Anno Domini millesimo quadringentesimo decimo tertio, statuta sunt haec apud Cistercium in Cisterciensis Ordinis Capitulo generali. ORATIONES. 1.  Pro sanctissimo… *etc. ut in anno* 1411. 2.  Pro serenissimo… *etc. ut in anno* 1401. 3.  Pro burgensibus… *etc. ut in anno* 1401. 4.  Pro pace… *etc. ut in anno* 1401. 5.  Pro felicis… *etc. ut in anno* 1401. [DIFFINITIONES GENERALES]. 6.  Editas anno praeterito in generali Capitulo diffinitiones omnes et singulas ratificat et confirmat praesens Capitulum pariter et approbat. 7.  Cum Ordo noster… *etc. ut in anno* 1411, *n°* 7. [DIFFINITIONES SPECIALES]. 8.  Ad requestam… *etc. ut in anno* 1390, *n°* 19. 9.  Ad idem conceditur domino Morimundi, iudices de Caroloco et de Crista monasteriorum abbates. 10.  Ad idem conceditur domino Claraevallis, iudices de Morimundo, de Crista, de Regalimonte et de Valle Nostrae Dominae monasteriorum abbates. 11.  Ut per censuram Ordinis et iuris alia remedia compellat abbatem de Andreow ad restituendum abbati de Sulejow expensas et damna quae subiit, eum per potentiam saecularem perturbando in electione sua contra iustitiam et Ordinis instituta, abbati de Comparvinia committitur per generale Capitulum. 12.  Generale Capitulum ad instantiam abbatis Camporum bonorum citat peremptorie et personaliter fratrem Petrum Gavis, s. th. pr., et studii Sancti Bernardi Tolosanensis provisorem ad primum et immediate sequens generale Capitulum, iustis petitionibus et querelis praedicti abbatis Camporum bonorum quod iustum fuerit responsurum, cum protestatione quod sive venerit, sive non, contra eum procedetur, iustitia mediante. 13.  Attentis viarum discriminibus et locorum distantiis in diversis mundi partibus ubi nostri Ordinis monasteria situantur, ex quibus abbates quamplurimi maxime propter gentes armorum, quae de die in diem in nonnullis mundi partibus incessanter discurrunt, non possent tute, commode aut sine periculis maximis accedere ad Capitulum generale, eapropter non improvide et certis ex causis idem Capitulum omnes abbates qui ad praesens Capitulum non fuerunt praesentes, illis dumtaxat exceptis qui ad ipsum Capitulum erant citati personaliter, Capitulum habet favorabiliter excusatos. 14.  Ad petitionem abbatis et conventus monasterii de Clarofonte confirmatur per generale Capitulum litterae eorum sigillis sigillatae continentes in substantia, traditionem cuiusdam domus suae sitae in burgo de Amancia, pro censu annuo quatuor grossorum turonensium. 15.  Reformationem monasteriorum de Silvacana monachorum et de Bitumine monialium, in quibus regulares observantiae, prout generalis Capituli pervenit ad aures, penes penitus ruinantur, abbati Bonaevallis committit idem generale Capitulum, cum omnimoda ipsius Capituli potestate et clausulis opportunis et rationabiliter ad hoc tam in capite quam in membris requisitis. 16.  Domino Claraevallis, s. th. pr., committitur per generale Capitulum, quatinus inquirat diligenter an unio seu incorporatio monasterii monialium de Claromarisco prope Rhemis sit monasterio Ygniaci necessaria seu fructuosa, et quidquid in et super hoc repererit, faciat, ordinet et compleat secundum quod eidem videbitur expediens, in plenaria Ordinis potestate. 17.  Ad idem committitur abbati Bonaevallis Viennensis de monasterio monialium de Boscheto ad monasterium Aquaebellae, ut supra incorporando. 18.  Dispensatur misericorditer per generale Capitulum cum fratre Ioanne de Saulx, monacho monasterii de Bithania, qui quasi spatio quindecim dierum apostatavit damnabiliter per saeculum vagando. Et deinde idem frater per suos superiores fuit de exitu sui monasterii nocte quadam reprehensus et convictus, et eadem nocte verberare nitebatur quemdam hominem saecularem, qui quidem frater usque ad effusionem sanguinis extitit verberatus. Super quibus omnibus poenitentiam sibi iniunctam humiliter peregit, ut hiis non obstantibus ad omnes status, gradus cum honoribus Ordinis legitimos admittatur, abbatiatu dumtaxat secluso. 19.  Attentis oneribus et debitis quibus de praesenti gravatur monasterium Campi, a via generalis Capituli et de mittendo scolare Parisius, generale Capitulum de speciali gratia abbatem loci usque ad continuum triennium habet favorabiliter excusatum, dum tamen contribuat in expensis venientium ad Capitulum, et mittat contributiones. 20.  Ut inquirat et diligenter se informet abbas de Herdehusen an possessiones inutiles monasterio Campensi possint et valeant per abbatem loci in magis utiles via alienationis commutari, et ipsi monasterio fructuose, per generale Capitulum committitur dicto abbati de Herdehusen, ut eis Campensibus licentiam praebeat, approbet et confirmet auctoritate Capituli generalis, si sibi videatur expediens, et super hoc onerat suam conscientiam Capitulum memoratum. 21.  Ad idem committitur pro monasterio Wolkenrode, abbatibus de Walkenrede et de Valle Sancti Georgii. 22.  Ut cum suis monachis et aliis personis utriusque sexus in foro conscientiae dispensandi potestatem habeat, et eos absolvendi a quibuscumque sententiis et casibus Capitulo generali reservatis, abbati Czedlicensi per unum annum dumtaxat, dictum Capitulum tribuit potestatem. 23.  Ad idem fiat per abbatem de Nepomuck. 24.  Ad petitionem abbatis Czedhercensis eidem concedit generale Capitulum, quatinus in eius monasterio dumtaxat, omni quinta feria celebrari solemniter in conventu missa de Sacramento Corporis Christi, missa tamen Sancti Spiritus non omissa. 25.  Processus motus et movendus inter dominum Morimundi et abbatem et conventum de Gradis, super eo quod dictus Morimundensis praetendit dictos de Gradis teneri annuatim in decem libris monasterio Morimundi, continuatur de consensu partium usque ad proximum futurum Capitulum generale. 26.  Abbati de Castro aquilae conceditur per generale Capitulum, ut sibi unum de monachis suis in confessorem eligere valeat, qui ipsum in casibus ipsi Capitulo reservatis dicti Capituli auctoritate absolvat, ipseque abbas sui monasterii ac monasteriorum immediate subiectorum monachis et monialibus in dictis casibus, auctoritate qua supra, impendere valeat beneficium absolutionis. 27.  Ad idem fiat per abbatem Campensem. 28.  Per Capitulum generale committitur abbati de Sconavia, ut inquirat et referat sequenti Capitulo an abbas de Castro aquilae possit, de bonis suis immobilibus, ad tempus vitae vel ad redemptionis, ad summam sex millium florenorum pro debitis persolvendis, cum scitu et praemissa voluntate sui visitatoris impignorare, et bona minus utilia in utiliora commutare. 