Ego Theobaldus Campaniæ et Briæ comes Palatinus, notum facio universis presentes litteras inspecturis, quod cum esset contentio de faciendo judicium qualiter liberi masculi castellanorum et baronum meorum deberent partiri inter se; videlicet quantum primogenitus debeat capere contra post genitum; ego de assensu et consilio baronum et castellanorum meorum: scilicet reverendi patris M., episcopi Belvacens., et charissimi mei et fidelis Henrici comitis Barri-Ducis, et dilectorum et fidelium meorum G. comitis Sancti-Pauli, Johannis comitis Carnotens., comitis Rosciaci, comitis Wandimontis, Simonis de Joinvilla, Erardi de Brena, Simonis de Castvroill. Hugonis de Sancto-Paulo, G, de Gangionis-Rivo, G. de Triangulo, R. de Nogento, Anselli de Possessa, Guidonis de Arceiis, Thomæ de Cociaco, Nicolai de Rumeliaco, G. de Ardilleriis, Eustachii de Conflans, Castellani Vitriaci, R. de Dampetra, Syi de Saxofonte, G. de Sailly, Jacobi de Chacenaio, Philippi de Planceio, M. de Pugiaco, G. de Planceio, C. de Capis, G. de Risnello, R. de Milliaco, E. de Alneto vicedomini Cathal. et aliorum baronum meorum, quorum sigilla sunt apposita præsenti cartæ stabili, quod primogenitus filius capiet contra omnes fratres suos post genitos, licet non haberent inter se, nisi solum castellum, primogenitus haberet illud castellum, et feoda illius castelli et carrucagia, prata et vineas, aquas et stanna quæ sunt infra parrochiatus illius castelli; redditus et exitus illius castelli erunt appreciati cum alia terra, et in omnibus illis habebit unus quantum habebit alius, tali modo quod pars primogeniti assignetur ei in redditibus et exitibus qui erunt in castello; et si aliquis fratrum haberet aliquid in castello, illud esset de justitia fratris sui primogeniti, et si haberent inter se domum fortem, secundo natus haberet eam cum omni eventagio de feodis, carrucagiis, pratis, vineis, aquis, stannis, quæ essent infra parrochiatus villæ in qua esset domus illa. Et si haberent plures fortericias, dividerentur secundum factum castellorum, sicut inferius est notatum. Si vero contingeret quod haberent duo castella vel tria, et non essent nisi duo fratres, primogenitus caperet quod mallet castellum, et postgenitus caperet postea castellum quod melius amaret. Et quisque eorum haberet feoda illius quod sibi retineret, et haberet carrucagia, et vineas, prata et aquas, et stanna quæ essent infra parrochiatus castelli illius, et postea primogenitus caperet totum castellum, et feoda illius castelli, et carrucagia, prata, vineas, aquas et stanna quæ sunt infra parrochiatus illius castelli, redditus et exitus, et proventus illorum castellorum et castellaniarum erunt appreciati, et de hoc quod valebunt, quisque eorum habebit medietatem, tali modo quod quisque capiet partem suam in castello quod sibi capiet, et in castellaria ipsius castelli si pars sua valeat tantum; et si ille qui habebit peius castellum et peiorem castellariam, non haberet vallenciam partis suæ secundum precium terræ quod prædictum est: ille qui haberet maiorem partem et maiorem castellariam perficeret ei in terra plana, et si non poterat ei perficere in terra plana, perficeret ei in castellis suis, salva justitia domini castelli, sicut superius est notatum; et si haberent inter se quatuor castella, postgenitus haberet quartum castellum. Et si haberent plura castella, simili modo dividerentur. Si, vero, essent plures hæredes quam superius sunt dicti, et plura essent castella, primogenitus acciperet et caperet unum castellum ad suam voluntatem, et postgenitus alius castellum quod melius amaret, et similiter semper dividerentur, videlicet, quod primogenitus primo caperet ad suam voluntatem, et ita quisque eorum haberet in suo castello suum eventagium castelli, sicut superius est expressum, et redditus et proventus essent appreciati, sicut est prænotatum. Si vero tot essent hæredes quod quisque non posset habere castellum, ille qui non posset habere castellum, haberet partem suam in terra plana, sicut predictum est. Siquidem sciendum quod stabilimentum istud factum est de omnibus castellis qui movent de me, et ab hac die qua factum est in antea firmiter permanebit, et partitiones quæ factæ fuerunt usque ad diem qua præsentes confectæ fuerunt literæ, stabiles erunt et durabunt. Quod ut notum permaneat et firmum teneatur, ego et barones præsentes literas sigillorum nostrorum munimine fecimus roborari. Actum, anno Gratiæ millesimo ducentesimo vigesimo-quarto, in festo Natalis Domini, mense decembri.