Ego Willelmus, comes Joigniaci, notum facio universis, tam presentibus quam futuris, quod, cum controversia versaretur inter me, ex una parte, et venerabilem abbatissam Sancti-Juliani Autissiodori et conventus ejusdem ecclesie, ex altera parte, super nemore de Otha quod dicitur nemus Sancti-Juliani, tandem, de consilio bonorum virorum et discretorum, talis inter nos compositio facta est, quod de consensu partium, scilicet mei comitis et abbatisse et conventus Sancti-Juliani, tercia pars illius nemoris, quam comes Joigniaci voluerit, ponetur in foresta usque ad triginta annos; ita quod, de illa tercia parte, alter sine altero nec dare, nec vendere aliquid poterit, nec accipere usque ad finem illius termini. Sed ex tunc abbatissa Sancti-Juliani illam terciam partem vendere poterit per loca et monstratas si voluerit, ita quod comes Joigniaci, qui in fundo tocius nemoris illius octavam habet partem, pro bono pacis, de cetero per compositionem, de consilio bonorum virorum, inter nos factam, quartam partem habebit precii omnium vendicionum nemoris et panagii, salva parte Yteri, militis, de Brione, qui in fundo illius nemoris sextam decimam habet partem. Abbatissa, vero, ponere poterit quinquaginta porcos tantum; comes, similiter, Joigniaci quinquaginta et non plures, moraturos in illa foresta a festo Sancti-Remigii usque ad Natale Domini, annuatim, ita quod neuter alia animalia ponere poterit, nisi de mutuo consensu. Post terminum autem triginta annorum elapsum, si abbatissa illam terciam partem que in foresta posita erat vendere voluerit, ei licebit per monstratas et loca, comite non requisito, ita quod de aliis duabus partibus medietas, quam comes Joigniaci voluerit, in foresta ponetur ab illo termino in triginta annos, sicut superius dictum est de prima tercia parte, ita quod supradicta forma pacis semper duret de nemore vendendo. De aliis autem duabus partibus dictum fuit et hinc inde concessum quod abbatissa per loca et monstratas, pro voluntate sua, vendere poterit, ita quod, si aliquam monstratam vendiderit, aliam monstratam vendere non poterit donec monstrata illa sublata sit et ab emptore relicta, sed per loca vendere poterit interim, et in vendita monstrata nec comes Joigniaci nec abbatissa currere poterunt quousque sit ab emptore relicta. Successive, autem, vendite monstrate in foresta ponentur usque ad quindecim annos nec infra vendi poterunt, nisi de consensu mutuo. Quindecim, autem, annis elapsis, abbatissa vendere poterit, sicut prius. Verumtamen comes Joignaci quartam partem precii nemoris illius habebit, sive per monstrata vendita sit, vel per loca. Si autem per monstratam abbatissa vendere voluerit, significabitur hoc comiti, vel senescallo, vel preposito Joignaci, vel illi qui loco prepositi erit, infra octo dies postquam palmata venditionis facta fuerit. Et, si ab illa die qua comiti vel alicui predictorum significatum fuerit, aliquis emptor apparuerit infra mensem qui venditionem ab abbatissa factam de sexta parte vel plus annuitare voluerit, eam habebit per manum abbatisse, et hoc modo crescere poterit venditio usque ad prefatum terminum, consideratis omnibus circumstanciis, tam circa terminos de pagis faciendis quam circa alia commoda. Si autem per loca vendiderit abbatissa, significabit hoc forestario comitis, et, si ab illa die qua significatum fuerit aliquis emptor apparuerit infra octo dies, qui venditionem ab abbatissa factam, vel a mandato ejus de sexta parte aut de plus annuitare voluerit, eam habebit, omnibus circonstanciis consideratis sicut superius dictum est. Et si aliquis pro palmata annuitate venditionis aliquid habuerit, de communi solvetur. Si, vero, infra terminos memoratos nullus emptor apparuerit qui modo predicto annuitaret, prima teneret venditio. Si autem illi qui usuarium habent in nemore in monstratis venditis vellent currere, sicut prius, comes Joignaci et abbatissa tenentur bona fide garentire venditionem factam, quantum jus permitteret. Domus Sancti-Angeli cum pourprisia et palicio a porta usque ad posticum juxta ulmum, et inde usque ad furnum, et a furno usque ad eandem portam, libera est ab omni justicia comitis Joignaci, excepto quod si aliquis aliquid forefactum perpetraret ibi propter quod debeat mori vel mutilari, ibidem judicatus ab abbatissa nudus comiti traderetur Joignaci, vel ejus mandato. Extra pourprisiam predictam comes Joignaci totalem habet justiciam, excepto forefacto de nemore fracto. De proprio vino propriam tabernam facere poterunt moniales; alii autem in pourprisia sepedicta tabernam facere non poterunt; nec in propria pourprisia monialium in taberna potatores sedebunt ad potandum vel ludendum. De cuniculis dictum fuit quod, si forte infra dictam pourprisiam fortuito casu venerint, si eos moniales vel aliquis de earum familia ceperit, sine injuria comitis Jogniaci et offensa erit. Alia, autem, animalia nec infra nec extra capere poterunt. Et notandum quod abbatissa supradicto modo vendere poterit, non obstante griaria vel justicia comitis Jogniaci quas habet comes in totali nemore. Abbatissa, vero, tres habebit forestarios et comes duos ad custodiendum nemus. Forefactum, vero, de nemore factum, quod forestarius comitis Jogniaci invenerit per se, comitis erit. Et si forestarius abbatisse invenerit per se, abbatisse erit. Si autem ad forefactum venerint simul forestarius comitis et forestarius abbatisse, equaliter inter eos emenda forefacti dividetur. Comes, autem, Jogniaci, quotquot voluerit, servientes in nemore ponere poterit ad custodiendum venationem suam qui non erunt forestarii. Et si violencia dictis forestariis, vel alicui eorum inferretur, dicti servientes eos juvare poterunt. Preterea, de prima tercia parte que primo posita est in foresta usque ad triginta annos, dictum fuit et hinc inde concessum quod, quando per monstratas vendetur, si aliquis emptor infra mensem apparuerit, vel per loca infra ebdomadam, ita erit sicut de aliis venditoribus et annuntiatoribus dictum est. Has, igitur conventiones superius annotatas et istius formam compositionis ego, Willelmus, comes Joigniaci, bona fide me observaturum juravi; et, si, quod absit, me vel meos super premissis in aliquo articulo contingeret intercipere, a facta commonitione postquam inde essemus requisiti infra quindenam teneremur emendare. Quod ut ratum sit et firmum et imperpetuum robur obtineat, in harum conventionum et istius compositionis et tocius facti memoriam necnon et testimonium, presentem cartam sigilli mei munimine feci fideliter roborari. Ego, vero, Beatrix, comitissa Joignaci, has conventiones et istius formam compositionis totumque factum a domino meo, nobili viro, Willelmo, comite Joigniaci, ordinatum, sicut in presenti cartula continetur, laudo, concedo et ratum habeo. In cujus facti memoriam, presentem cartam sigilli mei impressione signavi. Actum, anno dominice Incarnationis Mº CCº XIVº, mense junio.