Carta Sanciae de domo et bonis Zamorensibus. In nomine Sanctae et individuae Trinitatis, Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen. Ego Sancia nobilissimi comitis Raymundi et generosae Hurracae reginae filia et victoriosissimi regis Adefonsi germana, perpensans et animo pertractans quod natura humana a Paradisi gaudiis, peccato exigente, propulsa, rerum statu semper in deteriora vergente, secundum illud Sapientis «Breves dies cepit habere et homo natus de muliere brevi cepit vivere tempore», perpendens etiam quod: «Qui parce seminat, parce et metet, et qui seminat in benedictionibus, de benedictionibus et metet», decrevi ex bonis mihi a Deo creatore meo concessis aliquid ipsius conferre amicis, et de mammona iniquitatis amicos adquirere veritatis, ut, cum defecero, in aeterna tabernacula recipiar ab ipsis. Est itaque venerabile coenobium in partibus Burgundiae, in territorio castri antiquitus Sinemuro nuncupati, prope alveum Ligeris in episcopatu Augustodunensi situm, quod Marciniacus dicitur, sub jure religiosae ac famosissimae Cluniacensis ecclesiae, in qua tanta floret ancillarum Christi religio ut ipse Deus earum saepissime videatur favere desiderio. His ergo Christi ancillis, et coeteris in eodem Marciniacensi monasterio usque in saeculi finem subsecuturis, ego Sancia praenominata do et concedo ecclesiam sancti Michaelis quae est extra murum civitatis Zamorensis sita, in partibus Orientis, pro remedio animae meae ac parentum meorum, concedente glorioso rege Adefonso germano meo, cum omnibus haereditatibus quae ad eam antiquitus pertinere noscuntur sicut fuerunt temporibus Adefonsi regis avunculi mei et praedecessoris ejus, scilicet casas, terras ruptas et inruptas, vineas, hortos, azenias, piscarias, bononarias, prata, pascua, paludes, petras mobiles et immobiles, aquas cursiles et incursiles, ligna fructifera et infructuosa, exitus montium et regressus et insuper tendas quas habet in Zamora. Insuper do eis Galego, Raneras, Quintanela cum omnibus haereditatibus et terminis suis et locis antiquis, sicut mei hactenus et antecessorum meorum fuerunt juris, quartam etiam canalis partem de Tavara ad opus monachorum eidem praefatae ecclesiae deservientium. Contestor itaque omnem hominem, per nomen tremendi Judicis et per judicium venturum, ut nullus hoc factum meum audeat infringere, immutare, in opus proprium sive alienum aliquid ex hoc dato vindicare, violenter auferre, aut quocumque modo pervertere. Quod si quis temerarie praesumpserit, cum Juda traditore excommunicatus aeterno pereat incendio, et cum Datan et Abiron damnatus praecipitetur in inferno. Amen, Amen. Ego Infantissa Sancia supranominata, quae hanc cartam fieri praecepi, manu mea roboravi. Facta carta testamenti decimo tertio calendas januarii, era millesima centesima sexagesima nona, regnante rege Adefonso in Legione et Tholeto, mandante Zamora comite Rodrigo, sub manu ejus vicario domno Fernandiz, in sede sancti Salvatoris praesidente venerabili episcopo domno Bernardo, sub manu ejus archidiacono domno Willelmo. Ego [rex] Adefonsus hanc cartam roboravi et confirmavi; Bernardus episcopus Zamorensis confirmavit; Didacus episcopus Compostellanus confirmavit; Petrus Lupez confirmavit; Roman Cidiz confirmavit; Willelmus abbas confirmavit.