Ad tumulationem igitur pretiosi corporis domni ac Dei dilectoris Maioli, quædam perditæ mentis mulier, dum diu multumque vexaretur grauissimo incommodo, tandem similis mortuæ ad terram corruit,  post paruissimum sana  incolomis recepto mētis sensu surrexit: nobisque se sanatam esse innotuit, dum rationis non ignaram se, verbis  factis demonstrauit. Pro cuius sanitatis commercio læti  alacres fratres Siluiniacensis Cœnobij,  quia tam honesto initio seriem suarum virtutum beatus Pater Maiolus decorabat, Deum cum circumadstanti populo benedicunt, eique laudationis vota persoluunt.