 Anno Domini millesimo trecentesimo tricesimo nono statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, cum Deo dicatae virgines a virorum consortio et cohabitatione esse debeant penitus alienae, eapropter generale Capitulum omnibus abbatissis et monialibus Ordinis duxit strictius inhibendum, ne domicellos famulos, seu etiam saeculares capellanos in suis cameris detinere praesumant post Completorium in ecclesia decantatum. Quae contrarium fecerit, abbatissa eo ipso per mensem ingressum ecclesiae sibi noverit interdictum ; quod si consueta fuerit, per patrem abbatem vel eius commissarium, deponatur. Moniales autem pro vice qualibet tribus diebus, uno eorum in pane et aqua, indispensabiliter faciet levem culpam. 2.  Item, ad audientiam generalis Capituli pervenit quod quidam monachi Ordinis fugitivi, dum ad Ordinem redire cupiunt, vadunt ad Curiam prius, et per poenitentiarios domini Summi Pontificis, ut disciplinam Ordinis effugiant, faciunt sibi reddi habitum regularem, dicentes et asserentes ad peragendas poenitentias super hoc institutas ab Ordine obligari nullatenus aut teneri. Eapropter generale Capitulum ne tales de sua malitia valeant commodum reportare, omnibus abbatibus Ordinis districtius praecipit et iniungit quatinus tales apostatas sic ad Ordinem redeuntes, vix salva Ordinis disciplina, recipiant, et regulari habitu per tempus statutum ab Ordine privare studeant, restitutione huiusmodi non obstante, nisi constiterit evidenter quod de voluntate et expressa conscientia domini nostri Summi Pontificis alicui redeunti fuerit restitutus. 3.  Item, cum prout relatum fuerit generali Capitulo, quidam monachi ad partes Hungariae et partes alias extraneas et remotas, missi pro culpa seu crimine, cuius post peractam poenitentiam infamia non deletur, in abbates inibi se procurant, sive iure sive iniuria, promoveri ; generale Capitulum, cupiens tantae temeritatis audaciam efficaciter refrenare, sic iam promotos non abbates esse denuntiat, strictius inhibendo, ne de cetero quisque abbas aliquem sic infamen praesumat in abbatem aliqualiter promovere. Quod si secus fuerit attentatum, promovens sic eo ipso una vice confirmandi vel promovendi potestate sit privatus, talisque promotio, electio, seu provisio ex nunc censetur irrita ipso iure. 4.  Item, cum propter defectum abbatum contributiones non solventium, Ordo noster incurrerit multa damna, gravibusque in romana Curia subiaceat debitis usurarum, eapropter generale Capitulum domino Cistercii et quatuor primis committit, ut in singulis provinciis seu regionibus, unum aut duos abbates providos et discretos, auctoritate Capituli ordinent et statuant, qui ad expensas abbatum non solventium, totamque perlustrant provinciam, in singulis domibus Ordinis diligenter studeant inquirere qui abbates ab anno [M. CCC.] XXX citra maxime contributiones Ordinis non solverunt, et abbates et monachos ad veritatem dicendam super huiuscemodi, si necesse fuerit, per propria iuramenta compellere non omittant, et quos repererint non solvisse, nisi bene et idonee caverint de solvendo easdem, eosdem denuntient in sequenti Capitulo generali, depositos auctoritate Capituli generalis ; priores vero, cellerarios, bursarios et officiales ceteros depositos denuntient, nullum deinceps absque dispensatione Capituli officium habituros ; conventus vero si, ne dictae contributiones fuerint persolutae, seu ne solvantur in posterum, clam vel palam, impedierint quovismodo, auctoritate praedicta, sub interdicto ecclesiastico non postponat supponere, quousque praedictae contributiones per eosdem fuerint persolutae. Abbates autem per dominum Cistercii et quatuor primos sic statutos, si praemissam commissionem seu constitutionem adimplere neglexerint, eo ipso se noverint in excommunicationis sententiam incidisse. Ipsis vero abbatibus sub poena eadem, praecipitur quatinus ea quae receperint aut recipi fuerint, clare et lucide sequenti Capitulo ad expensas Ordinis mittere vel deferre non differant collectoribus a dicto Capitulo super hoc deputatis. Dicti vero commissarii, auctoritate praedicta, si quos abbates impotentes omnino ad solvendum contributionum ex integro totas summas, cum eisdem potestatem habeant [eos quittandi] aut tardandi et certos solutionis terminos imponendi. Praecipitur insuper eisdem commissariis quatinus de abbatibus qui ad Capitulum non venerint, nec se legitime excusaverint, diligenter inquirere studeant, et quos repererint non venisse nec se, ut praemittitur, excusasse, ab eisdem et eorum singulis duplum sumptuum et expensarum quas fecissent veniendo, non omittant exigere ; et si solvere renuerint, sententias in statutis contentas papalibus superius annotatis contra ipsos non negligant promulgare. Postremo, eisdem commissariis praecipit Capitulum iniungendo quatinus modo consimili de abbatibus, qui studentes monachos ad studia non miserunt inquirant et quos invenerint non misisse, duplum bursarum ab eisdem exigant, poenas speciales contra non mittentes latas a domino nostro Summo Pontifice constitutas promulgando. Si quam autem pecuniam habuerint et receperint ob praemissa ab abbatibus supradictis cum contributionum pecunia, cum integritate mittant vel deferant prout superius est annotatum. Abbatibus autem commissariis antedictis conceditur gratiose quatinus abbates, qui super hoc sententiam excommunicationis incurrerint, post solutionem absolvere valeant, auctoritate Capituli, et cum eisdem super aliis misericorditer dispensare. 