Ego Hugo, Regitestensis comes, et uxor mea Felicitas et Hugo, primogenitus noster, notum facimus omnibus tam futuris quam presentibus quod, cum discordia verteretur inter nos, ex una parte, et ecclesiam Sancti Benedicti super Ligerim, super quodam nemore quod situm est juxta Salciam, quod etiam Linneium vocatur, et quod erat proprium predicte ecclesie, quamvis pravo ducti consilio adversus dictam ecclesiam diu litigaremur, tandem pro bono pacis, ob remedium antecessorum nostrorum et successorum et nostrarum animarum, totum nemus predictum cum fundo ipsius nemoris, quemadmodum se comportat, dicte ecclesie prorsus quittum clamavimus in perpetuum possidendum et ob voluntatem suam faciendum, ita quod nos nec successores nostri in eodem nemore neque in fundo ipsius nemoris nil reclamabimus, ceterum sciant universi quod monachi prefate ecclesie, termino illo quo carta presens facta fuit, nobis dederunt et concesserunt nemus illud quod tunc situm erat supra fundum ita quod totum debuit vendi et excidi ex tunc in quatuor annos. In cujus rei testimonium presentem paginam sigillorum nostrorum appensionibus communivimus. Actum anno gratie M° CC° XVIII°, mense augusto.