Nicolaus Lotharingus presbyter canonicus dicte capelle testis productus ex parte dictorum religiosorum contra dictos decanum et capitulum, receptus, juratus et examinatus. (Art. 1, 6, 9 à 12.) Requisitus super primo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi Diuionis dixit per juramentum suum quod bene sunt viginti anni elapsi vel circa quod ipse qui loquitur est canonicus predicte capelle et ex tunc ipse audiuit dici vulgariter quod dicta ecclesia sancti Medardi diuionensis cum suo parochiatu est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani, diuionensis et immediate respondet et respondit abbati et conuentui et ecclesie sancti Stephani diuionensis. Item requisitus super sexto articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super nono et decimo articulis, dixit quod ipse vidit et legit ac etiam tenuit et legere audiuit quemdam compositionem olim factam inter partes predictas, sigillatam sigillis decani et capituli predicte capelle et sigillis abbatis et conuentus predicti monasterii sancti Stephani, in qua continebatur quod Odo dux Burgundie eam laudauerit et cuius compositionis data erat anno gratie millesimo ducentesimo decimo septimo, sed nunquam vidit ipsam bullatam nec confirmatam. Item requisitus super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et capitula et cetera, dixit per juramentum suum quod dicta compositio obseruata fuit a viginti annis proximo preteritis usque ad tres vel ad quatuor annos immediate sequentes inter partes predictas. Requisitus quomodo scit, dixit quia ita vidit et recolit quod super contentis in dicta compositione nulla erat contentio seu briga primo obseruabantur pacifice inter dictas partes, dicens etiam ipse qui loquitur quod credit quod dicta compositio obseruata fuit a tempore quo fuit facta usque ad tempus quo frater Odo dictus Verroquier, canonicus dicti monasterii sancti Stephani, qui seruiebat in dicta capella pro ecclesia, abbate et conuentu sancti Stephani mouit et fecit brigam et contentionem contra dictos decanum et capitulum, quod fuit bene sunt decem et septem anni elapsi. Item requisitus super duodecimo articulo (Art. 13, 32, 35.) qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit apud dictas ecclesias capelle et sancti Stephani quod dicta compositio fuit observata inter dictas partes per longa tempora. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod communiter dicitur vel quod multi dicunt. Interrogatus unde primo habuit originem ista vox et fama, dixit quod a compositione predicta quam pluries vidit et legit. Item interrogatus quantum tempus sit longum, dixit quod tempus quadraginta annorum est longum prout sibi videtur. Item requisitus super tercio decimo articulo qui sic incipit. Item quod supradicta discordia et cetera, dixit quod ipse credit quod dicte partes litigauerunt super aliquibus de contentis in dicta compositione, coram dicto duce seu eius commissariis, sed credit quod dicti decanus et capitulum non comparebant nec litigabant sponte nec liberaliter nisi propter hoc quod tenebant offendere dictum ducem si recusarent comparere et litigare coram ipso seu eius commissariis. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus predicti monasterii habuerunt et cetera, dixit per juramentum suum quod abbas et conuentus predicti monasterii habuerunt et ceperunt et habere et percipere consueuit in predicta capella unam prebendam integram, sicut unus canonicus dicte capelle et ipsam perceperunt a dicta capella eodem modo quo canonici residentes et deseruientes in ipsa capella habuerunt et perceperunt. Requisitus quomodo scit, dixit quod a tempore quo fuit canonicus dicte capelle bene sunt viginti anni elapsi usque ad sex vel septem annos immediate sequentes ante litem motam ipse vidit, audiuit et presens fuit in capitulo dicte (Art. 36 à 39.) capelle quod, quando cellerarius dicte capelle qui erat pro tempore computabat prout fieri consueuit coram dictis decano et capitulo, ipse computabat unam prebendam integram dicte capelle pro dictis abbate et conuentu sancti Stephani sicut pro uno de canonicis dicte capelle residente et dicebat se satisfecisse eisdem de dicta prebenda et ita vidit fieri ipse qui loquitur per plures annos nullo a dicto capitulo discordante vel contra dicente, nec erat super hoc contentio inter dictas partes. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictorum compositionum et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia pluries ita audiuit dici in dicta capella a pluribus de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit dictum articulum verum esse. Requisitus quomodo scit, dixit quod a tempore predicto quo fuit canonicus dicte capelle usque ad quatuor annos proximo preteritos vel circa, ipse vidit per plura tempora quod unus de canonicis ecclesie sancti Stephani seruiens in dicta capella pro ipsa ecclesia sancti Stephani percipiebat de pecunia que in singulis annis canonicis dicte capelle solui consueuit pro anniuersariis et habebat tantum quantum unus de canonicis dicte capelle et ita vidit pluribus vicibus fieri in choro dicte capelle et plusquam cencies. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod a tempore quo ipse qui loquitur dicte capelle fuit canonicus vidit per decem annos et amplius quod dicti abbas et conuentus seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis, sicut unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus et cetera, dixit quod abbas et conuentus predicti perceperunt unam prebendam in dicta (Art. 40, 41.) capella pluries sed credit quod quando dicti decanus et capitulum diuiserunt et diuidunt prebendas suas ipsi obmiserunt et obmittent assignare dictis abbati et conuentui prebendam distinctam et nolunt quod habeant prebendam distinctam nisi quod habeant prebendam unam in bursa capituli dicte capelle. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit et est apud dictas ecclesias quod abbas et conuentus predicti habuerunt et ceperunt et habere et percipere consueuerunt in dicta capella unam prebendam integram, sicut unus canonicus dicte capelle et quod iidem perceperunt a dicta capella eodem modo quo canonici residentes et deseruientes in dicta capella perceperunt et habuerunt et quod dicti abbas et conuentus seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis, sicut et unus ex canonicis dicte capelle et quod perceperunt unam prebendam de bonis dicte capelle et quod unus de canonicis ecclesie sancti Stephani seruiens pro ecclesia ipsa in dicta capella percipiebat et habebat de pecunia que solui consueuit pro annidersariis canonicorum dicte capelle tantum quantum unus de canonicis eiusdem capelle. Item requisitus super quadragesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbate et conuentu predictis percipientibus et cetera, dixit per juramentum suum quod circa quindecim annos proximo preteritos dicte prebende diuise fuerunt in dicta capella per decanum et capitulum dicte capelle et similiter postea diuise fuerunt duabus vicibus per eosdem ita quod canonici residentes in dicta capella et desseruientes ibidem habent prebendas distinctas et assignatas et quilibet eorum scit ubi debet percipere prebendam suam et fuerunt huiusmodi diuisiones facte presente ipso qui loquitur, una cum dictis decano et capitulo dicens ipse qui loquitur quod distinctam prebendam (Art. 42 à 46.) non audiuit assignari nec vidit dictis abbati et conuentui immo credit ipse qui loquitur quod fuit distinctas dictorum decani et capituli quando facta fuit prima diuisio et ipsi abbas et conuentus prebendam unam percipient in bursa capituli dicte capelle soluendam eis per cellerarium ipsius capituli et credit firmiter ipse qui loquitur quod dicti decanus et capitulum diuiserunt dictas prebendas circa predictos quindecim annos ipsis abbate et conuentu percipientibus tunc XL paulo ante in dicta capella unam prebendam integram prout supradictum est. Item requisitus super quadragesimo secundo articulo dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti requisierunt et cetera, dixit quod bene sunt decem et septem anni elapsi quod dominus Hugo Fautellus et frater Parisius canonici dicti monasterii requisiuerunt in dicta capella dictos decanum et capitulum ex parte dictorum abbatis et conuentus quod ipsis abbati et conuentui assignarent etiam et distinctam prebendam sicut eam assignauerant singulis canonicis dicte capelle. Requisitus quomodo scit, dixit quod vidit, audiuit et presens fuit. Requisitus de astantibus die, mense et hora, dixit quod non recolit. Requisitus quis erat tunc decanus dicte capelle, dixit quod dominus Artaudus tunc erat decanus et frater Girardus immediate predecessor abbatis monasterii sancti Stephani qui nunc est, erat tunc abbas dicti monasterii. Item requisitus super quadragesimo quarto articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo quinto articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit quod quando dicti decanus et capitulum fuerunt requisiti ut dictum est, dictum fuit ex parte eorum dictis domino Hugoni et cantori incontinenti quod non assignarent eisdem abbati et conuentui distinctam prebendam. Item requisitus super quadragesimo sexto articulo qui sic (Art. 47 à 50.) incipit. Item quod a tempore huiusmodi subtractionis et cetera, dixit noluit deponere nisi quod dixit quod dicti abbas et conuentus nunquam habuerunt distinctam prebendam. Item requisitus super quadragesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod fructus et cetera, dixit quod dictus articulus verus est distributionibus