(Art. 2.) Magister Johannes dictus Bigoz de Diuione, clericus, testis productus ex parte dictorum religiosorum contra predictos decanum et capitulum, receptus, juratus et examinatus. Requisitus super secundo articulo dictorum religiosorum qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi diuionensis cum suo parochiatu est et fuit pleno jure et cetera, dixit dictum articulum verum esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quod est parochiatus et fuit toto tempore vite sue parochiatus dicte ecclesie, et ita vidit a triginta annis et amplius citra, et quod unus de canonicis dicti monasterii consueuit regere dictam ecclesiam et ministrare vel facere ministrare per se vel (Art. 6.) per alium sacramenta ecclesiastica parochianis dicte capelle sancti Medardi et adhuc ita ministrat, nec sciuit seu audiuit fieri vel dici contrarium nisi quod illi de capella predicta videlicet canonici, capellam presbyteri et clerici eiusdem capelle dicunt se esse exemptos et licet moram trahunt in castro diuionensi quod est in parochiatu dicte ecclesie sancti Stephani, tamen non se gerunt pro parochianis dicte ecclesie. Interrogatus quociens ita vidit, dixit quod pluries et frequenter ita vidit et fuit in ipsa ecclesia et audiuit in ea diuinum officium tanquam parochianus eiusdem et ita vidit tempore fratris Amedei et fratris Girardi, defunctorum quondam abbatum dicti monasterii, et tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii. Interrogatus quantum tempus sit longum, dixit quod tempus quadraginta seu triginta annorum est longum. Interrogatus de limitibus dicte ecclesie sancti Medardi et quantum se extendunt limites predicti, dixit quod totum castrum de Diuione prout se extendit a porta que dicitur porta Leonis usque ad portellam que est versus fratres minores diuionensis et a dicta portella usque ad domum que dicitur domus Murie Anaul et a dicta domo usque ad predictum monasterium sancti Stephani, totum est de parochia et in parochiatu sancti Medardi predicti exceptis predictis personis dicte capelle qui se non gerunt pro parochianis dicte ecclesie sancti Medardi cetere vero persone moram trahentes in dicto castro sunt parochiani et se gerunt pro parochianis dicte ecclesie sancti Medardi et consueuerunt ire ad dictam ecclesiam sancti Medardi quando diuinum officium celebratur ibidem, tanquam ad parochialem suam ecclesiam. Interrogatus quis ordinauit dictos limites, dixit quod nescit. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit quod toto tempore vite sue dictum fuit et dicitur communiter apud Diuionem, (Art. 9 à 13.) quod totum castrum de Diuione in quo dicta capella constructa et edificata fuit, excepta quadam parte dicte capelle que est extra muros dicti castri fuit et est in parochiatu et de parochiatu predicte ecclesie sancti Medardi sicut supra dixit ipse qui loquitur. Item requisitus super nono et decimo articulis, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici a quibusdam canonicis dicte capelle videlicet dominis Johanne de Arcu, Simone de Auxona et a pluribus aliis de quorum nominibus non recolit quo quedam compositio scit fuerat inter dictas partes que fuerat confirmata per sedem apostolicam que loquebatur et vineis de generali et de propriis vineis canonicorum dicte capelle. Item requisitus super undecimo articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit et est apud Diuionem et apud dictas ecclesias, quod predicta ecclesia sancti Medardi diuionensis cum suo parochiatu est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani diuionensis et immediate respondet et respondit per longum tempus in spiritualibus et temporalibus abbati et monasterio sancti Stephani diuionensis et ita vidit ipse qui loquitur a tempore triginta annorum citra et amplius, exceptis personis predictis dicte capelle, et quod predicta capella fuit edificata et constructa in parochiatu et intra parochiatum ecclesie sancti Medardi predicte ad ecclesiam sancti Stephani diuionensis ut dictum est pertinentis sicut supra dixit ipse qui loquitur et prout dicitur communiter apud dictum Diuionem. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod dicitur a multis. Interrogatus unde habuit originem huiusmodi vox et fama, dixit quod ab illis qui ita viderunt et audierunt et post modum retulerunt. Item requisitus super tertio decimo articulo qui sic incipit. Item quod super dicta discordia et cetera, dixit se nihil scire (Art. 32, 35 à 37.) nisi quod pluries vidit procuratores dictarum partium litigare coram domino Roberto duce Burgundie et coram dominis, Johanne de Sinemuro et Richardo de Montemoreto, bailliuo Diuionis, commissariis dicti ducis. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus predicti monasterii habuerunt et cetera, dixit quod ipse qui loquitur fuit clericus chori dicte capelle per decem et octo annos vel circa, et vidit pluries et frequenter quod unus de canonicis sancti Stephani predicti seruiebat et faciebat diuinum officium in dicta capella et percipiebat distributiones cothidianas in eadem sicut unus ex canonicis dicte capelle et audiuit dici a pluribus canonicis dicte capelle de quorum nominibus non recolit quod abbas et conuentus predicti habuerunt et perceperunt et habere et percipere consueuerunt unam prebendam integram in dicta capella, sicut unus ex canonicis dicte capelle residens in eadem. Interrogatus de tempore quo primo ita audiuit, dixit quod bene sunt viginti quinque anni elapsi, et postea pluries ita audiuit dici. Interrogatus de loco, dixit quod in castro Diuionis, sed non recolit de astantibus. