Ego Hugo, Dei gratia dux Burgundię et Albonii comes, notum facio omnibus tam futuris quam presentibus quod cum haberent querelas ad invicem Aymo, dominus Marrigneii, et fratres Cistercienses, idem Aymo calumpniabatur pro se et pro suis hominibus usagium in territorio de Gergulio et de Desten, tam in bosco quam in plano; et contra Cistercienses deffendebant quod nec ipse nec sui hoc habebant. Super his compromiserunt utrique se stare judicio curię nostrę, et tandem Cistercienses justicia et judicio curię nostrę totam obtinuerunt querelam. Hoc dominus Aimo laudavit, et grahantavit tenere in pace, pro se et pro omnibus hominibus suis et servientibus, exceptis suis militibus, et ut inter eos deinceps pax firma teneatur, istas et omnes alias quas habebat adversus domum Cisterciensium querelas idem Aimo guerpivit ex toto, et dimisit in pace fratribus Cisterciensibus, hoc excepto de Vaureniis. Hoc laudaverunt et concesserunt ipsius Aimonis uxor Ysabeus, et filius eorum Guillelmus. Et ut hoc perpetuam habeat firmitatem, ad petitionem ejusdem Aymonis confirmavimus id cartis et sigillis nostris, ego et filius meus Odo. Id ipsum laudaverunt et concesserunt duo alii filii predicti Aymonis, Odo et Aymo, testes: abbas Willelmus Cisterciensis, Pontius cellerarius, Zacharias monachus, magister Hugo et Johannes clerici, Huchadeu et Humbertus de Porta, Evrardus prepositus Divionensis. Actum anno ab incarnatione Domini M° centesimo LXXXX°.