computatis causam scientie reddens, quia si unus de canonicis dicte capelle qui modo sunt et qui habet prebendam distinctam seruiat continue per annum in dicta capella ita quod nihil amittat prebenda sua potest sibi valere et valet communi extimatione viginti libras turonenses et plus in anno. Super quadragesimo octauo articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo nono articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, hoc excepto quod non vidit nec scivit quod abbas et conuentus predicti perceperunt prebendam alicuius canonici dicte capelle renunciantis vel religionem intrantis quia dicti canonicus et capitulum nolunt quod dicti abbas et conuentus percipiunt per annum prebendam distinctam que fuit defuncti canonici sicut ipse defunctus percipiebat sed ipsi nolunt percipere prebendam distinctam que fuit dicti defuncti et consueuerunt dictis abbati et conuentui satisfacere de bursa communi dicte capelle super dicta prebenda. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella ducis et cetera, dixit quod dicitur vulgariter apud Diuionem quod totum castrum de Diuione est in parochia et intra fines parochie sancti Medardi in quo castro predicta capella ducis sita est excepta quadam parte que se extendit extra muros dicti castri. Interrogatus de limitibus dicte parochie sancti Medardi et quantum se extendit dicti limites, dixit quod dicitur quod totum ipsum castrum prout circuitus murorum dicti castri assignat est in parochia (Art. 51, 60 à 69, 76 à 99.) sancti Medardi que est et esse consueuit prout communiter dicitur monasterii sancti Stephani predicti nec aliud scit super dicto articulo. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit a sede apostolica et cetera, dixit quod ipse vidit et tenuit quoddam priuilegium concessum a sede apostolica dicte capelle ducis et decano ipsius quod erat bullatum bulla cuiusdam pape de cuius nomine non recolit, cum filo cerico pendenti, in quo quidem priuilegio continebatur inter cetera quod decanus ipsius capelle haberet curam ducis et ducisse, sed non recolit utrum viderit contineri in dicto priuilegio hoc quod est solius. Item requisitus super sexagesimo articulo dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo primo articulo, dixit quod nihil scit, nisi quod vidit pluries pueros baptisari in dicta ecclesia et portari ad baptisandum. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo, dixit quod contenta in dicto articulo a viginti annis citra dici audiuit pluries nec aliud scit, nec recolit a quibus audiuit dici. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo dixit ita quia dicitur vulgariter apud Diuionem nec aliud scit. Item requisitus super sexagesimo quarto et quinto articulis, dixit se nihil scire, nec super sexagesimo sexto. Item requisitus super sexagesimo septimo et octauo articulis, dixit quod credit dictos articulos veros esse. Requisitus quare credit, dixit quod aliud non diceret seu causam aliam redderet. Item requisitus super sexagesimo nono articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo nono articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod fructus et redditus et cetera, dixit quod fructus redditus et prouentus distributiones et ea quo proueniebant prouenire ac distribui poterant et debebant dictis abbati et conuentui ratione prebende dicte capelle quia percipiebant (Art. 80 à 86, 89 à 93.) et percipere consueuerant annuatim in dicta capella valebant et valere poterant communi extimatione viginti libras turonenses vel circa. Requisitus quomodo scit, dixit quod computatis omnibus premissis prebenda dicte capelle consueuit valere cuilibet canonico dicte capelle continuo residenti XX libras turonenses et ita audiuit dici a domino Johanne de Corcellis canonico dicte capelle et a Petro de Marceio clerico quondam cellerario dicti loci qui etiam dicebant quod aliquocies grossi fructus unius prebende dicte capelle valuerint canonicis residentibus continue computato pane et vino sexdecim libras turonenses. Item super octogesimo articulo, dixit quod credit ipsum articulum verum esse, dummodo perciperent pacifice omnia prouenientia ratione dicte capelle et seruirent in dicta capella per unum de canonicis suis continue, dicens etiam ipse qui loquitur, quod communis vox est apud dictam capellam quod prebenda dicte capelle omnibus computatis bene valet canonico ipsius continue residenti viginti libras. Item requisitus super octogesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto et sexto articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio per aliqua tempora et cetera, dixit quod a tempore quo ipse fuit canonicus usque ad septem annos uel circa immediate sequentes ipse vidit solui vel totiens in dicta capella distributiones