In nomine sanctæ et individuæ trinitatis, Karlomannus misericordia Dei rex. Si petitionibus servorum Dei, quas nobis pro suis utilitatibus insinuaverint, benignum assensum præbemus, regiæ præcellentiæ opera imitetur, et per hoc æternæ beatitudinis gloriam facilius nos adepturos non dubitamus. Itaque notum sit omnibus sanctæ Dei ecclesiæ fidelibus et nostris, præsentibus atque futuris, quia illustrissimus Hugo, abbas monasterii Sancti-Germani Autisiodorensis, quem pro fidelitate ad nos semper conservata loco patris colimus, ipsis fratribus deprecantibus, ad nostram accedens sublimitatem, deferens privilegium dompni Nicolai papæ Sedis apostolicæ, privilegium quoque omnium episcoporum, necnon et præceptum serenissimi Augusti dompni Karoli imperatoris gloriosissimi avi nostri, devotus expetiit ut omnia quæ ad portionem fratum supradictorum pertinere videntur, quæque indulgentia perpetuo recolendi avi nostri dompni Karoli imperatoris eidem loco concessa noscuntur, seu quæque a fidelibus Dei et nostris, pro remedio animarum suarum, ipsi loco diverso modo tradita vel commutata sunt, et præceptione genitorum nostrorum firmata consistunt, perpetua lege habenda denuo innovantes, auctoritatis nostræ præcepto concedere et confirmare dignaremur. Cujus petitionem clementer nos audisse et libenter excepisse, omnibus Dei nostrisque fidelibus, notum volumus esse. Sunt autem nomina vel situs ipsarum rerum vel villarum ad ipsos servos Dei pertinentium: inprimis mansella in gyro monasterii sita, et omnes clausi indominicati, scilicet ille qui adhæret monasterio, et campaniæ, plantæ, habundantia, curticanus et clausellus cum aliis vineolis de Parriniaco; Parriniacus cum integritate, cum ecclesia et manso indominicato et omnibus suis appendiciis, quam, de rebus Sancti-Stephani ad comitatum pagi Autissiodorensis pertinentibus, cum Conrado, comite, propinquo nostro, et Christiano episcopo, pro Festiniaco, Lestralio, Graniolo, præcepto domni Karoli imperatoris avi nostri commutaverunt; Ariacus ad integrum cum ecclesia et manso indominicato, et omnibus suis appendiciis; Altaripa cum capella et suis appendiciis; Pons-Maxentius cum ecclesiis duabus et manso indominicato et suis appendiciis; mansella quæ Hildeburgis dedit; item mansellum quod Heribaldus dedit; Monasteriolum medium cum ecclesia et manso indominicato, quod ipsi fratres habent ad vicem consultri; Disiniacus ad integrum cum ecclesiis duabus et suis appendiciis; Albus-cippus media cum ecclesia et suis appendiciis: mansus unus in Ripa, et alia mansa in Sorgiaco et Logormo; Orgiacus etiam cum appendiciis suis; Nauriacus etiam, Valans, Vendilus, Pauliniacus cum suis appendiciis, quam præcellentissimus comes Conradus ex rebus ad abbatiam pertinentibus ipsis fratribus dedit, et ut avi nostri gloriosi Karoli imperatoris præcepto confirmarentur obtinuit; Ripgiacus etiam cum suis appendiciis in pago Senonico; Laneretus quoque cum suis appendiciis in pago Trecassino; præterea Quinciacus cum sua integritate, quam pro Ledismo commutaverunt; et Cociacus quam ipsi fratres de portione sua ad portam deputaverunt excipiendis monachis et cæteris familiaribus suis. Sed et ad thesaurum mansella que sunt in Vogrado et Castaneto, et mansum unum in Siliniaco cum terris et vineolis; in Lineriliis quoque et in Nantella et in Blariaco cum appendiciis suis; et in Villari mansa duo, cum vineolis et terris, quas diversi homines pro eleemosyna vel loco sepulturæ largiti sunt; et in Badesia mansum unum. Res quoque quas dedit Herimarus, vir nobilis, ad stipendia matriculariorum, quos Nonnones vocant, hoc est in Nigronte et in Lagunis seu Linerolis et Ferrolis. Item ad hospitale pauperum Vendosa cum appendiciis