Hugo*, Dei gratia Lugdunensis archiepiscopus, sanctę apostolicę sedis legatus, omnibus fidelibus notum esse volumus quod, tempore domni Paschalis .II. papę, ex precepto ipsius, Bisontinos clericos et abbatem Divionensem Ierentonem ad diffiniendam controversiam quę inter eos erat de ęcclesia sanctę Marię Salinensi, Lugdunum convenire fecimus. Quorum actionibus et responsis auditis, visum est nobis et qui nobiscum erant venerabilibus episcopis, Hugoni* scilicet Gratianopolitano, Ismioni* Diensi, et Roberto* Lingonensi, ut amicabili pacto potius quam judiciali sententia eorum litem finiremus. Convenit igitur inter eos ut monachi Divionenses omnes querelas quas adversus clericos Bisontinos, aut scripto, aut sine scripto, in Salinensibus ęcclesiis habere videbantur per manum nostram ipsis clericis omnino vuirpirent et dimitterent, et ęcclesię quidem Bisontinę clerici omnes ęcclesias Salinenses, sine omni Divionensis ęcclesię querela, jure perpetuo possiderent, clerici vero Divionensibus monachis concederent quatinus in terra Divionensis ęcclesię in aliquo convenienti loco capellam, septem statuarum in longitudine, excepta absida, ad unum tantum altare competente et quatuor in latitudine, in Salinis edificare liceat; cymiterium autem ex omni parte circa ipsam capellam septem statuarum similiter ad sepeliendum tantum monachos, alias vero personas ibi non sepeliant; parroechianos autem Salinenses nec vivos nec mortuos suscipiant. Quod si aliquis parroechianorum Salinensium, in egritudinis lecto positus, monachus pro metu mortis effici voluerit, non nisi presbitero cujus parroechianus est annuente, eum suscipiant. Concesserunt etiam clerici ipsis monachis decimam unius tantum vineę ejus, quam, ex his quas eo tempore in dominicatu tenebant, usque ad proximum Pentecosten potissimum elegerint, et clericis notum fecerint. Promisit autem abbas et monachi sui per manum nostram quod, tam in his quam in aliis quę ad Bysontinam diocesim pertinent, ęcclesię Bysontinę, salvo ordine suo, obediant et canonicos bannos atque excommunicationes archiepiscopi et ministrorum ejus diligenter observent. Statuimus igitur et apostolica auctoritate firmamus ut diffinitio ista utrimque inconcussa servetur. Si quis vero hujus nostrę diffinitionis scienter temerator extiterit, nisi infra quadraginta dies post commonitionem resipuerit et ei cui injuriam intulerit, amicabili compositione aut judicio competenti satisfecerit, lesę apostolicę majestatis reus habeatur. Actum Lugduni publice, anno incarnationis dominicę millesimo CVI., pridie kalendarum aprilis, sabbato in albis. Hujus vero diffinitionis testes sunt isti: S’ Hugonis, Gratianopolitani episcopi. S’ Ismionis, Diensis episcopi. S’ Roberti, Lingonensis episcopi. S’ Rostanni*, Lugdunensis archidiaconi. S’ Theothardi*, Lugdunensis camerarii. S’ Ioceranni*, Ludgunensis cantoris. S’ Godonis canonici et archipresbyteri. S’ Maynerii*, decani Bisontini. S’ Hugonis decani. S. Stephani. S’ Willelmi* archidiaconi. S’ Stephani cantoris. S’ Hugonis* archidiaconi. S’ Ierentonis abbatis. S’ Ioffredi* prioris. S’ Hugonis monachi. S’ alterius Hugonis de Bers monachi. S’ Odonis monachi. S’ Evrardi monachi.