Solent plerumque plurima negotia, cum recto et simplici oculo fuerint facta, aut oblivione deleri, aut insidiatorum calumpniosa versutia impugnari. Propterea oportunum est tradere litterarum memorie quod ad posteritatis utilitatem et pacem atque noticiam expedit pervenire. Notum sit igitur presentibus et futuris quod Galfridus de Arsiaco, pro anime sue remedio, dedit ecclesie sancte Marie de Crisennone quicquid habebat in molendinis de Arsiaco, in censu et consuetudinibus, nullum omnino usum sibi retinens, aut suis hominibus, et de terra, et petra et nemoribus suis sufficientem usum ad opus molendinorum, et quicquid juris domina Nazarea, uxor Joscelini, avunculi predicti Galfridi, possidebat in supradictis molendinis, et post mortem Nazaree ad eum redire debebat; et laudem eorum omnium que de feodo ejus acquirere poterit ecclesia. Hoc donum, sicut supra dictum est, fecit ecclesie, pro anima sua et pro anima Odonis, filii sui, quando in eadem ecclesia sepultus est. Hoc laudaverunt et viderunt Mabilia mater ejus, et Agnes, uxor ejus, et Jocelinus, et Guillelmus, fratres ejus. Et ut ratum et inviolatum permaneret quod fecerat, scriptum inde fieri precepit, et sigilli Alani, Autissiodorensis episcopi, auctoritate signari. Hujus rei testes fuerunt : Stephanus de Petra-Pertusa, Hugo de Boschet ; Galfridus de Boschet ; Odo, presbiter ; Renauldus Bella ; Arnaldus de Arsiaco ; Josbertus de Linol ; Jonas de Arsiaco.