Notum sit omnibus præsentibus  futuris, quod cum frequenter orta est querela inter nobilem virum Comitem Gerardum Matisconensem,  Monachos Clun. super indebitis consuetudinibus,  insolitis exactionibus, quibus Comes  Ministri eius, terras Ecclesiæ Cluniacensis in Episcopatu Matisconensi sitas, vltra modum grauabant. Siquidem in villis Monachorum aduocationem  custodiam quærebat, vbi Monachi nihil illum habere asserebant. In aliis vero locis, vbi constabat illum aduocationem habere, indebitas exactiones,  insolitas consuetudines vsurpabat. Cum igitur super his sępenumero e fratribus Cluniacensibus mota esset querela, tandem mediantibus viris prudentibus  religiosis, controuersa illa sopita est,  in hunc modum ad pacem perducta. Conuenerunt apud S. Martinum Matiscon. domnus THEOBALDVS Abbas, cū quibusdam Senioribus Clun.  memoratus Comes Gerardus cum multis militibus,  ministris suis,  tandem compromissum est inter eos, vt hinc inde viros antiquiores  fideliores eligerēt, quos de consuetudinibus,  statu terræ illius esse crederent certiores,  quicquid ipsi testes, præstita prius sacramenti religione, assererent, ab vtraque parte firmiter teneretur. Cum ergo pręfati testes, dato prius sacramento, de inuestigando veritatē, sicut pariter diu deliberassent, tandem in huiusmodi testimonium consenserunt. Dictum est ab eis, quod Comes Willelmus pater domni Comitis Gerardi, nullum omnino ius, vel consuetudinē aliquam in domo vel in villa de Laisiaco aliquando habuit. Acquieuit Comes Gerardus,  testimonio illorum super hoc libenter assentit. Dictū est, quod Comes in villa de Domenge,  de Iggi habeat gerberiam, videlicet in fossore vnam gerbam,  in aratore duas. Apud Aionam habet Comes custodiam viarum  pascuorum, quæ pascua Comiti,  Monachis sunt cōmunia. In nemore, quod dicitur Iou, habet Comes medietatem,  Monachi quartam partem,  Comes  Monachi habent ibi taschias suas. In nemore de Domenge habet Comes quatuor Columgerios, in quibus Monachi nihil accipiunt. Apud Domenge habet Comes medietatem taschiæ,  Monachi aliam. In his tribus villis, nullam aliam consuetudinem habet Comes vel ministri eius in terra Monachorum. Dictum est, quod in Obediētia de Cheuignes,  eius appendiciis, habeat Comes latronem, adulterum, homicidā,  fœneratorē, qui in præsentia Decani de Chauineis legitime approbati fuerint,  conuicti. Centum etiam michias censuales,  custodiam viarum  pascuorum. Deinde arbergariam, quam secundum memoratorum testium garendiam, pro voluntate sua ibidem habere poterat,  quascumque alias consuetudines, vel exactiones, ipse vel ministri eius ibi quærebāt, sæpedictus Comes ob remedium animæ suæ,  antecessorum seu successorum suorum, penitus guerpiuit,  dedit Cluniacensi Ecclesiæ. Propter hoc donum concessit ei domnus Abbas THEOBALDVS,  Conuentus Cluniacensis, vt procurationem, quam ipse Conuentui Cluniacensi,  leprosis de sancto Lazaro, singulis annis in octauis Pentecostes sponte faciebat, domus de Cheuigneis faciat. Post decessum vero eius, ad diem anniuersarij sui redigetur. Missam etiam vnā quotidianam pro ipso,  antecessoribus, siue successoribus ei concesserunt,  in fine suo tantum pro eo fiet, quantum pro domno Abbate Cluniacensi fieri solet. In singulis quoque Dominicis, Capellanus de Cheuigneis specialem in Ecclesia faciat pro ipso memoriam,  antecessoribus eius. Donauerunt etiam,  ei remiserunt quicquid deliquerat in rebus mobilib. Clun. Ecclesiæ, excepto quod de indebitis consuetudinibus, si quas in aliis locis ad Clun. Ecclesiam pertinentibus introduxit,  de fundo terræ, vel censu debitali, eum nihilominus poterunt appellare. Vt autem huius pacis diffinitio perpetuæ firmitatis obtineat vigorem, ipse Comes cum omni deuotione hoc tenēdum iurauit,  conuentiones istas litteris mandari præcepit,  sigillorum præsentium impressione roborari. Laudauerunt etiam,  tenendum iurauerunt, Willelmus  Gaucherius filij eius. Actū Matiscone apud sanctum Martinum, anno ab Incarn. Domini MCLXXX. præsente domno Theobaldo Abbate,  audientibus multis, vel astantibus, quorum nomina subscripta sunt. Testes. Beraudus, Prior Cluniacensis. Indignus, Magister Hospitalis de sancto Aegidio. Hugo, Sacrista Cluniacensis,  multi alij. Præterea concessit idem Comes, vt Monachi Cluniacenses pactiones istas, si voluerint, per manum domni Papæ,  domni Regis Francorum faciant confirmari.