Cum universa que recte fieri videntur solida stabilitate debeant consistere, necessario volumus que de ecclesiasticis rebus placita diffiniuntur, litterarum denotationibus maxime designari et affirmari, quatinus, si temporalium rerum occupationibus aliquid oblivionis incumberet, memorie futurorum fidelium certissimum teneretur. Quam ob rem ego Durannus, Beljocensis ecclesie tunc decanus, cum germanis meis Berardo et Pontio et nepote nostro Letbaldo apud Beljocum presentiam donni Berardi, Matiscensis episcopi, adiimus, et spontanea voluntate quicquid in manso de Medio Monte possidebamus et habebamus in manu ipsius episcopi ad opus Sancte Marie reddidimus, et concessimus et verpivimus, solummodo retinentes ut in vita nostra, servicium vestitura reddentes, habeamus et possideamus, promittentes etiam ne alicui consanguinitatis nostre successori aliquam partem de ipso manso aliquo modo concederemus, sed post unius cujusque discessum in pace et quiete Sancte Marie canonici teneant et possideant sine ulla parentum nostrorum calumpnia. Hujus rei testes sunt Vichardus de Beljoco manu cujus roboratum fuit; S. Stephanus de Stopis. S. Artaldus, Matiscensis ecclesie decanus. S. Bernardus, archipresbiter, Unbertus de Dosa; S. Bernardus de Besornaco. S. Vichardus de Pisiaco.