Anno Domini millesimo quadringentesimo septuagesimo secundo, statuta sunt haec apud Cistercium, quartadecima die mensis septembris, in eiusdem Cisterciensis Ordinis Capitulo generali. ORATIONES 1.   Pro sanctissimo ac beatissimo … *etc. ut anno* 1471.  2.   Praeterea pro serenissimo et invictissimo domino nostro Friderico … *etc. ut anno* 1470. 3.   Insuper pro burgensibus … *etc. ut in anno* 1449. 4.   Ceterum pro pace … *etc. ut in anno* 1449. 5.   Demum pro felicis … *etc. ut in anno* 1470. [DIFFINITIO] GENERALIS 6.   Cum Ordo noster … contributionem novem millium florenorum… *etc. ut in anno* 1449. NB. Hic per lacerationem folii aliquae lineae deesse videntur. ELECTIONUM CONFIRMATIONES 7.   Electionem, promotionem et installationem de persona fratris Ioannis de Salinis in abbatem monasterii de Bithania, per abbates de Theoloco, s. th. pr., et de Clarofonte, commissarios domini Morimundi, dicti monasterii de Bithania patris abbatis immediati, rite et canonice celebratam, prout in decreto… *etc*… ratificat. 8.   Ad idem, pro fratre Ioanne, abbate de Fonte regis, per abbatem de Salem, patrem abbatem immediatum eiusdem monasterii. 9.   Ad idem, pro fratre Nicolao de Bassuncuria, in s. pag. bacc. form., per abbatem Claraevaliis [Claraevallis], s. th. pr., domini Cistercii commissarium, ad dignitatem abbatialem Morimundi. 10.   Ad idem, pro fratre Ioanne Geomerszheim ad dignitatem abbatialem monasterii de Eberbaco, per abbates de Schonaugia, Otterburg et Castro aquilae, commissarios domini Claraevallis, s. th. pr., patris abbatis immediati eiusdem monasterii. 11.   Ad idem, pro fratre Christiano ad dignitatem abbatiaem [abbatialem] monasterii de Runa, per abbatem monasterii Ebracensis, patrem abbatem immediatum eiusdem monasterii. 12.   Ad idem, pro fratre Ioanne ad dignitatem abbatialem monasterii de Cella angelorum, per abbatem monasterii Hylariensis, patrem abbatem immediatum eiusdem monasterii. REHABILITATIONES 13.   Ad humilem instantiam domini abbatis de Firmitate praesens generale Capitulum dispensat benigne cum fratre Stephano…, monacho suo, ut non obstante apostasia per eum perpetrata, habitu regulari temere reiecto, super quo regulariter poenituit, ad omnes ordinis gradus legitimos, abbatiali seclusa dignitate, promoveri valeat et admitti. 14.   Ad idem, pro fratre Conrado, monasterii in Speciosa valle expresse professo, de apostasia, ad instantiam sui abbatis, seclusa dignitate abbatiali. 15.   Ad idem, pro fratre Ioanne de Herrenberge, ad instantiam abbatis de Mulbruna [Mulbrunna], seclusa dignitate abbatiali. * * * 16.   Cum ex antiquo Ordinis decreto dispositio collegii Sancti Nicolai in Viennensi studio ad abbatem Sanctae Crucis, tamquam ad ordinarium ipsius visitatorem, pertineat, praesenti diffinitione statuit praesens generale Capitulum inviolabiliter, ut de cetero provisor eiusdem collegii nequaquam possit aut debeat scolares ad dictum collegium missos pro libitu suo ad propria remittere, neque abbates, ut eos revocent latenter incitare, sed si aliqui forsitan insufficientes, indigni et minus habiles fuerint reperti, aut aliunde propter certa sua vitia remittendi, cum consilio et voluntate eiusdem domini de Sancta Cruce, et non alias fiat, seniorum etiam de collegio deliberatione et consilio minime contempta ; quia etiam domus quaedam iuxta idem collegium idcirco ipsi collegio sit incorporata, ut ea pecunia quae ex locatione eius provenerit, collegiique praedicti aedificia reparentur, statuit idem Capitulum, ut eadem pecunia non ad usus provisoris aut alterius cuiusquam cedat commodum, sed in praedicti collegii structuram et reparationem integre convertatur. 17.   Quamquam monasterium Eberbacense hodiernis temporibus, ut pie creditur, in sacrae religionis observantia satis floreat, quia tamen pluralitas portarum in ipsum monasterium ingressum et ab eo egressum undequaque patentium malignare volentibus faciliter praebere posset opportunitatem, praesens generale Capitulum huiusmodi malignandi occasionem et opportunitatem amputare cupiens, districte praecipit et mandat abbati et conventui eiusdem monasterii, in virtute salutaris obedientiae, et sub excommunicationis latae sententiae poena, quatinus infra festum Nativitatis proxime futurum, omnes monasterii portas lapidibus claudant et obstruant, una sola, per quam publicus ingressus in monasterium pateat, dumtaxat derelicta.  18.   Non sine displicentia ad generalis Capituli deductum est notitiam, abbatissae et monialium monasterii in Zymern perniciosissima rebellio, quae propriae salutis et votorum per eas emissorum penitus oblitae, abbati Caesariensi, earum visitatori patri immediato, et quod maius est reverendissimo in Christo patri domino Cistercii, ac suis commissariis earumdem reformationem facere et perficere intendentibus, per potentiae saecularis invocationem, et commissionis praefati domini Cistercii dilacerationem, ac multorum opprobriorum et convictiorum obiectionem, resistere non sunt veritae et contraire, quae omnia absque condigna animadversione ac punitione praeterire non intendens idem Capitulum, sicut nec debet, domino abbati Fontis regis monasterii praesentium serie committit, districte eidem