Vt onus nobis melius  leuius feramus impositum,  vtilius procedant negotia, dum in plures sarcina fuerit partita, ad instar Moysi, qui Ietro soceri sui sequens salubre consilium, ne stulto labore consumeretur,  populus dum vltra vires suas esset negotium, elegit viros timentes Deum, in quibus esset veritas,  qui odirent auaritiam,  constituit ex eis tribunos,  centuriones,  quinquagenarios,  Decanos, leuiusque sibi esset partito in alios onere. Statuimus vt vnaquæque Prouincia vnum aut duos habeat Prouisores, quos Camerarios appellamus; sollicitos, Deum timentes, probatos in omnibus, qui secūdum Deum,  præceptum domni Abbatis Clun. ad honorē Dei  Ecclesiæ Cluniacensis vtilitatem, simul  honorem,  prouinciarum sibi commissarum, disponenda disponant,  corrigant corrigenda. Singulas domos,  maxime in initio suæ pręlationis circumeant. De statu domorum  debitorum quantitate,  Priorum vel fratrum conuersatione ac numero, vel etiam familiæ certificati: in quo tenore domos inueniant, in quo dimittant, ad generale Capitulum nobis notificent, vt pro maiori sollicitudine, maiorem gratiā consequantur. Nec liceat eis cuiquam Priori vel obedientiario dare licentiam vendendi, distrahendi redditus vel possessiones Ecclesiæ nobis inconsultis, nec Priores mutare, sed quod audierint, iudicio nostro reseruent Priores per omnia  in omnibus illis reddant rationem. Nec liceat Prioribus sine cōscientia Camerariorum debitum domorum vltra centum solidos augmentare, nisi ostendant quare hoc fecerint, rationem manifestam. Quando autem necesse fuerit, pro aliquo terrę, vel possessionis vel alio gravi negotio, ad præceptum eorum Priores eis assistant cum propriis expensis, paupertati domorum occurrentes. Et quoniam homines sunt  tentari possunt; cum instituētur Camerarij, inspectis sanctis Euangeliis  tactis reliquiis iurent se bona fide pro posse suo domni Abbatis obedientiæ,  Ecclesiæ Cluniacensis vtilitati intendere: nec prece, nec precio, nec gratia, vitia vel notabiles negligentias, vel domorum destructiones celare: cum tribus aut quatuor equitaturis incedant, nec in domo aliqua accipiant nisi tantum victui necessaria. Quod autem iuramentum in quibuslibet fratribus recipimus: non videatur cuiquam reprehensibile, quoniam licet ex Euangelio commonitionem,  ex regula S. Benedicti habeamus non iurandi, tamen iuramentum ex iusta causa prohibitum non inuenimus. Nam  Apostolum legimus iurātem. Deus scit  per vestram salutē fratres,  iusiurandū Canones in certis casibus licēter admittūt. Præterea cum dies mali sint, adeout nunc possit dici, Putas inueniet filius hominis fidem super terram? Ad præstandū licite iuramētum hanc solam sufficere causam arbitramur. Nolumus autem vt occasione huius officij, sint Camerarij Ecclesiis etiam aliis temporibus onerosi.