Humana conditio sic per lapsum primi parentis originali peccato est gravata ut jussa et audita quamdoque vix intelligat, intellecta nonnumque a memoria soleant decidere; ad cujus miserie levamen apices litterarum sunt inventi ut quid perpetuo mansurum stare volumus litterarum custodie commendemus. Noscat itaque sequens posteritas quia Willelmus, Willelmi comitis filius Nivernensis, pro remedio anime sue et beneficio suorum antecessorum, ecclesie Matisconensi decimam de Altera Curte donavit atque concessit; atque donum quod suus pater eidem ecclesie fecerat, videlicet ecclesiam de Chanverico, sepulturas, oblationes et decimas quas in dominio habebat, et si quas in eadem parrochia alias decimas adquirere possent ipse et uxor sua Yda laudaverunt et confirmaverunt. Et ut constans atque firma donatio consisteret, cartam inde fieri et suo proprio sigillo sigillari precepit. Hujus siquidem rei fidelissimi adsunt testes: Guigo precentor, Stephanus archidiaconus, Bernardus senechaldus, Rotbertus de Chantriaco, Archimbaldus et Otto, Artaldus, Durannus, Pontius de Montis Podio, (Raimundus de Montis Podio), Hugo, Jostbertus, Gaufridus de Miliaco, Hugo frater Pontii, Gaufridus prepositus, Landricus frater ejus, Willelmus clericus, Guido Gumberius, Aimericus, Durannus Bastardus, Cercanicus, Ivo capellanus, Teobaldus canonicus, Brito de Sancto Salvatore. Facta est hec carta et donatio Diviaco publice, anno ab Incarnatione Domini M C XLII in festivitate Beati Laurentii, tempore Ludovici regis Francorum et Fromundi Nivernensis episcopi.