In nomine sancte et individue Trinitatis. Noverint presentes et posteri ecclesie Dei filii quod quedam controversia erat inter Hugonem, Burgundie ducem, et Renaudum, Pulteriensem abbatem, de quibusdam consuetudinibus quas ministri ipsius domini Ducis, sicut abbas conquerebatur, in terra Sancti Petri Pulteriensis injuste capiebant. Eapropter ego ipse, Hugo, dux Burgundie, et abbas Pulteriensis Renaudus, in unum convenientes ad utrinque litem dirimendam ministris meis jusjurando supradictarum querelarum veritatem disserere feci, sicut avus meus pie memorie Hugo ipsis ministris meis videntibus tenuerat, et pater meus Oddo eis preceperat, quatinus in periculo animarum suarum utrinque vera dicendo littem dirimerent. Ministri vero mei in unum convenientes et de his ad invicem conferentes hec subscripta vera esse sacramento confirmaverunt; dixerunt enim quod in villis que Monsleon et Estreche dicuntur, ex omnibus mansis quos tenent homines sancti Petri Pulteriensis, in festo Sancti Marcelli unum sextarium avene et duos solidos reddunt ipsi domino pro salvamento. Debent corveias ad arandum, justiciam nullam habet dux in hominibus illis, nisi hac conditione, ut si aliquis ex hominibus in chimino forfactum fecerit, et in ipso forisfacto captus fuerit, de lege sexaginta solidorum non amplius quam tres solidos habere poterit, de lege quinque solidorum duodecim denariorum. Si vero in forisfacto captus non fuerit, nullam in illo justitiam habet, nisi per justitiam abbatis, quam justitiam suprascripta lege ipse abbas aut ille cui jusserit sic terminabit; de hominibus de Monteleone in ipsa villa, de hominibus de Estreche ad Pontem Estreche, in exercitu si submoniti fuerint cum ipso domino Duce ibunt; messarii vero si aliquas bestias in forisfacto ceperint quod... appellant de uno quoque eorum quorum bestie capte fuerunt, non amplius quam duodecim denarios habere poterunt. Homines antedicti de Estreche et de Monteleone hanc consuetudinem habent in nemoribus domini Ducis, scilicet ligna que mortua dicuntur, ad calefaciendum se et ad proprios usus, et propter istam consuetudinem pro forestagio in natali Domini, unusquisque eorum unum panem et unum denarium reddet. Dominus autem Dux in ipsis villis neque aliquis ministrorum ejus jacere non debet, nisi contra aliquem principem potentem perrexerit, qui terram suam devastare voluerit; in hominibus vero Sancti Petri Pulteriensis de Ceriliaco nullam justiciam habet, nisi in chimino. Ex hominibus Sancti Petri aliquis forisfactum fecerit, et in ipso forisfacto captus fuerit, si autem evaserit nullam in illo justiciam nisi quod clamorem abbatis habet. Quam justitiam abbas vel ille cui jusserit Pulteris faciet. Dominus autem Dux in ipsa villa quando sibi placuerit jacere poterit; ministrorum suorum, ipso absente, nullus jacere debet. Nullam aliam consuetudinem preter istas supradictas dominus Dux in istis illis supradictis habet. Hec omnia in presentia mea Hugonis, dux Burgundie, Castellione a ministris meis ita esse ut suprascriptum, et sacramento confirmatum est, quod ut ratum sit, et sigilli mei impressione confirmo et laudo, et absque ulla inquietatione mei et ministrorum meorum, nec non et successorum meorum, Deo et ecclesie Pulteriensi in perpetuum concedo. Hujus rei testes sunt: Girardus... Stephanus de Puille; Boynus Parisius; Henricus Chanlath; Avis, Giraldus. Acta sunt hec Castellione, anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo septuagesimo.