Notum sit omnibus in gremio sancte matris ecclesie consistentibus tam futuris quam presentibus quoniam ego Guillielmus, dono Dei comes Cabilonensis, videns et considerans iniquas consuetudines et occasiones malas quas ego et antecessores mei tenueramus et habueramus injuste et cum pericule animarum nostrarum in terra sancti Benedicti, timens necessitatem extreme vocationis, cepi cogitare et tractare mecum quid inde utiliter facere valerem. Propterea, convocatis optimatibus meis, salubri accepto consilio, veni in monasterium Patriciacense cum prepositis et servientibus meis ibique in conspectu Dei et sanctorum ejus et coram priore et conventu ejusdem loci, vidente et audiente pene tota gente Patriciacensis ville, reliqui, guerpivi et quietas clamavi omnes malas consuetudines et iniquas occasiones quas ego vel prepositi mei hactenus exercueramus in terra sancti Benedicti, videlicet porcellagium, besenagium, messionem, panes, gallinas, cannabum, et plura alia que prepositi et servientes mei injuste accipiebant ad opus meum vel ad suum in hominibus sancti Benedicti. Statui etiam ut nullus hominum sancti Benedicti de furto vel de adulterio per meos homines possit approbari, sed si ab aliis hominibus rationabiliter convictus vel in ipso scelere aliquis deprehensus fuerit justitia ad me pertinebit, nisi prius querela de furto ante priorem venerit, tunc enim juris ipsius erit. Hoc etiam addidi ut nullum de hominibus sancti Benedicti contra priorem vel monachos ejus defenderem vel manu tenerem, nec prepositi vel servientes mei recipient clamores vel firmantias de hominibus prioris, nec ullam justitiam habebunt super eos nec unquam vocabunt eos ad opera. Ut autem hec guerpitio vel institutio firma et inconcussa permaneret in perpetuum, ego ipse Guillielmus comes, elevata manu propria juravi me hec omnia ut predicta sunt sine ulla infractione usque ad exitum vite observaturum; insuper et prepositos meos Robertum de Carella, Stephanum de Martiniaco, Robertum de Materniaco, Stephanum de Dampetra simili juramento feci obligari, ne ulla presumptione ea que a me dimissa sunt audeant repetere; quod si forte ulla temeritate contra hoc juramentum fecerint, milites mei, scilicet Jocerannus de Digonia, Letaudus et Bernardus de Calvo Monte, Guichardus et Bernardus de Busoil, Hugo de Sancto Albino, Robertus et Jacobus Dalmatii, Jocerannus de Chopetra, jurejurando firmaverunt quatenus, nisi infra XIIII dies id quod ablatum est ex integro restituatur conventui, a priore vel a nuntio ejus apud Carellam castrum obstagium tenerent quoad usque hoc quod presumptum est persolvatur; et si quisquam eorum obstagium tenere renuerit, ipse et terra ejus episcopali sententia ferietur; sed quoniam ea que ab hominibus geruntur oblivione a memoria solent deleri nisi scripto commendentur, idcirco feci duas cartas fieri, ista omnia ut predicta sunt fideliter continentes, unam mihi, alteram priori, easque sigillo meo confirmari, ut si de aliquibus rebus inter nos discordia surrexerit testimonio ipsarum cartarum ad concordiam revocemur. Hujus rei testes sunt Guichardus, venerabilis Lugdunentium archiepiscopus et Apostolice Sedis legatus, venerandi quoque episcopi Stephanus, Eduensis, et Petrus Cabilonensis, quorum sigillis easdem cartas muniri volui et corroborari, ut, si ego vel aliquis successorum meorum contra ea que in ipsis cartis scripta sunt venire temptaverit, predicti archiepiscopi et aliorum episcoporum sententia coerceatur donec rescipiscat et ad dignam emendationem perveniat. Actum est hoc publice apud Patriciacum, anno ab incarnatione Domini M°C°LXX°IIII°, regnante Ludovico piissimo rege Francorum, Arraudo venerabili abbate sancti Benedicti Floriacensis, Artaudo priore Patriciacensi.