Universis presentes litteras inspecturis, Helyas, miseratione divina Eduensis episcopus, salutem in eo qui est omnium vera salus. Ad nostram attendentes presentiam, viri venerabiles dilecti in Christo filii decanus et capitulum nostre ecclesie Eduensis nobis exponere curaverunt quod olim sancte memorie beatus Leodegarius, Eduensis episcopus, inter alia caritatis opera quibus refulsit, pie et laudabiliter ecclesiam Beati Nazarii, titulum sui presulatus, heredem instituit, et ea ratione successores dicti sancti ac predecessores modernorum decani et capituli ecclesie momorate ordinare curaverunt ut quadraginta fratres cothidiana, diaria et stipendia omni tempore reciperent de bonis que ad dictam ecclesiam obvenerant ob institutionem predictam, ut liberius pro salute omnium Christi fidelium et benefactorum dicte ecclesie Deum deprecari valerent. Sed postmodum tempore procedente, successores dicti sancti episcopi Eduensis ac predecessores modernorum decani et capituli Eduensis bonum hujusmodi affectantes in melius commutarunt, et loco dyariorum et loco stipendiorum hujusmodi, statuerunt annuam panis elemosinam tribus diebus cujuslibet hebdomade in Quadragesima, per dictos decanum et capitulum, seu eorum complures, cunctis pauperibus confluentibus, cujusque etatis, sexus aut conditionis extiterint, in reffectorio dicte ecclesie faciendam, que hactenus et continue facta fuit. Verum quum a paucis citra temporibus annona solito carior esse cepit et numerus pauperum nimis excrevit, redditus ad dictam elemosinam assignati et ut premittitur deputati non sufficiebant, dicti decanus et capitulum dictam elemosinam non deficere sed continuare volentes, de suarum redditibus prebendarum, licet sint satis tenues et exiles, annuatim non modicum expenderunt, et nisi redditus augeantur predicti, aut dicta restringetur elemosina, vel, quod gravius est, cessabit aut diminuetur in ecclesia numerus prebendarum et canonicorum, vel saltim numerus servitorum, quarum alterum in grave populi scandalum, nostrum et ecclesie nostre opprobrium perpetuo, non est dubium, redundaret, nobis humiliter supplicantes quatenus dignaremur circa hoc adhibere remedium opportunum. Sane quia nobis constitit de predictis, tanquam notoriis evidenter, nos qui predicto beato Leodegario, licet indigni, successimus in onere et honore, ipsum et si non valeamus in omnibus, in hiis tamen in quibus nostra potest fragilitas imitari volentes et ipsius tanquam sanctissima facta servare, prosequi seu manutenere quantum possumus cupientes, predictorum decani et capituli piam affectionem, devotam petitionem, sanctum zelum et laudabile propositum attendentes, non solum ratione fulciri sed et pietate juvari, cum scriptum sit: Beatus qui intelligit super egenum et pauperem, considerantes etiam quod oneri et honori nostri pastoralis officii decenter incombit egenis prospicere ac dare operam ut pauperibus alimenta non desint, predictam elemosinam cultumque divinum nostris maxime temporibus nolentes defficere, ymmo nec diminui sed augeri potius affectantes, ad laudem, gloriam et honorem Dei, beatorum Nazarii, Celsi, Lazari, Leodegarii et omnium sanctorum, parochiales ecclesias de Monthelie et Sancti Gervasii, nostre dyocesis, cum suis juribus et pertinenciis universis in augmentationem et etiam suplementum predicte elemosine perpetuo convertendas, ita tamen quod animarum cura in eisdem nullatenus negligatur, predictis decano et capitulo, pro pauperibus affectu compatientes et effectu, donamus et concedimus in perpetuum pleno jure, solam institutionem et procurationem consuetam nobis et successoribus nostris tantum modo retinentes, ita quod quandocumque et quoquomodo eas vacare contigerit, vel tenentibus eas ad presens placuerit, prefati decanus et capitulum dictarum ecclesiarum suorumque jurium possessionem valeant auctoritate propria occupare, apprehendere et etiam adipisci, congruam tamen portionem in predictis ecclesiis, cum eas quoquomodo vacare contigerit, pro futuris rectoribus assignare dicti decanus et capitulum teneantur, quam portionem, cum per nos vel successores nostros fuerint instituti, dictarum ecclesiarum rectoribus tantum modo concedere intendimus, ita quod omnes alii redditus, fructus et exitus dictarum ecclesiarum, virtute donationis hujusmodi, in predictam elemosinam pauperum per manus decani et capituli convertantur. In cujus rei testimonium, sigillum nostrum presentibus litteris duximus apponendum. Datum septimo kalendas januarii, anno Domini millesimo trecentesimo undecimo.