Divina largitate sanccitum est ut de rebus transitoriis æterna valeat merces promereri. Quapropter ego, in Dei nomine, Rotlandus, consentiente matre mea Ildeharde, pro remedio animarum nostrarum, [necnon et parentum nostrorum tam vivorum quam defunctorum, insuper etiam omnium fidelium catholicorum,] et ut Deus me in itinere conservet quo ego Romam, ad æclesiam Sancti Petri pergere volo, dono atque trado aliquid de rebus juris mei, id est vineam unam sitam in comitatu Matisconense, in villa Canavas, que vinea abet in longum [perticas XIIII, in trasverso VI, in agro Maciacense], ad monasterium Cluniense, quod in onore beatissimorum apostolorum Petri et Pauli constructum est, ubi Odo abbas preesse videtur; habet autem as terminationes: [ab oriente terra Teutbranni, a meridie vinea Wilelmi, ab [occidente] vinea Sendeleni, ab aquilone vinea Ermenrici.] Siquidem, ut supradictum est, dono predictam vineam, atque transfundo ad ipsum monasterium vel ad ipsam casam Dei, [et de meo jure in ejus dominio transmuto,] eo tenore ut ab hodie et deinceps ipsi qui ibidem Deo deserviunt et sanctis ejus; medietatem scilicet ejusdem vineæ pro vestitura et censu quamdiu vixero teneant; post mortem vero meam in eorum dominium ex integro deveniat, [et in omnibus quicquid exinde facere voluerint licentiam habeant.] Si quis vero, quod minime fieri credo, [aliquis de propinquis meis vel parentibus, vel ullus homo, extiterit qui contra hanc donationem a me factam venire aut temerare presumpserit, cui litem intulerit, judiciaria potestate cogente,] auri libram componat, et hec carta firma et inconvulsa omni tempore permaneat, cum stipulatione subnexa.