Anno Domini millesimo quadringentesimo secundo statuta sunt haec apud Cistercium, in Cisterciensis Ordinis Capitulo generali. ORATIONES. 1.  Pro romanae Ecclesiae statu, quem Dominus omnipotens felicem concedat, et specialiter pro domino Cardinali Saluciarum…, *etc. ut in anno* 1401. 2.  Pro serenissimo… *etc. ut in anno* 1401. 3.  Pro burgensibus… *etc. ut in anno* 1401. 4.  Pro pace… *etc. ut in anno* 1401. 5.  Pro felicis… *etc. ut in anno* 1401. DIFFINITIONES. 6.  Abbates Ordinis universi, qui ad praesens generale Capitulum… *etc. ut in anno* 1401. Solos autem et dumtaxat abbates infrascriptos habet idem Capitulum excusatos, videlicet de Frigidomonte, de Valle Beatae Mariae, de Boheriis, de Prulliaco, de Eleemosina, de Claromarisco, de Caroliloco, de Bonoradio, de Caricampo, de Longovillari, de Belloprato, de Bonavalle Viennensi, de Castellariis, de Stella, de Pinu, de Misericordia Dei, de Alpibus, de Bonomonte, de Oratorio, de Valentia, de Signiaco, de Valleregis, de Ellancio, de Boudelo, de Alto cristo, de Bellobecco, de Altaripa, de Crista, de Chassania, de Sancto Sulpitio, de Mortuomari, de Morolia, de Brolio grolandi, de Castellaria, de Valleclara, de Valle Richerii, de Bulencuria, de Vallelucenti, de Ioyaco, de Recluso, de Sigilleriis, de Castellione, de Caladia, de Monte Beatae Mariae, de Stella, de Bonoradio, de Pietate, de Gratia Dei in Pictavia, de Chalocheyo, de Persenia, de Claritate, de Trappa, de Sancto Andrea de Gouferno. 7.  Cum Ordo noster Cisterciensis… *etc. ut in anno* 1401 ; *et in fine additur* : Potestatem autem qualemcumque et quovis modo datam cuicumque dictas contributiones recipiendi per dictum Capitulum vel alium, auctoritate sua dictum Capitulum revocat penitus et annullat. Universis etiam abbatibus, monachis et ceteris personis regularibus Ordinis universi inhibet dictum Capitulum generale sub excommunicationis latae sententiae poena ne quacumque causa vel ratione recipiant contributiones Ordinis, vel aliquid de eisdem, nisi de licentia speciali dicti Capituli generalis, vel domini abbatis Cistercii danda super hoc, etiam si dicerent sibi vel suis monasteriis deberi per Ordinem vel dictum Capitulum aliquos redditus vel proventus, et propter hoc se recipere aliquid de contributionibus antedictis. 8.  Ad requestam reverendi patris… *etc. ut in anno* 1390, *n° 19. 9.  Quia praecipiente beatissimo legislatore nostro Benedicto, abbas duplici debet doctrina suis praeesse discipulis, id est omnia bona et sancta factis quam verbis amplius ostendere, ut capacibus discipulis mandata Domini verbis proponat, duris vero corde et simplicioribus factis suis divina praecepta demonstret, et ante omnia dissimulet aut parvipendat salutem animarum sibi commissarum, non plus gerat sollicitudinem de rebus transitoriis et terrenis atque caducis, et non causetur de forte minori substantia noverit scriptum : Primum quaerite regnum Dei et iustitiam eius, et haec omnia adiicientur vobis. Et iterum : Nihil deest timentibus eum. Cellerarium etiam in monasterio quolibet de congregatione debent abbates eligere, qui omni congregationi sit sicut pater et curam gerat de omnibus. Felicis etiam recordationis dominus Benedictus Papa XII in statutis ad reformationem Ordinis nostri salubriter editis inhibet firmiter et districte ne pecunia monasteriorum Ordinis in solius abbatis seu alterius regimini praesidentis aut bursarii alicuius eorum remaneat potestate, sed reponant in aliquo securo loco sub quatuor serraturis et diversificatis clavibus, quarum primam teneat abbas monasterii seu alterius loci conventualis regimini praesidens, secundam bursarius, tertiam prior claustralis, et quartam alius monachus ipsius monasterii seu loci conventualis, de quo eiusdem monasterii seu loci conventualis conventui vel maiori parti eiusdem expedire videbitur fideliter conservanda. Praecepit etiam et ordinavit praedictus Summus Pontifex ea quae sequuntur. Et quia ubi prudentia et moderantia fidei firmitate vallatae non vendicant sibi locum, luxus inest, longique temporis victum brevis hora consumit ; decet et expedit ut per dispensatores prudentes et fidos quaeque manuteneatur substantia et etiam dispensetur. Unde statuimus et etiam ordinamus quod in singulis monasteriis et aliis conventualibus locis praedicti Ordinis, per abbatem seu alium regimini praesidentem, de seniorum sui conventus consilio, duo bursarii deputentur, quorum unus principalis existat ; qui siquidem bursarii omnes pecunias ipsius monasterii vel loci conventualis undecumque provenientes universaliter recipiant, et de dicti abbatis vel regimini praesidentis mandato ceteris officialibus et aliis distribuant prout fuerit opportunum. Ipsique bursarii quater in anno, sed ceteri officiales et receptores proventuum semel et etiam pluries, si eidem abbati vel regimini praesidenti videbitur expedire, de omnibus receptis et expensis coram dicto abbate vel regimini praesidente ac senioribus de conventu ipsius monasterii seu loci conventualis teneantur plenissimam et fidelem reddere rationem. Abbates etiam vel regiminibus praesidentes coram dictis senioribus et bursariis, annis singulis, de receptis et expensis eis plenam et fidelem rationem reddere teneantur. Recipiantque ipsi abbates vel regimini praesidentes a dictis bursariis pecunias pro expensis eorum. Et si, dum ipsi extra monasteria vel alia conventualia loca eorum accesserint, eos pecuniam contingat de proventibus monasterii seu locorum conventualium eorum, aut aliunde recipere pecunias, in ipsorum ingressu tradant bursariis praelibatis, computatis si quas de ipsis pecuniis expenderunt. Abbates vero seu alii regiminibus praesidentes, si secus attentare vel sibi temporalia retinere praesumpserint, ab ingressu ecclesiae ac divinis officiis post lapsum duorum mensium a die ingressus huiusmodi computandorum, tamdiu suspensi existant, donec ea tradant bursariis memoratis. Et per eumdem et consimilem modum praecepit et ordinavit, praecipit et ordinat ipsum Capitulum generale sigilla conventuum, monasteriorum nostri praedicti Ordinis conservari. Quae omnia et singula supradicta, sicut publica fama refert, pene penitus observare, custodire suo sensui proprio privato et singulari, ex sola causa voluntatis suae damnabiliter renitens et quasi pullum onagri se liberum natum putans ac imitari, si posset, perverse satagens quodammodo Creatorem omnium, qui cuncta rectissime facit secundum suae propositum voluntatis, contra etiam mores, usum et consuetudinem ac doctrinam et vitam per omnes et singulos alios abbates Ordinis nostri et regiminibus praesidentes, qui fecerunt hucusque, inter quos tot valentes et nominati clerici litterati et doctores ac magnae sanctitatis viri nominati fuerunt laudabiliter et salubriter observatos, et qui adhuc per alios modernos abbates dicti Ordinis et regiminibus eorum praesidentes per Dei gratiam humiliter, reverenter et tenaciter observantur. Dominus Ioannes abbas monasterii Pontigniaci, Antissiodorensis