Anno Domini millesimo quadringentesimo statuta sunt haec apud Cistercium in Cisterciensis Ordinis Capitulo generali. 1.  Pro romanae Ecclesiae statu, *etc. ut in anno* 1399. 2.  Pro serenissimo domino nostro, domino Carolo, *etc. ut in anno* 1399. 3.  Pro burgensibus, mercatoribus, *etc. ut in anno* 1399. 4.  Pro pace et unitate sanctae matris Ecclesiae dicantur tres missae de *Pace* in singulis domibus Ordinis universi. 5.  Pro felicis et inclitae recordationis dominis, *etc. ut in anno* 1399 et singulis baronibus, baronissis et aliis nobilibus defunctis, pro religiosis omnibus et maxime professis Ordinis nostri, et pro omnibus benefactoribus nostris et aliis fidelibus defunctis, dicantur tres missae de *Requiem* in singulis domibus Ordinis universi. 6.  Abbates Ordinis universi, qui ad praesens Capitulum non venerunt, *etc. ut supra anno* 1390, *n°* 4. Solos autem… excusatos : de Monte petroso, de Bono fonte, de Valle Beatae Mariae, de Igniaco, de Ursicampo, de Longoponte, de Bullencuria, de Barbello, de Rigniaco, de Alpibus, de Laude, de Valcellis, de Monasteriis in Argona, de Tela, de Vallibus, de Valle lucenti, de Bono monte, de Caricampo, de Castellariis, de Prulliaco, de Bolbona, de Caroloco, de Sancto Andrea, de Loco Dei, de Claromarisco, de Alta cumba, de Noa, de Calercio, de Mortuo mari, de Boheriis, de Fusniaco, de Oratorio, de Buxeria Andegavensi, de Escureyo, de Valle Beatae Mariae, de Voto, de Caladia, de Briostello, de Belloprato, de Fulcardi monte, de Frigido monte, de Callovio, de Rupibus, de Ponte octrandi, de Tironello, de Claro monte, de Pratea, de Charmeya, de Domo Dei super Carum, de Insula barrensi, de Fonte Danielis, de Veteri villa, de Pinu, de Bonavalle in Pictavia, de Valencia, de Escarleis, de Curia Dei, de Cassania, de Trizaio, de Gratia Dei, de Bellabranca, de Barzella, de Charone, de Ré, de Persenia, de Brolio, de Morolia, de Pietate Dei, de Charitate, de Alta ripa, de Loco crescenti, de Sancto Loco, de Tribus fontibus, de Capella Thosan, de Theisinaco, de Ripatorio, de Moris et de Caherio. 7.  Cum Ordo noster, *etc. ut supra, anno* 1390, *n°* 7, *…* in viginti quinque millibus quadringentis octoginta et octo florenis aureis, tribus grossis argenteis… contributionem sex millium florenorum pro dictis debitis persolvendis… *etc. ut supra, excepto quod abbas de Savigniaco iam non citatur inter receptores contributionum.*  8.  Ad requestam, *etc. ut supra anno* 1390, *n°* 19. 9.  Praebere materiam intendens, *etc. ut supra anno* 1390,  *n°* 14, *usque ad verba* : Ordinis institutis (p. 587, *c. medium*), *deinde* : Praemissis igitur in spiritualibus et temporalibus incommodis, detrimentis, ac periculis et tantis malis obviare pro viribus et super hiis de medio providere cupiens Capitulum generale, omnes et singulos abbates Ordinis, maxime de Oratorio, de Bella brancha, de Persenia, de Valle lucenti et de Alba ripa monasteriorum abbates qui, prout debebant temporibus et annis praeteritis, *etc. ut supra, usque ad verba* : publice nuntiari. *Deinde* Et una cum praemissis, dictum Capitulum generale propter praemissa praedictos abbates de Oratorio, de Bella brancha, de Persenia, de Valle lucenti, de Alba ripa et omnes et singulos alios abbates Ordinis praemisso modo culpabiles, et qui, ut praemittitur, deliquerunt in praemissis, suspendit in hiis scriptis ab administrationibus, regiminibus et gubernationibus dictorum suorum monasteriorum, et interdicit eis et cuilibet eorum omnem administrationem, regimen et gubernationem dictorum suorum monasteriorum, tam in spiritualibus quam in temporalibus, donec et quousque solverint et miserint dupla provisionum praemissarum, et sicut in papalibus et Ordinis statutis et superius continetur.  Quod si, quod absit, regimina, administrationes et gubernationes praedictorum suorum monasteriorum assumpserint et tenuerint et exercuerint, et eis se immiscuerint contra praemissas suspensionem et inhibitionem, dictum Capitulum tribus diebus elapsis post quos attentaverint seu fecerint praemissa mala contra praedictas suspensionem et inhibitionem, et sic *transgressi* fuerint, propter hoc et nunc pro tunc et ex tunc pro nunc dictos de Oratorio, de Bella brancha, de Persenia, de Valle lucenti et de Alba ripa monasterium abbates, et alios abbates Ordinis consimiliter culpabiles, et qui sic deliquerint et transgressi fuerint, in hiis scriptis deponit et privat perpetuo ab abbatialibus dignitatibus et officiis per praesentes. Reverendissimis igitur patribus ac dominis archiepiscopis et episcopis universis ac eorum officialibus, quibus hoc praesens statutum seu diffinitio praesens ostendetur, supplicat humillime et attente dictum Capitulum generale, quatinus praedictos abbates dictorum monasteriorum in suis dioecesibus consistentium mandant et faciant per parochiales ecclesias excommunicatos et aliis praedictis sententiis innodatos publice nuntiari singulis diebus dominicis et festivis dum divina coram populo sacramenta celebrabuntur. 10.  