Benedictus episcopus seruus seruorum dei, dilectis filiis Cisterciensi et Sancti Benigni de Diuione cabilonensis et lingonensis diocesis monasteriorum abbatibus ac officiali lingonensi, salutem et apostolicam benedictionem. Peticio dilectorum filiorum abbatis et conuentus monasterii Sancti Stephani de Diuione, ordinis sancti Augustini, lingonensis diocesis, nobis exhibita, continebat quod licet ius percipiendi, leuandi, et habendi omnes et singulas oblaciones et obuenciones in quibuscunque rebus consistentes in parrochiali ecclesia beate Marie de Diuione dicte diocesis obuenientes, ad eosdem abbatem et conuentum iusto titulo pertineret, ipsique abbas et conuentus fuissent et tunc essent in possessione pacifica seu quasi iuris percipiendi, leuandi, habendi oblaciones et obuenciones huiusmodi eciam a tempore cuius contrarii memoria non existit, tamen decanus et capitulum capelle ducis Burgundie de Diuione dicte diocesis, falso asserentes dictas oblaciones et obuenciones ad se pertinere, impediuerunt prout impediunt ac fecerunt et faciunt quominus dicti abbas et conuentus easdem oblaciones et obuenciones pacifice percipere possint, ac vnum francum auri in dicta ecclesia olim oblatum receperunt et habuerunt, nos abbatem et conuentum iure percepcionis oblacionum et obuencionum huiusmodi contra iusticiam spoliando, ortaque propterea, inter abbatem et conuentum ac decanum et capitulum predictos super premissis, materia questionis. Felicis recordacionis Clemens papa VII predecessor noster, causam huiusmodi que, inter abbatem et conuentum ex vna parte ac decanum et capitulum predictos super premissis et eorum occasione ex altera, uertebatur, dilecto filio magistro Galhardo de Nouaecclesia, tunc sedis apostolice capellano et causarum palacii apostolici auditori, ad instanciam dictorum abbatis et conuentus eciam simpliciter et de plano ac sine strepitu et figura iudicii audiendam commisit et sine debito terminandam, non obstante quod causa ipsa de sui natura ad romanam curiam legitime deuoluta et in ea tractanda et finienda non esset, idemque Galhardus auditor ad instanciam quondam Reginaldi de Nuuiaco procuratoris dictorum abbatis et conuentus coram eo in iudicio comparentis, magistrum Bertrandum de Riuo procuratorem dictorum decani et capituli, prout eidem auditori apud acta cause huiusmodi legitime constabat, ad dandum et recipiendum libellum necnon ad prestandum et prestari uidendum iuramentum de calumpnia et de ueritate dicenda ac ad dandum et dari uidendum posiciones et articulos si quos dare uellent, in causa huiusmodi per quosdam dicte sedis cursores successiue citari fecit ad certos terminos peremptorios competentes; in quibus dictus Reginaldus coram eodem auditore in iudicio comparens, predicti Bertrandi non comparentis, contumaciam accusauit, et in eius contumaciam, quendam in huiusmodi causa dedit libellum, ac predictum, in ipsius auditoris presencia, prestitit iuramentum, ac quosdam posiciones et articulos in huiusmodi causa dedit, idemque auditor, ad predicti Reginaldi instanciam, supradictum Bertrandum ad respondendum dictis posicionibus et dicendum contra eosdem articulos quicquid uellet necnon ad producendum et produci uidendum omnia iura et munimenta quibus partes ipse uellent in huiusmodi causa uti, per quosdam dicte sedis cursores successiue citari ad certos terminos peremptorios competentes; in quibus dictus Reginaldus coram eodem auditore in iudicio comparens predicti Bertrandi non comparentis contumaciam accusauit, et in eius contumaciam nonnulla autenticas litteras instrumenta publica et alia iura et munimenta, quibus pro parte sua in huiusmodi causa uti uoluit, produxit; idemque auditor ad dicti Reginaldi instanciam eundem Bertrandum ad dicendum contra eadem producta quicquid uellet, per quendam dicte sedis cursorem citari fecit ad certum terminum peremptorium competentem; in quo dictus Reginaldus coram eodem auditore in iudicio comparens predicti Bertrandi non comparentis contumaciam accusauit; idemque