Tantus erat numerus fratrum apud Cistercium quod nec substantia quam habebant eis sufficere, nec locus in quo manebant eos convenienter poterat capere. Placuit itaque abbati ejusdem loci, Stephano nomine, ceterisque fratribus, ut locum alium quererent in quo pars ipsorum ab aliis corpore non animo separata Deo devote et regulariter deserviret. Quem locum dum prefatus abbas sollicite ac studiose perquireret, ad noticiam domni Gualterii Cabilonis episcopi et canonicorum ejusdem civitatis, necnon ad aures duorum comitum, Saberici videlicet et Guillelmi, aliorumque illustrium virorum ista pervenit discussio. Qui vehementer inde gaudentes et terram suam circumquaque perlustrantes Deo volente tandem locum idoneum predictis monachis ad Deo serviendum et regulariter vivendum invenerunt in quo eos honorifice susceptos sicut Domino placuit posuerunt. Quibus inibi collocatis duo supradicti comites quandam partem silve, quam incole loci illius Bragne appellant, leto animo prebuerunt. Quam itaque partem ne inde ulterius ab aliquo calumpniam vel contentionem fratres prescripti paterentur, presente domno Gualterio Cabilonensis episcopo et domno Stephano Cisterciensis abbate et Widone de Virduno et aliis quampluribus, sicut opportunum fuit designaverunt fixis crucibus. In qua postea designatione sicut duo episcopi diffinierunt, domnus Gualterius Cabilonensis et domnus Jocerannus Lingonensis, in dedicatione ipsius loci, unanimi eorum consensu qui ad ipsam venerant dedicationem, bannum statuerunt quod, si quis fratrum jam dictorum possessionem quam eodem tempore in eodem loco a predictis comitibus Saberico et Willelmo susceperunt ullo modo infringeret, excommunicationi in perpetuum subjaceret nisi Deo et beate Marie et fratribus ipsius cenobii de infractura satisfaceret. Sed et predicti comites reliquam partem silve Bragne, videlicet que extra terminum possessionis antedictorum fratrum est, ad omnia necessaria sua explenda, ad usus domorum, ad pastus suorum animalium, ad fenum colligendum gratanter concesserunt. Acta sunt ista anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo tercio decimo, indictione sexta, concurrens secundus, epacta prima, tuncque cenobium de Firmitate primitus sumpsit initium et basilica ejusdem loci est dedicata eratque dies dominicus, videlicet quinto decimo kalendas junii, et in sabbato ejusdem dominici diei monachi de Cistercio venientes ad eundem locum applicuerunt.