Quum diuturna lubrici temporis revolutio labili memorie hominum intersecanie oblivionis fuco consuevit injuriare, queque inconvulsum soliditatis valorem in reliquum deposcunt habere utile perpendimus pellibus vervecum insertis signis apicum nostrorum noticie declarare, ut eorum nimirum veritatis inconcussionem tueri futurarumque litium enormitatem reprimendo valeat compescere. Quapropter innotescimus quia cum regeret Matisconensem episcopatum domnus Berardus, antistes venerabilis, undecimo ordinationis sue anno, mortuo Gaufrido de Cluniaco, precaria quam ipse et quidam de predecessoribus suis, de canonicis Matiscensis ecclesie, diu tenuerant finem cepit. Finita vero prestaria conditione in obitu Gaufredi filii ejus, tam suarum quam parentum animarum pernitiem metuentes, pretaxati presulis serenitatem adierunt et in manu ejus ecclesias que de dicta precaria fuerant, cum decimis et oblationibus, presbiteratibus, et aliis beneficiis que ad illas pertinent, Beato Vincentio glorioso martiri et canonicis sub ejus titulo divino cultui mancipatis integre reddiderunt, ut ipsi quiete, ordine, deinceps possiderent, omnes quoque feodatos nullius immunitatis deffensione retenta werpiverunt, necnon et de terra sepedicte precarie vestita vel absa, quam in suo dominio tenebant sacrosancte ecclesie jam prelibate, remissa omni ulterius mancetudine, tertiam partem relinquendo laudaverunt et laudando concesserunt, duas partes per consensum canonicorum eo federe retinentes ut Willelmus et Hulricus usumfructuarium in vita sua tantum capiant, post mortem vero cujusque, facto quolibet ordine debitum exigente, quamtum portio mortui requiret, in jus et alimoniam fratrum in ecclesia incliti martiris prenominato Domino militantium sine impedimento transfundatur. Si quis autem illorum, Willelmi videlicet et Ulrici, peregre profiscici cupiens, aliave compulsante necessitate, de duabus partibus sibi retentis aliquid incaucionare voluerit, canonicos conveniat a quibus quod opportunum videbitur ad laudem amicorum de pecunia recipiat. He sunt ecclesie quas reddiderunt: ecclesia de Castello, ecclesia de Sancta Cecilia, ecclesia de Brendone, ecclesia de Bufferiis, ecclesia de Lornant. Super hac guerpitione se pacem tenere juraverunt Willelmus et Ulricus, et posuerunt obsides Hugonem Truandum et Hugonem de Soloniaco. Tum simile fecerunt placitum filii Bernardi de Cluniaco, Hulricus et Hugo, de parte hujus precarie que illos attingebat, et posuerunt obsides de pace, Willelmum de Nay et Gaufridum de Soloniaco. Asterius, ad opus trium filiorum, placitatus est eque et posuit obsides de pace, Durandum de Estolis et Aiminium fratrem ejus. Testes hujus rei A. decanus, J. precentor, Gauserannus Venilus; totam partem que de suprascripta prestaria ad illum pervenerat sine ulla retentione ecclesie sepius designate in perpetuum werpivit, et posuit de pace secum obsides Willelmum Vetulum, Achardinum de Brueria, Vinlendum de Cluniaco, Stephanum et Paganum de Sancto Pontio, Hulricum de Cluniaco, Hugonem de Soloniaco. De werpitione filiorum Gaufredi de Cluniaco, Willelmi et Ulrici, facta per manum domni Berardi, reverendi presulis, in camera ipsius, sunt testes: Warulfus de Berriaco, Erbertus Truannus, Hugo de Soloniaco, Artaldus decanus, Johannes precentor, Jotserannus archidiaconus, Gaufridus archidiaconus, Bernardus archidiaconus, domnus Gausmarus prior, et alii quam plures. Actum est hoc anno MCVI ab incarnatione Domini, indictione XIIII, epacta XIIII, concurrente VIIa post quintam cum bissexto. Regnante Philippo rege Francorum.