QUONIAM vetustate aut negligentia aut aliquo humane fragilitatis impedimento omnia que geruntur et memoriam hominum facile transeunt et in meticulosam contentionem rectores rerum et possessores earum frequenter deducuntur, idcirco ego Ricuinus*, Dei gracia Tullensis episcopus, attestatione nostri sigilli confirmando corroboravimus et omnibus tam presentibus quam futuris plenarie et fideliter notificari curavimus quod nobiles et liberi viri et alii utriusque sexus homines de Lineio, divino instinctu et communi consensu et admonitione Guidonis prioris, et religiosorum monachorum apud Sulinimontem Deo deserventium in monasterio beati Benigni martiris, furnos proprios, quos in predicta villa jure hereditario libere possidebant, pro salute anime sue et antecessorum suorum et succedentium heredum, predicto sancto Benigno et ecclesie Solinimontis et monachis ibidem per succedentia tempora Deo militantibus, in perpetuum libere et absque calumpnia possidendos dederunt, concesserunt et confirmaverunt. Nos autem auctoritate pontificali omnes illos, qui ex his aliquid deruere temptaverint vel calumpniam ipsi loco vel monachis inferre presumpserint, perpetuo anatemate, nisi resipuerint, perpetualiter dampnamus. S’ Ricuini, episcopi, manu propria hoc testamentum confirmantis. S. Temari*, abbatis Sancti Mansueti. S. Walterii* archidiaconi de Gondricurte. S. Aymonis* archidiaconi de Brise. S’ Hugonis* Albi. S. magistri Hunauldi*. S’ Goberti*. Acta sunt hec et in plenaria synodo recitata, anno ab incarnatione Domini millesimo .Cmo. XVto., indictione octava, epacta XXma IIIa, concurrente IIII°.