Notum fiat fidelibus, quod Odilo de Lisseiaco Ecclesiæ Dei, et sancti Petri et Besuensis contulit in elemosyna quicquid habebat apud Lisseiacum ubique, tam in terra, quam in aquis, in pratis, in pascuis, in sylvis, ita honorifice, sicut ipse tenebat ea. Sed et ipsi Monachi Besuenses concesserunt ei Odiloni ea quæ ipsi habebant apud Bruceiacum eo tenore, ut ipso ex hac vita exeunte, cum omnibus quæ ibi ædificavisset, Ecclesia Besuensi remaneret. Obtulit autem super altare sancti Petri, per textum Evangelii deauratum, et hoc ipsum, sicut diximus, de Bruceiaco coram testibus tam Monachis, quam Laïcis. Quorum quædam nomina hæc sunt: Sig. Odilonis qui hoc donum fecit. Sig. Mauricii Militis de Probato. Sig. Otberti. Sig. Hugonis. Sig. Giberti. Sig. Euvardi. Sig. Domni Stephani Abbatis. Sign. Wilenci, Lebaldi, Albrici. § Similem donationem fecit Hugo senior, frater Odilonis de insula Bollina, de sua parte de Lissiaco, ipse et filius ejus Wido puer, et uxor ejus, et filia ejus Aia, ad integrum cum omni libertate tenendum et possidendum B. Petro, et Besuensi Ecclesiæ in perpetuum pro sua anima, suorumque antecessorum fidelium. Sig. Hugonis, Widonis filii ejus. Sig. Humberti de Lissiaco. Sig. Odilonis fratris ejus. Sig. Gisleberti Sacerdotis de Malliaco. Sig. Humberti Provisoris vel ministralis, et aliorum multorum.