Ego Mathildis comitissa Nivernensis, omnibus notum facimus presentibus et futuris, quod nos pro remedio anime karissime filie Agnetis quondam uxoris comitis S. Pauli, et pro remedio anime karissimi Domini et mariti nostri Hervei quondam comitis Nivernensis, et nostre, assignamus quandam capellaniam apud Cellas monialium juxta Autissiodorum, constituentes quendam capellanum ibidem, qui in eadem ecclesia divinum officium qualibet die imperpetuum celebrare tenetur. Assignamus siquidem ecclesie de Cellis pro dicta capellania quindecim libras cursualis monete Autissiodorensis annuatim percipiendas in censa ville nostre de Autissiod. ad quindenam Nativitatis Domini. Volumus siquidem et concedimus, ut episcopus Autissiodorensis qui pro tempore erit, in heredem nostrum, seu successorem nostrum, vel in eum qui dictam villam nostram tenuerit, sententiam excommunicationis ponat; si contra donationem istam ire aliquatenus attemptarent, nec ipsam relaxet quousque dicte ecclesie de dicto redditu ad plenum fuerit satisfactum. Volumus etiam et precipimus ut prepositus de Autissiod. qui pro tempore erit, vel quicumque dictam censam levaverit, dictas quindecim libras dicte ecclesie ad dictum terminum annuatim persolvat. Quod si non fecerint, episcopus Autissiodorensis, qui pro tempore erit, sententiam excommunicationis in ipsos ponat, nec ipsam relaxet quousque dicte ecclesie de dicto redditu ad plenum fuerit satisfactum. Quod ut ratum sit et firmum, presentes litteras fecimus sigilli nostri munimine roborari. Actum anno Domini M. CC. XXVI. mense aprili. Ego Mathildis comitissa Nivernensis, omnibus notum facimus, tam presentibus quam futuris, quod nos pro remedio anime nostre et H. quondam bone memorie domini et mariti nostri comitis Nivernensis, dedimus et concessimus post decessum nostrum, monialibus Cellarum, pro anniversariis nostris in sua ecclesia annuatim in perpetuum celebrandis, centum solidos redditus cursualis monete in cryeria et lya Altissiodorensi annuatim in perpetuum percipiendos. Volumus siquidem et precipimus ut episcopus qui pro tempore erit, ponat sententias excommunicationis in personam heredis aut successoris nostri, et interdicti in terram ipsius, si contra donum istud ullo modo ire attemptaverit, nec ipsas relaxet quousque dicte ecclesie de dicto redditu ad plenum fuerit satisfactum. Quod ut ratum permaneat, sigilli nostri munimine presentes litteras fecimus roborari. Actum anno Domini M. CC. XXVI, mense maio.