Noverit tam presens etas quam futura posteritas quatinus Ansellus, venerabilis abbas de Calmis, ejusdemque æcclesiæ conventus ventionem quam Stephanus, abbas Sancti-Remigii Senonensis, Pruliacensi cenobio fecit: portionem videlicet quam prefata Calmensis æcclesia in luco de Plenseul habebat, laudavit et absolute concessit. Et ne aliqua falsitate interveniente turbaretur, testes satis actorizabiles (sic) ex utraque parte affuisse manifestum est: Ex parte Calmensis ecclesie, Stephanus, Milidunensis abbas; Henricus, frater ejusdem; Hugo, prior; Gunmotelmus; Symon; ceterique fratres, et testes et laudatores fuerunt: Gislebertus, Robertusque, frater ejus Berniderii hoc testificantur. Ex parte vero Pruliacensis æcclesiæ: Godefridus, cellerius; Teodericus, monachi; Gauterius, presbiter de Danamaria; Teobaudus de Dontili et Arnulfus, miles ejusdem ville. . . . . . Hubertus, medicus, testificantur. Anno incarnati Verbi millesimo centesimo sexagesimo, VIº, actum est.