Perditis igitur Saracenis cum eorum memoria, qui beatum Dei dilectum Maiolum in sui trāsposuerunt vinculorum custodia, Sanctus vir Domini Maiolus, post longi sudoris labores, post deuictum ipsius tentationis  afflictionis caminum, probatus  electus: ab illa montium summitate, quo transductus fuerat, descendit cum suis omnibus. Ad nobile autem Cluniacense Monasterium amicum salutis,  amicum monasticæ religionis tetendit, multamque lætitiam suis  quamplurimis aliis reddidit. Vbi coadunata multa monasticæ religionis numerositas, pro recepta beati Patris præsentia, magnas omnipotenti Deo reddidit gratias. Et bonos filios bonus pater exhilarans, manebat inter eos quasi vnus ex illis, per omnia demonstrans exempla inuincibilis humilitatis. Relucebat quoque inter eos velut Lucifer in cœlo, inradians fide  merito coniuratas cateruas in Christi Domini nostri seruitio.