Ego Hugo, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, notum fieri volo universis præsentibus et futuris, quod Ansellus Porcellus, laudante Rotznide, uxore sua, et filio suo Mainardo, dedit ecclesiæ Sanctæ-Mariæ de Deiloco, pro filiabus suis Sanaolde et Christiana, quas canonici Deilocenses in domo sororum suarum receperunt, quicquid habebat a fonte Sancti-Filiberti usque ad viam Sarracenorum quæ ducit ad molendinum monachorum Scarliarum, sive in terra, sive in censu, sive in pratis; et quicquid habebat in foresta de Varellis, quam ab ecclesia Deilocensi sub censu trium denariorum tenebat, et quicquid eidem forestæ pertinebat. Habebunt tamen in eodem nemore usuale suum Servanus, Constantius et Stephanus, de Pontibus, ad domos suas ædificandas et ad calefaciendum se, quamdiu vixerint; sed hæredes eorum nihil inde prorsus accipient. Ne igitur futuris temporibus oblivioni traderetur, vel super hoc aliquis ecclesiæ calumpnias inserere moliretur, scripto commendare præcepi et sigilli mei authoritate confirmare curavi. Hujus rei testes sunt: Helveus, prepositus; Symon, thesaurarius; Odo, decanus; Girardus, abbas Sanctæ-Columbæ; Girardus, abbas Sancti-Remigii; Manasses, Trecensis archidiaconus; Josbertus de Jaunia; Salo, vicecomes et filii ejus Garinus et Bulchardus; Erlebaudus de Plasseto; Salo de Mailliaco; Josbertus de Dongione. Actum est Senonis, anno Verbi incarnati Mº Cº LIIIIº; regnante Ludovico Juniore, in Francia.