Carolus, Dei gratia Francorum rex, universis presentes litteras inspecturis, salutem. Notum facimus quod cum habitantes Flavigniaci nuper conquesti nobis fuissent super eo quod licet ab antiquo et a tanto tempore, de cujus contrario hominum memoria minime recordatur, tres domini fuerint in villa predicta: Videlicet carissimus germanus noster dux Burgundie et ejus predecessores Burgundie duces, nec non abbas et conventus dicti loci de Flavigniaco et decanus dicti monasterii, dicti que domini, et eorum quilibet judices suos habuerint pro eorum jurisdictione regenda, quam super eorum homines et subdites habere dicuntur in possessione in super et saisina, quod dicti habitantes et eorum quilibet quotiens sibi placet, possunt alterum dominorum predictorum coram ipsius judice advoare dicto domino, sic, ut predicitur, advoato, aut ejus judici, duodecim denarios turonenses solvendo, quo facto ipsius, quem sic advoaverunt officiuntur justiciabili et subditi in solidum, exempti a jurisdictione aliorum duorum dominorum quousque alterum nominatim advoaverent in dominum. De dictisque possessionibus et saisinis iidem habitantes usi fuerint et gavisi per tempus sufficiens ad possessiones et saisinas acquirendas et retinendas, absque eo quod dicti religiosi aliquod impedimentum apposuerint, seu apponere potuerint, aut debuerint in premissis. Nihilominus dicti religiosi sub pretextu cujusdam transporti per dictum germanum nostrum eisdem religiosis, ut dicitur facti, aut alias indebite dictos habitantes impediverunt et impediunt ne ipsi dictum germanum nostrum advoare possint in dominum. Et sunt ipsi habitantes coram predictis religiosis aut corum judice conventi seu adjornati, jurisdictionem eorum declinare conantur, pretendentes se esse subditos et justiciabiles dicti germani nostri et eorum ipso seu ipsius judicibus debere respondere. Dicti religiosi aut eorum judex dictos habitantes ad hoc admittere recusant ipsos habitantes coram dictorum religiosorum judice per eorum corporum exceptionem et detentionem per mulctarum seu emendarum solutionem, per defectus concessionem respondere compellendo pluresque alias offensas et indebitas novitates contra dictos habitantes predicti religiosi facere satagebant contra precursus, libertates et usus antiquos dicte ville tenore veniendo, in ipsorumque prejudicium et jacturam, ac ipsos habitantes in eorum possessionibus et saisinis perturbando et impediendo indebite. Et de novo, ut dicebant, et ob hoc a nobis certas litteras obtinuerant quarum virtute, dicti religiosi, qui contra querimoniam dictorum conqueri se opposuerant, fuerant ad certam diem lapsam, in nostro presenti parlamento, nonobstante quod sedeat adjornati, prout hac et alia ex tenore dictarum nostrarum, et ex relatione certi servientis eorumdem litterarum executoris dicebantur latius apparere. Constitutis igitur propter hoc in dicta curia nostra partibus ante dictis, seu eorum procuratore; dicti habitantes concludebant quatenus ipsi manuterenentur et conservarentur in suis possessionibus et saisinis predictis, quodque impedimentum in premissis appositum amoveretur manu in super nostra in dictis rebus contentiosis apposita levaretur ad utilitatem habitantium predictorum. Et quod dicti religiosi in expensis hujus modi causa condemnarentur. Dictis religiosis ex adverso proponentibus et dicentibus, quod dudum episcopus Eduensis omne jus et dominum quod in dicta villa Flavigniaci habebat cum duce Burgundie qui tunc erat permutaverat, quodque dictus germanus noster predictum accordum in dicta curia nostra in nostro novissime preterito parlamento factum et transactum, omne jus quod ad causam dicti Episcopi in dicta villa habebat, in dictos religiosos transtulerat. Et attento quod dictus germanus noster nullum domanium in dicta villa habebat, ipsosque habitantes in suos burgenses minime receperat, dicti habitantes causam conquerendi non habebant, nec erant ad suam querimoniam predictam admittendi, et si erant admittendi apparebat, quod dicti religiosi manuteneri et conservari debebant in suis possessionibus et saisinis predictis impedimentumque in premissis appositum amoveri ac manus nostra in dictis rebus contentiosis apposita levari ad utilitatem religiosorum predictorum sic que dici et pronunciari petebant. Et quod dicti habitantes in expensis dictorum religiosorum condamnarentur pluribus aliis rationibus super hoc allegatis. A dictis habitantibus replicantibus et dicentibus, quod accordum inter germanum nostrum et religiosos predictos factum eisdem habitantibus prejudicare non debebat. Ex quibus et aliis per ipsos propositis apparere dicebant quod ipsi erant ad eorum querimoniam predictam et ad alia sua proposita admittendi. Et ad hoc et alia concludebant prout supra. Tandem auditis partibus antedictis in omnibus que arca premissa tam replicando quam replicando dicere et proponere voluerunt, visis in super querimonia et accordo predictis consideratisque et attentis diligenter omnibus circa hac attendentibus et que dictam curiam nostram in hac parte movere poterant et debebant, per arrestum ejusdem curia dictum fuit quod dicti habitantes non erant nec sunt ad eorum querimoniam predictam admittendi, et pro idem arrestum prefata curia dictus habitantes in expensis hujusmodi cause condemnavit et condemnat eorumdem expensarum taxatione ipsi curia reservata. In cujus rei testimonium presentibus litteris nostrum jussimus apponi sigillum. Datum Parisiis in parlamento nostro, die prima septembris, anno Domini millesimo trecentesimo octogesimo, et regni nostri decimo septimo. Sic signatum, per arrestum Curia. Jouvence cum parapho et sigillo.