Sacrosanctae romanae Ecclesiae tot et tantis tribulationibus et adversitatibus propter Ecclesiae quod nimis viguit schisma praesens Domino Deo, nostris peccatis exigentibus, occulto suo sed tamen iusto iudicio permittente, pro dolor ! subiacenti mystice condolere videtur propheta sanctissimus inde lugens :  Egressus est, inquit, a filia Sion omnis decor eius, deposita est vehementer, non habens consolatorem ; repulit Dominus altare suum, maledicit sanctificationi suae. Cui compati condolereque debent universales Ecclesiae et universi christiani, qui, prout ait quidam, quod stipiti rami, quod capiti membra, quod soli radii, quod fonti rivuli, hoc Apostolicae Sedis eminentiae debent omnes ecclesiae, quas ubique terrarum religio christiana fundavit, et divinae pietatis auxilium, cordium medullis, et praecordiorum affectibus devotius debent etiam implorare, quos ad hoc exhortari nititur idem propheta sanctos consolans subiungendo : non repellet in sempiternum Dominus ; quod si abiecit, et miserebitur secundum multitudinem misericordiarum suarum, non enim humiliavit ex corde suo et abiecit filios hominum ; scrutemur, inquit, vias nostras, requiramus et revertamur ad Dominum, levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in coelos, quare in perpetuum oblivisceris nostri, Domine, de derelinquas nos in longitudinem dierum. Converte nos, Domine ad te, et convertemur ; innova dies nostros sicut a principio. Et in adversitatibus durioribus sanctus Daniel consimiliter sic orabat : Ne quaesumus, Domine, tradas nos in opprobrium propter nomen tuum, et ne dissipes testamentum tuum, neque auferas manum tuam a nobis, nec confundas nos, sed fac nobiscum iuxta mansuetudinem et secundum multitudinem misericordiae tuae, et erue nos in mirabilibus tuis, et da gloriam nomini tuo, Domine. Praemissis igitur piis prophetarum et aliis sermonibus et devotis exhortationibus, et ut impleat suae piae servitutis officium et debitum caritatis, permotum Capitulum generale universas et singulas personas Ordinis nostri sexus utriusque exhortatur attentius et monet, ipsis nihilominus in virtute sanctae obedientiae et sub attestatione divini iudicii firmiter praecipiens et iniugens quatinus idem sapientes, eamdem caritatem habentes, unanimes idipsum sentientes, solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis, devote recurrant ad eum apud quem terror et potestas est, qui facit concordiam in sublimibus suis, et coram quo probata sunt concordia fratrum et amor proximorum, et qui suo dixit summo vicario : Ego rogavi, Petre, ut non deficiat fides tua ; et : Tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. Benignam pulsent eius clementiam unusquisque et unaquaeque nostrum ad minus semel omni die verbis et modis quibus inspiraverit ei Deus, deprecantes eum ut avertens faciem suam a peccatis nostris et delicta nostra minime reminiscens ; Ecclesiae suae sanctae quam sponsam vocare et cruore proprio redimere dignatus est, praedictum schisma, discordiam et dissentionem quibus laceratur, scindens et dirumpens praefatam pacem, caritatem, unitatem et concordiam largiatur. 11.  Appellationem interiectam et emissam per fratrem Petrum Castini olim abbatem monasterii de Stamedio Tarentasiensis dioecesis propter sua demerita defectuosumque regimen ab abbatiali dignitate depositum, prout per processus inde confectos continetur plenius, generale Capitulum discusso prius mature in Diffinitorio negotio huiusmodi et auditis hinc et inde propositis, ipsum Capitulum frivolam reputat et inanem, dictam depositionem approbans et ex certa scientia ratificans et confirmans, iniungendo abbatibus de Bonavalle Viennensis dioecesis, patri abbati dicti monasterii Stamedii, et de Sancto Sulpitio quatinus infra quindecim dies ab exitu praesentis Capituli computandos, vel quam citius commode poterunt, ad dictum monasterium de Stamedio personaliter se transferant, et ibidem per electionem canonicam seu provisionem de persona idonea dicto vacanti monasterio auctoritate generalis Capituli et ordinaria provideant, ac in eodem monasterio visitent, corrigant, statuant et reforment, servatis in omnibus et singulis canonicis et nostri Ordinis institutis, omnesque singulares personas dicti monasterii Stamedii, quae ad praesens Capitulum citatae fuerant peremptorie et personaliter per abbatem Sancti Sulpitii, nec comparuerunt sufficienter, illos maxime qui captioni et incarcerationi ac detentioni dicti fratris Petri ante eius depositionem interfuerunt, seu facientibus praebuerunt auxilium, consilium, vel favorem, excommunicatos denuntiat et decernit, absolutionem eorumdem dicto Capitulo seu domino Cistercii reservando. 12.  De Regali monte sacrae theologiae professori et de Valle Beatae Mariae monasteriorum abbatibus per generale Capitulum committitur, ut si traditio quarumdam possessionum ad monasterium de Bello prato Belvacensis dioecesis spectantium, de quibus dictum monasterium nullam vel modicam utilitatem reportat, expediens fuerit, et dicto monasterio fructuosa cum diligentia se informent, et secundum reperta per ipsos concedant licentiam abbati et conventui dicti loci dictas possessiones tradendi ad censum annuum et in emphiteosim perpetuam auctoritate Capituli generalis, servatis papalibus et Ordinis institutis. 13.  Consimili modo eisdem committitur pro monasterio de Lanneyo dioecesis Belvacensis. 14.  Tractatum quem habuerunt abbas et conventus monasterii Pontigniaci Antissiodorensis dioecesis cum communitate de Vermentone super redditu octo modiorum vini, si prout et in quantum dictus tractatus rite et canonice processit, generale Capitulum approbat, ratificat et confirmat. 15.  Ad requestam abbatis et conventus monasterii de Oratorio Andegavensis dioecesis, de Challocheyo, de Claromonte et de Mellereyo, et eorumdem alteri generale Capitulum iniungendo committit omnes et singulas Ordinis nostri personas utriusque sexus, quas repererint obligatas esse seu teneri dictis domino abbati et conventui dicti monasterii de Oratorio in quibuscumque pecuniarum summis et rebus aliis per censuram Ordinis auctoritate dicti Capituli, et in eiusdem Capituli plenaria potestate viriliter coerceant et compellant, seu eorum alter coerceat et compellat, invocato ad hoc, si opus fuerit, auxilio ecclesiasticorum iudicum et brachii saecularis. 16.  