Notum fieri volumus tam futuris quam et presentibus sancte ecclesie filiis quod Evrardus de Buxo villa dedit Deo et Sancte Marie et ecclesie Molismensi quicquid in villa Granciaci habebat tam in justicia et hospitalitate quam etiam in ceteris consuetudinariis redditibus, et in silvis et in planis quecumque tenuerat, exceptis hominibus quibusdam quos sibi retinuit, quorum tamen justiciam Molismensibus dedit. Exacto vero pene quinquennio isdem (sic) Evrardus hec omnia que memoravimus, calumpniatus est dicens se primitus interposuisse quod, si Hugoni filio Hildierii (F° lj r°) de Villenessa, qui partem suam sicut ipse dederat, aliquid de ipsa postea relaxarent, ipse sua reciperet universa. Hac igitur calumpnia moti, placitaturi supra Buxum convenerunt Molismensis abbas suique et Evrardus cum suis, ibique sancitum est ab utraque parte ut Castellionem peterent et, quicquid judicio ibidem super hoc terminaretur, tenerent. Sic ergo ventum est in presentia ducis ad Castellionem; et, audita utrarumque partium ratione, judicaverunt ut Molismenses hec omnia predicta deinceps quiete tenentes pro his ab Everardo ultra non inquietarentur. Fuerunt hujus rei judices et testes: Milo Barrensis comes, Ranerius dapifer, Walterius comes stabularius, Odo de Buxo, Hugo Cavalcata.