Paschalis Episcopus servus servorum Dei, Dilecto filio Stephano Besuensi Abbati, ejusque successoribus regulariter promovendis in perpetuum. § Religiosis desideriis dignum est facilem præbere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Proinde nos Religioni vestræ desideria confoventes, vestro Besuensi Monasterio in honore Beatorum Apostolorum Petri et Pauli ædificato, eorundem Apostolorum ex Apostolicæ sedis benignitate munimen inpendimus. Constituentes, et præsentis decreti pagina sancientes, ut Ecclesia de Albiniaco, et Ecclesia sancti Benigni, et Capella sancte MARIÆ quæ castello Montis Salvionis sita est, ad supradictam Albiniaci Ecclesiam pertinens, Ecclesia etiam Camlintensis, et Ecclesia de Majasch cum appenditiis suis, Capella de Fonvenz vestro semper Cœnobio ita firme, ita libere, quieteque permaneant, sicut a fratre nostro Rotberto Lingonensi Episcopo, cum tocius Lingonensis Cleri coniventia traditæ sunt. § Idipsum etiam de duabus Præbendis statuimus, quas bone memorie Harduinus, et Hugo Lingonenses Episcopi fratribus in Ecclesia sancti Gengulfi apud Lingonas Domino servientibus tradiderunt. § Idipsum etiam statuimus super Ecclesia de Sivoio cum pertinentiis suis, super Capella Sancti Mauricii seu sancti Dionysii, Capella sancti Valeriani, et Ecclesia de Raiol, et parte quarta Ecclesie sancti Martini de Monasterio, seu ceteris rebus quas bone memoriæ Hugo Bisontinus Episcopus vestro Monasterio contradidit. Porro Ecclesia sancti Remigii, quæ est in Burgo Besuæ, et Ecclesia de Belenavo cum appendiciis suis, ita in possessione vestra liberas, ita ab omnibus consuetudinalibus inmunes semper manere censemus, sicut a bonæ memoriæ Alberico quondam Lingonensi Episcopo seu successore ejus Rainardo, ejusdem Ecclesiæ venerabili Episcopo libertate, ac inmunitate donatæ sunt. § Præterea confirmamus vobis Ecclesiam Salvatoris de Veteribus Vineis, Ecclesiam sancti Martini de Luco, Ecclesiam sancti Laurentii de Beria, Ecclesiam sancti Benigni de Boensis villa, Ecclesiam sancti Sequani, quæ est parrochialis, Ecclesiam sancti Valerii de Talemaro, Ecclesiam sancti Leodegarii de Genziniaco, Ecclesiam sancti Martini Belmontis. Capellam quoque sancti Marcellini, quam bonæ memoriæ Geilo Lingonensis Episcopus ad luminaria Altaris Ecclesiæ vestræ contulisse dinoscitur, cum B. Prudentii Martyris sub eodem Altari Reliquias collocavit, cum appendiciis, et mancipiis utriusque sexus, sicut ea supradictus Episcopus Virdunensi Episcopo conmutavit. Ecclesiam quoque sancti Ypoliti de Pontiliaco cum appendiciis suis, Ecclesiam de Casoto S. Symphoriani, Ecclesiam sanctæ MARIÆ de Fonvenz, a Lamberto Lingonensi Episcopo datam cum pertinentiis suis. Ecclesiam quoque sancti Gengulfi superius nominatam. Infra muros Lingonice civitatis. Porro villam Besuæ sanctorum Apostolorum Petri et Pauli Monasterio adjacentem cum omnibus pertinentiis suis, ab omnium hominum vexationibus liberam, sicut hodie est, vobis in perpetuum manere sancimus. Piscariam quoque a Fontis loco usque ad Princiacum in jure ac possessione vestra semper servari libere, quieteque sancimus. § Præterea quæcumque in præsentarum nunc idem Monasterium possidet sive in futurum concessione Pontificum, liberalitate Principum, vel oblatione fidelium, juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi, tuisque successoribus, et illibata permaneant. § Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem Cœnobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva Lingonensis Episcopi canonica retinentia. Et Episcopo tamen aut Episcopi ministris omnino non liceat Monasterium ipsum, aut ejus loca gravare, nec ornamenta Ecclesiæ qualibet occasione diripere, nec exactiones aliquas, aut consuetudines, quæ fratrum quieti noceant, irrogare. Interdicimus etiam