Jus hæcclesiasticæ religionis merito propriæ dignitatis optinet, ut quicquid unusquisque fidelium alicubi hæcclesiæ conferre delegare studuerit, sub propriæ titulatione auctoritatis, scripturæ adnotatione una cum fidelium suorum corroboratione solempniter adfirmare decernat. Quapropter notum sit cunctis fidelibus, tam præsentibus quam futuris, quod ego Bernardus dono Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo, et ad locum Cluniacum, aliquid de æreditate patris mei vel mea, sicut ipse Oddo, pater meus, delegavit adhuc vivens. Est autem ipsa hereditas in pago Matisconensi, in villa Perronna, in loco qui dicitur vulgo Malecocto unum curtilum; in alio loco qui dicitur Valzeletas duas peciolas de vineis. Facio autem hanc donationem pro animæ ejus et meæ redemptione, et omnium parentum nostrorum, ut nobis Dominus dignetur esse propitius in extremo judicio. Si quis autem contra hanc donationem aliquam litem inferre temptaverit, Dei omnipotentis incurrat iram, nisi ad æmendationem venerit, anathema sit in perpetuum, et cui litem intulit auri libram persolvat; et hæc deinceps firma et stabilis permaneat, cum stipulatione subnixa. S. Bernardi, filii Oddonis, qui fieri et firmare rogavit. S. Arnulfi presbiteri. S. Andreæ. Iterum S. Arnulfi. Actum Cluniaco publice, furia tercia, anno M. XXX. VII, indicione V, III nonas julii. Arnulfus levita recognovit.