dioecesis, utens voluntate sua pro ratione neglexit, contempsit per totum fere tempus quo praefuit eidem monasterio, et adhuc negligit et contemnit totaliter et modum ac formam statutos salubriter vivendi et gubernandi in Ordinis nostri monasteriis a dicto monasterio Pontigniaci totaliter profligavit, ita videlicet inter cetera, quod in dicto monasterio a longo tempore nullus extitit cellerarius, nec adhuc est, cui ipsum permittat officium exercere, nulli unquam sui regiminis tempore fuerunt, nec adhuc sunt bursarii, ipse semper recepit et nunc recipit omnes et singulos pecuniarum redditus et proventus dicti monasterii Pontigniaci, ac penes se et ubi et quomodo vult deponit, detinet inscio et ignorante conventu dicti monasterii, de quibus receptis nunquam vel etiam una sola vice coram dicto conventu aut suo proprio abbate domino Cistercii computare curavit, nec etiam computavit. Ipse penes se solum deposuit et retinuit per magnum tempus, imo ad extraneas partes pergens secum portavit sigillum conventus et de illo quae voluit sigillavit. Et timendum est, ne tot et tanta, in et super diversis sigillaverit, quod dictus conventus et suum monasterium numquam se sentient securos, liberatos vel etiam degravatos. Quae omnia cedunt in offensam divinam, ipsius abbatis dicti monasterii Pontigniaci animae detrimentum, dicti etiam monasterii Pontigniaci grandissimum damnum, exempli perniciem et scandalum plurimorum. Praemissis igitur nefandis ausibus et praesumptionibus obviare, et super praemissis providere cupiens pro viribus Capitulum generale, praedicto abbati dicti monasterii Pontigniaci in virtute sanctae obedientiae, et sub excommunicationis ac depositionis ab abbatiali dignitate latarum sententiarum poenis, tenore praesentis statuti, firmiter praecipit et iniungit, quatinus infra 24 dies, diem notitiae praesentis statuti sibi factae immediate et continue subsequentes, quorum dierum octo pro primo, octo pro pro secundo, et alios octo pro tertio et peremptorio termino ac monitione canonica eidem abbati per praesentes assignat idem Capitulum generale, ipse faciat et constituat ac ordinet, si forte non fuerit factum, et semper teneat in dicto suo monasterio cellerarium proprium et duos bursarios, qui dicta sua faciant officia libere, et de universis et singulis per eum receptis tempore praeterito de redditibus, proventibus et emolumentis dicti monasterii Pontigniaci computet integraliter et perfecte coram domino abbate Cistercii vel eius commissario, prout in regula patris nostri Benedicti, papalibus et Ordinis statutis continetur. Inhibens etiam eidem abbati per hoc statutum sub poenis praedictis dictum Capitulum generale ne pecunias aliquas receptas iam vel recipiendas de proventibus et emolumentis ac bonis et rebus praedicti monasterii recipiat, vel ipsas aut etiam sigillum conventus dicti monasterii penes se aut alium loco sui deponat, det, vel conservet, nisi secundum et prout in dictis papalibus et Ordinis statutis est expressum, sed conserventur ac etiam deponantur, teneantur, dispensentur ac etiam tractentur dictae pecuniae et sigillum ac praemissa omnia per dictum abbatem, quatinus ad eum pertinet sub praedictis pœnis et excommunicationis et depositionis in ipsum abbatem praedicto modo latis, si contrarium faciat vel ordinet nisi secundum dictorum statutorum papalium et Ordinis formam, seriem et tenorem. Alioquin dictis 24 diebus elapsis, nisi saepe dictus abbas dicti monasterii Pontigniaci praedicta et singula sibi modo praedicto praecepta et imperata fecerit et adimpleverit integraliter et perfecte, aut etiam si alia sibi superius inhibita fecerit et perpetraverit quovis tempore et quovis modo, vel aliquod eorum dictum generale Capitulum ipsum praedictum abbatem ex nunc pro tunc excommunicat et a praedicta abbatiali dicti monasterii Pontigniaci et officio perpetuo privat in hiis scriptis. Nisi tamen causam seu causas praetendere, proponere et allegare voluerit propter quam seu quas ad praemissa facienda compelli non debeat, et praemissa contra ipsum fieri non debeant. Ad quam seu quas, si quas habet et voluerit praetendendas, proponendas et allegandas, dictum Capitulum generale se offert promptum et paratum, et ad procedendum et faciendum, procedi et fieri visurum prout et quod fuerit rationis. 10.  Querimoniis gravibus et infestationibus longaevis multorum abbatum et conventuum monasteriorum Ordinis nostri, dicentium se dictaque sua monasteria plurimum etiam a principio et retroactis temporibus fuisse praegravatos et multo magis nunc continue propter decrementum et diminutiones ac in multis locis fere totales destructiones et annullationes, ob videlicet sterilitates temporum, guerrarum turbines, paucitates colonorum, ac multas alias dolorosas censuum, fructuum, reddituum et proventuum ipsorum monasteriorum ruinas gravari et opprimi in, de et pro taxatis et impositis olim eisdem et dictis suis monasteriis, etiam dum multum valde plus tunc quam nunc in temporalibus bonis et redditibus abundabant, nimis et ultra debitum modum excessivis quotis partibus et portionibus contributionum generalium Ordinis et ipsius Capituli generalis, quae diversis ex causis quamvis rationabilibus fuerant hactenus impositae et annis singulis imponuntur per ipsum Capitulum generale. Compatiens idem Capitulum et eisdem pro viribus super hoc cupiens providere, statuit, ordinat et diffinit, quod abbates et conventus monasteriorum Ordinis nostri quaecumque et ipsa monasteria, qui et quae videlicet ad maiores et grandiores trium librarum pro quibuslibet mille libris dictarum contributionum quotas portiones seu summas ad et propter hoc taxati et impositi seu taxata et imposita fuerunt et sunt, non debeant nec teneantur solvere nec solvant de et pro dictis eos et sua monasteria contingentes et concernentes contributionibus Ordinis per dictum Capitulum generale hactenus singulis annis praeteritis impositis, quas videlicet debite non solverunt, vel de et super quibus cum domino abbate qui nunc est monasterii Cistercii aut praedecessoribus suis abbatibus Cistercii vel eorum alterum aut alicuius ipsorum aut eiusdem Capituli super hoc deputatis commissariis forsan non concordarunt, aut etiam de et pro ipsis contributionibus de cetero ex nunc per ipsum Capitulum imponentur in, de et pro singulis annis nisi per hunc modum qui sequitur, videlicet quod quilibet abbas et conventus cuiuslibet monasterii et ipsum monasterium quodlibet Ordinis nostri, qui et quod ad maiores ulteriores et grandiores trium librarum pro mille libris dictarum contributionum quotas summas seu portiones ad et propter hoc taxati impositi taxatum et impositum fuerunt et sunt, debeant et teneantur solvere ac solvant solummodo et dumtaxat de et pro singulis mille libris dictarum contributionum Ordinis impositis temporibus praeteritis et imponendis in, de et pro singulis annis tres libras monetae ipsius Capituli generalis, ad quam, de qua et secundum quam