Guido, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, universis, tam presentibus quam futuris, in perpetuum. Universitati vestre notum fieri volumus inter Deilocenses canonicos et milites Joviniacenses, Jeremiam videlicet et Milonem, non modicam longo tempore fuisse disceptationem super nemore quod Vallis dicitur, cujus pars extirpata jam esse monstratur. Tandem, in presentia nostra, auditis utriusque partis allegationibus, et examinatis testibus, talis a nobis est promulgata sentencia: in omni prefato territorio, tam nemoroso quam plano, predicti milites mediam partem et pretaxati canonici tres relique medietatis partes habebunt; et iccirco canonici in ipso nemore, tanquam in suo, omnia sibi necessaria capient, tam in vivis quam in mortuis arboribus, quam in herba et glandibus. Ceterum, si militum forestarius aliquos emptores in nemore posuerit, infra tres dies forestario canonicorum notificabit, et ipsi de venditione partem suam accipient. Quod si infra tres dies eis notificatum non fuerit, et in nemore carpentarios invenerint, vadibus acceptis, tam partem suam emptionis quam legem emendationis ab eis exigent. Ex his vero campis qui jamdicti territorii de terris esse noscuntur, cujuscunque sint vel canonicorum, vel militum, omne terragium veniet ad prenominatorum militum Bussiacensem grangiam; ibique tam canonici quam milites secundum partem nemoris justam accipient portionem, ab utrorumque servientibus fidelitate facta ne alterutri jure suo fraudentur. Ista omnia sic erunt dum commune erit territorium. Quod ne diuturni temporis delere possit oblivio, vel cujuspiam immutare malicia, sigilli nostri impressione firmavimus. Data Senonis, per manum magistri Petri, anno Verbi incarnati Mº Cº LXXº VIIIº.