Cunctis notum sit fidelibus, quod ego Guido de Larriaco, ecclesie Molismensis monachisque ibidem Deo servientibus, do et concedo usuarium totius nemoris quod est inter Molismum situm et Larriacum, ad omnia sibi necessaria, quantum mei juris exhibetur, hoc laudantibus meis infantibus Emelina et Guirrico. Quod etiam frater meus Burdinus laudat et confirmat, et quod ipsi pertinet de ipsius silve usuario, concedentibus suis infantibus Bartholomeo et Roselina, Molismensibus fratribus gratanter tribuit. Hoc vero donum in manu domni Roberti abbatis factum est ea conditione quod si aliquando Dei misericordia, seculum relinquere voluero, ab eisdem receptus fratribus monachus ibi efficiar, non autem de me solo hec statuto est recipiendi in monasterio concessio, sed de nostris heredibus qui seculo renuntiare voluerint, in eodem libera conceditur susceptio. Ut hec elemosina semper firma et inconcussa permaneat, si quis ex nobis obierit, ab ipsis monachis apud Molismum deportabitur, in ejusdem loci cimiterio sepeliendus. Hujus rei testes sunt: Gaufridus, filius Otranni, et Otrannus, filius ejus; Grimaudus de Trecis; Odo de Buxo; Rainaldus de Anceyo; Hugo de Mariolo, Robertus de Riceyo; Bartholomeus de Barro; Raynerius, famulus abbatis; Garnerius coccus; Teodoricus coccus. Actum est hoc apud Molismum in capitulo, in die assumptionis beate Marie, anno ab incarnatione domini millesimo l°xxx°vi°, regnante Philippo Francorum Rege, existente Roberto Lingonensium consule, qui post modum utriusque partis consensu presentatam cartulam sibi sigillo suo communivit, anathematis gladio feriens omnes qui in posterum Molismensem ecclesiam super hoc inquietare instinctu diaboli transumpserunt.