solitum est dictas contributiones solvi, ne ad maiorem hac praedicta moderata ac minori trium librarum pro quibuslibet mille libris dictarum contributionum valeant summam cogi, licet ad maiorem forsan hac praedicta summam vel quotam seu portionem taxata et imposita fuerint monasteria supradicta. Cetera autem monasteria Ordinis quae ad minores trium librarum pro quibuslibet mille libris summas quotas seu portiones ob, propter et super hoc taxata et imposita fuerunt et sunt, in illis antiquis et solitis suis quotis, portionibus, taxis et impositionibus remaneant sicut prius, et quod ipsa talia monasteria nihil per hoc aliud quam prius statuitur, mutatur aut innovatur. Vult etiam, ordinat, statuit et diffinit idem Capitulum, astallant arreragia dictarum contributionum ad hoc per abbates et conventus ac personae cuiuslibet monasterii dicti Ordinis, qui, ut praemittitur, super hoc non concordarunt, solvere debeant et teneantur ac solvant de et pro dictis arreragiis dictarum contributionum ipsos et sua monasteria concernentium et contingentium per eos adhuc debitarum singulis annis immediate sequentibus infra festum Resurrectionis Dominicae receptoribus ipsarum contributionum usque ad plenariam solutionem ipsarum, secundum et iuxta moderamen earum supradictum, et hoc sub excommunicationis latae sententiae poena, et etiam sub aliis poenis contra non solventes dictas contributiones Ordinis inflictis statutis et promulgatis per papalia statuta ac per dictum generale Capitulum decem libras. Et nihilominus cum hoc solvere quotas et portiones contributionum annis singulis in futurum per ipsum generale Capitulum imponendarum temporibus et terminis super hoc statuendis. Sententias autem excommunicationum et alias poenas quas abbates Ordinis quicumque officiales et ceterae personae monasteriorum Ordinis quorumcumque propter hoc defectum solutionis dictarum contributionum in, de et pro praeteritis annis et temporibus impositarum statutis terminis non solutarum forsitan incurrerunt, tollit, amovet ac ipsos abbates, officiales et personas a dictis sententiis et poenis absolvit, cum eisdem super irregularitatibus et inhabilitatibus, si quas incurrerunt propter hoc, quantum potest misericorditer dispensans in hiis scriptis per tenorem huius statuti dictum Capitulum generale. 11.  Cum propter dissensiones et guerrarum turbines diversarum, quae fuerunt, proh dolor ! ac in posterum, quod avertat Dominus Deus, futurae pertimentur inter illustrissimos et potentissimos dominos nostros reges Francorum et Anglorum, et ipsarum guerrarum occasione domini reges Angliae reposuerunt et tenuerunt ad manum per fere quinquaginta continuos annos ultimo lapsos, et adhuc teneat dictus rex, qui nunc est Anglorum, ecclesiam de Scardebourgh, dioecesis Eboracensis, cum capellis suis ac pertinentiis, redditibus, fructibus, proventibus et emolumentis eiusdem ; ac etiam capellam de Stanlay eiusdem dioecesis, quas felicis recordationis domini reges praedecessores regis istius Angliae monasterio Cistercii pro sustentatione et ad utilitatem nostri Cisterciensis Ordinis generalis Capituli contulerant, adeo quod dictum monasterium Cistercii et etiam Capitulum per dictos 50 annos de dictis ecclesia et capella ac earum pertinentiis et fructibus quasi nihil omnino perceperunt aut habuerunt, percipiunt aut habent, nec speratur quod in futurum possint aliquid inde percipere aut habere, et nunc sunt in inemendabili et irreparabili periculo praedicta omnia, ne pro dictis monasterio Cistercii et Capitulo generali totaliter amittantur, et aliis religionibus seu Ordinibus in Anglia per ipsum dominum regem Angliae ad suggestionem, instigationem et precum importunitatem conferantur, quod iam, proh dolor ! ut dicitur, est inceptum. Generale Capitulum concedit, vult et consentit quantum potest, quod dominus abbas et conventus monasterii Cistercii vendant, tradant et deliberent quibuscumque volentibus emere pro pretio competenti, seu alias alienent et concedant prout poterunt convenire et bono modo tractare et facere, dictos redditus, proventus et emolumenta, possessiones et pertinentias et omnia supradicta, convertendo et applicando in alios emendos redditus dicto monasterio Cistercii proquinquiores et tutiores, vel reparandas domus et aedificia, possessiones et bona dicti monasterii, aut aliam utilitatem ipsius monasterii. Et hic in deductionem magnarum summarum pecuniae seu florenorum, quas ex bonis et iustis causis debet dicto monasterio Cistercii domino abbati et conventui eiusdem generale Capitulum et totus etiam noster Ordo. Supplicat igitur humiliter dictum generale Capitulum sanctissimo in Christo patri ac domino nostro domino sacrosanctae romanae et universalis Ecclesiae Summo Pontifici, quatinus dignetur licentiam et auctoritatem impertiri dictis domino abbati et conventui dicti monasterii Cistercii supradicto modo praemissa faciendi, et alia quae circa hoc necessaria fuerint seu etiam opportuna. 12.  Abbates et conventus monasteriorum de Campis bonis, de Masan, de Bellavalle, de Crista, de Fonte Ioannis, de Monte petroso, de Caladia, de Chalocheyo, de Begart, de Theoloco, de Bonomonte, de Buxeria Andegavensi, de Aurea valle, de Alneto, de Relech, de Fontanis, de Sancto Sulpitio, de Bethania, de Clarofonte, de Stamedio, de Ponte Oltrani, de Longovillari, de Balerna, de Alpibus, de Boquian, de Valloriis, de Bonofonte, de Cheminione, de Altaripa, de Monte Sanctae Mariae, de Veteri villa, de Obazina, de Boheriis, de Pinu, de Alto Cristo, de Bella pertica, de Mellereyo, de Bonavalle Ruthenensi, de Albis petris, de Valle magna, de Villa longa, de Bonacumba, de Sancto Leonardo, de Loco Dei, de Barbereyo, de Benifasano, de Valle digna, de Grandisilva, de Bonofonte dioecesis Convennarum, et personas omnes et singulas ipsorum conventuum hortatur et monet generale Capitulum peremptorie et canonice tenore statuti praesentis, eis in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationum latarum sententiarum poenis in ipsos abbates et in singulares personas dictorum conventuum praecipiens et iniungens, quatinus infra triginta dies post diem notificationis praesentis statuti eis factae seu faciendae immediate secuturos, quorum dierum decem primos pro primo, decem secundos pro secundo, et reliquos decem pro tertio et peremptorio termino ac monitione canonica eis assignat dictum Capitulum per praesentes, mittant ad studium Sancti Bernardi Parisiense vel aliud generale studium Ordinis secundum formam papalium statutorum, ac in eodem continue teneant, quod damnabiliter nimium distulerunt, unum de monachis suis monasteriorum cuiuslibet suorum praedictorum, scolarem cum bursis et provisionibus debitis et statutis per papalia et nostri Ordinis statuta. Alioquin dictis triginta diebus elapsis, nisi praemissis paruerint cum effectu, ipsos abbates et praedictas singulares personas conventuum dictorum monasteriorum praemissis non parentes, propter hoc ex nunc pro tunc excommunicat