(Art. 2, 6.) Frater Parisius, cantor predicti monasterii sancti Stephani, testis productus ex parte dictorum religiosorum contra dictos decanum et capitulum receptus, juratus et examinatus. Requisitus super secundo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi et cetera, dixit dictum articulum verum esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quod bene fuit quinquaginta anni elapsi et amplius quod ipse est canonicus dicti monasterii, et ex tunc ipse vidit quod predicta ecclesia sancti Medardi cum suo parochiatu est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani diuionensis et immediate per dictum tempus respondet et respondit in spiritualibus et temporalibus per dictum tempus abbati et conuentui sancti Stephani diuionensis dicens ipse qui loquitur quod abbas sancti Stephani qui est pro tempore habet curam dicte ecclesie sancti Medardi, et consueuit institutuere vicarium suum in eadem ecclesia sancti Medardi ad regendum dictam ecclesiam sacristam dicti monasterii qui est pro tempore, et administrandum parochianis ipsius ecclesie ecclesiastica sacramenta et ita vidit ipse qui loquitur per tempus quinquaginta annorum et amplius. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit per juramentum suum quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis in loco de Diuione constructa, edificata fuit in parochiatu et intra parochiatum ecclesie predicte sancti Medardi excepta quadam parte dicte capelle deuersus cancellum ipsius que est aliquantulum extra muros castri de Diuione, que pars fuit edificata in parochiatu ecclesie beate Marie de Diuione que ecclesia beate Marie est et fuit pleno jure ab antiquo dicti monasterii sancti Stephani predicti sicut et ecclesia predicta sancti (Art. 9 à 11.) Medardi. Interrogatus quomodo scit, dixit quod a quinquaginta annis elapsis et amplius citra ipse vidit quod nulla ecclesia parochialis fuit nec est in castro diuionense, quod totum prout muri designant et claudunt est in parochiatu sancti Medardi in quo castro dicta capella edificata fuit, excepta parte predicta: preter quam dicta ecclesia sancti Medardi et ecclesia sancti Stephani predicti, nec est in dicto castro aliquod cimiterium, nisi cimiterium sancti Medardi, et sancti Stephani predictorum propter quod apparet ipsi qui loquitur quod dicta capella prout predixit edificata fuit in dicto parochiatu sancti Medardi, cum non sit alius parochiatus in dicto castro, nisi parochiatus dicte ecclesie sancti Medardi, nec etiam fuerit. Interrogatus quantum tempus sit longum, dixit quod tempus quinquaginta annorum et etiam tempus de quo memoria non existit est longum. Interrogatus quis erat abbas dicti monasterii quando primo predicta ita vidit et audiuit, dixit quod defunctus frater Petrus, dictus Barbote, tunc erat abbas dicti monasterii. Interrogatus quis decanus dicte capelle tunc erat, dixit quod defunctus Johannes dictus Quinerit erat tunc decanus dicte capelle. Item requisitus super nono et decimo articulis, dixit quod bene sunt viginti anni elapsi et amplius quod ipse vidit dictam compositionem et etiam quod ipse vidit confirmationem ipsius autoritate apostolice sedis factam sicut in eodem decimo articulo plenius continetur. Item super undecimo articulo qui sic incipit. Item quod dicta compositio et capitula contenta et cetera, dixit quod a quinquaginta annis et amplius proximo elapsis usque ad viginti quinque annos proximo preteritos videlicet tempore defunctorum fratri Petri, dicti Barbote, Stephani, Gilleberti et Amedei, quondam abbatuum dicti monasterii, et tempore defunctorum Johannis, dicti Marcheant et Petri, quondam decanorum dicte capelle, predicta compositio et capitula in ea contenta fuerunt inter dictas partes obseruata, (Art. 12, 13.) et ita vidit obseruari per dictum tempus pacifice et quiete, nec erat super aliquo seu aliquibus de contentis in dicta compositione aliqua dissensio seu controuersia inter dictas partes, hoc excepto quod magister Lambertus Auxeuvoise, tunc canonicus et nunc decanus dicte capelle recusabat et recusant soluere censum et decimam dictis abbati et conuentui sancti Stephani de terris et vineis suis patrimonialibus sitis in parochiis dictorum abbatis et conuentui et ecclesie sancti Stephani licet pater Lamberti hoc non recusant tempore quo viuehat. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit per juramentum suum quod publica vox et fama fuit et est apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle, quod ecclesia sancti Medardi diuionensis cum suo parochiatu per longa tempora est et fuit pleno jure monasterii sancti Stephani de Diuione et per tantum tempus cuius principii memoria non existit immediate respondet et respondit in spiritualibus et temporalibus per tempus predictum abbati et ecclesie sancti Stephani diuionensis, et est et fuit similiter huiusmodi vox et fama apud Diuionem, et quod ipsa ecclesia quod appellatur capella ducis in loco de Diuione constructa, edificata fuit in parochiatu et intra parochiatum ecclesie sancti Medardi ad ecclesiam sancti Stephani sicut dictum est pertinentis excepta quadam parte quam supra excepit ipse qui loquitur, et quod super discordia que fuit inter dictas partes ratione dicte capelle facta fuit quedam amicabilis compositio que fuit auctoritate sedis apostolice confirmata et obseruata inter dictas partes per aliqua tempora. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dicit quod illud quod a pluribus et inter multos dicitur prout credit et intendit. Interrogatus unde primo habuit originem ista fama et vox, dixit quod a pluribus qui ita inter se retulerunt et super hoc locuti ad invicem fuerunt. Item requisitus super tertio decimo articulo qui sic incipit. Item quod super dicta discordia et cetera, dixit quod bene sunt decem octo anni elapsi vel circa quod frater Girardus quondam abbas dicti monasterii requisiuit dominum Artaudum, quondam decanum, et quosdam alios canonicos dicte capelle qui jurarent se seruaturos dictam compositionem olim factam inter dictas ecclesias sancti Stephani et capelle quod cum facere recusassent dictus abbas super hoc conquestus fuit de ipsis domino Roberto, duci Burgundie, qui dux tanquam conseruator dictarum compositionis et confirmationis dictos decanum et canonicos capelle predicte citari fecit coram se apud Belnam ad certam diem de qua non recolit testis qui loquitur, et cum ipsa die dicens abbas pro se ac dictus decanus et magister Johannes de Mormax, canonicus dicte capelle, presentes essent coram dicto duce apud Belnam in domo ipsius ducis presente ipso qui loquitur dictus abbas proposuit coram dicto duce quod decanus et canonici dicte capelle infringebant in quibusdam articulis dictam compositionem maxime quia nolebant jurare se seruaturos dictam compositionem prout tenebantur, cui dux respondit quod de hoc faceret fieri eidem abbati instituere reglementum et cum postmodum dictus abbas et ipse qui loquitur, ac etiam dictus decanus dominus Johannes de Rouvis et quidam alii canonici dicte capelle comparerent coram dicto duce apud Castellione super Sequanam quadam die de qua non recolit, in prioratu sancti Teroli de Castellione, predictus dux dixit et commisit magistro Jacobo de Rocha, tunc preposito de Susseyo et postmodum episcopo Eduensi, quod dicto abbati ac predicto decano et capilulo dicte capelle faceret iustitiam super hiis que proponebat idem abbas contra ipsos decanum et capitulum occasione compositionis predicte: et tandem ipsa die post prandium comparentibus in dicto prioratu coram dicto magistro Jacobo, dicto abbate, necnon dictis Artaudo decano et (Art. 32, 35, 36.) Johanne de Rouvis canonico dicte capelle predictis magister Jacobus pronuntiauit quod dictus canonicus et decanus dicte capelle ac predictus abbas et canonici dicti monasterii sancti Stephani jurarent ad invicem se seruaturos compositionem predictam et ita audiuit et presens fuit ipse qui loquitur, dicens quod post octo dies vel circa post dictam prononciationem, ipse vidit et presens fuit, quod predictus decanus et plures canonici dicte capelle jurauerunt in ecclesia sancti Stephani diuionensis super magnum altare ipsius ecclesie, presente dicto abbate et pluribus aliis canonicis dicti monasterii, se seruaturos predictam compositionem et deinde predictus abbas, ipse qui loquitur et quidam alii canonici dicti monasterii tunc presentes accesserunt ad dictam capellam, et eodem modo jurarunt super magnum altare dicte capelle se seruaturos compositionem predictam. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator et cetera, dixit dictum articulum verum esse. Requisitus quomodo scit, dixit sicut supra super undecimo articulo quia vidit dictam compositionem obseruari inter dictas partes et quia dicit quod contenta in dicto XXXV articulo sunt adeo notoria apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle quod non possint aliqua tergiuersatione celari. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et post et cetera, dixit quod bene sunt quadraginta anni elapsi quod abbas et conuentus dicti monasterii habuerunt et tenuerunt ipsum qui loquitur ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella et tunc ipse vidit quod Jacobus dictus Bigaul erat cellerarius dicte capelle et per ipsum fructus redditus et obuentiones et bona obuenentia occasione dicte capelle recipiebantur et distribuebantur (Art. 37, 38.) per ipsum equaliter inter canonicos et audiuit dici pluries a dicto Jacobe cellerario quod tantum inde percipiebat ab eo ecclesia abbas et conuentus sancti Stephani quantum unus de canonicis dicte capelle. Interrogatus quando primo predicta vidit et audiuit, dixit quod bene sunt quadraginta anni elapsi. Interrogatus quando secundo, dixit quod non recolit, nec de die, hora et astantibus, nec de loco nisi quod credit in dicta capella, et postea ita vidit bene sunt triginta anni elapsi et