In nomine sanctæ  individuæ Trinitatis, PHILIPPUS Dei misericordiâ Rex Francorum. Cùm omnis sollicitudo Catholicorum Regum duas principaliter habeat partes, unam protegendi, alteram prohibendi; protegendi scilicet bonos, prohibendi verò malos; utriusque tamen effectus videtur divinis auctoritatibus convenire. Hinc enim voluntas fidelium ad cœlestia promerenda sublimiter adjuvatur, indè verò à veris Regibus diabolo verissimè repugnatur. Ex quibus medium illud divinis commendatum paginis præceptum voluntariè perficitur, quo fideles cuncti assiduè orant, non modò pro Regibus, verùm etiam pro omnibus in sublimitate constitutis. Quocircà nos quoque transactis pueritiæ nostræ annis; in quibus alternaverunt  labores regni propter infidelitates quorumdam,  prosperitates nostræ propter solam benignitatem Dei; considerantes quia si tantus quis fuerit re ac nomine, quantus  orbis, omnis tamen morti mundana gloria cedat; placabilem nobis fieri Dominum ac Salvatorem nostrum misericorditer speramus, si locis ei sacratis, ipsíque servientibus, quietem  salubrem stabilitatem non modò in præsenti, verùm etiam in futuro sollicitè præparamus. Unde noverit nostrorum fidelium universitas, Petrum Abbatem Trenorciensis cœnobii, quod est constructum in honore Sanctæ Dei Genitricis, ubi etiam beatus Martyr Valerianus,  gloriosissimus Confessor Filibertus corpore quiescunt, quæsisse à nobis,  quærendo impetrasse, ut privilegia olim ab antiquis Francorum Regibus, Karolo scilicet  Ludovico, loco Trenorciensi sublimiter facta, nostrâ sublimitate innovata firmarentur. Prætereà quoniam mundus iste erga eos qui volunt piè vivere, semper alternat; nunc præcipuè cùm jam penè nemo est qui non sapiens ac prudens malit videri quàm esse. Quia quoque Majestatem nostram à quibusdam sollicitari audierat, quærentibus locum ipsum (quod nimis grave videtur) sibi à nostrâ sublimitate donari; visum est supradicto Abbati,  sibi commissis fratribus, donum simúlque privilegium à nobis quærere, quo loco in libertate illâ quâ ab antiquis Regibus olim fundatum ac stabilitum fuerat, deberemus firmiter constituere,  nunquam in alterius potestate, ditione, vel dominio, dono vel factione aliquâ verborum permitteremus aliquatenùs devenire. Cujus petitioni eò libentiùs cessimus, quò etiamsi minùs peteretur, ultrò à nobis offerendum fore cognovimus. Præsertim cùm locus ipse Domino Salvatori,  beatæ Genitrici, Sanctorúmque reliquiis condonatus, ita ipsorum Regum rogatu apostolicâ sit auctoritate munitus, ut qui eum ad aliquos proprios usus subdi voluerit, non modò mundanis nostris legibus, quod primò semel Deo donatum est revocando, verùm etiam dissimulato quod ibi positum est anathemate, divinis, simúlque Apostolicæ Sedis auctoritatibus reipsâ cognoscatur omnimodis obviare. Sed hæc hactenùs propter futurorum cautelam, ad demonstrationem dicta sint: jam verò quæ sequuntur, ad ipsius causæ utilitatem auctoritate nostrâ proficiant. Igitur privilegio nostræ regiæ auctoritatis confirmamus  condonamus beatæ Dei Genitrici,  beatis Valeriano Philiberto,  aliorum Sanctorum reliquiis quæ in ipso loco continentur,  prædicto quoque Petro Abbati,  monachis in eodem loco professis, præsentibus  futuris, omnia quæ in præceptis gloriosissimorum Regum sunt inserta: id est, prædictum locum,  omnes res ei adjacentes vel ad eum pertinentes, cum omni libertate: omnes quoque res quæ olim à fidelibus prædictis Sanctis collatæ sunt, quolibet modo inde abstractæ sint: dona etiam omnia prædecessorum nostrorum Regum, privilegia quoque Regum, necnon etiam res in privilegiis designatas, cum omni integritate,  plenitudine æternaliter ad habendum  jure ecclesiastico possidendum condonamus,  condonando concedimus. Privilegia equidem Apostolicæ Sedis, privilegium quoque Episcoporum, quia deprecatione Regum ad libertatem loci facta sunt, sinceriter conlaudamus,  conlaudando firmamus. Donum etiam beatæ Dei Genitrici,  prædictis Sanctis, sæpedicto quoque Abbati ac fratribus loci facimus,  hoc donum privilegio  regio edicto firmamus; nunquam nos, vel aliquem heredum vel successorum nostrorum, donum, aut testamentum, vel aliquid quod libertatem tanti loci impediat, alicui personæ cujuscúmque potestatis vel ordinis esse facturos: sed semper locum illum Domino Salvatori,  beatæ Genitrici, necnon  Sanctis quorum est reliquiis insignitus, monachísque ibidem professis, hoc nostro privilegio  dono munitum permanere perpetuò constituimus,  constituendo firmamus. Ut autem hoc nostrum edictum à Francorum Regibus perpetuò custoditum permaneat, auctoritate Episcoporum nostrorum firmare  corroborare fecimus. Si quis autem temerariâ præsumptione, cœcâque cupiditate hoc privilegium, quod Dei  nostrâ auctoritate firmamus, in aliquo infringere præsumpserit, sciat se reum majestatis Francorum,  auctoritate Episcoporum nostri regni, quoadusque ab inlicitâ præsumptione quiescat, anathematis vinculo obligatum. Hanc igitur sanctionum evidentissimam confirmationem, manibus sacrorum præsentium Pontificum subternotatam, absentium quoque Consacerdotum auctoritate  consignatione fulciri  insigniri postulamus,  postulando præcipimus. Ut autem hoc nostræ providentiæ decretum, in Dei nomine firmitatis obtineat vigorem, manu nostrâ propriâ eum firmavimus,  bullis nostris subinsigniri jussimus. Signum Manasse Remensis Archiepiscopi. S. Tetbaldi Suessionensis Episcopi. S. Elinandi Laudunensis Episcopi. S. Rabodi Noviomensis Episcopi. S. Widonis Belvacensis Episcopi. S. Engelardi Silvanectensis designati Episcopi. S. Aganonis Augustidunensis Episc. S. Frederici Dapiferi. S. Waleranni Camerarii. S. Ervei Magistri pincernarum. S. Hugonis Constabularii. S. Domnæ BERTÆ Francorum Reginæ. S. Domni PHILIPPI Francor. Regis. S. Domni HUGONIS fratris Regis Francorum. S. Stephani Comitis. S. Ivonis Comitis. S. Wilelmi Suessionensis Comitis. S. Landrici Matiscensis Episcopi. Ego LODOVICUS Francorum Rex hoc præceptum laudo  confirmo. Datum publicè in palatio nostro, in castello Sancti Medardi, ad orientalem plagam non longè ab urbe Suessionis, anno Incarnati Verbi M. LXXV. anno verò regni nostri XVII. Goiffridus Parisiorum Episcopus, Regis Cancellarius concedendo legi,  relegendo laudavi. Locus sigilli membranæ affixi.