[Alexander Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis Abbati et conventui Monasterii Cluniacensis salutem et Apostolicam benedictionem. Super provisione pauperum Clericorum Diœcesanis ipsorum sub ea forma litteras nostras dirigere consuevimus, ut iidem Diœcesani Clericis ipsis de Beneficiis Ecclesiasticis, si qua ad eorumdem Diœcesanorum collationem spectantibus, si qua in eorum civitatibus vel Diœcesibus vacabant, quamprimùm ad id se offerret opportunitas, per se, vel per alios providerent; contradictores per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita compescendo: quarum auctoritate prædicti Diœcesani, qui habebant plura Beneficia, de quibus poterant eisdem Clericis providere, quanquam forsitan non vacarent, per se ac subdelegatos ab eis de Beneficiis Ecclesiasticis ad vestram, et Abbatum, et conventuum, ac Priorum Monasteriorum, Prioratuum, membrorum vestro Monasterio subjectorum, ac Cluniacensis Ordinis collationem, seu præsentationem spectantibus de facto (prout asseritis) clericis providerunt eisdem; in vestrum, ac Monasteriorum, Prioratuum et membrorum prædictorum præjudicium et gravamen. Quare nobis humiliter supplicastis ut super hoc providere vobis, Monasteriis, Prioratibus et membris prædictis paterna sollicitudine curaremus. Quia verò nec forma litterarum hujusmodi, nec nostra etiam habet intentio, ut prædicti Diœcesani, si habent aliqua Beneficia Ecclesiastica ad suam collationem spectantia, etiamsi non vacent, possint de beneficiis ad collationem, seu præsentationem aliorum spectantibus auctoritate litterarum ipsarum prædictis clericis providere: tenore præsentium declaramus ut per litteras, quas sub præmissa forma prædictis Diœcesanis direximus, si prædicti Diœcesani habent aliqua beneficiis de quibus valeant providere clericis memoratis, etiamsi non vacent; de beneficiis ad vestram, seu Abbatum, et conventuum, vel Priorum prædictorum collationem, sive præsentationem spectantibus, clericis ipsis nequeat provideri: collationes, si quæ factæ sunt, auctoritate litterarum ipsarum de beneficiis, quæ ad vestram, seu Abbatum, et conventuum, ac Priorum eorumdem collationem, sive præsentationem pertinent; dummodo Diœcesani prædicti haberent aliqua beneficia, etiamsi non vacarent, de quibus possent eisdem clericis providere, decernentes irritas et inanes. Nulli ergo, etc. Datum Viterbii III. Kalendas Junii, Pontificatus nostri anno IV.]