Innocentius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Monasterii Cluniacensis, ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, Matisconensis Diœcesis salutem, et Apostolicam benedictionem. Quæ per Sedem Apostolicam in Religionis favorem, ac animarum commodum sunt concessa, libenter innovationis gratia confovemus, adjiciendo nihilominus quæ ad illa credimus opportuna. Igitur tenorem cujusdam privilegii felicis recordationis Alexandri Papæ IV. prædecessoris nostri Monasterio tuo concessi, quod incipit vetustate consumi, et quod inspici et examinari fecimus diligenter, de verbo ad verbum præsentibus inseri fecimus ad perpetuam memoriam futurorum, qui talis est. Alexander Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Cluniacensi, salutem et Apostolicam benedictionem. Ex parte tua fuit nobis humiliter supplicatum ut, cum observantia tui Ordinis ab ipsa sui institutione multum sit rigida, et difficilis ad ferendum, fuerintque postmodum per felicis recordationis Gregorium Papam prædecessorem nostrum superaddita statuta gravia, et præcepta diversarum pœnarum adjectione vallata, ne contingat sub tantis oneribus deficere oneratos, providere paterna diligentia curaremus. Attendentes igitur quod expedit calamum quassatum non conteri, et in erasione ætuginis vas non frangi, devotionis tuæ precibus inclinati, præsentium tibi auctoritate concedimus, ut super hujusmodi observatione statutorum ipsorum, quæ de tuæ substantia Regulæ non existunt, tu, et successores tui cum Prioribus et Monachis tui Ordinis universis, tam præsentibus, quàm futuris liberè dispensare possitis, his casibus dumtaxat exceptis, super quibus in eadem Regula est dispensatio interdicta, in quibus casibus dispensandi super pœnis adjectis, et irregularitatibus, quas tui subditi ob hoc hactenus incurrerunt, vel incurrent de cætero, eosque absolvendi ab interdicti, suspensionis, et excommunicationis vinculo, quo ipsos ob transgressionem prædictorum statutorum involui contigit, vel continget, injuncta sic absolutis pœnitentia salutari, libera sit tibi, et eisdem successoribus de nostra permissione facultas, Priori nihilominus Monasterii tui, ac ipsius successoribus concedendi tibi, successoribusque tuis hujusmodi dispensationis, et absolutionis Beneficium, si opportunum fuerit, concedentes auctoritate præsentium potestatem. Nonobstantibus aliquibus litteris ad quoscumque ab Apostolica Sede sub quocumque tenore directis, et processibus variis habitis per eosdem, de quibus forsan oporteat in præsentibus plenam et expressam, ac de verbo ad verbum fieri mentionem. Nulli ergo omninò hominum liceat hanc paginam nostræ concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Laterani, II. Nonas Martii, Pontificatus nostri anno II. Nos itaque tuis supplicationibus inclinati, hujusmodi privilegium auctoritate Apostolica innovamus, et volumus ut idem tenor taliter annotatus illud idem robur, eamdemque vim, et eumdem vigorem habeat per omnia, quę haberet originale privilegium supradictum, ac eadem prorsus eidem tenori fides adhibeatur, quandocumque, et ubicumque, sive in judicio, vel alibi ubi fuerit exhibitus, vel ostensus, et eidem stetur firmiter in omnibus, sicut eidem originali privilegio staretur, si foret exhibitum, vel ostensum. Et nihilominus tibi, fili Abbas, et successoribus tuis ipsius Monasterii Abbatibus, qui erunt pro tempore, ut prædictos Priores, et Monachos, ac subditos tui Ordinis universos, tam præsentes, quàm futuros, qui hujusmodi excommunicationis, suspensionis, et interdicti sententias vigore aliarum constitutionum, et statutorum per Abbates, et Diffinitores Capituli generalis dicti Ordinis post concessionem dicti privilegii ejusdem prædecessoris editorum, forsitan incurrerunt, vel incurrent, absolvendi, et dispensandi cum eis modo, et forma, ut superius est expressum, similem concedimus tenore præsentium facultatem. Nulli ergo omninò hominum liceat hanc paginam nostræ innovationis, voluntatis, et concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum apud Villam-novam Avenionensis Diœcesis, VII. Idus Junii, Pontificatus nostri anno primo.