familie frequentarer officio, materque mea pro-
priis sibi unguibus faciem, genasque decerperet,
miseram se clamans, nullam sibi post obitum meum
spem uite dicebat remansuram esse, uel exiguam
portionem. At ego cupiens eam consolari, eua-
surum me esse dicebam, tantum si michi de puteo
monasterii sancti Iohannis aqua fuisset bibituro
exhibita. Cumque fuisset aduecta aqua, que
erat sancti Iohannis benedictione condita,
ubi ebibi, tamquam si in me celerrima sanitas
fuisset ingressa, ita quod michi antea raro
contingebat, in somno quieui. Cumque euigilas-
sem, ulcus illud cuius tabo diuturno
grauamine laborabam, crepuisse persensi.
Ita sensim paulatimque cum officiis suis coeperunt
menbra uiuescere, donec confirmatis gres-
sibus, tam orationibus beati Iohannis, quam domino
auxiliante surrexi.

