VBI sæpius, atque serio, percepi, qualiter, quantumue tuus animus solius  totius boni studiosus, sitiuit sterilem paludem Sarracenæ sectæ nondum visæ fertilem efficere, suumque puteum exhaurire, propugnaculaque prorsus diruere: ego peditis tantum officio præuij functus, vias  aditus diligentissime patefeci. Quis enim gressum dilatabit? Quis non citissime curret, vt hostis errorem, ipsumque victum, semetipsum autem tenere sententiam vbique firmam atque victricem agnoscat? Latinitas tamen omnis hucvsque non dicam perniciosis incommodis ignorantia, negligentiave pressa, suorum hostium causam  ignorare,  non depellere passa est. Tua vero peruigil prouidentia, sanctissimos,  præelectos Ecclesiæ Doctores semper aspiciens, hoc nullatenus uoluit. Cum illum itaq. Patrem atque doctorem, cuius omnis hæreditas omni pro sua facultate venalis statuitur, vt discipulus atque filius imiteris: nusquam alias reflexus, speraui me, licet omnium tuorum minimum, tuam gratiam promereri posse, si mundani somnij, militiæque voto postposito, tuis studiose nutibus inuigilarem. Vnde quāquam te velut alumnum,  hæredem sapientiæ cohors sapientiū circumflua cōstipet, suas manus tuis nutibus benigne conferens, quorum conuētu me minime dignum adhuc sentio, vestrum tamen munusculum, puteum pręsignatum pandens, saltē semel nō oblique tuus perspicax intuitus, quæso, dignetur aspicere. Quanquā enim in effragili fulcitū ingeniolo plura pręcesserunt incōmoda, tum hinc eloquij penuria, illinc sciētiæ tenuitas, tū id quod ad nil agendū est efficacius, secordiæ videlicet, negligentiæq. mater desperatio multiplex ob trāslationis nostræ vilem  dissolubilē, ac incompaginatā materiam, pro sui modo prorsus, Arabico tantū semoto velamine, tuæ maiestati præbēdam, non minus tamen obnixe tuum obsequium agressus sum: confisus nil effectu quassari, quo tuum votum igne diuino plenum adspirat. Lapides igitur  ligna, vt tuum deinde pulcherrimum  commodissimum ædificium coagmentatum,  indissolubile surgat, nil excerpens, nil sensibiliter, nisi propter intelligentiam tantum, alterans, attuli: Machometique fumum, ad ipsius tuis follibus extinctum,  puteum ad illius exhaustum tuo vase, ignisq. vestri tuo ventilabro fomentum atque feruorem, nostriq. fontis eductu tuo discursum, patefeci. Ius igitur exigit, vt hostiū castrum, imo caueam delendo, puteum exsiccando, cum tu sis dextra mundi pars optima, cos religionis acutissima, charitatis manus largiflua, tuorum munimen corrobores, tela diligenter acuas, fontemque suum fortius emanare, suæque charitatis vallum protensius atque capacius efficias. Si quis me vilitatis  incompositionis rerum atque verborum arguat, licet iuste forsan; obsecro tamen, vt cesset, sciens meum nunquam hic fuisse propositum, floribus venenum tegere, remque vilem  abiiciendam deaurare. Quod  animi tui lux admirabilis, mira facundia pollens, manu fortissima vigens, mihi inde sæpius  studiose deliberanti, summatimque dicere volenti clarificauit. Lex tamen ista, licet lethifera multis in locis, maximum testimonium, argumentumque firmissimum sanctitatis  excellentiæ nostræ legis, vidētibus  electis præbet. Istud quidem tuam minime latuit sapientiam, quæ me compulit interim Astronomiæ Geometriæque studium meū principale prætermittere. Sed ne proœmium fastidium generet ipsi finem impono, tibique cœlesti, cœlum omne penetranti, cœleste munus voueo, quod integritatem in se scientiæ complectitur. Quæ secundum numerum,  proportionem, atque mensuram, cœlestes circulos omnes,  eorum quantitates,  ordines,  habitudines, demum stellarum motus omnimodos,  earumdem effectus atque naturas,  huiusmodi cætera diligentissime diligentibus aperit, nunc probabilibus, nonnumquam necessariis argumentis innitens. Totam ipsam Alcorani Translationem hic attexere, superfluum. Confutauit eam  ipse Petrus Venerabilis Libris quinque; quos, quia necdum, licet diligenter quæsiti, reperiri potuerunt, Lector hic etiam desiderabit.