29.  Ut coerceant et compellant per censuram Ordinis et alia iuris remedia abbatem de Hugene ad satisfaciendum abbati de Castro aquilae in debitis sibi obligatis, seu eius procuratori, de Herdehusen et de Hebraco monasteriorum abbatibus et eorum cuilibet, committitur per Capitulum generale. 30.  Supplicationem abbatis monasterii Castri aquilae admittens Capitulum generale qua requirit, quod cum pro conservatione privilegiorum et libertatum Ordinis universi, census, debita, pensiones et alia eiusdem monasterii emolumenta per quosdam potentes per multa tempora violenter sunt detenta, ita quod praefatum monasterium usque ad extremam devenit egestatem, quatinus hiis attentis dictum monasterium de mittendo scolari ad studium certo tempore sit excusatum. Idem Capitulum eumdem abbatem de Castro aquilae usque ad quinquennium habet favorabiliter excusatum. 31.  Patri abbati monasterii monialium iuxta Duishusem et abbati de Sconavia committitur per Capitulum generale, quatinus si eisdem vel eorum alteri videatur expediens, auctoritate ipsius Capituli eidem abbatissae licentiam dent ut de bonis suis immobilibus possit impignorare usque ad summam trecentorum florenorum, pro debitis suis persolvendis. 32.  Causam quam abbas de Langheim habet et vult movere fratri Bartholomeo Lomec, professo in Valsassen, qui ipsum et suum conventum per multas iniurias, diffamationes et damnificationes rerum et honoris sevissime et nequiter molestavit, Capitulum generale committit abbati de Fonte salutis, qui tempore et loco opportunis, ambabus partibus vocatis, secundum allegata et probata iuxta formam Ordinis faciat iudicium et iustitiam, et dictum reum, si contumax et rebellis fuerit, per iuris et Ordinis censuras et poenas, ad obedientiam et satisfactionem condignam, auctoritate ipsius Capituli in plenaria Ordinis potestate coerceat et compellat. 33.  Capitulum generale cum fratribus Iacobo Levopf et Friderico Gleiss, sacerdotibus et monachis monasterii de Fonte salutis, de et super contagio carnis convicti, dum sufficienter iuxta formam Ordinis emendati fuerint, super restitutione habitus et gradus dispensat, et concedit ut ad omnes actus legitimos et administrationes ac dignitates Ordinis, citra dignitatem abbatialem, promoveri possint et admitti. 34.  De Ebraco et de Lankheim monasteriorum abbatibus concedit praesens Capitulum generale, ut uterque ipsorum monachum nostri Ordinis in confessorem eligere valeat, qui ipsum in omnibus et singulis casibus et sententiis Capitulo reservatis per triennium immediate sequens continuum absolvere queat. Et ipse etiam personas regulares dictorum monasteriorum suorum et aliorum monasteriorum sibi immediate subiectorum utriusque sexus confessas et contritas de praemissis casibus et sententiis absolvere possint, per praedictum dumtaxat triennium, in plenaria Ordinis potestate. 35.  Capitulum generale cum fratre Ioanne Clieber, sacerdote et monacho monasterii Ebracensis, in contagio carnis reperto, dum sufficienter iuxta formam Ordinis emendatus fuerit, super restitutione habitus et gradus dispensat, et concedit ut ad omnes actus legitimos et administrationes ac dignitates Ordinis, citra dignitatem abbatialem, promoveri possit et admitti. 36.  Item, Capitulum generale abbatem de Langheim propter gravia debitorum onera et defectum bladorum hoc anno nimis tenuiter proventorum, de missione studentis per sequens immediate biennium absolvit favorabiliter et supportat. 37.  Item, Capitulum generale cum sorore Adelheide Hiltprandin, moniali monasterii Felicis portae, quae in apostasia aliquibus septimanis mansit, dum sufficienter iuxta formam Ordinis emendata fuerit, super restitutione habitus et gradus *dispensat,* et concedit ut ad omnes actus legitimos et administrationes ac dignitates promoveri valeat et admitti, citra abbatialem dignitatem. 38.  Capitulum generale abbati de Veteri cella mandat et sub obtutu sui favoris praecipit seriose, abbatissam et moniales quae pro tempore fuerint ab earum excessibus, sub poenis excommunicationis ab Ordine deputatis, omnimode abstinere coarctet, saeculariumque personarum masculini generis iuxta decretalis illius *De vita et honestate clericorum* tenorem spiritu simplici non duplici intelligendo, aditum funditus praecludat, praedictarum tamen monialium sub expensis, omniumque praedictarum personarum saecularium familiaritatem evellat. Et si, quod absit, a praefatis monialibus secus praesumptuose post insinuationem praesentis diffinitionis attentatum fuerit, ipso facto vinculis excommunicationis auctoritate Capituli generalis se noverint incursuras, nec per alium nisi per patrem visitatorem dum satisfecerint, et beneficium absolutionis humiliter postulantes obtinuerint, se sciant absolutas. 39.  Capitulum generale mandat et iniungit de Walkernis, de Volkolderonis et de Porta monasteriorum abbatibus, quatinus negotium et causam vertentem inter abbatem Veteris cellae ex una parte, et abbatissam de Throno Mariae ex altera, de constructione cuiusdam molendini, quod ipsa abbatissa construit et intendit construere in grave ac irreparabile damnum monasterii Veteris cellae, decidant et determinent secundum nostri Ordinis formam et statuta, ita ut evocatis partibus ad locum congruum praedicta respiciant, et si viderint expedire quod ex tunc praedictam abbatissam auctoritate Capituli generalis a dicta structura prohibeant, et contra eam, si contumax et rebellis fuerit, per iuris et Ordinis poenas et censuras in plenaria Ordinis potestate agant et procedant. 40.  Quia Capitulum nuper anni lapsi ad instantiam illustrium principum et dominorum domini Frederici et domini Willelmi germanorum, landgraviorum Thuringiae et marchionum Misnensium, studium pro Ordine in oppido Lypziensi concessit fieri provisione eiusdem abbati de Veteri cella committens, abbatibus quoque ceterarum provinciarum studentes illuc mittere debentibus, mandans nihilominus et iniungens pro instauratione et aedificatione loci contribuere tantum quantum quilibet pro expensis sui studentis per biennium solet dare. Et quia abbates dictarum provinciarum, tam in contribuendo pro dicta instauratione quam in missione studentium, desides et negligentes existunt, eapropter Capitulum generale mandat abbati de Gruneheim, ut una cum praenominato abbate Veteris cellae, patres de his provinciis de Misnia, de Lusacia, de Slesia, de Prussia, de Pomerania et de Pannonia in fines Vestvaliae, de Saxonia, Thuringia, Hassia, Franconia et de Advocacia et in partibus circumvicinis ad conveniendum et ad contribuendum pro instauratione loci praedicti, et ad mittendum studentes, per suspensionem et Ordinis poenas et censuras auctoritate Capituli generalis compellant in plenaria Ordinis potestate, et poenas praedictas non curantes denuntient Capitulo generali. 