In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Divina annuente clementia, Lotharius, Francorum rex. Si nos, qui regia majestate preminemus, sanctæ Dei ecclesiæ oportunitatibus providemus, et vota fidelium, quæ offeruntur ad loca sanctorum, regalis auctoritatis munimine roborantes confirmamus, æterni procul dubio regis nos inde consecuturos speramus gratiam remunerationis. Quapropter ad universorum fidelium nostrorum, tam presentium scilicet quam futurorum, pervenire volumus industriam, quoniam Hugo, dux inclitus noster, necnon etiam Leotaldus, Burgundie comes, dilectus et fidelissimus nobis, nostram humiliter deprecati sunt regiam celsitudinem, quatinus venerabili abbati Hamardo, Sancti Petri Cluniensis cœnobii, et fratribus ipsius, regie auctoritatis decretum fieri juberemus, ex rebus scilicet sacrorum locorum preceptis regalibus ante concessis, insuper et regalia eorum decreta nostra munificentia corroboraremus. Quorum petitionibus benigne assensum prebentes, sicut mos est regum, et ab anterioribus Francorum regibus probatur fuisse concessum, salva apostolica, ad quam idem fratres respiciunt, dignitate, ordinamus nos atque constituimus ut monachi propria regularis abbatis electione nitentes, absque ulla secularium inquietudine, Deo deserviant. Decernimus quoque, et nostra regia institutione sanccimus, ut in primis castrum monasterii omnimodo sit immune et sub ditione eorum libere constitutum, nullusque intra girum ejus, vel extra, quamlibet judiciariam exerceat potestatem contra voluntatem ipsorum; ville siquidem quæ ibidem ab antecedentibus regibus, sive a genitore nostro domno Hludovico rege aliisque fidelibus tradite sunt, vel etiam loca diversis partibus sita, id est Cavinias, Karilocum monasterium, Solestriacum, abbatiam Sancti Johannis et Sancti Martini, simulque cetera ubicumque locorum terra proprietatis ipsorum, quæ in toto regno nostro videtur [esse] conjacens, ab eis in perpetuo teneatur ac firma stabilitate et secura libertate possideatur. Sitque omnis eorum possessio ab omni extranee potestatis exactione universaque questoria ratione immunis et libera in omne tempus, sicut in privilegiis eorum continetur, quæ et nos quoque renovamus et confirmamus. Hoc etiam addere placuit, ut in omnibus ubi regnamus locis prefati fratres aliquid habere videntur, firmam emunitatem habeant, et liberam exequantur dominationem, nullusque omnino, aut rex, aut episcopus, comes quoque, sive cujuscumque subintroducte personæ inconsiderata audacia, aliquod prejudicium vel quamlibet indebite oppressionis violentiam in omni sui juris terra presumat inferre. Interdicimus etiam nostre auctoritatis regali instituto, ut nemo e cunctis rebus eorum quippiam auferendi minuendive licentiam [h]abeat, ne Deum, regem regum, offendat, perditionemque eternam sibi adquirat. Ut autem hoc nostræ constitutionis regale decretum firmissimamque in futura tempora obtineat soliditatem perpetuumque vigorem, nostre majestatis manu corroborari atque anuli nostri impressione placuit insigniri. Signum (Monogramme) gloriosissimi Hlotharii regis. Vuido cancellarius, ad vicem Aroldi archiepiscopi summique cancellarii, recognovit. Actum Lauduni Clavati palatio, XIII kal. novembris, anno primo regni domni Lotharii regis, inditione XIII.