In nomine summe et individue Trinitatis, Patris et Filii et Spiritus Sancti, amen. Quoniam ad nostrum spectat officium paci ecclesiarum, et earum maxime que ad diocesim nostram pertinent, providere; ideo notum fieri volo presentibus et futuris, quia ego, Alanus, Dei gratia Autissiodorensis episcopus, et plerique viri religiosi mecum, controversiam quandam que inter monacos de Karitate et abbatem Sancti Satiri, pro jure alterutrarum possessionum emerserat, tali inter eos facta compositione, decidimus: decimas que ad jus parrochialium ecclesiarum abbatis Sancti Satiri pertinentium ad proprietatem domus Sancti Satiri ulterius, monachi non presument accipere et quas hactenus tenuerant prefato abbati dimittent. Simili modo decimas que ad jus parrochialium ecclesiarum de Caritate pertinentium ad proprietatem domus de Karitate, ulterius abbas vel canonici Sancti Satiri non presument accipere, et si quas hactenus acceperant in pace dimittent. Decimas tamen cujusdam vinee que dicitur clausus de Chissiaco, que est in parrochia monialium Sancti Romuli que communis est per medium canonicorum Sancti Satiri, abbas monachis concessit, ea conditione ut ulterius monachi nichil adquirant in prefata parrochia, unde minuatur illa medietas decime que canonicorum propria esse dinoscitur. Item in pratis et novalibus de toto nemore Sancti Satiri, quod Isla dicitur, nichil ulterius monachi requirent, neque canonici in pratis et novalibus de Ulmeria, exceptis usuariis utriusque partis, sine detrimento pratorum et satorum. Monachi quoque concederunt ecclesie Sancti Satiri duas areas quas habent Meve, unam sine censu, alteram cum censu octo denariorum, sine laude et venditione, justicie vel exactionis retentione. Terre communes, concessum est ut dividantur. Ubi compertum fuerit quod molendini, quos abbas de novo edificavit, nocere habeant molendinis et pratis monacorum, abbas hanc eis querelam laude et consilio magistrorum qui id probare habuerint emendabit. In capella de Pressorio concedit abbas divinum officium celebrari secundum tenorem litterarum domini pape. De Ebrardo quodam, cognomento Vadit-petra, qui adhuc vivit, statutum est ut statutum (sic), servitium utrisque, abbati videlicet et monachis, in vita sua annis singulis, in commune reddat. Post decessum ipsius Ebrardi, utrique, abbas scilicet et monachi, eos qui de Ebrardo geniti fuerint, equaliter per medium divident et substantiam. Prohibitionem vero quam monachi hominibus suis fecerant ne ad molendinos de Meva irent molere vel pannos fullere [non] remanere facient, et ulterius talem prohibitionem non facient, nisi forte contigerit molendinos monachos habere proprios ad quos homines suos ire faciant. In pressorio Sancte Marie juxta Sancerum decimam quam canonici in vino solebant accipere in botris accipient. Hanc compositionis paginam, in utroque capitulo scilicet beate Marie de Karitate et Sancti Satiri lectam et sigillo utriusque capituli roboratam fecimus et nos sigilli nostri, impressione muniri, ut deinceps magistratum habeatur, in quo taliter convenisse utrorumque videtur assensus. Actum hoc, episcopatus domini Alani, Autissiodorensis episcopi, anno sexto, Rainaldo venerabili viro existente priore Karitatis ac Rainaldo archidiacono Autissiodorense, anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo quinquagesimo octavo.