III. Hanc decimam totam musiacensis fundi predictus eduensis episcopus communicato consilio decani et archidiaconorum totiusque eduensis ecclesie capituli dedit prescriptis monachis jure perpetuo possidendam, illam dumtaxat decimam que de labore monachorum vel conversorum seu carrucarum suarum sive mercennariorum provenerit. Item si rustici aliqui terram illam ad opus monachorum coluerint, monachorum erit decima. Sed, si alii homines eandem terram licentia monachorum ad suos proprios usus exercuerint, illi recipiant decimam quorum juris constat esse. Et sciendum quod domni Stephani episcopi totiusque eduensis ecclesie capituli illo tempore sit decreto stabilitum ut nullus presbiter mirri[ni]acensis gubernans ecclesiam decimam a monachis amplius exigat. Et ideo hanc decimam antedicti antistitis consensu predicti monachi libere hodie possident. Harum omnium rerum que in hac carta scripta continentur, hii sunt testes: Bertrannus canonicus et decanus bealnensis castri, Humbertus archipresbiter, Gerardus, Artaldus, Lambertus ejusdem castri canonici, Landricus et Johannes frater ejus, Lambertus et Hugo frater ejus, Reinerius de Muresalt et Hugo Frogiers et plures alii. I. Notum sit cunctis presentibus et subsequentibus sancte Ecclesie filiis quod venerabilis Stephanus sancte eduensis ecclesie pontifex, communicato consilio totius capituli illius ecclesie et assensu duorum presbiterorum Teobaldi scilicet et Johannis qui tunc temporis marriniacensem regebant parroechiam, concessit monachis cisterciensibus decimam musiacensis fundi omnibus diebus. Nam hujus fundi decima ad marriniacensem hactenus pertinebat ecclesiam, ideoque ad hoc donum necessarius erat consensus ante dictorum presbiterorum. Decima vero agriculture proprie illorum concessa est monachis. Porro si alii homines voluntate ipsorum ibi agriculturam exercuerint, illi qui solebant decimam illorum accipiant. Hujus rei testis est Humbertus archipresbiter pluresque alii qui hec viderunt et audierunt. II. Illis diebus, predicte decime partem domnus Teodericus et conjunx ejus de castro curenziaco, de domo Gotzeranno rufo qui habitabat apud Corbertaldum, tenuerunt, ipseque eam de domno Bernardo de Ruili et filiis ejus Secgino et Brutino habebat. Qui omnes pro spe future retributionis a Deo, predictam decime partem ad opus monachorum dimiserunt, hoc predicto Bernardo de Ruili ac liberis ejus et uxore Secgini laudantibus. Hanc decimam antedicti antistitis consensu predicti monachi libere hodie possident. Deo gratias.