Apud præsentium futuræque posteritatis memoriam, alodium suum apud Cremulicum situm, Sancto Stephano dedissem, pro suæ animæ suorumque antecessorum requiæ, hoc donum domnus Aymo supradicti Gonzonis nepos sui irritum fecit, præ dicto que martiri, per plurimos annos malitiose abstulit; sed Dei gratia inspirante, benigne resipuit. Jam mortuo Thoma ejus filio, memoria scelerum suorum, nec non injuriæ penitæ, nec quam sancto Stephano fecerat, de injuria rectum fecit, donum quod suus patruus fecerat per librum super altare confirmavit. Laudante et instigante ejus uxore nomine Ermengarda. Preteria vir memoratus Aymo hominis in manso manenti discursium atque usitatum in suis habere concessit. Per succedentia sibi tempora memoria labitur humana quod non oblivisci plus esset proficium providentia antiquo cæpit annotare litteris, quod suis prodesse scribit posteris.