(Art. 2, 6.) Frater Humbertus de Albans canonicus predicti monasterii sancti Stephani testis productus ex parte dictorum religiosorum contra predictos decanum et capitulum receptus, juratus et examinatus. Requisitus super secundo articulo dictorum religiosorum qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi Diuionis cum suo parochiatu est et cetera, dixit per juramentum suum quod bene sunt viginti quinque anni elapsi et amplius quod ipse est et fuit receptus in canonicum predicti monasterii sancti Stephani et ex tunc ipse vidit quod dicta ecclesia sancti Medardi fuit et est pleno jure monasterii sancti Stephani diuionensis et immediate respondet et respondit in spiritualibus et temporalibus per tempus predictum abbati et ecclesie sancti Stephani predicti et vidit quod per dictum tempus sacrista dicti monasterii sancti Stephani qui fuit pro tempore regebat dictam ecclesiam sancti Medardi per se vel per alium tanquam vicarius in hac parte abbatis dicti monasterii ad quem abbatem spectat cura ecclesie dicte sancti Medardi et etiam cura omnium ecclesiarum parochiatuum de Diuione, duabus exceptis, videlicet ecclesia sancti Johannis et ecclesia sancti Philiberti quarum abbas sancti Benigni diuionensis est patronus. Item requisitus super sexto articulo qui sic (Art. 9 à 11.) incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit quod dicta capella edificata fuit in parochiatu et intra parochiatum dicte ecclesie sancti Medardi ad ecclesiam sancti Stephani sicut dictum est pertinentis excepta quadam parte que est extra muros castri de Diuione que pars est edificata fuit in parochiatu et intra parochiatum ecclesie beate Marie Diuionis pertinentis pleno jure ad predictam ecclesiam sancti Stephani. Requisitus quomodo scit, dixit quia ita vidit contineri in quibusdam litteris seu priuilegiis que sunt penes religiosos dictos sancti Stephani. Item requisitus super nono articulo qui sic incipit. Item quod iterato et cetera, item et super decimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ordinatio seu amicabilis compositio et cetera, dixit quod ipse vidit quamdam compositionem que facta fuit inter predictas partes et que fuit confirmata auctoritate sedis apostolice tenore dicte compositionis inserto de verbo ad verbum in litteris apostolicis quas ipse qui loquitur vidit et legit sub tenore contento in dicto decimo articulo, dixit etiam quod ipse vidit dictam compositionem, cuius tenor continetur et insertur in dicta confirmatione sigillatam quinque sigillis videlicet sigillis abbatis et conuentus, Odonis, quondam ducis Burgundie, et sigillis decani et capituli dicte capelle prout prima facie apparebat. Item requisitus super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et capitula et cetera, dixit quod ipse vidit dictam compositionem obseruari inter dictas partes a viginti quinque annis proximo preteritis usque circa decem annos sequentes in hoc videlicet quod per dictum tempus nulla erat dissentio inter dictas partes super pane et vino nec super prebenda panis et vini quem panem et vinum vidit multociens apportari per dictum tempus et etiam sepissime et frequenter et de pane huiusmodi comedit et vino bibit in dicto monasterio ad mensam abbatis dicti loci et alibi, (Art. 12.) dicens quod istud est notorium apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle, dicens etiam quod per dictum tempus multociens audiuit dici a domino Hugone Sautrelli aduocato et consiliario dicti monasterii et etiam a fratre Regnaudo abbate de Cellis quondam canonico et cellerario predicti monasterii quod ipsi nomine abbatis et conuentus dicti monasterii pluries computabit, cum decano et capitulo dicte capelle vel eorum mandato super grossis fructibus unius prebende dicte capelle quos abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani predicti percipiebat et percipere consueuerat annuatim de bonis dicte capelle et super fructibus prebendarum canonicorum dicte capelle defunctorum quos fructus dictorum canonicorum defunctorum ecclesia predicti sancti Stephani percipere consueuerat per annum et dicebant dicti Hugo et frater Regnaudus, quod dicti decanus et capitulum aut eorum mandatum super huiusmodi computo satisfaciebant eis nomine quo supra de valore dictorum fructuum in pecunia vel faciebant alias gratum suum super hoc et vidit quod dicta ecclesia sancti Stephani seruiebat in dicta capella per fratrem Nicolaum, dictum Laudate, quondam canonicum dicti monasterii, a quo fratre Nicolao audiuit dici pluries quod percipiebat in dicta capella distributiones cothidianas sicut unus ex canonicis dicte capelle et vidit aliquocies ipse qui loquitur quod quando idem frater Nicolaus faciebat sibi flecbotomari dicte distributiones asportabantur eidem de dicta capella, sed non recolit de nomine illius qui ita asportabat. