Ego Hugo, Senonensis archiepiscopus, existentium memorie et futurorum posteritati notum fieri volo quod inter abbatem Vallislucentis et domnum Milonem de Regneio facta est contentio de quibusdam terris que sunt apud Armentarias, que hoc modo terminata est: domnus Milo venit ad abbatiam et concessit ecclesie Vallislucentis libere possidendum quicquid eadem ecclesia tenuerat de defuncto Jolduino, terram scilicet illam que est citra creeriam versus molendinum de Flaceio, et illam que est a creeria sicut turum dividit versus nemus quod dicitur Seuant, usque ad fontem Amandi; iterum casamentum Bosonis de Chanloth, de quo querebatur, recognovit quod dudum ante eidem ecclesie laudaverat et laudavit; quicquid etiam habemus de casamento Galterii de Fonteneto apud Poseium libere laudavit. Actum est hoc in presentia abbatis, assistentibus Gaufrido de Mulinuns et Itero de Malonido; Hugone de Laili; Philippo Bibente-Sequanam; Henrico de Triagnio; Girardo, monacho. Predicta omnia laudaverunt Aelexis, uxor ejus, et filii ejus Petrus et Milo; filia quoque ejus Helewisa. Laudaverunt etiam donum quod fecit de quadam parte terre quam fratres nostri essartaverant de nemore quodam quod dicitur Boeletum, quod cum eo et aliis communiter tenemus. Hujus rei testes Vitalis, presbiter de Regniaco; Duardus, clericus de Seant; Galfridus, clericus de Balneolis; Garnerus, prepositus de Regniaco; Gauterus, filius Wiberti. Quod ut ratum et firmum omni tempore habeatur, sigilli attestatione firmavi.