Universis presentes litteras inspecturis, Officialis Autissiodorensis, salutem in Domino. Noveritis nos litteras inferius annotatas de verbo ad verbum vidisse et diligenter inspexisse, non rasas, non abolitas, non cancellatas, nec in aliqua parte sui viciatas, ut prima facie apparebat, sigillo illustrissimi Philippi, Dei gracia regis Francorum, munitas, formam que sequitur continentes. Philippus, Dei gracia Francorum rex, baillivo Senonensi, vel ejus locum tenenti, salutem. Regi regum per quem vivimus et regnamus, gratum obsequium impendere proculdubio arbitramur, cum ejus ministris, et hiis precipue que pontificati sunt prediti dignitate, oportunis assistimus auxiliis, ac venerandandas Dei ecclesias quorumcunque malignorum oppressas incursibus oportune subventionis auxilio consolamur. Scientes profecto quod ad hoc omnipotens Dominus regum et principum in terris statuit dominatum, ut per eorum potenciam perversi a reprobis cohibeantur moribus et vim pacientes de talium manibus eruantur. Hac igitur consideratione inducti, gravaminibus, molestibus, injuriis et variis oppressionibus, in quibus per vos, bajulos, officiales servientes et ministros vestros ballivie vestre, dilectus et fidelis noster, episcopus Autissiodorensis, necnon et alie persone ecclesiastice civitatis et diocesis Autissiodorensis, asserunt se et suos multipliciter pregravatos: deliberationi prehabita, diligenti obviare volentes, mandamus vobis quatinus si in maleficiis vel facinoribus flagrantibus, vel aliter, absque speciali licencia predicti episcopi, ceperitis, per vos vel servientes vestros clericos quoscunque in possessione clericatus repertos, vel extra habitum clericalem, postquam de clericatu constiterit seu qui communiter et probabiliter pro clericis habeantur, tempore captionis, absque qualibet difficultate et absque redemptione emende cujuscumque, pro maleficiis supradictis, eidem episcopo vel ejus officiali ipsos requirentibus restituatis eosdem ipsis, casus pro quibus capti fuerint exprimentes et declarantes ut ipsos puniant ut fuerit rationis; non capientes nec capi permittentes a custodibus carcerum vestrorum carceragia ab illis clericis qui indebite et absque causa racionabile in ipsis carceribus positi fuerint, sed, expensis moderatis quas iidem clerici inibi fecerint, ipsos carcerum custodes faciatis manere contentos. Et dum ex parte ipsius episcopi, vel ejus officialis, requisiti fueritis super adjutorio eisdem impendendo ad clericos malefactores ipsis delatos, capiendos et cohercendos, eisdem auxilium impendatis, sufficientes servientes tradentes ad stipendia ad sufficiencia ordinariorum eorundem. Quod si contingat ipsos sic captos antea ex causa in nostris poni carceribus, absque difficultate quacunque et emenda, ut supradictum est, eidem episcopo vel ejus officiali requirentibus, restituatis eosdem. Et si commode absque positione in vestris carceribus in ipsius episcopi carceribus poni possint, ipsos, sic ad ejus requisitionem captos, in vestris carceribus non ponatis. Item, illius prelati qui nuncios arma ab antiquo in sua diocesi portantes habere consuevit, ad clericos delinquentes capiendos, arma portare pro hujusmodi non impediatis eosdem. Item clericos non conjugatos, viventes clericaliter, ad contribuendum cum laycis in talliis vel collectis personalibus, vel ratione mobilium suorum, nullatenus compellatis nec per vestros justiciarios compelli, nec ob hoc eorum bona capi seu domos claudi permittatis. Caventes ne in fraudem super eorum immobilia imponantur collecte vel tallie, in casibus in quibus non fuerint imponende. Item si ipsum episcopum, vel ejus officialem, contra suos subditos in casibus ad eos spectantibus procedere contingat, ipsos subditos contra ipsum episcopum non deffendatis, juridictionem ipsius episcopi impediendo. Item non impediatis rectores et alios curatos ecclesiarum parrochianos suos, super decimis non feodalibus, coram ipsius episcopi officialem convenire, nec ob hoc bona ipsarum personarum ecclesiasticarum saisiri, vel ipsos in eisdem impediri permittatis. Quod si de ipsis decimis personas ecclesiasticas arrendationes facere contingat, seu eas ad firmas tradere, laycis propter hoc ad instanciam ipsorum laycorum ipsas personas ecclesiasticas, licet firmas non servantes, ad tradendum coram vobis non compellatis, cum hoc nostram juridictionem non contingat. Item super cognitione causarum legatorum ad pias causas factorum doctium, et propter nuptias donationum, de quibus noveritis ipsum et predecessores suos cognitionem ab antiquo habuisse, non impediatis eum nec ipsi super hoc inferatis, nec permittatis inferri indebitas novitates. Item judeos originarios ejusdem episcopi, in terris in quibus omnimodam juridictionem habet commorantes, et pro ipsus libito tailliabiles, cum nostris judeis in talliis et collectis super judeos nostros impositis tantum contribuere nullatenus compellatis. Item pro factis personalibus clericos clericaliter viventes, et personas ecclesiasticas, coram nobis litigare non compellatis; licet coram vobis super ipsis factis personalibus se obligaverint nec permittatis compelli, nec pro delictis ab ipsis commissis condempnationes vel exactiones aliquas faciatis. Item si judices ecclesiastici, in casibus