Petebant abbas et conventus Sancti-Germani Autissiod. contra comitem Sacrocæsaris, quod cum ipsi associassent comitem Sacrocæsaris prædecessorem suum ad terram de Pont-Neissant, ab eo possidendam quandiu esset dominus Feritatis de la Loupière, pro tuitione ipsius habenda; et dictus comes, ipsa villa Firmitatis translata in dominum Guillelmum de Curtiniaco, desierit esse dominus dictæ villæ, dicta terra de Pont-Neissant, tanquam sua redderetur eisdem, et ad eam sibi reddendam compelleretur comes prædictus. Facta, autem, hac petitione, procurator regis Navarræ petiit super hoc curiam pro ipso rege, cum ipsa terra sit infra metas comitatus Campaniæ, et de feodo Campaniæ, ut dicebat. Dictus, autem, comes hoc confitens petebat reditum ad curiam ejusdem regis. Ex adverso, dicebatur pro ipsis abbati et conventu, quod inde non debebant audiri procurator regis, et comes predictus; cum res petita non sit res feodalis, sed de elemosina et garda regis Franciæ, nec sit infra metas comitatus prædicti. Cum, etiam, actio hujusmodi sit personalis, non realis; et dictus comes sit homo ligius domini regis, et alias dictus rex super hoc curiam petierit, et sibi fuerit denegata: tandem, auditis hinc inde propositis, pronunciatum fuit quod dictus rex Navarræ curiam super hoc non haberet. Datum Parisiis, in parlamento Pentecostes, anno Domini millesimo ducentesimo sexagesimo-nono.