Notum sit omnibus quod miles quidam nomine Marcus concessione Hugonis Grossi, a quo tenebat, dedit Deo et Sancte Marie Molismensi ecclesiam de Lucheio et quicquid inde habemus, laudante donno Iterio de Toceio de cujus casamento erat; qui etiam Iterius auxit donum de suo proprio dans scilicet monachis duas olcas alodii sui in eadem villa, quas proprias tenebat, et de suo alodio quantum propria eorum araret carruca, (F° xxiiij r°) et quantum ipsi monachi ad prata de brolio suo extirpare possent, et totum usuarium in silvis, in pascuis et in aquis ad nostros proprios usus. Testes sunt Balduinus, Eldrecus, Andreas prepositus, Wido capellanus. Postea vero donnus Hugo frater ejus, quem de rebus suis, antequam Jerosolimam iret, ubi mortuus fuit, heredem constituerat, quicquid frater ejus Iterius Molismensi ecclesie donaverat, gratanter concessit, insuper et suam tertiam partem de ipso eodem alodio supradicto ad augmentationem donavit. Deinde quoque ipse Hugo, divina gratia inspirante et etiam cujusdam fratris nostri Johannis monachi exhortatione, dedit ecclesie Molismi pro anime sue ac sui fratris Iterii salute, fratre suo Norgaudo laudante, de alodio Crisennon indeterminato quantum ad ecclesie omniumque officinarum edificationem et ad ortum et ad virgultum et cimiterium necesse erat. Huic vero donationi adjecit et aliam, scilicet predicti alodii sui terciam partem. Quam donationem, cum ambo Jerosolimam tenderent et Castellionem in Burgundia pervenirent, ibidem donnus Hugo renovavit, et Norgaudus frater ejus laudavit et ob hoc inde triginta solidos habuit. Similiter et donno Hugoni quedam magni precii mula tunc fuit omnino dono concessa, que antea tantum erat sibi prestita. Testes Johannes, Radulfus, Walterius (de) monachis; de laicis fuerunt Briannus filius Odonis Curta Coxa, Gosbertus Martinus, Tecelinus Polesius. Cum vero Jerosolimam pertingere non potuerunt, ad propria regredi festinaverunt. Regresso igitur Hugone, locum de Crisennon cepit magis magisque diligere, ecclesiam lapideam lignea prostrata construere, sua illic deferre, omnino in ejusdem loci augmento animum suum applicare. Sed cum de regressione sua valde dubitare videretur, rursum paravit viam ut suum votum impleretur. Cum autem de hac patria recedere debuit, domini sui Humbaudi Autissioderensis episcopi presentiam adiit et donum, quod Sancte Marie Molismensi fecerat, in custodia sua ac defensione posuit, et etiam priorem ipsius loci Walterium nomine in manibus reddidit, rogans eum ut, quandiu viveret, Molismensis ecclesie testis fidelis ubique foret. Testes sunt: ipse donnus Humbaudus Autissioderensis episcopus, Wauterius archipresbiter, Rotbertus capellanus, Odo de Avalone, Erveus frater Alexandri.