Qvidam Carnotensis Ecclesiæ clericus, nomine Bernardus, pro sanitatis in se facto beneficio, illi adscribitur non dispariliter numero, quo adiunguntur multiplices  varij curati  sanati interuentu piissimi Patris Maioli. Cui vnius pedis  tibiæ in tantum aruerant nerui  venæ, vt dum moueretur loco,  sustentaretur baculo, illa pars reptando potius sequeretur miserum, quam præberet ad ambulandum aliquod adiutorium, ligneusque baculus assumebatur pro parte perditi corporis, qui pro sui deportatione in manibus,  sub ascella gestatoris, quoddā iā quasi innatum callum adduxerat. Illud quoque damnaticium membrum corporis dependebat ad numerum oneris, quam ad exhibitionem propriæ naturæ vel honoris. Quod nec adustio ignis cum dolore rimabat, nec importuna frigoris glacies penetrare poterat. Vnde multotiens iam deliberauerat, vt fastidium illud membrum corporis, a se aliquo ferri instrumento abscindere debeat. Sed ille qui non dormit neque dormitat, qui custodit Israel, diuina sui prouidentia deliberationem illam disturbat: ne desperatus salute se mortificet in resecatione pedis  tibiæ, quem ad insperatæ salutis viam beatus Pater Maiolus in posterum reuocare misericorditer volet. Cui post diuersos æstuationum cogitatus, illud salutare tandem suus disgregat animus, vt ad illud incomprehensibilis pietatis Patris Maioli veniat corporale margaritum, vbi  multiplex venire festinat conuentus fidelium hominum. Transponitur post hæc a suis in præparati itineris caballo,  post aliquos dies adest dulci Siluiniaco Monasterio. Vbi iam post tertium aduentus sui diem, multis antea expectatam annis, tali modo recepit sanitatem integerrimam. Post matutinale officium remanens ante sancti Patris Maioli sepulchrum, insperate emortui nerui reuiuescunt,  desiccatus humor reuertitur venarum. Iam paulatim pedum articuli incipiunt posse commoueri, iam sentit pes  tibia manuum superimpositarum liniamenta. Extenditur  retrahitur vetus pars corporis, quæ incipit vt infans titubando carpere viam itineris. Hoc vno  altero die si certum sit, adtendit. Iam tertio die per gratiam Dei,  interuentu Patris Maioli firmatur,  lætus  pedestris rectus ad sua reuertitur.