In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, Karolus gratia Dei rex. Si erga loca divinis cultibus mancipata propter amorem Dei ejusque in eisdem locis juge famulantes beneficia opportuna largimur, eorumque congruis ac opportunis efflagitionibus assensum præbere non differimus, præmium ob hoc nobis apud Deum æternæ remunerationis rependi non ambigimus. Quocirca notum sit omnibus sanctæ Dei Ecclesiæ nostrisque fidelibus præsentibus atque futuris, quia vir venerabilis Altheus Augustudunensis urbis pontifex obtulit obtutibus nostris quasdam auctoritates domni et genitoris nostri Hludovici serenissimi augusti, in quibus continebatur inditum quod Modoinus memoratæ sedis quondam episcopus eidem domno et genitori nostro quasdam auctoritates Francorum regum relegendas obtulisset quæ revolutæ atque in præsentia illius relectæ, invenit qualiter olim a perfidis Sarracenis præfata urbs depopulata fuisset et sedes matris ecclesiæ quæ est constructa in honore sancti Nazarii martyris igne concremata fuisset, et omnia instrumenta cartarum in eodem incendio exusta, et quod a regibus Francorum inclytis, divino instinctis fervore, pleniter restaurata atque in statu suo sublimata foret et isdem genitor noster postmodum ob amorem Dei et reverentiam ipsius sancti loci, statuta antecessorum suorum Francorum videlicet regum pleniter observans, suæ auctoritatis præceptum super id decrevit atque fieri jussit, quatinus villæ ac monasteria ad præfatam sedem pertinentia, quæ sunt tam intra urbem quam extra, id est: monasterium puellarum sancti Andochii intra eamdem urbem constructum; monasterium sancti Petri seu sancti Stephani in suburbio ejusdem civitatis et alia monasteria infra eamdem parochiam, sancti Andochii in Sedeloco, et sancti Eptadii in Cerviduno, et sancti Martini in Cassiniaco, et sancti Martini de Magavero sive Circiniaco, necnon et Colticas monasterium quod dudum ab ipsa sede substractum et a domno genitore nostro diligentissime pro Dei amore investigatum atque libentissime redditum memoratæ ecclesiæ fuit, ut absque ullius inquietudine aut retractatione memoratæ sedis rectores tenere perpetim possint. Quod nos denuo per hanc nostram scriptionem perpetuo mansurum volumus atque firmamus. Invenimus etiam in suprascriptis auctoritatibus, qualiter domnus et genitor noster eamdem ecclesiam cum suis omnibus rebus et mancipiis, sub sua defensione et immunitates tuitione pro remedio animæ suæ recepisset. Quod nos denuo ob deprecationem Althei præsulis et ob emolumentum animæ nostræ, memoratam ecclesiam cum omni sua integritate, sub nostra defensione atque mundeburdo recipimus, et per hanc nostram auctoritatem perpetim mansuram deliberamus. Præcipientes ergo jubemus ut nullus judex publicus, vel quislibet ex judiciaria potestate, in ecclesias aut loca, vel agros, seu reliquas possessiones quas moderno tempore in quibuslibet pagis vel territoriis infra ditionem regni nostri juste et legaliter memorata tenet vel possidet ecclesia, vel ea quæ deinceps in jure ipsius sancti loci voluerit divina pietas augeri, ad causas audiendas vel freda aut tributa exigenda, aut mansiones vel paratas faciendas, aut fidejussores tollendos, aut homines ipsius ecclesiæ, tam ingenuos quam et servos super ipsius terram commanentes ad distringendos, nec ullas redibitiones aut inlicitas occasiones requirendas, nostris et futuris temporibus ingredi audeat, vel ea quæ supra memorata sunt penitus exigere præsumat. Sed liceat memorato præsuli suisque successoribus res sæpe dictæ ecclesiæ cum monasteriis et cellulis, seu villulis sive parochiis et rebus vel hominibus ad se pertinentibus vel aspicientibus, sub tuitione ac immunitatis nostræ defensione, remota totius judiciariæ potestatis inquietudine, quiete possidere et nostro fideliter parere imperio, atque pro incolumitate nostra et conjugis seu etiam totius regni a Deo nobis conlati et ejus clementissima miseratione per immensum conservandis, una cum clero et populo sibi subjecto, immensam Dei clementiam jugiter exorare delectet, et quicquid de præfatæ rebus ecclesiæ jus fisci exigere poterit, in integrum eidem concessimus ecclesiæ, scilicet ut perpetuo tempore ei ad peragendum Dei servitium, augmentum et supplementum fiat. Hanc itaque auctoritatem, ut pleniorem in Dei nomine obtineat vigorem, et a fidelibus sanctæ Dei Ecclesiæ et nostris verius credatur et diligentius conservetur, manu nostra subter eam confirmavimus et annulo nostro sigillari jussimus. Signum Karoli gloriosissimi regis. Jonas notarius ad vicem Hludovici recognovit et subscripsit. Data III nonas julii, indictione VI, anno IV regnante Karolo glorioso rege. Actum Atiniaco palatio nostro, in Dei nomine feliciter. Amen.