Notum sit omnibus fidelibus, quod quidam miles, Petrus Iterius nomine, pro redemptione animæ suæ ac filiorum suorum suæque conjugis, dat Deo omnipotenti et cœnobio Sancti Petri Cluniacensi, et Hugoni ejusdem monasterii abbati, necnon monachis tam presentibus quam futuris ibidem Deo famulantibus, alodium quod ipse habet in podio Sancti Martini, in vertice ipsius podii. Willelmus et Pontius frater ejus dant supradicto cenobio æcclesiam ejusdem podii et cimiterium cum omnibus appendentiis; similiter pro remissione suorum peccatorum, Bertrannus et uxor ejus, filii quoque ipsius, amore Dei omnipotentis, tribuunt eidem sancto quicquid videbantur habere in predicto loco. Si autem quandoque aliquis homo, vel de progeniæ illorum, vel aliorum, contra hæc dona insurgere temptaverit, vel si in aliquo infringere conatus fuerit, veniat super eum ira et furor omnipotentis Dei et omnium sanctorum suorum, et cum Juda traditore æternaliter dampnetur.