Innocentius Episcopus servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam. Plantatus in agro militantis Ecclesiæ Ordo Cluniacen. promeretur ut opera ministerii pastoralis officii nobis commissi provideamus ne ipse ordo cujusvis dispendii sentiat incommoda. Sanè pro parte dilectorum filiorum Abbatis et Conventus Cluniacensis Monasterii ejusdem, Matisconensis Diœcesis, dicti ordinis, exhibita nobis nuper petitio continebat quod, licèt felicis recordationis Innocentius quartus, Gregorius decimus, et Gregorius undecimus prædecessores nostri Romani Pontifices per eorum litteras inhibuerint ne collationes seu provisiones de Beneficiis Ecclesiasticis dicti ordinis fierent aliis personis, quàm ipsum ordinem professis: tamen quia sæpiùs nonnulli Clerici sæculares, seu aliæ personæ dictum ordinem non professæ nonnunquam à sede Apostolica dispensationes obtinent, quod beneficia dicti ordinis, si aliàs canonicè conferantur, in commendam recipere et retinere possint, et per litteras Apostolicas super hujusmodi dispensationibus expeditas, privilegiis dicto ordini concessis, et quibus inter cætera cavetur expressè, quod dicti ordinis Beneficia nullis, nisi ordinem prædictum expressè professis, commendari possint, derogatur; necnon Abbates, Priores, et alii ordinarii collatores dicti ordinis, illius Beneficia quandoque vacantia Clericis sæcularibus dictas dispensationes obtinentibus, ordinaria auctoritate conferunt et provident, etiam de eisdem; ipsique Clerici seu aliæ personæ dictum ordinem non professæ dispensationum hujusmodi prætextu, beneficia prædicta in commendam recipiunt, ac recepta in hujusmodi commendam retinent: ex quo indirectè ipsis privilegiis in prædictum ejusdem ordinis detrimentum derogatur. Quare pro parte Abbatis et Conventus prædictorum nobis fuit supplicatum, ut sibi in præmissis opportunè providere, de benignitate Apostolica dignaremur. Nos igitur, qui ejusdem ordinis propagationem intensis desideramus affectibus, hujusmodi supplicationibus inclinati, quibusvis Abbatibus, et Prioribus, ac aliis dicti ordinis ordinariis collatoribus, ne ejusdem ordinis beneficia pro tempore vacantia, aliquibus, qui ordinem prædictum expressè professi non fuerint, etiamsi à nobis vel à sede prædicta cum derogatione privilegiorum dicto ordini concessorum, dispensationes, quibus præfati ordinis Beneficia in commendam recipere et tenere possint, obtineant, seu imposterum obtinuerint, quoquomodo conferre seu commendare præsumant, de novo, auctoritate Apostolica, tenore præsentium districtiùs inhibemus; decernentes collationes et provisiones, quas contra Innocentii, Gregorii, et Gregorii prædecessorum prædictorum, ac nostram, inhibitiones hujusmodi fieri, necnon quicquid secus super his à quoquam, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter attentari contigerit, irrita et inania, nulliusque roboris et momenti existere: nonobstantibus præmissis, ac constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, cæterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem quod, si contingat Abbates et ordinarios collatores prædictos, contra inhibitiones, et decretum hujusmodi beneficia prædicta conferre, ab eis ad Abbatem dicti Monasterii Cluniacensis pro tempore existentem, et si ipse Abbas Monasterii Cluniacensis similiter contra inhibitiones et decretum hujusmodi beneficia contulerit, ab eo ad sedem Apostolicam beneficiorum sic collatorum collatio devolvatur. Nulli ergo omninò hominum liceat hanc paginam nostræ inhibitionis, constitutionis, et voluntatis infringere, vel ei ausu temerario contraïre. Si quis autem hoc attentare præsumpserit indignationem omnipotentis Dei ac Beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Romæ apud sanctum Petrum, anno Incarnationis Dominicæ millesimo quadringentesimo octuagesimo octavo, quarto Kalendas Aprilis, Pontificatus nostri anno quarto.