URBANUS EPISCOPUS, SERVUS SERVORUM DEI, DILECTIS FILIIS
ABBATI MONASTERII MORIMUNDI EJUSQUE FRATRIBUS TAM PRESENTIBUS QUAM FUTURIS REGULAREM VITAM PROFESSIS, IN PERPETUUM.
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse presidium, ne forte cujuslibet temeritatis incursus aut eos a proposito revocet aut robur, quod absit, sacre religionis infringat.
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus et monasterium Sancte Dei Genitricis et Virginis Marie de Morimundo, Lingonensis diocesis, in quo divino estis obsequio mancipati sub beati Petri et nostra protectione suscepimus et presentis scripti privilegio communimus.
Inprimis siquidem statuentes, ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti regulam atque institutionem Cistercensium fratrum a vobis ante concilium generale susceptam in eodem monasterio institutus esse dinoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
Preterea quascumque possessiones, quecumque bona monasterium inpresentiarum juste et canonice possidet aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis justis modis prestante Domino poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus hec propriis duximus exprimenda vocabulis : locum ipsum in quo prefatum monasterium situm est cum omnibus pertinentiis suis, grangias que Waudinviller, Gregnuncort, Froucort, Les Goites, Levescort, Granru, Duome, Morevaus, Angolencort, Anduevre, Rapeschans et Fullie vulgariter nuncupantur cum omnibus pertinentiis earumdem, domum quam habetis in civitate Metensi cum omnibus pertinentiis suis, domum quam habetis in civitate Lingonensi cum omnibus pertinentiis suis, domum quam habetis in Divione cum omnibus pertinentiis suis, domos quas habetis in Novocastro et in Sarcofago cum omnibus pertinentiis earumdem, domum et torcular que habetis in Borbona cum pertinentiis suis, salinas quas habetis in Mediovico cum pertinentiis earumdem, decimas quas habetis in castris que Borbona et Befroimunt nominantur et terciis eorumdem, decimas quas in villis que Eschalevrannes, Dambeleni et Goncort vulgariter nuncupantur et territoriis earum habetis, molendina que habetis in riparia sub castro Acrimontis ac in loco qui P[ercevol ?] vulgariter nuncupatur cum aquarum decursibus et omnibus pertinentiiis eorumdem, cum terris, pratis, vineis, nemoribus, usagiis et pascuis in bosco et plano, in aquis et molendinis, in viis et semitis, et omnibus aliis libertatibus et immunitatibus suis.
Sane laborum vestrorum de possessionibus habitis ante concilium generale ac etiam novalium, que propriis manibus aut sumptibus colitis, de quibus novalibus aliquis hactenus non percepit, sive de ortis, virgultis et piscationibus vestris seu de vestrorum animalium nutrimentis, nullus a vobis decimas exigere vel extorquere presumat.
Liceat quoque vobis clericos vel laicos liberos et absolutos e seculo fugientes ad conversionem recipere et eos absque contradictione aliqua retinere.
Prohibemus insuper, ut nulli fratrum vestrorum post factam in monasterio vestro professionem fas sit absque abbatis sui licentia de eodem loco discedere, discedentem vero absque communium litterarum vestrarum cautione nullus audeat retinere ; quodsi quis forte retinere presumpserit, licitum vobis sit in ipsos monachos vel conversos regularem sententiam promulgare.
Illud districtius inhibentes, ne terras seu quodlibet beneficium ecelesie vestre collatum liceat alicui personaliter dari sive alio modo alienari absque consensu totius capituli vel majoris aut sanioris partis ipsius.
Si que vero donationes aut alienationes aliter, quam dictum est, facte fuerint, eas irritas esse censemus.
Ad hec etiam prohibemus, ne aliquis monachus sive conversus sub professione vestre domus astrictus sine consensu et licentia abbatis et majoris partis capituli vestri pro aliquo fidejubat vel ab aliquo pecuniam mutuo accipiat ultra summam capituli vestri providentia constitutam, nisi propter manifestam domus vestre utilitatem. Quodsi facere forte presumpserit, non teneatur conventus pro hiis aliquatenus respondere.
Licitum preterea sit vobis in causis propriis, sive civilem sive criminalem contineant questionem, fratrum vestrorum testimoniis uti, ne pro defectu testium jus vestrum valeat in aliquo deperire.
Insuper auctoritate apostolica inhibemus, ne ullus episcopus vel quelibet alia persona ad synodus vel conventus forenses vos ire vel judicio seculari de vestra propria substantia vel possessionibus vestris subjacere compellat nec ad domos vestras causa ordines celebrandi, causas tractandi vel aliquos conventus publicos convocandi venire presumat nec regularem electionem abbatis vestri impediat aut de instituendo vel removendo eo, qui pro tempore fuerit, contra statuta Cisterciensis ordinis se aliquatenus intromittat.
