EX quo diuina dispensatio post diluuium constituit, vt homo homini præesset, quicumque secundum Deum tam in veteri Testamento, quam in nouo aliis præfuerunt, quantum possibile fuit, procurarunt, vt consultum subditis in posterum esset. Quod  beatum Benedictum,  alios quamplures nostri Ordinis instructores fecisse, sibique successores, dum aduiuerent, elegisse, multa documenta probant. Quapropter tam Regalis potestas quam Sacerdotalis auctoritas, sed  Principum sublimitas, necnon  reliquorum fidelium, quos forte hanc scripturam audire contigerit, ignoscat vniuersitas. Quod ego BERNO omnium Abbatum extremus Abbas, supremū diem iam vicinari agnoscens, duos ex nostris fratribus, Vvidonem videlicet meum consanguineum, atque Oddonem adæque dilectum, vna cum fratrum consensu mihi succedere delegaui. Ac post meum decessum, vice mea, Deo largiente, fungi præcepi. Ita scilicet vt dilectus noster prædictus Vvido Cœnobio Gigniacensi, Balmensi, Æthicensi, cum cella quæ dicitur sancti Lauteni,  cum omnibus rebus ad prædicta Monasteria pertinentibus regulariter præsit, præter villam quæ dicitur Alafracta,  res quasdam quæ fuerunt domni Samsonis in eodem pago consistētes;  quartam partem Caldariarum quæ sunt sitæ in loco qui dicitur Leodonis,  medietatē prati quod fuit domni Saymonis. At vero charissimus frater Oddo Cluniacū,  Masciacum, atque Dolense Monasterium, ita cum rebus ad eadem loca pertinentibus, Deo fauente, suscipiat, vt ea pro viribus regulariter disponat. His igitur ita dispositis, obsecro vos per reuerentiam, quam sanctæ fidei  religioni debetis, o Principes,  Seniores, quicumque terrenarum rerum iudices estis, vt hanc scripturam mea vice loquentem, in quolibet nostro Conuentu libenter audiatis;  sicut lex diuina iubet, bonis consentientes sitis,  tam Prælatos prædictos, quā  Monachos,  loca cum rebus ad ipsa pertinentibus, in eo statu, quo  per regalia præcepta, quin etiam  per Apostolica priuilegia dudum sancita sunt,  nunc a me decretum est, permanere consentiatis. Quod si quælibet vel inter ipsos, vel aliunde controuersia, quæ nobis discernenda sit, forte succreuerit, iustitiam sustentetis,  calumniam reprimatis, quo fiat illud quod in authoritatibus nostris insertum est, vt omnium bonorum, quæ in præfatis locis geruntur, sicut adiutores fueritis, ita quoque participes esse possitis. Villam autem quæ dicitur Alafracta, cum omnibus ibidem pertinentibus,  quartam partem de Caldariis quas Leodonis habemus, verumetiam iamdicti prati medietatem ad Cluniacum trado, eo tenore vt per singulos annos census duodecim denariorum Gigniaco pro vestitura reddatur. Nec iniustum videatur si Cluniaco easdem res assigno, quoniam ibi sepulturam mihi locaui,  locus ipse quasi posthumus, morte domni Guillelmi quondam inclyti Ducis, atque nunc mea imperfectus deseritur. Et certe pauperior est possessione,  numerosa fraternitate. Et vt hoc inferam, si post filios priores  priorem locum, quibus Testamentum feci, nobis alios diuina largitas  locum,  filios ampliare dignata est, ratum debet videri, vt posteriores filij non exhæredentur; sed aliqua pars hæreditatis nostræ eis proficiat, qui quamuis in alio loco, tamen eidem Domino, id est beato Petro, in cuius nomine vtrumque locum construximus, seruituri sunt. Decætero tam Prælatos quam  omnes fratres, præsentes videlicet,  futuros, per misericordiam Dei, qui præsens respicit, deposco, vt inter vos vnanimitas ita perseueret, quatinus, modum conuersationis huc vsque retentum, tam in psalmodia, quam in obseruatione silentij, sed  in qualitate victus  vestitus,  insuper in contemptu rerum propriarum, si non melius, saltem sicut huc vsque fecistis, sic deinceps custodiatis. Si autem, quod absit, ab aliquo eorum fuerit pertinaciter erratum, præcipimus, per sanctæ Regulæ authoritatem, vt vtriusque loci Priores ad corrigendum errorem sibi mutuo suffragentur. Si quis autem, quod absit, hanc nostram institutionem in aliquo fregerit, deterreat eum vox diuina quæ dicit, Maledictus qui transfert terminos proximi sui, id est institutionem pręceptorum suorum;  conatus eius penitus frustretur. Dispositio vero nostra, quæ, vt credo, per charitatem vtrisque locis cupit esse consultum, Deo disponente,  beato Petro patrocinante inconuulsa permaneat. Signum Bernonis Abbatis, qui hanc cartam fieri,  firmari rogauit. Signum Vvidonis moderni Abbatis, qui hoc consensit. Signum Oddonis Abbatis. Signum Geoffredi. Signum Vvandanberti. Anno quarto, regnante Radulpho Rege. Ex Martyrologio Monastico Benedictino, ad Idus Ianuar. In Monasterio Cluniacensi, depositio sancti Bernonis, primi eius loci Abbatis, magnæ sanctitatis viri. Vide Chronicum Cluniacense, quod Operis calci subiecimus.