ECCE rediit Rex, Marte succincti duces iam domesticos lares reuisunt: apparatus bellicus conquieuit, nullus Episcopum militare cogit: feruor æstatis qui timebatur, fugit, autumni temperies ad procedendum arridet, messes in horreis reconditæ sunt, musta iam in doliis feruent: nulla domus necessitas, nulla reipublicæ cura, iter amici ad amicum impediunt. Exclusa sunt omnia, quæ obtendi solebant, non veniendi argumenta: solum velle aut nolle, absque negociorum inuolucris, absq. excusationum operculis, iam nude retectum patebit. Ipse insuper Dominus Hugo, qui solus expectabatur comes itineris: vel Vizeliacum, vel Antisiodorū, vel etiam Trecas, si a vobis iussum fuerit, adibit:  si ante præmissus partibus vestris nuncius hoc dixerit, die Natiuitatem beatæ Virginis subsequente, ad vos iturus iter arripiet: nec quousque vos vestris Cluniacensibus reconsignet, dimittet. Et quia desiderium, immo esuriem vos videndi satis, vt credo, aliæ literæ loquuntur: taceant istæ, ne forte toties iterata legatio dum nihil efficit, subtilius inspicientibus videatur aut superflua, aut contempta.