Anno Domini millesimo trecentesimo sexto statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali[a]. 1.  In primis, quoniam viros spirituales non decet secundum carnem vivere, nec carnis, quae semper concupiscit adversus spiritum, sequi corruptelam, clamorem, qui aures Capituli pluries pulsavit, non valens ulterius dictum Capitulum sustinere, districtissime prohibet ne monachi vel conversi vel moniales, in locis ab Ordine non concessis, carnes audeant comedere vel praesumant. Quicumque aliter fecerit sententiam excommunicationis auctoritate dicti Capituli se noverit incurrisse, a qua sententia etiam absolvi non possit nisi per ipsum Capitulum generale. 2.  Item, cum aures Capituli generalis clamor propulsaverit super excessibus illorum de Ordine Mendicantium alias in nostro Ordine receptorum, cum alias eorum receptio a generali Capitulo fuerit interdicta, idem Capitulum inhibet iterato ne quis de illis Mendicantium Ordinibus recipiatur in Ordine de cetero absque Capituli generalis licentia speciali. Quod si contrarium fuerit attentatum, patres abbates in suis visitationibus tales receptos eiicere non omittant, et nihilominus abbas tales recipiens poenam levis culpae tribus diebus, uno eorum in pane et aqua, peragat et veniam petat in sequenti Capitulo generali ; et hoc idem teneant abbatissae. 3.  Item, cum per rei evidentiam a temporibus retroactis constet Capitulo generali plures ambitiosos de Ordine, non a Deo vocatos sicut Aaron, fraudulenter et nequiter procurasse quomodo ad episcopatus assumi valerent, vel ad superiores alias dignitates, ut obedientiam Ordinis et disciplinam effugerent et haberent materiam evagandi, in Ordinis confusionem et suarum periculum animarum, generale Capitulum inhibet omnibus abbatibus Ordinis universi, ne de cetero alicui personae Ordinis ad episcopatum vel aliam dignitatem licentiam ascendendi tribuant, nisi tales dignitates redditus habeant ex quibus competenter sibi valeant providere. Abbates qui contrarium fecerint se noverint deponendos, et nihilominus illi, quos taliter contigerit promoveri, ad communionem Ordinis nullatenus admittantur. 4.  Item, universi Ordinis abbatibus prohibet Capitulum generale ne monachos, pueros vel equos, ultra numerum in diffinitionibus praetaxatum in Cistercium introducant ; aliter facientes gradum altaris non praesumant ascendere, donec super hoc se Capitulo generali recognoscant praeter eos quibus est hoc licitum vel etiam consuetum, absque Domini Cistercii licentia speciali. 5.  Item, quoniam non decet illos poenam ignorantiae incurrere, quos potest et debet iusta causa ignorantiae rationabiliter excusare ; diffinitionem anno praeterito latam, contra personas Ordinis abbates et abbatissas diffamantes, vel contra ipsos litteras diffamatorias mittentes, sic modificat Capitulum generale, quod diffinitio illa a tempore editionis tantummodo extenditur ad futura. 6.  Item, quoniam sapientia professores suos semper de bono in melius provehit, et despicit contemptores, auctoritate Capituli prohibetur Ordinis abbatibus universi, ne ipsi ad studia Ordinis mittant scolares insufficientes et improvectos, sed potius tales qui mittuntur ita sint in grammaticalibus imbuti, quod ad logicalia condigne provehi, et magis proficere quam deficere valeant in studendo ; aliter ad studia missos provisores remittere teneantur ex parte dicti Capituli, nullo mandato alio expectato ; sed nec pro iure audiendo exire extra dicta studia permittantur, alioquin pro fugitivis, si aliter fecerint, habeantur. 7.  Cum plurimorum querulosis vocibus super defectu studii Parisiensis generale Capitulum fuerit pluries excitatum, idem Capitulum considerans quod ex laudabili ipsius reformatione totus Ordo claris laudibus diversa suscepit incrementa, domino Cisterciensi et Claraevallensi abbatibus committit ut personaliter accedant ad locum, ibidem ordinent, puniant et reforment, prout honori et utilitati Ordinis viderint expedire. 