Agnoscant omnes fideles futuri et presentes quod Bertrannus de Fontanis dedit Deo et sancte Marie de Firmitate et monachis ejusdem loci quicquid habebat in decima parrochie sancti Ambrosii, sine alla retentione. Hoc autem fecit laudante uxore sua Guietta, ex cujus patrimonio erat. Nondum enim habebant filium vel filiam qui fari vel hoc laudare potuissent. Sciendum quoque est quod prefatus Bertrannus tenebat in feodo eandem decimam ab Odone de Cundamines. Qua propter, ut libere sine ulla calumpnia antefatis monachis eam tradere potuisset, accepit de suo proprio alodio ab eodem Odone in feodo apud Varennam, scilicet unum mansum et quicquid habebat in closum de Fontanis, et fecit ei hominium. Postea vero idem Odo et Richardus de Seniceo, a quo ipse Odo tenebat eandem decimam in feodo, laudaverunt ipsum donum sepefatis monachis. Sed et episcopus Cabilonis, domnus videlicet Walterius, hoc ipsum laudavit atque concessit. Post mortem quoque predicti Odonis, prefatus Bertrannus accepit in feodo a Petro Bressen, qui erat nepos prefati Odonis de Cundamines, mansum de Varennis et suam partem de closo apud Fontanis et fecit ei hominium atque idem Petrus antefatam decimam monachis Firmitatis laudavit. Hujus rei testes: Julianus, presbiter de Seniceo, Hugo Beraldus, Bertrandus de Castiniaco, Bartholomeus de Buxiaco, miles, Hugo de Gibriaco, prepositus, Robertus Willelmus. Habuit tamen Bertrannus de Fontanis et uxor ejus quindecim libras Cabilonensis monete et vaccam unam ex hoc negocio.