Urbanus Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Simoni Abbati Monasterii Cluniacensis, Matisconensis Diœcesis, salutem et Apostolicam Benedictionem. Cunctis Christi fidelibus incommodis, et oneribus prægravatis paterna pietate compatimur, eisque libenter, prout possibilitas nobis conceditur, de Apostolicæ relevationis remedio subvenimus. Sed hoc erga illos libentius agimus, qui Dei sunt obsequiis deputati, ne propter defectum necessariorum iidem ab hujusmodi obsequiis retrahantur. Sanè cum tu, ac nonnulli tui prædecessores Abbates Monasterii Cluniacensis Matisconensis Diœcesis, vinum de Cluniaco, seu de Burgundia nobis, et prædecessoribus nostris Romanis Pontificibus, ac fratribus nostris Sanctæ Romanæ Ecclesiæ Cardinalibus existentibus citra montes ex mera tua, et ipsorum prædecessorum tuorum liberalitate consueveritis mittere annuatim: Nos attendentes quod vinum hujusmodi ad tam magnam quantitatem ascendit, quod exinde dictum Monasterium nimiùm aggravatur; quodque Monasterium ipsum propter Guerrarum Turbines, et alias adversitates multiplices, multum est in suis facultatibus diminutum, et propterea ad ipsum affectum paternæ compassionis habentes, tibi, tuisque successoribus tenore præsentium districtius inhibemus ne de cœtero nobis, aut successoribus nostris Romanis Pontificibus, vel eisdem Cardinalibus, aut cuicumque alteri de Romana curia directè, vel indirectè hujusmodi vinum de Cluniaco, vel Burgundia transmittere præsumatis: alioquin te, ac eosdem successores tuos, si secus feceris, seu fecerint, excommunicationis sententiam incurrere volumus ipso facto. Nulli ergo, etc. Datum Avenioni. Idibus Martii, Pontificatus nostri anno II.