ad ipsos spectantibus, aliquem excommunicent vel excommunicatum faciant, nunciari juridictionem nostram temporalem per hoc non impedientes, temporalitatem ejusdem episcopi ob hoc nullatenus capiatis, nec capi permittatis, nec ad hujus excommunicationum sentencias revocandi compellatis eosdem autem permittatis compelli. Item in casibus in quibus de jure vel consuetudine antiqua et approbata ad ipsos spectat cognitio, eo ab ipsa cognitione desistere per captionem bonorum vel amicorum suorum non compellatis. Item si quis per litteras sigillis curiarum nostrarum sigillatas se obligaverit, et ille obligans in curia ecclesiastica conqueratur de illo cui se obligavit, super usuris cognitionem ecclesie: super hiis nolumus impediri aut quenquam compelli ad acta in curia ecclesiastica super hiis habita revocanda; nichilominus littere nostre exprimentes usurariam pravitatem exequtioni debite mandabuntur. Item si alique persone ecclesiastice sint et fuerint in possessione pacifica justiciarum vel rerum aliarum, ab ipsis sine cause cognitione ipsas nolumus dessaisiri, nec per fraudem de possessoribus fieri petitores, nec maliciose quin coram vobis, vel vestris ministris, cause agitate fuerint, sentencias ferre pro quibus ferende fuerint differratis nec permittatis differri. Item sine justa causa in bonis mobilibus personarum ecclesiasticarum, per vos vel aliquem ministrorum nostrorum, manum vestram non ponatis. Et si contingat bona ipsius episcopi vel personarum ecclesiasticarum ad manum nostram capi, vel saisiri, si reperiatur injuste, vel sine causa rationabili ea capta fuisse non compellatis eos, nec permittatis compelli servientibus salaria reddere, vel expensas. Si tamen ad instanciam aliorum hoc forte factum fuerit, ab illis qui hoc injuste procuraverint fieri predicta salaria et expensas exigi potuerint et levari. Item si aliqui vassalli tenentes ab eodem episcopo in feodum, in locis de quibus ressortum ad ipsum episcopum spectat, per vos vel ministros vestros moniti, super aliquo facto justicie exequendo et non faciant, vel negligentes existant, non ob hoc per vestros ministros hoc fieri faciatis in dictis locis, nisi prelatus requisitus in negligentia fuerit, vel deffectu; aut nisi in locis ipsis aliud de approbata consuetudine habeatur. Item baiulos et curiales vestros contra ordinacionem beati Ludovici emptiones reddituum vel terrarum, aut negociationes illicitas, per se vel per alios in territorio sibi subdito, exercere nullatenus permittatis. Item super ordinatione facta a beato Ludovico de articulo fractionis pacis, fraudem committi nolumus nec contra aliorum juridictiones sub palliacione hujusmodi contra ipsius ordinationis mentem aliquid attemptari. Item si servientes, vel ministri, aut subditi ipsius episcopi, ad mandatum ejusdem arma consueta portent pro deffensione et custodia nemorum, pascuorum, vel pro executione justicie sue, in locis in quibus hoc consueverunt, ob hoc non capiatis, nec capi permitatis eosdem, nisi casum committant excessivum in quo ad nos punitio pertinere noscatur. Item si aliqui falsam monetam expendant in terris in quibus idem episcopus omnimodam, altam et bassam justiciam habere noscitur, non impediatis ipsum quominus debitam justiciam faciat de eisdem. Item si in casu debito castra, vel terras personarum ecclesiasticarum ad manum nostram capi, vel saisiri contingat, uno serviente in uno loco ponendo contentos vos esse volumus; nisi contumacia vel protervitas plures requirat. Et servientes hujus moderatis, non excessivis stipendiis faciatis manere contentos. Item advocationes et recognitiones in terris et justiciis dictarum personarum ecclesiasticarum, de novo, in eorum prejudicium non admittatis, nec a vestris ministris admitti permittatis. Et si que de novo facte fuerint, eas ad statum debitum reducatis. Item servientes et ballivi aut alii ministri nostri in terris in quibus idem episcopus omnimodam habet justiciam, officium exercendo mansiones non habeant, nec assisias teneant, nisi ubi fuerit consuetum. Item pretextu alicujus gardie nostre antique, in personis ecclesiasticis non impediatis nec impediri permittatis juridictionem ecclesiasticam prelatus. In hiis tamen que ad ipsam gardiam nostram spectant, jus nostrum et illorum qui sunt de nostra antiqua gardia conservetis. Item in locis quibus consuetum est in instrumentis juramenta, vel fidem poni a notariis ballivie vestre ad requisitionem contrahencium, non inhibeatis apponi fidem et hujusmodi juramenta. Item confugientes ad ecclesias non extrahatis ab eis, nec extrahit permittatis, nisi in casibus a jure permissis. Item si abbates vel presbyteros, aut alios clericos capi vel verberari, vel eis insidiari ab aliquibus nostris subditis, contingat, de talibus factis ad laudem Dei, prout ad vos spectat, justiciam facere non tardetis: scilicet defendatis eos ubi defensio requiretur, prout ad vos noveritis pertinere. Item si aliqui de vestris ministris, vel servientibus, sint denunciati excommunicati appellatione ipsam excommunicationem non precedente, non permittatis impediri per eos divina officia in ecclesiis, remanendo contra prohibitionem sacerdotum. Actum Parisiis, die dominica post festum apostolorum Petri et Pauli, anno Domini millesimo CCC° secundo.