Omnibus sancte ecclesie fidelibus, hujus cartule testimonio notificare volumus, quod domnus Milo, constabularius, castri Sarmasie dominus, tempore domni Widonis abbatis, calumpniatus fuit Molismensi ecclesie alodium Colanni, dicens sibi pervenire illud allodium hereditario jure ex parte sue uxoris, quod ipsius ecclesie fratres liberum atque solutum tenuerant amplius quam triginta annis. Cumque accepta die tam domnus abbas quam ipse Milo, de eadem calumpnia placitaturi apud Castellionem convenissent, volente Deo et facta est ibidem concordia per manum domni Joceranni, Lingonensis episcopi, et per manum donni Hugonis Ducis, et per manum donni Milonis consulis Barri, ibidemque predictus Milo interventu supradictorum principum aliorumque procerum ejusdem castri, remisit omnem calumpniam ecclesie Molismensi. Et ut deinceps penitus tolleretur omnis occasio calumpnie, domnus abbas Guido et alii fratres dederunt illi centum solidos de bonis ecclesie, et uxori ejus decem solidos dederunt ad emendum anulum aureum pro laude ipsius concordie. Rainerius, dapifer, Evrardus de Buisso, Godefridus de Molismo, Bartholomeus de Barro, Tecelinus de Polesiaco sunt testes conventionis istius. Remissionem quippe calumpnie Colanni quam donnus Milo fecerat apud Castellionem, in presentia supradictorum testium ecclesie Molismensi, et donno Guidoni abbati laudaverunt et confirmaverunt postea apud Sarmatiam scilicet in aula castelli, mater uxoris ejus nomine Adelina et domina Margareta, uxor ejus, de quarum patrimonio alodium sibi pervenerat, et filia ejus Elisabeth. Testes ejusdem laudis: Gislebertus de Grisiniaco, Guilelmus Malapars, Hugo Esperons et filius ejus, Pontius et Gislerius prepositus, Henricus et Pontius clientes, Cristianus de Colanno.