In nomine sancte et individue trinitatis, Lodovicus divina imperante clementia rex. Si peticionibus servorum Dei quas nobis pro suis utilitatibus insinuaverint, benignum prebemus assensum, regie precellencie opera imitamur, et per hoc eterne beatitudinis gloriam facilius nos adepturos non dubitamus. Itaque notum sit omnibus sancte Dei ecclesie fidelibus et nostris presentibus scilicet atque futuris, qualiter fidelis noster Hugo, dux et abbas monasterii Sancti-Germani Autissiodorensis, cum monachis ejusdem loci, nobis valde acceptis pro studio sue religionis, accedens ad nostram sublimitatem, detulit privilegium domni Nicholai pape sedis apostolice; privilegium quoque episcoporum, necnon et preceptum serenissimi augusti domni Karoli imperatoris; set et alia precepta predecessorum et parentum nostrorum, regum, que rectores ejusdem loci et alii viri illustrissimi, a regie excellentie jure impetrasse, ex diversis rebus et eidem loco contulisse noscuntur; preceptum quoque quod a gloriosissimo genitore nostro predictis monachis, de villa Irenciaco collatum est. Denique nostram expetierunt clemenciam predictus Hugo, fidelis noster, dux et abbas supradicti cenobii, et monachi sub ejus regimine, in eodem loco, Deo, sanctoque Germano servientes, ut nostre auctoritatis preceptum nos quoque eis concedere dignaremur, per quod omnia alia precepta et omnes suas auctoritates, sicut ab aliis predecessoribus nostris, predicto monasterio collata sunt, nostre celsitudinis sanctione confirmaremus. Quorum peticioni benivolo favore assensum prebentes, predicta omnia precepta hac nostre auctoritatis sanctione confirmamus, et sub plenissima defensione ipsam congregacionem, cum omnibus rebus ipsius monasterii, vel omnibus quocumque modo ad ipsum locum pertinentibus, inviolabiliter auctoritate nostra permanere decernimus, et sub nostre tuicionis gubernacione suscipimus, ita ut sub nostra protectione liceat eis quiete vivere, et nullus episcopus, vel aliquis ex episcopalibus ministris ibidem aliquid presumat exercere judicium, et nullus judex publicus, vel quilibet exactor judiciarie potestatis, vel aliquis ex nostris fidelibus, vel aliqua magna, parvaque persona, in omnibus rebus eidem loco subditis, ad causas audiendas, vel freda aut tributa exigenda, aut mansiones vel parata faciendas, aut fidejussores tollendos, aut homines ipsius monasterii, tam servos quam ingenuos, super terram ejusdem cenobii commanentes, distringere, aut illicitas occasiones, nostris vel futuris temporibus requirere audeat; set liceat monachis prefati cenobii res ad sua stipendia pertinentes, sub nostra immunitatis precepcione, quieto ordine possidere. Jubemus ergo ut neque ipsi monachi, aut negociatores eorum, neque homines qui per ipsam casam Dei sperare videntur, teloneum persolvere cogantur in civitatibus vel vicis, seu villis aut mercatis, vel in portubus aut portis, sicut in precepto gloriosissimi Karoli imperatoris continetur. Precipientes autem jubemus et jubentes confirmamus ut nulli abbatum ejusdem loci, aut cuilibet alteri persone liceat, ex prescriptis omnibus rebus aliquid in alios preter quem constituimus usus redigere aut retorquere, aut alicui habendum conferre, neque censum, aut honorem, aut dona quelibet, vel pastos ab eisdem servis Dei ullatenus presumat requirere. Set quicquid exinde fieri potest, juxta quod prescriptum est, regulari amministracione usibus habeatur temporibus. Interea volumus et confirmamus ut quicquid de seculo in idem monasterium ad regularem conversacionem agendam, favente Deo, venientes, ex possessionibus optulerint, vel alii quicumque hominum, sicuti eorum voluntas et collacio facta apparuerit, sine rectore ejusdem loci aliqua immutacione, inviolabiliter semper perseveret atque permaneat. Concedimus eciam monachis supradicti monasterii ut nullo umquam tempore, sub alicujus episcopi dominacione regantur; et nullus episcopus ipsam abbaciam a regia celsitudine exquirere, et ipsos monachos sollicitare aut inquietare presumat, hac nostre auctoritatis precepcione omnimodis interdicimus. Si quis autem hujus nostre auctoritatis temerarius violator aut contemptor esse temptaverit, non valeat impetrare quod expetit, set insuper, pro regie majestatis contemptu, centum libras auri cocti cogatur exsolvere, medietatem camere nostre et medietatem monachis. De ceteris vero supradictis precepcionibus immunitatis pena a contemptoribus exigatur. Ut autem hec precellencie nostre confirmacio, seu precepcio, meliorem semper in Dei nomine optineat firmitatem, manu nostra eam subterfirmavimus, et de anulo nostro subter sigillari jussimus. Actum Autissiodoro civitate, publice. Datum VII kalendas augusti, indictione IX, anno ab incarnatione Domini DCCCCXXXVI, anno vero primo regnante domno Ludovico, gloriosissimo rege.