In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Ad posterorum memoriam literarum apicibus dignum est annotari, qualiter Adam Meschinus, filius Adam de Cresno, de omnibus querelis quas adversus monachos Sanctæ Mariæ de Charitate habebat, in concordiam et perdonationem venerit. Statuerunt igitur diem domnus Odo Arpinus prior et ipse Adam, quo de eisdem querelis in unam venirent concordiam. Concessit igitur ut de quibuscumque rebus quæ in rivagium hujus villæ, in terra nostra venerint, nihil accipiat; totumque monachis habendum dereliquit quartalagium salis, per totam terram monachorum; quartalagium vero annonæ ubique cujuscunque sit terra, sive sua, sive aliorum de toto burgo Charitatis. Concessit etiam prædictus Adam terram communem mediæ plantationis, furnum scilicet et cætera ædificia post obitum suum, sive hæredem habeat, sive non habeat, sicut hoc quoque pater ejus vivens concesserat; medietatem etiam exclusæ in quamcunque partem cursus Ligeris fluat, sed et omne quod pater ejus vel antecessores monachis contulerunt, ipse quoque concessit et laudavit. Huic ex parte ejus testes sunt Hugo de Castellione, Gibaudus de Sancto Verano, Rainaldus Normannus, Rodolfus de Bosco, Hugo de Tronceangiis; ex parte monachorum, Theodoricus de Montefalconis, Hugo de Tilio, Gaufredus Dado, Galterius de Pino, Vualterius, Fruinus, Arnulfus Juvenis, Odo de Albiniaco et Aicardus Bertrannus, Mainardus Adelinus præpositus, Archimbaldus, Valterius Brito et Letericus frater ejus et multi alii. Factum publice apud Sanctam Mariam de Charitate, in manu domini Odonis prioris, cognomento Arpini, anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo septimo, indictione decima quinta, regnante Philippo Francorum rege, Vuillelmo Nivernorum comite.