Ego Henricus, Dei gratia Autissiod. episcopus, notum facimus universis presentes litteras inspecturis quod cum quedam controversia verteretur inter dilectos filios abbatem et conventum Regniaci, ex una parte, et Gaucherium Bredene, militem, ex altera, super hoc quod dicti abbas et conventus Regniaci ex dono antecessoris defuncti Ascelini de Merriaco, patris uxoris ejusdem Gaucherii Bredene, usagium reclamabant in nemoribus que tenet idem Gaucherius inter Choram fluvium et viam que ducit ab Avalone et Juga et que tendit ad Saciacum per vallem Autissiod., sicut continetur in cartis eorumdem fratrum, quas super hoc habent, ab antecessoribus jam dicti defuncti Ascelini, et etiam idem Ascelinus eisdem fratribus quondam sigilli sui munimine confirmavit: Tandem, prefati abbas et Gaucherius, miles, in presentia mea recognoverunt dictam conventionem de communi conventione eorum et conventus Regniaci et Mabille, uxoris dicti Gaucherii, esse pacificatam in hunc modum: videlicet, quod sepe dictus Gaucherius Bredene, miles, laude et assensu Mabille, uxoris sue, dedit in perpetuum predictis fratribus Regniaci, nemus quoddam quod dicitur Excorcicatum, quod situm est super vallem que vocatur Vallis-Monialium, quod nemus est juxta nemus eorumdem fratrum de Fontismo, quod eisdem fratribus tenetur penitus guarentire erga omnes, preterquam contra homines de Saciaco. Preterea, dictus Gaucherius, miles, in dicto nemore predictis fratribus justitiam et omnia forefacta libere dedit et quittavit, excepto magne forefacto, scilicet, sanguinis, furti vel pugne; et si familia dictorum fratrum in dicto nemore aliquid hujusmodi forifactum fecerunt, ad dictum militem emenda nil omnino pertinebit; si, vero, servientes dicti militis in dicto nemore aliqua vadia ceperint, ad voluntatem dictorum fratrum ea reddent, vel eis tradent. Sepedicti, ergo, fratres propter hoc usagium, quod in supradictis nemoribus habebant, quittaverunt, retento sibi usagio pascuarum animalium quod habent in omnibus terris, tam planis quam nemorosis, sine damno pastionum. pratorum et segetum, videlicet, sicut in jam dictis cartis suis plenarie continetur; et sciendum quod si nemus illud quod dicitur Excorcicatum, ad partem filiorum defuncti Ascelini de Merriaco sepedicti, contigerit et illi pacem superius expressam tenere, laudare et confirmare noluerint, dicti fratres Regniaci ad antiquum jus suum, secundum quod in suis antiquis cartis continetur, et ipsi heredes defuncti Ascelini, ad suum revertentur. Nos, autem, promissam pacem approbantes, in ejusdem rei memoriam et testimonium premissas conventiones dictorum abbatis et conventus Regniaci, et supradicti militis, et uxoris ipsius, sicut eas audivimus, sigilli nostri munimine fecimus roborari. Actum, anno ab Incarnatione Domini Mº CCº vicesimo-quinto, mense decembri.