Ego Willelmus, comes Joviniaci, notum esse volo omnibus Dei fidelibus, tam futuris quam præsentibus, quod, cum Jerosolymam essem iturus, charissima amica mea, Elvidis, abbatissa S. Juliani, conquesta est mihi super quibusdam injuriis et exactionibus quas homines et servientes mei in terra sua de Miganna, in boscis ad eam pertinentibus, tempore meo, fecerant contra jus et æquitatem, et compositionem quæ inter bonæ memoriæ Renardum, patrem meum, et Agnetem, quondam abbatissam præfati monasterii S. Juliani, facta fuisse dinoscebatur. Visa itaque et audita carta ipsius compositionis, quæ Hugonis, bonæ memoriæ Senonensis archiepiscopi, et Renardi, patris mei, sigillis erat roborata, quæcumque in ea continebantur rata habui; et ne quid deinceps contra tenorem prædictæ cartæ in villa de Miganna, seu boscis, vel villis ad ipsam pertinentibus fieret et firmiter promisi, et hominibus et servientibus meis districte prohibui, confessus et protestatus, injuste et illicite factum fuisse, si quid ego et homines mei contra tenorem prædictæ cartæ per negligentiam et necessitatem aliquam feceramus. Quod ne de cætero fiat, aut in consuetudinem trahatur, præsenti pagina, sigilli mei appositione munita, supernominatam cartam confirmo et ratam habeo, sub periculo animarum prohibens ne quis hæredum et hominum meorum contra hanc meæ confirmationis paginam aliquo modo ire præsumat. Adjeci et quod, in bosco de Bulelo, quod situm est in territorio S. Juliani, abbatissa ad omnia necessaria sua absque ulla contradictione usuarium habet: in alia parte ejusdem nemoris, quæ non est in territorio S. Juliani, nihil habet. Aiæ de Bussiaco quæ sunt in territorio S. Juliani, in custodia et justitia mea sunt: sed non licet mihi eas dare vel vendere absque licentia abbatissæ; si autem extirparentur, terra abbatissæ esset. Actum, anno Incarnationis dominicæ Mº Cº nonagesimo.