Preterea ego Gunboldus, Vasconiæ episcopus, et frater meus Guillelmus Sancio monasterio beati Petri, quod vocatur ad Regulam, quod beato Benedicto Floriacensi reddidimus, hæc sibi appendicia sollempni donatione perpetuo affirmavimus; hoc est ecclesiam sancti Martini cum clausis et reliquis edificiis, item ecclesiam sancti Petri de Lessentes cum ecclesia sancti Aniani quæ dicitur ad Sanctas, item ecclesiam sanctæ Aurelianæ cum piscatoriis in fluvio Garonnæ, ecclesiam quoque sancti Petri quæ dicitur Bassana cum ecclesia sancti Salvatoris, sexta quoque parte sancti Frontonis ecclesiæ, curiam etiam quæ Alba Marza vocatur cum silva et vineis, ecclesiam vero sancti Airaldi cum villa et reliquis in circuitu prœdiis; item medietatem ecclesiæ sanctæ Mariæ; item ecclesiam sancti Pauli quæ dicitur ad Andria, itemque ecclesiam sancti Petri que dicitur Areolimito; item ecclesiam sancti Martini a Corbiana; item ecclesiam sancti Johannis quæ dicitur ad Poz; item medietatem ecclesiæ sancti Cosmæ; item ecclesiam sancti Martini in valle Andrald; item ecclesiam sancti Martini in Landa Granni; item ecclesiam sancti Bibiani in valle Guntardi; ecclesiam vero sanctæ Mariæ de Villanova. His itaque taliter peractis atque confirmatis, ad preces et instantiam nostram præfatus abbas Floriacensis, nomine Ricardus, vir quippe piæ recordationis et profundi pectoris cum discretioribus monachis ecclesiæ suæ, prout decebat, ad præfatum locum, qui, ut dictum est, Squirs ab antiquo vocabatur, nunc autem Regula, de consilio nostro et voluntate præfatorum etiam vicecomitum et aliorum baronum terræ villam in pago qui dicitur Alliardegs ædificavit, jura sibi et ecclesiæ suæ et consuetudines perpetuo observandas constituens, easdem vero instituciones ratas habentes perpetuo nos et successores nostros observaturos, in animas nostras et successorum nostrorum cum obtestatione nominis Christi pariter juravimus et transgressores consuetudinum perpetuo anathemati prout dictum est subjecimus. Consuetudines vero et jura ecclesiæ de Regula sunt hec: atque monasterium sancti Caprasii de Pontons, quod Arector vicecomes de Tartas dedit domno Netto suo militi, et ipse postquam construxit cum suo nepote ipsum cœnobium perrexit ad locum sancti Patris Benedicti et dedit supradictum monasterium sancto Benedicto cum omnibus appendiciis suis, temporibus Amalberti abbatis, acceptis a supradicto abbate non parvis ornamentis in capis et aliis exeniis.