A) DENUNCIATIO CAPITULI GENERALIS Nos, frater Nicolaus Boucherat, Cistercii abbas, in Cabilonensi dioecesi, sacrae theologiae professor, ac christianissimi Galliarum Regis consiliarius, totius dicti Cistercii Ordinis ac Capituli generalis eiusdem plenaria fungentes potestate, venerabilibus et charissimis nobis in Christo coabbatibus ubicumque constitutis, salutem per Christum. Capituli generalis nostri celebrandi statutum tempus cum in superiorem annum incidisset, vehementer quidem cupiebamus pro officii nostri ratione ad ipsius convocationem incumbere. Verum cum bellici tumultus in quibusdam regni huius provinciis nondum plane sopiti constarent, tum etiam institutae monasteriorum nostrorum visitationes tam per nos ipsos quam commissarios nostros in variis et longinquis regionibus requirebant, ne prius ad celebrandum ipsum animum intenderemus quam ad optatum finem illae perductae fuissent. Quod cum Domini in nos clementia satis feliciter obtigerit, huic nostrae sollicitudini deesse non possumus nec debemus, maxime vero cum Ordinis nostri necessitas (qua memoria nostra maior fortasse non extitit) id a nobis postulet. Ita enim comparatus est totius religionis adversarius, ut quo magis ad eam iuvandam augendamque vires intenduntur, eo acrius insurgat ac reluctetur. Quod magnis sane cum difficultatibus experti sumus toto tempore, quo nos, minime licet dignos, huic Ordini Dominus Deus praeesse voluit. Dum enim continue studia nostra, facultates omnes et si quid aliud in nobis situm est, conferimus quo, ea monasteria quae superiorum temporum iniquitati ab ipso Ordine tamquam membra a proprio capite avulsa videbantur, restituantur, et in eis disciplina nostra regularis fere extincta excitetur, tot tantaeque difficultates bonis nostris conatibus refragantur, ut si Ordinem ipsum aliquo meliore loco quam sit reponere, imo si ipsum ab adversariorum atque adeo a falsorum fratrum molitionibus integrum servare necesse sit, rebus eius in certis provinciis periclitantibus, communibus consiliis et auxiliis succurramus. Neque est quod ab hoc charitatis ac obedientiae officio se excuset ; nam per Dei gratiam praesens regni huius status tranquillus est, spesque bona eum ita perduraturum affulget, ac proinde itinera secura. Neque vero quidquam piis vestris principibus gratius facturi estis, quam si hoc tempore quo ecclesiasticum et praesertim religiosorum reformationem omnes expetunt, eius a vobis vestrisque religiosis suscipiendae ac ad alios transmittendae gratia ad ipsum generale Capitulum conveneritis. Itaque vos omnes et singulos obsecramus et per Ordinis ipsius quam professi estis salutem obtestamur, et si quos haec nostra petitio non commoverit, eis in virtute salutaris obedientiae praecipimus, eosque citamus ut dominica quarta post Pascha proximum in nostro Cistercii monasterio compareatis, omnes praefatum generale Capitulum nobiscum celebraturi, sane qui Ordini suo tantopere afflicto bene consulturi esse cupiunt. Qui ad hoc ipsum praesentem tranquillitatis ac securitatis occasionem efficiendum praetermittere nolunt, qui denique piis omnibus, re ipsa testatum esse nolunt, sed nihil ad reformationem stabiliendam promovendamque pertinet, neglecturos in re tam salutari ac sibi suisque monasteriis necessaria, prompti quidem et obsequentes nobis esse debent ; si qui tamen, quod Deus avertat, huic citationi parere recusaverint, contra eos inobedientes tamquam contumaces et apertos sacrorum Conciliorum contemptores per Ordinis nostri poenas et censuram maiorum nostrorum more procedemus. Ut autem praesens nostrum citationis mandatum ad notitiam reverendorum abbatum de Novo Castro, de Porta coeli et aliorum comitatus Pherretae et Alsatiae provinciae abbatum perveniat, Rdo D. abbati Lucellensi in virtute salutatis obedientiae mandamus quatinus hoc ipsum mandatum per seipsum aut per alium praefatis abbatibus intimet, ac de ipsius intimatione et quid quisque illorum ad ipsam intimationem responderit, nos in Capitulo generali certiorem reddat. Datum Parisiis in nostro S. Bernardi collegio 10 mensis novembris anno Domini 1583, sub appensione maioris nostri sigilli et signi manualis secretarii nostri subscriptione. * * * B) Ordinatio praesentis Capituli generalis anni Domini 1584, die vero ultima mensis aprilis apud Cistercium celebrati. *Diffinitores* : Rmus dominus noster **Cistercii**, s. th. pr., de Sancto Martino Parmensi, de Charitate, de Theoloco, de Clarofonte, monasteriorum abbates ; dominus de **Firmitate**, de Insula, de Fristorf, de Gratia Dei, de Maceriis, monasteriorum abbates ; dominus de **Morimundo**, de Loco Dei, de Sancto Benedicto, de Bullio in Hibernia, et coadiutor de Villario, monasteriorum abbates ; loco domini de **Pontigniaco**, de Lucella, de Morimundo Mediolanensi, de Cella Dei in Bavaria, de Tribus regibus, de Alta sylva, monasteriorum abbates ; loco domini de **Claravalle**, de Valle clara, s. th. pr., de Bullione, de Marciliaco, de Albaripa, de Barberio, monasteriorum abbates. *Confessores* : de Loco Dei, de Marciliaco, monasteriorum abbates ; prior de Regalimonte, s. th. pr., et fr. Nicolaus Profit. *Magistri caerimoniarum* : de Morimundo abbas, prior et subprior Cistercii. *Promotor causarum* : Natalis Cossart, s. th. pr. *Receptores excusationum* : fr. Edmundus a Cruce et Iohannes Morlan, s. th. professores. *Notarii abbates* : de Clarofonte, de Gratia Dei, monasteriorum abbates. *Auditores computationum* : prior de Pietate, fr. Ysembertus Le Tellier, s. th. pr. *Portarius diffinitorii* : fr. Ysembertus Le Tellier, s. th. pr. *Notarii ad pedes* : Ludovicus de Divione, fr. Petrus de Divione, professi Cistercii. * * * Anno Domini millesimo quingentesimo octuagesimo quarto, die ultima mensis aprilis, in generali Capitulo apud Cistercium celebrato, sunt diffinita quae sequuntur. ORATIONES 1.  Pro sanctissimo … *etc.* et maxime pro illustr. et Rmo cardinali d’Estensi nostri sacri Ordinis in Curia protectore benevelo … *etc.* 2.  Praeterea pro serenissimo … *etc. ut in anno* 1578. 3.  Similiter et pro Rdo domino Tristando de Bizet, *etc. ut in anno* 1578. 4.  Insuper pro burgensibus … *etc.* 5.  Pro pace etiam … *etc.* 6.  Postremo pro felicis … *etc.* [DIFFINITIONES] GENERALES ORDINIS PRAEFATI CISTERCIENSIS 7.  Nos, frater Nicolaus Boucherat, … *etc.* et est talis : In primis illud a praesenti generali Capitulo statuitur, ut Ordo non aliter vocetur quam Cisterciensis Ordo ; sic quidem merito denominatus ab insigni monasterio Cistercii, matre et fundatrice totius Ordinis quo eodem nomine cuncta eiusdem Ordinis privilegia concessa esse leguntur. 8.  *De abbatum residentia.* — Quoniam adversus malos suique negligentes officii pastores Ecclesiae quidem sunt graves et horrendae divinae comminationis denuntiationes passim in omni Scriptura reperiuntur, cumque Apostolus eos qui praesunt serio moneat, ut in sollicitudine praesint, sibique et suo gregi non indiligenter attendant, praesens generale Capitulum in eiusmodi comminationis profundiori cura intendens, divinisque et apostolicis praeceptis insistens nimis perniciosae oscitantiae, qui tamquam omnis pastoritiae curae expertes suum gregem perfide deserunt, eumdem spiritualium luporum voracitati expositum relinquere parvipendunt, mederi succurrendumque maturius esse statuit. Itaque praesenti minimeque violando decreto sanxit, ordinat et diffinit, uti de cetero abbates et abbatissae, necnon quivis alii gerendarum animarum praepositi, suis in monasteriis constitutisve locis, fixam residentiam servent et habeant, ibi concreditas pascendi gregis partes delegatumque sibi munus omni diligentia ac sedulitate expleat districte. Insuper praecipiens ac sub interminatione divini iudicii dictos quoscumque Ordinis superiores obtestans, ne ab iisdem suis monasteriis seu constitutis locis, nisi legitima de causa, eaque per superiorem approbanda, et id ad modicum tempus dumtaxat, citra tamen urgentem necessitatem et notabile impedimentum abesse in posterum praesumant. Si in dicto decreto, quod absit, contravenerint, abbates quidem, si antea moniti fuerint, a dignitate abbatiali per tres menses suspendentur, priores vero claustrales, si per mensem, ut supra dictum est, a suo conventu abfuerint, ab officio deponantur. 9.  *De confidentiariis.* — Miserrima omnino ac detestanda est quarumdam Ordinis nostri personarum ambitio, qui in fraudem animarum suarum ac in grave totius dicti Ordinis nostri scandalum, fucum Sedi Apostolicae facientes, se interim et alios decipientes monasteria aliave Ordinis loca in confidentiam, pro saecularibus et inidoneis plane personis, tenere non verentur, qui cum perdendam aliorum insatiabilem avaritiam sui nominis umbraculo contegere nituntur, non vident caeci homines duplici iam poenali catena constricti, in quantum perditionis gurgitem se et alios immergunt. Tanti mali labem penitus ex Ordine sublatam esse cupiens, inustamque Ordini turpissimam maculam eluere, praesens generale Capitulum omnes eiusmodi confidentiarios anathematis execrationi subiacere praesentis sanctionis tenore declarat et denuntiat ; eorumdem praeterea confidentiariorum auctoritati seu obedientiae monachos omnes in dictis monasteriis in confidentiam acceptis et retentis degentes, eadem hac constitutione exemptos esse vult et decernit, prioribus eiusmodi monasteriorum a generali Capitulo vel a Rmo domini generali seu aliis superioribus constituendis in plenaria Ordinis potestate eosdem monachos subiiciens. 10.  *Abbates non confirmati non praesumant regere sua monasteria, cum secundum canones sint intrusi.