Ego Robertus*, gratia Dei dux et princeps Normannorum, omnibus fidelibus Christianae religionis, notam fieri volo eleemosynam quamdam praedecessorum meorum. [208] Beatae memoriae avus meus, cum pro animae suae salute plurima sacris locis prope ac longe positis conferret beneficia, contulit etiam Divionensi coenobio gloriosissimi martyris Benigni nomine et corpore sacrato, quandam ecclesiam quae dicitur sancti Adalberti, in comitatu Oximensi, sitam, cum terris omnibus ad eam pertinentibus, hortatu, ac supplicatione religio[si]ssimi viri abbatis Willelmi, quem postea pro suae vitae sanctitate genitor meus Ricardus* de praefato coenobio ad Fiscannense monasterium regula[ri]ter ordinandum evocavit, ubi, completis bonorum laboribus operum, pacifice requiescit. [219] Postea vero, aliquanto exacto tempore, quidam patris mei miles, nomine Golbertus, a praedicto abbate saepius honoratus, dedit praefato loco, cum consensu et auctoritate ejusdem genitoris mei, quondam sui juris ecclesiam, in villa quae Longus campus dicitur, sitam cum XVIII acris arabilibus terrae, adhibitis idoneis testibus, scilicet domino Roberto*, Rotomagensi archiepiscopo, Rodulfo, Umfredo, Turfredo, et aliis quam pluribus. Quae donatio, ut stabilis et firma in perpetuum maneret, suggerente etiam saepedicto patre meo, dedit postea eidem Golberto abbas Willelmus LX libras denariorum. [225] Non post multum vero tempus, quadam necessitate cogente, tradidit praedictas ecclesias cum sibi pertinentiis saepe nominatus abbas cuidam homini, nomine Attoni, quem Follem dicebant, loco pignoris, quod nos vadium dicimus, acceptis ab eo centum denariorum libris. [226] Paulo post autem, cum nulla spes esset redimendi, tactus pater meus divina inspiratione, dedit de camera sua praedicto Attoni centum libras nummorum et recepit in suam eleemosynam praedictas ecclesias cum integritate et reddidit Sancto Benigno per manus domni Willelmi abbatis, tali tenore ut ipse advocatus, tutor et custos existeret ejusdem beneficii et successores sui usque in sempiternum contra omnes adversarios vel calumniatores monachorum praedicti coenobii. Mortuo namque venerabili abbate Willelmo, venit ad me successor ejus, abbas Halinardus, cum domno Johanne* Fiscannensi abbate rogans et deprecans ut praedicta beneficia praedecessorum meorum, simili voluntate et autoritate tenerem et custodirem. Quod libenter annuens eorum voluntati, confirmo, stabilio omnique auctoritate corroboro. Et ut ipse mercedem cum ipsis praedecessoribus meis a largifluo largitore Domino, adjutus meritis beati martyris Benigni, recipere merear, manu mea signum crucis faciens auctorizo. Et ut hujus confirmationi[s] meae cartula apud posteros credibilior habeatur, fratris mei Willelmi* et aliorum fidelium meorum manibus ac subscriptionibus tradidi roborandam.