Ego Stephanus de Maresc, cum uxore mea, et fratre meo Aldone, atque socer meus Raynerius cum filio suo Gosberto, divisionem terræ nostræ, quam fecimus fratribus Agnini fontis, volumus universaliter innotescere, et nostra omniumque hominum laude, ratam æternaliter consistere. Iccirco enim adeosdem fratres dilatandos, nostros fines curtavimus, ut qui propriis culpis ligamur, eorum meritis a pio judice absolvamur. Sciant itaque omnis dei fideles dedisse nos eis sub jure perhennis alodii, totam terram quæ est intra terminos prædictæ divisionis, ut ab ipsis a modo possideatur, eo prorsus modo, quo possessa est a nobis, et ab antecessoribus nostris; præterea in minorem eis libertatem in tota Ormenciari potestate indulsimus, ut ubicumque terram vacantem repeterent, ad nutum suum excolant eam et exerceant eam ita quod nec de cultura, nec de pastura de inuesitis suæ quibuslibet aliis necessariis alicui respondeant. Quod si etiam terra occata et culta fuerit, et cultor eis suum laborem vendere voluerit, facto de labore convenienti placito, ipsam terram dienceps possidebant pro alodio. Acta sunt hæc manu domni Berengarii sacerdotis, et Fulchonis nepotis ejus, Atque Lanberta, postea canonicis et rectoris prædicti loci, præsidente Lingonis domno Goceranno Pontifice Testes sunt Domnus Hugo Morellus de Maresco, Hugo Bertrannus de Valle Brionnis, Henricus præpositus Archi, testes etiam sunt septem libræ nunmorum, quas ab ipsis accipimus.