Galterius, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, omnibus presentes litteras inspecturis, salutem in Domino. Noverint universi quod, sicut fideli relatione accepimus, cùm bone memorie predecessor noster Petrus, quondam Senonensis archiepiscopus, in Autissiodorensi dyocesi, visitationis officio fungeretur, in domo et capella de Mevia quam habent ibi canonici sancti Satyri procurationem petiit, set eam non habuit. Quam sicut nobis per testes idoneos constitit et fideles abbas et conventus sancti Satyri se opponentes dicebant se non teneri ad solvendam procurationem predictam, cum ecclesia parrochialis, oblationes, et decime ejusdem ville non ad ipsos set ad monachos de Caritate pertinerent, qui eas tam ab ipsis canonicis sancti Satyri quam ab aliis parrochianis ejusdem ville percipere consueverant et ea que ibi habent et possident ad usum et sustentationem conventus ecclesie sancti Satyri fuit spetialiter deputata, et unum de fratribus et concanonicis suis tantum ibi habere consueverant pro congregandis et conservandis bonis ejusdem ville et ad abbatiam sancti Satyri deferendis, cui fratri et concanonico victum et vestitum ministrant in eodem loco, ac si in claustro sancti Satiri resideret; quare idem predecessor noster ad preces et consilium bonorum virorum destitit a peticione procurationis in loco supradicto. Nos itaque piis predecessoris nostri vestigiis inherentes, attendentes etiam quod ecclesia parrochialis oblationes et decime predicte ville ad monachos de Caritate non ad canonicos sancti Satyri pertineant propter hoc de bonorum virorum consilio predictam domum et capellam sancti Martini de Meva a procuratione quam ibi petebamus reputavimus esse liberam et immunem. In cujus rei memoriam et testimonium presentes litteras fecimus sigilli nostri munimine roborari. Actum anno gratie millesimo ducentesimo vigesimo quinto, mense junio. Autre transcription d’une charte de même date et relative au même fait, où sont les variantes ci-dessous: Galterius, Dei gratia... procurationem suam exegerat et quia eidem fuerat denegata, interdicti sententiam in ipsa ecclesia et in villa de Mevia promulgavit. Qui tandem cognita veritate et plenius intellecta quod canonici sancti Satyri in prefata villa de Mevia non parrochialem habebant ecclesiam nec decimas etiam percipiebant, a vexatione predictorum canonicorum super procurationem petita destitit, revocata interdicti sententia que propter hoc per eumdem fuerat in villa de Mevia promulgata. Nos itaque... (comme à l’autre charte.)