FVLCONI Bono gloriosissimo Cōsuli Andegauorum, Frater Odo humilis Abbas Cluniacensis salutem, gratiam,  benedictionem. Cum in sublimi humilitas,  in magnis  multis negotiis occupato, virtutis studium reperitur, vere, fateor, illius opus est, qui potest de lapidibus suscitare filios Abrahæ. Patet, credo, cur ista præmiserim. Ecce enim mundus in maligno totus positus est: nec tamen sibi vendicat generosissimum Principem Fulconem Bonum, a quo tamen in parte non minima vendicatur Fulco Bonus, vt pote Comes præpotens negotia tractat secularia: sed hoc, vt perpendo, specie tenus, in diuinis vero medullitus occupatur. Placet etiam in his immorari,  Boni Fulconis bonitatem exprimere: sed parco laudibus ne adulari videar,  pareo iussis ne ingratus existam. Hoc saltem vnum me dixisse liceat, rarum, imo fere nullum reperiri, quem ita virtutis æmulatio seculo subripiat, vt mancipet honestati. Sed iā ad imperata respondeo. Siccine, Comes gloriosissime, neminem reperiebas, quem de virtute consuleres,  præcipue de viro virtutis Martino, nisi tuum collactaneum Odonem? Puto deerant præclara Francorum ingenia, qui sublimem materiam sublimi æquipararent eloquētia? Sed vt sentio, quod pace tua dixerim, priuatus amor claudit oculum mentis: plusque tibi placet amici rusticitas, quam ceterorum phalerata vrbanitas. Sed esto, tibi paream: aggrediar quod hortaris. Verumtamē quis fidelius tenorem historiæ, quam describi postulas, scire potuit, quam tu ipse cuius Ingelgerius videlicet doctor  princeps in eadem profectione extitit? Si igitur excusare liceret, si quid tibi negare nostri esset propositi, merito tibi respondere debuerim, Interroga patrem tuum,  annūciabit tibi: maiores tuos,  dicent tibi. Sed, quia, vt verum fatear, meipsum tibi debeo, etiam vltra vires parere tibi nō differam. Etsi enim inest ignorantia quam arguat præsumptio, vera tamen dilectio non horrescit. Parebo itaque non eloquens erudito, sed vt amico amicissimus. Plus verax, quam eloquens, inueniri conabor. Neque enim nostra patitur professio pōpatici [sermonis affectare gloriolas, studium est esse potius, quam videri. Verum quia] nonnullis mos est scripta aliorum ad vnguem elimare, cum ipsi lippientibus oculis, si qua forte ediderint, vix respectent: rogo vt priuata lectione contentus,  quæ priuatim dictauimus priuatus  ipse legas, ne si forte in manus alienorum ipse venero, discerpar ab eis, quos non vera, sed vana delectant.