I. Hoc scripto filiorum sancte ecclesie memorie mandamus quod domnus Bernardus de Ruele et filii ejus Seguinus et Brutinus et uxor ejusdem Segwini concesserunt monachis sancte Marie de Cistercio quicquid in fundo musiacensi in terris scilicet et silvis ac pratis aquisque hactenus possiderant. Hec omnia pro redemptione animarum suarum libere dederunt, nil sibi inde retinentes. Hoc donum Wido dominus castri sancti Johannis a quo predictus Bernardus et filii ejus eundem fundum musiacensem tenebant per omnia laudavit. II. Canonici etiam sancte Marie de bealniaco castro, cum consensu abbatis sui, domni Stephani illo tempore eduensis episcopi, terras quas in predicto fundo possidebant cisterciensibus monachis concesserunt. Quod idem fecerunt domnus Landricus et frater ejus Johannes, antequam uxores ducerent et Raimundus miles de terris quas apud Musiacum tenebant. III. Illo quoque tempore Humbertus et fratres ejus Hugo et Henricus ac Rainaldus qui omnes Buscerani appellabantur ac apud Bealnam morabantur, habebant terras et prata in predicta possessione. Quas terras et prata seu quicquid aliud inibi habebant antedictis monachis se daturos promiserunt, si monachi illi eis adquirerent terras et prata ac silvas quas domnus Wido de Troens et Oggerius de Basshei et fratres ejus tunc temporis tenebant, quia juris Busceranorum fratrum erant, sed milites predicti eis reddere nolebant. Quod cistercienses monachi fecerunt, terras videlicet predictas et prata ac silvas ab illis militibus ementes ac coram multis testibus illis Busceranis fratribus libere tradentes. Tunc illi Buscerani, consensu ac voluntate uxoris Humberti primi fratris qui vocabatur Domna, concesserunt monachis quicquid apud Musiacum habebant, nil inde sibi retinentes. Nam pueri ejusdem Humberti, Landricus scilicet et Willermus parvi eo tempore erant et ideo fari non poterant. Hoc donum predicti fratres super altare sancte Marie cisterciensis cenobii posuerunt. Et ratum fuit illa die ex parte monachorum et Busceranorum fratrum coram predicto Widone de Truans et Ocgerio et fratribus ejus et aliis multis testibus ut ab illo tempore nil a monachis Buscerani illi peterent, si forte deinceps de terris illis quas tunc receperant et libere possederant dampnum aliquod incurrent. Et sciendum quod uxor predicti Widonis et filii ejus et mulier Ocgerii hec omnia laudaverunt. IV. Monachi etiam divionenses in eadem possessione terras habebant que ad cellam illam pertinebant, quam apud Paluele castrum possidebant. Quas terras seu quicquid aliud in illo loco habebant, consensu ac voluntate totius capituli sui, monachorumque in predicta cella degentium, domnus Henricus, divionensis abbas monachis cisterciensibus concessit pro terris que erant domni Pontii Butelerii et Aaletis uxoris ejus. Nam has terras monachi sancte Marie ab illo Pontio et uxore ejus emerunt, ac divionensibus, sicut dictum est, fratribus dederunt pro omnibus que apud Musiacum habebant, pro illis scilicet omnibus, que ad cellam paluensem pertinebant. Filius vero antedicti Pontii, Walterius nomine, hoc laudavit, sed fratres ejus infantes, Philippus et Hugo, necdum loqui sciebant. Terre iste monachis sancti Benigni date prope castrum Paluele sunt. V. Post hec domnus Rainaldus de villa quę Corblanchiaca dicitur et mulier ejus Regina nomine ac filius ejusdem mulieris Teobaldus dederunt monachis cisterciensibus omne quod apud Musiacum possidebant. Pro qua re domnus Hugo dux Burgundie rogatu monachorum indulsit illis et heredibus eorum perpetuo redditus quos mansus ille in quo degebant singulis annis ei debebat minam scilicet et dimidiam avene et quinque denarios ac duos panes. Domnus vero Pontius Senscaldus et Rainaldus Manigaldus qui hos redditus eo tempore recipiebant, hoc laudaverunt. VI. Reinerius autem de Muresalt et conjux ejus Guberanda ac filius eorum Hugo clericus, Bernardus quoque miles Lambertusque clericus consanguinei videlicet supradicte mulieris Gubernande concesserunt suprascriptis monachis quicquid in eodem fundo musiacensi hactenus tenuerant, et hoc fecerunt pro redemptione animarum suarum ac omnium parentum suorum. VII. Similiter fecerunt vidua quedam Proema nomine de villa que dicitur Curtgangust et filii ejus Petrus et Rainaldus sororque eorum Domna nomine et vir ejus Legerius. Avelina quoque soror predicte Proeme et filius ejus Odo et Dominicus faber de Argili et uxor ejus et filii eorum, pro remedio animarum suarum concedentes prescriptis monachis quicquid apud eundem fundum habebant et quicquid in magno prato quod erat Busceranorum quodque sub villa mirri[ni]acensi jacet, clamabant, nichil sibi inde retinentes. Hoc pratum totum nunc est monachorum. Hec in unum collecta, diversis temporibus sunt acta. Et hii sunt testes: Leobaldus frater Bernardi de Ruele, Leobaldus de sancto Gervasio, Renerius de Muresalt, Hugo Frogist, Humbertus famulus de Bealniaco. Arnulfus Cenlitta de Viliaco et subsequentes sunt de villa mirri[ni]niaca: Geofredus, Bernardus Rufus, Humbertus fusorius et plures alii. Et sciendum quod omnes he terre quas Humbertus Busceranus et fratres ejus ac monachi divionenses, Rainaldus quoque et Reinerius viduaque Proema et socii ejus suprascripti apud Musiacum tenuerant vocarentur terre Busceranorum. Ac terminus illarum ex una parte usque in rivulum qui appellatur vetus Musana descenderit, sicuti homines senes et illarum terrarum periti, Radulfus scilicet et Geofridus ac Humbertus fusorius, in villa mirri[ni]acensi degentes, et Arnulfus Cenlitta de Viliaco et multi alii vicini monachis cisterciensibus testificabantur, quique etiam has terras omnes et terras domni Bernardi de Ruele coram multis hominibus qui in vicino habitabant, monachis determinaverunt.