Universis presentes litteras inspecturis, frater Milo, humilis prior de Charitate, Cluniacensis ordinis, Autissiodorensis diœcesis, totusque ejusdem loci conventus, salutem in Domino et universitati vestre ad perpetuam rei memoriam tenore presentium intimamus. Quod cum inter nos, priorem et conventum predictos, ex una parte, et decanum et capitulum Nivernense et homines dictorum decani et capituli commorantes in parrochia de Chaugnia, exceptis hominibus de Tremblaio, et hominibus ipsorum ville de Usello, que villa de Usello est in parrochia de Parigniaco, et ipsorum hominum occasione et causa, ex altera, concertacio versaretur super eo quod dicti decanus et capitulum et eorum homines predicti dicebant ipsos homines et domum dictorum decani et capituli de Angulo, habere et habere debere usagium in illa foresta, sive nemore, que vulgariter Bertrangia Sancte Marie apellatur; nobis priore et conventu predictis in contrarium dicentibus et asserentibus quod dicti homines dictorum decani et capituli nullum habebant usagium in eisdem. Tandem bonorum virorum mediante concilio, inter nos priorem et conventum predictos, ex parte una, et dictos decanum et capitulum et homines ipsorum predictos, ex altera, pro bono pacis super dicta concertacione, de consensu partium taliter extitit ordinatum: videlicet quod medietas dicti nemoris, foresta excepta, sicut jam divisa est, ac consensu partium est bornata et ab alia parte separata, videlicet per cheminum qui appellatur vulgariter cheminus de Sauvages, per quem itur de Charitate ad Sauvages, et extenditur a principio nemoris, ex parte ville Charitatis, usque ad illum locum in quo via publica de vallibus Nivernensibus et dictus cheminus de Sauvages similiter conveniunt, et illa tota pars que a dextris remanet, cum quadam alia particula circa sexaginta arpenta continente separata, de consensu partium, et bornata inter viam prefatam de vallibus Nivernensibus et nemora de Seriaco et Franaio, ad commune usagium predictorum hominum et domus ipsorum decani et capituli de Angulo, necnon et aliorum hominum cujuscunque dominii existentium et locorum, ratione usagii costumam solventium, remanebit in sicco, viridi, torto et recto nemore et magno herbagio et pacagio et panagio seu pasturagio. Residuum autem, videlicet alia medietas cum foresta predicta, nobis priori et conventui predictis et ecclesie nostre absque reclamatione usus alicujus seu pasturagii vel alterius cujuscunque rei libera remanebit. Et si in foresta sive in medietate predicta que nobis priori et conventui predictis remanebit, aliquid de predictis usuariis scindere vel aliter disjungere contigerit, emenda hujus delicti nostra erit. Si autem in alia medietate que dictis usuariis assignata remanet aliquis alius, preter ipsos usuarios, quoquomodo delinquens inventus fuerit et a forestario nostro captus et detentus fuerit, coram nobis priore de Charitate, vel coram nostro mandato apud Ravellum jurare tenebitur, presentibus usuariis, si ad hec interesse voluerint, alioquin in ipsorum absentia recipietur: quibus terminum sive diem faciendi et recipiendi sacramentum hujus per dies aliquot tenebimur significare vel mandatum nostrum, quod ipse forestarius usagium ipsum bene et fideliter pro posse suo servabit, et quod ipsos usuarios minus juste non arestabit, nec capiet, nec accusabit, nec vexabit, nec odio, nec prece, nec pretio, nec spe lucri alicujus, sed secundum quod crediderit se posse facere bona conscientia et de jure ac ratione. Alias videlicet si juramentum hujusmodi non prestiterit pro forestario nullatenus habebitur. Insuper forestario predicto et jurato, super captione dictorum usuariorum in dicto usagio nullo modo credetur, nisi adhibitis duobus testibus fide dignis, forestariis vel aliis, quod si habere non potuerit, tunc