Igitur ego, in Dei nomen, Adelardus sacerdos cogitavi de Dei misericordia et de absolutione sancti Petri, ut pius Dominus animam meam et animas gentori meo Ebreo et genitrice mea Isemberga, ut pius Dominus animas nostras de penas inferni eripere dignetur. Propterea dono Deo et Sancti Petri Cluniacensis monasterii, ubi domnus Maiolus abbas preesse videtur, dono res meas que sunt in vicaria Donobrense, in villa Linarias: in primis casualus com ortifero et curtifero et vineis; et abet fines de uno latus via pubplica, de alio vinea Ebreo et Germana, de tercio vinea Ebraldi et campo Ebreo, de carto gutta morta; infra eas fines, totum et ab integrum dono Deo et Sancti Petri, et faciant rectores ejusdem loci quid facere voluerint. Et si ullus omo inquerere voluerit, ira Dei super eum currat, et omnique tempore firma [ma]nead, constibulatione subnixa. Adelart sacerdos, qui fierit et firmare rogavit. S. Archimbaldo et filio suo Giraldo. S. Folcono. S. Arnaldo, clerico. S. Ebreo. S. Germano.