Anno Domini millesimo quadringentesimo primo statuta sunt haec apud Cistercium in Cisterciensis Ordinis Capitulo generali. ORATIONES 1.  Pro romanae Ecclesiae statu, quem Dominus omnipotens felicem concedat, pro domino cardinali Saluciarum Ordinis nostri benevolo protectore, et aliis dominis cardinalibus, pro dominis primatibus, patriarchis, archiepiscopis, episcopis, abbatibus, abbatissis, et pro religiosis omnibus quorumcumque Ordinum, dicantur tres missae, una videlicet de Spiritu Sancto, altera de Sancta Cruce, tertia de Beata Virgine, in singulis monasteriis Ordinis universi. 2.  Pro serenissimo domino nostro domino Carolo rege Francorum et domina regina consorte sua, pro dominis ducibus et ducissis Aurelianensibus, Bituricensibus, Burgundiae et Borbonii, et omnium praedictorum dominorum liberis et nobili prole et pro toto nobili sanguine Franciae, et generaliter pro omnibus regibus et reginis, ducibus et ducissis, comitibus et comitissis, baronibus et baronissis, ac omnibus aliis nobilibus et dominis fidelibus, in pace et unitate sanctae matris Ecclesiae existentibus, dicantur tres missae, una videlicet de Spiritu Sancto, alia de Sancta Cruce et tertia de Beata Virgine, a singulis sacerdotibus Ordinis universi. 3.  Pro burgensibus, mercatoribus, laboratoribus et maxime benefactoribus Ordinis universi, ac universo populo christiano in pace et unitate sanctae matris Ecclesiae constituto, dicatur una missa de Spiritu Sancto in singulis monasteriis Ordinis universi. 4.  Pro pace et unitate sanctae matris Ecclesiae dicantur tres missae de *Pace* in singulis domibus Ordinis universi. 5.  Pro felicis et inclitae recordationis dominis quondam nostris dominis Philippo, Ioanne et Carolo regibus Francorum, et reginis eorum consortibus ultimo defunctis, pro dominis ducibus et ducissis Burgundiae ultimo defunctis ac praedecessoribus eorum, et pro omnibus et singulis baronibus et baronissis et aliis nobilibus defunctis, pro religiosis omnibus et maxime professis Ordinis nostri, et pro omnibus benefactoribus nostris, et aliis fidelibus defunctis, dicantur tres missae de *Requiem* in singulis domibus Ordinis universi. DIFFINITIONES 6.  Abbates Ordinis universi, qui ad praesens generale Capitulum non venerunt, et secundum Ordinis nostri statuta venire tenebantur, non habentes in, et super hoc legitimum impedimentum seu remanendi licentiam specialem, et illos etiam abbates omnes qui legitimum impedimentum seu licentiam habere se praetendebant, qui de ipsis impedimentis seu licentia in ipso Capitulo per suos procuratores seu excusatores probos et idoneos viros habentes specialia mandata praestandi iuramenta in animas ipsorum mittentium causas absentiae et impedimenta huiusmodi vera esse, secundum statuta papalia, sicut tenebantur, fidem de hiis debitam dicto generali Capitulo non fecerunt, generale Capitulum habet et reputat contumaces, ac decernit, declarat et iudicat ipsos incurrisse poenam dupli eius quod expensuri erant ad idem Capitulum veniendo ac redeundo ab illo, et eos teneri ad exhibendum et solvendum illud duplum in sequenti Capitulo generali ad utilitatem ipsius Capituli convertendum secundum papalia instituta. Ipsis igitur abbatibus Ordinis universi et, sicut praemittitur, in, et super hoc contumacibus et culpabilibus, qui dictam poenam dupli incurrerunt, dictum generale Capitulum mandat, praecipit et iniungit, in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis sententiae poena, quatinus dictum duplum realiter, efficaciter et complete in Cistercio solvant deputatis receptoribus contributionum in sequenti Capitulo generali, ubi tunc personaliter se praesentent, vel se excusent secundum papalia instituta. Quatuor etiam primis abbatibus cuilibet in generatione sua datur potestas plenaria exigendi, levandi et recipiendi dictum duplum modo quo poterunt fortiori. Solos autem et dumtaxat abbates infra scriptos de Valcellis, de Igniaco, de Charmeya, de Ursicampo, de Signiaco, de Valle regis, de Fusniaco, de Caricampo, de Claromarisco, de Valle clara, de Elancio, de Callovio, de Prulliaco, de Cassania, de Alta cumba, de Sancto Sulpicio, de Alta ripa, de Thela, de Alto cristo, de Loco crescenti, de Balerna, de Vallibus Sarnai, de Regali monte, de Bono monte, de Alpibus, de Insula Dei, de Ponte Oltrani, de Caherio, de Buzeyo, de Laude, de Campania, de Valle Beatae Mariae, de Strata, de Bullencuria, de Caroloco, de Castellariis, de Escureyo, de Vallibus in Ornesio, de Oratorio, de Veteri villa, de Briostello, de Valloliis, de Capella Thosan, de Chalocheyo, de Valentia Pictaviensi, de Trisagio, de Misericordia Dei, de Gratia Dei, de Ré, de Morollia, de Pinu, de Brolio, de Bona valle Pictaviensi, de Domo Dei super Caron, de Mortuo mari, et de Septem Fontibus, habet favorabiliter excusatos. 7.  Cum Ordo noster Cisterciensis specialiter, *etc. ut in anno* 1390, n° 7, *sed contributio imposita est sex millium florenorum et receptores sunt tantum prior et cellerarius Cistercii, cellerarius collegii Sancti Bernardi parisiensis ; in fine adduntur insuper sequentia* : Vult etiam dictum Capitulum et dans receptoribus contributionum et eorum cuilibet in solidum committendo districte praecipiens iniungit, quatinus universos et singulos Ordinis abbates, priores, cellerarios, et bursarios monasteriorum totius Ordinis nostri cogant et compellant per censuram Ordinis et aggravationem et publicationem et denuntiationem poenarum contra praedictos non solventes contributiones Ordinis inflictarum et per omnem aliam rationis et iustitiae viam possibilem in Ordinis et Capituli potestate ad solvendum quotas contributionum tam antiquarum quam novarum ipsos et sua monasteria contingentes et per eos debitas, invocato ad hoc, si opus fuerit, auxilio brachii saecularis. 8.  Ad requestam reverendi patris domini abbatis et conventus monasterii Cistercii Cabilonensis dioecesis, generale Capitulum committit districtius iniungendo dominis abbatibus monasteriorum Firmitatis, dioecesis Cabilonensis, Pontigniaci Antissiodorensis, Claraevallis Lingonensis, Prulliaci Senonensis, de Fonteneto et de Buxeria Aeduensis, et de Gardo dioecesis Ambianensis, et eorum cuilibet in solidum *etc. ut in anno* 1390, *n° 19. 9.  