Quoniam aliquando temporum vetustate seu varietate hominum solent instituta, aut oblivione, aut dolosa malignitate mutari vel everti, ideo litterarum notitia memoriæ commendare et determinare curavimus concessionem et donationem quam Ansericus, miles de Avalone, et Wido de Nuceriis fecerunt Girardo et Warino heremitis et monachis, de terra quæ est prope villam quæ dicitur Juga, quæ nominatur terra S. Petri, quam in feodo tenebant; alter id est Ansericus, de domno Odone de Avalone; alter, id est Wido, de domno Milone de Nuceriis. Prædictus itaque Girardus et Warinus heremitæ et presbyteri secreti ab hominibus vivere volentes, et sine hominum lite et importunitate operi manuum insistere, pariterque ad dandum sibi et sociis suis victum ligonibus et aratris terram proscindere et excolere, petierunt a prædictis militibus donari sibi et per eos omnibus, quicumque per succedentia tempora ibi sub obtentu religionis in sancto famulatu Deo militarent, prædictam terram cum silva quæ consita erat, quia heremiticæ vitæ conversationi et quibuslibet in sancto proposito Deo famulaturis apta videbatur et opportuna. Ipsi vero cum deliberato et præmeditato apud se consilio, statuta die, hanc donationis investituram promptissima, sicut rogati fuerant, voluntate fecerunt et alacri. Ansericus quidem in manum Girardi heremitæ et presbyteri, hoc donum fecit apud Avalonem, nonas januarii, quinta feria, consilio et voluntate amicorum suorum et uxoris suæ Mariæ et fratris sui Gibaudi, videntibus hiis quorum nomina in carta reperies, concedente etiam et laudante domno Odone a quo tenebat, et uxore sua Regina et filiis Arduino, Jocelino et Neterio. Alter vero, scilicet Guido, similiter hujus doni investituram, consilio et voluntate amicorum suorum et uxoris suæ Teclinæ, quam eo anno in uxorem duxerat, fecit in manum Guarini heremitæ et presbyteri prædicti Girardi socii, XV kalendas martii, IV feria, hiis præsentibus et videntibus quorum nomina in carta reperies, concedente pariter et laudante domno Milone a quo tenebat, et uxore sua Anna, et filio ejus Milone; et ne de spatio et meta locorum hujus datæ terræ ulla aliquando foret dubitatio, totum ex integro dederunt; ita ut nihil omnino in aliquo retinerent ex hiis omnibus, quæ habere videbantur infra publicas stratas duarum viarum, quarum una venit ab Autissiodoro, altera vadit Vezeliacum, quidquid scilicet quod eorum fuerit infra publicas quas vocant caminos includitur. Actum est hoc, ut prædiximus, anno Dominicæ Incarnationis M. CIV, prædictis datarum terminis et septimanarum feriis, additis testibus quorum nomina in carta reperies. Insequenti quoque anno, cum præfatus Guido S. Mariæ-Magdalenæ solemnitate celebrata, ad propria repedaret, prædictum donum magnæ mentis devotione confirmavit, et in confirmationis augmentum in ejus doni auctoritatem, scriptum manu propria super altare prædicti loci posuit, et positum sibi legi et exponi fecit. Nec est prætereundum quod, evoluto fere anni spatio postquam hæc sunt facta, cum dominus Hugo, dux Burgundiæ, Avalonem venisset, supra nominati milites, Ansericus videlicet et Odo ad eum accedentes, prædictam hujus terræ donationem coram eo per ordinem exposuerunt; quod ille libens accipiens suæ quoque propriæ concessionis et confirmationis sanctione eamdem donationem firmam ratamque in perpetuum fieri instituit, et ad memoriam posterorum scripto tradi ibidem mandavit. Hoc autem factum, IV kalendas februarii, feria tertia, Avalone, presentibus multis nobilibus viris qui tunc ad ducis curiam convenerant, ex quibus testes in carta reperies. Ut igitur ratum, illibatumque jure perpetuo permaneat, præsentis paginæ patrocinio et sigilli nostri auctoritate roboravimus. Ego Stephanus, Dei gratia Æduensis episcopus, notum fieri volo præsentibus et futuris quod, sicut vidi et cognovi ex authentico scripto prædecessoris nostri bonæ memoriæ Henrici Æduensis episcopi sic attestor et firmam, illibatamque jure perpetuo permanere decerno concessionem, quam Ansericus miles de Avalone et Guido de Nuceriis fecerunt Girardo et Guarino heremitis et monachis de terra quæ dicitur Juga.