In nomine Domini nostri Jhesu Christi. Petrus de Monteregali clericus et canonicus Augustudunensis, filius Gauterii de Turre, cupiens de seculari [2] conversatione ad religiosam transire vitam contulit se ad religiosos fratres in loco qui dicitur Fontismus habitantes et remansit cum illis. Propter quam [3] causam mater ejus nomine Beliardis que adhuc vivebat et vitricus ejus nomine Engilbertus et frater ejus Hugo, cum uxore sua que vocatur Bona [4] filia, dederunt predictis Fontismensibus fratribus silvam quandam et pratum atque molendinum, qui videlicet lucus binomi[ni]s est, quia ex una parte propter fra-[5]-gorum habundantiam fragineus appellatur, pars vero altera propter arborum rectitudinem sagitta nuncupatur ; pratum vero antiquitas ita nominare consuevit : Pra-[6]-tum inter duos boscos. Et silvam quidem atque pratum sicut perfecta immunitate et in alodio possidebant, ita perfecte et absolute dederunt. Quia vero molen-[7]-dinum a domno Montis regali nomine Hugone tenebant et eum de casamento ejus esse noverant et ipsum quidem perfecte similiter et ex integro dederunt, sed doni hujus effectum [8] a predicto Hugone concedi et confirmari petierunt. Qui libentissime tale donum non solum laudavit, sed etiam fundum quendam qui vulgari sermone oscha dicitur [9] quia prope molendinum erat, prenominatis fratribus ex parte sua ita libere et immuniter tribuit ut quicumque in eo deinceps habitaverit, nichil penitus ser-[10]-vitii domno Montis regali neque ministris ejus vel prepositis reddat, sed potius de silvis, de planis, de aquis, de pascuis, gratis sibi accipiat ea que usibus hu-[11]-manis necessaria sive idonea videntur que nos aesantias vulgariter dicimus. Et quia domnus Montis regali prefati molendini exclusam aliquando [12] piscare solebat et pisces ibi capere, idem Hugo firmiter statuit, ne hoc amplius fieret. Constituit etiam et concessit ut sepedicti Fontismenses monachi [13] quandocumque vellent piscandi licentiam haberent in fluvio ejusdem molendini, tam supra quam infra, et in omnibus etiam aliis fluviis ad jus suum [14] pertinentibus. Denique et hoc precepit atque decrevit ut quotienscumque qualibet materia ad restaurationem molendini foret necessaria, ex circumjacentibus [15] agris vel silvis licenter et secure ac gratis acciperetur. Cum vero quadam die apud Montem regalem multi homines sub umbra ulmorum congregati essent, [16] carta hec in medium allata atque coram ipso domno Montis regali ceterisque predictarum rerum vel possessionum datoribus, seu concessoribus, publice lecta et ab [17] ipsis laudata atque confirmata est, die dominico, V. kl. Julii, Luna II, Epacta XXIIIa, Indictione VIIIa, Concurrentibus IIII, anno decennoven-[18]-nalis cicli XIIII, anno ab Incarnatione Domini M°C°XV°, domno Stephano cathedram Eduensis ecclesie tenente, Ludovico Francorum rege, Hugone [19] Burgundionum duce. Sed quia nimis longum est omnes qui huic recitationi atque confirmationi interfuerunt nominare, paucos e pluribus placuit hic an-[20]-notare : Garnerius et Odo presbiteri, Narjodus, Hildebertus, Landricus, Gunbertus, Umbaldus de Turre, Obertus corvus, Robertus de Valle excoriata cum tribus filiis su-[21]-is, id est : Hugone, Gaufrido, Bertranno, Raginaldus prepositus et Hugo frater ejus. Cum igitur predictus Petrus relicto noviter seculo sese ad Fontismenses fratres primum contu-[22]-lisset, ita firmiter tamque perfecte res quas supra descripsimus eisdem dedit, ut sive ipse cum eis usque ad mortem permaneret, vel aliquin forte discederet, ipsi tamen fratres res predictas [23] nunquam amplius amitterent, sed eas jure perpetuo possiderent. Hoc etiam concessit eis domna Montis regali, nomine Alvisa, post obitum viri sui Hugonis ut quicumque perrexe-[24]-rit ad molendinum eorum, etiam si sit reus aut quocumque commisso puniendus aut si etiam in ipso molendino aliquid facinus commiserit, tamen nichil ma-[25]-li aut damni patietur, aut in eundo ad molendinum, aut in redeundo, aut in demorando ibidem. Testes sunt : Landricus de Praiaco, [26] Idelbertus, Bernardus Bulferius, Raginaldus Sireth, Zacharias miles. Ego autem Stephanus, Dei gratia Eduensis episcopus, hec sicut vidi et pro certo cogno-[27]-vi ex autentico scripto predecessoris mei, bone memorie Stephani Eduensis episcopi, attestor et ut firma et illibata jure perpetuo maneat [28] presentis scripti patrocinio et sigilli mei auctoritate confirmo.