Postquam sanctorum Apostolorum predicationem, ut in eorum actibus legimus, multi sua pro Christo relinquentes, nichil se in mundo possidere gaudebant, ut celestibus in futuro premiis ditarentur, mos inolevit ut plerique relictis omnibus, monastice se traderent discipline, plerique retentis suis, canonice, in Congregationibus Deo militare satagerent. Laicorum quoque fidelium devotio eterne recompensationis participari cum talibus ambiens, suis facultatibus ac beneficiis, ad Dei servitutem liberius exercendam propensius eis ministrare curavit. Unde ego Hugo, sacrosancte Lingonensis Ecclesie Dei dignatione pontifex, notum fieri Ecclesie filiis presentibus vel futuris cupio, quod quidam noster fidelis, ex nostra Ecclesia filius, me in eadem Ecclesia residentem adiens, humiliter petiit quatinus in quadam Ecclesia quam de me beneficiali iure tenebat, ad Dei servitutem faciendam et sancto eius martiri Florentio, qui ibi requiescit, venerationem exhibendam clericos canonice viventes aggregare procurarem et Abbatie sancti Stephani Divionensis castri, Ecclesiam cum clericis perpetuo deditam esse constituerem. Cuius peticionem libentissime suscipiens adimplere protinus studui. Dedi igitur secundum militis, nomine Aimonis, peticionem altare illud cum beneficio cuidam Clerico predicte Abbatie sancti Stephani preposito, nomine Vuarnerio, vice clericorum in iam dicta Ecclesia sancti Martiris Florentii aggregandorum, cum servis utriusque sexus ad Sanctum pertinentibus, cum decimis et omnium rerum oblationibus, cum mercato quoque, teloneum videlicet, et quicquid de mercato consuetudinario iure persolvi solitum est, ut canonici illius loci perpetualiter teneant, atque possideant, et Domino servitutem debitamque Martiri venerationem congruentem reddant; subiectionem vero Abbatie sancti Stephani prelatis exhibere non neglegant et secundum eorum iussionem, loci ordinatio et rerum ad eum pertinentium dispensatio, sine contradicente liberaliter fiat. Interdicimus quoque, Dei omni potentis virtute et Sanctorum omnium auctoritate et a Deo nobis collata potestate, ne aliquis presumat amodo, hec que Dei obsequio donata sunt, suis propriis usibus rapere, et ab eius servitio separare, alioquin anathema fiat maranata. Si quis autem huius nostre regalis, proque Deo facte donationis auctoritatem et pontificalis decreti corroborationem, diabolico instinctu infringere, vel in aliquo violare temptaverit, sicut diximus, eterne maledictioni subiaceat, nisi resipiscens sancto prothomartiri Stephano, canonicisque eius Divionensi in castro degentibus, satisfecerit. Signum Hugonis Lingonice civitatis episcopi. Signum Aimonis huius donationis et auctoris et laudatoris. Signum Hildegardis uxoris eius. Signum Otberti fratris eiusdem Aymonis. Signum Warini presbiteri. Signum Aduini militis. Signum Ulgerij. Signum Humberti. Signum Vuitberti prepositi. Signum Vuidonis militis et filii eius. Signum Udelerij. Signum Stephani. Signum Vualterij clerici et filius eius. Signum Orgaudi. Signum Petri et filii eius. Signum Teutbaldi. Actum Tile Castro publice, anno Incarnationis Dominice MXXXIII, Indictione I Epacta XVII, die nativitatis sancti Baptiste Ioannis, feria V, mense Iunio, regnante Henrico Francorum rege, anno VII regni eius. Ego Odolricus dictavi et manu propria firmavi.