In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Ego Alanus, Autissiodorensis episcopus. Quoniam certum est episcopum Christi vicarium esse, ejusdem Christi pauperum debet necessitatibus subvenire. Eapropter prædecessor noster Hugo, Autissiodorensis episcopus, plurima largitus est canonicis regularibus Præmonstratensis ordinis, quos, zelo religionis succensus, apud Autissiodorum in ecclesia S. Mariani ibidem Deo servituros instituit. Siquidem donavit eis prænominatam ecclesiam S. Mariani, cum quibusdam eidem ecclesiæ appendentibus vineis; ecclesiam S. Martini; ecclesiam S. Salvii, et sedem molendini super Belcham fluvium, cum terra et censu pertinentibus ad molendinum. Donavit etiam eis ecclesiam B. Mariæ in suburbio sitam, cum censibus et vineis, terris, decimis, pratis, servis et ancillis et omnibus appendentibus prope, longeve positis; et præbendam integram in ecclesia S. Stephani. Hæc omnia canonici de manu episcopi accipientes, ea tamen, seu simplicitate, seu nimia donantis confidentia, sigillo episcopali non confirmantes, nunc a nobis deposcunt ista confirmari. Ne igitur de his aliquam in futurum sustineant calumniam, ipsa eadem quæ donavit, assensu et concessione totius capituli Sancti-Stephani, et precibus Willelmi, comitis Nivernensis, postea Carthusiæ conversi, nos etiam, laudante ipso capitulo, donamus; quibus etiam donis, ex episcopali benignitate, ecclesiam de Tangiaco donantes adjungimus. Et ut rata, inconvulsaque eis permaneant, conscribi, sigillorumque, nostri videlicet et communis capituli S. Stephani, caracteribus fecimus consignari. Actum est hoc, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXIIIº.