Omnis homo quandiu in salo presentis vitæ agonizat, summa vi atque ingenio studere debet, ut ex rebus quas jure hereditario possidere videtur æterna premia mercetur, juxta Precursoris vocem: «Jam securis ad radicem arboris posita est.» Quapropter noverint tam presentes quam futuri, quod ego Humbertus et uxor mea Girbergia, reminiscentes pondus peccatorum nostrorum, donamus Deo et sanctis ejus apostolis Petro et Paulo, et ad locum Cluniacum, cui preest dunnus abba Odilo, aliquid ex rebus nostris quæ sunt sitæ in pago Matisconensi, in agro Viriaco, hoc est mansum indominicatum in villa Belosia, cum omnibus quæ ad ipsum aspiciunt vel aspicere videntur, vineis, campis, pratis, silvis, [terris] cultis et incultis, quesitum [et] ad inquirendum, totum ad integrum. Facimus autem hanc donationem tali tenore, ut quamdiu vixerimus nos duo teneamus et possideamus, et post nostrum obitum ad jam dictum locum perveniant, ita tamen ut qui primus ex nobis obierit, ille mansus perveniat ad Sanctum Petrum ubi Bernardus stat, in villa Colongicas; omnibus vero annis, in vestitura, dimidium modium de vino persolvemus. Si quis autem contra hanc donationem aliquam litem intulerit, omni maledictioni subjaceat; cogente autem judiciaria potestate, auri untias X persolvat, et postea firma et stabilis permaneat, stipulatione subnixa. Donamus etiam servos et ancillas quos habemus in supradicta villa utriusque sexus. Actum Cluniaco publicæ. S. Hunberti et uxoris ejus Girbergiæ, qui fieri et firmare rogaverunt. S. Rainaldi. S. Odilonis. S. Azonis. S. Aimonis. S. Giraldi. S. Ansalti. Data mense decembri, regnante Hugone rege anno VII.