Ego Odo dux Burgundie, notum facio omnibus tam presentibus quam futuris, quod custumie Castellionis taliter sunt, inter me et episcopum Lingonensem; videlicet: § 1. Si aliquis, cujuscumque dominationis, homo aliquod magnum forefactum fecerit ad considerationem domini Lingonensis episcopi, et domini ducis Burgundie, deducitur et tractatur. § 2. Omnia namque magna forefacta communiter ad dominum episcopum et ad me spectant, sicuti multra, homicidia, furta, adulteria, violenti concubitus feminarum, false mensure, edicti communis contemptus et fractio, casus in bello campestri, et in judiciis deprehensio. § 3. Justicia autem aliorum hominum est inter me et episcopum Lingonensem, nec prepositus Castellionis potest taxare forefactum sine villico ejusdem ville, nec villicus sine preposito. § 4. Si vero aliquis homo captus habeatur pro aliquo forefacto quod commune sit, prepositus non potest illum hominem liberare sine villico, nec villicus sine preposito, nec in eo justiciam exercere. § 5. Licet preposito justiciam exercere in homines Ducis sine villico, et villico libere in homines episcopi, sine preposito. Si homines episcopi aliquod fecerint forefactum, prepositus non potest manum ponere in ipsos, nisi per clamorem villici, nec villicus in homines meos, nisi per clamorem prepositi. § 6. Medietas vante Castellionis est episcopi, altera medietas est mea. Similiter medietas omnium magnorum forefactorum est episcopi, altera medietas est mea. § 7. Omnes curvate Castellionis sunt episcopi. Quicumque vero habet aratrum apud Castellionem, etiamsi haberem, debet episcopo curvatam. § 8. Omnes illi qui in mansis episcopi qui debent caponem, manent vel manere voluerint, debent semel in anno episcopo placitum generale. § 9. Episcopus quolibet anno tres habet bannos infra Castellionem, quorum quilibet durat tantum per tres septimanas: ego vero duos, quorum uterque durat tantum per quindecin dies et minima forefacta bannorum, tam episcopi quam mei, omnia communia sunt episcopo et michi. Clerici, milites sergenti qui panem capiunt, in curiis apud Castellionem non congentur tenere illud bannum. Cuilibet etiam integrum modium vini vel amplius per hec edicta vendere vel emere non negatur. § 10. Ego non possum elevare novas costumias ad Castellionem, vel infra banni leugam Castellionis, sine episcopo, nec episcopus sine me. § 11. Super illas costumias, quas predecessores nostri habuerunt, Hugo antecessor meus non potuit firmare Castellionem sine assensu Lingonensis episcopi. Unum pactum est inter ipsos, quod quoniam dux Burgundie debet accipere feodum Castellionis ab episcopo, jurare tenetur et assecurare, et facere milites et servientes suos de Castellione jurare, quod manum non ponent in rebus quas habeat episcopus infra Castellionem et in appenditiis Castellionis, nec in hominum suorum corpora, qualiscumque inter ipsos oriatur discordia. § 12. Statutum est etiam, quod ego nichil possum capere in homine episcopi Lingonensis, manente Castellione vel in castellaria, preter mulierem meam, dum pueri manebunt cum patre, existentes de manu, pastu, et familia patris. Ipse episcopus similiter nichil potest capere in homine meo, preter mulierem suam, dum pueri manebunt cum patre, existentes de manu, pastu, et familia patris. § 13. Preterea si qui homines manserint infra ambitum duarum portarum de Chaumonte, si nullam in alia parte ville remanentiam habuerint, ibi solummodo mei erunt, dum non sint homines proprii episcopi, aut de casamentis sitis de Barro supra Secanam, de Chaceniaco et de castellaria ejus. Et isti quidem, si Castellione venerint mansuri sive super episcopum, sive super me, solius episcopi erunt. Alii omnes qui Castellione retinebuntur mansuri, in quacumque parte Castellionis terre extra ambitum duarum portarum de Chamonte cujuscumque sit, episcopi sive mea, omnes erunt episcopo et michi communes, et tenementum commune; exceptis illis qui de tribus abbatiis venerint, Flavigniensis, Dervensis monasterii, Pultariarum: qui omnes sunt mei. Si vero eos qui communis facti sunt episcopo et michi, retroabire contingerit, fondus terre remanebit in dominio ejus cujus prius sint. Homines vero hujus communionis utriuslibet mulieres duxerint, licite eas habebunt, nec Dux, nec episcopus eas sequatur, sed potius communes erunt Duci et episcopo, et earum liberi, sicut et viri earum. § 14. Medietas terre illius que extra fossaria est, de Chamonte usque ad viam que est ante domum leprosorum que vadit ad Ampillicum, est episcopi, et de censu et justicia: a via vero illa usque ad stagnum de Marmont, et quantum finagium de Marmont durat in terra et in nemore, tertiam partem habet episcopus. § 15. Ego teneo de