Gvillermus primus, Abbas noster decimus quartus, incœpit regere, vt quidam dicunt, anno 1177. Alij dicunt quod incœpit regere anno 1176. Rexit etenim secundum aliquos annis duobus; aliqui tamen ponunt quod rexit annis tribus. Et hoc forte computando pro anno vno annum 1175. quo anno prædicto Galtherius rexit, quo etiam idem Guillermus Abbas III. Idus Ianuarij, anno 1179. Iacet apud Charitatem vbi etiam obiit. Iste venerabilis Guillelmus primus, vir scientia  eloquentia clarus, Religionis  Ordinis feruentissimus amator,  huius Ecclesiæ post domnum Henricum Wintoniensem Episcopum summus  singularis benefactor. Primo sancti Martini de Campis Prior extitit, deinde in Anglia Ramesiensi Ecclesiæ multis præfuit annis. Tandem in vltimis vitæ suæ diebus, diuina prouidentia,  consona fratrum electione Abbas huius Ecclesiæ effectus est. Tempore huius Guillermi claruit Otgerius Prior huius Cluniacensis Ecclesiæ: qui multa bona huic Ecclesiæ contulit. Nam claustrum cimiterij cum picturis ante capellam fecit. Ad luminare eiusdem Capellæ decem solidos acquisiuit. Altare S. Petri prope maius claustrum mirifice ornauit, tabula, capsula, albis duabus, missali  calice. Pulpitum Capituli fecit, cum sepulturis Gelasij Papæ Stephanique Abbatis. Dormitorium Sācti Marcelli Cabilonensis fecit cum Capitulo. Conuentum paterno affectu dilexit,  in magna tenuit pace. Pro quo præcepit Abbas Theobaldus vt in die Anniuersarij eius Conuentus bonum vinum haberet. Cuius Otgerij Epigramma extat, vt infra sequitur. Si census vel opes possent extendere vitam, Viueret in longos mortuus iste dies. Sed quoniam morti mundana potentia seruit, Succubuit mortis legibus Otgerius.