Domnus Bernardus de Angleduris, filius Bernardi senioris et uxoris ejus domnæ Fulcredæ, dedit Deo et ad locum Paredi illam condeminam, quæ est juxta condeminam monachorum in Viventio villa, in qua duplam taschiam habebant monachi: omnia quæ ibi habebat dedit, et filium suum Stephanum obtulit Deo in monasterio, ad servandum Christo in perpetuum, pro redemptione animæ suæ et uxoris, et patris ac matris atque omnium antecessorum suorum. Pro hoc ergo dono spoponderunt ei domnus Hugo prior et alii seniores, et si monachus fieri voluerit, ac obitus suus ei evenerit et se fecerit portare in monasterio, gratis recipiatur, etiam si nichil aliud eis dederit. Per istud donum accepit a priore unum equum liardum et XXXta V. solidos; et unusquisque de filiis suis habuit unam bonam tunicam blidalem de fustanea, necnon et filia ejus similiter; et omnes hoc donum laudaverunt. Hoc ergo donum fecit in villa de Digonz, in manu prioris domni Hugonis; et frater ejus Ansedeus laudavit, atque domnus Falco de Borbon ac mater ejus Agnes. Testes ex hoc dono sunt hi: Rotbertus de Angleduris et Bernardus frater ejus, Durannus Galdelas, Stephanus Angleduris, Rainerius de Moriniaco, Oddo Digonz, Gaufredus, Stephanus Digonz. Post hæc donnus Dalmatius (de Borbon), de Hierusalem veniens coram domno Hugone in villa de Digonz, hoc donum laudavit, sicut prius laudaverant uxor ejus Agnes et filius ejus Falco. Testes sunt: Falcho filius ejus, Bernardus Grossus, Bernardus Angleduris, Galegellus, Ansedeus, Durannus.