Notum sit presentibus et futuris quod ego Herveus, comes Nivernensis, quitto monachis de Charitate imperpetuum quidquid juris habebam vel habere debebam in villa et in tota potestate de Domnopetro; et quidquid homines mei, qui mansionem hactenus habuerunt ab haiis (sic) plassatis de Maso usque ad locum quo communes sunt terre et justitie ipsorum monachorum et domine Cellensis, habebant tam de me quam de ipsis monachis, remanet imperpetuum eisdem monachis liberum et quittum. Nec ego, nec successores mei, nec aliquis hominum nostrorum, poterimus aliquid juris clamare in nemoribus de Domnopetro et de Boyo et de Sancto Bonito, ratione usuarii vel alterius modi. Nullus a modo homo seu femina poterit manere in tota potestate de Domnopetro, nisi de assensu prioris et conventus de Charitate; et hec volo intelligi de hominibus et feminis meis et antecessorum seu successorum meorum. Hoc laudavit Matildis uxor mea. Actum anno gratie millesimo ducentesimo decimo, mense junio.