Paschalis Episcopus seruus seruorum Dei venerabili fratri HVGONI Cluniacensi Abbati, salutem  Apostolicam benedictionem. Quæ semel iuste rationabiliterque decisa sunt, propter obliuionis incuriam rediuiuis sæpe litibus replicantur. Idcirco litteris præsentibus annotamus, qualiter inter vestri Cœnobij Monachos,  S. Petri Carnotensem Abbatem Guillermum, de sancto Dionysio de Nongento querela cum sua sit replicatione decisa. Idem enim Carnotensis Abbas, post domni Papæ Vrbani decretum, super eadem Cella vestros fratres, nobis in Trecensi Concilio præsidentibus, calumniis impetebat. Ne qua ergo scintilla iurgij remaneret, perspiciēdum duximus quicquid a parte alterutra proferretur. Offensæ igitur sunt litteræ quædam a Carnotensi Abbate, per quas idem locus Carnotensibus Monachis a Retrocco Comite, sub quadā fuerat conditione commissus, in quibus nulla tēporum annotatio, nullus vel Episcopi, vel clericorum continebatur assensus. Ad hæc easdem litteras falsas habendas Retroccus Comes ipsius Ioffridi filius, qui locum illum vna cum Beatrice vxore sua vestro Cœnobio obtulerat, asserebat, quia  vnus testium, qui subscripti fuerant, supradicti Ioffridi frater adhuc superstes, se omnino interfuisse penitus inficiaretur,  easdem litteras alio tempore in Capitulo Carnotensi falsatas fuisse narrabat, falsationis illius testem cum iureiurando in medium proferens. Cæterum Ioffridi Comitis oblatio vestro Cœnobio data,  locum,  tempus,  Episcopi  Metropolitani consensum,  Theobaldi Comitis, eiusque filij Stephani fauorem, de cuius feudo idem locus fuerat, manifestius continebat. Constitit itaque apud omnes, quia domni Vrbani Papæ sanctio Apostolicæ grauitatis pondere nitebatur plena. Quapropter ratione iudicij, Carnotensis Abbatis querela sopita est,  Monasterio vestro, supradictæ Cellæ inperpetuum statuta possessio. Sane huic nobiscum iudicio affuerunt venerabiles Episcopi, Leodegarus Bituricensis, Aldo Placentinus, Girardnus Engolismensis, Ildebertus Cenomanensis,  nostræ sanctæ Romanæ Ecclesiæ Cardinalis Landulfus, dę titulo S. Laurentij qui dicitur in Lucina. Igitur  nos sanctioni prædecessoris nostri, nostræ quoque sanctionis robur adiicimus; præcipientes  penitus interdicentes, ne quis vlterius super hoc negotio vestrum Cluniacense Cœnobium inquietare præsumat. Qui vero præsumpserit, canonicæ districtionis animaduersione multetur. Ego PASCHALIS Catholicæ Ecclesiæ Episcopus ff. [Rota. Bene valete] Datum Siluiniaci, per manum Ioannis sanctæ Romanæ Ecclesiæ Diaconi, VIII. Kal. Iunij, Indict. XV. Incarnationis Dominicæ anno MCVII. Pontificatus autem Domni Paschalis secundi Papæ VIII.