[Eugenius Episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Petro Cluniacensi Abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum. Cognoscentes quod servos Dei litigare non expedit, ex injuncto nobis officio debemus lites et scandala de medio tollere, et Ecclesiarum paci et tranquillitati sollicita vigilantia providere. Ideóque quid super controversia, quæ de Monasterio sancti Germani inter te et venerabilem fratrem nostrum Hugonem Altisiodorensem Episcopum, seu inter te et Monachos sancti Germani agitabatur, à nobis judicatum sit, litterarum serie annotari præcepimus, ne secuturæ posteritatis memoriæ subtrahatur. Super eodem itaque negotio cum fratribus nostris diutius conferentes, quoniam dubium non erat quod tu et fratres tui, et receptionem ibi, et correctionem ordinis habuissetis, et his omnibus post obitum Gervasii Abbatis fueratis spoliati, vos primò omnium restituendos esse censuimus. Ad hæc prædecessorum nostrorum vestigia subsecuti, et quod à nobis statutum fuerat innovantes, præcipimus ut in Abbatia sancti Germani, sine tuo, tuorumque successorum consilio, Abbas nullatenus eligatur. Electum verò approbandi, vel reprobandi canonicè, et, si dignus fuerit, in Abbatem Benedicendi Altisiodorensis Episcopus liberam habeat facultatem. Benedictus quoque obedientiam ei promittat. Depositio verò ipsius, si talis (quod absit) apparuerit, judiciario ordine facienda, et tam Abbatis quam Monachorum canonica correctio ad eumdem Episcopum nihilominus pertinebit. Chrisma, oleum sanctum, consecrationes Altarium, vel Basilicarum, ordinationes Monachorum vel clericorum, qui ad sacros Ordines fuerint promovendi, Abbas et Monachi sancti Germani ab Altisiodorensi Episcopo tanquam à Diœcesano accipiant, donec gratiam Apostolicæ Sedis habuerit. Si quis autem hujus nostræ diffinitionis paginam sciens, contra eam temerè venire tentaverit; honoris et officii sui periculum patiatur, aut excommunicationis ultione plectatur, nisi præsumptionem suam digna satisfactione correxerit. Datum Catalauni, III. Nonas Novembris.]