In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Noverint et præsentes et futuri quod ego Garinus de Venisiaco et uxor mea Petronilla, cum filio Ansello, recognovimus atque concessimus terras omnes, sive cultas sive incultas, pertinentes ad grangiam Challiaci. Pontiniacenses monachos liberas et quantum ad me meosque pertinet ab omni consuetudine et exactione, immunes possidere et eorum juris esse. Et ut hæc immunitas jure perpetuo prædicto monasterio Pontiniacensi inviolabilis perseveret, ad disterminationem earumdem terrarum per me et filium meum Ansellum ire curavi, præsentibus atque comitantibus nos multis aliis in eandem disterminationem. Venimus ergo ad dividendam terram de Saordis et, sicut jam divisa fuerat et limitata usque ad Taisnerias, me et Ansello fratre meo præsente, pluribusque aliis, ratum habendum cognovimus atque concessimus. Exinde a terra scilicet Saordis et a Taisneriis, necnon et a limite qui est in altitudine montis versus orientem, totum planum qui est in eodem clivio montis cum nemore quod descendit in ipso plano ad jus monachorum constitit pertinere, usque ad boscum Sancti-Petri. Terra de Verreriis, nemus et planum ad integrum monachorum esse recognita est atque concessa. A terra de Verreriis tota vallis Challiaci usque ad boscum defensi et versus Venisiacum ab orientali parte rivi usque ad limites qui sunt ultra terram Gaudegerii, ab occidentali vero parte rivi, usque ad noieretas, et omnia plana aliarum vallium atque clivorum quæ a prædicta valle Challiaci se dividunt usque ad memoratum boscum Sancti-Petri, ad grangiam Challiaci similiter pertinere concessa sunt. Terram etiam qua tenditur juxta defensum, ab occidentali parte, sicuti eam limitavimus cum immunitate præscripta, de territorio Challiaci esse nulli dubium sit terra quæ de Malveriis, eodem modo limitata est atque divisa: quæ et antea sæpe fuerat et de jure Pontiniacensis ecclesiæ libere esse recognita est atque concessa. De bosco Sancti-Petri, nihilominus recognitum est atque concessum quod prædictum monasterium illum ad omnes suos et animalium suorum usus hactenus libere habuit; et ut in perpetuum habeatur, præsentis scripti pagina confirmamus. Ad omnium horum quæ supra scripta sunt disterminationem, recognitionem atque concessionem interfuerunt Wichardus, abbas Pontiniaci, Stephanus, abbas Regniaci; Guarinus; Gautherius atque Guiardus monachi Pontiniacenses; Deodatus Venisiaci; Fromundus Turniaci, sacerdotes; Stephanus de Silliniaco; Guillelmus de Pruneto; Salo de Booliaco; Iterius de Merliniaco; Johannes de Silliniaco; Guiardus de Chaniaco; Humbaudus Tortus; Petrus Benedicti; Johannes de Aponiaco; Item Stephanus Gobio; Girardus de Curte-Leonis; Ansellus Moltuns; Girardus de Furno; Girardus Raisnials; Adelelinus Pillevatus. Ego Garinus signum feci; Ego Petronilla signum feci; Ego Ansellus signum feci. Hoc quoque laudavit filius noster Fregericus. Actum anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quadragesimo primo, indictione quarta, epacta undecima, die nona augusti; Innocentio secundo papa; Ludovico Francorum rege et Aquitanorum duce regnante. Ego Henricus, Senonensis archiepiscopus præsens scriptum sigilli nostri impressione munivi, rogatus a supradicto Garino præsentibus istis: Hugone, præcentore; Rainaldo, Pruvinensi archidiacono; Gosberto de Josna; Guillelmo de Tociaco; Deo de Castro-Landonis canonicis; Teobaldo nepote archiepiscopi et Radulfo de Cussi, militibus. Ex parte domni Garini: Radulphus Bussinus; Girardus de Corleon; Henricus Villanus. Ego Theobaldus, Blesensis comes, præsens scriptum sigilli mei impressione munivi, rogatus a suprascripto Garino, præsentibus istis: Radulfo capellano; Widone Bordello; Gauterio de Bernun; Herberto Crasso et Gaucherio de Meriaco, fratre ejus; Ansello Boissello de Sancto-Florentino; ex parte domni Garini: Ansellus Bussuns; Theobaldus de Venisiaco.