Exposito generali Capitulo pro parte Nicolai Clarambaut de Divione et Guillelmettae eius matris, quod cum bonae memoriae dominus Gerardus quondam abbas Cistercii vel saltem ante adeptam possessionem monasterii Cistercii pro speciebus et aliis in apotheca dictae Guillelmettae receptis teneretur eidem in summa 31 francorum, 7 grossorum, 11 denariorum, prout in papiris dictae Guillelmettae plenius reperitur, quam summam dictus abbas de Fonteneto modernus dictis exponentibus solvere recusavit et recusat, licet fuerit saepius requisitus, asserens se de iure teneri minime ad praemissa, cum prout asserit dictus dominus Gerardus tempore contracti debiti pronuntiatus esset et promotus in abbatem Cistercii, quamvis adhuc possessionem dicti monasterii non haberet. Tamen generale Capitulum, auditis hinc inde rationibus et attentis attendendis, dictum abbatem Fonteneti declarat et decernit ad dictorum 16 francorum, 7 grossorum, 11 denariorum solutionem rationabiliter teneri, nisi de solutione seu alio iure possit aliter informare, ordinans et iniungens districtius idem Capitulum dicto abbati de Fonteneto, quatinus infra unum annum dictis exposcentibus satisfaciat integraliter et complete, vel alias concordet et conveniat cum eisdem, querela et actione, si quam dictus de Fonteneto contra dictum Cistercii voluerit super hoc intentare processum ipsis reservata. 17.  Cum frater Guillelmus Alardi monachus de Pinu Pictaviensis dioecesis de bonis quibus largiflue satis abundabat in saeculo antequam nostrae religionis habitum assumeret centum francos dicto monasterio et in eiusdem utilitatem conversos devote contulerit proponatque bonorum in saeculo acquisitorum residuum in emptionem reddituum, possessionum et hereditagiorum convertere, concesso eidem usufructu quamdiu vixerit in humanis, prout in litteris abbatis et conventus sigillatis, quibus praesentem diffinitionem annecti volumus et adiungi, continetur plenius, ad petitionem abbatis et conventus dicti monasterii de Pinu, universa et singula in eorumdem litteris contenta, si et in quantum ipsis patitur et permittit nostrae religionis professio, et quantum potest generale Capitulum, confirmantur. 18.  Si scientia, discretio, morum gravitas et alia virtutum merita in dignitate sacerdotali requisita necessario, in fratre Ioanne de Consaga converso expresse professo monasterii de Trizagio, nunc vel processu temporis reperiantur aut consistant, conceditur per generale Capitulum abbati et conventui dicti monasterii de Trizagio ad eorumdem supplicationem, quatinus eumdem fratrem Ioannem ad professionem et monachorum habitum suscipiant, ipsumque ad sacros ordines incluso sacerdotio faciant ordinari. 19.  Cum prout abbas monasterii de Campis bonis sacrae theologiae professor generali Capitulo insinuari ac nuntiari mandavit, abbas monasterii Mansiadae parvipendens Ordinis sacras observantias, constitutiones et statuta, poenam suspensionis incurrens, dictum de Campis bonis irrequisito ordine evocari fecit et citari quantum in se fuit in curia officialis Vivariensis, ipsiusque famam in hoc et aliis temere denigravit. Quod si ita sit, moleste ferens generale Capitulum, de Bonavalle Viennensis dioecesis et de Bonacumba monasteriorum abbatibus, ac eorum cuilibet in solidum districtius praecipit et iniungit quatinus de praemissis et occurrentibus aliis se informent et inquirant seu eorumdem alter se informet et inquirat simpliciter in et de plano eosdem ad caritatis unionem reducere studeant seu studeat, aut processuros, ut rationis fuerit, citent seu alter eorum citet utrosque ad immediate sequens generale Capitulum. 20.  Ad petitionem abbatis monasterii Bonaevallis Viennensis dioecesis conceditur fratri Ioanni Sambem monacho dicti loci per generale Capitulum licentia possidendi et tenendi quamdiu sub obedientia et professione dicti monasterii permanserit, vitamque convenientem et honestam duxerit, unam servam piscium seu stagnum parvulum, quod ipse frater Ioannes de licentia abbatis proprii titulo emptionis acquisivit, prout in instrumento inde confecto plenius continetur, percipiendi etiam et retinendi piscaturam, commodum et fructus de dicta serva processu temporis venientis, inhibendo abbati qui nunc est, seu pro tempore fuerit, ut dictam servam seu commodum iuste proveniens dicto monacho auferat, nisi in casibus superius expressis. 21.  Traditionem, *admodiationem* seu accensamentum grangiae de Landrinis ad monasterium Bonaevallis spectantis factum seu factas fratri Britoni Sambeni, monacho monasterii praedicti per abbatem et conventum dicti loci, Capitulum generale ratificat et confirmat, inhibendo dictis abbati et conventui, qui sunt ; vel pro tempore fuerint, ne dictam grangiam dicto fratri Britoni auferant, seu aliquid de conventionibus detrahant vel immutent, quamdiu dictus frater Brito grangiam ipsam bene fideliter et utiliter rexerit, vitamque duxerit laudabilem et honestam. 22.  Ut frater Richardus de Corberiis monachus Altae ripae ad omnes status, gradus, administrationes et honores, abbatiali secluso, meritis exigentibus, promoveri valeat et assumi, generale Capitulum cum eodem misericorditer dispensat, non obstante quod ex legitimo thoro non fuerit procreatus. 23.  Cum fratre Ioanne de Bello visu, monacho Bellae vallis, qui fere per spatium decem annorum per saeculum evagando, habitu regulari reiecto, apostasiam commisit, irregularitatem, etiam cum celebraverit saepius in dicta apostasia perseverans quia poenitentiam sibi iniunctam laudabiliter peregit et ad profectus ampliores se disponit, ad cucullam seu regularem habitum eumdem restituit generale Capitulum, sit in ultimis omnium dicti monasterii sacerdotum. 24.  