Sixtus Episcopus seruus seruorum Dei, ad perpetuam rei memoriam. Ex iniuncto nobis desuper Apostolicæ seruitutis officio ad ea libenter intendimus, per quæ Ecclesiis  Monasteriis, ac illis pro tempore præsidentibus personis vtiliter  salubriter valeat prouideri. Cùm igitur hodie dilectus filius Ioannes de Cussigniaco Monachus Monasterij de Balma Cluniacensis Ordinis, Bisuntinæ Diœcesis, qui Prioratum de Tisy Ordinis sancti Benedicti ex concessione Apostolica in commendam obtinebat, commendæ eiusmodi in manibus nostris sponte  liberè cesserit, nósque cessionem ipsam duxerimus admittendam,  proptereà cessante eiusmodi commendâ, Prioratus prædictus adhuc eo quo vltimo ante eiusmodi commendam vacauerat, modò vacare noscatur,  sicut exposuit nobis nuper dilectus filius noster Philibertus tituli S. Luciæ in Silice Presbyter Cardinalis, qui Monasterium S. Ioannis Reomaensis eiusdem Ordinis sancti Benedicti, Lingonensis Diœcesis ex simili concessione in commendam obtinet fructus, reditus  prouentus mensæ Abbatialis dicti Monasterij S. Ioannis propter guerrarum turbines,  alios sinistros euentus, quibus partes illæ plurimùm pręgrauatæ fuerunt adeò tenues, ac diminuti sint, quòd illi ad Abbatis dicti Monasterij sancti Ioannis pro tempore existentis, iuxta Abbatialis dignitatis exigentiam, commodam sustentationem,  onerum ei incumbentium supportationem non sufficiunt, in ipsóque Prioratu sit quoddam fortalitium, quod magna pro Monasterij sancti Ioannis,  Prioratus eiusmodi, necnon vasallorum,  aliorum subditorum dicti Monasterij S. Ioannis, ac bonorum ipsius conseruatione, indiget custodia, quam Prior dicti Prioratus pro tempore existens per seipsum, vt opus esset quandoque facere,  onera proptereà ei incumbentia supportare non potest. Verùm si dictus Prioratus, qui ab eodem Monasterio sancti Ioannis dependet,  ad omnimodam Abbatis dicti Monasterij sancti Ioannis collationem, seu aliam dispositionem, dum vacat, pertinet; ac aliàs eidem Monasterio vnitus,  certis de causis dissolutus fuit, cuiúsque possessiones ipsius Monasterij possessionibus partim sunt contiguæ, eidem mensæ perpetuò vniretur, annecteretur,  incorporaretur præfatus Abbasse commodiùs sustentare,  onera eiusmodi faciliùs perferre, necnon fortalitium ipsum tutiùs conseruate posset. Abbatíque ac Monasterio, Prioratui, vasallis,  subditis proptereà non modica proueniret vtilitas. Quare dictus Philibertus Cardinalis asserens quòd fructus, reditus,  prouentus dicti Prioratus quinquaginta ducatorum auri de camera, secundùm communem æstimationem, valorem aureum non excedunt, nobis humiliter supplicauit, vt Prioratum prædictum cum omnibus iuribus, ac pertinentiis suis eidem mensæ perpetuò vaire, annectere,  incorporare, aliásque in præmissis oportunè prouidere de benignitate Apostolica dignaremur. Nos igitur, qui dudum inter cætera voluimus, quòd petentes beneficia Ecclesiastica aliis vniri tenerentur exprimere verum valorem, secundùm communem æstimationem tam beneficij vniendi, quàm illius cui vniri peteretur, alioquin vnio ipsa non valeret,  in vnionibus semper commissio fieret ad partes, vocatis quorum interest, eiusdem mensæ verum valorem annuum, necnon verum vltimum eiusdem Prioratus vacationis modum, etiamsi ex illo generalis reseruatio resultet, præsentibus pro expressis habentes, huiusmodi supplicationibus inclinati, Prioratum prædictum, qui Conuentualis, aut dignitas non est, quouis modo, aut ex cuiuscumque persona, seu per liberam resignationem alicuius de illo extra Romanam Curiam coram Notario publico,  testibus spontefactam, aut constitutionem felicis recordationis Ioannis Papæ XXII. quæ incipit, Execrabilis, vel assecutionem alterius beneficij Ecclesiastici ordinaria autoritate collati, vacet, etiamsi tauto tempore vacauerit, quòd eius collatio, iuxta Lateranensis statuta Concilij, ad Sedem Apostolicam legitimè deuoluta, ipséque Prioratus dispositioni Apostolicæ reseruatus existat, eíque cura immineat animarum,  ad illum consueuerit quis per electionem assumi. Super eo quoque inter aliquos lis, cuius statum præsentibus haberi volumus pro expresso, pendeat indecisa, dummodo tempore datæ præsentium non sit in eo alicui specialiter ius quæsitum, cum omnibus iuribus  pertinentiis supradictis, eidem mensæ autoritate Apostolicâ tenore præsentium perpetuò vnimus, annectimus,  incorporamus. Ita quòd ex nunc liceat præfato Philiberto Cardinali,  pro tempore existenti ipsius Monasterij sancti Ioannis Abbatis per se, vel alium, seu alios corporalem Prioratus, iuriúmque  pertinentiarum prædictarum possessionem autoritate propriâ liberè apprehendere,  perpetuò retinere, illiúsque fructus, reditus,  prouentus eiusmodi in suos, ac mensæ  Prioratus vsus,  vtilitatem conuertere, Diœcesani loci cum suis, alteriúsve licentia minimè requisita. Non obstantibus,  Datum Romæ apud sanctum Petrum, anno Incarnationis Dominicæ MCCCCLXXVI. XV. Cal. Iunij, Pontificatus nostri anno V.