[Ioannes Episcopus, servus servorum Dei, dilectissimo filio Odiloni Abbati Monasterii, quod dicitur Cluniacum, in honore beatorum Apostolorum Petri et Pauli consecratum, in Comitatu Matisconensi situm, et per te cunctis successoribus tuis Abbatibus in perpetuum. Cum omnium fidelium petitionibus et necessitatibus subvenire debeat Apostolicæ charitatis gratia, multò magis his est impertienda ejus beneficii clementia, quos singulariter proprios et specialiter filios se gaudet habere sancta Romana Mater Ecclesia, et suæ utilitatis gratiâ, et præcedentium Patrum authoritate egregiâ, quorum etiam desideriis et votis eò pleniùs parere debet auctoritatis Apostolicæ sublimitas, quò certiùs constat eos eos nonnisi illa desiderare et expetere, quæ sunt ad honestatem sanctæ pietatis, et utilitatem veræ Religionis. Et quoties in suæ necessitatis commodis nostrum assensum, et solitæ Apostolicæ auctoritatis audiverint humiliter requirere præsidium, ultrò benignitatis intuitu nos convenit subvenire, et ritè pro integrâ securitate solidare, ut ex hoc nobis quoque potissimum præmium à conditore omnium Deo in sydereis arcibus contribuatur. Et ideò quia postulastis à nobis ut præfatum Monasterium Apostolicæ auctoritatis serie muniremus, et omnia ejus pertinentia perenni jure ibidem inviolabiliter permanenda confirmaremus, et absque omni jugo seu ditione cujuscumque personæ constabilire nostri privilegii pagina studeremus. Proptereà tuis flexus precibus, ob interventum Domni invictissimi et pii Henrici Imperatoris augusti, ejusque remedium animæ per hujus nostræ auctoritatis privilegium statuentes decernimus, ut cuncta loca et Monasteria ad prædictum Cluniense Cœnobium pertinentia, quæ ab aliquibus fidelissimis Christianis, Regibus, Episcopis, Ducibus seu Principibus eidem loco sunt concessa, et ab Antecessoribus tuis Abbatibus adquisita, Bernone videlicet, Odone, Eymardo, et beatæ recordationis sancto Mayolo prædecessore tuo, vel quæcumque ad eundem locum pertinere videntur, absque ullius contradictione, cum magnâ securitate quietus debeas possidere, et per te universi successores tui in perpetuum. Necnon sub divini judicii promulgatione et confirmatione, et anathematis interdictione corroborantes decernimus, ut nullus Episcopus, seu quilibet Sacerdotum in eodem venerabili Cœnobio pro aliquâ ordinatione, sive consecratione Ecclesiæ, Presbyterorum, aut Diaconorum, Missarumque celebratione, nisi ab Abbate ejusdem loci invitatus fuerit, venire ad agendum præsumat; sed liceat Monachis ipsius loci cujuscumque voluerint ordinationis gradum suscipere, ubicunque tibi tuisque successoribus placuerit. Interdicimus autem sub simili anathematis promulgatione, ut isdem locus sub nullius cujuscunque Episcopi, vel Sacerdotis deprimatur interdictionis titulo, seu excommunicationis vel anathematis vinculo. Non enim patitur sanctæ Sedis Apostolicæ authoritas, ut ullius cujuscunque personæ obligatione proscindatur à se cuilibet concessa liberalis libertas: neque ipsius loci fratres ubicunque positi, cujuscunque Episcopi maledictionis vel excommunicationis vinculo teneantur astricti. Inhonestum enim nobis videtur ut sine nostro judicio, à quoquam anathematizetur S. Sedis Apostolicæ filius, veluti cujuscumque subjectæ Ecclesiæ discipulus. Si qua verò competens ratio adversùs eos quemquam moverit, et hoc aliter determinari vel definiri nequiverit, judicium Apostolicum, quod nulli præjudicium prætendere patitur, super hoc patienter præstoletur et humiliter requiratur. Decernimus etiam, et illius, cujus vice quamvis indignè fungimur, auctoritate sancimus, ut isdem locus omnibus ad se ob salutem confugientibus, sit misericordiæ sinus, sit totius pietatis et salutis portus. Obtineat in eo locum justus, nec repellatur pœnitere volens iniquus. Præbeatur innocentibus charitas mutuæ fraternitatis, nec negetur offensis spes salutis et indulgentia pietatis. Et si aliquis cujuscunque obligatus anathemate eundem locum expetierit, sive pro corporis sepulturâ, seu alterius suæ utilitatis et salutis gratiâ, minimè à veniâ et optatâ misericordiâ excludatur, sed oleo medicamenti salutaris fovendus benigniter colligatur. Quia et justum sic est, ut in domo pietatis et justo præbeatur dilectio sanctæ fraternitatis, et ad veniam confugienti peccatori non negetur medicamentum indulgentiæ et salutis. Sit autem omnibus ibi advenientibus causa salutis hîc et in perpetuum divinæ miserationis et pietatis refugium, et Apostolicæ benedictionis et absolutionis præsidium. Decernimus prætereà et omninò constituimus, ut prædicti loci obeunte Abbate, non ibi alius cujuscunque personæ violentiâ constituatur ordinandus, sed ab ipsâ congregatione loci secundùm timorem Dei et institutionem Legislatoris Benedicti, pater qui sibi præesse debeat eligatur, atque ad eum ordinandum qualiscunque illis placuerit advocetur Episcopus. Quascunque verò terras nunc tenes, et quas tu tuique successores adquirere potueritis, in perpetuum possidendas concedimus vobis. Si quis autem temerario ausu (quod fieri non credimus) contrà hujus nostræ Apostolicæ confirmationis seriem venire aut agere tentaverit, sciat se Domini nostri, et Apostolorum Principis Petri anathematis vinculo innodandum, et cum diabolo ejusque atrocissimis pompis, atque cum Judâ traditore Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi in æternum ignem concremandum, simulque in voraginem tartareumque chaos demersum cum impiis deficiendum. Qui verò custos et observator hujus nostri privilegii extiterit, benedictionis gratiam et vitam æternam à Domino consequatur, etc. Amen. Habetur etiam omninò simile privilegium ejusdem Joannis Papæ XIX. per quod declarat se ob interventum invictissimi Imperatoris Conradi confirmare omnia loca et Monasteria ad Cluniense Monasterium pertinentia, et ei concessa. Et reliqua prout in præcedenti.]