Viris venerabilibus et honestis D. priori de Charitate, necnon et ejusdem loci conventui, Anselmus, Dei gratia abbas humilis de Orbaco, totusque ejusdem loci conventus, pignus pacis et incrementum salutis in eo qui mandat salutes, Jacob. Quoniam omne regnum in se divisum desolabitur, et hostis humane salutis a Christi regno et unione nos incessanter appetit separare, bonum est et jucundum habitare spiritu nos in unum, ut in eo uniti qui caput nostrum est et nos ejus membra, orationibusque mutuis circumfulti eorum vincula disrumpens, qui nobis assidue tendunt insidias et quasi quidam latrunculi iter nostrum obsident, quo ad vitam anhelamus, eorumque de manibus liberati, pie et juste uniendo, de virtute in virtutem proficientes, Deum Deorum in Syon videre mereamur. Cum vero orationes et bona spiritualia apud vos de cetero facienda quibus nos vestri gratia deinceps ex Charitate non ficta communicare voluistis, nobis quam plurimum necessaria sint in premissis vobis ad eas quas possumus gratiarum consurgimus actiones, habitoque inter nos pleniori concilio, ea omnia que pro nobis facere promisistis juxta formam a vobis traditam de cetero pro vobis facere intendentes, hoc addito si bonum vobis visum fuerit, quod pro vobis et ecclesie vestre statu, missam de Spiritu sancto festive celebrabimus annuatim, supplicantes si placet ut et vos pro nobis ita faciatis. Et quoniam ea que memorie nostre repentina surripit oblivio, literarum munimine et scripturarum testimonio ad noticiam reducuntur, rogamus vos quatenus, ad memoriam presentium et notitiam futurorum, premissa scribi faciatis, in publico, ubi talia et consimilia a vobis redigi solent in scriptis. Datum et nostris sigillis sigillatum, anno Domini millesimo ducentesimo nonagesimo quarto, feria secunda post ascensionem Domini.