In nomine sancte et individue Trinitatis, presentibus cunctis et futuris, manifestamus qualiter tenementum Sigualdi, quod a fluvio Tyle versus Divionem conjacet, in jus et dominium Sancti Benigni devenerit. Quidam miles de Tyle castro, Wido Cornelly dictus, filiam ipsius Sigualdi Rezvuidem nomine, uxorem habuit, qui cum aliquanto tempore cum ea moratus fuisset, et infantes jam ex illa tres scilicet filias suscepisset, occulto Dei judicio illa leprosa efficitur, et ut illius infirmitatis mos exigit, ab illius et ceterorum hominum consortio separatus. Quod per quam factum est eidem Widoni venit in mentem ut Hierusalem iret, ibi que in templo domini in Dei servitio usque in finem vite suam militiam exerceret. Verum ne uxorem suam cui fidem usque ad mortem servare promiserat, et infantulas quas ex illa susceperat, sine consilio et omni auxilio dimitteret, assumpto secum Herberto, Sancti Stephani Divionensis abbate, Willelmo de Baudemento, tunc Templi magistro, Pagano quoque de Bures, accessit ad dominum Petrum, abbatem Divionensem, ad Raynerium quoque, ejusdem loci priorem, et eos per supradictos viros commonuit, ut uxorem suam cum filiabus susciperent, eorumque in omnibus curam gererent, ac sibi aliquantum pecunie darent, et ipsi totum tenementum Sigualdi, quod ipse tam in feodo quam in allodio vel quoquo alio modo habebat vel habere debebat quieto jure deinceps haberent et possiderent. Abbas itaque ac monachi, tantorum virorum petitionem non inconvenienter suscipientes, diem eis apud Divionem statuunt in quo id quod petebantur, in presentia episcopi ac ducis, aliorumque nobilium virorum, plenius diffiniretur. Die quippe statuto, utrique conveniunt et idem Wido per manum domni Guilenci, Linguonensis episcopi, nec non et Hugonis, Burgundie ducis, coram omni frequentia nobilium virorum qui undique ibiconfluxerant, tradidit Deo sancto que Benigno Divionensi, ac domino Petro abbati monachisque Divionensibus uxorem suam cum filiabus et cum omni tenemento Sigualdi patris ipsius, quod in feodis et in alodiis a fluvio Tyle versus Divionem erat, et ipse quoquo modo tenuerat et habuerat vel habere debebat, videlicet in Tyle castro, et in omnibus appendiciis ejus, in Icio et in omnibus appendiciis ejus, in Marcio et in omnibus appendiciis ejus, in Marcilliaco et in omnibus appendiciis ejus, in Marcenniaco et inomnibus appendiciis ejus, in Pichangis et in omnibus appendiciisejus, in Flacciaco et in omnibus appendiciis ejus, in Missiniaco et in omnibus appendiciis ejus, in Chaviniaco, in Prissiaco et in omnibus appendiciis ejus; quicquid quippe in supradictis vel in aliis quibuslibet locis a fluvio Tyle versus Divionem, in terris cultis etincultis, in silvis et in planis, in aquis, aquarum que decursibus, in molendinis, in pratis, in hominibus, in feminis, in servis et ancillis, quoquo habebat modo vel habere debebat, totum ex integro Deo sanctoque Benigno monachis que Divionensibus sine aliquo retinaculo tradidit et in perpetuum habere concessit, et post hoc ipse a monachis mille solidos cum duobus equis accepit. Hujus rei testes sunt: Guilencus, Lingonensis episcopus; Petrus, abbas Divionensis; Herbertus, abbas Sancti Stephani; Raynerius, prior Divionensis; Pontius, archidiaconus Lingonensis; Warnerius, prepositus Sancti Stephani; Hugo dux; Eblo, comes de Sauz; Aymo de Tyle castro: Warnerius de Sombornon; Euvinus de Beria; Josbertus, vice comes; Walterius Malvaslet; Theodericus de Favernei; Widricus, miles de Castello; Wido, maior; alii que multi nobiles viri. Frierius, frater Rezuidis, uxoris ipsius Widonis, hoc donum sicut superius factum retulimus cum Frierio avunculo suo, apud Castellionem, in presentia domini Guilenci, Lingonensis episcop laudavit, et quicquid in eo juris habebat per manum episcopi et comitis de Bar, necnon et abbatis Pultariensis sancto Benigno monachis que Divionensis dimisit et in perpetuum habere concessit, et post hoc xx libras denariorum habuit. Testes: Guilencus, Lingonensis episcopus; Petrus, abbas Divionensis; Oddo, abbas Pultarie; Raynerius, prior Divionis; Olduinus Lariac, comes de Bar; Josbertus, vicecomes Divionis; Matheus de Castell.; Girardus