Ego Stephanus, filius Stephani de Petrapertusa, notum esse volo omnibus communiter qui hoc scriptum lecturi vel audituri sunt quod, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº octogesimo nono, quando profecturus eram Jerusalem, beneficium quod subter annotatum est contuli monasterio Pontiniacensi. Debebam quidem predicti loci fratribus XL libras de elemosina quam eis proposueram pro anima patris mei. Volens quoque ut, tam pro mea quam pro patris mei eterna salute, in predicta ecclesia nostri apud Deum semper haberetur memoria, dedi Deo, ad commodum fratrum qui ibidem divino servicio seipsos devoverunt, custumas meas de Basso, tam in blado quam in denariis, quas pro Natali Domini reddi solent, ut ipsas jure perpetuo possideret monasterium prefatum. Feci autem hoc donum elemosine mee coram conventu fratrum Pontiniacensium, in eorum capitulo, assistentibus mihi servientibus meis, qui predictarum custumarum racionem noverunt, in feriis Pentecosten, cum consciencia domini Clarembaudi, cognati mei, Ad doni quoque mei ampliorem firmitatem, presentem paginam sigilli mei signavi, et obtestans, sub divino nomine, omnes qui mihi vel consanguinitatis, vel amicicie federe conjuncti sunt, ut hanc elemosinam meam firmam conservent et ratam, in perpetuum, religioso loco cui collata est.