Quoniam plerumque bonorum statuta virorum pravorum malitia successorum immutari solent aut penitus adnu lari: idcirco donum et investituram quam comes Hugo de Sancto Paulo consilio fidelium suorum, laude quoque et volontate uxoris sue Helisendis filiorumque suorum Ingelranni et Hugonis, fecit ecclesie Molismensi de quibusdam rerum suarum redditibus, quas apud villam Leuchodium ab antecessoribus suis in dominio suo possederat, ad noticiam hujus donationis transmittendam in (F° xxv v°) posteros, stabilique firmandam positione tempus in reliquum, hortatu ejusdem comitis memoria litterarum eternare statuimus. Dedit itaque predictus comes Molismensi cenobio in persona sua per manum suam filiorumque suorum Ingelranni et Hugonis, in presentia domni Lanberti Attrebatensis episcopi, in conspectu etiam procerum suorum et tocius ecclesie Leuchodiensis, in cujus templo hoc factum fuit, presente domno Rotberto Molismensi abbate qui de manu ejusdem comitis donum suscepit, decimas quas in ecclesiis de Leuchodio et de Sarcingo in dominio suo ab antecessorum temporibus tenuerat, pariterque quicquid potestatis et dominatus in prebendis canonicorum habuerat. Dedit etiam cambam unam et tres hospites, mansum quoque suum ecclesie contiguum ubi modo est habitatio monachorum, sicut ipse tenebat, mediatorem quoque suum et mansum in quo mediator habitat cum terra que ad unius carruce culturam pertinet, sicut tunc tenebat Helisendis comitissa uxor ejus. [Dedi]t et Novam [Villam] cum appen[dicii]s suis, sicut [predic]ta comitis[sa eam t]enebat. Et ne aliquando hujus tenor donationis in aliqua predictarum rerum forte per aliquem in reliquum cassaretur, aut aliqua fraude retractaretur seu minueretur, domnus Lambertus Attrebatensis episcopus statim in presentia comitis et tocius multitudinis semel et bis requisivit an aliquis in his quicquam calumniaretur; sed nullo contradicente ilico omnes illos qui contra hec instituta postmodum venire et alicujus violentie injuria vel injusticie pravitate seu doli malignitate infringere, diripere vel minuere seu calumniari temptaverint, episcopali auctoritate excommunicavit et districto anathemate usque ad satisfactionem innodavit, omnibus qui aderant laudantibus et FIAT! FIAT! ter aclamantibus. Et quia interdum repeticio dici solet confirmatio, idem domnus Lambertus episcopus de eadem causa in crastino sermonem fecit ad populum qui ad ejus predicationem de circumquaque copiosus confluerat, et preterite diei excommunicationem in audientia tocius populi iterum recensuit, turba iterum clamante FIAT! FIAT! Hanc itaque premissarum rerum donationem presenti intuitu viderunt et presenti attestatione audierunt et clerici et laici: de clericis quidem domnus abbas Johannes de Monte Sancti Eligii, Clarenbaudus Insulanus canonicus, Achardus magister scolarum Attrebatensium, Droardus in Albinacensi canonica prepositus, Goiffridus de Sancto Paulo, Godefridus canonicus Leuchodiensis, Sigo filius Roberti, Rainaldus, Godardus, Mainardus, Nicholaus, Ebrardus; de laicis vero Gocelinus de Orivilla, Rotbertus de Passu, Warinus de Encria, Giraudus de Verzin, Richerius de Burviler, Robertus filius Ogeri, Fulbertus cambarius, Hugo et Wermundus. Acta sunt hec publice (et) confirmata apud Leuchodium in ecclesia Sancti Leodegarii presente supradicto episcopo et comite et populi turba, anno dominice Incarnationis millesimo nonagesimo V°., presulatus autem domni Lamberti Attrebatensis episcopi anno secundo, XV. kalendas julii, die dominica, regnante domino nostro Jhesu Xpisto cum Patre et Spiritu sancto in secula seculorum. Amen.