Omnibus presentes litteras inspecturis, Nicholaus de Manoto, ballivus Senon., salutem in Domino. Noverint universi quod cum contencio esset inter decanum et capitulum Autissiod., ex una parte, et preceptorem et fratres milicie Templi (sic) in Francia, ex altera, super hoc quod dicti Templarii dicebant se habere usuarium in toto nemore dicti capituli quod vocatur nemus de Barro, ad pasturam omnium animalium suorum de domo sua de Monestallo, sive de novo esset abscisum id nemus, sive non; quod e contrario dictum capitulum denegabat: Tandem, inter partes talis composicio intervenit, videlicet, quod dictum capitulum assignavit medietatem dicti nemoris dictis Templariis ad pasturam animalium suorum de dicta domo de Monestallo, exceptis capris; aliam, vero, medietatem dicti nemoris poterit capitulum ponere in foresta, in qua non poterunt dicti Templarii ponere aliqua animalia, quousque illa medietas que erit in foresta compleverit quinque annos; quibus completis, poterit dictum capitulum vendere forestam illam, si voluerit, vel servare. Poterit, eciam, aliam medietatem Templariis assignatam capitulum scindere et in foresta ponere et tenere, donec compleverit quinque annos. Et interim, in alia medietate quam capitulum tenuit in foresta, poterunt dicti Templarii ponere animalia sua ad pasturam; et si contigeret quod illa medietas nemoris quam tenuit capitulum in foresta, et alia quam Templarii tenuerint ad ponendum sua animalia in pastura complevissent, quinque annos, tunc dicti Templarii, in toto nemore et in qualibet parte tocius nemoris que complevisset quinque annos, poterint sua animalia ponere ad pasturam. Poterit, autem, capitulum libere vendere vel scindere de nemore predicto, prout sibi placuerit, dumtamen medietatem dicti nemoris assignet ad pasturam animalium predictorum, nec capitulum poterit aliquibus de novo concedere pasturam in dicto nemore. Debet, autem, dictum capitulum ita nemus dividere quod animalia dictorum Templariorum possint competenter intrare ad pasturas et redire. Illos, vero, qui ante compositionem istam consueverunt mittere animalia sua in dicto nemore permittet capitulum, si voluerit mittere in dicto nemore sua animalia sine aliqua contradictione, ita tamen quod ab illis nullum commodum recipiat propter illam permissionem. Et quia infra dictum nemus sunt aliqua arpenta que tenentur ad censum a capitulo, concordatum est quod si ad manum capituli devenerint, secundum ordinacionem supradicti nemoris censebuntur. Quamdiu, vero, extra manum capituli erunt, capitulum non se opponet quin in illis possint uti Templarii, sicut prius. De predictis autem conventionibus debet capitulum tradere litteras suas et litteras episcopi Autissiod., et Templarii debent tradere litteras preceptoris milicie Templi in Francia, et tesaurarii Templi Parisiensis. Debent, autem, mutuo tradi littere supradicte infra mensem ex quo preceptorem Templi Francie Parisius contingerit devenisse; et de predictis conventionibus firmiter observandis obligavit se quelibet parcium, sub pena centum marcarum argenti; et dederunt fidejussores, videlicet Templarii, Nicholaum Arrode, Theobaldum de Novo-Vico et Thomam Teboudi; capitulum, vero, archidiaconum Cartonensem Gaufridum, archidiaconum Autissiodor. et Petrum Guignorri. Traditis, vero, litteris supradictis, plegii supradicti remanebunt penitus absoluti. Ego, vero, Nicholaus de Manoto, ballivus Senon., plegios de assensu partium in manu mea recepi, et presentes litteras ad peticionem parcium sigillavi in hujus rei testimonium et munimen. Nos, autem, Herbertus, ecclesie Autissiod. decanus, et Petrus, tesaurarius Templi, in robur et firmitudinem composicionis predicte sigilla nostra duximus presentibus litteris apponenda. Actum, Parisius, anno Domini Mº CCº quinquagesimo-primo, primo die veneris post Brandones.