In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Hugo, Senonensis archiepiscopus, notum fieri volo omnibus fidelibus christianis, præsentibus et futuris, quod Sevvinus de Sancto-Florentino dedit et concessit ecclesiæ Pontiniaci terram quæ fuerat inter ipsum et Isnardum vicecomitem, sicut ipsi Pontiniacenses habebant et tenebant eam; pro qua terra dederunt Sevvino Pontiniacenses quidquid habebant, in loco qui dicitur Boisarlabart, de Mainardo de Turniaco, exceptis decem denariis et obolo de censu quos reddebant de propriis vineis; quas vineas si vendiderint, census ille ad Sevvinum revertetur. Sciendum autem quod istud cambium quod inter utrosque factum est, ista debent alterutrum acquitare, id est et Sevvinus monachis terram illam et monachi Sevvino censum illum; quod si forte non fecerint, vel ille, vel illi recuperabunt, ille terram suam, illi censum suum. De vineis autem nullam gardiam dabunt monachi vineario; qui vinearius per Sevvinum ponetur in vineis; sed si de illo Pontiniacenses forte conquesti fuerint, id est de vineario, ponent ipsi vinearium suum quemcumque voluerint et propter hoc dabunt Sevvino quatuor solidos; si quid vero forifecerit vinearius, ad Sevvinum pertinebit justitia de eo. Hæc omnia laudavit Regina, uxor ejusdem, et Garnerius filius ejus, et Alpacia et Alzurresa filiæ ejusdem Sevvini. Hujus conventionis et laudationis testes sunt: Simon, thesaurarius; Boso, decanus Sancti-Florentini; Petrus, capellanus de Brienone; Theobaldus Perronele de Hervi; Ansellus Boisel, et Stephanus, frater ejus; Pontius de Racines, et Hilduinus frater ejus, et Herbertus de Vilarcele. Actum, anno dominicæ Incarnationis millesimo centesimo quinquagesimo, in præsentia nostra, coram memoratis testibus.