Idem Cluniacensi. In maximis uexationibus et angustiis posito dilecto filio nostro P(ontio) Vizeliacensi abbati, carnali germano tuo, absque hortatu et commonitione nostra fraterna debes compati caritate et eius exulationem benignis solatiis et oportunis debes consolationibus releuare. Quocirca quoniam debite caritatis officium exigit ut fratres nostros tanquam nos ipsos in domino diligamus et eorum necessitatibus fraterno prouideamus affectu, per presentia tibi scripta mandamus, quatinus Siluiniacense cenobium, quousque ipsa exulatio ei durauerit, etiam pro beati Petri et nostri reuerentia sibi concedas.