41.  Capitulum generale committit abbati de Veteri cella ut statum monasterii in Dobrilung diligenter inquirat, et si hunc per hostiles invasiones devastatum invenerit, ut praefertur, auctoritate generalis Capituli abbati dispersionem sic concedat, et a missione studentis ad sex annos cum abbate favorabiliter dispenset. 42.  Quia abbas de Gruneheim quaedam bona sui monasterii alienavit, et in meliora bona commutavit, ut praefertur, sine licentia generalis Capituli ; generale Capitulum committit abbati de Veteri cella de hiis providere, et si ita repererit, secum auctoritate Capituli generalis pro tali transgressione favorabiliter dispenset. 43.  Concedit Capitulum generale abbati de Veteri cella propter penuriam piscium et quotidianorum hospitum nimiam praeoccupationem, saecularibus personis carnium administrationem, non obstantibus in contrarium statutis quibuscumque. 44.  Abbas de Veteri cella Misnensis dioecesis ex parte filiae suae abbatissae monasterii Stellae Sanctae Mariae, ceterarumque monialium inibi existentium praedictae dioecesis, sibi immediate subiectarum, Capituli humiliter supplicando aures graviter occupavit, quatinus generale Capitulum praelibatis abbatissae et monialibus in solemnitatibus anni pluribus pulchra saecularia et *Kyrie eleison, Gloria in excelsis, Benedicamus, Sequentias* et alia plura in Ordine inaudita, decantandi indulgeret. Super qua supplicatione dictum Capitulum abbati de Veteri cella mandat et sub obtentu sui favoris praecipit seriose, quatinus praedictam abbatissam et moniales, quae pro tempore fuerint, a talibus sub poenis excommunicationis ab Ordine deputatis omnes abstinere coarctet, saecularium personarum masculini generis iuxta Decretalis illius, *De vita et honestate clericorum… etc. ut supra n° 38*. 45.  Dispensatur cum fratribus Iacobo Knopf (*sic*) et Friderico Gleiss, sacerdotibus… *repetitur ut supra, n° 33*. 46.  Ad idem fiat pro fratre Ioanne, sacerdote et monacho monasterii de Plass, qui aliquo tempore in apostasia mansit. 47.  Cum fratre Alano, monacho de Sancto Bernardo in Frisia, misericorditer dispensatur per generale Capitulum, ut non obstante defectu natalium quem patitur, de presbytero genitus et soluta, super quo tamen apostolicae Sedis dispensationem se dicit habere, ad omnia Ordinis officia, etiam si abbatialem includant honorem, dum tamen sua in posterum suffragentur merita, valeat legitime promoveri. 48.  Abbatis Castri aquilae auditis penuria, paupertatibus et aliis miseriis quibus suum monasterium multipliciter opprimitur, generale Capitulum intuitu pietatis permotum, quotas contributionis sibi et suo monasterio praefato impositas seu imponendas, usque ad biennium, de speciali gratia condonat et remittit. Insuper ipsum habet a via Capituli per spatium dicti biennii favorabiliter excusatum. 49.  Reformationem omnium et singulorum monasteriorum tam monachorum quam monialium Ordinis ultra montes consistentium, exceptis in generatione Firmitatis, abbati de Claravalle committit generale Capitulum in ipsius plenaria potestate. 50.  Ad idem committitur domino Firmitatis per se vel per alium in monasteriis ultramontanis, in generatione sua dumtaxat. 51.  Reformationem monasterii Belli loci regis in Anglia committit generale Capitulum abbatibus de Rievalle Eboracensis et de Dora Lundonensis dioecesium, praecipiens et firmiter iniungens eisdem, quatinus ad ipsum monasterium Belli loci quam citius personaliter accedentes ibidem reforment, instituant et destituant auctoritate plenaria ipsius Capituli quaecumque reformationis officio repererint indigere. Sane de modo promotionis abbatis dicti loci se diligenter informent, et si in huiusmodi promotione repererint formam Ordinis et statutorum non fuisse servatam, vel in aliquo contra statutorum huiusmodi tenorem fuisse processum, reparent vel reparari faciant, annullantes indebite facta et auctores iuxta demeriti quantitatem et praedictorum statutorum continentiam punientes, dicto monasterio Belli loci, si sit opus, per electionem aut alias rite et canonice providentes, praetactis in hoc statutis firmiter observatis. Porro si litem super hoc oriri contigerit, praetenso abbati inhibeant auctoritate praefati Capituli ne, pendente processu, monasterium de Gratiis aut alia quaevis dicto monasterio Belli loci subiecta visitare praesumat, aut in eis vel eorum aliquo cuiuscumque superioritatis officium exercere. 52.  Audita supplicatione abbatis et conventus monasterii de Bullione super venditione cuiusdam redditus salis, quem habent in villa de Salinis, convertenda pecunia super hoc habita seu habenda in reparationem suorum aedificiorum et debitorum solutionem, domino Cistercii reverenter per generale Capitulum committitur, ut inquirat diligenter de indigentia huiusmodi, et faciat super hoc quod decreverit, auctoritate dicti Capituli generalis. 53.  Ut abbas de Sancto Bernardo in Frisia cum personis sub obedientia sua constitutis, in casibus Capitulo generali reservatis, si opportunum fuerit, valeat dispensare, atque easdem, si stallum in choro perdiderint, vel vocem in Capitulo, ad quaevis Ordinis beneficia, pro uno semel dumtaxat, eidem abbati conceditur per Capitulum generale, et quod ipsius Capituli auctoritate confessorem eligere valeat, qui eum absolvere possit in casibus ipsi Capitulo reservatis. 54.  Ad idem committitur abbati de Gradis. 55.  Quia pro parte religiosorum fratrum Bernhardi et Nicolai, professis monasterii Novicastri nostri Ordinis, rationabilibus causis tamquam eorum superioribus generali Capitulo propositum extitit, quod ad praesens propter certas et rationabiles causas cum abbate Novicastri commode commorari non possint, concedit Capitulum generale ut cum visitatione ipsorum in monasterio Lutzelensi aut alibi, ubi ipse visitator decreverit providendum, commorari possint, donec causa ipsa inter ipsum abbatem et dictos fratres secundum formam Ordinis terminatur. Praecipiens eidem abbati de Novocastro, quatinus rebus, bonis et redditibus suis provisionalibus eos uti permittat, nullamque vim vel molestiam eis inferat aut inferri procuret, sub poena excommunicationis latae sententiae, invocato ad hoc auxilio brachii saecularis, si opus fuerit, fratribus antedictis. 