Pro parte liberorum Stephani Pignecii de Bellicio humiliter supplicato super eo quod dictus Stephanus dedit viginti libras viennenses annui redditus pro una missa quotidie celebranda in monasterio Altaecumbae. Item, unam domum apud Bellicium, et quindecim solidos viennenses annuales pro faciendo unum anniversarium in dicto monasterio annuatim. Item, sexaginta libras viennenses pro emendo sexaginta solidos viennenses annuales una pitantia in dicto monasterio annuatim fienda. Quae omnia divini cultus obsequia cessant et cessaverunt a magnae mortalitatis tempore in iuris iniuriam et scandalum plurimorum. Abbati Sancti Sulpitii committit generale Capitulum ut de praemissis se informet cum diligentia, et per censuram Ordinis et alia iuris remedia, prout animarum saluti et bonae conscientiae congruere et competere viderit, faciat brevis et efficacis iustitiae complementum. 25.  Abbati et conventui monasterii Bonaevallis in Pictavia conceduntur iudices de Sancto Leonardo et de Valencia monasteriorum abbates, et eorum quilibet in solidum ad compellandum per censuram Ordinis et alia iuris remedia abbates de Gratia Dei et de Ré et quoscumque alios, super quibusdam debitis foenis et aliis rebus, in quibus dictis de Bonavalle reperti fuerint rationabiliter obligati. 26.  Ut ad omnes actus legitimos Ordinis, voces, gradus, administrationes, officia, dignitates, abbatialem etiam, si contigerit, promoveri valeat et assumi frater Simon Vestit, monachus monasterii Populeti, dispensat generale Capitulum, et gratiam si indiguerit impertitur eidem, non obstante quod de romana Curia ad quam de proprii abbatis licentia accesserat, non redierit in constituo sibi termino vel praefixo. 27.  Fratri Petro de Mansella, monacho de Saltu novali, licentia specialis per generale Capitulum conceditur quatinus, in studio Salamentico, vel alibi, studere et morari per quinquennium ad expensas proprias seu amicorum possit et valeat, licentia ab abbate proprio petita etiam non obtenta. 28.  Conceditur abbati et conventui monasterii Bonaevallis in Pictavia licentia specialis tradendi quasdam silvas antiquatas non caeduas, modicum tamen propter nimiam et frequentem sectionem arborum fructuosas vel utiles minusque processu temporis valituras, nisi scindantur penitus, ut novae plantulae valeant pullulare usque ad summam ducentarum librarum turonensium, in reparationem ecclesiae dicti monasterii per guerras miserabiliter destructae, nec in usus alios convertendum. 29.  Conceditur per generale Capitulum abbati et conventui monasterii Bonaecumbae auctoritas specialis tradendi diversis colonis, ut melius pro monasterio sui commodo et utilitate poterunt, ad censum annuum et in emphiteosim perpetuam certas terras, domos et possessiones ad suum monasterium spectantes modicum eisdem utiles, ut asserunt, de patris abbatis eorumdem beneplacito et assensu. 30.  Reformationem omnium et singulorum monasteriorum utriusque sexus omniumque et singularum personarum nostri cisterciensis Ordinis in regnis Castellae, Legionis et Portugalliae consistentium dictum generale Capitulum committit de Spina, de Carraceto, de Superado, monasteriorum abbatibus, ac fratri Ioanni de Vega, monacho Vallis Dei, ac eorumdem duobus ceteris nolentibus vel non vacare potentibus, per duos annos committit absque praeiudicio patrum abbatum, praecipiens eisdem dictum Capitulum et iniungens quatinus ad ipsa monasteria personaliter accedant, et ibidem cuiuscumque generationis existant, corrigant, statuant, instituant et destituant, visitent et reforment, tam in spiritualibus quam in temporalibus, tam in capitibus quam in membris, quaecumque in eisdem instituenda, destituenda, statuenda, corrigenda, visitanda et reformanda viderint secundum Deum, papalia ac nostri Ordinis instituta, dantes eisdem auctoritatem et plenariam potestatem requirendi, exigendi, levandi et recipiendi contributiones Ordinis, et abbati Cistercii mittant a quibuscumque personis debitas, compellendi non solventes easdem, dandi quittancias de receptis, et cetera citra remissionem faciendi quae in talibus rationabiliter requiruntur, invocato ad omnium et singulorum praemissorum executionem, si opus fuerit, auxilio brachii saecularis. Et hoc faciant ad monasteriorum per ipsos visitandorum seu reformandorum expensas, quas dictis commissariis solvant integraliter sine mora, et ad hoc compelli valeant per dictos commissarios viriliter et districte. Universis igitur et singulis personis Ordinis nostri sub suae salutis incommodo et excommunicationis sententiae poena, huius commissionis tenore, dat idem Capitulum firmiter in mandatis quatinus in omnibus et singulis supradictis et ea tangentibus praefatis commissariis Capituli devotae obedientiae complementum exhibeant, ipsisque praebeant auxilium, consilium et favorem. 31.  Pensata condolenti animo monasterii Valliscrescentis excessiva nimium paupertate, ex eiusdem fundatione minima procedente, Capitulum generale monasterium monialium de Bonoloco Valentinae dioecesis in quo nullum monasterii vestigium remansit, iuxta formam qua unitum extitit monasterium de Insulis monasterio Pontigniaci, excepto solum de pensione fienda studio Sancti Bernardi, dicto monasterio Valliscrescentis unit, incorporat et annectit. 32.  Suspensionem regiminis temporalis et impedimenta quaecumque apposita abbati Montispetrosi per dominum Cistercii seu Capitulum generale, pro certis causis permotum praesens Capitulum annulat et revocat, restituens eumdem in administrandi libertate priori, praecipiens nihilominus ipsum Capitulum et iniungens districtius abbati Montispetrosi praedicto quatinus sui monasterii terreria infra unum annum faciat renovari. 33.  Exposita pro parte abbatis monasterii de Pratea excessiva sui iam dicti monasterii nimia paupertate et taxatione ad contributiones, abbati monasterii de Curia Dei committit generale Capitulum quatinus de praemissis omnibus et singulis se informet et referat sequenti Capitulo generali. 34.  