Non est nostræ possibilitatis verbis ostendere, quantæ devotionis erga hunc locum Domnus Albericus Episcopus extiterit, quantumque eum dilexerit. Verumptamen si verba nostra ad hoc non sufficiunt, opera ipsius et beneficia clamant et ostendunt. In hoc enim apparet illum Monasterium istud super omnia dilexisse, quod quæcumque potuit, et undecumque huic loco attrahere, non omisit. Adnotavimus quædam de donariis ipsius, prout tenuitas memoriæ nostræ recordari potuit. Quorum quædam adhuc retinemus, et possidemus, quædam partim debilitate nostra, partim infidelitate pervasorum perdidimus. Est apud nos pallium satis pulcrhum visu, columbis in eo seriatim et pulcherrime contextis, unde ipse multis diebus infulam habuit. Sunt apud nos de libris, quos ipse sanctis Apostolis Petro et Paulo obtulit. Textus Evangeliorum unus. Augustinus ad litteram. Liber Regum cum Actibus Apostolorum in eodem volumine. Beda super Lucam. Quippe non inmerito sperabat salutem, et vitam animæ pro eos a Domino Jhesu Christo consequi, per quos sanitatem corporis et valitudinem receperat. Hujus itaque spei atque fidei constantia fisus, postquam plurima huic loco ante se præmisit, ad extrema vitæ propinquans, in hoc Monasterio se sepeliri voluit: quod et factum est. Jacet namque benedictum corpus ipsius ad dexteram partem Altaris sanctæ Mariæ: anima vero ipsius cum electis et sanctis Dei requiescat in pace. Amen.