[Gregorius Episcopus, servus servorum, Dei, venerabilibus fratribus Archiepiscopis et Episcopis, in quorum Diœcesibus Monasteria, Prioratus, grangiæ, domus, et possessiones Monasterio Cluniacensi subjecta consistunt, salutem et Apostolicam benedictionem. Quanto amplius esse debetis justitiæ zelatores, tantò magis vos dedecet facere fraudem legi, et præsertim in Apostolicæ Sedis injuriam et contemptum. Sanè, dilecti filii Abbas et Conventus Cluniacensis Monasterii gravamen nobis querimoniam obtulerunt, quod quidam vestrum et eorum officiales, cum in eos et Monasteriorum et Prioratuum ipsis subjectorum Monachos non possint excommunicationis et interdicti proferre sententias, eo quod super hoc Apostolicæ Sedis privilegiis sint minuti, in eos, qui molunt in molendinis, vel coquunt in furnis eorum, quique vendendo seu emendo aut aliàs eis communicant, sententias proferunt memoratas: et sic Apostolicorum privilegiorum non vim et potestatem; sed sola verba scrutantes, dictos Abbatem et Conventum, et eorum Monachos et fratres, tam in dictis Monasteriis et Prioratibus, quàm in grangiis et domibus aliis Monasterio ipsorum subjectis morantes quodammodo excommunicant, dum eis alios communicare non sinunt. Ex quo illud evenit inconveniens, ut ipsi quantum ad hoc judicentur judicio Judæorum, et qui eis communicant in prædictis majorem excommunicationem incurrant, quàm etiam excommunicatis communicando fuerant incursuri. Nolentes igitur hæc crebris ad nos clamoribus jam perlata ulterius sub dissimulatione transire, vobis universis et singulis per Apostolica scripta mandamus, quatenus hujusmodi sententias in fraudem privilegiorum nostrorum de cætero non feratis, quia si super hoc ad nos denuò clamor ascenderit, non poterimus convenientibus oculis pertransire, quin promulgatores talium sententiarum severitate debita castigemus. Datum Perusii XV. Kalendas Julii, Pontificatus nostri anno secundo.]