Vrbanus Papa IV. dedit Ordini Cluniacensi Priuilegium multum vtile pro Monasterio Cluniacensi,  toto Ordine Clun. In quo continetur, quod Archiepiscopi,  Episcopi non possunt compellere ire ad eorum synodos,  Conuentus forenses, Monachos Ordinis Clun. nec etiam in Ecclesiis,  locis dicti Ordinis Missas celebrare, Ordines facere, obedientiamque  reuerentiam exigere, iurisdictionem exercere, nec etiam sententias excommunicationis,  interdicti proferre, Abbates ordinare, Ecclesias  Capellas construere, Cimiteria benedicere, nec de Monachis cognoscere  iudicare. Nec pro controuersiis quas habent cum dictis Monachis in eorum parrochianos, homines,  seruientes animaduertere. Possunt etiam dicti Ordinis Monachi decimas parrochiarum suarum a laicis detentas recuperare, laicos  clericos sæculares ad conuersionem  sepulturam suscipere, nisi excommunicati fuerint. Nec potest alius Ordo quam Cluniacensis in parrochiis eorum de nouo creari. Nec possunt vltra duas diætas extra eorum Monasteria per litteras Apostolicas euocari. Nec odio exemptionis possunt Diocesani homines in eorum molendinis molentes,  in furnis coquentes,  cum eiusdem contrahentes,  operas locantes excommunicare. Et si contrarium fuerit, ipso iure est irritum  inane. Item Priuilegium eiusdem, Quod Cluniacenses non tenentur ad solutionem aliquorum debitorum, nisi ea in vtilitatem ipsorum conuersa fuisse creditores legitime probauerint. Et sententias latas decernit irritas  inanes. Item Bulla eiusdem, per quam mandat Ordinariis, vt reuocent inhibitionem per eos Rectoribus Ecclesiarum,  Clericis ciuitatum suarum  Diocesum factam, videlicet ne mandata Priuilegiorum Cluniacensibus concessorum exequantur;  de cætero similem inhibitionem non attemptent. Alioquin mandatur Abbati Pulcheriarum Lingon. vt ad hoc ipsos Ordinarios compellat.