Salvatoris clementia hoc genus remedii concessum est fidelibus, ut ex rebus quas jure possident æterna et sine fine mansura vita, si eas bene disponant, valeat adipisci. Igitur ego Adelelmus dono Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo Cluniensis cenobii, ubi dunnus Maiolus abbas preesse videtur, aliquid ex rebus meis, quæ sunt sitæ in pago Matisconensi, in agro Maciaco, in his villis: Bainas, Dumbinas, Canevas, quicquid in eis visus sum habere vel possidere, in campis scilicet, vineis, campis, pratis, cultis et incultis, exitibus et regressibus, quesitum et ad inquirendum, totum ad integrum, pro remedio animæ meæ et omnium parentum meorum, ut nobis Dominus in futuro judicio appareat propitius. Hanc igitur donationem eo tenore facio ut, quandiu vixero, teneam et possideam, et singulis annis in vestitura IIII sextarios de vino persolvam. Si quis autem calumpniare voluerit, non valeat omnino vindicare quod repetit, sed coactus judiciaria potestate, auri libram unam persolvat, et inantea firma et stabilis permaneat stipulatione. Actum Cluniaco publice. S. Adelelmi, qui fieri et firmare rogavit. S. Teobranni. S. Bernardi. S. Constantini. S. Teotboldi. S. Elioni. S. Sigisverti. S. Gunterii. S. Bernoardi. Data mense maio, anno XX Lotharii regis. Adalgisus scripsit, ad vicem cancellarii.