Auinus de Fossato querelam mouit contra domum de Fagia anno ab Incarnatione Domini M. C. LXI. de terciis agriculture domus ipsius in finagio Fontanarum, et apud Besuam, in presentia Domini Gisleberti abbatis, cognitum fuit iniustam esse querelam illam, et iccirco iuravit ipse Auinus quod pacem teneret predicte domui de terciis terre quam domus illa tunc possidebat in finagio predicto et similiter in finagio de Secune et de Fagia; Robertus etiam frater Auini iuravit quod si Auinus ab hoc iuramento aberraret, ipse Diuionem ueniret, nec inde absecederet donec domnus Abbas sancti Stephani permitteret. Wilpiuit nichilominus idem Auinus tenementum Hugonis Amasati apud Secune in siluis et planis, uillanis et uillanabus, quod tenementum ex parte uxoris sue ad se pertinere putabat, wilpiuit ita, inquam, si probari posset testibus idoneis Hugonem Amaisatum fecisse inde elemosinam domui de Fagia et iurauit se deinceps nichil super hac re querelaturum, coram Gaufredo abbate Besue et decano Besue, Henrico de Chenavis. Die constituta, testes iurauerunt apud Besuam quod tenementum illud de quo querela erat, liberum alodium erat Hugonis Amasiati et non pertinebat ad Auinum, neque ad uxorem ejus et dictus Hugo donauerat illud per elemosinam beate de Fagia Marie absque ulla retentione. Testes autem fuerunt hi: Galo Amasiatus, Milo et Nocherius de Secune. Affuerunt isti probationi dominus Girardus archidiaconus, Constantinus de Acels, Aymo de Ugne, sacerdotes.