Ego Aymericus, Dei gracia Arvernorum episcopus, notum facio omnibus tam presentibus quam futuris, graves et diuturnas discordias, que inter me et abbatem Cluniacensem domnum Pe[trum] ac canonicos Claromontenses et monachos Cluniacenses propter quasdam ecclesias olim fuerant, taliter, Deo auxiliante, extinctas fuisse. Nam Claromonti, in festo beati Mathei apostoli, tam nos, quam predictus abbas Pe[trus] et multi priorum et fratrum Cluniacensium convenientes, presente et laudante toto capitulo nostro, omnes ecclesias illas vel partes ecclesiarum, de quibus adversus eos questi fueramus, eis perpetuo possidendas concessimus, quarum hec sunt nomina: æcclesia Sancti Pardulfi, capella de Turre, æcclesia de Plaudiaco, æcclesia de Vivarols, quæ ad Celsinanias pertinent, æcclesia de Arfolio, quæ ad Castellum de Montibus pertinet, æcclesia de Oratorio, æcclesia Sancti Martini, quæ ad Sanctum Florum pertinent, æcclesia de Lastic, que ad Voltam pertinet, æcclesia Sancti Boniti. Preterea æcclesias de quibus, tam nos quam canonici Claromontenses querebantur: videlicet illam de Bilsach, illam de Charmes, illam de Godoniach, illam de Sancto Desiderio, illam de Sancto Ylario, eis concessimus, ea conditione ut annuatim XXXa solidos, sicut et ab antecessoribus nostris constitutum fuerat, quinque istæ æcclesiæ canonicis Claromontensibus persolvant; illam quoque de Vethina, quam similiter canonici querebant, eis concessimus. Concessimus etiam omnes illas æcclesias, vel partes æcclesiarum, de quibus ipsi adversum nos querebantur, vel se a nobis vel ab antecessoribus nostris spoliatos nosque investitos causabantur; quarum hæc sunt nomina: æcclesia de Sendriaco, in ecclesia Sancti Johannis IIIIor solidi, in æcclesia de Barh quarta pars, item in æcclesia de Linirols quarta pars, medietas de ecclesia de Olonziaco, quæ omnia ad Silviniacum pertinent; in æcclesia vero de Continiaco, et in æcclesia de Tresail, quas similiter Silviniacenses querebant, quicquid juris ego, vel canonici Claromontenses habebant, eis concessimus, querimoniis Trinorchiensium monachorum sive aliorum quorumlibet exceptis, ut si aliquid in his duabus se jure habere dixerint presentibus Silviniacensibus fratribus, judicio nostro eorum querimoniæ diffiniantur; æcclesiam insuper de Calidis Aquis, de qua prior Sancti Flori, æcclesiam de Perucha, æcclesiam de Chrosantia, de quibus prior de Volta, æcclesiam de Manniaco, de qua prior de Langiaco, æcclesiam de Montibus, et æcclesiam de Altaripa, de quibus fratres Celsinienses querebantur, eis pari modo concessimus. Preter hæc autem, æcclesiam Sancti Christofori et æcclesiam de Ysarpa, in quibus fratres Cluniacenses nichil umquam habuerant, neque aliquid requirebant, eis dedimus. Concessimus quoque indifferenter omnia illa de quibus tempore Claromontensis concilii, quod per domnum papam Urbanum secundum celebratum est, investiti erant. Confirmavimus insuper omnia illa quæ dono, vel concessione nostra, vel antecessorum nostrorum aliquando adquisierunt. Super hæc autem, omnes illas æcclesias vel partes æcclesiarum seu omnia æcclesiastica, quolibet modo adquisita, de quibus die vel anno quo hæc concordia facta est, jam dicti fratres Cluniacenses investiti erant, ut in perpetua pace possideant concessimus, laudavimus et confirmavimus. Adjecimus etiam, ut æcclesiarum in quibus se partem aliquam habuisse aut habere vel dono, aut concessione Claromontensium episcoporum, aut investitione supradicti Claromontensis concilii probare potuerint, reliquas partes ipsarum æcclesiarum vel æcclesiasticarum rerum libere ab illis quorum fuerint adquirere, et canonice justeque possidere, etiam absque episcopi tunc concessione, possint. Ne enim deinceps, impetenda ab aliquo subsequentium episcoporum hujusce rei concessione fatigari debeant, nos benigne eorum paci providentes, hoc nunc eis concessimus. Illarum vero æcclesiarum partes, quas se habuisse vel habere nec concessione alicujus Claromontensis episcopi nec investitione jam dicti concilii Claromontensis probare poterint, habeant quidem et possideant, si die vel anno quo hæc concordia inter nos et ipsos facta est quolibet modo investiti erant; reliquas tamen partes, etiam si illorum quorum fuerint dono adquirere potuerint, sine episcopi Claromontensis concessione suscipere non presumant. Aliarum sane æcclesiarum in quibus penitus nichil habent, decimas, exceptis feudis presbiteralibus, ab illis quorum fuerint, absque episcopi concessione, adquirere eis licebit. Hæc omnia nos eis; ipsi autem nobis æcclesiam de Sancto Lupo cum omnibus ad eam pertinentibus dederunt. Acta sunt hæc anno incarnationis Dominicæ millesimo centesimo XXXmo Iº, anno secundo pontificatus domini pape Innocentii IIdi, regnante rege Francorum Lodovico, in die festivitatis sancti Mathei apostoli, me et omnibus canonicis Claromontensibus, predicto quoque domno Petro, abbate Cluniacensi, et multis fratrum Cluniacensium presentibus et laudantibus, quorum quosdam hic subnotamus. De canonicis: prepositus Claromontensis, Petrus de Chamelere; decanus, Petrus Guidonis; Hildinus, decanus de Portu; Rogerius, abbas Sancti Genesii; Petrus Fulcherii, archidiaconus; Guillelmus, archidiaconus; Rodulfus, Claromontensis archipresbiter; Giraldus de Plantatis; Willelmus, archipresbiter. De monachis autem: domnus Adalelmus, prior Cluniacensis; Humbertus, prior Celsiniensis; Stephanus, prior Sancti Flori; Hildinus, prior de Volta; Eustachius, prior de Rivis; Petrus, prior de Amberta; Petrus, prior de Boort; Hugo, prior de Nigro Stabulo. In omnibus vero supradictis ecclesiis sinodos et paratas episcopales nobis et successoribus nostris retinemus, et in ecclesia de Barh V solidos, et in illa de Ferreriis, decem.