Anno Domini millesimo quadringentesimo quadragesimo, statuta sunt haec apud Cistercium mense maii in cisterciensis Ordinis Capitulo generali. 1.  Capitulum generale informatum quod in quibusdam monasteriis monialium aliquae sint moniales convictae de puerperio, et nihilominus exeunt de monasterio visitantes civitates, oppida et villas in confusionem totius Ordinis ; quapropter dictum generale Capitulum praecipit districte visitatoribus eorum monasteriorum, quod inhibeant dictis monialibus sic diffamatis sub poena excommunicationis et carceris perpetui, ne exeant septa monasteriorum, nisi cum eis fuerit per ipsum generale Capitulum specialiter dispensatum. 2.  Generale Capitulum committit fratri Ioanni procuratori monasterii Polplin, quatinus unam personam dumtaxat regularem ipsius monasterii Polplin absolvere, possit in casibus Capitulo generali reservatis. 3.  Non obstante quod frater Guerrardus monachus Bullencuriae apostatavit spatio semianni, et apostatando se divinis immiscens irregularitatem contraxit, propter quibus sceleribus poenitentiam sibi iniunctam humiliter et devote peregit, generale Capitulum secum misericorditer dispensat, quatinus ad omnes Ordinis actus legitimos, gradus, voces, dignitates, etiam inclusa abbatiatus dignitate, admitti valeat et assumi, si contingat in futurum. 4.  Universum tenorem et omne contentum in litteris quibus haec praesens diffinitio annectitur, quia ad magnum et grande profuturum monasterii de Fonteneto prima fronte fieri videntur, praefatas litteras et huiusmodi tenorem et contentum, generale Capitulum confirmat, acceptat et approbat. 5.  Generale Capitulum constituit et ordinat commissarios et iudices fratres Nicolaum de Walkenrode, et *Bartholomeum* de Lapide Sancti Michaelis monasteriorum abbates, in causa sive causis, mota vel motis sive movendis, inter fratrem Conradum professum monasterii Riddagheshusen ex una parte, et priorem necnon camerarium ac alios plures si fuerint de conventu dicti monasterii parte ex altera, super iniustitia et iniuria contra omnimodam iuris et iustitiae ac Ordinis dispositionem sibi factas, praedictis abbatibus eidem condolentibus de huiusmodi iniuriis et iniustitiis ad plenum informatis. Quapropter idem Capitulum dictis abbatibus mandat in virtute sanctae obedientiae, quatinus dicto fratri Conrado breve iustitiae complementum ministrent et faciant quantocius, in Ordinis et Capituli generalis plenaria potestate. 6.  Licet fratribus Iacobo de Mermeignya, Petro de Quinciaco, Iacobo et Petro de Colomeyo, monachis de Fonteneto, modo sunt fere viginti anni, semel astantibus in grangia de Fontanis siccis, transivit quidam vir qui ante ianuam ipsius grangiae ducens secum quamdam iuvenem feminam, quam dicebat suam fore coniugem. Qui praedicti monachi tamquam male consulti insequentes eos minime crediderunt quod essent simul coniugati sicut nec erant, humani generis inimico et hoste crudelissimo suadente sustulerunt eidem viro praedictam feminam et adolentes quo voluerunt duxerunt, tenentes eam quatuor vel quinque diebus. Quo viro super hoc conquerente, querimonia pervenit ad abbatem Fonteneti, qui super hoc informatus valde bene fecit debitum suum iuxta demeritum incarcerando ipsos punivit ut debuit. Et quia jam dicti fratres poenitentiam pro tanto scelere sibi iniunctam humiliter et devote peregerunt, generale Capitulum misericorditer cum eis dispensat, ut hoc non obstante ad omnes Ordinis actus legitimos, gradus et dignitates etiam ad dignitatem et honorem abbatiatus promoveri, si contigerit in futurum, pariter valeant et assumi. 7.  Electionem, installationem et confirmationem die sabbati ante Dominicam in Ramis palmarum quinta mensis aprilis anno Domini 1437 de persona fratris Ioannis de Castellione in abbatem monasterii de Eschalleis, nostri Cisterciensis Ordinis, Senonensis dioecesis, per abbatem de Fonteneto immediatum patrem abbatem dicti Eschalleyarum monasterii factas et celebratas, prout in decreto, cui haec praesens nostra diffinitio annectitur plenius continetur, generale Capitulum confirmat et approbat. 8.  