In Christi domini Dei nostri nomine, David, humilis decanus et presbiter atque canonicus Ecclesie sancti Stephani Divionensis castri, quibusdam suis dilectis ancillis, Johanne et Otgeldi pro Dei amore et eterna Christi remuneratione, sive etiam pro vestro fideli servitio quod mihi sine ulla contraditione exibuistis et ut divina pietas peccata mea michi dimittere dignetur, crevit mihi voluntas ut vos a iugo servitutis absolverem et in meliori conditione et statu vivendi sublevarem: secundum itaque legis usum et consuetudinem per hanc absolutionis cartam, prodono vobis servile servitium, vosque ab ipso iugo servitutis absolvo, ita ut ab hac die, nec michi, nec ulli ex heredibus meis aut alicui hominum, servile servitium aut noxie conditionis obseqium persolvastis, nisi hoc tantum quod, pro patrocinio et defensione atque mundeburno supradicte Ecclesie Sancti Stephani, ad cummunionem et mensam canonicorum fratrum, annis singulis, unaqueque de vobis, de suo capite denarii uni persolvat, et si infans masculus de vobis natus fuerit, cum ad legitimos annos venerit, simul pro capite suo, omnibus annis, denarios duos eisdem fratribus persolvat. Si vero femina, ut vos, denarium I ad mensam fratrum solvat. Preterea vero sub libera et quieta in toto mundo permaneat libertate, nullo contradicente. Si quis vero, quod fieri non credo, ego ipse aut ullus de heredibus meis vel successoribus aut alia opposita persona, contra hanc absolutionem vel libertatem venire aut amplius requirere, vel a vobis repetere voluerit, non solum non valeat evindicare quod repetit, sed insuper inferat vobis utrisque partibus, una cum socio fisco, tantum quantum uncie tres auri valent. Et hec nichilominus ingenuitas et absolutio, omni tempore firma et stabilis permaneat, stipulatione subnixa. Actum Divione castello, publice. Signum David presbiteri qui hanc ingenuitatem fieri et firmare rogavit.