Universis presentes litteras inspecturis Jacobus archipresbiter Dunensis. In domino salutem. Noveritis quod cum contentio verteretur inter Helyam de Noent et Willenium de Foresta milites ex una parte, et Petrum abbatem et conventum Domus Dei super carum cist. Ordinis ex altera super hoc, quod dicti Hel. et Willmus petebant a dictis Abbate et conventu decimas de terris et vineis quas dicti abbatus et conventus acquisierant in parrochia de Nuzeriis. In quibus terris dicti Hel. et Willmus solebant percipere decimas, ut dicebant, et dicti abbas et conventus e contra dicebant. Quod ipsi abbatus et conventus et Abbatia Domus dei cum omnibus pertinentiis suis, ubicumque fuit, erant immunes et liberi ab omni solutione decimarum, tam erga ipsos milites predictos, quam erga omnes a hos laicos, communi privilegio clericali, cum pravum genus ex actionis videretur, et esset, quod clerici solverent decimas laicis, cum secundum jura canonica, laici clericis solvere decimas teneantur. Tandem bonis viris mediantibus, inter partes predictas super remissis, et aliis fuit compositum in modum subtus scriptum, quod dicti Helyas et Willmus in nostra presentia constituti, pro se, et pro omnibus heredibus suis quittaverunt et concesserunt in perpetuum per sua suorumque salute dictis... abbati et conventui presentibus et futuris, si quid juris habebant vel habere debebant aut poterant habere tam ratione decimarum, quam alia quocumque modo, et quocumque jure scripto vel non scripto, in omnibus terris et vineis, cultis aut incultis, quas dicti abbatus et conventus acquisierunt usque modo, et tenent et possident, et alii quicumque pro ipsis et etiam in omnibus terris et vineis, quas ipsi dicti abbatus et conventus acquirere poterunt in posterum, quocumque modo tam in omni parrochia de Nuzeriis, quam in quibuscumque locis aliis, de quibus terris et vineis predicti Hel. Et Willmus haberent decimas pro rata sua si laici eas excolerent, vel tenerent, et etiam dederunt et quittaverunt predicti Hel et Willmus dictis abbati et conventui tres denarios censuales, quos dicti abbatus et conventus debebant eisdem Hel. et Willmo de quadam terra ipsorum abbatis et conventus, sita ut dicitur prope Molendinum de Ferreola, de super viam que est prope ipsum Molendinum a parte Nuzeriarum, et insuper ipsi predicti Helyas et Willmus propria duoti voluntate, sponte dederunt, concesserunt et etiam quittaverunt predictis .. abbati et conventui quicquid juris penitus habebant et habere poterant seu debebant habere quocumque modo et jure scripto vel non scripto, in universis rebus supradictis, et in universis rebus aliis et possessionibus predictorum.. abbatis et conventus cujuscumque modi sint et ubique sint res ille supradicte, cum decimis predictis, et tribus denariis supradictis, et promiserant predicti Hel. et Willmus milites per juramentum suum, tactis factosciptis eagliis ?, quod contra universas donationes et concessiones superius expossas venire, aut juris aliquid in eis requirere seu reclamare per se vel per alium millatenus attemptabunt. Salvis triginta censibus denariorum et bladi quos ipsi abbatus et conventus eis debebant de diversis locis et terris, antequam fieret carta ista. Dicti vero abbatus et conventus attendentes devocionem et libalitatem quam dicti Hl et Willmus habebant erga abbatiam domus dei predicte, pro premissis, et pro bono pacis assignaverunt eisdem Helye et Willmo et eorum heredibus communiunt et in perpetuum duos sextarios Siliginis annuatim reddituales in decima quam habent in parrochia de Orvallo ad mensuram quam ipsa decima decetero ascensabitur, et etiam dicti .. abbatus et conventus ascensaverant dictis Hel, et Willmo, et eorum heredibus ab ipsis de eorum uxoribus recta linea descendentibus, tres sextarratas terre, sitas ut dicitur super podium Dabert, prout mete posite sunt, pro duodecim denariis censualibus, monete toronensis, annuatim decetero reddendis dictis abbati et conventu vel eorum mandato infra octobus beati Michaelis, tali utique conventione, quod dicti Hel, et Willmus, et omnis eorum heredes dictos duos sextarios Siliginis, et dictas tres sextarratas terre non poterunt aliquo modo a se alinare vel extra manum suam mittere, aut aliqui dare vel vendere, seu pignori abligare, nisi tam modo abbatie supradicte, et quod in eadem terra non poterunt querere vel facere queri minam ferri, nec cuilibet alteruis metalli, set ipsi dicti abbatus et conventus quando voluerint per se, et per omnes alios quos voluerint semper et omni tempore poterunt querere et facere queri minam ferri, et cuilibet alterius metalli in tota terra supradicta, et ipsam minam ad voluntatem suam poterunt exploitare. Et promisit dictus abbatus pro se et conventu suo se omnia premissa inviolabiliter observare. Et ipsi Helyas et Willelmus supradicti per juramentum suum superius prestitum, pro se et pro omnibus heredibus suis promiserunt, quod contra universas donationes et concessiones predictas a se sollempniter factas, venire aut juris aliquid in eis requirere, seu reclamare nullatenus attemptabunt. Immo omnes res premissas quas dicti.. abbas et conventus acquisierunt et acquirere poterunt in posterum, tam in dicta parrochia de Nuzeriis, quam in omnibus locis aliis, que ab dictis Helet Willelmus et eorum heredes pertinent et pertinebunt, et maxime decimas predictas de quibus contentio vertebatur, et dictos tres denarios dictis .. abbati et conventui adversus omnes gentes super omnes res suas in perpetuum garient et defensabunt, abrenuntiantes omni exceptioni, contra dictioni, et reclamationi, que eisdem Hel et Willelmo, et eorum heredibus posset quoquomodo competere, contra dictos .. abbatem et conventum, jure scripte, vel non scirpto, seu jure canonico vel civili, et ad hos obligaverunt suos heredes, milites supradicti. In cujus rei noticiam utriusque partis postulatione presentes litteras sigilli nostri impressione communivimus. Actum et sigillatum publice apud Sanctum Amandum. Anno domini 1200 quadragesimo, secundo, mense februarum. Die jovus proxima post festum Sancti Mathie, apostoli.