56.  Collatam per generale Capitulum anno praeterito celebratum abbatibus de Veteri cella, de Plass et de Vowen potestatem super executione bullae et provisione monasterii Waldsassen, usque ad plenam processus et debitam terminationem ac pacificam super abbatiatu dicti loci concordiam durare, decernit praesens Capitulum generale. 57.  De Ebraco et de Caesarea monasteriorum abbatibus committit generale Capitulum, quatinus in provincia Salceburgensi contributiones recipiant et mittant ad generale Capitulum, abbatesque dictae provinciae ad solvendum et contribuendum in expensis venientium pro dicta provincia ad dictum Capitulum coerceant, si sit opus, in Ordinis plenaria potestate. 58.  Abbatibus de Caroloco et de Clarofonte coniunctim committitur per generale Capitulum ut ad monasterium de Aceyo quantocius personaliter accedentes, si repererint abbatem et conventum dicti loci tradidisse ad sex annos Thierrico de Divione, civi Bisuntino, quamdam domum sitam Visuntio cum quadam vinea et uno horto adiacentibus dictae domui, praefatos de Aceyo compellant per censuram Ordinis et alia iuris et iustitiae remedia, auctoritate Capituli generalis, ad tenendam traditionem supradictam eidem Thierrico, ut in litteris super hoc confectis et sigillis eorumdem abbatis et conventus sigillatis plenius continetur. Et si repererint ipsos abbatem et conventum teneri efficaciter abbati de Charitate aut aliis quibuscumque tam regularibus quam saecularibus, eisdem faciant viriliter et debite iustitiae complementum. 59.  Ordinat et diffinit generale Capitulum ut si aliqui religiosi fugitivi monasterii de Waldsassen voluerint contriti redire ad obedientiam moderni abbatis, possint ipsos absolvere commissarii, videlicet de Plass, de Veteri cella et de Buch monasteriorum abbates. 60.  Propter desolationes et inopias notorias monasteriorum Ordinis nostri situatorum in regno Hungariae, eisdem compatiens generale Capitulum committit abbati de Runa, ut contributiones Ordinis iuxta facultatem locorum moderet, et ad quinquennium dumtaxat diminuat ad suae conscientiae dictamen, in ipsius generalis Capituli auctoritate plenaria. 61.  Conceditur per generale Capitulum abbatibus nostri Ordinis in regno Hungariae existentibus propter distantiam locorum, ut excusentur usque ad sex annos a via Capituli generalis, dummodo mittant contributiones ad dictum Capitulum anno quolibet, et contribuant expensis aliorum, ordinationibus anno praeterito editis non obstantibus quibuscumque. 62.  Abbatibus de Runa et de Sittich conformiter conceditur ad sex annos. 63.  Abbatibus universis nostri Ordinis Cisterciensis conceditur per generale Capitulum usque ad decennium, ut novitios probatos et sufficientes infra vel ante annum probationis recipere valeant ad professionem regularem, dum tamen psalterium reddiderint corde tenus, et residuo anni probationis penitus renuntiaverint, nec aliud canonicum obsistat. 64.  Abbati de Runa committit generale Capitulum causam fratribus Gaspar, subdiaconi et professi in Doberluth, volens ipsam per ipsum terminari secundum quod iustitia sibi dictaverit, et quod eumdem Gaspar ad regularem professionem recipiat, aut proprium abbatem recipere compellat, et relaxet ei sententias quas apostatando incurrit secundum quod sibi videbitur expedire auctoritate Capituli generalis. 65.  Eidem de Runa committitur per generale Capitulum, ut ad monasterium in Insula Sancti Nicolai quantocius personaliter accedens, diligenter inquirat et scrutetur, utrum frater Ioannes dictus Roseler, quondam abbas dicti loci, provisionem seu pensionem annuam septem florenorum auri, quam tenet a dicto monasterio rite et iuste habeat, et secundum quod super hoc repererit, auctoritate Capituli generalis faciat iustitiae complementum. 66.  Supplicationi abbatis de Sittich pro fratribus infrascriptis sacerdotibus et monachis dicti sui monasterii, videlicet Nicolao, qui illicentiatus recessit ab Ordine, et deposito habitu regulari quasi per septem annos in saeculo remansit vagabundus ; Ioanne Gabrielis, qui retento habitu regulari quasi per triennium apostatavit et se divinis immiscuit celebrando, et denuo regressus ad monasterium exivit quasi per quatuor horas remanens absque licentia praesidentis, Olrico qui etiam nocturno tempore per duas horas vel circa monasterium illicentiatus exivit, et etiam deprehensus pro pari culpa carceribus fuit mancipatus ; Mathia qui, proiecto habitu regulari, monasterium exivit de mane remanens usque ad vesperam eiusdem diei ; Erasmo qui apostatavit quasi per medium annum, et iterum reversus exivit secundo, remanens duobus annis vel circiter habitu regulari retento, et dicto tempore se divinis immiscuit celebrando, annuens generale Capitulum abbati de Runa committit ut praedictos fratres rehabilitet et cum eis dispenset misericorditer, prout eidem videbitur expedire. 67.  Ad petitionem abbatis in Landstrast et conventus eiusdem gratiose dispensatur cum fratribus Urbano et Friderico, dicti monasterii professis, ut non obstante apostasia quam incurrerunt per sex annos discurrendo per saeculum, ad omnes gradus, status et honores Ordinis legitimos admittantur, abbatiali dignitate tantummodo seclusa. 68.  Ad idem pro fratre Ioanne Regnardi monacho monasterii de Altofonte, qui spatio fere trium annorum apostatavit habitu regulari demisso. 69.  Ad idem pro fratre Iacobo de Larzicuria, dicti monasterii de Altofonte monacho, qui per unum mensem dumtaxat apostatavit, abbatiali dignitate tamen non seclusa. 70.  Ad petitionem abbatis et conventus monasterii de Tribus fontibus gratiose dispensatur per generale Capitulum cum fratre Iacobo de Sarmesia, eiusdem monasterii religioso, qui a decem annis citra in carnali contagione fuit deprehensus infra terminos seu limites eiusdem monasterii, ut non obstantibus praemissis quibuscumque ad omnes gradus, status et honores Ordinis legitimos admittatur, citra tamen abbatiatum. 71.  Abbati de Runa committitur per generale Capitulum ut cum fratribus Friderico et Stephano dicto Brunelet, professis de monasterio de Pelisio, quorum primus in contagione carnis fuit deprehensus, et alter videlicet Stephanus persuasione diabolica pluribus annis a suo monasterio illicentiatus remansit, et in pluribus aliis monasteriis retento habitu regulari divina celebravit in animae suae periculum, dispenset misericorditer auctoritate Capituli generalis, si eidem videbitur expediens. 72.  