Ego Engelbertus, Dei gratia Cabilonensis episcopus, notum facio, omnibus futuris et presentibus, quod Herveius de Sercei, laudante uxore sua Margarita, et filio suo Guidone, dedit Deo et sancte Marie et monachis de Firmitate mansum de Montemaimberto cum appendiciis suis in bosco, et plano, et prato, sine ulla retentione, pro salute anime sue et antecessorum suorum, et quicquid habebat de hereditate patris sui ac matris, a via que ducit ad Colches, et venit ad Vileret. Libere concessit eis, excepta quadam pecia terrę que est juxta corveiam de Sumbenvila. De qua petia convenit ut equivalentem commutationem accipiat, si fratres eam habere voluerint. Hujus rei fidejussores misit Arnulfum de Sancta Helena et Guidonem Putouz, et inde habuit ipse Herveius LXX solidos, et filius ejus duos. Testes : Herveius monacus Firmitatis, Durannus Costables conversus, Clemens presbyter de Sancta Helena, Radulfus clericus, Arnulfus de Sancta Helena, Guido Putouz, Girardus homo ipsius Hervei, et alii multi.