Anno incarnationis Dominice DCCCC. VI. Cum venissent sacri pontifices, Austerius Lugdunensis archiepiscopus et Geraldus Matiscensis episcopus, ad ecclesiam Sancti Eugendi supra fluvium qui vocatur Borbontia, orta est ante illos proclamatio non modica canonicorum Sancti Vincentii Matiscensis, Fulcoldi videlicet prepositi, Ardradi, et reliquorum inibi commorantium, ex quadam capella que erat fundata in honore Dei et Sancti Vincentii, in villa Gerii, in curtile Sancti Albani sita, quem Lendricus cum ecclesiis que sunt in Gisario, olim in stipendia ipsorum canonicorum contulit. E contra vero monachi Sancti Eugendi, monasterii Jurensis, Quelto videlicet prepositus, Maluinus, ministrabant, dicebant quod privilegium sibi factum a domno Lamberto pontifice habebant promittentes se ostendere nullatenus acquirent. Nec demonstrare potuerunt, et sepius in aliis placitis interpellati sunt nec omnino pateat, clericis juraverunt super Sancta quod melius deberent prefate decime evenire capelle sepe nominate, in usus fratrum, quam alteri alicujus ecclesie. Isti juraverunt: Wicardus, Ayenardus, Ferro, Cunctus, Petrus, Aldeisus, Leutbertus, et uno unus. Isti presentes fuerunt Andreas archipresbiter, Mainus archipresbiter, Quelto archipresbiter, Vinianus, Teotbertus, Atto, Aldelelinus, Godo. Denique videntes supradicti pontifices rectam esse querimoniam Sancti Vincentii et canonicorum ejus, reddiderunt cum omni integritate predictas decimas. Quod factum est his presentibus: S. Austerii Lugdunensis archiepiscopi. S. Giraldi Matiscensis episcopi. S. Adalardi abbatis. S. Aymonis abbatis. S. Rodulfi archidiaconi. S. Stephani. S. Beraldi. S. Jofredi. S. Teudonis. Hactum est hoc regnante Karolo rege.