In nomine domini, amen. Per hoc presens publicum jnstrumentum cunctis pateat euidenter, quod anno eiusdem domini millesimo trecentesimo vicesimo octauo, jndictione duodecima, die XXIIII mensis septembris, pontificatus sanctissimi patris et domini nostri domini Johannis diuina prouidentia pape XXII, anno tertio decimo, jn presentia mei notarii publici et testium subscriptorum, coram venerabili et discreto viro magistro Amisio de Aurelianis decano ecclesie parisiensis subdelegato vt dicitur, reuerendi in Christo patris domini Hugonis parisiensis episcopi, se gerentis pro iudice seu conseruatore priuilegiorum fratribus ordinis predicatorum in prouintia Francie, a sede apostolica indultum vna cum quibusdam collegis suis cum illa clausula, quatinus vos, vel duo, aut vnus vestrum, per vos vel per alium et cetera, personaliter constitutus discretus vir magister Johannes Boneti de Dyuione clericus, procurator personarum infrascriptarum, per quoddam publicum instrumentum signo et subscriptiones Guioneti Chargerii, auctoritate imperiali vt dicitur publici notarii signatum, sigilloque venerabilis et religiosi viri fratris Ponzardi abbatis sancti Stephani de Dyuione sigillatum, vt prima facie apparebat ad infrascripta facienda bene et sufficienter instructus prouocauit seu appellauit, nomine procuratorio quo supra, contra ipsum dominum subdelegatum ac contra fratrem Symonem de Ycio procuratorem religiosorum virorum prioris et conuentus fratrum predicatorum dyuionensium, et contra ipsos priorem et conuentum ad prefatum dictum episcopum in scriptis suc hac forma: Quum appellationis remedium in fauorem oppressorum et opprimi sperantium sit a sanctissimis patribus introductum vt apud falsos et temerarios processus iudicum valeat subuerini et inique sententie contra iuris tenorem prolate habeant retractari. Et vos dominus Amisius de Aurelianis decanus ecclesie parisiensis subdelegatus vt dicitur, a reuerendo in Christo patre ac domino domino Hugone parisiensi episcopo, qui se gerit pro iudice seu conseruatore priuilegiorum fratribus ordinis predicatorum in prouintia Francie, a sede apostolica indultorum vna cum aliis collegis cum illa clausula quatinus vos, vel duo aut vnus vestrum, per vos vel per alium, et cum feceritis ad instantiam fratris Symonis de Ycio procuratoris et procuratorio nomine religiosorum virorum prioris et conuentus fratrum predicti ordinis dyuionensis, actorum dominum Guillermum de Balneolis rectorem ecclesie sancti Michaelis dyuionensis, dominum Henricum Lalemant, dominum Othonem de Atheys, dominum Johannem de Courbeton, dominum Johannem de Buxo, dominum Hugonem de Arcons, dominum Johannem Gaillart rectorem ecclesie beate Marie dyuionensis, reos virtute dicte conseruationis et commissionis vobis facte coram nobis conueniri et procurator ipsorum citatorum nomine procuratorio, ipsorum et pro ipsis, cum protestationibus de non consentiendo in vos nisi quatenus de iure tenebantur coram vobis proposuit quod per ea que ex parte dictorum prioris et conuentus coram vobis erant exhibita non erat vobis aliqualiter iurisdicio attributa quoniam procurator dictorum religiosorum predictus ad fundandam iurisdicionem vestram solummodo exhibebat quoddam rescriptum apostolicum domini Benedicti pape vndecimi, per quod domino parisiensi episcopo et eius collegis committi videbatur, quatinus quamdam constitutionem ab ipso domino Benedicto editam que [que] incipiebat inter cunctas, faceret in omnibus suis capitulis firmiter obseruari, sed predicta constitutio per felicis recordationis dominum Clementem papam quintum approbante sacro generali concilio viennensi erat et est penitus reuocata et omnino cassata prout apparet per decretalem dicti domini Clementis que incipit dudum; quare dicebat procurator eorum nomine procuratorio, ipsorum et pro ipsis quod iurisdicio data ad eam exequendam seu conseruandam erat penitus annullata, et quod dicto parisiensi episcopo et suis collegis non competit aliqua iurisdicio seu conseruacio que sibi fuerat per dictam constitutionem penitus annullatam et reuocatam, attributa. Item, proponebat et dicebat procurator dictorum citatorum, nomine procuratorio ipsorum et pro ipsis, quod si procurator dictorum religiosorum diceret quod virtute cuiusdam clausule generalis que est in fine dicti rescripti, in qua dicitur quod eadem iurisdicio seu conseruatio super aliis privilegiis dictorum fratrum est dicto domino parisiensi episcopo et eius collegis attributa, quod vos possetis cognoscere quod nullatenus virtute dicte clausule generalis viso modo agendi, debebatis cognoscere, quia in dicto rescripto apostolico sit mentio specialis de priuilegiis datis fratribus super predicationibus faciendis, libera sepultura et confessionibus audiendis et dicta