Universis abbatibus Ordinis nostri in provincia Salceburgensi consistentibus, conceditur per quinquennium a generali Capitulo auctoritas eligendi confessorem idoneum, qui ipsos confessos et contritos a suis peccatis et a sententiis quibuscumque, si ipsos incidere, quod absit, contigerit, valeat absolvere, et cum ipsis misericorditer dispensare in plenaria Capituli generalis potestate. 73.  Abbati in Bebenhusen conformiter concedit. 74.  Abbatibus supradictis concedit eadem auctoritate ut subditos suos possint absolvere, et cum eis in memoratis casibus misericorditer dispensare. 75.  Abbatibus de Fonte Danielis et de Villa nova et eorum cuilibet in solidum ordinat et committit generale Capitulum ut omnes Ordinis personas quascumque quas repererint, aut alter eorum repererit, efficaciter teneri in aliquibus tam pecuniis quam aliis rebus quibuscumque abbati et conventui monasterii de Precibus, eas compellant, vel alter eorum compellat ad satisfaciendum eisdem de Precibus, auctoritate Capituli generalis plenaria. 76.  Eisdem committitur pro monasterio de Buzaio. 77.  Capitulum generale fratrem Petrum de Rixeyo, monachum de Barbello, attentis litterarum apostolicarum falsificationibus et aliis reatibus a longo tempore ab ipso perpetratis in magnum Ordinis detrimentum et dedecus, adiudicat arcto carceri decennio mancipari, in pane et aqua ter in hebdomada usque ad annum, reservata tamen moderatione Capituli generalis. 78.  Abbati Francarum vallium iniungit et praecipit in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis poena Capitulum generale, quatinus fratrem Guidonem de Embromait, monachum dicti monasterii, aut ad professionem recipiat regularem, aut licentiam alibi profitendi eidem conferat benigniter cum effectu. 79.  Ad supplicationem fratris Laurentii Sorin, monachi in Runa, quondam abbatis in Cips, committit generale Capitulum abbati de Runa, ut si aliquando Domino concedente iniusta cuiusdam militis occupatione bonorum atque reddituum monasterii de Cips cessante, aliquem verum et legitimum pastorem ibidem residere contigerit, cui praedictus frater Laurentius pro bono pacis et commoditate praedicti monasterii libens ac sponte cedere voluerit, ordinet super hoc ad suae voluntatis arbitrium praedictis de Runa in plenaria Capituli generalis potestate. 80.  Cum fratre Ioanne, filio nobilis viri castellani de Memicz, monacho in Landstrast, super defectu natalium quem patitur, misericorditer dispensat generale Capitulum, ut hoc non obstante ad omnes Ordinis gradus, voces, dignitates promoveri valeat pariter et assumi. Omnibus dicti loci personis regularibus et aliis quibuscumque Ordini subditis praecipiens, sub excommunicationis poena, ne praedicto fratri Ioanni occasione huiusmodi defectu aliquid improperent vel reprobent. 81.  Nonnullarum tam abbatissarum quam monialium Ordinis adeo protervus error increvit, vel potius innotuit insania, ut nedum strictis et nubilium more mulierum vestibus ad pectus et renes arctitatis uberum renumque forma impudenter ostentantibus indui, et velis amiciri non velantibus sed revelantibus magis facies atque provocantibus lascivorum intuitus minime vereantur, verum etiam cum a visitatoribus super hiis arguuntur excessibus, corruptelam hanc longe continuatum abusum tamquam vim habentem constitutae consuetudinis astruunt, corrigi recusantes. Eapropter generale Capitulum edicto praesenti monendo praecipit omnibus et singulis abbatissis Ordinis sub excommunicationis latae sententiae poenis, quatinus infra tres menses a praesentis diffinitionis insinuatione, quorum primum pro primo, secundum pro secundo, tertiumque pro tertio peremptorioque termino et monitione canonica eisdem praefigimus, dissolutos habitus suos et monialium suarum tam corporis quam capitis ad modestiam et decentem religionis formam, prout eis visitator iniunxerit, reducant et componant, reducique faciant et componi. In rebelles autem et inobedientes hac in parte abbatissas ex nunc pro tunc, praedictis terminis elapsis, praedictum Capitulum sententiam excommunicationis fert et fulminat in hiis scriptis, et eas si pertinaces ultra mensem perstiterint, declarat et decernit ab abbatiali dignitate continuo deponendas. Moniales vero, quae a visitatoribus aut abbatissis propriis inhibitos eis habitus post tres menses ab huiusmodi inhibitione portare seu portasse convincerentur, ad abbatissae electionem tam activam quam passivam, praesentis diffinitionis tenore, declarat et decernit inhabiles memoratum generale Capitulum. 82.  Illustris princeps dominus Namurcensis comes desolationi condolens monasteriorum monialium Ordinis nostri in eius Namurcensi comitatu atque confiniis situatorum, videlicet de Molinis, de Argenton, de Vallencuria, de Bonefya et de Solismonte, quae spiritualem pariter et temporalem aut iam subiere aut de propinquo ruinam minantur omnimodam, Altissimi consilio fretus ipse dominus comes eadem monasteria in unum redigi facere monasterium, quod viris utique religiosis de Ordine nostro Cisterciensi perpetuo adscribatur et donetur, proposuit et decrevit generale praesens Capitulum, cum precibus benignissimis exhortans et requirens, ut ad tantae pietatis atque devotionis opus eidem domino comiti cooperari studeat toto posse, huic itaque sanctissimo dicti domini comitis cum gratiarum actionibus humillimis applaudens proposito generale Capitulum, districtius iniungit domino Claraevallis, necnon de Caroliloco, de Villari et de Alna monasteriorum abbatibus et eorum singulis cum potestate subdelegandi committit, quatinus zelo religionis accensi quam citius poterint secundum consilium, discretionem, adiutorium et protectionem praedicti comitis ad executionem praemissorum efficacem et solertem auctoritate dicti Capituli totis viribus elaborent, moniales dictorum monasteriorum ad alia Ordinis destinantes monasteria vel alias earum victu, prout congruentius videbunt, providentes ; rebelles autem vel eis hac in parte impedimentum procurantes personas per censuram Ordinis et incarcerationem, si opus fuerit, coerceant et compescant. 83.  Ad petitionem abbatis in Walderbach gratiose dispensatur per generale Capitulum cum fratre Henrico Vocler, sacerdote et monacho dicti monasterii, qui olim propter contagionem carnis, secundum Ordinis instituta subiit poenitentiam regularem, et deinde suggestione diaboli pluribus annis per saeculum evagando, retento habitu regulari, in apostasia permansit, divina in monasteriis Ordinis et extra quamplurimum celebrando, ut praedictis non obstantibus ad omnes Ordinis gradus legitimos, status et honores admittatur, abbatiatu tantummodo secluso. 