Ait Salomon. Vinum nouum, amicus nouus. Veterascat,  cum suauitate bibes illud. Sic tu mihi frater esse videris. Ago gratias Deo, quod nouus amicus es. Spero in ipso, quia veterasces in amicitia:  qui adhuc nouus places, multo magis veterascens placebis. Nam quanto sincerus amor prolixior, tanto suauior esse solet. Placuit semper mihi ex quo te vidi, esse tuum,  mores placidi  benigni, vt te multum diligerem suaserunt. Iube igitur amodo quod volueris, obedire parato. Sed  tu iure amicitiæ, imperanti obedi. Rogo Dominum Abbatem, vt mihi ante festum Nicolaum suum ac tuum mittat. Fac apud ipsum, vt quod postulo fiat.