Omnibus sancte christianitatis cultoribus tam futuris quam presentibus notum fieri volumus quod ego Hugo de Chili et Garinus, frater meus, et filii mei Oldinus, Durannus, Rainaldus, Guinebaldus, damus Deo et sancte Marie de Firmitate et monachis ejusdem loci quicquid habebamus vel calumpniamus in territorio Chiliaci, sine ulla retentione, et cursum quem calumpniamus in bosco de Amestei. Hanc autem terram quam damus monachi ab eidem accipimus censualiter pro tribus videlicet solidis annis singulis, quos debemus solvere in festo sancti Martini, ad luminaria ecclesie Firmitatis, ac signo investitucionis de eadem terra sex posas retinuerunt monachi voluntate ac permissione nostra. Quod si aliquis ex nobis de portione predicte terre que sibi contigerit dare aut vendere monachis voluerit, hoc eis concedimus et pacem inde eis tenere. Si vero quisquam de parte sua sub vadimonio ponere voluerit, debet hoc insinuare ac presentare monachis si eam retinuere voluerint. Quod si noluerint, potest eam sub tali tenore in vadimonio ponere ut qui terram in vadimonio habuerit tantum de censu reddat monachis quantum parti terre quam tenuerit contigerit, et quando monachi voluerint poterunt eam redimere et tenere donec redimatur ab eo qui in vadimonio eam posuerit vel aliquo fratre suo. Sciendum quoque est quos non debemus ultra habitare in terra predicta sed apud Monz vel ad Longiperram vel in aliqua villa que est sub potestate castri Navilliaci. Si autem expaisati fuerimus vel quolibet modo de patria illa exierimus, debent monachi terram nostram quasi sua custodire, et si illam incoluerint debent nobis taschias et terram reddere quando repatriaverimus. Insinuandum quoque est quod monachi Firmitatis dederunt mihi forestariam de bosco videlicet Chiliaci et Amestei tali condicione: De vivo bosco, quantumcumque indiguerimus ad nostros usus proprios accipiemus. Vendere ac dare non poterimus boscum vivum absque permissione ac voluntate monachorum. Boscum siccum habere ac vendere et dare poterimus. Monachi quoque de vivo et sicco bosco accipere et dare ac vendere prout eis placuerit poterunt. Si glandis in bosco fuerit non intromittemus porcos nostros donec porci monachorum ingrediantur. Numquam porcos alienos manu nostra attrahemus neque cum nostris admiscebimus. Vendere ac dare glandem non poterimus. Si monachi in bosco alienos porcos pastionabunt, computato precio decimum nummum habebimus usque ad festum sancti Andree. Si monachi vero alienos porcos ad mastilagiam miserint, medietatem precii habebimus. Porci monachorum omni tempore pastionare poterunt. Si venationem in bosco ingeniis nostris ceperimus nostra erit. Si alter ceperit, monachi de porco spatulam habebunt, de cervo coxam. Si apes ibi invenerimus nostre erunt. Si alter invenerit, mel et cera et medietas apum forestarii et monachorum erit. Notandum quoque quod pluribus de filiis meis forestariam dimittere non potero nisi uni, et ille similiter uni, atque ita per successionem alter alteri. Quod si forestarius de predictis dampnum vel fraudem monachis fecerit, debent eum revocare et dampnum et legem ab eo exigere. Quod si dampnum et legem restaurare noluerit, exinde possunt cui voluerint forestariam commendare. Sciendum quoque quod monachi promiserunt predictis filiis meis ut, si possent adquirere terram que contingebat natis Libaldi, fratris mei, fideliter inde eos adjuvarent et sub predicto censu eam haberent. Si vero non poterunt et monachi eam adquirere voluerint, fideliter eos adjuvabunt et pacem firmam tenebunt. Juravimus etiam ego et quatuor filii mei predicti et Garinus, frater meus, pacem et fidem integram servare et tenere monachis ex omnibus. Hujus rei testes: domnus Bartholomeus, Firmitatis abbas, Karolus, decanus de Neblens, Robertus de Longapetra, presbiter, Rodulfus Fezuri. Data per manum Humberti notarii, vice Humberti, cantoris sancti Stephani et cancellarii.