Ricardus, Dei gratia rex Anglie et Francie, et dominus Hibernie, omnibus ad quos presentes littere pervenerunt salutem. Sciatis quod cum nobiles progenitores nostri, quondam reges Anglie, per cartas suas dedissent et concessissent dilectis nobis in Christo abbatui et conventui Sancti Edmundi de Pontiniaco quendam annuum redditum viginti marcarum percipiendum sibi et successoribus suis imperpetuum, de firma civitatis nostre Cantuarensis per manus ballivorum ejusdem civitatis pro tempore existencium, ad sustentandum quatuor cereos circa preciosum corpus sancti Edmundi de Pontiniaco continue ardentes; qui quidem annuus redditus predicti abbati et conventui per magnum tempus elapsum, occasione guerre inter nos et adversarium nostrum Francie mote, minime solutus fuit. Nos, ex habundanti, gratia nostra, ob reverenciam Dei et sancti Edmundi, dedimus et concessimus prefatis abbati et conventui dictum annuum redditum viginti marcarum habendum sibi et successoribus suis, in forma predicta, adeo integre, sicut ipsi redditum illum aliquibus temporibus retroactis habuerunt, guerra inter nos et dictum abversarium nostrum, ut premittitus, mota, non obstante. In cujus rei testimonium has litteras nostras fieri fecimus patentes, Teste me ipso, apud Wesminster; vicesimo quarto die septembri, anno regni nostri decimo nono.