Promotionem factam per electionem canonicam seu postulationem de persona sororis Eglinae Veyera in monasterio monialium Bonaecumbae Sancti Pauli per cessionem spontaneam sororis Mariae Veyera tunc dicti monasterii abbatissae, tunc vacantis prout in instrumento seu dictae promotionis decreto inde confecto manuque notarii signato continetur plenius, si et in quantum rite processum est, et iuxta nostri Ordinis instituta ; generale Capitulum de speciali gratia ordinat et vult praesentis confirmationis beneficio roborari. 35.  Attendens generale Capitulum fratris Petri Bauduini nuper abbatis monasterii Lyoncelli fructuosos labores et diligentias, quos per 40 annorum spatium quibus dicto Lyoncelli monasterio non minus laudabiliter quam salubriter praefuit, recta regens et dirigens indirecta, pensionem sibi per abbatem et conventum loci assignatam seu rationabiliter tamquam benemerito assignandam iuxta nostri Ordinis instituta idem Capitulum ratificat et confirmat. 36.  De Bonacumba et de Gymonte monasteriorum abbatibus committit et iniungit generale Capitulum quatinus, si monasterium Sancti Marcelli adeo sit in redditibus tenue, quod sex monachis cum abbate non possit bene sufficienter de consuetis victus et vestitus necessitatibus provideri de ipsius redditibus et proventibus, etiamsi unio eiusdem monasterii Sancti Marcelli monasterio de Caduno expediens esset, et consona rationi, cum diligentia se informent et referant sequenti Capitulo generali. 37.  Generalis Capituli circumspecta discretio pro viribus tribuere cupiens digna dignis, talesque in praelatos assumere, qui de thesauris suis nova et vetera producere valeant et proferre, non minus monasteriis et locis quam personis providere intendens, statuit, ordinat et diffinit quod nullus pater abbas cuiuscumque monasterii in Normanniae et Britanniae ducatibus, Pictaviae partibusque vicinis et adiacentibus constituti, electionem quamcumque et quemcumque rite seu canonice teneat celebratam durante praesenti schismate confirmare audeat vel praesumat, sed omnes et singulae electionis huiusmodi generali Capitulo seu domino Cistercii in eiusdem absentia committuntur confirmandae ; electionem autem per alium vel aliter confirmatam generale Capitulum declarat et decernit invalidam, quassam, vacuam, irritam et inanem. 38.  Ut ad omnes actus Ordinis legitimos, abbatiali honore secluso, frater Ioannes Fangelli, monachus monasterii de Pinu, suis exigentibus meritis, non obstante apostasia et reiectione regularis habitus, promoveri valeat, secum misericorditer dispensat generale Capitulum, dum aliud canonicum non obsistat. 39.  Reformationem monasteriorum de Vallelucenti et de Barbello Senonensis dioecesis, quae, prout ad Capituli generalis audientiam pervenit, reformatione plurimum asseruntur, pro dolor ! indigere, abbatibus monasteriorum de Curia Dei in iure canonico licentiato, et de Belloprato, sacrae theologiae professori, necnon et fratri Stephano de Charitate, provisori studii Sancti Bernardi parisiensis in sacra theologia baccalario formato, vel duobus ipsorum per praesentem et immediate secuturum annum dictum Capitulum generale committit tenore praesentis statuti in ipsius generalis Capituli et Ordinis qua potest plenaria potestate, dictis igitur abbatibus de Curia Dei et de Belloprato, necnon et provisori studii Sancti Bernardi parisiensis, vel ipsorum duobus in virtute sanctae obedientiae dictum Capitulum generale firmiter et districte mandat, praecipit et iniungit quatinus ad dicta monasteria de Vallelucenti et de Barbello personaliter accedentes ibidem visitent, corrigant, reforment, statuant, instituant et destituant, tam in capitibus quam in membris, tam in spiritualibus quam in temporalibus quaecumque in eisdem visitanda, corrigenda, reformanda, statuenda, instituenda, et destituenda fuerint secundum Deum, papalia et nostri Ordinis instituta, et generaliter omnia et singula faciant quae ad visitationis et reformationis officium pertinere noscuntur, invocato ad hoc, si opus fuerit, auxilio brachii saecularis, et haec omnia et singula praemissa faciant ad expensas praedictorum monasteriorum, quas expensas abbates praedictorum monasteriorum dictis reformatoribus procurent, administrent et solvant integraliter et sine mora. Universis autem et singulis personis regularibus dictorum monasteriorum de Vallelucenti et de Barbello cuiuscumque conditionis aut status existant in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis sententiae poena per praesens statutum dictum generale Capitulum mandat et praecipit quatinus dictis reformatoribus aut eorum duobus in omnibus praemissis et singulis ac ea tangentibus obediant humiliter et devote, ipsisque praestent auxilium, consilium et favorem. 40.  A sententia excommunicationis quam frater Petrus de Mansella, monachus Saltus novalis Legionensis dioecesis, propter iniectionem manuum temerariam et violentam usque videlicet ad sanguinis effusionem per ipsum in quosdam religiosos de Fratrum Minorum ordine incurrit, generale Capitulum prout melius potest, praedictum fratrem Petrum absolvit et ab irregularitate forsitan propter hoc contracta cum ipso misericorditer dispensat. 41.  Abbatibus de Curia Dei et de Fontibus albis committit Capitulum generale, informatione prius habita, licentiam tradendi ad perpetuum redditum seu firmam plures terras desertas apud Sodolrum et Glatigniacum et in aliis multis locis sitas, de quibus nullum a longis temporibus abbas et conventus de Eleemosina quibus pertinet, perceperunt emolumentum, nec non unam ruinosam domum sitam Carnoti, quam de suis facultatibus nequeunt sustentare, ad pensionem annuam usque ad 49 annos cuidam ipsam volenti reparare et etiam sustentare pro utilitate dicti monasterii de Eleemosina auctoritate Capituli generalis. 42.  