In nomine sanctæ  individuæ Trinitatis, in perpetuum, Amen. Ego STEPHANUS humilis Trenorchiensis Minister,  totus ejusdem loci Conventus, notum fieri volumus tam præsentibus quàm futuris, nos  burgenses villæ Trenorchiensis in certam formam compositionis devenisse, de consuetudine villæ Trenorchiensis, quæ mortua manus dicebatur, tollendà,  aliis in justam recompensationem loco ipsius in eadem villâ ponendis. In primis enim nobis acquisierunt omnes usagios villæ Trenorchiensis; videlicèt saunariam, furnos, bichonagium, ventariam, molendina,  nobis ea quitari fecerunt ab eis qui vel ad censum, vel in feodum à nobis ea tenebant. Tandem mensurari fecimus ad tesam rapinalem, totam villam infrà ambitum murorum, tam domos quàm plastros,  hortos:  in singulis tesis per carrerias  vias diversum censum pro diversitate commoditatum de communi omnium burgensium assensu  voluntate posuimus; censum duplicantes in stallis rerum venalium,  banchis ad carnes vendendas. In quibusdam verò tesis XVIII. denarios, in aliis XXI. in aliis XII. in aliis VIII. in aliis VI. in paucis duos solidos singulis annis in festo Sancti Martini sine dilatione  difficultate nobis solvendos, justæ considerationis moderamine omnes burgenses poni voluerunt. Ita tamen quòd si census in prædictâ festivitate, vel in ejus crastinum requisitus ab officialibus Ecclesiæ, sponte redditus cum integritate non fuerit, contemptores deinceps in duplum teneantur,  duplicatum pro pœnâ, velint nolint, reddere compellantur. Nos verò pro his omnibus consuetudinem illam quæ mortua manus dicebatur,  odiosa, dura nimis,  importabilis burgensibus villæ Trenorchiensis erat, sed  infamis  peregrina videbatur extraneis, sibi suísque successoribus cum bonâ voluntate  fide remisimus in perpetuum. Ita etiam ut viduæ cùm voluerint nubant,  orphani  clerici de his quæ jure hereditario possident liberam sicut alii facultatem habeant testandi. Sanè ut eorum defiderium perfectè compleremus,  in nullo petitiones ipsorum apud nos repulsam paterentur, pro hac concordiâ inter nos  illos inconvulsis manendâ radicibus,  à nobis inviolabiliter observandâ, consuetudinem de bove Decani ad macellum vendendo, necnon  vinearum custodiam eis liberaliter dedimus; tali conditione retentâ, quod burgenses, custodes integræ opinionis  fideles eligant, electos Decano repræsentent; in cujus conspectu super sanctum Evangelium jurent, se vineas fideliter totâ diligentiâ servaturos. Qui si fortè aliquem vel aliquam in vineis vel extrà cum damno vinearum invenerint, vadiabunt eum: quòd si non poterunt, Decano nunciabunt; qui à malefactore per ipsos custodes legitimè convicto, damnum burgensi cui fuit injuriosus, priùs ad justam æstimationem faciet emendari:  ipse deinceps Decanus ab eo sine contradictione bannum centum solidorum accipiet. Qui si fortè nichil habuerit, pro arbitrio Decani, ut cæteri merum habeant, corporale supplicium sustinebit. Custodes verò si infideles  perjuri per burgenses vel familiam Ecclesiæ justè convicti fuerint, Decanus sicut ei visum fuerit, eos puniet,  burgenses, alios fideliores (juxta formam superiùs expressam) Decano præsentabunt. Has igitur omnes consuetudines cum mortuâ manu, bono animo,  bonâ voluntate, gratiâ burgensium à villâ removimus,  eam à vinculo hujus improperii,  tam diræ conditionis, (sicut burgensibus videtur) liberam  absolutam usque in sempiternum sine retractatione volumus remanere. Salvis per omnia aliis omnibus villæ consuetudinibus, que ad dominium  dignitatem Ecclesiæ pertinere noscuntur. Actum est hoc, anno ab Incarnatione Domini M. CC. II. in Capitulo Trenorchiensi, nobis præsentibus, laudantibus,  confirmantibus. Præsente etiam Domno Roberto Cabilonensi Episcopo: sedente in Urbe sanctissimo Patre nostro Innocentio: regnante in Franciâ victoriosissimo Rege Philippo, qui hujus formam compositionis suâ auctoritate roboravit, sicut in ejus authentico continetur.