Debito nobis cōmissi regiminis astringimur, omnes  singulos nostri Ordinis fratres  subditos, ab iniquis indecentibusque actibus ac ab operibus illicitis  noxiis, seueritate disciplinæ Ecclesiasticæ coercere. Idcirco iuxta antiqua Ordinis nostri statuta, excommunicamus, pro pecunia vel quouis alio lucro, ludentes, per se vel per alium cum taxillis. Omnes singulos Priorem ve Subpriorem sibi  aliis eligere præsumentes, electioniq. de se factæ per tales, cōsentientes, cū consiliariis, adiutoribus,  fautoribus eorūdē. Omnes contra suos Superiores  personas Ordinis, sæculare brachium inuocantes. Falsa debita in locis  domibus sibi cōmissis maliciose fingentes,  vera scienter celantes. Veneficos  potionatores, latronesque, aurum, argentum, siue aliam pecuniam, vestes, iocalia, libros, priuilegia seu cartas  consimilia furandi animo capientes. Falsitatem ex certa scientia facientes, de nostro successorumque nostrorum Abbatum, Priorum, administratorum  Conuentuum locorum nostri Ordinis sigillis, aut alio quocunque sigillo, ac de sigillis Cōuentuum nostri Ordinis sine consensu  notitia eorumdem aut partis maioris  sanioris ipsorum sigillantes, cum asportantibus fraudulenter dicta sigilla, procurantibusque  permittētibus asportari. Priuilegia, instrumenta, cartas, literas  libros locorum nostri Ordinis, siue Superiorum ipsorum locorum licentia de locis Ordinis extrahentes, malicioseque  damnose asportātes, vna cum Consiliariis, adiutoribus  fautoribus eorumdem, vicium seu crimen enorme suis fratribus  consociis per malitiam imponentes. Malitiam autem intelligimus, eo ipso quod nolūt prosequi quod imponunt, aut eo ipso quod defecerint in probando. Scripta, rotulos  scedulas in strata publica, seu in aliis locis proiicientes, vel in occulto Superioribus suis  aliis personis quibuscunque per se, aut per alium tradentes, infamationem  denigrationem alicuius continentes, cum consiliariis  fautoribus eorumdem. Hæc enim perniciosa agentes, sæpe maliciose mordent, noxieque vulnerant innocentes,  ponunt maculas in electis. Literarum  priuilegiorum nostri Ordinis maliciosos  fraudulentos abusores: cuiusmodi abusum intelligimus eo ipso quod litteras  priuilegia huiusmodi ad res alias, actiones, iura,  personas; quam ad iura, actiones, res  personas de Ordine, ausu temerario extendere præsumūt. Personas Ordinis ad forum vetitum trahentes, causasque Ordinis examinandas in foro vetito deducentes, cum præsumentibus facere querimoniam aut denunciationem aliquam de personis Ordinis in casu prohibito coram iudice seculari. Appellantes seu prouocantes legitime ad suos Superiores, malitiose impedientes per se vel per alium in suis appellationibus  prouocationibus prosequendis, aut in eorum iustis querimoniis  supplicationibus coram dictis Superioribus alias deferendis. Conuicti autem super delatione appellationum, prouocationum  querimoniarum friuolarum coram suis Superioribus facta, habentes administrationem, eam; non habentes vero, mansionem amittant. Et nihilominus apud Cluniacense claustrum veniant ibidem tamdiu moraturi, quamdiu nobis successoribusque nostris placuerit. Et illi contra quem appellatum seu prouocatum fuerit sine delata querela. Falsum scienter deponētes de statu temporali dicendo eo tempore quo ipsi  loca eis commissa visitantur,  super hoc requiruntur, aut in damnum locorum  Ordinis maliciose celantes super huiusmodi veritatem. Pecuniam  alia bona animo prosequendi  impugnandi eorum superiores, congregantes seu recipientes mutuo a quocunque vel alias extra Ordinem, in fraudē bona huiusmodi modo quolibet deponentes, deponentibus autem bona aliqua seu pecuniam non in fraudem nec malo animo extra Ordinem, sub pœna excommunicationis quam ipso facto incurrant: huius contrarium