Magno dilectionis affectu, quo erga vos teneor, compulsus, non possum de salute vestra non gaudere,  de periculo non dolere. Nostis, qua cathena non mihi, sed Deo, immo, quod verius est, mihi propter Deum astrictus teneamini: cum nullo cogente, sed spiritu Dei inspirante, corpus  animam vestram coram testibus in manu mea mysteriis cœlestibus consecrata posuistis, vos ipsum in monachum pro arbitrio meo tradidistis, in signum redditionis comam a me præcidi  seruari voluistis: habitum religionis die constituta Cluniaci vos suscepturum iurastis. Et nūc, vt audio, contra diuinam sententiam, quæ dixit, Non periurabis, reddes autem Domino iuramenta tua,  contra Prophetam, qui ait, Reddam tibi vota mea quæ distinxerunt labia mea, Hierusalem ire disponitis. Sed quis sapientem in tantum posse desipere credat? Credat, credat qui voluerit, ego me penitus credere diffiteor. Indignum est, vt de tanto tamque graui  veraci amico, ea a me credantur, quæ de quolibet scurra credere vix quilibet posset. Sed quia, licet sapienti, laico tamen  militi loquor: debeo his, quæ versari in corde vestro rationabiliter videntur, respondere. Fortassis enim apud vos dicitis. Quæ vita, quod opus, quæ conuersio, sepulchro Domini potest componi? Ad quod si quis ierit, quid simile facere poterit? Ad quod ego. Minora pro maioribus bonis possunt dimitti, pro minoribus autem maiora, vel pro paribus paria numquam debent immutari. Maius est vero Deo perpetuo in humilitate  paupertate seruire, quam cum superbia  luxu Hierosolymitanum iter conficere. Vnde si bonum est, Hierusalem, vbi steterunt pedes Domini, visitare: longe melius est, cœlo, vbi ipse facie ad faciem conspicitur, inhiare. Qui ergo quod melius est, promittit: quod deterius est, pro meliore compensare non potest. Nam si cuilibet centum promisistis solidos, salua sponsione ducentos potestis reddere: sed solos quinquaginta sine præuaricatione nullo pacto valetis exoluere. Tractate ista sapienter,  cauete ne vnde Deo placere festinatis, inde grauiter ei displicere incipiatis. Rogo igitur, vt cum præsentium latore vero amico vestro venire acceleretis: vt quod his literis nolo mandare, viuo vobis sermone valeam intimare.