Notificamus presentibus et futuris sancte ecclesie filiis quod quidam miles de Castellione, Hugo nomine, Landrici filius, adversus Molimensem ecclesiam forestiam de Marcennaco calumpniabatur. Quadem causa sepius in unum convenerunt domnus abbas Rotbertus et pronominatus miles multa inter se placita habentes nullam concordiam assequi potuerunt. Cum quippe de hac re diu inter se discordes essent ad ultimum venerunt in curia Ducis apud Castellionem, et iterum in invicem multum placitantes, cum videret prefatus miles quod nullum jus aut rectum adversus domnum abbatem haberet, dimisit ei in pace quidquid in ipsa foresta clamabat. Postea concessit ei dominus abbas in feodo usuarium ipsius foreste, tali pacto, ut homines ipsius militis de Bissiaco eam ad suos usus habeant ad ardendum, ad hospitandum et ad diversos usus quibus indiguerint, excepto quod ex ea nichil vendent nec dabunt nec operabuntur quod sit vendendum nec ulterius in ea aliquid laborabitur, absque assensu ministri nostri, preter hoc quod supra diximus, et eorum que culta sunt et fata terræ nostræ erunt. Concessit eis etiam pasnagium porcorum suorum. Quod si extranei porci ubi venerint, totum pasnagium nostrum erit, mel et ceram et venationem que ibi inventa fuerit habebimus. Quo facto precepit Lingonensis episcopus ut in capella de Bissiaco missam haberet de presbitero de Marcennaco, non de alio et quadam ad Pascha et ad festivitatem omnium sanctorum et ad nativitatem domini ad matrem ecclesiam de Marcennaco venient, et oblationes suas deferent, et quidquid ad pertanitatem pertinet ibi accipient, et baptisterum et ibi sepulture tradentur. Adhuc autem in pace dimisit quidquid apud Marcennacum clamat propter infantes Gisleberti quos inter nos et ipsum partiemur per medium. Hanc etiam conventionem habuit domno abbati Roberto quod nullo modo aliquem ex hominibus sancte Marie in villa de Bissiaco ad abitandum sine permissu illius recipiet. Hoc totum factum est apud Castellionem, in presentia domni Rotberti Lingonensis episcopi, cum laude ipsius, et coram domino Hugone Duce et obtimatibus suis. Hujus rei testes sunt: Rainerius, senescaldus; Hugo, dapifer de Granceio; Tescelinus li Sors; Tescelinus Poliseius.