auditor Reginaldo et Bertrando predictis coram eo in iudicio constitutis ad concludendum et concludi uidendum in causa huiusmodi uel dicendum causam racionabilem quare in ea concludi non deberet, certum assignauit terminum peremptorium conpetentem; in quo dictis Reginaldo et Bertrando coram eodem auditore in iudicio comparentibus ac Reginaldo in causa huiusmodi concludi petente, Bertrando uero predictis in ea concludere recusante nec causam racionabilem allegante quare in ea concludi non deberet, idem auditor in causa ipsa cum dicto Reginaldo in ea concludente conclusit et habuit pro concluso, ac eisdem Reginaldo et Bertrando coram eo in iudicio constitutis ad suam in huiusmodi causa diffinitiuam sentenciam audiendam, assignauit peremptoriam competentem certam diem; in qua sepedictis Reginaldo et Bertrando coram eodem auditore in iudicio comparentibus dictoque Reginaldo sentenciam ipsam ferri petente, memoratus auditor uisis et diligenter inspectis omnibus et singulis actis ac citatis, habitis et productis in causa huiusmodi, ipsisque cum diligencia recensitis et examinatis, ac facta super hiis omnibus coauditoribus suis dicti palacii relacione plenaria et fideli, de ipsorum coauditorum consilio et assensu, per suam diffinitiuam sentenciam pronunciauit, decreuit et declarauit, prout hec omnia in dicto libello petita fuerant, ius percipiendi, leuandi et habendi omnes et singulas oblaciones et obuenciones in quibuscunque rebus consistentes antedictas ad eosdem abbatem et conuentum pertinuisse et spectasse pertinereque et spectare, de iure easque ipsis adiudicandas fore et adiudicauit, dictisque decano et capitulo in dictis oblacionibus et obuencionibus seu ad eas nullum ius compeciisse seu competere, ipsoque decanum et capitulum ad restituendum et tradendum dictis abbati et conuentui dictum francum condempnandos fore et condempnauit, eisdemque decano et capitulo super dictis oblacionibus et obuencionibus ac spolacione et impedimentis predictis perpetuum silencium imponendum fore et imposuit, ipsosque abbatem et conuentum ad possessionem pacificam iuris percipiendi, habendi et recipiendi omnes et singulas oblaciones et obuenciones predictas restituendos et reintegrandos fore eosque quantum potuit restituit et reintegrauit, dictosque decanum et capitulum in expensis in huiusmodi causa legitime factis condempnandos fore et condempnauit ipsarum expensarum taxacione sibi imposterum reseruata. A quaquidem sentencia pro parte dictorum decani et capituli ad sedem extitit appellatum. Predictam, idemque predecessor, causam appellacionis huiusmodi dilecto filio magistro Amelio de Brolio, tunc sedis capellano et auditori causarum palacii, predictorum, audiendam commisit et sine debito terminandam; idemque Amelius auditor, ad instanciam dicti Reginaldi coram eo in iudicio comparentis, prefatum Bertrandum ad dandum et recipiendum libellum et ad prestandum et prestari uidendum iuramentum de calumpnia et de ueritate dicenda in causa huiusmodi, per quosdam cursores dicte sedis successiue citari fecit ad certos terminos peremptorios competentes; in quibus dictus Reginaldus coram eodem Amelio auditore in iudicio comparens predicti Bertrandi non comparentis contumaciam accusauit, et in eius contumaciam quendam in huiusmodi causa dedit libellum et predictum in ipsius Amelii auditoris presencia prestitit iuramentum; et deinde dictis Reginaldo et Bertrando coram eodem Amelio auditore in iudicio comparentibus et per eos nonnullis posicionibus et articulis in huiusmodi causa traditis et contra eosdem posiciones et articulos quibusdam excepcionibus hinc inde datis productisque nonnullis autenticis litteris instrumentis publicis et aliis iuribus et munimentis quibus uti uoluerunt in causa ipsa et contra eadem producta quibusdam excepcionibus utrinque datis in terminis ad hec datis. Tandem cum dictus Amelius auditor ab eadem curia se absentasset, idem predecessor, causam huiusmodi dilecto filio magistro Johanni Fayditi tunc capellano sedis et