Aliud deinde per hunc sui dilectum Maiolum omnipotenti Deo placuit facere valde mirabile, nostris temporibus non frequentius vsitatum. Hic etenim vir Domini Maiolus, verbum vitæ,  salutis vias in mūdo disseminans, affectum sui sanctissimi amoris eousque in cordibus fidelium transfundendo radicabat, vt ipsum pauperes  diuites, viduæ  orphani, senes cum iunioribus expeterent,  super varium sui negotium, specialem aduocatum ad Deum eligerent, esset quoque vnicuique salutare perfrui eius sanctissima benedictione. Non immerito namque hunc ipsum Patrem ampliati amoris priuilegio vnusquisque fidelium expetebat animo deuoto. Quoniam quidem ipse beatus Pater Maiolus præparabat attentius, vt cordis sui domicilium viuendo sancte, operando bene, complaceret diuinitati æternæ. Sic interior mentis sanctitas, quam præmonstrabat vultus alacritas, secundum quod scriptum est. Quia vultus indicat mentem, plurimorum sibi deuinciebat amorem,  adhærentium sibi incomparabilem generabat affectum. Dum etenim quodam dierum isdem Dei famulus requiesceret secus Rhodanum fluuium, ex altera eiusdem fluminis parte, adiungitur vtriusque sexus collegium innumerabile, adtendens  expectans ad se transitum Patris Maioli, cui se suaque omnia committerent,  in quem oculi ipsorum, vt oculi ancillæ in manibus Dominæ suæ, ad miserendum respiciebant. Ad exequendum tamen deuotionis suæ effectum, in quadam naui quæ iuxta erat posita ascendere vnusquisque prior festinat, ne expectati Patris gratia,  benedictionis suæ dono priuatus remaneat. Prædicta etenim nauis tantæ multitudinis non longius sustinens numerositatem, in mediis fluctib. funditus fuisset dimersa, nisi cœlestis misericordiæ prouidentia, talia fidelium comprobās vota, in futurum demonstrasset qualis quantusque isdem beatus Maiolus apud se esset, pro cuius amore tam pertimescēdum subiissent periculum. Nam prædicta nauis, cum omnibus in ea manentibus quasi subuersa in mediis vndarum fluctibus, per aliquanta horarum spatia, ab aspectibus intuentium est subducta. Cuius subuersionis periculum vir Dei audiens subito accidisse, eleuatis oculis a lectione, pronus in terram corruit, morti tantorum grauiter doluit,  locum quo se orationi dederat, profusis lachrymarum riuulis inrigat. Tandem electi atque dilecti famuli sui Maioli omnipotens Deus respiciens lachrymas, secundum multitudinem dolorum eius, consolationis suæ ei in proximo præparat vias. Nam confidens in eo qui nō dat in æternum fluctuationem iusto, dum ab extentæ orationis surgit loco,  in parte illa qua nauis dimersisse videbatur signum crucis fecit, in vna eademque hora sanos  incolomes inter vndarum fluctus sæuissimos ad ripam quo consedebat transposuit. Hos expetiti patris fides  meritum deuicit, hos expeditorum desiderium  amor qui nescit pensare modum exsuperauerunt. Sic populus Dei inter vndarum fluctus liberatus, sancti Patris Maioli meritis  orationibus, eiusdemque patris exhortatu deifico consolidatus, lætus  benedicens Deum ad sua rediit, pro sapientia, pro visis  auditis mirabilibus alterius Salomonis, lætificantes patriam propriæ nationis.