[Bonifacius Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis Molismensi et Morismundi Abbatibus Lingonensis Diœcesis, ac Decano Ecclesiæ Cabilonensis salutem, et Apostolicam benedictionem. Præsignis Ordinis Cluniacens. Religio fœcunditate referta virtutum, et meritorum perspicua sanctitate; necnon et devotionis sinceritas, quam dilecti filii Abbas et conventus Monasterii Cluniacens. reverenter et sedulò erga nos et Romanam habent Ecclesiam, promerentur ut ipsos Apostolici favoris plenitudine confoventes eis reddamur assiduè gratiosi, et tunc præcipuè dum opus hujusmodi nostræ gratiæ juxtà officii nostri debitum, quod circà directionem et relevationem locorum Ecclesiasticorum, et potissimè Religiosorum tenemur exolvere, laudabiliter adimplemus. Cum enim inter nostræ sollicitudinis studia illud cognoscamus esse non minimum, ut in locis sub Religionis specie divino cultui dedicatis, providentibus nobis, observantia vigeat Regularis, et deformata pro tempore reformentur honestè; urget nos admodum et efficax pulsat instantia ut loca ipsa, cum ea collapsa miserabiliter et destructa, vel aliàs oppressa seu etiam deformata percipimus, ac personas degentes in eis ad statum salubrem et prosperum reducamus. Cum igitur, sicut fide digna et etiam nostris auribus habet inculcata Relatio, Monasterium Belliloci in Argonia Ordinis sancti Benedicti Virdunens. Diœcesis, quod ante actis temporibus florere in Spiritualibus et temporalibus consuevit, propter gravium Guerrarum discrimina, quæ temporibus proximè præteritis per instigationem inimici humani generis pacis æmuli, satoris zizaniæ in illis partibus contigerunt, per malignorum nefarios ausus et actus combustum taliter et destructum, quòd etiam locus quasi inhabitabilis fuit effectus, nisi novæ constructionis opere reparetur, ac sumptibus et debitorum gravatum oneribus dignoscatur: Nos ex iis graves sentientes angustias, et desiderantes proptereà, prout officii nostri cura requirit, opportunum et efficax in hac parte remedium adhibere; considerantes quoque quod per dictorum Abbatis et conventus circumspectionis industriam honestatis providentiam, et affluentiam Charitatis Monasterium ipsum Belliloci poterit adjicere ut resurgat, ac plenam et laudabilem reparationem et reformationem assumere, prosperísque reparari successibus status ejus, ac intendentes ad laudem Divini nominis dictos Abbatem et conventum et Cluniacens. Ordinem in prædicto Monasterio Belliloci, ipsumque Monasterium in eisdem Abbate et conventu et eorum Ordine favoribus prosequi gratiosis, et paternæ Charitatis studio tam ipsorum Abbatis et conventus, eorumque Ordinis, quàm et præfati Monasterii Belliloci salubria commoda promovere, Monasterium ipsum Belliloci cum omnibus membris et bonis ac juribus et pertinentiis suis ubilibet constitutis, et Abbate, Monachis et personis eorumdem Monasterii et membrorum, quæ nunc degunt et in futurum degent in ipsis, eisdem tamen membris, bonis, juribus et pertinentiis in ipsius Monasterii Belliloci proprietate manentibus, præfatis Abbati et conventui Cluniacensis Monasterii, et eorum Ordini concessimus, subjecimus, incorporavimus, et annexuimus de Apostolicæ plenitudine potestatis: ita quod de cætero spiritualiter et temporaliter sit proprium membrorum Cluniac. Ordinis memorati; et eadem Monasterium, membra, jura, pertinentiæ, ac personæ sub præfati Abbatis et successorum suorum et conventus Monasterii Cluniacensis obedientia maneant, sicut et cætera ejusdem Clun. Ordinis membra, et eorum personæ, bona, pertinentiæ, atque jura. Et quia cupimus ut in dicto Monasterio Belliloci cultui divini nominis intendatur, eadem auctoritate præcipimus, ut perpetuò serviretur ibidem per Abbatem et competentem conventum Monachorum et personarum ipsius Cluniac. Ordinis sub ejusdem Ordinis Cluniac. et sub præfata obedientia permansuros. Quoties autem prædictum Monasterium Belliloci Abbate carere contigerit in futurum, conventus ipsius Monasterii, infrà mensem à die notitiæ Abbatis obitus numerando, quatuor personas idoneas