de Castell.; filii Odonis de Mayse; Wido maior Divion.; Uldierius, Landaldus, Rainerius de Spanniaco et alii multi. Gunterius etiam, qui ejusdem Frierii sororem habebat uxorem, donum istud sicut Wido fecit, et sicut Frierius cum avunculo suo laudaverat, et ipse coram testibus supradictis laudavit, et per manum episcopi et abbatis Pultariensis, ac comitis de Bar monachis perpetuo habere concessit. Uxor ipsius Gunterii, Adelina nomine, hoc donum sicut factum fuerat, et frater suus Frierius atque vir suus Gunterius laudaverant, et ipsa cum filiis suis Hilduino et Hieremia, filiabus que suis Hubeline et Amice laudavit in manu Oddonis, Pultariensis abbatis, viro suo Gunterio presente. Hoc vidit et audivit, ex parte Oddonis abbatis: Ebraldus, miles; Johannes famulus; Paganus de Flaviniaco. Ex parte Gunterii: Wiardus, Petrus, Gislebertus, Martinus, Item Martinus, Laurentius. Walterius Malvaslet donum hoc sicut factum relatum est audivit et per manum episcopi coram plurimis, qui presentes aderant, laudavit. Testes: Guilencus episcopus; Warnerius, prepositus Sancti Stephani; Theodericus de Favernei; Lambertus Allinardus; Wido, maior, et alii multi. Ipse autem Walterius, ut hoc firmaret atque laudaret, centum solidos habuit. Postea uxor ipsius Walterii, Berta nomine, apud Granciacum, laudante et suadente eodem Walterio, cum filiis suis Raymundo, Fulcone, et Amalrico, laudavit, et monachis sicut datum fuerat in perpetuum habere firmavit. Testes: Hysmalus; Walterius de Ruolt cort; Wido de Chalance; Girardus de Fraxino; Wido de Grinum; Helirannus de Grignum; Wido, maior Divionis; Waslinus, maior Casn. Hildebrannus Casn. Hoc itaque donum Euvinus de Beria calumpniari voluit, dicens quedam in eo esse que de se moverent et de suo feodo essent, sed commonitus consilio plurimorum nobilium qui presentes aderant, quicquid in eo calumpniabatur vel calumpniari poterat, acceptis vii libris denariorum et uxor sua decem solidos dimisit, et donum sicut factum fuerat, per manum episcopi et ducis sancto Benigno monachisque Divionis jure liberrimo habere concessit. Testes: Guilencus, Episcopus; Hugo dux; Eblo, comes de Sauz; Aymo de Tile castro; Warnerius de Sombernon; Josbertus, vicecomes; Walterius Malvaslet; Theodericus de Favernei; Widricus, miles; Wido, maior, et alii multi. Aymo de Tyle castro quicquid in hoc dono calumpniabatur vel calumpniari poterat acceptis XL sol. vuirpivit, et donum sicut factum fuerat laudavit, atque per manum episcopi et ducis, coram supradictis testibus monachis deinceps habere concessit. Tot et tantis calumpniatoribus ita repressis, ecce alius quasi ex improviso calumpniator emersit, Euvinus videlicet de Acebs, asserens eundem Widonem filiam suam cum omni illo tenemento sibi ad opus filii sui jam ante dedisse. Qui et ipse cum a pluribus et maxime a Raynerio, Divionensi priore, commoneretur, ut ab hac inquietudine causa Dei et amore sancti Benigni cessaret, tandem assensit, et quicquid in hoc calumpniabatur vel calumpniari poterat, acceptis LX sol. monachis in pace dimisit. Ego Guilencus, Dei gratia sancte Lingonensis ecclesie episcopus, omnibus fidelibus notum esse cupio, quod Wido Cornelly de Tyle castro mansuetudinem nostram adierit, nosque humiliter rogaverit, ut donum quod de tenemento Sigualdi, patris videlicet uxoris sue Rezvidis, laude et concilio amicorum suorum per manum nostram Sancto Benigno Divionensi pro eadem uxore sua ac filiabus suis fecerat, auctoritate nostra firmaremus, et ne deinceps aliquis inde ecclesiam vel monachos inquietaret, sub anathematis interpositione prohiberemus. Cujus petitionem non incongruam judicantes, donum sicut ipse fecit et sicut in hoc scriptum habetur laudamus, et monachis in perpetuo confirmavimus, omnesque qui illud immutare vel de eo aliquid auferre temptaverunt, aut monachis inde aliquam molestiam vel injuriam fecerint. Auctoritate Patris et Filii et Spiritus sancti, et sancte Dei genitricis Marie et sanctorum apostolorum Petri et Pauli, omniumque sanctorum excommunicavimus, et anathematizamus, et cum diabolo et Juda traditore in inferno nisi resipuerint et ad emendationem venerint perpetualiter cruciandos tradimus.