Adie gloriosi Apostolorum protomartyris, per Dei misericordiam vestrasque orationes aliquantulum me sentiens releuatum: non possum tam prope vos esse,  nihil vobis dicere. Prudentium vestrum cum Christi adiutorio paratus sum incipere, si domno Priori claustri mandetis, vt pergamenum præbeat:  Bonito, vt parare studeat. Gratulor autem non modice, id mihi ex insperato præceptum esse a vobis, quod auxiliante Domino  facere potero,  ex obedientia facere cupio: vt scilicet propter obedientiam me aliquid fecisse, deinceps apud vos gloriari possim. Illud quoque silere nullatenus debeo: quia ex ea hora, quam in festo piissimi Apostoli Iacobi, dum maioris Missæ solennia agerentur, Frater noster Theobaudus salutationem vestram mihi indigno protulit, ita pes meus meliorari cœpit: vt sicut ac ipsius Apostoli gratia, vestraque etiam oratione confido, a vobis salutari idem mihi fuerit, quod saluari. Incolumem vos proxime videamus, domine pie ac desiderantissime Pater. Valeant coheremitæ vestri,  socij omnes Domini mei, qui vobiscum siluas incolunt.