In nomine sancte et individue Trinitatis, ego Petrus comes Nivernensis, omnibus tam presentibus quam futuris notum facio, quod venerabilis H. abbas Sancti-Germani Autissiodorensis, communi fratrum ejusdem ecclesie assensu, in pleno capitulo concessit et laudavit mihi, et heredibus meis comitibus Autissiodori, medietatem quorumdam nemorum suorum prope Autissiodorum, scilicet Magne Bruerie, et de Monbolun; et ego similiter concessi et dedi ecclesie medietatem juris mei quod in eisdem boscis habebam, tam in magnis forefactis, quam in custodia haiarum, et aliis omnibus rebus. Statutum denique fuit in eodem capitulo a me, et ab eisdem fratribus, quatenus predicte haie de Brueria, scilicet et Monbolun communiter vendantur, et precium earum inter me et ipsos equaliter parciatur. Post successionem vero haiarum, omne nemus tam ubi haie fuerint, quam reliquum in foresta ponatur, et communiter custodiatur. Quatuor ibi erunt forestarii, duo ex parte comitis, et duo ex parte ecclesie. Qui ex parte comitis erunt, jurabunt fidelitatem ecclesie. Qui ex parte ecclesie, jurabunt similiter comiti. Isti quatuor forestarii nec prepositis, nec aliis servientibus respondere tenebuntur, aut justitiam facere, nisi comiti tantum et ecclesie, sed per se ipsos justiciabunt nemora, forefacta levabunt, et fideliter partita communiter reddent comiti et ecclesie. De eisdem forefactis non poterit comes condonare vel dimittere alicui partem ecclesie, nec ecclesia partem comitis predicta nemora vendere vel donare; nec comes, nec servientes ejus sine consensu ecclesie poterunt, nec ecclesia sine consensu comitis. Si de illis, vel comes, vel ecclesia vendere voluerint, communi fiet assensu, et precium commune erit inter comitem et ecclesiam. Si de eisdem aliquid extirpari et in planum redigi contigerit, fundus terre, sine parte comitis proprius erit ecclesie, Inventum, mel et cera, pasnagia porcorum, communia erunt inter comitem et ecclesiam, exceptis porcis S. Germani, qui ibi sine pasnagio pascentur. Si quis in eis usuarium, aut aliam consuetudinem reclamaverit, comes defendet illud, et sibi, et ecclesie garentizabit. Quotiens comes voluerit in eis venari poterit, vel alius vice sua; similiter et ecclesia vel alius vice sua. Si aliquis forestariorum aliquid forefactum fuerit, de predicta forestaria per communem justitiam comprobabit. Si duellum exinde firmatum fuerit, de ipsis vel aliis quibuscumque hominibus occasione predictorum nemorum vadia communia inter comitem et ecclesiam erunt, et duellum per communem justitiam deducetur, et forefactum levabitur, et ad hec comprobanda in claustro Sancti-Stephani convenietur. Hanc autem conventionem infirmare aut commutare, vel predicta nemora de manu nostra, ego vel heredes mei removere aut aliquo modo alienare non poterimus, quin semper sint Autissiodorensis comitis, nisi forte jam dicte ecclesie S. Germani in eleemosynam ea dare voluerimus. Exceptum est autem de istis nemoribus quantum intra fossata de Bellomonte continetur, quod proprium ad justiciandum et custodiendum, vel quodcumque voluerit faciendum domui de Bellomonte sine parte mei vel alterius remansit. Similiter foresta haie de Urgiaco, et nemus de Bruerette sine parte comitis et sine custodia, proprium ecclesie S. Germani remansit, et est et erit, et neque ego, neque heredes mei in predicto nemore de Bruerette, neque in haiis que olim ibi fuerunt, aliquid de cetero reclamabimus. Et ut hec conventio inter me et ecclesiam solemniter facta, plenum firmitatis robur optineat, in capitulo S. Germani multis de baronibus, et hominibus meis coram positis eam recognovi, laudavi, et manu propria jurejurando firmavi, et presentis scripti attestatione, et sigillorum mei, scilicet et uxoris meæ A. Nivernensis comitisse, que hoc ipsum laudavit, impressione munivi. Acta sunt hec Autissiodori, apud S. Germanum, anno Incarnati Verbi, millesimo centesimo octuagesimo septimo, regnante Philippo rege Francorum.