(Art. 2.) Magister Johannes Lothoringus, tabellio juratus curie lingonensis ad recipiendum generaliter contractus quoslibet testis productus ex parte dictorum religiosorum contra dictos decanum et capitulum, juratus et receptus. Requisitus super secundo articulo dictorum religiosorum qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi diuionensis et cetera, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi quod ipse moram traxit quasi continue apud Diuionem predictum et fuit parochianus predicte ecclesie sancti Medardi bene per quindecim annos vel circa, et vidit per dictum tempus quod sacrista dicti monasterii sancti Stephani qui fuit pro tempore et erat regebat dictam ecclesiam sancti Medardi ministrando parochianis dicte ecclesie sacramenta ecclesiastica, tanquam vicarius (Art. 6, 9, 10.) abbatis dicti monasterii pro dicto abbate qui abbas habet curam dicte ecclesie sancti Medardi, necnon ecclesiarum beate Marie, beati Nicolai, beati Michaelis et beati Petri Diuionis sicut communiter dicitur et vidit pluries ipse qui loquitur quod dictus sacrista quem instituit et destituit dictus abbas sancti Stephani pro sue libito voluntatis recipiebat et recipit oblationes et alia jura parochialia dicte ecclesie sancti Medardi. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit quod predicta ecclesia sancti Medardi ad predictum monasterium sancti Stephani pertinet prout supra deposuit, et quod totum castrum Diuionis prout muri dicti castri et circuitus eorum designant est in parochiatu predicte ecclesie sancti Medardi, in quo quidem castro constructa et edificata fuit capella, excepta quadam parte ipsius capelle que est extra dictos muros que pars est vel in parochiatu sancti Medardi, vel in parochiatu ecclesie beate Marie diuionensie, que ecclesia beate Marie modo simili ad dictum monasterium dignoscitur pertinere, et ita communiter vidit et audiuit dici ipse qui loquitur per dictum castrum est in parochiatu dicte ecclesie sancti Medardi et quod a quindecim annis citra manentes in eodem castro, exceptis canonicis, presbyteris, capellanis et clericis dicte capelle se gerebant et adhuc gerunt pro parochianis dicte ecclesie sancti Medardi et ibant ad ipsam ecclesiam tanquam ad eorum parochialem ecclesiam. Item requisitus super nono articulo qui sic incipit. Item quod iterato suscitata questione et cetera. Item et super decimo articulo, qui sic incipit. Item quod dicta ordinatio seu amicabilis compositio et cetera, dixit quod ipse pluries vidit, legit et transcripsit manu sua predictam compositionem et confirmationem eiusdem a duodecim annis citra pro abbate sancti Stephani predicti et ad opus abbatis et conuentus monasterii sancti Stephani predicti. Item requisitus super (Art. 11, 12.) undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia vidit pluries et frequenter quod tempore aduentus domini et quadragesime dicti abbas et conuentus percipiebant panem et vinum in dicta capella, sicut unus ex canonicis dicte capelle et vidit panem et vinum huiusmodi per nuncium dicti monasterii sancti Stephani deferri ad dictum monasterium per plures annos, a quindecim annis citra, dicens tamen ipse qui loquitur quod sibi videtur quod bene sunt sex anni elapsi vel circa quod non vidit panem et vinum huiusmodi percipi a dictis religiosis nec deferri ad dictum monasterium, sed ante dictum tempus pluries de dicto pane comedit in dicto monasterio et de vino bibit et pluries audiuit dici a multis quod ecclesia sancti Stephani diuionensis seruiens in dicta capella per unum de canonicis suis percipiebat et percipere consueuerat et debebat panem et vinum et distributiones cothidianas ac grossos fructus unius prebende dicte capelle, sicut unus ex canonicis eiusdem capelle residens ac deseruiens in eadem, et vidit pluries ipse qui loquitur a quindecim annis proximo preteritis usque ad sex annos proximo preteritos vel circa fratrem Odonem, dictum Verroquier, canonicum dicti monasterii sancti Stephani, qui seruiebat pro dicta ecclesia sancti Stephani in dicta capella sicut unus ex canonicis eiusdem capelle et post ipsum Odonem ita vidit seruire in dicta capella fratrem Hugonem, dictum Millot, canonici dicti monasterii, et quosdam alios canonicos eiusdem dicti monasterii. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod ita credit quia ita dicitur communiter apud dictas ecclesias et apud Diuionem. