Licet adsistat communis recompensatio christianorum omnium de cultu religioneque almifluæ matris ecclesiæ estimare; præsulum tamen potestati altior instat cura qui jure beati Petri apostoli cui omnium auctor rerum fovendas ovium greges commisit, orthodoxorum turmas et ecclesiæ caulas a morsibus seu a stimulis callidi hostis obnixe debent vallo piæ munitionis tueri. Et quia dignoscimus brevem mortalium hominum adfore terminum, consideremus dicentem apostolum: curre miser dum tempus habes, ne incidas in mortem. Totiens est enim cultus ecclesiæ et status venerandus ac fulciendus, quoties congaudet sevissimus serpens dilaniare et discerpere fidelium mentes. Est etiam vitanda consuetudo Deo odibilis et prefato mundo habilis, que isdem universalem affligit ecclesiam, cum pastores illius aviditate iniquæ cupiditatis inlaqueati terras ecclesiæ aut cuilibet distrahere aut in alterius lege volunt inrecuperabiliter commutare. Quo more ministri ecclesiæ afflicti et circum quoque dispersi secularium jus imitantes divinum officium nimis postponunt. Quod si forte quispiam nostrum ad hoc dolo recesserit, absque dubio noscat se, in futuro munus supernæ habitationis accepturum. Ideoque Roclenus, Nevernicæ sedis annuente Christi clementia præsul, ad supplementum victus canonicorum sancti Cyrici quoddam altare in veneratione Domini nostri Jesu Christi genitricis Mariæ consecratum, cum decimis et oblationibus illi pertinentibus tribuo. Quod altare prelocutum est situm in provincia Nevernensium, in loco quem vocitamus Capellam. Sit vobis vero omnibus cognitum quoniam memorans facti antecessoris mei Natranni preclari præsulis, qui propter cœlestis gratiæ dignitatem possidendam bona quæ agere prædictis canonicis potuit, libenter adimplevit, cujus exemplum imitari cupiens secundum quod potuero, largiente Domino, gratanter perficiam. In ipso etenim pago simili modo aliud altare ipsis memoratis canonicis concedo in honore sancti Amandi dedicatum, qualiter perpetualiter possideant. Hanc vero exiguam donationem taliter corroboramus ut ex prefatis ecclesiarum terris, nec occasione beneficii, seu cujuspiam potestatis detractione vendere vel accommodare cuiquam nemo nostrorum successorum amodo valeat, sed in stipendiis canonicorum jam prædicti Cyrici ibi deservientium æternali more permaneat, et singulis annis ex unaquaque matri ecclesiæ in vestitura denarios quatuor persolvant. Unam quam vocamus Capellam, quamdiu vixerit, Oldegerius teneat. In villa Guarigniaci Floterius possideat; et post illorum necem perpetualiter sancti Cyrici ministri habeant; et humili devotione deposco, ut cum ingenti studio orationum et missarum solempniis sicuti propter animæ meæ indulgentiam ex sumptibus earum in refectorio vivant, et pro animabus defunctorum fidelium preces fundere non cessent. Quisquis hoc exiguum munus a sacris sanctœ matris ecclesiæ ministris inibi deservientibus abstraxerit, anathematizatus sit atque excommunicatus et cum iis qui dixerunt Domino Deo: scientiam viarum tuarum habere nolumus, pereat, inferni claustra possideat, in libro cœlestis vitæ non scribatur, sed æterno supplicio damnetur, in die novissima eat cum sinistris, nihil commune habeat cum dextris. Roclenus, humilis episcopus, Henricus Burgundiæ dux, Erbertus Autissiodorensium pontifex, Guillelmus comes, Galterius episcopus, Girberga comitissa, Landricus gloriosus miles. Rodultus levita scripsit et datavit mense aprilis, primo anno regnante Ludovico rege.