Eugenius episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Petro, Cluniaci abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum. Cognoscentes quod servos Dei litigare non expedit, ex vinculo nobis officio debemus lites et scandala de medio tollere et ecclesiarum paci et tranquillitati sollicita vigilantia providere. Ideoque quid super controversia quæ de monasterio Beati-Germani inter te et venerabilem fratrem nostrum Hugonem Altissiodorensem episcopum, seu inter te et monachos Sancti-Germani agitabatur, a nobis judicatum sit, litterarum serie annotari præcepimus, ne secuturæ posteritatis memoriæ subtrahatur. Super eodem itaque negotio cum fratribus nostris diutius conferentes, quia dubium non erat quod tu et fratres tui et receptionem ibi et correctionem ordinis habuissetis, et his omnibus post obitum Gervasii abbatis fueratis spoliati, vos primo omnium restituendas esse censuimus ad hæc, prædecessorum nostrorum vestigia subsecuti; et quod a nobis statutum fuerat innovantes, præcipimus ut in abbatia Sancti-Germani, sine tuo, tuorumque successorum consilio abbas nullatenus eligatur; electum vero approbandi vel reprobandi canonice, et, si dignus fuerit, in abbatem benedicendi Altissiodorensis episcopus liberam habeat facultatem; benedictus quoque obedientiam ei promittat; depositio vero ipsius, si talis, quod absit, apparuerit judiciario ordine facienda, et tam abbatis quam monachorum canonica correctio ad eundem episcopum nihilominus pertinebit. Chrisma, oleum sanctum, consecrationem altarium vel basilicarum, ordinationes monachorum vel clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, abbas et monachi Sancti-Germani ab Altissiodorensi episcopo, tanquam a diocesano accipiant, donec gratiam apostolicæ sedis habuerit. Si quis autem hujus nostræ deffinitionis paginam sciens contra eam temere temtaverit, honores et officii sui periculum patiatur, aut excommunicatione ulterius plectatur, nisi præsumptionem suam digna satisfactione correxerit. Datum Catalauni, tertio nonas novembris.