Notum sit omnibus tam presentibus quam futuris quod ego, Herveus de Donziaco, concedo monachis de Charitate quoddam pratum ante Rochefort, quod Gaufridus de Vevra et fratres sui et heredes eorum clamabant de jure se habere, et ipsi ante me apud Charitatem quidquid in eo juris habebant quittaverunt, juraverunt quod nihil in eo nec in furno de Narciaco, nec in aliqua teneura monachorum nihil ulterius requirent, et hoc laudavit Odo de Fraxiniaco de quo terra illa movebat, et ego laudavi de cujus feodo erat. Concessi etiam monachis quidquid temporibus patris mei in eo tenuerant de feodo meo ubicumque fuerit, usque ad diem quo iter Hierosolimitanum arripui et orationibus eorum me commendavi in capitulo de Charitate, in die nativitatis beati Joannis Baptiste. Et hec omnia laudaverunt Guillelmus Goet et Philippus, filii mei. Viderunt hoc et audierunt Odo de Fraxiniaco, Humbaldus Capriolus et Gilo frater ejus, Grosbos, Herveus Burgundio, Chotardus. Ex parte monachorum, Raynaldus de Galis, Chauderum, Odo Burfaut, prepositus de Charitate, Hugo Suavis, Gaufridus de Chastellux et multi alii. Actum anno incarnati Verbi millesimo centesimo octogesimo septimo.