Reverendis in Christo fratribus et amicis Bartholomeo, Dei gratia abbati Sancti Benedicti Floriacensis monasterii, et devoto ejusdem loci conventui, M., divina miseratione abbas de Bardum, et humilis ejusdem loci conventus. Bonum fraternitatis sub eadem regula viventibus est speratum in celis mereri in terris. Reverentie vestre que nobis caritatem fraternitatis sue prior obtulit, quoniam non petere exemplum sed dare digna fuit, grates primas et quasdam gratiarum primitias referre cupimus, oblationem tante caritatis gratissimis animis amplectantes, vel certe amplecti cupientes. Et utinam thesaurus ille pretiosissimi pulveris beati Patris vestri et nostri Benedicti, cujus prerogativa donati et sanctificati estis, ad fedus istud inter nos ferendum et perpetuum federis testimonium constituendum, atomum saltem de sanctitate vestra missione nobis concederet. Pro concessa siquidem nobis ex parte vestra spiritualis societatis litteris vestris determinato perpetuo participio, vobis quoque, juxta prescriptam a vobis formam, spiritualis laboris nostri participationem libentissimis animis et quasi nichil concedentes concessimus, quia, si dederit homo omnem substantiam domus sue pro dilectione, quasi nichil sibi dedisse videbitur. Et quoniam jam concessa fraternitas familiarius excellentiam vestram alloquendi viam nobis patefecit, noverit vestra caritas, quod magnus conquestionis locus apud rethoricos est ab eo deduci quo cum libenter vixerimus, scilicet apud seculares viros, quam apud nos aptior, qui universa desitura gaudia non valde amplectimur, scientes per Salomonem quoniam horum extrema, hoc est desitionem, luctus occupat. R. itaque monachum vestrum et priorem, aliquot jam annis apud nos vestro mandato translatum, non sine quodam morsu tristitie dimittere potuimus; vixit enim amicus domui nostre et non solum nostre sed vicinis omnibus religiosis domibus, ut non fuerit ante eum in predecessoribus suis aliquis qui cum tanta virorum religiosorum gratia prioratum gesserit. Quam impiger autem pro tuenda commissa sibi cellula fuerit et quam necessarius prefate domui periculosis quae nos contristavere temporibus et religionem valde oppressere, res ipsa declarat. Sed et pacis temporibus propter varias inquietationes quas pax patrie nostre habet, non alius fuit domui sue que necessarius nec quisquam ei poterit succedere ut possit magis domui illi defensor idoneus nec patrie eque carus. Et quia nos cum totius patrie gratia facere desideramus quod erit predicte vestre cellule valde expediens, vobis ista significanda duximus, ne hujusmodi commutatio veniat in detrimentum domus et loci. Valeat fraternitas vestra in Domino.