Ioannes Episcopus servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam. Dum diligenter attendimus, quod Apostolica Sedes ad Monasterium Cluniacense, quod ad Romanam Ecclesiam nullo medio noscitur pertinere, Matisconensis Diœcesis, ab ipsius Monasterii fundationis exordio præcipuum gerens dilectionis affectum, ipsum maternis fovit amplexibus, ejus præcavit dispendiis, et illud de bono semper in melius benigno favore provexit; gratum nec immeritò redditur votis nostris, ut eidem Monasterio, ne in suis juribus, et redditibus defraudetur, opportunis adesse favoribus et consiliis studeamus. Sanè, sicut accipimus, pro eo quod Priores, Decani, et alii administratores Ordinis Cluniac. censas, vicesimas, redditus, pensiones, et obventiones alias dilectis filiis Abbati, et Conventui ejusdem Monasterii debitas ab eisdem, statutis terminis, et temporibus non persolvunt; multi defectus, et damna hactenus præfatis Abbati, et Conventui, ac Monasterio provenerunt: quodque præfata Sedes quandoque voluerit, et concesserit quod Priores, Decani, et alii administratores præfati tempore debito dictas censas, vicesimas, redditus, pensiones, et obventiones alias non solventes, possent ad Romanam Curiam personaliter evocari; nullus tamen ex concessione hujusmodi provenit fructus, propter appellationès, et malitias plurimorum. Volentes igitur eorumdem obviare malitiis, et dictorum Abbatis, et Conventus, ac Monasterii super his indemnitatibus providere; Prioribus, Decanis, et aliis administratoribus prælibatis, qui censas, vicesimas, redditus, pensiones, et obventiones alias eisdem Abbati et Conventui certis terminis solvere, et assignare tenentur, præsentis perpetuæ ordinationis edicto, de fratrum nostrorum consilio, sub pœna suspensionis ab officio et beneficio districtè præcipimus, et mandamus, ut censas, vicesimas, redditus, pensiones, et obventiones prædictas eisdem Abbati, et Conventui efficaciter solvant in terminis constitutis. Alioquin, si post obtentam hujusmodi mandati nostri et ordinationis notitiam in hujusmodi solutione defecerint in terminis supradictis, eos prædictam suspensionis sententiam incurrere volumus ipso facto, et tamdiu manere suspensos, donec plenariam satisfactionem fecerint de præmissis; qua satisfactione præstita, eo ipso quoad illos, à quibus fuerit præstita satisfactio supradicta, sit prædicta suspensionis sententia relaxata. Si autem post terminum, in quo defecerint in solutione prædicta, per unum mensem dictam suspensionis sententiam sustinuerint animo indurato; fructus Prioratuum, Decanatuum, et aliarum administrationum, quos, et quas obtinent, per executores, quos super iis per alias nostras litteras providimus deputandos, appellatione postposita præcipimus sequestrari, ac de fructibus taliter sequestratis juxta delicti quantitatem, ad quam Priores, Decani, et alii administratores prædicti, quorum Prioratuum, Decanatuum, et aliarum administrationum fructus sequestrati fuerint, tenebantur, eisdem Abbati, et Conventui satisfactionem plenariam exhiberi. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrorum præcepti, mandati, et voluntatis infringere, etc. Datum Avenione, Kal. Julii, Pontificatus nostri anno VIII.