Ego Odo, dominus Granceii, notum facio presentibus et futuris quod Stephanus de Maigne, miles, et uxor ejus Villerma et eorum homines de Vaillant in excommunicationis sentencia diu extiterant, pro eo quod in nemore fratrum Alberipe, scilicet in Malmont quod est de finagio Arcfracti, usagium reclamantes ipsum nemus violenter incidentes, et pro eo quod pasturas de Vaillant dictis fratribus perturbando denegabant. Tandem tam dictus Stephanus quam prefata uxor ejus, et jam dicti homines, penitencia ducti, recognoverunt quod in prefato nemore nihil omnino juris habebant, et recognoverunt quod fratrum animalia de predictis pasturis injuste ejecissent, et recognoverunt quod fratres jam dicti in eisdem pasturis usuarium habent. Pro hiis ergo injuriis tam dictus Stephanus, quam uxor ejus et eorum homines culpabiles se reddentes emendationem fecerunt abbati et conventui Alberipe, tam de capitali quam de emenda, promittentes firmiter quod deinceps in predicto nemore nullum reclamarent usagium, neque de predictis pasturis aliquam memoratis fratribus facerent perturbationem. Cartas etiam episcoporum Lingonensis, scilicet Vilenci, Galteri et Manasse, et preterea judicium venerabilis Willermi, quondam Lingonensis episcopi, nec non et cartas antecessorum suorum, jus fratrum Alberipe plenissime continentes omnino laudaverunt et concesserunt. Actum anno Domini M°CC°XX°.