Domnus Lebaudus de Digonia faciebat multas querimonias et molestias contra locum et fratres Aureæ Vallis, de quadam silva quæ vocatur Rasneria, quam silvam dederat Adelaidis comitissa, filia Teobaldi comitis, Deo et ad luminariam hujus loci, et quandam capellam, dictam ad Sanctam Ecclesiam, justa eamdem silvam: dicebat enim dictus Lebaudus dictam silvam de suo esse casamento. Tandem vero in fine cœlitus inspiratus, sentiens sibi mortem vicinam, misit et vocavit priorem hujus loci, et dedit et quictavit quicquit ipse et sui in dicta silva cum terra pertinente habebat vel habere debuerat, ad luminariam ecclesiæ de Paredo, pro remedio animæ suæ, et laudavit donum quod de eadem silva domina Adalaidis fecerat. Dedit etiam idem Lebaudus quemdam hominem justa eamdem silvam manentem, nomine Alardum Fadi, et heredes ejus, sicut ipse et sui antecessores tenuerunt, in perpetuum pacifice possidenda. Testes et laudatores: domina Adalaidis et Wido de Tier, filius ejus; uxor domni Lebaudi et filius ejus, Jocerannus de Copetre, Atto Buxul, H. de Ozoles, P. de Civin’, H. de la Tor et alii multi.