Eiusdem diei vespertinali iam hora, post multa patrata miracula, quædam mulier adducitur muta. Quæ post receptum loquendi officium, se dixit esse de pago Antissiodorensi, Helenamque se vocari innotuit. Hæc præ nimia infirmitate totius corporis, perdidit modulos promptæ loquutionis, quos reformauit beati Maioli interuentus, quoniam  hanc adiuuare volebat placatus. Nam dum resideret ad ianuas præfatæ Ecclesiæ, subito obdormiuit. Post euigilationem vero, leui motu linguā deducere intra fauces cœpit. Posthinc horrificum quoddam screans  sanguinolentū sputum, suauius agere cœpit. Balbutiendi initium inchoat,  postmodum formatos sermonum discursus enarrat. Sic Deum conlaudans sanctumque Maiolum prædicans, repedauit ad propria, hilaris  iocunda.