Ad idem pro fratre Ogesio abbate monasterii de Bullione praedicti Ordinis, Bisuntinae dioecesis, duodecima mensis ianuarii anno Domini 1439 factas per abbates Roseriis et de Longovado, commissarios in hac parte domini Claraevallis, patris abbatis ipsius de Bullione monasterii. 9.  Ad idem pro fratre Ioanne Marsterler abbate monasterii Schonarogiensis eiusdem Ordinis, Wormatiensis dioecesis, octavo idus aprilis anno Dominicae Incarnationis 1440 factas per abbatem monasterii Eberbacensis Cisterciensis Ordinis, Maguntinensis dioecesis, patrem abbatem ipsius monasterii Schonarogiensis. 10.  Fratrem Dionisium de Valle, monachum monasterii Sancti Andreae in Gofferno, praesens generale Capitulum plenaria et sibi reservata auctoritate absolvit, absolutumque mandat a violenta manuum iniectione in fratrem Egidium Bernier eiusdem monasterii etiam professum usque ad enormem sanguinis effusionem, necnon rehabilitat ad omnes Ordinis actus legitimos et officia, etiam abbatiali dignitate inclusa, occasione notae infamiae et inhabilitatis quam incurrit vel incurrere potuit propter exitum suum a dicto monasterio Sancti Andreae, metu poenae propter eamdem iniectionem, a quo monasterio absens existit fere per octo dies. 11.  Cum fratre Nicolao monacho monasterii de Vallibus Sernay, qui animi levitate per saeculum vagabundus tribus mensibus in apostasia permansit, generale Capitulum, quia poenitentiam sibi iniunctam propter hoc humiliter et devote adimplevit, dispensat benigniter et rehabilitat, ut ad omnes Ordinis actus legitimos atque dignitates, nulla seclusa, promoveatur et admittatur. 12.  Contentum et totum tenorem habitos in litteris quibus nostra praesens diffinitio est annexa, quia ad utilitatem non modicam et profuturum monasterii de Septemfontibus apparuerunt evidenter, ut clarius patet et continetur in praedictis litteris, generale Capitulum ratificat, confirmat et approbat. 13.  Generale Capitulum praecipit et mandat sub poena excommunicationis et in virtute salutaris obedientiae fratri Ioanni de Sendricuria, dudum abbati monasterii de Bullione, quatinus sigillum et contrasigillum, quibus utebatur dum abbatizabat et praesidebat in dicto monasterio, omnesque papiros, litteras et quascumque res quas importavit et removit a dicto monasterio, reddat et restituat abbati dicti loci integraliter absque difficultate quavis, et nihil retineat penes se, in quantum incurrere timet sententiam excommunicationis supradictam. 14.  Fratrem Ioannem Gorgas, monachum monasterii de Ursicampo, qui super apostasia per ipsum perpetrata sex hebdomadarum dumtaxat, quia reversus ad gremium dicti monasterii poenitentiam propter id sibi iniunctam devote adimplevit, generale Capitulum misericorditer rehabilitando restituit plenarie ad omnes Ordinis actus legitimos, etiam abbatiatum, si contigerit in futurum. 15.  Ad idem praedictum Capitulum dispensat cum fratre Ioanne de Manchreb monasterii de Bullencuria, qui per quadriduum apostatando remansit ad saeculum. 16.  Abbatibus de Quinciaco, de Karoliloci et de Ioyaco committit generale Capitulum, quatinus omnes et singulas nostri Cisterciensis Ordinis personas regulares, utriusque sexus, quas repererint, vel alter eorum repererit, teneri seu legitime obligari domino Pontigniaci et suo conventui in aliquibus pecuniarum summis… *etc. ut in forma consueta*. 17.  Ad idem committitur domino Claraevallis et abbatibus de Valleclara et Igniaco, pro abbate Ursicampi. 18.  Ad idem committitur per generale Capitulum domino Pontigniaci et abbati de Fonteneto, pro abbate de Quinciaco. 19.  Omne contentum in quibusdam litteris quibus haec praesens diffinitio appenditur et annectitur monasterium Theoloci tangens et concernens, super quemdam tractatum habitum inter monasterium Theoloci et capitulum Lingonense, ut in dictis litteris quibus haec praesens diffinitio annectitur plenius continetur, praesens generale Capitulum ratificat, confirmat et approbat, dum tamen octoginta franci per abbatem Theoloci recepti ab eodem capitulo Lingonensi, convertantur integre in alios redditus pro praefato monasterio Theoloci perpetuis temporibus duraturos. 20.  