84.  Item, ad petitionem ipsius abbatis in Walderbach, dispensat generale Capitulum cum fratribus Henrico Pistore, Walthero sacerdotibus, et Ioanne Aminiam diacono, monachis expresse professis in dicto monasterio de Walderbach, qui nocturno tempore de monasterio egressi tamquam in contagione carnis deprehensi, habitu regulari privantur, ut non obstantibus supradictis, habitus regularis eisdem restituatur, et ad omnes Ordinis gradus legitimos, voces, administrationes, dignitates admittantur, abbatiali dignitate dumtaxat seclusa. 85.  Abbati et conventui in monasterio Bebenhusen ex speciali gratia per generale Capitulum conceditur, ut nonnullis ipsius monasterii dominis, amicis et fautoribus, ut puta illustri domino domino comiti de Wurtenberg cum suo comitatu et quamplurimis aliis, quibus eisdem abbati et conventui videbitur expedire, cum ad praedictum monasterium declinaverint, licite valeant carnes pro refectione ministrare. 86.  Abbati et conventui de Eberbach conceditur per generale Capitulum, ut ad tempus cum consilio et assensu patris abbatis possint locare alias grangias eidem monasterio pertinentes. 87.  De Hemmenrode et de Bebenhusen monasteriorum abbatibus committitur per generale Capitulum, ut si eisdem videtur expediens, auctoritate dicti Capituli licentiam conferant abbati et conventui monasterii de Eberbach aliqua bona immobilia impignorare et illo modo alia alienare, quae fuerunt vel sunt impignorata. 88.  Supplicationem abbatis et conventus monasterii de Eberbach admittens Capitulum generale, cum fratribus Petro de Heybaco, qui quondam per aliquod temporis spatium apostatavit, et Arnoldo de Monasteriis, qui instigante generis humani inimico, voti religionis immemor in contagio carnis olim deprehensus fuit, ut hiis non obstantibus ad omnes Ordinis gradus legitimos, voces, administrationes, dignitates, abbatiatu secluso dumtaxat, admitti valeant et assumi. 89.  Monasteriorum de Alba et de Mulebrune abbatibus committitur per generale Capitulum, ut quam citius ad monasterium de Bebenhusen personaliter accedentes, inquirant diligenter et cum effectu, si utile fuerit eidem monasterio aliqua bona ipsius pro nunc quasi penitus desolata perpetuis temporibus alicui vel aliquibus cultoribus, de quibus profectum sperent in futurum, locare, ac etiam aliqua bona a dicto monasterio nimis longe sita vendere et alienare, ac in alios redditus in ipsius monasterii maiores utilitatem et profectus convertere. Et secundum quod super hiis repererint, faciant et ordinent ad suae voluntatis arbitrium secundum Deum, rectam conscientiam ac Ordinis instituta, auctoritate ipsius Capituli generalis. 90.  Cum redditus annui et perpetui debeat Ordo totus monasterio Firmitatis centum libras seu florenos Capituli, Cisterciensi autem monasterio debeantur tam super monasterium Benedictionis Dei quam alibi redditus et proventus ad eumdem valorem ascendentes, quos eidem monasterio Firmitatis in commutationem vel excambium tradi perpetuo fore fertur utrorumque monasteriorum utilitas, a Capitulo generali petierunt domini locorum eorumdem abbates licentiam id agendi. Volens itaque generale Capitulum de praemissis certius informari, de Bonavalle Viennensi et de Maceriis monasteriorum abbatibus committit, quatinus de et super praemissis veritatem diligenter inquirant, an praesertim praedictorum alicui trium monasteriorum damnosa foret huiusmodi commutatio vel utrique fructuosa. Et quod inde compererint fideliter referant et insinuent sequenti proximo Capitulo generali. 91.  Super irrogatis domino Cistercii et Ordinis visitatoribus iniuriis prepeditisque commissariorum executoribus per fratrem Ioannem Morin, monachum de Valcellis confessorem dudum monasterii de Vivario, citatus sub poena convicti, ut debite patuit, ad secundum diem praesentis Capituli, idem frater Ioannes minime comparuit, vocatus ut fieri solet et usque in crastinum expectatus. Quamobrem contumacem eum a generali Capitulo reputavit, requisivit et obtinuit comparens contra eum generalis Ordinis procurator. Quocirca abbati, priori, cellerario et cunctis dicti monasterii Valcellarum officiariis sub excommunicationis latae sententiae poena ac depositionis praecipit generale Capitulum, quatinus dictum fratrem Ioannem indilate capiant et vinculatum adduci faciant ad carceres Claraevallis, iudicium ibidem super praemissis ac poenitentiam condignam a Claraevallis domino suscepturum. In detestationem insuper atque memoriam longiorem tanti facinoris, dicti monasterii Valcellarum monachis, confessoris officium quoad moniales quaslibet cuiuscumque generationis existant, usque ad decem annos interdicit, adimit et revocat praedictum generale Capitulum, praecipiens abbatissae de Vivario sub poena excommunicationis, ut debitam eidem fratri pecuniae summam abbati de Caroliloco consignet, rationem inde quoties oportuerit reddituro. 92.  Certis ex causis permotum generale Capitulum et de gratia speciali concedit idem Capitulum fratri Ioanni de Reybach, monacho monasterii de Victoria, ut in monasterio de Hemmenrode usque ad immediate sequentes sex annos valeat commorari, nisi tamen medio tempore per suum proprium abbatem ad ipsum monasterium de Victoria fuerit revocatus. 93.  Cum fratre Ludovico de Blenvilla, monacho monasterii de Suleojo dispensat misericorditer generale Capitulum, ut non obstante quod de dicto monasterio Suljonnensi illicentiatus ad monasterium Belliprati Tullense accesserit, in dicto monasterio Belliprati, si de beneplacito abbatis eiusdem loci processerit, aut alias in monasterio de Villerio usque ad proximum generale Capitulum valeat commorari, cum eodem fratre Ludovico super sententiis et irregularitatibus quibuscumque, quas incurrit in praemissa apostasia celebrando, aut alias immiscendo se divinis, dispensans idem Capitulum generale. 94.  Fratrem Michaelem de Primino, monachum expresse professum monasterii de Charitate Bisuntinae dioecesis, attentis et diligenter perpensis reatibus et nefandissimis infestationibus et aliis quamplurimis malis et perversis operationibus in ipsius confessione publica contentis, generale Capitulum adiudicat arcto carceri septem annis acrissime commorari. 95.  Auditis paupertate, penuria et miseriis monasterii Otterburg, generale Capitulum eidem compatiens, quotam contributionum Ordinis dictum monasterium concernentem sibi de gratia speciali usque ad tres annos remittit benigniter. 96.  