Notum fieri volumus cunctis fidelibus, quod Hugo de Marnei totum alodium suum, ante IIIIor annos mortis sue, donavit Deo et sancto Petro et sancto Marcello et fratribus qui eis in monasterio suo, quod apud Cabilonem est, serviunt et servituri sunt, atque in hora mortis sue hoc ipsum donum quantum potuit confirmavit, laudantibus nepotibus suis scilicet Aldone, presbitero, et Aheio milite, Hugone Bruno et Radulfo fratre ejus; e quibus Hugo et Radulfus pro hac laude XII solidos acceperunt. Hoc est mansum de Altimunt, et totam terram quam ipse habebat in alodio a manso illo usque ad publicam viam, et mansum quem habebat in vals et castenetum, et partem suam terre que est a sancto Johanne usque ad liebertan, in pratis et in campis. Hujus rei testes sunt; Garinus Ferrandus, presbiter; Guido de Marnei; Hugo Garinus; Radulfus de Mihum; Durannus de Communali prato et alii multi homines et femine. Laudem Radulfi et Hugonis audierunt Rotbertus de Marnei et Aldo, presbiter, et Garinus atque Bartholomeus. Factum est autem, post multum temporis, quod quidam juvenis de genere horum, Hugo cognomine Bruno, calumpniam faceret in supradictis donationibus, et in hominibus qui tunc tenebant mansum de Altimont. Quapropter convenerunt in unum Stephanus, qui tunc tenebat Aluisiam, et predictus Hugo, apud Miliciacum, in curia domine de Marne, et quamvis nullam rectitudinem possent invenire in his rebus, tamen concordantibus viris qui aderant, jam dictus prior dedit Hugoni XX solidos, et ipse promisit se amplius nullam calumpniam facturum super hoc, sed totum concessit Deo et monachis Sancti Marcelli. Hujus rei ................ mus miles de Saudun; Hugo de Ruille; Artaudus de Marne; Savaricus de Monte acuto; Lambertus de Monte acuto, prepositus; Domina de Marne et Robertus filius ejus, et multi alii qui adfuerunt.