In nomine Domini, amen. Tenore hujus presentis publici instrumenti cunctis patefiat evidenter et sit notum, quod anno ejusdem Domini millesimo quadringentesimo sexagesimo tertio, indictione undecima, mensis septembris die vigesima quinta, pontificatus sanctissimi in Christo patris ac domini nostri domini Pii, Divina providentia pape, secundi, anno quinto, coram reverendo in Christo patre et domino domino Petro, Dei gratia Autissiodorensi episcopo, moram de presenti trahente in villa de Varziaco sue diecesis, in mei notarii publici subscripti, testiumque infra scriptorum ad hec vocatorum specialiter et rogatorum presentia personaliter constitutus indaginis et prestantissime ac mirande circumspectionis, magneque autoritatis vir, frater Laurentius Gervasii, sacre pagine professor eximius, prior conventus Parisiensis, ordinis Fratrum-Predicatorum vicariusque generalis hujusmodi totius ordinis, necnon et inquisitionis heretice pravitatis in regno Francie specialiter, ut dicebat, deputatus et commissus, dixit nomine predicto et exposuit se nuper ad querimoniam gravem dilectorum suorum Fratrum-Predicatorum conventus civitatis sue Autissiodorensis sibi, ut asserebat, delatam coram dominationibus venerabilium virorum dominorum vicariorum et officialium ejusdem reverendi in Christo patris apud Autissiodorum, debita cum instantia, propter nonnullas differentias inter eundem reverendum et predictos fratres a festo Pasche ultimate preterito exortas inferius recitatas, presentasse, quarum pretextu quam plurima patiebantur dispendia, sed dicti domini vicarii et officialis sibi responderunt quod hujus rei cognitio et determinatio sibi funditus vetita fuerat, et specialiter penes ipsum totaliter reservata, quibus ita peractis, tria ordinem predictum concernentia peregit; primo protestatus fuit, secundo predictas recitavit differentias; et tertio ipse dominus vicarius nomine quo supra humiliter supplicavit. Protestatus fuit etenim pacem et concordiam, amoremque et unitatem in sancto sacramento velle se habere cum ipso reverendo et easdem pacificare differentias inter ipsos, nec-non etiam dominos decanum et capitulum predicte ecclesie Autissiodor, ut premittitur, existentes, quas recitando enarravit coram eidem reverendo in Christo patre, videlicet quod pretextu quarumdam propositionum per quandam in habitu ordinis FF. Heremitarum B. Augustini, in quadam solemni predicatione ab eo facta, in ecclesia cathedrali Autissiodor., ex deliberatione prefati reverendi domini nec-non et predictorum dominorum decani et capituli ejusdem ecclesie statuta, et ordinata erronea, ut dicebat, et contra Christi fidem de directo predicatarum et propterea pro aliquo fratres hujusm. Ordinis tunc in ea interessentes licite, ut ferebatur, reprehensarum, unde tumultus forte fuerat in populo ibidem congregato, affatus reverendus in Christo pater, ob hoc fortassis infestus, et nonnulorum sue ecclesie antedicte suggestione conturbatus, in sua sancta synodo ultimate elapsa, inhibuerat omnibus curatis et parrochialium ecclesiarum sue predicte diecesis rectoribus ne a cetero et quousque per eum foret aliter ordinatum aliquem fratrem predicti conventus in suis ecclesiis ad officium sancte predicationis exercendum, et confessionem audiendam quoquomodo reciperent, nec questas pro ipsis fieri permitterent aut paterentur; alioquin excommunicationis mucrone et decem librarum pena contrafacientes plecterentur. Quibus non contentus fratrem Jacobum Chevecin, priorem dicti conventus Autiss. ad ipsius presentiam postea pro pace habenda suis carceribus diris mancipaverat, et ipsum quamvis se sibi notificasset ab eo ratione exemptionis dicto ordini concesse exemptum et minime justiciabilem XII diebus eo circa detinuerat mancipatum, ipsumque in pane doloris et aqua tristitie condemnaverat. Quibus quidem etiam nondum contentus, prefatus reverendus in Christo pater nuperrime occasione dicte reprehensionis fecerat