In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Noverint præsentes et posteri quod ego, Bartholomeus de Muro, pro remedio patris ac matris atque uxoris, omniumque antecessorum meorum, simulque pro amore filii mei Roberti monachi, atque pro remissione peccatorum meorum, trado et concedo Deo et Sanctæ Mariæ et monachis de Charitate, clausum vineæ meæ, quod extra murum Bituricæ civitatis, inter ecclesiam Sancti Austregisili et flumen Aurionis, ita videlicet ut idem clausum, quoad vixero, de monachis teneam; post meum vero ab hac luce decessum, erit prorsus illorum jure possidendum perpetuo. Olchiam quoque do eis quæ est inter clausum et flumen Aurionis, simili modo, et aliam planam terram quæ est ultra molendinum Sancti Stephani et pertingit usque ad vadum Petræ. Duos etiam arpennos pratorum trado illis præsentialiter qui fuerunt Stephani Galabide consanguinei mei. Do illis etiam duos denarios salvamenti de unoquoque villano et totam avenam de habitantibus villanis, quam etiam de habitaturis qui eam hoc modo reddunt, ut ii qui cum bobus terram colunt unum sextarium avenæ reddant, alii vero dimidium, tantumque de bosco Campi-Froaldi quantum eis sufficiat ad domos et vineas faciendas, vel ad quæcumque voluerint in suo dominio. Trado illis et domum Arberti, archipresbyteri de Brierio, in eo in quo nunc est sita loco, aut in quo eam postmodum removebo. Tonnas quoque trecentos vini modios continentes et cupas quæ ad eamdem mensuram vinum continere sufficiant, nec non et arcas viginti annonæ modios capientes. Præter hoc universorum pannorum meorum omnis generis dimidium eis do, non quidem præsentialiter, sed vel ante mortem meam vel in morte. Boum quoque ac vaccarum atque porcorum meorum dimidium. Hujus rei testes sunt Rodulfus Cocus, Arnulfus de Monastello-medio, Arnaldus Berilius, Petrus Dalphinus, Adelinus præpositus, Archimbaldus, Aymericus servientes. Vuido de Chaslone, Rodulfus de Bosco, Rodulfus Bodo. Actum publice in capitulo beatæ Mariæ de Charitate. Post hoc etiam donum, quod apud Sanctam Mariam de Charitate factum est, fecit ipse Bartholomeus aliud donum apud Bituricas, in claustro beatæ Mariæ de Monastello medio, totum videlicet quod in eadem terra Campi-Froaldi retinuerat, sine ulla retentione post obitum suum monachis donavit atque concessit. Hoc donum laudavit filius ejus Odo, et Aremgardis filia ejus et maritus ipsius Gaufridus, et Robertus eorum filius, et Thomas de cujus feodo erat, videntibus Raymundo Bechet, Sulpitio de Concorcialo, Stephano Guissa curta, Odone de Muro, Odone Dapifero, Roberto Meschino. Deinde crescente devotione donavit dominus Bartholomeus Deo et Sanctæ Mariæ de Charitate suam magnam domum quæ est intra murum Bituricæ civitatis, et totum casale in quo sita est, cum omnibus quæ ad casale pertinent; quam scilicet donationem per manum filii sui domni Roberti monachi misit priori et conventui de Charitate Proposuerat quippe ut, si fieri posset, et se et filium suum parvulum Odonem, quem habebat, cum omnibus rebus suis Deo et Sanctæ Mariæ de Charitate traderet. Postea vero videns supradictum filium suum Odonem nolle sæculum relinquere, et quod proposuerat non posse adimplere, expetiit domnum Odonem, priorem de Charitate, et omnia supradicta dona quæ ante donaverat recognoscens, omnium donationem iterum ipse et Odo filius ejus in manum prioris miserunt. Ac inde pater obnixe pro filio suo, ne illum exhæredaret, priorem rogavit. Prior vero locutus est cum consilio et Bartholomeus similiter cum suo. Hanc concordiam et conventionem inter se fecerunt ut dominus Bartholomeus totam villam, quæ Campus-Froaldus vocatur, cum omnibus quæ inibi habebat Deo et Sanctæ Mariæ de Charitate imperpetuum possidendam in præsenti traderet; partem scilicet quam antea monachis dederat et partem quam in vita sua retinuerat. Addidit etiam huic dono quatuor arpennos pratorum apud Marmanniam, laudante hoc ipsum donum filio suo Odone. Prior vero concessit supradicto Odoni filio Bartholomæi suam magnam domum et magnum clausum vinearum, tali conditione ut si sine legitimo hærede filiorum aut filiarum obierit, similiter si filii filiorum aut filiarum sine legitimis filiis aut filiabus obierint, et ut totum breviter dicatur, ubicunque legitima posteritas filiorum aut filiarum defecerit, omnia quæ supra diximus ad locum de Charitate revertantur; nullus enim alius hæres hæreditare valebit. Quicunque vero ex supradictis hæredibus hoc clausum habuerit, ad cognoscendum quod de monachis illud teneat, per singulos annos quoddam plaustrum vino mero onustum illis dabit. Sciendum vero quoniam si filius domini Bartholomæi, aliqua necessitate compulsus, pecuniam mutuo accipere voluerit, usque ad centum libras denariorum medietanæ monetæ, super prædictam domum et clausum, a monachis de Charitate accipiet, ita tamen ut securos illos faciat, quod nec per se nec per alium quemlibet de isto vadimonio aliquam violentiam vel injuriam illis inferat, donec tantam pecuniam reddat. Actum publice inter Bituricas et Ayas, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo undecimo, indictione quarta, regnante Ludovico rege Francorum, præsente domno Odone, priore de Charitate, cum monachis suis, Henrico filio comitis Stephani, Roberto monacho filio domini Bartholomei, Stephano capellano prioris. Fuerunt et laici testes, ex parte monachorum, Walterius, Fruinus, milites, et famuli eorum Stephanus, Rodulfus, Bernardus, Alvredus, Hugo. Ex parte domini Bartholomei et ejus filii Odonis fuerunt testes: Rainaldus Guissa curta, Rainaldus Bechet, Arnulfus de Monastello medio, Paganus, Hyreus, Hugo, Senerillus.