Non obstante quod frater Henricus Burgen, monachus monasterii Maceriarum, Cisterciensis Ordinis, Cabilonensis dioecesis, spatio unius anni vel circiter apostataverit, quia poenitentiam per suum abbatem sibi iniunctam olim humiliter et devote adimplere dignoscitur, generale Capitulum cum ipso dispensat misericorditer, ut assumi valeat et admitti, si contigerit in futurum… 21.  Tractatum et universum tenorem contentos in litteris quibus haec nostra praesens diffinitio est appensa et annexa, quia utiles valde apparent prima fronte pro monasterio Theoloci, ut plenius in praedictis litteris continetur, generale Capitulum ratificat, benigniter confirmat et approbat. 22.  Attento quod de praesenti, abbas Fontis frigidi monachos aptos non habet pro mittendo ad studia generalia, generale Capitulum facit sibi gratiam usque ad duos annos, quod minime teneatur, quibus pendentibus ipse tenebit unum magistrum in monasterio ad instruendum praedictos monachos suos ; item, casu quo propter negligentiam solvendi contributiones, mittendi scolares vel veniendi ad Capitulum generale vel alias iuxta papalia ac Ordinis statuta sententiam excommunicationis incurrerit, idem abbas et monachi sui, vult idem Capitulum de gratia speciali, quod beneficium absolutionis obtineant et… (*locus vacuus*). Insuper idem Capitulum mandat et praecipit districte abbati de Bolbona ne de cetero procedat contra dictum abbatem Fontis frigidi per conservatorem privilegiorum, etc., et quod si ipsum fecerit excommunicari, eumdem absolvi faciat et consentiat suae absolutioni. Ceterum mandat etiam et praecipit abbati Grandis silvae, patri abbati monasterii antedicti de Fonte frigido, quatinus fratrem Antonium Amelii, fratrem Iacobum Trousselli et alios quoscumque proprietarios dicti monasterii compellat ad faciendam residentiam in eodem monasterio et dimittendum omnia bona ecclesiae, quae contra voluntatem abbatis sui tenent et occupant ; ceterum ulterius generale Capitulum revocat penitus habilitationes datas et concessas anno praeterito fratribus Trousselli, et Iohanni Blanchi quia falsum dederunt intelligere, nec tempora suae apostasiae vel excessus suorum criminum plene exposuerunt. Tandem idem Capitulum praecipit et mandat praefato abbati Fontis frigidi, quatinus annuatim non omittat visitare monasterium Populeti sibi immediate subiectum prout, iuxta papalia et nostri Ordinis statuta, hoc facere tenetur et obligatur. Et si aliquos invenerit rebelles nitentes impedire visitationem suam vel statuta suae cartae visitationis, dummodo secundum statuta papalia processerit, ipsos iuxta eiusdem Ordinis instituta coerceat et puniat secundum demeritorum qualitatem. 23.  Litteras receptionis Nicasii aliter Casini et Catherinae uxoris suae in monasterio de Longovado, ut continetur plenius in eisdem litteris, quia proficuum eiusdem monasterii in ipsa receptione fore videtur, generale Capitulum tenore diffinitionis huiusmodi litteris appensae et annexae, receptando ratificat, confirmat et approbat. 24.  Domino Pontigniaci et abbati Vallis Beatae Mariae, s. th. pr., et eorum cuilibet in solidum committitur per generale Capitulum, quatinus quantocius ad monasterium Vallis lucentis personaliter accedentes, aut alter eorum accedens, ibidem reforment, corrigant, instituant et destituant quaecumque secundum Deum, rectam conscientiam ac Ordinis instituta reformanda, corrigenda, instituenda vel destituenda, tam in spiritualibus quam in temporalibus, et tam in capite quam in membris, repererint in eodem, universis et singulis dicti monasterii personis regularibus praecipiendo districte mandat in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis poena, quatinus eisdem domino Pontigniaci et abbati Vallis Beatae Mariae et eorum cuilibet humiliter obediant et devote pareant. 25.  Super contagione carnis, qua convictus dudum extitit frater Alanus Bourdin, monachus de Busayo, quia propter idem secundum Ordinis instituta debite punitus fuit dictus frater, et poenitentiam super hoc sibi iniunctam humiliter perficiens lacrimabiliter adimplevit, generale Capitulum dispensat misericorditer, ut ad omnes actus Ordinis et dignitates, inclusa abbatiali, promoveatur si contigerit et admittatur ipse frater. 