[Celestinus Episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Petro Abbati, et Monachis Cluniacensibus salutem et Apostolicam benedictionem. Charitatem vestram de statu sanctæ Romanæ Ecclesiæ matris vestræ sollicitam cognoscentes, quæ circa nos acta sunt vobis significare curavimus. Notum igitur facimus dilectioni vestræ, quod Domino nostro bonæ memoriæ Papa Innocentio, octavo Kalendas Octobris defuncto, et in Lateranensi Ecclesia cum maxima cleri ac populi Romani frequentia tumulato, Cardinales Presbyteri et Diaconi, un à cum fratribus nostris Episcopis, et Subdiaconis, clero et populo Romano acclamante pariter et expetente, tertia die in ipsa Ecclesia unanimi voto et pari consensu me indignum et prorsus tanti officii imparem, nescio quo Dei judicio, in Romanum Pontificem concorditer elegerunt. Ego autem considerans infirmitatem meam ad Apostolicæ Sedis culmen non posse pertingere, onus hoc malui declinare, ne in Pastorali regimine imparis amministrationis actione succumberem: sed quia contraire non est Domini disponentis arbitrio, obedienter secutus sum quod misericors de me regentis manus voluerit operari. Dispositioni itaque divini consilii colla summittens tanto pondere pressum me recognosco, ut non per prophetiæ spiritum, sed per experimentum dicam, incurvatus sum et humiliatus sum usquequaque. Tanta quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna vix aliquando animus erigatur: multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, quæ ante hoc officium me recolo habuisse, tantis tumultuosæ vitæ tempestatibus affligor, ut rectè dicam: veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me. Unde, fratres charissimi, per Omnipotentem rogo, ut me sub hoc Pastoralis curæ onere lassescentem orationum vestrarum intercessionibus adjuvetis, et ejusdem omnipotentis Dei misericordiam totis nisibus, et plenis desideriis imploretis; quatenus mihi inter undas pelagi laboranti majestatis suæ dexteram porrigat, et sic naviculæ suæ præesse concedat, ut ad æternæ quietis portum, cum susceptæ navis onere, ipso ducente perveniam. Nos autem Cluniacense Monasterium, tanquam beati Petri proprium, more prædecessorum nostrorum diligere volumus et fovere, et suam ei justitiam conservare. Quod autem A. Claromontensis Episcopus præterita beati Lucæ festivitate à prædecessore nostro bonæ memoriæ Papa Innocentio evocatus non venit, nec canonicam excusationem prætendit, pro vestra dilectione ad præsens æquanimiter toleramus. Datum Laterani VIII. Idus Novembris.]