Gloriosus rex Francorum Ludouicus,  ante miserat,  nunc iterum nobis misit nuncios suos: quos  vobis dirigi,  per manum nostram, quod a vobis petierint impleri, rogauit. Qui quamuis per seipsum, vtpote, insignis flos  præfulgidum germinis vestri sidus, cuncta quæ voluerit, apud vos debeat obtinere: quia tamen me precum suarum mediatorem elegit, rogo vt sicut ipse hoc per me petendo, efficacius se impetrare confidit, ita vos largiendo, non frustra eum istud sperasse monstretis. Cumque ipse superna gratia,  regni terminos pene duplicando,  iuueniles annos virtutibus adornando, summa vestri generis gloria sit: non debet aliquam in precibus suis pati repulsam, cui  regia magnitudo,  sanguinis communio, cuncta de vobis sperare suadent. Et cum deriuato a patre nomine, regis patruus dicamini: decet vos  eius regno consulere,  ipsi vt filio in omnibus prouidere. Quod vtrumque simul implebitis, si eum in præsenti negocio audieritis. Sed nolui illud his, quas mitto, literis inserere: quia plenius id ab ore nunciantis, quam a manu scribentis accipere poteritis. Hoc postquam agnoueritis, quod tamen  iam audistis, oro ne innocenti puero Patrum peccata, ne Reginæ vel regalium aulicorum veteres forsitan culpæ, nouo Regi noceant: quia iuxta diuinam Prophetæ sententiam, Non portabit filius iniquitatem patris, nec pater iniquitatem filij: date operam, quod  facere pro cunctis mortalibus, natura ipsa compellente, debetis, profectibus  honori ipsius: quoniam  in profectu eius vos proficere,  honorem ipsius vobis, vt credo, gloriam parere sentietis.