Humana natura cum sit naturaliter hujus vitæ delectamentis propensa hisque inhærens semper quibuscumque momentis ad interitum defluat æterne crucianda, necesse est quemque, æternis gaudiis sitientem, pereundis redimere æterna. Quod ego Guarulfus, famulorum Christi servorum minimus, in Christi nomine, festinans satagere, monasterium Floriacense expetii, positum propter amnem Ligerim, sacratum honore perpetuæ Mariæ virginis atque apostolorum Petri principis ac Deo dilecti sanctissimi Benedicti confessoris, venerandam præsentiam domni Lamberti loci prædicti abbatis exposcens Deique servorum ibidem famulantium monachorum, ut dignarentur me sociari orationibus eorum, offerens de meo proprio quod ex jure paterno habebam, alodum unum juxta villam Jo dictam, boscum scilicet Veuram vocatum, positum inter paludem et tamisiam, et in alio loco qui dicitur Vallis, tres culturas, pro remedio meæ animæ et uxoris meæ, seu parentum meorum; cujus petitioni adsentientes benigne quod petebam perfecerunt. Quod ut notum tam præsentibus quam futuris fieret et ne quis vel extraneus, vel ex mea linea, quod futurum non reor, hanc donationem infringere audeat, huic cartæ tradere volui. Si quis vero infringere temptaverit, quod repetit non vendicet, sed cui litem intulerit, sociante fisco, auri libras X componat et sua frustretur repetitio. Hæc vero donatio firma et stabilis permaneat, cum stipulatione subnixa. Actum Floriaco, tempore reverendi Lamberti abbatis, regnante Rotdulfo rege. S. Hildradi. S. Leotaldi. S. Halerici.