Ego Stephanus, Dei gratia Eduensis episcopus, notum fieri volo præsentibus et futuris quod dominus Reinerius de Castelluz dedit Deo et Beatæ-Mariæ de Reigniaco et fratribus ejusdem loci, pro anima sua et uxoris suæ Agnetis, et pro animabus antecessorum suorum, libere et perpetuo possidendum et absque ulla retentione, quicquid habebat in finagio de Triclin, citra aquam, videlicet in nemoribus, in pratis, terris vel in aquis: quæ omnia de capite suo movebant. Et propter ista fratres de Reigniaco dederunt ei ducentos agnos et unum palefridum. Præditus vero Reinerius pro his annuatim X solidos censuales, si voluerit, solummodo, in vita sua, recipiet; post mortem vero suam hos decem solidos censuales supradictæ æcclesiæ in elemosinam libere et perpetuo concessit: et si aliquis . . . . . . calumpniam fecerit, legitimam garentiam portare compromisit. Hoc autem totum laudavit Agnes, uxor ejus. Hujus rei testes sunt: Guillelmus, capellanus de Curcelles; Stephanus, capellanus de Flai; Ansericus, dominus Montis-Regalis; Herveus de Petra-Pertuisa. Denique concessum est illud tantum pro eis in morte fieri, quantum pro uno monaco. Ut autem hoc ratum et firmum perpetuo maneat, presentis scripti nostri auctoritate roboravimus. Actum est hoc, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXXXº VIº.