* — Quia in Ecclesia Christi, in qua cuncta ordinate fieri decet, nemo temere sibi honorem usurpare debet, et sola eligentium vota haud sufficiunt ad constituendum quemquam in dignitate seu praelatura ecclesiastica, sed de hiis praeterea necesse est ut confirmatio a superioris potestatis culmine accedat. Hinc est quod praesens generale Capitulum inhaerendo antiquorum canonum decretis, omnes abbates, abbatissas, et quoscumque animarum praelatos quantumvis canonice et legitime electos, ad regendum praetensa sua monasteria nisi a Sede Apostolica vel a superiore Ordinis, electionis confirmationem obtinuerit, inidoneos censet, eosdemque pro intrusis habet. 11.  *De abbatum negligentia in aedificiis reparandis.* — Religiosae domus cunctae pietatis illustria monumenta, putatis eximia decora et ornamenta, cum in ea existimatione etiam apud ethnicos imperatores olim fuerint ut promulgatis constitutisque in hoc peculiariter legibus caverint, ne a quoquam temerarentur. Quanto studiosius posteros ad quos eius pietatis haereditas gloria imitatioque pertinet curare convenit, ut eiusmodi domus seu sancta aedificia integra et sarta tecta conserventur, quo etiam damnabiliter quorumdam abbatum et abbatissarum, necnon aliorum Ordinis nostri superiorum hac in parte ratio censenda est, qui monasteriorum quibus praesunt, fructus quidem et amplos proventus belle percipere norunt, sed reparationi conservationique suorum aedificiorum nullam sollicitudinem curamque impendunt. Unde ea passim ingenti piorum omnium dolore caduca ruinosa de antiquo suo splendore denudata, quaedam etiam ignominiose prostrata conspiciuntur. Qua in re non modo in Deum impii, verum etiam in alios maiores ingrati existere censendi sunt. Quocirca praesens generale Capitulum praesenti constitutione diffinit ac iubet ut patres visitatores diligentius etiam in eiusmodi damnandam negligentiam deinceps inquirant, et abbates seu quosvis Ordinis praelatos hac in re negligentes suo arbitrio pro ratione delicti puniant et castigent. 12.  *De victu et vestitu monachorum, et quod pro vestiario non dabuntur pecuniae sed vestimenta perfecta.* — Dignus est operarius sua mercede, et qui in sacrario operantur, quae de sacrario sunt edant, inquit Scriptura ; ad haec largissimus est Dominus idemque liberalissimus ; indignum est avaros sordidosque esse eius dispensatores ac servos. Coercenda proinde permultorum abbatum, abbatissarum, aliorumque Ordinis superiorum stolida nimisque tenacitas est, qui ita parce tenuiter ac restricte sibi subditis religiosis victum, amictum, ceteraque necessaria dispensant, ut illi aegre se tolerare possint ; quae res propterea quod statui monastico non parum dedecoris conciliat, secum etiam innumera vitia attrahit. Sed neque tolerandi sunt, qui iisdem sibi subiectis religiosis pro vino, cibo aut vestimentis certam viritim pecuniae summam attribuunt ; ii dum temporarium compendium se facere putant, non leve animarum suarum dispendium patiuntur, quandoquidem nihil aeque disciplinae monasticae primaevae religionis institutioni et antiquorum decretis patrum inimicum et adversum existit. Quare praesens generale Capitulum graviter monet itemque serio praecipit, supradicta victum, amictum cunctaque necessaria ab his quorum interest subditis sibi religiosis prompte, liberaliter et in propria qualitate deinceps nulla rerum eiusmodi in nummarias particulatim assignatas summas facta commutatione suppeditari et administrari. 13.  *De eleemosinis erogandis.* — Sancte idem monet ac iubet praesens generale Capitulum frequentes pro modo faculatum [facultatum] in Ordinis monasteriis eleemosinas ac pias largitiones ex eo quod victui ceterisque necessariis rebus supererit, fieri. Plane enim convenit eos qui largitate piorum hominum maiorumque laboribus sustentantur, in egena Christi membra magnificentiores ac benigniores existere tamquam sine flagitio id ipsum negligi aut amitti nequit, paupertatem enim professis nihil superflui reliquum esse debet, usque illud Prosperi verissimum, Ecclesiam Christi quod habet cum nihil habentibus habere commune. 14.  *Ne abbates aut abbatissae ad audiendum terminandumve computationes in suis monasteriis officiarios principum aut deputatos admittant.* — Monasteriorum religiosorumque locorum bona cultui divino semel dicata, in profanos et alienos usus convertere, non modo non licet sed etiam impietate non caret ; ob idque iuxta piorum fundatorum minime frustrandas aut invertendas intentiones, eadem bona per regulares dumtaxat personas et administrari et legitime expendi debent. Unde praesentis sanctionis diffinitione, abbatibus et abbatissis accurrate [accurate] inhibetur ne posthac quod perverso more in nonnullis monasteriis Ordinis inolevit, quocumque praetextu etiam conservationis seu advocatiae, ut vocant, quam in eiusmodi monasteriis praetendunt officiarios principum ac commissarios ad audiendum computationes admittere praesumant, sub poena arbitrio patris visitatoris aut alterius superioris ipsis imponenda ac sub censuris Ordinis ipso facto incurrendis. 15.  *De habitu abbatum et quorumvis monachorum immodesto.* — Christianae paupertatis nuditatem perfectiorisque statum pietatis nuncupato voto professos, et qui quo securius expeditiusque Christum nudum nudi ipsi consequentur mature, ad exemplum prudentissimi Ioseph saeculi pallium in manibus dominae aegyptiae reliquerunt, ita quidem in omni cultu ac exteriori corporis ornatu ad modestiam, simplicitatem, frugalitatemque attemperatos esse debet, nulla ut in eis species, nullum vestigium luxus, fastus humanaeque ostentationis argumentum appareat, quod quidem pater prudentissimus D. Bernardus haud dubie voluit, cum iubet, ita se habeant, ita se exterius componant monachi, nihil in eis ut sit quod intuentium oculos merito offendat. Quare cum promotore deferente graviter acceperit praesens generale Capitulum complures monachos existere, in quibus et abbates, quos regularis conversationis exemplo ceteris praelucere oportuit, qui levitate mundana induti haud convenientem suae professioni habitum gerant, collaria et brachialia in indusiis saeculari more rugata circumferant eaque petulantius in exteriores vestimentorum oras reiiciant et replicant. Quin etiam quod multo gravius est, impudenter monachali habitu reiecto totos se in modum saeculares componant et vestiant. Eam impudentem vanitatem volens idem generale Capitulum a quibuscumque Ordinis personis longissime abesse, superioris generalis Capituli constitutionem, qua eadem damnata est vanitas, renovat, ordinat et statuit, ut si quis monachorum, ut supra dictum est, sese componere vestireque praesumpserit, eo ipso facto excommunicationis censuram incurrisse censeatur. 16.  *Nemo habitum seu in forma seu in colore distinctum ab eo qui ab antiquo hucusque in Cistercio fieri consuevit gestare praesumpserit.* — Multo minus licebit novam habitus formam seu colorem in Ordine inducere, siquidem nihil temeraria et propria praesumptione innovandum, et uniformitas, in qua vinculum pacis concordiaeque fraternae continetur, a patribus et iam olim constituta et iniuncta violanda non est ; ob idque is color et vestimentorum forma ab omnibus citra exemptionem retineatur, quae a vetustis temporibus ad haec usque tempora in monasterio Cistercii inviolabiliter conservata reperitur. 17.  *Abbates in Ordine neophiti a visitationis munere abstineant tantisper, dum Ordinis statuta et cerimonias probe calluerint.* — Ea est conditionis humanae imbecillitas, ut nemo magister sit antequam fuerit discipulus, nemoque alios docere queat quod prius non didicerit. Abbates igitur et qui ad Ordinem noviter recepti sunt, plane instructi in cerimoniis et statutis Ordinis haud praesumant visitationis officio fungi, donec eiusmodi cerimonias seu Ordinis constitutiones perfecte didicerint et calluerint. 18.  *Monachi extra monasteria sua stare non permittantur.* — Et stabilitatis promissae et nominis quo appellantur ratio postulat ut suis in monasteriis monachi contineantur, ubi debitum ex suae professionis obligatione officium Deo persolvant. Quo fit ut praesens generale Capitulum districte omnibus abbatibus et quibuscumque animarum praelatis inhibeat, ne suos monachos extra monasteria degere, curam animarum exercere, et alia munera seu officia statui monastico non congruentia administrare, nisi forte ea monasteria habeant ecclesias parochiales aut grangias sibi incorporatas, quas per dictos suos monachos regere poterunt. 19.  *Commissarii et deputati a Capitulo generali ad supplendam patrum abbatum negligentiam, administratae a se provinciae rationem reddere non omittant.* — Ne malum correctum augescat ac potius ut quisquis expleti legitime sui muneris promeritam reportet laudem, statuit praesens generale Capitulum, ut commissarii et deputati ad supplendam patrum abbatum negligentiam, de administrata a se provincia de actis seu gestis in suis commissionibus rationem reddere non negligant neque omittant. 20.  *Abbatissae patrem confessarium Ordinis, cui moniales soli confiteri teneantur habeant.* — Paterna generalis Capituli sollicitudo in monasteria sanctimonialium hac impensiore cura intendit, quod hic sexus infirmior lapsuique magis obnoxius existat, ob idque propter cetera quae hactenus in commune quibuscumque animarum rectoribus Ordinis observandum constituit, illud specialiter abbatissis praecipit et iniungit, ut suis in monasteriis perpetuo patrem confessarium habeant prudentem virum, moribus et doctrina maturum, qui dubias conscientias solerter excutere, turbatas sedare, prostratas erigere, infirmiores confirmare optime noverit ; isque non nisi de Ordine sumatur, cui etiam sibi omnes moniales et regulares eorumdem monasteriorum personae confiteri teneantur. 21.  *Nemo in claustra monialium ingrediatur.