Ego Odo, dux Burgundię, presentibus et futuris notum facio quod de quadam calumnia quę inter fratres Quinciacenses, ex una parte, et Hugonem de Naellis, militem, ex altera, versabatur, in presentia Hugonis, abbatis de Castellione, attestatum fuit et recognitum quod dictus Hugo de Naellis nullum usum, nullam justitiam, nullam que ommino costumam habebat in finagio grangię de Marsul, tam in nemore quam in plano. Ex arbitrio autem et dicto ipsius, prefatus Hugo de Naellis guerpivit, et quietum clamavit Quinciacensibus quidquid in predicto finagio de Marsul calumniabatur, et fiduciavit sepedictus Hugo de Naellis in manu mea se fideliter tenere et finagium de quo calumnia habebatur erga omnes garantire. Quod laudaverunt Aglantina, uxor ipsius Hugonis de Naellis, Andreas, et Guillelmus, et Pontius, et Milo, fratres sepedicti Hugonis. Hujus rei testes sunt Herveus, comes Nivernensis, Ansericus de Monte Regali, Hugo de Bailo, Robertus de Tullione, Bartholomeus de Crusiaco et Matheus d’Estes. Et quia hoc verum esse manifeste cognosci, audivi, presenti scripto sigillum meum apposui. Actum anno Domini M°CC°IX°.