Dominus ac Redemptor noster, cupiens humanum genus a laqueis diaboli, a quo per culpe sue meritum homines captivi tenebantur, misericorditer liberari, cum eos propriis viribus sciret minime posse salvari, contra peccatorum nostrorum mortifera contagia preceptorum suorum obponere dignatus est salutifera medicamina, inter quæ duo in sacris eloquiis clarescunt eximia, quæ principaliter ad obtinenda regna cælorum Dominus ammonet dicens: «Facite vobis amicos de Mamona iniquitatis, qui vos recipiant in æterna tabernacula», et «Facite helemosinam, et ecce omnia munda sunt vobis»..... Que Domini mandata nos fratres sive propinqui, scilicet: Guigo et Hysardus, et Ainardus,..... et Wilelma, et filius suus Wilelmus, et Avierna, et Borno, et filii sui Borno et Rostagnus,..... et Petrus, et Umbertus, et Bernardus et Petrus Brunus,..... explere cupientes, donamus omnipotenti Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo, ad locum Cluniacum, ubi domnus Huguo abbas magis videtur prodesse quam preesse, videlicet ecclesiam Sancti Petri et Sancti Marcelli, quæ sunt sitæ in loco qui vocatur Alavardus; ad hoc ut ibi monasterium fundetur, cum primitiis et partem tertiam decimarum, seu oblationibus et helemosinis...... Facimus autem hoc donum pro salute animarum nostrarum et omnium propinquorum nostrorum vivorum sive defunctorum, quatinus meritis sanctorum apostolorum et monachorum Cluniensium orationibus, ita in hoc seculo Deo placere possimus, ut in futuro gaudia æterna habere mereamur. Amen..... Hæc carta facta est anno ab incarnatione millesimo LXXXº IIº. Si quis autem malo spiritu excitatus, sive propinquorum nostrorum, seu extraneorum, in hoc dono et helemosina a nobis facta aliquid (quod absit!) inquietare aut calumpniare presumpserit, nullatenus adipisci valeat quod male quesierit, et si forte aliquod dampnum ingesserit, predicti apostoli claudant ei januas Paradisi, nisi ad emendationem congruam venerit aut digne veniam petere studuerit, alias vero sit anathema maranatha.