Notum sit cunctis fidelibus, presentibus et futuris, quod ego Arduinus miles, filius Joscende nobilissimæ mulieris, Cluniacum ad limina apostolorum Petri et Pauli intravi in capitulum fratrum, ubi, accepta societate et parte omnium quæ ibi geruntur bonorum, dedi eis medietatem condaminæ quæ subtus æcclesia beati Baudilii est, meam scilicet partem: ipsi possidebant jam alteram partem illius condaminæ dono fratris mei Monaldi, quod fecit pro filio suo Wilelmo, quem eis nutriendum et perpetuo tenendum tradidit sub habitu Sancti Benedicti. Istud equidem donum tali feci convenientia, ut pro meorum absolutione peccatorum Deum semper nocte et die exorent, et pro redemptione animarum patris et matris aliorumque parentum meorum, ut in die juditii misericordiam Domini mereamur invenire. Ipsi vero fratres presentaverunt mihi hanc convenientiam facienti, sponte et cum bona voluntate, de Sancti Petri bono aliquid, quod et ego conpulsus precibus eorum suscipere non rennui, unam mulam et quindecim solidos. Hanc autem cartam ego jussi scribere, et posui super altare Sancti Petri, die festivitatis illius quæ vocatur ad Vincula, astantibus fratribus Almanno, consobrino meo, et Aldulfo, et Arnaldo maximaque parte fratrum, atque Pontio milite, Mainerio cognomento, et Algiso clerico. Domnus abbas Hugo presidebat tunc predictis fratribus, et Sigaldus prior, rexque Henricus regnabat. Si quis vero huic dono meo aliquam calumpniam inferre temptaverit, anathema sit, iramque Dei incurrat, ipsa vero stabilis et firma permaneat. Est autem ipsa condamina sita in pago Valentinense, juxta castrum quod vocatur Alesio.