Anno Domini millesimo trecentesimo vigesimo quinto statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, licet cunctos sanctos congruis laudibus teneamur attollere et veneratione debita commendare, Virgo tamen Maria, meriti auctrix, et miserorum peccantium piissima advocatrix, in huius venerationis obsequia specialem condecet dignitatem ; quare generale Capitulum ad ipsius laudis praeconium excolendum provide statuit et diffinit quod post *Salve Regina* in ecclesia decantatum grossa campana trino signo pulsetur per universum Ordinem, et quilibet in honore eiusdem Virginis ter flexis genibus *Ave Maria* dicere teneantur ut exinde indulgentiam a Summo Pontifice cunctis fidelibus indultam ad salutem commodam assequatur. 2.  Item, quoniam sanctorum miranda miracula non debent latere sub modio sed deduci in publicum ad ceterorum sanctae imitationis exemplum, generale Capitulum ordinat et diffinit, quod miracula facta vel facienda in locis Ordinis universi, per personas ordinis generali Capitulo regulariter et lucide referantur, et ibidem in scriptis publicis redigantur. 3.  Item, diffinitionem editam in Capitulo generali anno M. CCC.XVIII modificatam de distractione bonorum immobilium sine consensu maioris partis conventus et patris abbatis licentia sub poenis ibidem expressis, sic declarat Capitulum quod debet intelligi quantum ad maiores et particulares possessiones de illa solemnitate dicti consensus perfectaeque licentiae et cum poenis, et non quantum ad modicas possessiones nisi quantum haberi potest ex canonicis institutis. 4.  Item, ex damnosa distractione et assignatione bonorum temporalium monasteria Ordinis et abbatum et conventuum distinctis et singularibus expensis possent incogitabilia mala Ordini provenire, videlicet inter [abbates] et conventus discordiae et diminutio caritatis, subiectionis, pacis et unitatis solutio, divini cultus notabilis diminutio, hospitalitatis et eleemosynarum ac bonorum temporalium destructio, cum maxime iste Ordo de agricultura et animalium nutritura sustentari habeat, quae omnia neglectui traderentur ; idcirco huic novo morbo venenoso ac etiam internecino volens Capitulum generale celere remedium adhibere sententia[t] et diffinit quod omnes abbates hiis pestiferis assignationibus in posterum consentientes seu procurantes quoquomodo, irremissibiliter per patres abbates deponantur, priores vero, suppriores, confessores, bursarii et omnes monachi seu conversi cuiuscumque conditionis existant, qui hoc *procuraverint,* vel procuratoribus consenserint, non solum in damnum domorum particularium verum etiam potius in destructionem Ordinis universi, tamquam conspiratores ad domos remotissimas emittantur, non reversuri nisi de licentia Capituli generalis. Patribus autem abbatibus in virtute sanctae obedientiae praecipit idem Capitulum quatinus si, quod avertat Altissimus, in monasteriis sibi subditis invenirent per se vel per alias religiosas personas idoneas et discretas ad loca personaliter accedant, advocato, si necesse fuerit, auxilio brachii saecularis. Et istud mandatum imo potius sententiam Capituli sine aliqua remissione ad effectum deducant ; quod si negligentes extiterint, ipsos citat Capitulum peremptorie et personaliter ad proximum sequens Capitulum, secundum tantum demeritum negligentiae graviter puniendos. Et si aliquae tales assignationes retroactis temporibus in monasteriis nostri Ordinis factae fuerint, seu etiam attentatae, ipsas ex nunc generale Capitulum annihilat et annulat, non obstantibus pactionibus quibuscumque et illicitis iuramentis. Si, quod absit, aliqui abbates vel conventus rebelles vel contumaces extiterint, abbates, monachi et conversi ex nunc pro illo tunc sententiam excommunicationis se noverint innodatos, et monasteria exponantur ecclesiastico interdicto. Et hanc sententiam volumus in omnibus capitulis abbatiarum illius provinciae, in qua hoc grande malum evenerit, omnibus diebus dominicis ab omnibus sacerdotibus, candelas in manibus, promulgari. 5.  Item, cum in iure novissime caveatur quod Mendicantes ad Ordinem non Mendicantium venientes prostrati remaneant, nec de cetero vocem habeant in capitulo, nec ad dignitates vel officia sine Sedis Apostolicae licentia admittantur, statuit Capitulum et diffinit quod ista constitutio ab omnibus irrefragabiliter conservetur. 6.  Item, petitionem abbatis de Ebra[co], qui petit quod abbas de Runa, cuius domus propter alluvium penitus est destructa, a generali Capitulo per sex annos excusetur, et per idem tempus ipsius conventus, si necessitas exegerit, de scitu tamen et consilio visitatoris, dispergatur, et quod abbas Cellae angelorum ratione novellae plantationis et penuriarum a dicto Capitulo per octo annos possit remanere, exaudit Capitulum generale. 7.  Item, quia frater Ioannes, prior Morimundi contra Ordinis decentiam et paternalem reverentiam litteras direxit diffamatorias ad exteras regiones, videlicet provinciam Faschoniam et Yspaniam, Capitulum generale eumdem absolvit ab officio prioratus, committens nihilominus dictum Capitulum domino Morimundi, ut eum emittat ad partes remotas non reversurum nisi de domini Cisterciensis licentia speciali, punitionem vero personarum in praedictis et aliis perversis machinationibus contra iam dictum dominum Morimundi consentientium committit Capitulum domino Cisterciensi in plenaria Ordinis potestate. 8.  Item, cum fratres Hermannus de Heldric, et Albertus de Redwicz suae salutis immemores abbatia in Lancheim existentibus in apostasia maxima damna intulerint ac multa enormia commiserunt, et propterea emissi, Capitulum generale statuit et diffinit quod ad iam dictam abbatiam non recipiantur nisi de dicti Capituli generalis licentia speciali. 9.  Item, super petitione viri domini Hainrici de Lippa de translatione abbatiae de Wisawicz generali Capitulo porrecta, taliter ordinat Capitulum generale, ut abbas de Ebraco dicta loca inspiciat, ordinet et procuret, per se vel per alium seu alios, prout expedire iudicaverit in plenaria Ordinis potestate. 