Quodcumque illud est quod firma stabilitate cupitur vendicare sibi sub quavis auctoritate justæ coemptionis, prius adibendi sunt testes seu fideisponsores, qui se vades sponte offerant juditiarie potestati, secundum id quod priscæ leges sanxere; quatinus si quispiam post hæc deinceps ex eadem stirpe emerserit, calumpniam cupiens inferre sub quadam occasione successionis emancipando, exauriens illud quod sub ratiocinio olim jam subjectum est, cupiens magis sibi licet reformare, prius recipiatur quod propter illud datum est, et sic legaliter qui se vades obtulerint faciant quod lege tenetur conscriptum. Sub tali itaque ratiocinio perficiendæ legis ventum est ad placitum in dominica die mensis novembrii, in secunda ebdomoda ipsius mensis, in quo adfuerunt Rotberga et filius ejusdem Rotbertus, se reclamantes ante presentiam domni Leotaldi comitis, de monachis Cluniensibus, quod tenerent quandam peciolam de vinea in ipso suo clauso indominicato, qui ex ratione sanctuarii jure possidetur a rectoribus loci Cluniensis. Quamobrem factum est ut adibitis fidejussoribus sponderent, accepto pretio, nunquam deinceps eadem se repetituros Rotberga et filius ejus, cum astipulatione adfirmantes, presentibus fidejussoribus suis: Adalberto, Albone, Dominico, Rainardo, Itgerio. Ea tamen ratione ut teneant et possideant monachi perpetuo, sine cujusque hominis contradictione vel reclamatione, sub tali conditione, quod nunquam speratur evenire, ut, si quiscunque ille fuerit quem non possit facere taceri hujusce modi re, restituant precium quod acceperunt, sed et ipsi qui vades se obtulerunt illud ex more usque ad novissimum quadrantem peragant quod lex precipit observare. Et hæc est summa pretii quod acceperunt, scilicet duo solidi et II modii annonæ, et quatuor sextarii vini. Est autem illud situm in villa Francia quod subjectum est.