Ego tertius Hugo, Dei gratia sanctæ Nivernensis ecclesiæ presul. In nomine Dei summi et æterni omnibus sanctæ matris ecclesiæ filiis tam futuris quam presentibus notum facere volumus, quod matrona quædam, orta nobili prosapia, nomine Emma, divino afflata spiritu, pro salute animæ suæ et parcntum suorum et pro remedio animæ Hermanni mariti suit tribuit Deo et sancto Cyrico atque canonicis in ecclesia ejusdem martyris servientibus, ad stipendium eorum, ecclesiam quamdam in villa Tronzungia, in honore sanctæ Dei genitricis Mariæ consecratam, cum tota villa et appendiciis suis, videlicet pratis, silvis, vineis, terra arabili, et agricultoribus suis. Sed postmodum, propter quorumdam hominum pravitatem, fraudulenter seu violenter sublata injuste a victu canonicorum, decidit contra jus in manibus laïcorum, quorum unus tempore multo post, nomine Girbertus, officio miles, timens animæ suæ periculum incurrere, venit ante presentiam domni magnifici præsulis anticessoris nostri et patrui, et eo adstante et laudante, laudantibus etiam Goffrido nostræ ecclesiæ decano, et civitatis vicecomite, et Gosberto milite quorum beneficio ipse habere videbatur, cum uxore sua et filiis eorum aliisque cohæredibus volentibus atque laudantibus. Idem inquam Girbertus reddidit Dei et sancto Cyrico predictam ecclesiam cum appendiciis quibusdam infra nominandis, eo tamen tenore ut Radulfus ejusdem loci quidam clericus in vita sua ecclesiam et appenditia haberet et possideret, post mortem vero ejus ad canonicos totum rediret. Terram quoque arabilem ad opus sex boum omni tempore, adjunctis vineis cum terra arabili, villanos autem in eadem terra commorantes, ita ut ab omni laïcorum servitio reddidit absolutos, ut neque sibi nec alicui parentum suorum ulterius servirent, sed totum servitium quod sibi faciebant Radulfo et canonicis post eum deinceps persolverent. Quibus villanis concessit etiam usuarium in silvis suis, viis et semitis, aquarumque decursibus; et quicumque in eadem terra agnos habuerit, ubicumque in parrochia fuerit, totam eorum decimam Radulfo restituat. De aliis vero in altera parrochiæ terra manentibus medietatem Rodulfus habeat. Dedit insuper sibi unam in Ligeri ramatam et in suis gurgitibus piscaturam. Immo concessit ei omnem in supradicta terra ex toto redditionem et consuetudinem. Hæc autem omnia superius nominata concessit Girbertus Deo sanctoque martyri Cyrico, necnon in vita sua Radulfo, et post mortem ejus ad victum canonicorum absque retentione ullius consuetudinis. Igitur Rodulfus hæc omnia, vivente Girberto, tenuit sine contradictione et habuit. Ad mortem vero idem Girbertus iterum concessit donationem quam Rodulfo fecerat et firmavit, ut post mortem Rodulfi ad victum canonicorum rediret. Et ob hoc canonici nostri eum honorifice sepelierunt et omnia ad sepulturam ejus necessaria subministraverunt. Post non multum vero temporis Rodulfus, partim nostra ammonitione frequenter pulsatus, partim divinæ dilectionis fervore succensus, consilium suæ mentis mutando in melius convertit. Ad ultimum enim et se et totum beneficium superius nominatum Deo et sancto martyri Cyrico nostrisque canonicis contulit in vita sua et reddidit. Quo facto ut ista redditio firmior fieret et stabilior in perpetuum permaneret, eum canonici libenter suscipientes in numero fratrum ascripserunt et filiis Girberti, videlicet Hugoni et Viviano eorumque matri, necnon Hugoni vicecomiti, Gosberto quoque militi, cœterisque tam dominis quam cohæredibus propter stabilitatem donationis usque ad sexcentos solidos numeratæ pccuniæ tribuerunt. Sed non post multum temporis inter canonicos et Hugonem filium Girberti propter olcam unam quæ adjacet ecclesiæ orta est contentio. Tandem idem Hugo ab ipsa contentione et baptistorio necnon et cimiterio absque retentione alicujus consuetudinis, canonicis nostris concessit, olcam etiam unde contentio erat penitus dereliquit. Usuarium quoque in silvis suis hominibus canonicorum concessit idem quod et suis, et si quandoque suis abstulerit usuarium, ob hoc canonicorum homines non perdant. Itidem concessit eis ramatam unam in loco convenienti inter suas, et in suis gurgitibus piscaturam ante festivitatem sancti Cyrici, ut vigilia ejusdem martyris canonici habeant inde refectionem. Appenditia autem hec sunt que reddidit videlicet totum cimiterium ad hospitandum quoscumque Radulfus vel canonici voluerint, medietatem totius decime ad ecclesiam pertinentis totamque sepulturam cum integra altaris et baptisterii oblatione. Terram quoque arabilem ad opus sex boum omni tempore, et campipartem et decimam ejusdem terræ totam, sive canonici colant eam sive alii, donavit similiter atque concessit. Et in cimiterio sive extra, in terra scilicet canonicorum, quicumque mansionem habere voluerit, nullam Hugo vel aliquis suorum in eo consuetudinem habeat, scilicet et decimas et aliam debitam servitutem absque omni inquietudine canonicis persolvat, in altera vero terra parrochiæ medietatem decimæ agnorum seu aliorum rerum canonici habeant.