 Instabat tempus capituli generalis, nec quidquam aliud Eugenius praestolabatur. *“*Igitur (ait Godefridus, qui praesens fuit) eodem anno apud Cistercium iuxta morem, abbatibus congregatis, praedictus papa venerabilis adfuit, non tam auctoritate apostolica praesidens, quam fraterna charitate residens inter eos, quasi unus ex eis*”*.  Caeterum illud adhuc singularius in hoc capitulo, cui non simile invenias, et vix speres ; integram, numerosamque congregationem (ordinem potius dixeris) monasteriis constantem supra triginta, per Galliam, Angliam, Normaniamque sparsam ; illustrem viris, nec obscuram ecclesiis et possessionibus, relicto habitu, relictis institutis, quae per plures iam annos observassent, in iura, et leges Cistercii transiisse, sub Claraevallis visitatione . *(ex, Manrique. *AC.* ann. 1148, cap. VII, n° 1, 2)*.  Hoc ipso anno, et in hoc eodem capitulo, sanctus Stephanus Obacinensis abbas… cum iam mores Cistercii altius hausisset, se et quatuor ecclesias, quas fundaverat,… interventu Eugenii, Cistercio tradidit, sub immediata patris Raynardi, atque eius successorum visitatione . Auctor anonymus, sed dignus fide, nobis describit qualiter traditio haec facta fuit :  Igitur, cum ad Cistercium beatus ille venisset, memoratum papam adiit, et quid animo gereret, apostolicis auribus intimavit ; obnoxie deposcens, ut suum desiderium ipsius auctoritate ad effectum perduceretur. Tunc ille domnum Raynardum venire ad se mandavit ; eique sanctum virum ut patri filium, ipse pater omnium commendavit : atque ut eum in conventum abbatum duceret, et sancto ordine sociaret, praecepit. Quem gratanter ille de manu papae suscipiens in capitulum introduxit ; et iucundo ore, coram cunctis abbatibus dixit : En cernitis, domini fratres, abbatem istum, corpore modicum, habitu despicabilem, vultu deformem ; sed quidquid in eo videtis, totum Spiritu Sancto plenum sciatis… Nec mora, prolatis domini papae mandatis, eiusque petitionibus declaratis, ipso etiam in praesenti humiliter postulante, ab universis concorditer abbatibus in societatem ordinis est receptus, et domui Cisterciensi specialiter assignatus .  Huic capitulo affuit inter abbates sanctus Raimundus, tum adhuc abbas Nienzabensis, Sacrarum Militiarum pater brevi futurus . *(ex Manrique, *AC.* ann. 1148, cap. VII, n° 1, 2 ; VIII, n° 1, 2, 6)*. 