Ego Gaufridus, dominus Arsiaci, notum facio presentibus et futuris, quod, cum querela esset inter me et Girardum, fratrem meum, ex una parte, et venerabiles viros Hugonem, abbatem, et conventum Regniac., ex altera, super botorio quod habent apud Arsiacum, et rebus aliis quas tam nos contra ipsos, quam ipsi contra nos reclamabant, tandem pacificata fuit in hunc modum: quod nos, pro remedio animarum nostrarum et antecessorum nostrorum, quictavimus eis, si quid juris habebamus in predicto botorio, et in aliis querelis que tunc temporis inter nos et ipsos erant. Insuper dedimus eis et concessimus usum petrinarum in tota terra nostra, ita quod si in eundo vel redeundo dampnum aliquod fecerint, reddito capitali, ab omni forisfacto et exactione quicti erunt; quem usum pater noster eis dederat, ut dicebant. Concessimus etiam eis et laudavimus usum pasturarum quem avus noster dedit eis, sicut in carta ejus, super hoc facta, plenius continetur. Ipsi, vero, similiter quictaverunt nobis omnes querelas quas adversum nos tunc temporis habebant, videlicet querelam de arietibus captis et querelam de equo nobis accommodato, et querelam XII librarum pro nemore. Et sciendum quod ego. G., dominus Arsiaci, teneor eis annuatim reddere, in festo Sancti-Remigii, de censu Arsiaci, X solidos pro elemosina patris mei. Hoc totum fecit mecum G., frater meus, et hoc laudavit.... uxor mea, quorum assensu presentem cartam sigillo nostro roborari feci. Actum, anno Gracie Mº CCº XXº IIº.