Notum sit omnibus confratribus nostris tam presentibus quam posteris, quod frater noster Arleius, cum infirmitate cogente de hac vita se transiturum metueret, mundo cum actibus suis spreto, a sancti Marcelli priore et fratribus monachum se fieri postulavit, donans eisdem fratribus domum suam et alodium suum et terram quam in vadimonio tenebat: sed cum Guido, frater ejus, cum filiis suis, hoc nollet concedere, in curiam sancti Marcelli, cum adjutoribus suis, convenerunt, et de predicta dimissione concordiam cum monachis habuerunt. Retinuerunt autem sibi monachi domum et mansionem de Sancto Ambrosio et filium suum qui et servus ejus erat, Petrum nomine: mansionem autem ita investitam sicut in die concordie erat. Cetera predicto Guidoni et filiis concesserunt, tali pacto tamen, ut hec concessa nec venderent nec in vadimonio darent, sed tantum dum viverent possiderent, et post eorum mortem omnia, preter terram vadimonii, ad Sancti Marcelli monachos sine omni impedimento redirent. Facta est autem predicta concordia III k. febroarii, Philippo, priore, Hugone de Esparvens, decano. Testes sunt etiam ex parte monachorum: Hugo de Rupe, Galterius de Crisseio, Gosbertus de Belniaco, Uldricus, presbiter de Oluns, Lambertus Gupinus. Ex parte vero domni Guidonis, Guido de Monte Falconis, Raimundus Gumbeiz, Bertrannus de Saldonio, Landricus de Esparvens.