Omnium hominum est, qui nominis censentur vocabulo Christiani, in lege Domini die ac nocte jugiter meditari. Lex enim Domini inreprehensibilis, cum convertat animas, et testimonium sit fidele, sapientiam præstat parvulis. Ego igitur Haymo de Tiricastro parvulus scientia, multorumque malorum que egeram honeratus insipientia, cum ante meum obitum longa depressus fuissem ægritudine, ad meipsum rediens, et insuper cogitans quod ante Deum nullum ferrem manipulum justitiæ, pro remedio animæ meæ, parentumque meorum, Deo, et sancto Petro, et Monachis Besuensis cœnobii, atrium sancti Martini de Luco concessi, et quidquid ibidem juste vel injuste possederam totum eis dimisi. Testes adfuerunt Ricardus Capellanus, Petrus Capellanus ejusdem Ricardi, Hugo de Conulent, Johannes Clericus, Thebaldus de Chasoto, Wido Talavat. § Ego Agnes uxor Domni Haymonis de Tiricastel, cum ipse Haymo maritus meus in paradiso sancti Florentii fuisset tumulatus, assistentibus Clericis, parentibus, et amicis, cum insimul in claustrum regressi fuissemus, et cum de elemosyna ejus tractaremus, visum nobis est esse bonum, ut donum quod Donnus Haymo fecerat Ecclesiæ Besuensi de atrio sancti Martini de Luco, cum liberis meis facerem, et quoram eis bonis, ac pluribus viris qui adfuerunt, illud confirmarem. Dedi igitur et confirmavi donum quod fecerat, atrium videlicet sancti Martini de Luco Monachis Besuensibus, quietum, et cum omni libertate et pace pro anima mariti mei in æternum possidendum. Quod ne deleatur, aut oblivioni tradatur temporum intervallo, virorum subscriptorum roboramus testimonio. Petrus Abbas sancti Stephani Divionensis, Thebaldus Decanus, Ricardus Presbyter, Dominicus Prior sancti Florentii, Bonet de Mare, Johannes Clericus, Petrus Capellanus, Haymo de Nimire, Wido de Saut, Nocherus, Wido Talavat, Thebaldus de Casoto, Waslerus, Rollannus, Wido, Marescalcus, Malveslot, Tebaldus Excotex, Robertus filius ejus. Hoc factum est et recognitum, quod donum quod fecerant de atrio, non ideo fecerant, quod atrium suum esset, sed ideo quia in atrio, quod sancti Petri erat rapiebant, et ablactiones faciebant, et ea quæ jure vel rectitudine in ipso atrio non habebant, injuria, et violentia rapiebant.