Constat veridico veritatis ore prolatum justi propheteque fauctorem nequaquam dissociari beatitatis, sed sunt nonulli quos non solum juvare, sed, quod deterius est, impedire boni cupidos magis delectat. Qui quantum paciantur detrimentum, quantumve amittant premium perpendere si curarent, in tantam se pestem nunquam profecto diruerent, quum et bonos deturbando antiquum imitantur hostem, et caritatis, que ....... est frenum, opus bonum non juvando, federa violantes remuneratione semet defraudant perhenni, quorum alterum ut vitari, alterum ut queat adimpleri, et a malis cautius declinandum, eisdemque cum suo principe acriter resistendum, et bonis studiose favendum. Qua de re ego Hugo, Bisontine sedis presul, notum fieri universis volo fidelibus, adisse presentiam nostram Alvisum, priorem monasterii sancti martiris Marcelli, cum suis fratribus, humilique prece petisse quatinus eis ecclesiam de Rofiaco que in Escoens sita est, quam videlicet qui diu injuste possederant reddere volebant, concederemus, quod ratum fore arbitrantes, quicquid beati Marcelli quondam juris in prefata ecclesia extitit, eidem concessimus. Quicquid vero vel Stephani martiris gloriosi vel nostri in eadem esse poterat juris, eidem nichilominus Marcello martiri inclito, cum baculo nostro, obtulimus. Insuper etiam quecumque in toto nostro pontificatu, de jam dicti martiris honore vel prefati monasterii, prior Alvisus vel ejus fratres presentes sive futuri recuperare, quoquo conamine, in perpetuum potuerunt, a nobis omnis libertas conceditur. Acta sunt hec Bisuntio sede pontificali in capitulo seniorum, in conspectu domni Hugonis, archipresulis, domni quoque Mainerii, fratris ejus. S. domni Hugonis, archiepiscopi Bisontini, qui hanc cartam fieri jussit, et manu propria roborans, in synodum suum laudare fecit. S. Alvisi prioris. S. Adalfredi monachi. S. Guigonis, archidiaconi. S. Guichardi archidiaconi. S. Teoderici. S. Maingodi. S. Tetbaldi. S. Aymonis decani. S. David filii ejus.