Hisdem etiam diebus, Oggerius calumpniam inferens ancillis, cum propriis filiis, uni Susannæ, et nomen alteri Hildegardæ a Monachis S. Petri per multorum curricula temporum jure possessis, conabatur in suam pertinaciter transducere servitutem. Quapropter jubente Brunone Episcoporum præcellentissimo, fidelium suorum factus est conventus, insuper etiam campiendi est dies statutus. Sed ne homicidii, vel perjurii noxam incurreret ipse Oggerius, oblati sunt ei a Monachis ibidem manentibus quinquaginta solidi: quibus acceptis, sic tandem ab hac querela sponte reticuit. Et quamvis injuste temptasset eas ad suum inflectere servicium, accepto in redemptionem ut ita ducam, precio, sancto Petro, cui verius pertinebant, reddidit coram testibus; ita ut nec ipse, nec sui coheredes, vel aliqua suspecta persona, audeat de his, aut eorum progenie aliquando aliquam calumpniam inferre. Hi sunt testes. Gyrardus Comes, Walterius, Nerduinus, Aldo, Odo, Hugo Comes, Odilo.