Vvillelmus Dei gratia Aconensis Ecclesiæ Latinorū Episcopus quartus STEPHANO Cluniacensis Ecclesiæ reuerēdo Abbati,  fratribus eiusdem Ecclesiæ in perpetuum. Cum iustis  honestis petitionibus facilis debeatur assensus, eorum maxime petitiones  preces nos condecet admittere, quorum est officium  propositum, pro peccatis  negligentiis fidelium Deo iugiter supplicare;  qui sæcularibus  transitoriis rebus calcatis, mente contemplatiua ad cœlestia tantum suspirant. Inde est quod CLVNIACENSIS Ecclesiæ, quæ inter cæteras Orbis Religiones, honestatis,  sanctæ conuersationis merito supereminet, postulationibus prouocati, ipsi Ecclesiæ concedimus in Parrochia in designato a nobis loco Claustrum  Ecclesiam ædificare,  vt liceat ei absolute  libere recipere ac possidere quæcumque sibi, vel Principum largitione, vel fidelium oblata fuerint deuotione, saluo in omnibus iure Aconensis Ecclesiæ. Ita tamen hoc ei concedimus, vt Monachi vel alij Clerici, qui ibi fuerint, nobis  successoribus nostris plenam deferant reuerentiam, excommunicatos nostros nullatenus recipiant,  si forte ciuitas interdicta fuerit, clausis ianuis sibi tantum submissa voce, campanis silentibus, diuina celebrent officia. Vocati ad Capitulum nostrum, ad consilium,  auxilium Ecclesiæ nostræ, si necesse fuerit impendendum, pecuniari tamen remota exactione, venire non contradicant. De iure parrochiali nullatenus se intromittant; nisi forte a nobis, vel a successore nostro eis aliquibus horis fuerit concessum. Hoc autem Cluniacensi Ecclesiæ concessimus, mediante viro venerabili Theobaldo eiusdem Ecclesiæ Monacho,  Crispiacensi Priori, multis  excelsis virtutibus decorato, qui in præsentia nostra promisit Cluniacensem Ecclesiam supra scriptos tenores nobis  Ecclesiæ nostræ omni tempore obseruaturam: nec ex his, quæ ad ius Aconensis Ecclesiæ pertinent, aliquid vllo tempore vsurpaturam. Factum est hoc in Aconensi ciuitate, anno ab Incarnatione Domini M.C.LXX. Indict. III. in præsentia domni Patriarchæ Amalrici,  domni Regis Almarici, consensu Capituli Aconensis Ecclesiæ. Interfuerunt autem ibi viri venerabiles C. Cæsariensis, L. Nazarenus Archiepiscopi. R. quoque Bethleemita, B. Liddensis, R. Tiberiadensis, R. Ebronensis Episcopi,  plures alij religiosi viri.