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit quod tempore quo ipse qui loquitur fuit clericus dicti chori vidit pluries et frequenter quod dictus canonicus sancti Stephani qui seruiebat in dicta capella ut dictum est de pecunia quo canonicis dicte capelle solvi consueuit pro anniuersariis tantum percipiebat et habebat quantum unus de canonicis dicte capelle, dicens quod istud est (Art. 38 à 50.) notorium et manifestum in dicta capella. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod ipse vidit per dictum tempus quo ipse fuit clericus dicti chori et etiam postea quod abbas et conuentus predicti seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis, sicut unus ex canonicis dicte capelle, et ita vidit pluries et quasi frequenter bene sunt viginti anni et amplius elapsi et a dicto tempore usque ad quatuor annos nuper elapsos vel circa ita communiter quod unus de canonicis sancti Stephani seruiebat in dicta capella sicut unus ex canonicis predicte capelle, dicens quod istud non indiget probatione. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod a tempore quo ipse qui loquitur fuit clericus dicti chori citra ipse audiuit dici communiter et pluries in dictis ecclesiis et alibi quod abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani diuionensis prebendam unam perceperunt et percipere consueuerunt de bonis dicte capelle. Item requisitus super quadragesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod abbate et conuentu et cetera, dixit quod contenta in eodem articulo audiuit dici a dominis Johanne de Arcu et Simone de Auxona et a pluribus aliis de quorum nominibus non recolit, a decem annis citra. Interrogatus de loco, dixit quod in castro diuionense sed non recolit in qua parte dicti castri nec de astantibus. Item requisitus super quadragesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo tertio, quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis dixit se nihil scire. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator (Art. 51, 60.) quod dicta capella ducis et cetera, dixit quod totum castrum de Diuione prout supradixit super secundo articulo, in quo castro predicta capella sita est, excepta quadam parte ipsius capelle que est extra muros dicti castri, et quicquid est circum circa dictam capellam intra dictum castrum est in parochia et intra fines parochie sancti Medardi que est et esse consueuit monasterii sancti Stephani diuionensis pleno jure. Interrogatus quomodo scit, dixit ut supra super dicto secundo articulo et quod ita vidit per triginta annos et amplius citra. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit a sede apostolica et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus et cetera, dixit quod credit quod domus, terre, vinee et possessiones site in parochiis et intra fines quorum cum que parochiatuum dicti monasterii sancti Stephani fuerunt ab antiquo et consueuerunt esse censuales dicte ecclesie abbati et conuentui sancti Stephani, sed nescit utrum locus in quo dicta capella sit vel fuit censualis eisdem abbati et conuentui, dicens tamen quod dicitur communiter apud dictum Diuionem, quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani predicti et abbas et conuentus et ecclesia sancti Benigni diuionensis habent et habere consueuerunt censum ab antiquo pro majori parte in domibus, terris et possessionibus sitis in parochiis de Diuione, quolibet dictarum ecclesiarum videlicet in parochiis suis et quod ipse qui loquitur de pluribus suis domibus quas habet in dicto castro anno quolibet soluere consueuit censum mandato dictorum abbatis et conuentus sancti Stephani sine contradictione et quod quolibet anno, mandatum dictorum abbatis et conuentus consueuit percipere dictum censum et leuare pro ecclesia sancti Stephani parochiatus et quod mandatum predictum vadiare consueuit illos qui nolunt soluere (Art. 61 à 69, 76 à 93.) dictum censum vel satisfacere de eodem, dicens ipse qui loquitur quod istud est notorium apud Diuionem. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Stephani est et ab antiquo fuit et cetera, dixit quod a tempore a quo non extat memoria fontes fuerunt et sunt in predicta ecclesia sancti Stephani ad baptisandum et in quibus fontibus infantes qui nascuntur in dicto castro consueuerunt generaliter baptisari per illum qui regit dictam ecclesiam sancti Medardi, vel per alium loco sui, et ita vidit pluries et frequenter et audiuit dici communiter et pluries vidit baptisari multos infantes in dictis fontibus a triginta annis citra. Item requisitus super sexagesimo secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod de predictis decanus et capitulum subtraxerunt predictis abbati et conuentui et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire, nisi quod credit quod distributiones minute et grossi fructus unius prebende dicte capelle bene possunt valere viginti libras parvorum turonensium. Item requisitus super octogesimo, octogesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit se nihil scire et quod nunquam audiuit requiri canonicos dicte capelle, nec decanum eiusdem super contentis in supradictis articulis. (Art. 1.