Notum sit cunctis fidelibus, tam presentibus quam futuris, quod Tetbaldus, miles, de Naviliaco, dedit Deo et sancto Marcello, pro remedio anime sue, omne alodium suum de Pontidoto, et fedum quod habebat de Ansedeo, et unam domum in castello, et unum mansum terre apud Charnerium, et alterum apud Casellas, et alterum apud Trugiacum et duos servos, et alterum mansum apud Chiliacum, et alterum apud Longuam Petram, et alterum apud Varenas, et duos apud Witgionem, et unum in supradictas Varenas in vadimonium pro decem solidis, et alterum similiter in vadimonio apud Frontena prodecem solidis. Hujus helemosine sunt testes: Clemens, presbiter, et Bernardus frater ejus et uxor ejus, et Rotbertus de Petra. Postquam fuit sepultus in cimiterio sancti Marcelli, uxor et frater ejus Bernardus, manu propria dederunt hanc helemosinam super altare sancti Marcelli, vidente Fulchone, archipresbitero, et Iotceranno de Marciliaco et filio suo Iotseranno, Salicherio et Oddone fratre suo, et Bertranno de Oratorio, et Philiberto diacono, et Constantio de Pontidote.