cothidianas uni canonico regulari seruienti in dicta capella pro ecclesia sancti Stephani, sicut uni de canonicis dicte capelle et similiter percipiebant dicti abbas et conuentus unam prebendam seu grossos fructus unius prebende dicte capelle pacifice per manum cellerarii dicte capelle et panem et vinum, sicut unus de canonicis dicte capelle et tunc obseruabatur dicta compositio inter partes predictas et observata fuit. Item requisitus super nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi prout credit quod defunctus dominus Artaudus de Mirabello, tunc decanus dicte capelle ipse qui loquitur, et quidam alii canonici dicte capelle jurauerunt se seruaturos dictam compositionem in predicta ecclesia sancti Stephani super magnum altare dicte ecclesie. Requisitus de canonicis dicte capelle qui dictam compositionem jurauerunt una cum ipso et dicto decano, dixit quod non recolit. Item de anno, mense, die et septimana quibus jurauerunt ipse et dictus decanus, dixit quod non recolit. Interrogatus de hora, dixit quod ante prandium. Interrogatus de astantibus, dixit quod presentes erant tunc dictus decanus, ipse qui loquitur, frater Girardus tunc abbas dicti monasterii et frater Parisius nunc cantor eiusdem monasterii et plures alii de quorum nominibus non recolit, dixit etiam, ipse qui loquitur, quod ipse audiuit requiri tempore fratris Hugonis tunc abbatis monasterii ex parte dicti abbatis et conuentus sui magistrum Johannem de Mormax quondam canonicum dicte capelle quod dictam compositionem se seruaturum juraret qui jurare noluit et cetera, dixit ipse qui loquitur, quod decanus et canonici dicte capelle qui nunc sunt et qui non jurauerunt requisiti quod jurarent super dicta compositione jurare noluerunt, dicens quod vox communis est apud dictam capellam quod decanus et alii canonici dicte capelle qui non jurauerunt dictam compositionem eam nolunt jurare et recusant et jurare noluerunt se seruaturos dictam compositionem quam jurauit se seruaturum ipse qui loquitur. (Art. 1.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et cetera, dixit per suum juramentum quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt et in possessione vel quasi fuerunt juris tenendi et habendi in (Art. 2, 3.) dicta capella unum canonicum regularem ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella, sicut unus ex canonicis dicte capelle. Requisitus quomodo scit, dixit quia ita vidit a viginti annis nuper preteritis usque ad duos annos proximo preteritos per plura tempora et pluribus vicibus et per dictum temporis spatium ita vidit et unde potuit quocies venit et presens fuit ipse qui loquitur ad faciendum diuinum officium in dicta capella. Interrogatus quando primo vidit, dixit quod bene sunt XX anni elapsi vel amplius. Interrogatus quis tunc erat abbas dicti monasterii et quis decanus dicte capelle, dixit quod tunc erat abbas defunctus frater Girardus quondam abbas dicti monasterii et decanus capelle tunc erat defunctus Artaudus de Mirabello et ita vidit postea tempora fratris Hugonis nunc abbas dicti monasterii et tempore magistri Lamberti nunc decanus dicte capelle. Item interrogatus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibidem habuerunt et cetera, dixit quod non credit nec scit quod dictus canonicus haberet propriam sedem sed ipsum canonicum vidit sedere aliquando in dicta prima sede et quandoque in alia et vidit ipse qui loquitur pluries quod dictus canonicus faciebat primam ebdomadam post ipsum decanum et facere consueuerat, nec aliud scit de dicto articulo. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti et ecclesia sancti Stephani habuerunt et cetera, dixit per juramentum quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani habuerunt et perceperunt et in possessione vel quasi fuerunt percipiendi et habendi grossos fructus unius prebende in dicta capella per decem annos vel amplius. Requisitus quomodo scit, quod bene sunt viginti anni elapsi quod ipse est canonicus dicte capelle et postea ipse audiuit et presens fuit quod quando cellerarius ipsius capelle qui erat pro tempore computabat quolibet anno prout fieri consueuit coram dictis decano (Art. 4.) et capitulo ipse computabat grossos fructus unius prebende dicte capelle pro dictis abbate et conuentu et ecclesia sancti Stephani sicut pro uno de canonicis dicte capelle et dicebat dictos abbatem et conuentum huiusmodi grossos fructus habuisse vel se eis satisfecisse super ipsis et ita vidit fieri, ipse qui loquitur, per decem annos a dicto tempore quo fuit canonicus dixit insuper, ipse qui loquitur, quod ipse credit quod a tempore quo facta fuit dicta compositio usque ad tempus litis mote fiebat satisfactio ex parte dictorum decani et capituli de grossis fructibus unius prebende dicte capelle [...]