Mensæ lector, dominica, finita majori missa, veniens ad gradum facit ante et retro, et ter hunc versum toto conventu respondente pronuntiat: Domine labia mea, etc. Quo dicto sacerdos dicit: Salvum fac servum tuum. Mitte ei Domine auxilium de Sancto. Dominus custodit te ab omni malo; deinde absque salutatione: Dominus custodiat introitum tuum et exitum tuum, et auferat a te spiritum elationis. ℟ Amen. Iterum qui lecturus est facit ante et retro. Ad matutinalem et ad majorem missam accipiens librum in quo legendum est, prævidet lectionem; libros autem in quibus legendum est in refectorio portat et reportat qui legit ad servitores. Tamen lector adjuvat eum, si fuerit nimium pondus. De quo non est consuetudo ut prævideat lectionem, sed tamen ostendit ei lector majoris mensæ ubi incipere debeat. Et quia nullus fratrum quidquam gustaverit vel refectorio exierit aut intraverit, donec lectio sit incepta, cum primum dominus abbas vel prior consederit, petit lector benedictionem, et accelerat lectionem exordiri. Quod ut expeditius facere possit, prius debet librum aperuisse et ad locum ubi incepturus est signum posuisse. Graves historias nutriti debent legere in refectorio. Finita lectione venit ad gradum, faciens ante et retro. Qui cum conventu pergit ad ecclesiam: cum autem conventus in ecclesia fuerit, ipse cum servitoribus in refectorio revertitur comesturus. In hebdomada si uno die aut duobus alium ut pro se legat rogaverit, non reprehenditur. Quod si amplius, nisi pro infirmitate, et hoc petens veniam in capitulo [monstraverit], notatur.