in salutaris obedientiae virtute praecipiendo, quatinus quamprimum commode poterit, ad ipsum monasterium de Zymern se personaliter transferat, ac de et super praemissis omnibus se diligenter informet, et informatione facta, culpabiles in huiusmodi sive per depositionem a suis dignitatibus et officiis, sive aliunde poena debita iuxta quantitatem criminis taliter puniat ut cedat ceteris in exemplum, et nihilominus in eodem monasterio auctoritate totius Ordinis visitet, reformet, corrigat, instituat et destituat, in capitibus et in membris, in spiritualibus et temporalibus, quae iuxta sacri Ordinis nostri instituta invenerit visitanda, reformanda, corrigenda, instituenda et destituenda, assumptoque secum, si opus fuerit, abbate de Caesarea, dicti monasterii patre abbate immediato, aut alio abbate quem voluerit, ad clausuram ipsius monasterii, iuxta Ordinis statuta, et prout in Ordine antiquitus consuetum extitit, intrepide procedat in plenaria Ordinis potestate, rebelles per censuras Ordinis, aut eiectionem perpetuam ab ipso monasterio ad huiusmodi reclusionem et observantiam regularem districtissime compellendo, invocato ad praemissa, si opus fuerit, etiam auxilio brachii saecularis. 19.   Ad aures generalis Capituli non sine magna displicentia deductum extitit, quod frater Ioannes dudum abbas monasterii in Alba dominorum, post resignationem dicti monasterii et regularis professionis in manu moderni abbatis emissionem, contra vota sua ac sanctam regulam quam professus est, bona quaedam mobilia, etiam minime sibi necessaria, absque abbatis proprii scitu et voluntate possidet, atque de ipsis bonis inventarium dare abbati licet requisitus recusat, quodque contra *Benedictinam* carnes in habitatione sua comedat, et saecularibus et aliis personis diversi status, quas pro libitu suo praeter sui abbatis beneplacitum convocat, administrat, etiam diebus his, quibus fratres in conventu ab esu carnium abstinere consueverunt, denique quod abbatis sui licentia minime requisita extra monasterium suum, quoties sibi bonum videtur, ad principes et alias personas saeculares, etiam in locis remotioribus constitutas accedat, ac contra sanctam regulam litteras scribat ac recipiat, easdem abbati suo minime ostendendo, et quamvis abbatiali dignitati resignaverit, et ab eadem sit absolutus, ornamenta tamen ecclesiastica et vestes sacras tamquam abbas consecret et benedicat, aliquae multa exorbitantia contra sanctam regulam quam professus est, statuta papalia et Ordinis, ac diffinitiones Capituli generalis faciat, perpetret et agat, de quibus tam religiosi dicti monasterii, quam laici vicini scandalum non modicum, et ipse suae salutis detrimentum maximum. Quibus omnibus finem imponere cupiens, praesens generale Capitulum abbatibus de Bebenhusen et Uterina valle per praesentes committit, in virtute salutaris obedientiae, ipsis nihilominus districte praecipiendo, quatinus ad praedictum monasterium de Alba dominorum personaliter accedant, ibidem super huiusmodi excessibus senioris abbatis se plenius informando, quem si in huiusmodi abusibus laborare repererint, inventarium de omnibus bonis quae habet faciendo, ac superflua et sibi minime necessaria auferendo et abbati tradendo, et si, quod absit, eorum inductioni et monitioni obtemperare minime voluerit, per poenas eidem iuxta excessuum qualitatem et personae suae considerationem infligendas, ab huiusmodi excessibus vel abusibus viriliter cohortentur et resilire compellant, in plenaria Ordinis potestate. 20.   Excessibus enormibus ac maximis quorumdam monachorum vel vitio suo, vel abbatum indiscretione, a propriis monasteriis emissorum, ac vago discursu per saeculum discurrentium, in grande totius Ordinis dedecus ac praedictorum religiosorum salutis detrimentum, et totius populi christiani scandalum non modicum obviare cupiens, praesens generale Capitulum omnibus et singulis abbatibus, prioribus ac monasteriorum sive locorum regularium totius nostri Ordinis rectoribus, in virtute salutaris obedientiae et sub excommunicationis poena, hac deliberatissima diffinitione prohibet, ne de cetero aliquos monachos, conversos, ac regulares personas locorum suorum, nisi pro casibus in statutis et diffinitionibus antiquis contentis emittant, sed excedentes et criminosos pro vitiis suis in propriis monasteriis et locis suis puniant et castigent, nisi forte talis fuerit excessus, qui in loco proprio propter aliorum scandalum puniri non possit. Quod si pro casibus, in statutis Ordinis contentis forsitan aliquis emittendus fuerit vel iam emissus, praecipit districtissime sub eisdem poenis idem Capitulum abbati vel priori sic emittenti et emittendis, vel his per saeculum iam emissi absque pastoris solatio evagantur, de expensis sufficientibus in victu et vestitu, ac etiam de monasterio aut loco Ordinis regulato, ubi exilium suum peragat, sibi provideat, alioquin ad propria eum recipere sit coactus. Executionem huius diffinitionis ubi opus fuerit, si ipsi sic emissi requisierint patribus abbatibus, visitatoribus Ordinis et eorum commissariis per singulas provincias committendo. 21.   