Qvocunque meum tendat iter, tu tamen semper mecum. Miraculum hoc. Homo clausus vbique discurrentes comitatur, nec ab eis vel puncto temporis abest. Fit hoc mente, non corpore: affectu, non effectu: charitate, non societate. Es quidem ociosus,  nos negociosi: sed tamen ocium tuum non omnino ociosum esse volumus. Quicquid de carioribus nobiscum non serimus, tibi relinquere soliti sumus. Libri,  maxime Augustiniani, vt nosti, apud nos auro preciosiores sunt. Quos vero viles edidi, forte nec minus chari. Inde ergo ocium tuum interpolamus, nec omnino feriatum esse volumus: vt aliquem nobis de Augustinianis laboriosi itineris nostri consolatorem dirigas,  Epistolas nostras, ac vitam domni Matthæi Episcopi, quia liber contra hæreticos editus deest, velut proprij cordis conceptus  partus.