Cunctis fidelibus notificamus quod quidam miles, nomine Raynaudus de Saxeo Fonte, partem ville Granceiaci juris sui esse dicebat et a parte avi sui, videlicet Raynaudi, sibi contingere affirmabat. Qui, facto clamore ad Teobaudum comitem, diem rectitudinis ab eo accepit, ad quam (F° lx v°) comes abbatem Molismi Giraudum nomine invitavit apud Barrum super Albam; et cognita utriusque causa, equitatis ratio retulit quod coram episcopo Lingonensi Godefrido ire recte deberent. Quod predictus miles non diu distulit; sed facto item clamore ad episcopum, abbas Molismi invitatur ab episcopo Castellioni, in crastino festi videlicet sancti Veroli confessoris. Et plena curia in causam venientes utrique, pro suo jure quisque aggreditur. Episcopus vero, ratione monachorum et tenore audito, et militis calumpnia relata, clericos ac barones curie rectum de his judicare statim jussit. Quo convenienter facto, pro rei veritate et rectitudine affirmantes se judicium verum fecisse, dixerunt quod nichil penitus juris in ea quam fecerat calumpnia haberet, et deinceps nec ipse nec successor suus super hoc auditurus esset. Isti judices affuerunt: Pontius archidiaconus Lingonensis, Girardus Montis Sagionis canonicus, Hugo decanus de Beleon, Raynerius de Rupe, Gosbertus Rufus, Ewrardus de Vacua Silva, Godefridus de Castellione, Matheus de Castellione, Girardus de Castellione.