Abbati de Veteri cella, in virtute salutaris obedientiae mandando, committit praesens generale Capitulum ut omnes et singulos abbates monasteriorum in terminis suae commissionis existentes per censuras in *Benedictina* contentas viriliter et intrepide compellat ad solvendum suas contributiones Ordini debitas cum arreragiis et restis earumdem, si quas de praeteritis debere fuerint reperti, rebellesque et solvere renuentes huiusmodi, sententias et censuras post debitam monitionem incurrisse denuntiet et ubique declaret, per easdem etiam poenas compellat abbates praemissos ad suos scolares ad generale studium Lipziense, vel aliud cum sufficientibus expensis, prout per eos concordatum fuit, ac in *Benedictina* plenius cavetur mittendum in plenaria Ordinis potestata [potestate]. 22.   Capitulum generale in virtute salutaris obedientiae praecipit abbati de Lutzella, quatinus ad monasterium de Pomario ac ad alia eius loca personaliter accedat, ibidemque ex parte reverendissimi patris domini Cistercii et totius Ordinis, super vina et alia bona manum ponat, atque ad solvendum Ordini summam centum et quindecim florenorum renensium, quam abbas eiusdem monasterii de Pomerio de contributionibus Ordinis iam dudum per eum collectis adhuc ipsi Ordini tenetur, per omnes vias et modos iustitiae possibiles compellat, et assumpto secum, si opus fuerit, abbate de Novocastro, eiusdem monasterii de Pomario patre abbate immediato, ad computa de receptis et et expensis in suo monasterio a tempore sui regiminis factis, ipsum per censurae Ordinis cogat et astringat ad satisfaciendum eidem domino de Novocastro, de summa dudum per eum praestita, ipsum similiter compellendo, in plenaria Ordinis potestate. 23.   Rumore quorumdam Capitulum generale verisimiliter informatum super quodam duorum fratrum monasterii de Porta expresse professorum scandaloso actu, quorum alter sacerdos N. et alter conversus N. vocatur, qui proximi sui, suaeque propriae salutis immemores domum quamdam in civitate de Erefordia de pertinentiis dicti monasterii de Porta existentem sese volentes de eorum abbate, qui eos a suo monasterio demeritis suis exigentibus eiecerat, nequiter vindicare, incenderant, cuius domus invalescente incendio duas ecclesias collegiatas cum earum claustris et domibus exurens, etiam maximam partem dictae civitatis consumpsit, quo dictum Capitulum vehementer et ultra quam credi potest, stupefactum et dolens, et damnificatis civibus cui grandi lacrimarum effusione condolens et merito compatiens, abbatibus de Fonte salutis et de Valle Sancti Georgii committendo mandat et praecipit, quatinus dictis fratribus secundum quod dictum est, incendiariis criminosissimis a manu laica cum diligentia, si possibile est, recuperatis si tales, ut praefertur, reperti fuerint, eosdem incendiarios perpetuis carceribus cum pane doloris et aqua tristitiae condemnando, et in eos sententiam diffinitivam ferendo deputent et applicent, et districtissime in compedibus et manicis ferreis in loco carceris firmissimo et tutissimo vinculent, detineant et conservent, et cum grandi diligentia et cautela expensis dicti monasterii faciant detineri, et perpetuo conservari, compellendo abbatem de Porta sub poenis et censuris Ordinis ad satisfaciendum dictis commissariis de expensis per eos in dicti negotii prosecutione rationabili factis, visitentque et reforment in dicto monasterio de Porta, in spiritualibus et temporalibus, in capite et in membris, quae visitanda et reformanda invenerint, dictos religiosum et conversum iniuste forsitan eiiciendo, aut aliunde in aliis quibuscumque delinquentem, ipsum puniant, etiam per depositionem, si opus fuerit, aut alias poenas debitas, in plenaria Ordinis potestate. 24.   Capitulum generale committit, mandat et praecipit abbati de Runa, quatinus praesentibus receptis, se ad monasterium de Campo liliorum, quamcitius commode poterit, se transferat, et se super promotione abbatis ipsius monasterii de Campo liliorum ad plenum se informet, et si invenerit quod in dicta promotione secundum diffinitiones Capituli generalis et Ordinis statuta fuerit legitime processum, et persona promota sit, ut decet, et ut status praelationis et Ordinis sanctitas requirit in scientia et moribus sufficiens et idonea, ipsam promotionem approbet, ratificet et confirmet ; quod si aliter et in contrarium contigerit, et quod promotio praedicta fuerit illegitima, eamdem casset, annihilet et annullet, et etiam in hac parte peragat et efficiat, quae necessaria in nova promotione peragi et effici videbuntur, in plenaria Ordinis potestate, et ut sanctius in hac re procedere praefatus abbas animetur, conscientiam ipsius abbatis Capitulum generale onerat omnimode. 25.   Generale Capitulum cum displicentia percipiens temeritatem cuiusdam fratris… qui de illegitimo thoro procreatus monasterium de Sichem intravit, sua illegitimatione tacita, professionem regularem ibidem emittendo, ac deinde ad ordines sacros subdiaconatus videlicet et diaconatus se ordinari permittendo, contra iura et privilegia Ordinis nostri et totius ecclesiasticae libertatis praeiudicium, praedictum fratrem ad annum integrum a suorum ordinum administratione suspendit, necnon per eumdem terminum singulis sextis feriis ad panis et aquae poenitentiam et regularis disciplinae perceptionem ipsum condemnavit, abbati tamen proprio, si sibi dignum videtur praedictam poenitentiam post mensem moderandi, aut omnino auferendi facultate reservata. 