Innocentius Episcopus seruus seruorum Dei, venerabilibus fratribus Archiepiscopis  Episcopis, ad quos litteræ istæ peruenerint, salutē,  Apostolicam benedictionem. Liberalitatis laudabile genus est, vt qui se beato Petro,  sanctæ Romanæ Ecclesiæ humili deuotione exponunt, maiorem familiaritatis prærogatiuam,  digniora beneficia sortiantur. Quam gratum Deo Cluniacense Monasterium famulatum impendat,  quātum apud homines nitore religionis fulgeat, Ecclesia Dei nouit,  vehementer exultat. Aequitatis igitur postulat ratio, vt idem locus Apostolicæ dilectionis priuilegio gaudeat,  tam in capite, quam in membris libertatem obtineat. Nos siquidem Monasterium ipsum, quod specialiter ad ius beati Petri,  sanctæ Romanæ spectat Ecclesiæ per nos ipsos visitauimus. Et eodem die quo reuolutis multorum annorum spaciis, prædecessor noster felicis memoriæ Papa Vrbanus ibidem maius altare consecrauerat, cum Archiepiscopis  Episcopis, qui nobiscum conuenerant, cooperante spiritus sancti gratia, idem Monasterium solemniter dedicauimus. Deuotioni quoque  humilitati fidelium, qui pro amore Dei,  ipsius loci reuerentia in anniuersario dedicationis illuc conuenerint, prospicientes, ipsis quadraginta dies pœnitentiæ sibi iniunctæ, de gratia Dei cōfisi, B. Apostolorū Petri  Pauli auctoritate remisimus. Statuimus etiam vt immunitas eiusdem Cœnobij inuiolata  integra futuris temporibus cōseruetur, vt si quis infra terminos banni, qui ab eodem prædecessore nostro circa Cluniacum constituti sunt, scienter hominem capere, vulnerare, vel res eius auferre præsumpserit, excommunicationis sententia percellatur, quousque ablata restituat:  Abbati ac Monachis de illata iniuria congrue satisfaciat. Ad hæc adiicientes decreuimus, vt quicumque Cluniacenses Monachos, vel eorum socios ceperint, aut ea quæ portauerint vel conduxerint, excommunicationi subiaceant. Si vero aliquid absque ipsorum Monachorum præsentia, ea quæ ad victum vel vestitum fratrum in Cluniacēsi cœnobio Domino seruientium pertinent, alicubi deprędati fuerint, nisi infra quadraginta dies commoniti ablata restituerint, eos anathemati subiacere præcipimus,  in terra eorum diuina prohibemus officia celebrari. Loca quoque in quibus se receperint, donec præsentes fuerint, a diuinis obsequiis, præter infantium baptisma,  moriētium pœnitentias cessare præcipimus:  nullus eorumdem præsumptorum, præter timorem mortis, nisi a Romano Pontifice absoluatur. Porro quisquis præfatis fratribus vbicumque manentibus, quælibet alia, præter ea quæ superius enumerauimus, abstulerit, nisi infra quadraginta dies post nostram commonitionem ablata restituerit, excommunicationi subiaceat, nec absoluatur donec capitale reddat,  cōgrue satisfaciat. Quod si hæc perpetrata esse noueritis, aut clamor super hoc ad aures vestras peruenerit, vobis præcipientes mandamus, quatenus præfatam animaduersionis sententiam per vestras faciatis parochias firmiter obseruari. Datum Valentiæ viij. Idus Martij.