CLAVDIVS nomine, ad frugem custodiendam remansit.
Qui cum somnum caperet, atque intempesta nocte euigilans
mentis ardorem ad caelum tolleret, iuxta illud. Ego enim
dormio, et cor meum uigilat, coepit cogitare, ne fes-
si artus sodalium nimio indulgerent sopori, neglec-
toque orationis usu, in aurore aduentum consuetum
officii usu differrent. Cumque haec ancxio animo
uolueret, uidit subito caelos apertos, et micantem
globum, totum lustrare mundum. Moxque dum mi-
randi facti mens pauefacta pulsaretur euentu,
alifer gallus solitam uocem attollens, mundo uenturam
lucem nuntiauit. Signoque tacto, omnis contio fra-
trum adorationem cantusque peragendos, aecclesiam
penetrauit. Ouans ille, post quam lux dedita
mundo fuit, patri de industria quid uiderit nuntia-
uit. Ille ne forte stimulo elationis frater cor-
ruptus mentem pollueret, increpans ait. Nequaquam
talia te corde tumido uidisse presumas narrare.
Quid enim? num fas est, ut homo sub fragilitate carnis [au-dessus] positus
et contagione peccatorum maculatus, audeat de

