Ad celorum perhennibus bonis genus humanum depulsum multis se precipitiis dedit, multis viciis subdidit, multis denique peccatis se obruit; cujus etiam insolentia ad tantum contemptum aliena omni conatu appetat, sui nichilhominus omnipotentis Domini fideliumque ejus juri dicata subducere temere et depredare nequaquam dubitet, videlicet Deo et sanctis ipsius pro requie animarum oblata rapiendo, que magis augere quam diminuere oportuerat. Quod malum quondam serpere, nunc vero in nostre videlicet etatis tempus regnare, heu pro dolor, videmus. Unde ego Aldeberga, peccatricem ex hoc omnino me perspiciens, omnipotenti Domino et beato martiri Marcello ejusque monasterio, quod secundo Cabilonis est situm miliario, ubi Alvisus prior preest, excomunicatione sedis apostolice coacta, ecclesiam de Rofiaco que est in Escoens, una cum filiis meis Titberto, Rotberto, Humberto atque Hugone clerico, reddo et offero, cum cunctis videlicet ad eandem ecclesiam pertinentibus, curtem etiam et quicquid ad ipsam pertinet, et omnem censum ejus atque justiciam de cimiterio et de curte, quatinus, et de nobis ipsis et de omnibus hominibus sancti Marcelli, fratres inibi, si injuste quid egerimus, justiciam accipiant, tantum modo de nostrorum hominum tortura clamore nobis perlato, si nos facere voluerimus, ipsimet justiciam ex integro accipiant. Donamus quoque silvam ad omne opus seniorum eorumque familie, absque omni lucro, etiam et eorum ad animalia. Quod si aliquid vel nos vel quisquam in posterum augere voluerimus, omni remoto impedimento, liberum per secula maneat. Si quis vero huic donationi obviare temptaverit Dathan et Abiron, nisi resipuerit, pene subjaceat. S. Aldeberge filiorumque ejus, Titberti, Rotberti, Humberti, Hugonis qui hanc cartam fieri jubentes firmaverunt. S. Alvisi, prioris.