Ego Hugo, dux Burgundie, notum fieri volo presentibus et futuris quod Wiardus Meilani acensivit pro duobus solidis abbatie Fonteneti partem Meislini, quod dicitur Villare, quicquid scilicet intra hos terminos habebat versus grangiam Puteoli, a via que ab Eschalo tendit per summitatem collis usque ad semitam Baierece, et usque ad nemus Buxerie, et deinde habuit tam ipse quam sui viitem libras. Post modum Escotus, filius Wiardi, eamdem ascensiam incongratam esse et sine laude matris sue factam asserens, Fontenetenses in plurimum gravare disponebat. Propter hoc et Fontenetenses et Escotum ante me convocans, hoc modo inter eos pacem composui. Quia nolebat ut Escotus Fontenetenses amplius gravaret, sed pacem bonam de omnibus quibus investiti erant eis teneret, volui et dixi ut Fontenetenses de acensia illa IIIIor solidos annuatim redderent, et Escoto pro laude hujus adcensie X libras darent. De hoc me Escotus responsorem monachis dedit, et quid patrem suum et matrem, fratres et sorores hoc laudare faceret promisit. Unde testes sunt ego et Odo, dominus de Grance, Wiardus Moreers et Symon frater ejus, Boinus propositus Castellionis. De laude vero Wiardi patris et ejusdem Scoti et Petronille uxoris ejusdem Viardi, et Sare filie ejus et Theobaudi, filii ejus, sunt testes: Constantinus abbas Buxerie, Willelmus de Dreis, monachus, Hugo clericus de Laixe, Constantius Alba Spina. De laude Aude et Petri, mariti ejus, et Garnerii testes sunt: Ebalus prior Sarmasie, tres fratres de Verre, Rainaldus, Haymo, Brunardus. De laude Regine sunt testes: Ebalus prior Sermasie, Haymo de Verre, Stephanus Bofrannus. De laude Damnum testes sunt: Wiardus filius Guidonis Regis de Eschaloio et Henricus frater ejus, Humbertus de Liri.