Clemens Episcopus servus servorum Dei, dilectis filiis Abbati et conventui Monasterii Cluniacensi, ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, Matisconensis Diœcesis salutem, et Apostolicam benedictionem. Licet Monasteria singula, quæ Cælestis Agricolæ mira benignitas in horto plantavit Ecclesiæ, sinceris affectibus prosequamur; tamen Monasterium vestrum Cluniacense eò amabilius gerimus in visceribus caritatis, quò personæ illius per opera Deo placita et accepta uberius nostrum, et Apostolicæ Sedis gratiam promerentur. Ex tenore quidem vestræ petitionis accepimus, quod felicis Recordationis Bonifacius Papa VIII. prædecessor noster, ante suæ promotionis honorem ad statum Apostolicæ dignitatis, ad præfatum Monasterium vestrum, cum ipsum per partes illas transitum facere contigisset, causa devotionis accedens oculata fide perpendit, et patentibus cognovit indiciis, quod vos (filii conventus) multas sustinebatis penurias, et indigentiarum onera gravia, et defectus, et demùm eo ad culmen ejusdem dignitatis assumpto ex his, et certis aliis causis, et rationibus motus, intendens vos ab hujusmodi penuriis, et indigentiis relevare, et eosdem supplere defectus, tam propter hoc, quàm pro exoneratione Abbatum ejusdem Monasterii, qui essent pro tempore, statuit et etiam ordinavit perpetuis temporibus observandum, ut quatuor millia librarum Turonensium parvorum de fructibus, redditibus, et proventibus aliquorum Prioratuum eidem Monasterio subjectorum annis percipienda singulis deputarentur omninò, quæ per discretos aliquos, et fideles ipsius Monasterii Monachos ad hoc ab Abbate Cluniacensi, qui tunc erat, et successoribus suis, qui essent pro tempore, deputandos integrè colligi, et percipi voluit, et mandavit, et ad hoc de Lehuno in sanguine terso, de Nogento Retrodi, et de Gacicuria, de Gaya, de Vergeyode Vendopera, de Mostereto, et de Marmissa, de Turribus super Maternam, de Carennaco, de Moyraco, de Roncenaco, et de sancto Cosma, Ambianens. Carnotens. Trecens. Eduens. Lingonens. Remen. Caturcens. Agennens. Petragoticens. et Constantiens. Diœcesum Prioratus eidem Monasterio Cluniacensi subjectos, cum omnibus Prioratibus, domibus, membris, grangiis, bonis, juribus, et pertinentiis eorumdem in quibuscumque Diœcesibus constitutis; ut de ipsorum fructibus, redditibus, et proventibus universis hujusmodi summa pecuniæ per illos, qui super hoc essent (ut præmittitur) deputati, annis singulis perciperetur, et colligeretur integrè, auctoritate Apostolica concessit, donavit, et etiam deputavit: volens prædecessor ipse quod dicti Prioratus appellarentur, et haberentur extunc inanteà Decanatus; et quod Decanatus ipsi, seu eorum fructus, redditus et proventus ab omni decimæ, et cujuslibet procurationis, impositionis, et subventionis præstatione essent exempti perpetuò, et immunes penitus haberentur, prout in privilegio dicti prædecessoris vobis super iis concesso plenius dicitur contineri. Nos igitur vestris supplicationibus inclinati, privilegium ipsum ratum et gratum habentes, illud auctoritate prædicta ex certa scientia, prout jacet, ratificamus, et etiam approbamus. Nulli ergo, etc. Datum in Prioratu de Grausello, prope Malausanam, Vasionensis Diœcesis, IV. Idus Julii, Pontificatus nostri anno VII.