Ego Petrus, Curtiniaci dominus, notum facio omnibus, præsentibus pariter et futuris, quod Walterius, cognomento Butelus, laudante uxore sua Aalede, cunctisque liberis suis, dedit in eleemosynam ecclesiæ Escarliensi medietatem suæ partis totius terræ et nemoris quod vocatur Guillens, sicut ipse cum suis participibus possidebat, videlicet octavam partem usque ad haias villæ quæ dicitur Mons-Corbun, exceptis segetibus, et pratis, et mansionibus, quæ jam datæ fuerant tali conditione: quod, si possessores illas a se alienare voluerint, et idem Walterius sibi retinere noluerit, nulli nisi fratribus prædictæ ecclesiæ, pretio mediante, manum mittere licebit. Quod si forte fratrum animalia segetibus aut pratis damnum intulerint, lege nemorum debitam estimationem iidem fratres restituent. Post pratorum autem sectionem, et segetum messionem, ipsorum animalia ubique sine contradictione pascent. Hoc totum prædictus Walterius et Willelmus, filius ejus, laudaverunt, et, in manu Gilonis de Terneau, fidei suæ sacramento firmaverunt, et debitam garantiam, quandiu viverent, fideliter promiserunt. Habueruntque, de beneficio ecclesiæ, Walterius triginta libras, Willelmus, filius ejus, equum unum, uxor vero ejus et cæteri liberi duas vaccas cum vitulis et tribus agnis. Hujus rei testes sunt: Dodo, abbas de Ferreriis; Garnerius, abbas Castri-Landuni; Paganus, notarius; Gilo de Terneau; Vilanus de Certin; Landricus de Quercu-Arnulfi; Stephanus de Campinol; Reynaudus Blains; Reynaudus, præpositus; Milo, mercator; Garnerius de Feritate; Jocelinus Foresterius; Berodus; Isembardus de Pontesia; Hugo de Roortoy. Hoc totum laudavi ego Petrus, quia de meo feodo erat, habuique propter hoc decem libras. Laudavit hoc et uxor mea Elisabeth, et Petrus, filius meus. Quod ut ratum et stabile perseveret in perpetuum, sigilli mei impressione confirmavi, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo septuagesimo.