Anno ab Incarnatione Domini M. CXXVII, eodem Domino nostro Jesu-Christo cuncta disponente, cum domnus Artaldus, monasterii Prulliacensis primus abbas, divina inspiratione, fratrum quoque quibus præerat crebra postulatione commonitus, monasterium se ordinaturum in loco qui Vallislucens vocatur decrevisset, contigit ut, hujus rei gratia, ad locum qui Monstuz dicitur, deveniret, ubi nobiles viros Ansellum de Triagnel et Odonem de Villamauri, quiddam negotii inter se habentes, postulavit ut quidquid in terris eorum juri pertinentibus, ipse, vel monachi quos in præfato loco constitueret, acquirere, annuente Domino, valerent, ipsi quoque pro salute animarum suarum eis concederent. Quod prædicti proceres, retributionem solius Dei exinde præstolantes, jure perpetuo concesserunt. Cujus rei testes sunt Hugo Rufus, Bovo, Strabo, Amulfus de Insulis, Ayricus, Milo Sanctus, Hugo de Riges, Havinus de Tranguol, et alii plures quos enumerare longum est. Noverit universa fidelium multitudo quod vir illustris Milo de Nogent, pro animæ suæ parentumque suorum remedio, concessit fratribus in Vallelucente Domino servituris, quidquid in terris ejus juri pertinentibus acquirere, Domino largiente, possent; postulante hoc domino Artaldo Prulliacensium abbate primo, ejusdemque Vallislucentis fundatore. Hinc testes sunt Ansellus de Triagnel, et Warinus frater ejus, Fulco de Jothro, Milo Sanctus.