In nomine domini amen. Universis et singulis tam presentibus quam posteris presens publicum instrumentum inspecturis fiat manifestum quod, anno ejusdem Domini millesimo quadringentesimo decimo, indictione quarta, dic vero ultima mensis Januarii, pontificatus sanctissimi in Christo patris et domini nostri, domini Johannis, divina providencia pape vicesimi tercii anno primo, in Capitulo Ecclesie Senonensis, ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, ad sonum campane more et hora solitis, congregatis et capitulantibus Capitulumque ejusdem Ecclesie facientibus et tenentibus venerabilibus et circumpectis viris dominis et magistris Thoma Richardi de Auxona in utroque jure licentiato, decano, Johanne Bourrelleti dicto Francisci, in artibus magistro, licentiato in decretis et in theologia baccalario, thesaurario, Johanne Marentini, celerario, Johanne Masculi, Guillelmo Chappuis, Johanne Morelli, Petro Yves, Petro Aguenin, Petro Fabri, Guillelmo Salanci, Johanne Clemenceti, Johanne Stipule, Gaufrido Basin, Johanne Grasserelli et Hugone le Fetiz, canonicis ejusdem Ecclesie Senonensis, in mei notarii publici testiumque infrascriptorum ad hec specialiter vocatorum et rogatorum presencia, in eodem Capitulo personaliter constitutus providus et discretus vir magister Guiotus, procurator et nomine procuratorio Reverendi (F° 69, v°) in Christo patris et domini, domini Stephani de Gureyaco, Dei et apostolice sedis gracia Trecensis Episcopi, per licteras procuratorias ipsius Reverendi patris, ejus sigillo ut prima facie apparebat in cera rubea caudaque duplici sigillatas, sub data diei none mensis octobris anni Domini millesimi quadringentesimi, apud castrum suum de Aquis Trecensis diocesis, confectas, sanas et integre inibi originaliter ipsis dominis et michi publice exhibitas et ostensas, sufficienter fundatus, eisdem dominis, nomine procuratorio quo supra, dixit et exposuit quod, cum nuper ad ipsius Reverendi patris noticiam devenisset eosdem venerabiles ipsum Reverendum patrem in causam trahere et ad judicium evocari facere disposuisse, eo videlicet quod ipsi venerabiles, tam apostolicorum quam aliorum indultorum et titulorum legitimorum eis et eorum Ecclesie ut dicebant concessorum virtute, nec non de jure et ex laudabili, prescripta et observata consuetudine aliasque legitime, dicebant et manutenebant eumdem reverendum patrem ac omnes et singulos sedis metropolitice Senonensis Episcopos suffraganeos ad ecclesias ejusdem sedis suffraganeas per Sedem Apostolicam vel alias qualitercumque promotos, antequam suas aut ad quas promoventur, ingrediantur solemniter ecclesias, ad eorum Senonensem Ecclesiam tanquam matricem, metropoliticam et superiorem accedere, capamque sericeam decentem et honestam offerre, necnon capa hujusmodi induti professionem super majus altare ejusdem Ecclesie Senonensis, ipsis venerabilibus assistentibus et vocatis, facere, ac eciam quatuor libras in peccunia numerata, eorum nonnullorumque ejusdem Ecclesie ministrorum usibus convertendas, realiter solvere et assignare teneri, et capa hujusmodi sic oblata in eadem Ecclesia ad usum offerentis quamdiu vitam egerit in humanis et preerit ecclesie pro qua solvit, ac ad ipsam Ecclesiam pro consilio metropolitico aliave de causa ipsum accedere contingerit observanda et a nullo alio quam ipso offerente vita sibi comite inducenda; postquam vero idem offerens hujus labilis consummaverit vite cursum, eisdem venerabilibus et eorum Ecclesie predicte ad cultum divinum remansura atque remanente. De quibus premissis faciendis, potissime de dicta capa tradenda dictisque quatuor libris parisiensibus, causis quibus supra, solvendis, ipsi venerabiles (F° 70) dicebant prefatum Reverendum patrem in moram fuisse, nec premissa adimplevisse, et ob hoc ipsos venerabiles de jure suo hujusmodi contra ipsum Reverendum patrem judicialiter prosequendo proposuisse. Super quibus tamen idem procurator alias cum ipsis venerabilibus, ex parte ipsius Reverendi, proloquutus fuerat graciose, dicens et asserens eumdem Reverendum patrem juribus ipsorum venerabilium et Ecclesie