Nos Hugo, dux Burgundie, notum facimus presentibus et futuris quod nos dedimus in mandatis venerabilibus viris et discretis Guidoni, abbati Castellionensi super Secanam, et magistro Frederico, decano Belnensi, quod ipsi fideliter et diligenter inquirerent si homines Sancti Benigni Divionensis ab ipsius ecclesie dominio recederent, se ad alterius dominium transferrentes, quid de mansis, terris et omnibus aliis tam mobilibus quam immobilibus predicte ecclesie debeat remanere et quid dicti homines de jure debeant detinere. Ipsi autem, inquisitione prout eis injunximus facta, diligenter et fideliter eam nobis per litteras suas patentes rettulerunt, quarum tenor talis est: Viro illustri Hugoni, duci Burgundie, Guido humilis abbas Sancte Marie de Castellione super Secanam, et magister Fredericus, decanus Belnensis, salutem et paratam ad obsequia voluntatem. Placuit dominationi vestre quod nos inquireremus si homines ecclesie Beati Benigni Divionensis ab ipsius ecclesie dominio recesserent, se ad alterius dominum transferentes, quid de mansis, terris et omnibus aliis quod predicti homines, dum in ipsius ecclesie dominio morabantur, detinebant dicte ecclesie debeat remanere et quid homines de jure debeant detinere. Ut quicquid inde nobis referremus sive per jus diceremus vos predicte ecclesie sigillaretis et fideliter in omnibus servaretis. Nos igitur de promissis veritate diligentius inquisita per juramenta multorum fide dignorum, invenimus sufficienter probatum hoc esse jus et consuetudinem ab antiquis temporibus approbatam in terra Sancti Benigni Divionensis, quod si homo Sancti Benigni de consciencia ejus qui preest loco in quo manet in terra Sancti Benigni transtulerit se ad aliud dominium, dominus qui sibi preerat debet eum conducere per terram suam bona fide pro posse suo cum omnibus mobilibus suis. Si vero absque consciencia sua domini sui transferat se de terra Sancti Benigni ad aliud dominium, omnia bona sua mobilia que inveniuntur in terra Sancti Benigni post recessum ejus remanent ecclesie Sancti Benigni. Corpus etiam talis hominis sic fugitivi cum omnibus bonis mobilibus quod portabit vel ducet in recessu suo poterunt capi sine injuria a mandato Sancti Benigni, et inde faciet ecclesia Sancti Benigni voluntatem suam. Sive autem de consciencia domini sui sive preter conscienciam recedat homo Sancti Benigni tranferens se ad aliud dominum, omnia immobilia que movebant de Sancto Benigno quod tenebat homo ille dum morabatur, in dominio Sancti Benigni, remanent ecclesie Sancti Benigni. Et si contra hoc jus sive consuetudinem aliquis homo Sancti Benigni transferens se ad aliud dominium, immobilia que movebant de Sancto Benigno retinuit post recessum suum contra voluntatem abbatis et conventus Sancti Benigni, injuriam fecit ecclesie Sancti Benigni. Quare secure vobis per jus dicimus quod in terra Sancti Benigni Divionensis jus sive consuetudo predicta observanda est. In premissorum autem testimonium, presentes litteras sigillorum nostrorum munimine duximus roborandas. Actum anno Domini M° CC° tricesimo quinto. Nos autem de consilio bonorum virorum in utroque jure peritorum predictam inquisitionem scientes fideliter secundum dominum et jus esse factam, eam approbamus et jus et consuetudinem, prout in supra dicta inquisitione dictum est, dicte ecclesie confirmamus. Promittentes bona fide et statuentes predicta in perpetuum per totum dominium et posse nostrum irrefragabiliter observari tam a nobis quam heredibus nostris. Injungentes baillivis, prepositis et aliis servientibus nostris ut ipsi dictam ecclesiam de promissis non permittant ab aliquo molestari, sed predicta faciant inviolabiliter observari. Actum anno Domini M° CC° tricesimo quinto, mense februario, in die Beati Mathias apostoli.