Notum sit tam presentibus quam futuris diu fuisse querelam et contentionem inter Matiscenses canonicos et Bernardum presbiterum de Seduno, qui canonicis injuste quamdam partem in decimis de Civione minore auferebat que precarie a Cluniacensibus militibus possesse certissime credebantur possidere; et in parrochia Sancti Martini de Bufferiis, cujusdam plantate terre Auderiis vocitate decimas, dicens terram illam sui alodii esse, illaque occasione decimas ecclesie de Bufferiis ex parvo tempore occupaverat. Unde canonici, Bernardus scilicet archidiaconus et Guigo de Germola, domno S. Eduensium episcopo proclamationem facientes et justitiam de Bernardo presbitero qui fieri postulantes, Lamberto et Ansedeo archipresbiteris suis precepit quatenus constituta die in supradicta villa de Civione, Bernardus presbiter et canonici superius nominati in presentiam illorum convenirent, et concorditer vel judiciali ordine querimonie finem imponerent. Quo facto, canonici per testes plures, scilicet per Durannum clericum et Grimoldum et alium Durannum sub interdicto affirmantes et vera inter signa medietatem totius decime de Civione de precaria Sancti Vincentii nominata esse probaverunt, et terra de Auderiis de parrochia de Bufferiis veraciter esse nullo contradicente testati sunt. Super quod ipsi archipresbiteri canonicorum justitiam et jus, sacerdotis Bernardi recognoscentes injuriam, talem super hoc concordiam fecerunt, videlicet quod Bernardus presbiter ipsas portiunculas quas sub occasione vadimonii diu et injuste in ipsa medietate decime de Civione acceperat, Beato Vincentio et canonicis Matisconensibus reddidit et werpivit totam ipsam integram medietatem totius decime sine ulla deinceps inquietudine in perpetuum. Decimam iterum de terra que vocatur Auderiis que de parrochia ecclesie de Bufferiis erat, similiter reddidit et concessit et werpivit supradictis canonicis Matisconensibus sine ulla amplius retractione. Ipsi quidem canonici, per manum supra nominatorum archipresbiterorum Ansedei et Lamberti, ipsi sacerdoti Bernardo X solidos Cluniacenses dederunt; qui idcirco pacem promisit se omnibus modis et per manum archipresbiterorum tenere affirmavit. Hujus werpitionis et concordie sunt testes Gunterius archipresbiter, Aimardus monachus de Masillis, Petrus de Civione, Tetaldus presbiter, Bernardus presbiter de Claromane, Durannus de Elvolo, Grimoldus, Dalmatius de Molano, Petrus de Berriaco.