Notum sit omnibus sancte ecclesie fidelibus, quod Wibertus quidam miles de Castro Censurii, laude et assensu uxoris sue Regine, filiorumque suorum Ascelini et Hugonis, concedente etiam domno Roberto Altissiodorensi episcopo, dedit Deo et sancte Marie Molismensi ecclesiam de Nantriaco et omnia ad eam pertinentia, et omnem decimam pro salute anime sue, jure perpetuo, usibus monachorum profutura. Monachi autem predicta omnia in pace tenuerunt, donec surrexerunt duo milites Wido et Lambertus de Poleio qui ejusdem ecclesie decimam calumpniati sunt, et Alardus de Lisignis a quo hoc beneficium duo predicti tenebant. Pro qua calumpnia statuto placito ad hanc concordiam pervenerunt, ut per singulos annos de eadem decima darentur eis, Widoni scilicet et Lamberto viginte mensure, quas vulgo bichet vocamus, decem frumenti et decem alterius annone. Hanc concordiam laudavit Alardus de Lesignis de cujus feodo erat. Hanc conventionem sive concordiam vidit et audivit Milo dominus de Nucerio, et Hugo, filius Gisleberti, postea hoc ipsum eos recognoscere audivit. Post mortem vero supradicti Wiberti per multum tempus iterum monachi hanc decimam in pace tenuerunt, excepta supra nominata mensura predictis duobus militibus, pro pace concessa, donec iterum surrexit Petrus filius Hugonis filii Alardi, qui ejusdem decime quandam partem calumpniabat, et sic per hoc Molismensis ecclesie monachos diem placiti nominare coegit. Sed cum in eodem placito calumpniam vel querelam suam nulla ratione vel rectitudine confirmare valuisset, illorum qui ibi aderant testimoniis et aperta ratione vel rectitudine injuste se calumpniasse recognovit, et ideo hanc calumpniam ex toto dimittens ipsam decimam liberam in pace proclamavit, et monachos sicut hactenus tenuerant in perpetuum possidere tam ipse quam Nivardus avunculus ejus gratanter concesserunt nullam deinceps pro hac re calumpniam facturi. Quamquam autem injuste calumpniati fuissent tam pro pace diutius conservanda de bonis ecclesie caritatem receperunt. Hujus concessionis testes sunt; ex parte ecclesie: Milo, dominus de Nucerio, Hugo filius Gisleberti, Teodericus filius Rainardi; Bernuinus filius Widonis Baldrici; Adam filius Bernuini. Ex parte Petri: Landricus, Anscherius Crocellus, Hugo Bornus.