[Eugenius Episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Petro Cluniacensi Abbati, salutem et Apostolicam benedictionem. Quam propriè et specialiter Cluniacense Monasterium ad sanctam Romanam spectet Ecclesiam, quantumque per Dei gratiam in religione profecerit, quot etiam suæ bonæ conversationis exemplo ad benè vivendum instruxerit, universus ferè mundus recognoscit. Quod nos diligentius attendentes, pro execrabili et horrendo facinore, et inaudito contemptu sanctæ Romanæ Ecclesiæ, quæ in dilectum filium nostrum Magistrum Osbertum, ad ignominiam beati Petri, et nostram Balmenses Monachi ausu sacrilego commiserunt, loco ipsi nomen et dignitatem Abbatiæ in perpetuum abstulimus; eumque tibi, tuisque successoribus, interventu fratrum nostrorum, in Prioratum ordinandum et disponendum ex Apostolica benignitate committimus. Tua itaque interest ad ejusdem loci restaurationem, et religionis reformationem ita intendere, ut locus ipse sub tuo regimine tam in spiritualibus quàm in temporalibus gratum Domino suscipiat incrementum. Datum Parisius IV. Kalendas Junii.]