Notum sit omnibus sancte Dei ecclesie filiis quod Hugo de Vilonissa, uxore sua nomine Odda et Ricardo fratre suo laudantibus, donavit Molismensi ecclesie et fratribus in eadem Deo servientibus quicquid habebat in justicia de potestate Granciaci, nichil sibi in ea retinens. Major Sancte Marie totam justiciam in manu habebit de communibus redditibus potestatis, scilicet de melle, de pasnagio, de subliis ville, de censibus pratorum. Si quis ex habitatoribus ville fecerit injuriam supradicto Hugoni de istis communibus redditibus, faciet inde clamorem ad monachum de Granciaco. Si monacus inde illi justiciam non fecerit, deinde Molismensi camerario hoc idem monstrabit. Quod si camerarius inde illi justiciam facere noluerit, postea clamorem suum faciet ad abbatem. Pactis vero predictis clamoribus, si per supradictos injuria sibi emendata non fuerit, deinceps racionabiliter vindicare se poterit. Quisquis de supradictis faciat illi justiciam de illo qui de communibus redditibus fecit sibi injuriam, lex duobus solidis terminabitur, et de eadem lege ipse Hugo octavum solummodo habebit denarium. Ceteras justicias tocius potestatis, id est assaltationes, furta et alia ad justiciam pertinentia, monachi sine illo habebunt. Si quis vero de propria re vel de rebus nichil ad communem potestatem pertinentibus supranominato Hugoni injuriam fecerit, sicut jam supradiximus, suum clamorem, si necesse sibi fuerit, prosequetur, et de eadem injuria lex duobus solidis similiter terminabitur: quam legem totam ipse Hugo per se habebit. Donavit quoque ipse Hugo monachis quicquid habebat in decursu Ulsie fluminis, quod nec ipse nec alius per eum in ipso piscari poterit. Quod si semel in anno voluerit piscari in predicto flumine, prius oportebit eum a monachis licentiam querere. Consuetudinem etiam rogandi annonam ad equorum prebendam, gallinas et alia similia quam habebat in villanis ipsius ville, condonavit omnino Molismensi ecclesie. Similiter vero consuetudinem hospitandi quam in villanis habebat, dimisit pactione tali quod, quando ipse aut uxor ejus in villam venerint, in prima nocte dabunt illis monachi necessaria hospitii, et in die crastina gentaculum; si vero amplius voluerint morari, nichil postea ex debito donabunt illis monachi. Supradictus Hugo promisit Richerio camerario omnes istas conventiones in fide sua omnino observaturum: qui centum solidos habuit pro dono justicie de bonis Molismensis ecclesie, et uxor ejus duas vaccas pro laude. Odo de Buxo, Evrardus nepos ejus, Girardus major sunt testes.