In nomine domini, amen. Per hoc presens publicum instrumentum, omnibus fiat notum, quod anno eiusdem domini millesimo trecentesimo septuagesimo nono, die vicesima prima mensis maii, circa horam terciam, jndictione seconda, pontificatus sanctissimi patris et domini nostri domini Clementis, diuina prouidencia pape septimi anno primo, in villa de Flureyo, lingonensis diocesis, in mei notarii publici ac testium presencia subscriptorum, religiosus et honestus vir frater Guido de Arcu Barrensi, canonicus monasterii sancti Stephani de Diuione, ordinis sancti Augustini, dicte lingonensis diocesis, procurator et nomine procuratoris venerabilium et religiosorum virorum dominorum abbatis et conuentus eiusdem monasterii, fidem faciens de procuratorio suo sigillis ipsorum abbatis et conuentus, vt prima facie apparebat sigillatus, tenensque in manibus suis quandam cedulam papiream scriptam, quamdam appellacionem seu prouocacionem ad reuerendum in Christo patrem ac dominum nostrum lingonensem episcopum et eius sedem episcopalem, ad personam venerabilis et discreti viri, domini Ytherii, archidiaconi Diuionis in ecclesia lingonensi et contra ipsum interposuit et emisit iuxta formam dicte cedule quam per me notarium infrascriptum de verbo ad verbum perlegi fecit, cuius tenor sequitur per hunc modum: Coram vobis venerabili et discreto viro domino Ytherio, archidiacono Diuionis in ecclesia lingonensi vobisque discreto viro Johanne Girardi de Maroilliis, clerico lingonensis diocesis, publico apostolica et imperiali auctoritate notario et testibus infrascriptis, ego frater Guido de Archu Barrensi, canonicus monasterii sancti Stephani de Diuione, ordinis sancti Augustini, dicte lingonensis diocesis, procurator et procuratoris nomine religiosorum virorum abbatis et conuentus monasterii predicti, dico, assero et propono quod quamuis parrochialis ecclesie sancti Nicolai, beate Marie, sancti Medardi, sancti Micaelis et sancti Petri de dicta Diuione, de antiqua fundacione, pleno jure et in proprios usus ad abbatem prefati monasterii pertinuisse et pertinere dinoscantur. Itaque institucio et destitucio capellanorum et rectorum dictarum ecclesiarum in ipsis ecclesiis, ad nullum alium eciam dominum lingonensem episcopum, aut alium superiorem uel inferiorem, vnquam pertinuerit aut pertineat; ymo sunt et semper fuerunt ex fundacione dicti monasterii, de sella abbatis et ad ipsum pleno jure et in proprios usus, pertinuerunt ab antiquo, in quoquidem monasterio nulla vobis domino archidiacono predicto, seu predecessoribus vestris archidiaconis Diuionis in ecclesia lingonensi vnquam compeciit aut competit jurisdicio, visitacio et procuracio racione visitacionis seu aliud in personas religiosas monasterii predicti, occasione uel causa quorumcunque excessuum seu delictorum per dictos religiosos seu eorum aliquem quouismodo perpetratorum, ymo tam de jure quam de consuetudine antiqua et legitime prescripta pertineat eorum correcto ad suum abbatem dicti monasterii sintque de antiqua approbata et hactenus pacifice abseruata consuetudine a sexaginta annis citra et vltra eciam a tempore et per tempus cuius contrarii memoria honnesta non existit et esse consueverint dicti religiosi haberi immunes et exempti ab omni jurisdicione, preeminencia, et potestate vestra ac predecessorum vestrorum qui pro tempore fuerunt archidiaconi Diuionis in ecclesia lingonensi, dicteque eorum ecclesie libere, immunes et exempte ab omne jurisdicione vestra, visitatione, ac eciam procuracione cum dicte ecclesie pleno jure ab abbatem dicti monasterii immediate ac pleno jure in spiritualibus et temporalibus pertineant et pertinerint ab antiquo quique dominus abbas habet curam nostrarum parrochialium dictarum ecclesiarum, fuitque et est in possessione percipiendi fructus, redditus et peruentus ipsarum ecclesiarum et ponendi capellanos canonicos aut seculares prolibito voluerant ad deseruiendum in eisdem ecclesiis et in possessione libertatis. Itaque nullus habet visitacionem in dicto monasterio nec in membris selle sue, excepto duntaxat domino episcopo lingonensi; quequidem ecclesie predicte cum fructibus earundem sunt et semper fuerunt de sella, seu de mensa ipsius abbatis, et per ipsum abbatem, seu per suos vicarios consueuerunt regi et gubernari, regunturque et adhuc gubernantur et quod solus dominus episcopus lingonensis habet visitacionem et jurisdicionem, in monasterio predicto tanquam superior post abbatem, nec alius habet cohercionem in canonicis, seu super canonicos predicti monasterii preter abbatem maxime in claustralibus, seu morantibus in predictis ecclesiis. Certum est eciam de jure, quod nullus in monasteriis inferior episcopo habet jurisdicionem