Tanta monialium, quae suis exigentibus demeritis ad alia destinantur monasteria temeritas invaluit, ut non solum alibi divertant moramque trahant dierum plurimorum, sed etiam vel de quibus emittuntur monasteriis exire recusant, vel cum exierunt ad eadem non vocatae redeunt fultae nonnunquam potentia laicorum. Quarum quidem audaciam atque rebellionem reprimere satagens generale Capitulum, omnes et singulas pro suis demeritis per visitatores emissas moniales conversasque, si et quoties spatio leucarum quatuor a recto itinere sine speciali licentia diverterint, aut in aliquo monasterio etiam in via rectiori situato moram traxerint ultra diem unum naturalem, vel de monasteriis propriis ad commissionem visitatoris exire recusaverint, seu non revocatae redierint ad eadem, sententiam excommunicationis ipso facto poenamque carceris incurrisse diffinit, declarat, statuit et decernit sub eadem poena quam ex nunc pro tunc in hiis scriptis fert et fulminat in rebelles, inhibens abbatissis omnibus, officiariis, confessoribus et capellanis earumdem, ne quamdiu praedictas sic divertentes et exire renitentes, aut sine vocatione redeuntes in ipsarum monasteriis vel eorum locis quibuslibet adesse cognoverint missas aliquas celebrent vel audiant, nec eis quaecumque de bonis dictorum monasteriorum communibus vel particularibus administrent, sed easdem arctissimo carceri mancipari faciant, non sine visitatoris vel abbatissae propriae licentia, praecedente tamen obedientia, liberandas. 97.  Cum consilio patris abbatis monasterii Eberbach, abbati et conventui dicti loci concedit generale Capitulum, ut pro alienatione eiusdem, quia obligatur pluribus creditoribus, possint vendere pensiones reemptionum vel etiam vitales ad summam quatuor florenorum. 98.  Capitulum generale diffinit et decernit, ut commissarii anno elapso dati super negotio monasterii in Waldsassen remanebunt et procedent in commissione sua, quoties opus fuerit usque ad negotii terminationem. 99.  Generale Capitulum hortari dignata est regia maiestas, ut imminenti solemnis ab olim monasterii Longipontis ruinae lamentabili solerter occurrat, idipsum quoque requirunt attentius elanguescens victualium penuria conventus contemptusque ac temere vilipensus ab abbate dicti loci, pater abbas dominus Claraevallis ; ea propter Caroliloci, Regalis montis, Ursicampi s. th. pr., Vallis Beatae Mariae et Vallis clarae abbatibus, ipsorumque tribus quorum unus sit Caroliloci, committendo praecipit generale Capitulum, quatinus ad praedictum monasterium accedentes quantocius, ibidem reforment, corrigant, instituant et destituant, tam in capite quam in membris, et cetera quae Dei et religionis honorem relevamenque monasterii concernere cognoverint, faciant et exerceant in generalis Capituli potestate plenaria, invocato, si necesse fuerit ad praemissa, brachii saecularis auxilio, praesertim regiae maiestatis et illustrissimi principis domini Aurelianensis, in cuius dominio situm est monasterium antedictum. Singulares autem dicti conventus personas in suam protectionem suscepit dictum generale Capitulum, inhibens eorum abbati sub depositionis et carceris poena, ne lite hac seu querimonia pendente, cuiquam de dicto conventu poenas aut poenitentias infligat solito duriores. 100.  Quia iustis domini Cistercii mandatis pertinaciter resistenti sorore Xanta Tumete, moniali Sancti Antonii, consilium, favorem et auxilium etiam laicorum potentium ausu temerario interstravens soror Ioanna de Louvain, eiusdem monasterii monialis, celebratum anno lapso Capitulum generale praedictam sororem Ioannam ad monasterium de Aqua Carnotensis dioecesis triennio mansuram ibidem destinavit, unde dudum apostatando regressa Parisius per numerosam admodum cohortam armatorum, minis et iniuriis pluribus allatis abbatissae et iudicibus Ordinis, impetuose prorsus atque violenter in dictum monasterium et cameram, qua iustissime privata fuerat, introduci seu verius intrudi procuravit, testibus id notorium reddentibus, armatis ductoribus octoginta vel pluribus cum multitudine spectantium tantum nefas. Eapropter generale Capitulum praedictam sororem Ioannam a dicto monasterio Sancti Antonii penitus eliminans, et proscribens, eamdem ad monasterium de Loco Beatae Mariae prope Romorentin transmittendam, ibique quamdiu vixerit sub observantia regulari mansuram decernit, ordinat et diffinit, praecipiens abbatissis videlicet de Loco Beatae Mariae, ut eam recipiat, Sancti Antonii vero ut eam quantocius ibidem transvehi faciat decenterque conduci. Inhibens insuper eidem abbatissae, priorissae quoque, suppriorissae, sacristae et ceteris officiariis monasterii Sancti Antonii, sub poena privationis ab officiis obtentis ac excommunicationis latae sententiae, quam in hiis scriptis fert ipsum Capitulum in rebelles, ne praedictae Ioannae, si eam praedictum monasterium Sancti Antonii sine expressa Capituli ipsius licentia intrare contigerit, quidquam de victualibus, utensilibus, domiciliis aut aliis quibuscumque dicti monasterii seu personarum singularum bonis ministrent aut ministrari permittant, nec cum ea participent modo quovis ; quinimo si et quamdiu infra muros dicti monasterii eam existere cognoverint, cessent penitus et cessari faciant a divinis, et invocato, si opus fuerit, laicorum iustitiaeque saecularis auxilio, de monasterio praedicto eamdem sororem Ioannam eiiciant, et ad locum deduci faciant assignatum. Sane super praemissis quomodolibet dispensandi domino Cistercii et eiusdem atque generalis Capituli commissariis quibuscumque, dictum Capitulum omnem prorsus praecludit et adimit potestatem. 101.  Certis permotum rationibus generale Capitulum, sororem Ydoveam de Courcellis, monialem professam monasterii Beatae Mariae Regalis, alias de Maloduno, ad monasterium de Fonteguerrardi transmittendam, ibique per continuum triennium sub observantia mansuram decernit, statuit et diffinit, sub excommunicationis latae sententiae atque depositionis poena, praecipiens abbatissis videlicet de Fonteguerrardi ut eam recipiat incunctanter, Maloduni vero ut eam quantocius ibidem transvehi faciat decenterque conduci. Quae si rebellis aut inobediens extiterit, arcto mancipetur carceri, inde nullatenus ante plenam obedientiam liberanda, nec pigeat ad praemissorum executionem, si opus fuerit, brachii saecularis auxilium invocare. 102.  Quia coram Diffinitoribus praesentis Capituli sponte recognovit abbas Clarifontis debere 28 francos cum dimidio abbati et conventui de Crista, sibi praecipit idem Capitulum sub excommunicationis latae sententiae poena, quatinus infra proximum Pascha de praedicto debito praefatis de Crista satisfaciat, vel eosdem super hoc omnimodo contentet. 