[Gregorius Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis Trenorchiensi, et Bellæ-villæ Abbatibus, et Archipresbytero Trenorchiensi, Cabilonensis et Lugdunensis Diœcesum, salutem et Apostolicam benedictionem. Quam graviter in persecutione suorum offenditur Dominus, in quibus honorari se asserit atque sperni, dilectum filium nobilem virum Comitem Foresii debita volumus meditatione pensare, ut sic dilectos filios Abbatem et Conventum Cluniacen. qui hujus sæculi vanitatibus abnegatis obtulerunt Domino laudis sacrificium semetipsos, non solùm non gravet, verùm etiam ipsos studeat propensius honorare. Ad nostram siquidem audientiam conquerentibus eisdem pervenit, ipse, nescimus quorum seductus consiliis, sicut convenit non attendens quod laïcis super Ecclesiis personis, et rebus Ecclesiasticis nulla est attributa potestas; ipsos, Prioratus, Ecclesias, Decanatus, et homines eorumdem, tam per se, quam per Ballivos indebitis exactionibus multipliciter aggravat et affligit, tallias et collectas, et alias extorsiones, ab eis contra justitiam exigendo. Emendas insuper ipsis à suis hominibus debitas, et alia jura Cluniacensis Monasterii sibi pro suæ arbitrio voluntatis usurpans, eosdem homines suæ conatur subjicere ditioni. Libertates et immunitates eorum contra privilegia Romanorum Pontificum, necnon et inclytæ recordationis Regum Francorum, et piæ memoriæ Willelmi Ducis dicti Pii, qui prædictum Monasterium fundavit, infringere moliendo. Cum itaque gravamen Monasterii supradicti, quod ad sedem Apostolicam specialiliter pertinere dignoscitur, nolimus clausis oculis pertransire, dictum Comitem rogandum duximus attentius et hortandum, certis sibi dantes litteris in mandatis ut, ob reverentiam beati Petri et nostram, à prædictorum Abbatis et Conventus, Prioratuum, Decanatuum, Ecclesiarum, necnon et hominum eorumdem molestiis et gravaminibus omninò desistens, et faciens suos desistere, ipsis satisfaciat de damnis eisdem illatis et injuriis competenter. Quocirca discretioni vestræ per Apostolica scripta mandamus, quatinus si dictus Comes mandatum nostrum neglexerit adimplere, vos tam ipsum, quàm suos ad id monitione præmissa, per censuram Ecclesiasticam, appellatione remota, veritate cognita compellatis, proviso ne in ipsum Comitem excommunicationis vel interdicti sententiam proferatis, nisi super hoc à nobis mandatum receperitis speciale. Quod si non omnes iis exequendis potueritis interesse, duo vestrum ea nihilominus exequantur. Datum Reate VII. Kalendas Aprilis, Pontificatus nostri anno sexto.]