Notum sit omnibus presentibus et futuris, quod ego Raimodis, uxor Anselmi de Brictiis, recognoscens multum me peccasse contra Deum et sanctos ejus, ideo ego perterrita et pavore commota propter metum gehennæ, ignis penas inferni, confugio ad fontem misericordiæ Dominum nostrum Jesum Christum et ad vocem Evangelii in quo ipsa Veritas loquitur, dicens: «Date helemosinam et ecce omnia», et cetera. Item in Evangelio proclamat dicens: «Quia sicut aqua extinguit ignem», et cetera; et Scriptura loquitur dicens: «Peccata tua helemosina redime». Quapropter ego Raimbodis veniens ad extremum diem mortis meæ, dono Domino Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo et predicabili loco Cluniaco, cui domnus Hugo abbas prodesse videtur magis quam preesse, fratribusque ibidem Deo servientibus, presentibus et futuris, dono ego supradicta femina, pro animæ meæ remedio et loco sepulturæ, ut possim habere partem et societatem in omnibus beneficiis quæ ibi fiunt, franchisiam quam habebam in villa Cirgas, totum ab integro, sine ullo calumpniatore, videlicet sex gallinas, duas aucas, tres panes et tria sextaria vini et totidem sextaria de civata. Item in villa Monte dono unam peciam de terra quæ mihi obvenit ex hereditate mea, et quam tenebam legitime per alodum. S. Raimodis, quæ donum hoc fecit et testes rogavit firmare. S. Girardi, filii sui. S. Rotberti, filii sui. [S.] Dalmatii, filii [sui]. S. Vuidonis, filii sui.