in hiis scriptis idem Capitulum generale, nisi tamen causam seu causas praetendere, proponere et allegare voluerint, propter quam vel quas, si quas habent, et voluerint praetendendas, proponendas et allegandas, citat ipsum Capitulum generale ipsos abbates et conventus ac singulares personas ipsorum conventuum dictorum monasteriorum peremptorie per praesentes coram reverendo in Christo patre domino abbate monasterii Cistercii, generali reformatore Ordinis, in et super hiis et infrascriptis habeat plenariam Ordinis potestatem, in ipso monasterio Cistercii ad diem ultimam dictorum triginta dierum eisdem, ut praemittitur, assignatorum seu assignandorum, nisi fuerit feriata, alioquin ad primam diem post immediate sequentem non feriatam et iuridicam, praedictas causam seu causas praetensionis proposituros et allegaturos, et alias ulterius in, de et super praemissis et ea tangentibus processuros et facturos procedi et fieri visuros prout et quod fuerit rationis. Praesentem autem diffinitionem sub dictis excommunicationum in eosdem abbates et singulares personas dictorum conventuum latarum sententiarum poenis praecipit idem Capitulum per praesentes si tradita fuerit eisdem, eius portatori per eosdem indilate reddi, ipsius copia si voluerint habere tradita prius eis, et de die receptionis eius per eosdem abbates et conventus idem Capitulum certificari competenter, vel dictum dominum Cistercii, si et prout fuerint requisiti per eiusdem portitorem. 13.  Quoniam istis diebus nostris in quos fines saeculorum devenerant abundat iniquitas et refriguit charitas multorum, et ut plurimi suspicantur, aut praesto aut ipse est ille, quem fames et sterilitas totius boni et praeit et comitatur, videlicet homo peccati filius perditionis, qui adversatur et extollitur supra omne illud quod dicitur Deus aut quod colitur, in cuius diebus, ut Doctores dicunt, homines non plus erubescent adulterari quam comedere, antichristo scilicet, qui Christo et suis membris adversatur toto posse et super quem credi potest universa vastabit et interficiet robustos et populum sanctum secundum voluntatem suam, peccatis nostris, proh dolor ! exigentibus officiales et ministri illustrissimorum dominorum regum, ducum, comitum, baronum et aliorum nobilium praeter ipsorum forsitan voluntatem, imo etiam ipsis ignorantibus, et quod gravius est et grandius dolendum, domini praelati pontifices et abbates et alii dominantes in clero libertates, franchisias et immunitates nobis et Ordini nostro per dominos praedecessores dictorum dominorum nobilium et praelatorum, quas conservare deberent, ut in ipso Ordine conservantes Domino Deo omnipotenti Creatori nostro gratiam illis suffragante liberius semotis vexationibus ac cunctis gravaminibus serviretur, collatas infringere, imo totaliter coguntur, proh dolor ! annullare, et nos ac ipsum Ordinem gravissimis et variis exactionibus opprimere, et bona nostra modica temporalia ad sustentamentum nobis data excessive diebus istis diminuta, cum in solis agriculturis modicum nunc valentibus Ordo noster quasi totaliter sit fundatus, nobis auferre ac nos ad mendicitatem redigere contra divinas etiam institutiones et iuris aequitatem et ordinem veniendo pro suis viribus, proh dolor ! indebite et iniuste. Volens igitur super praemissis et aliis nobis et Ordini nostro illatis, et ne ulterius inferantur incommodis et gravaminibus pro modicis viribus providere, de Pontigniaco, de Caroliloco, de Regalimonte, de Belloprato monasteriorum abbatibus, s. th. pr. et duobus eorum committendo generale Capitulum benigniter praecipit et iniungit, quatinus ipsi vel eorum duo, prout eis melius videbitur, ad expensas Ordinis accedant principaliter ad dominum nostrum regem, dominos duces avunculos et fratrem ipsius, ac ad alios nobiles et officiarios eorum, et ad dictos dominos praelatos, et eis supplicent ac precibus pulsent rationibus et allegationibus informent, et quantum poterunt procurent, in et super praemissis de salubri remedio aliter provideri. [DIFFINITIONES] GENERALES. 14.  In primis, ad audientiam pervenit generalis Capituli, quod nonnulli sexus utriusque nostro in Ordine professi monachi et moniales sub umbra emendationis vitae, seu ut discurrant vagabundi obliti vocationis prioris in qua sunt locati, a voto professionis quam suis in monasteriis emiserunt vocaliter quittari et absolvi requirunt. Tantae abusionis audaciam refrenare cupiens generale Capitulum statuit, ordinat et diffinit inhibendo ne quis Ordinis abbas vel abbatissa de cetero cuicumque monacho vel moniali suam quittanciam vel licentiam alibi quam nostro in Ordine profitendi requirenti, quacumque occasione vel colore quaesitis, consensum praebant vel absolvant a suo voto professionis absque scitu et licentia generalis Capituli supradicti petita pariter et obtenta. 15.  Item, quoniam observari discretio debet in numero religiosorum in monasteriis ponendorum, ut videlicet tot sint, et non plures cohabitent qui vivere possint ordinate, ne vel excusante paupertate vivant irregulariter, vel pro multitudine cohabitantium necessitatibus eorum illicita quaerere compellantur, si dum quaerunt plura, exterior cura crescit, per diversas regiones Ecclesiae beneficia sparguntur, et pro regendis ipsis fratres necessario sparsi subsequuntur, sed inter saeculares habitant, et nolentes pati fraudem iudicio contendere sunt parati. Qui vero per cellulas duo vel tres, vel etiam quatuor aut quinque simul habitant, claustrali non coarctantur lege, si pro libito plerumque suo vivant, et inter gentes commixti discunt eorum vitam et opera, et inter saeculares diversis serviunt sculptilibus vitiorum, ac religionis statuta et Ordinis formam et observationes devotas nedum non servantes pene penitus obliviscuntur. Propter quod antiqui nostri patres sancti salubriter imo necessario propter observationem regulae sancti Benedicti, secundum quam regulam nos omnes solemniter vovimus, et promisimus conversari, statuerunt in diffinitionibus per eos editis, ut ad novam abbatiam minus quam duodecim monachi cum abbate tertiodecimo non mitterentur ipso loco suis domibus, libris, et aliis necessariis sic aptato, quod ibi competenter vivere possent et regulam observare. Quodque minora monasteria tam monachorum quam monialium in quibus non possent congrue sustentari duodecim monachi vel moniales ibidem assidue residentes, ut per omnia possent communia statuta Ordinis observare, patres abbates committerent aliis monasteriis et unirent. Cum igitur monasterium monialium de Gaudio, Noviomensis dioecesis, immediate Cisterciensi subiectum monasterio sit adeo tenuiter reddituatum, et bonis temporalibus insufficienter dotatum, quod nullatenus aut vix in eodem possit dictus numerus monialium cum personis eis propter sua spiritualia temporaliaque negotia procuranda necessariis ad vitam suam transigendam sufficienter procurari seu commode sustentari, generale Capitulum propter hoc et alia plura ipsum ad hoc necessario