Auctoritas extat æcclesiastica nobisque a majoribus nostris tradita, ut si quis aliquid de hereditate proprii juris, Deo vel alicui sancto pro remedio suæ animæ dare voluerit, per testamentum novum faciat posteris. Quapropter ego Wido, et uxor Milonis, nomine Æva, donamus Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo pro salute animæ memorati Milonis, fratris mei, aliquid de nostra hereditate quæ sita est in pago Matisconensi, in villa Maxiliaco: hoc est curtilum ubi Guandalbaldus residet, cum ipso servo Guandalbaldo et sua hereditate, et terciam partem de manso quem tenuit Guandaldradus, quæ Miloni obvenit, tam de manso quam de omnibus appendiciis suis, pratis, silvis, aquis aquarumque decursibus, exitibus et regressibus. Dono etiam alium mansum in quo Paschalis resedit, cum omnibus appendiciis suis, pratis, silvis, aquis aquarumque decursibus, exitibus et regressibus, et unum servum, nomine Durannum, cum manso quem Milo conquisivit in Prissiaco de Bernardo Rabido, cum omnibus appendiciis suis. Dono quoque in Maxiliaco terciam partem de plantis quæ Miloni obvenit, in Plantis vocat. Dono et unam ancillam, nomine Ingelbergam. Hæc omnia donamus pro remedio animæ Milonis, ut faciant rectores Cluniensis monasterii de his omnibus ab hac die et deinceps quicquid facere voluerint. Si quis autem contra hæc aliquam calumniam inferre temptaverit, anathema sit. S. Widonis et Ævæ, qui hanc cartam fieri et firmare rogaverunt. S. Siguini, Drogonis, Wacilini, Willelmi, Maioli, Wichardi, Rodulfi. Actum Cluniaci publice, regnante Rotberto rege. Almannus scripsit, in mense januario, die veneris.