facientes, præcipimus vt illud depositum reuocent,  penes se habeant, vel in loco Ordinis tuto ponant, aut super illo deposito litteras efficaces obtineant, quas apud se, aut in alio loco Ordinis securo,  non extra, sub pœna dicta præcipimus custodiri. Item omnes habentes  retinentes præter nostram prædecessorumque nostrorū,  vices nostras super hoc habentium licentiam, bona defunctorum Abbatum, Priorum, Decanorum, administratorum, obedientiariorum,  simplicium Monachorum, quæcunque sint  fuerint illa bona, dum tamen valorem quinque solidorum excedant, vna cum consiliariis, adiutoribus  fautoribus eorumdem; nisi infra duos menses a tempore notitiæ sententiæ huiusmodi nominādos, nobis si possint, restituerint dicta bona vel eorum æstimationem, aut in huiusmodi vices nostras gerentibus, vel Superioribus suis, aut de prædictis saltem non venerint alias ad emendam. Et omnes exercentes fœnus resque siue bona commissorum eisdem locorum vendentes ad terminum turpis causa lucri. Ac vt iura dictant habitum temere dimittentes, sine cuculla seu capulari equitantes,  sine huiusmodi habitu, longe palamque ex certa scientia incedentes. Rursus fictas excusationes de non veniendo ad Capitulum Cluniacense generale prætendentes, in eludium detrimentumque reuerentiæ Cluniacensis Ecclesiæ, impedimenta  occasiones impedimentorū erga sæculares dominos  alios quoscunque procurantes de absentando se a dicto Capitulo generali. Item, quia animarum rectores decet  expedit supra gregem sibi cōmissum sollicite vigilare,  cum suis ouibus prout commodius possunt personaliter esse, illarum curam opportunam habendo, ac sæcularium actuum tumultum, vt decet militantes Deo, fugiendo; inhibemus ne Ordinis nostri fratres cuiuscunque conditionis  status existant, Sacramento seu iuramento alicui Principi vel Domino sæculari astringere se præsumant, sine nostra  successorum nostrorum licentia speciali. Indecens enim videtur, quod religiosi ligati vinculo obedientiæ  professionis monachalis, per quam semetipsos propter Deum abnegando,  seipsos totaliter Superioris arbitrio committendo, propriis voluntatibus,  proprio sensui renuntiant, absque sui Superioris licentia petita debite  obtenta, dictis personis sese obligent dicto modo. Contrarium autem huius facere præsumentes, volumus ipso facto excōmunicationis vinculo subiacere. Item, iuxta antiquum in nostro Ordine statutum, in quo cauetur, ne beneficia  administrationes locorum eiusdē Ordinis nostri, aliis personis seu Monachis, quam personis seu Monachis dicti Ordinis nostri committantur: cum per huiusmodi commissionem personis extraneis factam, verisimiliter notemur ad nostri Ordinis fratres male affici, vtpote quasi videamur propterea præsumere inter fratres nostros probos  vtiles viros non esse, aut nos probis  vtilibus inuidere. Indemnitati locorum dicti Ordinis nostri prouidere volentes, inhibemus omnibus  singulis administratoribus eiusdem Ordinis, cuiuscunque conditionis  status existant, ne beneficia Ordinis,  administrationes locorum regenda committant personis extraneis seu Monachis alterius professionis, aut in dictis locis tales Procuratores constituere præsumant, propter multa scandala  incommoda quæ ob hoc in locis nostri Ordinis hactenus acciderunt; tales enim personæ extraneæ quæ sub iugo nostræ obedientiæ  subiectionis non existunt, quando  quotiens volunt, de exercitio talis administrationis  procurationis, vt sæpe experti fuimus, eorum marsupiis refertis, fideli computo  legitima ratione Superioribus locorum de administratione  procuratione huiusmodi nec factis nec receptis, recedunt. Contrarium autem huius inhibitionis nostræ sine nostra  successorum nostrorum licentia speciali attentantes, ipso facto sententiam excommunicationis incurrant.