Qvidam probi viri, Canonici Engolismensis Ecclesiæ, nuper adierunt me: rogantes, vt apud maiestatem vestram pro ipsis intercederem,  negocium, quod coram vobis exposituri sunt, vestræ clementiæ commendarem. Quod ego, timens maximis occupationibus vestris tædio esse, aliquamdiu recusaui: sed tandem eis instantibus assensi. Dicunt, sicut ab ipsis, vt æstimo, auditura est dignatio vestra: defuncto Episcopo suo se elegisse, nullo de Clero Ecclesiæ prorsus excepto ab vnanimi electione: assensu, vt Canones præcipiunt, honoratorum  totius populi, idoneam omnino ad officium Episcopale personam, Præcentorem ipsius Ecclesiæ. Electionem, iuxta quod ab eis accepi, tam communem, tam concordem, Burdegalensi Metropolitano dicunt se Canonice obtulisse, ab eo Canonice confirmatam esse: diem consecrandi ab ipso datam, se ad diem constitutam cum electo suo, vt Metropolitanus promiserat, consecrando venisse, sed consecratorem non inuenisse. Quibus de causis præsentiam suam subtraxerit, cur promissa non impleuerit, nec ab eo acceperunt,  mihi se adhuc ignorare dixerunt. Prouideat ergo, si placet, quod  absque meis literis faceret, Apostolica vestra sublimitas laboranti hac occasione Ecclesiæ: vt sicut vices illius geritis, qui Apostolus gentium a Deo factus est,  cui sollicitudo omnium Ecclesiarum imposita est, ita huic Ecclesiæ sollicitudo vestra non desit, vt si electio bene acta est, a vobis confirmetur:  Ecclesia illa, quæ de membris vnicæ Columbæ, hoc est, vniuersalis Ecclesiæ est, de qua dicitur, Vna est Columba mea, vna est perfecta mea, data sibi a Deo,  a vobis pace lætetur. Hæc sub conditione protuli, quia nec de electo, nec de electione testis esse potui. Vnum tamen absque omni pene conditione profero, non videri mihi Burdegalensis Metropolitani in hac Engolismensi electione gressus rectos, oculum simplicem: sed magis in ea quęrere quæ sunt mercenarij quam Pastoris, quæ sua sunt quam quæ Iesu Christi. Et, vt filiali præsumptione loquar,  quæ ab vniuersis pene partium illarum  nostrarum dicuntur, vobis vt Patri nota faciam: vult, aiunt, Burdegalensis ita sibi subdere Engolismam, sicut subdidit Xantonas: vt in Ecclesiis illis, non tam habeat Episcopos quam ministros, non tam præsules quam sibi in omnibus obsequentes. Hoc est, aiunt, eius propositum, hæc intentio, hæc in istis religio: vt expensis propriis parcat,  suffraganeis Episcopis, vt Capellanis vtens, non suum, sed eorum penu exhauriat. Hæc, Pater, vobis breuiter intimaui, ne possent vos in hac parte fallere animi sub vulpe latentes: quia,  virum Dei, qui venerat de Iuda, falsus Propheta fefellit,  ipsi magno Prophetæ,  regi Dauid Siba seruus Miphiboseth filij Ionathæ mentiendo subrepsit. Et licet ego non satis, vt nostis, diligam hominem illum: absit tamen, absit, inquam, vt in conspectu Dei,  vestro, contra veritatem conscientiæ meæ, culpem vel prædicem hominem vllum.