[Urbanus Episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Hugoni Cluniensi Abbati, salutem et Apostolicam benedictionem. Piæ postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri, quatinùs et devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Tuæ igitur voluntati, et communis filii Vrsionis Prioris postulationibus annuentes, beati Martini Monasterium, quod de Campis dicitur, in Parisiensi Parochia situm præsentis decreti auctoritate munimus, ut quemadmodum cætera Cluniensis Cœnobii membra semper sub Apostolicæ Sedis tutela permaneat, et cuncta quæ ad locum ipsum in præsentiarum pertinere videntur: Ecclesiæ videlicet de Agenvilla, de Novavilla, de Mattio, de monte Martyrum, de Roveriis, de Castenejo, de mota sancti Remigii, de mota sancti Martini, de Reuzegio, de Balbineio, de Calejo, de Confluentia, de Capejo, de Fontanis, de flamma Regia villa, de valle Villaris, de Mouciaco, villa quæ dicitur Bouzeia, Nuceium magnum, Auceium minus, Anetum, Majoriolæ sancta Gemma, Rodanvilla, Vrsonis villa, Clamardum, Sorvillare, Pentinum, Seurennum, S. Hilarius cum Ecclesiis et pertinentiis earum: Ecclesiæ etiam de Canna, de Bonnella, de Pringeyo. Quicquid præterea idem locus hodie justè possidet vel collatione bonæ memoriæ Henrici Francorum Regis, qui ejusdem loci Fundator extitit, vel filii ejus Philippi, cujus donatione Cella eadem ad vestrum Cœnobium noscitur pertinere, et quidquid à quibuslibet fidelibus de suo jure eidem loco collatum est, vel in futurum conferri contigerit, firma semper et illibata permaneant tam à te, quam ab his qui per te vel successores tuos eidem loco præpositi fuerint, perpetuò possidenda, regenda, ac disponenda. Decernimus ergo ut nulli omninò hominum liceat idem Cœnobium temerè perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare: sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in crastinum Ecclesiastica sæcularisve persona hujus decreti paginam sciens, contra eam temerè venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et à sacratissimo Corpore ac Sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtæ ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatinùs et hîc fructum bonæ actionis percipiant, et apud districtum Judicem præmia æternæ pacis inveniant. Amen. Amen. Amen. Datum Nemausi per manum Joannis S.R. Ecclesiæ Diaconi Cardinalis, secundo Idus Julii, indictione quarta, Incarnationis Dominicæ, anno M. XC. VII. Pontificatus autem Domni Vrbani secundi, Papæ noni.]