Calixtus Episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Anserico Archiepiscopo, Manasse Decano, Stephano Archidiacono, Stephano Thesaurario, Hugoni Archidiacono,  cæteris Bisuntinæ Ecclesiæ beati Johannis Apostoli,  Evangelistæ Canonicis, salutem  Apostolicam benedictionem. Decessorum statuta, sicut legitima  justa successorem convenit custodire, ità debet etiam malè facta salubri provisione corrigere. Eapropter nos surreptionem illam, quæ Domino prædecessori nostro sanctæ memoriæ Paschali Papæ, à clericis S. Stephani de maternitatis judicio facta est, ad veritatis  justitiæ curavimus ordinem revocare. Inter vos enim,  Canonicos S. Stephani, super episcopali cathedrâ,  ecclesiasticâ maternitate, longo jam fuerat tempore agitata discordia. Siquidem Canonici S. Stephani, Ecclesiam suam matricem antiquitùs extitisse, sed propter ejus destructionem Episcopos ad beati Johannis Ecclesiam secessisse, prout poterant allegabant. E contrà, vos Ecclesiam vestram per longa temporum spatia Episcopalem Sedem sine interruptione legitimâ possedisse, scriptorum memoriâ,  veterum virorum attestationibus firmabatis. Hæc profectò discordia cùm ad prædicti Domini nostri audientiam pervenisset, nostro eam commisit examini finiendam, eò quòd ipsius vices illis in partibus gereremus: ità videlicèt, ut si Canonici S. Stephani quinque idoneis probare testibus possint, quòd post redintegrationem Ecclesiæ suæ, infra annos triginta super querelâ hac quæstionem fecissent, per quam illorum videretur interrupta retentio; scilicèt vel ante Antistitem suum, vel ante Romanæ Legatum Ecclesiæ; in communi audientiâ hac probatione perfectâ, privilegia eorum jus proprium obtinerent, episcopalis sedes apud B. Stephani Ecclesiam haberetur: alioquin vos à querelâ hac liberi maneretis  Episcopalem teneretis Sedem sicut priùs tenueratis, Eamdem quoque ipsius negotii decisionem, usque ad tunc proximam Beatæ Mariæ Assumptionem, idem Dominus à nobis perfici, comsummaríque præcepit. Nos ejus obedientes mandatis, adhibitis fratribus nostris,  Coëpiscopis, Gauceranno Lungdunensi, Hugone Gratianopolitano, Leodegario Vivariensi, Berardo Matisconensi, Stephano Eduensi, Galtero Cabilonensi, Gauceranno Lingonensi, Pontione Bellicensi, Guidone Gebennensi, Gulinco Sedunensi,  Pontio Abbate Cluniacensi,  decem  septem Abbatibus, atque aliis religiosis viris, apud Trenortium utrámque partem convenimus. Ubi cùm pars vestra justitiæ suæ allegationes ostenderet, Nos probationis executionem à prædicto Domino constitutam, à S. Stephani Canonicis requisivimus: qui vix tandem testes aliquot, non tamen idoneos produxerunt; alius enim pro commisso perjurio, sive turpi nativitate, alius pro sacrilegio, alius pro pretii conductione, alius pro excommunicatione quâ diù alligatus fuerat, reprobatus est. Sic præfati beati Stephani Canonici, jam suæ partis causam deffendere non valentes, à probatione propositâ in conspectu omnium defecerunt. Tunc ex communi fratrum judicio diffinitum est, vestram beati Johannis Ecclesiam debere maternitatis prærogativam in perpetuum obtinere. Unde nos unà cum eis, eamdem vestram Ecclesiam ex tunc à querelâ illâ liberam fore decrevimus, Episcopalem in eâ Sedem permanere irrefragabiliter statuentes. Auctoritate insuper apostolicâ, in cujus vocati partes sollicitudinis fueramus, sub anathematis obligatione præcepimus, ut nullus eam ulteriùs clericus, sive laïcus inde inquietare, aut inquietanti favorem præsumeret ministrare. Hac promulgatâ ex communi deliberatione sententiâ, Canonici S. Stephani ad nos secretiùs accesserunt, ut constituendæ inter vos,  illos pacis diem præfigeremus suppliciter postulantes; in quorum verbis nos nihil doli, nihil prorsùs versutiæ opinantes, supplicationi eorumdem annuimus,  diem eis (utì postulaverant) constituimus. Mox ipsi à nobis fraudis initio consilio discedentes, unum ex fratribus suis, Petrum scilicèt de Moneta, ad prædictum prædecessorem nostrum, furtim,  nobis nihil omninò tale opinantibus direxerunt. Is postquàm curiæ se præsentavit, multa ferens,  nonnulla confingens mendacia, inter cætera suggerere Domino ausus est, nos de prædicto negotio nihil fecisse, neque in ejus executionem obedire mandato Sedis Apostolicæ voluisse. In hæc figmenta discedens,  rursùs ad curiam rediens, reliquos secum deceptores adduxit, congregatísque eis discussio quasi à principio facta est. Novissimè quædam illarum personarum, quæ tam celebri (ut prædictum est) judicio reprobatæ fuerant, immò  aliæ nequaquàm idoneæ, ad