Noverit universitas fidelium præsentium pariter et futurorum quoniam controversia illa quæ erat inter canonicos beati Nazarii et Simonem de Belna, de terra videlicet quæ est in pago Belnensi, in villa quæ Alossia appellatur, in curia domini Stephani, Eduensis episcopi, præsente nichilominus domino Hugone, Lugdunensi archiepiscopo, aliisque quamplurimis honestatis viris tam clericis quam laicis, tali fine terminata est. Predictus siquidem Simon querebat in terra sancti Nazarii, quam duo fratres tenebant, alter dictus Hugo, alter Tebbaldus, salvamentum, et super prisiam unde statutum est ut in eadem terra annuatim pro salvamento in vindemiis modium vini, denarium pro pane, unum alterum pro vino, tercium pro caseo predictus Simon accipiat et agnum unum circa Pasca. In alia vero terra territorii ejudem villæ, in qua tunc nullus villanus domum habebat, nichil predictus Simon penitus accipiat, quousque domini terræ canonici faciant eam ab aliquo rustico per domum inhabitari, et taliter terra illa vestita, tunc tandem habitata, existimatione et qualitatis terræ et quantitatis per legitimos viros accipiat salvamentum quod illi fideliter et legitime statuerint, et quoque in eodem territorio quædam nuper edificata vinea in qua ipse similiter colomniabatur salvamentum, quod penitus dimisit. Erat autem circa eandem villam quædam vinea quam predicti Simonis pater Sevinus sub censu duodecim denariorum a canonicis tenuerat quam liberam et absolutam et sine omni retentione eisdem canonicis idem Simon dereliquit, reddidit et dedit. In omnibus istis terris nichilomnino sepedictus Simon retinuit præter illa solummodo de salvamento, quæ superius annotata sunt, neque super prisiam neque aliquam penitus exactionem, sed quidquid in eisdem terris hereditario jure vel aliqua violentia requirebat, pro anima sua et antecessorum suorum, in manu supradicti episcopi cum osculo bonæ fidei guerpivit, dedit et penitus dereliquit, et hoc ipsum laudari ab uxore sua et a filiis quando ad legitimam ætatem pervenerint se facturum fidelitur repromisit. Justitiam autem quam in eadem terra calumniabatur, nullam penitus habebit quousque legitimo tempore et legitima discussione cum canonicis eam valeat obtinere. Propter quæ omnia accepit a canonicis Simon idem XIIII libras, uxori suæ XX solidos, et duobus sociis suis Raginaldo et Teobaldo X solidos. Hujus rei definitio facta est Eduæ in curia pontificali, crastina die festi beati Symphoriani, videntibus et audientibus Abbone decano, Walterio archidiacono, Willelmo cantore, Girardo archidiacono; de militibus: Aganone ducis dapifero, Arnulfo de Arneto, Landrico cum fratre ejus Rainaldo de sancto Romano, Arlesio Torto, Arnulfo de Curte Jaboni, Teobaldo, Rainaldo. Uxor autem Simonis, nomine... (nom resté en blanc) predictam definitionem apud Belnam, in claustro beatæ Mariæ, concessit et laudavit, videntibus et audientibus Bertranno decano, Hugone Pilfolio, Stephano de Belna, Humberto archipresbitero, Lamberto de Mille Ponto; de militibus: Lamberto de Belna, Odone de Antiniaco, Pontio dapifero, Bernardo de Videliaco, anno ab incarnatione Domini Mº Cº XVIº; epacta III, concurrente II, indictione XIIII, regnante Lodovico rege, Stephano pontifice, Hugone duce Burgundiæ.