restant, diuino secundentur auxilio. Igitur
beati patris nostri Iohannis opera, ab oratoribus ingenue
premissa, miseratione ipsius qua nobis adhuc rudibus
conducere dignatur, que cre[di]mus si fieri posset cunc-
tarum uerbo linguarum, non decerneremus indigna.
[marge: .ii. gratté] Sane cum nobis iuge presens adsit, quodam tempore, cum se
fratres sacrarum dedissent uigiliarum sollempniis, quibus sanctam
Dei genitricem caelos assumptam caelebrandam gauderent
annuatim, et ex more ille clarissimus exordiretur
hymnus quo Deum digne laudamus, et dominum debito confite-
mur, repente quidam claudus nomine GVANDELBERTVS post
chorum psallentium stans, uoces coepit emittere, et ma-
nibus genua contundere, seseque pauimento supersternere,
atque huc illucque uolutare. Quo conspecto omnis
fratrum frequentia gaudio conpunctionis perculsisunt
eumque loco quo erat amouentes, ante sancti corporis presentiam
[marge: LECTIO II, gratté] sustulerunt. Interea dum matituna [sic] complerentur officia,
cuncta eius menbra uibrantia uideres et nexibus soluta,
artatim complodere. Eximitur paulisper uirium ab eo fortitudo,