Diffinitio pro abbate et conventu monasterii de Valentia in Pictavia dudum facta, cuius tenor sequitur in hac forma : Quia vir nobilis et inclitus dominus Guillelmus de Mailliaco miles quamdam bladi sarcinam equorum ferme sexaginta reddere tenetur anno quolibet super quamdam terram Brideriis nuncupatam abbati et conventui de Valentia in Pictavia longe a suo monasterio per viginti leucas et amplius distantem et in partibus Lemovicensibus situatam, quod est dicto monasterio minimae utilitatis ; verumtamen qui dictus miles bono ductus animo cupit terram praefatis de Valentia propinquis assignare ac magis propitiam, ad requestam praefatorum abbatis et conventus de Valentia domino Pontigniaci si partes illas brevi adire contigerit, non eunte, de Stella et de Misericordia Dei monasteriorum abbatibus committit generale Capitulum coniunctim, ut si dictam viderit assignationem dicto fore utilem monasterio, absque ulteriori relatione facienda Capitulo, eamdem confirment et ratificent in ipsius plenitudine potestatis, iterum ratificat et renovat de gratia speciali. 43.  Tractatum habitum inter abbatem et conventum de Caladia et dominum Gerardum Le Gay canonicum Montis falconis Rhemis commorantem, in, de et super quatuor vinariis quae habent dicti Caladienses prope suam grangiam novam penitus a quadraginta annis ruinosa et per ipsos irreparabilis, ut dictus canonicus possideat quamdiu solummodo vitam duxerit in humanis, adiecta conditione, quod eadem suis sumptibus reparabit et sine ruinis dimittet peroptime reparatam, generale Capitulum ratificat, approbat et confirmat. 44.  Ut cum suis monachis et conversis dispensandi potestatem habeat et eos absolvendi a casibus Capitulo reservatis, abbati de Eslancio tribuit potestatem dictum Capitulum generale. 45.  Ad idem dominus Firmitatis. 46.  Ad idem dominus Morimundi. 47.  Quamvis immemor voti castitatis violati puerperio subsecuto soror Ysabella de Wunclo carnis illecebras insecuta fuerit, tamen quia post delictum quod luxit devotissime, honeste vixit et sancte, generale Capitulum dispensat misericorditer, ut hiis non obstantibus ad omnes status, gradus et honores Ordinis legitimos admitti valeat, abbatiali dignitate seclusa. 48.  Ut non obstante defectu natalium quem patitur soror Ioanna Scrobbers de Fremies monialis monasterii de Sancta Colomba in Blendeca in adulterio procreata, suis meritis exigentibus, ad omnes gradus, status et honores Ordinis legitimos, dignitates et officia promoveri valeat generale Capitulum annuit et concedit, citra nihilominus abbatiatum. 49.  Ad idem pro sororibus Beatrice Lupi, Yguette Lupi et Yiolente Lupi, monialibus monasterii Olgarae Vallis Oliveti, quae de soluto et soluta [sunt genitae]. 50.  De Oratorio et de Chalocheiis monasteriorum abbatibus committitur per generale Capitulum ut lites et iurgia mota seu movenda inter abbatem Savigniaci et priorissam de Moritorio, veritate comperta, debito fine terminent, faciendo partibus iustitiae complementum. 51.  Ad coercendum in plenariam Ordinis potestate abbatem de Silva Melonii, qui tenetur abbati de Bona requie, sicut asserit in multis pecuniis, committitur abbati de Begard, si et prout eidem constiterit per documenta legitima vice et auctoritate Capituli generalis. 52.  Ne iurgium fiat inter abbatem et conventum de Bona requie super concessione in emphiteosim perpetuam cuiusdam domus quam habent, ruinosam tamen, ut dicitur, cum quinque arpentis vinearum prope Rupellam ad monasterii distantiam 60 leucarum et amplius, ipsis modici valoris, ut asserunt, et aliis esset ad commodum, ordinat generale Capitulum ut si praedicti abbas et conventus in hoc sunt concordes, quidquid super hoc actum fuerit, confirmationis obtineant fulcimentum. 53.  Si repererit abbatem de Tyronello impotentem ad solvendum contributiones absque diminutione medietatis aut alias, misericorditer advertendo, abbas de Persenia faciat informationem et referat generali Capitulo immediate sequenti. 54.  Abbati de Bona requie committitur per generale Capitulum ut si repererit per litteras aut alia documenta legitima teneri abbatem de Begard et conventum annuatim in triginta solidis abbati et conventui de Silva Melonii, quos solvere in suum praeiudicium renuerint, auditis partibus utrobique eas concordet, et partibus faciat iustitiae complementum. 55.  Dispensatur gratiose per generale Capitulum cum fratre Adam Malin, monacho Longipontis, ut non obstante apostasia quam incurrit quasi per annum, restituatur ad omnes status et Ordinis honores, citra nihilominus abbatiatum. 56.  Ad idem conceditur fratri Philippo Piot, monacho dicti monasterii Longipontis qui per annum similiter apostatavit. 57.  Diligenter attendens generale Capitulum sufficientiam fratris Honorii monachi Ygniaci praesertim in divino servitio, conceditur ei de speciali gratia ut non obstante quod quinquies apostataverit per aliqua temporis intervalla iuvenili tractus aetate, habitus ei restituatur regularis, et promoveatur ad sacros ordines. 58.  Quia vagabundus per saeculum apostatavit per quadriennium frater Ioannes de Gereliaco, monachus Bonimontis, infamiam incurrit, post modum ad animum rediens poenitentis, veniam consequitur aliqualem. Eapropter generale Capitulum misericorditer cum ipso dispensat ut, hiis non obstantibus, abbatiatu secluso, ad omnes Ordinis gradus et honores legitimos restauretur. 59.  Cum sorore Ioanna Warnic moniali de Blendeleria dispensatur per Capitulum ut non obstante quod sine licentia fuerit cum suis parentibus et amicis quasi per decem hebdomadas, citra dignitatem abbatialem, ad omnes status, gradus et honores Ordinis admittatur. 60.  Domino Cistercii reverenter et abbati de Moris ac cuilibet eorumdem committitur per generale Capitulum, ut si quas et quoties Ordinis personas utriusque sexus monasterio Claraevallis aut eius personis repererint teneri et obligatas fore per litteras aut alia documenta legitima, per censuram Ordinis aut alia iuris remedia coerceant et compellant ipsi vel alter ipsorum ad satisfactionem plenariam vice et auctoritate dicti Capituli generalis. 