Elucidare omnibus cupientibus scire, competenter veracitatemque sequendo, à nobis transitoriis, necessarium est; quomodo, cujusque jussu, vel cujus stabilitate à prioribus jàm multis declarata, vel cujus monitione, hic locus quamvis in eremo positus, in sanctissimæ Trinitatis, almæque Dei genitricis semperque virginis Mariæ, sanctique Rigaldi et omnium sanctorum honorem sublimatus constituatur, quantùm istorum notitia præsentialiter servientium Domino in hoc loco sibi declarata futurales monachi hîc moraturi indè rationabilitatem firmativè veroque modo reddere sciant, ne aliquis sibi seducendo injuriari falso judicio queat. Mortalibus multis adhuc viventibus, illorumque plurimis jàm defunctis pro vero potest sciri multoties intimatum hunc locum Alexandri Papæ Romani præcepto seculi mortalitate, Domino præcipiente jam educti, immoque concessione adhuc viventis apostolici nomine Gregorii stabilitum esse sub divinâ præceptione, rerumque huic loco pertinentium singularem partem, de quâ si quis subtraxerit, illum auctoritate D.N.J.C. excommunicatum reddunt, expertemque deliciarum Paradisi quas æternaliter justi viri quibus Omnipotens in seculari fine dicturus est: Venite, benedicti Patris mei, etc...., sunt accepturi. Hi potentiales superiùs dicti, veræque legis confirmatores, et his subjugales, videlicet Lugdunensis archiepiscopus, ab hâc præsentialitate jàm preteritus Humbertus, Matiscensisque episcopus olim Drogo, hujus loci malevolos separavêre à Deo, cum Augustodunensi Episcopo, et multi alii quorum nomina in hâc cartulâ non ponuntur, quorum laude hoc pauperiale cœnobium est relevatum, eorumdemque superiori lineâ relatorum communitate, sanctorumque Angelorum atque almorum Patriarcharum, Apostolorumque et omnium Martyrum et confessorum atque sanctarum virginum, hujus loci sanctissimæ Trinitatis malevoli seductoresque anathematisantur. Quemadmodùm hi superiùs rectores sanctæ ecclesiæ favendo huic proposito Sancti Rigaldi, suisque habitatoribus in sui honore Domino militantibus, omnia bona esse laudavêre; eodem modo dici potest, et pro vero hujus cartulæ recitatores scitote, quod hujus terræ divites ferè cuncti, videndo hos benevolentiam huic loco esse inferentes qui Domino propinquiores sunt, favere, videlicet, Burbonensis Humbertus, Dalmatiusque, et comes Cabilonensis Hugo, Matiscensisque comes Wido, Forensisque comes Willelmus, et Hugo Albus, cum Artaldo fratre suo, et Archimbaldo nepote suo filio Hugonis; deinceps Gaufredus Sinemuronensis, cum filio suo. Si quis miles supradictorum divitum horum concedere vel dare prædium aliquod, vel vineam, vel ecclesiam, an terram, aut aliquam partem, huic congregationi in honorem Sanctæ Trinitatis constitutæ, suorum censuum velit, ut superiùs dictum est, hi concessere, quorum notitium nos viventes evidentissimè nobiscum possidemus. Cum his Giraldus Peroliensis cum suis fratribus Artaldo et Dalmatio, sequendo divinæ paginæ dicta, qui domum Dei ædificat, regnum Domini præparat, simili modo laudavêre; et Dalmatius Roannensis, Herbertusque Seseriensis cum fratribus suis, prout qui hic jacet Artaldus Nerodiensis concessit. Quomodo concessit dicendum est confirmandumque rei veritate quod supradictus Artaldus potens divitias habendo vir in hoc seculo dùm viveret cogitare cœpit quòd Deus hîc benè posset serviri; meditatus talia, posuit partem suæ terræ ad constructionem hujus loci, interim quæ dixerat et quæ confirmaverat agere cœpit, aiens: à Domino Deo omnipotenti dividantur separenturque omnes tàm prolis meæ, quam alterius, malevoli et detractores hujus loci in honore Sanctæ Trinitatis fundati tali tenore: Compono priorem lapidem hunc; et juvatores è converso potiantur cum angelis delectatione paradisi. Cum his faventibus superiùs dictis divitibus ponatur Gerunda cum filiis suis; nam similiter dedit omnia quæ acquirere potuit sub potestate filiorum suorum, atque Burbonensis Archimbaldus, et Idinus juvenis cum filio suo, eodem nomine prolato, Theotardusque Vichæi, cum Hugone Scolensi, et Falco Galeniensis concessêre.