Ego Stephanus, Dei gratia Eduensis episcopus; notum fieri volo presentibus et futuris quod Hugo de Porta, fratribus de Regniaco, pro anima sua et antecessorum suorum, in elemosina perpetuo quittavit XXX solidos censuales quorum XVI solidi pro pratis de Ablon, et residui XIV solidi pro foresta de Callibus debebantur. Ipse vero Hugo, Regniacum cum filio suo Guidone veniens, in conventus monachorum presentia, predictam quitationem et donum super altare obtulit et fideliter tenendum conpromisit, et XXI libras de beneficio domus Regniacensis habere debuit. Porro Stephanus Letardi, eodem tempore, fratribus inconsultis, sub predicto precio donum factum et conventionem intravit, et in casamentum a prefato Hugone accepit. Cum igitur prefatus Stephanus super tam injusto facto a predictis fratribus in causam et judicium traheretur, penitentia ductus, fratribus de Regniaco, in elemosinam, habitis tamen de beneficio domus XXV libras Solviniacensium et duobus bobus et vacca una et uno tauro, censum jamdictum resignavit, et uxoris sue consensu perpetuo laudavit. Hoc etiam laudavit Hugo de Porta. Cujus rei testes sunt: Guido Magnus et Isembardus, canonici Castri-Censurii. Laudavit hoc uxor prefati Hugonis, nomine Tecia, et filii eorum Guido et Gaufridus. De laude uxoris et filii ejus Guidonis testes sunt: Guido Magnus, canonicus Castri-Censurii, et Iterius, prepositus Malliaci, et Dodo Senis, filius prepositi. De laude Gaufridi testes sunt: predictus Guido Magnus; Duran Moteez; Stephanus, famulus Isembardi, canonici; Milo, filius Duranni Gasun. Ut igitur istud ratum et firmum perpetuo habeatur, presenti pagina et sigilli nostri munimine roboramus.