Leo Episcopus seruus seruorum Dei, dilectissimo in Christo filio HVGONI Abbati Clun. Monasterij nostri in honorem beatorum Apostolorum Petri  Pauli fundati, tuisque successoribus Abbatibus perpetuam in Domino salutem. Conuenit Apostolico moderamini pia religione pollentibus beniuola compassione succurrere,  petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Ex hoc enim lucri potissimum præmium a conditore omnium Deo in sidereis arcibus promerebimur, si venerabilia loca nostro tempore, aut ad meliorem fuerint statum perducta, aut ne vnquam in aliquo minuantur corroborata. Quapropter inclinati precibus tuis, dilectissime fili, ipsi Monasterio nostro Cluniacensi, cui Deo auctore præesse videris, per hoc nostræ Apostolicæ auctoritatis priuilegium, sicut  fecerunt priuilegiis suis antecessores nostri, confirmamus atque corroboramus quicquid rerum  facultatum modo habet,  vsque in perpetuum est habiturum; ne ab aliqua humana temeritate aliquid vnquam exinde mutiletur; sed in sua integritate omnia custodiente Deo permaneant in vsum,  salarium fratrum ibidem nunc seruentium,  per secula seruiturorum. In qua Apostolicæ munitionis tuitione locum etiam ipsum antiqua,  per prædecessores nostros ei concessa libertate donamus, non noua facientes, sed vetera confirmantes. Ne scilicet vllus mortalium, siue sit Imperator, siue Rex, siue Dux, seu Marchio, vel Archiepiscopus, vel Episcopus, aut aliqua alia humana potestate super idem Cluniacense Monasterium aliquam in aliquo potestatem exercere præsumat. Nec post solutionem tui corporis aliquem ibi præferre,  ordinare audeat, sed in arbitrio semper  electione fratrum consistat, quemcumque de sua congregatione secundum Deum,  secundum Regulam S. Benedicti sibi præferre  imponere Abbatem voluerint: cuius consecratio non a constituto Episcopo, sed a quolibet, quicumque ipsi Congregationi placuerit, expetatur, non aliquo precio redimenda, sed gratis accipienda. Quod etiam de omnibus Ecclesiasticorum graduum ordinationibus,  Altarium siue Ecclesiarum consecrationibus præcipimus  confirmamus, vt liceat vobis, vestrisque successoribus, a quocumque ea velitis Episcopo gratis exposcere, nullusque vobis audeat contradicere. Quam prærogatiuam a prædecessoribus nostris Monasterio vestro concessam,  a nobis merito confirmatam idcirco eidem contribuere decreuimus; vt sicut hactenus sub Apostolico tantum iure  ditione constitit, ita amodo semper consistat, nec aliorsum respiciat, quatinus sub Apostolicæ defensionis vmbraculo positum semper crescat, semper augescat, nullam prauorum hominum tyrannidem, nullam humanam potestatem metuens, vt quotidiana Deo obsequia deuote, vt solent,  quiete ibi agantur, nec agentes in aliquo per aliquem sollicitentur, molestentur, inquietentur. In qua prærogatiua etiam chrismatis libera receptio a quoquo velitis Episcopo consistit. Quæ omnia, sicut præmisimus, quemadmodum a prædecessoribus nostris sancita reperimus, ita quoque nos stabilire  confirmare decreuimus. Statuentes Apostolica censura, sub diuini iudicij obtestatione, vt nulla vnquam magna paruaque persona spirituali vel sæculari dignitate prædita omniue dignitate priuata, cōtra hoc nostræ Apostolicæ auctoritatis priuilegiū venire, aut in quoquam illud infringere pertemptet. Quod quicūque ausu temerario impiaque præsumptione contra Deum  sanctum Petrum, contraque animam suam fecerit, in tunc tantum se nouerit nostræ Apostolicæ maledictionis aculeo transpunctum, nostræ Apostolicæ excommunicationis telo perfossum, nostri etiam Apostolici anathematis gladio transuerberatum, nec ipsi per dignam satisfactionem saluti pristinæ reparandum. Qui vero se ab hoc obseruauerit,  inuiolatum hoc nostrum priuilegium permanere laudauerit, hic benedictionem, gratiam,  omne bonum a retributore omnium bonorum Deo,  in præsenti seculo consequatur,  in futuro. [Rota. Bene valete] Datum IIII. Id. Iunij per manus Petri Diaconi Bibliothecarij, ac Cancellarij sanctæ Apostolicæ Sedis, anno domni Leonis IX. Papæ primo, Indict. II.