A., Dei gracia Autissiodorensis episcopus, omnibus fidelibus christianis salutem et pacem. Notum fieri volumus quod capellanus Sancti-Bricii, Maurinus nomine, veniens Crisinnium, rogavit abbatissam et conventum Crisinii ut vineam, quam habebant apud Sanctum-Briccium, in Valle-Leonis, quoad viveret, sibi concederent. Abbatissa vero, hoc audiens, communicato consilio fratrum et sororum in capitulo Crisinnii, laudavit vineam prefato sacerdoti, in vita tantum ipsius, tali tenore: ut post decessum ejus, et sine ulla calumnia, ipsa vinea ad monasterium reverteretur. Similiter et predictus sacerdos quandam vineam quam habebat juxta vineas monachorum, dedit Deo et Beate-Marie Crisinnii post decessum suum. Quod ut ratum in perpetuum esset et ne aliqua persona ecclesiastica vel secularis, fraude vel violentia, ullam istarum vinearum a monasterio alienare posset, rogatu A., abbatisse et conventus, hanc cartam proprio sigillo munivimus. Hujus autem contractus vel donacionis testes sunt: Theobaldus, capellanus noster; Stephanus, canonicus Sancti-Stephani; Rainaudus Richardi; et conversi Crisinnii: Bernardus, Rainaudus, Andreas.