[Gelasius Episcopus servus servorum Dei charissimo fratri Pontio Cluniacensi Abbati, salutem et Apostolicam benedictionem. Cluniacensis Monasterii prudens Religio, et Religiosa prudentia, et ante nostra tempora et nostris temporibus, Romanam Ecclesiam maximè sibi fecit obnoxiam. Sed præter illud commune dilectionis debitum personæ tuæ sinceritas mihi semper amabilis, semper optabilis, charitatis nostræ viscera plenis, ut nosti sinibus ampliavit idcirco petitionibus tuis, illis præcipuè, quæ ad Monasterii vestri quietem et salutem spectant, nequaquam duximus obviandum. Per præsentis igitur decreti paginam, secundum postulationem fraternitatis tuæ, præcipimus atque statuimus, ut quidquid possessionis ad Cluniacense Monasterium pertinentis reverendissimæ memoriæ prædecessor tuus Hugo in die mortis suæ per authenticam Romanorum Pontificum concessionem, quietè ac sine calumnia possidebat; tu quoque tuique successores, quietè ac sine calumnia possideatis. Ea etiam, quæ post tuam provectionem Cluniacensi Monasterio, vel per tuam, vel per fratrum tuorum industriam legitimè acquisita sunt, firma, quieta et integra conservanda censemus. Volumus enim Cluniacense Monasterium, Auctore Deo, in quiete perpetua, et tranquillitate persistere; ut à sæcularibus tumultibus liberi, omnipotentis Dei servitiis vacare quietiùs valeatis. Ego Gelasius Catholicæ Ecclesiæ Episcopus, signum manus meæ, Dominus in loco sancto suo. Datum Capuæ II. Idus Aprilis, per manum Grisogoni S.R.E. Diaconi Cardinalis, anno Dominicæ Incarnationis M. C. XVIII. Indict. XI. Pontificatus autem Domni Gelasii secundi Papæ anno primo.]