Periculosum est valde,  multum nobis, Apostolisq. detrahitur,  vtinam immerito, quod res ad eleemosynam pauperum deputatas, in alios vsus, quam debemus, conuertimus. Et iccirco statuimus ne quisquam hominum siue Abbas, siue alius tollere vel alienare quippiam eorum, quæ ad subsidium indigentium assignata sunt, aliqua temeritate præsumat. Eleemosyna igitur fratri timenti Deum custodienda tradatur, qui omnes redditus  prouentus in vsus pauperum  peregrinorum fideliter conuertat. Qui vna sit equitatura contentus, paucis seruientibus, modicis sumptibus: quia quicquid vni ex minimis fit, Domino fit, quicquid eis subtrahitur, Deo aufertur. Nos in hoc animam nostram liberamus, ipsis quibus est cura commissa, de sua amministratione iudici omnium Deo in districto examine responsuris.