Galterius de Pariniaco, propter remissionem peccatorum suorum,  pro animâ patris sui,  matris suæ, Ecclesiam castelli ejusdem,  res quæ ad altare ipsius Ecclesiæ,  etiam ad eamdem Ecclesiam pertinebant, Beatæ Dei Genitrici Mariæ,  Beato Philiberto, domno quoque Petro Trenorciensis cœnobii Abbati,  fratribus ad eumdem locum professione monachicâ pertinentibus donavit,  in perpetuum liberè eos possidere concessit. Quod donum, ecclesiasticâ auctoritate suadente, volente Galterio, domnus Abba Petrus, primùm ab Augustudunensis Ecclesiæ Episcopo Aganone accepit; deinde (ut suprà dictum est) Galterius cum filiis suis donavit, atque concessit. Facta est autem hujus donationis confirmatio vel redintegratio, anno ab Incarnatione Domini M. LXXVII. Epactâ VII. Indictione V. Lunâ XII. regnante Philippo Francorum Rege. In præsentia domni Petri Abbatis,  monachorum suorum, Stephani de Sandriaco, Guillelmi Gregorii, Guidonis Grossi, Bertranni Elemosinarii: videntibus  audientibus istis, Odone Rufo, Agilone de Busone, Eldino de Vilare, Hugone Tebo, Bernardo Apolgart, Agilone de Verneret, Bertranno Duranno fratribus,  multis aliis.