[In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Patris, et Filii, et Spiritus Sancti, Amen. Conditor mirabilis rerum cum sit dominus emnium, nullaque nisi ab eo potestas hominibus data in hoc seculo, potentes in se credentes non respuit : sed, uti apostolus ait, personarum acceptor non est, sed in omni gente qui timet eum, et operatur institiam acceptus est illi. Quapropter in hujus mundi pelago caducis operibus admodum affluentes, qui vivere nolunt secundum illud apostoli dictum, tanquam nihil habentes et omnia possidentes, et easdem opes male abuti utendo videntur, suorumque mole peccaminum deprimuntur graviter. Aliquando quidem respiscentes advocata divinae propiciationis clementia totis nisibus totaque mente ad eum converti debent, qui mortem peccatoris non vult : sed ad se redeuntium culpam non solum abstergit, sed et solita bonitatis misericordia oblivionis velamine in perpetuo obtegit. Verum quoniam peccatori tantæ vires non suppetunt, ut absque sanctorum suffragio mereatur adipisci suorum veniam peccaminum, patrocinia gloriosorum martyrum cæterorumque sanctorum incessanter opus est implorare : quatenus eorum meritis dominum placatum habeat, atque ad aterna gaudia mereatur pertingere sanctis omnibus repromissa. Itaque ego Gaufridus Castridunensium vicecomes militari balteo accinctus misericordia Dei me præveniente et comitante. Notum esse volo omnibus orthodoxæ fidei cultoribus, quia ego assensu videlicet Dei omnipotentis, tam nobilitate superbi sanguinis, quam viribus mundanarum opum famosissimus, pro parentum meorum meaque salute, necnon pro incolumitate carissimae prolis, inter Togunæ fluvium atque castrum Nogiomi consensum et assensum præbente mihi domino meo Odone palatino, insuper seniore meo domino Theodorico Carnotensium episcopo modis omnibus annuente, in honorem preciosi martyris Dionysii sociorumque ejus mirisico opere basilicæ fundamenta jeci, maximamque partem operis peregi, atque præfatum martyrem beatum Dionysium de meis rebus pro tempore honoravi, et inantea post operis ipsius expletionem basilicæ polliceor, et promitto majora et honorabilia dare, ut monachorum series inibi militatura, et secundum regulam beatissimi benedicti die noctuque deservitura sine aliqua inedia pro salute sua, omniumque fidelium tam vivorum quam defunctorum, cum omni tranquillitate, et sine omni inquietudine fundat preces. Hæc autem omnia nominanda jam olim Deo anuente ab ipsis fundamentis ecclesiae attestatione multorum fidelium donata sunt sine aliqua dilatione. Quia vero in homine non est via ejus, neque hominis est dirigere gressus suos, accersito seniore videlicet domino meo Theoderico Carnotensi episcopo, non modicaque serie ceremoniæ, ac multo populo cum omni gaudio coram domino meo episcopo, omnique populo una cum consensu filiorum meorum, Hugonis videlicet et Rotroci, omniumque nostrorum fidelium, illarum rerum quas promissione mea dederam, donum super altare Beati Dionysii martyris posui, cartamque cum subnominatis rebus manu mea signare, et confirmare curavi, imprecante domino episcopo, et cunctis fidelibus astantibus Ananiæ et Saphiræ mortem, pænamque Judæ proditoris cunctis qui cupiditatis vicio de rebus datis vel concessis surripere vel minuere voluerint. Igitur ego Gauffridus cum assensu dominorum meorum, Odonis videlicet palatini comitis, et Theoderici Carnotensis episcopi, dono adjacentem vicum supramemoratæ ecclesiæ, cum decem prati agripennis, totamque terram juris mei usque ad Rovam fluviolum, et super ipsam quatuor farinarios. Ecclesiam quoque sancti Hilarii quæ est sita super Yogunæ alveum, cum sepultura et decima omnibusque appenditiis fuis. Et terram Burcardi avunculi mei cum broilo. Et terram de Belseria, res quoque omnium servorum meorum morientium sicut mos mihi defert, et consuetudines illorum tam in ædificiis quam in aliis rebus sancto Dionysio sibique servientibus concedo, et omnes saltus meos consuetudinarios esse jubeo usibus ecclesiæ et habitaculis monachorum : omnibusque hominibus illorum omnes saltus meos exempto Pertico ita concedo, ut homo sancti Dionysii intra saltum habitet, et exinde domum suam ædificet, atque herbam et ligna ad omnes usus suos habeat, exempto ne vendat, nullamque exactionem per hoc ab ullo homine perferat, neque ullum debitum reddat. Perticum vero ad usum meum, et ad usum monasterii Sancti Dionysii ita in