Ego Guido, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, testificor et confirmo compositiones que inter fratres Pontiniacenses et dominum Andream de Venesiaco facte sunt, sicut ab ipso Andrea rogatus sum. Quod si ipse Andreas vel heres ejus de his pactionibus resilire voluerint, plenam justiciam de ipsis facere teneor. In primis igitur justiciam quam aliquando in nemore Sancti Stephani sibi usurpaverat, liberam et quietam a se et herede suo in perpetuum ecclesie Pontiniacensi relinquit; et recognoscit quod homines de Venesiaco in predicto nemore nullam usuariam habent. Soli vero homines qui in villa de Seant habitant, ibi usuariam habent sine dare et vendere. Deinde, quia aliquando de stagno faciendo prope Seviam verbum habuerat, ne illis nocere possit, omnino relinquit. Postea concedit ut ea que in planis de Challeio et de Sevia de eorum nemoribus jam complanata erant, eis quieta maneant, ita plane ut ultra metas tunc factas ipsa nemora non complanent. Porro de nemore quod dicitur li Devoes, si ibi aliquid acceperit, et ipsi similiter jure accipere possunt, aliter non. Nam de bosco Sancti Petri hoc inter eos convenit ut neutra pars sine alterius assensu ibi exartare possit. Hec omnia, sicut dicta sunt, testificor et proprii sigilli impressione confirmo. Actum est hoc istis mihi astantibus: H[ugone] abbate de Dilo et magistro Petro et Gautero capellano, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXXXº quarto.