26.   Capitulum generale mandat de Theoloco, s. th. pr., et de Charitate monasteriorum abbatibus, quatinus ad monasterium Cariloci accedentes, super tractatu inter abbatem et conventum de Caroloco ex una, et nobiles viros Guidonem, Ioannem, Henricum et Hugonem de Sancto Martino fratres partibus ex altera, se diligenter et debite informent, quem tractatum si invenerint esse ad utilitatem dicti monasterii de Caroloco passatum et concordatum, illum auctoritate praedicti Capituli confirment, ratificent et approbent, in plenaria Ordinis potestate. 27.   Sicut nec impune transire debent peccata delinquentium, dum de delictis perpetratis rite constiterit, ita et innocenter accusati a poena eis iniuste inflicta superiorum auctoritate sunt relevandi ; ad generalis igitur Capituli audientiam rumore deducto de quodam fratre… monacho ac sacerdote monasterii de Sichem expresse professo, qui cum capellanus existeret in monasterio monialium de … unam monialem impregnaverit, atque ipsi moniali, ut partum suum strangularet consilium dederit, prout ipsa monialis aliquando publice est confessa, Capitulum generale mandat domino abbati monasterii praedicti de Sichem, quatinus assumpto secum alio abbate vicino, super praedictis omnibus se diligenter ac debite informet, et si praedictum religiosum dicti facinoris per legitima testimonia reum esse repererit, eum iuxta statuta Ordinis in diffinitionibus contenta poena debita puniat ; sin autem, ipsum ab huiusmodi infamia et criminis impositione relevet, in plenaria Ordinis potestate. 28.   Mite agere volens praesens generale Capitulum cum fratre … monasterii Vallis Dei expresse professo, qui propter quamdam suspicionem vehementem de crimine furti ab abbate ipsius monasterii carceribus est mancipatus, permittit ut, si ipse abbas informatione sufficienti praehabita, praedictum fratrem forsitan reum dicti criminis, sed pœnitentem et emendationem spondentem invenerit, eum auctoritate Ordinis a carceribus ac aliis pœnis debitis necnon a sententiis, quas ratione huiusmodi criminis incurrerit, absolvat, si vero ipsum rebellem et obstinatum viderit, eum iuxta statuta Ordinis puniat, prout in diffinitionibus reperitur expressum. 29.   Audita petitione inclitissimi principis domini Ludovici ducis Bavariae, Ordinis praecipui zelatoris, abbati de Fonte salutis, s. th. pr., committendo praecipit et mandat, quatinus in Ordinis plenaria potestate omnes abbates monasteria monialium sub se habentes reformata inducat et compellat, et ad transferendas aliquas moniales bene institutas ad monasterium Felicis vallis, ut dudum in ea facta reformatio manuteneri valeat, et semper in melius augmentari, domino de Campo principum dictum monasterium Felicis vallis per quinquennium visitandi, reformandi et corrigendi, ac confessores et capellanos ibidem ponendi, absque patris abbatis praeiudicio auctoritatem plenarie concedendo. 30.   Capitulum generale auditis abusibus quorumdam priorum in quibusdam monasteriis commendatis, aut alibi praesidentium, contra iura et Ordinis privilegia, antiquasque et novas diffinitiones et statuta, benedictiones monachales personis utriusque sexus conferre, monasteriaque dictis monasteriis commendatis subiecta visitare, novitios vel novitias recipere, necnon et alterius Ordinis personas ad professionem admittere, eaque exercere quae solis praelatis competunt, praesumentium ; eosdem priores et qui talia praesumpserint, et in posterum praesument, excommunicationis sententia fore innodatos per praesentes de facto denuntiat et declarat ; eosdemque priores, aliosque, ut dictum est, similia praesumentes, et eos vel eas, quos vel quas ad novitiatum, monachatum aut professionem receperint, aut benedictionem monachalem ab alio, quam a praelato ad hoc specialiter iuridice deputato subierint, vel ab alio Ordine absque Summi Pontificis speciali licentia Ordinem intraverint, ad omnes Ordinis actus, gradus, dignitates et officia legitima inhabilitatos et inhabilitatas publicat et declarat, vultque et praecipit omnibus, ad quos spectat, in partibus ubi talia contigerint, in Ordine et extra publicari et declarari. 31.   Ad notitiam Capituli deductum est quod quidam frater Placidus nomine… 32.   Cum pridem monasterio de Altaripa, Lausannensis dioecesis, per mortem abbatis novissimi vacante, monachi ipsius absque patris abbatis auctoritate et scitu, contra statuta Ordinis, ad electionem talem qualem novi abbatis licet nulliter processerint, ipsaque electione per patrem abbatem, dominum de Caroloco irritata et annullata, electum suum licet ipso facto inhabilem, ipsi monachi etiam iure electionis iam actu privati denuo elegerunt, et contra formam Ordinis in abbatem sibi institui et installari per dominum de Altocristo, virtute cuiusdam commissionis a praefato patre abbate emanatae, postulaverint et obtinuerint, quemadmodum Capitulum generale vaga quadam relatione extitit informatum, ipseque electus pro confirmatione sua, ut moris est et iuris in Ordine, ad instans Capitulum venire aut