Alexander episcopus seruus seruorum Dei ad perpetuam rei memoriam. Quia persone religiose tam exempte quam alie de regno Francie plura dicuntur presumere que ipsis infamiam pariunt et aliis inferunt lesionem conuenit taliter in hac parte per Apostolice Sedis diligentiam prouideri quod eedem persone hiis que ad eos pertinent seruata semper religionis honestate contente sic in se ipsis debitam in omnibus custodiant modestiam quod alios scandalis uel dispendiis non conturbent. Intelleximus namque quod abbates cum prioribus quos in suis instituunt prioratibus ante uel post institutionem conueniunt ut eisdem abbatibus aliqua summa pecunie uel certa de prouentibus eorumdem prioratuum portio persoluatur. Sicque ipsis prioribus huiusmodi pecuniam uel portionem seu annuam forte pensionem impositam sine redditum soluentibus prefatis abbatibus consueta hospitalitas et elemosine solite in eisdem prioratibus subtrahuntur ac dimi nuitur in illis numerus seruitorum necnon eorumdem prioratuum negotia minus sollicite procurantur cum continget ex hoc minus ydoneos in illis institui uel ordinari priores. Nonnulli etiam religiosi exempti pretextu quarumdam indulgentiarum seu priuilegiorum apostolicorum eis post constitutionem a felicis recordationis Innocencio papa quarto predecessore nostro circa exemptos editam concessorum uenire uel agere seu presumere contra constitutionem asseruntur eandem. Quam plures insuper sicut fertur occasione priuilegiorum exemptionis que habent uel habere se dicunt libertatis sue limites excedentes priuilegia ipsa nesciatur ad que et in quantum se illorum uires extendant ordinariis locorum ostendere uel eorum facere copiam contradicunt. Et cum nonnullis religiosis a Sede Apostolica sit indultum ut noualium decimas pro ea portione qua ueteres illos contingunt percipere ualeant et habere ipsi sicut accepimus pretextu indulgentie huiusmodi omnes interdum decimas uel maiorem eorum partem de noualibus quem admodum illas de ueteribus consueuerunt habere percipiunt ad preterita presentia et futura noualia eandem indulgentiam extendentes. Intelleximus etiam quod cum religiosis generaliter sit a iure prohibitum ne decimas de manu laicorum recipere sine consensu episcoporum presumant plurimi eorum et presertim exempti ad fraudis ingenia se uertentes machinantur cum laicis detinentibus decimas et dolose procurant ut fiant infeudationes de ipsis et iidem laici se illas ab eisdem religiosis tenere in feudum recognoscant quare sic ad religiosos ipsos eedem decime absque consensu episcoporum ualeant peruenire. Si quando etiam terras que parrochialibus ecclesiis fuerant decimales acquirunt nolunt postea de illis decimas uel decimam integre sed aut nichil aut solam tricesimam uel quadragesimam exhibere. Cum uero maiores decimas siue omnes siue illarum partem acquirunt uel consecuntur a laicis si postmodum noualia ibi fiant satagunt ex illis habere decimas pro ea parte qua huiusmodi maiores percipiunt licet ipsi laici nichil omnino petere uel exigere possent de decimis noualium eorumdem. Uolentes itaque contra hec apostolica diligentia sicut expedit prouidere statuimus de fratrum nostrum consilio ut pure ac munde secundum Deum fiat concessio seu collatio prioratuum ita quod pretii datione uel sub pactione nulli tradantur sed in eorum concessione penitus ista cessent districtius prohibentes ne in fraudem ipsis prioratibus cum eos uacare contingit fiat alicuius oneris impositio ad tempus uel perpetuo duratura nec etiam postquam in eis priores fuerint instituti dictis prioratibus uel ipsis prioribus aliqua per abbates sine perpetua sine temporalia in pensionibus uel quibuscumque aliis prestationibus onera imponantur per que in illis diuinus cultus circa numerum seruitorum aut consueta hospitalitas minuatur uel per que ipsi prioratus seu priores reddantur ad soluendum commode iura episcopalia et prosequendum ut conuenit eorumdem iura prioratuum impotentes. Quod si secus presumptum fuerit presumptores huiusmodi non exempti per locorum ordinarios arceantur. Et si prioratus fuerit alterius diocesis quam monasterium cui subest circa prioratum ipsum in hiis diocesanus eius prouideat corrigat ordinet et disponat. Et ad illius denuntiationem diocesanus monasterii abbatem eius cohibeat in premissis. Tales uero presumptores exempti compescantur per illos quos ad hoc duxerimus deputandos cum uelimus hac uice certas prudentes et discretas personas per singulas statuere prouincias que uice nostra de hiis circa exemptos de plano cum attentione inquirant reuocantes penitus sic presumpta et ipsos exemptos in talibus cohercentes. Si uero abbates exempti fuerint prioratus autem non exempti dicti abbates per ipsas personas constituendas a nobis denuntiantibus diocesanis eorumdem prioratuum compescantur. Statuimus insuper ut premissa constitutio ab eodem predecessore nostro circa exemptos edita uidelicet quod ipsi exempti