In nomine Domini, amen. Universis presentes litteras inspecturis et etiam audituris, Guillelmus, miseratione divina Autissiodorensis episcopus, Hugo, decanus, et capitulum Autissiodorense, salutem in omnium Salvatore ad eternam rei memoriam. Notum facimus omnibus, tam presentibus quam futuris, quod cum predecessores nostri viris et religiosis abbati et conventui S. Laurentii de Abbatia, et ecclesie S. Eusebii Autissiodorensis, olim, in eleemosynam concessissent ut quoties in ecclesia nostra canonica prebenda vacaret, quacumque occasione eam vacare contigeret, omni exclusa exceptione et contradictione, totiens a die qua eam vacare dignosceretur usque ad unius annis curriculum prenotata ecclesia Sancti-Eusebii redditus canonice sive prebende ex integro haberet, ac iidem religiosi per longa tempora liberali concessione predicta in ecclesia nostra usi fuissent, pacifice et quiete, ac postmodum inter nos decanum et capitulum ratione fabrice nostre, quam dicebamus simile jus habere in perceptione fructum, cum in ecclesia nostra canonicam sive prebendam quoquo modo vacare contingit, et quosdam de canonicis nostris, ratione prebendarum suarum, ex una parte, ac religiosos viros predictos ex altera, orta fuisset materia questionis super eo quod ipsi religiosi dicebant quod si una et eadem canonica, seu prebenda, bis, vel ter, vel pluries in ecclesia nostra vacaret, in uno et eodem anno tot fructus et per totidem annos habere debebant quot erant vacationes de vi verborum concessionis predicte, dictis canonicis nostris, quibus fuerant collate prebende que bis et in uno et eodem anno vacaverant contrarium asserentibus. Dicebant etiam religiosi predicti quod de novo fuerat statutum in ecclesia nostra, ut postquam canonicus stagium suum plene perficeret, omnes fructus et conventus prebende sue, quotidianis distributionibus dumtaxat exceptis, quoquomodo cedens vel recedens, acsi viveret, et eamdem prebendam obtineret, integre percipiat usque ad annum, videlicet a festo Nativitatis B. Joannis-Baptiste proximo affuturo, postquam stagium suum inceperit, facere computandas usque ad idem festum anno revoluto: quod quidem statutum verbis concessionis predicte obviat manifeste, dum in concessione dicitur a die qua eam vacare dignosceretur, et in statuto dicitur quod fructus et proventus debent percipi et haberi a festo Nativitatis B. Joannis-Baptiste proximo affuturo, postquam stagium suum facere inceperint. Unde supplicabant dicti religiosi litteram sue concessionis predicte in melius reformari, et verba ipsius statuto predicto reformari cum ipsum statutum viderent utile sibi fore. Tandem in nos, Guillelmum Autissiodorensem episcopum, magistros Guillelmum de Noa et Guillelmum Catini, canonicos Autissiodorenses, de predictis omnibus et singulis, sicut hinc inde in generali capitulo nostro nostri decani et capituli predictorum celebrato, amicabiliter compromissum ac promissum et condictum quod quicquid nos episcopus et canonici predicti compromissarii super premissis faceremus, ordinaremus seu diceremus ac statueremus, etiam extra capitulum generale, reputaretur actum et valeret acsi factum ac concordatum esset in ipso capitulo generali, et pro bono pacis amicabiliter in modum qui sequitur ordinatum ut si una et eandem prebendam bis in uno et eodem anno, a die prime vacationis computando, quoquomodo vacare contigerit, quod ecclesia S. Eusebii percipiet redditus et proventus dicte prebende per unum annum integrum, ratione prime vacationis, et incipiet ecclesia Sancti-Eusebii percipere dictos redditus quam cito, secundum statuta ecclesie Autissiodor. percipere poterit et habere, videlicet quam cito canonicus qui cesserit aut decesserit, perfecto stagio suo, fructus suos quos lucratus est percepit, vel postquam