Ego Odo Dux Burgundie, pro salute anime mee et parentum meorum, donum quod frater meus dominus Hugo, qui primum ante me ducatum tenuerat, fecit monachis Molismensibus de ecclesia de Mercennaci, et de atrio et de omni terra sancti Verotiæ, et ex presbiteratu atque ex terra quantum una carruca arare poterit, et ex pratis que apud eamdem villam sunt ex meo proprio dominatu, de Symone quoque et infantibus suis et uxoribus filiorum suorum. Hec omnia, ut predictum est, libentissime concessi. Postea vero quam frater meus dominus Hugo seculum dereliquit, et ego in Ducatu post eum constitutus fui, saluti anime mee et omnium parentum meorum consulens, donum quod predictus frater meus fecerat consensu fratrum et sororum mearum ecclesie Molismensi adaugere cupiens, dedi fratribus, Deo et beate Marie semper Virgini in eodem loco servientibus Rainardum cum infantibus suis, et omnes illos qui amore sancti et monachorum in villa Mercennaci habitare voluerint. Concessi etiam eis ex hominibus supradictis usuarium et justiciam et inventionem et curvatam. Hoc donum in vita mea concessi. Post mortem vero meam, supradictam villam scilicet Mercennacum et quicquid in ipsa habeo libere absque ulla exceptione eis concedo possidendam. Dedi preterea monachis Molismensibus quicquid de casamento meo ipsi qui a me tenent eis largiri voluerint. Hoc donum concesserunt fratres mei Robertus archidiaconus, Henricus puer, Beatrix et Helia, sorores mee. Si quis vero huic donationi maligno spiritu deceptus contradicere voluerit, hos optimates meos qui in die nativitatis Domini ad hanc curiam meam convenerunt, scilicet Ansericum de Insula, Rainerium senescalcum, Hugonem Gotefridum, Achardum de Pussione, Aymonem Rufum, Landricum de Lanfridicurte, Theobaldum prepositum, Gauffredum de Maseio, Gosbertum, filium Martini prepositi, Rodulfum de Mercennaco, deprecor ut ipsi testimonium prohibeant me ita ut hic continetur scriptum donum hoc ecclesie Molismensi. Hec carta confirmata est a me Odone Duce apud Molismum in die nativitatis Domini, tempore Philippi regis Francorum, et Rainardi ecclesie Lingonensis presulis. His pactis multo tempore elapso, ad augmentum beneficii mei placuit michi in vita mea aliquid ex his que retinueram dare monachis Molismensibus. Quia hec terra unius carruce primitus eis dederam, et alia omnia sicut dictum est postmodum dedi eis terram alterius carruce, et omnia prata mea, et curvatam meam, et mansum Amaldrici filii Rodulfi propositi et furnos et molendinum, ita tamen ut nullus unquam amplius in villa Mercennaci furnum habeat nisi furnos monachorum. Hujus rei testes sunt Rainerius senescalcus prepositus et Gosbertus Martinus.