Quidam igitur Miles hujus nostræ Regionis, nobili prosapia ortus, Olgerius nomine, cum multis aliis loca Hierosolymitana expeciit, sed in revertendo post multa pericula pro Christo tolerata, felici, ut credimus obitu, lucem præsentis vitæ reliquid. § Præsentibus autem conviatoribus, et audientibus, sancto Petro Besuæ, et ejus Monachis, apud Vetusvineas unum mansum vestitum cum servo in eo habitante, nomine Arnaldo delegavit, ita sicut pater ipsius Arnaldi vocabulo Ademarus usque in diem mortis suæ tenuit, et eidem filio suo Arnaldo dimisit. Uxorem etiam ejus nomine Tedindem cum filiis, et filiabus simul cum eo dari jussit; pariterque palmas, quas testes peregrinationis suæ, a Jerico tulerat; altari superponi rogavit. Quam donationem conjunx ejus Tetburgis appellata, et filii ejus libenti animo laudaverunt, et suos homines laudare compulerunt. Debet vero iste mansus porcum, et arietem, sex panes, et tres sextarios vini, carroperam, et omnes consuetudines, quas dominis persolvere debent servi. Quos suos protulerunt testes, signamus calamo omnes. Signum Tetburgis conjugis ejus. Sig. Heinrici, et Ulrici filiorum ejus. Signum Tetbaldi. Signum Aldonis. S. Formaldi. S. Nerduini. S. Humberti. S. Nerduini juvenis. S. Widonis Decani. Sig. Hugonis Præpositi. Sig. Rotberti Presbyteri. Sig. Johannis. Sig. Arengerii, et omnium servorum ipsius apud mansiones conmorantium.