61.  Ut coerceat et compellat ad satisfactionem plenariam auctoritate Capituli per ipsius et Ordinis censuram et alia iuris remedia omnes et singulas personas sexus utriusque, quas per legitima documenta repererit obligatas fore monasterio de Moris aut ipsius personis, per generale Capitulum committitur domino Claraevallis. 62.  Abbati de Curia Dei et eius loci conventui licentia permutandi conceditur per generale Capitulum quatuor libras et decem solidos parisienses, quos annuatim recipere consueverunt in, de et super castro et pertinentiis de Rubeomonte in Belsia cum una domo ad Barterum Regnardi civem Aurelianensem pertinere contigua domui dictorum de Curia Dei sita Aurielanis incultum angustae quorum permutatio sit partibus utilis et fructuosa. 63.  Per generale Capitulum declaratur ut quotiescumque per quoscumque aut pro quocumque quorum interest vel intererit in posterum communis imponetur decima super ecclesiam, monasterium de Caladia persolvet tunc et quoties casus similis evenerit 60 solidos turonenses monasterio de Cheminione ac si per Papam fuisset imposita, prout hoc in diffinitione anno praeterito edita latius continetur. 64.  Ut viriliter compellat et rigide per censuram Ordinis et alia iuris remedia abbas de Salvanesio abbatem de Gimundo et suum conventum ad restitutionem plenarie faciendam abbati de Bonacumba super et de bonis quampluribus quae secum attulerat, ut asserit, et possidebat cum licentia sui tunc abbatis Grandissylvae, dum regimen de Gimundo primitus acceptasset dictus de Bonacumba, praefato de Silvanesio committitur per generale Capitulum, et similiter compellat eosdem ad solvenda stipendia Bernardo Fabregonis, si repererit consonum rationi, fratrem Guillelmum etiam de Sarrabeyrosa, si sibi constiterit, quod malitiose capsam dicti de Bonacumba retinuerit, coerceat ad reddendum. De quibus omnibus informatus faciat auctoritate dicti Capituli et exhibeat partibus iustitiae complementum. 65.  Fratris Fernandi de Maiorica olim Fratrum Minorum ordinis et nunc per licentiam apostolicam monachi de Spina professi devotionem attendens generale Capitulum, quamdam ecclesiam quae vocatur Beata Maria de Mercede in dioecesi Legionensi constructam per dominos terrae et patronos, ac ornatam sua industria mediante, vineis, terris, pascuis et aliis possessionibus quae sufficienter et abundanter quatuor vel quinque religiosos in omnibus enutrirent, regimini dicti fratris Fernandi committit idem Capitulum, prioratum faciens de dicta ecclesia subditum immediate dicto monasterio de Spina, et dictum fratrem Fernandum habilitat ad dictum prioratus officium obtinendum et alias dignitates Ordinis et honores. 66.  Animadvertens generale Capitulum desolationem cultus divini, lamentabiles insolentias et derisiones, quae sunt et fiunt assidue in monasteriis monialium de Parodio prope Andegavum, et de Bonoloco Cenomanensis dioecesis, prout ad ipsius Capituli devenit audientiam, informatione praehabita, statuit, ordinat et diffinit ut abbatissis quae nunc dictorum monasteriorum praesunt regimini, et suis commonialibus sublatis de medio, quibus praecipit idem Capitulum ne de cetero iuvenculas recipiant in novitias et moniales, in dictis monasteriis loco monialium subrogentur monachi, qui per priores et non abbates regantur ; et sint in tanta et tali quantitate dumtaxat qui de bonis et reditibus dictorum monasteriorum seu prioratuum valeant sustentari. Subiiciantur etiam monasterio de Oratorio, sicut et antea fore soleant. 67.  Dum frater Ioannes abbas de Curia Dei officio reformatoris in provincia Turonensis auctoritate generalis Capituli fungeretur, ad eius pervenit auditum fama publica referente, quod frater Guillelmus Grivon abbas monasterii de Boquien cisterciensis Ordinis Briocensis dioecesis incontinentiae vitium commiserit quamdam mulierem quae Ioanna Lapinsar nuncupatur, palam et publice pro concubina tenendo, et tam de ipsa quam aliis concubinis plures filios et filias susceperat, quodque bona sui monasterii praedicti consumebat et dissipabat in concubinarum et filiorum praedictorum educatione, quorum occasione monasterii praedicti aedificia sunt collapsa, dictique monasterii religiosi in victus et vestitus necessariis penuriam patiuntur. Et de istis ac aliis quamplurimis excessibus erat apud bonos et graves in tota Britanniae provincia graviter et multipliciter diffamatus, sic quod non poterant nec debeant sub dissimulationis pallio quomodolibet praeteriri. Quibus auditis dictus abbas de Curia Dei ad ipsum monasterium de Boquien personaliter accedens pro veritate dictorum evidentius perquirenda 12 die mensis ianuarii anno Domini 1399, convocata dicto abbate de Boquien in capitulo dicti monasterii crimina et excessus praedictos sigillatim exposuit, et cuilibet per ordinem fecit per ipsum responderi, et quibusdam ex ipsis confessatis et aliis denegatis per eumdem tribus diebus sequentibus testes produxit legitimos, contra quos nihil voluit obiicere, propter quod a testimonio repelli deberent, quorum dictis et depositionibus per dictum abbatem de Curia Dei receptis et in scriptis redactis, in memoratum abbatem de Boquien ad secundam diem praesentis Capituli generalis peremptorie et personaliter et sub poena convictionis criminum praedictorum citavit Capitulo generali super huiusmodi criminibus responsurum, seque visurum deponi aut aliter puniri secundum exigentiam criminum praedictorum, et ulterius processurum prout esset rationis, cum intimatione quod sive compareret sive non dicta die sibi assignata dictum Capitulum generale procederet contra ipsum prout