dio perpetuae lucis priuatae, aeterno cruciatu damnarentur.
Ipse uero ieiuniis et uigiliis uacans, omnibus illecebris elisis,
pullulantibus uirtutibus fauebat, animique uigore corporis uolup-
tates prohibuit, utpote ignitus illius ignis amore, de quo
dominus ait. Ignem ueni mittere in terram. Et quam uolo ut arde-
at? ut omnium uirtutum fructus adtraheret, hoc uerbum
semper corde et ore proferens, concupiuit anima mea desidera-
re iustificationes tuas, in omni tempore. Et item.
Ideo dilexi mandata tua, super aurum et topazion.
Et fratres cohortans, uultu hilari, leta facie, monebat
dicens. Venite exultemus domino, iubilemus Deo salutari nostro.
Preoccupemus faciem eius in confessione, et in psalmis iubile-
mus ei. Venite adoremus, et procidamus ante dominum, et
ploremus ante Deum qui fecit nos, quia ipse est Deus noster.
Opere piissimo, corde et corpore Deo uacans, memor erat
sanctum PAVLVM precepisse, si quis non laborasset, panem sine pe-
riculo non potuisset sumere. Et requirens instituta sanctorum
patrum, inter multas collationes, precipue sancti Isaac abbatis
scithae doctrine meditans, pro Christi dilectione se coarta-
uit, et crucem domini nostri Hiesu Christi non erubuit, sed portauit.

