In nomine Patris et Filii et Spiritus-Sancti, amen. Ego Hludovicus, gratia Dei et propitia divinitate Francorum rex, cunctis fidei catholice pie et vere credentibus, eterne felicitatis optabile munus. Licet immeriti sanctorum exigentibus nostris quam nimiæ culpis caremus deviantes suffragiis, tamen oportet patrocinia eorum et signa ubique amplecti que cotidiana aspicientes fieri credimus, et vestigia vel in aliquibusdam bone actionis operibus obsecundantes feliciter sequi, quo eorum interventu assiduo possimus contingere perhenniter promissa gaudia syderei celi. Prodigiis quorum et continuis exemplis per totum, Dei gratia, ego Hludovicus rex munitus, mando notificans cunctis nostræ curiæ fidelibus, et multum peropto ut omnis audiens intelligat nostrorum fidelium cœtus hoc regale preceptum quod Deo et sancto Petro, ceterisque apostolis et martyribus sacris, Saviniano videlicet et Potentiano, et ejusdem cœnobii cæteris sanctis, eorumque monachis Domino et ipsis deservientibus, ad plenum firmare studemus. Igitur volo ut audiatis clamorem abbatis Arnaldi et monachorum Sancti-Petri-Vivi, de nostris præpositis et ministris Senonensibus, de valde injustis et malis consuetudinibus quas injuste et violenter per terras Sancti-Petri-Vivi facientes opponunt. Nam de omni seculari inquietudine et potestate reges Francorum, antecessores nostri, preceptum inviolabile eidem case Dei luculenter statuentes firmaverunt, et postmodum avus meus rex Robertus, ob amorem Dei et beati Petri apostoli, sanctique presulis ac martyris Saviniani, cujus venerabile corpus idem avus meus a solo elevans auro et gemmis ornavit. Ergo illud quod prefati Francorum reges preceptum corroborantes statuerunt, similiter et nos regali authoritate consolidamus. Ita et ab hodierno die jam ulterius sit omnis terra ejusdem abbatiæ contra omnes adversantes quieta; sitque sub integra deffensione ab omni strepitu et judiciarie potestatis impulsione eadem terra libera et immunis. Et nullus nostrorum ministrorum judex publicus, sive quilibet alius, nec in burgio, nec in villis, nec in viis, nec in terris ejusdem ecclesiæ sine licentia abbatis vel ministrorum ejus, ullam consuetudinem accipere; neque quamlibet aliam injuriam seu violentiam inferre presumat; nec rotaticos, nec pedaticos, nec theloneos, nec hujuscunque generis negotiatores infra terram predictæ ecclesiæ commorantes, sive per eam transeuntes, audeat disturbare; nec homines ipsius ecclesiæ, ubicumque manentes distringere, tam servos quam ingenuos, neque ullas reddibitiones, aut illicitas occasiones audeat vindicare. Concedimus etiam et attribuimus, et imperpetuum confirmamus eidem monasterio ut omnes negotiatores, sive nundinatores undecumque venientes, consuetudinario jure, per burgium et per terram ipsius Sancti-Petri-Vivi transeant et in ipso burgio, tantum inque parte burgii voluerit abbas prefate ecclesie, semper hospitentur; habeatque licentiam idem abbas mutandi hospitalia burgii a parte una ipsius burgii in partem aliam, prout sibi placuerit. Itemque concedimus prefato abbati et omnibus successoribus ejus quatenus liberam potestatem habeant mutandi et transferendi vias terræ suæ et pontes aquæ suæ de loco ad locum infra terminos terræ et aquæ Sancti-Petri-Vivi, quotienscumque et ubicumque voluerint. Et ut hoc præceptum firmum, stabile et in nullo diminutum eidem ecclesiæ et in ea Domino famulantibus, semper permaneat, manu propria firmavimus et nostro sigillo sigillari jussimus. Actum Campithonis (ou Cumpinnonis) in expeditione nostra, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo octavo; anno quoque consecrationis nostræ primo. Signum ANSELLI, dapiferi nostri; Signum GISLEBERTI, buticularii; Signum HUGONIS, constabularii; Signum WIDONIS, camerarii; Signum DAIMBERTI, archiepiscopi, consecratoris nostri; Data per manum Stephani, cancellarii. (Place du monogramme.)