Ego Guido comes Nivernensis et Forensis, et ego Mathildis comitissa, uxor ejus, notum facimus universis quod nos pro remedio animarum nostrarum et antecessorum nostrorum, ex parte una, et viri religiosi et honesti abbas et conventus Molismensis, ex altera, tales ad invicem conventiones fecimus de percursu Sancti Vincentii et de denariis ejusdem percursus: videlicet, quod nos predicte ecclesie quitavimus denarios ipsius percursus penitus et precise, ita quod de cetero ab hominibus ipsius ecclesie dicti denarii non dabuntur nec recipientur apud Chaonias vel apud aliquam villarum nostrarum vel castrorum nostrorum, nec etiam alibi, per quod fieret dicte ecclesie nocumentum vel gravamen ab hominibus nostris vel a nobis, et nostri homines non dabunt similiter de cetero denarios Sancti Vincentii apud Molismum vel apud aliquam villarum ecclesie memorate; set quicumque de Molismis aut de Artonay vel de Vilers vel de Chaonnay venire voluerint ad percursum de Chaoniis vel de Crusiaco vel de Grisoliis, venient ad percursum secundum consuetudinem que tenetur a Tornodoro apud Herviacum et de Herviaco apud Tornodorum, et que fuit quondam. Et iste percursus dictarum septem villarum ex parte nostra et ipsius ecclesie nominatarum extenditur hinc inde secundum consuetudinem supradictam Sciendum autem quod nos homines vel feminas habere non poterimus apud Molismum nec apud Artonay nec apud Chaonay, nisi in illis terminis in quibus esse possunt ratione percursus, et si quos vel quas in dictis tribus villis antea habebamus, dicte ecclesie illos quitavimus et quitamus: et iidem abbas et conventus nobis similiter quitaverunt et quitant homines et feminas, si quos vel quas in dictis tribus villis nostris antea habebant. De illis autem que ad dictum percursum pertinent, que videlicet in istis litteris specialiter non continentur, fiet sicut inter Tornodorum et Herviacum de percursu teneri est consuetum. Preterea sciendum quod nos et ipsi abbas et conventus fecimus ad invicem communitatem de usuagio pasturarum istarum villarum, videlicet de Chaoniis et de Grisoliis et de Crusiaco ex parte nostra, et ex parte abbatis et conventus de Molismo de Artonay, de Chaonay, Nicii, Vilers et de Marcenay, ita quod pro forisfacto dictarum pasturarum non poterit hinc inde aliquid levari, nisi dampnum quod fuerit legitime probatum. Et sciendum quod omnes homines de Molismo habent usuagium suum in nemore quod dicitur Forchevaudon, set nos de hac communitate predicta nobis et nostris retinuimus forestam nostram de Mauna et pasturam ejusdem foreste. Interea dedimus prefate ecclesie de Molismo in perpetuam elemosinam per escambium omnes census et costumas quas habebamus in Assartis de Chaoniis que debebantur nobis reddi annuatim in crastino sancti Remigii, in quibus continentur centum arpenta terre, pro quibus debentur pro quolibet arpento sex denarii et unus bichetus avene; in quibus videlicet censibus et costumis nos retinuimus nobis et nostris justiciam, vendas et laudes eorumdem. Prefati autem abbas et conventus propter hoc nobis et nostris penitus quitaverunt centum solidos annui redditus quos debebant habere annuatim in festagio Tornodori pro remedio anime mee, Mathildis, dicte comitisse Nivernensis et Forensis, post mortem meam, ita quod neque nos nec successores nostri in dictis censibus et costumiis aliquid de cetero poterimus reclamare, nisi illud quod retinuimus sicut superius est expressum. Verum cum nos dicerimus apud Satiniacum nos habere gistum nostrum justa ratione semel in anno, et dicti abbas et conventus istud verum esse penitus nobis denegarent, tandem super hoc amicabiliter composuimus in hunc modum: quod omnes illi singulariter dicte ecclesie Molismensis in predicta villa de Satiniaco commorantes vel maynagium tenentes nobis et heredibus nostris vel mandato nostro persolvent in perpetuum nomine giste et custodie duos solidos cursualis monete et duos bichetos avene ad mensuram Tornodori reddendos in crastino Sancti Remigii annuatim, et nos non poterimus aliquid ulterius exigere ab hominibus antedictis nec redditum istum poterimus a manu nostra aliquatenus removere, quin illum habeat et teneat ille qui fuerit dominus Tornodorensis; pro quo siquidem redditu nos et heredes Tornodorenses promisimus et tenemur predictos homines cum rebus suis custodire et defendere bona fide. Predictam autem elemosinam et conventiones supradictas nos per fidem nostram corporaliter prestitam promisimus firmiter tenere et fideliter observare; et hoc idem promiserunt similiter tenere et observare dicti abbas et conventus Molismensis per fides suas. In cujus rei testimonium presentes litteras fecimus sigillorum nostrorum munimine roborari. Actum anno Domini millesimo ducentesimo tricesimo quinto, mense aprilis.