Qvam antiqui hostis aperta contra Christi milites prælia, in illo memorabili loco exacta,  ab eis subacta narraui; dignum est, vt ipsarū victoriarum palmas quibusdam etiam aperte collatas ostendam: vt quemadmodum aduersus beatos homines, malignorum spirituum monstraui inuidiam, ita de ipsis sollicitam sanctorum Angelorum demonstrē custodiā. Nam quos ab illis tētatos, ab istis sæpe iussu Dei compertū est glorificatos. Igitur sicut de innumeris hostium congressionibus quędā retuli, sic de multis cælestium visionū miraculis pauca narrabo. Teutonicus quidam Eppo nomine, a sæpedicto beato patre Hugone in monachū susceptus, toto quo postmodū vixit, tēpore, religiose cōuersatus est. Qui appropinquāte hora vocationis suæ, infirmitate correptus, in domū infirmorū secundū morē delatus est. Erant ibi  alij fratres, morbis  ipsi diuersis laborantes. Quorum quidam ceteris morti proximiores, vltimum pene spiritū natura succumbēte trahebāt. Interea frater iam dictus valetudine ingrauescente,  ipse ad extrema perductus, inter vitæ mortisque discrimina agonizabat. Adhuc tamen sensu  verbo integer, conspexit infandam dæmonum turbam cum titionibus igne fumigātibus irruentem, per domū illam infirmorum furioso vbique impetu discurrere. Qui cum ita bacchantes huc illucque verterētur, ecce beati Apostoli de cælestibus aduenientes, perterritos fratres ne timerent blande hortati sunt,  mox gloriosa sui aduentus præsentia, latrūculos illos effugauerunt. Verba vero loquentium sanctorum ab astātibus audiebantur, sed personæ minime cernebātur. Sic domo Dei apostolica præsentia ab immūdis spiritibus emūdata, cælestis visionis gloria augmentatur,  beatis Apostolis sancti Angeli coniunguntur. Habetur autem in domo media locus, vnius corporis capax, ad hoc aptatus vt fratres ibidem in cinere  cilicio compositi, extremū Deo inde spiritum reddant. Hunc locum frater huius visionis conspector, quodam inconsiderato timore ita abhorrebat, vt nullatenus ei se appropinquare pateretur. Dum ergo ea quæ dicta sunt cōtemplaretur, respexit, viditque angelum Domini manum in sublime porrigentem, signo sanctæ Crucis locum eundem signasse. Quo facto, visio ab oculis eius subtracta est. Iam omni a corde eius stulto timore sublato, post paululum se in loco eodem reponi fecit, sicque animam suam sanctis qui apparuerant, alacriter tradidit.