Ego Patricius, canonicus Autissiod., notum facio tam presentibus quam futuris quod ego religiosis viris fratribus Grandi-Montis, commorantibus juxta Sanctum-Mauritium, pro anime mee et parentum et antecessorum meorum, necnon bone memorie Willelmi de Nerbona, fratris mei, quondam canonici Autissiodorensis, remedio et salute, in perpetuam eleemosinam dedi, concessi quicquid habebam in veteri decima de Chaciaco, et Reinfretum, quemdam hominem meum de Lochiaco, et heredes suos, cum rebus suis et quoddam pratum, et omnes costumas et denarios censuales quos habebant apud Lochiacum; et etiam agnos qui debentur singulis annis ad Pascha apud Lochiacum; et unum modium et dimidium vini quod habebam ad Villare-super-Tolum in clauso Richeorum. Scientes quod ego, post comparationem cartarum, videlicet domni P., archiepiscopi Senonensis, et domini Droconis de Melloto, Francorum constabularii et filiorum ejus Willelmi et D., inveni et meam, quas de jamdicta eleemosina pretaxati Boni-Homines habent, crevi et emendavi predictam eleemosinam de Reinfreto et de heredibus suis, prout superius dictum est, et de aliis pluribus que plus in presenti carta quam in superius nominatis cartis continentur, prefatis Bonis-Hominibus superius nominatam eleemosinam in perpetuum in pace possidendam. Istam, autem, eleemosinam laudavit nepos meus, Milo, miles de Ligneriis. In cujus rei testimonium et perpetuum firmamentum, presentem paginam sigilli mei munimine roboravi, Actum, anno Gratie, Mº CCº XVIº.