[Bonifacius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Abbati Monasterii sanctæ Columbæ Senonensis salutem et Apostolicam benedictionem. Sub Religionis habitu vacantibus piæ vitæ studio ita debemus esse propitii, ut in divinis placitis exequendis malignorum non possint obstaculis impediri. Cùm igitur dilecti filii Abbas et conventus Monasterii Cluniacensis ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis Matisconen. Diœc. à nonnullis, sicut accepimus, qui nomen Domini in vacuum recipere non formidant, multiplices patientur injurias et jacturas. Nos volentes dictorum Abbatis et conventus providere quieti, et molestatorum ipsorum malitiis obviare, discretioni tuæ per Apostolica scripta mandamus, quatenùs eosdem Abbatem et conventum, pro nostra et Apostolicæ Sedis reverentia, favoris opportuni præsidio prosequens, ipsos contrà indulta Privilegiorum Sedis ejusdem non permittas ab aliquibus indebite molestari, molestatores hujusmodi per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita compescendo: attentiùs provisurus ne de his, super quibus lis est fortè jam mota, vel quæ causæ cognitionem exigunt, et quæ indulta hujusmodi non contingunt, te aliquatenùs intromittas, nec in Episcopos, aliosue superiores Prælatos excommunicationis vel suspensionis, aut in universitatem aliquam seu collegium interdicti sententias promulgare præsumas. Nos enim si secus præsumpseris, tam præsentes litteras, quam etiam processum, quem per te illarum auctoritate haberi contigerit, omninò carere viribus, et nullius fore decernimus firmitatis. Hujusmodi ergo mandatum nostrum sic prudenter et fideliter exequaris, ut ejus fines quomodolibet non excedas: præsentibus post triennium non valituris. Datum Romæ apud sanctum Petrum decimo Kalandas Julii. Pontificatus nostri anno quarto. Est et alia similis conservatoria ejusdem directa ad Abbatem Monasterii Trenorchiensis, data Idibus Iunii anno etiam quarto.]