Hic etenim beatissimus Deoque dilectissimus Maiolus diuino præuentus munere, qualia itinera laudum  virtutum sequeretur, prædicebat nomine. Et in infantilis ætatis tempore, quasi quoddam præmonstrabat maturioris ætatis inreprehensibile: dedicans scienter nescius vitæ suæ primordia cœlesti discipulatui,  sapienter indoctus adquirens sibi magistrale decus in nouello dierum numero. Sic igitur cœlestis pietas in ipsius ætatis termino coaptans eum sibi ad electionis futurę priuilegium, scholaribus disciplinis ipsum subdi voluit, per quem postea abundans diuinæ largitatis thesaurus pleniter mundo aperiretur: multi quoque adiuuante Redemptoris benignitate meliorarentur, qui ipsius sanctitatis laudabili affabilitate fruerentur. Multiplicibus denique virtutū adornatus donis beatus Pater Maiolus, vita operibusque laudabilis, suæ ætatis infantilem teneritudinem maturioris animi firmitate reddidit perfectam. Cui in initio viarum suarum prædiuinabant coetani, non deesse ei in futurum quoddam magnificentiæ magisterium, eum quoque vt eorum scire manebat, fauoribus magnis extollebant  laudibus.