Hvgo pius Pater clarus prosapia, Extat præclarior virtutum gratia. Clausus adhuc latet matris in vtero, Immolat hostiam sacer pro puero: Index in calice magni miraculi Imago cernitur ipsius paruuli. Si quærat aliquis, quid inde sentiam, Præsignat hostia futura hostiam. Hinc puer nascitur,  natus alitur, Ætatis ordine vires assequitur. Corporis viribus sat iuuenilibus, Ardenti studio studet virtutibus: Contemnit seculum,  eius gaudia, Cognoscens omnia cito labentia. Mundo renunciat, se Deo sociat. Sic terram fugiens cælis appropiat. Diuino postmodum afflatus spiritu, Mutato pectore mutatur habitu: Intra dominica manet ouilia Christi cum ouibus ouis egregia. Pastoris nutibus obedit sedula, Nil horum præterit quæ iubet regula. Forti conamine calcat superbiam, In sapientia vincens maliciam. Tulit iustitiæ sanctam esuriem, Beatam sequitur Christi pauperiem, Processu temporis crescens virtutibus Ipsis apparuit mirandus senibus. Mundo iam mortuus Christo se viuere, Sancto mortalibus demonstrat opere. Hinc pastor moritur, ouis præficitur. Pastoris strenue vices exequitur. Edocet subditos verbis  actibus, Se donans specimen bonorum omnibus. Dirus ad scelera misericorditer Vtrunque temperans, fit æquus arbiter. Vt prudens medicus perungit languida, Quæ salus abiicit, præcidit putrida. Non illum extulit sedes superior, Qui mente permanet cunctis inferior. Magister mitium, pater humilium, Locat hunc humilem loco sublimium. Ex dono Spiritus augetur sanctitas, Legis perfectio, non deest charitas. Aluntur pauperes mente promptissima, Quæ dentur dat Deus manu largissima. Vestitur nuditas Christi, vel pauperum, Accrescit cumulus bonorum operum. Hic venerabile Cluniacensium Plus priscis patribus ditat Cœnobium. Illius studio creuit religio, Creuit  numerus fratrum collegio. Hanc domum Dominus rebus amplificat. Sic quantum diligat Hugonem indicat. Beata seruitus tot parans redditus. Dum seruit, imperat vir Deo subditus. Non tantum studio contentus practico, Intendit ocio vitæ theoricæ: Marthæ sollicitus implet officium, Audit cum Maria Christi colloquium. Cum Lia filios Deo multiplicat, Quos Dei cultibus deuotus applicat: Cum Rachel sterili, sed pulchra facie, Subtili cælica rimatur acie. Iugi silentio iungitur lectio, Nec deest lachrymis feruens oratio. Sacrant frequentia hunc sacrificia, Quæ dum sacrificat, ipse fit hostia. Quæ addam amplius eius operibus, Cum hæc plus niteant cunctis sideribus? Nam eius opera sunt velut sidera, Quæ propter numerum manent innumera.