Anno Domini millesimo trecentesimo quinquagesimo septimo statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, quoniam facilitas veniae incentivum tribuit delinquendi, et alia[s] [per] generale Capitulum ad refrenandam in personis Ordinis ambitiosam audaciam provide fuit diffinitum, ut quaecumque persona quae non sit de Ordine impetraverit seu impetrari procuraverit [litteras] quarum praetextu ad officium Ordinis promoveatur aut promota non deponatur, seu quod a poena relaxetur, in excommunicationis sententiam incidat ipso facto, quam multi professi Ordinis propter facilitatem veniae incurrere non formidant. Eapropter generale Capitulum dedit statuendo ne quis transgressores huiusmodi, praeterquam in mortis articulo, praesumat absolvere, absque dicti Capituli licentia speciali. 2.  Item, quia dignum est iurique consonum, ut qui pares sunt in culpa consimilis poena constringat, et nonnulli priores, cellerarii, bursarii, rentarii, in solutione contributionum Ordinis se reddunt visibiliter inhabiles ac etiam minus curantes ; eapropter generale Capitulum statuit, ordinat et diffinit ut dicti priores, cellerarii, bursarii, rentarii, de solutione dictarum contributionum minus solliciti vel etiam negligentes, sicut et abbates eorum contributiones huiusmodi non solventes, excommunicationis vinculo se noverint irretitos, et nihilominus pro depositis a suis officiis teneantur, prout alias contra tales per generale Capitulum extitit diffinitum. 3.  Item, quia dubitationis scrupulum cupit generale Capitulum de cordibus simplicium amovere, ideo diffiniendo declarat, quod sententiae excommunicationis latae VII*a* distinctione, cap. *Abbatibus*, etc., *inhibetur omnibus abbatibus*, non ligantur abbates convocationes in Hybernia vel alibi facientes pro requirendo consilio super negotiis monasteria sua tangentibus, maxime in libertatibus Ordinis defendendis ; dum tamen in istis convocationibus dicti abbates nullas ordinationes faciant et statuta. 4.  Item, cum propter detestabile gastrimargiae vitium in laborintum vitiorum descendatur, et in plerisque Ordinis monasteriis nonnulli monachorum super cibis et potibus minus discrete abbates proprios inquietent, adeo quod super hoc faciant congregationes et conventicula, inter se tractantes qualiter ab abbatibus suis maiora vel meliora cibaria valeant extorquere, ad ipsosque abbates accedant fronte infrenabili et indomita ac in multitudine copiosa, petentes victualia eis procaciter ampliari ; ipsique abbates, visa tali multitudine, perterriti sibi metuentes, ne in eos desurgant de facto manusque in eos iniciant violentas, concedunt eis aliqua, quae cessante tali metu denegarent et deberent rationabiliter denegari. Capitulum generale, talem ausum totis conatibus cupiens refrenare, diffinit, ordinat et statuit, quatinus in nullis nostris monasteriis fiant tales convocationes nisi in communi parlamento et in audientia praesidentis, nec ad abbates in magna multitudine, sed ex ipsis eligant unum vel duos, et non plures, qui ab abbate cum reverentia quae rationabiliter fuerint supplicanda. Quod si eis repulsam iniuriam dederit, expectent adventum visitatoris, qui ad eorum insinuationem de eorum petitionibus rationabiliter habeat ordinare. Qui vero tam salutiferi statuti transgressor inventus fuerit, poenis conspiratorum *subiaceat* auctoritate Capituli generalis. 5.  Cum multa monasteria Ordinis nostri in partibus Hyberniae constituta propter guerras in dictis partibus ingruentes nequeant, ut decet, tute et salubriter visitari, statuit generale Capitulum et diffinit, quod abbates dictorum monasteriorum per patres abbates ipsorum vel eorum commissarios cum saniori parte suorum conventum ad monasteria propinqua et tuta valeant evocari, ibidem visitationis beneficium recepturi, diffinitione quacumque in contrarium edita non obstante. 