(Art. 2.) Dominus Angeninus de Diuione, presbyter rector ecclesie de Eschiveyo prope Diuionem lingonensis diocesis, testis productus ex parte dictorum religiosorum contra predictos decanum et capitulum, receptus, juratus et examinatus. Requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi et cetera, dixit quod a quinquaginta quinque annis citra predicta ecclesia sancti Medardi cum suo parochiatu est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani de Diuione. Interrogatus quomodo scit, dixit quia ita vidit et audiuit a dicto tempore citra et vidit communiter quod dicta ecclesia consueuit gubernari per canonicos dicti monasterii quos abbas pro tempore dicti monasterii qui dicitur curam dicte ecclesie habere et esse curatus eiusdem vicarios suos ad hoc instituere loco sui consueuit dicens quod omnes morantes in castro de Diuione siue sint clerici, siue laici, exceptis decano, canonicis, capellanis et clericis dicte capelle, sunt et esse consueuerunt (Art. 6 à 13, 32, 35 à 37.) parochiani dicte ecclesie et quod istud est certum et notorium apud Diuionem. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super nono, decimo, undecimo et duodecimo articulis sibi singulariter expositis, dixit se nihil scire, hoc excepto quod a dicto tempore citra dictum fuit et adhuc dicitur communiter apud Diuionem, et apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle quod dicta ecclesia sancti Medardi est parochialis et fuit per tantum tempus cuius principii memoria non existit, et per dictum tempus cum suo parochiatu est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani de Diuione et respondit et respondet ecclesie et abbati sancti Stephani predicti. Item requisitus super tertio decimo et tricesimo secundo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus predicti non habuerunt et cetera, dixit quod a quinquaginta annis citra ipse audiuit dici pluries in dicta capella et extra a pluribus de quorum nominibus non recolit quod abbas et conuentus predicti habuerunt et ceperunt in dicta capella unam prebendam sicut unus canonicus capelle predicte. Item requisitus super tricesimo sexto articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit quod anno domini millesimo ducentesimo tricesimo nono, magister dominicus, dictus Aucuroise, quondam canonicus dicte capelle, fuit mortuus, et in illo anno, videlicet ante mortem dicti dominici, ipse qui loquitur fuit receptus in clericum chori dicte capelle et inter fuit in dicta capella quando fiebat officium ibidem pro dicto magno dominico defuncto, et cantabat alta voce cum ceteris clericis et capellanis dicti chori, et postea per duos vel per tres annos sequentes ipse vidit (Art. 38.) quod frater Stephanus, dictus le François, quondam et tunc canonicus dicte ecclesie sancti Stephani, seruiebat in eadem capella pro dicta ecclesia sancti Stephani, et de pecunia que in singulis annis canonicis dicte capelle solui consueuit pro anniuersariis tantum percipiebat et habebat idem frater Stephanus deseruiens pro dicta ecclesia sancti Stephani quantum unus de canonicis ipsius capelle et ita vidit pluries et frequenter fieri in dicta capella et dictam pecuniam solui modo predicto eidem fratri Stephano in choro predicte capelle palam et publice et recipi ab eodem per plures vices ab illo qui dictam pecuniam distribuere consueuerat et consequenter post dictum fratrem Stephanum vidit quod frater Parisius, cantor nunc dicti monasterii sancti Stephani, seruiuit in eadem capella pro predicta ecclesia sancti Stephani et de dicta pecunia percepit et percipiebat modo predicto et sibi soluebatur et deinde similiter quod frater Nicolaus, dictus Laudate, quondam canonicus dicti monasterii, seruiuit simili modo in dicta capella et de dicta pecunia percepit et percipiebat tantum quantum unus ex canonicis dicte capelle et ultimo ita vidit circa quatuor annos nuper preteritos quod frater Odo, dictus Verroquier, canonicus sancti Stephani, seruiuit et seruiebat in predicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani et de dicta pecunia percepit et percipiebat modo quo supra tantum quantum unus ex canonicis dicte capelle dicens ipse qui loquitur quod istud est manifestum et notorium in predicta capella. