Ego Hugo, dux Burgundie, notum facio presentibus et futuris quod controversia inter canonicos Castellionis et Calonem, militem de Granceio, diu de villa, que Calmis dicitur, versata et a domino Samsone Remensi archiepiscopo determinata, quia predictus Calo determinationem factam tenere noluit, in presentia mea ex precepto domini Mathei, Trecensis episcopi, cui dominus papa eamdem controversiam terminandam delegaverat, venit iterum determinanda. Recognovit prefatus Calo in presentia mea, et in presentia domini Galteri, Lingonensis episcopi, totam villam de Calmis et justiciam ejusdem ville cum appenditiis ejus canonicorum de Castellione esse, se que de villa eadem nec hominem nec feminam habere. Preterea definitum est in mea presentia ut prenominatus Calo et Willelmus, frater ejus, pro jure hospitalitatis quod in prefata villa habebant, sicut archiepiscopus determinaverat, de singulis vestitis, mansis ejusdem ville octodecim denarios et tres minas avene, et pro omni edificio quod promemorati canonici infra vallum curie sue fecerunt vel facient, tres solidos et tria sextaria avene annuatim infra octavas sancti Remigii recipiant; et ita jus hospitalitatis in villa de Calmis ultra sibi non vindicent. Hanc consuetudinem nummorum et avene requisitam ab ipso Calone, vel ab ejus ministeriali, si aliquis debentium infra prenominatum terminum non reddiderit, ipse Calo vel ejus ministerialis apud abbatem vel vicarium ejus proclamationem faciet, et requisitione cognita, consuetudinem predictam nummorum et avene, et legem quinque solidorum sepe nominatus Calo et Willelmus frater ejus recipient. Me autem fidejussorem et obsidem pactionis hujus tenende canonicis dedit. Actionis hujus testes sunt Simon de Brecum, Hugo de Neeles, milites; Boinus, prepositus, Parisius. Ut autem omnia rata et inconcussa permaneant scripto mandata, sigilli mei auctoritate et ipsius Calonis signari feci. Acta sunt hec anno ab incarnatione Domini M°C°LXXIV°.