Robertus Dei gratiâ Lingonensis Episcopus, vniuersis præsentes litteras inspecturis salutem  notitiam rei gestæ. Noueritis, quòd nos vniuersas discordias, quæ inter Abbatem  Conuentum Reomaensem, ex vna parte;  Dominum Iterium de Brocia militem, ex altera, occasione villæ de Riceio, coram Abbate de Chora  coniudicibus suis authoritate Apostolicâ delegatis vertebantur, pacificauimus in hunc modum. Quòd excasuræ  talliæ,  questæ quæ factæ fuerint in hominibus Ecclesiæ Reomaensis de Riceio,  placitum generale,  chauagia dictorum hominum,  corueiæ eorundem per medium partientur inter dictos Abbatem,  Conuentum,  Dominum Iterium. Iustitia verò de terra Reomaensis Ecclesię apud Riceium,  hominum ipsius videlicet commorantium in terra,  mansis eiusdem Ecclesię, per medium similiter partientur. Si verò latro deprehensus fuerit, qui debeat mortem subire, tradetur nudus Domino Iterio ad suspendendum, vel si aliquis alius deprehendatur in forefacto, pro quo debeat puniri ad effusionem sanguinis, vel mutilationem membrorum, res illius per medium patientur. Domus verò sancti Ioannis Reomaensis habebit plenum vsuarium in tribus nemoribus, scilicet de Losenna, des Anuers,  de la Forest. Ita quod primò capiet in vno nemore sibi ostenso, quòd possit sufficere ad vsuarium dictæ domus. Illo verò deficiente in alio nemore capiet,  posteà in tertio. De terris dictorum nemorum, si extirpata fuerint, dicimus quòd terræ per medium partientur inter prædictas partes. Si verò Abbas Reomaensis venerit ad villam de Riceio, piscationem habebit quandiu fuerit in villa, in tota riparia de Riceio cum rete  lorra. Ecclesia verò Reomaensis habebit ibi seruientem suum liberum,  Dominus Iterius suum, qui facient sibi inuicem sacramentum fidelitatis, quòd seruabunt fideliterius vtriusque partis. Si autem Dominus Iterius voluerit alicui dare mansum ad domificandum, dabit primò mansum vacuum, si repertum fuerit in villa, posteà si necesse fuerit extra villam ordinatè vnum post alium, secundùm consuetudinem villæ; ita quòd costumæ penes Ecclesiam Reomaensem remanebunt, si terra sua fuerit. Mansus verò  domus Presbyteri de Riceio cum toto tenemento adiacenti,  tota escasura sua remanebunt integrè Ecclesiæ Reomaensi Res verò supradictas, videlicet escasuras, tallias, iustitiam, placitum generale, corueias,  ea in quibus associati sunt, non poterit Dominus Iterius, vel hæredes sui in eleemosynam concedere, præterquam Ecclesiæ Reomaensi, nec ab alio Domino in feodo recipere. Dominus verò Iterius debet soluere Ecclesiæ Reomaensi decimam de terris propriis  vineis. Si ergo escasura venerit Ecclesiæ Reomaensi, vel Domino Iterio intra annum bona fide tenentur vendere:  si non possunt vendere in primo anno, in subsequenti vendere tenentur. De molendinis verò de quercu dicimus, quòd partem illam, quam neutra pars possidet, acquirent bona fide,  communiter soluent;  communiter partientur,  communiter reficient. Et vt ista compositio rata maneat  inconcussa ad preces  instantiam vtriusque partis, præsentes litteras sigilli nostri munimine fecimus roborari. Actum est hoc anno Domini millesimo ducentesimo tricesimo-quinto mense Iunio.