Bonifacius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Monasterii Luxoviensis Bisuntinens. Diœcesis salutem, et Apostolicam benedictionem. Ad compescendos nefarios conatus perversorum, qui personas et loca Ecclesiastica, et potissimè Religionis cultui dedicata super bonis ac juribus offendere, ac multiplicibus perturbare molestiis non verentur, tantò magis nos decet opportunum remedium adhibere, quantò per amplius turbationes hujusmodi et molestiæ in divinæ Majestatis offensam, Ecclesiasticæ dispendium libertatis, et Apostolicæ Sedis contemptum redundare noscuntur. Cum itaque, sicut ad nostrum pervenit auditum, dilecti filii Abbas et conventus Monasterii Clun. Matisc. Diœcesis, ac cæteri Abbates, Priores, et conventus Ordinis Clun. à nonnullis, qui nomen Domini recipere in vacuum non formidant, in personis et bonis suis multipliciter molestentur. Nos volentes ipsorum Abbatum, Priorum, et conventuum providere quieti, et perversorum conatibus obviare, discretioni tuæ per Apostolica scripta mandamus quatinùs eisdem Abbatibus, Prioribus, et conventibus efficacis præsidio defensionis assistens, non permittas ipsos in personis et bonis eorum, contra indulta privilegiorum Sedis Apostolicæ ab aliquibus indebitè molestari; Molestatores hujusmodi, quicumque, et cujuscumque Religionis, conditionis, aut status existant, etiamsi Pontificali præfulgeant dignitate, auctoritate nostra appellatione postposita compescendo. Nonobstantibus tam nostrâ, quâ cavetur ne conservatores à Sede deputati prædicta extra civitates et Diœceses, in quibus deputati fuerint, contra quoscumque procedere, aut aliquos ultra unam dietam à fine Diœcesum eorumdem trahere præsumant; quàm de duabus dietis in Concilio Generali, et aliis quibuscumque constitutionibus à nobis, vel Prædecessoribus nostris Romanis Pontificibus super hoc editis; dummodò ultrà tertiam vel quartam dietam aliquis extrà suam Diœcesim auctoritate præsentium non trahatur: seu si aliquibus communiter vel divisim à prædicta sit Sede indultum quòd interdici, suspendi, vel excommunicari, seu ultra, vel extrà certa loca ad judicium evocari non possint per litteras Apostolicas non facientes plenam et expressam de indulto hujusmodi, eorumque personis, locis, vel ordinibus mentionem; seu qualibet alia indulgentia dictæ Sedis generali, vel speciali, per quam tuæ jurisdictionis explicatio in hac parte valeat quomodolibet impediri. Attentiùs provisurus ne de iis super quibus lis est fortè jam mota, seu quæ causæ cognitionem exigunt, et quæ indulta hujusmodi non contingunt, te aliquatenus intromittas. Nos enim, si secùs præsumpseris, tam præsentes litteras, quàm etiam processum, quem per esse illarum auctoritate haberi contigerit, omninò. Carere viribus, et nullius fore decernimus firmitatis. Hujusmodi ergo mandatum nostrum sic prudenter et fideliter exequatis, ut ejus fines quomodolibet non excedas. Datum Laterani VI. Idus Januarii, Pontificatus nostri anno octavo. Habentur septem aliæ similes omnino, et ejusdem datæ, ad Abbates Monasteriorum S. Columbæ Senocensis. Trenorchiens. Aureliacens. S. Ambrosii Mediolanens. Fiscanens. Majoris Monasterii. sancti Honoræti Lirinensis.