Leo Episcopus servus servorum Dei Hugoni venerabili Abbati Cluniacensis Cœnobii, ejusque successoribus in perpetuum. Quoniam postulasti à nobis, frater charissime, confirmari Apostolica auctoritate quædam bona concessa à quibusdam viris Deum timentibus nostræ Cluniacensi Ecclesiæ; per hanc nostræ pr?ceptionis paginam confirmamus illa tibi, tuisque successoribus, secundum petitionem tuam, quoniam eam rationabilem conspeximus et honestam. Proinde scuto nostræ defensionis corroboramus prædicto Cœnobio Ecclesiam cum prædio, quod dicitur Raningas, sub nomine cellæ constructam, quam dedit bonæ memoriæ Riquinus de Dornejo, consentiente uxore suâ Lanceda nomine nostro præfato Monasterio; videlicet ipsum prædium Raningas cum omnibus appendiciis suis, terris cultis et incultis, pratis, silvis, aquis, aquarumque decursibus, pascuis, servis, ancillis, et omnibus usuaribus, quæcumque ibi visi sunt possidere: Ecclesias, servos, et ancillas, prædia quoque, sicut sunt à prædicto Riquino scripta, laudante et consentiente Tullensis Ecclesiæ Pontifice; salva tamen auctoritate et honore suæ Ecclesiæ, confirmamus tibi in perpetuum. Prædium etiam, quod Hugo de longa aqua dedit sancto Petro Cluniacensis Ecclesiæ, qui caput est hujus vestræ cellæ, confirmamus tibi. Insuper et alia quæcumque à bonis hominibus prædicto loco posteà sunt concessa vel justè adquisita, vel in futuro poterunt adquiri, eodem modo laudamus et confirmamus; statuentes Apostolica censura ut nullus Rex, Archiepiscopus, Episcopus, Dux, Comes, Vicecomes, vel aliqua alia judicialis persona audeat aliquam inferre calumniam contra hanc nostram defensatricem paginam, quam quicumque studuerit servare et custodire illæsam, habeat nostram benedictionem cumulatam: qui autem contrarius extiterit, anathematis nostri jaculo percussus, in morte animæ jacens ad vitam æternam nunquam, nisi resipuerit, mereatur resurgere. Data 7. Kalendas Novembris per manus Udonis Tullensis Primicerii sanctæ Apostolicæ sedis Cancellarii et Bibliothecarii, anno Domini. Leonis IX. Indictione 4.