Gregorius episcopus servus servorum Dei, Hugoni abbati Cluniacensi, salutem et apostolicam benedictionem. Noverit sanctitas vestra hos fratres monachos monasterii sancti Remigii esse, quibus apud sedem apostolicam pro consolatione loci sui, quem Manasses Rhemensis archiepiscopus quotidie dissipat ac confundit, diu commorantibus, non aliud ad præsens solatium opportunius exhibere potuimus, quam quod eidem archiepiscopo literas pariter cum istis vobis redditas destinavimus; in quibus eum, si cum beato Petro et Romana ecclesia pacem sperare velit, præfatum monasterium regulariter ordinare, et in quiete dimittere multum rogamus, et admonemus; quas ut vestra caritas illi per idoneum nuntium mittat, et nobis quidquid pro his fecerit oblata primum opportunitate rescribat, nostra solicitudo desiderat. Interim vero fratres istos desolationem loci sui videre fugientes benignitati vestræ commendamus, quatenus de his tamdiu curam habere non pigeat, donec miserante Deo, optatam quietem in monasterio suo eos habere posse contingat. Data Romæ II. Kalend. julii, indictione undecima.