Salvatoris clementia hoc genus remedii provisum est fidelibus, ut ex rebus quas jure possident, si eas, ut dignum est, in elemosina pro suæ animæ remedio dispertierint Christi pauperibus, eterna valeat sine dubio merces adipisci. Quapropter ego Vuido hæc volens adquirere, dono Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo, et ad locum Cluniensis monasterii, aliquid ex rebus proprietatis meæ quæ sunt site in pago Matisconensi, et in villis his nominibus: Fabricas, Burgundia, Tisiaco, quicquid in ipsis visus sum habere unam medietatem, campis videlicet et curtiferis, vircariis, vineis, pratis, silvis, aquis, aquarumque decursibus, molendinum etiam, totum ad integrum; illam etiam partem quam habeo in capella Sancti Victoris, silvam etiam dono quæ est in Proelingas villa. Hæc omnia denominata et quicquid ad ipsam hereditatem aspicit vel aspicere videtur, ubicumque fuerint vel conjacuerint, dono pro animæ meæ remedio, ac parentum meorum, et in locum meæ sepulturæ: eo etiam tenore hoc facio ut, quamdiu vixero, usufructuario teneam et singulis annis, in vestitura, IIII sextarios de vino persolvam; post discessum vero meum hæ res ad jam dictum locum perveniant. Si quis autem hanc donationem a me libentissime factam calumniare vel sindere voluerit, primitus iram Dei omnipotentis sanctorumque omnium incurrat, et, nisi emendaverit, in baratro dampnationis inferni se sciat esse damnandum; coactus etiam potestate judiciaria, cui litem intulerit auri libras III persolvat, et inantea firma et stabilis permaneat, stipulatione subnixa. Actum Cluniaco monasterio publice. S. Vuidonis, qui fieri et firmare rogavit. S. Guzeranni. S. Rotrudis. S. Teudberti. S. Huulardi. S. Rodeni. S. Vuinebaldi. S. Ramnaldi. S. Girberti. Data mense decembrio, anno XXVII Hlotharii regis. Rothardus, ad vicem cancellarii, recognovit.