Qvia Iesu Christi Domini gratia illius vos Ecclesiæ sacerdotem constituit, a qua veteris legis  nouæ gratiæ sacerdotium cœpit,  Saluator ipse singulari sacrificio Deo mundum reconcilians, sacerdos simul  hostia esse voluit: sicut Ecclesiam, ita  eius Præsulem speciali affectu excolere, speciali reuerentia honorare, speciali deuotione, si facultas daretur, ei obsequi opto, ambio, desidero. Nec solus ego, sed quantacumque vbique terrarum diffusa est, humilis Cluniacensis Congregatio, hoc idem, vt dignum est, optat, ambit,  desiderat. Quia enim æternus sol, longe clarius matutino sole, a vestro Oriente nostri Occidentis tenebras illustrauit,  a Hierusalem in omnes gentes regni æterni Euangelium prædicari voluit: tanti beneficij debito obligamur, vt non solum sublimitati vestræ, tantæ sanctitatis locis præsidenti, verumetiam cuilibet minimo obsequenti, vbi possumus seruiamus: eos autem, quibus impendere hoc non possumus, singulari, vt iustum est, affectu excolamus. Nam quia non datur, Ordine monastico prohibente, vt illa, illa inquam supercœlestia redemptionis nostræ loca inuisere, osculari, lachrymis infundere corporaliter valeamus, nec adorare in loco, vbi steterunt pedes Domini, possumus: quod vnum restat, effundimus coram illo corda nostra, vos eius Vicarium exorantes, vt pro nobis omnibus ipsi assistatis,  vices nostras, quod communis iubet charitas, suppleatis. Cumque deuotione vel officio protrahente vel prouocante, salutifera Natiuitatis, Sepulturæ, Resurrectionis, Ascensionis, loca visitatis: spirituali affectu nos vobiscum vbique ducite,  pro vestris Cluniacensibus Saluatori piissimo supplicate. Hoc ego, hoc singuli, hoc omnes pariter supplicamus:  vt inconuulsam nostri memoriam perpetuo habeatis, corpore absentes, literis præsentes rogamus. Addimus hoc precibus nostris,  quo possumus nisu deprecamur: quatinus vestram Cluniacensem Ecclesiam reliquiis sepulchri Dominici,  beatæ Mariæ, aliisque, quibus vobis visum fuerit, visitetis, ditetis, honoretis. Liberet diutius saltem hoc modo vobiscum loqui: sed quia præsentium lator ad iter festinabat, oportuit longa intercidi. Quem charitati vestræ, ab ipso rogati, attentius commendamus. Est enim multa dignus commendatione, , vt credimus, aut vobis aut multis vestrorum bene cognitus: Dominus scilicet Drogo Niuernensis Ecclesiæ Præcentor, qui iam tertio Hierosolymitanum iter aggressus, multis laboribus, spe felici, multam sibi, vt credimus, requiem comparauit.