Si quid minus sapienter dixero, rogo vt pietas paterna supportet. Nam fortassis ineptum esse poterit, sed indeuotum erga vos esse non poterit. Pro Domino rege Franciæ, magno, nobili  speciali filio vestro, benignitatem Apostolicam deprecor: vt quia non solum rex est, non solum magnificus rector Christiani populi est, sed etiam quia opus manuum vestrarum est, quem ad regnū prouexistis, quem sacris manibus vestris inunxistis, quem Gallis nostris potentiorem patribus regem designastis: si quid forte adhuc vt ætate iuuenis inconsulte egit, ei condescendatis,  eius forte errorem sapientiæ vestræ velamine cōtegatis. Est enim Patris, vt filij,  maxime tanti,  errorem emendet,  honorem conseruet. Hoc pro discidio, quod inter ipsum  Dominum Bituricensem Archiepiscopum est, dico. Est enim, sicut sensi, res non leuis,  ne de graui incœpto grauiorem vergat in exitum, multum cauenda. Spiritus autem consilij, qui spirat vbi vult, qui per vos Ecclesiæ suæ per totū orbē diffusæ assidue consulit: etiam nunc per vos regno Franciæ non vili portioni Ecclesiæ suæ consulat:  tam de his, quam de omnibus, vnctio eius cor vestrum edoceat. Nam nō est meum vltra procedere, vel sapientiam vestram, cui per Dei gratiam vtile consilium non deerit, quid in isto negocio agēdum sit, edocere. Præterea notum facio, Luxouiēse monasterium, cui anno præterito per fratres nostros Clun. prouidere voluistis,  vere, sed breui tempore prouidistis, in deteriorem statum quam prius fuerat relapsum, omni pene monastica religione  obseruantia destitutum, parum a secularibus differre, in tantū vt quod priscis temporibus cuncta Galliarū monasteria anteibat, nunc pene vniuersa vix a longe sequi videatur. Additur ad hoc malum hebetudo, ne dicam stultitia, Pastoris: qui ita gregi proprio præest, vt iam fere de Abbate nihil ei nisi nomen supersit. Quid plura dicerem? Omne caput lāguidum,  omne cor mœrens. A planta pedis vsque ad verticem, non est in eo sanitas. Prouideat Pater filiis.