Notum esse volumus præsentibus et futuris, quod Fulco, et Joffredus filius ejus, salvamentum, sive commendationem, quam in Nerontis villa accipiebant, proclamatione facta a fratribus; apud Ducem Hugonem, et Comitem Willelmum in generali placito ipsis præsidentibus Besuæ, et cæteris quibusque nobilibus viris instantibus, sancto Petro, et Monachis eo tenore dimiserint, ut quicquid sibi juste præteriti temporibus Monachi poterant in causa violentiæ, et tortitudinis, præter fundum terræ, et caput hominis ullo modo imputare, id totum remitteretur, et prædictæ villæ habitatores a suprascripta calumpnia, et omnibus injuriis vel tortitudinibus perpetuo liberi manerent. Quæ remissio ut perpetuæ firmitatis obtineret vigorem, et nullus de eorum heredibus, ullo modo supradictam violentiam posset repetere, rogaverunt eam annotari litteris, et ad futurorum memoriam artius retinendam, signatorum, vel testium nominibus confirmari. Sig. Hugonis Ducis. Willelmi Comitis, Widonis Comitis Matisconensis. Girardi Fontis-vennæ. Widonis Wangionis Rivi. Pontii Glanæ. Aldonis Tilecastri, Sewini, Wldenaii. Gisleberti. Actum publice Besuæ in publico conventu, anno ab Incarnatione Domini MLXXVI. Indict. quarta decima. Imperante Philippo Francorum Rege, Hugone Duce præsente, et Willelmo Comite Burgundiæ. II Kal. Junii die Martis. § Igitur postquam Raimardus Episcopus hujus diei lucem clausit, ute præsentis finem faciens, secundum quod scriptum est: Plures facti sunt sacerdotes, eoquod morte prohiberentur permanere; necessarium fuit loco ipsius alium substituere. Et quoniam ipse Rainardus satis clare et gloriose Lingonensem rexerat sedem, omnium quotquot cum Pastorem habuerant animos in desiderium et æmulationem hanc accenderat, ut Deo favente, immo Deo donante, talis sibi constitueretur Pastor, qui Domini Rainardi, sicut successor, ita foret etiam imitator. Quid plura? § Domnus Rotbertus eligitur, satis et ipse clarus in omnibus, ex Francorum Regum prosapia editus, frater autem Ducis cognomendo Borel. Fuit statura non nimium longus, nec tamen brevi, sed medie temparata. Et quamvis geminæ scientiæ eloquentia floreret, verba ejus rarissima, nisi forent necessaria. Ut ergo dignum erat, communi voto, tam Cleri, quam populi, Rotbertus eligitur, et Pontificali decoratus infula, Ecclesiæ Lingonensi Pontifex præficitur. § Ingrati videremur, si eorum quæ huic Ecclesiæ contulit beneficiorum inmemores, silencio contegi pateremur. Primo itaque dicamus qualiter ipse Capellam castri, qui Fons-Vennæ dicitur, Deo et sancto Petro Ecclesiæ Besuensis contradidit.