blasphemare ausus est, cur ei non licuerit interesse,
dum a sancto uiro sunt sancta mysteria celebrata. In secu-
ta igitur nocte, cum se sopori dedisset, ante locum
strati conspicit per uisum stare Iohannem, leta facie,
uultu sereno, et gemmam eucharistie dextra fe-
rentem. Cerne inquid Iohannes Agresti, quia
si hesterno blasphemare distulisses die, licet
corporaliter non accepisses, tibi tamen spirita-
liter largiretur. At uero nunc quia blasphe-
mare presumpsisti, spiritaliter tibi denegabitur.
Et uisio, ab oculis eius elapsa est. Euigilans autem,
culpam reatus sui cognoscit. Cumque mundo fuis-
set redditus dies, regressus corde conpuncto,
consternatusque diuino metu, ueniam precabatur.
Ne quis hoc fabulosum putet esse quod dicimus, re-
ferente uiro uenerabili AGRIPINO diacono, ipsius
Agrestii filio cognouimus.      XIII.
ALIO QVOQVE TEMPORE, CLARI CVIVSDAM SERVVS
ad monasterium sancti Iohannis culpa conpellente con-
fugit. Quam culpam, minime nobis iustum uidetur

