Gregorius episcopus servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri L. Matisconensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem. Mirari valde compellimur quomodo fraternitas tua prava persuasione, clericorum, sicut audivimus, impulsa de confirmatione privilegii Cluniacensis ecclesie, episcopo Albanensi legationem nostram ferenti, inobediens exerceris presertim cum etiam si aliquid, quod non credimus, inconsultus tibi irrogare voluisset, et quitquid esset pro reverentia apostolice sedis ferre decuisset. Itaque propter bonam vitam et pastoralem vigilantiam qua circa ecclesiam tibi commissam deservias, hanc culpam supportantes, precipimus tibi quatenus vocatis de melioribus monachis Cluniensis ecclesie ad communem locum inter Matisconem et Cluniacum venias, ut in presentia illorum predictum privilegium confirmes, et sit in episcopali officio restitutus adjuvante Domino et populum suum valeas consolari. De cetero et confraternitatem tuam paterno affectu quo eam amplectimus admonemus, ne improbitati vel levitati clericorum tuorum ulterius credulus existas, sed meis qui te non tua diligo, potius quam illorum consiliis adquiescas. Quod si feceris, scias profecto quod nos ecclesiam tibi commissam prejudicium sustinere nullatenus patiemur; interim autem sine omni inquietudine et discordia vos et abbas Cluniensis pacifice maneatis, donec coram vicario nostro Diensi episcopo hujusmodi lis religiosarum personarum consilio terminetur, aut si illud non poterit fieri, nos utraque parte vocata et causa diligenter discussa auxiliante gratia Dei finem congruum imponere valeamus. Clerici autem qui, spiritu superbie ducti, contra legatum nostrum Albanensem episcopum turbam fecerunt et archiepiscopum Viennensem a Cluniaco revertentem, ablatis rebus suis, contumeliose invaserunt, Cluniacum tacite et nudis pedibus ante altare Sancti Petri satisfaciant et sic emendatis moribus absolvantur.