Notum sit omnibus ad quos hoc pertinere videbitur, qualiter VV. Abbas Sancti Florentii,  sui monachi, proclamationem facientes super P. Abbatem Sancti Philiberti,  ejus monachos, de Ecclesiis Sanctæ Crucis,  Sancti Nicolai de Lausduno, in præsentiâ Papæ Urbani,  totius Conventus apud Turonum, apostolicum edictum seu decretum audierunt,  audiendo quieverunt. Horum itaque proclamatione Abbas Sancti Philiberti auditâ, confestim a se surrexit,  quomodò controversia de prædictis Ecclesiis, sive calumpnia inter se  illos, in nonnullis Conciliis, sive Synodis ventilata ac discussa, atque diffinita  sopita jam erat, Papæ enarravit coram Conventu. Sed  Fulco Comes Andegavensium hanc audiens altercationem, protinùs non rogatus consurrexit,  quæ super hac re noverat, Papæ omníque Conventui verâ relatione absolvit. Videlicèt contestans, hujus causæ negotium plerumque ab authenticis viris, in Conciliis ac Synodis pertractatum atque diffinitum esse;  semper Abbatem Sancti Philiberti, supradictas Ecclesias in suum jus, sine ullâ participatione Abbatis Sancti Florentii, canonico judicio obtinuisse. Unde  satìs supérque mirabantur cùm viderent, Abbatem Sancti Florentii, ejúsque monachos (ut pote viros religiosos) id rursum contra fas canonicum, judicio velle retractari, quod jam totiens (ut prælibatum est) à viris spectabilibus diligenter dijudicatum atque diffinitum esset, quod profectò evidens ratio prohibebat. Papa autem utriusque partis causâ satìs attentè auditâ, generalem protulit sententiam, dicens, nulla ad judicium denuò iterari debere, quæ à religiosis viris, maximè à Romanis Legatis adjudicata atque diffinita constaret. Ergo nec istud quod multorum sententia proborum, semel  ampliùs terminaverat ac diffinierat, reiterari ad judicium jure licebat. Præcipuè cùm  id idem ad aures Stephani Torticol, bonæ videlicèt memoriæ viri,  Romani Cardinalis  Legati,  Giraudi Ostiensis similiter Legati, aliquando pervenisset,  eorum judicio cum multis superiùs dictis hoc diffinitum esset. Alioquin jam nullum judicium, certum haberet finem, immò usque ad infinitatem protendere non cessaret litem. Quapropter  Abbas Sancti Florentii jam ab hac cesset non bonâ proclamatione,  Abbas Sancti Philiberti sua jam prædicta quietè possideat, nullâ ultrà cassandâ Judicum retractatione. Itaque utérque Abba, Apostolicâ auditâ sententiâ suum repetit ac occupat sessum. Actum Turonis, anno ab Incarnatione Domini M. XCV. Indict. III. XIII. Kal. Aprilis, feriâ V. Lunâ XXI. Epactâ XXIII. Præsente Hugone Lucdunensi,  Aldeberto Archiepiscopo Bituricensi, atque Amato Archipræsule Burdegalensi,  Guidone Viennensi Archiepiscopo,  Turonensi Archiepiscopo. De palatio, Brunone Signensi Episcopo  Cardinali, Albano Episcopo  Cardinali, Alberto monacho  Cardinali, Teuchro Cardinali,  Johanne Gaitano  Cancellario,  Johanne Fricans panem,  multis aliis, veluti in tanto Conventu.