STATVTVM est, vt in Natiuitate Domini, nullus ex fratribus ante finem Missæ illius quæ de Luce dicitur,  quæ de more in Conuentu cantatur, Missam alicubi vel dicat, vel audiat. Excepti sunt ab hac constitutione infirmi, qui in infirmaria comedunt, de quibus antiquus mos constituit, vt sicut sancto die illo tres Missæ in Conuentu cantantur, ita eis eodem tempore tres similiter Missæ in Capella sanctæ Mariæ, quæ eorum officiis deputata est, celebrentur. Causa instituti huius fuit, quia solebant Sacerdotes, non quidem ex consuetudine, sed ex quadam inconsiderata festinatione, statim post Euangelium illius Missæ, cum quibusdam aliis, qui vel eos iuuabant, vel communicare ad eorum Missas volebant, a Conuentu recedere, ac sibi vnusquisque Missam de die cuius introitus est, Puer natus est nobis, celebrare. Ita fiebat, vt non solum chorus pene vacuus remaneret, sed non quod de ipsa Missa post Euangelium restat, audirent. Hoc iam sic in consuetudine versum fuerat, vt multi consuetudinem esse putarent,  media fere pars Cluniacensis Conuentus, aut forte plus, die Natalis Domini non audiendo ea quæ in Missa de Luce post Euangelium supersunt, nec ipsam Missam audirent. Quam iccirco non audiebant, quoniam eius maximam  meliorem partem, hoc est Sacrificij diuini celebrationem, ex cuius dignitate maxime Missa vocatur, perdebant. Hoc ne vlterius fieret, hac constitutione prouisum est.