Cum anno Domini 1396 per nostri Cisterciensi Ordinis generale Capitulum facta fuerit quaedam diffinitio cuius tenor sequitur formaliter in hunc modum : Abusum horribilem et hactenus inauditum, qui, heu, felicibus et sanctis primis temporibus et antiquorum patrum abbatum Ordinis, dum in sui primordio tam odorifice florebat ubique et diutine floruit ac viguit et adhuc viget per Domini nostri Dei gratiam in locis et terris quamplurimis Ordo noster, quasi nullatenus poterat suspicari vel etiam cogitari, nec nunc facile crederetur, nisi, sicut dici solet, lapides crebrius iam clamassent quorumdam iniquorum miserorum et indevotorum abbatum Ordinis nostri qui divini nedum amoris sed et timoris et honoris sui ordinis, imo totius religionis ac ecclesiasticae disciplinae penitus immemores, ut videtur, ac etiam plenarie prodigi famae suae in suorum monasteriorum spirituale et temporale gravissimum detrimentum, exempli perniciem et scandalum populorum, pennas, ut sanctus Iob de talibus loquens ait, habentes strutionis similes pennis herodii et accipitris, quam Deus sic sapientia privavit, intelligentiam non conferens, quod nullo timore contingente ova sua derelinquunt in terra, quod pes ea conculcet aut agri bestia conterat obliviscens et duratur ad filios suos quasi non sint sui, dignitates habentes et earumdem fructus colligentes ac gloriantes honoribus, officia incumbentia eis et debita non implent, quos increpando pando propheta sanctus vituperat ita dicens : O pastor et idolum derelinquens gregem a suis monasteriis et conventibus contra iuris regulas et praecepta ac Ordinis nostri salubria statuta, contraque sanctam regulam sancti Benedicti suaeque professionis regularis formam extra sua monasteria in grangiis cum bubulcis et stabulcis, vel in bonis et aliis villis inter gentes commixti, ut eorum opera discant, et eorum sculptilibus serviant, quasi continue residendo cum aliquibus monachis eis faventibus se sequestrant et extraneant inhumaniter et perverse. Praedictis igitur tot et tantis malis obviare pro viribus cupiens Capitulum generale, abbatibus omnibus et singulis Ordinis nostri totius inferioribus post quatuor abbates, quibus primis abbatibus in hoc deferri satis potest et sperari quod in hiis non delinquant, in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis latae sententiae poena, cuius absolutionem sibi reservat dictum Capitulum praeterquam in mortis articulo, tenore praesentis statuti firmiter inhibet quantum potest dictum Capitulum generale, ne ipsi abbates quovis colore quaesito de cetero ullo unquam tempore quibuscumque locis extra sua monasteria absque suis conventibus cum ipsis tunc existentibus, absque urgenti necessitate vel magna et evidenti utilitate communi suorum monasteriorum, et tunc in hoc casu fiat illud de licentia suorum patrum abbatum, ac simul cum hoc de conventuum suorum aut maioris et sanioris partis eorumdem sano et unanimi consilio et assensu continue commorentur, resideant vel existant. Et quoniam abbas Caduini, prout ad Capituli generalis notitiam fide dignis relatibus est deductum, huiusmodi sanctum et salubre statutum transgreditur, parvipendit et comtemnit in proprii monasterii spirituale temporaleque detrimentum, quod ulterius generale Capitulum dissimulare non valens, dictum abbatem de Caduino sub dictis poenis in praemissa diffinitione contentis hortatur et monet districtius, quatinus infra quindecim dierum spatium a die notificationis praesentium computandorum, quorum dierum quinque pro primo, quinque pro secundo, et relinquos quinque pro tertio et peremptorio termino dictum Capitulum eidem assignat et praefigit in dicto suo monasterio continuam moram trahat. Citans nihilominus dictum Capitulum praefatum abbatem Caduini peremptorie et praecise, et hoc sub poena depositionis ab abbatiali dignitate coram reverendo patre domino abbate Cistercii reformatore generali totius Ordinis ad diem penultimum duorum mensium intimationem sibi factam immediate sequentium, videlicet in monasterio Cistercii docturum de et super diligentia et obedientia quae fecerit in praemissis, aut responsurum super hiis quae per dictum dominum Cistercii ex officio opponentur et obiicientur eidem, cum intimatione quod sive comparuerit sive non, contra ipsum procedetur prout fuerit rationis. 10.  Cum vir magnificus atque spectabilis dominus Raynaudus de Tiye admiraldus Franciae, motus sincerae devotionis affectu, dederit seu dare intendat et proponat Deo, Beatae Virgini et monasterio monialium de Gomerifonte pro animae suae et progenitorum suorum animabus remedio totam terram suam, manerium, redditus, proventus, viridaria, prata, silvas, agriculturas, quae et quas dictus dominus admiraldus habet et percipit in loco de Flocourt et de Molencourt prope dictum monasterium Gomerifontis, iam admortuatos de facto, una cum quingentis francis auri in reparationem dicti manerii et emendis redditibus convertendos, videlicet pro una missa quotidiana in ecclesia dicti monasterii in altari sancti Eustachii, una cum quinque anniversariis defunctorum solemnibus alta voce anno quolibet perpetuo celebrandis. De Belloprato et de Voto monasteriorum abbatibus, sacrae theologiae professoribus, generale Capitulum in omnimoda eiusdem Capituli potestate committit, quatinus ad dictum monasterium accedentes personaliter tractatum huiusmodi inter dictas partes prolocutum et initum, matura deliberatione praehabita, et prout ratio dictaverit, quod ad Dei honorem, divini cultus augmentum et relevationem dicti monasterii, ad praefati domini beneplacitum expedire viderint, absque relatione fienda Capitulo, studeant terminare, et consimiliter in omnibus et per omnia eisdem committitur pro monasterio de Fonte Gerardi, in quo egregius et potens dominus *Guillelmus* de Hanquille unam missam quotidianam fundare et reddituare proponit. 11.  Attendens generale Capitulum mutuum librorum communis librariae Parisiensis studii damnosum hactenus quamplurimum extitisse, volensque pro viribus futuris incommodis obviare, universis et singulis dicti studii rectoribus, graduatis, scolaribus et aliis quibuscumque quacumque praeeminentia in ipso studio fungentibus sub excommunicationis latae sententiae poena et emissionis a studio, praecipitur districtius quatinus quoscumque libros penes se retinentes seu aliter mutuatos infra unum mensem in dicta libraria reponere et reportare studeant. Et sub dictis poenis eisdem firmiter inhibetur, ne de cetero librum aliquem, concordantiis exceptis quas magistro regenti et biblicis pro suis lecturis et collationibus conceditur licentia, dum eis necessariae fuerint, retinendi et penes se habendi, alicui personae mutuare, imo nec de libraria extrahere quomodolibet audeant vel praesumant. 12.  