Cum omnia orta occidant auctaque senescant, temporalia quoque more fluentis aquæ retrorsum non ultra undam dilapsam retorquentis celeri lapsu inreparabiliter decurrant, preclaraque facies, honor mundanæ gloriæ maximeque divitiæ instabiles, preter hoc vis corporis, alia quoque hujusmodi similia brevi tempore dilabi in dies videntur, opere precium est animam aut eterna exercitatione virtutum aut contagione peccatorum infectam munificentia helemosinarum Deo reddere preclaram, terrena pro celestibus commutare, temporalia pro æternis, peritura pro magnis dare, sua Christi pauperibus pro desiderio vitæ eternæ factis relinquere deserendo, quatinus eorum precibus regna celorum cum eis possidere mereatur. Hujus itaque gratia capessende societatis, ego Rainerius miles, de Iggiaco, dono Deo omnipotenti et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo Cluniensique monasterio, aliquid de mea hereditate quæ mihi a parentibus jure successionis obvenit, unum scilicet campum qui est situs et terminatur juxta terram Sancti Petri. Et preter hunc, pratum quoddam juxta rivum, Lansciolatam nomine, situm dono post mortem meam, prefato loco, pro animæ meæ et parentum meorum remedio, et ut [memoria] mea in ipso monasterio inter reliqua fidelium nomina semper habeatur. Est autem ipsa terra in episcopatu Matisconensi. Si quis vero, (quod absit!) in posterum contradicere vel falsare voluerit, iram primitus Dei omnipotentis et beatorum apostolorum incurrat, et nisi cito resipuerit, eternæ damnationis sententia feriatur. S. Humberti, filii ejusdem Rainerii. S. Ottonis, fratris ejus. S. Hugonis Rebuti. S. Bernardi. S. Hugonis. Facta est autem hæc donatio anno ab incarnatione Domini millesimo LXX. VIII, indictione I, regnante Philippo rege Francorum.