Anno Domini millesimo trecentesimo vigesimo statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, si Dominum in sanctis suis venerari nos convenit, illorum non sunt a nobis sub silentio relinquenda laude digna praeconia, qui non solum vitam monasticam verum etiam universam Dei ecclesiam meritis gloriosis et exemplis salutaribus decorarunt, statuit ob hoc generale Capitulum ordinando, quod de cetero fiat commemoratio de sancto Hugone primo abbate Cluniaci, tam in laudibus quam in vesperis, tertio kalendas maii ; et prima missa de ipso cantabitur eodem die per Ordinem universum. 2.  Item, commendandae devotionis actum, quem nuper illustrissimus princeps dominus rex Portugalliae laudabiliter exercuit Ordinem Militiae Iesu Christi ad defensionem sacrosanctae fidei et violentias infidelium propellendas, fundando, congaudens cum gratiarum actionibus Capitulum generale statuit ad rogatum ipsius domini regis, et diffinit quod paternitas praedicti Ordinis Militiae Iesu Christi, qui iam confirmatus est, et nostro Ordini incorporatus per summum pontificem totaliter resideat penes abbatem de Alcobatia tamquam patrem abbatem Ordinis memorati, qui iuxta decretum et ordinationem sanctissimi patris nostri domini Ioannis, Dei gratia Papae XXII, praedicti regularis observantiam et alia quae severitatem Ordinis respiciunt ibidem perpetuo faciat observari. 3.  Item, simplicitatem Ordinis a strepitu saecularium et cautelosis eorum processibus praeservare gestiens Capitulum generale inhibet districtius personis Ordinis universi, ne in visitationibus, electionibus, correctionibus, punitionibus aut ea tangentibus, consilio et auxilio advocatorum, et personarum secularium uti audeant et praesumant. Quod si fecerint, ipso facto sententiam excommunicationis incurrant, et nihilominus, si probabiliter inventi fuerint, tales emittantur sub poena conspiratorum ad domum remotissimam, non revocandi nisi de licentia Capituli generalis. Abbates vero, si in hoc inventi fuerint culpabiles, deponantur. 4.  Item, ut excessus multiplices et inobedientias monialium per saeculum damnabiliter evagantium et aliter irreligiose se habentium, nolens amplius generale Capitulum sub dissimulationis velamine pertransire, patribus abbatibus praecipit et committit, quatinus tales per se, per alium vel per alios in plenaria Ordinis potestate sic puniant et corrigant per incarcerationem, emissionem, vel alias, quod talia de cetero committere, poena docente, desistant. 5.  Item, diffinitione dudum facta super esu carnium cum adiunctis poenis in suo robore perdurante, addit generale Capitulum quod abbates in hoc deprehensi per patres abbates deponantur ; monachi autem et conversi deprehensi, privati maneant habitu regulari, et omni sexta feria sint in pane et aqua, usque ad revocationem Capituli generalis. Hanc autem diffinitionem extendit generale Capitulum ad abbatissas et moniales et personas regulares contentas sub eisdem. 6.  Item, quia per abusum gratiarum incaute concessarum personis cedentibus, religionis obedientia laeditur, et disciplina in pluribus enervatur, inhibet generale Capitulum patribus abbatibus et visitatoribus Ordinis universi, ne de cetero concedant abbatissis cedentibus generalem licentiam, quod possint monialem vel moniales secum extra monasterium vel septa monasterii ducere, vel in cameris sibi concessis aut concedendis moniales sine licentia speciali abbatissae retinere, nec etiam ipsis extra monasterium progredi liceat nisi hoc ab abbatissa licentiam meruerit obtinere ; gratias autem factas in contrarium ex nunc revocat Capitulum generale. 7.  Item, ne per defectum spiritualis medici animae langueant diutius, mordentibus vitiorum aculeis sauciatae, generale Capitulum diffiniendo praecipit quod abbatissae viginti quinque moniales habentes unum teneantur recipere et retinere confessorem, quem pater abbas aut visitator eis duxerit transmittendum, cui teneantur in victu et vestitu curialiter providere, et illi confessores diebus quibus in confessionibus audiendis minus occupati fuerint, missas teneantur dicere, sicut ceteri capellani, in illis praecipue monasteriis ubi haec consuetudo est ab antiquis observata. 8.  Item, ut interioris mentis religio per exteriorem habitum decentius ostendatur, ordinat generale Capitulum et statuit ut capellani sacerdotes monialium Ordini perpetuo traditi et oblati, de cetero portare regularem Ordinis habitum teneantur, quem si portare renuerint a dictis monasteriis, excusatione quacumque semota, simpliciter expellantur. 9.  