Exposito generali Capitulo pro parte abbatissae Silvae benedictae quod cum ipsa cum conventu suo, de consensu et voluntate abbatis Mansiadae patris abbatis earum, contulerint et dederint Armandoni de Maseriis officium balialatus, per quod praefati monasterii iustitia gubernatur, quod officium postmodum per Capitulum generale credens quod prodesse in eodem deberet eidem extitit confirmatum, cuius confirmationis occasione dictus Armandonus intra monasterium sibi attribuit, appropriat et usurpat non solum indebite sed damnose, committendo multos excessus praetextu officii huiusmodi in grande damnum dicti monasterii redundantes. Quae dissimulare non valens Capitulum generale, tribuit et concedit praefatae abbatissae auctoritatem plenariam ordinandi et disponendi de et super dicto balialatus officio, non obstante confirmatione praedicta quam, ne reddatur monasterio damnosa, dictum Capitulum destruit, revocat penitus et annullat. 13.  Querelam Colini Fornerii de Costis suscepit Capitulum in substantia continentem quod, cum propter grata servitia et labores monasterio de Cheminione impensos, in quorum laborum recompensationem abbas et conventus dicti monasterii sibi dudum tradiderant unam domum cum pertinentiis sitam in villa de Cheminione per dictum Colinum perpetuo possidendam ; quam nihilominus dicti de Cheminione a modico tempore citra eidem amovere nituntur litteram traditionis dictae domus, asserentes non fuisse confirmatam per Capitulum generale. Volens igitur generale Capitulum dicto conquerenti de remedio providere, abbatibus Trium fontium et Altifontis in potestate plenaria committit et iniungit quatinus auditis hinc inde rationibus, visaque littera traditionis dictae domus, faciant partibus bonum et breve iustitiae complementum, eorumdem conscientias onerans Capitulum memoratum. 14.  Ad petitionem abbatis et conventus monasterii Lyoncelli committit abbatibus de Bonavalle Viennensis dioecesis, et de Valle crescenti, in potestate Capituli plenaria, quatinus si remissio seu diminutio cuiusdam pensionis debitae magnifico viro domino Carolo de Pictavia, super quodam molendino dicto de Charleu, attento onere missarum et aliorum in quodam instrumento inde confecto plenius comprehenso, sit dicto monasterio supportabilis et utilis, dictam diminutionem cum suis conditionibus laudent et ratificent, si dictante ratione aut necessitate monasterii, negotium hoc requirat. 15.  Super oblata petitione pro parte sororis Elisabeth de Strate moniali de Saliceto continente quod, non obstante defectu natalium quem patitur, ad obtinendam abbatialem dignitatem, si contigeret, habilitari valeat et assumi, abbati de Laude in omnimoda potestate generalis Capituli committitur, quatinus in, de et super hoc faciat quod sibi videbitur faciendum. 16.  Cum Dominicus Malo Tonclerius a duobus annis citra, ut asserit, emisset ab abbate de Bitania ultimo defuncto certas possessiones pro summa sex francorum cum dimidio persolutorum eidem, quos abbas modernus dicto Dominico nititur impedire in ipsius praeiudicium atque damnum, abbati monasterii Bellaevallis Bisuntinae dioecesis, committit generale Capitulum quatinus dictum abbatem de Bitania compellat et coerceat per censuram Ordinis, si hoc fiendum dictante conscientia viderit, vel ad dictam pecuniam restituendam, vel ad ipsum tenendum in dictis possessionibus pacificum et quietem tam in praedictis quam in aliis quibuscumque, taliter quod dictus Dominicus de dicto abbate non habeat de cetero causam rationabilem conquerendi. 17.  Ad petitionem abbatis monasterii Fonteneti Aeduensis dioecesis generale Capitulum committit de Caroliloco et de Belloprato monasteriorum abbatibus, sacrae theologiae professoribus, Silvanectensis et Belvacensis dioecesium, et eorum cuilibet in solidum, quatinus si abbatem de Regalimonte, sacrae theologiae professorem, per legitima documenta repererint seu alter eorum repererit teneri in sexaginta francis ratione mutui, necnon in proprietatibus suis et possessionibus quas promotionis suae tempore possidebat, praedictum de Regalimonte ad satisfaciendum dicto de Fonteneto de praedictis per censuram Ordinis auctoritate dicti Capituli et in eiusdem Capituli plenaria potestate viriliter coerceant et compellant, seu alter eorum coerceat et compellat, invocato ad hoc, si opus fuerit, iudicum ecclesiasticorum auxilio et brachii saecularis. 18.  Ad supplicationem Guidonis de Orveto in Vallibus Sancti Eligii nunc morantis in substantia continentem quod, cum abbas et conventus de Bithania certum tractatum cum dicto supplicante inierint et fecerint, sigillisque suis roboraverint, de quo paratus est docere, quod tamen tenere et adimplere recusant, domino Morimundi sacrae theologiae professori committit generale Capitulum quatinus viso contractu praedicto et auditis partium rationibus faciat quod erit, dictante iustitia atque conscientia, faciendum. 19.  Informatum ad plenum generale Capitulum de et super quodam censu annuo sexdecim solidorum octo denariorum, collegio Sancti Bernardi Parisiensis annis per reverendum patrem dominum Stephanum de Genreydo debitorum, super quadam pecia terrae sitae in vico Binriae, de quo censu dicti collegii scolares nihil penitus receperunt, timens generale Capitulum coniecturis verisimilibus, ne dictus redditus processu temporis simpliciter reddatur inutilis et ad nihilum reducatur, dat, tribuit et concedit licentiam permutandi seu vendendi dictum redditum seu censum, provido quod pretium seu pecunia inde habenda in emptionem aliorum reddituum vel censuum seu aliud in studii commodum aequivalens convertatur. 20.  Cum anno praeterito per Capitulum generale discussum fuerit et deliberatum abbatem monasterii Fonteneti, s. th. pr. et eius conventum teneri et rationabiliter obligari Nicolao Clarambaut de Divione et Guilletae eius matri in summa 31 francorum, 7 grossorum et 11 denariorum, ad cuius summae solutionem fuerat dicto de Fonteneto unius anni terminus assignatus, quod minime adimplere seu persolvere curavit. Quocirca instante parte, memorato abbati de Fonteneto et monasterii conventui per Capitulum generale praecipitur sub excommunicationis latae sententiae poena, quatinus infra quindecim dies ab intimatione praesentium computandos, dictis Nicolao et Guilletae aut eorum certo mandato satisfacere laborent, aut alias cum eis amicabiliter concordare. Alioquin lapsis quindecim diebus huiusmodi generale Capitulum ex certa scientia dictam excommunicationis sententiam ex nunc prout ex tunc in abbatem et singulares conventus sui personas profert, promulgat ac pronuntiat in hiis scriptis. 21.  Ad supplicationem sororis Ioannae de Ganesio, monialis monasterii de Goion, dispensat Capitulum generale cum eadem, quatinus non obstante defectu natalium quem patitur, ad omnes actus legitimos Ordinis, abbatiali dumtaxat seclusa, concurrente abbatissae et conventus proprii monasterii consensu, suis exigentibus meritis, promoveri valeat, dum aliud canonicum non obsistat. 