amplius quod magister Lambertus de Geureyo fuit cellerarius dicte capelle et simili modo omnia bona prouenentia occasione dicte capelle per ipsum recipiebantur inter canonicos equaliter distribuenda et audiuit dici pluries ab eodem quod tantum inde percipiebat ab ipso Lamberto cellerario ecclesia abbas et conuentus sancti Stephani quantum unus de canonicis dicte capelle, nec aliud scit super ipso articulo. Item requisitus super tricesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod de pecunia et cetera, dixit dictum articulum verum esse, causam scientie reddens, quia dicti abbas et conuentus bene sunt quadraginta anni elapsi et deinde per quindecim annos sequentes non tamen immediate vel circa tenuerit et habuerit ipsum qui loquitur ad seruiendum et faciendum diuinum officium in dicta capella, sicut unus ex canonicis eiusdem capelle et tantum per tempus quo seruiuit in dicta capella quod dictis abbate et conuentu soluebatur ipsi qui loquitur et solui consuetum erat de dicta pecunia quantum uni de canonicis dicte capelle et tantum percipiebat quantum unus ex eisdem canonicis et istud est notorium in dicta capella ut dicit. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod a quinquaginta annis elapsis usque circa duos annos proximo preteritos, abbas et conuentus dicti monasterii seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis idoneum (Art. 39.) et fidelem sicut et unus de canonicis dicte capelle. Requisitus quomodo scit, dixit quod bene sunt quinquaginta anni elapsi vel circa, quod ipse vidit quod dicti abbas et conuentus seruierunt in dicta capella primo per fratrem Stephanum, dictum le François, nunc defunctum et tunc canonicum dicti monasterii per plures annos et postea per ipsum qui loquitur seruierunt in eadem capella fere per quindecim annos vel circa et post ipsum fratrem Petrum de Bisuntio et post modum seruierunt similiter per plures annos per fratrem Nicolaum, dictum Laudate, et deinde per fratrem Odonem dictum Verroquier, canonicos dicti monasterii per quem fratrem Odonem seruierunt in dicta capella, non sunt adhuc sex anni elapsi, et ita vidit ipse qui loquitur, dicens quod contenta in dicto articulo notoria sunt apud dictas ecclesias et etiam seruierunt in dicta capella per fratrem Guillelmum dictum Lopitaul et ultimo circa duos annos nuper preteritos per fratrem Hugonem dictum Millot canonicum dicti monasterii. Item requisitus super tricesimo nono articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus seu ecclesia et cetera, dixit quod notorium est apud dictas ecclesias, quod dicti abbas et conuentus seu ecclesia sancti Stephani prebendam unam perceperunt de bonis dicte capelle antequam dicte prebende essent diuise, sicut unus de canonicis dicte capelle usque ad tempus quo decanus et capitulum predicti diuiserunt et distinxerunt prebendas et ante dictam distinctionem nulla erat dissentio inter dictas partes super perceptione dicte prebende et audiuit dici ipse qui loquitur pluries a viginti quinque annis circiter a pluribus de canonicis dicte capelle de quorum nominibus non recolit quod decanus et capitulum dicte capelle diuiserant et distinxerant dictas prebendas et eas assignauerant in certis locis percipiendas canonicis dicte capelle, et quod non assignauerant prebendam distinctam dictis ecclesie, abbati et conuentui (Art. 40 à 44.) sancti Stephani, nisi in bursa communi dictorum decani et capituli. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit per juramentum suum quod de contentis in tricesimo articulo quinto et in aliis sequentibus usque ad presentem articulum fuit et est publica vox et fama et predicta fuerunt et sunt publica et notoria apud dictas ecclesias. Interrogatus quid est dicere publica fama et vox, dixit quod illud quod communiter et vulgariter refertur a pluribus. Interrogatus unde habuit originem, dixit quod canonicis, et personis dictarum ecclesiarum qui ita viderunt et retulerunt. Item requisitus super quadragesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod abbate, conuentu predictis et cetera, dixit quod dictis abbate et conuentu percipientibus prebendam prout supra dixit ipse qui loquitur ipse audiuit dici a pluribus de canonicis dicte capelle, quod decanus et capitulum predicti diuiserunt et distinxerunt predictas prebendas in dicta capella et quod canonici ibidem residentes habent prebendas distinctas et assignatas et quibus eorum fecit ubi debet percipere prebendam suam dicens quod istud notorium in eadem capella. Item requisitus super quadragesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum adhuc soluunt et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti requisiuerunt et cetera, dixit quod licet non audierit requisitionem huiusmodi fieri, tamen credit dictum articulum verum esse, quia procuratores dictorum abbatis et conuentus sunt et fuerunt adeo instructi quod nunquam preter miserunt requirere super hoc dictos decanum