prohiberi omnibus, palam et publice, et generaliter, ad promnos suarum ecclesiarum, quatenus confratres cujusdam solemnis et devotissime confratrie ob remissionem peccaminum defunctorum in predicto conventu ab antiquo statute, et inde apostolica nec-non et predecessorum dicti reverendi et ipsiusmet autoritate et decreto approbate et confirmate, a cetero aliquid minime pro dicta confratria exolverent, et quod deterius erat quod positi se removerent, sub eadem excommunicationis pena, in prejudicium, damnum et dispendium non modica dicti conventus Autiss. ac fratrum ipsius, suorumque privilegiorum, lesionem et jacturam. Attamen, premissis non obstantibus, sed rejectis instanter, postulabat et requirebat supplicando prefatum reverendum in Christo patrem, quatenus predictas differentias pacificare, fratres predicti conventus in pristinum statum reducendo et reponendo et predictas per eum ad causam predicte reprehensionis factas subtractiones annullando et removendo vellet et digneratur intuitu pietatis, et ipsi FF. pro eo ad Deum effunderent preces. Quibus respondens memoratus rev. pater dixit quod nil aliud quam pacem et amorem habere querebat cum ipsis fratribus. Nihilominus tamen donec et quousque tumultum seu scandalum per aliquos fratres dicti conventus in predicta processione et populo suo ibidem congregato factum et perpetratum modo debito reparassent, predictas substractiones per eum debite, ut dicebat, in dictis fratribus factas minime amoveret seu revocaret, nec ipsos fratres ejusdem conventus Autissiodor. ad primum reponeret statum, nec etiam cum ipsis haberet concordiam. Quo vero ad propositiones reprehensas in predicta predicatione se penitus determinationi sancte matris ecclesie referebat, de qua quidem reprehensione, prout sibi relatum extitit, in jus habebant, tamen ipsas dixit velle sustinere tanquam veras prout ipsarum predicatori scripto tradite fuerant. Tandem vero, ad sedandum, pacificandumque predictum tumultum seu scandalum, ac pro bono pacis et concordie, prefati domini reverendus et vicarius certum super hoc scriptum ediderunt et composuerunt brevetum, et mihi notario predicto tradiderunt tenore sub isto. Le mercredy aprez Pasques dernièrement passé, l’an mil quatre cens soisante et trois, en l’église d’Aucerre, aprez la procession générale, fut fait un sermon au peuple par l’ordonnance de révérend père en Dieu monsieur l’évêque d’Aucerre, auquel sermon estoient messieurs les doyen et chapistre de ladite église, plusieurs autres clercs, religieux, bourgeois et séculiers de ladite ville, en grand nombre, et en faisant ledit sermon le prescheur fut repris publiquement par aulcuns religieux de notre ordre lors présens audit sermon, et y eust grand esclandre ou tumulte, pour laquelle chose ledit révérend père en Dieu, ses vicaires et messieurs du chapistre ont esté et sont mal contens et desplaisans dudit esclandre ou tumulte; et pourtant je prie et supplie à mondit révérend père en Dieu, ses vicaires, et messieurs du chapistre dessusdit et autres, qu’il leur plaise patiemment supporter ledit esclandre ou tumulte, et ne prendre à desplaisance, ne plus leur en souvenir: et au regard des propositions preschées et reprises, ledit révérend père en Dieu s’en rapporte à la détermination de nostre mère sainte Eglise. Quod quidem brevetum seu contenta in eo memoratus, reverendus in Christo pater dici et publicari voluit per fratrem Ambrosium ejusdem conventus et non per alterum in quodam sermone quem ipsemet faciet coram populo, et tunc esset pacificatus et contentus facere dicti ordinis, alioquin predictas subtractiones minime revocaret, nec removeret seu revocari faceret; ad quod prefatus dominus vicarius, nomine predicto, suum prebuit assensum. Quoniam tamen presens negotium dominos decanum et capitulum coram quibus in predicta cathedrali ecclesia dictum scandalum factum fuerat, tangebat ut dixit, idem reverendus promisit litteras super