[Bonifacius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Guillelmo Abbati Monasterii Cluniacensis ad Rom. Ecclesiam nullo medio pertinentis salutem et Apostolicam benedictionem. In nostra proposuisti præsentia constitutus, quod felicis recordationis Nicolaus Papa IV. prædecessor noster circa tuum, et Abbatum, ac Priorum Cluniacensi Monasterio subjectorum statum intendens salubriter providere; inter cætera statuit et etiam ordinavit, ut in destitutione Abbatum et Priorum conventualium, scilicet octo Monachorum, et supra, Cluniacensis Ordinis talis modus et forma servetur: videlicet, quod, si Visitatores Abbatem, vel Priorem criminosum invenerint, patri Abbati referre procurent, qui de consilio sex Abbatum, vel Priorum propinquorum ejusdem Ordinis talem amoveat, vel suspendat, ipseque sic amotus vel suspensus inclinet humiliter, nec appellet. Adjecit etiam dictus prædecessor ordinationi hujusmodi, ut nullus, qui Ordinis Cluniacensis non fuerit professus, habeat ipsius Ordinis Prioratus; nec aliquis Prioratus, vel Decanatus ejusdem Ordinis, cui annexa est animarum cura, vacet ultra sex menses; Sed infra hujus temporis spatium Abbas Cluniacensis cœterique Abbates et Priores, qui Prioratus obtinent et Decanatus hujusmodi subjectos, eis debeant providere; alioqui provisio Prioratuum et Decanatuum eorumdem Abbati Cluniacensi nullo medio subjectorum intelligatur ad Sedem Apostolicam devoluta. Prætereà dictus prædecessor circa ordinationem bonorum Prioratuum vacantium præcepit, ut in Prioratibus ejusdem Ordinis per mortem aut amotionem Priorum vacantibus, Abbas Cluniacensis Palafredum, cappam, et Breviarium Prioris præmortui secundùm antiquam consuetudinem habeat, et deductis debitis, si qua sint, ante omnia, et solutis etiam Monachis ibidem commorantibus, et Priori futuro ac familiæ domus pro se suisque necessitatibus usque ad fructus novos prius congrua sustentatione dimissa, relictis etiam ad excolendum possessiones necessariis, et ad Refectionem domorum, si necesse fuerit; de residuis mobilibus possit recipere quartam partem. Unde, cùm ex præmissis, non solùm tuus, sed etiam Abbatum et Priorum prædictorum status sit, prout asseris, læsus enormiter et concussus; Nobis humiliter supplicasti ut providere super iis de benignitate Sedis Apostolicæ dignaremur. Nos itaque tuis supplicationibus inclinati, et intendentes tam tibi, quàm etiam Abbatibus et Prioribus supradictis, salubris in hac parte provisionis Remedium impartiri, te, ac etiam Abbates et Priores eosdem ad statum pristinum, in quo tu et ipsi eratis ante Ordinationem et statuta hujusmodi per eumdem Nicolaum prædecessorem, sicut præmittitur, facta, quoad omnia et singula præsentium auctoritate reducimus, ordinatione ac statuto nequaquàm obstantibus supradictis. Nulli ergo, etc. Datum Anagniæ III. Idus Julii, Pontificatus nostri anno primo.]