Qvoniam more naturalium membrorum recipientium a capite naturali motum  sensum, loca  membra ordinis Cluniacensis debent recipere motum  directionis regulam in actibus  operibus debitis, a suo capite mystico, Ordinamus  statuimus quod per totum ordinem in diuinis officiis,  regularibus obseruantiis, mores  consuetudines Ecclesiæ Cluniacensis seruentur, præcipientes, quod in locis Conuentualib.  in aliis locis ordinis nostri, si cōmode possit fieri, dictæ consuetudines habeantur. Item, quia in Cœnobitis iuxta regulam Apostolorū, debet esse cor vnū  anima vna. Et vbi sunt fratres, maxime eiusdē ordinis,  vnius corporis mystici, vigere debet tanta spiritualis vnitas  cōiunctio: in actionib. nulla debet esse diuersitas seu diuisio. Quinimo in eis feruere debet charitatiua communicatio:  in exhibitione honorum adinuicem pręuentio studiosa. Inhibemus districtius ne monachi Cluniacensis ordinis, in quouis loco ordinis dicti, in diuinis officiis faciendis, scilicet in legendo  cantando, etiamsi alibi in ordine commorentur, vel habitum receperint monachalem, aliquam patiantur repulsam. Et si alicubi in ordine contrarium teneatur; nos huiusmodi non consuetudinem, sed abusum decernentes, id omnino cassamus. Item vt contra aduersa omnia  offendicula famulorum suorum fratrum nostrorum, iter prosperum faciat Deus salutarium nostrorum, viamque ipsorum in salutis prosperitate disponat. Statuimus, quod in omnibus Abbatiis  Prioratibus Conuentualibus dicti ordinis, viginti scilicet monachorum, præcipue tamen in quinque Prioratibus principalibus, omnes monachi benedictionem de eūdo  de veniendo prout fit in Cluniaco, recipiāt, vndecunque venerint,  vbicunque habuerint mansionem. Item, quia iuxta sacræ scripturæ testimonium, Loth  Abraham propter hospitalitatis Deo gratæ bonum, susceptores Angelorum effici meruerunt. Statuimus quod in Abbatiis, Prioratibus, Decanatibus  locis ordinis seruetur hospitalitas  congrue fiat, maxime de pauperibus monachis, aliisque religiosis, præsertim de mendicantibus personis. Item, quia eleemosyna est magnæ virtutis  efficaciæ, teste illo qui est veritas, ad hanc virtutē fideles in Euangelio sic exhortāte. Date eleemosynā,  ecce omnia munda sunt vobis. Statuimus vt eleemosynę, operaque charitatis in dictis locis sine diminutione  competenter fiant. Inhibentes districtius ne pauperibus eroganda committendaque in vsus pauperum, in vsus alios, pręsertim dānosos  illicitos conuertantur. Conuertens autem ipsam eleemosynam in alios vsus debite corrigatur. Et si in hoc casu delinquens rebellis aut obstinatus probatus fuerit, mansionem amittat, vel secundum regularem disciplinam grauiter puniatur. Item, quia teste B. Iacobo vana est religio religiosi linguam suam non refrenātis; Præcipientes statuimus, quod omnes Abbates, Priores, Decani, officialesque  monachi nostri ordinis silentium, quod est clauis religionis, in Ecclesia, Dormitorio, refectorio  claustro, seruent horis  temporibus consuetis. Item, quia hoc solum bene agitur, vt vita hominum corrigatur: Statuimus vt in locis  Prioratibus Conuētualibus, die quolibet, in non Conuentualibus vero, videlicet a sex monachis supra tribus vel duabus vicibus in hebdomada Capitulum regulariter teneatur. Ibique secundum Deum  regularem disciplinam, ac secundum ordinis statuta, motuque charitatiuo, fratrum omnium transgressiones, excessus,  negligentiæ corrigantur. Nullus autem secreta  correctiones extra Capitulum cuiquam extraneo reuelare præsumat, contrarium vero faciens acriter puniatur. Item, vt impleatur salubre consilium B. Benedicti in Regula sic dicentis. Si fieri potest omnes in vno loco dormiant; propter honestæ conuersationis  