in ipsis, preter episcopum. Nam monasteria solum subiecta sunt episcopo lege iurisdicionis et non alteri. Et quod ecclesie incorporate monasteriis pleno jure non censentur ecclesie separate, sed grangie ad monasterium spectantes. Inde est quod dominus abbas sancti Stephani, ex quo est institutus in abbatem eo ipso censetur institutus in ecclesiis supradictis, que sunt de fundacione propria predicti monasterii et quod visitato dicto monasterio per dominum lingonensem episcopum censentur ecclesie predicte et reputantur visitate. Ipsis igitur religiosis abbate et conuentu et canonicis dicti monasterii ac ecclesiis parrochialibus antedictis, pleno iure dicto monasterio ex eius fundacione antiqua incorporatis existentibus, in possessione uel quasi pacifica immunitatis, libertatis, et exempcionis predictarum. Vos nichilominus domine archidiacone, qui nullam habetis jurisdicionem in dicto monasterio nec eciam cohercionem seu correctionem in canonicis claustralibus eiusdem monasterii, jactauistis vos perperam et iniuste et plures comminastis quod ipsum monasterium et ecclesias parrochiales predictas eidem monasterio et selle seu messe ipsius abbatis, ab ipsius monasterii fundacione incorporatas, visitaretis de facto licet de jure nequeatis, ut prefertur. Que predicta per vos sic facta, et eciam comminata si fierent per vos cedunt et cederent, in submissionem libertatis, immunitatis et exempcionis suarum predictarum, et eorum monasteriique predicti ac ecclesiarum parrochialium predictarum grande preiudicium et grauamen, et licet ego frater Guido, procurator et procuratoris nomine quo supra, a predictis grauaminibus comminatis michi nomine quo supra et dictis religiosis abbati et conuentui dominis meis, voce tenus appellauerim ad dominum nostrum lingonensem episcopum, fui tamen de appellacione huiusmodi in scriptis redigenda expresse protestatus. Idcirco ego procurator predictus senciens dictos dominos meos dictum monasterium ac ecclesias parrochiales antedictas et me quo supra nomine ex predictis, a vobis, venerabile domine archidiacone, indebite et iniuste pregrauatum, timensque ex verissimilibus correcturis ac comminacionibus vestris per vos imposterum actus pregrauari et ne ob hoc contra dictos dominos meos abbatem et conuentum eorumque monasterium et suas parrochiales predictas, per censuram ecclesiasticam seu aliis quouismodo procedatis, seu procedere mandetis a predictis grauaminibus comminatis per vos ceterisque inferendis processibus et monicionibus vestris, summis et penis inferendis. A vobis, venerabile domine archidiacone, et contra vos dicto procuratoris nomine, pro dictis dominis meis michique in hac parte adherentibus, et ad adherere volentibus infra debitum juris tempus in scriptis, ad dominum nostrum lingonensem episcopum et ad ipsius sedem episcopalem prouoco et appello et apostolicos a vobis instantes michi dari peto et iterum instancius peto et instantissime repeto, quos si michi dare denegaueritis, seu distuleritis, ob hoc ad eundem dominum episcopum, et ipsius sedem episcopalem prouoco et appello, supponens dictos dominos meos abbatem et conuentum ac dictas ecclesias suas et me quo supra nomine, necnon hinc appelationi adherentes et adherere volentes tuicioni et protectioni dicte sedis. Et a vobis notario publico, peto michi fieri super hiis publicum instrumentum vnum uel plura eiusdem tenoris inuocans hic astantes in testimonio premissorum. Quaquidem appellacione sic interposita et emissa, prefatus dominus archidiaconus assignauit eidem procuratori nomine quo supra, diem hinc immediate sequentem, videlicet diem vicesimam terciam predicti mensis maii, apud Sombernionem dicte lingonensis diocesis ad respondendum super huiusmodi appellacione habita copia ipsius in forma. Super quibus dictus procurator nomine quo supra, peciit a me notario publico infrascripto, sibi dari et fieri vnum uel plura pubica instrumenta eiusdem substancie et tenoris. Interposita et emissa fuit huiusmodi appellacio anno, die, mense, hora, indictione, pontificatu et loco predictis, presentibus discretis viris, dominis Guillermo de Laanna et Johanne de Lemsoliis, presbyteris, notariis publicis, ac Johanne Arnoleti et Perreneto Galtherini de Flureyo dicte lingonensis diocesis, vocatis et specialiter rogatis, testibus ad premissa. — Et ego Johannes de Maroilliis, clericus, lingonensis diocesis publicus apostolica et imperiali auctoritate notarius, dicte appellationis interpositioni et aliis suprascriptis dum sic fierent cum predictis testibus, interfui. Et hinc instrumento publico quod inde confeci, hic manu perpetua subscripsi, et signum meum apostolicum solitum apposui, rogatus in testimonium premissorum.