Anno Domini millesimo trecentesimo quinquagesimo quinto statuta sunt haec apud Cistercium tempore Capituli generalis. 1.  In primis, ut nostri Ordinis professores melius abstineant a vetitis et ad salutaria dirigantur, generale Capitulum ordinat et diffinit, ut quotienscumque contigerit aliquem professum Ordinis pro suis excessibus facere panis et aquae poenitentiam, vel etiam levem culpam, diebus quibus fecerit dictas poenitentias, nulla temporalia negotia, administrationes seu officia exsequatur, sed in claustro residens, omnibus horis canonicis interesse teneatur, nisi prudenter super hoc fuerit dispensatum. 2.  Item, cum effrenata cupiditas malorum requirat novitatem statutorum, et alias per generale Capitulum extitit diffinitum sub poenis appositis ne religiosi nostri Ordinis pro impedimentis, correctionibus, electionibus et aliis in nostro Ordine faciendis, consilia, auxilia, preces, minas, seu litteras principum, vel aliquarum aliarum quarumcumque personarum quae non sint de Ordine nostro, procurare et impetrare debeant, ac uti praesumant impetratis, monasteriis ordinis retardetur ; idcirco patribus abbatibus iniungit et praecipit Capitulum generale, ut ipsi cum exacta diligentia inquirant in suis visitationibus, et si aliquos super huiusmodi transgressores culpabiles invenerint, eos per poenas in diffinitionibus contentas puniant et corrigant taliter quod ceteris talia attentantibus transeat in terrorem. Et haec diffinitio extenditur ad moniales Ordinis universi. 3.  Item, cum ubi bona fide agitur, subtilitatibus iuris non sit insistendum, et ad aures generalis Capituli sit deductum, quod quando causae committuntur iudicibus Ordinis, ut est moris, partes ad invicem litigantes adducunt advocatos, contra diffinitiones Ordinis, propter quorum subtilitates lites fiunt innumerabiles, et expensae multae graves ; idcirco Capitulum generale, huiusmodi gravaminibus cupiens obviare, statuit, ordinat et diffinit, quod de cetero actor et reus coram iudicibus Ordinis in causis suis non convocent advocatos. Quod si actor contrarium attentaverit, causam suam amittet. Reus vero, si eos adduxerit, pro convicto totaliter habeatur ; et iudices super dictis causis dati aliter dictas nullatenus terminant, nisi per modum superius declaratum. Et si iudices aliter processerint, ingressum ecclesiae sibi noverint interdictum. Si vero ambae partes, videlicet actor et reus, praedictos advocatos adduxerint, iudices omnem audientiam partibus teneantur denegare. 4.  Item eodem anno, ne ingratitudinis vitium, quae velut aerugo et tinea virtutum noscitur corrosiva, erga benefactores suos et zelatores praecipuos Ordo noster valeat incurrere ; et ut illi qui nobis bona sua temporalia dispergunt, spiritualia nostra metant, in memoriam sempiternam beneficiorum immensorum a reverendissimo in Christo patre et domino domino nostro praecipuo domino Guillelmo, Tusculano episcopo sanctae romanae Ecclesiae cardinali, nobis et Ordini collatorum, et maxime quinque millia florenorum, quod pro emendis redditibus ad sustentationem, reparationem et continuationem fabricae communis ecclesiae Ordinis studii Sancti Bernardi Parisius nuper obtulit et donavit, concessionem unius missae de Spiritu Sancto dum viveret, et unius post felicem obitum pro defunctis, pro salubri et prospero statu ac remedio animae dicti domini cardinalis, in eadem ecclesiae et conventu, qualibet septimana ad hoc vacante perpetuo celebrandae, necnon plurium collectarum in missis conventualibus et de Beata Virgine dicendarum, generale Capitulum cupiens tam sanctum et laudabile propositum confovere, approbat et confirmat, volens et statuens ut omnes scolares ad dictam missam debeant interesse. Haec diffinitio, quamvis solum respiciat studii Parisiensis scolares, sive studentes, nihilominus tamen propter formam litteras super beneficia spiritualia pro temporalibus recompensanda conficiendi, haec diffinitio huc posita est. 5.  Item, cum ad generalis Capituli notitiam nuper fide dignorum relatibus sit deductum quod in nonnullis monasteriis monialium Ordinis in sanctorum Innocentium et quibusdam aliis festivitatibus solet non innocenter fieri quaedam festa sive spectacula apud quosdam bordona vulgariter nuncupata, in quibus spectaculis sive festis multa committuntur enormia quae virginalem laedunt pudicitiam et monasticam dedecent honestatem, cum, ut asseritur, plurimae moniales quae sua corda et corpora Domino cum omni sanctimonia devoverunt, quae ad omnes viri pavere deberent affatus, choreis et aliis ludis inhonestis se turpiter immiscentes viriles et alios saeculares habitus temere mundo placiturae deferunt, quae se deberent potius placabiles suo sponso exhibere. Tales igitur ac tantos excessus a claustrorum nostrorum monasteriorum accessibus generale Capitulum eliminari cupiens et excludi, talia festa sive spectacula de cetero fieri in quibuscumque monasteriis Ordinis districtius inhibet, consuetudine vel potius corruptela qualibet non obstante. Patres abbates circa hoc cautius invigilent et quas invenerint transgressores puniant severitate condigna. Quaecumque vero monialis in talibus spectaculis sive festis habitum gestaverit saecularem, per earum patres abbates vel eorum commissarios excommunicatae publice nuntientur. 6.  Abbas de Riddageshusen petit ut sibi liceat diem *dedicationis* ecclesiae, qui usquedum tempore messis celebrabatur, propter multa incommoda et scandala, in dominicam post festum sancti Martini transferre, exauditur ; Capitulum generale rogat episcopum Hildesiensem ut festum transferat. 