Noverint omnes sanctæ matris æcclesiæ filii ac fideles, tam presentis quam futuri temporis, quod ego Ademarus, vicecomes Lemovicensis, domno Hugoni, abbati Cluniacensis monasterii, omnibusque successoribus ejus abbatibus, qui idem monasterium Cluniacense regulariter gubernabunt, dono et trado abbatiam Sancti Martialis Lemovicensis, cum consensu et auctoritate domni Iterii, ejusdem civitatis episcopi, canonicorumque ejus, necnon et conjugis meæ Umberge filiorumque meorum et obtimatum, ob indulgentiam peccatorum nostrorum, et parentum nostrorum, et maxime eorum quæ de eadem abbatia contraximus, consentientes monachos ibidem degentes non secundum regulam Sancti Benedicti vivere, et animarum regimen symoniace ementibus abbatibus vendentes. Quam heresim cum ab initio nascentis æcclesiæ beatus Petrus apostolorum princeps in ipso suo capite extinxerit, nuper tamen sanctus Leo papa, et omnes deinceps ejus successores perpetuo anathemate dampnaverunt. Pænitens igitur preteritorum excessuum meorum, et confidens ejusdem abbatis successorumque ejus industria eandem abbatiam Sancti Martialis ad regularem tramitem posse reduci, et detestabilem heresim symoniacam Deo adjuvante funditus expelli, dono et trado prædictam abbatiam prefato Hugoni abbati omnibusque successoribus ejus abbatibus regulariter viventibus, deinceps perpetuo possidendam; et abbates quos eidem loco tam ipse quam successores ejus prefecerint, si, (quod absit!) pro mala conversatione removendi fuerint, ipse et successores ejus eos submoveant, et meliores substituant absque contradictione ullius hominis: nihil in eadem abbatia neque ego, neque successores mei retinendo, exceptis his consuetudinibus, CC solidis ad vindemiam colligendam in festivitate sancti Aredii reddendis, et sagmario in hostem prestando cum famulo, qui sagmarius hoste transacta monasterio reddatur, et uno recepto comitis Pictavensis per jussionem vicecomitis, et justicia panis et vini, cum in hanc villam venerit. Eo tenore, ut hanc donationem et traditionem omnes successores mei confirment et hanc ipsam kartam laudent et auctorizent; et hæc traditio nostra ut stabilis et inconvulsa permaneat, apostolica auctoritate firmetur. Quod si ego aut successorum meorum aliquis hanc traditionem infri[n]gere aut contradicere voluerit, iram Dei omnipotentis et anathema perpetuum incurrat, et prefatus Hugo abbas et successores ejus apud ejusdem civitatis episcopum, et omnes cristianos et precipue apud sedem apostolicam potestatem habeat reclamandi. Facta est autem hæc traditio in urbe eadem Lemovicensi, anno incarnationis Dominicæ MLXII, indictione XV, regnante Philippo Francorum rege anno II; cujus traditionis confirmatores et consignatores et testes hi sunt: in primis Iterius, episcopus, signavit; Ademarus, vicecomes, signavit cum IIIIor filiis suis et uxor ejus Umberga.