Qualiter ego Ricindis, mulier, Christi famularum minima, alodum meæ proprietatis Floriacensi monasterio tradiderim sanctæ Dei genitricis Mariæ, sancti quoque principis apostolorum Petri et beatissimi confessoris Benedicti ibi quiescentis honore dicato, in Christi nomine, tam futuris quam præsentibus notum volo esse. Cum ergo omnes progenitores seu mei propinqui pupillam me reliquissent, vir quoque meus viduam deseruisset, cernens cuncta præsentis vitæ esse transitiva, jam fine propinquans, adii prædictum locum, super flumen Ligerim positum, sanctorum monachorum, quibus præerat dignus Deo abbas Lanbertus, poscens orationibus sociari, offerens pro me et pro meo filio Poncio, clerico, cognomento Augerio, qui solus ex omnibus filiis supererat, ipsum alodum quem ex progenitoribus meis habebam cum omnibus quæ adquisieram, eo tenore ut, cum ipso suis orationibus me sociarent et si me superviveret eorum stipendiis aleretur, si vero monachatus ordinem exposceret, pro hoc susciperetur. Cujus petitionem venerandus abbas Lanbertus cum Deo dignis monachis voluntarie suscipientes, prædicto tenore quod petebam peregerunt. Habet autem ipse alodus in parochia Kuldrensi, villam quæ dicitur Vilatica cum servis et ancillis, pratis, terris cultis et incultis et silvis, in loco vero qui dicitur Vitriacus unum mansum cum vineis et pratis, in alio item loco qui dicitur Tanevogensis, unum mansum cum vineis, pratis et silvis. Si quis vero hanc donationem infringere temptaverit hoc quod repetit non vindicet, sed insuper, sociante fisco, ei cui litem intulerit, auri libras X componat, et sua, ut dixi, repetitio nullum effectum obtineat, sed hæc præsens donatio firma et stabilis permaneat cum stipulatione subnixa. Actum Floriaco monasterio, tempore reverendi Lantberti abbatis, regnante Rodulfo rege. S. Hildradi. S. Leotaldi. S. Alerici.