In nomine sancte Trinitatis. Ego Richerius, Senonensis ecclesie Dei gracia archiepiscopus, posteritati futurorum notificare volo, quod ecclesiam de Senune, quam Herbertus Wifel diu tenuerat, in manu nostra reddidit: nos autem ecclesie Molismensi et monachis ecclesie Senunensi servientibus ejus prece donavimus, ita scilicet ut abbas vel prior loci illius sacerdotem eligant idoneum et ad curam animarum suscipiendam archiepiscopo presentent. Et ne aliquando inter monachos et presbiterum lites oriantur, de redditibus statuimus: omnium oblationum que ad manum sacerdotis venerint, baptisteriorum, benedictionum perarum, infirmorum visitationum, nuptiarum benedictionum, purificationum, confessionum, adorate crucis oblationum, divisionum mortuorum que proprie fiunt sacerdoti, medietatem accipiant monachi; quod vero proprie monachis dimissum fuerit, sine parte sacerdotis eorum erit. Omnium Sanctorum festivitatis oblatio, et Natalis Domini et sancte Marie Purificationis, monachorum erit tota. Sacerdos vero sine monachis totam suscipiet messionem. Et sicut de Senune, ita et de Villari. Si vero sacerdos de redditibus ad monachos pertinentibus sibi retinere presumpserit, nisi monachis in Senunensi claustro satisfecerit, abbas vel monachi archiepiscopo per aliquem significent, et archiepiscopus sacerdotem ante se vocabit, et sacerdos sine alicujus placiti vexatione aut reddat aut juret se non habuisse. Hoc siquidem totum, ut ratum et inconvulsum permaneat, auctoritate nostra confirmamus et sigilli nostri impressione testificamur. Huic dono et concessioni adfuerunt presentes: Ilduinus archidiaconus, Theobaudus archidiaconus, Simon archidiaconus, Guillelmus archidiaconus, Isembardus archipresbiter, Rodulfus prior. Actum est hoc Senonis, anno ab incarnatione Domini M. LXX. VIIII., indictione secunda, epacta XV., concurrente I., donno Urbano summo pontifice, Philippo rege Francorum gubernatore.