SILVESTER EPISCOPVS SERVVS SERVORVM DEI. DILECTO FILIO ROTBERTO RELIGIOSO ABBATI SANCTI VIZELIACENSIS cenobii omni que congregationi eiusdem monasterii in perpetuum. Quotiens illa a nobis tribui sperantur quae rationi incunctanter conueniunt, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum impertire suffragium. Atque ideo, quia postulasti a nobis quatinus priuilegium sedis apostolicae monasterio Vizeliaco, cui preesse dinosceris, quod constat olim a Gerardo nobilissimo et christianissimo uiro necnon et Berta uxore eius in honore domini et Saluatoris nostri Iesu Christi et ueneratione beatissimae MARIAE genitricis eiusdem domini nostri Iesu Christi constructum in regno Burgundiae, in parrochia Augustudunensi, in pago Aualensi quodque a prefatis fundatoribus beato Petro apostolorum principi liberali deuotione et testamenti pagina collatum est, facere deberemus, ueluti a predecessoribus nostris piae memoriae Nicholao papa atque Iohanne iam dudum factum constat fuisse, inclinati precibus tuis libenter fieri decreuimus. Per quod apostolicae auctoritatis priuilegium confirmamus atque statuimus ut nulli imperatorum, nulli unquam regum, nulli antistitum, nulli quacumque predito dignitate, nulli cuiquam alii de omnibus rebus mobilibus et immobilibus, quae eidem monasterio a iam dictis fundatoribus uel ab aliis quibuscumque personis collate et concesse uel in futurum a quolibet de proprio fuerint iure donate, sub cuiuslibet cause occasionis ue specie minuere uel auferre neque suis usibus applicare, sed cuncta quae ibi oblata sunt uel offerre contigerit a presenti XIIII-cime indictionis tempore illibata et sine inquietudine in sustentatione iam dicti monasterii et usibus abbatum et monachorum sub regula patris Benedicti ibi deo militantum uolumus atque precipimus possideri, ea uidelicet conditione ut nullus successorum nostrorum, pontificum in hac sancta sede cui deo auctore seruimus, unquam uel usquam quiddam de eisdem rebus cuiquam beneficiare, commutare aut sub censu quolibet concedere per futura tempora patiatur, sed censum tantummodo in testamento traditionis a fundatoribus, qui ex eodem monasterio hanc sanctam sedem Romanam heredem fecerunt, etiam delegatam, unam uidelicet libram argenti, annis singulis successores nostri accipientes, piae paternitatis suffragium eidem monasterio et tibi successoribus que tuis ac monachis sub iam dicti patris regula ibidem degentibus sollicitudine pastorali uigilanter contra omnes infestantes impendere studeant. Item constituimus ut obeunte abbate predicti monasterii non alius ibi quacumque obreptionis astutia ordinetur, nisi quem consensus monachorum secundum timorem dei et institutionem regule beati Benedicti elegerit et huius apostolicae sedis pontifex prouiderit ordinandum. Vnde et constituimus et apostolica auctoritate censemus atque per hoc nostrum apostolicum priuilegium confirmamus, ut nullus rex aut pontifex uel abbas aut comes uel qualiscumque magna parua que persona, auariciae cupiditate corruptus aut diabolica suggestione deceptus, audeat uel presumat contra tuum honorem, o uenerabilis Rotberte abbas, qualicumque modo insurgere uel in tua loca aut de tuo honore molestias tibi inferre uel de omnibus rebus monasterii, quae tibi tuis que decessoribus a nobis nostris que antecessoribus per paginam priuilegii concessa atque firmata sunt, aliquas inuasiones uel rapinas siue uiolentias inferre. Si non uult auctoritate dei et sancti Petri et nostra apostolica excommunicatione a corpore et sanguine domini nostri Iesu Christi et ab ingressu aecclesiae nouerit se esse disiunctum. Hoc quoque capitulo presenti subiungimus ut locum auaricie secludamus, nulli unquam de regibus, nulli de episcopis uel sacerdotibus uel de quibuscunque fidelibus per se suppositam ue personam de ordinatione eiusdem abbatis aut clericorum uel presbiterorum aut de largitione chrismatis uel de consecratione basilicae uel de quibuscumque causis ad idem monasterium pertinentibus audere in qualibet specie exenii loco quicquam accipere neque eundem abbatem pro ordinatione sua aliquid dare. Neque episcopus ciuitatis ipsius parrochie, nisi ab abbate ipsius monasterii inuitatus, ibidem publicas missas agat neque stationes in eodem cenobio indicat, ne seruorum dei quies quocunque modo populari conuentu ualeat perturbari, neque mansionaticos exinde presumat exigere. Susceptionem autem fidelium aut religiosorum uirorum atque beneficientiam, quam iubet apostolus cunctis exhibendam, pro possibilitate loci et facultatum non modo ibidem fieri denegamus, uerum etiam suademus. Siquis uero regum, episcoporum, sacerdotum, abbatum, iudicum aut secularium personarum contra hanc nostrae institutionis paginam uenire temptauerit, percussus apostolico anathemate potestatis honoris ue sui careat dignitate reum que se coram diuino iudicio cognoscat et nisi quae a se male sunt acta defleuerit, a sacratissimo corpore dei et domini nostri Iesu Christi alienus fiat atque eterni examini districtae ultionis subiaceat. Cunctis autem eidem loco iusta seruantibus sit pax domini nostri Iesu Christi, quatinus et hic fructum bonae actionis recipiant et apud districtum iudicem premia aeternae pacis inueniant.