Quoniam, primi parentis culpa exigente, vita hominis ineluctabili cursu ad occasum tendens per temporum ætatumque varietatem in dies permutatur, ac cujuslibet causæ irruentis in occursu vel morte interveniente humana deficiente memoria quæ causa pacis et concordiæ inter se faciunt concorditer homines placita et conventiones in oblivionem facile pertrahuntur aut hostilitatis et discordiæ imperio servire volentium pravorum hominum falsidia perversitate sepius depravantur quæ memoriter retinenda ulla oblivione deperire aut pravitate immutari nullatenus voluit litterarum monimentis annotari provida antiquorum solertia sapienter approbavit, et qui imprimantur formam ostendendo ne oblivione deleatur quod in memoria habere voluerint posteris suis per futurorum exemplum provide prerogavit. Horum igitur sequendo vestigia, ego Wichardus de Bonant, cognomine Canazola, quam cum Narduino, canonico sancti Nazarii, de Bennito cliente suo, quem, pro Dei amore, ab infantia nutrierat, conventionem habui, scripto et hujus cartæ testimonio presentibus et futuris volo lucide fieri, hunc prefatum Bonitum quem ab Hugone Blanco in casamentum habebam et columniabar cum suis rebus omnibus, mea et meorum heredum omni deinceps remota columnia, omni tempore vitæ tuæ, tibi Narduine, habendum dono, trado et penitus dimitto; post mortem autem tuam, sancto Nazario supra nominatum hominem et sua omnia et heredes qui ex eo exierint, tam masculos quam feminas in perpetuum dono. Hujus doni landatores fuerunt Hugo Blancus, uxor mea, filii et filiæ. Hujus igitur donationis, ut rata sit confirmatio, presentium testium apparet subscriptio: ex parte mea testes affuerunt: Hugo de Rocha, Robertus Rufus, milites; Gillebertus capellanus, Durandus pesbiter de Reniaco; ex parte Narduini: Stephanus Eduensis episcopus, Humbaldus archidiaconus, Tebbaldus capellanus, Gaufridus diaconus, Sevinus presbiter de Reniaco, Dodo camerarius, Rodulfus camerarius.