In nomine sancte et individue Trinitatis. Ego Willelmus, Dei gratia Autissiodorensis episcopus. Notum volumus fieri tam presentibus quam futuris quod Gaufridus de Arsiaco, Jerosolimam iturus, ob remedium anime sue et suorum, in presentia nostra, dedit et concessit in perpetuum domui et sanctimonialibus de Crisenone usuarium mortui nemoris in bosco suo de Arsiaco, ita quod singulis diebus licebit eis, si voluerint et potuerint, capere et adducere de predicto nemore mortuo, semel in die, quantum duo equi in una quadriga poterunt ducere. Concessit etiam idem Gaufridus quod, si forte quadrigam monialium in prescripto bosco, aut in eundo vel inde redeundo, frangi contigerit, de vivo nemore quadrige fractionem posse et licere reparari. Hoc totum quoniam opus caritatis et predicte domui valde utile et necessarium noverant, laudaverunt uxor predicti G., filii eorum, filieque ac generi. Ut autem firmius et certius esset donum istud, moniales de eo investivit sepedictus G. in capitulo suo. Hoc totum ut ratum et immobile imperpetuum perseveraret, ad peticionem utriusque partis scripto mandari et sigilli nostri munimine roborari fecimus. Hujus rei testes sunt: Girardus, abbas Vizeliaci; Gaufridus, Beati-Petri Autissiodori et Gaufridus Sancti-Laurentii abbates; Enjorreadus, elemosinarius Vizeliacensis; Odo, monachus et presbiter; Odo de Prato-Gilberti. Actum, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXXXº.