[Gregorius Episcopus servus servorum Dei, dilecto filio Yvoni Abbati Monasterii Cluniacensis, salutem et Apostolicam benedictionem. Grandis affectus, quem ad personam tuam gerimus, meritò nos inducit ut obtentu tui ad illos, qui tibi obsequuntur, favorem Apostolicum extendamus. Hinc est quod nos tuis supplicationibus inclinati, concedimus ut Clerici, qui tuo mancipati obsequio sunt, ac deinceps fuerint, proventus Beneficiorum suorum Ecclesiasticorum (quotidianis distributionibus dumtaxat exceptis) integrè percipere valeant, ac si personaliter in Ecclesiis in quibus beneficia ipsa obtinent, residerent. Nonobstante si dicti Clerici in Ecclesiis ipsis primam residentiam non fecerint, quam à tuis obsequiis recedentes facere teneantur, seu juramento ab eis præstito quod non impetrabunt per se, vel alios super his ab Apostolica Sede gratiam, nec utentur etiam impetrata; et contrariis ipsarum Ecclesiarum consuetudinibus, vel statutis juramento; aut confirmatione Sedis Apostolicæ, seu quacumque firmitate alia roboratis; seu alia qualibet ipsius Sedis indulgentia generali, vel speciali, cujuscumque tenoris existat, per quam id impediri valeat vel differri; et de qua, cujusque toto tenore plenam et expressam oporteat in præsentibus fieri mentionem. Nulli ergo, etc. Datum apud Vrbem-veterem, II. Idus Decembris, Pontificatus nostri anno primo. Habetur Breve ejusdem Greg. Papæ X. ad Abbatem Clun. de hac die et data, per quod concedit ei, ut possit dispensare cum nonnullis sui Monasterii, ac membrorum ejus Monachis, super irregularitate, quam incurrerunt se miscendo divinis censuris Ecclesiasticis innodati, sed tanquam juris ignari et facti immemores.]