In nomine sancte et individue Trinitatis. Ego, Hugo, Dei gracia Autissiodorensis episcopus, et ego, Milo, dominus Sancti-Fidoli, notum facimus omnibus ad quos littere presentes pervenerint, quod, cum discordia esset pro quibusdam consuetudinibus, aliisque magnis querelis inter venerabilem patrem nostrum, dominum Guydonem, Senonensem archiepiscopum et Theobaldum de Barro, dominum Champloti: post multas altercationes et post multas injurias utrique ab utroque illatas, in nos fuit compromissum et ab utraque parte, tam juratoria quam fidejussoria cautione, firmatum quod nostro starent arbitrio. Nos autem questiones et discordias utriusque partis sopivimus hoc modo: Asserebat predictus T. se de jure et consuetudine, more antecessorum suorum, in villa Ebrolarum posse jacere ad expensas hominum ville illius, nec se restiturum aliquid nisi exterius a suis asportaretur. Nos autem quia manifeste comperimus et per ydoneos testes fuit cognitum id licet quandoque fuerit a parte predicti T. et etiam a fratre scilicet M., quondam Lingonensis episcopo, actemptatum quod Senonensi capitulo, cujus tunc temporis erat villa, fuerit satisfactum et dampnum restitutum occasione satisfactionis, indicavimus consuetudinem illam non tenere, nec de cetero sub pretextu illius predictus T., vel successores illius, in prenominata villa debere jacere. Non enim jacendi jus predecessoribus suis fuit cognitum, quia et Senonensi capitulo fuit hoc emendatum. Preterea vendicabat sibi prenominatus T. justiciam magnam in villa de Blenniaco, asserens servientibus suis super emendatione cujusdam furti quandoque fuisse satisfactum. Nos vero, attendentes id potius fuisse factum ex usurpatione quam de jure, et id per sacramentum hominum predicti T. etiam cognoscentes potius esse domini Senonensis, eam ei adjudicavimus et a petitione justicie sive magne, sive parve, sive plane, in villa de Blenniaco predicto T. silentium indiximus. Ad hec conquerebatur dominus Senonensis quod furnum quod habebat in villa Ebroliaci et etiam predecessor suus dominus Willermus, quondam Senonensis archiepiscopus, habuerat, predictus T. ei redificare non permittebat, dicens quod non nisi temporibus horum archiepiscoporum fuerat hoc attemptatum, unde volebat id amplius agi ne tanto tempore contra eum prescribi hanc questionem, et assensu utriusque partis sopivimus hoc modo: Dedit enim dominus Senonensis predicto T., et heredibus ejus, partem illam pratorum que habebat apud Ebrolam, ex illa parte desursum que respicit Venesium, sicut fossetum defuncti Habuini de Fonte ostendit; dedit inquam ad censum trium denariorum pro arpento. Et pro hoc dominus T. concessit domino Senonensi, et successoribus ejus, libere habere furnum in prenominata villa. Fuit etiam cognitum per utriusque partis confessionem quod dominus Senonensis habet placitum generale in villa de Ebrola, de Briennone, et de Bellacamma, ad quod tenentur venire homines domini T.; et de his de quibus impetuntur respondere et jus audire, tam illo die quam aliis qui pro hoc fuerint assignati. Tenentur etiam homines domini T., de Briennone et de Bellacamma tres solidos pro placito martii persolvere, si ad solutionem ydonei fuerint. Id etiam utriusque partis sacramentis fuit cognitum quod dominus T. habet Ebrolis, sine parte archiepiscopi, extra atria et clausum archiepiscopi et brolium, magnam justiciam, scilicet: latronem, falsam mensuram. Habet etiam strati infracturam super homines qui non fuerint archiepiscopi. Plana justicia domino Senonensi et domino T, communis est, quantum pertinet ad vindemiarios et messarios. Si vero homo archiepiscopi forefactum aliquod fecerit, clamor fiet inde vel archiepiscopo, vel ejus preposito, et justicia ejus erit sine parte domini T. Similiter, si quisquam hominum domini T. forefactum aliquod fecerit, clamor fiet inde domino T., vel ejus preposito, et justicia ejus erit sine parte domini Senonensis, nisi forte magna justicia est, de qua jam definitum est, que est domini T., extra atrium et clausum et brolium; intra vero, archiepiscopi. Aliorum hominum quam hominum domini Senonensis tota justicia est domini T., extra atria, et clausum et brolium. Cujuscumque autem fuerit homo, si pro terris archiepiscopi clamor factus fuerit, justicia archiepiscopi erit. Si homo archiepiscopi in futuro deprehensus fuerit extra atria et clausum et brolium, justicia domini T. erit. Si autem in futuro non fuerit deprehensus, clamor fiet ad servientes domini archiepiscopi. Justicia atriorum et clausi et brolii domini Senonensis est sine parte domini T. et etiam res ibidem deprehense. Latro, si ibidem deprehensus fuerit qui de corpore puniri debeat, extra atria, vel clausum, vel brolium, in conspectu servientium domini T. ejicietur puniendus ab eisdem servientibus. Homo domini, si ducat uxorem domini Senonensis, vel si femina ejusdem nubat homini domini Senonensis, dominus Senonensis possidebit eos, ea lege qua et alios. Si liber homo Ebrolam venerit et per annum et diem dominum non fecerit, domini T. erit. Si infra annum et diem mortuus fuerit et dominum non fecerit, excasura domini T. erit. In vineis suis, preter clausum domini archiepiscopi, neuter dominorum custodem nisi communem adhibebit. Si quis voluerit vineam plantare in terra archiepiscopi que est ad terragium, debet requirere ab ejusdem servientibus. Qui si tradere terram ad plantandum noluerint, servientes domini T. sine injuria tradere poterunt. Nemus Sancti-Petri, quod homines archiepiscopi ad censum habent, pro solutione unius denarii, a singulis facta servientibus domini T. libere possidebitur; quia cognitum fuit quod in possessione erant homines archiepiscopi, salvo tamen jure domini T. cum inde loqui voluerit. Nemus Angelis (?) quod extirpatum fuit homines domini Senonensis libere colent, salvo usuario domini T. in non extirpato. Hec per confessionem et concessionem utriusque partis concessa sunt, et omnis questio de cetero in perpetuum sopita, laudante etiam hoc Margarita, uxore predicti T., filiabus ejus Petronilla et Agnete. Et ne super his capitulis de cetero possit emergere questio inter eos, vel eorum successores, cartas eorum appositione sigillorum nostrorum, auctoritate etiam cirographi et sigillis utriusque partis corroboravimus. Actum, anno Incarnationis Verbi Mº Cº CXº secundo.