Quia labilis humana memoria diutius difficile retinet quod facile discit, presenti scripto (notum sit) presentibus ac posteris Christi fidelibus quod Garnerius de Marcelleio, filius Roberti, et Theobaldus, sororius ejus, dederunt, pro Dei amore et remissione peccatorum suorum, ecclesie Vallislucentis usuarium in omnibus nemoribus suis et in planis, ad usum pecorum suorum, exceptis porcis; et donum hoc per librum posuerunt super altare ecclesie Vallislucentis. Hujus doni testes fuerunt: Freerus, miles de Marcelleio; Hugo de Laileio, villicus monachorum; Milo de Poiseio. Hoc etiam donum laudaverunt Fenia, uxor predicti Garnerii et Adelina, uxor ipsius Theobaldi de Marcelleio, teste Nicholao, capellano; Frehero etiam predicto et domno Ottranno de Marcelleio. Et ut hoc ratum et inconcussum omni tempore habeatur, rogatu predictorum Garnerii atque Theobaldi, sigillo domini Henrici Trecensis episcopi signatum est atque firmatum.