Lætatus sum in his quæ dicta sunt mihi. Solebam olim conqueri de silentio vestro, quod dignationis vestræ literæ circumpositis quibuslibet missæ, me solum præteribant: nunc quas possum gratias ago, quoniam  Epistolæ sæpe exhilarant,  nuncij lætificant. Nuper enim  quidam ignotus mihi clericus Antisiodori,  Prior Montis-acuti Cluniaci, præsente Conuentu tam amicabilia  magnifica retulerunt: vt feruentes iamdudum in amorem vestrum vniuersorum animos multomagis accenderent,  calentes vehementius ignirent. Extulerunt corda audientium in sublime,  tanti muneris largitori medullatum omnes sacrificium obtulerunt: qui cor vestrum clementi manu ad eorum humilitatem diligendam inclinauit,  fortem columnam, cui specialius tota domus eius Cluniac. innitatur, erexit. Et ne longus fiam, iteratis per præsentium latores precibus rogo, ne in his quæ per fratrem Durannum rogaui, repulsam patiar: vt in loco illo locum vestro corpori eligatis, cui cæteris deuotius animam deuouistis.