Ego Hugo Cabilonensis comes, ad memoriam reducens me multis modis carnaliter peccasse, et multa in dominum commisisse, antecessores etiam meos divino auxilio plurimum indigere, memor insuper et judicii futuri et pene non temporanee sed miserabilis et eterne, ob remedium anime mee et Tetbaldi patris mei comitis supradicte civitatis, et ob salutem ceterorum parentum meorum, dono beatis apostolis P. et P. et domno Hugoni abbati Cluniacensi, in silva mea Brenniaco, ut omnes monachi qui apud Carmesam beatorum apostolorum obedientiam custodirent, ligna ad ignem faciendum, ad reficiendas domos, ad clausuras faciendas, ad omnia etiam sibi necessaria acciperent, porcos in ea quotquot haberent et quandiu vellent enutrirent, nemini tamen extraneo darent de ipsa aliquid vel venderent. Quod de una silva monachis concessi. Hoc idem ejusdem ville rusticis super terram beati Petri demorantibus ut haberent laudavi. Factum est hoc et concessum mediatore Petro monacho qui tunc temporis supradicte ville obediencie preerat, quique mihi pro ipsa concessione octoginta solidos dedit, uxori mee xx, prepositis meis Seguino et Rocleno xv. Ut hec concessio firma in posterum haberetur, testes qui concessioni intererant quilibet indeac subnotatos. Testis Roclenus Episcopus. Testis Dux Oddo. Testis Seguinus prepositus. Si quis de hac concessione beatis apostolis vel monachis Cluniacensibus injuriam fecerit, subjaceat judicio Dei et cum Datan et Abiron perpetue dampnationi.