Ego Robertus, regis Roberti filius, et Regis Henrici filii ejus germanus Dei miseratione Burgundie Dux; volo universis perspicuum fore, quod Manasses Arelatensis Archiepiscopus ex hereditate sua dederat Cluniaco Juliacum, quod a dicto Monasterio per vim secularis potestatis contigit separari: sed tandem reformata est sua rectitudo monachis per Ottonem comitem cognomento Willelmum, nec non et per Raynaldum comitem ipsius filium, jussu tamen et auctoritate Roberti Regis, patris mei, cum consensu Hugonis Cabilonensis comitis et virorum nobilium utriusque militie. Hoc autem ego roboro et confirmo. Otto comes qui cognominatur Willelmus, reddidit Monachis in famosissimo cœnobio Cluniensi Deo servientibus potestatem que dicitur Juliacus; longo tempore transacto surrexerunt Aymo et Otbertus filii Aldonis proclamantes eam potestatem suam hereditatem esse. Sed hæc calumnia cessavit in presentia Raynaldi comitis filii supradicti Willelmi qui pro hac calumnia dedit prefatis Aymoni et Otberto aliam quamdam potestatem quam susceperunt, et querelam deposuerunt. S. Raynaldi comitis. S. Adhelcys, uxoris ejus. S. Azelini, abbatis de Monte S. Joannis. Acta sunt hec apud Castrum Divionense anno MXXII, indictione VI, Rotberto Rege Francorum.