Henricus, dei gracia Autisiod. episcopus, omnibus presentes litteras inspecturis, in Domino salutem. Noverint universi quod, cum viri religiosi abbas et conventus Regniac., in nemore nobilis viri Ascelini de Merriaco, quod est situm in finagio de Saciaco, dicerent usuarium se habere; quia homines de Saciaco partem illius nemoris extirpaverant et ad culturam redegerant, ipsos traxerunt in causam coram judicibus auctoritate apostolica delegatis, petentes sibi ab eisdem hominibus emendari quod, per factum ipsorum, in extirpata ab eis parte predicti nemoris, suum usuagium amisissent. Tandem, vero, post multos labores parcium et expensas, compromissione in nos facta, nobis mediantibus, de communi assensu parcium inter ipsos compositum est in hunc modum: Dicti abbas et conventus omne dampnum et injuriam que in extirpatione predicta illata sibi fuerant, dictis hominibus penitus remiserunt, concedentes ut iidem homines quicquid in quacunque parte dicti nemoris, usque ad tempus hujus compositionis extirpaverant, ab omni contradictione ipsorum et calumpnia pacifice de cetero possiderent; et si citra locum qui dicitur Vallis-Putei, a parte Saciaci, aliquid de empcione ipsorum adhuc esset extirpandum, illud possent libere extirpare. Sed ultra predictum locum, scilicet Vallem-Putei, nichil de cetero poterunt extirpare. Verum, si ab illis qui non sunt in hac compositione vel alias cum dictis abbate et conventu non composuerint, aliquid sive extirpatum, sive non extirpatum de nemore prefato etiam citra Vallem-Putei dicti homines de Saciaco emerint, vel alias acquisierint, sepefati abbas et conventus non minus poterunt contra emptores vel acquisitores hujusmodi quam contra primos poterant jus suum prosequi, compositione hac non obstante. Quod autem, sicut et ceterorum hominum ita et Regniac. animalia, in hujusmodi terris sive vineis pascantur, dicti homines sustinere debent, nec quantum in se est, impedire. In hac autem compositione sunt Obertus de Corbigniaco et Johannes de Martigniaco, et Bertrannus, frater ejus; quod ideo presentibus duximus annectendum quia de hoc poterat dubitari. Nos igitur, ad peticionem parcium, pro rei hujus in perpetuum habenda memoria, presentes litteras sigilli nostri munimine fecimus roborari. Actum, anno Gratie Mº CCº XXº.