Clemens Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis Trenorchiensi Cabilonens. Diœces. et sancti Martini Eduens. Monasteriorum Abbatibus, ac Priori sancti Petri Matisconensis salutem, et Apostolicam benedictionem. Personam dilecti filii Henrici Abbatis Monasterii Cluniac. ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis præcipua benevolentia prosequentes, libenter illam specialibus gratiis honoramus, ut quantò magis Sedem Apostolicam sibi favorabilem invenerit, tantò devotius eam studeat revereri. Sanè petitio dicti Abbatis nobis exhibita continebat, quod Monasterium ipsum Cluniacense debitorum onere adeò erat oppressum, quod nisi per salubria Sedis Apostolicæ remedia celeriter succurreretur eidem, vix adjicere posset ut resurgeret. Quare dictus Abbas nobis humiliter supplicavit, ut super hoc sibi, et eidem Monasterio providere paterna sollicitudine curaremus. Nos igitur diligentius attendentes, quod quanto ipsum Abbatem amplius abundare contingeret, tantò facilius, et efficacius procedere poterit ad conservationem bonorum, et jurium, ac ad debitorum exonerationem Monasterii supradicti, volentes quoque ut favorem Apostolicum sibi fructuosum sentiret, et perciperet per effectum fructus, redditus, et proventus primi anni omnium Monasteriorum, Prioratuum, et Domorum ipsi Monasterio Cluniacensi mediatè et immediatè subjectorum, necnon et aliarum Ecclesiarum, Officiorum, et Beneficiorum, tam sæcularium, quàm Regularium, ad collationem, vel præsentationem suam, et aliorum Abbatum, Priorum, et conventuum, ac aliarum personarum Ordinis memorati spectantium, si qua tunc vacarent, et usque ad quadriennium vacare contingeret, auctoritate Apostolica eidem Abbati concessimus percipiendos, et convertendos ab ipso in solutionem debitorum Monasterii supradicti; dilecto filio Abbate Monasterii Moysiacensis, dicti Ordinis, Caturcensis, Diœcesis, eidem Monasterio immediatè subjecti, et Prioribus nullo mediantè subjectis eidem Monasterio Moysiacensi dumtaxat exceptis. Nonobstantibus quibuscumque Diffinitionibus, renuntiationibus, pactionibus, et conventionibus per eumdem Abbatem Cluniacensem, et suum conventum, cum Abbatibus, Prioribus, ac aliis personis prædictis factis, vel habitis; quibus ipsum, et dictum conventum voluimus non teneri. Proviso ut Monasteria, Prioratus, Ecclesiæ, Domus, officia, et beneficia hujusmodi debitis obsequiis non fraudentur; et animarum cura in eis, quibus illa imminet, nullatenus negligatur. Quocirca discretioni vestræ per Apostolica scripta mandamus, quatinus vos, vel duo, aut unus vestrum, per vos, vel alium, seu alios, prædictos fructus, redditus, et proventus faciatis auctoritate nostra eidem Henrico Abbati, vel Procuratori suo ejus nomine, juxta hujusmodi nostræ concessionis tenorem, per idem quadriennium integrè ministrari; contradictores per censuram Ecclesiasticam appellatione postposita compescendo. Nonobstantibus supradictis, seu si aliquibus à Sede Apostolica sit indultum, quod interdici, suspendi, vel excommunicari non possint per litteras Apostolicas non facientes plenam et expressam, ac de verbo ad verbum de indulto hujusmodi mentionem. Datum Avenioni VIII. Idus Maii, Pontificatus nostri anno IV.