Universis Christi fidelibus de Jugo Dei et de Bella Villa abbates et archipresbiter de Bella Villa rei geste noticiam. Mandatum domini pape recepimus in hunc modum : Innocentius episcopus servus servorum Dei dilectis filiis de Jugo Dei et de Bella Villa abbatibus et archipresbitero de Bella Villa, Lugdunensis diocesis, salutem et apostolicam benedictionem, dilectorum filiorum abbatis et conventus de Quinciaco, Ordinis Cisterciensis, nobis est petitio presentata quod de Saviniaco abbas ac nobiles viri Theobaldus de Barro, Odo de Grance, Milo de Noeriis et quidam alii Lingonensis et Eduensis diocesis super quibusdam vineis, terris et rebus aliis ipsos multiplici vexatione fatigant graviter iniuriantes eisdem. Quo circa discretioni vestre per apostolica scripta mandamus quatinus partibus convocatis, audiatis causam et appellatione remota sine debito terminetis. Facientes quod decreveritis per censuram ecclesiasticam firmiter observari. Testes autem et cetera quod si non omnes et cetera. Nullis litteris et cetera. Datum Laterani XVIImo kalendas ianuarii pontifi anno XIImo. Huius igitur autoritate mandati ad instantiam monachorum Quinciaci O. dominum Granceii per intervalla legitima citavimus qui cum ad citationem perentoriam non comparuisset coram nobis nos nos dictos monachos misimus in possessionem rerum petitarum causa rei servande eumdem militem postmodum quia possessionem perturbaverat excomunicantes. Qui data cautione quinquaginta librarum de parendo iuri a nobis est absolutus et possessione restitutus. Cuius procurator tunc proposuit quem citationem perentoriam numquam dominus eius receperat et ideo a cautione L librarum absolui instanter petebat, sed monachi se hoc probatoros assererentes per eum cui iniuncta fuit citatio facienda probaverunt. Cum autem super huiusmodi probatione hinc inde diu esset disputatum nos de consensu partium huic interlocutioni supersedimus in principali procedentes. Constitutis igitur partibus in nostra presentia apud Bellam Villam procurator monachorum possessorium intemptavit petens restitutionem quorumdam pratorum quibus a domino Granceii fuerant spoliati ad quem procurator dicti militis respondit dominum suum numquam dictis rebus monachos spoliasse. Contestata itaque lite per assercionem et negationem partium diem eis assignavimus ad quam monachi sindicum constituerent qui posset prestare iuramentum calumpnie et ipse miles personaliter prestaret iddem iuramentum, verum die designata sindico a monachis constituto milite per procuratorem comparente idem procurator ex causa frustratoria sicut nobis visum est appellavit. Cui appellationi nos habito prudentum consilio non duximus deferendum quibusdam iniungentes ut militem submonerent ex parte nostra quem vel coram eius aut coram nobis compareret de calumpnia iuraturus quoniam appellationem a procuratore suo interpositam non admittebamus qui cum ad istam et aliam submonitionem coram nobis comparere cotempneret nos cognita eius contumatia sicut per litteras submonitorum nobis est intimatum de consilio habuimus quod in lite propter eius contumaciam procederemus. Procedentes igitur a sindico monachorum iuramentum calumpnie recepimus qui post sacramentum suum intentionem suam edidit ita dicens dominum Granceii spoliasse ecclesiam de Quinciaco pratis determinatis videlicet prato Richardi Letri et prato Milonis quod est contiguum illi et quarta parte prati quod dicitur Librel, item prato Martini, Michaelis et Guiardi et prato Oidelot, tribus etiam partibus alterius prati quod fuit Reynaldi, Guiardi, Richardi et Andree, et sita sunt prata ista in villa que dicitur Larri et in eius dominio. Interrogatus si crederet militem habere ius in pratis istis, dixit quod non, sed tamen audierat militem dicere quod prata ista erant de feodo suo, quod non credit. Ex hoc petebat restitutionem istorum pratorum a milite cum fructibus inde perceptis probans possessionem suam et spoliationem a milite factam per hos stestes : Aymo monachus iuratus dixit quod dominus Granceii per violentiam spoliavit monachos de Quinciaco pratis que sita sunt in dominio de Larri iusta villam que appellatur Marcennay et tenuit illa circiter duodecim annos. Monachi vero ante tempus spoliationis possederant prata ista ipso sciente per IIIIor annos in pace ; dixit etiam quod post primam spoliationem ipse qui tunc erat grangiarius deposuit clamorem ante dominum dominice qui fecit eos investiri, sed item miles spoliavit eos. Interrogatus si miles aliquod ius haberet in pratis istis, dixit se nescire. Frater Gauterius iuratus dixit quod ipse pro domo de Quinciaco tenuit prata que sunt in confinio de Larri per quinque annos pacifice et post decem annis iam elapsis dominus Granceii spoliavit eos pratis per violentiam. Interrogatus si miles aliquod ius haberet in pratis istis, dixit quod non. Villelmus Calverius iuratus dixit quod ipse per IIIIor annos collegit et intulit fenum Del Brel quod est iusta Larri pro monachis de Quinciaco sine contradictione cuiusquam de spoliatione facta a milite et de iure eiusdem militis, iddem dixit quod proximus. Garnerius iuratus dixit iddem. Frater Johannes Canetons conversus iuratus dixit quod ipse vidit fratres Quinciaci possidentes prata de Larri super quibus querela vertitur inter dictos fratres ex parte una et O. dominum Granceii ex altera per tres annos, et quod in dictis pratis decem carrate feni annuatim habebantur et ipse idem personaliter interfuit quando fenum ductum fuit ad grangiam de Neellis et hoc sine contradictione, et quod Xcem anni elapsi sunt ex quo dicti fratres expoliati fuerunt de dictis pratis a domino O. Granceii. Frater Martinus conversus iuratus dixit iddem quod frater Johannes Canetons. Frater Odo conversus iuratus dixit iddem quod primus. Frater Johannes de Crollo conversus iuratus dixit iddem quod primus. Frater Arnulfus conversus iuratus dixit iddem quod frater J. Canetons. Narioudus laicus iuratus dixit iddem quod primus excepto hoc quod nescit certum numerum annorum expoliationis. Galterius laicus de Baalo iuratus dixit iddem quod frater J. Canetons. Acceptis huiusmodi testimoniis et publicatis postulavit sindicus monachorum quod proferre sententiam dignaremur. Nos itaque peritorum usi consilio intelligentes quod omnis contumax pro presente habetur cognovimus satis nobis liquere per testes de possessione monachorum pacifica et de spoliatione militis violenta licet enim modus violentie non fuerit expressus ab ipsis testibus cum non agerent ex interdicto ad penam sed tantummodo ad possessionem recuperandam bene probatum est monachos per violentiam fuisse spoliacos. Nos pro sindico abbatis et conventus de Quinciaco pronunciavimus sententialiter in hunc modum. Restituimus tibi pro abbate et conventu Quinciaci possessionem pratorum que sita sunt in d[… de …sta] villam que dicitur Marcennay que O. dominus Granceii detinet occupata cum fructibus inde perceptis a tempore spoliationis illate. Verumtamen questionem proprietatis ipsi militi reservamus ut si quando venerit de hoc audiatur secundum legitimas sanctiones. Expensas huius litis usque ad quadraginta libras Pruiniensis monete declaratas et per sacramentum tuum usque ad triginta taxatas nos ad summam XXti librarum reducentes moderamur et in his dictum militem tibi condempnamus. Actum est hoc […ast…one] anno ab Incarnatione Domini millesimo ducentesimo duodecimo in vigilia conversionis sancti Pauli.