In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego, Hugo, divina gratia Autissiodorensis episcopus, notum volo fieri tam futuris quam præsentibus, quod inter monachos ecclesiæ Sanctæ-Mariæ Pontiniaci et monachos Sancti-Germani Autissiodorensis mota fuit quærela de terra et boscho quæ Ansericus de Monteregali monachis Pontiniacensibus dederat; et monachi Sancti-Germani super eos calumniaverunt: sed tandem, per manum nostram ita pax reformata est, ut tres solidos censuales Provinensis monetæ per singulos annos, in festo Sancti-Remigii, monachi Pontiniacenses monachis Sancti-Germani persolvant. Hujus rei testes sunt, ex parte monachorum Sancti-Germani: Robertus, prior; Robertus, camerarius; Odo, cellerarius; Bernardus de Insula; Andreas Lepus; Constantius de Chiri; Garnerius, præpositus Sancti-Germani; ex parte monachorum Pontiniaci, Gauterius Calvus; Guido de Siliniaco, monachi; Aldricus, Petrus de Gap, conversi; Bernardus capellanus de Monteregali. Actum apud Villarias, grangiam Pontiniaci, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quadragesimo quinto; regnante feliciter Ludovico, magnifico rege Francorum et duce Aquitanorum.