Notum sit omnibus quod Hugo de Nucerio, filius Gisleberti, concessit Deo et ecclesiæ Molismensi, et fratribus apud Colannum manentibus, laudantibus filiis suis Adam et Milone, quicquid habebat in silva illa que est in parrochia Sancti-Mauricii de Colanno; id est venationem, inventionem et cæteros terræ vel silvæ redditus, et forestagium suorum vel aliorum hominum qui exerta fecerint, excepto quod tercias terræ sibi retinuit et usuarium suorum hominum, ita tamen ut nichil inde vendant, aut dent, tam ipse quam illi. Et si forte aliquem invenerit silvam succidentem sine licentia monachorum, hunc capiet et justiciam suam exinde faciet; et si campum super terram ipsam vel alius in sua persona firmaverit, suum vadimonium habebit. Cetera omnia, omnes consuetudines vel justiciæ, monachorum erunt. Hujus concessionis testes sunt: Gislebertus, decanus; Nivardus; Otho; Iterius, qui cognominatur Bonus-Amicus; Frotmundus, nepos ejus; Rotbertus de Riciaco; Odo de Masiaco.