Notum sit omnibus quod Galterius de Heschire, qui nomine baptismi Hugo dictur est, ad conversionem veniens, partem quam habebat in foresta Milonis, deo et Ecclesiæ sancti Stephani Divionensis dedit. Ipso de functo parvoque tempore transacto, Henricus filius ejus ipsam partem cepit calumpniari, donec monitus, et male se agere cognoscens, guirpivit plus in manu domni Herberti abbatis, coram Garnerio præposito, et Odone de Heschereio, et Odone Malnuri, ac per ea donum patris, ipse cum uxore sua Poncia, et filio Aimone, super Altare obtulerunt, præsentibus prædicto abbate et præposito et Petro Cliente Aymonis Rufi, et Galterio Ventario, et Duranno Escharizum, et Constantino famulis.