Si domnum Lugdunensem Archiepiscopum venerabilem filium sublimitatis vestræ, mea vel alicuius commendatione apud vos indigere cognoscerem: filiali de vobis confidentia, multa de ipso vel pro ipso facere verba studerem. Sed quia nota vestræ sapientiæ probitas eius, experta Apostolatui vestro fidelitas eius, abundanter, vt credo, eum commendabilem faciunt: nolui pro illo superflue deprecari, qui  pro aliis dignus est exaudiri. Hoc tantum dicendum esse iudicaui, vt pro filiis vestris Cluniacensibus, quos benigne fouet, ei si placet gratias agatis. Et quia terra nostra, vt nostis, sine Rege  Principe existens, quibuslibet exposita raptoribus est: vt de pace stabilienda, pro qua satis sollicitatur, magis ac magis satagat, admoneatis. Cito etiam cum gratia,  benedictione vestra remittendum esse,  nos oramus,  ipsa multiplex regionis necessitas implorat. Nam quanto vniuersæ regioni illi eius magis est necessaria præsentia, tantominus tolerabilis esse probatur absentia.