Universis presentes litteras inspecturis, Galterus, divina permissione Senonensis archiepiscopus, in Domino salutem. Ad universitatis vestre noticiam volumus pervenire quod, cum contentio esset inter viros religiosos, abbatem et conventum Pontiniacenses, ex una parte, et nobilem virum dominum Erardum de Brena, ex altera, super nemore Sancti Petri, tandem inter partes de ipsa contentione in hunc modum pacificatum est: videlicet quod dictus Erardus recognovit, voluit et concessit quod dicti fratres debent et possunt pro voluntate sua portare sive adducere de predicto nemore ad omnes usus suos et ad omnia necessaria propriarum domum suarum, ubicumque fuerint; hoc etiam convento inter eos quod dictus Erardus de dicto nemore nichil potest vendere seu donare vel extirpare vel aliquando alienare similiter nec predicti fratres; et tamen salvo dictis fratribus quod, si vendiderint nemus ad due capita, habebunt unam me-[fº 5 vº, col. 2]-dietatem precii et Erardus alteram, accepta securitate ab eo qui hujusmodi nemus vendiderit, si laicus fuerit, per juramentum, si vero monachus vel conversus, per ordinem suum de salvando et tradendo ipsi Erardo legitimam partem suam. Inde et ipse Erardus habebit forestarios suos in predicto nemore cum forestariis predictorum fratrum ad custodiendum nemus, ita videlicet quod predicti fratres habebunt emendam vel forefactum quod accipient seu levabunt forestarii sui, similiter et Erardus habebit emendam vel forefactum quod forestarii sui accipient seu levabunt in predicto nemore. Portabunt etiam forestarii dictorum fratrum arcus in predicto nemore et in aliis nemoribus suis, prestito ipsi Erardo juramento ab ipsis quod nullum facient dampnum circa venationem. Jurabunt etiam forestarii tam Erardi quam monachorum quod ipsum nemus bona fide custodient. Recognovit etiam dictus Erardus quod nulli usum seu usagium potest concedere seu donare in predicto nemore et, si alicui donavit seu concessit, non potest nec debet garentiam portare, salvis tamen usuariis illorum tatum qui sunt de feodo Sancti Petri, sicut uti consueverunt; salvis etiam fratribus Pontiniacentibus pannagio, censu et costumis, que omnia predicti fratres perceperunt, percipiunt et debent percipere. Supra dicta vero omnia dictus Erardus fiduciavit firmiter tenere et nunquam contra venire. Que omnia nobilis mulier Ph[ilippa], uxor ejusdem Erardi, laudavit et concessit. In cujus rei testimonium, ad petitionem utriusque partis, litteris presentibus sigillum nostrum apposuimus. Actum anno Gracie Mº CCº vicesimo tercio.