[Bonifacius Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis de Rivis Claromonten. et sanctæ Margaretæ in Helincuria Belvacen. ac de Cariloco Matisconen. Diœcesum Prioratuum Prioribus, salutem et Apostolicam benedictionem. Exposuit nobis dilectus filius Abbas Monasterii Clun. ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, quòd felicis Recordationis Nicolaus Papa IV. prædecessor noster, intellecto quòd Monasterium Clun. tanto debitorum onere, et aliis diversis erat incommodis prægravatum, quod nisi de celeri remedio succurreretur eidem, verendum erat ne per usurarum voraginem, et alias etiam multipliciter Monasterium ipsum in bonis suis incurreret irreparabile damnum; Eidem Abbati vicesimam partem omnium proventuum et reddituum Monasteriorum, Prioratuum, et Domorum, quæ sunt immediatè et mediatè dicto Monasterio Clun. subjecta, et aliarum etiam Ecclesiarum, tam sæcularium, quàm regularium ad collationem seu præsentationem ejusdem Abbatis, et aliorum Abbatum, Priorum, et Conventuum Ordinis Cluniacensis spectantium, in solutionem dictorum debitorum totaliter convertendam, usque ad sex annorum spatium per litteras suas concessit de gratia speciali, non obstantibus quibuslibet indulgentiis Apostolicis impetratis vel impetrandis, per quas concessioni hujusmodi posset quomodolibet obstaculum interponi, seu quibuslibet contrariis consuetudinibus vel statutis juramento, confirmatione Sedis Apostolicæ, seu quacumque alia firmitate vallatis. Per hujusmodi autem gratiam dicto Abbati factam noluit idem prædecessor Prælatis illis, ad quos eisdem Ecclesiis, in quibus dictus Abbas et cæteri Abbates ac Priores prædicti præsentationem habent, institutio spectare dignoscitur, aliquod circa institutionem ipsam præjudicium generari. Verùm quia, sicut asseritur, hujusmodi vicesima sic præfato Abbati à memorato prædecessore concessa ad satisfactionem prædictorum non sufficit debitorum, et de prædicto tempore sex annorum modicum noscitur superesse; dictusque Abbas alia debita de novo contraxerit, pro suis et ejusdem Monasterii Cluniacensis negotiis procurandis: nos volentes in hac parte eidem Abbati gratiam facere ampliorem, per quam faciliùs debeat dictum Monasterium Cluniacense à debitorum ipsorum onere liberari, vicesimam partem omnium reddituum et proventuum prædictorum pro exoneratione debitorum prædictorum, secundum formam et modum in præfatis litteris ejusdem prædecessoris nostri contentos, memorato Abbati per alias litteras nostras concessimus per quinquennium à tempore quo prædictorum sex annorum spatium finitum fuerit computandum: ita quod vicesima ipsa per de Celsiniis, de Crespeio, et de Marciniaco Prioratuum Priores Cluniacensis Ordinis, ac Camerarium sancti Martini de Campis Parisien, ejusdem Ordinis colligatur, per eos aut duos eorum in solutionem dictorum debitorum integrè convertenda; idemque Abbas de præfata vicesima ab eo jam percepta teneatur coram eis, ac ipsi de hujusmodi vicesima recipienda per eos coram ipso Abbate, ac majore vel claustrali Prioribus dicti Monasterii Clun. et sociis in Ordine annis singulis teneantur reddere rationem, nonobstantibus omnibus supradictis. Unde nos vobis per alias nostras damus litteras in mandatis, ut vos, vel duo, aut unus vestrum, per vos, vel per alium, seu alios hujusmodi vicesimam tam per dictum prædecessorem, quàm per nos sic concessam, juxta hujusmodi ejusdem prædecessoris, ac nostræ concessionum tenores colligi, et de ipsa rationem reddi, et de illa, quæ soluta pro præterito tempore non existit, plenariam satisfactionem impendi ab illis, qui tenentur ad exhibitionem ejusdem vicesimæ, faciatis, contradictores per censuram Ecclesiasticam appellatione postpositâ compescendo. Volentes itaque animarum saluti, prout ad nostrum spectat officium, providere, ac gerentes de vestræ discretionis industria fiduciam in Domino specialem, vobis et vestrûm cuilibet absolvendi eos, qui excommunicationum sententias pro dicta vicesimâ hactenùs non solutâ, necnon et illos, qui pro defectu solutionis ipsius vicesimæ concessæ per nos imposterum faciendæ, sententias ipsas incurrent, ab hujusmodi sententiis juxtà formam Ecclesiæ vice nostra, et dispensandi cum eis super irregularitate, quam prædictis ligati sententiis divina officia celebrando, seque ipsis immiscendo, aut suscipiendo Ordines contraxerint, vel contrahent in futurum, injuncta eis propter hoc pœnitentia salutari, vobis concedimus tenore præsentium facultatem. Datum Anagniæ V. Idus Julii, Pontificatus nostri anno primo.]