[Leo Episcopus, servus servorum Dei, Odoni venerabili Abbati Cluniensis Monasterii, suisque successoribus in perpetuum. Desiderium quod religioso proposito et Sanctorum locorum stabilitati pertinere monstratur, sine aliqua est, Deo auctore, dilatione perficiendum. Et quotiens in quibusdam ejus utilitatibus commodisve noster assensus, et solitum Apostolicæ auctoritatis exposcitur præsidium, ultrò benignitatis intuitu nos convenit subvenire, et ratum pro integra securitate ex ratione solidare, ut ex hoc et ipsius venerabilis loci salus et indemnitas procuretur, et nobis quoque lucri potissimum prœmium à Conditore omnium Deo in sydereis arcibus præscribatur. Igitur quia postulavit à nobis tua Reverentia quatenùs confirmaremus tibi tuoque Monasterio Curtem nomine Escutiolam cum Ecclesiis, cassis, terris, campis, pratis, pascuis, silvis, salictis, arboribus pomiferis, fructiferis vel infructiferis diversi generis, puteis, fontibus, rivis aquæ perennis, ac cunctis adjacentibus suis cultis vel incultis, unà cum famulis masculis et fœminis ibidem vel ubique residentibus, cum omnibus ad ipsam Curtem generaliter et in integro pertinentibus sitam in Comitatu Matisconensi vel Eduensi, quam vir bonus Gaufredus Comes tàm pro redemptione animæ suæ, quàm parentum suorum per cartulæ seriem donavit prædicto Monasterio: nos verò inclinati tuis precibus, qui vicem Apostolicam retinemus, et quibus cura est omnium Ecclesiarum commissa, maximè istius Monasterii, quod juri sanctæ Romanæ atque Apostolicæ Ecclesiæ nobisque subjectum est, ita confirmamus sicut supradictus Gaufredus Comes per Cartulæ seriem supradicto Monasterio donavit: ut nullus homo parvus magnusve, vel cujuscumque dignitatis audeat, vel præsumat contra hoc nostrum privilegium in supradicta Curte, vel in aliis rebus ad ipsam Curtem pertinentibus, invasionem, vel molestiam, aut inquietudinem facere: sed ab istâ præsenti decimâ indictione, ipsæ res per nostram Apostolicam auctoritatem securè et quietè perpetualiter in eodem Monasterio permaneant. Pro quo etiam sub divini judicii obtestatione promulgantes decernimus, ut nullo ingenio aut argumento auferre audeant; potiùs autem jure perpetuo in eodem venerabili Monasterio, ut superiùs affixum est, proficiant, et in potestate atque ditione Odonis Abbatis; vel omnium successorum suorum Abbatum seu Monachorum ibidem Deo servientium permaneant disponenda atque possidenda. Si quis autem temerario ausu contra hujus nostræ Apostolicæ præceptionis seriem à nobis promulgatam venire vel agere tentaverit, sciat se Domini nostri Apostolorum Principis Petri anathematis vinculo innodatum, et cum diabolo et ejus atrocissimis pompis, atque cum Judâ traditore Domini Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi in æternum ignem concremandum, simulque et in voraginem tartareumque chaos demersus cum impiis deficiat. Qui verò pio intuitu custodes, et obedientes, atque observantes hujus nostræ salutiferæ præceptionis extiterint, benedictionis gratiam, et cælestis retributionis æterna gaudia à justo Judice Domino Deo nostro consequi mereantur.]