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt et cetera, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi et amplius et etiam a dicto tempore usque ad quatuor annos (Art. 2 à 4.) proximo preteritos vel circa quod ipse vidit communiter quod abbas et conuentus predicti tenuerunt et habuerunt in dicta capella unum canonicum regularem ad faciendum et seruiendum diuinum officium in dicta capella, sicut unus ex canonicis dicte capelle, et ita vidit tempore defuncti magistri Lamberti, nunc decani capelle eiusdem. Item requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibidem habuerunt et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti et cetera, dixit quod a viginti annis citra audiuit dici pluries apud Diuionem a multis de quorum nominibus non recolit ad presens nec aliud scit de ipso articulo ut dicit. Item requisitus super quarto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti habuerunt et diuturnis temporibus perceperunt et cetera, dixit quod tempore dicti fratris Girardi quondam abbatis dicti monasterii sancti Stephani et etiam tempore fratris Hugonis, nunc abbatis monasterii eiusdem, ipse vidit multociens et per plures annos quod tempore aduentus dni, et quadregesime quidam de famulis dicti monasterii sancti Stephani predicti portabat panem et vinum, quem panem et quod vinum percepisse dicebatur in cellario dicte capelle ad predictum monasterium et vidit pluries ipsum famulum venientem de dicto cellario et portantem ad ipsum monasterium cum pane et vino huiusmodi quem panem et quod vinum dicti abbatis et conuentus percipere consueuerant in predicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle et vidit similiter dicto tempore pluries et frequenter quando ipse qui loquitur erat in dicta capella pro audienda missa quod unus de canonicis dicti monasterii sancti Stephani qui seruiebat in dicta capella percipiebat distributiones cothidianas et percipere consueuerat in eadem capella sicut unus ex canonicis dicte capelle. Interrogatus de tempore quando (Art. 5 à 12.) primo predicta ita vidit, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi et amplius et postea ita vidit pluries adhuc non sunt octo anni elapsi. Interrogatus quod vicibus ita vidit, dixit quod plus quam decem vicibus, sed non recolit de certo numero super hoc. Item requisitus super quinto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus possidebant et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire, nisi quod credit quod lite mota et pendente dicti decanus et capitulum subtraxerunt eisdem abbati et conuentui sancti Stephani quicquid percipere consueuerant in dicta capella quia dicitur quod moderno tempore nihil percipiunt in eadem capella. Item requisitus super nono articulo qui sic incipit. Item quod lite mota et pendente, et cetera, dixit circa tres annos vel quatuor proximo preteritos quadam die de qua non recolit cum ipse qui loquitur esset in dicta capella ipse vidit quod unus de canonicis dicti monasterii sancti Stephani sedebat in predicta prima sede post dictum decanum ipsius capelle, et quia nolebat sedere in alia sede canonici et capellani dicte capelle qui tunc presentes erant cessabant a diuinis, et alias vidit dicto tempore firmari hostia chori dicte capelle ne dictus canonicus sancti Stephani qui seruire consueuerat in dicta capella ut dictum est chori dicte capelle intraret, et ne in dicta sede sederet et in dicto choro celebrabantur diuina a canonicis et capellanis dicte capelle, januis dicti chori clausis. Requisitus de astantibus quando predicta ita vidit, dixit quod presentes fuerunt domini Aymo de Auxona, Guido de Edua, Johannes de Sarcellis, canonici dicte capelle et multi alii de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super decimo et undecimo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod est et diu fuit vox communis et cetera, dixit quod ipse credit quod de contentis in primo, tertio, quarto, octauo et nono articulis dicti libelli attemptatorum est et fuit vox communis apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle, quia multi viderunt quod occasione premissorum nulla erat continentia inter dictas partes prout dicit ipse qui loquitur, nec aliud scit. Item interrogatus cuius conditionis sit, dixit quod ipse est clericus uxoratus et libere conditionis. Item interrogatus quantum habet in bonis, dixit quod valorem centum librarum turonensium et amplius. Item interrogatus quam partem vellet obtinere in dicta causa, dixit quod vellet quod quelibet pars jus suum haberet et obtineret. Item interrogatus utrum unquam fuit damnatus de aliquo crimine publico vel priuato, dixit quod non. Item interrogatus si predicta deponit rogatus, doctus precibus aut precio, et si fuit instructus ab aliquo ut ita deponeret, dixit per juramentum suum quod non.