proprio meo retineo, ut quæque fuerint ad usum monasterii necessaria ex eo monachi faciant. Et homo illorum intra saltum Pertici habitet, et de illo domum suam ædificet, atque ligna ad calefaciendum se habeat, sine ulla consuetudine reddenda. Do etiam totam decimatam de Pertico, quam de omnibus saltibus meis, quibus quoque remitto pasnadium omnium pocorum suorum. Post mortem autem matris meæ Milesendis, dono ecclesiam de Campo Rotundo, cum Nigellæ terra et omnibus appenditiis suis, atque Masconis villam, alodum juris mei, cum omnibus consuetudinibus suis. Super Eram quoque fluviolum in loco qui dicitur Vivariis, terram cultam et incultam, cum pratis et silvis, et decima, omnibusque consuetudinibus suis, atque in supradicto fluviolo Era arcam molendi. In Carnotino oppido dono omnem censum arcarum mearum. In burgo Castridunensi dono ecclesiam sancti Sepulchri, quam fundavi, et servis meis ideo ædificare permisi ipsis petentibus, et obnixe deprecantibus, ut supradictæ sancti Dionysii ecclesiæ, ac monachis ibidem secundum regulam sancti Benedicti degentibus, cum omnibus appenditiis suis deserviant. Et dono in ipso Dunensi castro quinque stallorum salis et carnis consuetudinem, et assensu meo, cum assensu filii mei Hugonis, Vivianus filius Otranni dat terram unius aratri in loco qui dicitur Oratorius. Concedo etiam meorum fidelium dona futura, emptionesque quas monachi sibi a meis hominibus quocunque modo agere potuerint, atque ab eis omnia data vel danda ita possideri libere ac haberi, ut in hoc quod datum vel emptum fuerit qualiscumque mala consuetudo inantea fuerit, tota depereat mox ut datam fuerit, atque ab eis jure et libere possideatur et habeatur, it aut neque ego, neque haeredes mei succedentes per teloneum, neque per vicariam, neque per bannum, neque per collocationem meorum militum, neque per aliam aliquam consuetudinem quamvis modicam monachis vel suis hominibus ullam inquietudinem inferant. Concedo etiam hanc libertatem loci sancti Dionisii supradicti, ut quicunque culpabilis fuerit mihi, vel cuicumque ex omnibus hominibus meis, aut cuicumque extraneo, si in burgo sancti Dionysii quocunque modo potuerit se immittere, ut salvus et liber sit, neque quamdiu in eo fuerit aliquis quicquam possit eis inquiri. Hæc omnia data concedo salva et libera, quatenus peccatorum meorum veniam adipisci, et in futuro gaudia repromissa cum omnibus bonis mereri. De quibus donis omnibus si quis sacrilegus aut infanus zabuli instinctu aliquid subtrahere vel minuere tentaverit, nisi resipuerit, et ad satisfactionem confugerit, auctoritate Dei omnipotentis Patris et Filii et Spiritus Sancti, et sanctorum angelorum, patriarcharum, prophetarum, apostolorum, martyrum, confessorum, virginum, atque omnium sanctorum sit excommunicatus et anathematizatus, et a liminibus sanctæ Dei ecclesiæ segregatus, ut non habeat partem cum Deo, neque cum angelis, neque cum sanctis eius. Sed sit pars ejus cum diabolo et angelis ejus, si in sua malicia perseverare voluerit, atque in inferno pænis debitis crucietur cum diabolo, tunc veniam habiturus, quando diabolus et angeli ejus sunt habituri. Omnes vero qui locum supradictum, et res ad eum pertinentes benigne et juste custodierint, atque de rebus suis aut de dictis vel factis quocumque modo melioraverint aut adjuverint, vel meliorari fecerint sint participes in omni benefacto, quod in loco illo factum fuerit, percipiatque a Domino hic centies multiplicata dona, et in futuro mereantur omnium delictorum veniam, atque cum sanctis angelis, et omnibus sanctis percipiant gaudia paradisi, cum Deo et omnibus sanctis in perpetuum regnaturi atque victuri. † Signatum domini Gaufridi vicecomitis, qui dedit et hanc cartam firmavit, et multis aliis firmare fecit. † Signum domini Theoderici venerabilis Carnotensis episcopi, † Signum domini Odonis palatini comitis, † S. Hugonis filii domini Gaufridi vicecomitis. † S. Rotroci fratris ejus. †S. Eleusiæ matris eorum. † S. Guillelmi præpositi. † S. Fulcherii excommunicati. † S. Arnaldi. S. Nevelonis. S. Tuonis. S. Odonis. S. Frotmundi. S. Helgodi. S. Maurini. S. Secundi. S. Garini. Actum Nogiomi castro, regnante Henrico rege in Francia, anno primo regni ejus, tempore domini Theoderici venerabilis Carnotensis episcopi, et tempore domini Odonis palatini comitis, et tempore domini Alberti abbatis sanctissimi Dionysii Paris. ]