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod a tempore predicto quo primo vidit dictum fratrem Stephanum seruire in dicta capella pro predicta ecclesia sancti Stephani usque ad duos annos vel circa proximo preteritos, abbas et conuentus dicti monasterii sancti Stephani seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis idoneum et fidelem sicut et unus (Art. 39 à 51.) ex canonicis dicte capelle. Requisitus quomodo scit, dixit quia ita vidit per dictum tempus frequenter et multis vicibus. Interrogatus quando primo predicta vidit, dixit quod tempore quo dictus frater Stephanus seruiebat in dicta capella primo ita vidit, et secundo quando dictus frater Parisius seruiebat in eadem capella et deinde tempore quo predicti fratres Nicolaus et Odo seruiebant in eadem capella. Interrogatus quis erat tunc abbas sancti Stephani predicti et quis decanus dicte capelle quando primo predicta ita vidit, dixit quod primo ita vidit tempore defuncti fratris Amedei, quondam abbatis dicti monasterii et tempore defuncti dicti Marcheant, quondam decani dicte capelle, et post modum ita vidit tempore et per tempus defuncti fratris Girardi, quondam abbatis, et tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii, et etiam tempore defuncti domini Petri, dicti de Barro, quondam decani, et tempore magni Lamberti, nunc decani predicte capelle. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani predicti prebendam unam perceperunt et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod dicitur quod abbas et conuentus predicti perceperunt et percipere consueuerunt in dicta capella unam prebendam et nisi sicut predixit super tricesimo septimo articulo, et quod licet audiuerit dici quod dictus abbas et conuentus perceperunt unam prebendam in dicta capella tamen non recolit a quibus ita audiuit. Item requisitus super quadragesimo, quadragesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire, nisi quod dicitur quod canonici dicte capelle redisentes habent prebendas assignatas in certo loco et quod quibus eorum canonicorum habent prebendam distinctam. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella (Art. 51, 60, 61.) ducis et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit a sede apostolica et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici a quibusdam de quorum nominibus non recolit a quadraginta annis citra pluries quod decanus dicte capelle habet curam animarum ducis et ducisse Burgundie. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus, terre et cetera, dixit quod a triginta annis citra ipse vidit pluries et per plures annos censuarios seu nuncios ecclesie sancti Stephani euntes per parochias ecclesiarum beate Marie, sancti Medardi et sancti Nicolai diuionensis seu per partem dictarum parochiarum qui petebant et recipiebant censum nomine dicte ecclesie sancti Stephani diuionensis predicti ab illis qui habebant domos in dictis parochiis et vidit aliquociens quod mater ipsius qui loquitur soluit dictis consuariis in pecunia censum pro quadam domo quam tenebat et habebat sancti Nicolai predicti in vico qui dicitur, vicus es Channieres, et quod etiam ipse qui loquitur consueuit soluere quolibet anno censum dictis consuariis nomine dicte ecclesie sancti Stephani pro quadam domo quam habet et tenet in dicta parochia sancti Nicolai predicti et generaliter ita consueuerunt ire dicti censuarii per predictas parochias quolibet anno sed non vidit solui censum ab illis de capella nec plus scit de dicto articulo ut dicit. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit dictum articulum verum esse, hoc excepto quod nescit utrum sit parochialis. Interrogatus quomodo scit, dixit quod in dicta ecclesia sunt fontes in quibus baptisari consueuerunt baptisari infantes qui nascuntur in parochiatu sancti Medardi per vicarium ecclesie sancti Medardi predicti vel per alium coadjutorem suum et plures infantes vidit ibidem baptisari quadraginta annis et amplius elapsis (Art. 62 à 69, 76 à 93.) et a quadraginta annis citra. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et cetera, dixit se nihil scire nisi illud quod supra proximo dixit super sexagesimo articulo et quod bene sunt quadraginta anni elapsi et amplius quod dictum censum vidit solvi a predicta matre sua. Item requisitus super sexagesimo quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo, octogesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit se nihil scire, licet predicta articuli dicto testi qui loquitur singulariter et diligenter fuerunt expositi prout jacent. (Art. 1.