22.  Cum prout per relationem et processum factum per abbates monasteriorum de Curia Dei, licentiatum in decretis, et de Pratea, commissarios generalis Capituli in Burdegalensi provincia, clare satis apparet frater Ioannes de Marzeto monasterii Boniloci, Lemovicensis dioecesis, asserens abbatem quamplures excessus enormes non modica punitione purgandos commiserit, de et super quibus fuit et est sufficienter convictus, et de ipsis apud bonos et graves in partibus ipsi monasterio vicinis et alibi multipliciter multisque modis mirabiliter et miserabiliter diffamatus, utpote de et super tabernarum cum meretricibus frequentatione, cum excommunicatis in convictu participatione, incontinentia, apostasia, irregularitate, bonorum spiritualium et temporalium quantum in se est exterminio et dilapidatione, absque administratione, statutorum Capituli generalis et Ordinis, et praecipue sacrae regulae monachorum contemptu et transgressione, et generaliter prout ex factis eius colligitur, nec Deum timet, nec hominem reveretur ; quos excessus nolens nec valens sub longioris dissimulationis umbraculo sana conscientia praeterire, cum talibus portae patere non debeant dignitatum, suadente iustitia contra ipsum depositionis sententiam, suis exigentibus demeritis, proferre et promulgare duximus in hunc modum. — In nomine Domini, Amen. Nos, frater Iacobus, abbas Cistercii, Cabilonensis dioecesis, ceterique Diffinitores Capituli generalis Cisterciensis Ordinis, fratrem Ioannem de Marzeto pro abbate monasterii Boniloci nostri Ordinis, Lemovicensis dioecesis, se gerentem, licet absentem, citatum tamen peremptorie et personaliter ad secundam diem praesentis Capituli, de et super peractis criminibus et aliis, seu maiori parte ipsorum evidentissimis culpabilem, ab officio, administratione et dignitate abbatiali dicti monasterii Boniloci, Deum habentes prae oculis, in hiis perpetuo deponimus et privamus, declarantes ex nunc praefatum Boniloci monasterium esse vacans ac carere pastoris solatio et abbatis. Mandantes ac tenore praesentium committentes praefatis de Curia Dei et de Pratea monasteriorum abbatibus, quatinus ad praefatum de Bonoloco monasterium vacans, ut praefertur, personaliter se transferant, ibidemque nostram praesentem sententiam debitae executioni demandent, dictoque vacanti monasterio per electionem canonicam seu provisionem de persona idonea provideant auctoritate Capituli generalis, invocato ad praemissa et singula, si opus fuerit, brachii saecularis auxilio, ac servatis canonicis et nostri Ordinis regularibus institutis, cum pater abbas eiusdem ad exsequenda praemissa minus sufficiens Capitulo videatur. 23.  Dolenter et molestissime ferens generale Capitulum nonnullorum nostri Ordinis abbatum de Vasconiae et linguae occitanae partibus duritiam et *excaecationem* mentis, qui licet bonis satis per Dei gratiam et opulentis monasteriis praesideant, divino tamen timore pariter et amore damnabiliter reiecto, Dei viventis horrendum iudicium non timentes, poenas et sententias excommunicationis et suspensionis contra non mittentes scolares in Parisiensi studio, quod viros virtuosos et famosos in Ordine et specialiter in illis partibus produxit hactenus et producit, sustinentes animis nequiter nimium induratis irregularitatem etiam, cum iam mala sapientes de fide non vereantur tot et tantis sententiarum innodati laqueis se diutius temeritate damnabili immiscere in divinae Maiestatis offensam, et propriae salutis miserabile detrimentum. Et licet ipsum Capitulum per diffinitiones super hoc editas sufficienter providisse et rationabiliter credidisset, nihilominus crescente semper contumacia et obstinatione eorumdem, generale Capitulum statuit et ordinat executores in et super praemissis et aliis quibuscumque factum tum Parisius quam Tolosae studentium concernentibus, Gimontis et Berdonarum monasteriorum abbates et eorum quemlibet praecipiens eis et eorum cuilibet in solidum firmiter et iniungens in suorum remissionem peccaminum, quatinus diffinitiones Capituli aliis annis editas factum scolarium tangentes omnibus et singulis quos tangunt, notificent et publicent, omnesque et singulos abbates quos ad mittendum Parisius scolares repererint rationabiliter teneri, et non miserunt, et praesertim de Grandisilva, de Bolbona, de Bonofonte, de Bonacumba, de Bellapertica, de Campis bonis, Mansiadae, de Bonavalle Ruthenensi, et de Valle magna excommunicatos, prout sunt palam et publice in monasteriis propriis, parochiis, villis et conventibus vicinis denuntient, et denuntiari faciant quamdiu extiterint sic legati. Compellendo nihilominus praedictos abbates, priores, etiam cellerarios et bursarios ac reddituum monasteriorum receptores, per excommunicationis, suspensionis et interdicti sententias ad observationem papalium quoad factum scolarium et Ordinis statutorum, invocatoque ad praemissa et singula iudicum ecclesiasticorum auxilio et brachii saecularis, ut secundum quantitatem culpae praetendatur severitas disciplinae, et ut sic rubore confusi ad reconciliationis gratiam reducantur. Et est intentionis Capituli quod omnia et singula ad expensas abbatum et monasteriorum quos praesens tangit negotium, integraliter compleantur. 24.  Pro parte abbatissae de Gomerifonte ad generalis Capituli notitiam est deductum quod cum dudum quidam miles bonae memoriae dominus quondam de Calidomonte en Veulguerin decem libras annui redditus dicto monasterio donaverit, de et super quo redditu a 50 annis citra nihil penitus receperunt, cum terra ad manus regias translata sit, propter quod nullum potuerunt nec processu temporis sperant remedium reperire, nam licet dicta abbatissa per dominum admiraldum Franciae saepius supplicari fecit, quatinus de dicto redditu solverentur, nullum responsum aliud reportaverunt nisi quod pro principali et arreragiis dicti redditus ducenti franci pro uno semel eisdem, si voluerint, persolventur. Quod facere non praesumunt, licentia a Capitulo non obtenta. Cupiens igitur generale Capitulum indemnitati dicti monasterii providere, de Belloprato et de Voto monasteriorum abbatibus, s. th. pr. Capitulum generale committit, quatinus si praemissa sic se habeant, ut praefertur, et utilius remedium reperiri non valeat, licentiam recipiendi dictos ducentos francos, quittandique memoratum redditum, auctoritatem Capituli tribuant et impertiantur, eisdem providendo quod pecunia huiusmodi pro emendis redditibus in aliquo loco tuto in deposito reservetur, nec in usus alios convertatur. 