Deo valde acceptabile et carum esse dinoscitur ut de terrenis adquiramus celestia, et de transitoriis sine fine mansura, idcirco ego Vuilerardus de salute mea, et remedio anime mee, que sunt site res proprietatis mee in Alsensi comitatu in villa Madriniaco, dono sancto Apostolorum principi et sancto Martiri Prejecto Flaviniacensis coenobii, donatumque in perpetuum esse volo, et de meo jure in illorum potestate et dominio transfundo, et per cultellum et andelaginem donationem istam facio, videlicet mansum unum, cum omnibus que ad ipsum mansum pertinere videntur, terris scilicet cultis et incultis, vineis, pratis, aquis, aquarumque decursibus, sub tali decreto et tenore, ut quandiu vixero ipsum alodum teneam usufructario. Post mortem vero, si sine filio uxoris decessero, totum ex integro cum omni inmelioratione ad ipsum locum remaneat, absque aliquo parentum aut propinquorum meorum successore vel herede uxore et fratre, videlicet sorore, nepote, aut aliquo michi qualibet propinquitate conjuncto. Quod si filium ex propria conjuge habuero, ipse si michi ei donare placuerit, in vita sua predicti alodi medietatem teneat, ac post mortem in perpetuo ad pretaxatum redeat locum. Quod si quis, quod nullatenus fieri credo, huic donationi mee contradixerit, non valeat evindicare quod repetit, sed cum Juda domni traditore perpetua feriatur maledictione, si ab hac injusta infestatione non resipuerit stipulatione subnixa. Actum Flaviniaco, anno XII regnante Rege Rotberto; Rodulfo, monacho, scribente; III nonas novembris.