Hoc scripto filiorum sancte ecclesie memorie mandamus quod domnus Bernardus de Ruelee et filii eius Seguuinus et Brutinus et uxor eiusdem Seguuini concesserunt monachis Sancte Marie de Cistercio quicquid in fundo Musiacensi in terris scilicet et silvis ac pratis aquisque hactenus possiderant. Hec omnia pro redemptione animarum suarum libere dederunt nil sibi inde retinentes. Hoc donum Wido dominus castri Sancti Johannis a quo predictus Bernardus et filii eius eundem fundum Musiacensem tenebant per omnia laudavit. Canonici etiam de Sancte Marie de Bealniaco castro cum consensu abbatis sui domni Stephani illo tempore Eduensis episcopi terras quas in predicto fundo possidebant Cisterciensibus monachis concesserunt. Quod idem fecerunt domnus Landricus et frater eius antequam Johannes uxores ducerent et Remundus miles de terris quas apud Musiacum tenebant. Illo quoque tempore Humbertus et fratres eius Hugo et Henricus ac Rainaldus qui omnes Buscerani appellabantur ac apud Bealnam morabantur habebant terras et prata in predicta possessione. Quas terras et prata seu quicquid aliud inibi habebant antedictis monachis se daturos promiserunt si monachi illi eis acquirerent terras et prata ac silvas quas domnus Guido de Troans et Ogerius de Basse et fratres eius tunc temporis tenebant quia iuris Busceranorum fratrum erant sed milites predicti eis reddere nolebant. Quod Cistercienses monachi fecerunt terras videlicet predictas et prata ac silvas ementes ab illis militibus ac coram multis testibus illis Busceranis fratribus libere tradentes. Tunc illi Buscerani consensu ac voluntate uxoris Humberti primi fratris que vocabatur Domna concesserunt monachis quicquid apud Musiacum habebant nil inde sibi retinentes. Nam pueri eiusdem Humberti Landricus scilicet et Willermus parvi eo tempore erant et ideo fari non poterant. Hoc donum predicti fratres super altare Sancte Marie Cisterciensis cenobii posuerunt. Et ratum fuit illa die ex parte monachorum et Busceranorum fratrum coram predicto Guidone de Truans et Ogerio et fratribus eius et aliis multis testibus ut ab illo tempore nil a monachis Buscerani peterent illi si forte deinceps de terris illis quas tunc receperant et libere possederant dampnum aliquod incurrerent. Et sciendum quod uxor predicti Guidonis et filii eius et mulier hec omnia laudaverunt. Monachi etiam Divionenses in eadem possessione terras habebant que ad cellam illam pertinebant quam apud Paluele castrum possidebant. Quas terras seu quicquid aliud in illo loco habebant consensu ac voluntate totius capituli sui monachorumque in predicta cella degentium domnus Henricus Divionensis abbas monachis Cisterciensibus concessit pro terris que erant domni Pontii Butelerii et Aaletis uxoris eius. Nam has terras monachi Sancte Marie ab illo Pontio et uxore eius emerunt ac Divionensibus sicut dictum est fratribus dederunt pro omnibus que apud Musiacum habebant pro illis scilicet omnibus que ad cellam Paluensem pertinebant. Filius vero antedicti Pontii Walterius nomine hoc laudavit sed fratres eius infantes Philippus et Hugo necdum loqui sciebant. Terre iste monachis Sancti Benigni date prope castrum Paluele sunt. Post hec domnus Rainaldus de villa que Corblanchiaca dicitur et mulier eius Regina nomine ac filius eiusdem mulieris Thebaldus dederunt monachis Cisterciensibus omne quod apud Musiacum possidebant. Pro qua re domnus Hugo dux Burgundie rogatu monachorum indulsit illis et heredibus eorum perpetuo redditus quos mansus ille in quo degebant singulis annis ei debebat minam scilicet et dimidiam avene et quinque denarios ac duos panes. Domnus vero Pontius Senscaldus et Raynaldus Manigaldus qui hos redditus eo tempore recipiebant hoc laudaverunt. Reynerius autem de Muresaut et coniunx eus Guberanda ac filius eorum Hugo clericus, Bernardus quoque miles, Lambertus clericus consanguinei videlicet supradicte mulieris Guberande concesserunt suprascriptis monachis quicquid in eodem fundo Musiacensi hactenus