G., Dei gracia Senonensis archiepiscopus, omnibus ad quos litteræ istæ pervenerint, in Domino salutem. Universitati vestre notum esse volumus quod Normannus de Villabuglen et duo generi sui, Bartholomeus de Braetolis, et Milo Crocus, milites, ante nos venientes, recognoverunt quod, ad preces dilecti filii nostri Stephani, abbatis Sancti-Remigii, quandam consuetudinem quam habebant in hominibus suis de Villanova et Capella, et de Viconovo, que consuetudo commendisia vocatur, ecclesie Beati-Remigii dederant, et in perpetuum possidendam concesserant. Dixerunt etiam quod hoc donum super altare predicte ecclesie in elemosinam obtulerant, et super sancta juraverant quod firmiter tenerent et defensionem et guarentiam, si necessitas ingrueret, portarent. Hoc itaque predicti milites ante nos laudaverunt et cum eis quidam filius supradicti Normanni et due filie sue, predictorum militum uxores, et duo filii jam dicti Bartholomei, Guido et Guerricus. Normannus quoque feodum illud ad dictam ecclesiam pertinere recognovit, et in manu nostra dimisit. Nos vero, per manum abbatis, eidem ecclesie illud assignavimus, et tenendum in perpetuum concessimus. Data per manum Petri, notarii, anno incarnati Verbi Mº Cº LXXXº.