* — Post crebras easdemque saepius iteratas de sanctimonialium clausura, et vetito quarumcumque personarum in claustra earumdem sanctimonialium ingressu sanctiones, tum a Sede Apostolica tum patribus Ordinis constitutas, cogitur etiam nunc praesens generale Capitulum ob ingentem earum neglectum hac diffinitione statuere, sicut etiam statuit et diffinit, ut deinceps abbatissae omnes suas moniales diligenter in suis claustris contineant, neque quemquam in eiusmodi claustra ingredi permittant aut patiantur. Quod si secus faxint, ad triennium eaedem abbatissae a sua dignitate abbatiali suspendentur, ac in aliud monasterium sui Ordinis transferentur. 22.  *Abbatissae non permittant in suis monasteriis, ut quaeque monialis suam habeat ancillam.* — Ad haec numerosa illa pedissequarum familia, quae damnanda consuetudine in nonnulla monialium Ordinis nostri monasteria introducta est, in quibus moniales suas habent famulas et ancillas, cum non exiguas in domibus pacis et silentii turbas saepe numero excitet, ac inde etiam non leve gravamen dictis monasteriis incumbat, et quantum istud accedit, tantum piis egenorum eleemosinis decedat. Praesens generale Capitulum desiderans cuncta quae ad suam sollicitudinem pertinent, in meliorem formam restituere, hortatur abbatissas et eisdem praecipit, ut tantum famularum examen diutius in suis domibus residere non patiantur, sed illud satis esse debet si in commune conversarum suarum aut saecularium ancillarum ministerio utantur. 23.  *Monachi non frequentent saeculares, aut cum eisdem iudant.* — Levium personarum saeculi et eorum qui adhuc mundo militant conversatio seu frequentatio monachis semper damnosa existimata est, ab antiquis etiam patribus gravissime reprehensa ; illi enim cum dissimili plane studio sint, aegre fit, quin eorum crebra cum dictis monachis colloquia et consortia, tamquam si picem tractes, aliquid imprimant, quod mores simpliciores et modestos avertat et coinquinet, atqui quod non citra gravem dolorem praesens generale Capitulum intellexit, non desunt monachi in illustrioribus etiam monasteriis Ordinis, qui fastidio suorum confratrum et modestorum hominum sodalitio, intimas potius levissimo eiusdem saecularium hominum genere familiaritates ineunt, unde eos in illa ipsa monasteria alliciunt, cum quibus et ludere audent et praesumunt. Eum errorem seu abusum eo studiosius quo gravius inde personis religiosis totique Ordini periculum imminet, idem generale Capitulum supprimere cupiens praesenti diffinitione statuit et ordinat ut nemo dehinc monachis quocumque officio fungatur cum praefatis levibus personis saecularibus familiarius quam par sit conversetur, aut etiam seu in monasterio seu alio loco ludere cum eisdem audeat, qui secus, quod absit, faxit, praesentisque decreti violator extiterit, disciplinae regulari subiaceto, et incarcerationis poena arbitrio superioris proroganda et terminanda plectetur. 24.  *Monachi et moniales non capiant victum a saecularibus, sed a regularibus.* — Prohibita iam regularibus Ordinis personis saecularium hominum conversatione, multo minus praesens generale Capitulum permittit ut eaedem personae seu monachi seu moniales a saecularibus victum accipiant, quem a regularibus solis accipere debebunt. 25.  *In monasteriis commendatis monachorum pensio per cellerarium ministretur.* — Perversus abusus et omnino regulae nostrae contrarius in quibusdam monasteriis commendatis invaluit, ut pensio seu assignata bonorum portio pro sustentandis monachis duobus vel pluribus ex dictis monachis detur ad censum vel ad firmam, ut vocant, quam de cetero vult generale Capitulum et iubet ut per cellerarium, a quo tamquam a patre monasterii cuncta necessaria petere et sperare monachos oportet, dispensetur et administretur. 26.  *Prior et subprior non sint bursarii communitatis, nec curam habeant vestiarii.* — Ne extranea cura abstrahantur prior et subprior, quominus legitime et expedite crediti sibi spiritualis muneris partes exsequantur, nunquam instituantur bursarii communitatis, neque cura vestiarii eisdem committetur, in quibuscumque Ordinis monasteriis, et si quidem instituti in huiusmodi officiis fuerint, ab his absolventur, ac in eorum locum alii a communitate subrogentur, qui per dictos priorem et subpriorem compelli liberius poterunt, ut quod sui erit officii rite expleant et prosequantur. 27.  *De scholasticis ad collegium mittendis.* — Inscitia cum omnium hominum generi damnosa, tum vero homini monacho, concinendis laudibus divinis, rerumque coelestium contemplationi destinato, maxime perniciosa existit, neque enim abs re tam diligenter prudentissimus noster legislator D. Benedictus tunc etiam temporis cum monachi labori manuum erant intenti, in eoque plurimum occupabantur, certas diei horas deligi voluit, quibus iidem monachi sacrarum litterarum lectioni operam navarent et incumberent. Sed quantum hoc teterrimum monstrum et in singula Ordinis monasteria et in universum Ordinem detrimenti importavit, non tam praeteritorum quam praesentium malorum cum quibus conflictamur acerbitas ostendit, ad conficiendam itaque tam pestilentem hydram, suumque Ordinis pristinum nitorem, quo olim tamquam lucidissimum astrum toto pene orbe collucebat, restituendum, praesens generale Capitulum omni quo potest studio intendens praesenti constitutione decernit, statuit et ordinat, ut ex unoquoque Ordinis monasterio unus ad minimum iuvenis religiosus, qui prae ceteris modestus et bonae expectationis existat, ad collegium nostrum quod est Parisiis, impensis eiusdem monasterii mittatur, ubi quaecumque ad eius studia fovenda pertinebunt liberaliter et prompte ab eodem suo monasterio ei suppeditabuntur. Et nihilominus in singulis suis monasteriis institutor vir bonus seu regularis seu saecularis habebitur, qui religiosis in monasterio remanentibus instituendis desudabit. 28.  *Monachi non recipiant ordinem presbyteratus ante annum vigesimum quintum.* — Sacrosanctis ac tremendis quae in christianorum altari tractantur mysteriis idoneos, et qui per aetatis immaturitatem eorum dignitatem maiestatemque assequi non possunt promovere non impium modo, sed etiam execrandae blasphemiae specie haud carere videtur, quo studiosius hic abusus nimis licenter hactenus in monasteriis Ordinis grassatur, extinguendum est. Quocirca praesens generale Capitulum, decretis sacri Concilii Tridentini sese conformans hac perpetua sanctione diffinit, ut nemo ex personis Ordinis posthac ad presbyteratus ordinem recipiendum mittatur, antequam vigesimum quintum aetatis suae annum attigerit, sub poena excommunicationis ab abbate seu loci superiore incurrenda. 29.  *De spuriis non admittendis ad Ordinem Cisterciensem.* — Praetereaquam quod vetus Scriptura monet ut manser non ingrediatur in Ecclesiam Dei, variae tumultationes in compluribus Ordinis monasteriis ortae faciunt, ut praesens generale Capitulum spurios omnes et natalium defectu laborantes iubeat ac praesenti diffinitione statuat, non esse deinceps ad Ordinem recipiendos aut admittendos. 30.  Praesentis etiam generalis Capituli auctoritate renovatur diffinitio, quae incipit *Perversorum*, ut constituta in Capitulo generali celebrato anni Domini 1562. 31.  Quia notarii abbates non expediunt communiter acta Capituli generalis ante diem sui recessus, hinc est quod idem Capitulum communem cum ipsis potestatem tribuit secretariis Rmi domini generalis, ad expediendum et signandum quaecumque in eo conclusa fuerint, quibus etiam expeditis et signatis non minorem fidem adhiberi vult, quam si per dictos notarios abbates expedita et signata essent. 32.  Nulli nostri Ordinis licet accedere principes, magnates vel alios, qui de Ordine non sint, ad rogandum superiores pro obtinendo aliquo officio in Ordine, idque sub poena excommunicationis ipso facto incurrenda et inhabilitatis ad quaecumque dicti Ordinis officia. [DIFFINITIONES] SPECIALES 33.  Delata est querimonia praesenti Capitulo generali ex parte promotoris Ordinis, quod patres congregationis Tusciae et Lombardiae, Ordinis nostri in Italia, non ita pridem perpetuitatis in praelatura gratiam obtinendo inconsulto generali Capitulo, vel Rmo D. N. generali, a SS. D. N. Gregorio Papa XIII, in eiusdem perpetuitatis bulla nonnulla sunt, quae in Ordinis praeiudicium vergunt. Primum. Capitulum suarum provinciarum Generale vocant, cum tamen in toto Ordine nullum vocari debeat nec sit generale Capitulum, quam quod in Cistercio ab omnibus Ordinis abbatibus ex omnibus provinciis convocatis generaliter celebratur. Praeterea quod in eadem bulla expressa sit clausula quae talis est :  Quod si contigerit aliquem commendatarium monasteriorum Ordinis praedicti monasterium sibi commendatum reformare et mansas peculiares et separatas in bonis assignare per litteras apostolicas iuxta consuetudines congregationis talia monasteria sub regulari observantia esse per totam Italiam praedictae congregationis et annexa provinciae viciniori censeatur, prout litteris Alexandri et Iulii praedecessorum praedictorum desuper confectis continetur.  