H[ugoni], Dei provisione æcclesiæ Cluniacensis abbati, universæque sibi subditæ congregationi, O[dalricus], suæ servus sanctitatis, ad felicitatem pervenire sempiternæ quietis. Cum in urbe Remorum suas habere mansiones pleraque cænobia considerassem, in quibus fratres qui in eisdem cænobiis Deo militant, undecunque redirent, hospitarentur et requiescerent, bono Dei zelo ductus, spem in vestris ponens orationibus, ego Odalricus, Remensis æcclesiæ canonicus ac sacerdos, beato Petro cælorum clavigero et æcclesiæ Cluniacensi nullam in urbe predicta mansionem habenti, domum meam quæ in terra habetur Sancti Dyonisii, ante templum ipsius sancti, ad censum IIIIor denariorum, post decessum meum tradere deliberavi; eo videlicet tenore quod predicti monasterii fratres, nec eam venundari nec expendere presumant, sed in ea semper diversis e partibus redeuntes et hospitentur et requiescant, et eam sibi mansum indominicatum habeant: tali primiter servata conditione, ut cum obitus mei hora supervenerit, a primo die usque ad XXXmum tam missis quam vigiliis animam meam Deo commendent, et meum quotannis proinde anniversarium facere nullatenus omittant. Bene valeat sanctitas vestra in Christo.