IN NOMINE SANCTE ET INDIVIDUĘ TRINITATIS, PATRIS ET FILII ET SPIRITUS SANCTI. BRUNO* GRATIA DEI HUMILIS LEUCHORUM PRESUL. Cum primum divina clementia me, quamvis immeritum, ad pontificatus honorem provexit, eadem miserante Dei pietate, mox anhelare coepi ad restaurationem meę acclesię ac monastici ordinis religionem, aut ubi erat aucmentare, aut ubi perierat pro posse meo recuperare. Interea, postulatus precibus venerabilis viri, domni videlicet Willelmi*, abbatis monasterii Divionensis, sed et domni Widrici*, abbatis monasterii sancti Apri, fratrumque ipsorum, qui communis societatis norma[m] concorditer retinent, adii cellam Bertiniace curtis, quę est infra nostram diocesim sita: que quidem cella antiquitus capella tantum fuerat, subjecta matri ęcclesię inibi positę ac in honore sancti Martini constructę. Sed fidelium devotione prediis et rebus aucmentata, in tantum excreverat, ut missi ibi monachi regulariter viverent, et Domino concorditer deservirent: ibi ergo, ut dictu[m] est, evocatus, monasterium ordinabiliter constructum repperi, quod, Deo propicio, in honore sancti Benigni aecclesiastice consecravi. Cum aut[em] mecum tacitus volvere[m] quid ad aucmentu[m] utilitatis ejusdem aecclesię nostra largitate contradere[m], comperi antecessorum nostrorum largitione duo altaria ibi concessa, unum ad Businiacum, alterum ad Algisi villam, que aecclesie matres appellantur.