Carolus Dei gratia Francorum Rex, vniuersis præsentes litteras inspecturis, Salutem. Notum facimus, quòd cùm in certa causa mota  pendente coram Bailliuo nostro Senonensi in sede sua Villæ nouæ Regis inter Religiosos Abbatem  Conuentum Monasterij sancti Ioannis Reomaensis in Auxeto actores,  conquerentes in casu nouitatis  saisinæ ex vna parte:  Magistrum Guidonem Guilliere defensorem,  opponentem in dicto casu ex altera, plures rationes  facta pro parte dictorum Religiosorum propositæ fuissent ad finem quòd dicti Religiosi in possessione  saisina tenendi, tanquam feodum mouens de eorum feodo nobili,  de Dongerio secundùm consuetudinem patriæ Burgundiæ totam terram, quæ quondam fuerat Huguetæ de Darteio Petri Bridouardi relictæ, in villa  territorio de Iocis propè dictum Monasterium sancti Ioannis existentem, cum pratis, terris, nemoribus, Iustitia alta, media,  bassa, necnon pluribus personis seruilis conditionis de corpore,  tailliabilibus, costumis,  censiuis, terragiis,  aliis iuribus cum suis pertinentiis, necnon in possessione,  faisina dictum feodum ad eorum manum tam pro defectu hominis nobilis, quàm deueriorum ad causam ipsius feodi eisdem minimè factorum, provt natura feodi nobilis requirebat, ponendi  tenendi quotiescunque eueniebat casus, ac fructus ex dicto feodo durante dicta manus appositione prouenientes leuandi,  ad suam vtilitatem applicandi, quovsque hominem nobilem ad eis faciendum pro dicto feodo fidem  homagium, ac deueria consueta haberent, vel sufferentiam concessissent pro prædictis, manutenerentur  conseruarentur,  Et in tantum processum extitisset quòd idem Bailliuus, seu eius locum tenens partibus auditis,  prædictos Religiosos in dictis suis possessionibus  saisinis manutenuisset  confirmasset impedimentum  manum nostram in dictis rebus contentiosis appositam ad eorum vtilitatem, leuando  amouendo, ipsúmque defensorem ad tradendum  restituendum dictis Religiosis fructus quos virtute recredentiæ perceperat,  in expensis instantiæ condemnasset, fuit à dicta sententia pro parte dicti defensoris ad dictam nostram Parlamenti Curiam appellatum. Auditis igitur partibus antedictis in dicta Curia nostra in causa appellationis prædictæ, processúque an benè vel malè fuerit appellatum ad iudicandum recepto. Eo viso  diligenter examinato per iudicium dictæ Curiæ nostræ dictum fuit dictum Bailliuum nostrum benè iudicasse,  dictum defensorem malè appellasse. Et emendabit appellans, ipsum in expensis huiusmomodi causæ appellationis condemnando, earundem expensarum taxatione dictæ Curiæ nostræ reseruata. In cuius rei testimonium præsentibus litteris nostrum iussimus apponi sigillum. Datum Parisiis in Parlamento nostro, vltimâ die Februarij, anno Domini millesimo quadringentesimo-quarto,  Regni nostri vicesimo-quinto.