Quae sane clausula aperte repugnat concordatis inter ipsum generale Capitulum et praedictas congregationes per D. N. Pium IV approbatis et confirmatis quibus omnes clausulae in ipsis Iulii II litteris contentae contra communem Capituli generalis auctoritatem facientes cassantur et revocantur. Denique quod in eisdem concordatis continetur, quod nuntii seu procuratores praedictarum congregationum deinceps singulis quadrienniis quaecumque acta quae in suis congregationibus pro tempore determinata forent, per ipsum generale Capitulum approbanda vel reprobanda offerre tenerentur, et si hoc cessante legitimo et inevitabili obstaculo, de quo nihilominus fidem eidem Capitulo facere tenerentur, adimplere differrent, et ipso absque alia declaratione poenam triplicae contributionis totius summae unius anni monasteriis congregationum huiusmodi impositae ipsi generali Capitulo applicandam incurrerunt. Cui concordiae et conventioni praedictus promotor praedictas congregationes contravenisse asserebat, eo quod in praesenti Capitulo generali neque in alio nuntii vel procuratores illarum obtulerunt praefatam perpetuitatis bullam, neque in ea quae acta fuerunt in earum capitulo provinciali anni 1583, ut quod in eis esset Capitulum generale approbaret vel reprobaret, iuxta praedicta concordata. Propterea requirebat declarari per praesens Capitulum generale, praedictas congregationes incurrisse poenam triplicatam contributionis per praedicta concordata contravenientibus imposita. Verum auditis abbatibus S. Martini Parmensis et Morimundi Mediolanensis, praedictarum congregationum nuntiis et procuratoribus ad ipsum Capitulum delegatis, quod nihil eorum quae obiecta sunt, factum fuerit malo animo neque dolose, neque in Capituli generalis contemptum, neque in praefatorum concordatorum fraudem, sed se et alios earumdem congregationum patres paratos esse semper ad reddendum ipsi Capitulo generali Rmoque D. generali obedientiam. Praesens generale Capitulum benevole cum his agens, poenam praedictam triplicatae contributionis, quam incurrerunt aut incurrere potuerunt praedictis concordatis contraveniendo, illis indulget et condonat. Nihilominus per eos admonet praesidentem aliosque patres regiminis praedictarum congregationum, ut infra annum sub eadem triplicatae contributionis poena procurent apud Sedem Apostolicam ea emendari, quae in praedicta suae perpetuitatis bulla praefatis concordatis repugnant ; suumque capitulum non iam *Generale* sed *Provinciale* adscribant. Quae vero acta fuerunt in suis capitulis provincialibus praedictorum annorum 1579 et 1583 communicent et exhibeant procuratori generali in Curia, qui quae in eis iudicaverit approbabit vel reprobabit absque perpetuitatis eorum praeiudicio, habita in omnibus disciplinae nostrae regularis ratione, servataque cum ipsis congregationibus fraternae charitatis unione atque concordia. Porro eidem procuratori generali praesens generale Capitulum committit et mandat, ut ad praesentis statuti executionem, si opus fuerit, illustr. ac Rmi domini cardinalis protectoris favorem et auxilium imploret. 34.  *De monasteriis Belgii dirutis.* — Exposuit praesenti generali Capitulo abbas Camberonensis, Vicarius Rmi abbatis Cistercii in partibus Belgicis, per suum assessorem, complura Ordinis monasteria in dictis partibus Belgicis bellorum ibidem grassantium furore penitus collapsa et diruta esse. Unde humiliter idem petiit ab eodem Capitulo constitui, quid de huiusmodi monasteriis, reddita per Dei optimi maximi gratiam superiorum temporum tranquillitate, fieri debebit. Quare praesenti diffinitione idem Capitulum ordinat et statuit, ut quorum monasteriorum sufficientes erunt proventus ad commodam reparationem, ea reaedificentur. Quorum vero minus sufficientes erunt proventus, ea vel duo vel tria uniantur, ut ex illis unum restituatur ; idque tam de monasteriis virorum quam mulierum constitutum putetur. Nihil tamen fiat inconsulta regiae catholicae Maiestatis auctoritate, vel Illustr. principis eiusdem regiae Maiestatis in dictis partibus vicegerentis Celsitudine. 35.  Item, praesens generale Capitulum considerans quam non sit contemnendum sed necessarium rei familiaris vectigal diligens nemorum conservatio, prohibet omnibus religiosis consensum ut dicta nemora seu silvae alienentur profusiusque detrahantur, deinceps praestare praesumant. 36.  Porro quia tot negotia alia super aliis emergentia brevi tempore expediri non possunt, praesens generale Capitulum reliqua eiusdem generalis Capituli eiusmodi negotia remittit Rmo abbati Cistercii et quatuor filiabus, necnon ceteris abbatibus qui proximis diebus erunt Divione decidenda et expedienda. DIVIONE DIFFINITA 37.  Audita supplicatione abbatis de Populeto et diligenter ponderatis rationum gravissimarum momentis, quibus eiusdem abbatis piis erga Ordinem amicitiis ad eam supplicationem praesenti generali Capitulo praesentandam motus fuit, idem Capitulum aequissime eiusmodi petitioni favorabiliter inclinans, praesenti decreto statuit ut aedificetur et erigatur collegium in urbe Valencia, ubi dicta abbatia de Populeto domum habet, in qua dictum collegium impensis monasteriorum provinciae Hispaniae erigatur, iisdem regulis et constitutionibus, quibus S. Bernardi collegium apud Parisios, regatur et constituatur, in plenaria, etc. 38.  *Abbatum electiones.* Abbates et abbatissae iuxta antiquam formam eligendi sacris canonibus et antiquorum patrum constitutionibus comprehensam deinceps eligantur, non per schedulas, sed viva voce, et si quidem electio fiat via scrutinii, eligentium nomina non publicentur. 39.  Ad notitiam Capituli generalis pervenit, in nonnullis monasteriis Ordinis sacerdotes in fine missae dicere varias orationes, omissa lectione evangelii divi Ioannis *In principio* ; quam ob rem idem Capitulum ordinat, ut de cetero priusquam sacerdos albam deponat, dictum evangelium pronuntiet. 40.  *Pro abbatibus defunctis.* — Rationi consentaneum est, ut qui plus ceteris in vinea Domini laborant, majorem accipiant retributionem, non solum a Deo sed etiam ab hominibus, qui secundum Apostolum duplici honore digni sunt. Quare praesens Capitulum decernit, ut pro una missa, quae consuevit pro religioso simplici dici, in morte abbatis dicantur tres missae, una de Spiritu Sancto, altera de B. V. Maria, postrema pro defunctis ; ac in fine anni etiam tres aliae missae celebrabuntur. Campanae item omnes pulsabuntur, et luminaria aliquantulum copiosiora quam pro ceteris ponentur. 41.  Posteaquam placuit Illmo ac Rmo D. N. domino Ludovico cardinali d’Estensi, tituli S. Mariae in Via lata, nostri Ordinis protectionem apud Sedem Apostolicam suscipere, pro insigni sua pietate animum adiecit ad ea quae afflictis rebus ipsius Ordinis aliquo meliore loco constituendis, maxime necessaria sunt, et probe intelligens quas quantasque difficultates erudiendae iuventutis in plerisque monasteriis non modo in his Galliae partibus, verum etiam in aliis provinciis, praesertim vero in Italia, commendae attulerunt. Huic tam pernicioso malo Ordinem nostrum propemodum opprimenti nullum hoc tempore remedium efficacius nec opportunius adhiberi posse iudicavit, quam si in alma urbe Roma publicum et generale totius Ordinis seminarium erigatur. Unde delegare dignatus est ad praesens generale Capitulum tamquam nuntium suum dilectum in Christo filium Edmundum de Cruce, monasterii Claraevallis religiosum, s. th. pr., in Italia tunc Ordinis commissarium, qui Illustr. et Rmae D. S. nomine ipsi Capitulo exposuit, eam ad eiusmodi seminarii erectionem petendam moveri, quod in tali seminario ex omnibus omnium provinciarum partibus et monasteriis iuniores monachi ad capescendas litteras idonei in omnibus pietatis et bonarum artium studiis observantiisque nostris regularibus diligenter instituentur cum magno ipsius Ordinis fructu et decore, in publica totius Ecclesiae luce, in conspectu Apostolicae Sedis, sub fidelium omnium communi Parente, ac velut communi omnium patria Roma, ad quam omnibus nationum omnium monachis nostris liber ac securus semper patebit aditus, et in quam Pontifex maximus suprema sua auctoritate ad ipsum seminarium, quos in eo institui expediet, undequaque facile vocabit, compelletque ad mittendum quorum intererit ; et his vero quos recte institutos viderit, ut spes est, promovebit eorum opera in Ecclesiae servitiis utetur et monasteriis Ordinis praeficiet. Atque inde incitatus ipsum Ordinem maioribus gratiis et favoribus prosequetur ; distracta ab eo monasteria restituet, iuraque nostra, immunitates et privilegia illaesa integraque conservabit. Praeterea cum Romae non sit locus peculiariter ad hoc destinatus, ut in ea regulares Ordinis personae habitent et hospitentur, sed in privatis et conductitiis aedibus, quod est indecens, ea erit ipsius seminarii commoditas et amplitudo, ut intra eius clausurae ambitum praeter alumnos scolares eorumque praeceptores, officiarios et famulos, procurator generalis Ordinis in Curia, et si qui alii procuratores et sindici monasteriorum eiusdem Ordinis ibidem morari debuerint, residebunt. Aliae vero personae Ordinis cuiuscumque nationis, abbates, praelati et monachi, qui vel ex mandato vel ex licentia suorum superiorum illuc se conferent hospitio excipientur. Denique eiusdem seminarii publica commoditate et generalitate veluti medio quodam et vinculo aliarum nationum monasteria in huius Cisterciencis [Cisterciensis] corporis compagine, unione et communione, sub obedientia sui capitis aliorumque superiorum certius et facilius continebuntur ; unde tam pium et necessarium institutum ut ad effectum quamprimum perducatur, referebat praedictus nuntius Illustr. ac Rmum dominum protectorem iam a Pontifice maximo monasterium Sanctae Suzannae in eadem alma Urbe ipsi seminario erigendo aptissimum impetrasse, ac ipsum de proventibus ad praeceptores, ministros, aliosque famulos, aedificiorum reparationes, ceteraque ad communem ipsius monasterii usum pertinentia duarum abbatiarum ipsius Ordinis unione eidem seminario auctoritate apostolica facienda, dotare constituisse. Quia tamen praeter ecclesiam nulla in eo monasterio sunt regularia aedificia, idcirco requiri ex communibus Ordinis sumptibus ea loca, videlicet claustrum, dormitorium, refectorium, infirmitorium, aliaque regularibus observantiis et supradictis omnibus in eo commoraturis hospitaturisque aedificia necessaria, quae