In nomine Domini Dei et salvatoris nostri Jhesu Christi, Hludowicus, divina propitiante clementia, imperator augustus. Cum petitionibus servorum Dei quas auribus clementiæ nostræ, compellente eos qualibet necessitate, insinuare studuerint, favorem imperialis excellentiæ, ejus amore cujus militiæ jugiter deservire noscuntur, accommodare curamus, illius procul dubio misericordiam conciliari credimus cujus honore et amore id efficere procuramus. Igitur notum esse volumus omnibus fidelibus sanctæ Dei ecclesiæ nostrisque præsentibus scilicet et futuris qualiter Boso, venerabilis abba ex monasterio sancti Benedicti quod est constructum in pago Aurelianensi, una cum congregatione sibi commissa, nostræ innotuit celsitudini eo quod avus noster, bonæ memoriæ Pippinus rex, de salute animæ suæ ac fratris sui Carolomanni cogitans et de abolendis amborum peccatis beatæque ac perpetuæ vitæ præmiis consequendis, quandam villam juris sui quæ dicitur Suncampus, cum appendiciis et villis et terminis ad se pertinentibus, memorato monasterio sancti Benedicti per auctoritatis suæ præceptum delegasset, eoque tunc divina vocatione rebus humanis exempto, quidam vassallus ipsius, nomine Gysleharius, qui memoratam villam jure beneficiario possederat, postquam legitima traditio atque vestitura de eadem villa, cum omnibus ad se pertinentibus vel aspicientibus, ad partem antedicti monasterii sancti Benedicti, facta fuerat, quasdam villulas ad memoratam villam aspicientes vel pertinentes, quarum vocabula sunt Mairulfivilla, Siginivilla, Hadrebladivilla, Enverivilla, Catonisvilla, et Frodonisvilla, jure beneficiario ad habendum usurpasset et sic procedente tempore de jure sæpedicti monasterii elapsas esse; sed cum ad hanc causam diligentius investigandam nobisque renuntiandam missos nostros, Jonam videlicet venerabilem Aurelianensem episcopum, et Hugonem inlustrem comitem, destinassemus et tam ex eorum relatione quam et ex memorati avi nostri præcepti lectione luce clarius nobis patesceret memoratas villulas de jure sæpedicti monasterii injuste abstractas fuisse, placuit nobis pro remedio animæ nostræ eas cum omnibus rebus ad se pertinentibus eidem reddere monasterio; sed ut in posterum nostræ majestatis redditio stabilis haberetur, hanc nostram auctoritatem circa præfatum monasterium sancti Benedicti et rectores atque monachos illic per tempora labentia degentes fieri decrevimus, per quam præcipimus atque jubemus ut memoratæ villulæ cum omni integritate in rectorum ejusdem monasterii potestate et gubernatione consistant neque a quolibet fidelium sanctæ Dei ecclesiæ nostrorumque ab ejusdem monasterii ditione et potestate divellantur atque subtrahantur, sed usibus illic monachorum Deo militantium absque cujuslibet contrarietate deserviant, quatenus fratres in Domini nostri Jhesu Christi militia illic consistentes pro nobis, conjuge ac prole nostra, et stabilitate totius imperii, a Deo nobis commissi libentius ac devotius ejus misericordiam exorare delectet. Et ut hæc nostræ redditionis atque confirmationis auctoritas nostris futurisque temporibus, Domino protegente, valeat inconvulsa manere, de anulo nostro subter eam jussimus sigillari. Hirminmarus notarius ad vicem Hugonis recognovi. Data VIIII kal. septembris, anno, Christo propitio, XXII imperii domni Hludowici piissimi augusti, indictione XIII. Actum Cusiaco palatio regio, in Dei nomine feliciter, amen.