Insinuandum est omnibus futuris et presentibus quod Valterius de Taisei, post mortem Bernardi de Bierrat et Regine, uxoris ejus, quorum filiam duxerat in conjugio, cepit calumpniari molendinum de Ravinel et terram infra clausuram de la Perreri monachis Firmitatis. Monachi vero, non ferentes injustam calumpniam, presentaverunt justiciam exequi de predictis in curia Joceranni Grossi, laudante etiam prefate Valterio. Data est dies utriusque partis exequendi justiciam. Ventum est ad diem in curia Joceranni Grossi. Jocerannus vero, habito consilio cum consiliariis, judicavit, in presentia domni Petri, Cabilonis episcopi, et domni Villelmi, abbatis Firmitatis, et multorum aliorum, ut si monachi possent habere testes quod domina Regina dedisset ecclesia Firmitatis et monachis ejusdem loci quicquid habebat in molendino de Ravinel, ex cujus capite erat, quicquid prefatus Valterius calumpniabatur in molendino dimitteret in pace. Similiter de terra Perrerie. Tunc statim affuit testis Seguinus monachus, filius Seguini de Branciun. De quo prefatus Valterius cepit dicere non debere eum recipi eo quod monachus est. Eodem momento, facta discussione, judicatum est ab omni curia quod melius et certius deberet ejus testimonium recipi quam ab aliquo seculari. Secutus est et alius testis idoneus, Lebaudus scilicet de Nantun, miles, homo bone fame, qui vel sacramento vel quolibet alio judicio presentavit se ipsum testem in curia, quod domina Regina se vidente et audiente dedit quicquid habebat in molendino de Ravinel ecclesie Firmitatis et monachis ejusdem loci in perpetuo habendo, ob remedium anime sue patris ac matris omniumque antecessorum suorum. Ex ejus namque capite erat quicquid antefatis monachis dedit. Judicatum est itaque a Joceranno Grosso et ab omni curia ut prefatus Valterius dimitteret monachos in pace de hac injusta calumpnia. Post hec affuerunt testes de commutatione Perrerie, Johannes scilicet Francus, Amicus Jolez, Rollandus Brutis, Rainaldus Veisina, Giroldus del Pasquer, Bruno de Leiva, qui juraverunt super altare sancti Laurentii apud Nantun se vidisse et audisse quod Bernardus de Bierrat et Bertrannus de Burzei, laudante domina Poma, cujus filias habebant, laudantibus etiam uxoribus suis Matilde et Regina, fecerunt quandam commutationem cum monachis Firmitatis ita scilicet. Ipsi dederunt monachis quicquid habebant, sine ulla retentione, infra clausuram de la Perreri. Monachi vero dederunt eis, apud Sarmasei, terram ad les Peroer et pecuniam. Hoc autem fecerunt prefati testes in presentia domni Petri, Cabilonis episcopi, et domni Villelmi, abbatis Firmitatis, et Joceranni Grossi et Joceranni de la Sala et Joceranni la Veilli et Lebaldus de Nantun et multorum aliorum in curia stantium. His vero peractis, domnus Villelmus, Firmitatis abbas, in presentia domni Petri, Cabilonis episcopi, et Joceranni Grossi atque totius curie, religiosos viros, monachos et conversos qui viderunt et audierunt quod Valterius de Taisei, tempore domni Bartholomei abbatis, in festo omnium sanctorum, in presentia totius capituli, concessit atque guerpivit quicquid calumpniabatur ecclesie Firmitatis et monachis ejusdem loci, sine ulla retentione, nichil excipiendo, et petiit ab omni capitulo monachorum ut sibi ignosceretur injusta calumpnia. Hujus rei testes: Hugo de Bellomonte, Seguinus de Branciun, Sofridus, frater ejus, Robertus sutor, Hugo de Marcillei, monachi Firmitatis; conversi: Robertus de Noiant, Robertus de Sancto Gandulfo, Petrus de Chermeia, Aalardus de Capasia, Villelmus de Cluniaco. Post hec judicatum est a Joceranno Grosso et ab omni curia, itero judicio, ut prefatus Valterius de Taisei deinceps dimitteret monachos in pace de antefatis querelis. Hujus rei testes: domnus Petrus, Cabilonis episcopus, Villelmus Firmitatis abbas, Jocerannus Grossus, Jocerannus de Sala, Jocerannus li Vielli, Lebaldus de Nantun, Robertus de Sancto Gandulfo, archipresbiter Cabilonis. Ego Petrus, Dei gratia Cabilonis episcopus, auctoritate Dei omnipotentis Patris et Filii et Spiritus Sancti et beatorum apostolorum Petri et Pauli atque sancti Vincentii levite et martiris omniumque sanctorum confirmo ea que continentur in carta ista. Si quis ea violaverit alienus a corpore et sanguine Domini Nostri Ihesu Christi et a communione sancte ecclesie fiat et excommunicationi in perpetuum subjaceat nisi Deo et fratribus Firmitatis satisfecerit. Fiat. Fiat.