Qvi de remotis sunt Prouinciis de bienno in biennum ad Capitulum venire procurent. Illos autem remotos reputamus, qui in Anglia, Hispania, Lombardia Prouinciis fuerint constituti. Alij singulis annis venire nullatenus prætermittant. Qui autem terminis statutis venire contempserint, a Prioratibus deponantur, nec eos nisi per Diffinitores Capituli generalis valeant retrahere, illis dumtaxat exceptis, qui se excusauerint necessitate euidenti. Vt autem vicium insuetum appellationis de medio subtrahatur, statuimus ne appellantes in posterum vnquam in Claustro habeant Cluniacensi mansionem: sed ad alias domos nostras Conuentuales districtioris ordinis mittantur toto tempore vitæ suæ moraturi, nec administrationem aliquam in ordine Cluniacensi de cætero habituri. Illi vero qui literas furtim personis excellentibus per Ecclesiam Cluniacensem transeuntibus porrexerint; quia per hoc congregatio diffamatur vniuersa, tanquam fures puniantur, quia ob hæc instituitur Capitulum generale, vt corrigantur corrigenda,  vt supradicti proponant quæ viderint proponenda. De proprietariis, secundum regulam S. Benedicti, procedatur vsq. adeo quod si in sine cum eis pecunia, quam non solum manifestauerint, fuerit inuenta, Christiana careant sepultura, sentētia excommunicationis, si propter hoc lata fuerit, penitus relaxata. Cōmunitatē in Refectorio volumus obseruari, antiquas tamen  regulares pœnitentias approbamus, viciosa nouitate reprobata, quam faciunt obedientiarij, preciosa cibaria comparando. De licentia tamen misericordiam habeant seniores  infirmi.