custodiæ diligentioris bonū, præcipimus quod Abbatibus, Prioribus, Decanis, præpositis, cæterisque, iura  iurisdictiones locorum seruare  manu tenere habentibus, ac etiam aliis qui si in dormitorio iacerent, posset damnum, periculum, aut aliud inconueniens euenire, nec non infirmis debilibusque duntaxat exceptis, omnes monachi in Dormitorio, singuli per singulos lectos, non bini in eodem lecto, adolescentibus permixtis cum senioribus, quorum reprehensionem teneant,  a quibus grauitatem  honestatem addiscant, candelaque iugiter de nocte in Dormitorio ardente, iaceant regulariter  pernoctent. Item, quia virtute obedientiæ astringuntur monachi, vt non suo sensu, nec sua voluntate viuant, nec quo volunt vadant, nec quod volunt faciant, sed alieno imperio voluntatique superioris sunt subiecti. Præcipimus quod exceptis habentibus manu tenere  defendere iura iurisdictionesque Abbatiarum, Prioratuum,  locorum ordinis, quibus ob huiusmodi concessa est de exeundo licentia generalis; nulli alij monachi extra septa  clausuras dictorum locorum ordinis nostri exire præsumant, sine sui Superioris licentia speciali. Statuentes vt cōtrarium facientes ad satisfactionem consuetam fieri in ordine, teneantur. Similiter ad eandem satisfactionem faciendam teneri volumus, impedimento  causa legitimis cessantibus, moram vltra præfixum sibi terminum contrahentes. Item, post petitam obtentamque licētiam de eundo ad certum locum, vsque ad certū tempus, pro morando vsque ad præfixum sibi terminum, aut per maiorem partem eiusdem termini se fraudulenter alibi transferentes. Et id idem fieri præcepimus de misso monacho ad certum ordinis locum pro morando,  pro sua mansione habenda: si impedimento legitimo cessante Superiori loci ad quem mittitur, se citra præfixum sibi terminum non præsentet. Item, statuimus, quod post Completorium Abbates, Priores, Decani,  alij ad quos spectat, sua ædificia  loca communia sic clausa teneant, tenerique faciant, quod nullus monachus, post dictam horam exire valeat, pro aliquibus illicitis committendis. Item, iuxta antiquum in nostro ordine statutum, excommunicamus omnes illos qui septa  clausuras Abbatiarum, Prioratuum, locorum,  domorum omnium dicti ordinis, de nocte exierint pro peccando. Nolumus tamen quod sic exeuntes sententiam excommunicationis incurrant, si pœnitentia ducti, resiliant ante consummationem actus, propter quem suggestione diabolica exiuerint. Item, statuimus quod infirmis  debilibus duntaxat exceptis, Subprior quilibet  Conuentus nostri ordinis, omni tempore simul comedant, nisi ex iusta causa aliquis habeat seorsum comedere. Et tunc id fiat de superioris sui licentia, petita humiliter  obtenta. Super huiusmodi licentia concedenda, Superioris ipsius conscientiam oneramus. Item, quod in omnibus Abbatiis,  in quinque Prioratibus, Prior in Abbatiis dictis, Subprior vero in Prioratibus dictis semper comedant in refectorio cum Conuentu, nisi fuerint legitime impediti. In quo casu ad tenendum Conuentum, comedendumque cum eodem, vice eorum alij subrogentur: exceptis tamen infirmariarum generalibus  aliis recreationibus consuetis. Quas siquidem infirmarias generales, in quinque Prioratibus nostri ordinis fieri  ordinari præcipimus, vbi non sunt. In aliis vero Prioratibus Conuentualibus ordinis nostri Subprior  Conuentus, vel alius vice  loco Subprioris, ad minus ter in septimana, videlicet diebus Mercurij, Veneris  Sabbati comedant in refectorio, vt est dictum. In Aduentu autem, Septuagesima, Quadragesima, in quinque festis principalibus, in ieiuniis quatuor temporum, in vigiliis festorum quæ habent ieiunium,  in diebus Rogationum; Subpriores locorum ordinis, vel ipsis ex causa impeditis, alij maturi vice ipsorum comedant continue in refectorio cum Conuentibus eorumdem. Abbates vero, Priores,  alij principales administratores locorum, quantum sæpius poterunt, suum sequantur Conuentum, comedantque cum eodem. In Prioratibus autem non Conuentualibus, Prior nisi legitimum impedimentum habuerit, cum suis sociis comedat semper. Nec in casu isto, cessante causa legitima, fiat diuisio inter eos. Item, præcipimus, quod exceptis paruis  iuuenibus, debilib.  