præfatam probationem admissæ sunt. Duo ex clericis nostris, quos pro jamdicti confirmatione judicii miseramus advenerant; sed cùm omnia quæ acta fuerant, diligenter exponerent, proficere nullatenùs potuerunt: Canonici quippe S. Stephani ità jam curiam totam figmentorum suorum fallaciis,  assentationum blandimentis asperserant, ut aliis nullum in eâ locum habentibus, ipsi scriptum maternitatis acceperint. Post aliquantum tamen temporis, illorum fraudem idem Dominus  recognovisse asseritur,  super eâ vehementiùs doluisse: unde etiam tibi, Carissime frater Archiep. Anserice, per sui auctoritatem scripti liberam contulit facultatem, Episcopalia in quâ velles Ecclesiâ peragendi. Posteà verò quàm nos in Apostolicæ Sedis administrationem divinâ fuimus gratiâ constituti, vos aures nostras super eâdem querimoniâ iterùm atque, iterùm propulsastis. Nos autem supradictam deceptionem, necnon  causam omnem pleniùs cognoscentes, utpote qui ab ipso pueritiæ nostræ tempore in illis educati partibus fuimus,  nostris totius rei veritatem oculis vidimus, utrámque partem ad nostram secundò præsentiam convocavimus. Vos ut mandatum fuerat convenistis, sed illi se nullis præmissis excusationibus subtraxerunt. Tertiâ tandem vocatione, terminum tàm eis quàm vobis in béati Lucæ festivitate præfiximus; sed in parte alterâ, etiam hac vice contempti sumus: cùm enim vos præsentes fueritis,  per quindecim dies in curiâ permanentes terminum transieritis, illi nec venerunt, nec responsales aliquas transmiserunt. Quamobrem fratribus nostris Episcopis,  Cardinalibus, necnon  Archiepiscopis, Episcopis,  Abbatibus, qui nobiscum aderant, visum est, beati Stephani Canonicos diffugium petiisse, ne coràm nobis negotium tractaretur, qui  ipsorum dolositatem,  justitiæ vestræ puritatem certissimè sciebamus. Ex communi ergo eorumdem fratrum nostrorum consilio, illud maternitatis scriptum, quod per tantæ fraudis versutiam sæpedicto Domino nostro surreptum est, apostolicâ auctoritate cassamus; statuentes ut nullum robur, nullam in posterum vim prorsùs obtineat; sed in totâ Bisuntinæ civitatis parrochiâ, sola beati Johannis Ecclesia omnem Episcopalis Sedis,  matricis Ecclesiæ possideat futuris temporibus dignitatem, quam priscis cognoscitur temporibus possedisse. Porrò consuetudines omnes, quas Ecclesia S. Stephani à tempore Hugonis Salinensis bonæ memoriæ Bisuntini Archiepiscopi, usque ad tempora fratris nostri Hugonis, qui in Iherosolimitanâ peregrinatione defunctus est, tàm in spiritualibus, quàm in temporalibus, Ecclesiæ vestræ persolvit, quietè vobis deinceps,  eidem vestræ Ecclesiæ persolvantur. Adhæc, absolutionem, quæ tam à te (Carissime in Christo frater,  Episcope Anserice) quàm  ab Humbaldo Lugdunensi Archiepiscopo, super juramento illo clericis utriúsque Ecclesiæ facta,  à nobis, dum adhuc in partibus ultramontanis essemus, confirmata est, præsentis quoque decreti paginâ roboramus,  ratam perpetuò manere decernimus: auctoritate Sedis Apostolicæ statuentes,  omnimodis præcipientes, ut neque vos S. Stephani Canonici, neque ipsi, aut quælibet persona vos ulteriùs super juramento illo præsumat impetere. Si nostræ igitur sanctioni huic beati Stephani Canonici audaci præsumptione contraire tentaverint, tibi (dilecte in Christo frater Anserice, Bisuntine Archiepiscope) tuísque catholicis successoribus licentiam damus, de personis eorum,  de ipsâ etiam Ecclesiâ, cooperante Deo, donec satisfecerint, justitiam exequendi. Si qua etiam in futurum ecclesiastica, sæcularísve persona hanc nostræ constitutionis paginam sciens, contrà eam temerè venire tentaverit; secundò, tertióve commonita, si non satisfactione congruâ emendaverit, potestatis, honorísque sui dignitate careat, reámque se divino judicio existere de perpetratâ iniquitate cognoscat;  à sacratissimo Corpore ac Sanguine Dei  Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtæ ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem beati Johannis Ecclesiæ justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi; quatenùs  hìc fructum bonæ actionis percipiant,  apud districtum Judicem præmia æternæ pacis inveniant. Amen, amen. Scriptum per manus Gervasii scriniarii, regionarii,  notarii sacri palatii. Datum Laterani, XIIII. Kalendas Aprilis, Indictione XV. Incarnationis dominicæ anno M. C. XXII. pontificatus autem domni Calixti secundi Papæ anno IIII. Ego CALIXTUS Catholicæ Ecclesiæ Episcopus subscripsi. Adscriptum est tabularii Monogramma, cum symbolo Calixti II. pendente bullâ plumbeâ.