Ego Willelmus comes Nivernensis notum fieri volo præsentibus et futuris quod querela erat inter me et Hugonem abbatem Corbigniaci qui exactionem in hominibus meis qui habitabant Corbigniaci se habere dicebat, quod penitus ei negabam. Tandem pluribus super hoc habitis locutionibus et placitis, posui me in veritate Roberti præpositi Corbigniacensis et Roberti Blanchart et Gautherii Bellum, ut quod illi juramento affirmarent ratum a me teneretur. Convenerunt et juraverunt dicentes quod abbas Corbigniaci quotiens debitam in villa Corbigniaci exactionem faceret etiam in hominibus meis secundum tamen posse eorum mensurate et prout necessitas ecclesiæ postulasset, facere debebat, et hoc ita tempore patris mei factum fuisse nec eum cognitum hoc nunquam contradixisse testati sunt. Et quia hec etiam a quibusdam præpositis et famulis meis vera esse cognovi, jus suum ecclesiæ, quæ [in] protectione mea esse dignoscitur, auferre timens, cessi et cedo, laudavi et laudo, et ne aliquam deinceps ecclesia Corbigniaci propter hoc patiatur calumpniam, sigilli mei auctoritate confirmo. Testes sunt isti: Theobaldus et Gauffridus clerici comitis, Abo de Moncellis, Seguinus de Crux, Obertus Diali, Arnulphus de Porta, Rainaldus de Mangis, Richardus præpositus, Rainaldus de Vinol, Hugo marescalus, Laurentius panetarius, Obertus prior, Guido de Campis, magister Gauffridus, Guido, Framundus, Thomas de Julcy.