[Gelasius Episcopus servus servorum Dei, charissimo in Christo fratri Pontio Cluniacensi Abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum ignem semper in altari ardere, legale præceptum est. Quem sacerdos, qui patri jure successerat, supposita lignorum strue, ne deficeret enutriret. Hoc jam diu in cordibus nostris sacerdos verus æterni patris filius conservavit: quia et priusquam te in Abbatis officium, et me in Pontificatus ministerium provexisset, corda nostra dilectionis igne succendit, et charitatem in nobis mutuam custodivit, et post susceptas ordinationes amplificavit. Unde nos in his quæ pro Cluniacensis Monasterii salute et quiete postulas, dulcedini tuæ abnuere indignum duximus: ipsa etiam ejusdem loci veneranda Religio, et prædecessorum tuorum, vita venerabilis, nos ad hæc efficienda compellunt. Pro tua igitur et fratrum tuorum petitione, universa, quæ prædecessor tuus felicis memoriæ Hugo Abbas in die obitus sui, ita quiete atque pacifice possidebat: ut nullum inde Canonicum judicium recusaret; tibi, et Cluniacensi Monasterio imposterum quiete atque pacifice habenda et possidenda statuimus. Illam etiam à vobis calumniam Apostolicæ sedis patrocinio removemus, qua Episcopi pro controversiis, quæ inter vos et ipsos frequenter emergunt, innocentes homines parrochiarum vestrarum et altercationum expertes interdictis suis vehementer affligunt. Sanè et Abbatias, quas prædecessores nostri Apostolicæ sedis Pontifices prædecessoribus tuis deliberatione provida per sua privilegia ordinandas commiserunt: nos quoque strenuitati tuæ ac successoribus tuis in eadem religionis observantia, et dilectione sedis Apostolicæ permansuris ordinandas committimus, ut per industriam vestram religionis status in eis auxiliante Domino conservetur. Videlicet in Episcopatu Lemovicensi Abbatiam sancti Martialis. In Engolismensi, Abbatiam sancti Eparchi. In Sanctonensi Abbatiam sancti Joannis de Angeriaco. In civitate Pictavensi, Abbatiam quæ dicitur Monasterium novum. In Episcopatu Tolosano, Abbatiam Lesatensem. In Caturcensi, Abbatias Moysiacensem et Figiacensem. In Nemausensi, Abbatiam S. Egydii. In pago Arvernensi, Abbatias Mausiacensem, Tiernensem, et Menotensem. In Episcopatu Augustodunensi, Abbatiam Vizeliacensem. In civitate Antissiodorensi, Abbatiam sancti Germani. In Episcopatu Cameracensi Abbatiam Hunicurtis. In Rothomagensi, Abbatiam quæ dicitur Pontesia. In Tarvannensi Abbatia S. Bertini et S. Vulmari. In Italia Abbatiam sancti Benedicti supra Padum. Ea vero quæ temporibus nostris per vestram et fratrum vestrorum sollicitudinem legitime acquisita sunt, quieta vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant. Præterea super illum Dalmaticæ, sive Sandaliorum usum, quem personæ tuæ prædecessor noster sanctæ memoriæ Paschalis Papa, nostra potissimum intercessione, concessit: hoc tibi singulariter amplioris dilectionis specimen indulgemus, ut quotiens Missas solemnes, vel in populo celebraveris, usu eorumdem insignium potiaris. Ad hæc quidquid libertatis, quidquid tuitionis, à prædecessoribus nostris vestro Monasterio vestrisque prædecessoribus concessum est, nos quoque vobis, vestrisque successoribus præsentis decreti pagina roboramus. Si quis igitur decreti hujus tenore cognito temerè, quod absit, contraïre tentaverit, Apostolicæ indignationis ultione plectatur, nisi præsumptionem suam digna satisfactione correxerit. Ego Gelasius Ecclesiæ Catholicæ Episcopus, signum manus meæ, Deus in loco sancto suo. Datum Avenione per manum Grisogoni S.R.E. Diaconi Card. XVII. Kalend. Jan. Indict. XII. Dominicæ Incarnationis anno M.C.XVIII. Pontificatus autem Gelasii secundi Papæ anno primo.]