CUM ab ecclesia Lingonensi abbatia Divionensis fundata sit et possessionibus dilatata, ego Robertus*, Dei gratia Lingonensis episcopus, eamdem abbatiam tanto debeo affectuosius amare et latius amplificare quanto diebus sacerdotii mei populum Dei et numero et merito constat multiplicius accrevisse. Cui, etsi nova beneficia, prout volo, conferre non valeo, saltem ut possessa antiquitus liberius possideat, opem quantum possum denegare non debeo. Ecclesiam sancti Joannis Baptistae et ecclesiam sancti Philiberti sitam in cimiterio beati Benigni constat antiquitus Divionensem abbatiam possidere, sed, per pravas quorumdam adinventiones, de illo antiquo jure plurimum amississe. Unde, exoratus a domino Jarentone abbate et a monachis ejus, et donum illud antiquum quo eaedem ecclesiae sancto Benigno datae fuerant, laudavi; et, ut liberius eas in posterum Divionensis ecclesia possideat, aliquid addere procuravi. Volo itaque et hujus meae descriptionis auctoritate praecipio ut ecclesias supramemoratas ecclesia Divionensis quieto jure possideat, cum in qualibet earum presbiter fuerit ponendus vel removendus, penes abbatis et monachorum maneat arbitrium et de substituendo et de removendo eorum erit presbiteros qui prefatis ecclesiis deserviant providere et provisos ad decanum adducere; qui decanus, sine ulla dilatione, statim in presentia abbatis seu monachorum, curam animarum committet presbiteris quos illi presentaverint. Si episcopus vel archidiaconus venerit Divionem, cum ab aliis presbiteris expensae necessariae requirentur, isti liberi remanebunt et, id quod in hujusmodi exactione vel deprecatione vel expensis daturi erant, dabunt in obsequium abbatis et monachorum, si abbati et monachis placuerit. Excomunicationes et generalia edicta episcopi custodient, ita ut eum quem episcopus excommunicaverit vel interdixerit, ipsi nullatenus recipiant, donec eum episcopus absolvat. Si, pro privata injuria Divionensi ecclesiae illata, abbas aut monachi praeceperint ut non cantent, cantare cessabunt; et rursum, cum eis cantare praeceperint, nullius alterius expectata licentia cantabunt. Si abbas aut monachi tales presbiteros poterint invenisse qui mundo velint renunciare et tamen ad jussum abbatis in clericali habitu consentiant remanere, liberam habebunt licentiam abbas et monachi predictas ecclesias hujusmodi presbiteris commitendi. Supradictarum ecclesiarum redditus omnes in jus cedent abbatis atque monachorum, nec in eis quicquam presbiteri constituti proclamabunt, nisi quantum inter eos et abbatem, constitutionis suae tempore, convenerit. Ego Vilenchus*, archidiaconus, de cujus ministerio prefatae ecclesiae sunt, hanc donationem laudavi. Ego Paganus* decanus, laudavi. Hanc donationem feci ego Robertus Linguonensis episcopus Deo et sancto Benigno in capitulo Divionensi, per manum domni Jarentonis abbatis, in presentia domni Gaufridi*, prioris et aliorum monachorum. Quae ut firma permaneat sigilli mei impressione eam confirmo.