Anno dominicæ incarnationis DCCCCLXXVII, indictione V. In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Gumboldus episcopus et frater meus, Willelmus Sancio, dux Vasconum, tacti divino amore, super peccatorum nostrorum gravi recordatione, pro remedio animarum nostrarum parentumque seu fidelium nostrorum et eorum qui nobis in opere deifico adjutores, fautores et consultores extiterunt, decrevimus quoddam monasterium nostri juris in honore sancti Petri principis apostolorum dicatum, cum consilio fidelium nostrorum, ad pristinum reducere statum. Siquidem ex antiquo omnibus notum erat ibidem monasticæ institutionis observantiam floruisse, et idcirco cum antiquitus idem locus dictus fuerit Squirs, modernis temporibus dicitur Regula. Quibus super tali deliberatione multimoda animi anxietate fluctuantibus per eam quæ in antiquis reperitur sapientiam compertum est ante Normannorum irruptionem et sui destructionem idem monasterium cœnobio Floriacensi et dispositioni abbatis cœnobii fuisse subditum, sed quod et lugubri satis devastatione paganorum non solum utriusque monasterii septa verum etiam totius Galliæ et Aquitaniæ nonnulla perierunt municipia. Unde communi consilio propinquorum seu fidelium nostrorum quemdam clericum legationis nostræ bajulum ad venerabilem abbatem Richardum fratresque Floriacenses, cum omni supplicatione direximus precantes ut quos placeret de suis monachis transmitteret, qui amissa reciperent, destructa a fundamentis resarcirent et aliquod lucrum animarum ibidem acquirerent, quippe bone odoriferam famam de eorum spirituali schola et singulari conversatione audieramus. Donamus igitur donatumque perpetuum esse volumus cum hac testamenti autoritate monasterium nostrum vocabulo Squirs, quod fundatum est in regno Vasconiæ, in pago Alliardensi, super ripam Garonnæ fluminis cum omnibus ad se pertinentibus, hoc est ecclesiis, villis, mansis, vineis, silvis, pratis, pascuis, molendinis, aquis aquarumve decursibus et omnibus appendiciis, totum ex integro quæsitum et inexquisitum quidquid ad eundem locum pertinet tradimus atque transfundimus de jure nostro in jus et dominationem præfati monasterii Floriacensis ut ab hodierna die et deinceps quidquid exinde abbas et fratres ejusdem cœnobii facere voluerint liberam in omnibus habeant potestatem, sive placuerit abbatem constituere sive præpositum qui eisdem debeat de omnibus rationem reddere, ita tamen ut non rex, non dux, non comes, non episcopus, nec quælibet submissa persona aliquid de terris vel redditibus ejusdem ecclesiæ audeat subtrahere, aut invadere; sed omnia sint in prædicti abbatis potestate. Si vero, quod non credimus, si nos ipsi aut aliquis de heredibus nostris aut successoribus vel aliqua prædictorum honorum persona contra causare sive calumpniare voluerit, in primis quod repetit non evindicet, sed insuper a sancto Petro, cui Dominus ligandi et solvendi potestatem dedit, in cujus honore isdem locus est dedicatus, se damnatum et obligatum sciat perpetuo anathemate. Et ut haec carta firma et inviolabilis permaneat non solum subterfirmavimus et fideles nostros subterfirmare rogavimus, sed etiam, adhibitis sanctorum pignoribus, omnes pariter juravimus cum obtestatione nominis Dei nos haec observaturos quæ præsenti continentur testamento. Hi sunt testes et hujus præcepti confirmatores quorum vocabula solemni constitutione liquescunt descripta. † Signum Gumboldi episcopi qui hanc donationem devoti cordis instantia Deo redemptori concessit. † Signum Willelmi Vasconiæ ducis, fratris ejusdem, qui donum Deo traditum mire corroboravit. † Signum Guillelmi Garsiæ, nepotis ipsorum. Signum Rotgarii vicecomitis. Signum Utzan Amaneii. Signum Seguini vicecomitis. Signum Areolidat vicecomitis. Signum Arnoldi Amaneii.