(Art. 1, 2.) In primis, dominus Johannes de Arcu, canonicus predicte capelle ducis, testis productus pro parte dictorum religiosorum, receptus, juratus et diligenter examinatus super articulo qui sic incipit; in primis intendit probare Regnaudus procurator abbatis et conuentus contra decanum et capitulum et canonicos predicte capelle quod... super secundo articulo qui sic incipit; item quod predicta ecclesia sancti Medardi diuionensis et cetera, dixit quod iidem articuli veri sunt. Requisitus quomodo scit, dixit quod bene sunt quadraginta anni elapsi et amplius, quod ipse est canonicus predicte capelle, et ex tunc per plura tempora quibus fuit apud Diuionem, ipse vidit et audiuit dici quod ecclesia sancti Medardi erat ecclesia parrochialis et erat cum suo parrochiatu qui parrochiatus est in castro diuionensi, prout circuitus murorum dicti castri ipsum castrum claudit monasterii sancti Stephani diuionensis, pleno jure, et respondet et respondit immediate in temporalibus abbati et ecclesie sancti Stephani, et in spiritualibus, quia dicitur communiter apud Diuionem, quod abbas dicti monasterii gerit curam dicte ecclesie sancti Medardi et in ea consueuit instituere vicarium ad faciendum diuinum officium in eadem et quia uidit pluries et quasi frequenter, quamdiu fuit apud Diuionem, homines et mulieres qui morabantur in dicto castro ire ad dictam ecclesiam sancti Medardi tanquam ad eorum parochialem ecclesiam et de premissis nunquam vidit seu audiuit dici contrarium. Interrogatus (Art. 6.) quantum tempus est quod predicta vidit et audiuit, dixit quod bene sunt XL anni et amplius elapsi. Item: interrogatus quando primo predicta vidit et de presentibus et eorum nominibus, dixit quod non recolit. Item interrogatus, ubi predicta vidit, dixit quod ante domum ipsius qui loquitur, que est sita prope ecclesiam sancti Medardi predictam. Item interrogatus de anno, mense et die, dixit quod non recolit; de hora, dixit circa primam et pluribus aliis horis; interrogatus quociens ea vidit, dixit quod non recolit, nisi quando pluries. Item interrogatus quis erat tunc abbas, et quis decanus, dixit quod, quando primo predicta uidit et audiuit, frater Amedeus erat tunc abbas dicti monasterii et defunctus dominus Artaudus erat decanus dicte capelle et deinde predicta uidit et audiuit, tempore defuncti abbatis Girardi et Hugonis abbatis qui nunc est, et etiam tempore defuncti Petri decani et Lamberti decani dicte capelle, qui nunc est. Item interrogatus quid est dicere parochialis, dixit quod illa ecclesia dicitur parochialis prout sibi uidetur quod habet certos parochianos qui sunt assueti venire ad ecclesiam illam et ecclesiastica sacramenta petere et recipere a curato ipsius ecclesie uel eius vicario. Item interrogatus quantum tempus sit longum, dixit quod uidetur ei quod tempus XL annorum sit longum. Item interrogatus de limitibus ipsius parochie sancti Medardi et quantum se extendunt limites predicti et quis primo ipsos limites ordinavit, dixit quod nescit nisi quod dicitur communiter quod castrum Divionis est in parochia sancti Medardi predicta. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis in loco de Divione edificata et cetera, dixit quod ipse credit quod dicta capella edificata et constructa fuit in parochiatu ecclesie sancti Medardi predicti, pro parte illa que est inter muros castri divionensis, quia dicitur communiter quod castrum de Divione, in quo dicta capella (Art. 9, 10, 11, 12.) sita est, pro majori parte est intra parochiatum sancti Medardi predicti. Item requisitus super nono articulo qui sic incipit. Item quod iterato suscitata questione et cetera, et super decimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ordinatio seu amicabilis compositio et cetera, dixit quod vidit quamdam compositionem olim factam inter partes predictas super qua agitur et litigatur inter ipsas et eam audiuit legi et continebatur in ea, inter cetera, quod Odo quondam dux Burgundie dictam compositionem laudauit, sed non vidit confirmationem eiusdem compositionis, nec scit utrum fuit confirmata seu bullata. Item requisitus super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et capitula, dixit quod tempore defuncti Amedei quondam abbatis dicti monasterii et tempore [et tempore] defuncti decani Petri et Artaudi non erat dissensio inter dictas partes, quam sciret ipse qui loquitur. Dicens quod quando ipse fuit primo canonicus, dicta compositio observabatur et observata fuit usque ad tempus litis mote, requisitus de tempore litis mote, dixit quod bene non recolit. Interrogatus quomodo scit quod dicta compositio observabatur, dixit quod propter hoc quod non audiebat nec videbat quod super ipsa compositione esset dissentio inter partes. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod de predictis super quibus ipse qui loquitur supra deposuit, fuit et est publica vox et fama apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle, sed nescit utrum apud loca conuicinia. Interrogatus quomodo scit, dixit quod propter hoc quod ita audiuit dici communiter et a apostolibus de quorum nominibus non recolit. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod dicitur a pluribus. Interrogatus unde primo habuit originem ista fama et vox, dixit quod a compositione predicta, prout credit. Item requisitus super (Art. 13, 32, 35.) tertiodecimo articulo, qui sic incipit. Item quod super dicta discordia dicte partes coram magnifico et cetera, dixit quod bene sunt decem anni elapsi uel circa quod ipse vidit quod procuratores dictarum partium comparuerunt coram domino Johanne de Sinemuro, clerico ducis Burgundie, et coram domino Bernardo de Montemoreto, tunc bailliuo dicti ducis, et litigabant inter se coram ipsis super aliquibus de contentis in compositione predicta; sed utrum comparerent ex vi dicte compositionis uel alicuius confirmationis aut voluntarie, ignorat. Item requisitus super tricesimo secundo articulo, qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit inter partes quod omnia acta et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator, quod abbas et conuentus et cetera, dixit quod abbas et conuentus predicti monasterii perceperunt et habuerunt et habere et percipere consueuerunt unam prebendam in dicta capella videlicet panem et uinum et distributiones cothidianas, sicut unus ex canonicis dicte capelle; et grossus fructus in bursa seu de bonis capituli eiusdem requisitus quomodo scit, dixit quia ita uidit et audiuit a XL annis et amplius citra, videlicet usque ad tempus litis mote inter dictas partes in curia Romana per plura tempora, et vidit pluries dictas distributiones tradi in choro dicte capelle uni de canonicis ecclesie sancti Stephani, qui seruiebat in dicta capella pro tempore pro eadem ecclesia, et uidit portari pluries panem et vinum seu prebendam panis et vini dicte capelle ad dictam ecclesiam sancti Stephani, quam prebendam percipiebant in cellario dicte capelle abbas et conuentus predicti, sicut unus ex canonicis predicte capelle, et ita uidit tempore abbatis Amedei abbatis Girardi quondam et abbatis Hugonis, qui nunc est, et tempore decani Petri, decani Artaudi quondam, et tempore Lamberti, qui nunc est decanus dicte capelle, et (Art. 36.) semper audiuit dici et computari quando erat in capitulo et fiebat mentio de prebenda que percipiebat ecclesia sancti Stephani in dicta capella, que pro ea computabantur duodecim libre. Item requisitus super tricesimo sexto articulo, qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et post et cetera, dixit quod de tempore, quo facte dicte compositiones fuerunt, non recolit: sed a quadraginta annis preteritis usque ad viginti annos proximo preteritos, et etiam a viginti annis citra, per aliqua tempora ipse qui loquitur uidit, audiuit et sciuit quod fructus redditus et obuentiones ac bona prouenentia occasione dicte capelle, recipiebantur ab illo qui erat cellerarius dicte capelle pro tempore et per ipsum cellerarium distribuebantur equaliter inter canonicos: ita quod tantum recipiebat ab ipso cellerario ecclesia abbas et conuentus sancti Stephani diuionensis, quantum unus de canonicis dicte capelle; requisitus quomodo scit, dixit quod ita vidit observari per plures annos a tempore quo ipse fuit canonicus dicte capelle, citra per viginti annos et amplius pacifice et quiete, tempore quo per dictum cellerarium bona obuenientia occasione dicte capelle recipiebantur et distribuebantur, et audiuit pluries quando fuit cum dictis decano et capitulo in dicta capella et tenebant capitulum, quod cellerarius qui erat pro tempore quando computabat cum dictis decano et capitulo, computabat grossos fructus unius prebende pro ecclesia sancti Stephani, que eosdem fructus percipiebat de bonis dicte capelle, sicut unus ex canonicis eiusdem capelle, eo tempore quo dicta bona per ipsum cellarium recipiebantur et quo prebende dicte capelle non erant divise nec assignate in certis locis canonicis eiusdeim capelle sicut modo sunt, et per aliqua tempora quando prebende dicte capelle fuerunt divise et assignate, dicti abbas et conuentus percipiebant duodecim libras pro grossis fructibus unius prebende in bursa capituli dicte capelle et (Art. 37, 38.) satisfiebat eis super hoc a cellerario dicte capelle, qui pro tempore erat, et ita audiuit pluries in capitulo quando decanus et capitulum et canonici dicte capelle erant congregati in eo ad capitulandum more solito. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de ipsa pecunia que sibi in singulis annis et cetera, dixit quod de pecunia que in singulis annis canonicis dicte capelle solui consueuit pro anniversariis, tantum percipiebat et habebat ecclesia sancti Stephani deseruiens per unum de canonicis suis in eadem capella, quantum unus de canonicis ipsius capelle: requisitus quomodo scit, dixit quia ita uidit pluries et presens fuit et hoc est notorium in dicta capella et publice soluebatur dicta pecunia in choro dicte capelle uni de canonicis sancti Stephani seruienti in dicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani sicut uni ex canonicis dicte capelle: requisitus quando primo predicta uidit, dixit quod bene sunt quadraginta anni et amplius elapsi et uidit seruire in dicta capella pro ecclesia sancti Stephani primo prout sibi videtur per fratrem Parisium, nunc cantorem sancti Stephani, et deinde per fratrem Nicolaum Laudate quondam canonicum sancti Stephani, et postea per fratrem Odonem Verroquier canonicum sancti Stephani, qui percipiebant de dicta pecunia quando erant presentes in choro dicte capelle, sicut unus ex canonicis dicte capelle, et ultimo uidit non sunt adhuc sex anni elapsi quod dictus frater Odo Verroquier percipiebat de dicta pecunia modo predicto ratione ecclesie sancti Stephani. Item requisitus super tricesimo octauo articulo, qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis ex certa sciencia et cetera, dixit quod non recolit se uidisse dictam compositionem confirmatam seu bullatam, tamen ipse uidit quod abbas et conuentus dicti monasterii seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis idoneum et fidelem sicut et unus de canonicis dicte (Art. 39.) capelle secundum quod in precedenti articulo deposuit et frequenter et assidue, quando ipse qui loquitur a quadraginta annis et amplius preteritis usque ad sex annos nuper elapsos erat apud Diuionem et audiebat diuinum officium in dicta capella, ipse uidit quod unus de canonicis sancti Stephani seruiebat in eadem sicut unus ex canonicis dicte capelle et faciebat septimanam suam celebrando magnam missam ad magnum altare dicte capelle et stabat et sedebat in choro dicte capelle sicut et unus ex canonicis eiusdem et percipiebat distributiones cothidianas. Item requisitus super tricesimo nono articulo, qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani prebendam unam perceperunt et cetera, dixit dictum articulum uerum esse, causam scientie reddens sicut supra, primo dixit super tricesimo sexto articulo et super tricesimo septimo: dicens etiam quod dicte prebende modo sunt distincte et assignate canonicis dicte capelle in certis locis et quod pluries uidit ante distinctionem et assignationem huiusmodi, quod ecclesia sancti Stephani computabatur inter canonicos dicte capelle in perceptione grossorum fructuum unius prebende pro uno canonico et ita obseruatum fuit a decano et capitulo predictis per plures annos ante litem motam, que uertitur inter ipsas partes in curia romana, quando bona prouenentia occasione dicte capelle recipiebantur et distribuebantur per cellerarium qui erat pro tempore, prout dicit ipse qui loquitur, dicens etiam ipse qui loquitur quod ipse nescit causam quare dicti decanus et capitulum obmiserunt et recusauerunt assignare dictis abbati et conuentui et ecclesie sancti Stephani prebendam distinctam, nisi pro eo quod non placebat eis quod terra eorum regeretur per aliquem nisi esset canonicus eiusdem capelle, et propter hoc quod audiuit dici a decano et capitulo dicte capelle quod dicta compositio, super qua agitur, de jure non valebat seu (Art. 40 à 48.) tenebat et quod eam non tenebantur observare de jure et propter hoc quod ipsi dicebant, quod canonicus qui seruiebat in dicta capella pro ecclesia sancti Stephani non parebat eisdem in aliquibus ut deberet. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et fama et cetera, dixit quod de hiis supra quibus supra deposuit ipse qui loquitur, fuit et est publica vox et fama apud dictam capellam et apud sanctum Stephanum et ea sunt publica et notoria in locis predictis, causam sciencie reddens, quia ita dicitur communiter in eiusdem locis; interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod a multis dicitur et refertur: Item interrogatus unde habuit primo originem ista fama, dixit quod nescit nisi ab illis qui ita audierunt et retulerunt. Item requisitus super quadragesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod abbate et conuentu predictis percipientibus prebendam et cetera, dixit dictum articulum verum esse, causam sciencie reddens, quod antequam dicte prebende dividerentur, et per tempora per que non fuerunt divise, dicti abbas et conuentus percipiebant unam prebendam, sicut in eodem articulo continetur, nec erat super hoc aliqua dissensio inter dictas partes, ut dicit ipse qui loquitur, nec super hoc audiuit dici contrarium, primo dicebatur communiter in dicta capella quod ecclesia sancti Stephani habebat unam prebendam in eadem capella quam percipiebat sicut unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super quadragesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum adhuc soluunt et cetera. Item requisitus super quadragesimo tercio, quarto, quinto, sexto, septimo et octavo articulis immediate sequentibus, dixit se nihil scire, dicens tamen quod bene credit quod dicti abbas