In nomine Patris et Filii et Spiritus sancti. Omnibus Xpistianę legis cultoribus proprium debet esse et optabile, sanctam matrem ęcclesiam ob pauperum Xpisti recreationem, pro posse suo ditare, pro remedio animarum suarum et remissione peccatorum ampliare ad honorem quoque nominis Dei et sanctorum ejus sublimare. Veruntamen quicquid a fidelibus ipsi ęcclesię perpetuali dono traditur, monimentis necesse est cartarum commendetur, ut quod a quocumque legali consuetudine agitur, [non] pravorum falsatione, vel posterorum invidiosa abolitione seu oblivione deleatur. Igitur, hec omnia cogitans, ego, Rainaldus*, Castellionensis dominus, utpote de salute et liberatione animę meę sollicitus, donavi quandam partem de rebus meis, jure hereditario a parentibus meis mihi relictis, ad locum sancti Benigni martyris juxta Divionense castrum siti; et sicut ego per preceptum regale ab antecessoribus meis accepi, et ex integro in alodum tenui, ita Deo et sancto ejus martiri Benigno tradidi, et in manu Halinardi Divionensis monasterii abbatis, qui me, eodem die, monachum fecit, devote misi, tenentibus mecum et dantibus eandem donationem, propriis manibus, atque laudantibus conjuge mea Helisabet et filio nostro Humberto, in presentia quorumdam pontificum et nobilium hominum qui presentes fuerunt. Hoc est in pago Atoriensi, super fluvium qui dicitur Norgia, mansum cum ęcclesia in honore sancti Juliani consecrata cum omnibus usquequaque pertinentibus, interius et exterius, sive prope, sive longe, terris, videlicet indominicatis mansis, campis, vineis, pratis, pascuis, silvis, molendinis, aquis aquarumve decursibus, ripis, piscariis, fontibus, exitibus et reditibus, coltis et incoltis, divisis et indivisis, cum mancipiis utriusque sexus, servis et ancillis, inquisitis et inquirendis ad jam denominatum alodum pertinentibus et omnibus consuetudinariis pro debito exigendis, totum in integro dono, trado, transfundo, ac de meo jure Divionensis monasterii rectoribus, monachisque ibidem Deo servientibus concedo, eo autem conditionis tenore: Deo et sancto Benigno hanc donationem facio, quatinus medietatem ipsius patrimonii nunc a me Divionensis abba accipiens, tres ibidem monacos mittat, qui cottidie pro me successoribusque meis preces missarum offerant; aliam vero medietatem predicta uxor mea dotalicio jure, quo supervixerit tempore, possideat, cumque a presenti decesserit vita, pars altera istius alodi, quam ipsa tenuerat, ad possessionem et jus sancti B[enigni], sicut ei non solum dono, sed eciam regali precepto quod habebam donavi, sine aliqua diminutione, sine cujusquam principis, seu successoris, aut parentis mei contradictione; quod si quisquam, quod fieri minime credo, hanc donationem legaliter per omnia factam, calumpniare ausus fuerit, quod injuste appetit non optineat, sed insuper fisco regali auri libras XLa et loco cui calumpniam [intulerit], argenti CCCCas persolvat, pęnam cum Juda helemosinarum distractore passurus perpetuam; et nostrę traditionis donatio, juvante Deo, stabilis et inconvulsa permaneat. Testes hujus donationis fuerunt hii: Hugo*, Lingonum episcopus; Beraldus* Suessionis episcopus, qui et anathema intulerunt; domnus jamdictus abba Halinardus, cum monachis Vuidrico, Oddone atque Richardo. Item, alii testes: Vuarnerus*, sancti Stephani Divionensis canonicorum prepositus; Vuido* de Granciaco, Radaldus* et Arlembaldus* cum eo, Aduinus* Beroensis et Milo* Frollensis; Constantius et Martinus. Actum publice in valle Dinato villę adjacenti, coram multis testibus, anno dominicę incarnationis millesimo .XXX°VIII°., indictione .VIa., epacta XII., mense septembre, die .IIa. ejusdem mensis, feria .VIIa., regnante Heinrico* Francorum rege, fratre Rotberti* ducis Burgundię, anno XI° regni ejus.