26.  Ad idem fiat pro fratre Maturino Pytois super eodem vitio ; ac etiam quod illicentiatus portas monasterii exivit, non tamen per diem integram remanens. 27.  Licet frater Jaspar Grayfart, monachus de Ré, semel de furto fuerit convictus et debite punitus, quia tamen punitionem huius sceleris humiliter et devote sustinens poenitentiam sibi iniunctam peregit, generale Capitulum dispensat cum ipso, valde bene emendato, ipsum habilitando, quatinus ad Ordinis legitimos actus et dignitates, abbatiali inclusa, promoveri possit, necnon et admitti. 28.  Frater Ludovicus Dauyan, monachus de Insula Dei, semel de furto, de apostasia sine tamen dimissione habitus, de contractu carnis, de iniectione manuum in quemdam novitium, de fractione carceris, de omnibus istis fore factis convictus fuit, et quia omnia praedicta scelera bene et devote emendans poenitentiam tantorum scelerum humiliter adimplere dignoscitur, generale Capitulum habilitans dictum fratrem Ludovicum, secum dispensat benigniter ut promoveatur ad Ordinis actus legitimos et dignitates praeter abbatiatum, pariter et assumatur. 29.  Generale Capitulum cum fratre Ioanne Le Comparz dispensat benigniter, ut non obstante quod semel apostatando, habitu regulari non relicto, ad saeculum per certum tempus vagabundus remansit, ad omnes legitimos actus Ordinis atque dignitates, quia poenitentiam sibi iniunctam super hoc humiliter peregit, his non obstantibus promoveatur, etiam abbatiali dignitate non seclusa. 30.  Auctoritate Capituli generalis praecipitur abbati Silvae canae sub poena excommunicationis, quatinus infra 30 dies realiter et de facto restituat domino priori Cistercii viginti quinque ducatus vel cedulam, quae in favorem ipsius data fuit in banco de Albertis in Basilia, Antonio de Albertis, alioquin generale Capitulum praedictum, ex nunc pro tunc, pronuntiat ipsum excommunicatum. 31.  Generale Capitulum favorabiliter supplicationi abbatis de Langoneyo annuens, fratrem Ioannem de Melons, monachum monasterii de Lomians sibi immediate subiecti, qui propter sua demerita ab eodem denuntiatus fuit excommunicatus et tamen Ecclesiae claves parvipendo divinis se immiscuit, propter quae et alia multa per abbatem de Buzayo reformatorem in partibus Britanniae, ad praesens Capitulum fuit citatus, in quo non comparuit nec comparet ullo modo. Quapropter idem Capitulum dictum fratrem contumacem, excommunicatum et aggravatum denuntiat. Et quia crescente malitia crescere debet et poena, ipsum Capitulum praecipiendo mandat omnibus abbatibus et singulis patribus, quatinus alter alterum non expectans iam dictum fratrem Ioannem capiant vel capi faciant viriliter et debite, et districtis carceribus usque ad nutum generalis Capituli mancipent vel mancipari faciant in ipsius Capituli generalis plenaria potestate. 32.  Ad humilem supplicationem abbatis de Langonio eidem generale Capitulum… (*sic desin.*) 33.  Generale Capitulum districtissime mandat et praecipit abbati de Langoneyo, quatenus fratres Ioannem Le Picart et Guillelmum Tronchiez ad aliquod Ordinis nostri monasterium in Anglia mittet et destinet quantocius, *nullo modo* inde regressuros absque nutu Capituli generalis. 34.  Generale Capitulum abbates de Oratorio, de Claromonte, de Ponte oltrani et de Melereyo monasteriorum absolvit benigniter a sententia excommunicationis contra eos lata in Capitulo ultimate praeterito, pro eo quod videbantur conspirare sive murmurare contra Ordinem per quamdam excusationem, quam ad dictum Capitulum miserant, viso tamen, quod nunquam de cetero talia mittere nec proferre conabuntur, dispensat etiam idem Capitulum super irregularitate, si quam incurrerint occasione praedictorum, unicuique eorumdem, potestatem dando ut quilibet ipsorum eligere possit aliquem idoneum confessorem, qui eosdem super praedictis absolvere possit plenarie. 35.  Abbati de Bellavalle Viennensi licentiam eundi ad studium Parisiense et ibidem remanendi tribus annis ad scientiam ibidem acquirendam salutarem, generale Capitulum confert et concedit benigniter. 36.  