Hugo Registentensis comes, et uxor mea Felicitas, et Hugo primogenitus noster, notum facimus omnibus tam futuris quam presentibus quod cum discordia verteretur inter nos, ex una parte, et ecclesiam Sancti Benedicti super Ligerim super quodam nemore quod situm est juxta Salciam, quod etiam Linneium vocatur, et quod erat proprium dictae ecclesiae, quamvis pravo ducti consilio adversus dictam ecclesiam diu litigaremur; tandem, pro bono pacis, ob remedium antecessorum nostrorum et successorum et nostrarum animarum, totum nemus predictum cum fundo ipsius nemoris, quemadmodum se comportat, dictae ecclesiae prorsus quittum clamavimus in perpetuum possidendum et ob voluntatem suam faciendum, ita quod nos nec successores nostri in eodem nemore neque in fundo ipsius nemoris nil reclamabimus. Caeterum sciant universi quod monachi predictae ecclesiae, termino illo quo presens carta facta fuit, nobis dederunt et concesserunt nemus illud quod tunc situm erat supra fundum, ita quod totum debuit vendi et excidi extunc in quatuor annos. In cujus rei testimonium presentem paginam sigillorum nostrorum appensionibus munivimus. Actum anno gratiae M°CC°XVIII°, mense augusto.