IN NOMINE SANCTE ET INDIVIDUE TRINITATIS. Ego Hugo, Autisiodorensis episcopus, notum fieri volo tam presentibus quam futuris quod Guillelmus, filius Ulrici de Lenniaco, apud Regium Annem in nostram veniens presentiam, concessit atque donavit in manu nostra, ad usus fratrum Pontiniacensis monasterii, quicquid pater et mater ipsius eidem monasterio de suis terris antea dono, elimosina vel venditione contulerant, et quicquid de jure vel hereditate sua eadem die possidebant. Possidebant autem tunc temporis terram de Runcennaco cum pratis et aquis, sicut fossatis clauditur et amne Senaien; et extra fossata, tres petias terrae: unam ante noam Ysembardi; aliam in qua est curtillus cum coherentibus terris, planis et clausuris; tertiam in exitu nemoris versus Sanctam Porchariam; ex altera vero parte predicti fluminis, duas hastas adjacentes campo qui dicitur Sancti Martini, et unum jornel juxta campum Garnerii, et de casamento Hugonis qui cognomento dicitur Manum ad Saccum, quicquid predicti fratres ab eodem Hugone et Gauberto, patre uxoris suae, acquisierant. Hec autem omnia [fº 14, 1re col.] concessit Guillelmus, laudante atque donante secum, Bertholomeo, germano suo, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXº VIº, II kalendas septembri, die sabbati, presentibus: Guichardo abbate Pontiniacensi; Galterio Calvo, Rainaudo, Gauterio de Sancto Sidronio, Garino, monachis Pontiniacensibus; Radulfo de Tociaco, Stephano de Sancto Germano, canonicis Sancti Stephani Autisiodorensis; Stephano majore de Aponiaco, Poardo de Lenniaco, Johanne forestario, Roscelino et Bono filio, famulis meis.