In nomine sanctæ et individuæ trinitatis, Karolus gratia Dei rex. Cum petitionibus servorum Dei justis et rationabilibus, divini cultus amore, favemus, superna nos gratia muniri non dubitamus. Notum sit igitur omnibus sanctæ Dei ecclesiæ fidelibus et nostris, præsentibus atque futuris, quia Hugo charissimus nobis, abbas ex monasterio Sancti-Germani Autissiodorensis atque propinquus, detulit obtutibus nostris auctoritatem immunitatis domini et genitoris nostri Ludovici serenissimi augusti, in qua continebatur insertum qualiter, de more parentum suorum, idem monasterium, ob amorem Dei omnipotentis, et tranquillitatem fratrum ibidem consistentium, sub plenissima tuitione et immunitatis defensione suscepisset. Pro firmitatis tamen gratia postulavit prædictus Hugo abbas et monachi ejusdem monasterii, ut paterno more idipsum monasterium cum congregatione ibidem Deo famulante, ac cum omnibus rebus ad prædictum monasterium juste pertinentibus, sub nostra reciperemus defensione et immunitatis tuitione. Quorum petitiones propter divinum amorem et prædictorum monachorum quietem, libenter suscepimus, et sub plenissima defensione ipsam congregationem cum omnibus rebus eidem monasterio juste et rationabiliter aspicientibus retinemus; ita videlicet ut sub nostra defensione liceat eis quiete vivere: et, sicut in præcepto domini et genitoris nostri continetur, nullus episcopus diœcesis illius vel aliquis ex episcopalibus ministris ibidem aliquod præsumat exercere dominium; neque de rebus ejusdem monasterii aliquid auferre, aut in usus suorum mittere, vel quippiam minuere nec abstrahere præsumat; et nullus judex publicus, nec quilibet exactor judiciariæ potestatis, vel ullus ex fidelibus nostris in omnibus rebus eidem monasterio nunc subditis ac subdituris, ad causas audiendas, vel freda aut tributa exigenda, aut mansiones vel paratas faciendas, aut fidejussores tollendos, aut homines ejusdem monasterii, tam ingenuos quam servos, super terram ipsius commanentes distringendos, nec ullas redibitiones aut illicitas occasiones requirendas, nostris et futuris temporibus ingredi audeat, vel ea, quæ supra memorata sunt, penitus exigere præsumat. Sed liceat memorato abbati, suisque successoribus, res prædicti monasterii sub immunitatis defensione quieto ordine possidere. Et quicquid exinde jus fisci exigere poterat, in integro eidem concedimus monasterio; scilicet ut ad peragendum perpetuo tempore monachis ibidem Deo famulantibus augmentum et supplementum fiat. Simul etiam detulerunt serenitati nostræ auctoritatem domini genitoris nostri, in qua erat insertum qualiter idem piissimus augustus concessisset eidem monasterio omne theloneum de negotiatoribus vel de hominibus eorum qui per ipsam casam Dei sperare videntur, vel de hoc quod homines ad eorum dorsa deferunt, et ut in villis eorum seu super terris vel cinctis infra aut foris advenerint, et negociatum fuerit, omne theloneum per eamdem auctoritatem eidem concessisset monasterio. Quorum petitionibus libenter acquievimus, et per hanc nostram auctoritatem præcipimus atque jubemus ut nemo theloneum nec in civitatibus, nec in mercatibus, aut vicis, seu villis, vel portubus, aut portis ipsi monachi, aut negotiatores eorum, aut homines eorum qui per ipsam casam Dei sperare videntur, sicut in præcepto dompni et genitoris nostri continetur, nullum theloneum persolvere cogantur, nec infra monasterium, nec in villis, vel territoriis, vel aliis locis ad ipsum pertinentibus homines commanentes. Et ut hæc nostræ auctoritatis atque immunitatis præceptio firmior habeatur ac per futura tempora melius conservetur, anuli nostri impressione subter eam jussimus sigillari. Datum III idus septembris, indictione VII, anno XX regnante Karolo gloriosissimo rege. Actum Marduno monasterio, in Dei nomine feliciter. Amen.