Johannes episcopus, seruus seruorum Dei, dilectis filiis abbati monasterii sancti Benigni diuionensis lingonensis diocesis et decano ecclesiæ cabilonensis ac officiali Trecensis, salutem et apostolicam benedictionem. Ea quæ iudicio et concordia terminantur firma debent et illibata consistere, et ne in recidiuæ contentionis scrupulo relabantur, apostolico conuenit presidio communiri. Exhibitu siquidem nobis dilectorum filiorum Ponczardi abbatis et conuentus monasterii Sancti Stephani de Diuione, ordinis Sancti Augustinis, ac Henrici decani et capituli capellæ ducis Burgundiæ dicti loci de Diuione ad romanam ecclesiam nullo medio pertinentis lingonensis diocesis petitio continebat, quod olim inter quondam Hugonem tunc abbatem et conuentum dicti monasterii ex parte vna; et quondam Petrum decanum et capitulum dictæ capellæ ex altera; super integritate seu perceptione cuiusdem integræ prebendæ quum dicti abbas et conuentus prefatum monasterium obtinere dicebant in capella predicta, faciendo in ea per canonicum regularem presbyterum eiusdem monasterii deseruiri, nec non super perceptione fructuum redditum ex prouentuum primi anni omnium prebendarum dictæ capellæ pro tempore vacantium in eadem. Jure quoque percipiendi decimas de quibusdam vineis dictæ capellæ, sitis in territoriis decimalibus monasterii antedicti, ac etiam super ius habendi cimiterium ac inhumandorum et clericorum eiusdem capellæ, quod prefati decanus et capitulum sibi nitebantur per priuilegia sedis apostolicæ vendicare, et super quibusdam aliis articulis orta materia questionis. Tandem post plures tractatus inter easdem partes habitos, ex quibus plena concordia non exstitit subsecuta mediantibus bonis viris inter partes easdem, super predictis aliisque variis et diuersis articulis amicabilis compositio interuenit, per quam dictæ partes mutuo videlicet certos redditus et census annuos et quædam alia iura in se ipsas transferre curarunt, saluo tamen et reseruato sacrosanctæ romanæ ac uniuersalis summi pontificis beneplacito et consensu, sine cuius auctoritate nihil in hac parte intendebant facere uel etiam attemptare quout in patentibus litteris inde confectis Hugonis abbatis et conuentus ac Petri decani et capituli predictorum sigillis munitis plenius continetur. Et licet post modum omnibus et singulis supradictis, felicis recordationis Clementi papæ et predecessori nostro expositis fuisset eidem a dictis partibus humiliter supplicatum, vt confirmationis suæ robur eisdem ex certa scientia adicere dignaretur, idemque predecessor predicta omniæ et singula ex certa scientia confirmasset. Quia, tamen litteræ predecessoris eiusdem super huiusmodi confirmatione confecta bullatæ, propter ipsius superuenientem obitum non fuerunt, pro parte Ponczardi abbatis et conuentus, ac Henrici decani et capituli predictorum nobis exstitit humiliter supplicatum vt compositionem predictam cum omnibus articulis contentis in ea, confirmationis nostræ munimine roborare auctoritate apostolica dignaremur. Nos itaque abbatis et conuentus ac decani et capituli predictorum supplicationibus inclinati compositionem huiusmodi, et omnia in ea contenta rata et gratia habentes illa auctoritate apostolica ex certa scientia confirmauimus supplentes omnem defectum si quis interuenisset forsitan in premissis vel aliquo premissorum de apostolicæ plenitudine potestatis, quo circa discretioni vestræ per apostolica scripta, mandamus quatenus vos, vel duo aut vnus vestrum, per vos vel per alium, seu alios predictis partibus, efficacis defensionis presidio assistentes faciatis compositionem ipsam auctoritate nostra firmiter obseruari, nec partes easdem et ipsarum alterutram ab aliquibus super predictis contra huiusmodi nostrarum confirmationis et suppletionis tenorem molestari indebite permittatis, molestatores huiusmodi nec non contradictores quoslibet et rebelles per censuram ecclesiasticam appellatione post posita compescendo, nec obstante si aliquibus a sede sit indultum predicta quod interdici suspendi vel excommunicari non possint per litteras apostolicas non facientes plenam et expressam ac de verbo ad verbum, de indulto huiusmodi mentionem. Datum Auinione X° kalendas janua, pontificatus nostri anno nono.