Philippus Dei gratia Francorum Rex, universis præsentes Litteras inspecturis, salutem. Notum facimus quòd cum Abbas Trenorchiensis quasdam emendas in sua Curia peteret à Philiberto de Calce, Johanne de Sancto Eugendo, Constantino de Fonte, burgensibus Trenorchii, occasione quarumdam inobedientiarum in quas dicebat idem Abbas, dictos tres burgenses ergà eumdem  Præpositum suum de Trenorchio incidisse: dicti verò burgenses coram dicto Abbate proponerent  dicerent, dictum Abbatem non posse vel debere judicare seu judicem esse in causa prædicta, cùm esset sua propria: quare petebant judicem alium sibi dari à prædicto Abbate,  curiam sine suspicione: petebant etiam jus sibi dici ante omnia, utrum idem Abbas prædicta facere teneretur. Dicto Abbate ex adverso per multos rationes dicente, se non teneri alium judicem dare. Tandem die assignata, in Curia dicti Abbatis de confensu trium burgensium ad audiendum jus super prædictis, pronuntiatum fuit pro dicto Abbate, per jus ipsum Abbatem, posse  debere judicem esse in causa prædicta,  quod alium judicem dare minimè tenebatur. A quo judicio dicti Philibertus, Johannes  Constantinus, tanquam à falso  pravo ad nostram Curiam appellarunt. Pluribus igitur rationibus  consuetudinibus in nostra Curia propositis hinc  indè, facta super articulis dictarum partium in Curia nostra traditis inquesta diligenti  visa, considerans etiam quibusdam confessionibus prædictorum Philiberti, Johannis,  Constantini,  omnibus aliis quæ Curiam nostram movere poterant  debebant, pronuntiatum fuit per judicium Curiæ nostræ, benè judicatum fuisse,  dictos burgenses malè appellasse. Quare prædictos burgenses ad examen ipsius Abbatis duximus remittendos. Salvo in prædicta villa Trenorchiensi  habitantibus in ea in præconisatione armorum, cavalcata,  exercitu jure nostro. In cujus rei testimonium præsentibus Litteris nostrum fecimus apponi sigillum. Actum Parisiis sabbato post tres septimanas Paschæ, anno Domini millesimo ducentesimo nonagesimo-primo.