infirmis, omnes de nostro ordine, maxime sacerdotes, in quadragesima, in qua teste B. Benedicto in Regula Monachus debet omni puritate vitam suam custodire, ieiunent, atque in aliis vigiliis  temporibus in quibus ieiunare sancta Dei Ecclesia consueuit  statuendo præcepit. Item, quia monachi, in professione morum cōuersionem promittentes, vita  conuersatio in virtute abstinentiæ,  in operibus iustitiæ, quæ est omnis virtus, debet plusquam aliorum abundare, statuendo præcipimus quod infirmis  debilibus dūtaxat exceptis, nullus Abbas, nullus Prior, nullusque monachus ordinis nostri diebus Mercurij  sabbathi, item, in Aduentu Domini, item, in Septuagesima,  in quinque principalibus festis, carnes comedere audeat aut præsumat. Ad dandum vero infirmis  debilibus licentiam carnes tūc temporis comedendi, Superioris eorum, ipsorumque infirmorum  debilium conscientiam oneramus. Item propter honestatis bonum, omnes  singulos ordinis nostri, maxime Abbates,  Priores Conuentuales eiusdem salubriter exhortantes, obsecramus in Domino, vt in Hostellariis locisque aliis personarum sæcularium, extraneorum, maxime ab esu carnium omni tempore se abstineant, dum sunt in itinere constituti. Item, statuentes præcipimus, vt illi ad quos spectat regulare vestiarium ministrare, si id fratribus prompta benignaque diligentia ministrent  integre, quod in ministrando defectus aliquis non existat, inhibētes districtius, ne amodo alicui monacho pro suo vestiario pecunia detur, id idem inhibentes in victualibus, ne videlicet monachis certa quantitas vini, bladi, vel aliqua pensio pecuniæ pro suis victualib. necessariisq. aliis ministretur, vt per optimam, decentemque traditionem  administrationem necessariorum dictorum, vitium proprietatis  occasio omnis eiusdem detestabilis vitij, a monachis radicitus amputetur. Contrarium autem huius faciens, officium seu beneficium quod habet amittat, vel alias per superiorem suum grauiter puniatur. Item, quia secundum regulam, quæ requirenda sunt, a superiore debent fratres cum humilitate  subiectione reuerentiæ, exclusa elationis  impatientiæ nota, requirere: Si fratribus  monachis locorum nostri ordinis non ministrentur huiusmodi necessaria, prout expedit  decet, hoc suis Superioribus pro emendationis oportuno remedio denuntient reuerenter. Qui quidem superiores sub pœna immediate prætacta, defectum huiusmodi non differant emendare. Inhibemus districtius  sub pœna mansionem amittendi: ne ob defectum talem, si contingat, fratres  monachi ab officiis diuinis  Ecclesiasticis, aliisque bonis operibus quæ boni monachi debent  consueuerunt facere, cessent, aut se subtrahant quoquomodo, sed defectum huiusmodi suis denuntient Superioribus dicto modo. Item, quia secundum statuta Apostolica, Monachi sicut in claustro, ita foris honeste se debēt habere. Præcipimus quod in locis Conuentualibus, nullus Abbas, nullus Prior, nullus administrator,  nullus monachus, etiam de extra Cluniacen. ordinem, sine frocco incedat: in locis autem non Conuentualibus, nullus Abbas, Prior, administrator, vel monachus ordinis nostri, intrare Ecclesiam sine frocco præsumat, maxime dum celebrantur diuina. Adiiciendo