QUOTIENS AECCLESIÆ SANCTÆ PROVENIT TRIUMPHUS, APICIBUS EST DESCRIBENDUS, quatinus in laude Xpisti, qui caput illius fore dinoscitur, plebs Xpistiana soliditatis firmamento vigeat et ad ejus famulatum excitata, devotior convalescat. Ideo cunctorum fidelium notitię pręsentium atque futurorum litteris pandere decernimus, quod Divionensis abbatia, quę est secus Divionense castrum, in honore precipui martyris Xpisti BENIGNI constructa, privilegiis Romanorum Pontificum, pręceptisque regum Francię intervenientibus, sacrę matris ęcclesię Lingonensis pręsulibus, ab omni dominatione alicujus perpetualiter effecta sit libera, bannumque et districtum, a torrente Susione, qui utrumque burgum dividit, perpetuo, apostolica necnon imperiali atque regali munificentia et largitione possideat: ita ut qui auferre ab eodem burgo vel claustro aliquid violenter, excepto abbate vel monachis ejusdem loci, pręsumpserit, vel qui infregerit, vel cum violentia hospitatus fuerit, auctoritate sancti PETRI cunctorumque Romanorum pontificum, Lingonensium quoque atque totius Gallię episcoporum, anathematis vindicta multatus, excommunicationi perpetuę damnabiliter subjaceat. Quapropter quid acciderit tempore Rotberti*, ducis Burgundię, litteris tradere decrevimus, ut cunctis pręsentibus ac venturis hęc ratio innotescat, quod a calumniatoribus hujusmodi confirmationis seditio exorta, tali sit contradictione convicta. Quidam igitur Constantius, cognomento Rufinus, ex servientibus ducis prędicti, in atrio sancti JOHANNIS ędificata domo commanens, statutum bannum sancti BENIGNI, in vini venditione infregit atque suum vinum vendere coepit: quę causa, ad aures ministrorum jam dicti Sancti pervolans, prohibita ab eis est, ne fieret. Quam prohibitionem graviter ferens, cum quibusdam convocans collegium in atrio atque terra Sancti contra homines ipsius seditionem commovit, in qua illis pugnantibus, istis sese defendendo resistentibus, aliqui interierunt ex utraque parte, plures vero vulnerati fuerunt; de qua causa pręfatus dux convocans abbatem ejusdem loci, nomine ADALBERONEM, coepit ab eo exigere hujus causę emendationem; quam nullo modo facere voluit, potius velle se dicens abbatiam deserere, quam Sancti rectitudinem evertere. Quod dictum facto comprobans, monachos ejusdem coenobii, in consimili voto perstantes, in multa afflictione relinquens, pręsulem sanctę Lingonensis ęcclesię expetiit; a quo cognoscens venerandus pręsul, nomine RAINARDUS*, cognomento HUGO, quod actum erat, vehementer indoluit, et, dato die ac loco, in coenobio sanctorum apostolorum PETRI et PAULI, supra fontem Besuę, convocato HUGONE* Vesonticensi archiepiscopo et AGANONE* Heduorum antistite atque WILLELMO* comite, magnaque procerum ac nobilium virorum multitudine, coram cunctis, privilegia atque precepta lucide peroravit, emendationemque ex banno et ex fractura atriorum, necnon ex hominum sanguine factęque seditionis, sed et de priore, quem violenter exire de suo monasterio compulit propria manu, in manu ejusdem pręsulis posuit. Quam suscipiens idem pontifex, jus proprium Sancto auctoritate suę demonstrationis corroboratum restituit. Quod factum ipse dux suo ore confirmavit et prędictam abbatiam liberam ac quietam ab omni dominatione alicujus existere laudavit, quemadmodum trium meliorum antecessorum suorum temporibus extitit, presente Heinrico* ipsius filio, qui hujusmodi placitum ex utraque parte deportavit, et hoc fieri vidit, audivit, atque laudavit. Testes hi sunt, quorum hęc sunt nomina aecclesię Lingonensis: Herlegius*, Rotgerius*, Girardus*, archidiaconi; Vuarnerius* archidiaconus et abbas Sancti Stephani; Crysopolitanę sedis HUGO archiepiscopus; Gotefridus*, decanus ejus; Heduensis ęcclesię AGANO episcopus; Siguinus*, prepositus ejus; Vualterius* de Monte Scotico; Landricus* Heduensis ęcclesię archidiaconus; abbates vero: Odo* Flaviniacensis et Helmuinus* Sancti Sequani; laïci autem: Girardus* Fontis Vennę; Humbertus* frater ejus; Oddo* de Monte Salvio; Aldo* de Tile Castro; Hugo* de Calvo monte; Rainerius* de Notgenniaco. Actum Besuę, feria VI, ebdomada II. XL, anno ab incarnatione Domini M LXVI, indictione IIII, epacta XX[II], regnante Philippo rege Francorum, anno VIImo regni ejus.