Notum sit omnibus quod Walterius, miles, divina gratia inspiratus, habitum sanctæ religionis suscepturus, dedit Deo et Sanctæ-Mariæ et æcclesiæ Molismensi, æcclesiam de Sistiniaco totam, id est presbiteratum et quicquid ad altare pertinet, sicuti ipse eam tenebat, ita tamen ut per singulos annos persolvamus duos solidos de recto censu; medietatem quoque totius decimæ quam tenebat de feodo Odonis, filii Rocelini, cum ipsius laude, uxorisque suæ Hermensennis, et filiorum ejus Hugonis et Odonis similiter dedit, qui tunc laudaverunt, et post quando isdem Odo, seculum derelinquens, habitum monachilem suscepit, profectius confirmaverunt. Item, post annos nonnullos Hugo, filius prædicti Odonis, Jherosolimam ad sepulcrum Dominicum, causa devotionis, profecturus, sed de vitæ suæ statu incertus, alteram medietatem quam in suo dominicatu proprie tenebat ita Sanctæ-Mariæ concessit, per manum donni Gaufredi, filii Otranni, quatinus, si in eodem itinere eum fratres obiisse cognoverint, preces et orationes fidelibus defunctis debitas Deo, pro ejus anima, solvant. Hoc autem donum Milo de Cacennaco, de cujus casamento constabat, fideliter concessit, et ut omnia rata essent, confirmando laudavit. Hujus rei testes sunt: Walterius de Muntiniaco; Wido Cardus; Walterius de Ispania; Lambertus de Prela; Teodericus; Falco; Ingelbertus.