III. Emenso itaque aliquanto tempore venit Ewrardus nepos ipsius Guidonis et super his fratribus Cistercii querimoniam movit et eos in causam traxit in curia Aymonis rufi prefatę villę domini, et quibuscumque potuit modis, per quamplures dies hoc adnichilare attemptavit. Ad ultimum autem, cum videret fratres Cistercii Johannem de Ladona, Stephanum, Tybertum et alios multos judiciario juri per omnia paratos obtemperare, amicorum suorum Billonis mariti matris suę et Henrici de Castellione consilio fretus, calumniam ex toto dimisit et helemosinam prout suprascriptum est et divisum, ecclesię Cistercii perpetuo possidendam concessit et laudavit in presentia Ervei abbatis sancti Stephani divionensis, cujus et sigillo cartam istam confirmari fecit. Affuerunt etiam ibi et audierunt hoc Guido prior sancti Stephani, Rodulfus canonicus, Johamnes decanus, Odo Richix, Marchus, Thomas et Johannes fabri, Fardellus, Odo et Tybertus conversi et Hugo magister cellarii.