In nomine sanctæ  individuæ Trinitatis, Patris  Filii  Spiritus sancti. Notum sit omnibus hominibus, quòd omnipotens Dominus qui vult omnes homines salvos fieri,  ad agnitionem veritatis venire, fecit recognoscere Ducem Burgundiæ Oddonem nomine, torturam quam faciebat de elemosinâ quam dederat Comitissa Cabillonensis, filia Rotberti Ducis, post obitum mariti sui Hugonis Comitis, pro remedio animæ suæ, patrísque sui,  matris,  pro animabus antecessorum suorum, Domino Deo,  Beatæ Dei Genitrici, necnon  Sanctis Valeriano  Philiberto,  aliis Sanctis, quorum reliquiæ venerantur in Trenorciensi loco, monachísque inibi manentibus, terram in loco Givriaco sitam. Post quod donum, annuente Domino nostro Jesu Christo, cui inserviebat illa obnixè die ac nocte, Regina Galliciæ  Hispaniarum effecta est. De quo regno multa de facultatibus suis, ad locum supradictum recuperandum, ad servitium Dei  Matris suæ dedit, aurum scilicet,  argentum,  pretiosa ornamenta, Ecclesiæ usui apta. Revolventibus verò quibusdam annis, cum illo magno exercitu, in quo penè totius Nobiles regni Franciæ ordinante Deo venerunt Hispaniam, venit  supradictus Dux. Quid fecerunt,  quantùm laboraverunt in obsidione Tutelæ satìs notum est. Cùm autem unusquisque prout potuit remeavit ad propria, ipse Dux adiit curiam Imperatoris Anfonsi, causâ videndi avunculam suam. Ipsa autem Regina, ut vidit eum, pernimiùm læta facta est. Conquerentibus denique monachis Sanctæ Dei Genitricis Mariæ, qui tunc fortè aderant in palatio Regis, beneficium suum solito more recepturi, conquesta est  ipsa de dono elemosinæ suæ, quod præfatus Dux tyrannicâ potestate abstulerat. Postquam vidit Dux Reginam sibi graviter de hac re conquerentem, devictus amore ejus, spontaneâ voluntate (ut erat rectum) concessit  dedit quandam partem, scilicet Peturas, ex integro ut sunt  ut ipsa tenebat cum omnibus consuetudinibus, supradicto loco Sanctæ Mariæ de Tornuz. Dedítque similiter mansum quem tenuit Willelmus Rufinus, cum omnibus suis appendiciis:  alios tres mansos, nec de melioribus, nec de deterioribus, similiter cum omnibus suis appendiciis:  terram ad unam carrucam; totum  ad integrum, sicut meliùs habebat. Hoc totum dedit supradicto loco Sanctæ Mariæ de Tornuz prædictus Dux per manum Reginæ, eo tenore ut ab omni inquietudine suâ, vel suorum liberum  quietum, Sanctæ Mariæ  prædicto loco perpetuò permaneret, quousque det illi Deus bonam voluntatem, ut reddat aliam quam tenebat partem. Si verò quælibet persona hominis vel feminæ hoc donum calumpniare vel frangere præsumpserit, sit excommunicatus,  anathematis vinculo alligatus, quousque ad emendationem veniat. Scripta est hæc charta jubente Reginâ quæ hoc donum fecit, laudante  infirmante Duce Odone, in Leone civitate, Nonas Augusti, feriâ V. Lunâ III. Regnante Anfonso Rege in Toletis,  Philippo in Franciâ, Anno ab Incarnatione Domini millesimo octuagesimo septimo. Signum Savarici. S. Humberti de Junvillâ. S. Joffredi de Sancto Petro. S. Rotberti avunculi Ducis, fratris Reginæ. S. Rainaldi capellani. S. Mauricii Capellani. S. Arnulfi. S. Amblardi. S. Gualterii de Mont Martrot. S. Widonis de Spaniâ. Poncius Prior monasterii Sanctæ Fidis, rogantibus monachis Guilelmo Gregorio,  alio Guilelmo scripsit.