Carta Guidonis Normanni in itinere Hierosolymitano. Notum sit Ecclesiae fidelibus quod Guido Normannus, dum Hierosolymam proficisci vellet, dedit Domino Deo et beato Mariae et sanctimonialibus de Marciniaco quidquid ipse habebat in dominio sive in casamento infra terminos a Montesigillo usque ad montem Berney coram idoneis testibus. S. Arnulphi Calderone; S. Bernardi de Cheliant; S. Drogonis cantoris; S. Eudonis de Usiliaco; S. Sigini de Toriaco; S. Guidonis Espanelli. Et medietatem terrae de Viriaco et duo casamenta quae in proprios usos militi de Viriaco et Andreae Arnalt in vita sua retinuerat, integre concessit. Post mortem vero Guidonis, nepotes ipsius Guido de Toriaco et Galo frater ejus, freti consilio et auxilio Arnulphi Calderonis, de quo ex parte hoc donum enarrare videbatur, infringere et infestare hanc eleemosynam conati sunt. Tandem venerabilis vir Willelmus comes Nivernensis, in cujus tuitione et defensione ipse Guido Normannus suam eleemosynam, si ab aliquo suorum turbaretur, disposuerat, dato die apud Deziacum, convocatis monachis de Marciniaco, Archimbaldo ejusdem loci priore, Humberto decano et Hugone de Sancto Lupo priore, et Arnulpho Calderone et nepotibus Guidonis, audito in curia testificatione supradictorum testium de data eleemosyna, post in pace Marciniacensi ecclesiae restituta est, laudante et concedente Arnulpho Calderone et filio ejus Girberto, Guidone [de] Toriaco, Hugone de Marciniaco et filio ejus, coram multis nobilibus viris quorum nomina subscripta sunt: S. Willelmi comitis; S. Hugonis de Tilliaco; S. Rainaldi de Druiaco; Seguinus de Torniaco; Raynaldus Helie; Bernard de Calem; Seguinus de Toriaco; Berruerius; Widone de Panello; Jonas de Versibus novis; Willelmo Druinello; Hugone de Vatole; Humbertus Incordatus; Arnulfus de Caleniaco; Hugo de Truciniaco; Mardelinus clericus, pluribusque aliis de quibus non locus narrandi.