Sit notum universis christianæ religionis cultoribus quod quidam miles de Ruvra, nomine Waldricus, igne divini amoris accensus, venit Molismum ut habitum religionis acciperet, quatinus de transactis malis a Deo misericordiam et indulgentiam inveniret. Quod et factum est. Predictus igitur miles venit Molismum, ut desiderium suum adimplere potuisset; adduxit secum filium suum Hugonem, militem, cujus consilio et voluntate dedit, ipsa die qua a nobis susceptus est, ad augmentum æcclesiæ nostræ, omne alodium suum quod habebat apud Anciacum, et Argentolium et Lisinias; et apud abbatiam Sancti-Michaelis in terris, in silvis, in pratis, in vineis, ita liberum et ab omni calumpnia absolutum ut nullus homo, absque Molismensi æcclesia, in ipso aliquid clamare valeat. Hoc igitur donum posuit filius ejus, loco patris sui, super altare ante crucifixum, et laudavit atque confirmavit quicquid nobis pater suus prenominatus dedit. Igitur, miles, assensu et voluntate uxoris suæ et cæterorum amicorum, suorum, omnia, ut supra taxavimus, adimplevit, et ut ea quæ superius commemoravimus fixa et inviolata maneant, eorum nomina hujus cartulæ curavimus adnotare, qui hujus donationi interfuerunt, ut, si quis in futuro, instigante diabolo, aliquam fraudem nobis exinde facere voluerit, eorum testimonio et defensione roboretur (sic). Ex parte militis: Gocelinus, presbiter de Gurgiaco; Hugo, filius ejus; ex parte monachorum, Willelmus de Mase; Arnulfus, pistor; Johannes; Isembardus; Ricardus; Teodicus; cæterique quamplures.