Nos Hugo, dux Burgundie, notum facimus omnibus presentes litteras inspecturis, quod cum homines ecclesie Sancti Stephani Divionensis, tam de Aqueductu et de Cuntigneio quam de aliis villis ad eandem ecclesiam pertinentibus, a dictis villis et a dominio dicte ecclesie recessissent se in castro de Talant ad nostrum dominium transferentes domos suas et mansos de Aqueductu et de aliis villis, nec non et alia bona omnia mobilia et immobilia que possidebant cum erant in dominio dicte ecclesie in dominio nostro commorantes, retinere contendebant, super quo vir religiosus Stephanus abbas et conventus dicte ecclesie nobis gravem querimoniam deportaverunt, asserentes hoc esse contra jus et consuetudinem terre nostre, et in grave prejudicium, enormem injuriam ecclesie Sancti Stephani Divionensis predicte ab eisdem hominibus attemptari. Nos vero, jura predicte ecclesie conservare volentes tanto specialius quanto habundantius brachiis sincere dilectionis amplexamur, eandem que unicuique jus suum distribuere cupimus et etiam affectamus, a bonis viris magnis, providis ac fide dignis, tam nobilibus quam immobilibus, diligenter inquisivimus veritatem quod juris homines predicte ecclesie ab ipsius dominio recedentes et se ad nostrum aut ad aliud dominium se transferentes in domibus, mansis, terris, pratis, vineis et bonis aliis mobilibus et immobilibus que, sicut premissum est, predicti homines, dum in ipsius ecclesie dominio morabantur, possidebant, habere debeant vel quid juris eidem ecclesie debeat remanere; invenimus autem ex testimonio predictorum bonorum virorum hoc esse jus et consuetudinem ab antiquis temporibus approbatum in terra Sancti Stephani Divionensis: Quod si homo Sancti Stephani de consciencia abbatis qui preest transtulerit se ad aliud dominium, predictus abbas debet eum conducere per terram suam bona fide, pro posse suo, cum omnibus mobilibus suis. Si autem absque consciencia domini sui transferat se ad aliud dominium, omnia bona sua mobilia que inveniuntur in terra Sancti Stephani post recessum ejus, remanent ecclesie Sancti Stephani prenotate; corpus etiam talis hominis sic fugitivi cum omnibus bonis mobilibus que portabit vel in recessu suo, poterunt capi sine injuria a mandato Sancti Stephani, et inde poterit facere ecclesie Sancti Stephani suam penitus voluntatem. Si autem de consciencia vel preter conscienciam domini sui recedat homo Sancti Stephani, transferens se ad nostrum vel ad aliud dominium, omnia immobilia que movebunt de Sancto Stephano que tenebat homo ille, dum morabatur in dominio Sancti Stephani, remanent quitte et libere ecclesie supradicte, nec post recessum suum, homo predictus in premissis quidam poterit reclamare; et si contra hoc jus sive consuetudinem aliquis homo Sancti Stephani se transferens ad nostrum vel ad aliud dominium, immobilia, que movebant de Sancto Stephano, retinuit post recessum suum contra voluntatem abbatis et conventus Sancti Stephani, injuriam fecit ecclesie prenotate. Nos autem, de consilio bonorum virorum nobilium et innobilium in utroque jure peritorum, solum Deum habentes pre oculis, jus predictum et consuetudinem approbamus predictam, et pro jure et consuetudine volumus et precipimus de cetero ab omnibus observari et ecclesie Sancti Stephani predicte presenti pagina confirmamus. Promittentes bona fide et statuentes predicta in perpetuum per totum dominium in posse nostrum tam a nobis quam heredibus nostris irrefragabiliter observari; injungentes ballivis, prepositis et aliis servientibus nostris, ut ipsi dictam ecclesiam super predictis non permittant ab aliquo molestare, sed predicta faciant inviolabiliter observari. Si quis autem contra hoc venerit vel attemptare quicumque presumpserit, offensam nostram se noverit incursurum. Datum anno Domini millessimo CC° XLII, mense junio, dominica proxima post Ascensionem.