mittere contempsit, ipsum Capitulum generale de scitu et consensu eiusdem patris abbatis de Caroloco committit domino abbati Sancti Bernardi iuxta muros Valentinos, s. th. pr., ac totius Ordinis in romana Curia generali promotori (*sic*), quatinus assumpto secum, si placeat, eodem abbate de Caroloco, patre abbate dicti monasterii, aut alio Ordinis quocumque, ad praedictum monasterium de Altaripa personaliter accedens, super praemissis omnibus ac dicti electi idoneitate et sufficientia, tam in litteratura quam alias, se debite et diligenter informet, et si dictam electionem aut institutionem dicti abbatis rite et canonice iuxta statuta Ordinis factam invenerit, ipsumque electum in omnibus sufficientem et idoneum ac nulla inhabilitatis labe respersum repererit, ipsam electionem vel institutionem auctoritate totius Ordinis approbet, ratificet et confirmet ; si vero praedicto modo vel aliunde in forma electionis vel institutionis praedictae erratum fuisse perpenderit, aut electum de iure propter certos defectus repellendum viderit, ipsam electionem vel institutionem casset, irritet et annullet, ac de persona aliqua Ordinis proba, sufficienti et idonea absque ulteriori prorogatione ipsi monasterio provideat, atque praeficiat in abbatem, in plenaria Ordinis potestate. 33.   Assiduis meditationibus et matura gravique patrum deliberatione obviare cupiens praesens generale Capitulum variis ac diversis incommodis, oppressionibus, extorsionibus et inquietudinibus monasteriorum in commendationibus ac aliis violentiis de novo passim emergentibus, maxime in his, ubi patres abbates a monasteriis sibi subiectis, nimium distant, aut aliunde propter guerrarum viarumque discrimina ad ipsa accedere, dum opus est, minime permittuntur, statuendo ac diffiniendo mandat et praecipit, in virtute salutaris obedientiae, omnibus et singulis patribus Ordinis universi et praesertim filiationem nimis distantem habentibus, aut ad quam tutus non patet accessus, quatinus quamcitius fieri poterit, suis filiabus sive monasteriis eis subiectis provideant de vicinis *abbatibus* commissariis, ad quos praedicti subditi in necessitatibus suis, utpote electionibus, provisionibus ac abbatum institutionibus, ceterisque agendis, quae per patres abbates aut eorum potestatem habentes exerceri de iure debent, accessum habeant, dantes amplas et validas commissiones ad haec ipsa, quoties opportunum fuerit, facienda, cum plenaria eorumdem potestate ; mandat quoque nihilominus idem Capitulum omnibus et singulis abbatibus ac prioribus, conventibusque filiarum patres suos abbates in remotioribus partibus aut in locis et territoriis ab eis inaccessibilibus habentibus, quatinus si forte ipsi patres abbates ad praemissa negligentes extiterint, ipsos ad hoc faciendum sollicitet ac obnixe postulent et requirant ; si autem hoc ipsum patres abbates sufficienter requisiti facere neglexerint, aut forsitan in territoriis contrariis extiterint, unde nec ipsis ad filias suas, nec personas filiarum ad patres tutus pateat accessus, auctoritate Capituli generalis ac totius Ordinis, quam tenore praesentium confert praesens Capitulum omnibus et singulis filiarum conventibus sic, ut praemittitur, patres nutu suo ad necessitatem habere non potentibus, ut liceat ipsis aliquem vel aliquos vicinum vel vicinos abbatem vel abbates ad suis electionibus praesidendum, aut alios actus patrum abbatum exercendum vocare, eosque in ipsis electionibus et aliis actibus tamquam patres suos abbates proprios habere et admittere, sic tamen, quod non in contemptum patrum abbatum aut eorum praeiudicium, sed sola necessitate cogente et ad obviandum periculis, quae propter nimiam moram et patrum abbatum longam expectationem vel absentiam contingere solent, hoc fiat ; decernitque praesens Capitulum omnes electiones, provisiones et promotiones, ceterosque actus legitimos per abbates modo, quo praemittitur, vocatos, factos et peractos ius et efficaciam habere provide ac si per proprios patres abbates fuissent rite facti et peracti. 34.   Capitulum generale, in virtute salutaris obedientiae et sub excommunicationis latae sententiae poena, omnibus et singulis abbatissis et monialibus praecipit et mandat, quatinus secundum antiquarum diffinitionum tenorem suis confessoribus de victu et vestitu ac aliis necessariis sufficienter et honeste provideant, patribus abbatibus praesentis executionem diffinitionis committendo. 35.   Attentis infirmitatibus permaximis et impotentia corporali abbatis de Mulbruna [Mulbrunna], consentit praesens generale Capitulum ut suae abbatiae cedere possit eam in manus domini de Novocastro, patris abbatis immediati resignando, committens ipsi de Novocastro, ut ipsam resignationem, si tamen alias sponte cedere voluerit, recipiat, ac de novo abbate in praedicto monasterio, sive per electionem sive alio modo canonico, iuxta statuta Ordinis nostri, provideat, in plenaria Ordinis potestate, eademque auctoritate in eodem monasterio de Mulbruna [Mulbrunna ] ipse dominus de Novocastro visitet et reformet, et si quid contra statuta ac diffinitiones Ordinis in ceremoniis et aliis observantiis ibidem invenerit et contra communem usum monasterii Cisterciensis, corrigat et emendet, ac per censuras Ordinis compellendo ad communem Ordinis observantiam et uniformitatem reducat. 