In nomine sancte et individue Trinitatis, ego Henricus, Dei gratia Trecensis episcopus, notum fieri volo universis presentibus et futuris quod Odo Vitulus, liberum et quietum concedit æcclesiæ Sancte-Marie de Deiloco quicquid, Richerus, pater suus, eidem dederat æcclesiæ, terram scilicet que est inter Moiriacum et Auream-Vallem, et in sua parte Vallis-Jusanæ, et nemoris quod dicitur nemus Sancti-Lupi, terram ad excolendum, nemus ad omnia necessaria abbatiæ et omnium grangiarum suarum, etiam ad extirpandum ubi et quantum voluerint, et ad pascenda peccora quecunque, vel quot voluerint, et ad omnia prorsus necessaria. Quoniam igitur Odo laudavit hec omnia, abbas de Deiloco dedit ei quadraginta solidos de caritate ecclesiæ. Hujus rei testes sunt: Werricus, monachus; magister Girardus; magister Bernardus.