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod a pluribus dicitur prout credit et intendit. Item interrogatus unde primo originem habuit huiusmodi fama et vox, (Art. 13, 32, 35.) dixit quod ipse ignorat. Item requisitus super tertio decimo articulo qui sic incipit. Item quod super dicta discordia dicte partes et cetera, dixit quod vidit plures processus et plurima acta confecta super quibusdam de contentis in compositione predicta coram dicto domine duce, et quod a tresdecim annis proximo preteritis vidit procuratores dictarum partium comparere plures coram magistro Johanne de Lugduno, domino Johanne de Sinemuro et domino Richardo de Monte Moreto, bailliuo dicti domini ducis, commissariis datis ab eodem duce et litigare inter se super quibusdam articulis contentis in dicta compositione et aliis grauaminibus quod illi de sancto Stephano dicebant si vi fere illata ab illis de capella et audiuit legi in judicio commissiones dictis commissariis factas a dicto domino duce super premissis in quibus commissionibus continebatur prout sibi videtur quod de consensu procuratorum utriusque partis dictus dux eisdem commissariis vices suas comisat in hac parte. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus predicti monasterii habuerunt et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia vidit percipi et asportari panem et vinum de cellerario capituli dicte capelle, prout supra deposuit ad predictum monasterium sancti Stephani, et vidit quod ecclesia sancti Stephani seruiebat per unum de canonicis suis in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle et quia audiuit dici pluries a predicto fratre Odone Verroquier quem vidit seruire in dicta capella et premissum est et a pluribus aliis de quorum nominibus non recolit, apud Diuionem a quindecim annis citra quod ipse frater Odo seruiens in dicta capella pro predicta ecclesia sancti Stephani percipiebat et habebat distributiones cotidianas (Art. 36 à 48.) sicut unus ex canonicis dicte capelle; et quod ecclesia sancti Stephani predicti percipiebat panem et vinum et grossos fructus unius prebende in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle residens et seruiens in eadem. Item requisitus super tricesimo sexto et septimo articulis, dixit se nihil scire. Item super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis ex certa scientia et cetera, dixit quod a viginti annis proximo preteritis usque ad quatuor annos nuper elapsos ipse vidit pluries et quasi continue quod abbas et conuentus dicti monasterii seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis idoneum et fidelem sicut et unus de canonicis dicte capelle. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit et est apud predictas ecclesias sancti Stephani et capelle et etiam apud Diuionem quod abbatis et conuentus predicti habuerunt et perceperunt et habere et percipere consueuerunt in predicta capella unam prebendam integram, sicut unus ex canonicis dicte capelle et ipsam perceperunt et habuerunt in ipsa capella in eodem modo quo canonici residentes in dicta capella perceperunt et habuerunt et quod seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis, sicut unus ex canonicis dicte capelle, causam scientie reddens quia ita dicitur communiter et ita vidit contineri in compositione predicta. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit ut supra. Interrogatus unde habuit originem huiusmodi fama et vox, dixit quod a dicta compositione et ab illis qui ita viderunt et audiuerunt et quia ita dicitur notorie apud Diuionem. Item requisitus super quadragesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, septimo et octauo articulis, dixit se nihil scire. (Art. 49 à 62.) Item requisitus super quadragesimo nono articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella ducis et cetera, dixit quod dicitur communiter apud Diuionem quod quicquid est in castro de Diuione circum circa dictam capellam que sita est in dicto castro, excepta quadam parte ut dictum est, est in parochia et intra fines parochie dicte ecclesie sancti Medardi dicens quod ita audiuit dici pluries a viginti annis citra et quod istud est notorium apud Diuionem. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia vidit contineri in confirmatione compositionis dicte quam confirmationem vidit et tenuit bullatam quod decanus dicte capelle gerit curam animarum ducis et ducisse. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus, terre, vinee et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod ipsa ecclesia est baptismalis et ibidem sunt fontes in quibus multos pueros audiuit et vidit baptisari, et in quibus generaliter infantes quos contingit nasci in parochia dicte ecclesie sancti Medardi que continet totum castrum Diuionis baptisari consueuerunt per illum qui regit dictam ecclesiam sancti Medardi vel per alium pro ipso. