Nam  ad incrementum laudis eius,  ad comprobandum quanto priuilegio cœlestis perfrueretur amoris, edoctum omni disciplina scientiarum, ipsum omnipotens Deus præordinans sibi iustum,  vt esset sibi testis ad omnes homines, in illo Cluniacensi amicabili,  receptibili Monasterio patrem spiritualem  Abbatem dignissimum elegit. Vbi quamplurimam monachorum numerositatem, vitæ moribus  doctrina instruēs, ante se in cœlestis patriæ gaudium fœliciter introduxit. Multos enim eiusdem ordinis in diuersis terrarum partibus inuitans ad vnanimitatem Monachilis religionis, exemplo suæ laudabilis conuersationis, innumerabiles, veracesque Monasticæ firmitatis legiones instituit  adunauit, easque Signifer gloriosus secum in Dominicæ Religionis castris fortiter bellaturas, contra sæuientis nequitiæ importunitatem præordinauit. Dum itaque hos pabulo suæ Dominicalis prædicationis, velut aqua refectionis lassabundos satiat; alteros autem studio assiduę lectionis, quam suauis est Dominus, gustare insinuat,  illos alios sub leui iugo Christi colla ponere monendo prædicat, pro omnibus,  cum omnibus beatæ retributionis donatiuum sibi comparat. Hoc ampliatum diuina ei pietas in cœlestibus reddidit, quoniam pro sui fidelitate ampla terreni honoris spatia dereliquit,  graues acresque pænæ quas quondam sustinuit, adduxerunt in perpetuo nomini suo gloriosam laudis famam,  fidelibus Christianis Romanicam deliberauerunt viam.