suis, Calniacus; et in Garchiaco mansum unum; in Basau mansellum unum cum vineolis, in Vogrado unum mansum, in Valariis similiter, in Creanso similiter, in Crepto similiter, et in Roboreto mansa duo cum vineis indominicatis ad ipsum hospitale aspicientibus. Sunt præterea et aliæ res, quas supradicto loco gloriosæ memoriæ avus noster per præceptum suum dedisse et concessisse dignoscitur, quarum nomina vel situs hujusmodi sunt: inprimis Villaris, quam cum Agliniaco villa cameræ eorum deputata, præcepto suo commutando eis habere decrevit, cum ecclesia et indominicato et ejus appendiciis, cum mansellis qui sunt in Mariaco. Præterea Hurum, Mologum cum integritate, Vultuniacum cum integritate, Luciacum, Montemalum cum integritate, Magniacum, Fentengiacum, Matriscum, Villarem, Puscionum, et in Abundiaco villa mansum unum ad salarias per alveum Ligeris ducendas: quas villas vel mansa jamdictus semperque dicendus avus noster sancto Germano in translatione sui corporis ipsius regia liberalitate contradidit. Bernacum etiam cum omnibus appendiciis suis, quam idem gloriosissimus avus noster Karolus imperator, pro sepultura ac æterna memoria filii sui Lotharii avunculi nostri, quondam abbatis ejusdem loci, dedisse per præcepti sui auctoritatem cognoscitur; cellamque Sanctæ-Mariæ Meleredensis, quam eis deprecantibus, faciente hoc bonæ memoriæ Conrado, comite, venerabili propinquo nostro, ipsis monachis in perpetuum sociavit: cum quibus et unam villam, Abundiacum nomine, pro Oloniaco villa commutaverunt. Sunt præterea et aliæ res, quas suprafatus Hugo abba, pro remedio animæ genitoris vel genitricis sue, necnon et divina sibi clementia cum fratribus suis obtinenda, eidem loco contulit, quas similiter huic nostræ auctoritatis præcepto inseri jussimus. Tilium scilicet cum omnibus appendiciis suis; Buculiacum etiam, quam domo infirmorum ex rebus abbatiæ, cum præcepto et consensu dompni Ludovici gloriosissimi et serenissimi regis genitoris nostri, misericorditer contulit; Baudiliacum quoque cum integritate, quam cum jam dicto semperque dicendo abbate ipsi fratres commutaverunt pro alodo, quem venerabilis comes Autbertus, pro remedio animæ suæ ac loco sepulturæ, Deo, sanctoque Germano contribuisse dinoscitur. Sed et illas res, quas iidem fratres ab Iterio, fideli nostro, per præstariam quarumdam rerum suarum de proprio ipsius alodo post ejus decessum, nobis concedentibus simul et adjuvantibus, susceperunt, placuit huic præceptioni subnotari: Sivriacum videlicet cum integritate, cum ecclesia et ejus omnibus appendiciis, vel quidquid ad eam pertinere videtur in pago Senonico; in pago etiam Nivernense Macerias ad integrum cum ecclesia et ejus omnibus appendiciis; vel quidquid in pago Tricassino iidem fratres, in loco qui dicitur Oratorium, adquisivisse noscuntur. In Revisiaco quoque, in pago Senonico et Sarmasia, alodium Adalberti, quod memoratus dompnus avus noster, per præceptum suum supradicto loco misericorditer tradidit: quidquid etiam ipsi fratres in Ulmeto fisco adquisiere, vel umquam adquirere poterunt. In pago etiam Tricassino mansus unus in loco qui dicitur Cidirniacus, cum terris et culturis ad ipsum mansum pertinentibus, quem vir nobilis Tedaldus, pro loco sepulturæ ac divina sibi clementia obtinenda, dedisse cognoscitur. In Carmedo quoque medietatem villæ cum manso indominicato, quæque dedit filius supradicti Tedaldi pro remedio animæ suæ ac loco sepulturæ. Præterea quatuor mansa quæ sunt in pago Gastinensi, in villa quæ dicitur Grandis-Campus, quæ a nobilibus viris Northgaudo et fratribus ejus, pro remedio animarum suarum vel loco sepulturæ data sunt. Sunt et aliæ res quamplures, quas boni homines eidem monasterio pro elemosyna nuper