statuentes, quod omnes Abbates  Priores, administratoresque Conuentuales dicti ordinis, in signum quod de nostra Ecclesia Cluniacensi procedunt, quasi ex fonte riuuli, froccos cucullasque habeant de pannis consuetis in Cluniaco deportari. Item, quod nullus monachus siue in Abbatia, siue in Conuentuali, vel non Conuentuali Prioratu  loco ordinis moretur, sine frocco aut capa regulari, plica circumquaque collum non suta, per villam in qua habitat, incedere præsumat, aut alibicumque equitare, nullusque sine socio suo monacho per villam vbi moratur, incedat. Item, quia vestis monachorum, iuxta Regulæ documentum, debet esse vilis, non colore aut nimia preciositate notabilis, seu factura indecens, esseque debet ad corporis tegumentum, non ad ornamentum vanum, vt nuditatis verecundiam cooperiat, passionemque frigoris retundat,  non occasionem vel materiam enutriat vanitatis: saluti animarum fratrum nostri ordinis prouidere, religionis honestatem, odoremque bonæ famæ submotis scandalis fouere cupientes. Inhibemus districtius ne fratres seu monachi ordinis nostri, vestes seu pennas nimis sumptuosas  pretiosas portent, aut vestes scissas ante seu retro laqueatas seu boutonatas apparenter, manicasque inæquales in super apparentibus saltem tunicis, vestes indecentis facturæ aut coloris, caputia sęcularia, seu sotulares  caligas, ad instar sæcularium personarum. Quinimo ipsi fratres  monachi deferant  habeant in colore  factura vestes religiosas, humiles  decētes. Sollicitando,  iniungendo pręcipientes Superioribus eorumdem, quatenus circa fratres curæ sui regiminis per nos seu per prædecessores nostros, commissos, si regulariter  honeste vestiti fuerint an non, diligentiam adhibeant oportunam, ita quod in vestium huiusmodi irregularium deportatione deprehensi, prima vice in Capitulo proclamati, regulariter puniantur. Si vero vice alia deprehensi,  culpabiles in huiusmodi fuerint, proclamati in Capitulo,  regulariter puniti, per dies quindecim continue secuturos in laterna,  quatuor arcubus teneantur, ponanturque ad panem  aquam tantummodo per dies aliquot illorum quindecim, per eorum superiores, iuxta qualitatem  quantitatem duriciei cordium ipsorum irregulariter vestitorum, secundum quod ipsi superiores in eorum conscientiis nouerint expedire. Deprehensi autem in delatione vestium huiusmodi irregularium in minoribus  non Conuentualibus Prioratibus per Superiores  Priores ipsorum vocentur  mittantur ad loca principalia Prioratusque Conuentuales, quibus subsunt, pœnas expressas superius recepturi. Quas pœnas extendi volumus ad alios monachos nostri ordinis irregulariter vestitos, per loca nostri ordinis transitum facientes, quamuis in eisdem locis non habeant mansionem. Saluis pœnis aliis contra tales irregulariter vestitos, in diffinitionibus nostri generalis Capituli Cluniacensis contentis, in nostro ordine promulgatis, in quibus summarie cauetur, quod fratres officium seu administrationem habentes,  irregularibus vestibus vtentes, ipso facto per sex menses ab administrationibus sibi commissis, perceptioneque fructuum  prouentuum earumdem sint suspensi. Quiquidem fructus  prouentus tunc temporis per Superiores eorum eleemosynæ  sustentationi pauperum Christi fideliter applicentur. Fratres vero administrationem non habentes, si his vestibus irregularibus vtantur, ad aliquam administrationem in ordine de cætero nullatenus assumantur, sine dispensatione Domni Abbatis,  Diffinitorum Cluniac. Capituli generalis, nisi ex causa rationabili  iusta, in huiusmodi calciatura  vestibus eos contingeret transformari. Item, quod nullus de ordine cuiuscunque status fuerit, habeat ante lectum suum tapetum