ALEXANDER Episcopus seruus seruorum Dei, dilectissimo filio HVGONI Abbati Monasterij, quod dicitur CLVNIACVM in honore beatorum Apostolorum PETRI  PAVLI consecratum, in Comitatu Matisconensi situm,  per te cunctis successoribus tuis Abbatibus in perpetuum. Cum omnium fidelium petitionibus  necessitatibus subuenire debeat Apostolicæ charitatis gratia; multo magis his est impertienda eius beneficij clementia, quos singulariter proprios,  specialiter se gaudet filios habere sancta Romana mater Ecclesia,  suæ vtilitatis gratia,  præcedentium patrum auctoritate egregia. Quorum etiam desideriis,  votis eo plenius parare debet auctoritas Apostolicæ sublimitatis, quo certius constat eos non nisi illa desiderare  expetere, quæ sunt ad honorem sanctæ pietatis,  vtilitatem veræ Religionis. Et quotiens in suæ necessitatis cōmodis nostrum assensum,  solitæ Apostolicæ auctoritatis studuerunt humiliter requirere præsidium, vltro benignitatis intuitu nos conuenit subuenire,  rite pro magna securitate solidare; vt ex hoc nobis potissimum præmium a conditore omnium Deo in sidereis arcibus conscribatur. Et ideo quia postulasti a nobis, vt præfatum Monasterium Apostolicæ auctoritatis serie muniremus,  omnia eius pertinentia perenni iure ibidem inuiolabiliter permanendo confirmaremus,  absque omni iugo seu ditione cuiuscumque personæ constabilire nostri priuilegij pagina studeremus. Propterea tuis flexus precibus per huius nostræ auctoritatis priuilegium statuentes decernimus, vt cuncta loca  Monasteria ad supradictum Cluniacum Cœnobium pertinētia, quæ ab aliquibus fidelissimis Christianis, Regib. Episcopis, Ducibus, seu Principibus eidem loco sunt concessa,  ab antecessoribus tuis Abbatibus adquisita, Bernone videlicet, Odone, Eymardo,  beatæ recordationis S. Maiolo,  bonæ memoriæ Odilone prædecessore tuo, vel quæcumque ad eundem locū pertinere videntur, absque vllius contradictione, cū magna securitate quietus debeas possidere;  per te vniuersi successores tui in perpetuum. Necnon sub diuini iudicij promulgatione,  cōfirmatione,  anathematis interdictione corroborantes decreuimus, vt nullus Episcopus, seu quilibet Sacerdotum, in eodem veniat Cœnobio, pro aliqua ordinatione siue consecratione Ecclesiæ, Presbyterorum, vel Diaconorū, Missarum celebratione, nisi ab Abbate eiusdem loci inuitatus fuerit, venire ad agendum præsumat. Sed liceat Monachis ipsius loci, cuiuscumque voluerint ordinationis gradum suscipere vbicūque tibi, tuisque successoribus placuerit. Interdicimus autem sub simili anathematis promulgatione, vt isdem locus sub nullius cuiuscumque Episcopi, vel Sacerdotis deprimatur interdictionis titulo, seu excommunicationis vel anathematis vinculo. Non enim patitur sanctæ Sedis Apostolicæ auctoritas, vt nullius cuiuscumque personæ obligatione proscindatur a se cuilibet concessa liberalis libertas: neque ipsius loci fratres vbicumque positi, cuiuscumque Episcopi maledictionis vel excommunicationis vinculo teneantur adstricti. Inhonestum enim nobis videtur, vt sine nostro iudicio a quoquam anathematizetur sanctæ Sedis Apostolicæ filius, veluti cuiuscumque subiectæ Ecclesiæ discipulus. Si qua vero competens ratio aduersus eos quemquam mouerit,  hoc aliter determinari nequiuerit, iudicium Apostolicum, quod nulli præiudicium prætendere patitur, supra hoc patienter præstoletur,  humiliter requiratur. Decernimus etiam,  illius, cuius vice quamuis indigni fungimur, auctoritate sancimus, vt isdem locus omnibus ad se ob salutem confugientibus sit misericordiæ sinus, sit totius pietatis  salutis portus. Obtineat in eo locum iustus, nec repellatur pœnitere volens iniquus. Præbeatur innocentibus charitas mutuæ fraternitatis, nec negetur offensis spes salutis,  indulgentia pietatis. Et si aliquis eumdem locum expetierit suæ humilitatis  salutis gratia, minime a venia  optata misericordia excludatur; sed oleo medicamenti salutaris fouendus benigniter colligatur: quia  iustum sic est, vt in domo pietatis  iusto præbeatur dilectio sanctæ fraternitatis,  ad veniam confugienti peccatori non negetur medicamentum indulgentiæ  salutis. Sit autem omnibus ibi aduenientibus causa salutis, hic  in perpetuum diuinæ miserationis  pietatis refugium,  Apostolicæ benedictionis  absolutionis præsidium. Decernimus præterea  omnino Constituimus, vt prædicti loci obeunte Abbate, non ibi alius cuiuscumque personæ violentia constituatur ordinandus, sed ab ipsa Congregatione loci, secundum timorem Dei,  institutionem Legislatoris Benedicti, Pater, qui sibi præesse debeat, eligatur,  ad eum ordinandum quicumque illis placuerit Episcopus aduocetur. Quascumque vero terras nunc tenes,  quas tu, tuique successores acquirere potueritis, in perpetuum possidendas concedimus vobis. Si quis autē temerario vsu, quod fieri non credimus, contra huius nostræ Apostolicæ confirmationis seriem venire aut agere tentauerit, sciat se Domini nostri Iesu Christi,  Apostolorum Principis Petri anathematis vinculo innodandum,  cum diabolo, eiusque atrocissimis pompis, atque cum luda traditore Domini  Saluatoris nostri Iesu Christi, in æternum ignem concremandum, simulque in voraginem, tartareumque cahos demersum cum impiis deficiendum. Qui vero custos  obseruator nostri priuilegij extiterit, benedictionis gratiam,  vitam æternam a Domino consequatur, 