mortis honore donatus, finem uitae inuenire potu-
issem. Saltem si conmilito indignus eram, uel me
ante acte hore uiandi necessitas detulisset, ut
senilis pectoris cruor, tantorum uirorum uicti-
mis misceretur. Obtuleram corpus hoc neci, dum
modo tante laudis consortio non carerem.
Talia dicentem profanorum turba uallauit, quem
utrum christianus esset, respondere minaciter iubet.
At ille paululum oculos ad caelum erigens, tali
percunctantibus sermone respondit. Longus
me uiuendi usus, ad hanc quam uidetis, perduxit
aetatem. Quecumque in hoc mundo aguntur,
aut studium repperit, aut rerum uolubilitas
angit, aut uarius semper casus infestat. Quod-
cumque uolumus obtamus, scimus, et cupimus,
totus mundus caligine submersus, tenebris
circumfluentibus latet, nisi uobis aut uiam Christus
ostenderit, aut lumen effulserit. Quod ego
fideli mente perpendens, utinam ultimo contester

