Hu[go] Lugdunensis ęcclesię servus, dilecto in Xpisto fratri N[orgaudo*] venerabili Eduensium episcopo salutem. Dilectioni vestrę notificare dignum duximus qualiter controversiam quę inter monachos Divionenses et Belnenses clericos agitabatur juditio terminavimus. Audita itaque utriusque partis causa, et ex altera parte [260] precepto regis Roberti* perlecto, et ex utraque parte cartis et apostolicis auctoritatibus inspectis, ad id quod certius et firmius nobis visum est nos tandem convertimus, ad hoc videlicet quod ęcclesia sancti Baudelii longam possessionem sine legitima interruptione habuisse videbatur. Et quamvis monachi obicerent quod in ęcclesia sancti Stephani capellani eorum babtizare soliti essent, cumque ab eis requisissemus unde crisma acciperent, et ipsi penitus nullum responsum darent, cognovimus quod ęcclesia illa legitime non babtizaret, quę ab episcopali sede crisma non susciperet. Unde quoniam calumpnia monachorum nullas vires et nullam firmitatem rationis habebat, et de his omnibus quę super clericos requirebant nihil penitus per juditium consequi poterant, in presentia domni Humbaudi* Eduensis archidiaconi et domni Walonis* archidiaconi Cabilonensis, assensu clericorum nostrorum, sine omni contradictione adjudicavimus ut prefata sancti Baldelii ęcclesia in integrum et quiete possessionem suam in perpetuum possideret Et quoniam, annuente Domino, sine labore vestro huic negotio congruum finem imposuimus, in quo non parvam inimiciciarum materiam vos evassisse cognoscimus, licet de infestatione monachorum deinceps clericis ipsis non timeamus, vestram tamen nobis dilectam fraternitatem confidutia deprecamur ut hanc Belnensium clericorum causam pro commisso vobis offitio defendatis, et tam in his quam in aliis necessitatibus suis, sicut clericis vestris, patrocinium et tuitionem vestram eisdem conferre studeatis, quatinus preces nostras apud vos in hoc sibi sentiant profuisse, et nos in suo tempore dignam vobis vicem inde possimus rependere.