Notum sit omnibus tam presentibus quam futuris, quod Hugo dux Burgundie, Oddonis filius, calumpniam faciebat de servitute super quibusdam hominibus, in hobedientia sancti Marcelli que vocatur Floriacus. Unde prior sancti Marcelli sepius ipsi Duci et prudentibus viris ejus querimoniam fecit, donec, temporum successione, ad domnum Hugonem venerabilem, Lugdunensis archiepiscopi nomine similiter Hugonis nepotem, ventum est, qui et ipse prior predicti loci de eadem calumpnia sepius conquestus est. Post multas querimonias contigit eundem priorem, Hugonem videlicet, ad predictam villam venisse, causa placitandi cum quodam milite, et in eadem villa, per quam transitus erat, Duci ospitium prebuisse, ubi, per prudentes viros, videlicet Iotcerannum, cantorem Cabilonensis ecclesie, Rainerium Ducis dapiferum, et Teccelinum agnomine Sorum, et Bernardum de Monteforti, et Warnerium de Sumbernone, atque Milonem de Frolles, et Achardum de Castellione, Hugonem Canlardum, Rainaldum de Jussiaco, Gotfridum et Fredericum de Castellione, Rotbertum de Nui, Oddonem prepositum, Ducis familiares, ipse prior accessit ad Ducem rogans eum ut calumpniam predictam derelinqueret, ut et pater suus et ipsemet peccatorum suorum remissionem a Deo suscipere mereretur. Consilio igitur predictorum suorum familiarorum, Dux ipse persuasus et divino timore perterritus, recognoscendo peccatum patris sui et suum, dixit se facturum quod prior expectebat, tali tamen tenore ut in hoc seculo aliquod terrenum munus susciperet, et in futurum pater ejus et ipse eternam mercedem adquirerent. Dedit ergo ei prior palefridum unum et ducentos solidos divionensis monete, et insuper, quod ipse valde desiderabat, et pro quo potius hoc placitum fecit, anniversarium patris ejus constitutum est fieri semper et in antea, apud ecclesiam sancti Marcelli, a priore et a ceteris fratribus qui ibi manserint, et pauperem unum pro utroque, patre scilicet et filio, in supradicta hobedientia, videlicet Floriaco, omni tempore pasci. Hoc placito, hinc et inde concesso et firmato, accessit ipse Dux ad ecclesiam de Floriaco, tempore Paschalis pape, quarta feria pascalis ebdomade, et, videntibus et comprobantibus prenominatis viris, et aliis multis, stans ante altare, dimisit et derelinquit et dedit, si quid juste in predicta calumpnia habebat, ne amplius quicquam quereret super illos viros et mulieres qui illo tempore vivebant, quorum nomina sunt hec: Odilo, Warembertus, frater ejus, Stephanus, Gausbertus, Guntardus fratres, filii Blialdi; Petrus Decanus, Aimo, Ainardus, Walterius, Blialdus fratres, cum uxoribus et sororibus eorumdem, et tota progenie que procreata erat, et deinceps procrearetur ab illis. In eodem quoque placito, Dux ipse preposito precepit suo, et tunc et semper, ne in Floriaco teneret placitum, ipse qui tunc erat prepositus nec aliquis successor ejus; sed si contingeret quod aliquis de potestate Floriacensi aliquam injuriam hominibus Ducis vel homini faceret, prepositus Ducis primum ante priorem veniret, ut ibi injuria emendaretur si fieri posset, sin autem, antequam aliquod malum inde pro vindicta fieret, ante Ducem causa tractaretur, vel ante illum cui Dux commendaret. Quod si ille de quo Dux precepisset rem non definiret, iterum eadem actio ante Ducem rediret. Precepit etiam et interdixit ne quis venatorum suorum, vel brennarii sui, nec aliquis serviens ejus, in Floriaco questum vel violentiam faceret, nec prior ejusdem loci volentibus facere permitteret, nec aliquis rusticus eis daret. Et ut certum et ratum hoc placitum semper teneretur, sub testimonio Dei et sanctorum quorum ante altare stabat, videntibus cunctis qui aderant, genuflexo donec finiretur, miserere mei Deus, in absolutionem peccatorum suorum et patris ejus, susceptum librum posuit super altare, cum osculo pacis et veritatis. Confirmavit autem hanc cartam, Hugo ipse dux Burgundie, fratre suo Heinrico idem comprobante, ita videlicet quod in camera divionensis abbatis, nomine Jaurentonis, posuit eam in manu venerabilis archiepiscopi Lugdunensis supra nominati, laudantibus et consentientibus Hugone, ducis dapifero, Widone et Rainaldo de Grancei, Willelmo de Fonvenz, Walterio Conestabulo et pluribus aliis. Et hoc in presentia reverentissimorum episcoporum Rotberti Lingonensis, Berardi Matiscensis, et Hugonis Autisiodorensis abbatis, et in presentia Hugonis Trecensis comitis, et multorum canonicorum Lugdunensium, anno ab incarnatione Domini millesimo C IIII°. Indictione XII. Concurrente V° cum bissexto et epacta XXIIa.