quia multa, magna, solida et decentia esse debent, peritorum aestimatione non minori quam viginti millium aureorum summa extrui perficique posse compertum est. Verum Sanctissimum Dominum Gregorium XIII summam eam duobus aureorum millibus iuncturum. Item, congregationes Tusciae et Lombardiae quatuor millia capituli sui provincialis decreto contribuere statuisse. Tandemque ad complenda praedicta viginti millia, quatuordecim millia quae restant ex singulis monasteriis Ordinis esse colligenda. Itaque iis et aliis iustissimis rationibus a praedicto nuntio propositis, ac mature consideratis prudentissimo Illustr. et Rmi domini cardinalis protectoris iudicio eximia quadam erga ipsum Ordinem benevolentia plenissimo, praesens generale Capitulum ea qua decet submissione morem ferens, salutare illud communi totius Ordinis seminario Romae erigendo institutum reverenter complectitur, ac pro novo hoc et illustri beneficio, quo Illustr. et Rma D. S. cum immortali sui nominis memoria et gloria Ordinem ipsum vult demereri, quantas potest maximas ei agit gratias, sanctaeque suae intentioni acquiescens inhaerensque laudabili consuetudini antiquitus in Ordine receptae, secundum quam totus pro publico et communi Ordinis beneficio, quale istud futurum est, insignis summa aliqua facienda fuit, charitativum, ut vocatur, pro ea subsidium contributio a singulis Ordinis monasteriis et Capituli generalis decreto exigenda fuit, statuit, diffinit et ordinat, praedicta quatuordecim aureorum millia distribuenda esse, colligenda et exigenda eo modo quo sequitur ; videlicet ex monasteriis quae sunt in hoc Franciae regno, in Lotharingia, Sabaudia, comitatu Burgundiae, Leodio, et quae in Flandriae provinciis praesentibus bellorum oppressa tumultibus non fuerunt, octo aureorum millia. Ex his quae sunt in Hispaniis et Portugallia, octo aureorum millia. Ex his quae sunt in Austria, Bavaria, Franconia, Suevia, Helvetia, Alsatia et aliis Germaniae provinciis, duo millia. Ex his quae in Polonia, Bohemia, Moravia, Silesia et Lusatia, mille. Ex his denique quae in Italia provinciis extra dictas Tusciae et Lombardiae congregationes, mille. Hae autem taxae per Rmum dominum generalem, vel per commissarios iis in partibus delegandos distribuentur super omnia monasteria, etiam commendata et unita, non super mansas conventuales ubi constitutae sunt, sed super reliquos monasteriorum proventus, et id quidem vel per multiplicationem contributionum cuiuscumque monasterii annuatim ipsi Capitulo generali debitae vel alio meliore modo, qui praefato domino Rmo Cisterciensi videbitur, habita praedictorum proventuum cuiuscumque monasterii ratione ; comprehensis monasteriis monialium, in quorum etiam commodum illud seminarium cedet, quibus de idoneis et bene instructis confessariis providendum est. Quae tamen tenues habebunt redditus, a contribuendo excusari poterunt, ab aliis vero minus quam a religiosorum monasteriis, licet fortasse pares haberent redditus, exigatur. Harum autem sic distributarum taxarum summas et earum praefati commissarii intra praefixum tempus colligent, et collectas pecunias per viam banchariam Romam perferri curabunt. Ac ne qua in hac re fraus et dolus interveniat, iidem illi receptores cautiones de eiusmodi receptis summis praebebunt. Ceterum praesens generale Capitulum committit patri procuratori generali in romana Curia, ut cum favore et gratia Illustr. ac Rmi domini cardinalis protectoris, a sancta Sede Apostolica praedictum ipsi seminario destinatum monasterium cum eius ecclesia, domibus et aedificiis, hortis aliisque pertinentiis incorporari Ordini eique perpetuo uniri, modo, forma et conditionibus quibus necesse fuerit, eiusdem vero seminarii dispositionem officiariorum eius institutionem, omnia denique ad eius regimen spectantia committi ac reservari Rmo domino generali, aliisque quatuor primis eius filiis abbatibus, prout in collegio S. Bernardi Parisiensis idem illis commissum ac reservatum est. Et quatinus ad praesentis decreti executionem, si qui huius tam utilis et necessariae rei consideratione, aut etiam Ordinis auctoritate non movebuntur, quo per censuras et alia iuris remedia cogi possunt, praesentis decreti confirmationem obtineat. Alii autem commissarii, sicut praefertur, deputandi et eorum quisque in suis provinciis, ubi expediens fuerit, a serenissimis regibus, ducibus, principibus, magistratibus, in primis vero a christianissimo rege, huius Cisterciensis monasterii, omnium aliorum ipsius Ordinis monasteriorum matris fundatore ac tutore, idem decretum litteris suis patentibus et Parlamentorum suorum edictis approbari confirmarique, cum potestate compellendi omnes et singulos quorum intererit, ad impositae sibi taxae solutionem, etiam per proventuum sequestrationem procurent, efficiantque quantum quisque pro virili sua poterit, ut debitae executioni realiter cum effectu demandetur. Quia vero ea omnia sine sumptibus fieri nequeunt, si qui fient procedendo contra solvere recusantes, ipsi ad eosdem integra refundendum erunt cogendi. Alii autem qui in ipsius contributionis collecta fient, ex eadem contributione proinde ad eorumdem sumptuum rationem augenda fuerit, deducentur. Admonentur tamen ipsi commissarii, ut in his quanta poterunt moderatione utantur, officiumque istud fideliter ac prudenter administrent. Quamprimum autem in eodem seminario habitandi fuerit commoditas et praeceptores habebuntur, ex triginta fratribus singulorum monasteriorum tres, ex viginti duo, ex sexdecim similiter duo, ex decem vero unus, atque etiam plures, si videbitur, ubi eorum numerus excreverit iuniores fratres professi ad studia sine quavis tergiversatione in pietatis et optimarum litterarum studiis, cultu divino, ritibusque et cerimoniis Ordinis, secundum institutum, modum et formam praedicti collegii S. Bernardi Parisiensis, educandi et instituendi cum sufficientibus pensionibus mittantur, ad quod atque ad omnia et singula in praesenti decreto contenta et ab his dependentia. Quod ut executioni cum effectu demandentur, abbates tam regulares quam commendatarii, aliique monasteriorum priores et praefecti ac omnes Ordinis personae per Rmum dominum generalem aliosque superiores per procuratorem generalem in Curia commissarios et visitatores et alios auctoritatem Ordinis habentes, per omnes iuris et iustitiae vias et remedia, invocato in omnibus et per omnia, ubi opus fuerit, saecularis brachii auxilio, consilio et favore, compellantur, in plenaria, etc. 42.  Diffinitiones novissimo generali Capitulo anno 1578, die vero 28 mensis aprilis factas, praesens generale Capitulum ratificat, approbat et confirmat, in plenaria, *etc.* 43.  Cum totus Ordo noster Cisterciensis universaque membra tam in communi quam in particulari iuste domino abbati et conventui Cisterciensi teneatur et sit obligatus in summa 23000 florenorum de antiquo debito, sicuti constat per litteras patentes desuper die 13 mensis aprilis anno Domini 1390 confectas, dictas litteras praesens generale Capitulum ratificat et approbat in plenaria, *etc.* COMMISSIONES 44.  Cum generali Capitulo summo suo dolore relatum fuerit, multa monasteria in partibus Belgicis vastata et diruta esse praecedentibus bellorum tumultibus, ex quo tam abbates quam religiosi, abbatissae et moniales maximis urgentur necessitatibus, neque his succurri posse vident, nisi per alienationem aliquorum bonorum mobilium vel immobilium, quod fieri tuto minime posset, nisi huius generalis Capituli auctoritas interveniret, proindeque humiliter requisierint dicto Capitulo generali, ut super his de opportuno illis provideretur remedio, ut ipsi abbates et religiosi, abbatissae et moniales possint Deo sedulius inservire, illisque tollatur devagandi occasio, praesens generale Capitulum eidem incommodo succurrere cupiens, et ut dicti abbates et religiosi, abbatissae et moniales commodius Deo inservire possint, regulariaque statuta observare, committit abbati de Camberone, ut de praefatorum monasteriorum necessitatibus diligenter informet et inquirat, quibus cognitis ipsis concedendo vendendi, alienandi ad censum, dandi seu impignorandi quaedam dictorum monasteriorum bona immobilia, et contractus super praedictis venditionibus, alienationibus aut impignorationibus factos aut faciendos auctoritate dicti Capituli generalis confirmando, approbando et ratificando. Et ut ad id facilius et commodius dictus de Camberone vacare et intendere possit, dictum generale Capitulum confirmat et approbat vicariatum antea per Rmum abbatem Cisterciensem eidem abbati de Camberone concessum, in plenaria, *etc.* 45.  Communis nostrae unitatis simplicitas tantis nunc est exposita periculis et assuetis destituta auxiliis et subsidiis, ut nisi provido cautum fuerit remedio, ad interitum res nostrae publicae privataeque inclinare videantur. Quo circa praesens generale Capitulum fratrem Thomam Buss, religiosum professum praefati monasterii nostri de Cistercio, de cuius zelo, experientia ac morum probitate confidit, promotorem et sindicum Ordinis Cisterciensis nominat, creat, instituit et ordinat in partibus Flandriae, Brabantiae, Frisiae, Namurci, Leodii, Arthesii, Gueldriae, Hollandiae, provinciisque adiacentibus, illique dat auctoritatem, potestatem omnes et singulas causas in universis litibus … *etc. ut in forma consueta*. 46.  Propositum fuit Capitulo generali, multa praeter Ordinis instituta et contra officium pastorale commissa fuisse hucusque per abbatem monasterii S. Bernardi prope Scaldim, qui pro intruso ab omnibus habetur, praesens generale Capitulum cupiens superbis provideri, committit abbati de Camberone ad informandum de omnibus et singulis, quae sibi adversus dictum intrusum proponentur, factaque diligenti omnium inquisitione, procedat contra dictum intrusum usque ad sententiam diffinitivam inclusive, in plenaria, *etc.