Item, ridiculosas novitates superinductas in officio divino nolens sustinere de cetero, Capitulum generale ordinat et diffinit quod antiqua forma cantandi a beato patre nostro Bernardo tradita, sincopationibus notarum et etiam hoquetis interdictis in cantu nostro simpliciter quia talia magis dissolutionem quam devotionem sapiant, firmiter teneatur ; contra facientes ad praesidentis arbitrium puniantur. Abbates autem et abbatissae hoc statutum faciant inviolabiliter observari. 10.  Item, quoniam mater Ecclesia cultrix et auctrix iustitiae, in se vel in alium iniustitiam fieri non permittit, ideo generale Capitulum cupiens in posterum providere ne in distributionibus contributionum, quae fient a modo in Ordine, sibi locum vendicet fraus et dolus, vel generale Capitulum supra hoc praegravetur addit idem generale Capitulum diffinitioni super hoc anno praeterito editae, quod quilibet pater abbas summam cuilibet coabbati suo impositam teneatur patri abbati immediato solutionis tempore sigillatam et fideliter indicare ; et sic gradatim ascendendo faciant superiores, ut sic tempore Capituli generalis, de singulis summis et totis impositis quibuslibet eidem Capitulo possit fieri plena fides. Si quis autem super hoc negligens fuerit ipso contemptu mulctatur a generali Capitulo poena duarum marcharum argenti eidem Capitulo applicanda, et nihilominus se teneatur recognoscere in sequenti Capitulo generali ; quod si facere contempserit ascensum gradus altaris se noverit interdictum. 11.  Item, insolentiam et abusum quarumdam Ordinis personarum, quae per contractus damnatos et fraudulentos colore quaesito in praeiudicium animarum suarum monasteria sua laedunt enormiter et diffamant, dum de pecunia suae ecclesiae emiserint redditus et proventus alios sub nomine proprio vel alieno, sibi suisque consanguineis ad tempus vel perpetuo applicandos, volens reprimere Capitulum generale emptiones vel contractus huiusmodi, modo fortiori quo potest amodo fieri inhibet Capitulum generale a personis ordinis universi. Si quis autem contrarium attentaverit, si abbas vel abbatissa fuerit, per patrem abbatem deponatur ; si monachus vel conversus carceri mancipetur usque ad nutum Capituli generalis et nihilominus pecunia illorum reddituum restituatur monasterio cuius erat. Et haec diffinitio ad praeterita extendatur. 12.  Item, si in festis sanctorum omnium uniformitas in Ordine debet servari, hoc praecipue tenendum est in officio sacratissimi Corporis Christi, quod est nostrae peregrinationis salubre viaticum, christianae fidei firmissimum fundamentum ; proinde dominis de Pontiniaco et Pruliaco abbatibus committitur, quatinus officia diversa seu historias inspiciant de festo praedicto, examinent et corrigant per omnem modum, et illud, quod est correctum, sequenti Capitulo deferant, idem publicabitur et uniformitas decantabitur per Ordinem universum. Interim autem fiat festum praedictum secundum quod in singulis domibus fieri consuevit. 13.  Item, contributio moderata pro solvendis Ordinis debitis facienda Domino Cistercii et aliis quatuor primis, vel ab eis deputandis, committitur, in Ordinis plenaria potestate. Qui vero summas sibi imponendas per eosdem statutis terminis non solverint, ab ingressu ecclesiae sint suspensi. Cellerarii vero, priores et bursarii pro depositis habeantur, et nihilominus expensarum usuras et interesse solvere tenebuntur. 14.  Item, damnis et incommodis quae ex defectu solutionum debitorum et reddituum quae debentur Capitulo generali et domui Cistercii verisimiliter evenient, occurrere cupiens Capitulum generale ordinat et diffinit quod abbates et abbatissae qui tenentur generali Capitulo vel domui Cistercii in quibus cum redditibus ac debitis obligati satisfaciant ex integro infra sequens Capitulum generale, vel saltem, si omnino impotentes fuerint ad solvendum fateantur absque velamine arreragia quae debent, indutias humiliter postulando ; quod si non fecerint, in poenam anno praeterito latam contra non solventes redditus praedictos, incidunt ipso facto, et nihilominus visitatores in suis visitationibus super arreragiis tam reddituum praedictorum quam contributionum diligenter inquirant, contemptores huius constitutionis citando ad praesentiam futuri Capituli generalis. Quicumque vero pater abbas cuiusquam provinciae fuerit, de contributionibus filiis abbatibus suis impositis recipiet, et nisi in sequenti Capitulo generali de sic receptis satisfaciat, vel generali Capitulo fideliter computationem reddiderit, in poenam excommunicationis incidat ipso facto, et nihilominus in hoc deprehensus pro deposito habeatur. 15.  Item, quoniam merita earum, etc. 