[Martinus Episcopus servus servorum Dei dilecto filio Abbati Monasterii de sancto Egidio Nemausensis Diœcesis salutem et Apostolicam benedictionem. Cum multiplicata sit adeò iniquitas superborum, quod quasi aquam maledictionem bibentes, Ecclesias, et personas Ecclesiasticas persequi non desistant, multiplicari debet humilium æquitas circa illos, ut sapientia vincens malitiam, virgam peccatorum super sortem justorum minimè derelinquat. Cum itaque dilecti filii Abbas et conventus Monasterii Cluniacensis ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, Matisconensis Diœcesis, sicut ex parte ipsorum fuit propositum coram nobis, à nonnullis, qui nomen Domini in vacuum recipere non formidant, super possessionibus et aliis bonis suis, quæ in Provincia Narbonensi obtinent, multipliciter molestentur. Nos volentes eorumdem Abbatis et conventus providere quieti, et Molestatorum ipsorum malitiis obviare, Discretioni tuæ per Apostolica scripta mandamus, quatenus eisdem Abbati et conventui opportuni favoris assistens præsidio, non permittas eos contra indulta Privilegiorum Apostolicæ Sedis ab aliquibus indebitè molestari; molestatores hujusmodi per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita compescendo. Nonobstante si aliquibus à Sede Apostolica sit indultum, quod interdici, suspendi, vel excommunicari non possint per litteras Apostolicas, quæ de indulto hujusmodi plenam et expressam non fecerint mentionem: attentius provisurus ne de iis, quæ causæ cognitionem exigunt, vel quæ indulta hujusmodi non contingunt, te aliquatenus intromittas. Nos enim si secus præsumpseris, tam præsentes litteras, quàm etiam processum, quem per te auctoritate haberi contigerit, omninò carere viribus ac nullius fore decernimus firmitatis. Hujusmodi ergo Mandatum nostrum sic prudenter et fideliter exequaris, ut ejus fines quomodolibet non excedas. Præsentibus post quinquennium minimè valituris. Datum apud Urbem Veterem V. Idus Februarii, Pontificatus nostri anno II. Est et alia Conservatoria ejusdem Papæ et eorumdem tenoris et Datæ directa Abbati sancti Guillelmi de desertis, Lodevensis Diœcesis, ad eumdem effectum.]