Philippus, Dei gratia, etc. Noverint universi, etc., quod, cum contentio esset inter abbatem et monachos de Challies, ex una parte, et homines nostros de Vallemor, ex altera, super nemoribus que vocantur Brocie de Vallemorini et clausuris et fossatis antiquis eorumdem monachorum, ita volumus et constituimus pacem inter eos reformari quod predicti monachi habebunt unam partem predictorum nemorum que vocantur Brocie de Vallemorini ad faciendum quicquid voluerint ad claudendum, ad nutriendum nemus vel excolendum, liberam et quittam ab omni usuario, salvis compositionibus quas ipsi fecerunt cum fratribus hospitalis, vel cum aliis, si quas ante hoc fecerunt. Predicti, vero, homines de Vallemor et homines de Ripparia usuarium habebunt in reliquis IVor partibus eorumdem nemorum, ita quod illas quatuor partes nec predicti monachi, nec predicti homines poterunt exartare, nec vendere, nec donare; fundus autem eorumdem monachorum est; homines autem de Vallemor et homines de Ripparia nullum usuarium habebunt intra clausa anti qua et antiqua fossata predictorum monachorum. Preterea, volumus et concedimus quod ipsi monachi omnes terras cultas et incultas quas, sicut nos inquisivimus per Guillelmum de Capella et Bartholomeum Drocensem et Garnerium de Prato, ballivos nostros, huc usque tenuerunt pacifice per XXX annos apud Vallem-Morini de domanio nostro, hiis metis: ex una parte via alba, ex alia parte semita Sancti-Angeli, ex tertia parte via de Larriceis et Valle-Frioti (ou Prioti), ex quarta parte Chansbot et lapidibus ad hoc infixis in superiori parte cujusdam marzelle, teneant de cetero pacifice, salvis consuetudinibus si quas inde debent et compositionibus, si quas ante hoc fecerunt. Volumus etiam et concedimus ut ipsi monachi libere et quite habeant, sicut bone memorie pater Ludovicus eisdem monachis donavit, quicquid terre et nemoris possident a fossato ville Taloen propinquiore in omnibus costis, usque ad equalitates montium et in valle interjacente usque ad capellam Vallis-Luserii, ex una parte, et nemus comitis Joigniaci, ex alia parte. Que omnia ipsi monachi tenuerunt libere et quiete per XXX annos, sicut nos inquisivimus per predictos ballivos nostros. Preterea, quittamus eisdem monachis contentionem quam habebamus cum eis super Biaucerre, tam in bosco quam in plano, quantum ad nos pertinet, ut ea ibi quiete et pacifice et libere habeant que per XXX annos huc usque tenuerunt. Que, vero, prenotata sunt facta fuerunt et a nobis confirmata, anno dominice Incarnationis Mº CCº septimo; regni vero, nostri anno XXº nono. Nunc autem de novo donamus monachis predictis de Escalleis, pro usuario quod habebant in forestis nostris de Otha et de Palestell, trecentos arpennos nemoris in eisdem forestis ad unam partem tenentes ad Charnigias, ex una parte de Lesgrez usque ad vallem S.-Quintini, libere et quicte possidendos, ita quod de trecentis illis arpennis voluntatem suam facient et illos circumclaudent, si voluerint. Idemque monachi habebunt pasturas animalium et pastiones porcorum suorum in nemoribus nostris de Otha et de Palestell, preterquam in talleicio donec habeat IIIIº annos. Que omnia, etc. Actum, Parisius, anno Incarnationis dominice Mº CCº septimo-decimo, mense novembri.