Robertus, Dei gratia Lingonensis ecclesie Episcopus, omnibus hinc sancte sedi canonice substituendis in perpetuum. Si res ecclesiasticas secularium hominum violentiis occupatas per commissa nobis pastorali sollicitudine ad jus matris ecclesie usque Deo famulantium revocamus, pro tali nos actione a Deo mercedem recepturos sine cunctatione presumimus. Quocirca discretioni vestre per presentia scripta notum facimus, ecclesiam sancti Martini prope muros urbis Lingonice constitutam a parentibus meis, et fratre Odone videlicet Burgundie Duce hactenus possessam, tandem ad filium ejus nepotis mei, Hugonis Ducis donationem quasi jure hereditario devolutam. Super qua re memorati principis animos pertemptantes et quod personarum secularium non sit ecclesiastica possidere sepius replicantes, postremo, Deo auxiliante, hoc modo quo precabatur effecimus. Jam dictam enim ecclesiam cum rebus ad se pertinentibus, exceptis militum casamentis, nobilis adolescens, pro remedio anime sue, ea conditione, in manum nostram refudit, quatinus eam monasterio sancti Sequani in quo parentum nostrorum tumulata sunt corpora perhenniter possidendam traderemus. Verum nos memorati monasterii abbatem et monachos ad sedem matris ecclesie evocavimus, et presentibus ecclesie nostre filiis, atque laudantibus, abbatem et monachos in capitulo nostro, de ecclesia sancti Martini, rebusque ad ea pertinentibus canonice investivimus. Perinde caritatem nostram contestantes, humiliter deprecamur, ut quod a nobis sit de presenti ecclesia, inconcussum teneatis, sicut instituta nostra a posteris illibata servari desideratis. Actum prius et laudatum in Lingonensi capitulo, firmatum postea apud sanctum Sequanum presenti privilegio.