Notum sit omnibus futuris et presentibus, quod Gaufredus, filius Constantini de Thaisiaco, quando in Cluniacensi monasterio fecit se monachum, donavit Deo et beate Marie, ac sanctis apostolis Petro et Paulo et fratribus Cluniacensibus omnia que predicto patri suo et avo, videlicet [Constantino et] Stephano rustico, jure hereditario fuerant, terras scilicet cultas et incultas, agros, prata, nemora ubicumque essent, sicuti pretaxati duo viri Constantinus predictus et Stephanus rusticus, melius libere habuerant et in pace possederant. Hanc itaque donationem Gaufridus, miles de Taisiaco, prius calumniavit, ac postea, anno ab incarnatione Domini Mº Cº LXXXV, donavit, et confirmavit quicquid calumpnie juste vel injuste in ea facere posset, et in capitulo Cluniacensi et in ecclesia de Thaisiaco, cunctis videntibus parrochianis, ipse ac ... ejus frater super sacrosanctam pacem de cetero tenendam fide sua juraverunt, et de his que de allodio non erant garenthiam contra omnes homines facere debent, accepta propter hoc absolutione de malis illatis magnis et inestimabilibus qua Cluniacensi ecclesie fecerant, cum quinquagenta solidis monete Cluniacensis.