Roberto reverentissimo abbati, immo omni congregationi sibi commisse, conventus Sancte Marie de Salis salutem et proficere in Domino. Ex parte vestra quidam venerabilis monacus Odo veniens ad nos de quadam terra, que penes vos est, a nobis requisivit concessionem: que est de jure ecclesie nostre; et nos tam pro religione vestra quam pro recuperatione et recognitione terre ipsius, prout insequenti determinatum est, petitioni illius condescendimus. Inter nos igitur et prefatum monachum convenimus hoc modo, ut in unoquoque anno infra spacium quadragesime XXti. solidos Bituricenses censum pro terra ista persolvat huic ecclesie, et sic nostro assensu eam in perpetuum jure ecclesiastico et ratione veritatis vestra ecclesia possideat. Quod si de ipsa terra placitum aut calumpnia vobis supervenerit, quibus nos interesse pro aliqua dissertione necessarium fuerit, vestro sumptu et vestra equitatura pro causa ipsa defendenda nos illuc ire est in eadem conventione. Hoc idem iterum per manum episcopi vestri ex parte vestra constituimus firmari, quod et nos ad ipsam corroborationem ab archiepiscopo nostro firmandam adsignavimus. Sit autem inter nos et vos fraternitas communis; et si forte aliquis nostrum monachus esse voluerit, gratis eum suscipiatis; et si sanus ad vos venerit, benigne ei necessaria subministretis. Valete. ITEM UNDE SUPRA. — Illud quod minus est in carta ista, cum inter nos et vos scriptum fecerimus, suppleatur. Illos autem qui hanc terram usque modo injuste obtinuerunt et se peccasse postmodum recognoscent, in absolutione ponemus in quantum nobis fas fuerit. Quisquis igitur hanc cartulam legerit vel ab aliquo recitari audierit, cognoscat et veraciter credat hujus prescripte conventionis suppletionem vel confirmationem factam esse apud Bituricam civitatem per manum domni Roberti Molismensium abbatis et monachorum suorum qui cum illo fuerunt, et per manum Giraudi prioris Sancte Marie de Salis cum ceteris ipsius ecclesie canonicis, tali videlicet modo, quod memoratus prior Giraudus assensu et voluntate fratrum suorum in communi eorum capitulo concessit ecclesie Molismensi quicquid habebant apud Mercennacum vel Bissiacum, totam scilicet terram harum duarum villarum et quidquid ad eas pertinet, nichil sibi omnino retinendo preter impositum censum, qui per singulos annos solvetur, XXti. scilicet solidos Bituricenses. Et ut hec conventio ab utraque ecclesia fideliter teneretur, concesserunt sibi ad invicem suam societatem. Et pro pacis karitatisque custodia prefatus prior Giraudus domno Roberto abbati pacis osculum dedit et se suosque hec fideliter servaturos promisit, et domnus abbas eandem fidem a se suisque servandam similiter affirmavit. Notandum vero quod omnium, qui hanc terram Sancte Marie et ecclesie Molismensi dederunt vel (F° iiij v°) postea reddituri sunt, absolutionem domno Roberto abbati, quantum ad ipsos adtinet, concesserunt. Huic conventioni confirmande interfuerunt canonici Sancti Stephani Araudus de Briora, Arnustus Bulcardus et alii. Ut igitur hec certiora et ratione veritatis credantur subnixa, scriptum quod rex Guntrannus ecclesie de Salis de supradicta terra fieri jussit transcribsimus et ad videndum paratum, sicut in subsequenti pagina habetur, notavimus. ITEM UNDE SUPRA. — Fuit quidam rex Francorum, vir xpistianissimus, nomine Guntrannus, qui inter ceteras Dei ecclesias, que plurime apud Bituricas habebantur, locum Sancte Marie de Salis precipua dilectione coluit. Et quia ipsa ecclesia sua propria erat, multis ipsum locum muneribus vel amplis possessionum largitionibus honorifice ditavit. Inter cetera igitur dona concessit memoratus princeps Sancte Marie de Salis duas curias in Lingonensi territorio, unam, que vocatur Mercennacus, et aliam, que nuncupatur Bissiacus, et quicquid ad easdem curias pertinet in terris, in pratis sive in silvis.