canonicus qui post Nativitatem B. Joannis-Baptiste decessit, incepto stagio suo sibi hinc de tempore remanente quod stagium suum potuisset a dicta Nativitate usque ad festum Sancti- Remigii perficere si vixisset, fructus suos percipit, aut postquam capitulum percepit fructus prebende canonici cedentis aut mortui, qui tantum foraneus fuerat, quod ratione foraneitatis fructus prebende ipsius ad capitulum spectabant, fabrica vero, pro prima vacatione ejusdem prebende incontinenti, post ecclesiam Sancti-Eusebii redditus et proventus dicte prebende per alium annum percipiet et habebit. De prebendis autem quas in posterum bis aut pluries in uno et eodem anno vacare contigerit, taliter extitit ordinatum: quod pro secunda vacatione ejusdem prebende bis in uno et eodem anno contingenti computando, ut supra, tam ecclesia Sancti- Eusebii, quam fabrica ecclesie Autissiodorensis redditus et proventus integros dicte prebende tertii anni proximo, et continuo subsequentis communiter percipient et habebunt, et dividentur communiter et equaliter inter ipsos. Si autem pluries quam bis unam et eandem prebendam in uno et eodem anno, ut supra, vacare contigerit, dicta ecclesia Sancti-Eusebii et fabrica contente erunt redditibus et proventibus dicte prebende trium annorum, prout superius est expressum, nec occasione plurium vocationum plus petere poterunt vel habere. Nos autem, Hugo, decanus et capitulum memorati, dictam prolationem et ordinationem approbavimus, gratificamus, approbamus etiam et laudamus, ac ei in omnibus et per omnia consentimus: et ut omnis materia questionis et scrupuli pro futuris temporibus excludatur, et pax et tranquillitas conservetur, nos Guillelmus, episcopus Autissiodorensis, ac Hugo, decanus et capitulum Autissiodorense predicti, prelibatam concessionem dictis religiosis a predecessoribus nostris factam approbantes, confirmantes et etiam innovantes, favorabili consideratione pensantes sincere devotionis experientiam, in qua erga nos et ecclesiam nostram abbas et conventus, ac ecclesia Sancti-Eusebii memorati, continua exhibitione subjectionis et reverentia perseverant, illud idem quod eis a predecessoribus nostris concessum extitit, ut dictum est supra, adhuc ex abundanti deliberato consilio et interveniente communi tractatu, pie, pure et liberaliter concedimus et donavimus, prout dicta concessio declarata et interpretata est per amicabilem ordinationem prefatam; statuentes specialiter et expresse volentes quod pro fundando et solidando jure dictorum religiosorum in premissis et quolibet promissorum, nulla alia procuratio, nulla alia littera, nullum aliud munimentum, seu testimonium requiratur quam nostrum presens instrumentum, et isti littere soli credatur ac fides indubitata plene adhibeatur, quamvis de aliquibus aliis consuetudinibus factis et litteris faciat mentionem, etiam si ipsa alia originalia nullatenus ostendantur. Si vero, quod absit, casu aliquo, per negligentiam seu malitiam alter utrius partis aliquid contra premissa vel aliquid premissorum a quocumque fieri, vel attentari contigerit, neutri parti prejudiciet aut prosit, nec jus possessionis aut saisine, quin imo nec causam prescribendi pariat aut prestet. In quorum omnium testimonium, et perpetuam firmitatem, nos, episcopus, Hugo, decanus et capitulum memorati, sigilla nostra presentibus litteris duximus apponenda, necnon nos abbas et conventus, ac prior prefati, in testimonium omnium et singulorum premissorum sigilla nostra his presentibus apposuimus de predictis confirmatione, innovatione concessioni antique, ac etiam concessione ex abundanti nobis facta de novo, ut supra, grates multiplices referentes. Datum anno Domini millesimo ducentesimo octogesimo quinto, die sabbati post quindenam apostolorum Petri et Pauli.