Sicut diuersæ  innumerabiles patriæ, sancti viri Maioli iocundum apud Deum  apud homines retinent memoriale, ita meritum  gratiam eiusdem sancti patris conlaudat vtrius sexus ordinis  ætatis. Nam quia secundum Apostoli præceptum, in præsenti vita indutus est semper nouum hominem qui secundum Deum creatus est in iustitia  sanctitate veritatis; ita  nouum in cœlis posit9 semper peragit,  ea noua fidelibus Dei semper colere facit sicut ammirabilia. Qui quosdam in matris vtero, quosdam iuuenes  perfectos, quosdam iam  vegetos, commendat tamen illos omnes vnanimi  diuerso miraculorum modo. Illoque subuentionis medicamine vnicuique subuenit, quo expedire sibi secundum salutis viam intelligit. Hanc salutis viam quidam infans inuenit, qui ab ipso matris vtero iam pene septennium annorum transiens tempora, mutus interim remanebat. Qui in ipso ætatis spatio viuebat sanus  incolumis reliquo corpore, sed tantum oris alloquio priuabatur miserrime, nec valebat lingua reddere responsum, quamuis ad hoc paulatim repercuteretur superius  inferius labium. In antedicto igitur annorum spatio, in hoc permanens continuationis silentio, nec ad sibi placita valebat respondere audita; nec obiicere aliquod improperium sibi inlatis aduersis poterat. Hic quodam die inter vtrosque parentes patrem scilicet  matrem residēs, eosque, vt assolet, confabulari audiens, secreta parentum celabat, solo auditu, quia  illud non poterat aperire linguæ impulsu. Sed vno dierum eosdem parentes conqueri audiens super linguæ filij sui damnationem, eosque velle deliberare vt adducant eum ad sancti Patris Maioli sepulchrum venerabile, mox insperato inuentum illud verbis proprij oris laudat,  ter nomen sancti Maioli aperta voce proclamat. Expauescit vterque parens, pater scilicet  mater, inauditum  insolitum filij sonum,  vt eadem replicet, hortantur, sed tamen reuertitur filius ad illud anterius continuationis silentium. Dehinc post aliquot dierum spatia adducunt filium, quo sancti viri speciose pretiosa tumulata sunt membra. Ibi quoque puer antedictus nomen sancti viri frequenter replicat,  inibi rationabilis linguæ officium diuinitus comparat,  per Dei nostri misericordiam,  per sancti Patris Maioli meritum, reseruat isdem puer consequutam gratiam locutionis in posterum.