In nomine summe et individue trinitatis, tam presentibus quam futuris volumus notum fieri quomodo, Deo disponente, dum monasticus ordo regularis cepit Tornodoro florere, regnante Lothario rege Francorum, necnon presule Windrico sancte Lingonice ecclesie cathedram regente, et comite Milone pagum Tornodorensem tenente, nobiles quique pro redemptione animarum suarum predia, loco qui Mons-Volutus a provincialibus dicitur, sancti Michaelis honore dicatus, ceperunt contradere: Siquidem Robelina, quedam nobilis femina, in ipso Monte-Voluto tres arpennos vinee rei sue contradidit Sancto-Michaeli, ob redemptionem anime sue. Juxta hanc vero terram conjacent due ancinne (ancinge) quas monachi predicti loci emerunt a duobus hominibus, quorum unus vocabatur Fulchradus, alter Berengerius, ut jure perpetuo ipsam terram per succedentia tempora monachi qui sancto loco deservirent, possiderent absque calumpnia et contradictione alicujus persone. In ipso etiam Monte-Voluto conjacent IV jornales quos dedit quidam miles Caalo, tempore quo Milo comes seculum relinquens comam capitis sui et barbam totondit, cum Dodo reverendus abbas ipsum locum regebat, et Eldefredus frater, communie despensioni prepositus, sub ipso claustrum fratrum et ordinem regulariter solicitus custodiret. Quum etiam Petrus, post predictum dominum Dodonem abbatem, in ordine regiminis ei successit, dedit etiam predictus Caalo unum arpentum vinee et semis juxta publicum transitum in valle Wultense. Alnuarus etiam, quidam laicus, secus terram supradicti Caalonis dedit duos arpentos vinee, in predicta valle Wultense. Reverendus etiam Bruno, præsul Lingonice urbis, contulit terram [ad] locum jamdictum, ubi monachi construxerunt domum hospitum et pistrinum et plures alias domos in usus suos, et in reliqua terra que vicina cernitur, plantaverunt nemus et ortum construxerunt. Dedit etiam suprafatus pontifex terram secus istam positam, quam monachi predicti loci commutaverunt pro terra que conjacet in suburbio castelli Tornodorensis, juxta transitum duarum viarum, ante portas ipsius castelli. Ragimeria nihilominus, quedam mulier, dedit terre unum arpentum in valle Wultense; duo preterea homines dederunt unam ancinnam terre in predicto monte, quorum unus vocabatur Rambertus et alter Signorus; et ipsa terra conjacet sub domibus que sunt vicine ecclesie Sancti-Michaelis. Duo etiam homines, quorum unus vocatur Testelinus, alter Belinus, contulerunt unum arpentum in ipso monte positum, jure perpetuo a monachis possidendum. Heinricus etiam quidam laicus, unum terre arpentum in ipso monte positum contulit loco Sancti-Michaelis quod monachi quatuor solidis et duobus septariis vini emerunt a Signoro quodam laico, qui ipsam terram sub censu sibi reddendo dederat predicto Heinrico. Juxta hanc vero terram contulit loco Sancti-Michaelis quidam laicus, nomine Gumbertus, quatuor jornales perpetualiter possidendos. Tebaldus etiam, quidam laicus, monachus effectus, secus hanc terram V jornales contulit cenobio Sancti-Michaelis per succedentia tempora a monachis ipsius loci possidendos. Wilterius perinde, in ordine laicali positus, juxta terram predicti Tebaldi dedit tres jornales terre, Deo Sanctique Michaelis loco, absque calumpnia et contradictione alicujus persone, a monachis omni tempore possidendos.