Notum sit omnibus, quod Odo, Dux Burgundie, in quadam solempnitate Nativitatis Domini, coram procerum suorum copiosa multitudine, vineam quamdam quam propriam tenebat apud castrum Mursaltum, Deo et Sancte Marie contradedit in manu domni Roberti, tunc abbatis Novi Monasterii, ad usum fratrum inibi Deo servientium. Illic quoque presentes sunt testes subscripti: Guido, comes de Sals, Savaricus de Virziaco, Hugo de Puilli et ceteri. Post decessum vero supradicti Ducis, filius ejus qui ei successit in Ducatu, rogavit quemdam militem nomine Hugonem de Caveniaco, ut decimam antedicte vinee apud Mursaltum, quam illuc usque tenuerat, Deo et sancte Marie ac monachis Novi Monasterii concederet, et ipse Dux singulis annis X libras eidem militi donaret; quod prefatus miles gratanter annuens, decimam suam in usum monachorum concessit, et tam firmiter talique pacto, ut etiam si ipse Dux vel ejus successor aliquam injustitiam de supradicta pecunia eidem militi vel ejus successori aliquam inferre repeterent, quod absit nullomodo, miles ille vel ejus successor a monachis ulterius quicquid requirent. His interfuit frater Nivelo, monachus ejusdem loci, et hii sunt testes: Girardus, monachus, Lebaldus de Manni, Walterius de Magno Campo, Walterius de Scalceruge, et ceteri. Post hec, domnus Nargoldus, Eduensis Episcopus, in cujus dyocesi antedicta vinea est plantata, hanc concessionem et conventionem inter Ducem et militem illum de decima illa factam laudavit, monachis illis decimam confirmando donavit, ne eam de manu laicorum tenere viderentur, ob quam rem sua propria manu eam illis tradidit.