quantacumque gaudeant libertate nichilominus tamen ratione delicti siue contractus aut rei de qua contra ipsos agitur rite possunt coram locorum ordinariis conueniri et illi quo ad hec suam in ipsos iurisdictionem prout ius exigit exercere plenarie in hoc et aliis que ipsa constitutio continet obseruetur non obstantibus quibuslibet priuilegiis sine indulgentiis apostolicie contra eam postmodum impetratis decernimus quoque ut si hii qui se asserunt per priuilegia et indulgentias Apostolice Sedis exemptos de quorum silicet exemptione seu libertate non constat uel qui uidelicet in exemptionis seu libertatis possessione per longa tempora non fuerunt a locorum ordinariis requisiti huiusmodi priuilegia uel indulgentias quibus dicunt se fore munitos saltem quo ad illos articulos super quibus questio uel controuersia fuerit ipsis ordinariis in loco congruo et securo uel aliquibus prudentibus uiris omni suspicione carentibus ad hoc per dictos ordinarios deputatis non exhibuerint uel ostenderint et iidem ordinarii sua iurisdictione usi fuerint contra eos: nequaquam tunc ipsi ordinarii hac occasione per conseruatores a sede illis deputatos eadem molestari ualeant aut aliquatenus impediri quinimmo sententie uel processus conseruatorum ipsorum que uel qui prolate seu habiti fuerint contra eosdem ordinarios in hoc casu omnino non teneant nullumque robur habeant uel uigorem. Ad hec statuto perpetuo declaramus quod indultum illud apostolicum quo plerisque conceditur ut noualium decimas pro ea portione percipere ualeant qua ueteres eos contingunt ad illas noualium decimas quas tempore illo quo impetratum uel obtentum extitit hoc indultum alii possidebant cum de hoc in ipso mentio nulla fiat nullatenus se extendit nec ad alias etiam nisi in hiis tantum locis ubi ueteres tunc quando dictum indultum impetratum fuit ipsius impetratores habebant et pro ea solummodo portione qua ipsi tempore impetrationis huiusmodi percipiebant antiquas. Statuimus preterea quod idem indultum obtentum ab hiis qui tempore impetrationis totaliter ueteres percipiebant decimas ultra medietatem decimarum noualium nullatenus extendatur. Quia non est uerisimile uel credibile si tunc de plena et integra perceptione ueterum fuisset expressum quod Apostolica Sedes pariter et similiter noualium decimas in tam graue parrochialium ecclesiarum dispendium indulsisset quodque ratione talis indulti siue impetratis iam siue impetrandis deinceps non possit ulterius in noualibus que a modo fient uendicari acquiri uel percipi plusquam medietas decimarum ipsarum etiam si amplius in ueteribus habeatur cum non sit dicendum asperum sed pium potius et benignum si super decimis futurorum noualium nimio parrochiarum ecclesiarum grauamini quod ex distentione indulti huiusmodi posset accidere taliter emetur. Religiosos tamen Cisterciences et Catursienses ordinum statuto et declaratione huiusmodi quantum ad hos duos articulos uidelicet de medietate decimarum noualium comprehendi nolumus uel astringi ubi autem per huiusmodi decimarum concessiones parrochiales ecclesias adeo grauari contingit quod earum rectores de ipsarum redditibus congrue sustentari et commode iura episcopalia exhibere non possunt prouideatur et ordinetur taliter quod eisdem rectoribus tantum de illarum relinquatur prouentibus quod exinde competentem sustentationem habere et episcopalia iura soluere ualeant aliaque debita onera subportare. Sane quamuix forte a religiosis exemptis et aliis fiant infeudationes de decimis detemtis a laicis et iidem laici quod illas ab ipsis religiosis et feudum teneant recognoscant; non tamen licet religiosis eisdem post talem infeudationem uel recognitionem si de facto presumptam huiusmodi decimas de manu laicorum ipsorum acquirere uel recipere absque diocesanorum episcoporum assensu. Illas autem decimas intelligimus posse taliter a religiosis de manu laicorum recipi uel acquiri que ante Lateranense concilium ipsis laicis in feudum perpetuo fuero concesse. Ceterum iidem religiosi tam exempti quam non exempti de terris et possessionibus acquisitis hactenus et amodo acquirendis decimas integre persoluant illis ecclesiis quibus eedem possessiones et terre prius fuerant decimales nisi super hoc speciali iure uel priuilegio sint muniti nec pro eo quod forte in aliquibus parrochiis omnes maiores decimas seu partem illarum acquirunt de manibus laicorum possunt pro eadem uel simili portione si de nouo postmodum fiant noualia in eisdem petere uel percipere noualium decimas eorumdem nisi alia rationabilis per quam hoc facere ualeant causa subsit. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrarum constitutionum prohibitionis et declarationis infringere uel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare presumpserit indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se nouerit incursurum. Datum Laterani X kalendas aprilis pontificatus nostri anno secundo.