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt et cetera, dixit dictum articulum verum esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quia ita vidit ab anno domini millesimo ducentesimo tricesimo nono, quo anno, magni Dominicus Aucurroise, quondam canonicus dicte capelle, mortuus fuit usque circa quatuor annos proximo preteritos et primo vidit quod tempore predicto tenuerunt et habuerunt in dicta capella unum canonicum regularem, videlicet fratrem Stephanum, dictum le François, canonicum sancti Stephani predicti, ad seruiendum et faciendum diuinum officium, sicut unus ex canonicis dicte capelle et vidit pluries ipsum fratrem Stephanum cantare in dicta capella et celebrare magnam missam frequenter et facere diuinum officium sicut unus ex canonicis dicte capelle. (Art. 2.) Interrogatus quis erat tunc abbas sancti Stephani predicti et quis decanus dicte capelle, dixit quod frater Petrus, dictus Barbote, defunctus, tunc erat abbas dicti monasterii et defunctus dictus Marcheant de Auxona erat tunc decanus predicte capelle et post dictum fratrem et tenuerunt et habuerunt modo predicto in dicta capella fratrem Parisium, nunc cantorem et canonicum dicti monasterii, et similiter post ipsum fratrem Parisium tenuerunt et habuerunt dicti abbas et conuentus in ipsa capella ad seruiendum et faciendum diuinum officium in ea ut dictum est defunctum fratrem Nicolaum, dictum Laudate, tunc canonicum dicti monasterii, tempore fratris Amedei, quondam abbatis dicti monasterii, et post ipsum fratrem Nicolaum tenuerunt modo simili in dicta capella fratrem Odonem, dictum Verroquier, canonicum dicti monasterii, tempore fratris Girardi defuncti quondam abbatis dicti monasterii, et tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii, et sic etiam vidit tempore defunctorum Petri de Barro et domini Artaudi, quondam decanorum dicte capelle, et etiam tempore domini Lamberti, nunc decani eiusdem capelle, et vidit dictos fratres Stephanum, Parisium, Nicolaum et Odonem seruire et facere diuinum officium in dicta capella, ut dictum est, nemine contradicente, et ita vidit de dicto fratre Odone adhuc non sunt sex anni elapsi. Interrogatus qui erant presentes quando ita vidit, dixit quod pluries ita vidit, presente decano dicte capelle qui erat pro tempore et fuit, et presentibus pluribus canonicis, capellanis, presbyteris et clericis chori dicte capelle. Interrogatus de hora, dixit quod omnis hora, qua consueuit fieri diuinum officium in dicta capella. Item requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibidem habuerunt et tenuerunt ut dictum est et cetera, dixit quod dictus canonicus quem ibidem tenuerunt et habuerunt ut dictum est faciebat et facere consueuerat primam ebdomadam (Art. 3, 4.) post decanum dicte capelle sed non recolit si sedebat vel sedere consueuerat in prima sede post ipsum decanum, sed tamen sedebat deuersus illam partem chori dicte capelle in qua ipse decanus sedere consueuerat, dicens quod notorium est et manifestum inter illos de dicta capella quod idem canonicus quem ibidem tenuerunt et habuerunt dicti abbas et conuentus faciebat et facere consueuerat primam ebdomadam post ipsum decanum. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti habuerunt et diuturnis temporibus et cetera, dixit quod predicto tempore quo primo vidit supradictum fratrem Stephanum seruire et facere diuinum officium in predicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani sicut supra deposuit, idem frater Stephanus habebat et percipiebat distributiones cothidianas in predicta capella, sicut unus ex canonicis predicte capelle et soluebantur eidem in pleno choro in presentia decani et canonicorum ac capellanorum et clericorum dicte capelle et consimili modo vidit de fratribus Parisio, Nicolao et Odone predictis, cui fratri Odoni vidit solui dictas distributiones in choro predicte capelle circa quatuor annos nuper preteritos per plures vices, sicut unus ex canonicis predicte capelle, dicens etiam ipse qui loquitur quod predicti abbas et conuentus perceperunt et habuerunt panem et vinum in dicta capella. Interrogatus quomodo scit, dixit quod bene sunt triginta octo anni elapsi quod decanus Jacobus, dictus Bigaux, erat cellerarius dicte capelle, et eo tempore ipse qui loquitur aliquociens distribuebat panem et vinum pro dicto Jacobo, canonicis dicte capelle, et tantum de pane et de vino huiusmodi distribuebat nuncio dictorum abbatis et conuentus quantum uni ex nunciis canonicorum dicte capelle, et quod notorium est et manifestum in dicta (Art. 5 à 12.) capella quod predicti abbas et conuentus habuerunt et perceperunt modo predicto distributiones cothidianas, et panem et vinum in dicta capella per plures annos sicut unus ex canonicis dicte capelle. Interrogatus quociens distribuit panem et vinum nuncio dictorum abbatis et conuentus, dixit quod pluribus vicibus de quorum numero non recolit. Item interrogatus super quinto, sexto, septimo, octauo, nono, decimo, undecimo et duodecimo articulis sibi singulariter expositis, dixit se nihil scire. Item requisitus cuius conditionis sit, dixit quod libere et quod est presbyter et curatus, et de choro predicte capelle. Item interrogatus quam partem vellet obtinere in causa utrum abbatem et conuentum predictos aut decanum et capitulum dicte capelle, dixit quod vellet obtinere illam partem que melius jus habet. Item interrogatus utrum fuerit doctus et utrum prece vel precio et cetera, dixit quod non.