Per idem tempus domnus ODILO, vir vitæ  famæ venerabilis, Cluniacensis Abbas, ad hoc Monasterium valde deuotus aduenit:  ob maximam, quam sancto Patri Benedicto, ac per eum Monasterio gerebat, reuerentiam, montem totum pedestris ascendit. Qui cum de more Monasterij ab Abbate  fratribus honorifice in Capitulum ductus fuisset, post verba solemnia: Sicut audiuimus, inquit vir reuerentissimus, ita  vidimus in ciuitate Domini virtutum, in ciuitate Dei nostri,  in monte sancto eius. Et mox nimis humiliter ad Abbatem conuersus: Donum, ait, a te, Pater, maximum expeto, mihique, vt sine contradictione aliqua concedatur, votis omnibus flagito. Volo, inquam, atque desidero, omnium fratrū vestigia deuotissimus osculari. Annuit Theobaldus licet inuitus, nec reniti tantæ deuotioni aliquatenus potuit. Post hæc autem, ipso die festiuitatis eiusdem beatissimi Patris nostri, ab eodem Abbate Theobaldo, gratia præcipue religionis multis precibus oratus, vt missarum solemnia celebraret; nullo modo induci potuit, vt se præsente, missas publicas ageret. Cumque iam paratis ad procedendum solemniter fratribus Pastoralem baculum idem Abbas noster eius manui reuerenter offerret; lōge humilius ille refugit, dicens, Nequaquam dignum esse, illo præsente se huiusmodi gestare virgam. Indecens nimium,  contra fas omne ducens, quempiam Abbatum manu pastoralem præferre virgam, vbi Benedicti vicarium, Abbatum scilicet omnium Abbatem adesse contingeret. Eo igitur reuerti parāte, cum multis illum fratribus Abbas vsque ad ianuas Monasterij prosequens, suppliciter tandem orauit, vt si posset, particulam aliquam de beati Mauri reliquiis ad Monasterium istud aliquando transmitteret. Quam postulationem vir Dei lætus accipiens,  posse se confidenter asseruit,  facturum libenter vita comite repromisit. Sicque vale dicto recessit. Septem postmodum annorum euoluto circulo, os integrum brachij beatissimi Mauri capsella argentea decenter inclusum, opere pulcro turrium instar erecta, per sex sui Monasterij fratres huc delegare curauit. Ad cuius aduentum innumerabilis ex tota Prouincia populi turba cōfluxit deuotione præcipua.