[Urbanus Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis Abbati et Conventui Monasterii Cluniacensis, salutem et Apostolicam benedictionem. Meritis vestræ Religionis inducimur ut vos favore benevolo prosequamur, et in his quæ dignè deposcitis habeamus providentiæ studium efficacis. Sanè, sicut petitio vestra nobis exhibita continebat, nonnulli Laïci diversarum civitatum, et Diœcesum, ac Provinciarum, qui à vobis, ac personis Monasteriorum, Prioratuum, et membrorum aliorum Cluniacensi Monasterio subjectorum multa extorserunt per usurariam pravitatem, asserentes vos, ac personas easdem in nonnullis pecuniarum summis teneri eisdem; vos super hujusmodi pecuniis multipliciter inquietant, petendo sibi satisfieri de eisdem. Quare nobis humiliter supplicastis ut super iis providere paterna sollicitudine curaremus. Nos itaque vestris supplicationibus inclinati, ut vos, ac personæ prædictæ de hujusmodi pecuniarum summis, in quibus Laïcis ipsis tenemini, valeatis deducere sic extorta: ita quod de iis satisfacere illis minimè teneamini, nec ad ea solvenda compelli possitis inviti, sed ea dicti Laïci computare teneantur in sortem; ipsis quoque vos, ac personæ ipsæ possitis usuras denegare promissas, et repetere quas eis hactenus persolvistis, etiamsi de solvendo eisdem Laïcis usuras ipsas, vel aliud in fraudem earum, et de non repetendo ipsas Laïcis prædictis vestras, vel alterius litteras concessistis, et renunciastis super hoc omnibus litteris et indulgentiis Apostolicis impetratis et etiam impetrandis, necnon juris auxilio canonici et civilis, ac exceptionibus quibuscumque, auctoritate vobis præsentium indulgemus. Nulli ergo, etc. Datum apud Vrbem-veterem X. Kalendas Maii, Pontificatus nostri anno II.]