Ludovicus Dei gratia Francorum rex universis presentes litteras inspecturis, salutem. Noveritis quod nos litteras dilecti ac fidelis nostri Roberti Lingonensis episcopi vidimus in hec verba: § Robertus Dei gratia Lingonensis episcopus, universis presentes litteras inspecturis, salutem in Domino. Noveritis quod cum in litteris bone memorie Philippi illustrissimi quondam Francorum [regis], quedam verba contineantur, que referri posset in dubium, quorum tenor talis est: § Sanctissimo Patri ac Domino Innocentio Dei gratia sancte romane et universalis Ecclesie summo pontifici, Philippus eadem gratia Francorum rex, salutem et totius honoris ac reverentie plenitudinem. Scire volumus Sanctitatem Vestram, Pater Sanctissime, quod cum inter Manassem, bone memorie quondam episcopum Lingonensem et abbatem et ecclesiam et burgenses Besue coram nobis questio verteretur super eo videlicet, quod abbas se esse dicebat abbatem nostrum regalem, et episcopus contra asserebat ipsum abbatem et ecclesiam suam et suos burgenses esse de sua juridictione temporali et quod in idem episcopus de nobis nullo mediante tenebat. Tandem super hoc ab utraque parte in curia nostra duellum fuit firmatum et propter hoc isti pugiles inducti fuerunt Imbertus de Syvriaco et Radulphus Hochede et post modum ad hoc res devenit. Et ita actum fuit in curia nostra quod idem abbas et ecclesia sua et sui burgenses dicto episcopo remanserunt et de sua justicia et juridictione temporali fuerunt et id a nobis tenuit idem episcopus. Preterea id vobis duximus intimandum, quod abbas Besue nobis de novo fuit conquestus tam pro se, quam pro ecclesia sua et suis quod Vuillelmus episcopus Lingonensis, ipsis damna plurima et in vineis suis et in rebus aliis intulerat, propter quod nos utrique parti diem assignavimus apud Villam Novam, octabas scilicet Sancti Martini ante Natale Domini nuper preteritum. Cum autem tam idem episcopus quam abbas in nostra essent presentia constituti, et abbas rationes suas contra episcopum indicerit, respondit episcopus quod pro eo quod idem abbas super hoc ad Sedem Apostolicam appellaverat, non esset ei tutum in duabus curiis litigare, et quod id facere non debebat. Unde abbas habito concilio appellationi sue penitus renunciavit et super hoc in curia nostra juri stare promisit, et quod ipsum episcopum in alia curia super hoc amplius non traheret. Tunc vero predictus episcopus contra ipsum abbatem proposuit quod quia tam ipse abbas, quam ecclesia sua et sui, de sua juridictione et suorum predecessorum erant, instanter a nobis petiit ut ipsum abbatem ad curiam ejusdem episcopi judicandum remitteremus; visum autem fuit nobis et consilio nostro, quod quandiu episcopus vellet et offeret ipsi abbati justitiam exibere, ad curiam ipsius, pro jure capiendo et faciendo remitti deberet; quod quidem abbas ipse ratum habens, diem sibi ab episcopo super hoc assignatam recepit, a curia autem nostra ipsum abbatem ad curiam episcopi taliter remisimus judicandum super hiis autem que scimus et vidimus, vobis, Pater sanctissime, testimonium perhibemus. Actum apud Sanctum Germanium in Loya anno Domini millesimo ducentesimo duodecimo, mense julio. § Nos intellectum earundem litterarum sic intelligimus et declaramus, quod nos seu quicumque fit episcopus Lingonensis, ratione litterarum illarum in abbatem, ecclesiam et villam et burgensis Besuensis, habemus tantummodo gardiam et le ressort, et quod ipsi non possunt nos, vel quemlibet episcopum Lingonensem super hiis que pertinent ad abbatem, vel ecclesiam, vel villam, vel homines burgenses trahere in curia seculari, quandiu parati erimus eis facere justiciam in nostra curia seculari, nec etiam conqueri poterunt in alia curia seculari quam nostra seculari curia super hiis que pertinent ad gardiam nostram. Habemus etiam jus quod fidelitas nobis fiat et successoribus nostris episcopis Lingonensibus a burgensibus Besuensibus et manentibus in villa quatuordecim annos et amplius habentibus, quod ipsi conservabunt membra, corpus et honorem episcopi Lingonensis et quod ipsi conservabunt et adjuvabunt ipsum episcopum et suos et jura ejus ad magnam vim et ad parvam in villa et in finagio Besuensi. Habemus etiam jus habendi tam nos quam successores nostri episcopi Lingonenses omnia que ad premissa tria pertinent ad fidelitatem scilicet gardiam et ressortum. Dicimus etiam et recognoscimus quod nos ratione dicte gardie aut ressorti non possumus in villa Besuensi facere prisiam vel extorsionem quamlibet, nisi abbas et conventus vel burgenses venerint contra tria premissa, gardiam scilicet, fidelitatem et ressortum, vel aliquod ex ipsis, vel nisi procederet voluntate abbatis et conventus. Et hec omnia dicimus et recognoscimus, salvo nobis et successoribus nostris episcopis Lingonensibus per omnia jure spirituali. In cujus rei memoriam et testimonium presentes litteras sigilli nostri munimine fecimus roborari. Actum anno Domini M° ducentesimo tricesimo nono, mense mayo. § Nos autem litteras supradicti regis Philippi avi nostri, in forma supra scripta vidimus et ad petitionem, tam episcopi quam abbatis et conventus predictorum in hujus rei testimonium presentibus litteris nostrum fecimus apponi sigillum. Salvo in omnibus jure nostro et alieno. [Datum] Meleduni, anno Domini millesimo ducentesimo tricesimo nono, mense mayo.