* 47.  Committitur abbatibus de Morimundo et de Fristorf ad informandum de omnibus et singulis quae sibi adversus abbatem et religiosos Vallis Sanctae Mariae de Stultzbrun proponentur, et procedant ad reformationem dicti monasterii tam in capite quam in membris, secundum statuta, regulas et constitutiones Ordinis nostri, in plenaria, *etc.* 48.  Abbati de Theoloco et priori de Bullione praesens generale Capitulum committit, quatinus super alienatione facta per quondam Rdum D. Guillelmum de Roupet, Sanctae Sedis Apostolicae protonotarium, abbatem commendatarium abbatiae de Balerna et religiosos eiusdem, defuncto Hugoni de Canoz dum viveret scutifero, cuius domicella Philiberta de Albamey eius vidua haeres extitit, cuiusdam stagni vulgariter dicti l’Etang des Mortes, mediante censu annuo quatuor francorum annuatim die divi Martini hiemalis receptori dictae abbatiae solvendo, sub poena trium solidorum stephaniensium, et de commodo vel incommodo ex eadem resultante se diligenter informent, et dicta informatione facta in manibus Rmi D. abbatis Cisterciensis remittant approbaturi vel improbaturi dictam alienationem, prout illi expedire de iure videbitur. SUPPLICATIONES 49.  Supplicationi abbatissae et religiosarum monialium abbatiae divae Mariae du Trésor vulgariter nuncupatae, in Rothomagensi dioecesi, petentium sibi licere in die festivo sanctorum Iacobi et Christofori post decantationem maioris missae, aliam missam celebrari facere in favorem viatorum ibidem affluentium, ratione indulgentiarum a Pontificibus dictae ecclesiae ea die concessarum, citra tamen divini officii in eadem ecclesia celebrari soliti praeiudicium. Praefatum generale Capitulum eamdem petitam licentiam supplicantibus praedictis concessit et permisit, in plenaria, etc. 50.  Supplicationi abbatissae de Fontaine Gérard vulgariter nuncupatae, in Rothomagensi dioecesi, qua petit sibi licere quinquaginta libras turon. ex suis propriis non autem dictae abbatiae bonis, in redditum annuum dare, et ex eodem redditu tam confessori monialium, quam etiam dictis moniliabus [monialibus] in eadem abbatia commorantibus, persolveretur pensio annua eorum et non abbatissae pro tempore existentis, ea tantum conditione ut singulis annis missam solemnem pro defunctis cum suffragiis solitis devote dicere et decantare teneantur. Praesens generale Capitulum dictam licentiam concessit et permisit, eamque approbavit et ratificavit, in plenaria, *etc.* 51.  Super propositione facta per abbatem de Gratia Dei dicentem quod licet in praesenti generali Capitulo cum de confirmatione contractus transactionis initi inter abbatem de Bellavalle et dominum Ioannem Dandelot equitem, dominum de Mionillans, de quadam grangia vulgariter la Grange de Morchamps dicta, cum vicinis terris, pratis et aliis bonis adiacentibus ageretur, dictus abbas de Gratia Dei petiisset expresse talis contractus transactionis confirmationem a dicto Capitulo concedendam non esse, cum dicta grangia et bona adiacentia ex eadem abbatia de Gratia Dei provenirent, dataque fuissent olim in emphiteosim abbati et conventui de Bellavalle per abbatem et conventum de Gratia Dei. Non obstantibus tamen praedictis, Capitulum generale approbavit dictum contractum transactionis, salvis tamen et reservatis iuribus, praetensionibus et actionibus dicto abbati et monasterio de Gratia Dei competentibus et pertinentibus, et sine eorum praeiudicio. Cumque idem abbas pro bono suae abbatiae eamdem grangiam iuris mediis repetere et recuperare praetenderet, nihilominus tamen de dicta petitione seu contradictione nihil penitus in libro diffinitionum scriptum reperiebatur, quod tamen dictus abbas de Gratia Dei detegere non potuit, cum in praecedenti Capitulo dictus abbas de Bellavalle fuisset deputatus unus ex abbatibus notariis, qui dictarum diffinitionum librum penes se retinuisset, nec Rmo abbati Cisterciensi remisisset nisi a duobus mensibus a die praesentis Capituli generalis computandis, quo factum erat ut dictus abbas de Gratia Dei exemplar dictae diffinitionis habere non potuerat. Quapropter ne ob temporis lapsum dicta abbatia de Gratia Dei damnum pateretur, sed ut facti veritas elucesceret, humiliter petebat per dictum Capitulum ordinari abbati de Clarofonte ad praesens abbati connotario per idem Capitulum deputato, eidem confirmationis diffinitioni contradictionem et petitionem praedictas addi et adiungi, ac tam de dictae confirmationis diffinitione quam contradictione praedicta sibi dicto abbati de Gratia Dei extractum decerni ubi, quando et quoties opus fuerit valiturum. Quod quidem Capitulum generale debite per plures coabbates tam in praecedenti quam in praesenti Capitulo congregatos talis contradictionis memores certius factum censens requisitionem huiusmodi fore iustam praecipit et ordinavit eidem abbati de Clarofonte, praesentis Capituli connotario, actum dictae contradictionis et aliorum praementionatorum super libro diffinitionum et in margine diffinitionis huiusmodi adiungere extractum seu exemplar per dictum abbatem de Gratia Dei petitum ipsi tradere ubi, quando et quoties opus fuerit valiturum, idque in plenaria Ordinis potestate. 52.  Sequitur tenor confirmationis dicti contractus. Nos, frater Nicolaus Boucherat, … *etc.* et est talis : Contractum transactionis initum inter Ludovicum Dutertre abbatem abbatiae et monasterii Bellaevallis ex una, et nobilem dominum Ioannem Baptistam Dandelot equitem, dominum de Myonillans, etc., ex altera, praesens generale Capitulum confirmat et approbat. 53.  Sequitur tenor eorum quae ordinata fuerunt mihi abbati de Clarofonte, connotario Capituli generalis celebrati Cistercii die ultima aprilis anni a Nativitate Domini 1584, adiici debere in marginam [marginem] praesentis diffinitionis. Qua quidem confirmatione petita, Stephanus abbas monasterii B. M. de Gratia Dei sese eidem confirmationi opposuit dicens, grangiam de qua agebatur fuisse in emphiteosim datam abbati et conventui de Bellavalle per abbatem et religiosos monasterii de Gratia Dei pro pensione undecim librarum stephaniensium singulis annis solvendarum ; et ideo dictum contractum non esse confirmandum tamquam suae abbatiae damnosum ; quibus non obstantibus, idem generale Capitulum approbavit dictum contractum transactionis, salvis tamen et reservatis actionibus, iuribus et praetensionibus dicto abbati et monasterio de Gratia Dei competentibus et pertinentibus sine eorum praeiudicio. 54.  Viso supplici libello pro parte fratris Ioannis Bel, religiosi monasterii divae Mariae Loci d’Acey, cui praesentes annectuntur, auctoritatem vel facultatem agendi bona sibi quoquomodo spectantia repetendi, ac propterea procuratores constituendi, necnon de dictis bonis in favorem parentum suorum quandocumque voluerit disponendi, cum approbatione eorum quae iam ex ratione facta sunt, praesens generale Capitulum concedit, ratificat et consentit in plenaria, *etc.* 55.  Super requisitione facta pro parte fratris Iohannis Lambert, presbyteri prioris abbatiae de Rosières, eiusdem Ordinis, petentis diffinitionem ipsi in praecedenti generali Capitulo concessam pro revocatione, cassatione et annullatione cuiusdam donationis per eum quondam Iohanni Senostey eius nepotis factae in omnibus et per omnia innovari, confirmari et approbari, seu si necesse foret denuo concedi. Visa dicta diffinitione et supplicatione adiuncta, quibus praesentes annectuntur, praesens generale Capitulum eamdem innovat, confirmat et approbat, in quantum opus sit de novo concedit, in plenaria, *etc.* 56.  Pro contractu habito et inito inter defunctum Rdum D. Humbertum de Canoz, abbatem monasterii de Bullione, et D. Petrum Gallet dictae abbatiae coadiutorem, Petrum et Iacobum Piconteaul de Salinis, die tertia mensis septembris anni a Nativitate Domini 1579. Et audito domino Iacobo de Montrichard, nunc abbate dicti monasterii de Bullione, praesens generale Capitulum decrevit et statuit dictum de Montrichard et bona dictae abbatiae nullo modo teneri aut obligari ex dicto contractu, quem si apparuerit et constiterit religiosos dicti monasterii de Bullione non libere et sponte dicto contractui consensisse, pecuniasque in eo contentas in commodum vel utilitatem ecclesiae conversas non esse, irritum fore voluit. Et quatinus pro ipsius contractus cassati et annullati dictae cassationis habenda declaratione ulterius litigandum foret, eosdem religiosos a iuramentis per eos in laudatione dicti contractus praestitis absolvit, ac eis plenam concedit litigandi facultatem, non obstantibus quibuscumque consensu et approbatione, idque in plenaria, *etc.* 57.  Visa supplicatione honorabilis viri Stephani Nicolai procuratoris Lingonensis, qua narravit se quibusdam anni diebus missas in monasterio Albaeripae nostri Ordinis per eiusdem monasterii coenobitas celebrandas decrevisse ; sed ut iidem religiosi possint in annos posteros satisfacere piae supplicantis intentioni, a nostra auctoritate humiliter exigere, ut eleemosinae eisdem religiosis divini illius officii quotannis celebrandi gratia seu in pecunia aut aliis in redditibus contulerit, eorum conventui separatim assignatur, quo eisdem in futuros annos gaudere possint. Cuius piis votis annuentes, et pari ceterorum diffinitioni diffinimus et statuimus, ut tum dictus Nicolaus tum alii seu religiosi et saeculares possint cum dicti conventus religiosis de divinis officiis in eodem monasterio celebrandis contrahere, et dicti religiosi eleemosinas in mobilibus et immobilibus sibi laborum gratia concessas et assignatas percipere possint, nec abbatis eiusdem loci, aut in publicos monasterii proventus referre, nec praetextu eiusdem redditus quidquam de annona ceterisque necessariis minuere poterunt, sed in superiorum considerationem eidem conventui rata perpetuo sint, in plenaria, *etc.