Anno Domini millesimo trecentesimo tricesimo sexto statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, cum sanctissimus pater et dominus, dominus noster Summus Pontifex, inter cetera suae reformationis Ordinem nostrum salubriter tangentia, statuendum duxerit quod conventus Ordinis de cetero sigillum proprium habeant, non declarando qui dictorum sigillorum custodes esse debeant ; ut super hoc unitas habeatur in Ordine, generale Capitulum statuit, ordinat et diffinit quod praedictum sigillum ab eisdem personis custodiatur, a quibus et modo simili, idem dominus in reformatione praedictae, pecuniam venditionum statuit conservandam. 2.  Item, cum in praeterito Capitulo generali, provida deliberatione, fuerit diffinitum, quod priores fungentes officio, nullum aliud cum ipso exterius nec interius exsequantur, nisi bursae officiis aut portae occupentur cum eodem ; attendens Capitulum generale ipsum edictum monialibus etiam convenire, ordinat et diffinit quod praedicta diffinitio ad moniales totaliter se extendat. 3.  Item, cum nulla prorsus ordinatio, conventio vel contractus a quibusvis edita nullum firmitatis robur obtinere debeant, sed potius dilui penitus, quae sanctissimi patris ac domini nostri Summi Pontificis ordinationibus seu statutis obviare videntur ; et nonnulli Ordinis nostri abbates et conventus, ordinationes et contractus, videlicet super carnibus habendis certis temporibus, eleemosinis, redditibus, victualium qualitate et quantitate, praedictis ordinationibus salubriter edictis, specialiter contradicentes inter se tam usu quam litteris habere dignoscuntur, generale Capitulum provida deliberatione praehabita, universos huiusmodi contractus seu consuetudines in quibuscumque locis Ordinis consistant, revocat penitus et annullat. Et quod dominus Claraevallis hoc anno in suis visitationibus, in praemissis concorditer statuendum decrevit, generale Capitulum ratificat et confirmat. 4.  Item, cum sicut generale Capitulum veridico relatu extitit intimatum, quod nonnulli abbates Ordinis reformationes Summi Pontifices perutiles obtinere et conscribi et servari facere negligunt et contemnunt, non solum in Sanctae Sedis irreverentiam, sed in suae salutis dispendium, cum necesse sit ignorantes ruere in offensam ; eapropter generale Capitulum duxit salubriter ordinandum, abbatibus, cellerariis et bursariis, sub poena depositionis ab officiis, districtius iniungendo quatinus dictam reformationem celeriter et absque mora, cum ad ipsos praesens diffinitio pervenerit, conscribi faciant et *Libello diffinitionum* seu regulae copulari. 5.  Item, licet ordo monasticus ad hoc incessanter conari debeat, ut in sanctorum continuis laudibus divinam possit promereri gratiam, per quam felici transitu supernis civibus valeant sociari ; potissime hoc nobis fieri credimus si beatissimi patris nostri Bernardi, cuius vita pariter et doctrina tota refulget Ecclesia, devotis laudibus insistimus, et ipsius iugi memoria praeconia recolimus ; eapropter generale Capitulum perpetuo statuendum duxit edicto domini Cistercii devotis petitionibus annuens quod quotienscumque feriam tertiam cuiuslibet hebdomadae, servitio proprio seu missa propria carere et vacuam esse contigerit, ipso die missa de sancto Bernardo, patrono nostro, in conventu devotissime celebretur de cetero in singulis domibus Ordinis universi. 6.  Item, attendens generale Capitulum quod propter varietatem locorum, solventibus contributionum Ordinis assignatorum, si et quando contigerit fieri vexatio maxima cum periculis habetur, praemissis et aliis ingruentibus cupiens generale Capitulum obviare statuit, ordinat et diffinit quod de cetero contributum solvatur apud Cistercium tempore Capituli generalis, certis receptoribus annis singulis ordinandis, secundum domini Papae statuta, quoad annum vero praesentem, de Ioiaco, de Vallelucenti, et de Clarofonte abbates duxit generale Capitulum deliberatione propria ordinandos. 7.  