Calixtus Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Franconi Trenorciensi Abbati, ejúsque successoribus regulariter substituendis in perpetuum. Venerabilia  Deo dicata loca tantò enixiùs juvare nos convenit,  fovere, quantò specialiùs eorum nobis cura  sollicitudo, divinâ dispositione cognoscitur imminere. Propter quod (carissime in Christo fili Franco Abbas) petitioni tuæ aures nostras affectu benignitatis debitæ inclinamus. Et quoniam Trenorciense monasterium singulariter ad beati Petri, cujus juris est, spectat custodiam,  quæ nunc habetur Ecclesia nostris per Dei gratiam manibus consecrata est, locum eumdem singulari Apostolicæ Sedis patrocinio communimus. Præsentis igitur decreti auctoritate statuimus, ut cimiterium quod juxta idem monasterium benediximus, quietum semper ac liberum habeatur. Porrò salvitatis  securitatis termini, qui per positas in spatioso monasterii circuitu Cruces distincti sunt, ita firmi omninò  inviolabiles conserventur, ut nulli prorsùs facultas sit infra eos deprædationes vel assultus facere, aut temeritate qualibet graviores cuiquam injurias irrogare. Sanè definitionem quæ inter vestrum  beati Florentii monasterium, de Ecclesiis Sanctæ Crucis,  Sancti Nicolai à Domino prædecessore nostro sanctæ memoriæ Urbano Papâ Turoni facta est, auctoritate Sedis Apostolicæ confirmamus. Ad hæc, universa quæ vestrum monasterium aut in præsenti decimâ-quartâ Indictione legitimè possidet, aut in futurum largiente Deo justè atque canonicè poterit adipisci, per præsentis scripti paginam tibi tuísque successoribus in perpetuum roboramus; in quibus hæc duximus nominibus exprimenda. Videlicèt in Episcopatu Cabillonensi, Ecclesiam de Baldrerias,  Ecclesiam de Peurereis. In Pictavensi, Ecclesiam S. Petri,  Ecclesiam S. Nicolai,  sanctæ Crucis. In Andegavensi, Ecclesias de Doade castro. In Tricastrino, Ecclesiam de Guardâ. In Nagnetensi, Ecclesiam S. Vitalis. In Lugdunensi, Ecclesiam S. Andreæ de Balgiaco,  Ecclesiam de Monte Raculfi,  Ecclesiam S. Andreæ de Pannois. In Augustudunensi, Ecclesiam Sanctæ Mariæ de Pariniaco,  Ecclesiam S. Remigii de Petrafictâ. Decernimus ergo ut nulli omninò hominum liceat vestrum cœnobium temerè perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut temerariis vacationibus fatigare: sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum sustentatione  gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica sæcularísve persona hanc nostræ confirmationis paginam sciens, contra eam temerè venire tentaverit, secundò tertióve commonita si non satisfactione congruâ emendaverit, potestatis honorísque sui dignitate, careat, reámque se divino judicio existere de perpetratâ iniquitate cognoscat,  à sacratissimo Corpore  Sanguine Dei  Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtæ ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi; quatenùs  hìc fructum bonæ actionis percipiant,  apud districtum Judicem præmia æternæ pacis inveniant. Amen, amen, amen. Symbolum Pontificis, Firmamentum est Dominus timentibus eum. Ego CALIXTUS Catholicæ Ecclesiæ Episcopus subscripsi. Datum Albæ, per manum Grisogoni sanctæ Romanæ Ecclesiæ Diaconi Cardinalis ac Bibliothecarii, XV. Kalendas Junii, Indictione XIIII. Incarnationis dominicæ anno M. C. XXII. pontificatus autem Domni Calixti secundi Papæ anno tertio. In plumbo, CALIXTUS Papa II. Anno ab Incarnatione Domini 1171. Joscius Turonensis Archiepiscopus, de mandato Alexandri Papæ III. componit controversiam jam diù agitatam inter Doadenses Canonicos,  monachos Tornacenses, pro suo Prioratu Cunaldensi. In quâ causâ jam anteà sententiam tulerat Gaufredus Andegavensis Episcopus: ac deinde Ulgerius Episcopus item Andegavensis. Hujus verò posterioris sententiam describit  confirmat Joscius,  hic est ejus tenor.