Petrus, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, Odo Parisiensis, Manassarus Aurelianensis, Willelmus Autissiodorensis, Willelmus Nivernensis ejusdem permissione episcopi, omnibus Christi fidelibus presentes litteras inspecturis salutem in vero salutari. Universitatem vestram scire volumus quod, anno incarnationis Dominice millesimo ducentesimo septimo, in festo translationis sancti Benedicti quod est in mense julio, accessimus ad ecclesiam Sancti Benedicti floriacensis, et, viris prudentibus convocatis et inspectis sancte Romane Ecclesie privilegiis, vere cognovimus quod tanti confessoris presentia in predicta Sancti Benedicti Floriacensis ecclesia insignis habebatur; verum, cum pignora tanti patris religionis monastice proni essent quasi in abscondito et tanquam candelabrum sub modio positum, ut lumen preberetur fidelibus a tanto luminari, de loco humili qui datus erat ei ab antiquo reclinatorium, archiepiscopis, episcopis, abbatibus et aliis viris magni nominis astantibus, in theca super majus altare posita reposuimus, auro, gemmis et argento pariter contexta. Igitur ne redirent irremunerati qui ad tantam translationis solemnitatem convenerant, maxime cum non sit ambiguum orationes tanti patris devotionibus peccatorum non deesse, de divina confisi misericordia et meritis beati confessoris Benedicti, omnibus tante solemnitati presentibus septem dies relaxamus de injunctis sibi penitentiis pro peccatis unde vere confessi fuerint et contriti. Ut autem idem redeat animarum remedium omnibus tanti patres reliquias visitantibus a vigilia festivitatise jusdem patris que singulis annis in julio celebrabitur usque in crastinum octabarum ipsius festivitatis nominatum beneficium in perpetuum duximus concedendum. In cujus indulgentie testimonium presentem cartam conscribi fecimus et sigillorum nostrorum auctoritate communiri.