In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Hugo, archiepiscopus Senonensis, notum fieri volo omnibus hominibus præsentibus et futuris quod Raherius, vicecomes de Sancto-Florentino, laudante filio suo Hugone, et uxore Ada, concessit et confirmavit ecclesiæ Pontiniacensi, pro anima sua et omnium qui ad se pertinent, quicquid eadem ecclesia tenuit usque hodie, de casamentis ejus et patris ejus Odonis, quiete ac libere, jure perpetuo possidendum; id est quidquid jam dicta ecclesia tenet de casamento ejus in nemore Sancti-Martini, et quidquid tenet de casamento ejus apud Sanctum-Florentinum, et quidquid tenet apud Campum-Repertum, in prato quod dicitur Praiz. Dedit etiam idem Raherius, memoratæ ecclesiæ, de proprio suo, in eleemosina, quicquid habebat in terra Campi-Reperti, sive in dominio, sive in casamento, sicut portat via de communia versus aquam Esmanciam. Ut et hoc et illa quæ superius memorata sunt præfata ecclesia dono et concessione ejus in perpetuum libere et quiete, sine omni contradictione, possideat, hujus concessionis et donationis testes sunt: Herveus, præpositus Senonensis; Manasses, canonicus Sancti-Johannis; Boso, decanus Sancti-Florentini; Guillelmus, clericus, Sancti-Florentini; Sevinus de Sancto-Florentino; Henricus de Sancto-Florentino, et Anselmus Boissellus. Actum, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº Lº IIIº, in præsentia nostra, IIIIº kalendas junii. Quod ut stabilius, firmiusque in posterum permaneat, in testimonium rei gestæ, cartulam hanc sigilli nostri impressione munitam esse voluimus.