Notum fieri volumus, tam præsentibus quam futuris, quod nos, scilicet Hugo, Autissiodorensis, Henricus Trecensis, episcopi, et Rainardus, Cisterciensis abbas, quandam quærelam quæ inter domum Pontiniaci et Regniacum emerserat, tali compositione determinavimus, atque in pace deduximus, videlicet: quod pecora domus Regniaci viam quæ ducit de Massengi usque Nentri, versus Villiers, in pasturam non transibunt, nec pecora domus Pontiniaci versus Uldunum transibunt, absque bubus qui quantum terra et nemus de Villiers durat ibunt. Cætera vero pastura a villa Nentri usque Autissiodorum communis erit utrique pecori, excepto quod pecora Regniacensium fratrum non intrabunt Vallem-Chalmei nec et clivum montis. Item de Massengi, sicut aquam Saneim currit usque ad vadum de Curz, pecora Regniaci versus Villiers non ibunt, nisi in pratis suis; de supradicto vero vado de Curz, sicut vadit via ad Rubeum-Montem per Soencei ad Solengei, et de Solengei ad Sanvinneis, et de Sanvinneis ad Estivei, et de Estivei ad Aisei, ad sinistram partem, pecora de Regniaco non transibunt, nec ad dexteram partem de Pontiniaco. Quod si quis de conversis Pontiniaci sciens hanc constitutionem, forte, per se vel per alium transgressus fuerit, Uldunum ibit, ibique sine omni remissione, per tres dies sedens in terra, uno contentus pulmentario manducabit; similiter et Regniacenses Villiers ibunt, eandemque pœnam, si hanc culpam incurrerint, ibidem absque misericordia sustinebunt.