Placuit atque convenit inter Elfredum cum uxore sua Otbergia, et domnum Aimardum, abbatem Cluniacensem, cum cæteris fratribus, commutationem facere de duabus vineis. Elfredus et uxor sua dederunt domno Aimardo, ad locum Cluniacum, vineam quæ terminatur de uno latere et una fronte vinea et terra sancti Petri, de alio latere vinea Christiani, et de alia fronte via publica; hec vinea habet in girum perticas triginta sex. Porro domnus Aimardus abbas dedit ipsi Elfredo [vineam] quæ terminatur de uno latere et utraque vinea dominica, de alio latere vinea Teloni, et habet in girum perticas viginti; et alia vinea terminatur de uno latere vinea Alerici, in alio latere et fronte via publica, de alia fronte vinea Christiani, et habet in girum perticas viginti I, et partem agelli quæ habet in circuitu perticas XV. Infra istas terminationes, sicut pretaxatum est, ab utrisque partibus commutatio facta est, ut deinceps unusquisque de suo faciat quod melius voluerit. Et si quis hanc commutationem contradicere vel calumniari temptaverit, non atingat quod repetit, sed cui hanc intentat injuriam conponat unam libram de auro, et commutatio hec firma stabilisque permaneat, cum stipulatione subnixa. Actum Cluniaco monasterio publice.