Gaudefridus, Dei gratia Lingonensis, Alanus, Autossiodorensis episcopi, omnibus in perpetuum. Noverint presentes et posteri quod discordiam que inter fratres Regniacenses et Milonem de Noeriis agitabatur, ex mandato domni pape, convenientes in unum, communi ustriusque partis assensu, compositione amicabili studuimus terminare. Siquidem calumniabatur idem Milo contra predictos fratres in finagio grangie de Fontemey, in terra que dicitur sancti Petri suas esse debere inventiones et justitiam, quod abbas et fratres Regniacenses minime recognoscebant. De hac igitur re talis extitit nostra sententia quod domus predictorum fratrum et eorum clausure et hortus et virgulta et quicquid infra clausuras ipsorum continetur omnino liberum est et ab omni justitia et exactione penitus absolutum. Quicumque vero in predicta terra Regniacense vel intra vel extra clausuras per mandatum abbatis, vel fratrum suorum laboraverit, vel perrexerit sive mercenarius eorum, sive quilibet alius homo nihilominus ab omni justitia et exactione ab omni homine liber existet. Quod si forte quispiam eorum aliquid invenerit, vel forisfecerit in predicta terra Regniacensium, erit inventio, nec ad alium pertinet emendatio forisfacti, vel propter hoc, vel ipsi, vel homines alicui respondere cogentur. His autem omnibus exceptis, extra predictos Regniacensium terminos, in aliis hominibus domnus de Noeriis suam poterit exercere justitiam et inventa retinere. Si vero in predicta terra fur deprehensus fuerit, et abbas seu fratres de Regniaco reddendum eum ad secularem decreverunt potestatem, non alii quam domno de Noeriis furem reddere debent ; nec ipsi tamen cogentur eum reddere, si non placent. Hujus rei testes sunt : Lambertus Cisterciensis, Vuillelmus de Maceriis, abbates ; Rainaldus archidiaconus Autissiodorensis, Landricus canonicus, frater Angelerius Cisterciensis et frater Gilbertus Clarevallensis monachi. Acta sunt hec anno ab Incarnatione Domini M°C°quinquagesimo septimo.