Auctoritate divina statutum est, ut consuetudines que a pravis hominibus super sanctuarium Dei injuste sunt posite, judicio fidelium Christianorum deleantur, tyrannorum sublata successione. Quapropter ego Gibuinus, notum esse volo omnibus fidelibus, vivis et futuris, quod consuetudinem quam Hugo sacellus nomine, et Hugo, nepos ejus, de quo pater meus, Hugo comes, predium quod Vuarna vocitatur, jure hereditario comparavit, per violentiam super ecclesiam sancti Petri injuste posuerunt, pro remedio animarum jam dicti patris mei Hugonis comitis, et matris mee Hermingardis, et fratris mei Norduini, et filiorum Odonis et Hugonis, et mee, dimitto propter amorem sancti Stephani protomartyris, ad cujus abbatiam jam nominata ecclesia sancti pertinet. Insuper trado et concedo ecclesie sancti Stephani Divionensis, ratam publicam, per silvam, per pascua de cunctis hominibus qui super terram sancti Petri, sive sancti Stephani manserint; quatenus deinceps legitime possideant quod autea arripere non audebant. Preterea concedo sancto Stephano coloniam Alfredi, quem Alfredum dudum dederam eidem sancto Stephano, pro Hugone nepote meo, pro remedio anime mee et parentum quos supranominavi, ut videlicet in die judicii advocatum habere possimus sanctum protomartyrem Stephanum ante conspectum divine majestatis. Ergo ut scriptio hec firmius permaneat, manu propria firmavi, propinquis et fidelibus firmare rogavi; S. Roberti Ducis et uxoris sue; S. Bernardi, Odoloni, Ulrici, Teoderici, Humberti, Vuidonis, Vumberti.