Ego Gerardus, dominus Arsiaci, notum fieri volo presentibus et futuris quoniam, pro salute anime mee et Beatricis, uxoris mee, et pro animabus patris et matris mee, fratrumque meorum, perpetuo laudavi et sigillo meo confirmavi donum quod fecit pater meus Gaufridus fratribus de Regniaco, de pasturis tocius terre mee citra Choram fluvium et ultra; quod factum fuit laude et assensu meo et fratrum meorum Gaufridi et Joscelini, matris etiam mee et sororum mearum. In istis autem pasturis si fratres vel servientes eorum vel pecora eorum dampnum aliquod fecerint, reddito capitali, liberi et immunes ab omni alia exactione et occasione existant, sicut in autentico scripto domini Autissiodorensis continetur. Partem etiam quam habent ipsi fratres communem cum monialibus de Crisennum in botorio de Arsi eis perpetuo concessi. Usagium quod injuste reclamabam in nemore de Essars et Fontismo, nec mei juris fuerat, querelasque omnes quas tunc temporis contra eos habebam penitus quittavi. Hujus rei testes sunt: Dominus Joscelinus de Avalone; Gaufridus, prior de Bassiaco; Gaufridus, prepositus de Prissiaco. Hec omnia laudavit Beatrix, uxor mea, coram his testibus: Joscelino de Avalone, et Guidone de Rovreio, militibus. Denique fratres de Regniaco, respectu pacis conservande in futurum et obtemptu gratie temporalis, dederunt mihi unum de pullis suis. Factum est hoc, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº XCº IIIIº.