In divinis scripturis invenimus insertum quod: «Viri divitiæ redemptio animæ ejus sunt»; et item alia scriptura dicit: «Date elemosinam et omnia munda sunt vobis.» Quapropter ego Ermenaldus dono Deo et sanctis apostolis ejus Petro et Paulo Cluniacensis cenobii, cui domnus Maiolus, abbas, preesse videtur, aliquid ex rebus meæ proprietatis, quæ sunt in pago Cabilonensi, in agro Fargias, in villa Masiriaco: hoc est campum qui terminat a mane terra Sancti Petri, a medio die et a sero via publica, a cercio rivo currente. Et in alio loco dono ad predictum locum vineam unam quæ terminat a mane vinea Elioni, a medio die vinea Fulcranni, a sero vinea Rainfredi, a cercio de ipsa hereditate. Infra istas terminationes, hæc omnia dono Deo et jam dictis apostolis, pro remedio animæ meæ ac parentum meorum. Si quis autem hanc donationem calumpniare voluerit, non valeat omnino vindicare quod repetit, sed coactus potestate judicaria, [cui litem inferre ausus est], auri libram componat, carta vero hæc omni tempore firma stabilisque permaneat. S. Ermenaldi et Ingilsindis et filii ejus Evrardi, qui fieri et firmare rogaverunt. S. Bernardi et Ildeberti et Rainfredi et Aynaldi et Aundi et Adelelmi et Teotbranni et Petroni. Data mense maio, anno XX Lotharii regis. Adalgisus, ad vicem cancellarii, scripsit.