36.   Cum per generale Capitulum anno elapso in Cistercio celebratum, frater Ludovicus abbas in Aurora, sententiam excommunicationis propter sui contumaciam declaratus fuerit incurrisse, a qua quidem sententia ab ipso generali Capitulo nec a domino Cisterciensi absolutionem obtinuit, nec quaesivit, sed in sua contumacia hucusque pertinaciter permansit, praesens generale Capitulum abbati de Lutzella sub excommunicationis poena districte mandat et praecipit, quatinus ad ipsum monasterium de Aurora, assumpto secum abbate de Maristella vel alio, personaliter accedat, ipsumque abbatem praedictum sic excommunicatum citet coram reverendissimo patre domino Cisterciensi infra spatium duorum mensium personaliter compariturum, visurum ibidem aggravationem et reaggravationem sententiae dudum in eo latae, aliasque poenas iuxta statuta Ordinis debitas in eum promulgari, delaturumque secum cartam visitationis, per praedictum dominum Cisterciensem in suo monasterio derelictam, atque super non observantia eiusdem, quod iustum est, responsurum ; seque de vita et moribus dicti abbatis de Aurora, idem dominus de Lutzella diligenter informet, ac praedicto domino Cisterciensi informationem infra praedictum terminum sub suo sigillo clausam mittat ; praecipit etiam idem Capitulum iam dicto abbati de Lutzella, ut reponat priorem dudum per saepe dictum dominum Cisterciensem ibidem institutum, sed pro nunc ab ipso abbate depositum, quousque praedicto domino Cisterciensi per informationes certas et legitima testimonia appareat, quare ab huiusmodi prioratus officio debeat iure privari. Et quia idem Capitulum intellexit, ipsos monachos ipsius monasterii contra Ordinis disciplinam in ipsum priorem universaliter conspirasse, super huiusmodi conspiratione similiter se informet, ac nocentes et culpabiles puniat poena conspiratorum, in Ordinis diffinitionibus taxata, culpabiliores ipsorum ad remotiora loca suas poenitentias ibidem peracturos usque ad nutum Capituli generalis transmittendo, in plenaria Ordinis potestate. 37.   Per generale Capitulum committitur dominis abbatibus de Claratumba et de Paradiso, quatinus sibi praesentari faciant decretum electionis factae per abbatem de Colbas, de reverendissimo in Christo patre domino Nicolao episcopo Callipollensi, monasterii de Oliva dudum monacho et expresse professo, in abbatem eiusdem monasterii de Oliva, eo quod ipsum decretum neque in suo originali, neque sub authentico transsumpto Capitulo generali non fuit, ut moris est in Ordine, [praesentatum]. Et si ipsam electionem, tam in forma quam in materia, iustam et canonicam, omnique vitio carentem, et iuxta nostri Ordinis statuta factam invenerint, ipsam confirment, ratificent et approbent ; sin autem ipsam cassent et annullent, ac de pastore novo eidem monasterio provideant, in plenaria Ordinis potestate. 38.   Percepta a generali Capitulo vastitate, desolatione et damnificatione monasterii de Oliva, propter varios guerrarum incursus et ignis incendium, a missione studentis ad studium generale hinc ad quinquennium ipsum gratiose supportat, mandans abbatibus de Claratumba et de Paradiso, ut nomine totius Ordinis postulent et requirant tam apud serenissimum dominum regem Poloniae, quam apud alios potentes ac dominos cuiuscumque dignitatis ac praeeminentiae fuerint, ut dignentur praedicto monasterio de Oliva auxilium et favorem impendere, ut redditus perpetuus centum marcarum debitarum abbati et conventui monasterii de Oliva iam dictis, super castro Gdanezk solvatur eis deinceps omni anno, mandat insuper idem Capitulum iam dictis abbatibus de Claratumba et de Paradiso, quatinus si retroactis temporibus per incuriam abbatum aut oppressionem aliquorum potentum aliquis tractatus fuisset passatus in damnum praedicti monasterii, sive etiam aliqui redditus, possessiones et bona temporalia, mobilia seu immobilia fuissent sine consensu et auctoritate Capituli generalis a monasterio alienata, ipsi praedicti abbates huiusmodi contractus irritent et annullent, virtute privilegiorum Ordinis, etiam si fuerint sigillis abbatis et conventus praedictorum firmati, praedictaque bona alienata repetant ac monasterio praedicto restitui faciant, in plenaria Ordinis potestate. 39.   Generale Capitulum certis causis permotum dispensat cum abbate de Oliva, ut possit novitios suos ante completionem anni ad professionem recipere, si tamen sufficientes et in his, quae religionis sunt, competenter edocti fuerint, velintque residuo temporis sponte renuntiare ; concedit etiam idem Capitulum abbati et conventui eiusdem monasterii de Oliva, ut unusquisque ipsorum eligere valeat confessorem Ordinis discretum et idoneum, qui eum pro semel absolvere habeat ab omnibus casibus, sententiis et criminibus Capitulo generali specialiter reservatis. 40.   