Anno dominice incarnationis millesimo nonagesimo nono, cum, post captam a Xpistianis sanctam civitatem Jherusalem, innumerabilis omnium hominum multitudo illuc pergeret ardenti amore et desiderio, quidam optimus miles, nomine Milo, filius Ingelberti de Vangionis rivi castello, divino in bonis operibus accensus igne, hoc quod ante diu desideraverat, de eodem itinere voluit adimplere. Cum autem omnia jam preparasset, pridie antequam recederet, priorem de monasterio sancti Stephani et aliquos ex monachis in castello fecit venire, et coram omnibus qui aderant, cum voluntate et deprecatione uxoris sue, nomine Achereas, sanctis martyribus Stephano et Benigno, per manum prioris Constantii, donum fecit de omni sua quam habebat apud Hambundi villam hereditate; tali vero conventu et tali tenore ista collatio facta est ut, si ipse non reverteretur, quod absit, de illo itinere, predicta uxor illius, quamdiu superstes esset, omnia possideret et in obitu suo, quum sine liberis erat, ad predictum monasterium relinqueret; si autem seculum voluerit dimittere et vivere cum religione, hanc hereditatem ex integro reddet eis, et cotidie, quantum unus ex monachis in prebenda ciborum acciperet ab illis aut ab abbate suo optinebunt ut ponat eam cum aliis sanctimonialibus feminis apud Lariacum in sancta religione positis. Promissum est eciam illis, sicuti obnixe petierunt, ut anniversarii dies patrum et matrum illorum sollempniter celebrare[n]tur, atque ipsorum, cum deffuncti essent, in cenobiis et in cellis illorum. Si vero prefatus Milo de hoc itinere reversus fuerit, et de ista aud de alia uxore heredes habuerit, ipsi possidebunt in vita sua; et, si sine filiis mortui fuerint, ad predictam ecclesiam relinquent hereditatem illam. Actum est hoc in castello Vuangionis rivi, tempore domni Jharentonis abbatis, .VII. kalendas junii, coram domna Beatrice* et filiis ejus Roberto* et Vuidone*, et coram domno Girardo et filio ejus Vuarnerio, cum laude et voluntate Rainaldi militis, filii Odas, cognati videlicet germani antedicti Milonis, astantibus eciam et laudantibus multis militibus et matronis, quorum militum nomina decrevimus scribere in ista carta ad testificandum per succedencia tempora. Rahaldus cognomento Paganus; Gotzelmus d’Escot et Tecaldus frater illius; Evrardus et Vuido gener ejus; Hugo Raherius, Anselmus, Ulricus, Tetbaldus, Letbaldus, Boso Tetbaldus, Gillebertus, et multi alii, clerici et laici, parvi et magni. Dominus Vuido* ad comitem Huguonem* Barro abierat, sed ante eum hec omnia jam erant disposita et ab ipso laudata. Die sabbati infra octavas Pentecosten factum est donum istud, et in illo carta ista scripta; et sequenti die dominica, jam accepta pera peregrinationis sue, post prandium, cum multitudine hominum veniens sepedictus Milo ante altare sancti Stephani, fecit legere et vulgaliter exponere; et sicuti pridie in castello per lignum in manu prioris donaverat, ita per istam cartam, coram omnibus qui aderant, confirmavit et posuit eam sine ulla calumpnia super altare; et, accepta pace et benedictione omnium, profectus est in viam suam.