25.  Exposito generali Capitulo pro parte abbatis et conventus monasterii Rigniaci, quod orta dudum lite inter ipsos ex una et habitatores villae de Guientone ex altera, super annuo redditu octo modiorum vini absque vasis, quem dicti abbas et conventus super dictam communitatem percipere consueverunt, tandem tractantibus viris prudentibus dicta controversia terminata extitit in hunc modum, videlicet quod habitatores praedicti de conventione remanebunt quitti et liberi a solutione praedictorum octo modiorum vini, et hoc pro summa quadringentorum scutorum auri, dictis abbati et conventui pro semel solvendorum, quod absque consensu et beneplacito generalis Capituli facere non praesumunt. Volens igitur generale Capitulum dictis exponentibus de remedio providere, domino Pontigniaci, s. th. pr. et abbati Vallislucentis in potestate plenaria committit idem Capitulum, quatinus de et super praemissis se informent cum diligentia, et utrum dicta venditio sit necessaria vel utilis, et secundum hoc tribuant eisdem licentiam, si dictante conscientia et commodo monasterii suadente hoc viderint expedire, proviso quod suscipienda inde pecunia in emptionem reddituum et non in usus alios convertatur. 26.  Reformationem omnium et singulorum monasteriorum aliorumque locorum conventualium utriusque sexus et omnium et singularum personarum ubicumque consistentium et ubicumque contigerit eas commorari vel esse nostri Cisterciensis Ordinis in partibus Pictaviae, Britanniae et Andegaviae, in quibus prout ad generalis Capituli pervenit audientiam, sunt plurima reformanda, domino Pontigniaci, s. th. pr. per se vel alium seu alios abbatem vel abbates sufficientem et idoneum aut sufficientes et idoneos ab eo deputandum seu deputandos, ipsum Capitulum generale committit per continuum triennium in ipsorum Capituli et Ordinis quantum potest plenaria potestate, absque patrum abbatum nihilominus praeiudicio, eidem iniungendo quatinus ad ipsa monasteria et loca conventualia vel alia per se vel alium seu alios idoneos et discretos abbatem vel abbates et non alios accedat, et ibidem corrigat, statuat, instituat et destituat, visitet et reformet tam in spiritualibus quam in temporalibus, tam in capitibus quam in membris quaecumque in eisdem instituenda, corrigenda, visitanda et reformanda viderint secundum Deum, nostri Ordinis et papalia instituta, abbates vel abbatissas aut locis conventualibus praesidentes vel alia loca regentes, si sua demerita hoc requirant, destituat et deponat, monasteriis viduatis pastoribus per electionem aut alias, salvis Ordinis institutis et papalibus, providendo, invocato, si necesse fuerit, ad praemissa, auxilio brachii saecularis. De contributionibus autem Ordinis eisdem conceditur potestas et auctoritas ipsas requirendi, exigendi, levandi et recipiendi et mittendi nihilominus domino Cistercii, a quibuscumque personis debitas, compellendi non solventes per censuram Ordinis, dandi quittantias de receptis, et alias faciendi quae in talibus rationabiliter requiruntur. Compellendi abbates ad mittendos scolares Parisius vel ad alia Ordinis studia generalia cum bursis a statutis papalibus et Ordinis deputatis, sub poenis et sententiis in dictis statutis irremissibiliter deliquentibus infligendis. Et hoc faciat ad monasteriorum per ipsum visitandorum seu reformandorum expensas, quas eidem solvant integraliter sine mora, et ad hoc compelli valeant per ipsum viriliter et districte. Universis igitur et singulis personis Ordinis nostri, sub suae salutis incommodo ac excommunicationis sententiae poena, huius commissionis tenore dat idem Capitulum firmiter in mandatis quatinus in omnibus et singulis supradictis ac ea tangentibus praefato domino Pontigniaci vel alteri, ut praefertur, idoneo abbati per ipsum deputando commissario, dicti Capituli devotae praebeant obedientiae complementum eidem impendendo consilium, auxilium et favorem. 27.  Similiter conceditur domino Morimundi per triennium in sua generatione. 28.  Si domino Pontigniaci, s. th. pr. reformatori a generali Capitulo deputato in partibus Andegaviae, Britanniae et Pictaviae per se vel alium abbatem idoneum, aut alteri per ipsum deputando constiterit abbatem de Melerayo dudum monachum de Villanova, dum assumptus extitit ad regimen dicti monasterii de Melerayo nonnulla bona mobilia quae de iure ipso monasterio de Villanova pertinebant, secum deportasse, ad restitutionem dictorum bonorum coerceant auctoritate generalis Capituli et per ipsius Ordinis censuram et alia iuris remedia compellat parti cuilibet iustitiam impendendo. 29.  Causam et materiam discordiae motam seu movendam inter abbatem de Ursicampo ex una parte et abbatem de Frigidomonte ex altera, et eorumdem locorum conventus super quodam annuo et perpetuo redditu centum et decem solidorum, quem Frigidimontenses monasterio Ursicampi hactenus vendiderant, quam summam abbas modernus Frigidimontis abbati Ursicampi solvere recusavit et recusat, in conquerentis praeiudicium et gravamen, domino *Claraevallis,* s. th. pr. et abbati Longipontis et eorum cuilibet committit generale Capitulum pace vel iudicio, auditis partium rationibus et allegationibus terminandam, et compellendum reum ad satisfaciendum de principali, arreragiis et expensis per censuram Ordinis in plenaria Capituli potestate. 30.  Misericorditer dispensatur cum fratre Petro de Belloforti monacho de Monte Sanctae Mariae ampliando per generale Capitulum gratiam quam dudum obtinuit a domino nostro Papa super defectum natalium antequam intraret Ordinem, sibi factam, ut hoc non obstante ad omnes actus et gradus Ordinis legitimos admitti valeat etiam abbatiatum. 31.  Abbatis de Moris senio et gravitati compatiens generale Capitulum ipsum habet a via Capituli generalis de cetero favorabiliter excusatum. — Ad idem pro abbate de Ursicampo. — Ad idem pro abbate de Charmeya. — Ad idem pro abbate de Flarano. — Ad idem pro abbate de Caherio. 32.  Ut cum suis monachis et conversis in foro conscientiae dispensandi potestatem habeat, et eos absolvendi a quibuscumque sententiis et casibus generali Capitulo reservatis abbati de Longoponte dictum Capitulum tribuit potestatem pro duobus annis. — Similiter domino Morimundi. — Ad idem abbati de Populeto pro suo monasterio et filiabus eius. — Ad idem domino Pontigniaci pro suo monasterio et sua generatione. 33.  Cum sorore Ioanna de Pirziel moniali monasterii de Fontenellis, quae diabolica versutia castitatis violavit propositum puerperio subsecuto, misericorditer per generale Capitulum dispensatur, ut hoc non obstante ad omnes gradus, status et honores Ordinis legitimos admittatur, citra nihilominus abbatialem dignitatem, dum tamen de beneplacito processerit abbatissae et conventus. 