Non multos vero ante dies, Prior monasterij Sancti Zenonis, quod Pisis constitutum est, viderat in somnis eum, de quo agitur, habitu monachali indutum, eique puerum venustæ formæ, qui etiam regis filius dicebatur, adstare. Præferebat autem idem puer manibus librum, aureis literis scriptum. Quem cum aperuisset, venerabili illū Matthæo offerens, vt legeret, suadebat. Cumque ille respōderet, quid sibi lucri de lectione illa prouenturum esset, adiecit puer, Percipies, inquit, huius libri lectione, omnium linguarum notitiam. Qui postquam legit, interrogatus a puero, Hebraica lingua, Hebraice respondit. Sciscitatus  Græca respondit eadem. Et puer. Sicut, inquit, in his duabus te peritum probasti, sic vniuersarum diuersitatem linguarum te noueris assecutum. Dixit hoc,  statim ei regale palatium, mirabili pulcherrimaque structura insigne, monstrauit,  vt ingrederetur præcepit. Cumque ille se quia imparatus esset, ingredi non posse respondisset, adiecit puer. Vade, inquit  vt ingredi possis, cito te parare festina. Cessit ille in partem,  vniuersis tam sacerdotalibus quam pontificalibus indumentis se cito componens  ornans, ad puerum statim reuersus est. Cum quo  alios innumerabiles Angelici decoris pueros inueniens, ad designatū palatium accessit,  omnibus læta ac sublimi voce cantantibus, Alleluia, Benedicamus Patrem  Filium cum Sancto spiritu; in illud ingressus est.