Senonensis predicte nullatenus velle derogare, ymo jura eadem possetenus illibata servare. Quia tamen de et super premissis nulla viderat aut umquam tenuerat documenta, et qui essent ipsorum venerabilium circa premissa tituli penitus ignorabat, que si videret aut videre posset idem Reverendus pater revera omnia ad que teneretur, libenti animo faceret et adimpleret et de seipso faceret rationem. Quosquidem titulos et alia ad factum premissorum pertinentia predicti venerabiles honorabilibus et providis viris magistris Johanni Surrelli, Johanni Heraudi, in curia seculari Senonensi advocatis, ejusdem Reverendi patris consiliariis, ipso Guioto et Petro Ogerii procuratoribus suis assistentibus et presentibus, graciose et amicabiliter demonstraverant et exhibuerant, necnon de copiis eorumdem titulorum cum originalibus fecerant collacionem. Postmodumque ad ipsum Reverendum, pro amplius movendum, prefatum dominum decanum cum copia titulorum ipsorum sic collacionatorum ad ejusdem Reverendi patris presenciam Trecis destinaverant de et super premissis tractaturum. Quo domino decano per dictum Reverendum audito, visisque per eum titulis, libris, cartis, instrumentis et aliis monumentis factum predictum concernentibus et tangentibus, volens seipsum sine figura judicii subici racioni, habita tamen prius cum peritis deliberatione matura, omnia et singula pretacta et que ipsi venerabiles petebant aut petere intendebant, animo deliberato, confessando et recognoscendo, confessus fuerit et recognoverit ad ea se debite et legitime teneri, et in hujusmodi vere confessionis et recognitionis re, eidem domino decano quatuor libras parisienses, in peccunia numerata, Trecis in domibus Episcopalibus suis, realiter et cum effectu, in et ad usus pretactos convertendas, assignaverit atque duxerit asignandas, de capa predicta solvenda (F° 70, v°), usque ad ejusdem procuratoris ad civitatem Senonensem accessum, dilacionem ab ipso domino decano requirendo, quam dilacionem idem dominus decanus ipsi Reverendo concesserat graciose. Eapropter predictus Guido Aynier, procurator et nomine procuratorio predicti Reverendi patris et pro ipso, ex parte ipsius Reverendi patris ad ipsos venerabiles ad hec specialiter destinatus et missus, de dicta capa condecenti et honesta eosdem venerabiles, nomine predicto, contentavit et eam sufficienter eisdem dominis assignavit, dicens, volens et constituens, specialiter et expresse, nomine procuratorio quo supra, quod, quanquam ipse Reverendus pater de premissis faciendis fuisset diutius in mora, quod hoc eisdem venerabilibus, eorum Ecclesie juribusque ipsorum minime prejudicaret aut prejudicium generaret quodlibet in futurum. De et super quibus omnibus et singulis premissis prefati venerabiles a me notario publico infrascripto petierunt sibi fieri publicum seu publica instrumenta, unum vel plura. Acta fuerunt hec publice, anno, indictione, die, mense, pontificatu, loco et hora predictis, et capitulantibus dominis memoratis, presentibus discretis et honestis viris domino Humberto de Molendino, presbitero curato ecclesie parrochialis Sancti Mauricii Senonensis, et Johanne le Jay clerico, secretario dicti Reverendi patris, et pluribus aliis testibus ad premissa vocatis specialiter et rogatis. Et ego Theobaldus de Brayo, presbiter Trecensis, publicus apostolica et imperiali auctoritate necnon venerabilis capituli Ecclesie Senonensis predicte notarius atque scriba: Quia premissis omnibus et singulis, dum ut premictitur, per dictum Guiotum Aynier, procuratorem nomine procuratorio quo supra, dicerentur, narrarentur, exponerentur et solverentur, aliasque fierent et agerentur, una cum dominis capitulantibus memoratis testibus, presens fui, eaque sic dici, narrari, exponi, solvi, recipi et fieri vidi et audivi. Idcirco presenti publico instrumento, per me in notam recepto et ab ipsa post modum extracto ac in hanc publicam formam redacto, aliena manu me aliis legitime prepedito negociis, fideliter scripto, hic me subscribens et signum meum publicum rogatus apposui consuetum, in fidem et testimonium eorumdem premissorum.