inducentia multum iuste, unit, incorporat et annectit dictum monasterium de Gaudio monasterio Longipontis eidem satis propinquo, pro grangia vel cellario faciendis. Abbati dicti monasterii Longipontis committendo praecipiens et iniungens idem Capitulum, quatinus abbatissam, moniales et ceteras personas regulares quae nunc sunt monasterii de Gaudio emittat auctoritate dicti Capituli extra dictum monasterium ad alia singula monasteria monialium dicti nostri Ordinis, quae potentia sint ad sibi necessaria sicut ceteris suis monialibus ministranda, ac in eisdem singulis monasteriis faciat eas recipi regulariter quamdiu vixerint commorandas, possessionemque dicti monasterii de Gaudio veram manualem et realem reddituum, proventuum, fructuum et emolumentorum bonorum haereditagiorum, possessionum, rerum ac pertinentiarum, mobilium et immobilium eiusdem accipiat et intret pro se et suo conventu ac monasterio Longipontis… censuram Ordinis, invocato ad praemissa et infrascripta, si opus sit, auxilio brachii saecularis. Ita tamen quod ipsi abbas et conventus dicti monasterii Longipontis et sui successores iugiter omni tempore teneant in loco dicti monasterii de Gaudio expulsis inde perpetuo monialibus quibuscumque, et sustentent de suis necessariis, et ad haec facienda sint obligati et astricti, tot sacerdotes quot ibidem propter reverentiam divini cultus et inhumatorum corporum humanorum et salutem animarum ipsorum qualibet die una missa ad minus indefectibiliter celebretur. Et nihilominus committit idem Capitulum generale universis et singulis abbatibus dicti Ordinis et specialiter abbatibus de Ursicampo et de Igniaco et eorum cuilibet quatinus, si necesse fuerit, et ad hoc ex parte dictorum abbatis et conventus Longipontis fuerint requisiti, ad dictum monasterium de Gaudio et ipsius pertinentias personaliter se transferant, et executioni debitae praesentem diffinitionem demandent. Praecipitque districte ac iniungit sub poenis excommunicationis et incarcerationis perpetuae praefatis abbatissae et monialibus, quae pro nunc sunt in dicto monasterio de Gaudio quod dictis abbati Longipontis ceterisque commissariis abbatibus, si qui ad hoc fuerint evocati, pareant humiliter et devote, nullam rebellionem vel contradictionem in hiis quae concernunt praesens nostrum statutum vel ipsum contingentia, concernentia seu dependentia per seipsas vel alias quascumque personas ullatenus inferendo. [DIFFINITIONES] SPECIALES. 16.  Ut cum fratribus Ioanne Radin sacerdote qui apostatavit, et tempore apostasiae Carthusiensem Ordinem intravit, licet in habitu, prout asserit, licentia nec petita nec obtenta, tandem rediit ad Ordinem ; et Aegidio Bardoul diacono, qui similiter apostatavit, monachis professis de Ursicampo, dispensat gratiose, si repererit dignos et acceptabiles domino Claraevallis, s. th. pr. committitur per generale Capitulum. 17.  Domino Claraevallis, s. th. pr. committitur per generale Capitulum, quatinus ad monasterium Longipontis immediate sibi subiectum accedens personaliter, inquirat an traditio ad censum et in emphiteosim perpetuam cuiusdam domus quam habent Parisius iuxta ecclesiam Sancti Gervasii in Gravia, sit dicto monasterio Longipontis utilis et commoda, quam si sic repererit, futuro referat Capitulo generali. 18.  Domino Claraevallis, s. th. pr. et abbati de Caroloco seu alteri eorumdem committitur per generale Capitulum, quatinus per censuram Ordinis et alia iuris remedia omnes personas Ordinis sexus utriusque, quas monasterio Morimundi vel personis ipsius teneri vel efficaciter obligatas esse, per litteras vel alia documenta legitima, ad satisfactionem plenariam coerceant et compellant. 19.  Ut coerceant et compellant ad satisfactionem plenariam debitores et singulas Ordinis personas sexus utriusque, si quas repererint monasterio Claraevallis per litteras vel alia documenta legitima fore obligatas, domino Morimundi et abbati de Crista et cuilibet eorumdem committitur per generale Capitulum. 20.  Si repererint per litteras aut alias monasterio Igniaci coniunctim vel divisim, quascumque personas Ordinis obligari, ad satisfaciendum plenarie per censuram Ordinis coerceant, abbatibus de Longoponte et de Valleclara seu alteri eorumdem committitur per generale Capitulum ista vice. 21.  Abbatibus de Ygniaco et de Longoponte ac eorum cuilibet committitur per generale Capitulum, quod si quasdam personas Ordinis sexus utriusque obligatas repererint quoquomodo monasterio de Argensoliis vel eiusdem monasterii personis regularibus singillatim vel alias, ad satisfaciendum coerceant et compellant. 22.  Dispensatur gratiose per generale Capitulum cum fratre Iacobo dicto Speurad, monacho Sancti Urbani, ut non obstante apostasia quam incurrit quasi per dimidium annum per saeculum discurrendo, ad omnes actus, et gradus Ordinis legitimos admittatur citra tamen abbatialem dignitatem. 23.  Quia soror Brunnerin monialis domus Consilii, violato castitatis proposito, carnis illecebris fuit involuta subsecuto puerperio, poenitentiam tamen condignam post delictum peregit, eapropter dispensatur per Capitulum generale, ut hiis non obstantibus ad omnes actus Ordinis legitimos admittatur, citra nihilominus abbatiatum. 24.  Si repererit traditionem cuiusdam domus in civitate Catalaunensi sitae monasterio Igniaci pertinentis ad censum et in emphiteosim perpetuam fore dicto monasterio proficuam, in sua visitatione primaria quam faciet in dicto monasterio Igniaci sibi immediate subiecto dominus Claraevallis, s. th. pr. inquiret diligenter et referat generali Capitulo futuro. 25.  Cum alias fuerit per generale Capitulum gratiose dispensatum cum fratre Ioanne de Bellovisu monacho de Aceyo, ut non obstante apostasia et irregularitate quas commisit celebrando vagus per saeculum, ad omnes gradus legitimos, citra tamen abbatiatum, admitti valeat, gratiam amplians idem Capitulum concedit praefato Ioanni de speciali gratia ut si sua merita suffragentur in posterum etiam ad abbatialem dignitatem admitti valeat et assumi, dum tamen de abbatis et conventus processerit voluntate. 26.  Ut non obstante apostasia et furti 40 librarum accusatione de quibus convicti fuerunt fratres Ioannes Helion et Philippus Dimeon monachi de Valentia, pro quibus fore factis per carceres in compedibus et alias puniti fuerunt, et vitam emendatiorem duxerunt severiter post delictum, ad humilem supplicationem abbatis et conventus dicti monasterii, omnes Ordinis gradus legitimi, etiam dignitas abbatialis eisdem impertiuntur per generale Capitulum et de gratia speciali, dum tamen aliud canonicum non obsistat. 27.  Reformationem omnium et singulorum monasteriorum aliorumque locorum conventualium, et omnium et singularum personarum utriusque sexus ubique consistentium, et quoscumque contigerit eas commorari vel esse nostri Cisterciensis Ordinis in totali generatione mediata et immediata domini Claraevallis, in quibus, prout ad generalis Capituli pervenit auditum, sunt plurima reformanda, eidem domino Claraevallis, s. th. pr. *etc. ut in forma consueta, cf. ann.