Notum sit cunctis fidelibus christianis, tam presentibus quam futuris, quod quidam fidelis christianus, nomine Adalgerius, prepotens Alberici, quondam comitis Matisconensis, consiliarius et amicus, donavit aliquid de hereditate sua Domino Deo et sanctis apostolis [ejus] Petro et Paulo et ad locum Cluniacum, ubi tunc temporis proderat magis quam preerat domnus et venerabilis abbas Odilo: duos videlicet curtilos qui adjacent villæ Curtiaco, cum his quæ ad ipsos curtilos aspicere videntur, terra videlicet culta et inculta, totum ad inquirendum quæsituque dignum. Modernis autem temporibus, iniqua orbatus cupiditate, invasit et preripuit eos quidam miles, nomine Wigo. Proclamantibus autem se monachis Cluniacensibus de ipsius fraudulenta pervasione, tandem permotus aliqua pietate, remisit domno Hugoni abbati eandem calumniam, et accepta peccunia inmodica, werpivit tam ipsam terram quam aliam quæ vocatur Los, ut ab hac die, nec ipse, nec aliquis heres, aut proheres ejus in supradictis coloniis requirere aliquando aliquid audeat. Quod si quis huic testamento contrarius existere cupit, omnibus maledictionibus subjaceat, nisi digna emendatio subvenerit. S. Wigonis, hujus cartæ firmatoris.