Hunc morem antiquitus inolevisse luce clarius est ut ea que posteris inconcussa mandare decernerent ne a memoria penitus oblitterarentur litterarum scedulis tradere procurarent; quem nos pro viribus imitari gliscentes notum esse per hanc donationis cartulam cupimus non modo presentibus, verum etiam per succedentis ævi curricula succedentibus qualiter vel quibus presentibus Milo, quidam nobilis vassalus de castello quod vocatur Tilium, pro remedio anime sue, suorumque redemptione peccaminum, tradidit atque donavit, donatumque esse perpetuum voluit ad sepulturam suam, principi Apostolorum beato Petro, sanctoque Martirri Prejecto monasterii Flaviniacensis, seu monachis ibidem Deo servientibus, alodum suum, quem jure hereditario apud villam nuncupatam Masceliolas consistentem possidebat cum omnibus ad se pertinentibus, id est, silvis, vineis, pratis, viridariis, campis cultis et incultis, aquis, aquarumve decursibus, per voluntatem et laudationem uxoris sue Umberge et filii sui Vuidonis, aliorumque parentum vel fidelium suorum, ut omni tempore ipsius rectores cœnobii prætaxatum alodum liberum et honoratum sicut idem Miles tenuerat, teneant et possideant, nec unquam ipsum alodum vel in eo habitantes causa salvamenti vel alicujus consuetudinis obsequium dent nec tenere permittant cuiquam homini, sed sibi perpetuo in proprios usus reservent, et ut hec donatio omni tempore stabilis et inconcussa permaneat, die sepulture ipsius Milonis ab ejus jamdicta conjuge, ceterisve fidelibus illius, subter est firmata. Actum Flaviniaco, publice, XX regis Roberti anno, Aymone scribente monacho, Umberga, conjux prefati Milonis. Guntardus..... Vuido, filius eorum; Hubertus, miles; Gislerius; Hubertus Rufus; Hugo, frater ejus; Arlebaldus.