In nomine sanctae Trinitatis noverint omnes praesentes et futuri quia ego Rotrudis uxor Elgodi cognomine Berei, videns peccatorum meorum enormitatem, poenasque gehennae evadere exoptans, trado me Deo creatori meo et beato Benedicto domnoque Hugoni abbate Cluniacensi, ad suscipiendum religionis habitum in loco Marciniaco; unde, quia idem domnus abbas me peccatricem intra collegium suarum sanctarum filiarum suscipere dignatur, dono ego Domino Deo et sancto Petro ad locum scilicet Marciniacum totam terram meam, tam cultam quam incultam, cum omnibus redditibus suis, quae videlicet sita est in villa quae dicitur Pringa in pago Augustodunensi, in territorio Baronensi, quae scilicet terra mihi accidit ex paterna haereditate. Hanc, sicut jam dixi, absolute et sine omni retentione trado et dono loco Marciniacensi, ut ibi perpetuo deinceps pertineat atque respondeat, excepto uno manso quem definite ac divise tradideram filiae meae Pennaveriae. Hoc igitur donum fideliter factum tres filii mei, Eldinus, Henricus atque Robertus fideliter concesserunt apud castrum Mariniacum in manu Bernardi monachi, nepotis videlicet jamdicti Elgodi, constabularii etiam domini Hugonis abbatis, et in manum Bernardi Ungri, decani de Lordono, Gaufredi etiam, decani de Blanziaco firmiter laudaverunt et laudabiliter firmaverunt. Insuper quoque promiserunt ut si aliquis adversarius seu infractor contra hoc donum aliquando surrexerit, fideles adjutores ac defensores super hoc existant erga Marciniacum et fratres qui eundem locum tenuerunt. Laudavit hoc etiam cum hiis tribus Artaldus de Buxeria et uxor ejus Agnes filia mea, audientibus ac testificantibus Guillelmo Sasno, Hugone Vetula, Hattone de Marziaco, Artaldo de Scala, Gaufredo Fuerio et Bernardo fratre ejus, Airardo praesbytero de Gordono, Walterio de Craia, Bernardo Fasenderio cum aliis multis. Si quis itaque donum hoc auferre aut infringere tentaverit, auferatur memoria ejus de cognatione et haereditate patrum suorum, nisi dignam emendationem ad locum Marciniacum fecerit. Hujus autem donationis carta facta est anno Dominicae incarnationis millesimo centesimo quarto, indictione duodecima, Paschali Romanae ecclesiae papa secundo, Narjodo Eduensi episcopo, jamdicto Hugone Cluniacensi abbate, sub cujus etiam domni laudatione hoc concessum est, ut supradicti tres filii mei, cum ad finem venerint, si se Cluniacum deportari fecerint, benigne ibidem recipiantur et honeste sepeliantur, nisi fortasse in excommunicatione positi fuerint. Supradicta autem terra, hoc est terra de Pringa, consuevit reddere panes quadraginta duos, de avena quadraginta duos sextarios, de vino quadraginta duos sextarios, multones quatuor, porcellos quatuor in diebus messis, majores porcos quatuor in festo sancti Martini, in Pascha novem pullos quos vocamus capones, viginti tres denarios.