[Urbanus Episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Hugoni Cluniacensi Abbati, et fratribus sub ejus regimine constitutis salutem et Apostolicam Benedictionem. Sedis Apostolicæ benignitas omni semper tempore consuevit Dei servos tanquam Mater filios confovere, et in perturbatione positis consolationis manum clementer alacriterque porrigere. Quia igitur per omnipotentis Dei gratiam jamdiu longè latéque Religione præcipua floruistis, et bonæ opinionis odore plurimos aspersistis; dignum nobis est quieti vestræ imposterum providere, et contra æmulorum insectationes Monasterio vestro tam capiti quàm membris Clypeum Apostolicæ protectionis opponere. Præsentis itaque Decreti auctoritate sancimus, ut nulli deinceps Episcoporum facultas sit, pro Altaribus, et Ecclesiis, sive Decimis, quas ante interdicta nostra vel Papæ Gregorii vobis cognita possedistis, seu pòst Episcoporum concessione adquisistis, gravamen aliquod aut molestiam irrogare: sed sicut eorum permissione quædam ex parte, quædam ex integro habuistis, ita et in futurum perenniter habeatis. Ipsarum quoque, quas nunc habetis, Ecclesiarum decimas, quæ à Laïcis obtinentur, si secundùm Deum eorum potestati subtrahere vestræ Religionis reverentia potuerit, ad vestram et pauperum gubernationem vobis liceat possidere. Hæc omnia ut omninò firma et immobili stabilitate persistant, omnipotentis Patris, et Filii, et Spiritus sancti potestate, et Apostolica auctoritate confirmamus. Si quis verò Decreti hujus tenore agnito pertinaciter ei obviare præsumpserit, ejusdem Patris et Filii, Apostolorumque ejus indignationem inveniat, et sancti spiritus gladio feriatur. Cunctis autem vos ac vestra foventibus misericordia, pax, et gratia ab auctore omnium in perpetua sæcula conferatur. Datum apud Brivatam oppidum per manum Joannis sanctæ Romanæ Ecclesiæ Diaconi Cardinalis nonis Decembris Indict. III. Anno Dominicæ Incarnationis M. XC. VI. Pontificatus verò Domni Urbani II. Papæ VIII.]