Vniuersis præsentes litteras inspecturis, Ansellus Dei gratia Eduensis Episcopus salutē. Notum facimus vniuersis, quod cum contentio verteretur inter venerabilem virum  religiosum GVILLELMVM Abbatem Clun. ex vna parte,  nobilem virum Odonē Dominum de Castellione en Bazois, ex altera, super dominio, iustitia  garda Prioratus de Simulay cum pertinentiis, tandem de voluntate  assensu vtriusque partis compositum inter ipsos in hunc modum. Videlicet, quod idem Prioratus cum omnibus pertinentiis suis remaneat in bona custodia,  salua defensione Domini castri de Rupe de Milay,  successorum dominorum eiusdem. Ita quod ipse, vel successores sui, huiusmodi bonam custodiam in alium transferre non possint, nec alicui concedere seu dare. Ita tamen, quod per huiusmodi bonam custodiam seu gardam, nihil habebit dictus Dominus, nec successores sui in dicto Prioratu cum omnibus pertinentiis suis, nec homines ipsius Prioratus cum pertinentiis poterunt cogere quoquomodo, vel compellere ad aliquid dandum vel faciendum: petere tamen poterunt ab hominibus d’Aurees, tanquam extranei; ipsos tamen compellere non poterunt. Et idem Dominus  successores eius aliquam iniuriam, seu violentiam per se, vel per alios ipsi Prioratui cum pertinentiis inferre non poterunt, vel facere,  dictum Prioratum garantizare,  homines eiusdem tenentur bona fide,  defendere contra omnes, præterquam contra Abbatem antedictum,  Priorem eiusdem loci. Concordatum extitit inter partes, quod omnes iustitiæ,  dominium, tam Prioratus, quam pertinentiarum, remanent ipsi Prioratui,  omne ius,  prouentus,  redditus, quicumque sint, vel fuerint in terra præmissorum:  iudicabuntur omnia forefacta in terra dicti Prioratus  pertinentiarum in Curia,  per Curiam Prioris eiusdem loci, qui pro tempore fuerit. Si tamen aliquis in tantum in iustitia dicti Prioratus forefecerit, quod propter forefactum illud debeat ad mortem condemnari, requirentur dictus Nobilis, vel successores eius, vel gentes suæ apud dictum castrum per nuncium Prioris de Simulay, cui nuntio per sacramentum suum credetur, quod ipse Nobilis, vel gentes suæ venient apud Prioratum de Simulay, si voluerint, infra octo dies,  siue tunc venerint, siue non, iudicabitur in Curia,  per Curiam dicti Prioris,  per gentes suas,  in iustitia dicti Prioratus tradetur per gentes dicti Prioris gentibus dicti Nobilis,  ducet ad forcas per gentes dicti Nobilis,  suspendetur in finibus dicti Prioratus. Si tamen dictus Nobilis, vel eius gentes, non venerint,  præsentes non fuerint ad terminum, quem dictus Prior eisdem nunciauerit, vel mandatum suum, iudicatus per gentes dicti Prioris suspendetur, sine occasione  iniuria. Et quod iudicatum fuerit in Curia,  per Curiam dicti Prioris de forefactis in iustitia antedicta, dictus nobilis, vel successores eius retractare non poterunt, seu reuocare, nec per Nobilem antedictum, vel successores suos, poterit aliquis suspendi ad furcas antedictas alibi deprehensus  iudicatus a dicto Nobili  successoribus suis. Quapropter idem Nobilis pro se  successoribus suis eosdem successores obligando specialiter quittauit ipsis Abbati  Priori de Simulay, quicquid iuris habebat, vel habere poterat ratione præmissorum, exceptis iis, quæ superius sunt eisdem specialiter reseruata. Supposuit enim dictus Nobilis se,  terram suam,  successores suos iurisdictioni nostræ  successorum nostrorum, vt si forte ipsum, vel eius successores a prædictis compositionibus seu conuentionibus aliquo casu, quod absit, resilire contigerit, quod nos illum, vel illos, qui contra venerit, in personis illorum, vel illius, qui contrauenerint, excommunicationis sententiam proferamus,  terram suam districto supponamus interdicto. Hæc autem omnia,  singula dictus Nobilis, tactis sacrosanctis Euangeliis, pro se  successoribus suis iurauit inuiolabiliter obseruare,  se de cætero per se, nec per alium non venturum. Et super præmissis omnibus, dictus Nobilis tenetur dare dictis Abbati  Priori suas patētes litteras,  successores sui similiter facere, quotienscumq. succedent,  rogare nos, vel Episcopum Eduensem, qui pro tempore fuerit,  Episcopū similiter Niuernensem, qui pro tempore fuerit, vt super prædictis litteras nostras patentes tradamus dictis Abbati  Priori de Simulay. Obligauit etiam dictus Nobilis se,  successores suos quantum ad hoc,  quantum ad præmissa obseruanda in perpetuum, qui successores sui consimile iuramentū tenebuntur facere, quotienscumque succedent,  litteras innouare in forma antedicta,  sigillis suis sigillare. Et si forte successores sui iuramentum cōsimile facere nollent, vel subterfugerent, Abbas  Prior antedicti non tenentur eisdem in aliquo, nec homines eiusdem Prioratus, quousque consimile fecerint iuramentum, quod tenentur facere super altare Ecclesiæ de Simulay. Et si forte contigerit, quod requisiti a Priore dicti Prioratus, vel moniti a nobis, vel Episcopo Niuernensi, vel altero nostrum, vel Episcoporum, qui pro tempore fuerint, infra annum omnia prædicta  singula, vel Nobilis,  successores sui, qui tunc erunt, adimplere noluerint, vel non adimpleuerint, vel contra aliquod prædictorum venerint. Dictus Abbas  Prior, aliud dominium, siue Dominum possint sine occasione aduocare,  facere,  gardam ex tunc amittent. Omnia autem  singula Ioannes dicti dominij domicellus  filius concessit, laudauit,  expresse voluit, in nostra præsentia constitutus,  iuramento præstito corporali se firmiter  inuiolabiliter in perpetuum obseruaturum promisit in forma antedicta pro se, successoribus  hæredibus suis,  se per se, vel per alium in futuro non venturum. Supponens se quoad præmissa omnia  singula obseruanda,  successores suos,  terram iurisdictioni nostræ,  successorū nostrorū. Quod si cōtigerit, quod absit, vt ipse, vel eius successores, a prædictis cōuentionibus  cōpositionibus, vel aliqua earūdem resilire cōtigerit, nos, vel Episcopus, qui pro tēpore fuerit, in illum, vel in illos, qui cōtra venerint, excommunicationis sententiā proferamus,  terram ipsius supponamus interdicto. In cuius rei memoriam  testimonium præsentes litteras sigilli nostri munimine fecimus roborari. Datum anno gratiæ M. CC. L. mense Martio.