duas de seipsis et duas de conventu Cluniacensi eligere teneatur et eas Abbati Clun. infrà alterius mensis immediatè sequentis spatium præsentare: ut idem Abbas Clun. unam ex personis eisdem, quam ad id magis idoneam esse cognoverit, super quo suam conscientiam oneramus, eidem Monasterio Belliloci præficeret in Abbatem. Et si hujusmodi præsentationis tempore præfatum Monasterium Cluniacense forsitan Abbate careret, tunc conventus ejusdem Monasterii Cluniac. in hac parte vice fungatur Abbatis. Si quando verò conventus prædicti Monasterii Belliloci, ut præmittitur, infrà prædicta tempora eligere ac præsentare neglexerint, ex tunc ea vice Abbas Cluniac. si vixerit, alioquin conventus Monasterii Cluniac. possit ipsi Monasterio Belliloci de Abbate idoneo providere. Cupientes insuper ut prælibatum Monasterium Belliloci eò amplius; quo minus aliorum molestiis turbatum fuerit, favente divina gratiâ prosperetur, Monasterium ipsum cum omnibus ejus membris, bonis, juribus, et pertinentiis supradictis, et Abbatem, conventum, Monachos seu fratres, ac personas eorumdem Monasterii et membrorum præsentes et futuros, dictósque Abbatem et conventum Monasteri; Clun. in eis ab omni jurisdictionis lege ac Diœcesan. potestate subjectione atque dominio Archiepiscopi, Episcopi, et Ordinarii cujuscumque omninò duximus eximenda; districtius inhibentes ne quis Diœcesanus, vel Ordinarius, seu metropolitanus, vel Prælatus, seu quævis alia persona Ecclesiastica super institutionibus, correctionibus, visitationibus, procurationibus, vel exactionibus quibuscumque ipsa de cætero impetere, molestare, seu perturbare, aut in ea, vel in præfatos Abbatem et conventum Clun. Monasterii eorum prætextu vel causa aliquam jurisdictionem vel censuram Ecclesiasticam exercere præsumat. Nos enim excommunicationum, suspensionum, et interdicti sententias, quas contra tenorem exemptionis et inhibitionis hujusmodi promulgari, et processus quoslibet, quos à quibuscumque contra hoc fieri contingeret et haberi, ex tunc irritos decernimus et inanes, ac nullius penitùs existere firmitatis. De amplioris quoque gratiæ munificentia voluimus et concessimus, ut præfatum Monasterium Belliloci, ejusque Abbas, conventus, Monachi, membra, bona, et personæ prædicta omnibus privilegiis, immunitatibus, et indulgentiis supradictis Abbati, et conventui, et Ordini Clun. ejusque personis et locis ab Apostolica Sede concessis gaudeant et utantur, sicut alia membra et membrorum personæ Cluniac. Ordinis memorati. Dictisque Abbati et conventui Clun. est eis etiam auctoritate litterarum nostrarum duximus indulgendum, ut omnibus privilegiis et indulgentiis olim ipsis à præfata Sede concessis, uti liberè valeant. Statuimus insuper ut ex prædicta nostra ordinatione Abbas et conventus prædicti Monasterii Belliloci annis singulis infrà octavas Nativitatis Dominicæ decem libras parvorum Turonensium currentium Archiepiscopo Treverensi Metropolitano, et duodecim libras ejusdem monetæ Episcopo Virdunensi Diœcesano loci, qui sunt vel erunt pro tempore, vel eorum certis nunciis et procuratoribus hoc apud ipsum Monasterium requirentibus solvere perpetuò teneantur. Quocirca discretioni vestræ per Apostolica scripta mandamus, quatenus vos, vel duo, aut unus vestrum, per vos, vel alium, seu alios concessionem, subjectionem, incorporationem, annexionem, præceptum, exemptionem, inhibitionem, constitutionem, indultum, voluntatem, et statutum hujusmodi faciatis auctoritate nostra firmiter observari, contradictores auctoritate simili, appellatione postposita compescendo. Nonobstante si aliquibus à Sede Apostolica sit indultum quod interdici vel excommunicari nequeant aut suspendi per litteras Apostolicas non facientes plenam et expressam, ac de verbo ad verbum, de indulto hujusmodi mentionem. Datum Anagniæ Idibus Junii, Pontificatus nostri anno sexto. Habetur et alia Bulla ejusdem Papæ, confirmatoriæ cujusdam conventionis factæ inter Abbatem Cluniac. et ipsum Abbatem Monasterii Belliloci, Data Laterani Idibus Martii Pontificatus anno octavo.]