Notum sit omnibus hominibus tam presentibus quam futuris, quod quidam miles, nomine Pontius de Porta, vuerpivit et finivit Deo et beato martiri Marcello, in tempore domni Alvisi, prioris, Bernardum Belet et filium ejus Philibertum cum infantibus suis, ut beatus martir supradictos haberet et possideret, audiente et vidente domno Hugone, milite, de Baiaco, cum aliis multis. Post longum autem tempus Gaufredus de Porta, filius supradicti Pontii, calumpniavit verpitionem quam pater ejus fecit. Audiens vero domnus Arthaldus, prior, cum ceteris fratribus, calumpniam quam Gaufredus faciebat super Ebrardum de Baiaco, filium supradicti Philiberti, dederunt ei XX solidos ut supradictam calumpniam dimitteret; veniens autem prefatus Gaufredus, ante altare beati martiris vuerpivit calumpniam quam in predicto Ebrardo et in Christoforo fratre suo, seu in sorore sua uxore Mutini, et in infantibus suis sive in progenie sua faciebat, et rectitudinem, si habebat, Deo et beato Marcello martiri dedit, audientibus et videntibus Hugone de Baiaco, Arnulfo de Maresco, Milone Calvello, Oddone de Dalmariaco, Galterio Capreolo, Hugone de Montcooz.