[Clemens Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Cluniacensi salutem et Apostolicam benedictionem. In decentiam et ornatum redundat totius corporis, cum ipsius à capite membra non discrepant, sed veluti subjecta obediunt capiti, eidemque obsequentia ad ejus nutum faciunt universa. Cum igitur à tempore, cujus non extat memoria, in Cluniacensi Ordine pacificè fuerint (ex quo multùm floruisse dignoscitur) observatum, ut Priores, et Monachi ejusdem Ordinis ubilibet commorantes, ac loca eorum, quæ Monasterio, et Abbati Clun. noscuntur fuisse concessa, subjecta sint Abbati Clun. in spiritualibus et temporalibus pleno jure; ac iidem Priores, et Monachi soli Abbati Cluniacensi professionem faciant, promittantque usque ad mortem ipsi Abbati, quoties novus instituitur, obedientiam manualem, et benedictionem recipiant ab eodem, et reddant ad mandatum ipsius Abbatis de singulis, quæ ad administrationem spiritualium vel temporalium pertinent, rationem: ac Abbas Cluniacensis, qui pro tempore fuerit, liberam institutionem et destitutionem habeat in eosdem; super quibus omnibus hactenus nulla, sicut in nostra præsentia pro parte tua propositum extitit, quæstio mota fuit; Sed tu, et Prædecessores tui fuistis liberè ac pacificè in possessione, vel quasi omnium prædictorum. Nos attendentes quod hæc omnia reddunt eumdem Ordinem celebrem, et insignem; cum populus sub uno Rectore prosperari consueverit, et cadere sub diversis: Ea omnia adinstar felicis Recordationis Innocentii Papæ prædecessoris nostri approbantes, ipsa prout rationabiliter facta sunt, et hactenus pacificè observata sunt, auctoritate Apostolica confirmamus, et præsentis scripti patrocinio communimus, districtius inhibentes ne quis contra ipsa, quæ firmiter in perpetuum observari volumus, quicquam facere vel attentare præsumat. Et si aliquis de ipso Ordine contra fecerit, vel super Electione facienda in Prioratibus ejusdem Ordinis, vel confirmatione ipsius à Sede Apostolica litteras impetrarit, nisi litteræ ipsæ plenam de prædictis mentionem fecerint, nullius penitus sint momenti, et alias ipse de dicto Ordine, qui contra prædicta venire tentaverit, secundùm discretionem Abbatis animadversione debita puniatur. Nulli ergo, etc. Datum Perusii IV. Nonas Novembris, Pontificatus nostri anno primo.]