In Dei nomine, cunctis mortalibus tam præsentibus quam futuris liquidum sit, quia venit abba monasterii Sancti-Remigii Senonicæ urbis, nomine Winemannus, et monachi ibidem degentes, in præsentia Adalwalonis militis, humiliter depræcantes ut eis remitteret consuetudines quas perverso usu tenebat in villa quæ dicitur Caniniacus. Ille vero, audiens tantas supplicationes prædicti abbatis et monachorum, accepta pecunia, partim remisit, partimque retinuit. De his autem quas retinuit placitum futurum indixit in quo se omnes consuetudines se remittere spopondit. Sed in ipso intervallo accidente infirmitate, mors subsecuta est. Quo defuncto, remanserunt ejus filii, ad quos, cum acciderent prædictus abbas et monachi ut renovarent pristinas convenientias quas pater, præveniente morte, non valuit adimplere, præcedente misericordia Domini, invenerunt paratos complere omnia quæ pater non impleverat. Pepercerunt autem et remiserunt filii Adalwalonis, collata sibi pecunia, Bovo, videlicet, et fratres ejus, omnes consuetudines quæ erant in Caniniaco villa, ita integerrime ut abhinc et in reliquum neque ipsi, neque successores eorum, neque ingenuus aut servus, vel alia quælibet persona, in ipsa villa quicquam acciperent, neque ullam repetitionem haberent de his quæ usu malæ pravitatis antea acceperunt, nisi unam quartam de terra quam in beneficio de abbate prædicti loci teneret, pro salvatione ipsius villæ et terraticum de terra assa, ubicumque fuerit ad opus abbatum et monachorum; et quod laboraverint maior et decanus eorum, sed et homines in jam dicta quarta habitantes veniant. . . . . . in anno custodientes audientias nostras persolvant nobis corvadas, sicut et alii ejusdem potestatis homines. Quicumque enim hoc scriptum. . . . . . vel consuetudines remissas repetere temptaverint, ego Leotericus, archiepiscopus. . . . . . mei suffraganei episcopi et omnes abbates, necnon commissæ illis congregationes excommunicamus et anathematisamus illos perpetua damnatione, ut sint semper. . . . . . et post mortem jaceant in infernalibus pœnis sine redemptione. . . . . Ut..... stabilis permaneat, manibus prædictorum fratrum et sororum, infantium videlicet. . . . . jam dicti militis et fidelium ipsorum subterfirmata et roborata est. . . . . . monasterio Sancti-Remigii publice. Signum Bovonis; S. Widonis, clerici; S. Alwalonis; S. Bovonis, qui has prædictas consuetudines prædictæ potestati injuste posuerat. Filiorum ejus scilicet Teudonis, et Bovonis; S. Seguini et filii ejus Isembardi. S. Rainoldi; S. Milonis; S. Ingelberti, clerici; S. Isnardi; S. Alwalonis; S. Johannis; S. Letgerii; S. Hugonis; S. Hugonis, Curelli; S. Evraudi, fabri; S. Erlebaudi, servi.