Omnipotentis  æterno Regi toto cordis affectu gratias agimus, qui menti vestræ timorem  amorem suum inspirare dignatus, in vobis amorem cœlestium terrenis affectibus pręualuisse ostendit. Cum enim in extremis finibus orbis atque sub gelido axe seculorum dispositor vos constituerit, meridiano tamen sui spiritus calore in tantum vestrum Aquilonale frigus temperauit, vt soluta infidelitatis  corporis glacie, de vobis etiam cantari possit. Surge Aquilo,  veni Auster: perfla hortum meum,  fluent aromata illius. Et illud. Dicam Aquiloni, da:  Austro, noli prohibere. Vere enim omnes,  præcipue nos, qui cæteris vos affectuosius diligimus, gratulanter famam vestræ erga Dei obsequium deuotionis audimus, qualiter quæ Dei sunt reuereamini  diligatis, qualiter regium fastum suaui Christi iugo affectuosissime subieceritis, qualiter vos protectorem Ecclesiæ Dei constitueritis, qualiter inimicos Crucis Christi a fidelium dominatione non tantum in vestris, sed etiam in remotissimis meridiei  orientis finibus, vi bellica terra marique  olim repuleritis,  nunc etiam maxima classe repellere festinetis. Super hæc omnia, quod in animo vestro tantus Spiritus sancti feruor exarsit, vt tantam regni excellentiam,  tantam rerum opulentiam contemnendi, ac pro æterno regno viam perfectionis arripiendi vobis affectum inspirauerit: ipsi omnium bonorum largitori grates quas possumus agimus,  vt hoc ad effectum perducere satagatis, votis omnibus exoramus.