Visitante nos Dei misericordia, dignationis vestræ nos visitauit gratia. Gratulamur, Pater benignissime:  quod ad paruitatem nostram, magnitudo vestra descenderit, gloriamur. Est siquidem vestra visitatio, magna magnis quibuslibet gloriatio. Norunt alij, quantum eis vtilitatis vestræ contulerit præsentia sublimitatis. Ego certe non dicam enarrare dictu, sed nec ipso valeo comprehendere cogitatu: quam vtilis, quam iocundus vester mihi fuerit aduentus. Abbas noster, Dominus noster, apud nos anno præterito XVI. Kal. Decembris, Missam celebrastis: in qua Spiritui sancto nos commendastis. In capitulo, diuini nos sermonis eulogio cibastis. Corpus magistri nobis dedistis, ac beneficium Cluniacense concessistis. Mihi quoque, quam nec ancillæ nomine dignam sublimis humilitas vestra tam scripto quam verbo sororem vocare non dedignata est, singulare quoddā velut amoris,  sinceritatis priuilegium donastis. Tricenariū scilicet, quod mihi defunctæ Conuentus Cluniacen. persolueret. Indixistis etiam, quod donum illud sigillatis confirmaretis apicibus. Quod itaque sorori, immo ancillæ concessistis, frater, immo Dominus impleatis. Placeat etiā vobis aliud mihi sigillū mittere, in quo Magistri absolutio literis apertis cōtineatur, vt sepulchro ei9 suspēdatur. Memineritis,  amore Dei nostri Astralabij  vestri, vt aliquam ei vel a Parisiensi, vel ab alio quolibet Episcopo præbēdam adquiratis. Vale. Dominus vos custodiat,  præsentiam vestram quandoque nobis exhibeat.