coloratum, nec in lecto suo habeat radiatam sargiam, aut alias coloratam. Et vt pateat de cuiusmodi colore intelligatur, colorem viridem nimisque speciosum  splendidum inhibemus. Itē, iuxta tenorem statutorum Apostolicorum, præcipimus quod Abbates  alij nostri ordinis, cuiuscunque status  conditionis existant, calceos seu sotulares corrigiatos habeant in equitando. Item, quia statutum fœlicis recordationis Nicolai Papæ quarti, ingressum in nostris claustro  choro mulieribus penitus interdicit. Præcipimus quod in omnibus Abbatiis  Prioratibus Conuentualibus ordinis nostri ipsis mulieribus in claustro  in aliis locis, ædificiisque communibus, aditus præcludatur omnino: exceptis illis quibus propter reuerentiam status  nobilitatis est deferendum,  quibus non possit ingressus commode denegari. Item, scribit B. Benedictus in Regula, quod ad ministrandum matura opportunaque diligentia, fratribus Monasterij necessaria, eligendus est de congregatione Celerarius sapiens  discretus, qui sit omni congregationi sicut Pater, vt videlicet omnes amet sicut filios, ameturque ab omnibus sicut Pater. Ex cuius B. Patris scriptura dicente, quod de congregatione talis minister eligatur: ab administrationis talis officio, inter fratres, laici excluduntur, sæcularesque, mores  actus religionis  fratrum ignorantes. Præcipimus districtius,  propter reuerentiam beati Benedicti Patris nostri salubriter in hoc nos docentis: tum propter excommunicationis periculum  vinculum, quod sæpe nostri fratres ex iniectione violenta manuum in clericos sæculares indebite administrantes necessaria  victualia eisdem, contumelioseque respondentes ipsis fratribus incurrunt,  possent incurrere in futurum. Tum etiam propter præiudicia  damna quæ ex inepta administratione clericorum huiusmodi  laicorum in locis nostri ordinis prouenerint, euitanda. Statuentes præcipimus in virtute obedientiæ, quod nullus Abbas, Prior,  Administrator ordinis nostri, in Abbatiis, Prioratibus,  Conuentualibus locis dicti ordinis, sæculares personas maxime clericos administrandis victualibus, Conuentibus præficiant quoquomodo. Et vt hoc statutum decens, efficacius in ordine obseruetur, præcipimus visitatoribus ordinis nostri in singulis prouinciis anno quolibet deputatis, in virtute obedientiæ, quatenus dum in locis Conuentualibus visitationis officium exercebunt, de hoc diligenter inquirant:  superiorem moneant, debitosque compellant ad remouendum sæcularem personam si sit, ab officio administrationis dictæ,  ad instituēdum in huiusmodi officio fratrem idoneum  discretum. Quod si facere loci superior negligat aut recuset, dicti visitatores antequam de locis illis recedant, de consilio duorum vel trium discretiorum locorum huiusmodi, in tali officio constituant fratrem seu monachum maturum  prouidum de Conuentu. Item, quia secundum B. Benedicti regulam, monachi omnia necessaria a Patre Monasterij sperare  accipere debent. Præcipimus, conscientiam in hoc Superiorum locorum nostri ordinis onerantes, quod infirmis  sanis fratribus nostris necessaria oportune  integre ministrentur. Itē, præcipimus districtius, quod nullus de ordine cuiuscunque status aut conditionis existat, aliquo tempore siue sit de Conuentu, siue de alibi veniat, extra Cluniacense refectorium, bibere aut comedere præsumat. Debilibus, infirmis, tempore recreationum seu infirmariarum,  nouitiis nouiter apud Cluniacum venientibus, duntaxat exceptis:  tunc in locis ad hoc antiquitus consuetis bibere  comedere extra refectorium Cluniacense, licite possunt. Id idem in Prioratibus de Charitate, Sancti Pancratij Leuuensis,  Sancti Martini de Campis, Parisiis, præcipimus  statuimus obseruari.