In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Noverint et presentes et futuri quod ego Garnerius de Venisiaco et uxor mea, Petronilla, cum filio Ansello, recognovimus atque concessimus terras omnes, sive cultas sive incultas, pertinentes ad grangiam Challiaci, Pontiniacenses monachos liberas et, quantum ad me meosque pertinet, ab omni consuetudine et exactione immunes possidere et eorum juris esse. Et, ut hec immunitas, jure perpetuo, predicto monasterio Pontiniacensi inviolatabilis perseveret, ad disterminationem earundem terrarum per me et filium meum, Ansellum, ire curavi, presentibus atque comitantibus nos multis aliis in eadem disterminatione. Venimus igitur ad dividendam terram de Joardis et, sicut jam divisa fuerat et limitata usque ad Taisnerias, me et Ansello, fratre meo, presente pluribusque aliis, ratum habendum cognovimus atque concessimus. Exinde a terra scilicet Joardis et a Taisneriis, necnon a limite qui est in altitudine montis versus orientem, totum planum qui est in eodem clivo montis cum nemore quod descendit in ipso plano ad jus monachorum constitit pertinere usque ad boscum Sancti Petri. A Terra de Verreris, nemus et planum ad integrum monachorum esse recognita est atque concessa. A terra de Verreris tota vallis Challiaci usque ad boscum Defensi et versus Venisiacum ab orientali parte rivi usque ad limites qui sunt ultra terram Gaudegerii, ab occidentali vero parte rivi usque ad noieretas, et omnia plana aliarum vallium atque clivorum que a predicta valle Challiaci se dividunt usque ad memoratum boscum Sancti Petri, ad grangiam Challiaci similiter pertinere concessa sunt. Terram etiam quae tenditur juxta defensum, ab occidentali parte, sicuti eam limitavimus cum immunitate prescripta, de territorio Challiaci esse nulli dubium sit. Terra quoque de Malveriis eodem modo limitata est atque divisa quo et antea sepe fuerat et de jure Pontiniacensis ecclesiae libere esse recognita est atque concessa. De bosco Sancti Petri nichilominus recognitum est atque concessum quod predictum monasterium illum ad omnes suos et animalia suorum usus hactenus libere habuit; et ut in perpetuum habeat, presenti scripti pagina confirmamus. Ad omnium horum que supra scripta sunt disterminationem, recognitionem atque concessionem interfuerunt: Wichardus, abbas Pontiniaci; Stephanus, abbas Regniaci; Garinus, Gauterius atque Guiardus, monachi Pontiniacenses; Deodatus Vensiaci, Fromundus Turniaci, sacerdotes; Stephanus de Silliniaco, Guillelmus de Pruneto, Salo de Booliaco, Iterius de Merliniaco, Johannes de Silliniaco, Guirardus de Chaniaco, Humbaudus Tortus, Petrus Benedicti, Johannes de Aponiaco, item Stephanus Gobio, Girardus de Curte Leonis, Ansellus Moltuns, Girardus de Furno, Girardus Raisnials, Adelelmus Pillevatus. Ego Garnerius signum feci (crux). Ego Petronilla signum feci (crux). Ego Ansellus signum feci (crux). Hoc quoque laudavit filius noster, Fregericus. Actum anno ab Incarnatione Domini Mº Cº XLº I, indictione IIIIa, epacta XIma, die non. augusti, Innocentio IIº [fº 9, 2me col.] papa, Ludovico Francorum rege et Aquitanorum duce regnante. Ego Henricus, Senonensis archiepiscopus, presens scriptum sigilli nostri impressione munivi, rogatus a supradicto Garino, presentibus istis: Hugone precentore; Rainaldo, Pruviniensi archidiacono; Gosberto de Josna, Guillelmo de Tociaco, Teo. de Castro Landonis, canonicis; Teobaldo, nepote archiepiscopi, et Radulpho de Cussi, militibus; ex parte domni Garini: Radulphus Bussuns, Girardus de Corleon, Henricus Villanus. Ego Theobaldus, Blesensis comes, presens scriptum sigilli mei impressione munivi, rogatus a suprascripto Garino, presentibus istis: Radulfo capellano, Widone Bordello, Gauterio de Bernun, Herberto Crasso et Gaucherio de Meriaco, fratre ejus, Ansello Boisello de Sancto Florentino; ex parte donni Garini: Ansellus Bussuns, Theobaldus de Venisiaco.