homo detentus sive arrestatus per juramentum suum se tenebitur excusare et sic dimittetur immunis; sed super captione hominum in foresta et in alia medietate que nobis et ecclesie nostre remanet, dicto forestario per sacramentum suum credetur. Nos vero, prior et conventus predicti, tanquam domini feudi, predictum usagium supradictis usuariis garantizare tenebimur erga omnes qui ipsos super hoc indebite molestarent, nec in ipso usagio alios usuarios poterimus sociare, adjungere, vel etiam advocare, nec de ipso usagio poterimus aliquid dare vel vendere, vel in ipso assartare vel seminare, nec ad ecclesiam redigere quandiu predicti usuarii costumam debitam nobis reddiderint. Hoc autem sciendum est quod dicti usuarii de dicto usagio poterunt uti in edificando, ardendo, terras eorum et vineas claudendo et palissando, et infra fines ipsius parrochie in qua ipsi morabuntur, scilicet de parrochiis predictis de Chaulgnia et de Parigniaco, et non alibi, dando unus alteri et vendendo; non tamen poterunt vendere vel aliis dare quam usuariis nec ultra nec extra fines predictas deportare. Quod si aliquis aliter fecerit et convictus fuerit vel confessus, tenebitur emendare, ita tamen quod propter hoc usagium non poterit amittere, sed septem solidos tantum persolvet pro emenda. Si vero super his quispiam accusatus fuerit, nec per duos testes convictus fuerit vel confessus, legitime per sacramentum suum se tenebitur excusari et sic dimittetur immunis. Locus autem in quo dicti usuarii, propter forefactum vel suspicionem dicti usuarii trahi poterunt, coram nobis priore predicto vel nostro mandato, erit apud Ravellum et non ultra. Preterea si aliquis usuariorum costumam ratione usagii debitam in statuto termino, videlicet Dominica post festum omnium sanctorum, quinque denarios pro quolibet foco apud Ravellum non solverit, forestarius predictus ipsum in dicto usagio existentem et scindentem, vel alibi ubicunque de nemore dicti usagii eumdem portantem invenerit, nec non pecudes ipsius in dicto usagio propter delictum hujusmodi capere, arrestare vel detinere poterit quo usque de dicta costuma ac etiam de duobus denariis currentis monete pro emenda fuerit plenius fuerit satisfactum. Si vero aliquis de usuariis predictis costumam suam predictam, predicta die dominica post festum omnium sanctorum, forte non solverit usque ad aliam dominicam propius subsequentem, absque emenda aliqua expectabitur et erit immunis, in qua si defecerit, et causam non allegaverit et probaverit, ex tunc ut antea ad emendam tenebitur prout superius est expressum. Et sciendum est quod quinque domus nostre Charitatis de Ravello, de Bulcy, de Oschiis, de Charneia, et de Rocaforti, usagium in dicto usagio sicuti alii usuarii habebunt in futurum, et promittimus bona fide, tam pro nobis quam pro successoribus nostris quod nos grangias nostras superius expressas et habitantes in eis uti faciemus usagio predicto, prout alii usuarii utentur, prout superius est expressum, nec predicti usuarii nec ipsi decanus et capitulum vel eorum successores in predicto usagio, sive in alia medietate et foresta, que nobis et successoribus nostris quiete remanent, aliquam justitiam poterunt reclamare, nec se opponere in futurum quominus nos in premissis omni justitia possimus uti, nisi forte dicta justitia a nobis per aliquem evinciatur; promittentes bona fide quod contra premissa, vel aliquid premissorum, per nos vel per alium non veniemus in futurum; imo premissa omnia et singula integraliter observabimus, et observari ab hominibus nostris faciemus firmum et ratum, renunciantes juri dicenti factum alterius promitti non posse. In cujus rei testimonium presentes litteras sigillo nostro munivimus et roboravimus. Datum anno Domini millesimo ducentesimo sexagesimo sexto, mense julio.