Venerabili abbati ac totius religionis decore adornato patri H[ugoni] Cluniacensis, senior Widricus Danobriensis et Gepa conjunx ejus atque ipsorum duo filii Balduinus et Rainbaldus, devotum famulamen atque æternæ felicitatis munus. Inter spem metumque positi, dum hanc labilem vitam agimus, auxilio Dei consultuque suorum fidelium de salute animæ aliquid pro posse disponere volumus, quatenus in futuro remissionem delictorum et vitam perpetuam percipere mereamur. Est nobis in predio proprio, in villa que vulgo dicitur Magnus Vicus, capella quædam in honore Christi martyris Christofori constructa, quam procurat quidam monacus Walterius dictus, asserens se vestræ subjectionis esse per omnia. Inibi, Deo cooperante, per merita predicti martyris plurima fiunt mirabilia. Jam ibi contradidimus tantum araturæ terræ quantum potest octo bobus ad arandum sufficere. Dedi huic æcclesiæ unam salinam sedem et unam patellam, uxorque mea unam patellam perpetuo jure; et dabimus adhuc nostrique successores. Non parum vobis videatur, vestræ damus æcclesiæ Cluniacensi annuatim, festo sancti Andreæ, carratam salis, et si Deus rem multiplicaverit, emendabimus et nos vobis in donis. Oramus sanctitatem vestram ut prefatum locum velitis in vestra cura et in subjectione pro Dei amore suscipere, ut per vos nomen Domini laudetur ubique. Jam enim in prefato loco monachilia habitacula honeste sunt incepta, quæ perficientur, Deo annuente, instanti cura. Mittimus litteras nostra parte beatitudini vestræ, ut notificetis nobis quid super hoc velitis facere. Nolumus enim usque pactionem ex hac re facere, donec rescierimus si nos velitis in hac peticione exaudire. Hoc sciat pietas vestra, quoniam si vobis placuerit suscipere, nullum jus seu advocationem, nec ego, nec posteritas nostra, volumus retinere. Alioquin si nolueritis, consilium queremus in aliis locis, sed libentius apud vos conversio esset nobis. Valete semper.