iustitia suadebit. Ad quam diem secundam abbate minime comparente, quamvis sufficienter expectato, dictus abbas de Curia Dei informationem et processum contra dictum abbatem de Boquien iuridice factos dicto Capitulo exhibuit et praesentavit per quos a dicto visos et diligenter inspectos ipsi Capitulo apparuit luculenter dictum abbatem de Boquien legitime et esse convictum de criminibus supradictis, ipsaque commississe in animae suae periculum, Ordinis dedecus et scandalum plurimorum. Quapropter dictum attendens Capitulum, quod incontinentes et viles personae minime debent dignitatum apicem possidere, quinimo si habeant ipsis merito debent privari. Et quia constat supradictum abbatem de Boquien sententiam depositionis dictum Capitulum tulit et promulgavit, fert et promulgat generaliter in haec verba. In nomine Domini. Amen. Nos frater Iacobus abbas Cistercii, ceterique Diffinitores ipsius Capituli generalis fratrem Guillelmum Grivon abbatem monasterii de Boquien nostri Cisterciensis Ordinis, de contagio carnis, dissipatione bonorum dicti monasterii sui legitime et sufficienter convictum, Deum habentes prae oculis, ab administratione, officio et dignitate abbatiali monasterii de Boquien in hiis scriptis deponimus perpetuo et privamus, mandantes et committentes abbati monasterii de Begar quatinus adiuncto secum abbate de Melereyo praefato monasterio de Boquien tamquam vacanti provideat de abbate auctoritate Capituli generalis. 68.  Fratrem Yvonem Alnulphi, monachum de Precibus, dudum per patrem abbatem de Curia Dei, abbatem reformatorem dicti monasterii per commissionem Capituli generalis, certis de causis ad aliud emissum monasterium, revocat ad proprium dictum Capitulum generale, conferens eidem de speciali gratia, quod si sua suffragentur in posterum merita valeat, citra nihilominus abbatiatum, ad omnes actus, gradus et honores Ordinis legitimos promoveri. 69.  De Alpibus et de Bono monte monasteriorum abbatibus et conventibus eorumdem conceditur licentia per generale Capitulum vendendi perpetuo in ordine locis et personis Ordinis dumtaxat ubi repererint terras et bona monasteriorum suorum obligandi consensu habito patris abbatis, ut de receptis exinde valeant a sarcinis debitorum usurariorum aliqualiter respirare. 70.  Alias per dominum Cistercii factam gratiam fratri Ioanni de Bureyo, monacho Rigniaci, ut seclusa dignitate abbatiali, possit ad omnes Ordinis legitimos honores et gradus admitti, non obstante apostasia quam incurrit, iam diu est, illam amplians generale Capitulum dictum fratrem Ioannem etiam ad abbatiatum, si meruerit, in posterum vult admitti. 71.  Cum abbas de Claritate Turonensis dioecesis ad causam ipsius monasterii ex iusto et legitimo habeant ius accipiendi et percipiendi annuatim perpetuo super thesaurum serenissimi principis domini nostri regis Franciae Parisius centum libras turonenses annui et perpetui redditus admortizatas, de et pro quibus multa arreragia pro temporibus transactis annis quae arreragia debentur ipsis religiosis, et de ipsis arreragiis propter multa alia onera eidem thesauro incumbentia, et de quibus est oneratus, dicti abbas et conventus dicti monasterii de Claritate nihil potuerunt habere vel percipere nec habituros pro futuro se multum sperant. Quapropter habuerunt colloquia per procuratores et amicos suos cum dominis thesaurariis dicti domini nostri regis, et sperant, Deo concedente, quod finaliter cum ipsis tractabunt et concordabunt, si placet domino nostro regi in modum qui sequitur. Quod mediantibus et pro mille libris turonensibus, vel alia rationabili summa, quae tradentur et solventur realiter et sine dilatione per ipsum dominum nostrum regem pro valore dictarum centum librarum turonensium annui et perpetui redditus, de quibus mille libris vel de maiori summa, si habeant simul vel per partes dicti religiosi abbas et conventus de Claritate poterunt acquirere redditus annuos vel haereditagia quaecumque usque ad dictam summam centum librarum turonensium annui et perpetui redditus citra tamen foeda et altam iustitiam. Et dictus dominus noster rex tenebitur concedere et permittere ac inde suas litteras authenticas dare, quod dicti religiosi abbas et conventus dicti monasterii de Claritate tenebunt et possidebunt perpetuo et pacifice dictas centum libras turonenses annui et perpetui redditus seu haereditagia usque ad eorumdem valorem admortizatas et tamquam rem admortizatam, absque eo quod dicti religiosi aut eorum successores cogi valeant per ipsum dominum regem vel suos officiales aut alios quoscumque dimittere vel ponere extra potestatem et manus ipsorum religiosorum et ipsius monasterii Claritatis, et etiam absque eo quod hoc dicti religiosi vel ipsorum successores debeant vel teneantur seu cogi possint solvere vel tradere aliquam financiam dicto domino nostro regi vel suis gentibus. Ex contemplatione dicti domini nostri regis affectantis dictum suum thesaurum de talibus redditibus deonerare, ac propter utilitatem maximam sui thesauri, praedicti abbas et conventus dicti monasterii de Claritate pro se et suis successoribus ac monasterio cedent, tradent, concedent et transportabunt dicto domino regi dictas autem libras turonenses annui et perpetui redditus, et accipiunt et percipiunt super dictum thesaurum cum omnibus et singulis arreragiis ipsarum eisdem debitis de et pro toto tempore retroacto usque ad diem datae praesentium litterarum. Capitulum igitur generale praemissa omnia et singula diligenter considerans et attendens concedit quantum potest dictis abbati et conventui dicti monasterii de Claritate licentiam et auctoritatem omnia supradicta concordandi, concedendi et faciendi prout superius sunt expressa, vel alio modo prout discretioribus ipsorum videbitur faciendum et poterunt concordare. 