Viso quod frater Ioannes Walgemunt, monasterii de Alderspach expresse professus, a crimine homicidii quod in saecularitate sua incurrit contra haereticos sub assumptione crucis pugnando, a legato Sanctissimi Domini nostri Papae fuit absolutus, necnon de post in ingressu religionis ex privilegio Ordinis fuit cum eo super omni irregularitate dispensatum, non reputat praesens generale Capitulum ipsum ad susceptionem sacrorum ordinum propter hoc inhabilem ; verum si forte aliquam inhabibilitatem [inhabilitatem ] contraxit, ad maiorem cautelam ipsum per praesentes auctoritate qua potest habilitat, et super irregularitate huiusmodi secum gratiose dispensat. 41.   Volens hoc Capitulum generale personas Ordinis a peccatis expiatas Domino Deo mundum et immaculatum reddere famulatum, gratiose concedit abbati ac personis regularibus monasterii in Alderspach universis, ut unaquaeque earum possit eligere confessorem Ordinis discretum et idoneum, qui eam pro semel absolvere valeat ab omnibus casibus et sententiis Capitulo generali specialiter reservatis. 42.   Ad idem, pro monasterio de Veterivalle et Novacella, monasterio monialium in Morgenstein, in Sisersdorf, ac etiam pro studentibus collegii Lipziensis. 43.   Ad idem, pro monasterio in Hemmenrode et monialibus sibi subiectis et commissis. 44.   Ad idem, pro monasterio de Heysterbach et Loco Sanctae Mariae. 45.   Idem pro monasterio de Eberbacho, et monasteriis utriusque sexus sibi subiectis et commissis, et collegio Sancti Iacobi Heidelbergae. 46.   Capitulum generale cupiens ut viri litterari in Ordine multiplicentur, et scolares ad studia generalia cum sufficientibus provisionibus, iuxta tenorem *Benedictinae*, et alia statuta Ordinis, secundum facultates monasteriorum mittantur, approbat, ratificat et districte observari praecipit tractatum factum inter abbates provinciarum Saxoniae, Thuringiae, Misniae et aliarum vicinarum in oppido Lipez (*sic*), ut videlicet unusquisque patrum qui non potest dare bursam integram pro scolari suo, det secundum summam per eos taxatam, quemadmodum in quibusdam litteris super hoc per eos confectis, specialius continetur ; executionem huiusmodi diffinitionis domino abbatis Veteris cellae committendo, in plenaria Ordinis potestate. 47.   Ad obviandum rebellioni aliquorum praelatorum Ordinis, qui non verentur suorum superiorum, et ipsius Ordinis ordinationibus contraire, Capitulum generale patribus abbatibus et commissariis quibuscumque mandat et praecipit, ne aliquem electum confirment in abbatem, nisi prius et ante omnia ab ei recepto iuramento, quod in posterum Capitulo generali, statutis et diffinitionibus eiusdem et suorum patrum abbatum institutionibus et cartis visitationis fideliter per omnia obediet. 48.   Quia ad notitiam Capituli generalis deductum est, quod moniales de Loco et de Bellaripa, Gebennensis dioecesis, contra diffinitiones hactenus decretatas ferre renuunt scapularia nigra, aliosque habitus Ordinis regulares, ipsum Capitulum abbati de Sancto Sulpitio districte praecipit et mandat quatinus easdem moniales et quascumque alias a simplicitate habitus et regularitate eiusdem deviantes ad solitum Ordinis praedicti habitum, per censuras Ordinis, in Ordinis plenaria potestate, infra festum Omnium Sanctorum reducat, rebellesque taliter puniat, quod de eis a cetero similes rumores minime audiantur. 49.   Capitulum generale graviter ferens rebellionem quorumdam abbatum ducatus et provinciae Sabaudiae, suas annuas contributiones secundum papalia statuta eisdem impositas solvere renuentium, districte praecipit abbati de Sancto Sulpitio, quatinus moneat omnes et singulos abbates dicti ducatus Sabaudiae, qui suas adhuc debent contributiones, ut infra festum Natalis Christi proxime futurum suas contributiones ad integrum solvant, una cum arreragiis earumdem, alioquin ex nunc prout ex tunc sententiam excommunicationis et alias poenas in *Benedictina* contentas, eos publice denuntiet incurrisse, aliisque modis possibilibus et iuridicis contra eos procedat, atque ad huiusmodi solutionem ipsos viriliter compellat, in plenaria Ordinis potestate. 50.   Praecipitur abbati Veterismontis sub poena excommunicationis, quatinus infra festum Natalis Christi proxime futurum, pecunias recuperatas de spoliis abbatum alio anno in Morimundo depraedatorum apud se reservatas, ipsis abbatibus quibus pertinent mittat et restituat, sicque faciat ut de diligentia Ordinis in hoc negotio principibus ac dominis terrae illorum abbatum liquide constet, ipsique abbates de suis damnis restitutionem capiant, per Ordinem impetratam. 51.   Desolationi ac ruinae extremae monasterii Fontis regis Capitulum generale intimo compatiens affectu, atque eamdem pro viribus relevare cupiens, de thesauro totius Ordinis concedit confraternitatem ac bonorum spiritualium, quae in toto Ordine fiunt et fient de cetero, plenariam participationem, in perpetuum omnibus et singulis utriusque sexus personis, quae octo diebus infra immediate subsequens triennium, vel manu propria laborando, vel pecuniis datis operarios conducendo, reaedificationem et restaurationem ecclesiae dicti monasterii, ac aliorum aedificiorum fieri procuraverint, vel si hoc non potuerint saltem aliunde pro facultatibus suis ad ipsius monasterii relevationem manus porrexerint adiutrices, abbati districte inhibendo, ne pecunias ob huiusmodi gratiam a Christi fidelibus recipiendas ad aliud quam ad aedificationem ipsius monasterii applicet, de quo in tertio anno videlicet in fine huius gratiae, Capitulo generali fidem integram facere teneatur. 