Ludovicus, Dei gratia Francorum rex, universis presentes litteras inspecturis, salutem in Domino. Notum facimus quod cum esset contentio inter nos et capitulum Senon. super justitia hominum nostrorum in villa de Pontibus-super-Yonam commorantium et remanentium; tandem, inspectis litteris diligenter inclite recordationis avi nostri Philippi, quondam regis Francorum, sub hac forma: «In nomine sancte et individue Trinitatis, amen. Philippus, Dei gratia Francorum rex. Noverint universi presentes pariter et futuri quod contentio que erat inter nos et canonicos Senon. ecclesie super justicia et remansionibus advenarum in villa de Pontibus-super-Yonam et de minagio, hoc modo, sacramento prestito a servientibus nostris, terminata fuit. Didicimus a servientibus nostris, quorum juramentum ad cognitionem rei recipimus, quod tota justicia canonicorum est in villa de Pontibus, et remansiones advenarum in villa et minagium eorumdem canonicorum super omnes homines ville. Nos, vero, jura ecclesiarum illibata conservare volentes, rei veritatem prout diximus cognoscentes, eam ratam et stabilem esse volumus; quod ut perpetuam et inconcussam sortiatur firmitatem, presentem paginam sigilli nostri auctoritate et nominis nostri karactere inferius annotato, communiri precipimus. Actum, apud Vizeliacum, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº nonagesimo, regni nostri anno XIº, astantibus in palatio nostro quorum nomina supposita sunt et signa: Signum comitis Theobaldi, dapiferi nostri; S. Guidonis, buticularii, S. Mathei, camerarii; S. Radulphi, constabularii. - Datum, vacante cancellaria;» Concordavimus in hunc modum: capitulum Senon. habebit justicias et remansiones in villa de Pontibus, secundum quod in predictis litteris continetur, hoc excepto quod non poterit levare emendas ab hominibus nostris in eadem villa commorantibus, nisi ad usus et consuetudines Lorriaci, prout in carta Lorriaci continetur; nec homines nostros in villa de Pontibus commorantes, nec descendentes ab eis poterit capitulum in suos homines in eadem villa retinere; nec a modo homines nostros de corpore, nec etiam alios homines nostros in terra nostra alibi commorantes, ibi poterit retinere. Nos autem non poterimus habere aliquos homines in villa predicta, preter illos quos modo ibidem habemus, et illos qui exibunt ab eis; homines, vero, nostri quos modo ibi habemus debent per legitimam inquisitionem nominatim conscribi in carta una sigillo nostro sigillanda. Et si contigerit homines nostros maritari cum hominibus capituli, vel homines capituli cum hominibus nostris, partientur secundum quod consueverunt partiri. Si, vero, homines nostri qui tenentur nobis reddere, singulis annis, unusquisque duodecim denarios ad Exaltationem Sancte-Crucis, et qui tenent nobis reddere exercitum et equitationem quotienscunque voluerimus, in aliquo istorum defecerint: nos, infra quindecim dies post defectum computandos, ipsos poterimus gagiare, et pro proprio debito nostro. In cujus rei testimonium presentes litteras, sine prejudicio juris alieni, sigillo nostro fecimus communiri. Actum, Meleduno, anno Domini Mº CCº tricesimo-nono, mense maio.