5.  Item, *Libellum diffinitionum* per abbates de Altacumba et de Cassania, auctoritate Capituli compilatum, generale Capitulum approbat et ratificat, statuendo quod in omnibus Ordinis monasteriis habeatur, et firmiter ab omnibus professis Ordinis observetur. 6.  Item, cum per sinceritatis et vitae meritum, et sacrae lectionis et praedicationis scolarium Ordinis exercitium continuum venerari ab universis et multifarie decorari consuevit hactenus Ordo noster, potissime Parisius, ubi sacrae theologiae scientia peramplius et perfectius ceteris studiis incomparabiliter exercetur, et ubi de omni natione catholica quae sub coelo est, zelatores copiosius ineffabili divina providentia congregantur ; sed heu, proh dolor ! non sic hiis diebus scolares aliqui de Ordine satagunt se sacris lectionibus et honestis moribus exercere, ut inde redolere et fulgere debeat merito dictus Ordo ; sed incautae dissolutiones et insaniae rabie prorumperunt, aliqui eorum discurrendo per villam de die et de nocte, cum armis in habitu saeculari tam turpiter in pluribus se habentes ibidem quod capti per saecularem iudicem vi armorum et in castelleto Parisius carceri mancipati ac etiam reducti apud Sanctum Bernardum per regis servientes, in grave ipsius Ordinis scandalum, confusionem, iniuriam et ruborem. Eapropter generale Capitulum cupiens talibus scandalis obviare, provisori ipsius studii Sancti Bernardi, in virtute sanctae obedientiae, praecipit et committit quatinus si et quando scolarem aliquem cognoverit seu audierit de cetero de talibus, ut praemittitur, vel consimilibus per quae posset ipsius fama Ordinis verisimiliter denigrari, aut scandalum aliquod suboriri culpabilem vel diffamatum notabiliter vel suspectum, cum magistri regentis et baccallariorum consilio, ipsum ad proprium monasterium celeriter non differat destinare, causam remissionis ipsius abbati sine pallatione quacumque, per litteras exprimendo, nec tamen praesumat quisquam abbas taliter emissum ad aliquod officium de cetero sine generalis Capituli licentia promovere, quinimo ipsum per incarcerationem vel alias secundum ipsius demerita taliter puniat quod ceteri merito terreantur. 7.  Item, insolentias, dissolutiones et novitates indebitas in aliquibus solemnitatibus in Sancto Bernardo a singulis nationibus, in servitiis, in commessationibus, ludis, ineptisque conventiculis, hiis temporibus fieri consuetas ; propter quae maxima insurgunt et verisimiliter possunt insurgere discriminum pericula, enervatio ordinis, disciplina bonumque nomen et profectus studentium minuitur. Abhorrens et detestans Capitulum generale istas novitates ac dissolutiones de cetero fieri prohibet in dicto studio in futurum. Quicumque vero praemissa praesumpserit de cetero attentare a dicto studio totaliter expellatur ; nec eisdem de communis bursae substantia aliquid ulterius ministretur. 8.  Item, eamdem poenam sustineant quicumque in quibusdam festivitatibus, in cameris, vel alibi, in dicto studio ludere se[u] alias inordinate se habere, seu c[h]oreas per curias vel iardinos, cum instrumentis musicalibus ducere, aut cum larvis vel armis quandoque habitu superposito saeculari, vel per dormitorium de nocte discurrere et alios inquietare, praesumpserint in futurum. Nullusque scolaris praedicta instrumenta quae religionis puritati contradicunt, sub poenis praedictis audeat de cetero conservare, sub poena superius nominata. Inhibet districtissime idem Capitulum, ne alicui ad Franciam in Sancto Bernardo venienti provideatur per aliquem de camera seu confugio, nisi per provisorem dicti loci et consilium ; personae sufficientiam *imeritumque* requirat, palam ab omnibus in consilio, auxilio et colloquio totaliter evitetur, sub poenis antedictis. Nullus etiam ibidem teneat famulum servientem vel scriptorem, nisi pro illo imbursaverit, exceptis baccallariis aut publice legentibus ; alioquin bonis communitatis careat. Quicumque huic salubri statuto noluerit obedire, cellerario dicti studii idem Capitulum praecipit, in virtute sanctae obedientiae, quatinus omni tempore tam hiemali quam aestivo, immediate cantato Completorio, portas dicti loci claudi faciat, ne quisquam praesumat postea saecularem occasione quacumque ibidem retinere. Contrarium facientes, pane, vino et pitantia priventur totaliter una die. Nisi de licentia prioris, in cameris baccallariorum, aliquas personas graves remanere contigerit et honestas, et