Per me, ait Dei Sapientia, reges regnant,  legum conditores iusta decernunt. De quorum numero, quia vos esse cœlestis censura censuit, eidem supernæ moderationi, quas possumus, gratias agimus: non tantum, quia sublimitatem vestram magnis populis prętulit, sed quoniā maxime eisdem populis vos præferendo prouidit. Inde enim lætamur, inde in Domino gloriamur: inde celsitudinē vestram, etsi vultu incognitam, veræ dilectionis brachiis amplectimur:  vt ad honorem nominis sui, ad salutem populi sui omnipotens Saluator vestram regalem potentiam magnificet,  conseruet, humiliter  frequenter precamur. Quis enim non gaudeat, quis nō totis viribus, si necesse fuerit, collaboret: vt post tantos bellorū  malorum turbines, tam profundæ pacis bonū a Deo per vos Siculis, Apulis, Calabris, multisque aliis gentibus collatum, conseruetur, augeatur, dilatetur? Quis Ecclesiæ Dei se membrum agnoscens, de tantarum Ecclesiarum tam inconcussa  stabili pace per vos, vt dixi,  restituta  conseruata, in Domino non exultet? Quis audiens clericos, monachos, milites, rusticos, onustos pecuniis  diuersis mercibus mercatores, omneq. genus hominum in terra vestra manentium, aut per eam transeuntium, tyrannorum, raptorum, insuper ipsorum latronū omni timore sublato, sua omnia pacifice obtinere: quis, inquā, tanta bona per vnū bonū Principem tot tantisque hominum generibus impendi audiens, non quas potest Regi regū gratias agat,  vt tali Regi regnū ab eo conseruetur  augeatur, imploret? Ista me, vt dixi, ad vos amandū, primitus impulerūt: ista vt inter magnos reges, Romanos dico, Frācos, Anglos, Hispanos, maximos Cluniacen. Ecclesiæ amicos  benefactores, vos quoque admitterē, coegerunt. Ea de causa iā ex multo tempore pro pace, pro honore, pro salute vestra,  apud Deum precatorem,  apud homines prædicatorem me constitui:  ad idem agendū tam de nostris, quā de alienis, quos potui, attraxi. Testis est horum conscientia mea, testis Romanus Cancellarius, testis  ipse Dominus Papa: quē Pisis, quem Romæ, quē intra Gallias constitutum, præsens verbis, absens literis, de pace vestra sæpe conueni:  ne inimicis vestris vestram pacem, iusque perturbantibus crederet,  rogaui,  monui. Quod licet diu dilatum, sed nūc tandem ad effectum perductū, nos  omnes quicunq. audire potuerunt, pacis amatores lætificat,  ad gratiarū actiones Deo persoluēdas inuitat. Rogo ergo,  in quantum possum vos, vt charissimū  sublimē amicum admoneo: vt hanc pacē Pastoris vestri, ac sūmi Ecclesiæ Dei Magistri toto affectu amplectamini, toto annisu retinere studeatis: quatinus  ipse de vobis, sicut de optimo  speciali filio,  vos de ipso sicut de benigno  singulari Patre, in spiritualib. pariter,  tēporalibus gaudeatis. Filiū nostrū Gaufridū, cum litteris vestris omnem beniuolentiā redolentibus ad nos venientem, vobis cū his litteris remittimus: atque tam ipsū quā commissum ei Monasteriolū, quod solū adhuc in regno Siciliæ vestra Cluniacus habet, regiæ clemētiæ commēdamus:  quia tam se quā locum eundē singulariter a vobis diligi retulit, gratias agimus. Idcirco autē dixi, adhuc solū illud nos in regno Sicilię habere: quia quod nō solū diu manere debeat, de tanti amici singulari amicitia omnino præsumo. Nā si hoc Deus cordi regio inspiraret,  per vos in regno vestro de iam iacto semine in multā frugem paruū illud principium multiplicaret: cresceret  in corde nostro multiplicandę in terra illa monasticæ religionis affect9. Quia sicut bene nouit sapientia vestra, spes lucri maioris, maius efficitur fomentū laboris. Lucrum autem maius vocaui, multiplicatæ religionis augmentum, quam maior numerus Monachorum melius potest seruare, quā paruus: quia, vt ait Scriptura sacra, Væ soli, quia cum ceciderit, non habet subleuantem:  sicut rursum loquitur, Frater fratrem adiuuans, sicut ciuitas fortis  munita. Maior ergo si fieri posset, fratrum vel locorum numerus, maiorem in nobis succenderet propagandæ religionis affectum: quia in eorū multiplicatione maiorē sentimus esse profectū. Nec vtilior posset accrescere regiis gazis thesaur9: quā ille, quē de terris ad cœlos translatū pręda non diripit, latro non subripit,  iuxta sanctum Euangeliū, tinea non corrumpit, fures non effodiunt, nec furantur. Animet vos,  ad bene agendū magis magisque succendat, non solū, quod præcipuum est, timor Dei, maximū regnorum omnium robur, sed etiā, quam præmisi, probitatis vestræ fama per regiones hac illacque diffusa: quoniā magnifico regi timore Dei iustitiæ colla submittere gloriosum est,  famam optimā velle dilatare, vtile simul  honorificum est.