In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Ego Godefridus, Dei gratia Lingonensis episcopus, notum facio tam præsentibus quam futuris, quod discordia erat inter Rogerium de Anceio, et Garnerium de Divione, et Humbertum de Mons, maritos sororum suarum, Luciæ, et Margaritæ; et ecclesiam S. Johannis Reomaensis de iis quæ capiebant in villa Estive. Volebat enim Rogerius et illi plus capere quam deberent ibi. Cognovit itaque Rogerius, in præsentia nostra, quod ibi deberet habere salvamentum ab abbate, et illi ab eo pro sororibus quarum viri erant. Fecit autem Rogerius hominium Petro abbati, pro salvamento, quod tale est: in mansis Sancti-Johannis (excepta terra quæ fuit Heriodi, et mansis in quibus habitant homines, vel habitaturi sunt, in quibus clamat Heldierius), singulis annis, sextarium hordei, vel avenæ, et duo panes, et duo membra carnis porcinæ, si porcus in eodem manso nutritus fuerit et occisus. Sin autem duæ gallinæ, et sextarium vini; quod si vinum desit, pro vino dent nummos, quantum venditur sextarius apud Rubeum-Montem. Mansi qui sunt in cœmeterio dant dimidium salvamentum. Extra cœmeterium sunt decem et septem mansi, qui similiter dant dimidium salvamentum. Si quis hospitatur in aliquo manso S. Johannis, et non habeat illum integrum, dabitur ei extra villam jugerum terræ, et reddet integrum salvamentum. Et si quis mansus in pluribus partibus divisus fuerit, et hospitatur ab hominibus, tale salvamentum quod debebat antequam divideretur, tale postea reddat. Annona et vinum reddetur in festo Sancti-Martini, panis et caro in festo Sanctorum-Innocentium, vel in die crastina. Quod si panis non placet eis, pro singulis dabuntur singuli denarii. Ministri militum qui hæc accipiunt de suo vivant, et non de rusticorum; et si rustici infra octo dies non dant quod debent, facient clamorem famulis abbatis, vel ipsi abbati. Quod si abbas, vel ministri ejus, intra quindecim dies post clamorem, non faciunt eis justitiam, ipsi deinceps per se faciant. Et sciendum quod salvamentum istud nusquam reddetur nisi in eadem villa. Si vero milites, vel ministri eorum propriam justitiam fecerint ibidem, vel apud Rubeum-Montem, ipsam facient, et non longius. Hoc casamentum laudavit Rogerius, et hæc consuetudo recognita est in præsentia nostra coram multis testibus. Ultra hanc consuetudinem quæ dicta est, sub anathemate interdicimus, ne milites, vel ministri eorum aliquid capere præsumant; et, ut ratum et inconcussum deinceps habeatur, sigilli nostri impressione munimus, appositis testibus qui huic negotio terminando interfuerunt: Engodus, monachus; Odo, monachus; Pontius, archidiaconus; Stephanus, archidiaconus; Boso, archipresbyter; Rainerius de Roca; Hugo Chevalchea; Rainerius de Pulteria; Rainaldus, vicecomes; Humbaldus Altré; Milo li Bornes; Helias, frater ejus; Bruno Salvages; Bernardus Ambesas; Robertus de Leheli; Bernardus, præpositus; Galerannus, frater ejus; Stephanus Moran; Henricus Malesmainus; Lambertus, maior; Petrus, maior; Varimbaltus. Acta sunt hæc, anno ab Incarnatione Domini M. CXLI, apostolicæ sedis cathedram obtinente domno Innocentio; Francorum excellentissimo rege Ludovico.