Notum sit omnibus tam presentibus quam futuris quod dominus Sado de Patingiis et Agnes, uxor ejus, laudaverunt Vuillelmo priori et conventui de Charitate feodum de Argenveriis quod predicti monachi habent in vadimonio a Joanne Pio pro quingentis libris Giemensibus, usque redimatur ab eo vel ab heredibus suis. Feodum autem suum proprium quod situm in villa de Charitate tenet dominus Sado, de prefatis monachis, quod ipsi habent in vadimonio pro ducentis libris Giemensibus tenebunt supradicti monachi per quinque annos, ita quod in illis quinque annis redimi non poterit a prelibato Sadone vel ab alio aliquo. Expleto quinquennio dominus Sado si voluerit feodum illud redimere poterit, et per aliud quinquennium in manu sua illud tenebit, si fuerit ab eo redemptum, et invadiare vel vendere nulli poterit, nisi tantum dictis monachis. Hanc conventionem et laudationem a se fideliter tenendam juravit memoratus Sado super veram Crucem, in pleno capitulo monachorum. Et pro hoc toto faciendo donaverunt monachi ipsi Sadoni quinque mille solidos Giemenses et uxori sue quindecim libras Giemenses. Huic laudationi et conventioni interfuerunt dominus Odo de Montefalconis et dominus Gaufridus, senescallus Nivernensis, qui ad petitionem domini Sadonis et monachorum in hujus facti testimonium et securitatem presenti carte sigilla sua apposuerunt et bona fide promiserunt quod hanc conventionem et laudationem fideliter tenendam et garantisandam pro posse suo fideles erunt coadjutores et consultores. Actum est hoc anno verbi incarnati millesimo centesimo nonagesimo septimo, kalendas aprilis, in pleno capitulo, videntibus et audientibus Hugone de Borbonio suppriore, Vuillelmo Besordo, Vuillelmo, Hugone eleemosinario, Radulfo de Pogues, Renaudo de Galles, Guidone Garaut, Hugone Suavi, preposito de Charitate, Garino et Oberto Marot et Gaufrido et Herveo de Lorrio et multis aliis.