Laurientus Petitfou, presbyter, in utroque jure licenciatus, canonicus et archidiaconus major ecclesie Autissiodorensis, abbas commendatarius S. Petri, officialis et judex ordinarius Autiss., omnibus et singulis presentes inspecturis, salutem. Notum et testatum volumus quod die sexta mensis aprilis, anno Domini millesimo quingentesimo octuagesimo nono, reverendus in Christo pater, dominus dominus Jacobus Amyot, episcopus Autissiodorensis ac Francie magnus eleemosynarius, coram nobis personaliter constitutus. ad evitandam omnem scandali occasionem, et ut infirmorum conscientie consuleret super quodam vulgi increbescente rumore de illa communicatione quam habuit post cedem ducis Guysii et D. cardinalis fratris ejus cum Henrico, Francorum rege, propter dictam cedem ipso jure canone: si quis suadente diabolo, excommunicationi majori subjacente et obnoxio et perinde ex ipsa communicatione excommunicationis vinculo teneri mussitantis exposuit et proprio ore confessus est quod kalendis januarii novisime prateriti, tanquam magnus Francie eleemosinarius, prout sunt ejus vices, astitit et servivit prædicto Henrico regi sacram eucharistiæ communionem recipienti, et cum eo in convivio discubuit post perpetratam prædictam cedem, citra ullam consilii participationem aut facti approbationem, existimans eum sufficienter absolutum fuisse a confessario suo doctore Parisiensi, canonico, theologo ecclesie collegiate Sancti-Salvatoris Blesensis, qui ejus confessionem audierat, et sacramentalem absolutionem ei contulerat in vim cujusdam brevis sub annulo piscatoris expediti ante aliquot menses a sanctissimo domino nostro missi quo regi per mittebat ut confessarium quem vellet deligeret, cui facultatem dabat absolvendi eum a casibus quibuscumque Sedi apostolica reservatis, atque etiam in bulla De cœna Domini contentis. Et quia preterea charissimi in Christo fratres nostri canonici Autiss. eadem opinione imbuti, eum ad functiones episcopales et servitium divinum in choro cum ipsis audiendum admittere dubitant, dicentes eum excommunicatum esse, quoniam rege excommunicato ipso facto a canone, assidendo, ministrando et convivando communicavit, quas quidem ministrandi et assidendi partes neutiquam a se novo exemplo proficisci asseruit predictus dominus reverendus docens officii esse magni eleemosynarii ut in omnibus officiis divinis regi semper ad latus fit ad tollendum tamen omnem meticulose consciencie scrupulum, et ut consulatur iis qui infirmitate judicii et exiguitate ingenii minus quam opportet in censendis et indicandis que sunt facti et euris prospiciunt, tum ne quid fiat ab eo quo quid dignitati sue, ministerio, persona et publice honestati, detrimenti inferatur, in omnem eventum absolutionem que vulgari formula ad cautelam nuncupatur a nobis petiit donec a sanctissimo domino nostro super his sibi prospici et provideri curaverit: quanquidem absolutionem ad cautelam, tanquam rationi congruam et juris consuetudine introductam, in quantum opus est, et a jure nobis licet predicto domino reverendo impertiti sumus, ea quidem lege et conditione quod intra sex menses a die presentiam, vel quamprimum fieri poterit, sanctissimi domini nostri mandatis, prout habetur in dicto canone, si quis suadente diabolo, parebit. De quibus omnibus premissis idem dominus reverendus petiit a nobis sibi, per graffarium nostrum, unum vel plura instrumenta fieri, quod illi concessimus, et ad majorem rei probationem, fidemque presenti instrumento conciliandam manu nostra et predicti graffarii nostri subsignato, sigillum nostrum apponendum duximus. Datum Autissiodori, in capella domus episcopalis Autissiodorensis, die et anno prædictis.