Ego Herveius, comes Nivernensis, notum facio presentibus et futuris quod controversia quæ vertebatur inter nos, ex una parte, et charissimam dominam nostram Blancham, comitissam Trecensem, et charissimum dominum nostrum Theobaldum, comitem Campaniæ, ex altera, super hoc quod reclamabamus apud Ulcheias, apud Nuilliacum, et apud Cyz, et in appenditiis eorum, sopita est in hunc modum: videlicet, quod nos quitavimus prædictis comitissæ et comiti quicquid in illis reclamabamus, et eis et eorum hæredibus in perpetuum concessimus possidendum. Ipsi, autem, nobis et hæredibus nostris donaverunt quicquid habebant in custodia Sancti-Germani Autissiodorensis, et in tota terra ejusdem ecclesiæ, a riparia de Ermecon in antea, versus comitatum Nivernensem. Nos, vero, supradictis comitissæ et comiti Campaniæ, super sanctos juravimus quod nos ipsos juvabimus bona fide contra Erardum de Brena et Philippam, dictam uxorem ejus, et contra aliam filiam Henrici, quondam comitis Campaniæ, et contra liberos eorumdem. Præterea, dicta comitissa et filius ejus nobis quingentas marchas argenti donaverunt, et se bona fide observaturos quæ superius exprimuntur, juramento præstito, firmaverunt. Cæterum, prædictus Theobaldus in suo juramento expressit quod, quando veniret ad ætatem tenendi terram, nobis patentes litteras de pace traderet confirmanda. Si, vero, quod absit, dictus Theobaldus contra hujusmodi juramentum venire præsumeret, nos non teneremur istud juramentum quod fecimus, observare, salva tamen fidelitate charissimi domini nostri Philippi, regis Francorum, et præcepto ipsius, et etiam præcepto charissimi domini nostri Ludovici, domini regis primogeniti, post præceptum ipsius. Datum, apud Sanctum-Florentinum, anno Gratiæ millesimo ducentesimo octavo-decimo, mense julio.