G. Dei gratia, Senonensis archiepiscop., omnibus presentes litteras inspecturis salutem in Domino. Noverint universi quod cum esset in nos compromissum a venerabile fratre H. Autissiodori episcopo ex una parte, et a fratre Johanne de Monte-Grosino priore domus hospitalis Jerusalem in Francia, pro fratribus hospitalis ex altera, super diversis querelis hinc inde propositis prout in quibusdam litteris nostro sigillo et sigillo bone memorie G. quondam Carnotensis episcopi sigillatis, plenius continetur. Tandem de bono et equo dictionem nostram protulimus in hunc modum: primo diximus quod per ea que dicemus in nullo fiat prejudicium privilegiis hospitali, nec per eadem ipsorum privilegia in aliquo amplientur. Diximus eciam quod pro injuria clerico domini episcopis Namomensis illata tradet magister hospitalis domino episcopo Autissiodori viginti libras Turonenses; et pro istis viginti libris liberati erunt fratres ab injuria et dampnis dicto clerico illatis. De illis autem qui tradit, dicuntur fuisse ecclesiastice sepulture tempore interdictionis a fratribus hospitalis, diximus quod frater Symon magister domus hospitalis parisiensis, nomine fratrum dictorum, emendabit in manu domini episcopi Autissiodori injurias sibi a fratribus antedictis illatas, quam pro querelis dictorum fratrum extrahentur a cimeterio. Diximus eciam de capella quam construxere dicuntur fratres dicti, tempore interdicti, apud Saciacum, quod campane, altare et omnia singula capelle amovebuntur, domo in qua erat capella in suo statu pristino remanente. Adjicimus eciam per dictionem nostram quod dicti fratres claves ostii ecclesie parrochialis de Saciaco, quod est a parte domus fratrum antedictorum, de cetero habebunt et libere per ostium illo quocumque voluerint intrabunt et celebrabunt in uno altarium ejusdem ecclesie divina quamcumque voluerint; et pulsabunt in matutinis missa et vesperis, dum modo per hoc parochiale officium non impediatur; et si que oblationes seu obventiones alie ad missam eorumdem fratrum obvenerint eamdem porcionem in illis sacerdos parochialis habebit quam habet in illis que ad missam ejusdem presbyteri fuerit, et eamdem portionem habebunt fratres hospitalis in oblationibus seu obventionibus que venient ad missam eorum quam habent in eis que fiunt in missa sacerdotis parochialis. Diximus eciam quod si contingeret ecclesiam de Saciaco interdicto supponi, dicti fratres poterunt nichilominus in illa ecclesia celebrare divina, voce submissa, clausis januis, interdictionis et excommunicatis exclusis. Adjicimus etiam quod fratres hospitalis omnes oblationes seu obventiones que tempore interdicti, videlicet a festo beati Luce evangeliste usque ad dominicam qua cantatur «isti sunt dies» facte fuerunt seu obvenerunt in dicta capella integraliter restitueret sacerdoti ecclesie parochialis, et de illis oblationibus tradentur veritati fratris Parisii magistri domus hospitalis de Saciaco; qui frater Parisius centum solidos Turonenses cum omnibus oblationibus et obventionibus predictis tradet in manu domini episcopi Autissiodor., restituendis presbyteros de Saciaco pro dampnis et deperditis quas sustinuit occasione interdicti supradicti; et idem episcopus Autissiodorensis faciet quittari dictos fratres a dicto presbytero de omnibus dampnis et deperditis antedictis. Actum anno Domini M. CC. tricesimo quinto, mense Augusto.