auditori causarum palacii predictorum audiendam commisit et sine debito terminandam. Coram quo magistro Petro Goethghenot, pro curatore dictorum abbatis et conuentus, unacum dicto Reginaldo in solidum constituto ita quod non esset melior condicio occupantis et Bertrando predicto in iudicio comparentibus dicto Reginaldo tunc absente ac Petro in causa ipsa concludi petente, Bertrando uero predictis in ea concludere non curante, idem Johannes auditor in causa ipsa cum dicto Petro in ea concludente conclusit et habuit pro concluso, ac eisdem Petro et Bertrando coram eo in iudicio constitutis ad suam in huiusmodi causa diffinitiuam sentenciam audiendam, certam assignauit diem peremptoriam competentem; in qua, dictis Petro et Bertrando coram eodem Johanne auditore in iudicio comparentibus dictoque Petro sentenciam ipsam ferri petente, memoratus Johannes auditor uisis et diligenter inspectis omnibus et singulis actis ac citatis habitis et productis in causa huiusmodi ipsisque cum diligencia recensitis et examinatis, ac facta super hiis omnibus coauditoribus suis dicti palacii relacione plenaria et fideli, de ipsorum coauditorum consilio et assensu, per suam diffinitiuam sentenciam pronunciauit, decreuit et declarauit per predictum Galhardum, auditorem in huiusmodi causa, bene fuisse et esse processum, sentenciatum et diffinitum eiusque sentenciam confirmandam fore et confirmauit, et pro parte dictorum decani et capituli ab eo et eius sentencia male fuisse et esse appellatum, ipsosque, in expensis in huiusmodi causa legitime factis, condempnandos fore et condempnauit ipsarum expensarum taxacione sibi imposterum reseruata. A qua quidem sentencia, pro parte dictorum decani et capituli, ad sedem fuit appellatum, eandem, idemque predecessor, causam ultime appellacionis huiusmodi, dilecto filio magistro Helie de Esgallo tunc capellano sedis et auditori causarum palacii, supradictorum, audiendam commisit et sine debito terminandam. Idemque Helias auditor, ad instanciam dicti Petri coram eo in iudicio comparentis, prefatum Bertrandum ad dandum et recipiendum libellum in causa huiusmodi per quendam dicte sedis cursorem citari fecit ad certum terminum peremptorium competentem, in quo dictus Petrus coram eodem Helia auditore in iudicio comparens predicti Bertrandi non comparentis contumaciam accusauit, et in eius contumaciam quendam in huiusmodi causa dedit libellum. Postmodum uero idem predecessor, cum dictus Helias auditor ab eadem curia se absentasset, causam huiusmodi, bone memorie Guillermo Sancti Angeli diacono cardinali, audiendam commisit et sine debito terminandam. Coram quo Petro et Bertrando predictis in iudicio comparentibus et per quemlibet ipsorum quodam dato libello et per eos lite legitime contestata, ac de calumpnia et de ueritate dicenda in ipsius cardinalis presencia prestitis iuramentis traditisque nonnullis posicionibus et articulis et contra eosdem posiciones et articulos quibusdam excepcionibus datis hincinde productisque nonnullis autenticis litteris, instrumentis publicis et aliis iuribus et munimentis quibus partes ipse uti uoluerunt in huiusmodi causa et contra eadem producta quibusdam excepcionibus utrinque datis in terminis eis ad singulos actus huiusmodi per dictum cardinalem successiue et peremptorie assignatis. Tandem prefatus predecessor causam huiusmodi venerabili fratri nostro Guidoni episcopo Penestrini ex certis causis audiendam commisit et sine debito terminandam. Idemque Guido episcopus, ad instanciam dicti Petri coram eo in iudicio comparentis, supradictum Bertrandum ad concludendum et concludi uidendum in causa huiusmodi uel dicendum causam racionabilem quare in ea concludi non deberet, per quendam cursorem dicte sedis citari fecit ad certum terminum peremptorium competentem. In quo dicto Petro coram eodem Guidone episcopo in iudicio comparente et dicti Bertrandi non comparentis contumaciam accusante et in eius contumaciam in causa ipsa concludi petente, idem Guido episcopus reputans dictum