Noverint fideles per succedentia tempora, quod quidam homo, Lambertus nomine, cum esset ingenuus, et maneret apud Setas cum uxore sua, nomine Eremburgi, ac liberis Framiero, et Dominico, ejusdem conditionis, gratis se tradidit sancto Petro ad serviendum in loco, qui dicitur Fons-Besua, ac Monachis ibi degentibus, famulantibus Deo; quatinus libertas eterna proveniret animabus eorum. Sed hoc fecit eo tenore, ea conditione, eo fenore, ut ipse, et successores ejus, fideliter custodirent elemosinam quam Comes regionis Rainaldus una cum sua conjuge tribuit supradicto sancto Petro. Nam quicquid in lucro aut negotio aliquid exinde potuerint lucrari, reddant ad vestitum fratrum in camera supradicti loci. Et ut hæc scriptio firma maneret, in præsenti dederunt in recordatione huic Conventui, vir duos asinos, et ejusdem viri uxor X solidos ad restaurandam caldariam. Similiter et unam navim dederunt. Nam noverint Monachi ipsius loci, non eum habere alium Advocatum, nisi ipsos, et ideo omni tempore eum in vestitu, in calceatu, ac cibo semper gubernari. Et ut insuspecti manerent, anathematizaverunt seniores loci quicumque; in aliquo aut quippiam ei moleste fecerit, aut ejus liberis, perpetua anathematizatione, ex auctoritate Dei, sanctique Petri, ob cujus amorem se tradidit ipse Lambertus ad serviendum, nisi satisfactio facta promeruerit veniam. Testes huic subscriptioni omnes habitatores sancti loci ipsi sunt. Aldo Præpositus, Humbertus, Wido Decanus, Otbertus, Necteus Rainerius. Hæc enim acta sunt tempore Willelmi Abbatis, ac præpositi loci, Benedicti nomine.