Ad posteritatis memoriam scripto significatur præsenti, quoniam Guillelmus de Neblens cum Francorum expeditione Hierosolimam pergens, hæc infra scripta æternaliter possidenda Deo,  Ecclesiæ Trenorchiensi cui devotus maximè circa collatum suscepti itineris subsidium erat, fideliter in eleemosinam dedit. Videlicet duo molendina,  molendiaria jura, cum stagnis, cæterísque suis adjacentibus, sita subtus villam Satgiaci, super Borbontiam aquam;  medietatem inferioris molendini, cum stagno similiter,  omni suâ integritate, quod ipse Guillelmus cum Militibus de Lunie in communi possidendo tenebat. Concessit præterea quatinùs causâ molendi advenientes,  eorum animalia, facultatem liberam intrandi vel exeundi haberent, sine cujuslibet impedimento;  ut de Uttinis ipsius Guillelmi nemoribus circa molendina necessaria semper exhiberentur. Ut autem rerum ejusmodi facta bonâ fide largitio inviolabiliter postmodùm  firma subsisteret, sæpè dictus Guillelmus de Neblens,  Hugo frater ejus, cum Joceranno Grosso,  multis aliis viris nobilibus, apud Trenorchium per sacramentum se in obsidatu mandato ipsius Guillelmi firmiter ligaverunt, si Guillelmus ipse, vel quilibet ejusdem hæredum, aut alius, in rebus prænominatis contra Trenorchiensem Ecclesiam injuriam  læsionem aliquam niteretur inferre, sicut pleniùs indè factâ litterarum comprehenditur formâ. Sed cum Ecclesia Trenorchiensis nullum de rebus prædictis caperet emolumentum, quoniam non modico ære alieno pignori obligatæ manebant, vir venerabilis Hugo de Belloforti, qui tunc domum de Griviliaco tenebat consensu  voluntate Domni Petri Abbatis avunculi sui,  totius Trenorchiensis Capituli, XXX. vel eò ampliùs librarum summa supradicta molendina cum stagnis, cæterísque integrè eisdem molendinis adjacentibus, ab improbis creditoribus redemit, habitâ conventione, ut omnes molendinorum proventus postmodùm ad domum Griviliaci sine retractatione spectarent. Procedente verò tempore Stephanus Neblensis nepos  hæres præfati G. de Neblens, circa sæpedictarum rerum helemosinam quasdam cœpit injurias irrogare, maximè pro partibus illis quas Johannes Capellanus quondam de Colongiis in vitâ suâ in duobus molendinis, molendinario, vel quolibet alio jure tenuerat, quas post ipsius Johannis obitum Domnus ipse Stephanus in quasi proprios converterat usus. Super his igitur  aliis quibus Domnus Stephanus insistebat injuriis, à prædicto Hugone monacho mediante amicorum manu sæpiùs convenitur, quatinùs ab incœpta desisteret hujusmodi violentiæ manu:  tamdiù cœptæ quærimoniæ perseveravit instantia, donec ipse Stephanus de Neblens precibus  officio Prioris prænominati, pariter  ratione devictus, sæpedicto Hugoni  Ecclesiæ Trenorchiensi, super hujusmodi querimoniam præcisè diffiniendam diem apud Brancedunum constituit. Sed cum ad diem præfixam Prior adesse nequiret inopinatâ corporis ægritudine præpeditus, Jocerannum cognatum suum monachum Trenorchiensem idoneum satis  sufficientem executorem in talibus,  monachum quemdam nomine Stephanum, cum quibusdam aliis, apud Brancedunum vice suâ direxit. Ubi Domno Stephano præsente cum multis aliis de fidelibus ipsius  amicis, projacentium causarum querimonia ex parte Trenorciensium  Prioris in medio proponitur, argumenta necessaria tam litterarum quàm testium præsentialiter exhibentur; quibus evidentiùs propositæ querelæ veritate manifestata, quicquid de sæpedictis molendinis, vel eorum appendiciis querimoniæ subjacebat tam circa particulares Johannis quondam Capellani de Colongiis perceptiones, quam cœterorum quæ ad molendinorum jura tempore factæ helemosinæ quocumque modo spectabant, mandato Domni Stephani, electis statim de cernentibus viris, Ecclesiæ Trenorchiensi  domui Griviliaci integrè possidenda,  perpetualiter habenda, sublata postmodùm omni contradictione  calumniâ, firmiter adjudicantur,  adjudicata traduntur. Et quatenùs facta rerum hujusmodi diffinitio inviolabili semper permaneret tenore, venerabilis ipse Stephanus Neblensis se hæc omnia servaturum firmiter repromisit,  Jocerannum monachum prænominatum nomine Ecclesiæ Trenorchiensis, per cartulam quam tenebat de omnibus investivit,  ad perpetuæ firmitatis indissolubilem statum cartulam præsentem proprio munivit sigillo. Actum apud Brancedunum anno Verbi incarnati M. C. septuagesimo IIII. præsentibus seu testificantibus istis quorum subsequentia nomina describuntur. De Militibus Domnus ipse Stephanus Neblensis,  Seguinus  Jocerannus de Branceduno, Jocerannus de Belloforti, Seguinus de Sala, Falco de Nojant, Jocerannus  Stephanus monachi Trenorchienses, Bernardus de Boschat, Petrus de Marchia, Petrus de Bellomonte, Guido de Petra Milites ambo. Item Petrus  Maiolus fratres de Setgiaco, Johannes Capellanus Branceduni, Petrus Serviens de Griviliaco, Evrardus  Johannes Maunerii,  quamplures alii. A cet acte pendoit un sceau attaché à un lacs de soie rouge  jaune.