In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Sicut ad inchoationem justicię spectat sua quemque peccata penitendo confiteri et fugere, ita etiam ad fraterne dilectionis perfectionem pertinere cognoscitur ne proximus in peccatum corruat, occasionem ei peccandi adimere: quę duo unius pietatis officia ego, Odo*, dux Burgundię, alterum mihi ipsi impendere, alterum ad hęredum meorum posteritatem procuravi extendere; ipse quidem, pro peccatorum meorum penitudine, iter Hierosolimitanum aggrediens, heredibus autem meis ad aliquam peccati cautelam presentia scripta relinquens, cum itaque mihi divina inspirasset clementia, ut ob enormitatem meorum scelerum, sepulchrum nostri Salvatoris adirem, quatinus meę devotionis obsequium acceptius foret, in conspectu Domini, cum pace omnium et maxime servorum Dei, me debere proficisci non irrationabiliter judicavi. Verum quia erga sanctum Benignum et erga sibi servientes magis tenebar obnoxius, operam dedi, ut cum illorum pace et benedictione atque orationum suffragio proficisci potuissem; unde filio meo Hugone, quem vice mea in loco honoris mei relinquebam, assumpto, adjunctis etiam plurimis ditionis meę nobilibus viris, capitulum Divionense ingressus sum, et circunsedentibus monachis, adstantibus quoque multis de familia Sancti, de injuriis quas eis hactenus irrogaveram, justiciam feci, culpam clamavi, et venia petita me absolvi rogavi; et si me reverti contingeret, de cetero emendaturum promisi: qua mea satisfactione et promissione fratres accepta, de preteritis data indulgentia, me absolverunt, et tam pro itineris prosperitate quam pro pollicitationis meę executione, in orationum suarum communionem me susceperunt. Sane quasdam malas consuetudines, de quibus adversum me maxime conquerebantur, eis in presenti relaxavi, et eas tantum, quas tempore religiosę memorię Hugonis* ducis, fratris mei, viguisse constat, mihi meisque posteris retentavi. Sit igitur notum omnibus presentis et futuri evi hominibus quia omnes pessimas consuetudines quas Robertus* dux, avus meus, super abbatiam Divionensem imposuit, penitus respuo, et ea reverentia qua prefatus frater Hugo terras et homines Sancti tractavit, me deinceps tractaturum promitto. Et ut idem posteri mei faciant, volo, opto, precipio quod si inter homines Sancti et homines ducis de ipsis consuetudinibus lis orta fuerit, virorum nobilium ac veratium testimonio sedabitur, ita ut ulterius dux, vel homines sui, exigere non presumant, quicquid tempore supradicti fratris mei virorum nobilium et veratium testimonio constiterit non fuisse exactum. Verum quia plerumque cautius observatur quod specialiter imperatur, ex ipsis pravis consuetudinibus, quas relaxo, nonnullas huic meę descriptioni nominatim precepi inserere ut ad eas exigendas nullus imposterum audeat aspirare. [I] Illam pravam consuetudinem qua homines ducis solebant per agros discurrere et homines Sancti cum animalibus suis in corvatam vel in carropera ducis violenter adducere amodo remitto; et ut tam injusta exactio ulterius non fiat, interdico. [II] Item, excursum quem marischalci et armigeri ducis apud Longum vicum intra villam faciebant, ulterius fieri prohibeo. [III] Item, si quis ex hominibus Sancti terram casamenti sui hominibus ducis, pignoris loco, absque permissu abbatis vel monachorum, tradiderit, talis oppigneratio rata non erit, nec poterit illis obsistere is qui, insciis eis, terram Sancti pro pignore susceperit. [IV] Item, si homines Sancti et homines ducis conubia junxerint, cujus juris fuerit pater, ipsius erunt omnes infantes qui ex eo fuerint procreati. [V] Si homo Sancti de mercato se intromiserit, homines ducis poterunt in eum facere exactionem consuetudinarię cautionis, quamdiu idem ministerium tenuerit; at, si a mercato destiterit, nichil ulterius ab eo vel ab ejus herede exigetur, nisi ipse vel heres suus de mercato rursum se intromiserit. [VI] Si homo Sancti aliquam torturam duci vel suis fecerit, non in eum vindicetur, donec querimonia ad monachos perlata sit, nisi forte is de quo querimonia sit in mercato inventus publico. [VII] Si homo Sancti colonus extiterit alicujus terrę Sancti, quę duci annuam consuetudinem debet, et eandem terram incolere destiterit, atque permissu monachorum ad aliam terram nichil duci debentem migraverit, non eum dux vel sui prosequentur, nec ab eo quicquam ulterius exigent, postquam coloniam hoc modo mutaverit. [VIII] Apud villam Vivarias dictam, nulla mihi debentem, [397] quedam injuste usurpaveram, sed super his a domno JARENTONE, conventus justiciam feci; et direpta restituens, Raynardum vicecomitem Belnensem in testimonium restitutionis ipsius fidejussorem dedi: unde amodo eandem villam ab omni mea meorumque infestatione liberrimam permanere censeo; et ut nullus heredum meorum ipsius villę habitatores aliquo modo inquietare presumat, interdico. [IX] Medietatem Divionensis monetę, de qua multotiens fraus monachis illata est, ita amodo sancto Benigno concedo, sicut [348] eam illi prefatus frater meus, Hugo dux, noscitur concessisse, ut eadem moneta ab[s]que permissu abbatis aut monachorum Divionensium non minuatur, non augmentetur, non alio transferatur; et, ut noverint omnes hoc ipsum me fideliter decrevisse, ipsum monetarium nomine Johannem, hanc eandem concessionem in manu monachorum sub sacramento firmare feci. [X] Item de portagio quod ministri portarum mearum a commeantibus exigunt, precipio ut monachi sancti Benigni, et hi qui Divioni habitant, et hi qui per cellas morantur, liberam habeant potestatem vinum ducendi in proprios usus obedientiarum suarum, quantumcumque necesse habuerint, nec ab eis aliquod portagium exigatur. [XI] Item, homines de Casnedo eandem consuetudinem de pedagio habere concedo, quam et alię villę sancti Benigni habere noscuntur. [XII] Do etiam Deo et sancto Benigno Annelinam, filiam Josberti Loripedis, quę est uxor Humberti de Portu, et ipsam, et infantes quos genuerit; homines quoque istos, qui subter annotati sunt, ab omni mea meorum[que] consuetudine liberos amodo relinquo: Aymonem et Durannum de Quintiniaco, Walonem et Symonem de Canavis, Robertum et Valetum de Canavis, et Otgerium de Prunido. Ego Odo, dux Burgundię, hanc cartam signo et confirmo, et filiis et fidelibus meis signandam trado: S’ Hugonis* filii mei. S’ Henrici* filii mei. S’ Walonis* canonici. S’ Raynerii* de Castellione. S’ Hugonis* dapiferi. S’ Raynardi* de Glana. S’ Josberti* Rufi. S’ Walterii* conestabuli. S’ Walonis* de Sarmatia. S’ Raynaldi* de Granceio. De familia sancti Benigni: Durannus* major, Humbertus Blancus, Odilardus, Rodulfus et Humbertus, filii ejus, et alii multi. Actum Divioni, anno dominicę incarnationis .I.C.I., indictione .VIIII., epacta .XVIII., concurrente .I., Phylippo* rege regnante, episcopatum Lingonensis ęcclesię tenente domno Roberto* presule, Divionensem abbatiam tenente domno JARENTONE abbate. (Locus sigilli impressi).