ne quis idem Besuense Cœnobium in cellam redigere audeat, quandiu Monastici ordinis observantia illic Domino præstante viguerit. § Si quis sane in crastinum Archiepiscopus, vel Episcopus, Imperator, aut Rex, Princeps, aut Dux, Comes, Vicecomes. aut judex, vel qualibet Ecclesiastica, secularisque persona, hanc nostræ Constitutionis paginam sciens contra eam temere venire temptaverit, secundo terciove conmonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis, honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri JHESU CHRISTI, aliena fiat, atque in extremo examine districtæ ultioni subjaceat. § Cunctis autem eidem loco justa servantibus, fit pax Domini nostri JHESU CHRISTI, quatinus et hic fructum bonæ actionis percipiant, et apud districtum judicem præmia æternæ pacis inveniant. Amen. § Scriptum per manum Rainerii scriniarii et Notarii sacri Palacii. Datum Laterani per manum Johannis sanctæ Romanæ Ecclesiæ Diaconi Cardin. Kal. Jan. Indict. XIII. Incarn. Dominicæ anno MCV. Pontificatus autem Domni Paschalis II. Papæ VI. § Ego, PASCHALIS Episcopus Catholicæ Ecclesiæ subscripsi. § Evolutis igitur annis duobus contigit eundem Papam Paschalem, Galliarum partes invisere. Deveniens autem usque ad nos, Domno Stephano Abbate, et a nobis aliis cum copioso Cardinalium tam Episcoporum quam Presbyterorum, ac Clericorum suorum comitatu, nec non et aliorum Episcoporum, Abbatum diversorumque graduum Ecclesiastici ordinis in hoc Monasterio Besuense devote susceptus est. Ubi usque in tercium diem demoratus, cum situs hujus loci multum, fratrumque conventus et ordo plurimum ei placuisset, omnia laudans, omnia benedicens, ad ultimum in Capitulum veniens consedit, ubi sermonem faciens, ab eo loco incepit, ubi dicitur: Fratres, quæcumque scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt, ut per patientiam, et consolationem scripturarum, spem habeamus. Et quia Monachis loquebatur, quibus maxime patientia necessaria est, eam posuit quasi fondamentum. Deinde ostendens quod pacientia spem operetur, de spe disserens, pervenit ad fidem. Fidem autem nos docens tenere non fictam: de ea etiam multa nos edocens tandem ad karitatem, quæ Deus est, conscendit. Dixit et de ea, immo de eo, ut tempus et ratio expetebat. Cumque sermonem terminasset, rogatus a D. Abbate, et ab aliis fratribus, ut pote qui locum tenebat ejus, cui data est potestas ligandi, et solvendi in cœlo, et in terra, ut nobis, et fratribus nostris, tam vivis, quam defunctis, absolutionem daret, et benedictionem annuit; et incipiens L Psalmum, cum Oratione Dominica, et collecta uti rogatus fuerat, nos absolvit, et benedixit. § Nec illud prætermittendum, quod altare sanctorum Petri et Pauli, ipse in honore eorumdem consecravit, ibique Missam sollempniter celebravit; et eum diem sicut diem natalis Domini quot annis celebrari præcipit. § Nomina vero Cardinalium, Episcoporum, Abbatum, Presbyterorum, seu Clericorum, qui cum eo adfuere, quantum memoriæ occurrere potuit, subter scripsimus. Richardus Card. Episcopus Albanensis, Divizo Card. sancti Martini, Risus Card. sancti Laurentii. Gregorius Card. sanctorum Apostolorum, Johannes Diaconus Card. sanctæ Rom. Ecclesiæ; Episcopus Lingonensis, Rotbertus ad cujus peticionem hæc aucta sunt, Episcopus Placentinus, Episcopus Vivariensis, Episcopus Cameracensis, Henricus Abbas Angeriacensis, Lambertus Pultariensis Abbas, Henricus Abbas sancti Sequani, Wido Abbas sancti Michaelis, et alii multi. Inferioris vero Ordinis Clericorum, seu Laicorum, fere innumera multitudo. § Quoniam vero Dei dispositionem ab æterno cuncta sequuntur, suisque quando, et quomodo vult, miseretur, gratuita pietate nos voluit Apostolica benedictione relevari. Acta sunt hæc anno ab Incarn. Dom. MCVII. Indict. XV. Epa. XXV die XII Kal. Marcii.