In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Hugo, Autissiodorensis episcopus, notum fieri volo tam presentibus quam futuris quod domina Autisiodorensis, nostram adiens presentiam, presente etiam Herberto, filio suo, confessa est se, in die qua Ascelinus, vir ejus, tumulatus fuerat, dedisse æcclesiæ Regniacensi et fratribus ejusdem loci, assistente Stephano abbate, terram quæ erat juxta pratum de Robore, et pratum ibidem quod erat ei commune cum monachis. Hoc idem donum prius apud Crisennum recognoverat Gaucherius, filius ejus, se pariter cum matre fecisse et assensu ejus, super altare, coram testibus obtulisse. Quod donum, quando recognitio ista facta fuit, predictus Herbertus concessit et, in quantum ad se pertinebat, in manu nostra tradidit; et uterque, tam mater quam Herbertus, rogaverunt nos quatinus idipsum donum posterorum memoriæ per scriptum traderemus, et sigilli nostri impressione muniremus. Hujus concessionis et recognitionis Herberti et matris ejus hii sunt testes: Seguinus Furens-Canem; Gaubertus de Salliniaco; Gaufridus de Monteregali; Petrus Rufus et Garinus, monachi Pontiniacenses, et multi alii. De dono Gaucherii testes sunt: Gaufridus Gemellus; Narjodus, canonicus; Tancredus, canonicus; Rainaldus, presbiter de Mairriaco; Odo de Dracei; Gaufridus de Monteregali; Stephanus de Bassei; Heldebertus, faber, de Jous. Facta sunt hæc anno ab Incarnatione Domini M. C. XL. IX, indictione XII.