Innocentius, episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Henrico Senonensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem. Statuta sedis apostolicæ et canonum veneranda decreta nulli sacerdotum Domini ignorare liberum est. Sacerdotis enim est legem scire et ad interrogationem respondere de lege: quod si legem ignorat, ipse se arguit indebite honorem sacerdotii occupare. Sed et ignorantia canonum episcopum non excusat. Cæterum episcopus qui scienter canones violat, a sanctis patribus judicatur, et a Sancto-Spiritu cujus instinctu ac dono sunt conditi, condemnatur. Quoniam blasphemare Spiritum-Sanctum non incongrue videntur qui contra eosdem sacros canones aliquid aut proterve agunt, aut loqui præsumunt, aut facere volentibus sponte consentiunt. Evangelica quoque testatur autoritas beatum Petrum esse in terris Christi vicarium et magistrum totius ecclesiæ, et ab ipso Domino institutum, dicendo: «tu es Petrus, et super hanc petram ædificabo ecclesiam meam.» Ac per hoc sedes apostolica est omnium ecclesiarum caput et cardo, mater atque magistra, ad quam profecto libere licet omnibus appellare. Appellatione vero interposita omnia in eodem statu manere debent, et tamdiu nihil erit penitus innovandum donec romanus pontifex, si ad eum appellatum est, prius examinet si justa vel injusta fuerit appellatio. Et si judicaverit renovandum esse judicium vel et novos dare judices, sive probaverit talem causam esse ut non replicentur ea quæ acta sunt, quod ab eo decretum fuerit, irrefragabiliter observatur. Quæ cum ita sint, miramur admodum et gravi mœrore afficimur quoniam in conventu nuper Peveris habito, pro causa matrimonii inter Ar. de Soliaco et filiam Ra. de Baugentiaco, quibus opponebatur titulus parentelæ, cum pro judice resideres, par esse beato Petro aut super eum ascendere contumaciter attentasti. Post appellationem namque ab eodem Ar. ad nos factam, qui licet indigni Christi legatione fungimur, et beati Petri in terris vices exequimur, quantum in te fuit, os in cœlum ponens et ejusdem principis apostolorum claves evacuans, in tantum super eodem negotio procedere præsumpsisti, ut de parentela quæ opponebatur testium juramenta susciperes. Cæterum in hanc culpam nullatenus incidisses, si sedes apostolica, quæ mater est tuæ dignitatis, foret quod esse debuerat, magistra tuæ rationis. Ne igitur tantam offensam reliquisse impunitam a Domino arguamur, donec B. Petro et nobis satisfacias, te ab officio episcopali suspendimus. Data Pisis, XVIII calendas februarii.