Quicumque hac caduca et fragili detinentur vita oportet ut semper habeant præ oculis discussionem judicii Dei omnipotentis et agant, dum licet, ne in ipsius judicio inveniantur in sinistra parte cum reprobis, maxime quidem illos quos Dei providentia super alios extulit, qui quanto ditiores et sublimiores sunt cœteris tanto ad bona opera exequenda et ad justa promptiores esse debent judicia; quæ omnia perpendentes et secum sedulo pertractantes, Richardus Normannorum dux et Robertus frater ejus, pro redemptione et salute animarum suarum et antecessorum suorum, contulerunt Deo et sancto Benedicto ecclesiam sancti Jacobi, quæ in confinio Normanniæ et Britanniæ sita est, cum terra et aqua eidem ecclesiæ pertinenti. Circa eamdem vero ecclesiam ego Willelmus, successor eorum, dux Normannorum et per Dei misericordiam Anglorum rex effectus, bellis ingruentibus, ob meæ terræ defensionem, cum locus magis idoneus ad id videretur, castellum extruxi. Quo facto multa illi quæ non pertinebant attribui videlicet leugam cum sanguine et teloneo et mercatum de cruce, pro quo Ranulfo abbati et monachis de sancto Michaele commutationem et cambium dedi, et nundinas duas et pedaticum, tria stagna construxi et homines illos qui pro voluntate sua ibi manebant stabiles esse feci. Videntes autem monachi sancti Benedicti locum per me, Deo juvante, melioratum, adierunt meam præsentiam, communi consilio capituli sancti Benedicti, Hugo abbas et cœteri complures, orantes et humiliter deprecantes ut medietatem eorum quæ loco supradicto addideram illis donarem eo pacto ut et ipsi me in medietatem suam colligerent, excepta ecclesia et oblationibus ad eamdem ecclesiam pertinentibus, quæ ipsorum erant et sunt. Ego vero petitioni eorum libenter adquievi. Distinctio autem rerum inter nos talis fuit: medietatem totius castri scilicet ex molendinis, ex furnis, ex teloneis, ex pedaticis, ex nundinis, ex mercatis, ex omnibus justitiis sive ex omnibus redditibus et consuetudinibus quæ ex ipso castro vel ex adjacentiis ejus accipiuntur et de omnibus ad hæc pertinentibus quæ ibi meliorabuntur medietatem mihi retinui et medietatem illis dedi ita ut ab hac die et deinceps perpetuo in jure et dominatione sit sancti Benedicti et fratrum Floriacensis cœnobii. De stagnis vero tribus, quæ ibi feci, piscationem superioris mihi retinui, piscationem autem medii stagni totam illis concessi, piscationem quoque tertii inferioris mihi dimidiam reservavi et dimidiam illis dedi. De ministris vere hoc decrevimus: ut ministri sancti Benedicti mihi fidelitatem faciant et mei ministri fidelitatem faciant sancto Benedicto et monachis et quoniam pro hoc facto magis querebam et desiderabam remunerationem animæ quam corporis hoc mihi spoponderunt et hoc ab eis munus exegi: ut unaquaque hebdomada pro salute et incolumitate mea et uxoris meæ et filiorum nostrorum et pro remedio animarum prædecessorum ac successorum meorum missam unam celebrent et unum monachum vice mea et loco in monasterio sancti Benedicti habeant, et semper unum pauperem pascant; orationes quoque et eleemosynas et beneficia, et in vita et post obitum, mihi polliciti sunt et pacti non solum in monasterio sancti Benedicti sed et in cœnobiis et cellis sibi appenditiis, et hoc concesserunt mihi communi consilio abbas et omnes monachi. Et ut hoc firmum atque inconvulsum permaneat signo annotationis meæ subterfirmavi, uxoris quoque meæ ac filiorum nostrorum astipulatione firmari feci. (chrismon) S. Willelmi regis Anglorum et ducis Nortmannorum. † S. † Mathildis conjugis suæ. † S. Roberti filii sui Normannorum comitis. S. † Richardi filii sui. † Signum Hugonis de Gornaio. † Signum Giraldi de Novomercato. † Signum Stigandi dapiferi. † Signum Henrici de Ferreris. † Signum Rodulfi de Rodel. † S. Gisleberti Mammoht. † Signum Rainaldi junioris capellani. † Signum Hilgerii. Actum publice apud Redolium super Auduram fluvium, mense aprili, anno ab incarnatione Domini MLXVII, regnante Philippo rege anno VII°.