Quoniam que scripto commendantur certius ad memoriam reducuntur, eapropter ego Hugo, dux Burgundie, notum fieri volo quod medietatem stagni Avallonis, quam abbas S. Martini de Edua atque prior de Avallone sui juris esse dicebant, pro remedio anime mee et antecessorum meorum, monasterio S. Martini in perpetuum concessi, atque in manu Achardi, venerabilis abbatis, prorsus guirpivi. De molendino vero, si in capite stagni factum fuerit, sic definitum est: quod tertia pars erit mea, tertia pars prioris Avallonis, tertia pars molendinarii qui fecerit molendinum. Quam vero partem, neque dono, neque casamento, neque alio modo, a me aut a meis alienare potero, nisi ecclesie jam dicti S. Martini. Furnum quoque, quem pater meus in veteri foro, infra parochiatum monachorum, fieri fecit, eisdem monachis similiter in perpetuum concedo; et, ut in posterum ratum habeatur, sigilli mei impressione confirmo. Hujus rei testes sunt: Boso, prior Avallonis; Nicholaus, capellanus meus; Gwirricus de Champain, canonicus Avallonensis; Ansellus, famulus meus; Wiardus de Sancto-Juliano. Actum est hoc, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXXº VIº.