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod audiuit dici a viginti quinque annis citra a pluribus de quorum nominibus non recolit, et etiam ita dicitur communiter apud Diuionem quod ecclesia sancti Medardi predicta est et fuit ecclesia parochialis per plura (Art. 13, 32, 35.) tempora et per tantum tempus cuius principii memoria non existit et quod ipsa ecclesia cum suo parochiatu est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani diuionensis per tempus predictum, et per dictum tempus respondet et respondit in temporalibus et spiritualibus abbati et ecclesie sancti Stephani predicti, et quod dicta capella edificata fuit in parochiatu dicte ecclesie sancti Medardi sicut per ipsum qui loquitur supradictum est. Item requisitus super tertiodecimo articulo qui sic incipit. Item quod super dicta discordia et cetera, dixit quod bene sunt tresdecim anni elapsi quod defunctus frater Girardus, quondam et tunc abbas dicti monasterii sancti Stephani, et defunctus dominus Artaudus, quondam decanus dicte capelle, comparuerunt coram domino Roberto, duce Burgundie, apud Sedelocum Eduensis diocesis presente ipso qui loquitur quadam die de qua non recolit, et tunc dictus abbas conquestus fuit dicto domino duci tanquam conseruatori dicte compositionis quod decanus et capitulum dicte capelle infringebant et veniebant contra dictam compositionem in pluribus articulis, et tunc idem abbas reportauit quemdam litteram a predicto duce quam non legit ipse qui loquitur sed credit quod continebatur in ea quod dicti decanus et capitulum compellerentur ad obseruantiam compositionis predicte, et vidit dictas partes litigare coram dominis Johanne de Sinemuro, clerico dicti domini ducis, et Richardo de Montemoreti, bailliuo Diuionis, commissariis dicti domini ducis, post ea, coram quibus commissariis ordinatum fuit quod omnia acta et munimenta cause mote inter dictas partes occasione dicte compositionis traderentur dicto domino duci ut ferret sentiam super ipsis. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit et cetera, dixit quod ordinatum fuit coram dictis commissariis, sicut supra proximo dixit. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare (Art. 36 à 39.) dictus procurator et cetera, dixit quod a tempore quo receptus fuit in canonicum dicti monasterii ita audiuit dici pluries et communiter et quod istud fuit et est notorium et publicum apud dictum monasterium sancti Stephani. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et post et cetera, dixit quod ita dicitur et ita audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi et amplius quod ipse vidit quod frater Nicolaus, dictus Laudate, canonicus dicti monasterii, seruiebat in dicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani, a quo audiuit dici pluries quod de contentis in dicto articulo tantum percipiebat seruiendo in dicta capella pro dicta ecclesia sancti Stephani quantum unus ex canonicis dicte capelle, et ita similiter audiuit dici a fratre Odone, dicto Verroquier, seruiente postmodum in dicta capella pro eadem ecclesia sancti Stephani qui sibi pluries per tempus quo seruierunt in dicta capella demonstrarunt pecuniam quam dicebant se recepisse in dicta capella pro dictis anniuersariis. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod a viginti quinque annis proximo preteritis usque ad duos annos nuper elapsos abbas et conuentus dicti monasterii seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis idoneum et fidelem sicut unus de canonicis dicte capelle. Requisitus quomodo scit, dixit quod ita vidit per tempus predictum et dicitur communiter in dicto monasterio quod seruierunt in dicta capella modo predicto a tempore dicte compositionis, dicens ipse qui loquitur quod per dictum tempus quo ita vidit non audiuit nec sciuit quod super contentis in ipso articulo esset vel fuerit contentio seu questio inter dictas partes. Item requisitus super tricesimo nono (Art. 40.) articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia et cetera, dixit quod bene sunt tresdecim anni elapsi et amplius quod audiuit dici a domino Hugone Sautrelli et fratre Regnaudo, tunc canonico et cellerario dicti monasterii, quod dicti abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani prebendam unam perceperunt de bonis dicte capelle sicut supradixit super undecimo articulo, et dicitur communiter in dicto monasterio quod dicti decanus et capitulum et canonici dicte capelle prebendas suas dicte capelle diuiserunt et distinxerunt et eas assignauerunt in certis locis percipiendis canonicis dicte capelle prebendam distinctam eidem ecclesie abbati et conuentui sancti Stephani assignare obmittentes et recusantes propter quod lis est inter dictas partes. Item requisitus quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est et cetera, dixit quod vox et fama publica fuit et est apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle quod abbas et conuentus predicti monasterii habuerunt et ceperunt et habere et percipere consueuerunt in predicta