Quoniam ea que excedunt a memoria sola res est que revocat ad mentem littera, iccirco presenti scripto notificetur, quod ego, Guido de Vergiaco inter multas molestias quas ecclesie Sancti Benigni Divionensis frequenter intuli, et de duobus fratribus ejusdem ecclesie clientibus, Dominico scilicet de Plumberiis et Girardo, multo tempore calumpniam feci; itaque cogitans nullum malum fore impunitum, quadam die cum quibusdam militibus meis veni in faciem domni Philippi abbatis, quatinus ore confiterer ad salutem de injusticiis meis; ubi multis adstantibus, recognovi nichil me juris in predictis fratribus habere immo et calumpniam penitus injustam fore, et erga Sanctum Benignum in hoc maxime deliquisse. Id ipsum jam altera vice recognoveram coram Oddone, Duce Burgundie, presente ipso abbate et multis nobilibus. Qua propter de calumpnia injusta rectum feci in manu memorati abbatis, permittens a die illo in posterum nullam deinceps calumpniam facere vel de nominatis hominibus, vel de rebus ipsorum. Verum ne res gesta casu aliquo veniret ad irritum, fidei vinclo me ipsum et quatuor milites meos obligavi, quatinus si quando quod absit aliter agerem, fides irrita nobis fieret ad roborem. Porro nomina militum sunt hii: Oddo de Lambre; Hugo Bouron; Letbaldus Crassus; Fromundus de Isourre. Testes cum his quatuor: Guido de Isourre; Guido maior; Girardus Chambellanus; Guillelmus, filius Chambellani; Belardinus; Ulricus Coquus; Robertus Luitel.