* 58.  Praesenti generali Capitulo abbas de Marciliaco proposuit praecedentibus civilium bellorum tumultibus ab haereticorum militibus omnia pene vastata fuisse atque diruta in suo monasterio, et in his maxime loca regularia, quae restaurari posse non videbat propter exiguos dicti monasterii redditus, nisi ex indulgentia dicti Capituli generalis sibi permitteretur nonnulla de bonis sui monasterii ad censum dare vel alienare. Cumque in his esset quidam boscus vulgariter dictus Le Tailly dicto monasterio pene inutilis, humiliter petebat sibi licere dictum boscum fratri Stephano Joubart, dicti monasterii religioso professo, concedere ea conditione ut claustrum dirutum de novo aedificaret, censumque centum solidorum singulis annis dicto monasterio solveret. Cui petitioni tamquam iustae et dicto monasterio perutili annuens Capitulum generale permittit dicto abbati dare et concedere usum dicti bosci dicto fratri Stephano, conditionibus praedictis, idque ad vitam tantum dicti fratris Stephani, in plenaria, *etc.* SENTENTIAE 59.  Visa et attentius pensata sententia abbatum de Morimundo et Belloprato, de S. Benedicto, de Altasilva, de Villario et de Pontefrigido, dicti Cisterciensis Ordinis, lata et per eos prolata Nancey, die 8a mensis aprilis anni a Nativitate Domini 1576, in causa mota et vertente coram ipsis ad instantiam illustris principis de Vaudemont, locum tenentis altissimi et potentissimi ducis et principis Lotharingiae, et per quam ratione diversorum delictorum in eadem sententia memoratorum commissorum per fratrem Desiderium Coloni abbatem de Fristorf, ipsum declaraverunt inhabilem ad honores et beneficia per eum obtenta et obtinenda, eumdemque privaverunt dignitate abbatiali dictae abbatiae de Fristorf qua insignitus erat, approbando ea omnia, quae super huiusmodi negotio sententia provisionali ordinata fuerunt ad eodem domino abbate de Morimundo, praesens generale Capitulum eamdem sententiam ratificat, confirmat et approbat in omnibus et per omnia, in plenaria, *etc.* 60.  Visis informationibus per abbatem S. Martini Parmensis et earum relatione per eumdem abbatem generali Capitulo facta contra fratrem Paulum Jason, priorem Casae novae, audito fratre Balthazare substituto vicario in partibus Pedemontis, qui dictum priorem citavit ad Capitulum generale, nec comparuit, Capitulum generale eumdem officio prioris privat et deponit, et nihilominus committit priori de Stafarda ut eum denuo citet, ut compareat in monasterio Cisterciensi intra duos menses a die citationis computandos coram domino Rmo Cisterciensi et abbate de Firmitate. 61.  Visis informationibus et aliis munimentis causae suscitatae contra fratrem Hieronimum Marillet, religiosum monasterii Altaecumbae in Sabaudia, Genevensis dioecesis, praesens generale Capitulum condemnat eumdem ratione delictorum per eum commissorum ad carceres per tres menses in dicto Cisterciensi monasterio immoraturum, et per spatium dictorum trium mensium diebus mercurii et veneris in pane et aqua ieiunabit, accepta disciplina regulari in ingressu et egressu carceris, relicta tamen Rmi abbatis Cistercii auctoritate remittendi de dicta poenitentia quod illi videbitur, in plenaria, *etc.* REHABILITATIONES 62.  Ad instantiam promotoris Ordinis causarum, praesens generale Capitulum rehabilitat et absolvit ab irregularitate fratres Iacobum Sauvage et Balthazarem a Recio, religiosos de Crista ab homicidio in eorum praesentia commisso a quodam religioso fugitivo, ea tamen conditione ut sese offerant abbati de Morimundo, ut illis poenitentiam condignam iniungat, et puniantur ut aequum videbitur, in plenaria, *etc.* 63.  Visa supplicatione fratris Nicolai Lapin, presbyteri religiosi de Morimundo, qua petiit absolvi a delictis et peccatis contra regulam Ordinis per eum commissis, necnon abbatiam seu monasterium ipsius Ordinis, in quo Deo deserviens, alimenta et alia victui ipsius necessaria sibi congrue ministrentur, assignari. Praesens generale Capitulum misericorditer eius supplicationi annuens eumdem humiliter petentem absolvit, eique domum abbatiae de Altasilva de ipsius domini abbatis in dicto generali Capitulo praesentis consensu assignavit, a qua egredi eidem fratri Nicolao prohibuit sine ipsius Rmi D. abbatis Cisterciensis aut Rdi D. a Morimundo expressa licentia, idque sub poena excommunicationis et irregularitatis, necnon privationis status et habitus Ordinis praedicti, quam praesens generale Capitulum in dictum eventum ex nunc prout ex tunc declaravit in plenaria, *etc.* CONFIRMATIONES 64.  Visis litteris creationis et institutionis in coadiutorem abbatis Montis S. M. cuius ad praesens Rdus D. Guillelmus de Vaultravers abbas extitit, in favorem venerabilis domini Simonis Froissard, clerici rectoris et administratoris domus de Foeta … dioecesis, iuris utriusque doctoris, facientibus per Rdum D. Guillelmum Demandres, abbatem de Theoloco vicarium generalem Rmi D. Abbatis Cisterciensis, eidem concessis, quibus ipsum dominum Froissard dicti domini abbatis Montis S. M. coadiutorem etiam cum futura successione creavit et instituit, praesens generale Capitulum creationem et institutionem huiusmodi, quibus praesentes annectuntur, approbat et confirmat in plenaria Ordinis potestate, ea tamen conditione, ut antequam dictus Froissard se huiusmodi coadiutoris officio immisceat, habitum regularem per ipsius Ordinis religiosos gestari solitum suscipere teneatur. 65.  Visis litteris nominationis regiae Maiestatis catholicae regis Hispaniarum, comitis Burgundiae, etc., in favorem domini Petri de Albame facientibus, quibus praefata regia Maiestas ad requisitionem Rdi D. Ludovici Dutertre episcopi Nicopolitani et abbatis de Bellavalle, ei dictum de Albame in coadiutorem per religiosos eiusdem abbatiae de Bellavalle eligi et deputari etiam cum futura successione, consensu et acceptatione ipsius abbatiae religiosorum, litteris creationis et institutionis Rdi D. Guillelmi Demandres abbatis abbatiae seu monasterii de Theoloco, vicarii generalis Rmi D. abbatis Cisterciensis, necnon concessione et permissione supremae Parlamenti Dolani curiae, quibus praesentes annectuntur, praesens generale Capitulum creationem, institutionem et alia omnia dependentia confirmat, ratificat et approbat in plenaria, *etc. ut supra n°* 64. 66.  Viso instrumento adeptionis possessionis coadiutoriae abbatiae seu monasterii B. M. V. de Alta silva, in favorem domini Nicolai Perrini, praepositi prioratus saecularis S. Laurentii de Hessen, Metensis dioecesis, faciente cum spe futurae successionis in eventum cessus vel decessus, aut alterius amissionis domini Iohannis Perrini ad praesens eiusdem abbatiae abbatis, cui praesentes annectuntur, Capitulum approbat, *etc.* 67.  Visis litteris donationis et fundationis factae per dictum Rmum D. Cisterciensem 25 mensis martii anni praedicti de molendino sito in terra et dominio de Tillyaco cum suis pertinentiis vulgo vocato le Moulin Chevalier, priori et conventui dicti monasterii Cistercii pro fundatione anniversarii perpetui in ecclesia eiusdem monasterii singulis annis celebrandi die 7 mensis decembris, ut latius in dictis litteris donationis et fundationis continetur. Visa etiam remissione per dictum Rmum facta eidem priori et conventui de decem libris turon. annui census, quibus dictum molendinum oneratum erat erga dictum monasterium Cisterciense, praesens generale Capitulum dictas litteras donationis ac etiam fundationem in eisdem contentam, simulque praedictam remissionem decem librarum turon., sicut praefertur, a praenominato Rmo D. Cisterciensi factas, homologat, ratificat et approbat, statuens, decernens et ordinans, quod dictae litterae donationis, fundationis et remissionis plenum suum sortiantur effectum, in plenaria, *etc.* Datum, *etc.* 68.  Societatem, quam vulgo confrariam vocant, per Rdum D. abbatem, religiosos et conventum de Morimundo in dicta abbatia erectam et institutam, ad decus et honorem Dei et illibatae Virginis Mariae, necnon undecim millium virginum, sub modis et conditionibus in articulis, quibus praesentes annectuntur, declaratis, praesens generale Capitulum confirmat, ratificat et approbat, in plenaria, *etc.* 69.  Voluntatem, ordinationem et statuta domini Guillelmi Poincaul abbatis de Villa nova, circa regimen et administrationem religiosorum eiusdem abbatiae, tam praesenti quam futuro tempore, in sua abbatia observandum, cui praesentes annectuntur, praesens generale Capitulum ratificat, approbat et confirmat, suumque plenum et integrum sortiri debere effectum decernit atque perpetuae et inviolabilis firmitatis robur adiicit, in plenaria, *etc.* 70.  Fundationem, donationem, ordinationes, dispositiones, legatum et translationem factas per dominum Guillemum [Guillelmum] Poincaul, abbatem de Villa nova, priori, religiosis et conventui eiusdem abbatiae, tam in praesenti quam in futuro tempore perpetuo observandas, prout in contractu desuper facto, cui praesentes annectuntur, latius constare potest, praesens generale Capitulum ratificat, *etc. ut supra*. 71.  Visis litteris vicariatus per Rmum abbatem Cisterciensem concessis fratri Augustino Guillemotte, priori monasterii de Bolbona, sub data die sexta mensis februarii anni 1579, praesens generale Capitulum confirmat, ratificat, *etc.* CONFIRMATIONES CONTRACTUUM 72.  