capella unam prebendam integram, sicut unus canonicus capelle predicte et ipsam perceperunt in dicta capella eodem modo quo canonici residentes et deseruientes in ipsa capella perceperunt et habuerunt et quod tempore dicte compositionis et post aliquanto tempore fructus redditus et obuentiones et bona prouenentia occasione dicte capelle recipiebantur a cellerario dicte capelle et per ipsum cellerarium distribuebantur equaliter inter canonicos ita quod tantum inde percipiebat a dicto cellerario ecclesia, abbas et conuentus sancti Stephani quantum unus de canonicis dicte capelle et quod de pecunia que in singulis annis canonicis dicte capelle solui consueuit pro anniuersariis tantum percipiebat ecclesia sancti Stephani desseruiens per unum de canonicis suis in eadem capella quantum unus de canonicis ipsius capelle et quod a tempore dicte compositionis per sedem apostolicam confirmate (Art. 41 à 50.) usque ad duos annos nuper preteritos, abbas et conuentus dicti monasterii fuerunt in dicta capella per unum de canonicis suis, idoneum et fidelem, sicut et unus de canonicis dicte capelle et quod abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani predicti prebendam unam perceperunt de bonis dicte capelle usque ad tempus quo decanus et capitulum predicti diuiserunt et distinxerunt dictas prebendas et eas assignarunt in certis locis percipiendis canonicis dicte capelle prebendam distinctam eidem ecclesie, abbati et conuentui assignate obmittentes et recusantes. Requisitus quomodo scit, dixit quia ita dicitur communiter et quod predicta fuerunt et sunt publica et notoria in locis supradictis. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod a multis refertur prout videtur ipsi qui loquitur. Interrogatus unde habuit originem huiusmodi vox et fama, dixit ab illis qui ita viderunt et retulerunt. Item requisitus super quadragesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod abbate et cetera, dixit quod contenta in dicto articulo pluries audiuit dici a multis de quorum nominibus non recolit et credit quod idem articulus verus sit quia plures canonici dicte capelle ita dixerunt sibi. Item requisitus super quadragesimo secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire, hoc excepto quod bene sunt sexdecim anni elapsi tempore abbatis Girardi quod ipse audiuit dici a fratre Regnaudo, tunc canonico et cellerario dicti monasterii, quod ipse requisiuerat dictos decanum et capitulum super contentis in dicto quadragesimo secundo articulo. Item requisitus super quadragesimo nono articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit quod ita audiuit dici a fratre Hugone nunc abbate dicti monasterii. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod (Art. 51, 61.) dicta capella et cetera, dixit quod dicitur communiter et dictum fuit apud Diuionem quod castrum de Diuione et quicquid est intra muros dicti castri in quo castro dicta capella consistit et edificata fuit excepta quadam parte dicte capelle que est extra muros dicti castri et quicquid est circum circa dictam capellam siue sint domus decani siue canonicorum in dicto castro est in parochia et intra fines parochie sancti Medardi que est et esse consueuit monasterii sancti Stephani diuionensis pleno jure. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus terre et cetera, dixit quod a viginti quinque annis citra pluries audiuit dici in dicto monasterio et in aliis pluribus locis et ita communiter dicitur apud Diuionem quod domus, terre, vinee et possessiones site in parochiis et intra fines parochiatuum, ecclesiarum beate Marie, sancti Nicolai, sancti Michaelis, sancti Medardi et sancti Petri Diuionis pertinentium ad predictam ecclesiam sancti Stephani et que ecclesie sunt et esse consueuerunt dicti monasterii seu ecclesie sancti Stephani pleno jure et specialiter in illo loco in quo dicta capella consistit fuerunt ab antiquo et consueuerunt esse censuales dicte ecclesie abbati et conuentui sancti Stephani nisi sint excepte jure aliquo speciali et vidit pluries et per plures annos quod nuncii dictorum abbatis et conuentus deputati ad colligendum censum huiusmodi, ibant per loca predicta et colligebant et recipiebant dictum censum maxime per castrum de Diuione predictum et vadiabant et vadiare consueuerant illos qui nolebant soluere censum, vel qui recusabant satisfacere sibi, vel conuenire seu concordare cum ipsis de censu ad quem tenebantur occasione premissorum. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod in ecclesia sancti Stephani predicti sunt fontes ad baptisandum in quibus communiter (Art. 62 à 64.) baptisari consueuerunt pueri nascentes in castro de Diuione quod castrum est in parochiatu sancti Medardi predicti ad dictam ecclesiam sancti Stephani pleno jure ut asserit pertinentes et plures pueros audiuit et vidit baptisari in eisdem fontibus, dicens quod abbas sancti Stephani diuionensis habet curam quinque ecclesiarum Diuionis videlicet, beate Marie, sancti Nicolai, sancti Michaelis, sancti Medardi et sancti Petri qui sunt dicti monasterii sancti Stephani pleno jure et esse consueuerunt et in quibus abbas dicti monasterii consueuit instituere vicarios suos et destituere pro suo libito voluntatis et ita obseruari a XXL annis citra. