Latum mandatum Dei karitas, non solum vicinos quosque et proximos, quosque invitat ad gratiam; verum etiam longe remotos quibusdam misericordiæ dilectionisque mutuæ brachiis complectitur, et dulcibus sinceri amoris, jocundæque societatis vinculis sibi invicem arctius astringit, connectit et confœderat, ut quos terrarum spatia dividunt, animorum conjuntio inseparabili affectum germanitate sibi uniat, et absentes corpore præsentiores spiritu faciat. Inde est quod ecclesia Beati-Petri Senonensis Altivillarensem ecclesiam divino instinctu sibi medullitus cupiens inviscerare, per manum venerabilis viri G. abbatis, a prædicta ecclesia; præsidente magnifico viro G. Altivillarensi abbate, societatem integram requisivit et gratantissime impetravit. Societatem autem initæ et firmatæ tenor iste et forma hæc est: ut duæ istæ ecclesiæ eodem fœdere sibi invicem confœderentur, quo videlicet Altivillarensis ecclesia atque Dervensis sibi ab antiquo confœderatæ sunt atque conjunctæ. Quicumque ergo ex fratribus Beati-Petri Senonensis quacumque occasione vel necessitate ad Altivillarensem ecclesiam demigraverint, capitulum habebunt, et quanto tempore morari voluerint, vel ab abbate suo permissi fuerint, in omnibus necessariis congruam accipient humanitatem. Idem fiet fratribus de Altovillari in ecclesia Senonensi. Abbas Beati-Petri Senonensis si Altivillaris venerit, et quoslibet ex fratribus in graviori culpa, aut in aliqua sententia positos invenerit, sive præsente, sive absente abbate, capitulum tenebit, de ordine et disciplina ut voluerit loquetur, et in sententia positos absolvet. Adolescentes de scola, si ei visum fuerit, ejiciet. Simultates et discordias, si inter abbatem et conventum invenerit, potens erit sedare. Eandem potestatem Altivillarensis abbas habebit in ecclesia Senonensi. Defunctis utriusque ecclesiæ fratribus, in utraque ecclesia singuli sacerdotes duas missas persolvent, conventus tricenarium cum septenario et diaconorum et subdiaconorum singuli psalterium unum; conversi centum Pater noster. Prebendam cotidianam pro fratribus societatum nostrarum pauperibus dandam in refectorio ad mensam principalem ponemus, secundum tenorem istum utriusque ecclesiæ filii in regno caritatis amodo militabunt.