tenuerant et hoc fecerunt pro redemptione animarum suarum ac omnium parentum suorum. Similiter fecerunt vidua quedam Proema nomine de villa que dicitur Curjangul et filii eius Petrus et Reinaldus sororque eorum Domna nomine et vir eius Legerius. Avelina quoque soror predicte Proeme et filius eius Odo et Dominicus faber de Argille et uxor eius et filii eorum pro remedio animarum suarum concedentes prescriptis monachis quicquid apud eundem fundum habebant et quicquid in magno prato quod erat Busceranorum quod que sub villa Mirriacensi iacet clamabant nichil sibi inde retinentes. Hoc pratum totum nunc est monachorum hec in unum collecta diversis temporibus sunt acta. Et hii sunt testes : Leobaldus frater Bernardi de Ruelee, Leobaldus de Sancto Gervasio, Renerius de Muresaut, Hugo Frogirst, Humbertus famulus de Bealniaco, Arnulphus Cenlitta de Vuliaco et subsequentes sunt de villa Mirriniaca : Geofredus, Bernardus Rufus, Humbertus Fusorius et plures alii. Et sciendum quod omnes hee terre quas Humbertus Busceranus et fratres eius ac monachi Divionenses Rainaldus quoque et Reynerius viduaque Proema et socii eius suprascripti apud Musiacum tenuerant vocarentur terre Busceranorum. Ac terminus illarum ex una parte usque in rivulum qui appellatur Vetus Musana descenderit sicut homines senes et illarum terrarum periti Radulphus scilicet et Geofridus ac Humbertus Fusorius in villa Mirriacensi degentes et Arnulphus Cenlitta de Vuliaco et multi alii vicini monachis Cisterciensibus testificabantur quique eciam has terras omnes et terras domni Bernardi de Ruelee coram multis hominibus qui in vicino habitabant monachis determinaverunt. Hoc scripto cunctis sancte ecclesie filiis mandamus quod Musiacensis fundi qui Cisterciensium monachorum constat esse partem decime que pro officio sacerdotali duobus presbiteris Johanni videlicet et Theobaldo qui tunc temporis ecclesiam Mirriacensem regebant debebatur idem presbiteri voluntate et rogatu venerabilis Stephani Eduensis episcopi et archipresbiteri Humberti concesserunt Cisterciensibus monachis. Nam idem fundus in parrochia est Mirriacensis ecclesie. Domnus vero Leobaldus de Sancto Gervasio et Johannes ac Henricus nepotes eiusdem Leobaldi Gocerannus quoque de Corbeltaldo uxorque eius Musca necnon Theodericus de castello Crinciaco et mulier eius pro remedio animarum suarum dimiserunt reliquam partem decime liberam ad opus monachorum. Et sciendum quod predicte decime partem domnus Theodericus de castro Curenziaco de domno Goceranno Rufo qui habitabat apud Corbertaldum tenuerunt ipseque eam de domno Bernardo de Ruili et filiis eius Seguino et Brutino habebat qui hanc decimam ut dictum est monachis dimiserunt hoc laudantibus et confirmantibus prescripto Bernardo de Ruili et filiis eius et uxore antedicti Seguini filii Bernardi. Hanc decimam totam Musiacensis fundi predictus Eduensis episcopus communicato consilio decani et archidiaconorum totiusque Eduensis ecclesie capituli dedit prescriptis monachis iure perpetuo possidendam illam dumtaxat decimam que de labore monachorum vel conversorum seu carrucarum suarum sive mercennariorum provenerit. Item si rustici aliqui terram illam ad opus monachorum coluerint monachorum erit decima. Sed si alii homines eamdem terram licencia monacorum ad suos proprios usus exercuerint illi recipiant decimam quorum iuris constat esse. Et sciendum quod domni Stephani episcopi totiusque Eduensis ecclesie capituli illo tempore sit decreto stabilitum ut nullus presbiter Mirriacensis gubernans ecclesiam decimam a monachis amplius exigat. Et ideo hanc decimam antedicti antistitis consensu predicti monachi libere hodie possident. Harum omnium rerum que in hac carta scripta continentur hii sunt testes : Bertrannus canonicus et decanus Beanensis castri, Humbertus archipresbiter, Gerardus, Artaldus, Lambertus eiusdem castri canonici, Landricus et Johannes frater eius, Lambertus et Hugo frater eius, Renerius de Muresaut et Hugo Frogiers et plures alii.