Cum obsessorum Parisiensium salus in magno discrimine versetur, ne paucis diebus ad hæretico principe et ejus fautoribus fame et rerum necessariarum inopia expugnetur, et ex ejus obsidionis eventu grave præjudicium causæ et toti catholicorum considerationi impendeat, ad placandam Dei optimi maximi iram, juste pro peccatis nostris irritatam, et ejus misericordiam implorandam: visum est reverendo episcopo Autissiodorensi de venerabilium fratrum decani et canonicorum consilio statuendum, ut orationes, obsecrationes et postulationes extraordinariæ per totam octavam solemnitatis corporis Christi proxime venturam fiant hoc ordine: Primum, ipso die festivitatis, post quotidianam processionem et preces ordinarias quæ fiunt vesperi, ponetur sedes oratoria ante majus altare in quo Christi corpus residebit, et coram eo confessionem solitam episcopus flexis genibus faciet, eique chorus totus respondebit, et post collectas quæ legi solent ab episcopo in pontificalibus sacrificaturo recitatas, ipse episcopus cum decano incipiet recitare psalmos Davidis, submissa tamen voce, alternis, lenta, attenta et devota pronunciatione, per horam integram a sexta vespertina usque ad septimam; deinde majores duæ dignitates succedent, quæ psalmorum lectionem continuabunt per horam illam integram a septima usque ad octavam ab eo psalmo incipientes, ubi priores substiterint, et ita deinceps suo quisque receptionis ordine bini canonici continenter et sine interruptione legere perseverabunt, horis nocturnis pariter et diurnis, donec veniatur ad semiprebendatos et alios presbyteros stipendiatos, secundum seriem catalogi qui describetur, ut sciat unusquisque, qua diei, noctisve hora sibi ad lectionem succedendum erit, donec transacta per omnes ecclesiæ habituatos legendi circuitione iterum ad episcopum et decanum legendi vicissitudo redeat: et perseverabit ea recitandi psalmos continuatio per totam octavam, sine intermissione etiam dum missa et aliæ horæ divini officii in choro cantabuntur usque ad horam sextam vespertinam octavæ; idemque mandabitur religiosis domibus sancti Germani, sancti Francisci et sancti Dominici, ut in sua quique ecclesia similiter facient, et in parochialibus ecclesiis, si qui erunt pii et fideles devoti laici, qui cum presbyteris et ecclesiasticis viris nomina sua profiteri ad similem legendi vicissitudinem velint, a curionibus invitabuntur, eis autem omnibus qui feria sexta sabbato et feria quarta sequente jejunaverent, et ipso octavo die corporis Christi confessi ac pœnitentes communicaverint et pauperibus, pro suis quisque facultatibus et devotione, eleemosynas distribuerint; episcopus quadraginta veræ indulgentiæ dies pie in Domino elargitur, ut placabiles et acceptabiles laudis et misericordiæ hostias Deo offerre possint ad promerendam ejus gratiam, et ad impetrandum ne ex hoc misero civili bello ecclesia sancta Dei, et religio catholica, apostolica et Romana detrimenti quidquam patiatur, neve hæresis in regno quod hactenus christianissimum habitum est diebus nostris constabiliatur.