In nomine sanctæ et individuæ trinitatis, Karolus, gratia Dei, rex. Si igitur congruis et opportunis negociis fidelium nostrorum, cum sacris petitionibus pro commoditate rerum et exaltatione vel stabilitate regni nostri, sive efflagitationibus servorum Dei aurem celsitudinis nostræ accomodare non differimus, et ea quæ pro utilitate sanctæ Dei ecclesiæ, sive eorum necessitate nobis indixerint, ad effectum usque perduximus, ad honorem regni nostri nobis a Deo collati pertinere non diffidimus, ac per hoc divinam majestatem nostris excessibus propitiari manifeste credimus. Quocirca, notum sit omnium sanctæ Dei ecclesiæ fidelium atque nostrorum tam presentium quam futurorum magnitudini, qualiter vir venerabilis Herimanus, Nivernensis ecclesiæ pontifex, celsitudinis nostræ adiens clementiam deprecatus est serenitatis nostræ potestatem ut preceptum auctoritatis, sive electionis vel immunitatis ei fieri juberemus, regali celsitudine corroboratum, sicut suis antecessoribus Hieronymo et Jone pontificibus, insignis prosapia nostra fieri decrevit, videlicet avus noster, bonæ memoriæ invictissimus Augustus et equivocus, necnon et genitor noster piissimus imperator, germanusque Pippinus, devotissime fecerunt. per quod res memoratæ ecclesiæ firmiter in omnibus mundanis actionibus ac querelis quiete teneri ac defendi legaliter potuissent, quod in auctoritatibus predecessorum nostrorum continetur. Deprecatus est etiam nostram clementiam super hoc quia memorata ecclesia tempore rebellionis expoliata fuisset rebus et mancipiis, ac plene, nec ad Dei servitium peragendum anminiculari, nec clericis ibidem Deo deservientibus, subsidia prebere potuissent; insuper partim casu, partim incuria, sive incendii raptu, sive negligentiæ incultu, strumenta cartarum, per quæ res vel mancipia eidem sanctæ Dei ecclesiæ conlatæ fuerunt ea tempestate diversarum cladium quam diximus in eadem perierunt urbe. Pro quo nos sancimus, sicut avus ac genitor noster decreverunt in suis auctoritatibus, ut per hanc nostram firmitatis cartam ita defendi ac teneri res memoratæ ecclesiæ possent, quasi ipsa strumenta presentialiter adessent. Nam postea domnus et avus equivocus noster, sicut in auctoritate genitoris nostri continetur, ad petitionem Hieronymi, quondam ejusdem loci et urbis episcopi, pro commercio animæ suæ ac remuneratione, ipsius sancti loci ejusdem ecclesiæ ex ipsis rebus propriis, villas ac cellulas reddidit, cum mancipiis vel aliis facultatibus, quæ dudum abstractæ inde fuerant, quibus et ipse locus melius subsistere potuisset et Dei servitium et sibi suisque successoribus liberius ibidem peragi. Postmodum domnus et genitor noster Hludovicus, invictissimus Augustus, necnon et Pippinus, germanus noster, auctoritatem gloriosi avi nostri Karoli, cum summa auctoritate confirmaverunt, et ibi ea quæ reddidit, libenti animo concesserunt et scriptis corroboraverunt et prescriptæ ecclesiæ cum omnibus rebus et hominibus, ibi juste legaliterque attinentibus, per idipsum suæ tuicionis mundeburdo defensionis munimine, scriptum receperunt. Proinde ergo petiit magnificentiam nostram prenominatus vir Herimanus, sepedictæ ecclesiæ presul, ut prefatam auctoritatem regaliter stabilientes per nostræ mansuetudinis preceptum confirmare denuo dignaremur. Nos denique, ut divinam super nos in hoc utcumque provocemus misericordiam, quod deprecatus est non negavimus, sed prompto animo satisque libenter concessimus, auctoritatisque hoc scriptum speciali conditione fieri jussimus, per quod eas res quæ antiquitus videntur ad ipsam ecclesiam pertinere, et quas avus equivocus noster Hieronymo pontifici reddidit, et postea adquisivit et quæ moderno tempore possidet; sive quæ divina pietas ibi largiendo voluerit augere, ei delegantes, denuo confirmamus. Nostris etiam futurisque temporibus mansurum esse volumus. Ut ipse et successores sui quiete teneant sub jure ac potestate nostræ firmitatis cum ecclesiastica institutione, precipientes atque jubentes ut nullus judex publicus, aut quislibet judiciariam exercens potestatem, seu ullus fidelium nostrorum, tam instantium quam futurorum, in ecclesiis, aut locis, vel agris, seu reliquis possessionibus infra ditionem regni nostri, quas moderno tempore juste legalitecque possidet in quibuslibet pagis vel territoriis, sive ea quæ deinceps in jure ipsius sancti loci aut per nos, aut per alios quoscumque divina pietas largiendo voluerit augere, ad causas audiendas, vel feoda exigenda, aut mansionaticos, sive paratas faciendas, aut fidejussores alicui tollendos, aut canonicos ipsius matris ecclesiæ seu eorum facultates, sive ceteros homines, tam ingenuos quam et servos, super ipsam terram commanentes vel consistentes, vel alios ingenuos qui antiquitus sub defensione ipsius ecclesiæ constiterunt distringendos vel inquietandos, nec ullas reddibitiones aut inlicitas occasiones requirendas, nostris neque futuris temporibus ingredi audeat, nec a degentibus supra ipsius sacri loci terram quibuscumque ex censu, plusquam priscorum usus se habet, educere temptet. Si quæ autem causæ adversus supradictam ecclesiam fuerint ortæ, canonicos, a proprio distringantur episcopo, nisi forte criminalis fuerint actionis de quibus est ratiocinandum proprio eorum advocato. Sed et quidquid de prefati venerandosi loci rebus fiscus noster exigere poterat, eterno pro compendio eidem in integre totum concedimus ecclesiæ, scilicet ut perpetualibus temporibus in stipendiis fratrum, inibi Deo famulantium, et alimoniis pauperum proficiat in augmentum, quatenus pro nostra incolumitate ac regni nostri stabilitate, clementissimam Dei miserationem eos in perpetuum exorare delectet. Hec vero auctoritatis nostræ prescriptio ut meliorem obtineat firmitatem, manu nostra eam subscripsimus et ex annulo nostro sigillari jussimus. (Place du monogramme). Signum Karoli gloriosissimi regis, Jonas, notarius, ad vicem Hludovici recognovit. Data II pridie idus Januarii, anno primo, indictione quarta, regnante Karolo gloriosissimo rege. Actum Bituricas civitate, in Dei nomine feliciter.