Ego Galcherus de Sancto Florentino, miles, Paciaci et Laignie dominus, tam presentibus quam futuris notum facio quod viri religiosi Xpistoforus abbas Molismensis et ejusdem loci conventus, in tota justicia sua quam habent in hominibus et feminis, in bosco et plano, pascuis et aquis apud Marcenaium, et in totam remanentiam quam habent in dicta villa, item in hominibus et feminis, terciis, tailliis et censivis quas habent apud Laigniam, me et heredes meos, Laignie dominos, in perpetuum associaverunt. In quibus hominibus de Laignia ego et heredes mei et ipsi monachi justiciam habebimus et costumas, et in censivis predictis laudes et ventas: quarum medietas erit mea, et alia medietas erit ipsorum. Item medietatem eschaetarum hominum et feminarum quos habent in prefatis villis de Marcenaio et de Laignia, michi et heredibus meis, Laignie dominis, concesserunt jure perpetuo possidendam: ita quod si aliquis hominum vel feminarum dictarum ville de Marcenayo et Laignie, ad dictos monachos pertinentium, sine herede corporis sui decesserit, tota hereditas ipsius erit in manu dicte ecclesie et in manu mea vel heredum meorum Laignie dominorum, et non poterimus eam tenere ultra annum et diem, immo de communi assensu vendemus eam gentibus societatis, et medietas venditionis erit monachorum, et alia medietas erit mea vel heredum meorum Laignie dominorum. Item medietatem abbonamentorum et talliarum, que abbonamenta et tallie fient et recipientur in domo ipsorum apud Marcenay tam de mandato ipsorum quam de mandato meo vel heredum meorum, Laignie dominorum, equaliter dividentur. Similiter et abbonamenta et omnia alia, ad dictam villam de Marcenay pertinentia, que habent fieri vel dividi inter ipsos et me vel heredes meos, Laignie dominos, tam de mandato ipsorum quam de meo vel heredum meorum, Laignie dominorum, equaliter dividentur. Mobilia vero, si qua de eschaetis predictis superfuerint, legatis, debitis et sepulturis mortuorum primo persolutis, inter ipsos et me vel heredes meos, Laignie dominos, per medium dividentur. Si autem contigerit quod homines sive femine de Molismo, vel de alia terra ipsorum monachorum, ad dictam villam de Marcennay per maritagium sive alio quocumque modo venerint moraturi, de societate predicta sine reclamatione qualibet erunt. Et si homines vel femine de Marcenay vel de Laignia, pertinentes ad ipsos monachos, apud Molismum sive ad aliam terram ipsorum monachorum per maritagium vel alio modo venerint moraturi, sine contradictione libere et integre erunt ecclesie memorate. Quod si homines vel femine mee vel heredum meorum, Laignie dominorum, qui de societate predicta erunt, ad dictam villam de Marcennayo venerint moraturi, inter me et heredes meos, Laignie dominos, et dictos monachos communes erunt. Et si aliqui hominum et feminarum mearum hominibus vel feminis ipsorum monachorum, apud Laigniam commorantibus, per maritagium se junxerint, inter me et heredes meos et ipsos monachos communes erunt. Nec ego aut heredes mei aliquem hominum et feminarum dicte societatis in tota terra vel heredum meorum retinere poterimus aut defendere contra ecclesiam memoratam. Si autem abbas et monachi rogatam fecerint in dictis hominibus, sicut solet fieri, inter ipsos et me vel heredes meos, Laignie dominos, erit commune quicquid acceperint ab eisdem: similiter in omnibus modis et commodis que ego aut heredes mei, Laignie domini, aut monachi predicti prece, gratia aut timore extorserimus, dicti monachi capient medietatem et nos aliam. Item si ego aut heredes mei in dicta villa de Marcenayo aut in ejus finagio aliquid acquisierimus, aut si inter initium fontis Laignie et Grisolias molendinum aliquod unum vel plura acquisierimus, medietatem habebunt monachi memorati, et nos aliam medietatem, probatorum sumptuum primo ab eis michi vel heredibus meis, Lagnie dominis, medietate persoluta. Ego autem aut heredes mei, Laignie domini, in dicta villa de Marcenayo et in ejus justitia nichil novum facere vel statuere poterimus, sine consensu et voluntate dictorum monachorum, nec etiam destruere constitutum. Et sciendum quod quotienscumque apud Molismum abbas constituetur novus, homines et femine de Marcennaco fidelitatem facient novo abbati; similiter facient et heredibus meis qui novi venient ad tenendam Lagniam. Prepositus vero qui in