1 Cum divina pariter et humana verba nos admoneant, ut studeamus cupiditatibus nostris imponere frenum, et modum acquisitionibus nostris propter varios status monasteriorum, adhuc veremur necessitatem fratribus nostris imponere, optantes bonum eorum voluntarium esse, et diuturna deliberatione super hoc credimus opus fore. Interim autem propter scandalum gravius, quod super retentione decimarum undique crescit in dies, providemus et firmiter praecipimus, ut quicumque ex vobis ab hoc die, et deinceps acquisierit agros vel vineas, ex quibus ecclesiae vel monasteria, seu personae quaelibet ecclesiasticae percipere hactenus decimas consueverant, sine contradictione exsolvant, nisi forte iam donationem exinde receperunt, vel compositionem fecerunt, aut in posterum in pace acquirere poterunt. 2 Multitudinem minutorum non licet priori, quasi ad consolandum, vocare, propter inordinatas collocutiones, nec quando absens est abbas. 3 Abbati qui benedicendus est, licet indui alba et cappa. 4 Qui in domibus alterius Ordinis comedunt, si credunt in pulmentariis esse sagimen, ab eis prorsus abstineant. Si contra conscientiam comederint, septem sextis feriis ieiunent in pane et aqua, et si in consuetudinem vertant, gravius puniantur. 5 In oratoriis nostris non sepeliantur, nisi reges et reginae et episcopi ; in capitulis abbates, vel etiam praedicti, si maluerint. 6 Altaria in grangiis nova non fiant. Antiqua quae consecrata fuerint absque licentia episcopi non diruantur, verumtamen nullatenus ibi cantetur. 7 Mercatores Ordinis nostri terminum receptionum, sive redditionum suarum in nundinis publicis nullo modo constituant. 8 Inquietant multi ex nobis monachi sive conversi conventus alios servitia propria in morte sua petentes ; tales petitiones ultra non fiant, quia omnia communia sunt nobis. 9 De fugitivis suis unusquisque abbas non dissimulet iustitiam quaerere. 10 Quando laborant monachi ad grangias ubi vinum vel cervisia dari non solet similiter ipsi abstineant, quamdiu ibi fuerint, nullam pitantiam potus accipientes ab aliquo. 11 Conversi non in grangiis, sed in abbatia minuantur. 12 Qui guagerias receperunt, si sciunt sortem suam recepisse, deductis expensis, usque ad Pascha eas resignent, nisi sit possessio quae ad ius monasterii pertineat. Qui aliter retinuerint, ex tunc abbas et prior et cellerarius a divino officio sint suspensi, nec census impositione pallient huiusmodi pignorationes. 13 In domibus nostris et villis ubi conversi morantur frequentius, non habitet femina, nec intret. 