[Bonifacius Episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Priori Claustrali et conventui Monasterii Cluniac. ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis Matisconensis Diœcesis salutem, et Apostolicam benedictionem. Illa quotidiana instantia, sollicitudo videlicet Ecclesiarum omnium, quæ Ministerium angit Apostolicæ servitutis, potissimum, Nos inducit ut ad illarum consolationem intendamus sollicitè, ac benignè, celeri effectu ipsarum desideria prosequendo, quæ Pastorum sunt solatio destitutæ, ne pro Pastoris Carentia in spititualibus et temporalibus sustineant detrimentum. Sed licet ad singulas orbis Ecclesias Pium habeamus affectum, ad Monasterium tamen vestrum Cluniacense, Caput videlicet Clun. Ordinis eò efficaciùs, eóque benignius intuitum nostræ considerationis extendimus, ejusque desideramus augmentum, quò magis ordinem ipsum conspicimus in conspectu Dei et hominum veluti luminare præfulgidum perlucere. Ipse quidem Ordo sanctificatus à Domino Sidereo nitore Coruscans viros sanctæ vitæ producere consuevit, Catholicæ fidei et Regularis Observantiæ cultores industrios, argumentosæ probitatis gratia præditos, ac caritatis et concordiæ providos servatores. Inter cætera namque opera sanctitatis, quæ per inspirationem divinam in fratribus dicti Ordinis apud idem Monasterium viguisse noscuntur, operatus est semper miraculosè Dominus in eisdem, in Abbatum Electionibus quæ ibidem pro tempore imminuerunt, ut fratres ipsi sic invenirentur in qualibet electione unitati conformes, quod uniformitates in exterioribus actibus observata interiorem ipsorum repræsentaret dulciter unitatem. Quoniam vix scriptura testatur, vel memoria recolit alicujus, quòd in eodem Monasterio aliqua fuerit Abbatis electio celebrata, quam plenæ ac celeris beatitudo concordiæ non foveret. Sanè dudum prædicto Monasterio Cluniac. per obitum bonæ memoriæ fratris Guillelmi olim Abbatis Cluniacensis solatio destitutio Pastoris, vos pro futuri substitutione Abbatis præsentibus omnibus, qui voluerunt potuerunt et debuerunt, secundùm antiquam ipsius Monasterii consuetudinem, commodè interesse convenientes in unum; quibusdam ex vobis, juxta morem ad hoc inibi observatum eligendi personam idoneam in Abbatem, et de illa vice omnium vestrum ipsi Monasterio providendi tradidistis plenariam potestatem: qui diligenti consideratione præhabitâ et spiritus sancti gratiâ invocatâ, in dilectum filium Bertrandum tunc Priorem Prioratus de Charitate supra Ligerim Cluniac. Ordinis Antissiodorens. Diœcesis absentem, virum utique providum et honestum ac in spiritibus et temporalibus circumspectum direxerunt unanimiter vota sua, ipsumque in ejusdem Monasterii Clun. Abbatem Canonicè et concorditer elegerunt, quam Electionem unus ex eis, tam vice sua, quàm vice ac Mandato Reliquorum Coëlectorum suorum mox in Capitulo publicavit: dictúsque Bertrandus demùm consensit Electioni sibi hujusmodi præsentatæ. Quare nobis humiliter supplicastis ut, cum hujusmodi Electio sit à vobis unanimiter approbata, præfatúsque Bertrandus propter infirmitatem et debilitatem proprii Corporis, quibus ipsum admodùm gravati proponitis ad præsens, ac ob malitiam temporis et viarum discrimina, necnon propter gravia et urgentissima debitorum onera, dissensiones Regum, et turbationes Regnorum, et oppressiones multiplices, quibus vos ac præfatum Monasterium premi asseritis in instanti commodè, quin imò absque periculo nequeat Apostolicam Sedem adire, pro Confirmationis et benedictionis munere obtinendo; providere super hoc de benignitate Apostolica curaremus. Nos autem qui ad personam ipsius Bertrandi, et ad Monasterium ac Ordinem supradictum singularis animum affectionis habemus, ac sibi et eis collætamur in prosperis et compatimur in adversis, inhærentes hujusmodi electioni sic concorditer de ipso factæ, quam utique gratam gerimus, approbamus, et commendationis titulo reputamus et apud Deum et homines fore dignam, maximè ob sua laudabilia merita, quæ penes Sedem Apostolicam fide cognovimus oculatâ, et aliàs relatu didicimus fide digno: hujusmodi quoque suæ infirmitatis ac debilitatis obstaculum, et prælati Monasterii tam onera debitorum, quam oppressiones et difficultates alias benigna consideratione pensantes, sperantes insuper quod præfatum Monasterium et Cluniacensis Ordo per dicti Bertrandi circumspectionis industriam laudabilia suscipere poterunt in spiritualibus et temporalibus dante Domino incrementa, super hoc cum fratribus nostris deliberatione præhabita diligenti, ad viam compendii, quam utilitati dicti Monasterii, sicut prædicatur, aggravati, ne longæ vacationis ex alicujus contrarietatis eventu posset incurrere detrimenta, et ut suis ac ipsius Monasterii parceremus laboribus et expensis, expedire vidimus, nostra duximus studia convertenda. Quibusdam itaque tam moris quam juris, quæ consueverunt et debent apud Sedem Apostolicam in talibus observari, solemnitatibus prætermissis, quamvis id deduci nolimus ulteriùs aliquibus in exemplum; dictum Bertrandum sic concorditer electum ipsi Monasterio Cluniac. de prædictorum fratrum consilio, et Apostolicæ plenitudine potestatis, de speciali gratia in Abbatem præfecimus et Pastorem, debitam curam, administrationem, et Regimen ipsius, ac membrorum, Prioratuum, Præpositurarum, Ecclesiarum, et Vassallorum, ejus, necnon totius Cluniacensis Ordinis sibi tanquam eorum capiti, tam in spiritualibus, quàm in temporalibus committentes. Quocircà universitatem vestram monemus, rogamus, et hortamur attentè, per Apostolica vobis scripta mandantes quatenùs eumdem Abbatem benignè recipientes, et honestè tractantes exhibeatis ei obedientiam et reverentiam debitam et devotam, ejus salubria monita et mandata suscipiendo devotè, ac efficaciter complendo: ita quòd mutuò inter vos et ipsum spirituale possit abundare gaudium, et prosperitatis optatæ consurgere incrementium. Alioquin sententiam, quam ipse propter hoc ritè tulerit in Rebelles, ratam habebimus et faciemus auctore Domino usque ad satisfactionem condignam inviolabiliter observari. Datum Romæ apud sanctum Petrum quarto Idus Ianuarii, Pontificatus nostri anno primo.]