Placuit, charissime mihi, reuerentiæ vestræ, super multa  magna in mortibus fratrū nostrorum desolatione nostra, nos cōsolari:  vt ait Iob, Compatiendo mouere caput vestrum super nos. Rescripsissem tunc quando allatæ sunt mihi literæ, idem quod nunc:  amicabili consolationi quas possem gratias egissem. Sed hoc quia tunc non licuit, non feci:  quia etiam nunc vix licet, vix facio. Prout licet tamen sollicite de nobis dignationi vestræ gratias ago: quia non cura multiplex, non fastus honoris, non pontificalis apex, vos a Cluniacensi corpore alienauit: quem iuxta Apostolum seruantem vnitatem Spiritus in vinculo pacis, cerno gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus. Et iuste. Commune enim damnum communem luctum exigit, vt charorum mortes, quas antiqui multis mensibus, nos saltem paucis defleamus diebus. Flebant illi mortuos suos, nec a fletu multo tempore elapso reuocari poterant: homines fideles erga viuos amicos, pij erga defunctos. Faciebant hoc aliquando pij erga pios, afficiebantur hoc amoris intuitu, etiam quandoque impij erga impios:  licet diuerso respectu, eodem tamen vniuersi erga mortuos suos detinebantur affectu. Qui ergo pios  impios in exemplum deplorationis habemus, nonne inhumanum vel bestiale est, si tot, si tantos, si tam vtiles, si tam necessarios mortuos nostros non deploremus? Faciendum est hoc quidem coram hominibus, sed temperanter: faciendum coram Deo, sed perseueranter. Conuertendus est infructuosus dolor ad fructuosas lachrymas: vt quæ iam charorum corpora nobis non possunt reddere, animas Deo quantum poterunt studeant commendare. Facimus hoc nos aliquando, faciunt hoc nostri sæpius: facite idem  vos si placet, cuius illi mortui veraces amici erant, quem sinceriter diligebant, quem toto affectu colebant. Facite hoc non solum vt Monachus, sed quod multo maius est, vt Episcopus, id est, vt non solum eos propriis precibus adiuuetis: sed insuper subditorum vestrorum orationibus eos Omnipotentis misericordiæ commendetis. De reliquo quid mihi dicendum restat, nisi quod Iob amissa substantia, filiis  filiabus, dixit, Dominus dedit, Dominus abstulit, sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum?