In nomine sancte et individue Trinitatis. Pontificalis interest officii, ea que mores educant rei publice auctoritatem augent, singulis per emolumentum prosunt, in universis exemplum imitande rei transfundunt, procurare. Hujus rei obtutu, ego Hugo Autissiodorensis ecclesie minister indignus, attendentes animarum periculum imminere, quod nostri burgensis de Varziaco decimam vinearum suarum presumpserunt usque modo non solvere: videntes etiam utilitatem istius oppidi nostri jacturam afferre quod nos et predecessores nostri consuetudinem habuimus que manus-mortua dicitur, per quam nec bona parentum devolvebantur ad legitimos heredes, nec bona fidelium, turbato ordine mortalitatis, referebantur ad patres; unde et patres discolos filios et inquietos a se separare, et bonas filias emancipare non audebant, verentes quod ne uterque, vel alteruter jure successionis frustraretur, et filias etiam nupti tradere verebantur, ne forte dos profecta a patre non regrederetur ad patrem; unde et bonum matrimoniale deerat, et nonnunquam pudor virginalis deperibat, ad hec aderat nobis et predecessoribus nostris affuerat jus exigende tallie in martio pro vineis nostris excolendis. Exigebamus autem a singulis singulos obolos pro feno nostro colligendo, pro segetibus nostris sarculandis, pro vineis nostris vindemiandis. A quibusdam etiam burgensibus a nobis vel predecessoribus nostris non emancipatis habebamus jus exigendi singulos sextarios pro singulis modiis vini ab eis venditis, que consuetudo tabernagium vocabatur. Hec omnia nobis vel ecclesie nostræ magnum emolumentum non afferebant, et oppidi decolorabant libertatem et statum reipublice offendebant. His omnibus consideratis et salubri habito consilio, peragenti tamen id nutu divino, a predictis consuetudinibus eos quittavimus, et in posterum plenarie decimam partem fructuum vinearum suarum se nobis et successoribus nostris in perpetuum soluturos obligarunt. Unde nos et nostri ad singulas portas predicti oppidi, per quas publicus ingressus et egressus patet, custodes nostros constituemus, qui decimam partem fructuum vinearum percipiant, et in usus nostros convertant. Ad hec elegimus nobis et successoribus nostris singulis annis mensem augustum, in quo non licebit alicui vendere vinum, nisi nobis vel mandato nostro cum singulis anni mensibus bannum haberemus, in quibus vinearum nostrarum vinum soli vendere possemus, non licebit autem nobis vel mandato nostro vinum nostrum in mense augusto carius vendere quam venditum fuerit in supradicto oppido antea per annum. Ut autem hec firma et illibata permaneant et inconcussum vigorem fortiantur prescripta fecimus annotari, et sigillo nostro confirmari. Actum publice anno gratie M. CC. II.