In nomine domini Dei æterni et Salvatoris nostri Jesu-Christi, Odo clementia Dei rex. Si utilitatibus locorum divinis cultibus mancipatorum, servorumque Dei necessitatibus in iisdem degentium opem nostræ celsitudinis impendimus, regium proculdubio [exercemus morem], ac per hoc ad æternam beatitudinem capessendam omnino venturos nos minime dubitamus. Quare notum esse volumus omnium sanctæ Dei Ecclesiæ fidelium nostrorumque, præsentium scilicet et futurorum, industriæ, quod adiens genua serenitatis nostræ coram frequentia procerum primatumque nostrorum, Robertus venerabilis comes, consentiente reverentissimo comite et abbate Richardo, humiliter petiit ut quibusdam postulatibus monachorum monasterii Sanctæ-Columbæ virginis et Sancti-Lupi confessoris, quod est constructum in suburbio Senonensi, assensum præberemus. Quod ita [fecimus, et] ut normam sui propositi liberius observarent, et pro statu regni nostri, ac nostris relaxandis piaculis, divinam valeant clementiam exorare, omni tempore habendam, eis concessimus aream intra muros civitatis constitutam, ad ecclesiam et ædificia illis necessaria ædificanda: que habet de uno latere a claustro canonicorum usque ad portam Sancti-Desiderii per murum, perticas XXXV et dextrum; de alio latere perticas XXXI; de una fronte, quæ est ad portam Sancti-Desiderii, perticas XVIII et dimidiam; ex alia fronte perticas XV; per medium in transverso perticas XII et dimidiam; et foris civitatem de terra, quæ fuit vinea indominicata, ad eandem pertinente anzingas XII. Statuimus etiam pro Dei amore et sanctorum ejus veneratione, atque monachorum congrua utilitate et imminenti necessitate posternam ad præfatam aream pertinentem semper habere apertam, quæ iter secretius eis ad monasterium præbeat, et totius substantiæ intus mittendi, aut foras expellendi aditum absque cujuslibet contradictione tribuat. Et quia sanctorum Patrum decreta et antecessorum nostrorum statuta monachorum vitam in omni quiete degere censuerunt, constituimus, atque ita in perpetuum manere censemus, ut neque abbas, neque episcopus, nec comes, neque ulla judiciaria aut cujuscumque dignitatis vel potestatis persona, ullo unquam tempore aliquod impedimentum in supradicta area, commanendi aut commorandi, vel cujuscumque rei negotium peragendi [causa], facere præsumat, manente sub eadem auctoritate jamdicta posterna, ut nullus ab eis præscriptam valeat de ea auferre potestatem. Itemque decernimus ut nullus judex eis contradicere possit de omni substantia sua quidquid eis visum fuerit necessarium; et sint remoti ab omni inquietudine populari, ut valeant pacifice Domino famulari. Ut autem hoc præceptum nostræ auctoritatis inviolabile sit, et sempiternum in Omnipotentis nomine obtineat vigorem, diuturnisque valeat temporibus durare, manu propria subter firmavimus, atque annuli nostri impressione insigniri jussimus. Signum ODONIS gloriosissimi regis. TROANNUS notarius ad vicem Eblonis recognovit. Datum XVI kalend. julii, indictione IX, anno IV regnante domno Odone gloriosissimo rege. Actum apud Vermeriam palatium, in Dei nomine feliciter. Amen.