Cunctos intra sanctæ æcclesiæ gremium positos et precipue illos qui temporalibus diviciis abundant, divine legis pagina commonet dicens: «Vendite quæ possidetis, et date helemosinam»; — «Facite vobis saculos non veterascentes, thesaurum non deficientem in cælis»; et Dominus ad divitem: «Vade, vende omnia quæ habes, et da pauperibus». Proinde ego Poncius miles de Soliniaco hac dominica ammonicione instructus, simulque considerans multitudinem peccatorum meorum, dono et concedo omnipotenti Deo et sancto Cluniacensi monasterio, cui domnus Hugo abbas preesse pariter ac prodesse videtur, partem quandam possessionis meæ, quæ dicitur Issartum Ritberti, cum omnibus quæ inibi esse videntur, cultis videlicet et incultis, silvis et planis. Est autem ipsa terra in pago Matisconensi, sub custodia decani Galuniacensis villæ. Quod donum laudavi et firmavi, et Poncia uxor mea in manu Stephani monachi ipsius villæ decani. Signum Poncii militis. Signum Ponciæ, uxoris ejus. S. Hugoni, militis de Soliniaco. S. Arlebaldi, capellani Sancti Poncii. Si quis hoc donum ausus fuerit calumniari, æterno subjaceat anathemati, nisi legaliter pœnituerit. Petrus Cluniacensis æcclesiæ armarius hanc edidit cartham.