Speciale Christi præceptum dilectionem esse nemo est qui dubitet, quæ licet inter seculares nimium frigescat, tamen inter spiritales ubicumque sint, necesse est hanc aliquatenus reservari, ad quam videlicet plenius nutriendam debent ipsi quoque in exterioribus sibi mutuo suffragari. Quapropter ego Berno Matiscensis ecclesiæ præsul in Christi nomine notum facio cunctis successoribus meis, tam episcopis, quam archidiaconis, ac reliquis hujus ecclesiæ prælatis, quia Cluniacensis cœnobii congregationem speciali nobis familiaritate conjunctam in quantum possumus solatiari congruum ducimus, ut ipsorum bonis operibus Deo largiente participemus. Siquidem tempore prædecessoris nostri beatæ memoriæ Geraldi quasdam contradictiones de suis ecclesiis habuisse noscuntur. Et quia præcipuum est illis ut quieti suum ordinem tenere possint, placuit tam mihi quam omni nostræ congregationi, ut quidquid vel ad episcopum, vel ad archidiaconum de ecclesiis pertinet, excepto hoc quod ad synodales eulogias vel ad paratam, totum habitatoribus prædicti loci concedimus : ita ut ipsas ecclesias, res, decimas vel tenere, vel dare sine ullius contradictione valeant, dummodo neque opus ecclesiæ neque divinum officium negligatur. Sunt autem hæ eædem ecclesiæ Copta, Lancus, Blanuscus, Galuniacus, cum aliis capellis, quæ ad easdem pertinent. Synodale vero servitium, vel paratæ, vel ab his quos ibi præfecerint reddantur : quæ si neglecta fuerint liceat monachis emendare, et quod eis concedimus tenere. Sit autem hæc scriptura etiam pro signo societatis, ut tam vivi quam defuncti vel illorum, vel nostri communiter participentur bonis actibus, quos per Dei gratiam gesserimus. Noverint autem qui lecturi vel audituri sunt hanc auctoritatem, quod nostra sedes ex antiqua consuetudine pro lege teneat, ut id de nostris decimis facere liceat. Si autem ex successoribus nostris aliquis hoc infringere tentaverit, revereatur illud, maledictus qui transgreditur terminos, id est consuetudines, proximi sui, et ne forte pro sua crudelitate B. Petrum offendat, quem nos per beneficium collatum placare credimus. Ut autem hæc auctoritas firmior sit, hanc manu propria firmo, nostræque congregationis fratres firmare rogavi. Berno episcopus, Bernardus presbyter, Adraldus presbyter, Ayminus archidiaconus, Adalardus archidiaconus, Adalgisus levita, Berno et Gislardus presbyteri, Giraldus et Aldo subdiaconi, Beraldus et Arnulfus levitæ. Data est mense januario, anno VIo regni Rodulfi regis, qui de eadem donatione præceptum jussit fieri et sigillo suo insigniri. Actum publice apud Matisconensem urbem omnibus primoribus unanimiter consentientibus. Bernardus rogatus scripsit.