulgens, necnon Apostolicis privilegiis fultum et ab omnium ditione subtractum solius Principis Apostolorum et Vicariorum suorum judicio reservatum commoves, venerandum etiam infidelibus Patrem Domnum Odilonem Abb. irreverenter appetis, fratres ibidem degentes pro adipiscendâ perpetuâ transitoriam quietem optantes sollicitas, Apostolica privilegia cassare contendis, quod ita accipimus quemadmodum si ipsa membra nostra avidè discerpere quæreres, et quod sine ruinâ tuâ esse nequit. Cave cautè vel jam monitus animæ, et nostrum Monasterium singulare nobis relinque, ne, dùm particeps ejus contra nos esse cupis, Ordinis nostri exors Apostolicâ auctoritate efficiaris: si verò aliqua competens ratio adversùs eum te commovet, nostrum judicium sub quo solo manet confidenter quære, nos nempe qui eum tam à te quàm et ab omnibus tuemur, nulli præjudicium prætendere patimur.