52.   Attentis desolationibus et damnificationibus permaximis monasterii de Fonte regis, praesens Capitulum generale contributiones Ordini per ipsum debitas vel debendas, per continuum subsequens triennium abbati ac monasterio praedictis gratiose remittit. 53.   Cum dominus abbas Veteris cellae pridem defunctus, ad instantiam certorum patrum Ordinis provinciae Saxoniae, Thuringiae et Misniae ceterarumque partium vicinarum, pro honore et augmento Ordinis ac scolarium consolatione, domum solemnem in studio Lipiziensi pro collegio Ordinis ibidem tenendo expensis propriis sui monasterii construxit, ipsique patres unanimiter congregati refusionem expensarum huiusmodi sibi facere spoponderint, quamvis pro nunc multi eorum multa frivola allegantes, huiusmodi refusionem facere penitus recusent, praecipit praesens generale Capitulum omnibus et singulis dictarum provinciarum abbatibus, illisque qui suos studentes illic mittere consueverunt ac tenentur sub excommunicationis latae sententiae poena, quatinus infra festum Nativitatis Christi proxime celebrandum simul conveniant, ac super refusione huiusmodi expensarum inter se concordent, necnon prout inter ipsos concordatum fuerit, unusquisque ipsorum taxam sibi impositam absque dilatione solvat ; commissionis huius executionem abbati de Gronhain assumpto secum alio, quem voluerit, committendo, in plenaria Ordinis potestate. 54.   Quia paucis elapsis annis certa fuit diffinitio a generali Capitulo emanata de subsidio monialibus imposito, ac per reverendissimum patrem dominum Cisterciensem in singulas filiationes distribuendo, quam quidem diffinitionem exsequi volens idem reverendissimus pater dominus Cistercii monialibus de filiationibus Eberbacensi, Heysterbacensi, Campensi et de Heymerode certas pecuniarum summas pro subsidio imposuit, abbatibus iam dictorum monasteriorum eius taxationem et exactionem committendo, de quorum tamen abbatum in huiusmodi diligentia Capitulum generale, nec ipse dominus Cistercii nullum adhuc sensit experimentum ; eapropter praecipit idem generale Capitulum praedictis abbatibus, scilicet de Eberbaco, Heysterbaco, Campo et Heymerode, in virtute salutaris obedientiae et sub excommunicationis poena, quatinus commissiones sibi factas per saepe dictum dominum Cistercii de exactione eiusdem subsidii a monialibus sibi subditis ac etiam sibi commissis, iuxta tenorem eiusdem commissionis indilate exsequi studeant, pecuniarum summas monialibus suis impositas, a monialibus praedictis exigendo et levando, atque infra terminum Natalis Domini proxime futurum eidem domino Cistercii absque defectu mittendo, insinuans ipsis, quod nisi ita fecerint, ipse dominus Cistercii contra eos tamquam Ordini inobedientes procedere habebit, condignis poenis et sententiis ipsos plectendo, cui domino Cistercii hoc ipsum praesens generale Capitulum committit, in plenaria Ordinis potestate. 55.   Quia ad Capituli generalis notitiam deductum est, dudum in electione novi abbatis monasterii de Campo liliorum certas intervenisse difficultates, propter quas praedicta electio minus canonice facta a nonnullis reputatur, ideo idem Capitulum committit abbati de Runa, quatinus assumpto secum alio abbate de huiusmodi electionis forma et aliis circumstantiis se plenius informet, et si eam canonice factam invenerit, ac nullum defectum non tolerabilem iuxta statuta Ordinis intervenisse repererit, ipsam electionem confirmet et approbet ; sin autem casset, irritet et annullet, atque monasterio de pastore novo, probo et sufficienti et idoneo provideat, in plenaria Ordinis potestate. 56.   Ad idem, de electione novi abbatis in Lanckheim, propter certas promissiones et alios defectus suspectos, cuius confirmatio vel infirmatio committitur domino abbati de Fonte salutis, s. th. pr., adiuncto secum altero abbate quem voluerit, in plenaria Ordinis potestate. 57.   Gravaminibus, damnis et iniustis extrusionibus fratris Ioannis Thomé, monasterii de Stamedio expresse professi ac confessoris monialium monasterii Ayarum, Gratianopolitanae dioecesis, qui in eodem monasterio monialium auctoritate Ordinis pro confessore dudum institutus ab ipso monasterio iniuste expulsus est, et bonis per eum suis maximis laboribus acquisitis privatus, generale Capitulum compatiens, ac obviare cupiens districtissime praecipit sub poena excommunicationis latae sententiae, ac aliis censuris Ordinis abbatissae eiusdem monasterii Ayarum ac monialibus ibidem conventum facientibus universis, quatinus dictum fratrem Ioannem Thomé visis praesentibus, indilate ad praedictum confessoratus officium una cum emolumentis, ac proventibus solitis recipiant, bona etiam universa et singula ibidem derelicta, vel etiam alibi transportata eidem restituendo, inhibens sub eadem poena dictis monialibus, ne confessiones suas alii, vel aliis, quam dicti fratri Ioanni Thomé faciant, neque in quoquam obediant cuidam Urbano pro commendatario monasterii Stamedii se gerenti ; eiusdem diffinitionis executionem quoties opportunum fuerit, domino patri abbati monasterii Bonaevallis Viennensis committendo, in plenaria Ordinis potestate. 