Carta Frotmundi Nivernensis episcopi de dono ecclesiae Sancti Lupi. Saepe quod apud homines agitur firmiter in memoria non tenetur, et ideo ad auxilium litterarum recurritur ut quod a mente negligenter labitur, litterali recordatione reparetur. Recordatione igitur litterali tam futurorum quam praesentium tradere disponimus agnitioni quod Frotmundus, bonae memoriae Nivernensis pastor ac Scripturae praecipientis «Operemur bonum dum tempus habemus» non segnis auditor, ecclesiam de Sancto Lupo cum omnibus appendiciis suis pro amore Dei et beati Petri sanctimonialibus de Marciniaco dedit et concessit, retento jure episcopali, et ut rata et firmior esset haec donatio, in communi canonicorum facta fuit capitulo. S. Hugonis decani; S. Matthaei archidiaconi; S. Frotmundi thesaurarii; S. Ilderandi sacristae; S. Arnulphi capellani episcopi; S. Odonis praesbyteri et canonici; S. Umberti diaconi et canonici. Quorum beneficiorum donum quicumque injuste contradixerit, anathema. Praeterea laudavit et confirmavit jamdictus pontifex supranominatus sanctimonialibus aliud donum quod fecerat eis Guido Normannus qui videlicet pro remedio animae suae et antecessorum suorum dedit et concessit post decessum suum saepedictis monachabus omnem terram sibi contingentem quae conjacet a villa quae vocatur Mons sigillus usque ad montem Bernardi, scilicet vineas, prata, nemora, terram arabilem, cursus aquarum, servos, ancillas et mansiones. S. Archimbaudi filii Guillelmi; S. Seguini de Toriaco et filii ejus Seguini et Dalmacii; S. Eudonis de Usiliaco; S. Guidonis de Toriaco; S. Radulphi de Chiviniaco; S. Archimbaudi. Anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo trigesimo.