In nomine sancte et individue Trinitatis. Ego Henricus, Dei gratia Trecensis episcopus, notum facio presentibus et posteris quod inter fratres Pontiniacenses et Nonnam de Villa Mauro et filium ejus Petrum et Gaufridum, sororium ejusdem, querela emerserat de nemoribus que nemora Sancti Stephani vocantur. Querela vero in hunc modum decisa est: Nonna et heredes ejus plane cognoverunt quod in predictis nemoribus a limite de Seiant sicut per vallem de Maisnilio Witonis versus Burs, videlicet grangiam Pontiniaci, usque ad fontem de Sormeri protenditur, nichil unquam habuerunt, sed super hoc predictos fratres injuste vexaverunt. Si quid etiam in prefatis nemoribus ipsi vel antecessores eorum ab antiquo forte reclamaverint, domui Pontiniacensi in perpetuam elemosinam absolute dimiserunt. Partita sunt itaque nemora citra predictum limitem, scilicet versus Sanctum Medardum et Villemoiron et villa que dicitur Aquis, ita quod tres partes fratribus Pontiniacensibus proprie remanent nec in eisdem partibus usuarium Nonna aud heredes ejus reclamaturi sunt. In quarta vero parte que Nonne et heredibus ejus remanet, predicti fratres usuarium habebunt ad quodcumque sibi opus fuerit, excepto dono et venditione. Hoc laudaverunt Felicia, soror ipsius Petri, videlicet uxor Gaufridi, et Emelina, filia ejusdem Felicie quam de altero marito habuit, et Guarnerus et Maria, filius et filia Gaufridi et Felicie; hoc etiam laudavit Erenburgis, soror prefati Petri, et Dudo, maritus ejus. Ne quis autem hanc compositionem legitime factam temporum vetustate vel personarum succedentium immutatione presumat infringere, sigillo meo roboravi et nomina testantium subnotari decrevi. Testes: Manasses; Girardus; Bernardus archidiaconus; Petrus et Guarnerus, canonici; et Clarembaldus de Villa Mauro; Berengerius, filius Drogonis; Gualterus presbiter; Robertus de Paisi; Petrus, major de Aquis; Everardus de Ville Mauro.