Notum sit omnibus futuris et presentibus quod Teodericus dux in alodio suo apud Nanciacum dedit Deo et Sancte Marie Molismi campum quemdam ad construendam ecclesiam, in cujus constructione censum omnium suorum alodiorum concessit: que ecclesia quamdiu in prioratum (sic) permanserit, supradicto duce annuente, unoquoque anno ecclesie Molismensi reddat censum, marcam scilicet argenti. Quod si postmodum dux ipse ipsam ecclesiam ex suis beneficiis voluerit adcrescere, multiplicare vel amplificare intantum ut abbatia possit canonice fieri, consilio abbatis Molismensis id agendum erit, quia ipse de suis [cum] consilio timentium Deum debet eligere qui ad regendam supradictam constituatur ecclesiam. Electus vero, cum consecratus fuerit et in ecclesia sua constitutus, talem de se certissime a duce agnoscet legem promulgatam fore: qui, et quotienscumque abbas ecclesie Molismensis (F° xlv r°) ad ipsam, in qua constitutus est, ecclesiam venerit, exiet de loco illo qui abbatibus jure debetur, et dabit locum abbati Molismensi eumque inibi, quamdiu moratus fuerit, stare faciet. Quod si forte abbas ipse aliquotiens vitiosus fuerit repertus, aut contemptor sancte regule seu destructor sacri ordinis comprobatus fuerit et sepe ammonitus a patre monasterii Molismensis, si non emendaverit, ab ipso eodem abbate, sub cujus cura noscitur esse, deiciatur a pristino honore, et alter qui dignus est, secundum preceptum sancti patris nostri Benedicti in loco ejus subrogetur. Harum ergo omnium rerum predictarum testes existunt: Symon ducis ejusdem filius, Avuntius magister ipsius, Walterius advocatus, Widricus de Sirco castro, Drogo senescaldus, Aimo de Moré, Oilardus de Blidonisvilla, Albericus.