* 1401, *n°* 26, *…* per continuum triennium … brachii saecularis. Compellatque abbates ad mittendum scolares Parisius vel ad alia Ordinis studia generalia cum bursis… Insuper confessiones omnium et singularum abbatissarum et monialium aliarumque personarum regularium audiendi et eas absolvendi in, de et super omnibus casibus in, de et super quibus absolvere potest easdem idem Capitulum generale ; et de confessoribus idoneis ac procuratoribus in suis monasteriis providendi dum et quantum sibi visum fuerit, quascumque poenas inflictas per statuta dicti Capituli generalis remittendi in et super dictis statutis dispensandi, et eas absolvendi. Et generaliter omnia et singula gerendi et exercendi ac faciendi circa praemissa et ea tangentia, quotiescumque et in aliis quibuscumque et ubicumque et quocumque modo, tempore quo reformabit ante et postquam dictum Capitulum gerere, facere et exercere potest et posset, etiam si potestatem, auctoritatem et mandatum exigerent speciales. Et haec omnia praemissa fiant ad expensas… *etc.* Universis igitur, *etc.* 28.  Similiter domino Pontigniaci per triennium in sua generatione. 29.  Similiter conceditur per triennium domino Morimundi in sua generatione. 30.  Si de Curia Dei et de Barzella monasteriorum abbatibus vel eorum alteri constiterit abbatem de Oliveto teneri et efficaciter obligatum esse in summa 4 librarum et 12 denariorum turonensium, ad satisfactionem plenariam per censuram Ordinis coerceant et compellant. 31.  Ad petitionem abbatis et conventus monasterii de Gratia Dei in Pictavia conceditur per generale Capitulum fratri Nicolao Syram suo conmonacho, ut non obstante apostasia quam incurrit per saeculum regulari habitu derelicto quasi per sex menses damnabiliter evagando, super quo poenitentiam devote peregit, ad omnes actus, gradus et status Ordinis legitimos admittatur etiam abbatiatum. 32.  Quia per generale Capitulum fuit alias dispensatum cum fratre Nicolao de Compendio monacho Longipontis, ut non obstante apostasia quam per duos annos incurrit suis iuvenilibus in annis, ad omnes actus Ordinis legitimos citra tamen abbatialem dignitatem admitti valeat, quia tamen de bono in melius proficiens gratiam maiorem promeruit, idcirco idem Capitulum ampliando gratiam prius datam, eidem concedit ut si sua merita suffragentur in posterum ad omnes actus, etiam abbatialem, promoveri valeat et assumi. 33.  Controversias et lites motas in generali Capitulo inter abbatem de Ré ex una parte et conventum dicti loci ex altera terminandas penitus per dominum Pontigniaci, s. th. pr. patrem abbatem dicti monasterii, et abbatem de Curia Dei, in iure canonico licentiatum, coniunctim, diligenti examine praehabito, absque ulteriori relatione facienda ipsi Capitulo prout rationis extiterit, faciant iustitiae complementum, eisdem committitur in ipsius Ordinis et Capituli plenitudine potestatis. 34.  Porrectam supplicationem abbatis et conventus de Dunis generali Capitulo, qua quaerebant quasdam ordinationes factas in suo monasterio ad recreationem Deo servientium per dictum Capitulum approbari et confirmari, dictum Capitulum admittens gratiose, et in quantum iuste, rite et canonice factae fuerunt, quantum potest et debet de iure praefatum Capitulum praemissas ordinationes quibus praesens annectitur diffinitio, ratificat, approbat et confirmat. 35.  Misericorditer dispensatur per generale Capitulum cum fratre Ioanne de Saincheron monacho Altifontis ad humilem supplicationem dicti monasterii abbatis, ut non obstante apostasia quam incurrit quasi per unum annum, attento quod poenitentiam condignam peregit, seclusa abbatiali dignitate, ad omnes actus, gradus et honores Ordinis legitimos admittatur. 36.  Abbatis et conventus monasterii de Bonoportu supplicationem amplexans generale Capitulum continentem, quatinus cum fratribus Guillelmo Balduini et Ioanne de Sepibus suis conmonachis, cum quibus alias ad omnes actus Ordinis, citra tamen abbatiatum, per dominum Cistercii extitit dispensatum, non obstante apostasia quam incurrerunt, dignetur idem Capitulum misericorditer dispensare, gratiam ampliando etiam abbatialem dignitatem adiungit, si sua in posterum merita suffragentur. 37.  Cum fratre Petro de Bellaquercu monacho de Gardo, cum quo alias fuit dispensatum, ut ad omnes Ordinis status admitteretur secluso abbatiatu, ad petitionem abbatis et conventus dicti loci ampliatur gratia per generale Capitulum, et conceditur ut etiam ad abbatialem dignitatem promoveri valeat in posterum et assumi. 38.  De Belloprato, s. th. pr. et de Lanneyo monasteriorum abbatibus et eorum cuilibet in solidum committitur per generale Capitulum, quod si repererint per legitima documenta abbatem et conventum de Gardo abbati de Longovillari et suo conventui teneri et efficaciter obligari in summa 25 librarum cum 6 solidis parisiensibus, ad solutionem plenariam de praemissis per censuram Ordinis coerceant et compellant. 39.  Causam et materiam discordiae motam seu movendam inter abbatem de Ursicampo ex una parte, et abbatem de Frigidomonte ex altera, et eorumdem locorum conventus super quodam annuo et perpetuo redditu 110 solidorum, quem Frigidimontenses monasterio Ursicampi vendiderunt, de qua summa 20 solidos abbas modernus Frigidimontis abbati Ursicampi solvere recusavit et recusat in conquerentis praeiudicium et gravamen, domino Claraevallis, s. th. pr. et abbati Longipontis et eorum cuilibet committit generale Capitulum pace vel iudicio, auditis partium rationibus et allegationibus terminandam, et compellendum reum ad satisfaciendum de principali, arreragiis et expensis per censuram Ordinis in plenaria Capituli potestate. 40.  Ad petitionem abbatissae de Vallenigra committitur per generale Capitulum fratri Petro Helyae monacho de Bolbona visitatio dicti monasterii Vallisdignae, in qua confessorem qui eas audiendi et absolvendi in, de et singulis casibus, in de et super quibus potest et debet absolvere dictum Capitulum, constituat, ordinet et deputet auctoritate dicti Capituli generalis. 41.  Abbatibus de Grandisilva et de Gimonte ac cuilibet eorum in solidum committitur per generale Capitulum, quatinus ad monasterium de Fullenchis personaliter accedentes inquirant diligenter, si abbas dicti loci a viginti annis citra sacramentis ecclesiasticis confessionis et receptionis eucharistiae abstinuerit indebite contra conscientiam et suae salutis immemor in dedecus et vituperium totius religionis, quem si sic erroneum repererint, deponant ab abbatiali dignitate et retrudant in carceres horridos, alium idoneum et habilem loco sui subrogando. 42.  Committitur abbati Belliprati, s. th. pr. quatinus si suis meritis exigentibus repererit sororem Lucetam monialem monasterii de Fonte Gerardi dignam regendi et exercendi officia eleemosinariae et sacristae dicti monasterii quamdiu vitam duxerit in humanis, dum tamen in eis nihil agat quod sit disciplinae regulari contrarium vel sinistrum, auctoritate generalis Capituli, suam conscientiam onerando, ratificet et confirmet officia supradicta. 