ad proficiendum apti et magis ad gr[ati]am dispositi, in virtute sanctae obedientiae, generale Capitulum praecipit et inungit ut singuli sacerdotes, in dicto studio residentes, ad minus in quindena confiteri et celebrare, etiam non sacerdotes similiter communicare teneantur. Non facientes evocentur ad consilium semel et secundo ; si non emendaverint, ad capitulum publice convocentur, et de studio tamquam conversationis inhonestae totaliter repellantur. Inhibet nihilominus idem Capitulum quod nullus cuiuscumque conditionis existat, extra refectorium comedat, prout in reformatione ibidem dudum facta per generale Capitulum robur habere vult in perpetuum firmitatis, plenius continetur ; contrarium facientes pane, vino et pitantia priventur pro qualibet vice una die, nisi per provisorem pro actibus scolasticis cum aliquibus aliquando fuerit dispensatum. 9.  Item, contributionem viginti quatuor millium librarum turonensium parvorum pro urgentibus debitis Ordinis concurrentibus ad usuras, ac pensionibus et servitiis in romana Curia persolvendis, necnon ad ipsius Ordinis negotia necessario promovenda, generale Capitulum ordinat et imponit a singulis abbatibus Ordinis, medietatem videlicet infra proximae Resurrectionis Domini octavas Avinione aut Parisius sive Metis, certis collectoribus ibidem quoad hoc specialiter deputatis, et aliam medietatem in sequenti Capitulo integraliter persolvendam. Quicumque vero summas sibi impositas solvere neglexerint terminis antedictis, sententiam excommunicationis ipso facto se noverint incurrisse ; quam si per tres menses continuos sustinuerint animo indurato, ex nunc prout ex tunc ipsos deponit Capitulum generale, patribus abbatibus eorumque commissariis dando strictius in mandatis quatinus ipsos denuntient depositos ; conventusque eorum locorum ad futuri pastoris electionem procedere non omittant iuxta continentiam Clementinae ; ita tamen quod quilibet abbas verus reputabitur, donec per patrem abbatem, vel ipsius commissarios, depositus fuerit nuntiatus. Cellerarius vero et bursarii negligentes, ut praemittitur, terminis praenotatis solvere, a suis officiis ex tunc denuntiat depositos idem Capitulum generale, nullum deinceps penitus officium habituros, quousque de ipsa contributione plenarie fuerit satisfactum. 10.  Item, quia in electionibus abbatum Ordinis, nonnulli patres abbates eorumque commissarii vias et modos, per quos electorum impedire valeant libertatem, nituntur frequenter ac fraudulenter invenire contra formam Ordinis temere veniendo, propter quod generale Capitulum ordinat et statuit sub poena depositionis, districtius inhibendo, ne contra formam Ordinis a sanctis patribus hactenus observatam, in electionibus faciendis de cetero aliquis praesumat procedere, sed totaliter observare uniformiter studeant continentiam Clementinae, in qua de benignitate Sedis Apostolicae multae solemnitates iuris Ordini de speciali gratia remittuntur. 11.  Item, cum ad audientiam generalis Capituli sinistra quaedam delata fuerint de monasterio et personis Beatae Mariae de Pontetrofidi civitatis Metensis, quae cedunt in maximum opprobrium Ordinis et scandalum non modicum plurimorum, nisi celeriter succurretur de remedio opportuno. Eapropter generale Capitulum, praehabita deliberatione diligenti, de Tribus fontibus et de Clarofonte abbatibus praecipit et committit quatinus ad dictum locum personaliter accedentes ipsum diligentia qua poterunt, considerent et inspiciant et prudenter et discrete inquirant, et tam de situatione dicti loci ac de dotatione ipsius, tam de numero personarum commorantium in eodem, necnon et quatinus posset ibidem monachorum numerus cum honestate Ordinis, consideratis etiam ipsius monasterii facultatibus decenter sustentari, ac etiam consimiliter de studio ibidem noviter instituto, et super praemissis cum debitis circumstantiis sequenti Capitulo generali plenam omnino referre studeant veritatem, ad finem quod praedictum Capitulum super hiis ordinare valeat quod rationabile fuerit et honestum. Inhibet nihilominus dictum Capitulum sub poenis per dominum nostrum Summum Pontificem constitutis ne in dictis monasterio et studio carnes ministrentur cuiquam non residenti ibidem continuo de cetero, absque licentia Capituli generalis, salvo tamen iure domini Morimundi quoad hoc in omnibus tam pro se quam associatis eidem ipsiusque commissariis, quando ipsos commissarios dumtaxat ibidem contigerit visitare. 12.  Item, miserabili inopiae monialium universi Ordinis generale Capitulum compatiens, ipsas absolvit a solutione contributionum quas in Ordine fieri contigerit, quousque per generale Capitulum aliud fuerit ordinatum. 13.  Item, ut via malivolis, quantum potest fieri, praecludatur, universis abbatibus Ordinis inhibet Capitulum generale ne de cetero rotulos vel libellos per homines sive nuntios ignotos traditos vel oblatos praesumant admittere seu procedere contra aliquem quocumque modo occasione eorumdem. 