Notum sit omnibus quod Herbertus Guifel cum laude et assensu uxoris sue Theheline filiique sui Gosberti dedit Deo et Sancte Marie Molismensi ecclesiam de Flaciaco et atrium, et etiam crementum ipsius atrii, sicut prefixis crucibus determinabatur, et terram quantum uni carruce sufficere poterat, et unum servum nomine Gosbertum et totum usuarium in silva et in aqua et in pascua. Testes sunt: Radulfus de Vilois, S. Arnulfus Barbavant, S. Gosbertus de Rameruro, Guillelmus Normannus de Senones, Fulco de Tuseio, Engelardus homo Herberti Guifel. Item alii testes qui eum (F° xxxj v°) recognoscere audierunt hoc donum se dedisse: Walnerius Farsit de Joviniaco, Stephanus filius Nantolt et Benedictus. Post mortem autem predicti Herberti Guifel quidam miles Gaufredus nomine, qui ejus filiam duxerat uxorem, hoc totum calumpniari volebat: qui tandem, et precibus et ratione victus, cessit et, quod calumpniabatur, tam ipse quam uxor sua [  ] partim laudavit, ecclesiam scilicet et (atrium) vetus, sicut antiquitus fuit antequam cresceretur; cetera autem, id est crementum atrii et terram unius carruce et supradictum servum, usque ad festivitatem sancti Johannis placito vel juditio diffinienda dimisit, ita ut, si usque ad hunc terminum monachos de hoc placitare non coegerit, vel si eo monente placitantes donum suum legitimis testibus probare potuerint, in pace predicta omnia possideant. Testes sunt: Manasses vicecomes dominus de Villa Mauri, Isnardus miles, Teodericus filius Landrici, Pontius de Mareio, Hugo Venator, Ugo de Agliniaco, Pontius de Campo Aimbaudi, Drogo de Motta, Berengarius de Villa Mauri, Tescelinus de Rameruro.