Notum sit omnibus tam præsentibus quam futuris, quod quidam clericus Ingolrannus nomine, construxit capellulam quandam in bosco de Beletano, in Parochia de Venneio; et quia ecclesia de Venneio ad jus S. Germani Autissiodorensis noscitur pertinere, nequaquam prædictus Ingolrannus, in ipsa capellula missam celebrare, et divinum officium agere poterat sine licentia Domini Autissiodorensis episcopi, et assensu abbatis et monachorum S. Germani. Tandem ergo dominus Alanus Autissiodorensis episcopus, assensu et voluntate domini Arduini abbatis S. Germani, concessit eidem Ingolranno ut in ipsa capellula missam, et divinum celebraret officium, salvo per omnia jure matricis ecclesiæ de Venneio. Quod si postea locus iste creverit, ecclesia de Venneio, et oblationes, et decimas, et quicquid ad jus parochiale pertinet, ibidem per omnia habebit.