MAXIMVM duco atq. habeo, quod mihi vestræ sacrarium familiaritatis aperuistis. In eo susceptus multis  magnis expertus sum periculis, quantum valet deprecatio iusti assidua. Huic  soli debeo quod insidias mihi redeunti Roma dispositas intactus pertransij, quod ingentes,  vrgentes maris procellas illęsus euasi, quod non incidi in barbaros pyratas laruali forma deformes, ferina crudelitate hominem diffitentes, super omnia etiam gaudentes, nulla se cum Christianis habere consortia. Hi Catholicæ Religionis expertes  hostes, in Insulam beati Honorati sacratissimo Pentecostes die,  multis nauibus delati sunt. Ibi ad fundamentum Monasterio penitus euerso plurimi Monachorum gladio ceciderunt: reliquis  latibulis  turre proxima consultum. Eadem die de præfata Insula felix me ventus expulerat. Ita de ipsis pene leonum faucibus euulsus, auspicato cursu Magolanam nauigaui. Hæc ideo, sanctissime Pater, apposui, ne quis ignoret quantis oratione vestra periculis ereptum me confitear. Habeo igitur atq. ago vestræ gratias religioni, cuius sinū, quasi reus aram, iamdudum complexus essem, si consultus Papa Pontificis onus amolliri permisisset. Ille dum me remisit ad laborem, inuidit gloriam. Non imputet ei Deus. Interim in vmbra alarum tuarum sperabo, donec educar de lacu miseriæ,  de luto fæcis, atque dicam, Ecce venio vt faciam voluntatem tuam Deus meus. De cætero, redundantis operæ est, super Andegauensi Episcopo, tyrone scilicet beati Benedicti, vos rogare, cuius affectus  singularis est in vniuersis,  vniuersus in singulis. Valete.