Expectaueram, vt fraternā nō quidē senectutē, sed senectuti præponderātē, diuturnā laboris fatigationē, fraternæ iuuentutis robur exciperet:  non arūdineo, sed eburneo baculo assiduis extenuatas vires sudoribus sustentaret. Sed aliter aliter quam putauerim, cessit: nec requiē quā sperauit in fratre, fratern9 affectus inuenit. Circūeo, satago, sollicitor, angor, hac, illacque distractus: tū de propriis, tū de alienis negociis, non sine magnis animi motib. curiosus. Laborat senior, quiescit iunior;  nec affectu, nec ætati deferens, vmbra laborantis, ab æstu se abscondit laboris. Sed Deo gratias, reportat de laborib. propriis nobilē laborans triūphū: nec alteri inuidens gloriā, solus quā meruit, victorię obtinet palmā. Dormienti itaque fratri, nec pro fratre, nec pro fratribus a sōno diutino euigilare volenti, indico: tantā tamq. diuturnā fratrum guerram, meo, meo, inquam, studio, mea cura, mea inquietudine, præuia  adiutrice Dei gratia consopitā: Eracliumq.  Eustachium germanos, sacramētis inuiolabilibus in perpetuū fœdus, amicitiamq. iuratos. Hæc indicando  velut exprobrādo mandauit, vt de pace fratrū meis ad præsens laboribus prouisa, mecum gaudeatis:  deinceps de requie vestro studio nobis comparata, nos vobiscū gaudere faciatis. Vt tamen serio aliquid loquar, per filium meum charissimum Guilelmū mihi remandate, quo tempore Cluniacum, vel circa venire,  nobiscum loqui possitis.