34.  Similiter dispensatur cum sororibus de la Coute, Pierreta Galande et Paschasia Galande, monialibus de Pratis iuxta Duacum pro puerperio. 35.  Ut coerceant et compellant ad satisfactionem plenariam auctoritate generalis Capituli per ipsius et Ordinis censuram et aliis iuris remediis, omnes et singulas personas sexus utriusque quas per legitima documenta repererint obligatas fore monasterio de Charmeya aut ipsius personis regularibus, de Igniaco et de Longoponte monasteriorum abbatibus ac eorum cuilibet in solidum committitur per dictum generale Capitulum. 36.  Domino Pontigniaci, s. th. pr. et abbati Prulliaci ac eorumdem cuilibet in solidum per generale Capitulum committitur ut super eo quod conquestae sunt domino Cistercii abbatissa et conventus de Insulis prope Antissiodorum de abbatissa moderna monasterii de Consolatione, dudum abbatissa dicti monasterii de Insulis quae cum assumpta fuerit nuper et ordinata ad regimen dicti monasterii de Consolatione, multa bona, ut dicitur, prioris monasterii secum tulit indebite, ipsi vel alter ipsorum diligenter inquirant, et si repererint dictam abbatissam de Consolatione in aliquo teneri quoquo modo dicto monasterio de Insulis, viriliter et debite per monitiones, sententias, seu alias per censuram Ordinis ad satisfactionem et restitutionem coerceant, complementum iustitiae partibus impendendo auctoritate Capituli memorati. 37.  Quia frater Aegidius Lamy monachus Longipontis super multis insolentiis et criminibus accusatur, abbati de Igniaco adiuncto secum publico notario vel alia persona idonea, si et prout decreverit, per generale Capitulum committitur, quatinus ad dictum monasterium Longipontis accedens personaliter, de vita, moribus et conversatione dicti fratris Aegidii se informet. Quod si repererit ipsum deliquisse, iuxta demeriti causam per carceres vel emissionem ad aliud monasterium, absque reversionis spe aliqua, taliter puniat, quod aliis veniat in terrorem. 38.  Domino Cistercii reverenter et abbati de Moris ac eorum cuilibet in solidum committit generale Capitulum, quatinus omnes et singulas Ordinis personas, quas teneri seu fore obligatas repererint domino Claraevallis et suo conventui aut eius personis regularibus in particulari, in quibuscumque pecuniarum summis et rebus aliis, ad satisfactionem plenariam per censuram Ordinis et alias vias iuris auctoritate dicti Capituli et in ipsius potestate coerceant et compellant. 39.  Si de consensu processerit abbatis et conventus Grandissilvae, dispensatur gratiose per generale Capitulum cum Bernardo Boerii, Thoma de Riperia, Martino Blanchi, Iacobo de Antino, Guillelmo Bruni de Abbatia, et Petro Coti, monachis Grandissilvae, ut non obstante apostasia, quam incurrerunt animi ducti levitate, ad omnes gradus, voces, status et honores Ordinis et legitimos admitti valeant, citra tamen abbatiatum. 40.  Quia frater Dominicus Viader, monachus monasterii Sanctarum Crucium, absque licentia et ultra sibi concessum terminum ab abbate, per octo dierum spatium in suo tamen habitu regulari discurrit per saeculum vagabundus, verumtamen de facto peregit iniunctam poenitentiam post delictum, eapropter si de beneplacito abbatis et conventus processerit, ad omnes status, gradus et honores, etiam ad abbatialem dignitatem, restituitur per generale Capitulum de gratia speciali. 41.  Abbatis et conventus de Bonacumba Ruthenensis dioecesis petitio continebat quod cum nobilis et potens domina Ioanna Rolande, domina de Landorra, vice-comitissa de Cadartio, suam elegit sepulturam in ecclesia dicti monasterii de Bonacumba, et certos redditus ordinaverit pro capellania ibidem construenda, per generale Capitulum dictae dominae devotio ratificatur et approbatur, de sufficientia abbatis de Gimonte confidens ipsum Capitulum generale, committit eidem quatinus de praemissis effectualiter se informet, et prout fieri decreverit, faciat auctoritate dicti Capituli et in ipsius plenitudine potestatis. 42.  Reformationem monasterii de Barberyo, in quo regulares observantiae, prout ad Capituli generalis audientiam deductum est, pene penitus perierunt, et multa alia reformanda videntur, committit idem Capitulum abbati de Voto, s. th. pr. cum omnimoda ipsius Capituli potestate, et clausulis opportunis rationabiliter introductis. 43.  Abbati Bellaevallis et magistris Ioanni Pinceti et Ioanni Belini iurisperitis seu eorum alteri per generale Capitulum committitur, ut ad civitatem Bisuntinam et non alibi evocent abbatem de Lococrescenti, qui tenetur in multis pecuniarum summis, ut dicitur, Richardo Domans canonico ecclesiae Bisuntinae, quas solvere renuit in gravamen et praeiudicium creditoris, et per censuram Ordinis et alias vias iuris ad satisfactionem plenariam dictum abbatem de Lococrescenti coerceant et compellant, faciendo partibus iustitiae complementum. 44.  Abbati de Gimonte per Capitulum generale committitur ut si abbatem de Bonacumba repererit teneri abbati de Campis bonis, s. th. pr. in summa 20 florenorum Franciae de resta 50 florenorum dudum per generale Capitulum super contributionibus Ordinis per suum praedecessorem receptis, assignatis praefato abbati de Campis bonis, et per defectum solutionis excommunicatus extitit, dominus Petrus de Landorra tunc abbas de Bonacumba, et sic excommunicatus decedens in loco profano sepultus est, dictum abbatem de Bonacumba superstitem coerceant ad satisfactionem plenariam de praemissis, et taliter inter se conveniant quod nunc sepultus in loco profano ad ecclesiasticam sepulturam reducatur, impenso partibus iustitiae complemento auctoritate ipsius Capituli generalis. 45.  Cum dominus Raymundus Raphini olim monachus et abbas Bonaecumbae, in sua translatione ad monasterium de Bonavalle Ruthenensi, secum plurima bona mobilia ipsius monasterii de Bonacumba pertinentia indebite portaverit, ut dicitur, abbati de Gimonte committitur per generale Capitulum ut, veritate comperta de ablatis, praefatum Raymundum coerceat ad satisfaciendum auctoritate ipsius Capituli generalis. 46.  Domino Pontigniaci, s. th. pr. committitur per generale Capitulum, quatinus ad monasterium Rigniaci personaliter accedens inquirat diligenter, si permutatio cuiusdam domunculae in civitate Antissiodorensi sitae dicto monasterio Rigniaci pertinentis ad canonicos Sancti Stephani dictae civitatis, sit eidem monasterio fructuosa, quam si fore perutilem cognoverit, auctoritate Capituli ratificet et confirmet, prout fuerit rationis. 47.  