In nomine sanctæ et indviduæ trinitatis, patris, et filii, et Spiritu sancti. Amen. Christianæ perfectione culmen mendatorum dei observantia adipisci posse dignoscitur, id sine dubio, sanctæ charitatis, virtus operatur, qua vere deus proximusque diligitur, quam duodenus Ecclesiæ apex ab ipso charitatis fonte, sucipiens in universam generis humani prosapiam disseminando produxit, unde multiplicis seges germinis ipso cultore. Christo ad vitæ Justum pullulavit, hec primitiarum suarum flores profferens, una die ut Petro Apostolarum principe serente trium millium, altera quinque millium vriorum manipulos consecrandos optulit. Qui rebus terrenis, Cœlestia sibi præmia mercantis caritatis venitate, quod quisque singulariter possederat. Hoc in medium offerens commune cum ceteris retinere gaudebat. In quibus nemo aliquid suum esse dicebat, quia sanctæ charitati totum ad integrum contulerat. Unde quia nullius subesse mundi portionem pro christo sibi reliquerat, christum portionem competero sibi constituerat, Cujus imitandæ devotionis regulam venerandi patres secuti, sub ujus religionis proposito plurimos aggregare studerum, ut eorum in celestibus promereri valerent consortium, quorum in terris denotæ, immitarentur exemplum. Hanc plerique sub monastice professionis titulo observare contendunt, qui mundo funditus renuntiantes, crucem christi tanto liberius portare possunt quanto prœter eum nihil portantes expeditius incedunt. Plurimi vero canonica subnixi auctoritate, et si rebus sæculi nondum omnino careant, sub linius tamen communionis societate, vivere in dei servitio procurant: Qui si misericordiæ operibus res possessas impederint, mundo corde et casto corpore deo placere studuerint, christum absque dubio portionem habebunt in eorum collegio. Cujus itaque sanctæ conversationis imitatores fieri cupientes, quidam sancti pro martiris Stephani divionensis Ecclesiæ, venerabiles canonici, dominum Josserami Lingonensis Ecclesiæ pontificem adierunt, consilium et misericordiam flagitantes, ab eo quatenus sibi liceret: ut supradicta Ecclesia sua regulariter vivere, et ad emendationem vitæ suæ in eodem canonico ordine deo servire. Quorum et fustæ et rationabili petitioni supradictus Pontifex, misericorditer eminens per consilium domnum Garnerii ejudem loci abbatis, et Lingonensis Ecclesiæ archidiaconi, et Domni Guilenci Archidiaconi et Lingonensis Ecclesiæ decani, communi etiam asessu utruisque Capituli Lingonensis atque divionensis Ecclesiæ, tali ordine ad effectum perducere curavit. Nam quia qui regulariter se vivere professi fuerant, ad servitium majoris Ecclesiæ nondum sufficere poterat dispensative actum est et constitutum ut in partem prœdiorum ejusdem Ecclesiæ cum suo grege cederant, et apud Quintiniacum villam, in Ecelesia Beati Martini, in sanctæ professionis habitu et religione, domino placere studerent, omnes possessiones illas quos ad obedientiam Amulfi pertinebant in proprio dominatu suo habentes, et ad necessarios usus communiter dividentes. Erit autem in arbitrio eorum omnes quos idoneos noverent recipere, et in consortio suo ad titulum Martiris ecclesiæ regulariter adtrahere, donec multtiplicato saltem ad duodecim numero, interveniente, et disponente, Lingonensis Ecclesiæ pastore ad fratres suos et ad matrem Ecclesiam sollempniter valeant remeare. Deinde vero per eosdem in Ecclesia illa regularis ordo ita servetur, ut et de bonis Ecclesiæ omnium communis usus habeatur, et quando de non regularibus aliquis casu aliquo vel morte sublatus fuerit, nullus nisi regularis admittatur. Ceterum supradictis nullum deinceps recipere liceat, nisi regulam profitentem et vita canonum vivere volentem. Acta sunt hæc per manum Domni Josserani Lingonensis Episcopi, in prœsentia totius ejusdem Ecclesiæ capitule, ad et gloriam sanctæ Christianitis. Anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo tredecimo. Indicatione prima. — Paschali Apostolicæ sedis pontificium gubernante, Josserano Lingonensis Ecclesiæ Episcopatum regente. Acta sunt etiam hæc per manum domni Gocerani Lugdunensis archiepiscopi, in præsentia ejusdem Lugdunensis ecclesiæ capituli, ad laudem et gloriam sanctæ Christianitatis. In prœsentia venerabilium fratrum et coepiscopatum Insinionis Diensis, Beraldi, Matisionensis, Guidonis Gebennensis. Testes sunt ujus rei, Vualo canonicus ejusdem Ecclesiæ, Garnerius prœpositus, Paganus cantor.