(Art. 2.) Item magister Johannes dictus Escharrus canonicus predicte capelle testis productus ex parte dictorum religiosorum in causa predicta contra prefatos decanum et capitulum, receptus, juratus et requisitus super secundo articulo dictorum religiosorum qui sic incipit. Item quod (Art. 6, 9 à 11.) predicta ecclesia sancti Medardi et cetera, dixit quod credit quod dicta ecclesia sancti Medardi respondet et respondit per longum tempus abbati et ecclesie sancti Stephani diuionensis quia vidit eam gubernari per canonicis sancti Stephani predicti, sed nescit utrum dicta ecclesia sancti Medardi habeat parochiatum, quia credit quod ipsa ecclesia sancti Medardi sit una capella pertinens ad predictam ecclesiam sancti Stephani et credit quod apud ecclesiam predictam sancti Stephani sit parochiatus dicte ecclesie sancti Medardi propter hoc quod apud sanctum Stephanum predictum sunt fontes baptismales et non in ecclesia sancti Medardi, dicens tamen quod multa corpora mortuorum vidit ad dictam ecclesiam sancti Medardi asportari et inhumari in cimiterio quod est inter dictas ecclesias sancti Medardi et sancti Stephani, sed nescit ad quam ecclesiarum predictarum dictum cimiterium pertineat. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super nono, et decimo, ac etiam super undecimo et duodecimo articulis, dixit quod ipse vidit dictam compositionem sigillatam ut credit quatuor sigillis et vidit confirmationem dicte compositionis bullatam, sed non recolit de nomine pontificis qui etiam confirmauit, dicens quod dicta confirmatio quam vidit non continebat tenorem dicte compositionis, et quod tenor ipsius non erat instructus in eadem confirmatione, et ita vidit pluries in dicta capella videlicet in illo loco qui dicitur Thesaurus dicte capelle, dicens ipse qui loquitur quod credit, quod dicta compositio per aliqua tempora fuit obseruata inter dictas partes et quod apud Diuionem dicitur a pluribus quod dicta ecclesia sancti Medardi est ecclesia parochialis et pertinet ad dictam ecclesiam sancti Stephani, dicens etiam ipse qui loquitur quod ipse audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit quod dicta capella (Art. 13, 32, 35.) ducis edificata fuit in parochiatu ecclesie sancti Stephani predicti et non in parochiatu dicte ecclesie sancti Medardi. Item requisitus super tertio decimo articulo qui sic incipit. Item quod supra discordia dicta dicte partes et cetera, dixit quod bene sunt decem anni elapsi vel circa et etiam a decem annis citra, quod ipse vidit quod dicte partes comparebant coram domino Roberto, duce Burgundie et litigabant super quibusdam articulis contentis in dicta compositione, sed pars illorum de capella non sponte litigabat coram dicto domino duce imo dicebat quod cognitio dicte compositionis ad ipsum non spectabat, et respondebat coram dicto domino duce timens ne dictus dux caperet vel capi faceret bona dicte capelle si recusaret litigare coram dicto duce a quo ipse qui loquitur audiuit dici quod ipse dux erat conseruator dicte compositionis et dicebat dictus dux quod virtute confirmationis dicte compositionis poterat excomunicare, et diu fuit litigatum inter dictas partes coram dicto duce et eius commissariis presente ipso qui loquitur qui pluries in ipso litigio fuit aduocatus pro dictis decano et capitulo contra dictos abbatem et conuentum tam coram dicto duce quam coram commissariis suis, et audiuit dici postea quod dictus dux pronuntiauit per suam interlocutoriam se posse cognoscere de contentis in dicta compositione et eam facere obseruare et quod ex parte dictorum decani et capituli fuit appellatum a dicta interlocutoria ad sedem apostolicam. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit inter partes et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus predicti et cetera, dixit quod bene sunt quinque anni elapsi vel circa quod ipse qui loquitur est et fuit canonicus dicte capelle, et nescit si a tempore huiusmodi citra habuerunt dictam prebendam in predicta (Art. 36 à 39.) capella sed ipse bene credit quod ante dictum tempus dicti abbas et conuentus habuerunt et perceperunt et habere et percipere consueuerunt in dicta capella per plures annos unam prebendam integram, sicut unus ex canonicis dicte capelle, et ita audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et post et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, quia ita audiuit dici a Perrello de Marreio quondam cellerario dicte capelle, et a pluribus aliis de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, quia bene sunt duodecim anni elapsi et amplius quod ipse vidit quod predicta ecclesia sancti Stephani seruiebat in eadem capella per unum de canonicis suis videlicet per fratrem Nicolaum dictum Laudate cui fratri Nicolao vidit pluries tradi per cellerarium dicte capelle, vel per alium loco sui de dicta pecunia que solui consueuit in dicta capella pro dictis anniuersariis et bene credit quod eidem tradebatur tantum de pecunia, quantum uni de canonicis dicte capelle presenti et seruienti in dicta capella, et ita vidit de fratre Odone, dicto Verroquier, canonico sancti Stephani predicti. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi et amplius quod ipse vidit predictum fratrem Nicolaum, dictum Laudate, canonicum sancti Stephani predicti qui seruiebat in dicta capella pro abbate et ecclesia sancti Stephani, et postea fratrem Odonem, dictum Verroquier, canonicum dicti loci, qui similiter seruiebat in dicta capella, et ita vidit in dicta capella pluries et per plures annos. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia et (Art. 40 à 50.) cetera, dixit quod ipse credit quod perceperunt prebendam unam de bonis dicte capelle per plures annos, quia ita audiuit dici, nec aliud scit de ipso articulo, nisi quod a duobus annis citra dictum fuit ipsi qui loquitur in capitulo dicte capelle, quod canonici eiusdem loci distinxerant prebendas dicte capelle quam distinctionem ipse habuit votam, et modo canonici dicte capelle habent prebendas suas distinctas. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod abbas et conuentus et cetera, dixit se nihil scire, nisi de dicta distinctione facta a duobus annis citra. Item requisitus super quadragesimo secundo articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti requisierunt et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse et quod sibi videtur quod ita continebatur in articulis dictorum abbatis et conuentus datis contra dictos decanum et capitulum coram dicto duce. Item requisitus super quadragesimo quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici a pluribus de quorum nominibus ad presens non recolit quod quando unus ex canonicis dicte capelle moritur quod ecclesia sancti Stephani predicti debet percipere prebendam suam quam percipiebat in dicta capella per unum annum et quod quando aliquis ex canonicis dicte capelle credit vel renuntiat prebende sue dicta ecclesia sancti Stephani in prebenda cedentis et renuntiantis nihil percipit. Item requisitus super quinquagesino articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta ecclesia et cetera, dixit se nihil scire et quod ignorat utrum dicta ecclesia sancti Medardi habeat parochiatum. (Art. 51, 60 à 63.) Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit a sede apostolica et cetera, dixit quod vidit contineri in priuilegiis concessis dicte ecclesie a sede apostolica quod dictus decanus ex indulto dicte sedis habet curam animarum ducis et ducisse, sed non vidit contineri in ipsis priuilegiis quod dictus decanus haberet cura solius ducis et ducisse. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus, terre et cetera, dixit quod bene audiuit dici a pluribus de quorum nominibus ad presens non recolit quod ecclesia, abbas et conuentus sancti Stephani predicti consueuerunt percipere census ex domibus sitis intra fines quorumcumque parochiatuum sancti Stephani, sed nescit quod capella predicta nec locus in quo sita est fuit ab antiquo vel esse consueuerit dictis abbati et conuentui censualis, nec quod sita sit intra fines alicuius parochiatus sancti Stephani immo dicit quod dicta capella totaliter est exempta et fuit a tempore sue fundationis prout vidit contineri ipse qui loquitur in priuilegiis dicte capelle ab apostolica sede concessis, nec scit aliquid de exemptione contenta in dicto articuto. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Stephani est et ab antiquo fuit et cetera, dixit quod nihil scit de antiquo tempore, sed bene credit quod dicta ecclesia sancti Stephani sit baptismalis et parochialis propter hoc quod inibi sunt fontes baptismales. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod terre, vinee et possessiones et cetera, dixit quod ita credit et ita audiuit dici apud Diuionem a pluribus de quorum nominibus non recolit dicens tamen quod nihil scit de antiquissima consuetudine. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse (Art. 64 à 69, 76 à 89.) quia ita audiuit dici apud Diuionem in multis locis a pluribus de quorum nominibus non recolit, sed credit tamen quod domus in quibus morantur canonici dicte capelle non tenentur dictis religiosis ad censum et videtur sibi quod ita audiuerit dici. Item requisitus super sexagesimo quarto articulo qui sic incipit. Item quod perceperunt ab antiquo et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia ita dicitur communiter apud Diuionem, exceptis vineis canonicorum dicte capelle et illis vineis etiam que pertinent ad dictam ecclesiam quia dicitur quod decanus et capitulum predicti non consueuerunt dictis abbati et conuentui soluere decimam de vineis quas habent in parochiatibus eorum. Item requisitus super sexagesimo quinto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti fuerunt et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum subtraxerunt et cetera. Item et super septuagesimo septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo articulo qui sic incipit. Item quod computatis omnibus et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo primo, secundo, tertio, quarto et quinto articulis, dixit se nihil scire, nisi quod dictus dux se gerebat pro judice seu conseruatore dicte compositionis et nolebat cognoscere inter dictas partes de contentis in dicta compositione sicut predixit ipse qui loquitur. Item requisitus super octogesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod de predictis et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod predicta compositio per aliqua tempora et cetera, dixit quod credit quod dicta compositio quam ipse qui loquitur predixit se vidisse fuit obseruata inter ipsas partes et ab ipsis (Art. 90, 93.) partibus per aliqua tempora quia ita audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit se nihil scire, nisi quod a quinque annis citra quadam die de qua non recolit frater Hugo, nunc abbas dicti monasterii, dixit ipsi qui loquitur, quod ipse debebat facere seu jurare fidelitatem eidem abbati et quod bene audiuit dici quod quidam canonici dicte capelle predicte capelle requisiti fuerunt quod obseruarent et jurarent dictam compositionem. (Art. 1.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt et cetera, dixit dictum articulum verum esse, hoc excepto quod non recolit utrum dictum canonicum regularem tenuerunt et habuerunt longeuis temporibus vel in dicta possessione fuerunt per longa tempora. Interrogatus quomodo scit, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi et amplius quod tenuerunt et habuerunt ut dictum est in dicta capella fratrem Nicolaum, dictum Laudate, canonicum dicti monasterii sancti Stephani, et ita vidit ipse qui loquitur pluries et per plures annos in predicta capella presentibus ibidem multis canonicis, capellanis et clericis eiusdem capelle de quorum nominibus ad presens non recolit hora qua consueuerunt diuinum officium celebrari in dicta capella, et etiam a dictis viginti annis citra, ita vidit pluries. Interrogatus quocies ita vidit, dixit quod pluribus vicibus de quarum numero non recolit, et ita vidit tempore fratris Girardi, quondam abbatis dicti monasterii, et tempore defuncti Arnaudi, quondam decani dicte capelle, et post ipsum fratrem Nicolaum vidit quod tenuerunt et habuerunt ut dictum est in dicta capella fratrem Odonem, dictum Verroquier, canonicum dicti monasterii sancti Stephani, quem fratrem Odonem (Art. 2.) vidit in dicta capella et in choro eiusdem una cum canonicis, capellanis et clericis dicte capelle facientem diuinum officium in dicta capella horis quibus