Cum fratre Ioanne de Landrea monacho de Caherio, qui per mensem apostatavit, dispensatur per generale Capitulum, ut non obstante apostasia praedicta, dum de consensu processerit abbati et conventus dicti loci, ad omnes actus et honores Ordinis admittatur, secluso abbatiatu. 48.  Ut promoveatur ad omnes status et honores Ordinis, seclusa dignitate abbatiali, si de consensu sui proprii abbatis et conventus processerit, frater Hugo Niverven, monachus de Roseriis, dispensatur per generale Capitulum, non obstante apostasia quam incurrit per 12 annos ad saeculum discurrens vagabundus. 49.  Annuens generale Capitulum affectuose petitioni abbatis de Berdonis continenti, quatinus per ipsum Capitulum electio de ipso ad dictum monasterium de Berdonis factam ratificetur et approbetur. De ipsius electi sufficientia et idoneitate luculenter informatum dictum Capitulum, si et in quantum potest dictam electionem et personam electi ratificat, approbat, confirmat et roborat Capitulum memoratum, defectus supplendo, si qui sint in eligendo vel alias, salvis tamen Ordinis et papalibus institutis. 50.  Si de beneplacito processerit abbatis et conventus de Insula Dei dispensandum fore cum fratre Ioanne Arnauld suo conmonacho, ut non obstante furto cuniculorum in garenna insulae de Nigro lacu monasterio per ipsum patrato, ad status Ordinis et honores valeat promoveri auctoritate Capituli, dispensatio huiusmodi conceditur abbati de Villanova. 51.  Cum nobilis vir dominus Ioannes de Monte Angulari miles permutare et dare velit et intendat cum abbate et conventu Ioyaci 14 arpenta terrae arabilis de franco allodio moventia et contingua terrae dictorum de Ioyaco et sibi utilia, pro et loco octo sextariorum bladi quos annuatim debebat dictus miles super suum molendinum quod vocatur Pichelon, dicto monasterio Ioyaci. Dictam permutationem fieri annuit dictum Capitulum, dum tamen dictus miles ad admortizandum, si sit opus, deobliget terras arabiles supradictas. 52.  Fratri Dominico de Roseto monacho Dulcis vallis, cum quo alias extitit dispensatum per generale Capitulum, ut non obstante apostasia quam incurrit, citra nihilominus abbatiatum, ad omnes actus Ordinis legitimos promoveatur, concedit idem Capitulum gratiam ampliando quod ad dignitatem abbatialem etiam admittatur, si sua in posterum merita suffragentur, de consensu tamen abbatis et conventus dicti loci. 53.  Cum fratre Guidone de Courcellis monacho de Aceyo per fide dignos informatum Capitulum generale de ipsius honesta conversatione, postquam deliquit apostatando in poenitentiae luctu sua fore facta plangens, dispensat gratiose memoratum Capitulum, ut huiusmodi apostasia non obstante ad omnes actus et gradus Ordinis legitimos, etiam abbatialem dignitatem, promoveri valeat et assumi. 54.  De litterali sufficientia, morum gravitate, bona conscientia, et honesta conversatione de Bardonis, Grandisilva et Gimonte monasteriorum abbatum confidens generale Capitulum eorum onerans conscientias, dum tamen rationis limites non excedant, eisdem et cuilibet ipsorum in solidum permittit et concedit idem Capitulum, ut de terris multis quas suis excoli non possunt manibus, et aliis prodesse poterunt, si cuilibet tradantur ad censum annuum vel novum feodum seu alio ut poterunt modo meliori et ad suarum commodum ecclesiarum per ipsos praebeantur, et per ipsum generale Capitulum confirmantur, dum tamen de suorum conventuum processerit voluntate. 55.  Quia dudum nobilis memoriae domini de Berugia monasterio de Pinu in eleemosinam concesserunt 20 sextaria siliginis annui et perpetui redditus, qui minime potest admortizari, et de novo per gentes regias ordinatum eisdem extitit, quatinus in brevi a suis manibus dictum redditum evellerent, necnon certum redditum frumenti et avenae, quem dicti de Pinu emerant a domino Guillelmo de Torsayo milite pretio centum francorum, qui eisdem minime solvebantur ; tandem in unum convenerunt dominus Ioannes de Torsayo miles haeres unicus dicti quondam domini de Berugia et abbas et conventus dicti monasterii de Pinu, quod pro dicto redditu annuo 20 sextariorum siliginis dicto monasterio debito et bado et avena praedictis, pro semel concedet monasterio praefato dictus miles 500 scuta ad coronam in alios redditus emendos, vel alias ut voluerint exponendos, dum tamen a generali Capitulo, ut asserunt, licentiam valeant reportare. Hinc est quod de Castellariis et de Valentia monasteriorum abbatibus committitur, ut veritate comperta de praemissis, inquisitione praehabita et salva bona conscientia ad honorem Dei et animarum salutem faciant super hoc quod fuerit rationis, ratificent etiam et confirment auctoritate Capituli memorati. 56.  Abbati de Rupibus committitur ut si quas Ordinis personas utriusque per legitima documenta vel alias teneri et obligatas esse monasterio de Fontemorum repererit, auctoritate Capituli et per ipsius et Ordinis censuram, vel alio iuris remedio coerceat ad satisfaciendum plenarie et complete, et procedat in omnibus prout fuerit rationis. 57.  Cum fratre Ioanne de Nantolio monacho de Barbello dispensat generale Capitulum, ut non obstante apostasia quam incurrit, dum tamen aliud canonicum non obsistat, et de voluntate suorum processerit abbatis et conventus, ad omnes actus, gradus, status et honores, abbatiali dignitate seclusa, promoveri valeat et assumi. 58.  Ut inquirant diligenter se informent per litteras et alia documenta de Curia Dei et de Chalocheyo monasteriorum abbates, seu alter ipsorum, si praedecessor abbatis moderni de Bellabrancha per modum mutui ad tempus receperit ab abbate praedecessore immediato abbatis superstitis monasterii de Villanova quoddam privilegium cum plumbo seu conservatorium. Quod si sic repererint ipsi domini commissarii, vel alter eorumdem, modernum abbatem de Bellabrancha coerceant viriliter ad reddendum dictum privilegium dicto de Villanova per omnes modos et vias iuris prout fuerit rationis, invocato ad hoc, si necesse fuerit, auxilio brachii saecularis. 59.  Lis et controversia, quae a longo tempore motae sunt inter monasterium de Quinciaco et ipsius abbatem actorem ex una parte, ac monasterium de Vallelucenti et ipsius loci abbatem reum ex altera, super peculio defuncti domini Ioannis de Alacrimonte, quod secum attulit a monasterio Igniaci dum assumptus fuit ad monasterium praefatum de Vallelucenti, per commissarios generalis Capituli tractata fuit in hunc modum : videlicet quod abbas et conventus praefati monasterii de Vallelucenti persolverent infallibiliter abbati et conventui dicti monasterii Quinciaci, deductis omnibus utrobique 16 francos aureos duobus tertiis nunc scilicet in isto Capitulo alios 8 francos. Et sic erit pax inter eos reformata. 