Memorie futurorum commendetur quod donnus Waudricus de Tollion, qua die a Molismensibus monachis filii sui Lamberti monachationem impetravit, eidem ecclesie Molismensi dedit ecclesiam de Crais, parrochiam, presbiteratum et capellam de castro, et medietatem decime quam in sua tenebat dominicatura; necnon et reliquam partem quam tenebant in vita sua de presbiteratu due moniales ejus filie, post obitum earum concessit Molismensi monasterio. Atrium supradicte ville sic libere dedit, ut etiam infracturam vel violentiam factam in atrio, si monachus Molismensis per se emendare nequiret, ipse aut heres suus vice monachi justiciam faceret, monachus wadem forisfacti susciperet, ipso sine parte emendationis manente. Dedit preterea terram duabus carrucis sufficientem cum terciis earumdem, et, ne aearum jus alicui, (F° lij v°) sibi vel alii, aliquid servaretur, concessit. Concessit denique nemus suum predictis monachis ad comburendum et ad edificia construenda et porcos pascendos proprios; si vero extraneos monachus adduceret porcos, medietatem ipse juris eorum, medietatem autem dominus castri haberet. Dedit etiam monachis capitalem censum in hominibus sancti Germani, et terram ipsius sancti sic tenendam concessit, ut quilibet hanc excoleret, monachis Molismi tercias redderet. Dedit et corvatam jamdicte parrochie. Testes sunt horum: Guido de Tullione, Rainaudus Pullus sororius ejus, Rainardus ad Barbam et Galo de Alingis; Robertus major et Benedictus et Bernuinus filius ejus, et Walterius Tirellus. Post mortem vero donni Guaudrici Gauterius, major natu filius ejus, dedit prefate sepius ecclesie, pro vestitura fratris sui Lamberti, Robertum servum suum de Segni, et pro matre sua, quam in prebenda et societate Molismensi posuit, tradidit silvam Castellum vocatam, in qua Martinus heremita morabatur, Constanciumque et Thescelinum cum sorore sua. Et quia idem monachus, sicut postea fuit, fieri cupiebat, dedit pro se agrum Randuini et dimidium molendinum et Walterium Tirel cum omni domo sua; et quartam partem in foreste Masignei, quam Hugo de Montiniaco et socii ejus dederant Molismensi cenobio, quia de se movebatur, monachis confirmavit. Corvatam etiam suam, que est juxta viam que ducit de Crais ad chiminum Remigii, quia jam eis vendiderat, confirmavit, molendinumque de castro Tullionis, quod ab ipso Gauterio monachi emerant. Horum testes sunt: Ranardus ad Barbam, Ranardus Pullus, Gosbertus de Fraxino, Benedictus cum filio.