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod terre, vinee et possessiones site intra parochias et cetera, dixit quod dicitur communiter apud Diuionem quod terre, vinee et possessiones site intra parochias ecclesiarum sancti Medardi, beate Marie, beati Nicolai, beati Michaelis et beati Petri de Diuione que ecclesie ad (Art. 63, 64.) abbatem et conuentum seu ecclesiam sancti Stephani predicti pertinere nascuntur sunt de consuetudine antiquissima et consueuerunt esse decimales monasterio, abbati et conuentui sancti Stephani et exinde consueuerunt dicti abbatis et conuentus decimas percipere et habere; et etiam ipse qui loquitur vidit pluries et plures annos a viginti annis citra quod generaliter quolibet anno parochiani dictarum parochiarum qui habebant vineas intra parochias predictas veniebant et venire consueuerant tempore quadragesime ad dictum monasterium sancti Stephani ad concordandum et satisfaciendum decimatoribus deputatis ad leuandum dictas decimas, ab abbate dicti monasterii de decimis in quibus dictis abbati et conuentui et eorum monasterio tenebantur ratione vinearum suarum quas habebant intra fines parochiatuum predictorum, et ita vidit pluries ipse qui loquitur et fuit cum decimatoribus predictis quos vidit recipere pecuniam a multis hominibus de quorum nominibus ad presens non recolit ratione vinearum suarum solentium dictam pecuniam occasione decimatorum in quibus dictis religiosis tenebantur. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et receperunt et cetera, dixit quod anno quolibet dicti abbas et conuentus consueuerunt percipere per illum seu illos quem vel quos ad hoc deputant, census ex domibus existentibus intra dictas parochias et ita vidit pluries a viginti annis citra tempore abbatis Girardi, defuncti, et tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii, quod defuncti Laurentius de Diuione, clericus, et Richardus eius filius pro dictis abbate et conuentu exigebant et leuabant et exigere et levare consueuerant dictos census per predictas parochias et in eisdem parochiis dicens ipse qui loquitur quod istud communiter et notorie dicitur apud Diuionem. Item requisitus super sexagesimo quarto articulo qui sic incipit. (Art. 65 à 69.) Item quod perceperunt ab antiquo et cetera, dixit quod ita dicitur communiter apud Diuionem sicut in eodem articulo continetur videlicet de vineis, terris et possessionibus existentibus intra prefatas parochias. Item requisitus super sexagesimo quinto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti fuerunt et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia nunquam vidit nec audiuit quod aliquis super hoc contenderit nisi fuerint illi de capella qui dicunt se esse exemptos. Item requisitus super sexagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod licet dicta compositio et cetera. Item et super sexagesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit quod audiuit dici apud Diuionem a pluribus quorum nomina ignorat ad presens quod dicti decanus et capitulum recusant et recusauerunt solvere censum et decimam generaliter, nec aliud scit. Item requisitus super sexagesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod de illis, vineis et cetera, dixit quod bene audiuit dici ab aliquibus ex canonicis dicte capelle de quorum nominibus non recolit quod ipsi non tenebantur dictis religiosis ad aliquam decimam et quod dicta compositio non valebat et quod super hoc lis erat in romana curia inter partes predictas. Item requisitus super sexagesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod de predictis est et fuit publica vox et cetera, dixit quod dicitur communiter apud Diuionem quod domus, terre, vinee et possessiones site in parochiis et intra fines parochiatuum predictarum ecclesiarum sancti Medardi, beate Marie, beati Nicolai, beati Michaelis et beati Petri de Diuione pertinentium cum suis parochiatibus pleno jure ad predictum monasterium sancti Stephani fuerunt ab antiquo et esse consueuerunt censuales dicte ecclesie abbati et conuentui sancti Stephani nisi sint excepte jure aliquo speciali et quod dicta ecclesia sancti Stephani est et ab antiquo fuit ecclesia baptismalis (Art. 76 à 93.) et habet quinque parochias predictas apud Diuionem sub se quarum parrochiarum terre, vinee et possessiones site intra easdem sunt de consuetudine antiquissima et consueuerunt esse decimales monasterio abbati et conuentui sancti Stephani et exinde consueuerunt dicti abbas et conuentus decimas percipere et habere et quod perceperunt et percipi ac recipi fecerunt censum et decimas intra parochias predictas, et quod decanus et canonici dicte capelle recusauerunt et recusant solvere censum et decimas de possessionibus quas habent intra dictas