Ex quo divina dispensatio post diluvium præcepit ut homo homini præesset, quicumque secundum Deum tam in veteri testamento, quam in novo, aliis præfuerunt, quantum possibile fuit, procurarunt, ut consultum subditis in posterum esset. Quod et beatum Benedictum et alios complures nostri ordinis instructores fecisse, sibique successores, dum adviverent elegisse, multa documenta probant. Quapropter tam regalis potestas, quam sacerdotalis auctoritas; sed et principum sublimitas, nec non et reliquorum fidelium, quos forte hanc scripturam audire contigerit cognoscat universitas, quod ego Berno omnium abbatum extremus abbas, supremum diem jam vicinari agnoscens, duos ex nostris fratribus, Vuidonem videlicet meum consanguineum, atque Odonem adæque dilectum, una cum fratrum consensu mihi succedere delegavi; ut post meum discessum, vice mea, Deo largiente, fungi præcepi. Ita scilicet ut dilectus noster prædictus Wido cœnobio Gigniacensi, Balmensi, Æthicensi, cum cella quæ dicitur Sancti Lauteni, cum omnibus rebus ad prædicta monasteria pertinentibus, regulariter præsit præter villam quæ dicitur Alafracta et res quasdam quæ fuerunt Domni Sansonis in eodem pago consistentes, et quartam partem caldariarum quæ sunt sitæ in loco qui dicitur Leodonis, et medietatem prati quod fuit Domni Saimonis. At vero carissimus frater Oddo Cluniacum, Masciacum et Dolense monasterium ita cum rebus ad eadem monasteria pertinentibus; Deo favente, suscipiat. His igitur ita dispositis, obsecro vos, o principes et seniores, quicumque terrenarum rerum judices estis, ut hanc scripturam mea vice loquentem, in quolibet nostro conventu libenter audiatis, et sicut lex divina jubet, bonis consentientes sitis, et tam prælatos prædictos, quam et monachos et loca cum rebus ad ipsa pertinentibus, in eo statu quo et per regalia præcepta, quin etiam et per apostolica privilegia dudum sancitæ sunt, et nunc a me decretum est, permanere consentiatis. Quod si quælibet vel inter ipsos vel aliunde controversia, quæ vobis discernenda sit, forte succreverit; justitiam sustentetis, et calumniam reprimatis, quo fiat illud quod in auctoritatibus nostris insertum est, ut omnium bonorum, quæ in præfatis locis geruntur, sicut adjutores fueritis, ita quoque participes esse possitis. Villam autem quæ dicitur Alafracta cum omnibus ibidem pertinentibus, et quartam partem de caldariis quas Leodonis habemus, verum etiam jam dicti prati medietatem ad Cluniacum trado eo tenore, ut per singulos annos census duodecim denariorum Gigniaco pro vestitura reddatur. Nec injustum videatur si Cluniaco easdem res assigno, quoniam ibi sepulturam mihi locavi, et locus ipse quasi posthumus morte Domni Guillelmi quondam inclyti ducis atque nunc mea imperfectus deseritur. Et certe pauperior est possessione et numerosa fraternitate. Et ut hoc inferam, si post filios priores et priorem locum quibus testamentum feci, nobis alios divina largitas et locum et filios ampliare dignata est, ratum debet videri, ut posteriores filii non exhæredentur, sed aliqua pars hæreditatis nostræ eis proficiat, qui quamvis in alio loco; tamen eidem domino, id est beato Petro, cujus nomine utrumque locum construximus. De cœtero tam prælatos quam et omnes fratres præsentes scilicet et futuros, per misericordiam Dei qui præsens respicit, deposco, ut inter vos unanimitas ita perseveret, quatinus modum conversationis huc usque retentum, tam in psalmodia, quam in observatione silentii, sed et in qualitate victus et vestitus, et insuper in contemtu rerum propriarum, si non melius, saltem sicut huc usque fecistis, sic deinceps custodiatis. Si autem, quod absit, ab aliquo eorum fuerit pertinaciter erratum, præcipimus per sanctæ Regulæ auctoritatem, ut utriusque loci Priores ad corrigendum errorem sibi mutuo suffragentur. Si quis autem, quod absit, hanc nostram institutionem in aliquo fregerit, deterreat eum vox divina quæ dicit: Maledictus qui transfert terminos proximi sui, id est institutionem præceptorum suorum; et conatus ejus penitus frustretur. Dispositio vero nostra quæ, ut credo, per caritatem utrisque locis cupit esse consultum, Deo disponente et beato Petro patrocinante inconvulsa permaneat. Signum Bernonis abbatis qui hanc cartam fieri et firmari rogavit. Signum Widonis moderni abbatis qui hoc consensit. S. Oddonis abbatis. S. Geoffredi. S. Wandalberti. Anno quarto regnante Radulfo rege.