[Gregorius Episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri Landrico Matisconensi Episcopo salutem et Apostolicam benedictionem. Mirari valdè compellimur quomodo fraternitas tua persuasione clericorum, sicut audivimus, in confirmatione privilegiorum Cluniensis Ecclesiæ Episcopo Albanensi legationem nostram ferenti inobediens extiterit: præsertim cùm, etiamsi aliquid, quod non credimus, inconsultiùs tibi irrogare voluisset; quidquid esset pro reverentiâ Apostolicæ Sedis ferre decuisset. Itaque propter bonam vitam et Pastoralem vigilantiam quâ circa Ecclesiam tibi commissam desudas, hanc culpam supportantes præcipimus tibi, quatenùs vocatis de melioribus Monachis Cluniensis Ecclesiæ ad communem locum inter Matisconem et Cluniacum venias, ut in præsentiâ illorum prædictum privilegium confirmes, et sic in Episcopali officio restitutus adjuvante Domino populum tuum valeas consolari. De cætero fraternitatem tuam paterno affectu, quo eam amplectimur, admonemus, ne improbitati vel levitati clericorum tuorum ulteriùs credulus existas, sed meis, qui te non tua diligo, potiùs quàm illorum consiliis acquiescas: quod si feceris, scias profectò quod nos Ecclesiam tibi commissam præjudicium sustinere nullatenùs patiemur. Interim autem sine omni inquietudine et discordiâ vos et Abbas Cluniensis pacificè maneatis, donec coram Vicario Diensi Episcopo hujusmodi lis religiosarum personarum consilio terminetur; aut, si illud non potuerit fieri, nos utrâque parte vocatâ, et causa diligenter discussa auxiliante gratiâ Dei finem congruum imponere valeamus. Clerici autem, qui spiritus superbiæ ducti contra Legatum nostrum Albanensem Episcopum turbam fecerunt, et Archiepiscopum Viennensem à Cluniaco revertentem ablatis rebus suis contumeliose invaserunt, apud Cluniacum nudis pedibus ante altare sancti Petri satisfaciant, et sic emendatis moribus absolvantur. Absque datâ.]