103.  Ad notitiam generalis Capituli fama publica detulit, quod propriae salutis immemor soror Ydovea de Courcelles, monialis monasterii Beatae Mariae Regalis, alias Maloduni, pristinis et ei fere coevis criminibus damnabiliora quotidianis successibus accumulans facinora non desistit, utpote furtis pluribus addens incontinentiam, venditioni rerum conmonialium subiungens clavium falsificationem proterviam, rebellioni, periuriis associans iniurias in sodales et in praesidentes suas praesertim, si eam corrigere tentaverint, scandalosas adeo blasphemias ingeminans veluti mentis inops, ut non nisi perpetuam carceris arctationem valeat illius procacitas in eodem monasterio coerceri. Quam quidem carceris poenam propter desperationis periculum eidem infligere reformidat abbatissa dicti loci, remedium seu mitiorem super hoc provisionem implorans Capituli generalis, cuius precibus et praedictae sororis Ydoveae saluti per rigoris iustitiae temperamen providere satagens generale Capitulum, eamdem sororem Ydoveam ad monasterium de Fonteguerrardi transmittendam, ibique per continuum triennium sub observantia regulari mansuram decernit, statuit et diffinit ; sub excommunicationis latae sententiae atque depositionis poena praecipiens abbatissis videlicet de Fonteguerrardi ut eam recipiat incontinenter, Maloduni vero ut eam quantocius ibidem transvehi faciat decenterque conduci, quae si rebellis aut inobediens extiterit, arcto mancipetur carceri, inde nullatenus ante plenam obedientiam liberanda, nec pigeat ad praemissorum executionem, si opus fuerit, brachii saecularis auxilium invocare. 104.  Notoriam desolationem ruinamque tam monasterii quam domorum monasterii de Thesauro sciens generale Capitulum nonnisi per excellentem rectricis posse solertiam, zelum et industriam relevari, ad relationem domini Cistercii abbatumque plurimorum, zelum religionis et in regimine peritiam cognoscentium, venerabilis religiosae sororis Agnetis de Porta, abbatissae de Vicinis, si et quamprimo praedictum monasterium de Thesauro modo quovis vacare contigerit, eidem vacanti monasterio de persona praedicta sororis edicto praesenti providendum decernit ipsum Capitulum generale, irritans ex nunc pro tunc quidquid in contrarium a quoquam fuerit attentatum, et abbati Vallium Sernaii cunctisque tam suis quam generalis Capituli quibuscumque commissariis praecipiendo committens, quatinus agnita vacatione dicti loci, alter alterum non expectans praedictam de Vicinis ibidem confestim auctoritate praesentis Capituli praeficiat et instituat abbatissam, seclusis ab electione alterius personae monialibus dicti loci, quia per reformationem praedicti domini Cistercii, ad electionem omnes nuper fuerunt inhabiles declaratae. 105.  Ad exhortationem Curiae Parlamenti regii in qua diu contra abbatissam de Thesauro nomine Malvinam du Chemin litigaverunt conventuales moniales dicti loci anno 1411 undecima die mensis martii, reformationis officium exercens in dicto monasterio dominus Cistercii, post et per multas exactasque prorsus informationes, defectibus quamplurimis probatis et compertis contra dictam abbatissam, propter quos secundum Ordinis sanctiones deponi meruerat, idipsum suadente seu consulente praedicta Curia Parlamenti. Certis tamen ex causis permotus idem dominus Cistercii prius eam monere decrevit, et sublatum ab ea temporale dicti monasterii regimen per Curiam supradictam eidem usque ad biennium per modum provisionis dumtaxat sub denuo declarandis conditionibus recommisit. Primo quidem oretenus eidem abbatissae sub poena depositionis absolutae prohibuit ne capellanum quemdam nomine Richardum, de cuius pernicioso contubernio vehementer et longo tempore diffamata probabatur, in monasterio suo frequentare vel cum ea conversari, aut in dicti monasterii negotiis modo quovis permittere occupari. Item, in scriptis inhibuit eidem, ne sine certis et designatis comitibus monasterii fores egredi praesumeret. Item, ne monasterii proventus vel debita reciperet ante solutionis assignatum tempus, nec mutuum aut debitum de novo contraheret in omnibus excedentibus decem libras. Quorum omnium et aliorum in litteris dicti domini Cistercii contentorum abbatissa praedicta neglectrix omnino fuit et contemptrix. Quamobrem omnibus et singulis Ordinis abbatibus quibus diffinitio praesens ex toto vel parte praedicti domini Cistercii fuerit exhibita, praecipit et committit generale Capitulum, quatinus eorum duo vel plures de praemissis et aliis abbatissae praedictae defectibus debite se informent, et ea si secundum dicti Ordinis instituta aut praedictas domini Cistercii reformatorias litteras deponi meruerit, deposita per eosdem, de nova confestim abbatissa provideant sic vacanti monasterio praedicto prout in certa super hoc edita praesentis Capituli diffinitione contineri viderint, in plenaria eiusdem Capituli potestate. 106.  Committit generale Capitulum abbati de Copronicia, quatinus per censuram Ordinis et alia iuris et iustitiae remedia, brachii saecularis auxilio, si opus sit, invocato, viriliter et debite compellat abbatem de Andreow ad satisfaciendum abbati de Sulejow de sumptibus et damnis eidem per praedictum de Andreow illatis, et quae praedictum de Sulejow subire fecit praefatus de Andreow, ipsum de Sulejow in electione sua vi saecularis potentiae contra iustitiam et Ordinis instituta perturbando. Reformationem insuper omnium et singulorum utriusque sexus Ordinis nostri monasteriorum cuiuscumque generationis in regno Poloniae consistentium, et contributionem per eadem monasteria debitarum et debendarum receptionem per immediate secuturos sex annos committit idem Capitulum praefato abbati de Copronicia, praecipiens et iniugens eidem, quatinus ad ipsa monasteria personaliter accedens visitet, reformet, corrigat, institutat et destituat auctoritate Capituli memorati et in ipsius potestate plenaria tam in capitibus quam in membris, quaecumque secundum Deum, rectae rationis dictamen, apostolica et Ordinis instituta, visitanda, reformanda, corrigenda, instituenda rationabiliter seu destituenda fuerint in eisdem. Et haec omnia fiant in expensis locorum reformandorum, quas eidem solvere teneantur, et ad hoc per eum valeant debite coerceri, principum saecularisque brachii favore et auxilio, si necesse sit, ad praemissorum cuiuslibet executionem humiliter imploratis. 