Clementia pastoralis officii,  sacerdotalis dignitas justè ac misericorditer nos compellit, ut cunctis sanctæ matris Ecclesiæ filiis semper bona provideamus: maximè autem his qui relictis propriis omnibus, regulari disciplinâ, in monasteriis Deo deservire noscuntur. Credimus enim, si de justis possessionibus nostris, unde vivere  vestiri possint eis largiri procurabimus, non ex necessitate sed ex hilaritate (quoniam hilarem datorem diligit Deus) suis sanctis intercessionibus quibus sine intermissione vacant, cùm defecerimus recipiant nos in æterna tabernacula. Quapropter ego VV. Cabilonensis Ecclesiæ Minister  Episcopus, Trenorchiensis Ecclesiæ Domno Franconi Abbati,  fratribus suis, Ecclesiam S. Petri de Baldrerias, (quam olim prædecessori suo beatæ memoriæ Domino Petro donaveram)  Ecclesiam S. Pancratii quæ Ginniacus dicitur,  omnia illa quæ ab antecessoribus nostris conlata eis atque concessa possidebant; eâ die quâ Domnus Abbas Franco cum quibusdam bonis fratribus suis, non tamen paucis, propter concordiam quæ nunc inter nos  ipsos facta est, in nostrum Capitulum venit; in præsentiâ totius conventûs Ecclesiæ nostræ, que ob idipsum tum fermè ad integrum convenerat; favente  concedente totâ illâ Canonicorum nostrorum multitudine, omnia illa superiùs proscripta bona, intentione hilari  simplici animo rursùm donavi  concessi. Ita quoque post paucos dies, quando propter eamdem concordiam, cum Decano nostro Domno Jocelino,  Præcentore Domno Hugone,  item Domno Hugone de Dalmatiaco,  quibusdam aliis clericis nostris, in eorum Capitulum veni, iterum ibidem similiter eis donavi  concessi.