Ego Stephanus, abbas Sancti-Remigii Senonensis, notum omnibus esse volo quod querela habita est inter nos et ecclesiam Pruliacensem de Foresta Normanni, quæ est juxta grangiam Agrimontis. Hæc querela ita sedata est quod ego prædictam forestam quietam clamavi; et omnia quæcumque Pruliacensis ecclesia per annum et diem quiete possederat, quieta deinceps et libera sine calumnia fore laudavi. Hoc ego Stephanus, abbas, in capitulo nostro ita laudavi, et capitulum laudare feci. † Signum Stephani, abbatis; S. Stephani, prioris; S. Helduini; S. Hugonis; S. Bernardi; S. Odonis, cantoris; S. Stephani; S. Guillermi; S. Fulconis; S. Hannonis; S. Milonis. Testes qui interfuerunt sunt hii: Galterius, presbiter de Domnamaria; Stephanus, presbiter de Villabugelen; Martynus, presbiter de Villaterri; Ernulfus, miles de Dontelli. Actum est hoc in capitulo Sancti-Remigii, præsente abbate Pruliacensi, die festi Sancti-Luce, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº sexagesimo primo.