Ego Acelinus, dominus Merriaci, notum facio omnibus, tam presentibus quam futuris, presentes litteras inspecturis, quod, cum in hominibus de Saciaco, qui tenamenta aliqua a me tenebant, talem haberem consuetudinem, quod si sine herede decederent illa tenamenta, ad me per excasuram devolverentur, hanc consuetudinem et excasuram eisdem et eorum heredibus plenarie quitavi imperpetuum, ubicumque manserint, et omnibus qui predicta tenamenta aliquo titulo ab eis adquirentur, ita quod, si aliquis predictorum intestatus decesserit, ad propinquiorem generis ipsius, si presens sit, tenamentum vel tenamenta que defunctus a me tenuerit devolverentur. Si, autem, absens fuerit, commune Saciaci usque ad annum et diem predicta eidem reservabit nisi autem infra terminum nominatum venerit predicti domini voluntate traduntur, nisi peregre profectus fuerit ultra mare, vel in aliam longicam peregrinationem. Cultores, vero, terre mee proprie sine occasione colligent de omni nemore ad ligandum bladum; et eciam boscum necessarium ad aratra et harcas faciendas et aptandas. Ceteri, vero, homines ejusdem ville colligent de bosco mortuo tantummodo ad ligandum bladum. Preterea concessi communi ville usuarium suum in meo nemore sicco et cum duobus capiti capitibus ab aqua que Cora appellatur usque ad Odunum, et usque ad territorium de Saciaco. Concessi eciam communi ville et in bosco et in terra mea communes pasturas et aquas et lapides extrahendas, reddito capitali, et vias faciendas, ad consilium quator vel quinque prudentum virorum ejusdem ville; boscos, vero, meos qui continentur infra predictos terminos, ego, vel heredes mei, non possumus disrumpere quod ad boscum non remaneant; sed michi vel heredibus meis licebit vendere unum boscum post alium super terram, submonitis prius hominibus ville de mercato, qui mercatum, si voluerint, retinebunt; et condictum fuit quod si illi non vellent retinere pro precio, quod ego vel heredes mei possemus ab alio habere de ipso bosco, ego vel heredes mei faceremus nostram voluntatem. Quittavi presertim saccum et charretam debitos michi ad bladum portandum ad Regniacum vel Bassiacum, vel Arsiacum. Et quitavi cultoribus terre mee ordeum debitum pro avena ad bichetum autissiodorensem cumulatum. Famulus, vero, terre mee non poterit homines cogere de pane forestagii ultra precium trium denariorum. Quitavi autem communi ville Saciaci arpentum de vineis plantatis et plantandis in terra mea, pro sex denariis censualibus, et pro tribus denariis de guardia, et pro quinta-decima parte vindemie. Requisitus preterea famulus terre ab hominibus dicte ville, dabit eis licenciam vindemiandi, et sine contradictione reddet eis bannum, ad consilium prudentum virorum de Saciaco; et de cetero unam costam vinearum post aliam vindemiabunt. Predicti, vero, homines ville predicte tradent famulo, vel ministro terre, quintam-decimam partem vindemie; et si forte contigerit quod discordia super hoc oriatur inter famulum et dominum vinee: dominus vinee, vel ille qui in loco domini vindemiam observabit, prestabit corporale sacramentum quod bene, legitime et fideliter reddiderit quintam-decimam partem vindemie, et absque contradictione per juramentum suum sine campo et duello quitabitur. Preterea, homines ville predicte ministrum vel famulum appellabunt quod ipse recipiat suam partem; et si nollet recipere, in vinea dimitterent et relinquerent. Sane qui plantare vineam voluerit ab anno incarnationis Domini Mº CCº XXº, pro quolibet arpento dabit quinque solidos et unum sextarium vini servientibus. Presertim, famulus custodes vinearum jurare faciet coram hominibus de Saciaco quod pro posse suo vineas, fruges et messes legitime et fideliter observabunt. Preterea condictum fuit et concessum quod si dominus ville, vel famulus, non vellet placitare apud Saciacum, homines ejusdem ville non posset trahere vel ducere ultra Bassiacum, vel Lissiacum, vel Joux. Hoc etiam factum laudaverunt et concesserunt: Maria, uxor mea; Gaufridus, filius meus; Regina et Mabilla, filie mee et symon de Pratomartini, filius domine Nichole, de quo terram teneo nominatam. Rogavi, preterea, dominum meum, Willelmum, Autissiodorensem episcopum, quod si ab hiis convencionibus superius annotatis ego vel heredes mei, quod absit, vellemus resilire, in personas nostras excommunicationis et in terram nostram interdicti sentenciam promulgaret. Quod ut ratum sit et inconcussum permaneat, et in posterum robur obtineat perpetuum, ad peticionem meam et preces meas, reverendus pater et dominus, Willelmus, Dei gratia Autissiodorensis episcopus, presenti carte sigillum suum fecit apponi; necnon et vir nobilis dominus Milo de Noeriis, de cujus feodo terra predicta movet, suum similiter apposuit sigillum; et ego Acelinus, presentem paginam sigilli mei munimine roboravi. Actum, anno Verbi incarnati Mº CCº tercio-decimo, mense januario.