Notificamus universis sanctæ æcclesiæ fidelibus quod donnus Wido de Aspre, inspiratione divina conpunctus, venit Molismum, et petiit a donno abbate et fratribus ut ei habitum religionis, ob remissionem peccatorum suorum, tribuerent, ut cum ipsis in miliciam Christi usque ad finem permaneret. Quod et impetravit. Dedit igitur nobis omne alodium suum quod habebat in Tornodorensi territorio, in ipso castro Tornodorensi, et apud villam quæ Griseus vocatur, et ad aliam villam quæ Bernonus dicitur. Non solum, autem, in his tribus supranominatis locis concessit nobis omnem hereditatem suam, scilicet ubicunque aliquid habebat, servosque, ancillas, terram cultam et incultam, in vineis et silvis; adhuc autem aream unius molendini apud Griseium. Hæc omnia nobis concessit, laudante filio suo Wilenco et filiabus suis et fratribus suis, Haimone, Rogerio, Ulgerio. Transacto igitur non modico tempore, alia vice venerunt Molismum Rogerius et Ulgerius videre fratrem suum. Dedit ipse Rogerius partem suam de area molendini; Ulgerius vero similiter suam partem et quicquid in supradicto alodio obtinebat. Hujus rei testes sunt: Rogerius, clericus; Raynaldus de Besua, et alii in carta notati.