[Innocentius Episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Abbati et Conventui Cluniacensi, salutem et Apostolicam benedictionem. Venientibus ad Apostolicam Sedem dilectis filiis sancto Monacho vestro, ac H. Monasterii S. Benedicti. Super Padum procuratoribus, idem S. proposuit coram nobis quod, cum Monasterium memoratum à felicis recordationis Gregorio Papa prædecessore nostro Hugoni prædecessori tuo, fili Abbas, et successoribus ejus fuerit dudum commissum, ut in ejus gubernatione atque custodia et potestatem haberent, et studium procurationis impenderent: ac Abbate obeunte ipsius loci eorum diligentia provideret ut in loco regiminis juxta beati Benedicti regulam persona subrogaretur idonea, et quidquid in Monasterio ad augmentum et observantiam monasticæ religionis institui, vel emendari etiam oporteret, eorum semper dispositione ac ministerio impleretur: prout in felicis memoriæ Lucii, et Clementis prædecessorum nostrorum authenticis asseruit contineri: Abbas et fratres Monasterii supradicti debitam tibi, fili Abbas, et Ecclesiæ tuæ obedientiam et reverentiam subtrahentes, super præmissis et aliis injuriosi tibi et graves existunt, et à tua et Ecclesiæ tuæ subjectione se ac Monasterium suum subtrahere molientes: iidem quoque fratres Abbatem sibi eligere non formidant, absque tuo et fratrum tuorum consensu. Procurator verò Monasterii sancti Benedicti proposuit ex adverso, quod cum Monasterium ipsum ad jus et proprietatem Romanæ Ecclesiæ pertineat, et per privilegia Pontificum Romanorum fuerit ab antiquo libertate donatum, tibi vel Ecclesiæ tuæ subesse vel respondere in aliquo minimè tenebatur: quinimò ad fratres ejusdem loci tam dispositio quam Abbatis electio pertinebat. Adiiciens quod, et si jus aliquod prædictorum privilegiorum intuitu Cluniacensi Ecclesiæ competierit, illud penitus est absorptum, cum hactenus neglexerit uti eis, et monasterium supradictum longissimo tempore plena fuerit libertate gavisum. Proposuit insuper idem Monasterium super capitulis prænotatis per bonæ memoriæ Eugenii Papæ prædecessoris nostri sententiam fuisse absolutum. Cum ergo super his et quibusdam aliis procuratores ipsi non desinerent altercari, et per venerabiles fratres nostros I. Sabinensem et N. Tusculanensem Episcopos de mandato nostro fuerit de amicabili compositione tractatum; nobis mediantibus demùm inter procuratores ipsos hujusmodi compositio intervenit, ut cum in Monasterio sæpe dicto fuerit Abbatis electio celebranda, fratres ejusdem loci absque requisitione vestra personam idoneam regulariter sibi eligant in Abbatem, qui, si concorditer electus extiterit, munus benedictionis accipiat, et liberè administret, nullâ super his à vobis licentia ex petita: ita videlicet quod is, qui fuerit in Abbatem electus intra spatium primi anni unum, vel duos fratres cum suis litteris ad vos dirigat, in quibus tibi, fili Abbas, et successoribus tuis super observantia Monastici Ordinis obedientiam promittat; et tunc Cluniacensis Abbas, vel per se, vel per alium, ad Monasterium memoratum accedat, ab Abbate ipsius loci corporalem super Ordinis observantia obedientiam recepturus, vel transmissas sibi litteras, si maluerit, in testimonium obedientiæ sibi promissæ reservet. Quod si Abbatis electio fuerit in discordia celebrata, pro dirimendo hujusmodi dissensionis articulo, ad Sedem Apostolicam recurratur. Item Abbas et Monachi supradicti loci de quadriennio in quadriennium aliquem ex confratribus suis ad capitulum Cluniacense transmittant, qui audiat et recipiat quæ ibidem fuerint super observantia ordinis constituta. Prætereà quolibet quadriennio Cluniacensis Abbas duos ex fratribus suis mittat ad visitandum Monasterium sæpedictum, quibus decenter ac benignè receptis, ab eodem Monasterio moderata procuratio tribuatur, et ipsius Abbatis ejusdem loci consilio requisito, corrigant si quid in ipso Monasterio circa Monachos, et conversos, aliasque personas corrigendum invenerint, et statuant quod circà eos fuerit statuendum: si verò aliquid corrigendum in Abbate invenerint, ad Romanum Pontificem id referant, et sicut ipse mandaverit in ejus correctione procedant. Cum autem Cluniacensis Abbas ad Monasterium sæpefatum accesserit, Abbas ejusdem loci tanquam Priori Abbati cedat in Choro, in Capitulo, et in mensa: Abbas verò Cluniacensis in membris corrigens quod fuerit corrigendum, si quid fortè in Abbatis persona correctione dignum invenerit, id ad aures Romani Pontificis deferre procuret, ut juxta beneplacitum ejus in Christo negotia procedant. Præterea Cluniacensis Abbas ad Monasterium jamdictum accedens vigintiquinque equitaturis, et triginta personis; fratres verò, cum illuc causa visitationis accesserint, quatuor equitaturis, et sex personis tantummodo sint contenti. Ut igitur in perpetuum compositio supra scripta de procuratorum assensu facta inviolabiliter observetur, nos eam auctoritate Apostolica confirmamus; statuentes ut nulli omninò hominum liceat hanc paginam nostræ confirmationis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Viterbii. IV. Idus Julii. Pontificatus nostri anno duo decimo.]