Cvm omnes ad Cluniacensis Congregationis corpus pertinentes communi charitatis debito diligamus, vos inter reliquos speciali quodam affectu complectimur. Et licet locum vestrum corporali aspectu numquam viderimus, intuitu tamen veræ dilectionis, vos non tantum quotidie, sed  continue intuemur. Facit hoc bonæ conuersationis vestræ fama, sed specialiter Thomas ille vester, immo noster: quo  si personaliter caretis, pro eo tamen nos  nostra omnia possidetis. Est enim nobis intimus,  tantum in Christo charissimus, vt cum innumera Cluniaco sæpe vestra Anglia munera miserit, nihil vnquam isto gratius aut carius obtulerit. Non igitur grauet vos eius absentia: quia plurimum, cum tempus fuerit, vobis ipsius apud nos poterit conferre præsentia. Quod si sapienter negotiamini, ibi merces vestras debetis exponere, vnde maiora lucra suo possitis tempore reportare. Patienter igitur tanti ad præsens ferte dispendij iacturam, quia quod, vt diximus, modo sentitis damnosum, iuuante Domini gratia, quandoque experiemini lucrosum.