Ego Radulfus, prior de Charitate, et universus ejusdem ecclesie conventus, fidelibus universis presentibus pariter et futuris imperpetuum. Universitati vestre notum facimus controversiam fuisse aliquando inter fratres nostros monachos de Joviniaco et monachos de Escarlis qui vineas apud Joviniacum possidebant de quibus, apostolicis innitentes privilegiis, decimas solvere non volebant. Tandem predicti vero fratres nostri et Escharlienses monachi, per manum charissimi nobilis Stephani Sacri-Cesaris comitis, et Vuillelmi Joviniaci comitis futuri hujusmodi pacis compositionem concorditer inierunt. Statutum est utriusque partis assensu quod monachi de Escharliis, pro decimatione earum dumtaxat vinearum que tunc temporis (hoc est primo anno quo Rodulfus de Soliaco de Cluniaco rediit) apud Joviniacum possidebant, tres modios vini tantum laudabilis, ad mensuram Joviniaci singulis annis persolverent. Quod si deinceps, hoc est a Purificatione sancte Marie anni millesimi centesimi septuagesimi sexti, aliquid vinearum quoquo modo acquisierint, decimam persolvent, sicut alii. Quam pacis compositionem, in capitulo nostro recitatam, nos laudavimus et ratam habuimus, et ut stabilis et inconvulsa permaneat sigilli nostri impressione confirmavimus.