Res celebri digna memoratu, quanto ab eminentioribus personis agitur, tanto decentius est eam sic premuniri ut inviolabiliter conservetur. Proinde ego Willelmus, Nivernensis comes, notum volo fieri tam presentibus quam futuris inter canonicos Sancti-Mariani et Heldredum de Vincellis ortam contencionem fuisse de querela que in presentia Hugonis, Autissiodorensis episcopi, agitata fuerat, et terminata et ejusdem sigilli attestatione signata; cartam inde compositam cum Heldredus suo assensu non esse factam diceret, productis legitimis testibus in medium a canonicis, cartam veram et suo assensu factam recognovit. Ne igitur in posterum de re eadem ad longevum tempus, vel proximum, iterum oriretur contencio, utriusque partis assensu, dignum duxi ipsam cartam et hanc actionem meam per quam carta vera esse dinoscitur, in una pagina conscribi, sigillique mei attestacione confirmari. Hujus enim recognitionis quam Heldredum fecisse predixi, testes sunt isti: Thebaudus de Truncei; Gaufredus de Cableia; Hugo, vicecomes de Blace; Robertus de Canverno. Hoc quod subscribitur exemplum est cartæ prædicti Hugonis, episcopi Autissiodorensis, causam eorum et pacem plenius determinantis. † In nomine sanctæ atque individuæ Trinitatis, Hugo, Autisiodorensis episcopus, ut eorum quæ fiunt rata et inconcussa permaneret sentencia, utiliter provisum est, pro labilitate memoriæ, scripto hæc ipsa in posterum servanda commendare. Notum proinde sit omnibus tam præsentibus quam futuris quod inter canonicos Sancti-Mariani, et Heldricum (sic), filium Gaufridi de Vincella, diu extitit magna contencio pro decima ejusdem villæ, nec prius terminari potuit quam nostram presentiam adirent. Cum itaque ad hoc ventum esset, ut utrique nostram super hac re dispositionem expectarent, censuimus quatinus prædicti canonici, memorato Heldrico cuncta, si qua proinde in eos foris fecerat et quæ de ipsa decima per duos annos contencionis acceperat et detenuerat, remitterent, et XL insuper solidos darent, eo pacto ut et quæ ipsorum carruca infra terminos ipsius decimationis excoleret, unde præfatus Heldricus decimam exigebat, libere possiderent et tocius pro qua contendebant decimæ terciam ex integro partem acciperent. Præterea statutum est ut decimatorem videlicet qui decimam coadunaret vel communiter pari assensu conducerent, vel singillatim: Heldricus scilicet per duos annos et canonici semper in tercio providerent. Ut ergo hæc pactio firma et stabilis in perpetuum servaretur, placuit nobis eam nostri sigilli privilegio communire. Actum est hoc, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº Lº Iº, indictione XIIIIa. Hujus autem rei testes sunt: donnus Arduinus, abbas Sancti-Germani; Stephanus, cellerarius; Gauterus, viator; Herveus de Jafeth; Petrus, scriba.