Clemens Episcopus seruus seruorum Dei, dilectis filiis HVGONI Abbati,  Conuentui Cluniacensi, salutem  Apostolicam benedictionem. Priuilegiis, quæ a sede Apostolica Cluniacēsi Monasterio indulta sunt, diligenter inspectis, manifeste cognouimus, quod beati Benedicti Monasterium a prædecessore nostro bonæ memoriæ Gregorio Papa VII. Hugoni Cluniacensi Abbati, eiusque successoribus commissum est, vt in eius gubernatione atque custodia  potestatē habeant,  studium procurationis impendant: obeunte quoque ipsius loci Abbate, eorum semper prouideat diligentia, quatinus idonea,  huic officio digna in loco regiminis secundum beati Benedicti regulam subrogetur persona:  quicquid in Monasterio ad augmentum  obseruationem Monasticæ religionis institui vel emendari oportuerit, eorum semper ministerio  dispensatione pariter impleatur; salua quidem in omnibus auctoritate Apostolicæ Sedis, cuius iuris ille locus existit. Idipsum quoque ab ipsius Gregorij successoribus prædecessoribus nostris,  præcipue Papa Calixto felicis memoriæ, statutum est  confirmatum: qui in sua confirmatione addidit, vt in eodem beati Benedicti Monasterio, sine Cluniacensis Abbatis consilio, prouisione  præcepto Abbas nullatenus eligatur, nullusque Episcoporum sine commendatitiis litteris Clun. Abbatis eidem electo consecrationis vel ordinationis manum imponat. Alioquin  consecrator tanquam constitutionis Apostolicæ præuaricator grauiori subiaceat vltioni,  consecrati electio siue ordinatio, donec Apostolicæ Sedi,  eidem Clun. Monasterio satisfiat, irrita habeatur. Tempore autem beatę memoriæ Lucij Papæ prædecessoris nostri, PETRVS tunc Abbas Monasterij vestri tam per se quam per fratres suos, prædecessoribus eiusdem Lucij Papæ,  ipsi etiam sæpius conquestus fuit, quod eodem P. inconsulto fratres prædicti Monasterij S. Benedicti cōtra supradictum tenorem sibi Abbatem elegerant,  debitam ei obedientiam ac reuerentiam subtrahebāt. Vnde prædecessor noster felicis memoriæ Innocentius Papa per litteras eis suas mādauit, vt Guillelmus Abbas, qui Abbate  fratribus Cluniacēsibus inconsultis electus  ordinatus fuerat, cum honestis  discretis personis de fratribus suis Monasterium  fratres Clun. adiret,  eidem P. Abbati obedientiam ac reuerētiam, quemadmodum prædecessor suus bonæ memoriæ Henricus Abbas exhibuerat, deuote  humiliter exhiberet. Quo nequaquam per eos impleto,  fratribus Clun. in sua querimonia persistentibus, idem Lucius Papa per sua eis scripta mandauit, vt memoratus G. Abbas cum honestis  discretis personis,  priuilegiis sui Monasterij, præteritis beati Andreæ octauis, eius se conspectui præsentaret, vt vtriusque partis causa cognita pacem inter eos auxiliante Domino reformaret. Fratribus autem vestris eodem termino sæpedicti Lucij cōspectui præsentatis, nec ipse venit, nec per fratres suos, qui venerant, pax inter partes potuit reformari. Quia igitur tam manifeste Clun. Monasterij iustitiæ idem Lucius vlterius deesse non poterat, per Apostolica eis scripta mandauit, atque præcepit, quatinus ipse G. Abbas cum honestis  discretis personis de fratribus suis, occasione  dilatione remota, Cluniacense Monasterium visitaret, atq. prædicto P. Abbati obedientiam ac reuerentiam, quam prædecessores sui prædecessoribus ipsius P. exhibuerant, humiliter exhiberet. Quod si infirmitate grauatus per se id adimplere nō posset, per meliores personas ipsius Monasterij adimpleret. Nos igitur prædecessorum nostrorum vestigiis inhærentes, ne de cætero in eodem S. Benedicti Monasterio, nisi iuxta prædictum tenorem priuilegiorum Sedis Apostolicæ, Abbatis fiat electio, ad exemplar sæpedicti Lucij auctoritate Apostolica prohibemus. Quod si facta fuerit, irrita  vacua habeatur. Datum Laterani IV. Kal. Martij, Pontificatus nostri anno primo.