Qvidam in decrepita ætate perdiderat virtutem totius pene corporis, propter nimiam contractionem pedum  manuum, qui per plurima Sanctorum deportatus loca fuerat a muliere sua,  ab vnico filio suo, sed ei illud laboris iter nihil profecerat; vel quia nondum venerat tempus miserendi eius, vel quia hunc volebat omnipotens Deus adiuuari per beatum Maiolum, nouis diebus tunc clarificatum, vt adcresceret eius laudis fama, per multa terrarum loca. Vnde quodam die ammonuit suam mulierem, vt eum ad sepulchrum sancti Maioli adduceret, sed valde super illud opus contradicentem inuenit. Nam super venturæ sanationis votum incredula, exprobrabat frequenter quod inaniter perquireret iam veterano corpore robur iuuenile. Addens insuper, quod ad hoc inuestigandum, deesset tota opportunitas sumptuum, quoniam siquidem pro his similibus rebus dispensatum erat omne supellectile suæ domus. Sed tandem deuicit querelositas assidua mariti duritiam contradicentis coniugis, nam assumit debilem  contractum maritum,  eum ligat super præstitum asinum,  arripit cum vnico filio vias insinuatas ad sancti Maioli ianuas. Sed  quoddam difficile accidit eis in itinere. Perueniens namque ad aquam, nomine Cresam, pluribus in locis nimium infestam, deponitur ab asino super quem circūligatus erat,  itidem animal cum cæteris animalibus quæ tunc ibi aduenerant, super quendam pontem prædictæ aquæ cogitur ascendere. Dum autem in medio venisset ponte, cecidit vbi fortior erat vnda riui. Quod considerans mulier, allidens vtrasque manus, exprobrabat misero marito qui remāserat ad ripam, cum vnico filio. Prædictum autem animal ab aqua abstractum accipit mulier,  per aliam viam reuertitur sola ad domum suam. Relictus autem pater solus cum filio multiplicat doloris aculeos, vel quia mulier illum non adiuuatum dimiserat, vel quia filius qui cum eo remanserat, eum adiuuare non poterat, vel pro ætatis teneritudine, vel pro paruo illius intellectu. Angustiatus igitur tali miseria,  attenuatus fame præualida, transmisit tamen quodam die filium suum vltra illam aquam, vt si posset, apportaret ei quam māducaret eleemosynam. Sed misericordia miserentis Dei, dum reuertitur filius, obuiat in medio ponte patrem, qui sanatus fuerat interuentione beati Maioli. Vnde pariter læti  alacres veniunt ad sepulchrū sancti Maioli, ibique laudationis vota persoluunt,  sic postea ad sua loca redeunt.