et capitulum. Item requisitus super quadragesimo quarto articulo qui sic incipit. Item quod requisiuerunt eosdem et cetera, dixit se nihil scire. Item (Art. 45 à 50.) requisitus super quadragesimo quinto articulo qui sic incipit. Item quod dicti decanus et capitulum et cetera, dixit quod decanus et capitulum requisiti, prout credit, prebendam distinctam dictis abbati et conuentui recusauerant, assignauerant et recusant. Item requisitus super quadragesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod a tempore huiusmodi et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo septimo articulo qui sic incipit. Item quod fructus et exitus et prouentus et cetera, dixit quod credit dictum articulum verum esse, computatis omnibus distributionibus et pane et vino nec aliud scit nisi quia ita dicitur communiter in dicta capella. Item requisitus super quadragesimo octauo articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo nono articulo, dixit quod credit dictum articulum verum esse, quia ita audiuit dici a pluribus de quibus non recolit. Item requisitus super quinquagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod dicta capella ducis et cetera, dixit per juramentum suum quod dicitur communiter et vulgariter apud Diuionem et ita audiuit dici pluries a quinquaginta annis citra quod quidquid est in castro diuionensi prout circuitus murorum dicti castri designat in quo quidem castro predicta capella ducis sita est excepta quadam minima parte quam supra excepit, ipse qui loquitur et quicquid est circum circa dictam capellam in dicto castro siue sint domus decani sive canonicorum est in parochia et intra fines predicte parochie sancti Medardi que est et esse consueuit monasterii sancti Stephani, sicut supradixit ipse qui loquitur, dicens quod manifestum est et notorium apud Diuionem quod ecclesia predicta sancti Medardi est antiquior qua sit dicta capella et quod dictum castrum prout circuitus murorum designat est et fuit ab antiquo et a tempore cuius principii memoria non existit in parochia et intra fines parochie sancti Medardi et quod (Art. 51, 60.) ab antiquo omnes commorantes et inhabitantes dictum castrum siue sint clerici laici sunt et fuerunt parochiani sancti Medardi et in ecclesia ipsa tanquam in eorum parochiali consueuerunt ecclesiastica sacramenta recipere et habere, exceptis decano et canonicis et presbiteris et clericis dicte capelle qui dicuntur se esse exemptos. Item requisitus super quinquagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod specialiter fuit a sede apostolica et cetera, dixit quod nunquam vidit priuilegium predictum sed audiuit dici a pluribus de quorum nominibus non recolit, quod decanus dicte capelle habet tantummodo curam animarum ducis et ducisse. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus terre et cetera, dixit per juramentum suum dictum articulum verum esse. Interrogatus quomodo scit, dixit quod ecclesia predicta sancti Stephani habet et habuit ab antiquo sub se quinque ecclesias parochiales sitas apud Diuionem, videlicet: ecclesias sancti Medardi, sancte Marie, sancti Nicolai, sancti Michaelis et sancti Petri, que ecclesie sunt et esse consueuerunt ab antiquo dicti monasterii sancti Stephani pleno jure, et quarum quinque ecclesiarum abbas dicti monasterii qui est et fuit pro tempore curam habet et domus terre vinee et possessiones site in parochiis predictis et intra fines parochiarum ipsarum pertinentium ad dictum monasterium sancti Stephani ut dictum est et maxime in illo loco in quo dicta capella consistit fuerunt ab antiquo, et consueuerunt esse censuales dicte ecclesie et abbati et conuentui sancti Stephani nisi sint excepte jure aliquo specialiter, dicens quod ita sibi videtur de loco in quo dicta capella consistit propter hoc quod ille locus est in parochiis sancti Medardi et beate Marie predictis, dicens etiam ipse qui loquitur, quod anno quolibet familiares seu seruientes predicte ecclesie sancti Stephani generaliter consueuerunt ire per dictas parochias ad (Art. 61, 62.) ipsum monasterium pertinentes et petere, exigere, habere et leuare censum, ab illis, qui habent seu tenent, domos, terras, vineas et possessiones sitas in predictis parochiis, et intra fines earum et consueuerunt dicti familiares seu seruientes radiare illos qui nolunt soluere censum quem debent vel eis satisfacere de eodem nomine predicte ecclesie sancti Stephani et ita vidit ipse qui loquitur per plures annos. Interrogatus qvomodo primo ita vidit, dixit quod a quinquagenta annis citra pluries ita vidit, et bene sunt quadraginta anni et amplius elapsi quod primo ita vidit, dicens quod istud est notorium apud Diuionem et hoc scit et scire potest quilibet sane mentis commorans apud Diuionem. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani est et ab antiquo fuit et cetera, dixit quod dicta ecclesia sancti Stephani est et ab antiquo fuit et per tantum tempus cuius [...]