Postquam omnipotentis et æterni Patris unigenitus Filius, eidem Patri, Sanctoque Spiritui coæternus et consubstantialis, humanum genus diabolica fraude deceptum, ac ignorantiæ tenebris miserabiliter obvolutum, per mysterium suæ sanctæ incarnationis ac salutiferæ passionis a diabolica dominatione interventu suæ mortis redemit, quo scilicet, remota legis umbra, sancti evangelii claritas cunctis per orbem fidelibus per apostolicam prædicationem innotesceret; multi potentum ac divitum hujus sæculi, divina edocti prædicatione, facultates a Domino sibi collatas in meliores usus transtulere, exheredantes se in hoc sæculo ut superni regni efficerentur heredes. Imitantes scilicet illam Domini vocem, quæ in evangelio clamat: Facite vobis amicos de mammona iniquitatis, ut, cum defeceritis, recipiant vos in œterna tabernacula. Et alias: Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis. Nec minus consona his veteris etiam instrumenti nobis historia pandit, ubi scilicet Daniel propheta sanctus regem Chaldæorum legitur commonuisse, ut eleemosynis redimat peccata sua; et alio in loco voce Sapientis viri dicitur: Redemptio anima viri, divitiœ ejus. His atque hujusmodi legis divinæ informatus exemplis, ego HUGO Dei gratia Burgundionum dux, dono et concedo omnipotenti Deo, ac beatissimis apostolis ejus Petro et Paulo, ad Cluniacense monasterium, ubi dominus Hugo abbas præesse pariter ac prodesse videtur, ecclesiam sanctæ Dei genitricis MARIÆ, quæ sita est in castro Avalonensi, quæ videlicet ab antecessoribus meis ducibus antiquitus hereditario jure possessa est, cum omnibus rebus ad ipsam ecclesiam pertinentibus, sanctorum scilicet reliquiis, ac reliquis ecclesiasticis ornamentis, quæ sigillatim inferius annotata habentur. Dono etiam et concedo quidquid ex meo dominicatu in exteriori substantia ad ipsam ecclesiam pertinere dignoscitur, in terris scilicet et possessionibus, ac prædiis, cultis et incultis, sylvis et planis, pascuis ac decimis; et præter hæc omnia ex meo jure unam condaminam, quæ sufficiat ad extertium unius carucæ, ipsam quoque carucam instauratam et integram similiter do. Concedo insuper ac relinquo eidem ecclesiæ censum de censualibus terris ad eamdem ecclesiam pertinentibus, et quas milites mei ex mea obtinent largitione, ut deinceps idem census Deo illic servientibus ad corporale stipendium proficiat. Canonici sane numero novem in sæpedicta ecclesia hactenus proprias habuere præbendas; e quibus unus jam vita decessit; alii duo suas præbendas sponte reddiderunt; de reliquis vero qui supersunt communi consilio definitum est, ut si videlicet, in vita sua præbendas suas relinquere noluerint, eo tenore quamdiu vixerint eas possideant, ut cum ab hac luce migraverint, nullus eis alius succedat, sed solummodo Cluniacensis ecclesia eas perpetuo possideat. Hæc est autem descriptio ornamenti ipsius ecclesiæ: cappæ duodecim; casulæ novem; albæ undecim, et una ex auro texta; amicti decem aurei et duo viliores; cinctoria sex; stolæ aureæ octo; manipuli septem, et tres aurei; dalmaticæ tres; tunicæ quatuor et una cum auro; vexilla quatuor; pallia quatuor aurea, et viginti sine auro; cortinæ palleæ novem; facitergia decem, et unum cum auro; dorsalia duo; tapetia quatuor; tersoria tria; baucales tres; cortineæ lineæ sex, laneæ duæ; tabula una argentea. Cruces aureæ duæ et argenteæ duæ; turibulum unum argenteum; calices argentei tres, et unus aureus; patenæ argenteæ tres, et una aurea; textus unus aureus et unus argenteus, aliusque dimidius; capsæ argenteæ quinque, et una aurea; urceolum; mare vitreum unum; corona argentea una; baculum sancti Lupi; scrinia eburnea duo; tabula eburnea una; bustulæ eburneæ duæ; phylacteria aurea viginti duo, argentea quatuordecim, et tria de aurichalco; cum una capsula, bustulæ eburneæ novem; scripuli tres; calamus unus argenteus; imago sanctæ MARIÆ cum aurea corona, et armillis aureis; imago sancti Lazari aurea; missales tres, libri simul omnes centum quindecim. Hanc ergo ecclesiam cum consilio pariter atque consensu optimatum meorum parentumque, et omnium amicorum, cum omnibus suis ornamentis, possessionibus, vel appendiciis, sicut supra taxatum est, ad integrum trado omnipotenti Deo, et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo, pro redemptione animæ meæ seu antecessorum meorum, ut pius ac misericors Deus peccata et negligentias meas sua ineffabili clementia remittere dignetur. Facta est autem hæc donatio in castro Avalonensi, undecimo cal. martii, præsente domno Odone Clun iacensium priore, a quo etiam omnes qui hujus doni laudatores exstiterunt, in fratrum societate admissi sunt, ut scilicet in orationibus et eleemosynis, vel etiam cæteris jam dicti loci benefactis, amodo partici pes existant. Si quis vero, quod absit, in posterum contra hujus sanctionem decreti ausu temerario manum improbæ contradictionis inferre tentaverit, et hanc nostræ donationis eleemosynam alicujus calumniæ nævo nisus fuerit obfuscare, iram Dei omnipotentis, et sanctorum ejus offensam incurrat, nisi cito congrua satisfactione pœnituerit. Signum HUGONIS ducis, qui hoc donum fecit, ODONIS fratris ejus, qui hoc jurisjurandi sacramento firmavit, ROBERTI alterius fratris ejus clerici, WIDONIS comitis Matiscensis, BERNARDI de Monfort, EUSTACHII filii ejus, ARTALDI de Avalone, GERARDI de Fonte-Vivent, WARULPHI, RAINERII pinceruæ ducis. STEPHANI de Noveris, MILONIS et JARENTONIS germanorum, HUGONIS presbyteri, HUGONIS præpositi, YVONIS et ROBERTI nepotum ejus, AYMONIS de Divione, ODONIS, WILLELMI, LOSMARI, OTBERTI de la Rocha. Facta est autem hæc charta, anno ab Incarnatione Domini millesimo septuagesimo septimo, indictione I.