In Antissiodorensi pago, quidam extitit cæcus, qui omnia paupertatis suæ supellectilia habebat expensa, quærens inluminationis suæ dona. In caligine enim manens cæcitatis diurnæ, ambulando palpabat in meridie. Nam hic recipere meruit  tali modo videndi officium. Quoddam pratum proprij sui iuris ipse habuit venale cuidam vicino suo, volens scilicet ex pretio illo habere sumptus, dum veniret sancti Maioli auxilium perquisiturus. Vnde dum initum pretium qui comparabat pratum inter manus suas numerando reuolueret, qui prius cæcus fuerat vnam minutam cecidisse ei videt  indicat. Quod audientes qui circumadstabant ammirati sunt qualiter hoc veteranus cæcus cognosceret. Super hoc autem certos reddidit,  clare se videre per Dei misericordiam,  per interuentum sancti Maioli prædixit. Sic igitur eandem pecuniam accipiens,  clare videns, ad sancti venit sepulchrum, conlaudaturus omnipotentem Deum.