Hugo divina gratia Cluniacensis cœnobii abbas, cunctis fratribus ac filiis nostris, tam præsentibus quam futuris, post sanctæ conversationis insignia, beatæ vitæ gaudia. Noverit caritas vestra, dilectissimi filii, quod domnus Lambertus abbas S. Bertini veniens ante præsentiam humilitatis nostræ, inter alia magnæ suæ devotionis munera, quod etiam commissam sibi abbatiam non dubitavit relinquere, nobisque ad ordinandam offerre, noster quoque monachus ac professus existere. Cum ad ea quæ devote postulabat nostræ voluntatis assensum nullo pacto cerneret inclinari, rogatus a nobis propriam compulsus est repetere abbatiam, ea scilicet intentione, ut in nostra obedientia quamdiu vixerit devote permaneat, et ut monachus noster ac professus ab omni congregatione ametur et excolatur. Cum vero expleto hujus vitæ curriculo debitum cunctis mortalibus exsolverit finem, tricernarius in hoc loco pro illo celebretur, ejusque anniversaria dies annuatim celebriter agatur.