[Nicolaus Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis Abbati et conventui Monasterii Cluniacensis salutem et Apostolicam benedictionem. Exigentibus vestræ devotionis meritis, votis vestris libenter annuimus, et petitiones vestras quantùm cum Deo possumus favorabiliter exaudimus. Hinc est quod vestris supplicationibus inclinati, adinstar felicis Recordationis Alexandri Papæ IV. Prædecessoris nostri, auctoritate vobis præsentium indulgemus ut, si Ecclesiarum Prælati numerum Evectionum et personarum in Lateranensi Concilio constitutum, cum vestras et Monasteriorum ac Prioratuum vestrorum Ecclesias visitaverint, excedere fortè præsumpserint; et ipsi pro Evectionibus vel personis, in quibus excesserint eumdem numerum, vel aliquis de ipsorum familia, occasione alicujus officii, aut consuetudinis, aut quolibet alio modo eorum nomine pecuniam, vel aliquid aliud petierint, præter Procurationes tantùm in victualibus moderatas, liberum sit vobis et Prioribus Monasteriorum et Prioratuum prædictorum, quod taliter petitur denegare: et si fortè propter hoc dicti Prælati, vel eorum aliquis in Ecclesias ipsas, vel Religiosos, aut Ecclesiasticos ibidem morantes aliquam sententiam promulgaverit, ipsam decernimus non tenere. Nulli ergo, etc. Datum Romæ, apud sanctum Petrum X. Kalendas Februarii, Pontificatus nostri anno II. Est et aliud Privilegium ipsius Nicolai Papæ III. ejusdem datæ, per quod ad instar Alexandri Papæ IV. Confirmat statutum factum per Abbates et Conventum Cluniacenses, de non amplius concedendo vllis clericis sæcularibus redditus et proventus præbendæ, quam habet Monasterium Clun. in Ecclesia Carnotensi deputatos ad luminare B. Apostolorum Petri et Pauli in eodem Monasterio. Quare vide supra.]