Prope Pimellam, villam Sancti-Michaelis, quoddam desertum habetur in quo antiquitus villa fuisse constat, que Parson appellabatur; finagium etiam et silva ad eandem villam pertinens erat, que eodem nomine Parson dicebatur. Hujus ville et finagii atque silve dominium ad trium dominorum jus pertinebat; abbatis scilicet Sancti-Michaelis, et Milonis de Nuceriis, et cujusdam militis, nomine Desiderii; medietas Milonis erat, alterius partis medietas inter abbatem et Desiderium tali modo dividebatur ut due partes ad abbatem, ad Desiderium vero tercia pars pertineret. Tres isti, quorum nomina prediximus, communi tractatu et consilio amicorum suorum, pactum inierunt ut homines, Pimelle habitantes, predictam silvam Parson exstirparent, et ad planitiem camporum usque ad terminos quos constituerunt, deducerent, et agrorum culturam ibi exercerent, et tercias atque corveyas insuper et duos quartallos annone, frumenti unum, alterum avene, singuli singulis annis redderent; et pro hujusmodi redditibus in predicta silva omnes necessarios usus, tam in pascuis pecorum quam in omnibus aliis commoditatibus lignorum, haberent. Hec pactio sub his conditionibus, quas descripsimus, inter Petrum, abbatem Sancti-Michaelis, et Milonem de Nuceriis et predictum militem Desiderium, facta est, coram his testibus, quorum nomina sunt hec: Hugo, frater ejusdem Milonis; Helias de Rubeo-Monte; Desiderius et Matheus fratres; Hugo de Sarriniaco; Joffredus Caseria; Odo Venator; Thebaudus de Bavin; ex nostra parte: Robertus, Petrus, Girardus, Guido, famuli abbatis; Robertus de Gemellis; Lambertus; Gilbertus.