Notum fieri volumus tam futuris quam presentibus sancte ecclesie filiis, quod Euvrardus de Buxo villa dedit Deo et sancte Marie Molismensi quicquid in villa Granciaci habebat, tam in justitia et hospitalite quam in ceteris consuetudinariis, redditibus et in silvis, et in planis quecumque tenuerat, exceptis hominibus quibusdam quos sibi retenuit. Quorum tamen justitiam Molismensibus dedit. Exacto vero pene quinquennio isdem Evrardus hec omnia que memoravimus calumpniatus est, dicens se primitus interposuisse quod si Hugoni filio Hildierii de Villenessa qui partem suam sicut ipse dederat aliquid de ipsa postea monachi relaxarent, ipse sua reciperet universa. Hac quippe calumpnia moti placitaturi super Buxum convenerunt Molismensis abbas suique, et Evrardus cum suis. Ibique sancitum est ab utraque parte ut Castellionem peterent, et quicquid judicio super hoc terminarent tenerent. Sic ergo ventum est in presentia Ducis ad Castellionem, et audita utrarumque partium ratione, judicaverunt ut Molismenses hec omnia predicta deinceps quiete tenentes pro his ab Evrardo ultra non inquietarentur. Fuerunt hujus rei judices et testes: Milo, Barrensis comes, Rainerius, dapifer; Walterius connestabularius; Odo de Buxo, Hugo Calvacata.