60.  Tractatum habitum inter abbatem et conventum Ioyaci et fratrem Ioannem de Trecis suum conmonachum super concessione cuiusdam suae grangiae sive domus monasterii Montisboldi ad vitam dicti fratris plus tenendi cum stagnis, prout in litteris super hoc confectis, cui praesens diffinitio est annexa, plenius continetur, generale Capitulum approbat, ratificat et confirmat. 61.  Similiter concedit Capitulum fratri Ioanni de Monesia monacho Igniaci pro grangia Campisestuce ad suam vitam dumtaxat possidendam. 62.  Fratris Thomae Coude monachi de Ioyaco devotam poenitentiam post delictum admittens in amplexibus pietatis generale Capitulum, ipsum ad omnes actus, gradus, voces et honores Ordinis legitimos, etiam si abbatialem includant dignitatem, possit admitti, non obstante quod aliquamdiu apostataverit, si de sui abbatis et conventus beneplacito processerit voluntatis. 63.  Cum fratre Arnaldo Amelii monacho Bonifontis dispensat generale Capitulum ut non obstante poenitentia quam peregit propter lapsum in quem cecidit castitatis violato proposito, ad omnes actus, gradus et honores Ordinis admittatur, abbatiatu secluso, dum tamen suo abbati et conventui videatur expedire. 64.  Domino Morimundi, s. th. pr. aut per eum deputato seu deputando committit generale Capitulum, ut si quas Ordinis personas utriusque sexus abbati et conventui monasterii de Crista in generali vel particulari fore obligatas repererint per litteras, idoneos testes seu alia documenta legitima debitores ad solutionem plenariam coerceat, prout rationis extiterit per Ordinis censuram aut iuris aliis viis, iustitia mediante. 65.  Abbatis et conventus monasterii Theoloci petitionem admittens generale Capitulum, qua requirit ut aliqua de suis terris, pratis et aliis haereditatibus in finagio de Ates situatis, ipsis et suo monasterio modici valoris existentia, prout dicunt, et quasi penitus infructuosa, permutandi gratiam habeant ab ipso Capitulo, ad alias haereditates sibi gratiores et in multo utiliores, domino Morimundi, s. th. pr. committit idem Capitulum ut super hiis informatus fideliter absque ulteriori relatione facienda ipsi Capitulo, gratiam et licentiam huiusmodi conferat auctoritate Capituli memorati. 66.  Ad petitionem abbatis monasterii de Theoloco, si tamen conventus ad hoc *consenserit,* inclinans generale Capitulum, cum fratre Guidone de Campania monacho dicti monasterii de Theoloco dispensat misericorditer, ut non obstante apostasia quam incurrit, super qua fuit alias per dominum Cistercii dispensatum, citra nihilominus abbatiatum, ad dictum abbatiatum admitti valeat, gratiam ampliando annuit Capitulum memoratum. 67.  Ut de bono proficiat in melius frater Petrus Bellaquercu monachus de Gardo, qui animi ductus lascivia damnabiliter apostatans demeruit ut gravior sibi poenitentia praeberetur, per generale Capitulum nihilominus sibi conceditur, ut hoc non obstante, si tamen suis abbati et conventui videatur expediens, ad omnes gradus et status Ordinis, citra tamen abbatiatum, promoveri valeat et assumi. 68.  Si constet per legitima documenta, testes idoneos vel alias, de Veterivilla et de Buzayo seu eorumdem alteri, quascumque Ordinis utriusque sexus personas fore obligatas seu teneri quocumque modo monasterio de Mellereyo, ipsis duobus et cuilibet eorum per generale Capitulum praebetur facultas et auctoritas ad eas compellendum per ipsius Ordinis censuram, iustitia mediante. 69.  Pensionem annuam sex francorum aureorum per dominum Cistercii de consensu abbatis de Caduino dudum factam fratri Geraldo de Bonisfontibus quondam abbati dicti monasterii de Caduino, et nunc monacho de Gimonte, modo et forma contentis in litteris sigillo domini Cistercii sigillatis, super hoc confectis, quibus praesens est annexa diffinitio, ratificat, approbat et confirmat generale Capitulum, abbati et conventui dicti monasterii de Caduino praecipiens et iniungens in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis latae sententiae poena, ne in dicta pensione, quae anno quolibet dicto fratri Geraldo persolvatur, obicem praebeant, si dicti Capituli indignationem voluerit evitare. 70.  Ut dare valeant ad censum et in emphiteosim perpetuam abbas et conventus monasterii de Buzayo, nemine discrepante, quasdam terras, vineas et alias possessiones ad dictum monasterium pertinentes sibi modici valoris existentes, ut asserunt, et pene penitus steriles et incultas, abbati de Villanova committit generale Capitulum, suam conscientiam onerando, quatinus veritate scita de praemissis et prout rationi viderit fore consonum, dictis abbati et conventui praebeat licentiam dandi possessiones supradictas saecularibus ad hoc aptis ad censum et in emphiteosim perpetuam, ut praefertur, et danda etiam sive data confirmet auctoritate Capituli memorati. 71.  De Oratorio et de Chalocheyo monasteriorum abbatibus et cuilibet eorum in solidum committitur per generale Capitulum, ut si repererint abbatem de Insula Dei secum aliquid attulisse de monasterio Buzaii, in quo fuit assumptus ad regimen dicti monasterii de Insula Dei, ad restitutionem dictorum bonorum, si sit ita, dictum abbatem de Insula Dei et conventum dicti loci per censuram Ordinis coerceant, iustitia mediante. 72.  Reformationem monasterii de Sigilleriis, in quo plurima sunt reformanda tam in capite quam in membris, tam in spiritualibus quam in temporalibus, prout ad audientiam pervenit Capituli generalis, domino Pontigniaci, s. th. pr. committit generale Capitulum in ipsius Capituli quantum potest plenaria potestate, specialiter eidem iniungendo quatinus ad dictum monasterium personaliter accedens ibidem visitet et reformet, corrigat, statuat, institutat et destituat, tam in spiritualibus quam in temporalibus, quaecumque secundum Deum ibidem viderit visitanda, reformanda, statuenda et ordinanda, tam in capite quam in membris. Et quia prout ad dicti Capituli pervenit audientiam, quaedam lites et iurgia inter abbatem et nonnullos de suo conventu sunt exorta, vult et ordinat idem Capitulum praefato domino Pontigniaci suam conscientiam onerando, quatinus informatione diligenti praehabita super causis iurgiorum praedictorum delinquentes severitate condigna puniat, per depositionem vel alias, invocato ad hoc, si necesse fuerit, auxilio brachii saecularis, vel saltem domino Cistercii mittat sub suo sigillo veridicam informationem, et omnia factum tangentia, ut brevius negotium terminetur, dum tamen per dictum dominum Pontigniaci terminari non valeret, vel nollet, iustitia mediante. 