villa Marcennaci et apud Laigniam pro dicta societate servanda statuetur, a monachis eligetur et ponetur, et faciet juramentum fidelitatis monachis et michi vel heredibus meis, antequam de prepositura se intromittat: et si autem se intromitteret, sexaginta solidos emendaret: que emenda per medium dividetur. Si prepositura venditur, de communi assensu vendetur, et precium venditionis inter me et heredes meos et dictos monachos equaliter dividetur; prepositus vero de medietate dicte venditionis, antequam de prepositura se aliquatenus intromittat, bonos plegios dabit monachis memoratis et michi vel heredibus meis, Lagnie dominis, de alia medietate. Si autem prepositura non vendatur, prepositus omnium acquisitorum, donorum, exactionum sive extorsionum, de quocumque venient vel quocumque modo fient, per juramentum suum dictis monachis medietatem, et michi vel heredibus meis, Laignie dominis, aliam medietatem dividet. Evoluto autem anno prepositus de Marcennay vel ex toto mutabitur, vel de novo restituetur: quod si restituetur, juramentum suum faciet tanquam. Nullus etiam servientium nostrorum de rebus ipsorum de Marcennay et de Laignia in dicta societate contentis se intromittet, nisi solus ille prepositus qui ad dictam societatem servandam specialiter statuetur. Preterea sciendum est quod ego aut heredes mei, Laignie domini, homines dicte societatis non poterimus ducere extra finagium suum ultra unam dietam pro aliqua necessitate, quin ita sit quod in sequenti die redire valeant ad sua hospitia competenter. Qui autem ad submonitionem meam vel heredum meorum, Laignie dominorum, ire contempserit, quinque solidos divionensium emendabit, quorum medietas erit monachorum, et alia medietas erit mea vel heredum meorum, Laignie dominorum: que submonitio, quociens facta fuerit, per me vel heredes meos et per monachos fiet. Preterea in predictis nemoribus, planis, pascuis, pratis, terris et aquis, que ad monachos ipsos sunt pertinentia, custodes sive forestarii ponentur de communi assensu, eorum videlicet et meo vel heredum meorum. In villa de Marcennaco et in Laignia, forefacta que inde evenerint, jurati forestarii et custodes per juramentum suum unicuique parti reddent per medium. Ita tamen quod de eisdem nemoribus capient monachi quicquid eis necesse fuerit ad usum Molismi et Marcennaii, tam in grosso quam in gracili, jacente et stante, sicco et viridi, a pede usque ad cimam. Simili modo etiam et in nemoribus meis, excepto Codreto, ad omnia necessaria domus et furni ipsorum de Marcennayo, et ad quicquid edificare vel refacere voluerint tam in Marcennayo quam in ejus finagio, omnimodum usuarium habebunt monachi memorati. Si vero nemora de Marcennayo posita fuerint in foresta et vendita fuerint, medietas precii erit mea vel heredum meorum, et altera medietas erit monachorum, hoc excepto quod monachi omnimodum usuarium tam ad furnos suos quam ad alia sibi retinuerunt ad loca prefata, Marcenaii scilicet et Molismi, et in predicto modo in predictis nemoribus, in foresta positis, custodes etiam ponentur. De predictis vero nemoribus ego predictus dominus nec heredes mei, Laignie domini, nichil alicui conferre poterimus sine consensu dictorum monachorum, nec ipsi similiter sine consensu meo vel heredum meorum, Laignie dominorum. In usuario autem quod concessi hominibus de Marcennaio in bosco meo de Logeio ad boscum mortuum, ego et heredes mei tenemur eos conducere et guarantire, solventibus eis costumam gallinarum et avene quam michi debent inde solvere in festo sancti Remigii annuatim: quarum gallinarum et avene medietas erit mea vel heredum meorum, Laignie dominorum, et alia medietas erit monachorum. Pro recompensatione autem gisti quod reclamabam apud Marcennaium, homines loci illius decem libras Divionensis monete annuatim in quolibet festo beati Remigii michi et heredibus meis, Laignie dominis, persolvent, in quibus monachi nichil habebunt, quas teneo a Nivernensi comitissa: similiter homines de Marcennayo eisdem monachis in festo predicto decem libras divionensium persolvent, in quibus ego et heredes mei, Laignie domini, nichil habebimus, et tamen ad satisfactionem dicte summe eis facere haberi juvabimus omnino eosdem. Illa autem omnia, que ante societatem istam apud Marcennayum reclamabam, quitavi et quito penitus, nichil