Sciatur quod controversia que erat inter Poncium cantorem et Stephanum de Monte Gudini, de terris ipsius ville, hoc modo terminata fuit. Stephanus recognovit nemora esse precentori et ecclesie que dimittit ei cantor; quamdiu ipse Stephanus vixerit, salva taschia, applanationes nemorum non potest facere sine consensu cantoris, et werpivit ei colonicam, et perpetuo reddimus ei arietes cum vellere, singulis annis, et de vinea que est juxta vineas de quibus reddebat quartam, similiter reddit quartam. Super aliis controversiis que versabantur inter eos, michi est remissum, michi est condonatum, post mortem Stephani. Quod si heredes Stephani ecclesiam appellare voluerint appellent, et ecclesia similis eos; hec conventio non derogat prime conventioni. Actum est hoc in presentia Gauterii decani, Poncii cantoris, Aimini archidiaconi, magistri Stephani, Urici subcantoris, Rannaldi de Felins militis.