Anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo vigesimo septimo, eodem Domino nostro Jesu Christo cuncta disponente, cum domnus Artaldus, monasterii Prulliacensis primus abbas, divina inspiratione, fratrum quoque, quibus praeerat, crebra postulatione commonitus, monasterium se ordinaturum in loco, qui Vallislucens vocatur, decrevisset, contigit ut hujus rei gratia ad locum, qui Monstuz dicitur, deveniret, ubi nobiles viros Ansellum de Triagnel et Odonem de Villamauri, quiddam negotii inter se habentes, postulavit ut quidquid in terris eorum juri pertinentibus ipse vel monachi, quos in praefato loco constitueret, acquirere annuente Domino valerent, ipsi quoque pro salute animarum suarum eis concederent. Quod praedicti proceres retributionem solius Dei exinde praestolantes, jure perpetuo concesserunt. Cujus rei testes sunt: Hugo Rufus, Bovo, Strabo, Arnulfus de Insulis, Ayricus, Milo Sanctus, Hugo de Riges, Havinus de Tranguol et alii plures, quos enumerare longum est. Noverit universitas fidelium multitudo quod vir illustris Milo de Nogent, pro animae suae parentumque suorum remedio, concessit fratribus in Vallelucente Domino servituris, quidquid in terris ejus juri pertinentibus acquirere. Domino largiente, possent, postulante hoc domino Artaldo Prulliacensium abbate primo, ejusdemque Vallislucentis fundatore. Hinc testes sunt Ansellus de Triagnel et Warinus, frater ejus, Fulco de Jothro, Milo Sanctus.