contulerunt diversis in locis; quas omnes res habitas vel in futurum habendas, cum familia et omni integritate, usibus et stipendiis memoratorum servorum Dei, sine aliqua subtractione aut minoratione, perennibus temporibus, altitudinis nostræ testamento constituimus habendas et confirmandas. Detulit etiam idem Hugo venerabilis abba jam dicti monasterii atque propinquus noster, obtutibus serenitatis nostræ, auctoritatem præceptionis dompni avi nostri Karoli, serenissimi augusti, in qua erat insertum qualiter idem piissimus augustus concessisset eidem monasterio omne teloneum de negotiatoribus vel de hominibus eorum, qui per ipsam casam Dei sperare videntur, vel de hoc quod homines ad eorum dorsa deferunt; et ut in villis eorum, seu super terras, vel cinctus infra aut foris advenerint, et negotiatum fuerit, omne teloneum per eamdem auctoritatem eidem concessisset monasterio. Aliam desuper detulit auctoritatem immunitatis ejusdem dompni avi nostri, in qua habebatur insertum qualiter idem cœnobium, ob amorem Dei et tranquillitatem fratrum ibidem consistentium, sub plenissima tuitione et immunitatis defensione suscepisset. Quæ omnia, rogante simul et cooperante præfato abbate Hugone, denuo auctoritatis nostræ sanctione confirmamus, et sub plenissima defensione ipsam congregationem cum omnibus rebus ejusdem monasterii, vel ad eumdem locum pertinentibus, benigne suscepimus: ita ut sub nostra defensione liceat eis quiete vivere: et nullus episcopus vel aliquis ex episcopalibus ministris ibidem aliquod præsumat exercere judicium: et nullus judex publicus, nec quilibet exactor judiciariæ potestatis, vel ullus ex fidelibus nostris in omnibus rebus eidem loco subditis ad causas audiendas, vel freda aut tributa exigenda, aut fidejussores tollendos, aut homines ejusdem monasterii, tam servos quam ingenuos, super terram ipsius commanentes distringendos, nec ullas redhibitiones aut illicitas occasiones requirendas, nostris vel futuris temporibus, ingredi audeat, vel aliquid horum exigere præsumat: sed liceat memorato abbati et omnibus ejus successoribus res prædicti cœnobii sub hac immunitatis defensione quieto ordine possidere. Jubemus ergo per hanc præcepti nostri auctoritatem, ut nemo teloneum nec in civitatibus, nec in mercatibus, aut vicis, seu villis vel portubus aut portis, ipsi monachi aut negotiatores eorum, aut homines qui per ipsam casam Dei sperare videntur, ullum teloneum persolvere cogantur, sicut in præcepto dompni avi nostri serenissimi augusti continetur. Præcipientes autem jubemus, et jubentes confirmamus ut nulli abbatum ejusdem loci, aut cuilibet alteri persone liceat ex præscriptis omnibus rebus aliquid in alios, præterquam constituimus, usus redigere aut retorquere, aut alicui habendum conferre; neque censum, aut honorem, aut dona quælibet, aut pastos ab eisdem servis Dei ullatenus præsumat requirere: sed quidquid exinde fieri potest, juxta quod præscriptum est, regulari amministratione usibus et utilitatibus eorum, auctore Deo, omnibus habeatur temporibus. Interea volumus et confirmamus ut quidquid de sæculo in idem monasterium ad regularem conversationem agendam, favente Deo, venientes ex possessionibus suis obtulerint seu contulerint; vel alii quicumque hominum, sicuti, eorum voluntas et collatio facta apparuerit, sine rectoris ejusdem loci aliqua immutatione inviolabiliter semper perseveret atque permaneat. Ut autem hæc nostræ præcellentiæ confirmatio meliorem semper in Dei nomine obtineat firmitatem, manu nostra eam subter firmavimus, et de anulo nostro sigillari fecimus. Datum III idus junii, anno VI regnante Karlomanno gloriosissimo rege, indictione II. Actum Meldis civitate, in Dei nomine feliciter. Amen.