Haymo Dei gratiâ Matisconensis Ecclesiæ Minister humilis, universis Archipresbyteris, Presbyteris,  aliis Ecclesiarum Rectoribus in Lugdunensi, Matisconensi,  Cabilonensi diocesibus constitutis, salutem  sinceram in Domino Karitatem. Etsi generaliter quantumcumque possumus Ecclesiarum afflictionibus compati teneamur, specialiùs tamen illarum quæ Jurisdictioni nostræ subsistunt afflictiones  injurias pleniori compassionis affectu nos oportet prospicere, ac pro viribus reprimere affligentes. Hinc est quod cum Jocesinus Judeus Comitis Matisconensis qui gravi injuriâ hereditariâ non cessat Matisconensem  Trenorchiensem Ecclesias molestare, diù est duos prioratus ad Ecclesiam Trenorchiensem specialiter spectantes, videlicèt prioratum Lenæ,  prioratum S. Romadi qui sunt in nostrâ diocesi constituta, per violentiam occupavit: qui violata illorum locorum immunitate, spreta more Judæorum  hereticorum omni reverentiâ filii Dei,  Ecclesiæ bona dictorum prioratuum quæ ad Abbatem  Ecclesiam Trenorchiensem dicuntur specialiter pertinere, necnon  redditus universos ubicumque essent,  jura ad ipsos prioratus pertinentia ausu sacrilego cum satellitibus suis occupavit,  in usus proprios convertit. Qui si fideles essent  catholici, Judeo prædicto in tali facinore non consensissent: immò modis omnibus prohibere  impedire pro viribus debuissent, ob reverentiam Dei omnipotentis  beatæ Virginis Mariæ, quorum obsequia in Ecclesiis dictorum prioratuum die ac nocte devotissimè celebrata fuerant ab antiquo. Et cum hujusmodi ex parte .. Abbatis  conventûs Trenorchiensis, Domino R. Sancti Angeli Diacono Cardinali tunc Sedis Apostolicæ Legato fuissent intimata, nobis per suas patentes litteras dedit firmiter in mandatis, ut in odium dicti malefici,  in favorem non solùm Ecclesiæ Trinorchiensis, sed totius Ecclesiæ, supradictum Judeum  complices per excommunicationis  interdicti sententias, monitione præmissâ, ad satisfactionem condignam compellere curaremus, manum nostram prout expedire videremus modis omnibus aggravantes. Cúmque dictus Judeus à nobis frequenter monitus, ut quod in Dei offensam,  in grave Ecclesiæ Trenorchiensis dispendium temerè attemptaverat corrigeret, permittendo ibidem monachos Trenorchienses, Capellanos,  Clericos more solito jure suo uti,  Domino famulari, eodem Judeo obsturante monitionibus nostris aures suas more aspidis, tandem in eum  complices suos excommunicationis  interdicti sententias fecimus promulgari. Præfatus verò Judeus  complices hujusmodi sententias in contemptum Dei  Ecclesiæ per biennium sustinentes, loca supradictorum prioratuum fecerunt speluncam latronum  raptorum, construentes ibidem castra  munitiones ubi omnes raptores confugiunt, Matisconensem, Trenorchiensem  Cluniacensem Ecclesias, necnon alios circumquaque assistentes, deprædantes,  bona ipsorum voluntate propriâ tantummodo occupantes. Cùm igitur malitiis hominum non sit aliquatenùs indulgendum, volentes tanto facinori pro posse nostro,  prout nobis injunctum est obviare, vobis auctoritate præmissa mandamus firmiter injungentes, quatinùs memoratum Judæum  complices denuntietis  denuntiari faciatis publicè ac solempniter in Ecclesiis vestris singulis diebus Dominicis  festivis, pulsatis campanis, candelis accensis;  omnes qui in ipsis prioratibus cum ipso Judeo  fautoribus suis habitaverunt, necnon omnes participantes cum ipsis, consilium  auxilium in aliquo impendendo, ut sic saltem coram populo confundantur qui Deum non timent,  periculum animæ non verentur. Speramus autem in hiis  aliis vos taliter secundùm debitum injuncti officii auctore Domino processuros, quòd studium sollicitudinis vestræ clarescet in operibus,  operabitur circa subditos incrementum,  vos quoque,  alii qui hoc audierint, vel ad quorum notitiam pervenerit, diligentiam vestram poterimus meritò commendare. Datum in octabis beati Lucæ Evangelistæ anno Domini M. CC. tricesimo. R. Litteras præsentanti,  nos de executione hujusmodi mandati per vestras Patentes Litteras certos reddatis. Pendoit un Sceau.