Johannes, Dei gratia Francorum rex, notum facimus universis presentibus et futuris, quod cum nobis humiliter fuerit expositum ex parte Gaucherii domini de Sellegniaco militis, et ejus uxoris Ade de Villa-Nova; militis Guillermi de Rouvreyo, scutiferi; Roberti de Autissiodoro; Johannis de Torny, Guillelmo de Gilly; Petro Guillemardi, servientis nostri, Stephani de Arciaco; Richardi Mamage et Johannis de Comblans ac Roberti Choardi, et quorumdam suorum complicum in hac parte, sub regimine dicti domini de Sailligniaco existentium, guerris invalescentibus in partibus Burgundie, Anglici in maxima quantitate in provincia Autissiodorensis se traxissent, et ibidem quamplurima fortalicia accepissent et occupassent: videns dictus dominus de Saillegniaco periculum sibi ac patrie circumvicine eminere, se una cum predictis et quibusdam aliis, in dicto castro suo de Saillegniaco retraxisset, ac bene et decenter pro tuitione et defensione sua genciumque suarum ac patrie circumvicine, dictum castrum fortificari fecisset. Dictique Anglici, circumquaque dictum castrum tria fortalicia accepissent de forte, non distancia ab eodem castro de Saillegniaco nisi a duabus lencis vel circa. Quamobrem oportuit gentes dicte patrie circum vicine in dicto castro refugium habere, et ibidem dictis de causis necessario commorari. Dictusque dominus ac prenominati pluries accessissent in villis propinquioribus dictis fortaliciis a dictis Anglicis occupatis, ne iidem Anglici victualia et alia eisdem necessaria et unde valerent sustentari, in tanta quantitate reperirent ipsa victualia quam plurima et alia mobilia in eisdem reperta, pro dicti castri munitione accepissent; cum viderent cotidie dictos Anglicos eadem continuo in suis fortaliciis asportare. Quin ymo, dicti exponentes equitando, versus et circa dicta fortalicia a dictis Anglicis occupata, pluries obviaverunt pluribus Gallicis et aliis differentibus victualia, armaturas, pecunias et nonnulla alia mobilia, que predicta sic defferentibus amoverint, pro eo quod ex causis predictis et verissimilibus conjecturis ea credebant firmiter a dictis Gallicis ipsis Anglicis, pro eorum sustentationibus, asportare et pro inimicis nostris veraciter, per consequens, reputari; eosdem in dicto castro prisionarios duxerunt, et propter hos eisdem emendas civiliter exsolvere fecerant, et ab eisdem levaverant. Et cum generaliter per totum regnum foret prohibitum, sub pena quod contra faciens reputaretur proditor, ne aliquis dictis Anglicis victualia, armaturas, vel alia pro eorum sustentatione qualicunque defferret: nichilominus plures pluribus contrafacientibus obviarunt, licet ea pluries eisdem prohibuisset, cumque ab eisdem se voluissent abstinere eosdem si perseverantes et abstinere nolentes, quem vel quos in facto presenti reperiebant, eum vel eos causa correctionis et abstinencie hujusmodi, non odii fomite, verberabant; ex quibus verberibus sint et est mors aliquibus forsitan subsequta; de quibus non recordantes nec sciunt super hoc veritatem; insuperque plures habitantes villarum circumvicinarum dicti castri in eodem venissent ad refugium, pro tuitione eorumdem oportuit dictum dominum tenere magnam quantitatem gentium armorum, ac pro stipendiis eorumdem persolvendis dictas gentes imposuit ad certam quantitatem vini, grani, et pecunie quam super eos levavit; dictique Anglici pro nocendo, in certis domibus se pluries abscondissent, ipsi exponentes pro eis expellandis dictas domos in quibus se taliter abscondissent incenderunt. Et quia dicti Anglici, post miserabilem captionem civitatis Autissiodorensis, in dicta patria taliter invaluerunt quod vix erat aliquis qui potencie eorumdem valeret resistere, aut in nullo vel modico contraire; eapropter cum dicti exponentes dictum castrum vellent victualibus munire, ac dictam villam Autissiodorensem a combustione liberare, cum ipsis Anglicis usque ad certum tempus inducias acceperunt et accesserunt pluries per salvum-conductum ad fortalicia, et cum eis mercati fuerunt de equis et rebus aliis; quibus pendentibus induciis, dictus dominus de Saillegniaco cum