Visis et bene examinatis litteris contractus facti et transacti inter Rmum D. N. Cisterciensem ex una, et Franciscum Brugnot, maiorem de Villebichot, ex altera partibus, super certa quadam portione terrae vacuae continente circiter duo iornalia sita apud dictum pagum de Villebichot, per dictum Rmum D. et conventum eiusdem ad censum emphiteoticum quinque solidorum turon. in Nativitate S. Iohannis Baptistae persolvendorum, sub poena seu emenda septem solidorum turon., easdem litteras contractus tamquam bene et decenter factas eidem monasterio utiles et omnino profuturas ratificavimus, approbavimus et confirmavimus, in plenaria, *etc.* 73.  Contractum initum, factum et transactionis consensum inter Rmum D. N. Cisterciensem eiusque conventum ex una, et Claudium Linet, procuratorem in curia Parlamenti Divionensis, ex altera partibus, secundum causas et circumstantias in dicto contractu contentas et expressius declaratas, praesens generale Capitulum approbat, *etc.* 74.  Contractum inter Rdum D. abbatem, religiosos et conventum monasterii de Firmitate, in Cabilonensi dioecesi, ex una, et nobilem dominam Catharinam de Montservier, viduam defuncti domini Iacobi Beugre, dum viveret domini de Darcictio, ex altera partibus, ratione venditionis quorumdam nemorum, viso dicto contractu, informationibus desuper factis, et confirmatione Rmi abbatis Cisterciensis, praesens generale Capitulum approbat, *etc.* 75.  Contractum permutationis factae per Rdum D. abbatem, religiosos et conventum B. M. de Firmitate, in Cabilonensi dioecesi, cuiusdam domus sitae in angulo magni vici Cabilonensis et stabuli siti vulgo en la rue de la Poullardrie, eiusdem civitatis, ex una, et honorabilem virum Guidonem Regoux mercatorem in civitate Cabilonensi commorantem, et Margaretam Girod eius uxorem, erga quindecim iugera terrae, tria iugera pratorum, et redditum annuum sexdecim coronatorum auri solis, et duarum tertiarum partium unius coronati, ex altera partibus ; viso dicto contractu, necnon confirmatione Rmi abbatis Cisterciensis, quibus praesentes annectuntur, Capitulum confirmat *etc.* 76.  Contractum venditionis in censum et redditum perpetuum per Rdum D. abbatem, religiosos et conventum monasterii de Firmitate, in Cabilonensi dioecesi, nobili Petro Burignol militi, centum iugerum terrae vulgariter de cent arpens de terre, nommez Bois de la Cheronnière et un quartier y joignant dit Le Bouchet ; viso dicto contractu, commissione ad inquirendum eadem inquisitione, confirmatione Rmi abbatis Cisterciensis subsecuta, quibus praesentes annectuntur, Capitulum approbat, *etc.* 77.  Viso contractu his praesentibus annexo inter abbatem et conventum monasterii Claraevallis, eiusdem Ordinis, in Lingonensi dioecesi, ex una, et Leonardam de Chenenoys, viduam Petri Oudert Parisiis commorantem, ex altera partibus, pro alienatione et venditione cuiusdam domus sitae in vico dicto de la Huchette Parisiis, quae vulgo vocatur domus Angeli, pertinentis ad dictum monasterium de Claravalle, et venditae praedictae viduae Leonardae de Chenenoys cum conditionibus expresse contentis et memoratis in dicto contractu, praesens generale Capitulum committit abbatem de Loco Dei et fratrem Ysembertum Letellier, doct. theol., ad informandum super commodo vel incommodo praedicti contractus, et informatione diligentique inquisitione facta, Capitulum generale vel Rmus D. Cisterciensis procedet ad confirmationem vel infirmationem eiusdem contractus, in plenaria, etc. 78.  Super propositione facta pro parte Gabrielis de Saint-Belin, abbatis Morimundi, et alti ac potentis domini Girardi de Livrond, domini de Bourbonne, ut ratione permutationis dominii vulgo nuncupati dela Prie de Romain, ac bonis eidem domino de Bourbonne pertinentibus, in favorem ipsius abbatiae Morimundo cessi et permutati, necnon medietatis portionis decimarum dicti loci de Bourbonne, ex simplici permutationis causa per dictos abbatem et religiosos de Morimundo eidem domino de Bourbonne datarum, concessarum et relictarum, postquam dictum generale Capitulum domino abbati de Theoloco munimenta omnia eidem permutationi et alienationi servientia diligenter videnda, et eidem generali Capitulo referenda tradidit, eodem domino abbati de Theoloco ad plenum audito, et visis pluribus et diversis documentis de vero annuo valore utrorumque permutatorum bonorum et rerum aperte testificantibus, necnon informationibus solemnibus desuper habitis consensibus potentissimi et christianissimi regis Franciae, necnon celeberrimi ducis Lotharingiae pro extinctione fundi dicti dominii de Romain, aliisque scripturis et munimentis, quibus praesentes annectuntur, praesens generale Capitulum eamdem alienationem seu permutationem ratificat, approbat, *etc. ut supra*. 79.  Visis litteris cambii facti inter abbatem et religiosos monasterii de Vallibus Cernaii, dioecesis Parisiensis, cum nobili et potentissimo domino Nicolao de Neufville, domino de Villa regis, equite et consiliario regis, et eiusdem primo secretario, quibus dicto Capitulo constitit, dictos praedictos abbatem et religiosos cambiisse seu permutasse villam vel grangiam aut firmas, ut vocant, de la Barville, sitam prope oppidum vulgo nominatum Corbeil in vicecomitatu Parisiensi, a praefato monasterio de Vallibus Cernaii dependente, contra terram et dominium de Venant prope oppidum vulgo nominatum Dordam in baillivatu Stemparum, gallice Estampes, ad dictum dominum de Villa regis pertinentem vel pertinens, dimensurationem dictae firmae seu grangiae de la Barville, et dicti dominii de Venant commissione decreta et data per Rmum abbatem Cisterciensem fratribus Ioanni Huon, provisori collegii S. Bernardi Parisiis, et Ysemberto Letellier, religioso presbytero monasterii de Voto, Rothomagensis dioecesis, s. th. pr., processu verbali et informatione super commodo vel incommodo dicti cambii factis a praefatis Huon et Letellier in vim dictae commissionis. Qua quidem informatione praefato generali Capitulo constitit, dictas litteras cambii factas fuisse in evidentem utilitatem praefati monasterii de Vallibus Cernaii, dictum Capitulum generale ipsas litteras seu ipsum cambium aut permutationem, sic, ut praefertur, factum seu factam, homologat, ratificat et approbat, statuens, decernens et ordinans quod dictae litterae cambii seu permutationis suum plenum sortiantur effectum, in plenaria, etc. Datum, etc. 80.  Contractus inter Germanum Vere urbis de Saint-Germain Laval en Foretz ex una, et abbatem et religiosos abbatiae de Benedictione Dei in Lugdunensi dioecesi, ratione alienationis cuiusdam terrae vacuae sterilis et virgultis plenae. Visis dictis contractibus, commissionibus, informationibus et aliis documentis super dicta alienatione factis, quibus praesentes annectuntur, praesens generale Capitulum dictam alienationem sub conditionibus in ea appositis, confirmat, ratificat et homologat, in plenaria, etc. 81.  Contractum initum inter quondam Rdum Guillelmum de Roupet, Sanctae Sedis Apostolicae protonotarium, abbatem commendatarium abbatiae de Balerna, in Bisuntina dioecesi, a religiosis dictae abbatiae postea approbatum, Simoni Coulon loci de la Chaux notario, quarumdam decimarum in terris grangiae de la Marche nuncupatae, mediante certo censu annuo. Viso dicto contractu, informationibus desuper factis, quibus praesentes annectuntur, praesens generale Capitulum approbat, etc. 82.  Contractum venditionis factae per abbatem, religiosos et conventum abbatiae Dalva [*Dei vallis ?*] in Leodiensi dioecesi, nobili Natali Taboulet, dominii, censuum, reddituum, iuriumque et dependentiarum de Graw. Viso dicto contractu, necnon attestatione status temporalis dictae abbatiae per abbatem de Cambron in fine dicti contractus descripta, praesens generale Capitulum approbat, *etc.* COMMISSIONES VISITATIONUM 83.  Rmus D. N. Cisterciensis, consentiente Capitulo generali, visitationem comitatus Burgundiae sibi reservavit, eidemque monasteriorum dictae provinciae visitationem et reformationem reverenter committit. 84.  Abbati de Firmitate visitationem Sabaudiae, Pedemontis, Marquisatus Saluciarum et Montis ferrati, necnon status Genuensis, praesens generale Capitulum committit. 85.  Abbati de Claravalle, dioecesis Rhemensis, Laudunensis et Noviomensis visitandas commisit. 86.  Abbati de Morimundo, Linguam occitanam, Aquitaniam et Lotharingiam. 87.  Abbati de Lucella commissa est per dictum generale Capitulum visitatio provinciarum sequentium ; Ferretae, Alsatiae, Sueviae, provinciae Helvetiorum, Bavariae, Franconiae et dioecesis Augustanensis et Bambergensis, necnon et comitatus Tirolis. 88.  Abbati de Aula regia in dioecesi Pragensi, Bohemia, Moravia et Silesia. 89.  Abbatibus Alderspacensi et de Cella Dei, Austria. 90.  Abbati Valcellensi, monasteria utriusque sexus in Italia. 91.  Abbati de Loco Dei, Normannia et Cenomania. 92.  Abbati de Villa nova, Britannia. 93.  Abbati de Leoncello, Delphinatus, provincia Provinciae et comitatus Avenionensis. 94.  Praesens generale Capitulum renovavit commissionem pro recipiendis contributionibus abbati de Claravalle dari solitam. * * * 95.  In favorem abbatis de Populeto praesens generale Capitulum misericorditer agens, fratrem Alphonsum Sals, religiosum monasterii Sanctae Fidis in Hispania, natalium defectum patientem dispensat, ut non obstante defectu praedicto sit habilis ad quascumque Ordinis dignitates, in plenaria, etc. * * * 96.  Sic signatum in fine : Ponsot abbas Clarifontis generalis Capituli notarius. Et Gerard abbas de Gratia Dei Capituli generalis notarius. Et ego, Thomas Buss, promotor ac procurator Ordinis, quia has diffinitiones collationatas cum suis originalibus concordantes inveni, Rdo domino abbati de Laude transmisi hac 3 iunii 1584. Quod attestor signo meo manuali et contrasigillo inferius affixo et scripto. Buss. *l.s.* Procurator Ordinis in Belgio. 