episcopo, quicquid ad Castellionem habeo et in castellaria, et omnia feoda Castellionis, que milites tenent de me, et pro istis feodis sum homo ligius, post Regem, domini Lingonensis episcopi. § 16. Si discordia oriatur inter me et episcopum, de negotiis Castellionis, que veniat ad causam, ego, sive episcopus, vel nostri vicarii, pro causis agendis debemus convenire ad Perron de Maul Consoil, vel in claustro canonicorum, et ego vel meus vicarius, medietatem militum meorum de casatis, qui pertinent ad Castellionem, ad consulendum episcopo tenemur impartiri; qui ipsum episcopum, tanquam si essent sui homines, adjuvare in illa causa, et eidem fideliter sine offensa Ducis tenentur consulere. Si vero causa durat usque ad judicium, judicium est episcopi, et illud in domo sua de Castellione, si ei placuerit, poterit tractare. § 17. Episcopus etiam, movens guerram adversus alium quam adversus me, potest guerrare de Burgo et de Castro, sicut et ego, et teneor adjuvare eumdem episcopum de feodo suo, bona fide, tanquam dominum meum Lingonensem, post Regem. Vinctos etiam suos, quos vulgo prisios vocant, potest episcopus, vel ejus vicarius, mittere in turre Castellionis, quandocumque voluerit, sed homines mei illos custodient bona fide tanquam meos. § 18. Custodes etiam portarum de castro Castellionis, debent facere episcopo fidelitatem. § 19. Preterea liberi homines utriusque domini tutele submissi, ad nullam tenentur exire expeditionem, vel etiam equitaturam, nisi edicti clamatio ex parte domini precedat utriusque. Immunes debent esse ab omni taillia et exactione. Commendisias suas tenentur persolvere, et amborum succumbere justicie dominorum. § 20. Homines vero canonicorum et militum, parere tenentur edicto communiter exclamato, cujus transgressionis satisfactio dominum spectat ad utrumque; et si dictorum canonicorum vel militum hominem quencumque, episcopi seu Ducis satellitum aliquis in mellea deprehendat, coram preposito vel majore tenetur accedere ad justiciam exequendam; sed nisi sit in mellea, capiatur. Nemo manum ponere in illum debet ulterius. Sed ad dominum illius, vim vel injuriam passus tenetur accedere, et de adversario suo jus vel justiciam postulare. § 21. Milites Castellionis sunt homines Ducis, et Dux est homo domini Lingonensis. § 22. Spargicia Castellionis communis est duobus dominis. Similiter et pastura, de qua episcopi habent unum obolum pro una quaque bidente, in uno anno: sed nichil accipiunt in alio subsequenti. Custodes segetum, custodes omnium, non nisi per eorum vel sergentorum suorum licentiam custodiuntur; hoc excepto, quod cuilibet absque dominorum licentia propriis ovibus apponere custodiam permittitur, et alienis prohibetur. § 23. Preterea, tam dominus Lingonensis quam dominus Dux, apud Castellionem venientes, si rebus venalibus ville credenciam querant, non debent cogi nisi super eorum vadia venditores accedere illis, sed eorum vadia tenentur accipere, et ea per annum et diem reservare, sic et casatorum vadia in rebus venalibus et apertis tenentur accipi, et per spatium septem noctium custodiri. § 24. Si quis autem iratus domino suo, villam fugiat aut relinquat, casatorum ville cuilibet licet eum reducere, et coram domino suo salvo conducere: et si tunc eum domino suo concordare nequeat, recedentem illum licite potest usque ad locum conducere salvum per iter et securum. § 25. Alienigena quisquam, si in villa manere veniat, nulli domino, donec ipse voluerit, compellitur famulare, et si forefactum incurrat aliquod, amborum tenetur exequi justiciam dominorum, donec alicui domino se commendet; nec eidem liberum ville forum conceditur, donec per annum et diem in illa fecerit mantionem: et si tunc demum velit forum requirere, et annalia ville ritus executus fuerit, sibi ville forum conceditur, in hunc modum, quod preposito sextarium vini, et Majori sextarium, et duobus ville vantariis, pro rei laudatione et concessione, duos denarios, tenetur exhibere. Duobus etiam dominis, pro rei recognitione, die festo Sancti Martini debet unum solvere denarium annuatim. Hec autem fori libertas semel acquisita, licite potest in perpetuum heredibus erogari. § 26. Quilibet homo panem faciens ad vendendum apud Castellionem, duobus debet dominis annuatim decem et octo denarios, ad festum Sancti Remigii reddendos. Nemo libera venalia apud Castellionem facere potest, nisi de licentia dominorum. § 27. Preterea statutum est, quod nulle alie monete currant apud Castellionem, preterquam Divionensem et Lingonensem, ad scambitum, secundum valorem corum. § Que omnia, ut rata habeantur et inconcussa, presentem cartam sigilli mei munimine roboravi. Actum anno gratie millesimo ducentesimo sexto.