Sicut ab antecessorum nostrorum, Deum vel sanctos ejus recta fide colentium nobilitate, industria vel probitate, pravis moribus degenerare est impium nimisque detestabile: ita illorum justam voluntatem, et erga Deum vel suam ecclesiam pii affectus devotionem imitari justum constat multumque laudabile. Quapropter noverit universalis fidelium ecclesia quod ego Constantia. Philippi regis Francorum filia, Dei ordinatione Hugonis comitis Trecensium conjux legitima, devotarum feminarum que a Xpisto ancillari, et ejus pauperibus de suis substantiis ministrare vel fundorum possessionibus sancta loca ampliare noverunt, sequens vestigia, pro spe future retributionis, pro incolumitate animi et corporis mei dominique mei Hugonis comitis, necnon pro remedio animarum genitorum meorum, trado et concedo gloriose virgini Walburgi, et monachis sub obedientia Molismensis ecclesie in loco qui vocatur Diona sibi famulantibus, illum mansum quem in predicta villa Diona jure hereditario proprium possidebam, in terris cultis vel incultis, terrarumve redditibus, pratis et pascuis communibus, servis etiam et ancillis sive cujuslibet conditionis hominibus; in omni justicia vel consuetudine totum concedo Sancte Walburgi virgini ad utilitatem et profectum monachorum in predicte ville ecclesia Deo et sancte Virgini servientium. Concedo etiam, hac eadem ratione, Sancte Walburgi omnes decimationes quas in possessione Atiniacensi possideo, id est illam de Chifiliaco et illam de Sancto Martino. Concedo et unam sedem vel aream, ubi monachi faciant molendinaria in Asineo flumine ad suos usus vel profectus. Hec omnia grata voluntate et voluntaria mente, cum laude et assensu et etiam rogatu Hugonis comitis domini mei, concedo et trado Deo et Sancte Walburgi; et hec omnia pro animabus nostris ad utilitatem et honorem sancte Molismensis ecclesie fecimus, quam semper plus ceteris ecclesiis colimus et amamus. Hujus concessionis existunt hii testes: Odo castellanus de Vitreiaco et Gaufridus frater ejus, Gauterius de Arzilieriis, Acardus de Remis, Hugo de Pedans, Hugo filius donne Susanne, Witerius Hurupel. Hoc donum factum est apud Atiniacum, millesimo C.II. anno ab incarnatione Domini, tempore Paschalis pape Romanis, Manasse Remensis archiepiscopi. Igitur post istam largitionem modico tempore transacto, prefatus comes uxorque ejus fratribus, Deo et Sancte Walburgi in supradicto loco servientibus, concessit ad cotidianum victum omne Casnetum omnemque piscationem supra pontem, et quendam servum cum sua familia.