Paschalis, episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Hugoni Altissiodorensi abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum. Officii nostri nos hortatur authoritas pro ecclesiarum statu sollicitos esse, et quæ recte statuta sunt stabilire. Audivimus, siquidem, Beati-Germani Altissiodorense monasterium sine regulari disciplina ac religione diutius mansisse; unde et sæcularibus injuriis adeo expositum fuit ut, rerum inopia coarctum, in abjectorum clientum custodia traderetur. Cæterum omnipotentis Dei misericordia, beati Germani meritis, locum illum respiciente, venerabilis fratris nostri Umbaldi Altissiodorensis episcopi postulatione presenti, et nobilium virorum, videlicet Stephani, Blesensis comitis et Adelæ uxoris ejus et Guillelmi, comitis Nivernensis, allegatione supplici, predecessori nostro sanctæ memoriæ Urbanonb;II suggestum est ut idem monasterium reverendissimi fratris nostri Hugonis Cluniacensis abbatis sollicitudini committeretur, in disciplina regularis ordinis reducendum. Hic nimirum, et principalium precum votis, ac præcepti pontificalis auctoritate compulsus, loci curam suscepit, teque, fili charissime, Hugo, in Cluniacensi claustro probabilius eruditum, illic abbatem constituit, et disciplinæ regularis ordinis, Domino largiente, restituit. Et nos ergo, nostri predecessoris institutionem legitimam presentis decreti pagina per Dei gratiam confirmamus. Datum Silviniaci, per manum Johannis sanctæ Romanæ ecclesiæ diaconi cardinalis, quinto idus junii, indictione quindecima, Incarnationis dominicæ anno Mº Cº VIIº; pontificatus autem domini Pascalis II papæ, VIII.