hoc una cum copia dicti breveti, absque alia additione verborum, ipsis dominis decano et capitulo transmittere ut vellent sicut et ipse merito de contentis in predicto breveto contentari. Quibus sic invicem peractis, dictis et concordatis, jam dictus dominus vicarius eidem reverendo in Christo patris insinuavit quod ipse, nomine dicti inquisitoris, informatione previa agere intendebat contra prefatum predicatorem tanquam contra hereticum, via juris et ob hoc licet ipse de jure posset solus in solidum in talibus maxime usque ad ferandam sententiam diffinitivam procedere, ipsum reverendum cum instantia requisivit, quatenus se cum eo in hac parte vellet adjungere: ad quod respondens dictus reverendus dixit quod super hoc commisserat et deputaverat officialem suum Autissiodorensem, et cum eo super hoc loqui haberet. De quibus premissis omnibus et singulis affatus dominus vicarius nomine quo supra petiit a me notario publico subcripto sibi fieri atque tradi publicum instrumentum, unum vel plura. Acta fuerunt hec tam in ecclesia collegiata predicte ville de Varziaco quam in domo ejud. reverendi in Christo patris sitam retro ecclesiam, presentibus discretis viris magistro Guillermo Pillori, officiali sedis dicti loci de Varziaco; Petro Pillori, Simone Collet, Autissiodori commorantibus et pluribus aliis testibus ad premissa vocatis specialiter et rogatis. Item anno, indictione et pontificatu predictis, mensis vero septembris antedicti, die vigesima octava, me notario predicto et testibus subscriptis presentibus, in presentia dominorum decani et capituli predicte ecclesie Autissiodorensis in capitulo predicto capitulantium et capitulum celebrantium et representantium personaliter constituto prelibato D. vicario nomine predicti ordinis, et pro ipso rati habitionem et responsionem contentorum in dicto breveto predictorum dominorum expectanti et habere requirenti. Memorati domini capitulantes per organum domini decani ecclesie hujus tunc in dicto capitulo presidentis dixerunt seu dici fecerunt quod ratum et gatum habebant transactionem seu tractatum pacis predictarum differentiarum, prout in quodam breveto sibi per dictum reverendum in Christo patrem, una cum certis litteris missivis continebatur, dum tamen contenta in eodem breveto per antedictum fratrem Ambrosium in publica predicatione ducerentur et notificarentur ac secundum sui formam complerentur et publicarentur. Quod si quidem brevetum de consensu predictorum dominorum perlegi, et cum preinserto publicam collationem, una cum prefato domino decano, ut prefertur, presidente et alterum tenente peregi, ipsaque concordate inveni, preter certa vocabula que sequuntur, et du tout le remettre, que contenta erant in predicto suo breveto, ut prefertur, et prefato reverendo transmisso et scripta in capite illius alterius manu quam illius qui dictum brevetum conscripsit et quam manu dicti reverendi in Christo patris. Qua quidem collatione sic publice peracta prefatus dominus vicarius dixit, et in veritate asseruit quod in preinserto breveto mihi notario tradito, sicut et ipse reverendus vellent contentari et grata habere. Cui quidem requeste prefati domini canonici, per organum quod supra, deliberatione prius super hoc, ut dicebant, prehabita, responderunt quod dicte littere missive de eisdem vocabulis expressam faciebant mentionem, propterea minime contentarentur, nisi dicta vocabula et du tout le remettre dicerentur, una cum ceteris in eodem breveto contentis, quod affatus dominus vicarius, nomine quo supra, acceptare recusavit, imo expresse contradixit, et a me notario publico subscripto de premissis sic die predicta vigesima octava actitatis petiit sibi fieri atque dari publicum instrumentum, unum vel plura. Acta hec fuere in predicto capitulo, presentibus discretis viris magistro Guidone Prevostat, et Petro Grail, notariis publicis, Autissiodori commorantibus, testibus ad premissa vocatis specialiter et rogatis.