Ego Robertus, Dei gracia Lingonensis episcopus, notum facio presentibus et futuris quod Gerardus de Scoto cum fratre suo Jocelino et filiis suis, Gerardo videlicet et Alberico, Jocelino et Engeberto canonico Lingonensi, concedente Theobaldo fratre eorum, Theodericus quoque de Rasennariis, nepos eorum, qui tocius alodii medietatem jure hereditario possidebat cum fratribus et sororibus suis, Gocelinus etiam Summe Ville et Richardus de Vercello, Berengarius quoque de Calvo Monte et Petrus de Saxonisfonte cum Ellebaudo fratre ejus, isti omnes prenominati dederunt Deo et Beate Marie Molismensi, necnon et ecclesie Sancti Desiderii Lingonensis, quicquid apud Montem Syon possidebant, in hominibus videlicet, in terris, in pratis, in nemoribus, nichil omnino sibi retinentes, preter servos suos quos propter hospitandi gratiam sibi retinuerunt: de cetero in potestate et in justicia monachorum sicut ceteri homines ejusdem ville subjecti erunt, reddentes consuetudines debitas et cetera que ab eis exigentur; et preter medietatem decimarum sibi retentarum. Concesserunt etiam predicte ecclesie et laudaverunt quicquid de casamento suo emptione vel elemosina acquirere possent. Nichilominus etiam hoc pretaxatis beneficiis adjecerunt quod, si sine herede filii vel filie ab hac vita decederent, vel alter eorum, totum ecclesie sepedicte libere et absolute remaneret, nec illud vendere in vita sua nec in vadium ponere liceret. Pro hujusmodi autem conventione et elemosina dedit predictis militibus pro caritate domnus Enmauricus Lingonensis ecclesie decanus LXXX. libras, ut nichil deinceps in hiis reclamare possent. Actum est hoc anno ab incarnatione Domini M°. C°. I°., Paschali papa existente Romano. Hujus rei testes sunt: Gaufridus de Calvo Monte, Emmauricus decanus et multi alii. Qui vero hoc donum infringere vel distrahere voluerit, anathema sit. Amen. De terra Sancti Audoeni et de terra Sancti Petri Cluniacensis, que est in territorio hujus ville prenominate, habent monachi justiciam. Finagium hujus ville durat usque ad Summostier et usque ad Villare Siccum et usque ad Busserias et usque ad Wandelancort per medium finagium d’Outramont, et usque ad Brecons et usque ad Bleconvillam. Ibunt bestie de Monceon per pascua libere et absolute absque dampno faciendo, et si dampnum forte fecerint, redderent duorum proborum hominum testimonio sine jusjurando (sic). Hec concessit Gaufridus et Renerus de Calvo Monte.