Mos est lex, licet non scripta et usu jam communi pro lege tenetur, ut de rebus ecclesiæ quibuslibet etiam sæcularibus, per scripturæ auctoritatem aliquid concedatur. Quapropter noverint omnes, tam futuri quam præsentes, quia Domnus Berno venerabilis pater quasdam res quæ Gigniaco monasterio fuerant ab ipso traditæ, Cluniensi cœnobio, per testamentariam auctoritatem delegavit. Ego igitur Guido prædicti cœnobii Gigniensis abbas, libenter cum dominis fratribus idipsum consentiens, hanc auctoritatem de ipsis rebus facio, considerans videlicet, quod ipse noster specialis pater utraque monasteria uni Domino, id est beato Petro dedicavit, atque construxit, et tam ipsos fratres qui eidem beato Petro apud Cluniacum quam istos qui Gigniaco deserviunt, in una fraternitate ac germana caritate dimisit, et insuper inibi sepulturam sibi locavit. Hoc igitur ego attendens, secundum auctoritatem quam prælibatus pater jam fecerat, prædictas res, id est villam quæ dicitur Alafracta cum omnibus ad eam pertinentibus, et cum omni alodo quam Sanson Gigniaco dedit, et cum dimidio prato quod Nonnus Saimo similiter dedit, ad Cluniacum ea ratione ex fratrum consensu trado, ut per singulos annos cera duodecim denariorum pretium valens, missa sancti Petri pro vestitura Gigniaco reddatur. Fratres vero res easdem sine ulla contradictione possideant, ita tamen ut eas in aliena potestate non obligent, sed ipsi perpetualiter in usu eas habeant; nisi forte, quod absit, locus ipse vel habitatores ad canonicam vel sæcularem conversationem redierint. Ut autem hæc auctoritas firma permaneat, firmo, dominisque fratribus firmare præcipio. S. Wuidonis, abbatis. S. Wuineranni monachi. S. Gualanni. S. Juliani. S. Sannoni. S. Raginelmi. S. Deodati. S. Ermendradi. S. Ardriæ. S. Witbaldi. Ego Rotgarius sacerdos rogatus scripsi et subscripsi, atque datavi XII Kal. febr. Anno VI regnante Rodulpho rege.