Ego Hugo, Burgundie dux, omnibus notum fieri volo quod Johannes de Granceio, miles, et Odo de Castellione, sororius ejus, dederunt Deo et ecclesie Clarevallis in helemosynam quicquid habebant in omnibus utilitatibus in villa Campagnei et finagiis ejus, in terra arabili et non arabili, in pratis, in aquis, in bosco, in plano, laudantibus Benzelina, uxore ejusdem Johannis et liberis suis Bartholomeo, Simone, Cara et Hermingarde, laudante etiam Gelia, uxore prefati Odonis, de cujus capite portio Odonis erat. Retinuerunt autem sibi prefati milites corpora hominum quos ibi habebant, laudantibus insuper Haimone, cognomento Channa, et liberis ejus Hugone, Galtero et Rainario, fratre ejus, atque Guntardo de quorum feodo donum illud erat; laudantibus etiam Geltrude, uxore ejusdem Gontardi et filiabus suis; Guiota et Hermentrude. Promiserunt etiam garantire legitime predicte ecclesie Clarevallis hanc helemosinam prefati Johannes et Odo, si qui ex inde moverint questionem. Hujus autem permissionis et doni, ego Hugo, dux Burgundie, rogatu predictorum militum me obsidem et fidejussorem ecclesie Clarevallensi profiteor, facturus Deo propitio, ut per eosdem milites vel successores eorum jus et tenor donationis hujus, Clarevallensibus fratribus in omni curia integre pacifice que servetur. Hujus vero doni testes sunt Petrus, decanus Barri, magister Hunaudus, Accelinus, presbiter de Wandelencurte; Petrus; maior Castellionis et Boinus, prepositus, atque Enmarricus de Barro. Laudationis autem facte testes sunt predicti prepositus et maior et Simon de Brecons, anno Domini M°C°LXX°IX°.