[Eugenius Episcopus, servus servorum Dei, nobili viro G. Matisconensi Comiti, salutem et Apostolicam benedictionem. Quam propriè et specialiter Cluniacense Monasterium ad sanctam Romanam spectet Ecclesiam, quantumque jam per Dei gratiam in religione profecerit, quot etiam suæ bonæ conversationis exemplo ad benè vivendum instruxerit, universus ferè mundus recognoscit. Quod nos diligentius attendentes, pro execrabili et horrendo facinore, et inaudito sanctæ Romanæ Ecclesiæ contemptu, quæ in dilectum filium nostrum Magistrum Osbertum, ad ignominiam beati Petri, et nostram Balmenses Monachi ausu sacrilego commiserunt, loco ipsi nomen et dignitatem Abbatiæ in perpetuum abstulimus; eumque dilecto filio nostro Petro Cluniacensi Abbati, ejusque successoribus, interventu fratrum nostrorum, in Prioratum ordinandum et disponendum ex Apostolica benignitate commisimus. Per Apostolica itaque scripta nobilitati tuæ mandamus, atque in peccatorum remissionem injungimus, quatinùs locum ipsum, cum thesauro, et bonis suis omnibus, et pertinentiis, fratribus Cluniacensibus cum integritate assignes, Monachos exinde expulsos ad eorum obedientiam revoces, et quibuscumque modis secundum Deum poteris fratrum Cluniacensium paci et tranquillitati provideas. Datum Parisius IV. Kalendas Junii.]