et conuentus per se uel per alium requisiuerunt dictos decanum et capitulum, seu requiri fecerunt, (Art. 49, 50.) qui assignarent eis certam et distinctam prebendam et quod ipsi assignare recusauerunt eamdem et dixit quod grossi fructus unius prebende dicte capelle existimantur ualere duodecim libras turonenses tantummodo. Item requisitus super quadragesimo nono articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod dicti decanus et capitulum et canonici impedierunt et cetera, dixit se nihil scire, sed audiuit dici communiter in dicta capella, ut dicit, quod ecclesia sancti Stephani consueuit et debet percipere per unum annum prebendam cuiuslibet canonici defuncti, et quod credit quod dicti decanus et capitulum non permittunt quod dicti abbas et conuentus percipiant prebendam distinctam sicut ipse canonicus percipiebat, primo fit eisdem abbati et conuentui satisfactio in pecunia de bursa capituli dicte capelle pro ipsa prebenda defuncti canonici. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella ducis et cetera, dixit quod ipse credit et intendit quod dicta capella et quicquid est circum circa dictam capellam in castro diuionensi et intra muros dicti castri siue sint domus decani siue canonicorum seu aliorum, est in parrochia et infra fines parrochie sancti Medardi diuionensis, que pertinet ad ecclesiam sancti Stephani, prout supra dixit ipse qui loquitur; et hoc credit propter hoc quia dicitur communiter quod quicquid est in dicto castro, in quo dicta capella sita est, excepta quadam parte cancelli dicte capelle, que videtur esse sita extra muros dicti castri est in parrochia sancti Medardi predicti, dicens tamen ipse qui loquitur quod dicte capelle decanus et canonici eiusdem sunt exempti et non tenentur ipsi ecclesie sancti Medardi ad aliqua jura parrochialia, sed omnes alii comorantes in dicto castro, ipsis exceptis et capellanis et clericis chori dicte capelle, generaliter se habent pro parrochianis dicte ecclesie (Art. 51, 60 à 68.) sancti Medardi, prout uidit et audiuit ipse qui loquitur pluries a XL annis proximo preteritis citra. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit a sede apostolica et cetera, dixit quod non vidit dictum privilegium, sed notorium est in dicta capella quod decanus dicte capelle habet curam animarum ducis et ducisse Burgundie. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator, quod domus terre, uinee et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici pluries a pluribus de quorum nominibus non recolit, quod ecclesia, abbas et conuentus sancti Stephani consueuerunt percipere et habere ab antiquo census et decimas in quinque parrochiis diuionensibus, videlicet beate Marie, sancti Nicolaï, sancti Medardi, sancti Petri et sancti Michaelis Diuionis, que parrochie pertinere dicuntur ad ecclesiam et abbatem et conuentum sancti Stephani predicti et infra fines parrochiatuum quinque ecclesiarum predictarum et a XL annis citra, ita audiuit dici pluries, sed non recolit de die, hora, loco, mense, et anno et septimana. Item requisitus super sexagesimo primo articulo, qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, quia in eadem ecclesia sunt fontes ad baptisandum, nec aliud scit de dicto articulo, ut dicit. Item requisitus super sexagesimo secundo, tercio, quarto, quinto, sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire, nisi quod bene credit et intendit quod predictas decimas et etiam census consueuerunt percipere et habere dicti abbas et conuentus ab antiquo et percipi et recipi fecerunt infra parrochiatus predictos tanquam spectantes ad eos pacifice et quiete, hoc excepto, quod illi de capella, videlicet decanus et capitulum et canonici eiusdem, dicunt se exemptos a prestatione census et decimarum de vineis quas possident (Art. 69, 76 à 79, 80 à 86.) et acquisiuerunt seu acquirunt, intra parrochiatus predictos facienda dictis abbati et conuentui et credit quod recusauerunt et recusant soluere dictas decimas et etiam censum, sed nescit utrum hoc faciant iuste uel iniuste. Item requisitus super sexagesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod de predictis est et fuit publica vox et cetera, dixit quod credit dictum articulum uerum esse excepto de fama publica; requisitus quare credit dixit quod propter quod ita dicitur quasi communiter in pluribus locis apud Divionem. Item requisitus super septuagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod predicti decanus et capitulum subtraxerunt predictis abbati et conuentui et cetera. Item requisitus super septuagesimo septimo, octauo, nono articulis, et super octogesimo, octogesimo primo, secundo, tercio, quarto, quinto et sexto articulis dixit se nihil scire, hoc excepto quod bene credit quod decanus et capitulum recusauerunt soluere predictis abbati et conuentui ac eorum monasterio censum et decimas de vineis propriis canonicorum dicte capelle, et patrimonialibus, et omnibus [...]