Clemens Episcopus servus servorum Dei, ad perpetuam Rei memoriam Apostolicæ servitutis nobis injunctæ desuper Officium mentem nostram incitat et inducit ut circa ea, quæ statui prospero Monasteriorum præsertim ad Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentium, ac Beneficiorum, et aliorum locorum regularium, et personarum sub Religionis habitu vacantium studio piæ vitæ opportuna fore conspicimus, et ut Monasteria, Beneficia, et loca ipsa præserventur à noxiis, et feliciter gubernentur, operosis studiis intendamus. Sanè petitio pro parte dilectorum filiorum J. Abbatis et conventus Monasterii Cluniac. ad eamdem Romanam Ecclesiam nullo medio pertinentis, Matisconensis Diœcesis, nobis nuper exhibita continebat, quod cum olim felicis recordationis Bonifacius Papa VIII. prædecessor noster statuerit et ordinaverit perpetuis futuris temporibus observandum, ut ad supplendum defectus, penurias, et indigentias ipsorum Abbatis et conventus, et ad exonerationem Abbatis dicti monasterii pro tempore existentis, quatuor millia Librarum Turonensium parvorum de fructibus, redditibus, et Proventibus de Lehuno in sanguine terso, de Nogento Retrodi, de Gacicuria, de Gaya, de Vergeyo, de Vendopera, de Mostereto, de Marmissa, de Turribus supra Maternam, de Carennaco, de Moyeraco, de Roncenaco, et de Sancto Cosma Decanatuum, qui tunc Prioratus existebant Cluniacensis Ordinis, Ambianen. Carnoten. Trecen. Eduen. Lingonen. Remen. Caturcen. Agennen. Petragoricen. et Constantien. Diœcesum, à dicto Monasterio dependentium, et per Monachos ejusdem Monasterii solitorum gubernari, præter alias pensiones, in quibus illos pro tempore obtinentes Abbati, et conventui, ac Monasterio supradictis quomodolibet tenerentur, quæ per aliquos ipsius Ordinis Monachos per Abbatem dicti Monasterii, qui tunc erat, et successores suos pro tempore existentes deputandos perciperentur, et colligerentur annuatim: ac voluerit Prioratus hujusmodi ex tunc in antea Decanatus existere et etiam nuncupari. Et proptereà eisdem Abbati et conventui plurimùm expediat de dictis Decanatibus personis sufficientibus et idoneis, per quas Decanatus ipsi utiliter et salubriter gubernari valeant, provideri, et quandoque Decanatus ipsos per nonnullos Monachos minus idoneos, eis spretis qui boni administratores existunt, auctoritate litterarum Apostolicarum, per quas de Beneficiis Ecclesiasticis cum cura, vel sine cura, etiamsi Prioratus, Decanatus, Dignitates, Personatus, vel Officia existerent, per Monachos dicti Monasterii solitis gubernari, provideri mandabatur, contigerit acceptari, et de illis ipsis etiam provideri, in magnum Abbatis, et conventus, ac Decanatuum prædictorum præjudicium, et etiam detrimentum. Quare pro parte Abbatis et conventus prædictorum nobis extitit humiliter supplicatum, ut providere super hoc de benignitate Apostolica dignaremur. Nos igitur attendentes quod in eodem Monasterio viget plurimùm observantia regularis, operibus pietatis insistitur, et Divinus cultus ibidem laudabiliter exercetur, ac volentes proptereà Abbatis, et conventus, Monasterii, et decanatuum prædictorum incommodis præcavere, ac eorum profectus et commoda quantùm cum Deo possumus salubriter procurare, hujusmodi supplicationibus inclinati, auctoritate Apostolica, ex certa scientia, tenore præsentium, quas perpetuæ constitutionis volumus et decernimus vim habere, statuimus et etiam ordinamus quod dicti Decanatus per quoscumque expectantes hujusmodi, vigore quarumcumque litterarum Apostolicarum eis sub quacumque forma, vel expressione verborum concessarum, seu etiam concedendarum inposterùm, etiam si de Abbate, et conventu, Monasterio, et Decanatibus prædictis, ac exemptione, Privilegiis, et immunitatibus eis ab Apostolica Sede concessis expressam faciant mentionem; et etiamsi in eisdem litteris præfatis expectantibus concessis, seu in anteà concedendis infra scriptæ, videlicet, nonobstantibus si Abbati et conventui dicti Monasterii prædictis, vel quibusvis aliis communiter, vel divisim à dicta sit Sede indultum quod ad Receptionem vel provisionem alicujus minimè teneantur, et ad id compelli, aut quod interdici, suspendi, vel excommunicari non possint; quodque de dignitatibus, personatibus, vel officiis, aut aliis beneficiis Ecclesiasticis ad eorum collationem, provisionem, præsentationem, electionem, seu quamvis aliam dispositionem conjunctim vel separatim spectantibus nulli valeat provideri per litteras Apostolicas non facientes plenam et expressam, ac de verbo ad verbum de indulto hujusmodi mentionem, et qualibet alia dictæ Sedis indulgentia generali, vel speciali, cujuscumque tenoris existat, per quam præsentibus non expressam, vel totaliter non insertam effectus earum impediri valeat quomodolibet, vel differri, et de quo, cujusque toto tenore habenda sit in nostris litteris mentio specialis; seu quæcumque aliæ clausulæ, sub quocumque tenore seu expressione verborum inserantur, quæ indulto hujusmodi possent quomolibet in aliquo derogare; de cætero non valeant acceptare, nec expectantes ipsi de illis sibi facere provideri. Districtius inhibentes quibuscumque Executoribus in litteris hujusmodi per Sedem prædictam deputatis, seu etiam deputandis, et quibuslibet aliis communiter, vel divisim, nec contra statutum, et Ordinationem nostram hujusmodi aliquid attentare præsumant. Nos enim ex nunc quascumque suspensionis, interdicti, et excommunicationis, seu alias sententias atque pœnas, si quas contra ipsos Abbatem, conventum, aut Monasterium, seu quoscumque alios occasione præmissorum ferri contigerit, seu etiam promulgari, irritas decernimus et inanes. Nulli ergo omninò hominum liceat hanc paginam nostri statuti, Ordinationis, voluntatis, inhibitionis, et constitutionis infringere, etc. Datum Avenioni VII. Kalendas Augusti, Pontificatus nostri anno primo.