Approbate consuetudinis est et equitatis officio convenit ea quæ inter æcclesiasticas, secularesve personas sollempniter, concorditerque acta sunt, ne processu temporum in oblivionem deveniant, aut alicujus infringantur calumpnia, fidei committere litterarum. Eapropter, ego Henricus, Trecensium palatinus comes, universis, presentibus et futuris, notum facio contentionem quæ inter æcclesiam Vallislucentis et Godefridum, filium Drogonis Strabonis de Villamauri, versabatur, in præsentia mea, Trecis, terminatam esse hoc modo. Si quidem predictus Godefridus Petro, abbati et æcclesiæ Vallislucentis, solutum et quictum concessit, in curia mea, coram baronibus meis, quicquid eadem æcclesia comparaverat a patruo ejusdem Godefridi, Josberto scilicet Mabile, laude et consensu patris sui Drogonis; nemus scilicet quod dicitur Eschegiarum et nemus Faygarnem, necnon et quicquid eadem æcclesia tunc temporis possidebat de feodo patris sui in nemoribus, planis, pratis, terrisque cultis vel incultis. Hæc omnia iterum coram me laudavit pater ejusdem Godefridi, Drogo; et recognovit quod ipse et predictus filius suus æcclesiam Vallislucentis injuste vexabant. Ut hæc autem omnia memoriter tenerentur, et in statu suo rata permanerent, litteris commendata sigilli mei impressione confirmare et communire curavi. Cujus rei testes sunt: Ansellus de Triagnio; Ansericus de Monteregali; Hugo de Rumelleio; Petrus Bursaudus; Drogo Bristaudus; Willelmus, marescaldus; Laurentius, clericus comitisse. Actum est hoc Trecis, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXº VIº.