Anno ab incarnatione Domini nostri Jesu-Christi DCCCLXIX, gloriosi regis Caroli XXIX, indictione secunda, positis nobis diversorum urbium episcopis cum eodem rege in Pistis, quoad componendum regni sui statum accesserat, reverentissimus nobisque dilectissimus Egil, gratia Dei archiepiscopus Senonicæ civitatis, propter insidias et cupiditatem successorum, impetrato regali præcepto, de quadam villa sui episcopatus nomine Sevriaci, in comitatu Senonico sita, cum mansis omnibus in Villamari, et Septempiri, et Longumpiri, et cunctis ad eamdem villam pertinentibus plena integritate, cuidam ejusdem episcopatus monasterio ad orientalem plagam præfatæ urbis in honorem sancti Petri dicato, ubi turma monachorum jugiter Deo famulatur, ob Dei ejusdemque sancti Petri amorem et honorem, per suæ authoritatis præceptum restitueret, vel donaret, et restituens, vel dans perpetim habendam confirmaret. Postulavit insuper, ut quamdam ecclesiam ejusdem episcopatus in honore sancti Petri constructam, cum omnibus ad eam pertinentibus in eodem pago Alsonis sitam, eidem monasterio Sancti-Petri æternaliter concederet, atque concedens delegaret. Cujus petitionem libenter suscipiens, libentissimeque perficiens, restituit quæ juris illarum esse dicebantur. Et dedit vel largitus est authoritate et potestate regis, quod pie a memorato antistite postulatum est, ut, quia locum suæ sepulturæ in eodem monasterio præparare decreverat, ex eadem ecclesia luminare ibi continuatim ministraretur, et præfata villa cum suis appenditiis, usibus monachorum ibi degentium deserviat. Hoc igitur præceptum flagitavit carissimus et dulcissimus Egil coepiscopus, ut nostræ fraternitatis conventus privilegio nostræ authoritatis roboraret atque confirmaret: neque abnuimus. Igitur statuimus ut hæc restitutio vel largitio nostri senioris atque præfati antistitis perpetualiter observetur, neque a successoribus suis ullo modo violetur, sed semper ad usus fratrum, et ad lumen sufficiendum pro sua sepultura teneatur: non modo hæc, verum etiam omnia quæ in tempore videntur habere, vel quidquid deinceps acquirere potuerint, seu a fidelibus eis collatum fuerit causa eleemosynæ, insolubiliter ab illis possideatur. Quod si quis, nostram exiguitatem contemnendo, per aliquam cupiditatem, vel subreptionem, hoc nostrum decretum infregerit, secundum authoritatem quam in beato Petro accepimus, dicente Domino: Quodcunque ligaveris super terram, erit ligatum et in cœlis; et quodcunque solveris super terram, erit solutum et in cœlis: eum juste ac rationabiliter anathematis vinculo obligamus, qui cœca cupiditate hæc Dei servorum stipendia, etiam post nostram prohibitionem, auferre præsumpserit. Atque ut hæc constitutio vera credatur, et profutura Dei famulis omni tempore inviolabiliter conservetur, manus nostræ subscriptionibus eam universi firmavimus: et insuper tam absentes quam futuros nostri ordinis cooperatores, seu quoslibet vere religionis sectatores poscimus, ut hanc tanti pontificis largitionem cum legeriut, vel audierint, voto et subscriptione eam nobiscum roborent. Ego EGIL indignus archiepiscopus Senonensis ecclesiæ, hanc donationem, et constitutionem a me factam subscripsi. FULCARIUS Tricassensis episcopus. Ego CHRISTIANUS Autissiodorensis ecclesiæ episcopus. ÆNEAS Parisiensis episcopus. HILDEGARIUS Meldensis episcopus. ABBO Nevernensis. GUALTERIUS Aurelianensis. GUENILO Rothomagensis. ISAAC Lingonicæ civitatis episcopus. HINCMARUS metropolitanus Remensis. WLPHARDUS Bituricensis. AYRARDUS Turonensis metropolitanus episcopus.