Notum sit cunctis fidelibus futuris et presentibus, quod ego Guillermus, comes Tornodorensis oppidi, do et concedo Sancte-Marie Molismensis ecclesie et ejusdem loci abbati, nomine Roberto, et fratribus sibi subditis, ecclesiam Sancti-Aniani, que est in Tornodorense oppido sita, cum omnibus appendiciis, scilicet omnes videlicet decimationes tam grossas quam minutas, oblationes quoque et sepulturas. Finagium Sancti-Aniani sic est divisum ab aliis; primus limes est vetus semita a vineis usque ad Sambuccum que dividit finagium Tornodori et Junay, tendens usque ad molendinum de Dareme; secundus limes a frigido fonte usque ad viam veterem, et a via veteri usque ad viam que tendit versus Espinul; tercius fossa vallis planæ; quartus nemus de Sambucco; quintus pomus pinlosa; sextus usque ad sacellum versus dictam silvam. Et terram et aquarum decursus, cuncta scilicet ad ipsam ecclesiam pertinencia et cappellam Sancti-Petri cum ceteris cappellis, sicut canonici in eadem ecclesia antea obtinebant; et piscationem aque que dicitur Blismodis, et salagium de mercato, et virgultum meum et vinum Sancti-Aniani vendere laudo; et quodcumque sibi aliquo modo acquirere poterint in eodem monasterio Deo servientes; sive de casamentis meis, sive de quibuslibet aliis ad meum jus et dominium pertinentibus, cuncta libere Sancte-Marie imperpetuum trado. Feci autem hoc, domino Roberto Lingonense pontifice annuente, laudante quoque patre meo Guillermo Nivernensi comite, tali conventione ut omni deinceps tempore a monachis anniversarius fratris mei Raynaldi et matris mee fieret. Hujus donationis testes sunt Olricus vicecomes, Wido filius prepositi Othmundi, Walterius senescalcus, Guillelmus Wido filius de Domo-Dei, Bonus-Amicus avunculus præpositi. Post hæc itaque plurimo evoluto tempore, cum Willelmus comes filius Rainaldi comitis, illi majori Willelmo avo suo in honorem succedens, Hierosolimam adire deliberasset, Robertus abbas Molismensis, ut tanti viri profectioni interesset, Nivernis ad ejus curiam properavit, et in monasterio S. Stephani hospitandi gratia divertit. Ad quem prædictus comes alacriter accessit, et ejus omniumque fratrum Molismensium orationi se commendans, societatis eorum vel beneficii participem se fieri devote petiit, efficaciter impetravit. Deinde de incendio quod in villa Molismensi fecerat, in manu domini abbatis rectum faciens, humili supplicatione veniam postulavit, ut ab eo et a cunctis absolveretur fratribus in capitulo rogavit, et non solum ecclesiam Sancti-Aniani, sed et cuncta quæ predecessores ejus comites ecclesie Molismensi concesserant, coram suis et nostris hominibus, laudavit; ita tamen ut anniversarius patris ejus, et matris et avi et avunculorum suorum annuatim a fratribus recoleretur. Hujus rei testes fuerunt, ex ejus parte, Walterius vicecomes de Clamiceio, cui etiam precepit ut res sancte ecclesie Molismensis diligenter custodiret et a malis quibusque tueretur; item Hugo de Monte-Enesio et Otho de Ritiaco; ex parte nostra, famuli domini abbatis, Rainerius, Henricus et Willelmus de Pontivo. Acta sunt in claustro Sancti-Stephani, tertio kalendas febroarii, videntibus monachis qui cum domno abbate R., ibi aderant, Widone, Athone et Hugone.