Paulus Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Carolo Tituli sancti Apollinaris presbytero Cardinali de Lotaringia nuncupato Salutem et Apostolicam benedictionem. Ad personam tuam meritis pollentem, ac virtutibus, insignitam, quam etiam multiplicum gratiarum, muneribus decoravit Altissimus, paternæ considerationis dirigentes intuitum, et attentè prospicientes quod tu Romanam Ecclesiam, cujus honorabile membrum existis, tuorum honoras pleniùs magnitudine meritorum; dignum, quin potiùs, debitum reputamus, ut eamdem personam tuam specialibus favoribus et prærogativis prosequamur. Cum itaque, sicut Nobis nuper exposuisti, licet Monasterio Clun. Matisconensis Diœcesis, quod Caput ipsius Clun. Ordinis existit, et quod ex dispensatione Apostolica in Commendam tenes inter alia, obtinuerit quamplurima privilegia per felicis Recordationis Alexandrum IV. Honorium etiam IV. Gregorium X. Innocentium VIII. et alios diversos Romanos Pontifices prædecessores nostros et Sedem Apostolicam concessa, quæ aliàs sæpius confirmata fuerunt: in quibus inter alia cavetur ut Beneficia, Officia et Grangiæ dicti Ordinis conferri, aut pensionem super illorum fructibus, reditibus, et proventibus assignari, etiam per dictam Sedem, vel ejus Legatos de latere non possint absque expresso Abbatis Cluniacensis pro tempore existentis consensu, et nisi in litteris collationis, et pensionis assignationis hujusmodi expressa ac de verbo ad verbum mentio de dictis privilegiis facta fuerit; nec Beneficia eadem absque expresso, ipsius Abbatis consensu commendari valeant, quodque in Beneficiis ejusdem Ordinis pro tempore commendatis idem Abbas unum ipsius Ordinis Religiosum constituere possit, qui ibidem regularia Ordinis instituta observari faciat, statumque ipsius Commendati Beneficii Abbati et Diffintoribus in Capitulis generalibus ejusdem Ordinis referat; cui Religioso per Abbatem sic deputato Commendatarius congruam de Beneficii Commendati fructibus portionem, qua sustentari commodè, expensasque eundo ad Capitulum generale et redeundo supportare valeat, assignet; aliàs Abbas ipse portionem de fructibus hujusmodi eidem Religioso propria auctoritate assignare possit, prout in diversis litteris Apostolicis desuper confectis plenius continetur. Nihilominus illa partim ob prædecessorum tuorum Diffinitorumque prædictorum incuriam; partim ob crebras dictæ Sedis provisionem, Commendas, et aliàs dispositiones de Prioratibus et aliis Beneficiis Ordinis, hujusmodi etiam cum expressa privilegiorum hujusmodi derogatione, hactenus indistinctè factas, maxima pars Beneficiorum eorumdem in perpetuas Commendas devenerunt, nec Commendatarii Religiosum illum in suis Prioratibus alere, aliaque quibus obnoxii sunt onera supportare curant in animarum suarum periculum, Religionis opprobrium, necnon charissimi in Christo filii nostri Henrici Francorum Regis Christianissimi, cujus prædecessores dictum Monasterium fundaverunt, displicentiam, illiusque bonorum omnium dissipationem, et scandalum plurimorum, et sicut eadem expositio subjungebat, si tibi, quamdiu Monasterium ipsum obtinueris, quod tu privilegiis ipsis uti, ac de Beneficiis dicti Ordinis ad collationem Abbatis dicti Monasterii pro tempore existentis spectantibus disponere possis, concederetur; ex hoc profectò incommodis et scandalis ipsis facilè mederetur: tam Henricus Rex præfatus, ad quem tamquam dicti Monasterii fundatorem, ipsiusque Religionis zelatorem, de præmissis pertinere dignoscitur; quam tu nobis supplicavisti, ut tibi, quamdiu dictum Monasterium, ut præfertur, obtinueris, eisdem privilegiis uti .… necnon de Beneficiis prædictis disponere possis, ac aliàs in præmissis opportunè providere de benignitate Apostolica dignaremur. Nos igitur volentes te præmissorum intuitu favore prosequi gratiæ specialis, hujusmodi supplicationibus inclinati, tibi, quamdiu Monasterium prædictum obtinueris, ut præfatis et quibusvis aliis privilegiis Monasterio et Ordini prædicto per quoscumque prædecessores nostros, et Sedem prædictam hactenus sub quibuscumque tenoribus et formis concessis, approbatis, et innovatis; etiamsi abrogata vel antiquata existant, in omnibus et per omnia, ac si in usu et viridi observantia existerent, uti, frui, potiri, ac eorum effectum consequi, necnon de Beneficiis Ordinis hujusmodi ad collationem, provisionem, et quamcumque aliam dispositionem pro tempore existentis Abbatis dicti Monasterii, spectantibus dumtaxat, aliàs juxtà formam regulæ Cancellariæ Apostolicæ super moderatione indultorum ejusdem Romanæ sanctæ Ecclesiæ Cardinalium per nos editæ disponere possis nec aliæ dispositiones de eisdem Beneficiis; nisi per resignationem, vel Commendæ cessionem in manibus Romani Pontificis pro tempore existentis factam vacent; etiam per Nos et Sedem Apostolicam pro tempore factæ valeant, aliàs juxtà tenorem ipsius regulæ, et solitam indultorum Cardinalium hujusmodi formam auctoritate Apostolica indulgemus: Nonobstantibus quibuscumque decretis et ordinationibus Apostolicis, ac Monasterii et Ordinis prædictorum juramento, confirmatione Apostolica vel quavis firmitate alia roboratis statutis et consuetudinibus, ceremoniisque contrariis quibuscumque. Nulli ergo omninò hominum liceat hanc paginam nostri indulti infringere, vel ei ausu temerario contraïre. Si quis autem hoc attentare præsumpserit indignationem omnipotentis Dei, ac Beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Romæ apud sanctum Petrum anno incarnationis Dominicæ millesimo quadringentesimo quinquagesimo quinto, pridie Idus Januarii Pontificatus nostri anno primo. Habentur litteræ patentes Regis Henrici II. pro homologatione præsentis Bullæ, datæ die 10. Martii 1555.