P. Dei gratia Senonensis archiepiscopus, omnibus presentes litteras inspecturis, in Domino salutem. Universitati vestre notum fieri volumus quod mandatum apostolicum suscepimus in hac forma: Innocencius episcopus, servus servorum Dei venerabili fratri........ archiepiscopo Senonensi, salutem et apostolicam benedictionem. Ad nostram noveris audientiam pervenisse quod cum inter dilectos filios clericos chori ecclesie Senonensis, ex una parte, ac nobilem virum G. de Leves et uxorem ipsius, Carnotensis diocesis, ex altera, super redditu sexaginta solidorum Parisiensis monete, quos bone memorie R. de Milliaco, canonicus Senonensis eis annuatim percipiendos in pedagio de Capella legaverat, coram dilectis filiis Sancti-Petri et ..... Sancti-Johannis ac Sancte-Columbe abbatibus, questio verteretur; duo illorum juxta formam mandati apostolici, cum tercius interesse minime potuisset, cognitis cause meritis, predictum redditum adjudicaverunt per diffinitivam sententiam clericis ante dictis, in corporalem possessionem inducentes eosdem; et militem memoratum, quia contumaciter resistebat, excommunicationis vinculo innodantes. Postmodum, autem, nos, dilectis filiis decano et archidiacono Senonensis dedimus in mandatis ut predictam sententiam, sicut erat justa, per censuram ecclesiasticam, appellatione postposita, inviolabiliter facerent observari. At ipse ad dilectos filios..... abbatem de Sarneio et .... prepositum de Auvers quasdam litteras impetravit a nobis, tacita veritate, auctoritate quarum ipsi dictam excommunicationis sententiam relaxarunt, nulla satisfactione exhibita clericis sepefatis. Ipsi, ergo, sui juris dispendium attendentes, ad nostram presentiam suum nuncium destinarunt, qui a nobis obtinuit venerabili fratri nostro episcopo et dilectis filiis decano et cantori Autisiodorensis demandari ut militem memoratum ad reddendum legatum clericis sepedictis inducerent et monerent et, si necesse foret, per censuram ecclesiasticam, appellatione postposita, compellere procurarent. Quia, igitur, dictus miles ad eorum monitionem eisdem clericis satisfacere non curavit, ipsi cum in priorem excommunicationis sententiam reduxerent; miles, autem, in sua pertinatia perseverans, ad dilectos filios.... abbatem Sancti-Charauni subdecanum, et H. de Nose, canonicum Carnotensis nostras litteras impetravit per quos (sic) sicut per priores, ipsis clericis satisfactione aliqua non impensa, fuit ab excommunicationis vinculo absolutus. Quia, igitur, fraus et dolus nemini debet patrocinium impertiri, fraternitati tue per apostolica scripta mandamus quatinus, si res ita se habet, nisi dictus miles ad ipsorum clericorum (sic) super his indebita molestatione desistat, et de illata satisfactionem exhibeat competentem, ipsum in sententiam pristinam, sublato appellationis obstaculo, reducere non omittas deffinitivam sententiam judicum predictorum, sicut et justa faciens per eandem districtionem, appellatione remota, firmiter observari, nullis litteris veritas et justicie prejudicantibus a sede apostolica impetratis. Datum, Rome, apud Sanctum-Petrum, XI kalendas januarii, pontificatus nostri anno septimo. Cum, igitur, hujus auctoritate mandati, ad diem sibi prefixum predicti clerici et procurater ipsius militis in nostra fuissent presentia constituti, et nobis per ipsorum clericorum instrumenta plenarie fides facta fuisset rem ita esse, sicut ab eis domino Papa fuerat intimatum, et sicut continetur in ipsius narratione rescripti, eundem militem, quia de supradicto legato non satisfecerat, nec satisfacere volebat clericis memoratis, auctoritate jam dicta, in priorem excommunicationis sententiam, de prudentum virorum consilio retrusimus, et ejus uxori et familie et hominibus, sicut habet ecclesie consuetudo, sacramentis ecclesiasticis interdictis, terram ipsius supposuimus interdicto. Actum, Senonis, anno gratie Mº ducentesimo quinto.