De mandato Capituli generalis et consensu partium, praesens Capitulum generale ordinat et diffinit in modo, qui sequitur : domini abbates de Pontigniaco et de Valle Beatae Mariae ordinaverunt circa quamdam controversiam motam inter abbatem de Ioyaco ex una, et abbatem de Vallelucenti partibus ex altera, quod de omnibus quae sibi mutuo tam datis quam restitutis aut alio modo captis pecuniis et alis bonis petebant, petere aut repetere poterant, manebunt quitti inter se usque ad praesentem diem, dempto quod idem de Vallelucenti tenebitur in terminis proxime venientibus Sancti Ioanni Baptistae et Natalis Domini solvere praefato de Ioyaco summam viginti salutia auri boni et legitimi ponderis et per medium, videlicet decem salutia in quolibet dictorum terminorum, in singulis eorumdem, tenendo se pro monito de praefata summa ad voluntatem eiusdem de Ioyaco. 37.  Generale Capitulum, habita bona relatione et attenta sororis Margaretae de Enria, monialis monasterii de Novo Bosco, super contritione contagionis carnis quam sustinuit, prole inde subsequente, super quo poenitentiam sibi iniunctam cum magno fletu et eiulatu humiliter adimplevit, misericorditer dispensat, ut ad cunctos Ordinis legitimos actus, gradus, voces, administrationes ac dignitates etiam abbatialem, si contingat in futurum, promoveri valeat simul et admitti. 38.  Abbatibus de Eberbaco et de Hegenar committitur per generale Capitulum et eorum cuilibet, quatinus ad monasterium Castri aquilae quantocius accedentes personaliter, vel alter eorum accedens, in eodem perquirant sagaci discretione, utrum quaedam bona ipsius monasterii, quae sine fructu et profectu colunt, vendere possint pro certa summa pecuniae, ut relevari valeant a suis debitis. Et quid super hoc repererint, anno futuro renuntient Capitulo generali, postquam huiusmodi venditio attentata fuerit. 39.  Super apostasia a Ioanne Hertonis per duos menses dumtaxat, quia poenitentiam sibi iniunctam per abbatem suum de Castro aquilae, videlicet stando in carcere per semiannum, humiliter et devote adimplevit, dispensat generale Capitulum misericorditer, ut hoc non obstante ad universos Ordinis actus legitimos promoveatur simul et admittatur, etiam ad abbatialem, si contigerit in futurum. 40.  Generale Capitulum abbatibus Andegaviae et Cenomanniae dioecesium concedit benigniter, attenta pestilentia mortalitatis ibidem vigente ultra modum, quatinus ipsi abbates et ceterae personae Ordinis regulares eligere possint, semel dumtaxat in anno, unum quilibet idoneum confessorem, qui eosdem absolvat et quemlibet ipsorum in casibus Capitulo generali reservatis. 41.  Generale Capitulum cassat, irritat et decernit nullius valoris unionem factam per dominum Morimundi monasterii monialium de Goiono cum monasterio Berdonarum. 42.  Abbati de Castro aquilae concedit generale Capitulum quatinus subditos suos utriusque sexus semel absolvere in foro conscientiae in casibus Capitulo generali reservatis, et ad idem quod possit etiam confessorem eligere qui eum pariforma absolvat in casibus supradictis. 43.  Attentis maximis debitorum oneribus monasterii Castri aquilae, generale Capitulum abbatem dicti loci et suum monasterium absolvit usque ad quinquennium a contributionibus solvendis, et a via Capituli generalis. 44.  Fratrem Ioannem Roden, monachum monasterii de Herdehusen, qui semel exiens in iuvenili aetate ex quadam animi levitate, apostatando vagabundus in saeculo, habitu regulari non relicto, et ad monasterium rediens poenitentiam sibi iniunctam humiliter peregit et devote, generale Capitulum a nota apostasiae absolvit benigniter, misericorditerque cum eodem dispensat, quatinus ad omnes Ordinis actus legitimos, gradus, voces, administrationes et dignitates, abbatiali etiam inclusa, valeat promoveri simul et admitti. 45.  Super negligentiis perpetratis circa servitium divinum per sorores moniales inclusas in Seyna in Colonia, generale Capitulum dispensat misericorditer ipsasque absolvit benigniter ab omnibus suis negligentiis antedictis conceditque eiusdem monialibus, quatinus confessorem Ordinis idoneum semel eligere possint, quo posse habeat ipsas absolvere in casibus Capitulo generali reservatis. 