Item, dilationem contributionum ab anno [M. CCC.] XX et citra non solutarum hactenus supportatam, non valens generale Capitulum ob causas necessarias amplius sustinere, domino Cisterciensi et quatuor primis, cuilibet in sua generatione, provida deliberatione, duxit generale Capitulum committendum quatinus et ipsi quilibet in generatione sua, personas prudentes et idoneas ordinare studeant festinanter, qui monasteria suae generationis adeant ad expensas Ordinis, et quos non solvisse repererint, ad solvendum moneant et hortentur. Quod si solvere renuerint, abbates per depositionem, monachos per excommunicationem, conventus supponentes, si necesse fuerit, interdicto, in plena Ordinis potestate ; et quod inde fecerint seu repererint, sequenti referant Capitulo generali. 8.  Item, cum statuta salubria eo sunt salubrius exsequenda quo ad commune magis spectant commodum quam privatum, diffinitiones hactenus editas ut nostri Ordinis moniales ad solvendum certas pensiones contributionum pro rata conventuum compellantur, non compellentibus comminatis, non solventibus vero inflictis et ordinatis poenis, quae tamen in diversis mundi partibus negliguntur. Generale Capitulum, ex certa scientia, approbans, ratificans et confirmans, districte praecipit patribus abbatibus, visitatoribus et commissariis universis, quatinus diffinitiones easdem diligentius observantes, quidquid easdem moniales sibi subiectas rationabiliter debere invenerint, iuxta ordinationes dicti Capituli exigant viriliter et ad solvendum compellant, per depositionem vero abbatissarum, excommunicationem monialium officialium, interdictum conventuum, si protervitas ipsarum hoc exigat vel requirat. Qui si in hoc fuerint negligentes, quamdiu ipsa negligentia duraverit, suspensi maneant a divinis. Quicumque vero patres abbates seu visitatores aliquid deinceps receperint, vel receperunt hactenus ab anno Domini M.CCC.XXVI de *contributis* monialium memoratis, nisi integre persolverint in sequenti Capitulo generali, et deinceps singulis annis receptoribus contributionum ordinatis vel ordinandis, excommunicationis sententiam ipso facto incurrant. Poena consimili involvantur abbatissae vel priorissae conventuales, et cellerariae atque bursariae, quae patribus abbatibus et visitatoribus plene et integre de proventibus et redditibus renuerint, in visitationibus, computare. 9.  Item, quoniam indebite nomen sibi vindicat cenobita qui per saeculum vel domos religiosorum assidue et communiter evagatur, et sit fraudulatus et nequam qui suum satagit monasterium defraudare, ad generalis Capituli perducto notitiam cum clamore, quod Ioannes David, quondam abbas Silvaelatae, qui suo nuper cessit regimini, metu poenae, iam tribus mensibus absque professione huc illucque evagatur, se gerens temerarie pro abbate, insuper falsis utens procuratoriis conatus est locis diversis, grandem recipere mutuo pecuniae quantitatem, suique regiminis tempore multa dicitur gravia commisisse ; abbatibus de Bellapertica et de Gimundo vel eorum alteri committit generale Capitulum ut de praedictis omnibus, vocato dicto Ioanne, inquirant diligentius veritatem, et si culpabilem ipsum invenerint, per incarcerationem vel alias ipsum puniant, sic quod alias deinceps talia non committat, et si forte talia non appareant omnia esse vera nihilominus ipsum compellant ad profitendum abbati alicui, et vitam monasterii exercendam ; alias ipsum decernant fugitivum Ordinis et rebellem, et tamquam excommunicatum faciant ab omnibus evitari. 10.  Petitio abbatis de Valle Sanctae Mariae, qui petit ut pro utilitate monasterii sui et solutione debitorum possit vendere pensiones ad vitam, seu redditus minus utiles et parvas possessiones, exauditur et dentur abbates vicini de Riddagshusen et de Bezingerode, qui personaliter accedant, faciant et referant. 11.  Abbates de Lutzela, de Ebrach et de Eberbach ceterique abbates Germaniae in Capitulo generali constituti adhortantur coabbates de Porta, Cella, Lubens ceterorumque monasteriorum Ordinis Cisterciensis, ut octava post festum Martini episcopi in urbe Frankenfurt conveniant. 