Qvoddam miraculum frequenti laude patratum, omnipotens Deus facere voluit per istum beatum Maiolum, per quod demonstrauit quanto interioris munditiæ lucro effulserit, dum per exterioris lauationis delectabile, ad profectum sanitatis quemdam cœcum fecerit peruenire. Quidam enim cœcus ab vtero, iam in pleno dierum numero, frequenti, vt prædicebat, visione est ammonitus beatum virum quærere: esse illum per quem diuina pietas sibi redderet videndi lumen, si ex aqua vnde manus suas sanctus vir Maiolus abluerat, lauaret oculorum superficiem. Tali frequenti supernaque ammonitione confortatus, sumpto ductore, arripuit itineris cursus, beati viri perquisiturus adiutorium, quo non remansit frustratus in sine laborum. Hunc etenim patrem inueniens,  fratribus qui cum eo aderāt, qualitatem suæ visionis aperiens, vt ipsam eamdem sancto Patri dicerent, orauit:  quanti laboris vias pro eius insinuato diuinitus nomine arripuerit, aperuit. Sed si tali simplicique fuit frustratus prece, tamen non remansit frustratus adiutorio in fine. Nam sumpturus sanctus Domini Maiolus cibum, quidam famulorum suorum nomine Sibrardus, aquam vnde prędictus pater manus suas lauauerat, veterano cœco reddidit,  vt in Christi nomine,  sancti Maioli inuocato adiutorio, oculos tangeret suos ammonuit. Quam cum fide suscipiens, iussaque perficiens, quia obedire voluit, claritatem Solis prius denegatam benedicens Deum statim videre promeruit. Vnde pro reddēda gratiarum actione, dum quidam fratrum, qui cum beato Patre aderant, inluminatum pauperem cognouissent velle remanere, confortantes eum,  dato viatici amplo sumptu, ad sua eum redire submonent. Peractæ igitur virtutis signum, sicut  alia, beato viro celant, quia hoc eum velle non dubitant. Sed versa vice laudationis, quantum dilectus Dei Maiolus meritorum suorum virtutes occultare voluit in vicinis terris, tantum ea diuina pietas extendere fecit quasi in cœlis. Quem dum vno dierum sedentem,  sicut solito cum suis benigne iocundantem prædictus famulus Sibrardus vidisset, diuinam inluminationem prædicti cœci aperire ipsi sancto Patri voluit. Sed ad primæ vocis indicium, sentiens domni Maioli commotum animum, pro hac tali ac laudabili negligentia, aliquantas sustinuit alapas,  in posterum grauioris damni,  pœnæ doluisset sustinere casus, nisi fuisset adiutus circumstantium fratrum præmissis precibus.