*Textus ex solo fonte *O*. Recole de hoc codice superius dicta, ann. 1158. 1 Aliquis monachus vel conversus… etc. *ut ann. 1157, n° 30*. 2 Veniam petat… etc. *ut ann. 1157, n° 31*. 3 Abbatum nostrorum etc. *ut ann. 1157, n° 32*. 4 Presbyter et omnes religiosi qui in hospitio moriuntur, in choro deferantur, et nullus alius nisi tamen honesta fuerit persona. 5 Ista sunt festa praecipua, quando sermo fit in capitulo. 6 Pro defuncto praesenti hospite in secundo loco collecta dicatur nisi talis fuerit ut pro eo aliter fiat. 7 Propria collecta pro parentibus nostris dicatur quando aliquis petit veniam. 8 Infirmarius ex quo ire coepit ad refectionem, non revertatur quamvis ante versum occurere non possit, sed versum perdat. 9 Hostiae et ceterae artes intra claustrum, vel tam prope claustrum fiant, ut ad horas regulares occurant. 10 Non licet alicui converso comedere sine cappa, si habere potest. 11 Extra conventum, qui privatim cantant primam, si pro tempore terrae prosternantur, finita Prima subsequente *Preciosa*, non se erigant donec dicatur *Et ne nos… Respice Domine*. 12 Ad vigilias privatas stent fratres dum brevis lectio pronuntiatur. 13 Incipiente cantore antiphonam post finem psalmorum, sive gradalia aut Alleluia, non expectabit conventus usquedum una dictio finiatur. 14 Diebus quibus bis comedimus, quisquis superveniens post nonam comederit ; nihilominus cum conventu ad coenam ad mensam accedat et si voluerit comedat. 15 Quisquis importune petierit ut ad domum aliam Ordinis nostri mittatur, nullo modo ei praebeatur assensus, inconsulto abbate ad quem ire desiderat. 16 Monachis propriis vel conversis de via revertentibus, non dabitur a Cellerario pitantia sine licentia. 17 Gartionibus per domos nostros transeuntibus… (*sic terminatur ms.*) * * * Praeterea notatu dignum est huius Capituli decretum, quo totus Ordo cisterciensis partes Alexandri III papae legitimi amplecteretur, contra Victorem antipapam a Friderico imperatore subrogatum. De qua causa sic Manrique : Instabat tempus Capituli generalis, et Lambertus totius Cistercii pater, pro Ecclesia efficacia, pro se sublimia, ut gloria (sc. aeterna) iam instante, meditabatur. Itaque archiepiscopis, episcopis, abbatibus ex more convenientibus, negotia Ordinis in commune tractaturis, primum omnium, negotium Ecclesiae fuit, discussa causa (et facilis discussio post tot concilia) Alexanderque praelatus, cui uno omnium consensu parendum foret… Decretum hoc acceptum ab antiquis Carolus Sigonius inseruit suis Annalibus, atque hinc putat Alexandri vires auctas, quibus non aliae potuerint prevalere.  Hi, inquit (i. e. Cistercienses) concilium apud Cistercium celebrabant, et quae e republica erant, decernebant. Itaque proposita praesenti pontificia causa, publico decreto Alexandro se adiunxerunt, atque maximas ei parti vires addiderunt . Ex tunc nullus Cisterciensis fuit, de quo, an Alexandro faveret, dubitaretur. (*AC.* ann. 1161, cap. IV, n° 1, t. II, p. 350). 