Sæpè contingere solet ut benè gesta parentum perturbet successio posterorum, dum de rebus Ecclesiæ Dei collatis, minùs sufficiens adhibetur testium cautela, vel non superest charta vivacior. Eapropter ego ISENBERTUS per patientiam Dei Pictavensis Episcopus, donationem cujusdam Militis, parrochiani nostri, HUGONIS scilicèt nobilissimi  devotissimi viri, quam monachis Trenorchiensibus in Ecclesiâ Beatæ Mariæ Lausdunensis divinas excubias celebrantibus tam spontaneus quàm devotus obtulit, firma in perpetuum forè modis omnibus volui,  præsentem paginam sigilli nostri charactere communivi. Placuit itaque præfato Hugoni, ut Ecclesias tres quas in castro Lausdunensi, de feodo gloriosissimi Principis Gaufredi Comitis Andegavensium tunc temporis tenere videbatur, memoratis fratribus, Trenorchiensibus nimirum monachis, pro redemptione animæ suæ,  Arsendis uxoris suæ  filiorum suorum, Hugonis scilicet atque Teobaldi, liberali  munificâ manu condonaret. Sunt autem Ecclesiæ tres, altera Parrochialis in honorem beati Petri Apostoli, infra muros castri Lausdunensis: reliquæ verò duæ extrà muros positæ, quarum altera in honorem gloriosæ Virginis  Matris, tertia verò Beati Baptistæ Johannis nomine consecratæ sunt: quas totâ mentis alacritate, cum propriis oblationibus quarumlibet rerum,  baptisterio,  lege debitâ sepulturæ, cum singulis denariis singulorum Sacramentorum, servis Dei monachis, à supradicto Hugone suppliciter rogatus, in manu venerabilis viri Guilelmi Trenorchiensis cœnobii Abbatis, integraliter iterum iterúmque concedo atque confirmo. Ventas etiam quas teloneum dicunt, de diversis quibuslibet rebus, singulis Dominicis diebus, à primo signo quo vespertina diei Sabbati pulsatur hora, usque ad finem sequentis Dominici diei,  eo modo per singulas beati Petri festivitates,  ante festivitatem beati Johannis Baptistæ, die quæ Mercurii nuncupatur, supradictis monachis liberaliter valdè contradidit. Nec minùs quoque concessit memoratis fratribus, quicquid ab hæredibus propriis, vel jure emptionis, vel ipsorum hæredum largitione in posterum sibi poterint adquirere. Pro his igitur quæ præmisimus beneficiis Ecclesiæ sanctæ collatis,  pro salute Gaufridi illustrissimi Comitis Andegavensium, cujus consilio  voluntario assensu præsens donatio facta est, concesserunt monachi Lausdunenses, ut omnibus diebus usque in perpetuum, pauperem unum cibo  potu sufficienter reficiant. Quòd si pauper idem recesserit vel obierit, alium loco ejus eodem modo substituent. Sed  annuatim pro præfato Hugone,  uxore ejus Arxende,  filiis ejus Hugone  Teobaldo, sicut pro monachis professis debitum anniversarium celebrabunt,  nomina eorum in Martyrologiis suis conscripta perenniter retinebunt. Si qua verò ecclesiastica sæcularísve persona præfatam elemosinam quolibet modo perturbare, vel super hoc monachos inquietare temptaverit, in extremo die judicii divinâ se noverit anathematis animadversione feriendum. Ego Hugo hujus patrator donationis, manu propriâ confirmans libens subscripsi. Ego Teobaldus filius ejusdem Hugonis, manu propriâ libens subscripsi. Ego Isenbertus Pictavensis Episcopus manu propriâ subscripsi,  sigilli nostri charactere communivi. Ego Gaufridus Comes Andegavensis manu propriâ subscripsi,  præsentem chartam impressione sigilli nostri sollemniter roboravi. Actum publicè Lausduni, per manum nostram, præsente  collaudante Gaufrido præstantissimo Andegavensium Comite, anno ab Incarnatione Domini M. sexagesimo, regnante Heinrico victoriosissimo Francorum Rege anno XXX. Philippo verò filio ejus anno primo celebriter imperante. †. Signum Comitissæ Adelaidis Teutonicæ. S. Oddonis filii Comitis Stephani Blesensis. S. Oddonis de Castro Radulfi. S. Johan. de Castro Fessâ. S. Alberti Præpositi de Monsorel. S. Gaufredi de Insulâ. S. Radulfi de Pulliâ, 