Anno Domini millesimo trecentesimo sexagesimo quinto statuta sunt haec apud Divionem in Capitulo generali, ubi propter guerrarum turbines dictum Capitulum extitit celebratum. 1.  In primis, cum pro libertatibus Ordinis defendendis olim fuerit provisum per plura ipsius statuta, ut videlicet tres primi abbates cuiuslibet [provinciae], evocatis aliquibus de senioribus secum eiusdem provinciae abbatibus ad abbatum afflictorum instantiam, inquisita prius causa et causae merito, si invenerint quod praedicti afflicti bonam causam habeant et quod contra Ordinis privilegia inquietantur, possunt contributionem competentem ordinare ; quemlibetque abbatem dictae provinciae partem dictae contributionis sibi impositae solvere recusantem cogere per censuram Ordinis ad solvendum. Quia tamen saepe contingit quod propter guerras ac plura alia impedimenta dicti tres primi nequeant insimul pro huiusmodi negotio congregari ; ne igitur propter ipsorum absentiam causas afflicto deperire contingat, generale Capitulum statuit, ordinat et diffinit quod quolibet trium abbatum iuste et legitime impedito alium abbatem de discretioribus dictae provinciae facta primitus sibi fide et iuramento intermedio de ipsius iusto, impedimento, loco sui et non alias substituere valeat qui similem in omnibus habeat potestatem. 2.  Item, Capitulum generale licet iustis petentium desideriis se consueverit satis liberale exhibere, ac omnes petitiones rationabiles exaudire, ne tamen ipsum Capitulum de cetero petitionibus vel supplicationibus minus iustis onerari contingat, per praesentem diffinitionem declarat quod nulla Ordinis persona de cetero dispensationem vel rehabilitatis gratiam ad honores Ordinis et gradus obtineat, nisi de ipsius emendatione per litteras sui abbatis et conventus generali Capitulo faciat plenam fidem. 3.  Addit etiam dictum Capitulum quod super venditione et alienatione bonorum Ordinis per abbates et conventus in posterum faciendis nulla petitio admittatur, nisi valor et quantitas pecuniae dictarum venditionum vel alienationum in petitione exprimatur. 4.  Addit ulterius Capitulum generale quod in quibuscumque concessionibus in quibus continetur ad vitam vel plurium, illa additio  plurium  ultra duos se non extendat. 