Ego Willelmus, Dei gratia Autissiodorensis episcopus, notum fieri volo presentibus et futuris quod Herbertus de Marri recognovit quia quicquid habebat in territorio et potestate de Irenci, de casamento abbatis Sancti-Germani erat; et usque ad quinque annos pro LX libris totum eidem abbati et monachis in wageria posuit: ita tamen quod post illos quinque annos ipse Herbertus, aut uxor ejus, aut filii aut filie ejus, si redimere voluerint, licebit eis, et nichilominus de casamento predicti abbatis erit. Hoc autem laudavit uxor predicti Herberti, Regina, et ipse Herbertus; et juramento promisit quod filiis suis et filiabus, cum ad intelligibilem venirent etatem, faceret laudare, si tamen usque ad predictorum etatem abbas et monachi wageriam tenuerint. Hoc vero, ut ratum et firmum imposterum habeatur, sigillo nostro confirmavimus. Sciendum autem quod tempore illo, quo hec facta sunt, marcha argenti XL et duos solidos comparabatur, ad cujus valenciam predicta pecunia reddetur, si tamen aliqua occasione contingeret monetam mutari. Ad cujus rei certitudinem, utraque pars, tam abbas quam Herbertus, nos rogavit ut sigillo nostro confirmaremus. Hujus rei testes sunt octo in carta nominati.