parochias. Item requisitus super septuagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum subtraxerunt et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super octogesimo, octogesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto et sexto articulis, dixit se nihil scire, nisi quod audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit quod predictus dux se gerebat pro judice et conseruatore dicte compositionis virtute verborum in dicta compositione expressorum. Item requisitus super octogesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod predicta compositio per aliqua tempora et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse quia ita audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super nonogesimo, nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit se nihil scire, sed bene audiuit dici quod dicte partes dictam compositionem obseruauerunt per aliqua tempora et jurauerunt se seruaturos eamdem. (Art. 1.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt et cetera, dixit quod a viginti annis proximo preteritis usque ad quatuor annos vel circa nuper elapsos, et (Art. 2, 3.) sequentes immediate, dicti abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt in dicta capella unum canonicum regularem ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle. Interrogatus quomodo scit, dixit quod per dictum tempus pluries ita vidit in dicta capella et presens fuit et audiuit et vidit quod dictus canonicus que ibi tenuerunt et habuerunt dicti abbas et conuentus ut dictum est, pluries celebrabat in dicta capella magnam missam, et quod quando non celebrabat eamdem, ipse stabat vel sedebat in choro dicte capelle et ibidem cantabat et faciebat diuinum officium sicut unus ex canonicis dicte capelle dicens ipse qui loquitur quod istud manifestum est et notorium apud Diuionem. Item interrogatus quot vicibus ita vidit et audiuit, dixit quod multis vicibus et plus quam decies. Item requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibidem habuerunt et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod ipse vidit aliquando tempore abbatis Girardi et tempore fratris Hugonis, successoris ipsius G..., quod frater Odo, dictus Verroquier, canonicus dicti monasterii, seruiebat ut dictum est in dicta capella et vidit eum sedere et esse in dicto choro in quadam sede immediate juxta decanum dicte capelle, et quod ipse qui loquitur pluries audiuit dici in dicto monasterio a quibusdam canonicis eiusdem monasterii quod dictus canonicus regularis quem in dicta capella tenuerunt et habuerunt dicti abbas et conuentus, ut dictum est, sedebat et sedere consueuerat in prima sede post decanum dicte capelle et post ipsum decanum primam ebdomadam faciebat. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti et cetera, dixit quod a viginti annis citra audiuit dici apud Diuionem a multis de quorum nominibus non recolit et adhuc ita dicitur communiter quod abbas et conuentus et ecclesia sancti (Art. 4 à 12.) Stephani prebendam unam consueuerunt percipere et habere quolibet anno in predicta capella, nec aliud scit de ipso articulo. Item requisitus super quarto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti habuerunt et cetera, dixit quod tempore dicti defuncti abbatis Girardi et etiam tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii, videlicet a viginti annis nuper preteritis usque circa octo annos nuper elapsos, tempore aduentus domini et quadragesime ipse vidit quod dicti abbas et conuentus habuerunt panem et vinum in dicta capella sicut unus ex canonicis dicte capelle. Interrogatus quomodo scit, dixit quod per dictum tempus multociens vidit et per multos dies quod alter famulorum predicti monasterii sancti Stephani ibat et ire consueuerat ad cellarium dicte capelle reuertebatur ad dictum monasterium cum pane et vino receptis ab ipso in dicto cellario et audiuit et vidit multociens ipse qui loquitur quando erat et comedat in dicto monasterio videlicet in hospicio abbatis dicti loci quod famulus predictus deferens panem et vinum huiusmodi dicebat dicto abbati: domine ecce prebendam unam de capella. Item requisitus super quinto, sexto, septimo, octauo, nono, decimo et undecimo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod est et diu fuit vox communis et cetera, dixit quod communis vox et fama est et fuit apud Diuionem quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et habuerunt longeuis temporibus et etiam in possessione vel quasi fuerunt et per longa tempora steterunt tenendi et habendi in dicta capella unum canonicum regularem ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella sicut unus ex [...]