Notum sit omnibus quod miles quidam nomine Marcus, concessione Hugonis Grossi a quo tenebat, dedit Deo et S. Mariæ Molismensi ecclesiam de Lucheio, et quidquid inde habemus, laudante domno Iterio de Toceio, de cujus casamento erat; qui etiam Iterius auxit donum de suo proprio, dans scilicet monachis duas olcas alodii sui in eadem villa, quam propriam tenebat, et de suo alodio quantum propria eorum carruca araret, et quantum ipsi monachi ad prata de Brolio suo extirpare possent, et totum usuarium in silvis, in pascuis et in aquis ad nostros proprios usus. Testes sunt Balduinus, Eldrecus, Andreas præpositus, Wido capellanus. Postea vero domnus Hugo frater ejus, quem de rebus, antequam Jerosolymam iret, ubi mortuus fuit, hæredem constituerat, quidquid frater ejus Iterius Molismensi ecclesiæ donaverat, gratanter concessit. Insuper et suam tertiam partem de ipso eodem alodio supradicto ad augmentationem donavit. Deinde quidem ipse idem Hugo, divina gratia inspirante, et etiam cujusdam fratris nostri monachi exhortatione, dedit ecclesiæ Molismensi, pro animæ suæ ac sui fratris Iterii salute, fratre suo Norgaudo laudante, de alodio Crisenon indeterminato, quantum ad ecclesiæ omniumque officinarum ædificationem, et ad hortum, et ad virgultum, et ad cimiterium necesse erat. Huic vero donationi adjecit et aliam, scilicet prædicti alodii suam tertiam partem; quam donationem, cum ambo Jerosolymam tenderent, et Castellionem in Burgundia pervenirent, ibidem domnus Hugo renovavit, et Norgaudus frater ejus laudavit, et ob hoc inde triginta solidos habuit. Similiter et domno Hugoni quædam magni pretii mula tunc fuit omnino dono concessa, quæ antea tantum erat sibi præstita. Testes Johannes, Radulphus, Walterius monachus. De laïcis fuerunt Briennus filius Odonis Curta-coxa, Gosbertus, Martinus, Tecelinus, Polesius. Cum vero Jerosolymam pertingere non potuerunt, ad propria regredi festinaverunt. Regresso igitur Hugone, locum de Crisenon cœpit magis magisque diligere, ecclesiam lapideam, lignea prostrata, construere, sua illic deferre, omnino in ejusdem loci augmento animum suum applicare. Sed dum regressione sua valde dubitare videretur, rursum paravit viam ut suum votum impleretur. Cum autem de hac patria recedere debuit, domini sui Humbaudi Autissiodorensis episcopi præsentiam adiit, et donum quod S. Mariæ Molismensi fecerat, in custodia sua et defensione posuit; ac etiam priorem ipsius loci, Walterium nomine in manibus reddidit, rogans eum ut, quamdiu viveret, Molismensi ecclesiæ testis fidelis ubique foret. Testes sunt ipsi dominus Humbaudus Autissiodorensis episcopus, Wauterius archipresbyter, Robertus capellanus, Odo de Avalone, Erucus frater Alexandri.