Cum resedisset domnus Raculfus vocatus comes in civitatem, in mallo publico, una cum aliis personis his nominibus, Berolt, Rainolt, Adalart, vel ceteris scamineis Matiscensibus Eldevert, Sievert, Rolmant, Ratbert, Celest, Rotlan, Warnerio, Maisedo, Arlulfo, Odeliono, Ardrado, Laidredo, Sicherio, Guidone, Grinio et aliis pluribus, ad rectas justicias judicandas seu diffiniendas. Ibi, in eorum presentia, venit homo nomine Sievert et Wido advocatus Sancti Laurentii, mallavit hominem nomine Walcaudum eum dum diceret quod una vinea cum campo qui est in villa Boscido, qui habet fines et terminationes, de uno latere, terra Sancti Sulpicii et de uno fronte gutta volvente, a sero terra ad ipsum Walcaudum, et in alio fronte terra Hebreorum. Infra isto termino recontentis malo ordine, tunc ipse Walcaudus in presente stabat taliter, in suo responso dixit quod per se et suos donatores per triginta annos et amplius legibus vestiti fuerunt absque ulla partione Sancti Laurentii vel suos rectores. Tunc ipsi scamini per inquisitum judicium decreverunt quod juret, cum sua lex est, quod per se et suos donatores per XXX annos et amplius legibus vestiti fuissent, et promisit per fidem factam; Bernart jurare promisit quia taliter. Actum fuit his presentibus. S. Arlulfi. S. Warnerii. S. Robert. S. Celest. S. Maiolus. S. Uldrico. S. Grimaldo. Hactum est hoc regnante Oddone rege.