Bertrandum quo ad actum huiusmodi prout erat merito contumacem, in eius contumaciam in causa ipsa cum dicto Petro in ea concludente conclusit et habuit pro concluso, et subsequenter prefato predecessore sicut domino placuit ab hac luce subtratto nos diuina fauente clemencia ad apicem summi appellatus assumpti commisimus omnibus sancte romane ecclesie cardinalibus ut causas quas ex commissionibus dicti predecessoris audiebant in statu in quo coram eis tempore obitus dicti predecessoris remanserant retinuerent ac eas audirent et sine debito terminarent iuxta tenores commissionum factarum eisdem. Idemque Guido episcopus, ad predicti Petri instanciam, prefatum Bertrandum ad suam in huiusmodi causa diffinitiuam sentenciam audiendam, per porterium suum iuratum citari fecit ad competentem peremptoriam certam diem. In qua dicto Petro coram eodem Guidone episcopo in iudicio comparente et dicti Bertrandi non comparentis contumaciam accusante et in eius contumaciam sentenciam ipsam ferri petente, idem Guido episcopus reputans dictum Bertrandum quo ad hoc prout erat exigente iusticia contumacem in eius contumaciam uisis et diligenter inspectis omnibus et singulis actis ac citatis habitis et productis in causa huiusmodi ipsisque cum diligencia recensitis et examinatis ac habito super hoc consilio cum peritis, per suam diffinitiuam sentenciam pronunciauit, decreuit et declarauit per dictum Johannem auditorem in huiusmodi causa bene fuisse et esse processum sentenciatum et diffinitum eiusque sentenciam confirmandam fore et confirmauit, et pro parte dictorum decani et capituli male fuisse et esse appellatum ipsosque in expensis coram eo legitime factis condempnauit ipsarum expensarum taxacione sibi imposterum reseruata. Postmodum uero idem Guido episcopus cui nos commisimus ut eciam expensas coram Galhardo et Johanne auditoribus predictis factas taxaret ad sepedicti Petri instanciam prefatum Bertrandum ad uidendum taxari omnes expensas predictas per quendam porterium suum iuratum citari fecit ad certum terminum peremptorium competentem; in quo dicto Petro coram eodem Guidone episcopo in iudicio comparente et predicti Bertrandi non comparentis contumaciam accusante et in eius contumaciam expensas ipsas taxari petente, memoratus Guido episcopus reputans dictum Bertrandum quo ad hoc prout erat merito contumacem, in eius contumaciam omnes expensas predictas in ducentis et septuaginta octo florenis auri currentibus ac duobus grossis argenti prouida moderacione taxauit predicti Petri super expensis ipsis iuramento secuto prout in instrumentis publicis inde confectis dictorum Galhardi et Johannis auditorum et Guidonis episcopi sigillis munitis plenius dicitur contineri. Nos itaque predictorum abbatis et conuentus supplicacionibus inclinati que super hiis ab eisdem Galhardo et Johanne auditoribus sicut proinde ac Guidone episcopo ut pote proinde acta facta sunt rata habentes et grata dictasque sentencias auctoritate apostolica confirmantes, discrecioni nostre per apostolica scripta mandamus quatinus uos uel duo aut vnus uestrum per uos uel alium seu alios premissa execucioni debite demandantes prefatos abbatem et conuentum uel ipsorum procuratorem pro eis ad possessionem pacificam iuris percipiendi habendi et recipiendi oblaciones et obuenciones predictas amotis exinde dictis decano et capitulo, auctoritate nostra restituatis et reintegretis, eosque restitutos et reintegratos defendatis ipsisque abbati et conuentui faciatis de oblacionibus et obuencionibus huiusmodi integre responderi, ac de predicto franco in quo dicti decanus et capitulum ut premittitur condempnati fuerunt, necnon de predictis florenorum et grossorum summis pro dictis expensis iuxta predictorum instrumentorum earumdem condempnacionum et taxacionis tenores plenam et debitam satisfaccionem impendi contradictores per censuram ecclesiasticam appellacione postposita compescendo. Datum Auinione X calendas aprilis, pontificatus nostri anno primo. Recepta gratis. — G. de Paueillione.