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod terre, vinee et possessiones et cetera, dixit quod a viginti quinque annis citra, terre, vinee et possessiones site intra parochias predictas sunt et consueuerunt esse decimales monasterio, abbatui et conuentui decimas percipere et habere, causam scientie reddens quia predicte parochie pertinent ad dictum monasterium pleno jure cum juribus earumdem et quia abbas dicti monasterii consueuit per decimatores institutos ab eo, dictas decimas exigere et leuare et facere exigi et leuari tanquam curatus parochiarum predictarum dicens quod istud est publica et notorium apud Diuionem. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et cetera, dixit quod ita vidit a viginti quinque annis citra per plures annos videlicet, quod nuncii dictorum abbatis et conuentus, ibant per parochias predictas et recipiebant census predictos et illos qui contradicebant soluere dictum census vadiabant, et istud est notorium apud Diuionem, sicut in dicto articulo continetur. Item requisitus super sexagesimo quarto articulo qui sic incipit. Item quod perceperunt ab antiquo et cetera, dixit quod dictas decimas perceperunt tanquam spectantes ad ipsos causam (Art. 65 à 69.) scientie reddens, quia predicte parochie pleno jure pertinent ad dictos monasterium abbatem et conuentum sicut supra dixit. Item requisitus super sexagesimo quinto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti fuerunt et cetera, dixit quod nunquam sciuit quod aliquis dictos abbatem et conuentum turbaret in predictis imo a viginti quinque annis citra vidit et audiuit quod fuerunt in possessione predicta. Item requisitus super sexagesimo sexto articulo, dixit quod ita audiuit dici a domino Hugone nunc abbate dicti monasterii et a domino Radulpho quondam cellerario et receptore dicti loci bene sunt sex anni elapsi et amplius. Item requisitus super sexagesimo septimo articulo, dixit quod ita audiuit a dictis dominis abbate et Radulpho dici et etiam super sexagesimo octauo articulo, dixit quod ita audiuit dici a dictis abbate et Radulpho. Item requisitus super sexagesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod de predictis est et fuit publica vox et cetera, dixit quod super contentis in sexagesimo articulo est et fuit publica vox et fama et fuerunt et sunt publica et notoria apud Diuionem, causam scientie reddens, quia ita communiter dicitur apud Diuionem, et quia dicta capella edificata fuit pro majori parte in parochiatu ecclesie sancti Medardi et pro alia parte que est extra muros castri de Diuione in parochiatu ecclesie beate Marie eiusdem loci que ecclesie fuerunt et sunt ab antiquo dicti monasterii pleno jure et ad ipsum monasterium sancti Stephani pertinent cum parochiatibus earumdem et est et fuit similiter publica vox et fama quod dicta ecclesia sancti Stephani est baptismalis, quia ibi sunt fontes in quibus audiuit et vidit baptisari pueros et quod abbas dicti monasterii est curatus predictarum quinque ecclesiarum et quod abbas et conuentus predicti de terris, possessionibus et vineis sitis intra parochias predictas de consuetudine antiquissima et approbata consueuerunt decimas percipere et habere et (Art. 76 à 79.) consueuerunt esse decimales monasterio abbati et conuentui sancti Stephani predicti ac perceperunt et receperunt et percipi et recipi fuerunt ab antiquo census ex domibus, terris, vineis et possessionibus aliis consistentibus et existentibus intra parochias predictas et parochiatus earum et dictas decimas percipi et recipi fecerunt abbas et conuentus predicti tanquam spectantes ad eos et fuerunt per dicta tempora in possessione vel quasi juris percipiendi predicta pacifice et quiete et quod decanus et capitulum et canonici dicte capelle decimam et etiam censum recusant et recusauerunt soluere dictis abbati et conuentui sicut in dictis articulis continetur. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama et unde habuit originem ista publica fama et vox, dixit ut supra. Item requisitus super septuagesimo sexto et septimo articulis, dixit se nihil scire, nisi de auditu. Requisitus quid audiuit dici et a quibus, dixit bene sunt decem anni anni et amplius elapsi et etiam a decem annis citra quod ipse audiuit dici in dicto monasterio, et alibi a pluribus de quorum nominibus non recolit ad presens, quod dicti decanus et capitulum subtraxerunt dictis abbati et conuentui censum et decimas et impedierunt et contradixerunt et adhuc contradicunt et impediunt ipsos abbatem et conuentum et monasterium super contentis in dictis articulis. Item requisitus super septuagesimo [...]