Succedente vero tempore, ipsi Gausleno episcopo defuncto citissime, Gualterius in presulatu successit et, Domino permittente, certis diebus venit Aniciensis episcopus Cluniacum et consecravit ibi altare unum, illectus improbis precibus monachorum. Unde vehementer commotus Gualterius episcopus misit quosdam de clericis suis ad domnum Odilonem conquerens ab eo de altare contra jus consecrato, simulque denuntians quod nisi sibi ex hoc satisfaceret, quibuscumque modis posset, se vindicaret. Quod ipse audiens, primo respondit se in consecratione altaris defuisse; post hec precepit clericis ut altare discooperirent, vel si vellent solo tenus destruerent. Deinde mandaverunt, per eosdem clericos, episcopo diem et locum quo sibi conloqueretur; quo cum convenissent, post diversa querelarum et pacificationum colloquia, dedit ei loco emendationis vel satisfactionis equum decem libris appreciatum simulque vas argenteum auro pulcherrime decoratum. Post hec, invitaverunt eum ut de monachis suis ordinationes faceret tempore proximo, quod et subsequenter fecerunt in eodem Cluniacensi monasterio, quod etiam sepius fecerat in sua ecclesia.