Ego Hugo Autissiodorensis ecclesiæ dictus episcopus, notum fieri volo, tam præsentibus quam futuris, quod Iterius de Melliniaco, et Willelmus, et Anselmus, fratres ejus, querelam contra Gervasium abbatem S. Germani habebant, pro quodam censu quem Joannes de Casellis monachus S. Germani, monachicum habitum suscipiens, Deo, sanctoque Germano contulerat, dicentes hunc censu prædictum Joannem a se in casamentum tenuisse, quod idem Joannes omnino denegabat. Hanc igitur querimoniam idem Iterius confratribus Deo sanctoque Germano in perpetuum guerpivit. In manu mea fide sua firmavit, nunquam hanc deinceps a se vel ab aliquo hæredum suorum repetiturum, nec aliqua occasione deinceps de hac re aliquid calumniaturum. Quædam etiam terra erat apud Linerolias, quam idem ipse Iterius calumniabatur. Hanc quoque B. Germano sicut Milo major ejusdem villæ prius viaverat, ac postmodum Iditius filius ejus in perpetuum guerpivit, et pro hoc guerpillo quadraginta solidos a præfato Gervasio abbate accepit. Promisit etiam si deinceps aliqua calumpnia de hac re ab aliquo oriretur, legitimam garentiam ecclesiæ S. Germani se portaturum. Hoc guerpillum laudavit Odo de Villi, ad quem sicut et ad istos eadem calumnia pertinebat. Hujus rei testes sunt ex parte Domini episcopi, Gaufredus Nivernensis episcopus, Rainaldus archidiaconus, Gaufredus capellanus, Landricus de Draciaco, Willelmus Nivernensis comes, Adam de Marchia; ex parte abbatis Gervasii, prior Guillelmus, et reliqui decem qui numerantur in carta. Ex parte mulitum, Daimbertus de Selleniaco, et reliqui quinque qui numerantur in carta. Actum publice in domo episcopali, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quadragesimo octavo.