Omnibus presentes litteras inspecturis, Johannes, dominus Sellegniaci, salutem in Domino sempiternam. Noveritis quod ego Johannes, attendens prævidere casibus futuris, et maxime utilitati seu indempnitati monasterii Pontiniaci, dubitans non modicum ne post decessum meum bona quæ ad præsens teneo seu possideo dividentur inter liberos meos in plures portiones; propter hoc, bona fide, et ob favorem religiosorum virorum abbatis et conventus Pontiniaci, volui et concessi et insuper me obligavi ad hoc, necnon et Margaretam, uxorem meam, et hæredes meos qui successive deberent vel possint michi succedere in futurum, quod permutatio illa quæ subsequitur de possessionibus vel de rebus, seu de redditibus inferius nominandis, robur firmissimum obtineret; quæ permutatio talis est: quod dicti religiosi Pontiniaci de septem libris turon., quas Daimbertus, avus meus, quondam dominus Sellegniaci, assignavit sive assedit, vel etiam legavit in testamento suo ecclesiæ et conventui S. Mariæ Pontiniaci, videlicet septem libras annuatim reddendas in censu de Sellegniaco et de locis ipsius Daimberti adjacentibus tunc temporis sub potestate et dominio ipsius Daimberti, in festo Sancti-Remigii, de denariis qui primo redderentur de moneta de qua census erit, et illæ septem libræ dabuntur et expendentur in die anniversarii dicti Daimberti, prout continetur in quibusdam litteris quæ sic incipiunt: «Guillelmus, Dei gratia Autissiod. episcopus, omnibus præsentes litteras inspecturis, salutem in Domino sempiternam, etc., et sic terminantur: anno Domini 1207 (1208), mense februario.» Item, de quadraginta solidis annui redditus, quos defunctus Stephanus, pater meus, quondam dominus Selleigniaci, assignavit dictis abbati et conventui percipiendos, singulis annis, sine contradictione aliqua, in die dominica post festum S. Remigii, in censiva Selligniaci, pro quarta parte furni de Selligniaco, quam Hermensendis de Chichiriaco, quondam uxor Guillelmi, militis, de Nerone, dederat dictis religiosis in perpetuam elemosinam, prout continetur in quibusdam litteris quæ sic incipiunt: «Ego dominus de Selligniaco Stephanus, etc., et sic terminantur: Actum anno Domini 1233, etc.» Et ob hoc volui et concessi, et dicti religiosi ad hoc consenserunt, quod ipsi perciperent et haberent et in manumortua tenerent et in perpetuum possiderent omnes exitus et proventus quos habebam in omnibus censu, redditibus, costuma, terragio et aliis proventibus quos habebat et habere poterat jure hæreditario, in villa, finagio et in parrochia de Montigniaco, tam in blado, vino, denariis, pane, quam gallinis, Johannes filius Guidonis dicti Haran, militis, defuncti, de Blahagni, quæ omnia emi ab ipso Johanne, mihi et hæredibus meis in perpetuum tenenda et possidenda, et quæ omnia dictus Johannes filius dicti Guidonis tenebat a me in feodum, et ego teneo dictas possessiones in allodium: et sic promitto, me et successores meos obligo ad hoc quod ipsi teneantur garantizare dictis religiosis dictum redditum annualem in dictis possessionibus seu proventibus ipsarum, causa permutationis. Quæ omnia, loco dictarum septem librarum, expendentur pro anniversario dicti Daimberti a dictis religiosis in perpetuum faciendo. Et insuper, ego, Johannes, dominus Sellegniaci, obligo me ad hoc bona fide, quod ego teneor dictis religiosis, quamdiu vixero, dictos redditus et exitus in dictis rebus seu possessionibus totaliter emptis a dicto Johanne, garantizare, defendere et tueri erga omnes pacifice et quiete. Si, vero, contigerit, quod absit. quod dicti religiosi, videlicet, abbas et conventus Pontiniaci, per dominum feodi vel per hæredes aut successores ipsius impedirentur, ita quod non possint dictum redditum sibi assignatum causa permutationis, in locis prædictis integre percipere, pacifice et quiete, ego Johannes, miles, dominus Selligniaci, volui et concessi, et ad hoc obligavi me et hæredes seu successores meos quoscumque, quod omnes prædictas res et singulas teneor ipsis religiosis garantizare, aut ipsi religiosi possent habere recursum ad priora loca, videlicet ut percipiant dictas septem libras et quadraginta solidos in locis in quibus consueverunt primo percipere et habere. Quod autem conventiones istæ vel promissiones robur firmitatis obtineant, præsentes litteras sigilli mei caractere duxi roborandas. Huic, autem, concessioni seu permutationi ego Margareta, nobilis mulier, domina Melligniaci, consensi et ipsam permutationem, concessionemve volui, laudavi et etiam approbavi voluntate spontanea, non coacta, nec in aliquo super hoc circumventa; et quia sigillum non habeo, sigillum venerabilis viri R., decani S. Florentini, una cum sigillo domini mei, præsentibus litteris feci apponi. Actum, anno Domini 1261, mense augusto.