At ego inquam letus, licet ista a te audiam, labenterque suscipiam,
illius tamen uirtutis magnitudinem ut referas queso, quam
ipse ut asserunt persensisti. Ita inquid plane, faciam letus.
LVE ILLA QVAM VTINAM NESCIRETIS NOSTROS IRATO
Deo populos patriamque uastante, dum de Parisius ubi tunc
temporis dominabatur reuerterer, huius me morbi sen-
si contagione conprehensum. At cum ulceris ipsius graua-
mine oppressus, uix ad domum propriam peruenissem, ibique
preualescente incommodo pene iacerem exanimis, ac
tristi merentis familiae frequentarer officio, materque mea
propriis sibi unguibus faciem genasque decerperet, miseram se
clamans, nullam sibi post obitum meum spem uite dicebat reman-
suram esse, uel exiguam portionem. At ego cupiens eam consolari,
euasurum me esse dicebam, tantum si michi de puteo monaste-
rii sancti Iohannis, aqua fuisset bibituro exhibita. Cumque fuisset
aduecta aqua, que erat sancti Iohannis benedictione condita,
ubi ebibi, tamquam si in me caelerrima sanitas fuisset ingressa,
ita quod michi antea raro contingebat, in somno quieui.
Cumque euigilassem, ulcus illud cuius tabo diuturno gra-
uamine laborabam, crepuisse persensi. Ita sensim paula-

