XLV. DE GUIDONE Guido sola Dei clementia operante Autissiodorensis episcopus, Senonico pago ortus est, patre Bosone, matre Abigail. Hic uir a primeue etatis crepundiis, ecclesiae sancti Stephani Autissiodorensis sub regimine domni Herifridi presulis traditus ac tonsoratus est. Ubi litteris tam diuinis quam humanis pro posse eruditus est, quousque ibi degens ad perfectam peruenit etatem. Dehinc rebus omnibus Deo se protegente postpositis, Rodulfi regis et uxoris eius Emme seruitio se mancipauit, ibique diuersans, decedente Waldrico episcopo, ad episcopalem mox inuitatur honorem, et electione cleri et plebis, rex regine precibus episcopalem ei adtribuit cathedram. Sicque XIIII kalendarum iuniarum Senonis ordinatus, tandem Ascensionis dominice die, a monasterio sancti Germani in Autissiodorensem, ut moris est, sancti Stephani intronizatus est ecclesiam. Cuius possessio quamuis esset exilis, quantum potuit, ut cresceret ecclesia cui prefuit et decoraretur uigilantissime sategit. Sed quod ibi operatus est ne forte obliuioni tradatur et cupiditate successorum ac ministrorum ab ecclesiae dominio subtrahatur, huic opusculo ratum duximus inserendum, scientes quia facientis non deerit premium. Primum namque uillam Creuennum sancto Stephano sublatam cum suis appendiciis per preceptum regale, regis coniuentia, loco restituit pristino, tradens medietatem ipsius uille canonicis in die obitus prefati Rodulfi regis ad preparandam refectionem canonicis et pro absolutione anime ipsius pontificis, alteram uero medietatem predictis canonicis in die obitus prefate regine et pro recordatione anime supradicti pontificis. Piscatores tamen in seruitio maneant episcopi per iussionem prepositi canonicorum. Ambonem ibi uilem aspiciens, criptis honeste compositis, desuper honorifice constructum locauit, et iuxta illum altare in honore sancti Iohannis euangeliste et sancti Laurentii martyris ac sanctorum omnium honore, ut ab episcopo si adfuerit et a clero ecclesiae missa celebraretur, quo eorum interuentu uiuentis et morientis necessitatibus subueniret, deuotissime sacrauit, instituens his tribus diebus quo canonici quotannis pro animľ suľ remedio reficiantur, impetrans ab archiepiscopo et episcopis sibi subiectis decimas trium ecclesiarum. Quarum in Aygliniaco scilicet una consecrata est in honore sancti Stephani. In Matriaco alia, in honore sancti Felicis, alia in domni Martini honore structa. Instituens ut de his tribus ecclesiis tres fiant fratribus refectiones. Una in festiuitate sancti Iohannis euangeliste II nonas mai, quando in feruentis olei dolio missus fuit. Alia octabis sancti Laurentii, tercia festiuitate sancti Mathei apostoli et euangeliste. Et quod superfuerit ex decimis ecclesiarum, ad stipendia sit canonicorum, pro anime sue adquirenda absolutione. Prepositus denique canonicorum sancti Stephani Autissiodorensis presbiteros in eisdem ecclesiis consensu fratrum eligat, qui et fideliter decimas ecclesiarum ad suum et canonicorum opus recipiant, et archiepiscopo Senonensi sinodale seruitium reddant, sicut circumiecte ecclesiae, et nichil aliud requiratur ab archiepiscopo uel a suis ministris. Et ut hoc firmum et stabile in perpetuum permaneat, ipse Archembaudus Senonensis archiepiscopus scriptum propria manu firmauit, et coepiscoporum suorum manibus corroborari poposcit ac archidiaconorum suorum, Prodagii, Bernardi et Teoderici ceterorumque canonicorum nominibus corroborari precepit. Tabulis argenteis bases discoopertas optime decorauit, lampades quoque ibi septem optimas ex argento composuit, habentes in se cum fuste libras XV. Labara cum auro optulit sancto Stephano X. Candelabra duo argento compta. Fustes duos deargentatos, quibus feruntur cruces auree. Coronas II ex argento, habentes libras decem. Cliotedrum optimum, auro argentoque constructum. Introitum, quod Waldricus edificare ceperat, in altum extulit, camera exornans, et in parietibus paradisi turmas acherebi tormenta depingens, gratum intrantibus prebuit ingressum, illic suam infodiens sepulturam, quam postea ante uultum saluatoris et altare sancti Laurentii, quod post exustionem ciuitatis et templi sua desudatione honorifice adornauit et dedicauit, remoueri iussit. Supra quam capellam edificauit in honore sanctorum, quorum memoria infra ciuitatem uel extra uix aut raro celebrabatur, quorum haec sunt nomina: Matheus, Thomas, Philippus, Mathias, Dionisius, Mauricius, Ignatius, Demetrius, Desiderius, Ieronimus, Siluester, Augustinus, Vigilius, Eugenia, Anastasia, Margarita, Lucia, Agatha, Genouefa, Columba, quo eorum earumque interuentu ciuitas extra saluetur et intra. Dans ei alodium in Cauannis uilla quam Heldebertus sancti Stephani seruus adquisierat, ad luminaria illic pro animľ sue remedio nocte dieque preparanda. Sitque idem alodium in manu presbiteri, qui supra uel infra missarum celebrauerit sollemnia, preordinans etiam ut is qui 