Alexander episcopus servus servorum Dei dilectis filiis generali ministro et fratribus ordinis fratrum Minorum etc.. salutem etc... Non solum in favorem conversi sed etiam monasterii probationis tempus a sanctis Patribus est indultum, ut ille asperitates istius et istud mores illius valeat experiri. In regula quoque beati Benedicti, precipitur ut ad conversionem noviter venienti non facilis tribuatur ingressus, sed sicut docet Apostolus: “an sit ex Deo spiritus comprobatur (sic) et dura et aspera per que itur ad Deum exponantur.” Preterea [Fol. 21] in eadem regula subjungitur, ut dicatur: “Ecce lex sub qua militare desideras; si eam observare potes ingredire; alioquin, liber venisti, liber descede.” Insuper felicis recordationis papa predecessor noster statuit, ut positi probatione novitii ante susceptum religionis habitum, [qui] dari profitentibus consuevit, seu ante professionem emissam ad statum pristinum redire possint libere infra annum. Et ad omnem ambiguitatem penitus admovendam, cum in quibusdam locis religiosis novitiorum habitus non distinguatur ab habitu professorum, professionis tempore benedicantur vestes, que profitentibus conceduntur, ut novitiorum ac professorum habitus discernatur. Licet igitur zelum animarum habentes, eas lucrari Domino sollicite cupiatis, quia tamen decet et expedit, ut conscientie puritati non desit judicium rationis, ne unde spiritualis profectus queritur, inde salutis dispendium subsequatur, vobis de fratrum nostrorum consilio in virtute obedientie, sub pena excommunicationis, auctoritate presentium districtius inhibemus, ne ante annum probationis elapsum, qui est maxime in subsidium fragilitatis humane regulariter institutus, quemquam ad professionem vestri ordinis, seu renunciationem seculi faciendam recipere presumatis, nec constitutum in [Fol. 21 v°] probatione novitium aliquatenus impedire, quominus infra eumdem annum prohibitionis, ad aliam religionem quam maluerit transeat, sicut de sua processerit libera voluntate. Non obstantibus [statuto] contrario, si quod a vobis est editum quod [irritum] decreverimus et inane, vel aliquibus litteris a sede apostolica impetratis seu etiam impetrandis, que de premissis expressam non fecerint mentionem. Quod si forte, contra hujusmodi nostram inhibitionem, quemquam recipere presumpseritis, decernimus [eum] qui taliter receptus fuerit nullatenus esse vestro ordini alligatum, vosque a receptione quorumlibet ad professionem ejusdem ordinis fore ipso facto suspensos et insuper pene subjiciendos, que fratribus ipsius ordinis pro culpis infligi gravioribus consuevit. Nulli ergo.... inhibitionis .... constitutionis .... Datum Laterani, III nonas Maii. – anno secundo.