(Art. 2.) Magister Hugo de Auxona clericus chori predicte capelle testis productus ex parte dictorum religiosorum contra supra dictos decanum et capitulum, receptus juratus et diligenter examinatus, requisitus super secundo articulo dictorum religiosorum qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi diuionensis cum suo parochiatu, dixit per juramentum suum quod credit dictum articulum verum esse quia abbas sancti Stephani diuionensis qui est pro tempore habet curam dicte ecclesie sancti Medardi et ibi consueuit instituere vicarium loco sui unum de suis canonicis vel alium et a quadraginta annis citra ita audiuit quod ipsa ecclesia sancti (Art. 6, 9, 10, 11, 12.) Medardi est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani diuionensis nec sciuit unquam vel audiuit dici contrarium. Interrogatus quando predicta primo audiuit, dixit quod bene sunt quadraginta anni elapsi. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super nono articulo qui sic incipit. Item quod iterato suscitata questione et cetera. Item requisitus super decimo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ordinatio seu amicabilis compositio et cetera, dixit se nihil scire nisi de auditu. Interrogatus quid audiuit dici et a quibus, dixit quod audiuit dici ab abbate dicti monasterii et decano dicte capelle qui nunc sunt et a quibusdam de canonicis dicti monasterii et predicte capelle de quorum nominibus non recolit, quod quedam compositio olim facta fuit inter ecclesias sancti Stephani et capelle predictas, que fuerat per sedem apostolicam confirmata, super qua compositione agebatur inter ipsas partes. Item requisitus super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et capitula et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia a quadragenta annis circiter per aliqua tempora ipse uidit quod persone et canonici dictarum ecclesiarum sancti Stephani et capelle erant ad inuicem inter se concordes et amici nec litigabantur inter ipsos super dictam compositionem uel aliquo alio quod sciret ipse qui loquitur. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit et est apud dictas ecclesias et etiam apud Diuionem quod predicta ecclesia sancti Medardi Diuionis cum suo parochiatu est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani de Diuione per tantum tempus cuius principii memoria non existit. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama dixit quod illud quod vulgariter dicitur a pluribus. Interrogatus unde primo (Art. 13, 32, 35.) habuit originem huiusmodi vox et fama dixit quod nescit. Item requisitus super tertio decimo articulo qui sic incipit. Item quod super dicta discordia dicte partes coram magnifico et cetera, dixit se nihil scire nisi quod bene sunt duodecim anni elapsi uel circa, quod ipse vidit pluries procuratores dictarum ecclesiarum comparere apud Diuionem coram domino Johanne de Sinemuro et coram domino Richardo, quondam bailliuo Diuionis, commissariis domini ducis Burgundie ut dicebant et dictos procuratores litigare coram ipsis, sed non recolit super quibus litigabant. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit inter partes et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et cetera, dixit quod a quadragenta annis circiter per plura tempora ipse qui loquitur vidit pluries nuntium ecclesie predicte sancti Stephani euntem ad cellarium dicte capelle cum quodam uase et manutergio seu nappa quam secum portabat et redeuntem de dicto cellerario cum pane et vino de dicto cellario et intrantem abbatiam sancti Stephani predicti et hoc vidit pluribus uicibus, quia ipse qui loquitur diu moram fecit et adhuc moratur ante portam dicte abbatie, nec recolit de nomine dicti nuntii, quia una uice ibat et redibat ad dictum cellarium pro predictis pane et vino unus nuntius, altera vice alius, et similiter vidit pluries a dicto tempore citra tradi distributiones cothidianas in choro dicte capelle canonico ecclesie sancti Stephani qui seruiebat in dicta capella pro ipsa ecclesia sancti Stephani sicut uni ex canonicis dicte capelle, dicens quod dictas distributiones uidit tradi pluribus vicicis fratri Parisio, nunc cantori dicti monasterii, fratri Nicolao, dicto Laudate, et fratri Odoni dicto Verroquier, canonicis dicti monasterii quos vidit seruire ipse qui loquitur in dicta capella pro dicta ecclesia sancti (Art. 36, 37, 38.) Stephani. Interrogatus quando primo predicta uidit et quando secundo, dixit quod non recolit nisi quod bene sunt triginta annis elapsi vel circa quod primo ita vidit et postea ita vidit per plura tempora Interrogatus quotiens predicta vidit dixit quod non recolit nisi quod pluribus vicibus et plus quam decies; dixit etiam ipse qui loquitur quod a quadragenta annis citra audiuit dici a pluribus de canonicis dicte capelle, de quorum nominibus ad presens non recolit, quod ecclesia sancti Stephani desseruiens per unum de canonicis suis in dicta capella percipiebat grossos fructus unius prebende dicte capelle sicut unus ex canonicis eiusdem capelle, et hoc audiuit pluribus vicibus dici apud Diuionem in pluribus locis. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et post et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse; interrogatus quare credit, dixit quod propter hoc quia sicut videbat tradi distributiones canonico sancti Stephani seruienti in dicta capella sicut et uni ex canonicis dicte capelle et panem et vinum prout supra dixit; ita credit quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani percipiebant a cellario dicte capelle de bonis dicte capelle pro grossis fructibus unius prebende tantum quantum unus ex canonicis dicte capelle. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia que et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, quia videtur sibi quod quicquid percipiebat canonicus sancti Stephani seruiens in dicta capella illud percipiebat nomine ecclesie sancti Stephani predicti et quia pluries vidit tradi eidem canonico seruienti pro dicta ecclesia et distribui a cellerario dicte capelle pecuniam pro anniversariis dicte capelle in choro dicti loci sicut et uni ex canonicis dicte capelle a triginta annis elapsis usque ad quatuor annos nuper preteritos. Item requisitus super tricesimo octauo articulo (Art. 39 à 51.) qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis ex certa et cetera, dixit per juramentum suum, quod bene sunt triginta anni elapsi quod ipse vidit fratrem Parisium nunc cantorem ecclesie sancti Stephani et post ipsum cantorem fratrem Nicolaum dictum Laudate et deinde fratrem Odonem dictum Verroquier canonicos ecclesie sancti Stephani servire in dicta capella pro ipsa ecclesia sancti Stephani per plura tempora et a dicto tempore triginta annorum usque ad quatuor annos nuper preteritos vel circa vidit, ipse qui loquitur, per plura tempora quod abbas et conuentus predicti fuerunt in dicta capella per unum de canonicis suis ydoneum et fidelem sicut et unus de canonicis dicte capelle, dicens etiam ipse qui loquitur quod bene sunt quatuor anni elapsi quod vidit ultimo seruire dictum fratrem Odonem in dicta capella pro dictis abbate et conuentu et vidit sibi etiam distributiones cothidianas. Interrogatus de loco in quo predicta vidit, dixit quod in choro dicte capelle presentibus ibidem pluribus canonicis capellanis et clericis dicte capelle de quorum nominibus ad presens non recolit. Item interrogatus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, pro eo quod audiuit dici pluries a quibusdam de canonicis dicte capelle de quorum nominibus non recolit quod abbas et conuentus predicti habebant et percipiebant unam prebendam in dicta capella. Item requisitus super XL, XLI, XLII, XLIII, XLIIII, XLV, XLVI, XLVII, XLVIII, XLIX et quinquagesimo articulis sibi singulariter expositis, dixit se nihil scire, nisi quod dicitur quod dicti decanus et capitulum prebendas dicte capelle diuiserunt et modo habent prebendas diuisas. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo, dixit quod audiuit dici quod continetur in quadam compositione olim facta inter partes predictas quod (Art. 60, 61, 62, 63.) decanus habet curam animarum ducis et ducisse. Item requisitus super sexagesimo articulo, qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo primo articulo, qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani est et cetera, dixit quod dicta ecclesia sancti Stephani est ecclesia baptismalis et ibi sunt fontes ad baptisandum in quibus a triginta annis citra ipse qui loquitur vidit et audiuit plures pueros baptisari et ab eisdem fontibus suscepit et lenauit dicens si quidem ipse qui loquitur quod credit firmiter quod dicta ecclesia sit parochialis, quia habet sub se apud Diuionem quinque ecclesias videlicet ecclesias beate Marie, sanctorum Nicolai, Michaelis, Petri et Medardi Diuionis. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo, qui sic incipit. Item quod terre, vinee et possessiones site et cetera, dixit quod terre vinee et possessiones site intra parochias et loca predicta sunt et esse consueuerunt decimales monasterio abbati et conuentui sancti Stephani et exinde consueuerunt dicti abbas et conuentus decimas percipere et habere hoc excepto quod illi de capella non tenentur dictis abbati et conuentui ad decimas huiusmodi prout dicit ipse qui loquitur et prout dicitur contineri in quadam compositione olim facta inter dictas ecclesias sancti Stephani et capelle. Requisitus quomodo scit, dixit quod a triginta annis citra per plures annos ipse vidit communiter plures parochianos dictarum parochiarum ire ad dictum monasterium ut concordarent cum decimatoribus institutis ad hoc de decimis in quibus tenebantur dictis abbati et conuentui ratione terrarum et uinearum eorumdem. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et cetera, dixit quod a triginta annis citra ipse vidit pluries nuntios dictorum abbatis et conuentus, qui ibant per parochias (Art. 64, 65, 66, 67, 68.) predictas et recipiebant et petebant census ab illis qui habebant domos, vineas, terras et possessiones alias intra dictas parochias, pertinentes ad ecclesiam sancti Stephani predicti et vidit ipse qui loquitur per plures annos et etiam anno presenti dictos nuncios petentes et recipientes dictos census generaliter a pluribus parochianis dictarum ecclesiarum, sed nunquam vidit dictus testis quod illi de capella soluerent census dictis abbati et conuentui. Item requisitus super sexagesimo quarto articulo qui sic incipit. Item quod perceperunt ab antiquo et cetera, dixit quod, a triginta annis citra, ipse audiuit dici publice apud Diuionem et per plures annos quod dicti abbas et conuentus perceperunt et percipi et recipi fecerunt decimas ex terris vineis et possessionibus seu fructibus inde prouenientibus que sunt intra dictas parochias exceptis illis de capella qui ex terris seu vineis ipsorum licet sint site intra dictas parochias non tenentur dictis religiosis ad decimam pro ut dicit et credit ipse qui loquitur. Item requisitus super sexagesimo quinto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti fuerunt per dicta tempora et cetera, dixit quod credit quod dictus articulus verus est semper exceptis illis de capella et religiosis exemptis quia ipse qui loquitur non audiuit quod aliquis impediat eos in dicta possessione qui sit parochianus dictarum ecclesiarum. Item requisitus super sexagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod licet dicta compositio et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum et cetera. Item requisitus super sexagesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod de illis vineis quas dicta capella et cetera, dixit quod credit dictos articulos veros esse quia canonici dicte capelle et decanus eiusdem se opposuerunt et dicunt quod non tenentur dictis abbati et conuentui ad aliquas decimas neque census. Item (Art. 69, 76, 77 à 87, 89 à 93.) requisitus super sexagesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod de predictis est et fuit publica uox et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod predicti decanus et capitulum subtraxerunt et cetera, dixit quod nescit utrum predicti decanus et capitulum predictis abbati et conuentui subtraxerunt censum et decimas, sed credit quod predicta soluere recusauerunt et contra dixerunt sicut in eodem articulo continetur et pro ut supra dixit ipse qui loquitur, nec credit quod ob hoc veniant contra dictam compositionem. Item requisitus super septuagesimo septimo, LXXVIII, LXXIX, LXXX, LXXXI, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVI, LXXXVII articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo nono, nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio dixit se nihil scire, nisi quod a triginta annis citra per aliqua tempora videlicet tempore abbatis Amedei defuncti et tempore domini Petri de Barro quondam decani dicte capelle non erat aliqua dissensio inter partes ipsas super dicta compositione quam sciret vel videret ipse qui loquitur, vel super aliis dicens etiam ipse qui loquitur, quod bene credit quod canonici dicte capelle qui nunc sunt nolunt facere seu prestare juramentum super obseruatione dicte compositionis et de hoc est vox et fama in capella quod nolunt jurare. (Art. 1.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani Diuionis tenuerunt et cetera, dixit quod bene sunt quadraginta anni elapsi, quod ipse qui loquitur primo fuit clericus de choro dicte capelle et a dicto tempore usque ad quatuor annos vel circa proximo preteritos ipse vidit et videbat quando presens erat et fuit apud Diuionem et apud dictam capellam quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani predicti tenuerunt (Art. 2 à 4.) et habuerunt et in possessione vel quasi fuerunt tenendi et habendi in dicta capella unum canonicum regularem ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle et ita vidit pluries a dicto tempore usque ad dictos quatuor annos. Item requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibidem habuerunt et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod credit quod dictus canonicus aliquando faciebat primam ebdomadam post decanum dicte capelle. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti, dixit se nihil scire, nisi de auditu. Interrogatus quid audiuit dici et a quibus, dixit quod ita audiuit dici in dicta capella et alibi a pluribus de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super quarto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti habuerunt et cetera, dixit quod a triginta annis circiter pluries et per plures annos ipse vidit nuntium sancti Stephani euntem ad cellarium dicte capelle et deferentem quoddam uas in quo quidem cellario distribuebantur panis et vinum ad opus canonicorum dicte capelle et redeuntem de dicto cellario ac portantem panem et vinum receptum ab eo in dicto cellario sicut alii nuntii canonicorum dicte capelle et portabat huiusmodi panem et vinum quidem nuntius abbatie sancti Stephani ad eamdem abbatiam et similiter vidit ipse qui loquitur quod frater Parisius nunc cantor dicte ecclesie sancti Stephani qui seruiebat in dicta capella pro abbate et conuentu et ecclesia sancti Stephani percipiebat et recipiebat a cellerario dicte capelle predictas distributiones cothidianas, sicut unus ex canonicis dicte capelle et post ipsum fratrem Parisium vidit fieri simili modo a fratre Nicolao, dicto Laudate et deinde a fratre Odone Verroquier pro ut supra dixit ipse qui loquitur et vidit solui dictas distributiones et tradi a dicto cellerario pro tempore existenti vel eius mandato primo (Art. 5 à 12.) dicto fratri Parisio, deinde dicto fratri Nicolao et post modum dicto fratri Odoni, qui frater Odo adhuc percipiebat eas et seruiebat in dicta capella circa quatuor annos proximo preteritos. Item requisitus super quinto, sexto, septimo, octauo, nono, decimo et undecimo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod est et diu fuit vox communis et cetera, dixit quod vox communis et fama est et diu fuit in predicta capella et in predicto monasterio sancti Stephani quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani Divionis tenuerunt et habuerunt longeuis temporibus unum canonicum regularem in dicta capella ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod publice dicitur et a apostolibus et quod similiter fuit et est publica vox et fama quod dicti abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani habuerunt et perceperunt grossos fructus unius prebende dicte capelle panem et vinum et distributiones cothidianas in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle. Interrogatus unde primo habuit originem dicta fama et vox, dixit quod nescit, nec aliud scit.