[Gregorius Episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Conventui Cluniacensi, salutem et Apostolicam benedictionem. Dilecti filii Abbatis Cluniacensis merita grata siquidem et accepta indicarunt de ipso, ut ad majorem sollicitudinem assumi deberet, in qua Deo amplius fructum afferret, cui ab olim se totaliter deputavit. Solent enim indicare de homine actus sui, et de ipso testimonium perhibere. Sanè vos delectati nuper in odore religionis et famæ Abbatis prædicti, tunc Archidiaconi Cluniacensis, experti quoque charitatis suæ zelum, ac donum discretionis et scientiæ, quo vigere constat eumdem, vacante Monasterio vestro, cujus regimen prædecessor ipsius spontaneus resignavit, in personam Abbatis ejusdem pari voto et unanimi voluntate universi et singuli convenistis; quibusdam ex vobis ad nostram præsentiam destinatis, suppliciter et devotè petentibus ut confirmaremus electionem factam de ipso, et eum præficeremus eidem Monasterio in Pastorem. Nos autem tantò id amplius acceptantes, quantò magis confidimus de persona sua Monasterio ipsi utiliter esse provisum; confirmata electione ipsius, benedictionis munus ei per nos ipsos curavimus impertiri. Cum autem sub regimine Abbatis ejusdem, obtinentis suæ merito probitatis gratiam nostram, et fratrum nostrorum favorem, Monasterium ipsum, et totus ordo Cluniacensis grata sperentur suscipere incrementa, vosque debeatis ex eo quod eum habere meruistis in patrem meritò exultare: nos ipsum cum gratiæ nostræ plenitudine remittentes, discretioni vestræ per Apostolica scripta mandamus, quatenus eumdem debito suscipientes honore sibi tanquam Patri et Pastori animarum vestrarum plenè et humiliter intendatis; et exhibeatis obedientiam et reverentiam debitam et devotam. Alioquin sententiam, quam ipse ritè tulerit in rebelles, ratam habebimus, et faciemus auctore Deo usque ad satisfactionem condignam inviolabiliter observari. Datum Perusii XII. Kalendas Novembris, Pontificatus nostri anno secundo.]