Pippinus gratiâ Dei Rex Aquitanorum. Cùm locis divino cultui mancipatis ob divinæ servitutis amorem opem congruam ferimus,  regium morem decenter implemus,  id nobis profuturum ad æternæ remunerationis præmia capessenda veraciter credimus. Notum igitur esse volumus cunctis fidelibus nostris, Episcopis videlicet, Abbatibus, virísque inlustribus Ducibus, Comitibus, Vicariis, Centenariis, eorúmque junioribus, necnon Missis nostris per universum regnum nostrum discurrentibus, seu etiam cæteris fidelibus sanctæ Dei Ecclesiæ, nostrísque, præsentibus scilicet  futuris, quia adiit serenitatem culminis nostri, Venerabilis Hilbodus Abba ex monasterio sancti Filiberti, ubi ejusdem præclarissimum venerabile corpus requiescit. Obtulit obtutibus nostris præceptum de sex navibus, à genitore nostro compactúm, in quo continebatur quòd ob amorem Dei,  venerationem ipsius Sancti, immunes ab omni teloneo, quæ per alveum Ligeris, Helerium, Carim, Vincenna, vel per cætera diversa flumina, ob necessitates ipsius monasterii fulciendas discurrerent, eidem concessisse monasterio: ut scilicet teloneum quod annuis recursibus fiscus ex ipsis navibus jure exigere poterat, in elemosinâ suâ ibidem concessisse. Postulavit itaque clementiam nostram, ut morem sequentes paternæ auctoritatis, nostram firmitatis gratiâ jungeremus auctoritatem. Cujus precibus in venerationem sancti Filiberti, nobis annuere,  hoc præceptum munificentiæ nostræ eidem monasterio fieri libuit: per quod jubemus atque decernimus, ut absque ullius judiciariæ potestatis inquietudine, aut telonariorum detentione, liceat eidem Abbati, suorúmque successorum, ob necessitates prædicti monasterii,  monachorum ibidem Deo servientium fulciendas, cum eisdem sex navibus libere ire  redire, sive per Ligerem, Helarium, Carim, Dordoniam, Garonnam etiam,  per cætera flumina regni nostri;  quarumlibet civitatum, oppidorum, portuum oris appulerit, nullus ab eis, aut ab hominibus qui eis præsunt, teloneum hoc quod vulgari sermone dicitur ripaticum, aut portaticum, aut salutaticum, aut cespaticum, aut cœnaticum, aut portiorem, aut laudaticum, aut tranaticum, aut ullum occursum, aut ullum censum, vel ullam redibitionem, vel cæterorum hujusmodi publicas functiones, qui diversis nominibus vulgariter nominantur, quisquam aut accipere aut exigere penitùs audeat: sed potiùs (ut præmissum est) remotâ cujuslibet licitâ contrarietate vel detentione, per hanc nostram auctoritatem liberè ire  redire,  necessitates ipsius cœnobii absque alicujus fidelium nostrorum obstaculo procurare. Quòd si mercandi vel vendendi gratiam quolibet loco moris est, facere expedierit, id nihilominùs absque alicujus impedimento facient,  nihil ab eis prorsus de his quæ superiùs comprehensa sunt, à quoquam exigi præsumatur. Et ut hæc inviolabilem obtineat firmitatem, manu propriâ subter firmavimus,  anuli nostri impressione signari jussimus. Signum PIPPINI Regis. Ego Saxbaudus Diaconus recognovi  subscripsi. Data quintodecimo Kalendas Junii, anno XIII. Imperii Domni HLUDOVICI Serenissimi Augusti,  XII. regni nostri. Actum in Petræfictæ palatio, in Dei nomine feliciter, amen. Adhæret membranæ sigillum PIPPINI Regis.