Nam Maiolus, vt iocundo lætemur interprete, quasi magnus videtur dici oculus. Conuenienti etenim futurarū rerum præsagio, tali nomine donatur illa veritatis  iustitiæ columna, quoniam quidem per quadrifida terrarū spatia magna extendit suæ beatitudinis lumina. Et pro operibus enim iterato prescitæ  dispositæ sibi diuinitus vitæ, tale ei nomen conueniebat habere, quod in sui memoriale bonum Christi odorē in cordibus fidelium faceret redolere: vt secundum Apostoli testimonium, Christi bonus odor mererētur fieri, qui vitæ  conuersationis eius voluissent vestigia imitari. Hic etenim beatissimus Pater Maiolus, pro sanctitatis  pietatis suæ fructibus imitandis, Christi bonus odor permansit,  permanet, in his qui pereunt,  in his qui salui fiunt. Sanctificatum namque thymiama vnguētorum suorū secundum Cantica Canticorum, multos  innumerabiles post se traxit, qui zelo sanctitatis accensi, igne perfectionis feruidi, abiecta inueterati torporis  pigredinis ruga, in adolescentium inruerunt fortitudine. Qui tympanizāt illud Monachilis perfectionis opere, quod S. Pater Benedictus edocuit diuino dogmate, vt relicta superfluæ curiositatis sarcina, transuolent pennis fidei  libertatis ad ęthera.