Antonius miseratione diuinâ sanctæ Mariæ in via lata Diaconus Cardinalis de Chalanc vulgariter nuncupatus, Sedis Apostolicæ Nuncius, cum plena Legati à latere ad Regnum Franciæ potestate concessâ specialiter destinatus: Dilecto nobis in Christo venerabili Patri, Fratri Simoni Abbati Monasterij sancti Ioannis Reomaensis Ordinis sancti Benedicti, Lingonensis Diœcesis, Salutem in Domino sempiternam. Merita vestræ Religionis exposcunt, vt eum paterna beneuolentia prosequentes illam, gratiam vobis libenter concedamus, quam vestris commoditatibus fore conspicimus opportunam. Exhibita siquidem nobis vestra ex parte petitio continebat, quòd reditus  prouentus vestri Monasterij prædicti à sui fundatione pro maxima parte, vel potiùs suæ cellæ sunt diminuti, quódque vos desideretis in fauorem dictæ Religionis,  diuinæ laudis augmentum, numerum Religiosorum in vestro Monasterio degere solitorum augmentare, quod facere nequitis, sine Monasterij vestri magno dispendio, nisi vobis de aliquo subuentionis auxilio succurratur. Et sicut eadem petitio subiungebat, ad Monasterium præfatum pertinet  spectat locus vocatus des Vignes, à dicto vestro Monasterio satis remotus,  propter ipsius distantiam homines illius loci tempore guerrarum ad dictum Monasterium vestrum non possunt confugere; imò coguntur confugere ad quoddam castrum ibi vicinum  propinquum, de dominio Ducis Burgundiæ,  ibi excubias facere,  alia onera soluere coguntur in ipsius Monasterij non modicum præiudicium  grauamen. Præfatúsque locus est satis vicinus,  quasi contiguus Prioratui de Tiseio Eduensis Diœcesis à dicto Monasterio dependenti, quod fortificari posset,  ad cum homines prædicti loci tempore guerrarum possent recurrere,  ab inuasoribus defendere. Nobis humiliter supplicantes quatenus dictum Prioratum, cuius fructus, reditus,  prouentus triginta librarum Turonensium valorem annuam eius supportatis oneribus non excedunt: quódque dictus Prioratus tot debitis oneratus existit, quod commodè per Priorem, vel alium eius Rectorem releuari non potest, vobis  mensæ vestræ Abbatiali vnire, annectere,  incorporare in perpetuum dignaremur. Nos igitur de præmissis ad plenum informati dictum Prioratum cum omnibus iuribus  pertinentiis suis cellæ vestræ in perpetuum vnimus, incorporamus,  annectimus. Ita quòd per cessum vel decessum Prioris ipsius Prioratus, qui nunc est, vel ipsum dimittentis per vos,  successores vestros corporalem possessionem ipsius Prioratus, iuriúmque atque pertinentiarum liberè ingredi  apprehendere, ipsúmque Prioratum in perpetuum retinere,  ipsius fructus in vestros vsus, ac successorum vestrorum conuertere valeatis Diœcesani loci,  cuiuslibet alterius, licentia minimè requisita, prouiso tamen quòd seruitium diuinum ibidem fieri solitum non negligatur, decernentes ex nunc irritum  inane, si secus super his à quoquam quauis authoritate scienter, vel ignoranter contigerit attentari, contradictores per censuram Ecclesiasticam compescendo. Datum in Caroloco Matisconensis Diœcesis III. Idus Septembris, Pontificatus Domini nostri Domini Benedicti Papæ decimi-tertij anno XII.