dictum officium fieri consueuit in ea, sicut unus ex canonicis dicte capelle faciebat, et ita vidit pluribus vicibus de quarum numero non recolit tempore magni Lamberti, nunc decani dicte capelle, et tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii. Item dixit ipse qui loquitur quod post ipsum fratrem Odonem, ipse vidit quod frater Guillelmus, dictus Hopitaul, canonicus dicti monasterii, venit in dictam capellam ut ibi seruiret pro abbate et ecclesia sancti Stephani predicti, et quia non erat missus ab abbate modo debito ad seruiendum ut dicebatur nec nolebat seruire in dicta capella prout ordinatum fuerat per decanum et capitulum dicte capelle ideo nulle distributiones soluebantur eidem fratri Guillelmo, sicut dixit ipse qui loquitur, et eodem modo quo vidit de dicto fratre Guillelmo, ita vidit de fratre Hugone, dicto Millot, canonico dicti monasterii. Interrogatus de tempore quo ita vidit, dixit quod circa quatuor annos nuper preteritos tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii, et tempore magistri Lamberti, nunc decani dicte capelle, ita vidit in eadem capella. Item requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibidem habuerunt et tenuerunt ut dictum est sedebat et cetera, dixit se nihil scire, immo vidit aliquociens quod dictus frater Nicolaus sedebat in choro dicte capelle cum vicariis et presbyteris dicti chori, et non in prima sede post dictum decanum, sed multum remotus a sede ipsius decani et ultra sedem dicti decani, et propter ipsum decanum sedebant canonici dicte capelle, dixit etiam ipse qui loquitur quod ab octo annis citra ipse vidit aliquociens quod dictus frater Odo, dictus Verroquier, canonicus dicti monasterii, qui seruiebat in dicta capella ut dictum est nolebat sibi de nouo acquirere dictam (Art. 3 à 9.) primam sedem post ipsum decanum et propter nouitatem huiusmodi quam faciebat in dicta capella fuerunt eidem dicte multe injurie et multa aspera verba in choro dicte capelle et quod quando idem frater Odo, vel frater Guillelmus Hopitaul, seu frater Hugo, dictus Millot, sedebat in dicta sede cessabatur in dicta capella penitus a diuinis et dicebant canonici dicte capelle qui presentes erant ibidem presente teste qui loquitur quod nunquam accideret quod ecclesia sancti Stephani predicti sibi in dicta capella acquireret novam sedem. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti et ecclesia sancti Stephani et cetera. Item et super quarto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus et ecclesia habuerunt et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod videtur testi qui loquitur quod bene sunt octo vel nouem anni elapsi quod dictus frater Odo Verroquier, seruiens in dicta capella ut dictum est percipiebat distributiones cotidianas sicut unus ex canonicis dicte capelle, et quod similiter bene videtur sibi quod a viginti annis citra pluries audiuit dici apud Diuionem a multis de quorum nominibus non recolit quod dicti abbas et conuentus consueuerunt habere et percipere grossos fructus unius prebende in dicta capella et panem et vinum, sicut unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super quinto, sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super nono articulo qui sic incipit. Item quod lite mota et pendente decanus et capitulum et canonici et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod circa quatuor annos nuper preteritos ipse vidit quod quando alter dictorum fratris Guillelmi seu Hugonis veniebat ad dictam capellam et sedebat in dicta sede cessabatur in dicta capella a diuinis et quod canonici dicte capelle presentes ibidem dicebant quod ecclesia sancti Stephani nunquam sibi acquireret sedem illam nec permittebant quod faceret primam ebdomadam (Art. 10, 12.) post ipsum decanum pretendentes prout sibi qui loquitur videtur quod in septimanis faciendis persone dicte capelle videlicet decanus, cantor, thesaurarius et prepositus eiusdem loci preponi debebant. Item requisitus super decimo, undecimo et duodecimo articulis, dixit se nihil scire. Item interrogatus utrum prece vel precio et si fuit instructus ab aliquo vel doctus ut ita deponeret et cetera, dixit quod non.