Notum sit omnibus tam futuris quam præsentibus quod Hugo Rufus de Campo Alemanno, tempore quo rex Francie Jherosolomitanum iter adgressus est, Jherosolomis et ipse ire cupiens, totum alodium quod ipse et pater ejus a Fagodio Montis Rupilionis et ultra possederat, pro remedio anime sue et antecessorum suorum Deo et Sancto Petro Corbiniensis cenobii sanctisque confessoribus Veterino atque Leonardo et fratribus ejusdem loci, cum laude Ascherici fratris sui, in perpetuum habendum concessit, tali pacto quod dum Guido infirmus, frater eorum, viveret, usum fructum haberet; postmodum vero idem Guido terre predicte reditus in capitulo Corbiniensi, fratribus ibidem residentibus et aliis plurimis videntibus, guerpivit. Fratres autem promiserunt ei se reddituros singulis annis quatuor libras denariorum et quinque solidos et tunicam et pallium et duos porcos et decem solidos Aurelianensium, et dublerium salis, et Aschericus frater ejus pro casamentis quindecim solidos se redditurum promisit, et pro omnibus hiis graantores et fidejussores abbas Hugo posuit horum nummorum supra predictorum, scilicet Aurelianensis monete quinquaginta, tertia die post festum sancti Germani reddendi sunt, et alii quinquaginta in die jovis benedicti: tunica et pallium et porci et dublerium salis in festo sancti Leonardi. Hujus conventionis graantores sunt Otbertus, Blancardus et Gauterius Segaud; fidejussores vero Otbertus Siret et Thomas de Viles Refirmancii et Hugo de Campis. Teobaudus vero Nivernensis canonicus responsor est super omnibus hiis, et dictum est etiam et concessum quod donnus abbas loco in quo se predictus infirmus reddidit duodecim nummos pro luminari annuatim daret quamdiu ibi religio vigeret. Dictum est etiam quod pro sepultura ipsius infirmi monialibus in predicto loco Christo militantibus donnus abbas Corbiniacensis quinquagenta solidos donaret.