clausula generalis non extenditur ad priuilegia de quibus specialiter cautum est, si que dicti fratres habent sed ad alia priuilegia tantum, et supposito siue preiudicato quod extenderetur ad alia priuilegia, attamen dicebat et proponebat dictus procurator dictorum citatorum, quod per dictum rescriptum apostolicum virtute cuius intebatur agere procurator dictorum religiosorum coram vobis quod iuridicis vestra non erat sufficienter fundata, immo erat necessarium quod exhiberentur sua priuilegia quia vos non habetis, nec habere potestis iuridicionem virtute dicti rescripti, nisi super priuilegia, sed de suis priuilegiis nunquam apparuit coram vobis, nec sibi facta fuit copia, quare iuridicio vestra si quam habebatis non erat sufficienter fundata. Preterea, predictus procurator dictorum citatorum proponebat, quod peticiones dictorum religiosorum non procedebant, et quod ipse non erant admittende, tum quia in dictis petitionibus concluditur directe ad restitucionem rerum funeralium quod fieri non deberet, sed deberet concludi alternatiue videlicet ad restitucionem rerum funeralium si extarent supposito siue preiudicato, quod coram vobis peti possent, et si non extarent ad valorem seu extimacionem earumdem cum secundum iura non entis nulla est restitucio tamen quod in extimacione bona funeralia in dictis peticionibus petuntur super quibus rationibus dictorum religiosorum seu eorum procuratoris, dies iouis post festum beati Mathei apostoli, quod fuit anno domino millesimo trecentesimo viginti et octauo, fuit per vos ad interloquendum dictis partibus assignata, qua die dictis procuratoribus dictarum partium coram vobis constitutis magis sequendo vestre libitum voluntatis quam iudicium rationis interloquendo pronuntiauistis iuridicionem vestram fuisse et esse sufficienter fundatam, vosque virtute exhibitorum coram vobis ex parte dictorum religiosorum seu eorum procuratoris ad fundandam iuridicionem vestram posse cognoscere de contentis in libellis dictorum actorum eis reis exhibitis coram vobis auctoritate predicta, ipsosque reos prout ad vnumquemque ipsorum pertinet et contra eum vel eos agunt ipsi actores teneri respondere libellis dictorum actorum non obstantibus dictis rationibus propositis ex aduerso ipsos reos eisdem actoribus in expensis legitimis per eandem vestram interlocutoriam rationes retardati processus condempnantes, taxatione ipsarum vestro iuditio reseruata in preiuditium dictorum reorum atque dampnum ipsosque et eorum quemlibet multipliciter pregrauando, et contra ius et iusticiam temere veniendo. Idcirco, ego Johannes dictus Bonnete de Dyuione clericus, procurator dictorum reorum habens inter cetera potestatem et mandatum speciale appellandi, sentiens predictos reos dominos meos in premissis et premissorum quolibet multipliciter pregauari, dubitans ex verisimilibus coniecturis ipsos quemlibet ipsorum posse a vobis imposterum pregrauari, a predictis grauaminibus et eorum quolibet, nomine procuratorio dictorum dominorum meorum, et nomine cuiuslibet eorumdem, a vobis et contra vos et contra dictos religiosos et contra quemcunque alium nomine ipsorum fundatum in hiis scriptis ad reuerendum patrem dominum parisiensem episcopum, prouoco et appello, et appellando prouoco, et prouocando appello et apostolos nomine quo supra, super dicta appellatione mea a vobis michi dari peto, quos si dare denegaueritis seu plusdebito tempore distuleritis, iterum vt prius ad dictum reuerendum patrem in hiis scriptis prouoco et appello me mea causam dictorum dominorum meorum statum eorum, atque bona vna cum omnibus presenti appellationi adherentibus et infuturum adherere volentibus protectioni dicti reuerendi patris supponendo, protestans nominibus quibus supra de huiusmodi appellatione mea insinuanda, intimanda, innouanda ac etiam prosequenda, quandocunque, quotienscunque, vbicunque et coram quibuscunque michi visum fuerit melius expedire. Et a te tabellione publico michi peto fieri super premissis publicum instrumentum, et vos omnes hic assistentes inuoco in testimonium premissorum. Qua appellatione seu prouocatione sic interposita, prefatus dominus decanus super apostolis sic respondit. Deliberabimus super apostolis infra tempus a iure statutum. Acta fuerunt hec, in claustro parisiensi in domo habitationis dicti domini decani, presentibus discretis viris, Johanne dicto de Goelou, et Viardo de Anceneto clericis, et pluribus aliis testibus ad premissa vocatis specialiter et rogatis. — Et ego Gaufridus de Alneto clericus corisopitensis diocesis, apostolica et imperiali auctoritate notarius publicus, premissis vna cum prenominatis, presens interfui et ea manu mea propria scripsi, publicaui, hic me subscripsi, et signum meum consuetum rogatus apposui, et etiam requisitus.