Universis presentes literas inspecturis, frater Bertrandus, miseratione divina Cluniacensis ecclesie minister humilis ac conventus ejusdem loci, necnon Petrus supprior et conventus prioratus de Charitate, ipso prioratu vacante, salutem in Domino. Quam sit ecclesiis et personis ecclesiasticis damnosa et dispendiosa contentio, quam periculosa etiam esse soleat animabus, non solum jura testantur sed et magistra rerum efficax experientia manifestat. Nam animis litigantium circa contentionis exercitium solicitis et intentis emergant exinde corporum et animarum dispendia, erescunt invidie rancores et odia, subditorum tepescit obedientia, exhauriuntur ecclesiarum facultates et bona, necnon et cultus fidei christiane contescit. Expedit igitur succensas contentionum flammas extinguere, ac in cordibus litigantium pacis et concordie spiritum suscitare, quatenus inter tales et sub talibus quieta reperiatur conversatio. Deo grata inspicientibus placideque considerantes non solum respiciat, sed et reficiat et confortet. Ea propter cum inter nos abbatem, nomine nostri Cluniacensis monasterii, ac nos suppriorem et conventum de Caritate verteretur materia questionis, super eo quod nos supprior et conventus predicti asserebamus nos esse et fuisse in possessione, vel quasi et ad nos pertinere, quoties prioratum de Caritate vacare contingit tres personas, de ordine Cluniacensi, abbati nostro Cluniacensi qui est et qui pro tempore fuit, nomine monasterii nostri de Caritate, presentare et unam de illis tribus personis quam maluerit, nobis preficiat in priorem. Nobis abbate, nomine quo supra, asserentibus et tenentibus contrarium, videlicet nos esse et fuisse in possessione vel quasi libere instituendi in dicto prioratu de Caritate priorem sine ipsorum aliorumve nominatione, dicto prioratu vacante, et ad nos ibidem priorem ponere, libere pertinere, prout est et fieri consuevit in aliis prioratibus nostri ordinis, nobis immediate subjectis. Tandem de predicta questione mediante in Christo reverendo patre, domino Petro, Autissiodorensi episcopo, pro bono pacis et concordia convenimus et concordavimus in hunc modum: Videlicet quod nos, supprior et conventus predicti de Caritate, per viam nominationis, electionis, postulationis vel alias qualitercumque, jus aliquod in preficiendo nobis priore non poterimus petere imperpetuum vel quomodolibet reclamare. Nos vero abbas et conventus Cluniacensis predicti, proborum et maxime dicti reverendi patris domini Autissiodorensis episcopi ducti consilio, voluimus et concordavimus quod, vacante prioratu Caritatis predicto, ad provisionem de priore in ipso prioratu faciendam hoc modo in posterum procedatur: Videlicet quod, vacante prioratu de Caritate, vacatio per procuratorem supprioris et conventus debebit, quam cito scietur et commode poterit, apud Cluniacum intimari, et postquam sic intimata fuerit apud Cluniacum, prior major si sit ibidem, vel si non sit, prior claustralis dicti Cluniacensis monasterii conventum in capitulo congregabit, prout moris est et fieri consuevit, quando providetur in dicto monasterio de abbate. Conventu vero in capitulo congregato, prior major dicti monasterii Cluniacensis, si sit ibi, et si non sit prior claustralis qui erit, tres de probis viris dicti monasterii, secundum quod hactenus in electione abbatis Cluniacensis fieri consuevit, nominabit. Et illi tres nominati per priorem majorem, vel priorem claustralem dicti Cluniacensis monasterii si non sit, ut premissum est, ibi prior major in capitulo Cluniacensi, in presentia conventus, ad sancta Dei evangelia jurabunt, quod ipsi nominabunt eligent et assument secum decem alios probos viros ejusdem monasterii. Et illi tres, una cum decem assumptis et nominatis per eos super sancta Dei evangelia jurabunt, similiter quod submota omni affectione illicita, nobis abbati et successoribus nostris, si apud Cluniacum presentes fuerimus, nominabunt quatuor personas de ordine Cluniacensi, sufficientes et idoneos ad regimen dicti prioratus Charitatis, quarum una saltem erit de Caritatis monasterio vel de membris eidem subjectis. Et si nos abbas Cluniacensis aut successores nostri absentes fuerimus, nominationem dictarum quatuor personarum nobis et successoribus nostris per literas patentes sigillo conventus Cluniacensis sigillatas, intimabunt, ut alteram, ex ipsis quatuor nominatis concorditer ab ipsis tredecim vel majori parte ipsorum, quem nos abbas et successores nostri abbates Cluniacenses maluerimus, Caritatensi monasterio preficiamus in priorem. Et nos, abbas Cluniacensis predictus, et successores nostri qui pro tempore fuerunt, alteram de ipsis quatuor sic nominatis personis suppriori et conventui Caritatis dare tenebimur in priorem. Nosque supprior et conventus de Caritate predicti qui nunc sumus et pro tempore erimus, sic nobis ut premissum est, personam nominatam datam et traditam in priorem tenemur et in futurum tenebimur recipere, omni contradictione postposita et submota. Hanc autem compositionem, nos abbas et conventus Cluniacensis predicti, nosque supprior et conventus de Caritate promittimus bona fide per nos et successores nostros tenere, attendere ac in perpetuum inviolabiliter observare; nec nos velle aut posse juvare in futurum, quantum ad possessionis vel proprietatis commodum, quacunque prescriptione actu seu usu contrario quomodolibet, contra ipsam, quin in sua semper remaneat firmitate. Promittimus insuper nos omnes superius nominati quod contra compositionem istam imperpetuum non veniemus facto vel verbo, in judicio vel extra, immo si quis eam impugnare vellet, quilibet nostrum eam tenebimur deffendere et tueri, suis propriis sumptibus et expensis; et omnibus aliis instrumentis et quibuslibet munimentis, super dicta discordia et nominatione hactenus factis et habitis, que pro nobis omnibus seu altero nostrum possent facere et valere, cassis et irritis, hec nostra compositio stabilis et firma imperpetuum perseveret. Et hec omnia et singula, nos abbas et conventus Cluniacensis, et nos supprior et conventus de Caritate predicti, laudamus, ratificamus et etiam approbamus, aliis juribus, que in priore dicti prioratus Caritatis et ipso prioratu, nos abbas Cluniacensis et predecessores nostri habemus et habere consuevimus, in omnibus et per omnia, nobis et successoribus nostris remanentibus semper salvis In quorum omnium testimonium nos abbas et conventus Cluniacensis monasterii et nos supprior et conventus de Caritate predicti, sigilla nostra presentibus litteris duximus apponenda. Datum anno Domini millesimo ducentesimo nonagesimo sexto, mense septembri.