[Gregorius Episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio Hugoni Abbati Monasterii, beatorum Apostolorum Petri et Pauli constructi in loco qui dicitur Cluniacus. Supernæ miserationis respectu ad hoc universalis Ecclesiæ curam suscepimus, et Apostolici moderaminis sollicitudinem gerimus, ut justis precantium votis attentâ benignitate faveamus, et libramine æquitatis omnibus in necessitate positis quantùm Deo donante possumus subvenire debeamus. Præcipuè tamen de venerabilium locorum stabilitate pro debito honore summæ et Apostolicæ Sedis cui speciali jure adhærent. Quantùm ex divino adjutorio possibilitas datur, nobis pensandum et laborandum esse perpendimus. Proinde juxta petitionem tuam et filii nostri Willelmi Comitis Pictavorum, Monasterio quod ipse Comes in suburbio ejusdem civitatis, in honore beatorum Apostolorum Joannis Evangelistæ, Simonis et Judæ construxit. Nosque ut tibi ac tuis successoribus secundùm Dominum perpetuò regendum committeremus exoravit: hujusmodi privilegium præsenti authoritatis nostræ decreto indulgemus, concedimus atque firmamus. Statuentes nullum Regum et Imperatorum Antistitum vel Comitum, nullum quâcumque dignitate præditum, vel quemquam alium audere de his quæ à præfato Comite, vel à quibuslibet hominibus eidem venerabili loco de proprio jure jam donata sunt, vel in futurum Domino donante collata fuerunt sub cujuslibet causâ occasionisve specie minuere vel auferre, et sive suis usibus applicare, vel aliis quasi piis de causis pro suæ avaritiæ excusatione concedere. Sed cuncta quæ ibi oblata sunt vel offerri contigerit tam à te quam ab iis qui in tuo officio locoque successerint perenni tempore illibata et sine inquietudine aliquâ volumus possideri. Eorum quidem usibus, pro quorum sustentatione, gubernationeque concessa sunt, modis omnibus profutura. Item constituimus ut obeunte Abbate non alius ibi quâcumque obreptionis astutiâ ordinetur, nisi quem tu tuique successores secundùm timorem Dei elegeritis, et hoc quoque præsenti capitulo subjungimus, ut ipsum Monasterium et Abbates ejus vel Monachi ab omni sæcularis servitutis sint infestatione securi, omnique gravamine mundanæ oppressionis remoti, in sanctæ Religionis observatione seduli atque quieti. Nulli alii nisi Abbati Cluniensi aliquâ teneantur occasione subjecti. Consecrationis autem Abbatum et Ecclesiarum et ordinationis Monachorum sive Clericorum sæpe fato Cœnobio pertinentium, ab Episcopo in cujus Diœcesi sunt accipiant, ita tamen si Episcopus canonice ordinatus fuerit, et ordinationem gratis fecerit. Sin autem aliquid horum obstiterit, habeant licentiam authoritate Sedis Apostolicæ ad qualemcumque Catholicum Episcopum qui eis placuerit, causa consecrationis et ordinationis tam locorum quàm personarum licenter pergere. Hæc igitur omnia quæ hujus præcepti decretique nostri pagina continet, tam tibi quàm cunctis qui in eo quo es ordine locoque successerint, vel iis quorum interesse potuerit, in perpetuum servanda decernimus. Si quis verò Regum, Sacerdotum, Clericorum, Judicum, ac sæcularium personarum hanc constitutionis nostræ paginam agnoscens, contra eam venire tentaverit potestatis honorisque sui dignitate careat, reusque se divino judicio existere de perpetratâ iniquitate cognoscat: et nisi ea quæ ab illo sunt malè ablata restituerit, et dignâ pœnitentiâ illicitè acta defleverit, à sacratissimo Corpore ac Sanguine Dei Domini Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat atque in æterno examine districtæ ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hîc fructum bonæ actionis percipiant, et apud districtum judicium præmia æternæ pacis inveniant. Datum Lateranis quinto Idus Decembris, per manus Petri sanctę Romanæ Ecclesiæ Presbyteri, Cardinalis ac Bibliothecarii, anno quarto Pontificatus Domni Gregorii septimi, indictione decimâ quartâ. Benè valete.]