In nomine sancte et individue Trinitatis, Hugo, miseratione divina Autissiodorensis ecclesie humilis minister, omnibus catholice ecclesie filiis, tam presentibus quam futuris, in perpetuum. Si creditam nobis amministrationem digne Deo adimplere satagimus, paci ac quieti religiosorum modis omnibus providere debemus. Eapropter, Crisennonis monasterium ad faciendam abbatiam, ex mandato domini pape Innocentii, et de manu abbatis Ebrardi et fratrum Molismensium, quorum erat proprium, suscipientes, ecclesiam Sancti-Gervasii Autissiodorensis, tam in acquisitis quam in acquirendis, cum omnibus que ecclesia de Crisennum in parrochiatu Sancti-Gervasii habebat, vel acquisitura erat, monasterio Molismensi, laude et assensu capituli nostri, necnon et sanctimonialium de Crisennum in perpetuum concessimus possidendam, ita dumtaxat quod monachi, qui ibi habitaverint, ab omnibus processionibus et procurationibus episcopi, decani et archidiaconi in perpetuum liberi sint et immunes. Porro cautum est a nobis et provisum, ad honorem ecclesie nostre conservandum, quod si canonici nostri decem solidos pro processione et statione festi Sancti-Gervasii, tempore constituto non receperint, eidem ecclesie indicent silentium. Decernimus igitur ut ejusdem ecclesie qui nunc est presbiter, Belinus nomine, beneficium quod tenet, dum vixerit, integre teneat; vacante enim ecclesia, a prefato vel alio presbitero Molismenses monachi sibi ydoneum eligant, et ad curam animarum suscipiendam Autissiodorensi episcopo presentent, de qua investitus Molismum teneatur adire, et de rebus monachorum fideliter conservandis eis fidelitatem facere. Et ne aliquando sacerdos et monachi de redditibus ecclesie sue litigent, ita statuimus: in omnibus oblationibus et testamentis, et beneficiis ad altare pertinentibus in omnibus modis et commodis, sine ulla exceptione, medietatem accipient monachi, aliam vero sacerdos. Ita et de ecclesia Sancti-Moderati statuimus, de qua diu litigatum coram nobis fuerat inter Molismensem et sacerdotem ejusdem ecclesie. Et sciendum quod moniales de Crisennone nichilominus, quum in tempore dominii monachorum, ordinem Juliacensem, omnibus modis tenebuntur observare, excepto quod abbatissa, pro negociis ecclesie sue, poterit equitare cum duabus que ab episcopo Autissiodorensi ad hoc deputabuntur. Ceteris vero nullatenus licebit claustrum exire, etsi jusserit abbatissa. Quendam vero cereum unius libre, in die Purificationis Beate-Marie sepedicte, moniales, pro recognitione ecclesie Molismensis, annuatim persolvent, et per proprium nuntium mittent. Quod si dictum cereum, die assignata non persolvi contigerit, et si, quod absit, prefate moniales metas ordinis Juliacensis excesserint, hoc comperto, abbas Molismensis monasterium de Crisennum reaccipere et reordinare, secundum formam institutionum Juliacensis poterit; et eandem potestatem quam scilicet Juliacensis habet super Crisennonem, nullo contradicente, in perpetuum habebit, salva tamen consecratione Autissiodorensis episcopi. Hoc autem totum ne temporum, sive personarum mutatione immutetur, pagine presentis assertione et tam proprii quam et fratrum nostrorum sigilli impressione roborantes, firmavimus, et eorum qui interfuerunt nomina subnotari precepimus: S. Ulgeri, prepositi; S. Goscelini, decani; S. Gaufridi, cantoris; S. Stephani, thesaurarii; S. Athonis, archipresbiteri. Acta sunt hec, anno Incarnationis dominice Mº centesimo, tricesimo-septimo; in capitulo Beati-Stephani Autissiodorensis; presentibus viris religiosis: Alberico, Verzeliacensi; Hugone, Pontiniacensi; Guillermo, Trecensi, abbatibus; necnon et Godefrido, Clarevallis priore; et de canonicis affuerunt: Henricus; Johannes; Hugo, sacerdos; Gaufridus; Lambertus; Atho; Drogo, diaconus; Reynaudus; Guillermus, subdiaconus; Gaufridus, acolitus et multi alii; Hugo, cancellarius scripsit et subscripsit.