reclamans, nisi hoc quod in hac societate michi vel heredibus meis, Laignie dominis, dederunt. In quodam autem stagno, quod juxta Marcennayum et in ejus finagio debemus facere ego et ipsi monachi, in molendino et in chauceia sumptus et misias et costamenta debeo per medium ponere, hoc excepto, quod prata sua sive terras que vel quas stagnum occupaverit, primo dabunt, ad quorum opus et fabricam stagni, chauceie et molendini, et ad edificare et ad reficere quicquid necessarium fuerit, ad predicta omnimodum usuarium in omnibus forestis meis concedo in perpetuum, excepto Codreto bosco nostro. In predicto quoque stagno nunquam piscari potero ego, nec aliquis ex parte mea sine assensu dictorum monachorum, nec ipsi nec aliquis ex parte ipsorum sine consensu meo vel heredum meorum, Laignie dominorum. Sed in blado aut farina aut piscibus et quibuscumque proventibus dicti stagni, et molendini in eo facti, medietatem habebo ego aut heredes mei, et monachi aliam medietatem. Ego autem aut heredes mei, Laignie domini, in ipso molendino molere non poterimus sine molitura: similiter nec ipsi monachi. Ego et heredes mei omnes homines meos de Laignia tenemur facere molere per bannum ad illud molendinum, et quicumque hominum vel feminarum mearum de Laignia, quotienscumque post bannum inventus fuerit molere alibi quam ad dictum molendinum, quinque solidos divionensium pro emenda solvere tenetur, quorum medietas erit mea vel heredum meorum, et altera medietas erit monachorum. Omnia vero bona ipsorum, ad villam de Marcennayo vel de Laignia pertinentia, ego et heredes mei Laignie domini, tanquam homines ligii ecclesie Molismensis tenemur garantire, et eis impendere consilium, et auxilium ferre bona fide, ita quod omnia sua, ad dictas villas de Marcennayo et de Laignia pertinentia, ipsis omnimode salva erunt bona fide. Hanc autem societatem fecerunt abbas et conventus predicti, salvis sibi domibus suis et granchiis suis cum porprisiis earumdem et aliis censibus et terciis suis sive terragiis et decimis, vineis, pratis, gaagnagiis, corveis, furno et omnibus aliis ad ipsos pertinentibus, que omnia in dicta villa de Marcennayo et in ejus finagio sibi integraliter retinuerunt. Sciendum est igitur quod neque pro pace aliqua nec pro casu aliquo ego Galcherus predictus aut heredes mei, Laignie domini, dictam societatem in alia manu ponere aut dimittere poterimus, quam in manu nostra aut ecclesie Molismensis: sed quicumque pro tempore erunt Laignie domini, dictam societatem de Marcennayo et de Laignia in manu sua semper tenebunt in feodum ab ecclesia Molismensi, et pro ipsa societate erunt homines ligii dicte ecclesie, et facient inde homagium cuique novo abbati ecclesie predicte. Ego vero homagium inde feci Xpistoforo abbati Molismensi, et juravi ei et ecclesie fidelitatem tenere et societatem istam fideliter et firmiter observare. Similiter et heredes mei, Laignie domini, jurabunt aliam societatem se firmiter et fideliter observare, et requisiti ab abbatibus Molismensibus facere tenebuntur homagium eis et ecclesie: nec aliquid in dicta societate heredes mei Laignie domini percipient donec homagium predictum fecerint, et predictum juramentum fidelitatis corporaliter prestiterint cuicumque novo abbati et ecclesie memorate. Quod si me unquam contingeret resilire aliquatenus a pactionibus istis superius annotatis, concedo, rogo et volo quod quicumque pro tempore erit episcopus Lingonensis, personam meam, ubicumque fuerim, excommunicet per suam dyocesim, uxorem quoque et familias meas et totam terram meam et omnes homines meos gravi interdicto supponat, donec ad juramentum meum redeam, et teneam supradictam: et in hoc specialiter me submisi reverendo patri Hugoni episcopo Lingonensi, et litteras ejus patentes inde feci haberi monachis memoratis. Similiter facient heredes mei Molismensem ecclesiam inde habere patentes litteras cujuscumque episcopi Lingonensis, et taliter se submittent eisdem episcopis et obligabunt ad penas excommunicationis et interdicti predictas. Ut autem hec omnia et singula supradicta inconcussa et rata in futurum permaneant et inviolabiliter observentur, ego Galcherus predictus presentes litteras meas patentes eisdem abbati et conventui tradidi et feci sigilli mei munimine roborari. Actum anno Domini M°. CC°. XL°. VII°., mense aprilis.