In nomine sancte et individue Trinitatis. Ego Alanus, Dei gratia, Autissiodorensis episcopus, et ego Willelmus Nivernensis comes: notum esse volumus presentibus et futuris, quod inter ecclesias de Regniaco, et de Crisennone, de molendinis de Arseio controversia orta est, sed per manum Gaufridi Clarevallis abbatis, et Idæ comitisse Nivernensis, utriusque partis assensu taliter terminata est, ut de tota possessione illa quam ibi moniales tenebant, scilicet de quatuor molendinis, et uno fullone cum piscaria, et omnibus aliis ad eosdem molendinos pertinentibus, duas partes in omni jure, et in omni proficuo, ecclesia de Crisennone perpetua deinceps pace sine ulla reclamatione possideat, tertiam autem partem similiter in omnibus predictis ecclesia Regniacensis obtineat: molendinarios autem moniales de Crisennone duos ibi ponant fideles homines, et qui fidelitatem jurent etiam Regniacensibus: similiter Regniacenses, vel qui ab eis eorum partem habuerit unum fidelem, et qui fidelitatem juret monialibus, si servitium datum fuerit, sine vel inde dividatur similiter, ut illi tertiam partem habeant, ille duas: si querelam habuerint, vel utrique, vel quelibet pars adversus molendinarios de redditibus suis, in ipso loco pariter convenientes indicabunt, et reddito capitali de emendatione, habebunt illi partem tertiam, ille duas. Si pro reparatione aliqua ibi expensas fieri oportuerit in ecclesiis vel molendinis, ponent similiter illi tertiam partem, ille duas: si autem ad summationem monachorum moniales expensas ministrare noluerint, monachi si voluerint, vel qui pro eis partem eorum tenuerint, expensas facient et totum redditum possessionis illius pro capitali recipient, donec rehabeant quicquid expenderint. Similiter si ad summotionem monialium pars altera expensas ministrare noluerit, ipsæ si voluerunt, expensas faciant, et totum redditum pro capitali recipiant usque ad plenam restitutionem expensarum: similiter de censu moniales duas partes persolvent, monachi vero tertiam, si Regniacenses partem suam pro pecunia vendere voluerint, habebunt eam moniales, si tantumdem dederint, quantum alter obtulerit: si vero pro terra vel aliqua possessione eandem partem suam voluerint commutare, habebunt eam moniales, si dederint eis eque eis placitam possessionem: sin autem libere cui voluerint, partem suam Regniacenses tradent cum omni integritate possidendam sicut concessa est eis. Similiter de partibus suis moniales erga monachos eandem tenebunt legem, ut si eas voluerint vendere non liceat, nisi monachis, si tantum voluerint dare, quantum alter obtulerit. Hanc compositionem Ascelinus Regniacensis abbas, cum toto conventu suo, et Agnes abbatissa de Crisennone, cum toto similiter laudaverunt suo conventu, et approbaverunt: quam presentia nostra recognitam, ad petitionem utriusque partis etiam nos approbavimus et laudavimus, et ut deinceps inviolabilem habeat firmitatem testium subscriptione, et sigillorum nostrorum impressione, cum sigillis eorum per quos hæc facta est compositio, et sigillis utriusque ecclesiæ, præsentem cartam signari fecimus et muniri. Testes hujus compositionis Gaufridus abbas Clarevallis, Ricardus Alquerus, Bartholomeus, Jacobus monachi; Ida comitissa, et Guido puer, filius ejus; Stephanus cantor Autissiodorensis, Stephanus archypresbyter, Radulphus capellanus comitissæ, Gaufridus clericus ejusdem, Obertus de Mairri clerici; de militibus quoque Herbertus de Mairri, Bauduinus Grossus, Bauduinus de Migi, Gaufridus de Monte-Regali, Nicolaus de Malliaco; de servientibus, Raaldus Autissiodorensis, Milo præpositus de Mailli, Stephanus de Baissi, Rainaldus filius ejus. Actum est hoc a nobis, anno ab Incarnatione Domini, M. C. LXIII. Indictione xj. Epacta xiij. Concurrente j. Alexandro tertio Romano pontifice, Ludovico rege Francorum.