46.  Cum fratre Raso de Damme, alias Symonis, monacho de Bodelo, qui semel adhuc iuvenis in diaconatu existens apostata et vagabundus ad saeculum per aliquod temporis spatium remansit, et regressus ad dictum de Bodelo monasterium poenitentiam sibi propter hoc iniunctam humillime contritus et devotissime peregit, generale Capitulum misericorditer dispensat, ut ipse ad omnes actus legitimos et decentes gradus, voces, administrationes et dignitates, etiam ad abbatiatum si contingat in futurum, promoveri valeat et assumi. 47.  Cum abbates de Oratorio et de Claromonte senio labentes variisque infirmitatibus detenti taliter quod ad Capitulum de cetero vix possent accedere, generale Capitulum praedictos abbates a via huiusmodi Capituli absolvit benigniter, ita quod deinceps non gravent se quovis modo ista de causa ad idem Capitulum veniendo. 48.  Abbati de Campo committit generale Capitulum, quatinus dominum Denielung dudum abbatem, de multis criminibus accusatum faciat conveniri et si fuerit repertus criminosus, ut profertur, ipsum puniat viriliter secundum Ordinis statuta. 49.  Abbati Grandis silvae, s. th. pr., committit generale Capitulum regimen monasterii monialium de Goiono, quousque per ipsum Capitulum fuerit decisum si ipsum pertinet monasterio Morimundi vel Cisterciensi. 50.  Domino de Morimundo et abbati de Valle Nostrae Dominae, s. th. pr., committit generale Capitulum visitandi et reformandi in monasterio Val… (*sic desin.*) 51.  Capitulum generale committit abbati Drabug (*Dernburg*) quod se informet si sit ad utilitatem monasterii in Besing [rode], quod quaedam bona illius monasterii permutentur in alia et si ita repererit, super quod generale Capitulum onerat conscientiam suam, concedat dicto abbati quod ita fiat. 52.  Generale Capitulum abbatem de Persenia, una cum fratre Ioanne Baulogier, et abbatem de Tironello reputat contumaces, eo quod debite citati ad dictum Capitulum non comparuerunt per se vel per alium, eosque excommunicat, praecipiens abbati de Campania, quatinus dictos abbates et monachum ita fore excommunicatos denuntiet et ad proximum Capitulum citet, responsuros ad omnia quae per promotorem causarum eisdem obiicientur. 53.  Abbati de Riddagheshusen, Halberstadensis dioecesis, mandat et praecipit generale Capitulum in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicatione, quatinus fratrem Conradum religiosum suum, qui iam per annum mansit in monasterio de Lapide Sancti Michaelis, recipiat absque ulla difficultate in dicto monasterio permansurum, et si aliquis rumor inter dictum fratrem ex una parte et fratres Ioannem Haveli priorem et Henricum Claren camerarium ex altera, ac si fuerint plures monachi dicti monasterii, vult generale Capitulum quod abbates de Walkenrode et de Lapide Sancti Michaelis determinent super causam huiusmodi rumoris, faciendo iustitiam partibus antedictis in plenaria Capituli generalis potestate. 54.  Abbati de Campania committit generale Capitulum, quatinus abbates de Persenia et de Tironello ac fratrem Guillelmum Baulogier, qui propter suam contumaciam eoque debite citati ad praesens Capitulum minime per se vel per alium comparuerunt, et propterea excommunicavit eos, ipsos absolvat ad cautelam, proviso tamen quod suas contributiones sibi et suis monasteriis impositas iidem abbates persolvant integre. 55.  Capitulum generale abbatem de Bissovia de excommunicatione et irregularitate absolvit, quas incurrit frater Gabriel, abbas de Bissovia, Wladislaviensis dioecesis, se divinis ingerendo, licet aliquam habeat in parte excusationem, quia sine scandalo extra suum monasterium non potuerit trahere mansionem, in quam ad tempus latae sententiae a divinis subtrahendo declinasset. Item, abbatem et conventum de Bissovia ab aliis sententiis liberat, quibus subiecti erant, quo extra monasterium contra statuta Ordinis carnibus vescerentur eo tempore, quo monasterium devastatum erat neque in ipso aptum habebant locum, quo carnibus uterentur. Abbatibus de Landa et Lukna iniungitur, ut abbatem et conventum de Byssovia ab excommunicationis sententia liberent. 