Magdalenæ Mariæ meritis magna dies micat  celebris. Laudet in hac Mariæ Dominum angelicus chorus ac hominum. Carcere libera corporeo, splendido lumine sydereo Deserit exilij tenebras, atq. domos adit æthereas. Christus eam sibi consociat,  Genitoris in arce locat. Spem miseris tribuens veniæ dum miserans dat eam Mariæ. Namque pedes Domini lachrymis lauerat hæc lachrymando nimis: His sua crimina cuncta lauans, vanaque gaudia flendo pians, Tergere crinibus hos meruit, nec minus vngere digna fuit. Oscula dat Domini pedibus, atque sibi veniam Dominus. Ergo Maria precare Deum nostra precata ferens ad eum, Pondere quo scelerum grauidos exonerans leuet ad superos, Annuat  precibus populi, obsequij memor ipse tui: Gaudia cum superis tribuens, dansque bonum sine fine manens. Gloria pie Christe tibi spirituique Deoque Patri, Qui super astra leuans Mariā, cæligenis facis hanc sociam.