In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, ego Hugo, dux Burgundie, notum volo fieri presentibus et futuris quod calumpnia quam Obertus de Brione, ex parte uxoris sue, habebat erga fratres Quinciacenses super terram de Chasareio, taliter terminata est. Si quidem in presentia mea utrique convenientes apud Castellionem, totius querele hujus terminationem arbitrio meo commiserunt. Ex arbitrio autem et dicto meo prefatus Obertus guerpivit et quietum clamavit Quinciacensibus quicquid in predicta terra columpniabatur. Quinciacenses vero dederunt ei decem libras Proviniensium, et uxori ejus duas vaccas cum vitulis, quia hoc laudavit. Hoc fiduciavit idem Obertus in manu mea se fideliter tenere, et terram de qua calumpnia habebatur erga omnes garantire, si calumpnia inde emerserit, et pro garantia se iturum quocumque eum Quinciacenses vocaverint. Ita tamen quod Quintiacenses ipsi Oberto cum duobus tantum sociis pro garantia euntibus victum procurabunt. Hujus rei testes sunt: Guiardus Moreeirs et Simon, frater ejus, Guillermus Grossum Brachium, Aimo de Ayseio, Boinus prepositus. Hoc totum laudavit et concessit Oidelina, uxor Oberti, et Hugo, filius ejus, qui habuit inde duos solidos. Cujus etiam rei testes sunt: Johannes et Salo, monachi Quinciacenses, Martellus pater Adeline, et Hugo filius ejus, Hugo frater Oberti, et Freerius filius ejus, Gauterius de Pulteriis, Symon filius Guiardi Moreeir, Constantius de Rupe. Et ut hoc in perpetuum ratum habeatur, ego Hugo, dux Burgundie, sigilli mei impressione munivi. Actum apud Castellionem, anno ab incarnatione Domini M°C°LXX° quarto.