In nomine sancte et individue Trinitatis, ego Lambertus, abbas Cisterciensis, notum fieri volo omnibus fratribus ordinis Cisterciensis quandam controversiam inter Pontiniacenses et Vallislucentis abbates hoc modo definitam esse. Primo ut domus que facte fuerant inter Seveias et Cerelliacum destruerentur, alieque non edificarentur, nisi tuguria pastorum que nisi per annum stare non possint. Sed et animalia Vallislucentis de Cerelliaco jacere non poterunt ultra viam versus Sevias que ducit de Saiant ad Arciam. De nemore de Rajosa definitum est ut divideretur hoc modo: videlicet ut Pontiniacenses habeant de versus Seveias, et Valleslucentes versus Cerelliacum. Prata ibi neutri eorum habebunt, nisi in partibus propriis. In nemore Boelesii cognitum est quod Pontiniacenses terciam partem ibi habebant, Valleslucentes quartam. De nemore et plano alodii de Saiant definitum est ut inter utrosque commune sit. Quod tamen Pontiniacensis æcclesia emerat de alodio Josberti, fratris Drogonis Strabonis, de jure ejusdem ecclesie Pontiniacensis fore definitum est. De nemore Sancte-Marie Saiantii ut commune sit utriusque definitum est. Terram tamen que plana erat die emptionis, Vallislucentis ecclesia propriam sibi retinuit. De pascuis utriusque ecclesie in presentia nostra terminatum est ut unius-cujusque animalia in propriis et usuariis suis pascantur, et alterius fines non ingrediantur. Si quis conversorum utriuslibet ecclesie hanc compositionem transgressus fuerit, tribus diebus jejunet in pane et aqua; secularis vero verberetur vel ejiciatur. Quod si magister grangie, ubi cognoverit transgressionem istam, predicto modo non emendaverit, suprascriptam penam patiatur. Facta sunt hec, apud Pontiniacum, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LVº; presentibus abbatibus Guicardo, Pontiniaci; Norpardo, Vallislucentis; Hugone, Quinciaci; Bliardo, monacho Cisterciensi; Guidone et Gauterio Buzacre, Pontiniaci; Petro, de Vallelucenti.