Hugo, dux Burgundię et Albonii comes, et Odo, filius ejus, omnibus cartam istam legentibus et audientibus salutem. De controversiis et querelis quę jam diu versabantur inter Stephanum de Sisse et domum de Maceriis pacem facere sollicite curavimus. Conquerebantur monachi quod idem Stephanus in villa de Sisse prepositum pro se mutare volebat, et in villa illa sine monachis justiciam habet. Iterum conquerebantur quod multas questas faciebat in villa de Sisse, de quibus monachi partem suam non habebant. Pro bono quippe pacis concordavimus, ut in villa de Sisse prepositum communi assensu mittant, et justitiam in eadem villa communem habeant, et quod predictus Stephanus, et filii sui in prefata villa aliquam violentiam vel questam sine consensu monachorum non faciant. Pacem istam firmam tenere idem Stephanus et filii ejus juraverunt, et interim predicti monachi villam non partientur Stephano et filiis suis, dum istam custodire et tenere pacem voluerint. Si vero memoratus Stephanus, et aliquis de filiis suis, fregerit pacem istam, et hoc per manum nostram emendare voluerit, non potuerit, predictam villam sine aliqua contradictione deinceps partientur monachis. Et ut pax ista firma sit, sigillis nostris presentem cartam muniri precepimus. Hujus rei testes sunt Guido, abbas de Buxeria, et Humbertus prior; Hugo, dominus de Rocha; Willelmus et Bertrannus de Saudun; Rainaudus de Verney; Hugo, de Chasol; Vilanus, miles; Guido Francigena; Hugo, prepositus de Gerge, Bernardus et Tecelinus, monachi de Maceriis.