Perspicientes hujus sæculi casus, et mutationes, operæ precium duximus ea quæ nostris temporibus Ecclesiæ Besuensi collata sunt, memoriæ commendare perhenni. Notum itaque fiat, quod Humbertus de Lissei, quidquid in eadem villa habebat, seu habuerat ipse et antecessores ejus, Deo, et S. Petro Besuensi, ita omnino liberrime contulit, ut deinceps neque in cymiterio, neque in ipsa villa cuiquam homini, neque suo, neque alterius, liceat ei, seu heredibus ejus, aut alicui loco ejus personæ, injuriam, vexationem, seu exactionem inferre; et ut prætulimus, in tota villa illa non solum hominem, sed nec quidquam omnino violenter capere. Data ab Humberto præfato, cum uxore et filiis suis, coram testibus annotatis infra: Albrico fratre ejus, Theoderico Monacho, Balduino, Lecilino, Pontio Militibus, eo die quo Ecclesia consecrata est a Domno Joceranno Lingonensi Episcopo: anno ab Incarnat. Verbi Dei MCXVIIII. Indict. XII. Epact. VII. concurrente II Kal. Junii, die Dominico. § Eodem tempore et eadem ebdomada feria IIII quidam Miles, Humbertus de Cynciaco, dedit sancto Petro pro anima filii sui Widonis, et antecessorum suorum XII denarios, de Ecclesia cujusdam villæ, quæ dicitur Mentusca, et unum mansum apud Cynciacum villam, ad portum cum pontinatico, et piscaria, quæ omnia obtulit ad altare, imponens librum super illud coram testibus, Letbaldo, Wilenco, cæterisque quam plurimis Monachis, et Widone fratre ejus, Walterio de Beria, cum aliis multis.