Si vero episcopus, in cujus parrochia domus vestra fundata est, cum humilitate ac devotione qua convenit requisitus substitutum abbatem benedicere et alia, que ad officium episcopale pertinent, vobis conferre renuerit : licitum sit eidem abbati, si tamen sacerdos fuerit, proprios novicios benedicere et alia que ad officium suum pertinent exercere et vobis omnia ab alio episcopo percipere, que a vestro fuerint indebite denegata.
Illud adicientes, ut in recipiendis professionibus, que a benedictis vel benedicendis abbatibus exhibentur, ea sint episcopi forma et expressione contenti, que ab origine ordinis noscitur instituta, ut scilicet abbates ipsi episcopo salvo ordine suo profiteri debeant et contra statuta ordinis sui nullam professionem facere compellantur.
Pro consecrationibus vero altarium vel ecclesiarum sive pro oleo sancto vel quolibet ecclesiastico sacramento nullus a vobis sub obtentu consuetudinis vel alio modo quicquam audeat extorquere, sed hec omnia gratis vobis episcopus diocesanus impendat.
Alioquin liceat vobis quemcumque malueritis catholicum adire antistitem, gratiam et communionem sacrosancte Romane apostolice sedis habentem, qui nostra fretus auctoritate vobis quod postulatur impendat.
Quodsi sedes diocesani episcopi forte vacaverit, interim omnia ecclesiastica sacramenta a vicinis episcopis accipere libere et absque contradictione possitis, sic tamen, ut ex hoc imposterum proprio episcopo nullum prejudicium generetur.
Quia vero interdum proprii episcopi copiam non habetis, si quem episcopum Romane sedis ut diximus gratiam et communionem habentem et de quo plenam notitiam habeatis per vos transire contigerit, ab eo benedictiones vasorum et vestium, consecrationes altarium, ordinationes monachorum auctoritate sedis apostolice recipere valeatis.
Porro si episcopi vel alii ecclesiarum rectores in monasterium vestrum vel personas inibi constitutas suspensionis, excommunicationis vel interdicti sententiam promulgaverint sive etiam in mercenarios vestros pro eo, quod decimas, sicut dictum est, non persolvunt, sive aliqua occasione eorum, que ab apostolica benignitate vobis indulta sunt, seu benefactores vestros pro eo, quod aliqua vobis beneficia vel obsequia ex caritate prestiterint vel ad laborandum adjuverint in illis diebus, in quibus vos laboratis et alii feriantur, eandem sententiam protulerint, ipsam tamquam contra apostolice sedis indulta prolatam decernimus irritandam nec littere ille firmitatem habeant quas tanto in nomine Cisterciencis ordinis et contra indulta apostolicorum privilegiorum constiterit impetrati. Preterea cum commune interdictum terre fuerit, liceat vobis nihilominus in vestro monasterio, exclusis excommunicatis et interdictis, divina officia celebrare.
Paci quoque et tranquillitati vestre paterna imposterum sollicitudine providere volentes, auctoritate apostolica prohibemus, ut infra clausuras locorum seu grangiarum vestrarum nullus rapinam seu furtum facere, ignem apponere, sanguinem fundere, hominem temere capere vel interficere seu violentiam audeat exercere.
Preterea omnes libertates et immunitates a predecessoribus nostris Romanis pontificibus ordini vestro concessas necnon libertates et exemptiones secularium exactionum a regibus et principibus vel aliis fidelibus rationabiliter vobis indultas auctoritate apostolica confirmamus et presentis privilegio communimus.
Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat prefatum monasterium temere perturbare aut ejus possessiones auferre vel ablatas retinere, minuere seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolice auctoritate et in predictis decimis moderatione concilii generalis.
Si qua igitur in futurum ecclesiastica secularisve persona hanc paginam nostre constitutionis sciens contra eam temere venire temptaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui careat dignitate reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat atque in extremo examine districte subjaceat ultioni.
 Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bone actionis percipiant et apud districtum judicem premia eterne pacis inveniant.
AMEN. AMEN. AMEN.

Ego Urbanus, catholice Ecclesie episcopus subscribsi.
Ego Odo, Tusculanus episcopus subscribsi.
Ego Stephanus, Prenestinus episcopus subscribsi.
Ego frater Johannes, tituli Sancti Laurentii in Lucina presbyter cardinalis subscribsi.
Ego frater Hugo, tituli Sancte Sabine presbyter cardinalis subscribsi.
Ego Riccardus, Sancti Angeli diaconus cardinalis.
Ego Ottavianus, Sancte Marie in Via Lata diaconus cardinalis.
Ego Johannes, Sancti Nicolai in Carcere Tulliana diaconus cardinalis.
Ego Ottobono, Sancti Adriani diaconus cardinalis.
Ego Jacobus, Sancte Marie in Cosmidin diaconus cardinalis.
Datum Viterbum, per manum magistri Jordani sancte Romane Ecclesie notarii /..../ cancellarii, XV° Kalendas juni, indictione V, incarnatione dominice anno M° CC° LX° II°, pontificatus vero donni URBANI pape anno primo.
