IOHANNES EPISCOPVS SERVVS SERVORVM DEI. Aymoni uenerabili abbati Virzeliacensis cenobii omni que congregationi eiusdem monasterii in perpetuum. Quotiens illa a nobis tribui optantur quae dationi incunctanter conueniunt, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Atque ideo, quia postulasti a nobis quatinus priuilegium sedis apostolicae monasterio Vizeliacensi, cui preesse dinosceris, quod constat olim a Gerardo nobilissimo ac christianissimo uiro necnon et Berta uxore eius in honore domini nostri Iesu Christi et ueneratione beatissimae semper uirginis MARIAE genitricis eiusdem domini nostri Iesu Christi constructum, in regno scilicet Burgundiae, in parrochia Augustidunensi, in pago Aualensi quodque a prefatis fundatoribus beato Petro apostolorum principi liberali deuotione et testamenti pagina collatum est, facere deberemus, ueluti a predecessoribus nostris piae memoriae NICHOLAO papa atque Iohanne iam dudum factum constat fuisse, inclinati precibus tuis libenter fieri decreuimus. Per quod nimirum apostolicae auctoritatis priuilegium confirmamus atque statuimus tu nulli imperatorum, nulli unquam regum, nulli antistitum, nulli quacumque predito dignitate, nulli cuiquam alii de omnibus rebus mobilibus et immobilibus, quae eidem monasterio a iam dictis fundatoribus uel ab aliis quibuscumque personis collatae et concesse sunt uel in futurum a quibuslibet de proprio iure fuerint condonatae, sub cuiuslibet causae occasionis ue specie minuere uel auferre neque suis usibus applicare. Cuncta quae ibi oblata sunt uel offerri contigerit a presenti sextae indictionis tempore illibata et sine inquietudine in sustentatione iam dicti monasterii et usibus abbatum et monachorum sub regula sancti patris nostri Benedicti ibi militantium uolumus et precipimus possideri, ea uidelicet conditione ut nullus successorum nostrorum, pontificum in hac sede cui deo auctore seruimus, unquam uel usquam quicquam de eisdem rebus cuiquam beneficiare, commutare aut sub censu quolibet concedere per futura tempora patiatur, sed censum tantummodo in testamentum traditionis a fundatoribus, qui ex eodem monasterio hanc sanctam sedem Romanam heredem fecerunt, etiam delegatum, unius uidelicet librae, annis singulis successores nostri accipientes, piae paternitatis suffragium eidem monasterio, tibi successoribus que tuis ac monachis sub iam dicti patris Benedicti regula ibidem degentibus sollicitudine pastorali uigilanter contra omnes impendere studeant. Item constituimus ut obeunte abbate predicti monasterii non alius ibi quacumque obreptionis astutia ordinetur, nisi quem consensus monachorum secundum timorem dei et institutionem regulae beati Benedicti elegerit et huius apostolicae sedis pontifex preuiderit ordinandum. Hoc quoque capitulo presenti subiungimus ut locum auariciae secludamus, nulli unquam de regibus, nulli de episcopis aut sacerdotibus uel de quibuscumque fidelibus per se suppositam ue personam de ordinatione eiusdem abbatis uel clericorum aut presbiterorum uel de largitione chrismatis aut consecratione basilicae uel de quibuscumque causis ad idem monasterium pertinentibus audere in qualibet specie exenii loco quicquam accipere neque eundem abbatem pro ordinatione sua aliquid dare. Neque episcopus ciuitatis ipsius parrochiae, nisi ab abbate monasterii inuitatus, ibidem publicas missas agat neque stationes in eodem monasterio indicat, ne seruorum dei quies quocunque modo populari conuentu ualeat perturbari, neque paratas aut mansionaticos exinde presumat exigere. Susceptionem autem fidelium ac religiosorum uirorum atque beneficientiam, quam iubet apostolus cunctis exhibendam, pro possibilitate loci et facultatum non modo ibidem denegamus fieri, uerum etiam suademus. Sed et modus in numerum congregationis adeo conseruetur, ut nec pluralitas penuriam nec paucitas inhabitantium destitutionem loci indicere ualeat. Castellum etiam, quod inibi ob crebras paganorum et infidelium christianorum infestationes ab abbate ipsius cenobii et monachis propter suam et seruientium sibi saluationem ac defensionem conditum ac constructum habetur, statuimus, sanctimus ac nostrae pastoralitatis priuilegio, sicuti in filii nostri Odonis gloriosissimi regis continetur precepto, diffinimus atque suademus, ut idem castellum absque ullius regum, antistitum, principum, comitum, iudicum siue ullius dignitatis ordine sublimatum inquietudine stabile et inconuulsum per succedentia tempora ad tuitionis munimen eorum qui inibi degunt ac aliunde confugium faciunt stabile ualeat permanere, nullo eis resistente insidias que tendente nec in aliquo molestiam ingerente. Siquis uero regum, episcoporum, sacerdotum, abbatum, iudicum aut secularium personarum contra hanc nostrae institutionis paginam uenire temptauerit, percussus apostolico anathemate potestatis honoris ue sui dignitate careat reum que se coram diuino iudicio cognoscat et nisi ea quae a se male acta sunt defleuerit, a sacratissimo corpore dei et domini nostri Iesu Christi alienus fiat atque eterno examini districte ultionis subiaceat. Cunctis autem eidem loco iusta seruantibus sit pax domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis recipiant et apud districtum iudicem premia aeternae pacis inueniant. Scriptum per manum Andreae scriniarii sancte Romanae aecclesiae in mense Ianuario, indictione VI. Datum uero VI Idus Ianuarii per manum Gregorii deo amabilis sacellarii sanctae sedis apostolice, anno deo propicio pontificatus domini nostri Iohannis summi pontificatus et uniuersalis XI papae. In sacratissima sede beatorum apostolorum, in mense suprascripto, indictione VI-A.