Eugenius, episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis conventui, etc. Inter solicitudines varias quibus assidue premimur, illa potissime pulsat et excitat mentem nostram ut status ecclesiarum et monasteriorum omnium cure nostre divina providentia commissorum spiritualiter et temporaliter augeatur, quodque illis que suis destituta pastoribus vacationis incommoda deplorare noscuntur tales ministros preficere studeamus per quorum regimen ecclesie et monasteria ipsa eis commissa utiliter et salubriter valeant gubernari. Dudum siquidem quondam, Guillermo abbate monasterii vestri, Ordinis S. Benedicti, regimini ejusdem monasterii presidente, nos cupientes eidem monasterio, cum vacaret, per Apostolice Sedis providentiam, utilem et ydoneam presidere personam, provisionem ipsius monasterii ordinationi et dispositioni nostre duximus ea vice specialiter reservandam, decernentes ex tunc irritum et inane si secus super hiis per quoscumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contingeret attemptari. Postmodum vero prefato monasterio per obitum ipsius Guillermi abbatis, qui extra romanam curiam diem clausit extremum, vacante, vos reservationis et decreti predictorum forsan ignari, dilectum filium, Johannem, abbatem predicti, tunc eleemosynarium Sancti Secani, de Sancto Secano predicti ordinis, Lingonensis diecesis, monasteriorum ordine ipsum expresse professum et in sacerdotio constitutum, in vestrum et dicti vestri monasterii abbatem licet de facto concorditer elegistis; ipseque Johannes abbas, reservationis et decreti predictorum similiter inscius, electioni hujusmodi, illius sibi presentato decreto, consensit similiter de facto, et demum reservatione et decreto predictis ad ejusdem Johannis abbatis deductis notitiam, hujusmodi electionis negotium proponi fecit in consistorio coram nobis. Nos igitur electionem ipsam et quecumque inde secuta utpote post et contra reservationem et decretum predicta de facto ut premittitur attemptata irita, prout erant, et inania reputantes, ad provisionem ipsius monasterii vestri celerem et felicem, de qua nullus preter nos ea vice se intromittere potuerat sive poterat, reservatione et decreto obsistentibus, ne monasterium ipsum longe vacationis exponeretur incommodis, paternis et solicitis studiis intendentes, post deliberationem quam de preficiendo eidem monasterio personam utilem et etiam fructuosam cum fratribus nostris habuimus diligentem, demum ad prefatum Johannem abbatem, cui de religionis zelo, litterarum scientia, vite munditia, honestate morum, spiritualium providentia, et temporalium circumspectione aliisque multiplicium virtutum donis apud nos fide digna testimonia perhibentur, convertimus oculos nostre mentis; quibus omnibus necnon vestrum eum eligentium concordi voluntate attenta meditatione pensatis de persona sua nobis et fratribus eisdem ob suorum exigentiam meritorum accepta, eidem monasterio S. Martini, de dictorum fratrum consilio, auctoritate apostolica providimus ipsumque illi preficimus in abbatem, curam, regimen et administrationem ipsius monasterii vestri sibi in spiritualibus et temporalibus plenarie committendo, in illo qui dat gratias et largitur premia confidentes quod, dirigente Domino actus suos, prefatum monasterium vestrum per ejusdem Johannis abbatis circumspectionis industriam et studium fructuosum regetur utiliter et prospere dirigetur ac grata in eisdem spiritualibus et temporalibus suscipiet incrementa. Quocirca discretioni vestre per apostolica scripta mandamus quatenus eumdem Johannem abbatem pro nostra et dicte Sedis reverentia benigne recipientes et honorifice pertractantes exhibeatis eidem obedientiam et reverentiam debitas et devotas ejus salubria monita et mandata suscipiendo humiliter et efficaciter adimplendo; alioquin sententiam quam ipse Johannes abbas rite tulerit in rebelles ratam habebimus et faciemus, auctore Domino, usque ad satisfactionem condignam inviolabiliter observari. Datum Rome, apud S. Petrum, anno incarnationis Dominice, millesimo quadringentesimo tricesimo tertio. Tertio decimo kal. februarias, pontificatus nostri anno III.