43.  Senio et debilitate abbatis Fusniaci attentis, cordialiter a via Capituli generalis ipsum habet dictum Capitulum favorabiliter excusatum. 44.  Domino Claraevallis, s. th. pr. et abbati de Savigniaco ac eorum cuilibet in solidum committitur per generale Capitulum *quatinus* diligenter inquirant, si pensio data fratri Guillelmo Le Mazurier in sua cessione spontanea de regimine monasterii de Barbereyo sit excessiva seu minus iuste data. Quod si sic repererint, rescindatur, vel augmentetur, prout decreverint, pietate, iustitia et rationis limitibus observatis. 45.  Non obstante apostasia quam incurrit frater Ioannes Bouli monachus Lucellensis, ad omnes status et honores, citra nihilominus abbatiatum, admittitur per generale Capitulum de gratia speciali, si de beneplacito abbatis et conventus dicti loci processerit et consensu. 46.  Cum fratre Ioanne Rosset monacho Populeti dispensatur per Capitulum generale ut non obstante defectu natalium quem patitur ex solutis parentibus genitus, suis meritis exigentibus ad omnes gradus, status et honores Ordinis legitimos, abbatiali dignitate seclusa, promoveri valeat et sacros ordines etiam presbyteratus recipere Capitulum generale annuit et permittit. 47.  Ut cum suis monachis et suae generationis immediatae dispensare valeat et ipsos habilitare super omnibus casibus Capitulo debitis et reservatis, magistro Vincentio abbati Populeti, s. th. pr. quamdiu vixerit abbas Populeti, facultas conceditur et auctoritas a Capitulo generali. 48.  Fratris Hugonis de Charitate Nivernensi monacho de Roseriis petitionem admittens generale Capitulum, continentem quod cum alias fuerit secum dispensatum, citra tamen abbatiatum, restituatur ad omnes gradus etiam abbatialem dignitatem conceditur augmentando gratiam quod omnes gradus et honores Ordinis etiam abbatiatum obtineat si meruerit in futurum auctoritate Capituli generalis. 49.  Domino Pontigniaci, s. th. pr. committitur quod si abbatem et conventum de Fonte Ioannis in quibuscumque summis pecuniarum vel alias obligatos esse vel teneri quodammodo abbati et conventui de Escharleis, ipsos per censuram Ordinis coerceat et compellat ad satisfactionem plenariam de praemissis. 50.  Ut tradere valeant ad censum et in emphiteosim perpetuam abbas et conventus de Stella quamdam suam domum omnino eis inutilem quae Melly nuncupatur, de Valentia et de Misericordia Dei monasteriorum abbatibus et cuilibet in solidum committitur per generale Capitulum ut, informatione praehabita faciant dictante conscientia et ratione quidquid super hiis fuerit faciendum absque ulteriori relatione facienda ipsi Capitulo generali. 51.  Ad petitionem abbatis et conventus monasterii de Tela dispensari petentium cum fratre Guillelmo de Bisuncio suo conmonacho, ut non obstante apostasia quam incurrit per biennium per saeculum evagando, ad gradus Ordinis restauretur. Hinc est quod dictum Capitulum permotum misericorditer cum dicto fratre Guillelmo dispensat, ut praemissis non obstantibus ad omnes status, gradus et honores Ordinis legitimos valeat admitti consentit, citra tamen abbatialem dignitatem. 52.  Abbatis et conventus de Bellabrancha petitionem admittens generale Capitulum, sibi dari licentiam tradendi in emphiteosim perpetuam quosdam redditus modici valoris, qui forent aliis fructuosi, abbati de Oratorio committitur, ut de praemissis veritate comperta, det eis licentiam et faciat quod rationis fuerit in praemissis. 53.  Similiter abbati et conventui de Oratorio et committitur abbati de Curia Dei. 54.  Consimiliter abbati et conventui de Chalocheyo et committitur abbati de Curia Dei. 55.  Domino Claraevallis, s. th. pr. committitur quatinus si repererit fratrem Ranulphum Louvel monachum Savigniaci, qui apostavit per multos annos, dignum gratia et dispensatione, faciat auctoritate Capituli generalis prout decreverit, ratione non oblita. 56.  Ad petitionem abbatis et conventus de Valloliis dispensatur misericorditer cum fratribus Ioanne de Porta et Ioanne Almaritii suis conmonachis, ut non obstante infamia quam incurrerunt, ad omnes status Ordinis, gradus et honores legitimos restituantur, citra tamen abbatialem dignitatem. 57.  Abbati Savigniaci committit generale Capitulum quatinus pro reparatione monasterii de Veteri villa per concessionem vendantur silvae dicti monasterii destinatae, ac alias provideat prout secundum Deum et Ordinis instituta fuerit faciendum. 58.  Ut omnes personas Ordinis sexus utriusque, quas obligatas esse reperit per legitima documenta abbati et conventui de Oratorio, coerceat et compellat ad satisfactionem plenariam per censuram Ordinis, abbatibus de Chalocheyo, de Bella brancha, de Claromonte et de Melereyo, ac omnibus eorum in solidum committitur per generale Capitulum. 59.  Cum Varnero de Atkia monacho Lucellae dispensatur per Capitulum ut non obstante quod abbas suus sibi amoverit habitum regularem occasione qua suae professionis quittantiam petierat, et licet ad proprium monasterium redierit post paucos dies, illum reputavit apostatam, ad omnes gradus, status et honores admitti valeat citra abbatiatum. 60.  Dispensatur misericorditer per generale Capitulum cum fratre Petro de Aurivilla monacho Theoloci, qui quasi per duos annos apostatavit, ut hoc non obstante ad omnes gradus et honores Ordinis admittatur sine abbatiatu, si tamen de sui abbatis et conventus processerit beneplacito voluntatis. 61.  Similiter fiat pro fratre Theobaldo monacho dicti monasterii Theoloci, qui quasi per semiannum apostatavit. 62.  Abbatis et conventus monasterii de Tribus fontibus petitionem admittens generale Capitulum, qua requirunt dispensari misericorditer cum fratre Iacobo de Sarmasia suo conmonacho, ut non obstante apostasia quam incurrit per quindenam, admittatur ad status Ordinis et honores, favorabiliter admittitur etiam abbatiatus. 63.  Ut ad studium Andegavense profiteri valeat et ibidem commorari quamdiu voluerit abbas de Bellabrancha, sibi conceditur licentia per generale Capitulum. 64.  Quoniam prout ad audientiam pervenit Capituli generalis, dominus episcopus Antissiodorensis pabulum quod dicimus in Ordine charitativum sibi tamquam debitum omni anno de more a Rigniacensi monasterio suae dioecesis requirit cum violentia sibi et suis exhiberi, quod vergeret in totius Ordinis ruinam permaximam et nostrorum privilegiorum infractionem. Cum igitur in morbi novitate propinari debeatur medela, ne veterascens infirmitas adeo membris adhaereat quod non valeat radicitus amputari, hinc est quod ad tuitionem et defensionem privilegiorum Ordinis et praesertim huius novae invasionis, abbatibus de Prulliaco et de Vallelucenti committitur per generale Capitulum coniunctim et iniungitur quatinus ad certum locum se transferentes, contributionem moderatam 40 florenorum ad coronam super abbates et abbatissas Ordinis in provincia Senonensi assideant et imponant, eosdem ad quotas sibi per dictos abbates impositas persolvendas per censuram Ordinis et auctoritate generalis Capituli coerceant et compellant. 