Ego Alanus, Dei gratia Autissiodorensis episcopus, notum fieri volo presentibus et futuris quod confirmavi Deo et Beate-Marie de Regniaco, et fratribus ibidem imperpetuum Deo servientibus, quatuor arpenta vinee que Johannes, capellanus de Crevent, habebat apud Irenci; que pro salute anime sue fratribus de Regniaco libere concessit jure perpetuo possidenda, cum reddidit se inter manus Ascelini, venerabilis abbatis de Regniaco, fratrum collegio cum vellet sociandus et eorum beneficiis et orationibus communicandus. Preterea concessit predictis fratribus quicquid habebat in mobili et in supellectili, vel in aliis rebus. Verum etiam quicquid acquisiturus esset, quamdiu esset in seculo, clericali habitu indutus, Sebaudus vero, capellanus de Vermenton, concessit similiter, pro salute anime sue, predictis fratribus de Regniaco; verumtamen post decessum suum domum quandam lapideam quam habebat apud Vermenton, grangiam suam et torcular que sunt juxta eandem domum, ortum qui adjacet predicte domui, vineam quandam quam habebat in Mondefois, et quicquid habet et acquisiturus est, sive in mobili, sive in edificiis, sive in aliis rebus, exceptis quatuor partibus vinearum quas pro salute anime sue concessit post decessum suum ecclesie de Vermenton, quarum due sunt in valle de Sancto-Cirico, una in Repenna, altera in Clauso. Porro, Radulfus, diaconus, frater predicti Sebaudi, eodem ductus desiderio, concessit similiter post decessum suum, pro salute anime sue, supradictis fratribus, domum suam de Vermenton; vineam quam habebat in Foresta, et quicquid habet et acquisiturus est, sive in mobili, sive in edificiis, sive in aliis rebus. Hujus rei testes sunt: Petrus, abbas de Vallelucenti; Harduinus, abbas de Ripatorio; magister Girardus, Trecensis archidiaconus; Brictius, canonicus Autissiodorensis. Hec autem, ut firma et rata imperpetuum habeantur, presentis scripture testimonio et sigilli nostri auctoritate roboravimus.