Lectio prima. In tempore illo vir almificus Benignus Domini sacerdos a partibus orientalibus oriundus fuit qui apud beatum Polycarpum episcopum educatus atque nutritus sacrisque litteris imbutus est ; a quo et sacerdotalis benedictionis suscepit officium. Lectio secunda. Sed cum tandem Dominus in Galliis commorantibus agnitionem sui nominis ostendere decrevisset, illico sanctus Benignus divinitus ammonitus a sancto predictoque patre, cum reliquis sibi in comitatu sumptis sociis videlicet Andochio et Tyrso Gallicis ad ostensionem veri luminis gentibus destinatur. Lectio tertia. Hi igitur tres viri, id est : Benignus, Andochius et Tyrsus diversa loca doctrina et miraculis illustrantes tandem ad urbem Augustodunum iter dirigunt : ubi a sancto Fausto nobilissimo viro christianitatis amatore cum omni liberalitate sunt suscepti. Cujus etiam filium nomine Symphorianum sanctus Benignus baptisavit, quem modo urbs Edua patronum se habere gloriatur et martyrem. Lectio quarta. Unde vero sanctus Benignus, sociis suis Andochio et Tyrso ad rus quod Sedelocus dicitur, destinatis, ubi et postea martyrii palmam adepti sunt, ipse ad territorium Lingonis urbis profectus est. Sed et ibi a Dei famula Leonilla, praedicti Fausti sororem, cum omni devotione susceptus nepotes ejus Tergeminos id est Speosippum, Eleosippum et Meleosippum baptisavit ; et eos in amore fidei christianae solidavit ; qui postmodum martyres effecti sunt. Lectio quinta. Rursus inde ad castrum (cui Divio vocabulum est se transferens) verbum Dei constanter annuntiare non cessabat. Quod audiens Aurelianus imperator eum presentari sibi praecepit. Cui et dixit : Ex qua regione es tu ? Sanctus Benignus respondit : Ab orientalibus venimus partibus ego et fratres mei quos nuper interfecisti : a sancto Polycarpo missi ut verbum Dei et nomen christianum quod gloriosum et incorruptum gentibus predicemus. Lectio sexta. Post haec Aurelianus gravibus poenis eum affligens cum illum superare non posset, tandem ait ministris : Citius hunc magnum carceri mancipate saxumque magnum exhibete quo pertuso pedes implumbentur et in digitos manuum ejus candentes subulas infigite : et sex diebus carcere trusus a militibus custodiatur ; nullusque ei aquam vel panem prebeat. Sed et canes ferocissimos duodecim cum ipso retrudite ut ab ipsis diripiatur. Lectio septima. Quae jussio cum fuisset impleta ; angelus Domini eum in carcere confortavit et custodivit illesum. Completo sex dierum spatio Aurelianus jussit clausum carcerem patefieri ubi sanctus Benignus clausus tenebatur et inquiri jussit utrum adhuc viveret an non. Putabat enim eum jam obiisse eoque gravibus vinculis fuerat irretitus. Lectio octava. Ingressus itaque spiculator custodiae reperit eum hymnis et laudibus Deo vacantem et ita sanum ut in ejus almo corpore nihil appareret infirmum. Qui stupefactus reversus est ad Cesarem. Quo viso Aurelianus ait : Properate quam potius ad ulciscendum me de seductore. Vecte ferreo collum ejus in ipso carcere contendite et lancea militis vitam illius crudeliter finite : ne nobis deinceps aut patriae nostrae diisque patriis discrimen inferat. Lectio nona. Adhuc verba in ore martyris volvebantur, cum repente atrocissimi milites a dextro et levo illum latere circumsteterunt. Adactisque valide lanceis qua costarum utrique discrimen est transfixerunt ; ita ut acies contra venientium telorum intra martyris viscera colliderent. Insuper etiam sacram cervicem cerebri soluta compage vecte ferreo confregerunt. Sicque roseo cruore perfusum Christo martyrem pro nobis intercessorem et cunctis seculis fidele patrocinium consecrarunt. 