Omnibus in Christo fidelibus manifestum iri voluimus, quod Severinus de Faverneiaco, et Guiardus frater ejus, Domno Girardo Besuensis Ecclesiæ Abbati, Petrum de sancto Apollinari, ac fratrem ejus, omnesque eorum heredes, simulque Sacerdotis Belenaviæ filios, et nepotes illius, quos omnes diu calumpniati fuerant, liberos et solutos manumiserunt, uno excepto ex præfati sacerdotis filiis, qui eis serviebat, quem ad serviendum sibi retinuerunt. Hanc vero prædictam manumissionem tam pro salute sua, quam pro animarum parentum suorum remedio, et etiam pro eo quod eorum frater nomine Petrus in Ecclesia supradicta jam erat factus Monachus, facere decreverunt. Hujus rei testes sunt de parte illorum, Humbertus de Vuchi, Stephanus Faverneiaci Præpositus, Meifridus de Arcu. De parte vero Abbatis, Narduinus de Aspero-monte, et Poncius de Sylvennejaco Monachi, Humbertus de Gillens, qui eo tempore Arcioni manebat, Humbertus quoque Belenaviæ villicus, et Vaslo de eadem villa. Hoc autem factum est in campis illius villæ, quæ Arcus dicitur, ante Canonicorum horreum, in loco qui vulgo Corbiton nuncupatur, die quadam Dominica in qua festum sanctæ Crucis celebratur.