Summæ et individuæ trinitatis, patris, et filii, et spiritus sanctus. Quoniam consuetudinarium est ea quæ apud nos gesta sunt, ne oblivioni tradantur, litteris tradere, dignum duximus, ut aliquid de nostris actibus ne posteritatis ignorantia ignaviæ nostræ si scribantur, scriptum relinquamus. Igitur tam futuris quam præsentibus hanc cartulam legentibus et audientibus intimare volumus, quod Domnus Stephanus de Marischo, et domnus Raynerius Castellionensis, socer ejus, locum qui est juxta Pusaticum, ubi dicitur ad fontem sancti Martini, Ob remedium animarum suarum, deo et sancto Stephano Divionensis, ecclesiæ, in manu domni Julionis jure hereditario possidendum dederunt. Et hoc fecit domnus Stephanus, laude uxoris suæ, et domnus Raynerius, laude et assensu Gosberti filii sui et uxoris suæ ita ut omne quod infra divisiones quas fecerunt, possiderent. Insuper, ibicumque extra divisiones inculptam terram aperuerunt, de Terra sancti Andreæ, sive in nemora, sive in planiciæ, sine ullo redditu concesserunt. Et ad hoc confirmandum, idonei testes habentur, scilicet domnus Beregerius sacerdos, et frater ejus Fulco, et Hugo nepos ejus, et Hugo Morellus.