Alexander episcopus venerabilibus universis archiepiscopis et episcopis ac dilectis filiis abbatibus, prioribus, decanis, archidiaconis, archipresbyteris et aliis ecclesiarum prelatis et ceteris personis ecclesiasticis tam secularibus quam regularibus, cujuscumque ordinis vel professionis existant, salutem etc.... Non insolitum est neque novum, ut ea que per occupationem vel in festinantia fiunt, pro eo quod congrue limam deliberationis pretereunt, in propensioris considerationis reducantur examen, ut rectiora et elimatiora per attentionem plenioris discussionis emanent. Sane quedam ab apostolica sede tempore felicis recordationis Innocentii pape IIII predecessoris nostri littere processerunt, in quibus ipse universis religiosis cujuscumque professionis vel ordinis districte in virtute sancte obedientie injungebat, ut parrochianos alienos diebus dominicis et festivis non reciperent de cetero in suis ecclesiis seu oratoriis temere ad divina, nec ipsos ullatenus ad penitentiam admitterent sine suorum licentia sacerdotum, nec eis in suis predicarent ecclesiis ante missarum sollempnia, pro quibus audiendis prima diei parte iidem parrochiani consueverunt, et debent in suis ecclesiis convenire nec sermones etiam sollempnes facerent illa hora; sed nec ad predicandum [Fol. 1 v°] sellempniter ad parrochias alienas accederent, nisi essent ab earum sacerdotibus invitati vel saltem nisi se ad id humiliter peterent et obtinerent admitti; nec ea die qua diocesanus episcopus vel alius loco ejus predicaret sollempniter, maxime in ecclesia cathedrali, aliquis ipsorum in eadem civitate vel loco presumeret predicare. Si vero in casu licito parrochianum alterius eos in suis ecclesiis recipere ad sepulturam contingeret, omnium, que obtentuus consequerentur hujusmodi sepulture, portionem canonicam, etiam non requisiti, infra octo dies a tempore receptionis eorum, episcopo vel sacerdoti de cujus parrochia mortuus esset assemptus exhibere curarent. Si autem aliquis religiosorum ipsorum hujusmodi transgressor contra predicta vel aliqua predictorum venire presumeret, preter inobedientie vitium et excommunicationis sententiam, quam eum incurrere voluit ipso facto, gradus sui periculo subjaceret, et nichilominus a diocesano ad premissa universa et singula observanda per censuram ecclesiasticam, appellatione remota, districtius cogeretur, nullis eis contra hec indulgentiis vel privilegiis apostolicis valituris. Verum, quia super premissis litteris cogitare attentius et studiosus deliberare proponimus, pacis commodum et quietis solatium ecclesiis et personis ecclesiasticis potissime cupientes, prefatas litteras, et sique alie [Fol. 2] super predictis vel earum aliquo contra prefatos religiosos vel aliquos ex ipsis, generaliter vel specialiter, preter formam communem et solitam processere, ac mandate seu precepta facta in eis, vel earum auctoritate duximus penitus revocanda. Ideoque universitati vestre per apostolica scripta mandamus, quatinus per hujusmodi litteras vel occasione mandatorum seu preceptorum aut sententie, que continent, nichil prorsus agatis, cum nullam deinceps efficatiam habeant vel vigorem. Datum Neapoli, XI kalendas januarii – anno primo.