In Dei nomine, ego Teotardus, et conjunx mea Ermengardis, paventes diem extremæ vocationis, donamus pro remedio animæ nostræ vel parentum nostrorum donatumque in perpetuum esse volumus res nostras ad monasterium sanctæ Mariæ et sancti Petri atque sancti Benedicti Floriacensis monasterii, quæ sunt sitæ in pago Augustidunense, in fine Geloniacense, in villa quæ vocatur Romania, quicquid mihi ibi videtur habere; hoc est in vineis, campis, pratis, silvis, aquis aquarumve decursibus; et quicquid in Carnedo visus sum habere, totum ad integrum dono atque transfundo, ea ratione ut, quamdiu vixerimus, teneamus atque possideamus, ita ut, festivitate sancti Benedicti, mense decembrio, persolvamus in censum denarios II et non liceat nobis vendere aut alienare, sed cum omni melioratione, post obitum nostrum revertatur, sine ullius inquietudine, ad prædictum monasterium. Si quis vero, si ego ipse aut ullus de hæredibus meis seu quælibet emissa vel extranea persona, contra hanc donationem venire conatus fuerit aut eam infringere temptaverit, hoc quod repetit non vendicet, sed insuper, sociante fisco, ei cui litem intulerit auri decem libras componat et sua ut dixi repetitio nullum effectum obtineat, sed et hæc præsens donatio firma et stabilis permaneat cum stipulatione subnixa. Actum Patriciaco monasterii. Signum Teotardi et uxoris ejus Ermengardis qui hanc donationem fieri et firmare rogaverunt. Signum Hildradi. Signum Leotaldi. Signum Alerici.