pluribus aliis gentibus armorum ac prefatis exponentibus tractavit, ac eos Anglicos suis penis, expensis et laboribus mediantibus fecit adeo insimul congregare quod ipsa fuit recuperata per dictum constabularium Francie, ejus gentes, complices et consiliarios in hac parte. Que quidem omnia facta superius declarata extiterunt guerris durantibus, ac ante generalem abolicionem et remissionem omnium premissorum. Cumque pace reformata inter nos et carissimum fratrem nostrum regem Anglie, carissimus primogenitus noster dux Normanie, tunc locum nostrum tenens, generalem absolucionem et remissionem criminum fecerit omnibus raptoribus, incendiariis, homicidiis, depredatoribus et malefactoribus, qui predicta maleficia commiserant guerris durantibus, dumtamen parti satisfacerent, actione civili et prosecutione super hiis tantum modo reservata, prout in litteris dicti primogeniti nostri pariter et alibi in nonnullis senescalliis, bailliviis, civitatibus et villis insignibus dicti regni publicatis, dicitur contineri. Cumque dicti Anglici, sua cupiditate moti, nolentes ab inceptis desistere, gentes patrie ac exponentes supradictos, prout guerris durantibus faciebant, post dictam pacem reformatam inhumaniter et crudeliter tractaverunt eos, depredendo, interficiendo et alia dampna faciendo ut consueverant. Et propter hoc dicti exponentes vim vi repellendo, cum aliter seu justiciam de eis habere non possent, aliquos de ipsis Anglicis post pacem reformatam interfecerunt. Et cum facta predicta sint de deppendenciis et connexis dicte gracie generalis, et propter hoc nobis humiliter dicti componentes supplicaverunt ut cum predicta fuerunt facta magis pro tuitione et restauratione dicte civitatis Autissiodorensis et patrie quam alia cupiditate, maxime cum dictum castrum teneri foret necessarium, que dicti Anglici patrie predicte et ejus gentibus intulerant, gratisque laudabilibus serviciis per eos impensis, attentisque predictis dampnis, sibi super hiis per nos misericorditer provideri. Nos igitur, attentis et consideratis premissis predictis supplicantibus, et eorum cuilibet pio compacientes affectu, de gratia speciali, auctoritate regia ac jure plenitudinis potestatis, facta predicta ac cetera alia, si que dictis de causis et occasione premissorum commisserunt, que sub dicta generali abolitione comprehendentur, vel comprehendi possent et debent, quoad penam divinalem et corporalem duntaxat in casu premisso, remittimus imperpetuum et quittamus, reservata tamen actione et prosecutione civili de et super premissis et quelibet premissorum, partibus dampna passis, juxta litterarum dicti primogeniti nostri continenciam predictarum. Ipsos et eorum quemlibet tenore presentium restituentes ad plenum famam et bona; infamiamque, si cui propter hoc subjaceant penitus abolentes, ac super hiis et eorum dependenciis procuratori nostro generali, et aliis procuratoribus nostris in nostris bailliviis, senescalciis, et aliis juridictionibus, deputatis vel deputandis, silentium perpetuum imponentes. Dantes tenore presentium in mandatis ballivio Senonensi, reformatoribus commissariis, cujuscumque status vel condicionis existant, aut quocumque nomine censeantur, ceterisque justiciariis regni nostri, aut eorum loca tenentium, presentibus et futuris, et eorum cuilibet, quatinus dictos, supplicantes et eorum quemlibet, nostra presenti gratia uti et gaudere pacifice faciant et permittant; non permittentes ipsos aut eorum quemlibet propter hoc capi, puniri vel arrestari, aut aliis molestari seu imprisionari. Sed si quid de bonis suis propter hoc captum aut saisitum, vel contra presentes ant earum tenorem factum vel attemptatum fuerit, et in statum pristinum et debitum reponi faciant indilate. Quod ut firmum et stabilitate litteris presentibus nostrum fecimus apponi sigillum; salvo in aliis jure nostro et in omnibus quolibet alieno. — Datum Parisiis anno Domini millesimo CCC° sexagesimo primo, mense maii. Per regem, ad relationem consilii in quo erant dominis episcopus Carnotensis, Egidius de Soycuria et Fauvallus de Baudencuria milites. Signé: Ferricus.