65.  Ad idem fiat pro monasterio de Bellabrancha contra dominum episcopum Cenomanensem in provincia Turonensi, et committitur abbatibus de Oratorio et de Melereyo usque ad summam 40 florenorum ad coronam. 66.  Annuens generale Capitulum affectuose petitioni fratris Nicolai de Sacracuria dudum monachi et cellerarii Claraevallis et nunc abbatis Longipontis, continenti quatinus per ipsum Capitulum provisio de ipso auctoritate patris abbatis ad dictum monasterium Longipontis facta ratificetur et approbetur, de illius sufficientia et idoneitate informatum dictum Capitulum si et in quantum potest etiam provisionem ratificat, approbat, confirmat et corroborat Capitulum memoratum. 67.  Abbati de Curia Dei committitur per generale Capitulum quatinus quam primum ad monasterium de Prato benedicto suum iter direxerit, inquirat de vita, moribus et conversatione fratris Andreae de Brolhaco monacho dicti monasterii, quem si dignum gratia repererit, faciat ad suae libitum voluntatis, rationis limitibus observatis. 68.  Electionem de fratre Fernando de Bolaines ad monasterium de Morerola, Zamorensis dioecesis, factam rite et canonice prout ad aures Capituli pervenit, ipsam ratificat, approbat et confirmat Capitulum memoratum, silentium perpetuum imponens opponentibus et ipsum impedientibus sub poenis excommunicationis. Mandat autem dictum Capitulum praefato abbati quatinus expensas fratris Ioannis de Wogha monachi Vallis Dei, Ovetensis dioecesis, persolvat integraliter et complete. 69.  Concedit licentiam profitendi generale Capitulum, ubicumque repererit abbatem nostri Ordinis, fratri Laurentio Zeyfridisdorum monacho Sanctae Mariae de Zifcips, dioecesis Stringoniensis, certis ex causis iustis et rationabilibus dictum Capitulum moventibus. 70.  Approbat generale Capitulum electionem fratris Arnaldi Capellani de se factam ad monasterium de Bolhanis ; annullat, cassat et reprobat quidquid contra ipsam hactenus actum sit, inhibet fratri Geraldo de Nigayo monacho dicti monasterii de Bolhanis ne a cetero impediat dictum electum per ipsum coram iudicibus quibuscumque saecularibus impediendi in sui detrimentum monasterii et infamiam totius Ordinis trahat, nec conveniat ; approbatque processum dictae electionis, ratificat et confirmat. 71.  Districtius inhibet generale Capitulum omnibus abbatissis Ordinis nostri in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis poena ac depositionis, ne de cetero habeant admittere aliquem episcopum in suis monasteriis pro aliquibus benedictionibus fiendis ab ipsis, cum hoc sit contra iuris formam et nostri Ordinis disciplinam. 72.  Dispensat generale Capitulum cum fratre Raimundo Torti, baccalario in *decretis,* monacho et sindico monasterii Bolbonae, quatinus valeat tenere ostium in cella sua, cum ipse habeat facere frequenter suos sermones et timeat perdere libros et nonnulla monasterii munimenta. 73.  Misericorditer dispensat generale Capitulum ad supplicationem abbatis et conventus de Begar cum fratre Ioanne Gunenen suo monacho, qui malitia ductus, suae salutis immemor, nonnulla vasa argentea abstulerit, et ad saeculum rediit habitu temere reiecto, hiis non obstantibus ad omnes actus Ordinis legitimos valeat promoveri, citra tamen abbatiatum. 74.  Ad supplicationem abbatis et conventus de Relec misericorditer dispensat generale Capitulum cum fratre Adam Galtei suo conmonacho, ut non obstante infamia quam incurrit per saeculum damnabiliter fere per sex annos evagando, super quo poenitentiam sibi propter hoc iniunctam peregit humiliter, ut valeat ad omnes Ordinis legitimos promoveri actus. 75.  Annuit generale Capitulum supplicationibus fratrum Fernandi et Ioannis monachorum de Mataplana, ut valeant per quinquennium studere in studiis Salamantico vel Vallisoletano petita licentia licet non obtenta, ut fructus uberes valeant in Dei Ecclesia afferre, expensis suorum parentum seu amicorum. 76.  Dispensat misericorditer generale Capitulum cum fratre Ioanne de Claromonte monacho de Caladia, ut non obstante apostasia quam incurrit per spatium unius mensis vel quasi, valeat ad omnes actus Ordinis et gradus etiam abbatialem promoveri. 77.  Ad supplicationem abbatis de Caherio dispensat generale Capitulum cum fratre Valterno de Bonsono monacho antedicti monasterii, ut non obstante apostasia quam incurrit per spatium sex dierum, ut ad omnes actus Ordinis et gradus legitimos etiam ad abbatialem statum valeat promoveri. 78.  Ut ad omnes actus Ordinis et gradus legitimos valeat promoveri frater Ioannes de Genicuria monachus monasterii de Monasteriis in Argona, ut non obstante apostasia quam incurrit per decem annos vel quasi pluribus negotiis implicatus, etiam ad abbatialem statum, dispensat misericorditer generale Capitulum. 79.  Ad supplicationem abbatis Firmitatis super Gronam committit generale Capitulum et committendo mandat abbati de Gimundo, quatinus viriliter compellat et compelli faciat auctoritate dicti Capituli generalis omnes abbates nostri Ordinis, quos repererit eidem abbati Firmitatis teneri in pecuniarum summis per censuram Ordinis et alias vias iuris opportunas in sui plenaria potestate. 80.  Ad supplicationem Guillelmi Deposoliis domicelli, approbat generale Capitulum, ratificat et confirmat Baiuliam quam se dicit habere monasterii Bellaecumbae monialium dioecesis Aniciensis ab abbatissa dicti monasterii et approbatam per abbatem Mansiadae, patrem dicti monasterii Bellaecumbae. 81.  Committit generale Capitulum abbatibus de Campis bonis, de Valle benedicta, quatinus personaliter accedant ad monasterium Mansiadae et ibi fideliter ac plenarie se informent an grangiae de Butergiis, de Lichereto, de Saccoburzili sint maioris utilitatis monasterii Mansiadae si tradantur in perpetuam emphiteosim quam sic nunc, et si sic, statutis Ordinis non omissis concedit generale Capitulum plenariam potestatem dictis commissariis praefatas grangias ad emphiteosim perpetuam concedendas. 82.  Auditis devotione, affectione, eleemosinis ac recommendationibus affectuosis alti sanguinis et magnae prosapiae domini comitis Astariaci, quas gessit et gerit erga monasterium de Gimundo Cisterciensis Ordinis, Auxitanae dioecesis, gratiose concedit generale Capitulum abbati et conventui de Gimundo licentiam celebrandi annuatim unam missam solemnem in festo beati Martini hiemalis pro antedicto domino comite, eius consorte, filiis praesentibus et futuris ac toto suo genere. 83.  Ad supplicationem abbatis de Gimundo approbat generale Capitulum quoddam arrendamentum factum de grangia de Peysiniis per abbatem et conventum monasterii de Fullienchis nostri Cisterciensis Ordinis et Rivensis dioecesis, fratri Arnaldo de Monteacuto monacho antedicti monasterii ad quinquennium, ut patet per publicum instrumentum cui praesentes annexantur. 