1.  Cum Ordo noster Cisterciensis specialiter, expresse et iuste domino abbati et conventui monasterii Cistercii ac ipsi monasterio Cistercii in viginti quinque millibus quadringentis octoginta et octo florenis aureis, tribus grossis argenteis, de et pro tempore iam praeterito, *etc. ut supra in Capitulo generali 1390 stat. 7*. 2.  Ad cogendum debitores.  Ad requestam reverendi in Christo patris domini abbatis et conventus monasterii Cistercii, *etc. ut supra in Capitulo generali 1390 stat. 19*. 3.  Confirmatio pro Cistercio contractus cum monasterio Eschalleyarum.  Venditionem, cessionem et quittationem quas dominus Iohannes abbas monasterii Fontis Iohannis nostri Cisterciensis Ordinis, dioecesis Senonensis, procurator et procuratorio nomine domini Felicis abbatis et totius conventus monasterii de Eschalleiis, dictorum Ordinis et dioecesis, et pro ipsis fecit reverendo in Christo patri domino quondam Gerardo abbati et conventui monasterii Cistercii, Cabilonensis dioecesis, pro se et eorum successoribus decem librarum turonensium annui et perpetui redditus habendarum, accipiendarum, recipiendarum et percipiendarum per reverendum in Christo patrem dominum abbatem et conventum dicti monasterii Cistercii et eorum successores, ac etiam habentes singulis annis perpetuo in crastino festi Nativitatis dominicae in et super viginti libras turonenses annui et perpetui redditus, quas dicti abbas et conventus de Eschalleiis habebant et percipiebant ac percipere debebant singulis annis perpetuo in dicto termino in et super domum Dousaute super Yonam, in dioecesi Antissiodorensi, et super omnes redditus, proventus et emolumenta, hereditagia et pertinentias dictae domus Dousaute, et ad eam pertinentia, sicut in litteris publicis de et super hoc sub sigillo Castelleti Parisius confectis dicitur contineri, generale Capitulum approbat, ratificat, et confirmat secundum dictarum super hoc confectarum litterarum seriem et tenorem. 4.  Pro quaerendis contributionibus.  Domino Cistercii committit Capitulum generale quatinus deputet, ordinet et mittat certos abbates vel monachos Ordinis, quos et quales decreverit, simul vel separatim, ad et per omnia monasteria Ordinis, qui diligenter inquirant an abbates ipsorum monasteriorum solverint, vel non, contributiones Ordinis temporibus praeteritis impositas ipsos et sua monasteria contingentes, ac omnes et singulos abbates Ordinis, qui se coram dictis abbatibus vel monachis deputatis et missis, aut eorum altero requisiti per eos vel eorum alterum non docuerint, ostenderint et monstraverint sufficienter dictarum contributionum quotas, ipsos et sua monasteria contingentes et concernentes, ac eis impositas super hoc iustas dilationes vel prorogationes ad solvendum, vel remissiones ipsarum contributionum, per illos qui has dare possent, non habentes, terminis in et super hoc ordinatis et praefixis iam elapsis, vel postea, ut tenebantur persolvisse, propter hoc excommunicationis sententias meruisse et eos *publice* denuntient, et denuntiari faciant excommunicatos. Omnibus prioribus, supprioribus et aliis officiariis ac monachis omnium et singulorum monasteriorum Ordinis, in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis sententiae poena, praecipiens et iniungens, ut abbates ipsos qui, prout praemittitur, dictas contributionum quotas, eos et sua monasteria contingentes, se *sufficienter* modo praedicto non docuerint persolvisse ad requestam dictorum abbatum vel monachorum, per praedictum dominum Cistercii ordinandorum et deputandorum, et ipsorum cuiuslibet, excommunicatos publice denuntient singulis diebus dominicis solemnibus et festivis et ipsos evitent, non obedientes eis in aliquo, vel cum eis participantes quovis modo quamdiu sic excommunicati perstiterint, nisi in solis casibus a iure permissis. 5.  Excusatio abbatum.  Item, abbates Ordinis universi qui ad praesens generale Capitulum non venerunt, etc., *ut supra in Capitulo generali 1391, usque huc* : Quatuor…  Quatuor etiam primis abbatibus Ordinis, cuilibet in generatione sua, datur potestas plenaria exigendi, levandi et requirendi dictum duplum modo quo poterunt fortiori. Solos autem et dumtaxat abbates infra scriptos, qui impedimentum seu licentiam habentes huiusmodi de ipsis debitam fidem fecerunt secundum dicta papalia instituta, ut constat eidem Capitulo, habet ipsum Capitulum inde et super hoc favorabiliter excusatos, scilicet de Dunis, de Altaripa, de Caritate, de Vallelucenti, de Sancto Benedicto in Vespria, de Vallibus in Ornesio, de Insula Barrensi, de Theoloco, de Dulci valle, de Bono radio, de Barbello, de Cassania, de Christa, de Bono portu, de Sigilleriis, de Oratorio, de Brolio, de Mortuomari, de Valencia, de Savigniaco, de Sancto Andrea de Goferno, de Calovio, de Stamedio, de Curia Dei, de Tela, de Benedictione Dei Lausannensis (*sic*), de Claritate, de Buxeria Andegavensi, de Fontemorum, de Valle Beatae Mariae super Caron alias de Nigro lacu, de Trapa, de Roseriis, de Bullencuria, de Longo ponte, de Rupibus, de Eleemosina, de Barbereyo, de Maceriis, de Eslancio, de Bono fonte, de Gardo, de Alto Christo, de Bonomonte, de *Altacumba,* de Castellariis, de Lanneyo, de Tribus Fontibus, de Alto fonte, de Pietate, de Chalocheyo, de Vaucellis, de Ygniaco, de Charone, de Insula Dei, de Mellereyo, de Tresagio, de Buzeyo, de Barzella, de Lococrescenti, de Brollio Gollandi, de Longo vado, de Recluso, de Monasteriis in Argona, de Cheminione, de Carmeya et de Leoncello monasteriorum abbates. 6.  Contra abbates qui non miserunt scolares.  Cum abbates infra scripti, videlicet monasteriorum Mansiadae, de Balerna, de Miratorio, de Monte Sanctae Mariae, de Clarofonte, de Curia Dei, de Eleemosina, de Ioyaco, de Bello becco, de Begardo, de Bonomonte, de Buxeria Andegavensi, de Longoponte, de Sancto Sulpicio, de Alpibus, de Veteri villa, de Laude, de Persenia, de Bona valle Ruthenensi, de Sanctis Crucibus in Catalonia, de Monasteriis in Argona, de Bonis combis Ruthenensi, de Buzeyo, de Fonte Danielis, de Precibus, tenerentur et deberent ac debuissent secundum Ordinis et generalis Capituli statuta, ut ipsi Capitulo generali satis constat, destinare ac mittere, et non destinarunt nec miserunt, prout tenebantur, ad aliquod nostri Ordinis studium generale, quilibet videlicet ipsorum abbatum unum monachum scolarem, et in eodem studio destinatum tenere cum bursa et provisionibus in et super hoc ordinatis, quod non fecerunt in anno iam lapso, et aliqui eorum in pluribus annis iam lapsis, generale Capitulum declarat et decernit omnes et singulos abbates praedictos propter hoc latas contra ipsos per ipsum generale Capitulum excommunicationis sententias et poenas alias incurrisse, et ipsos excommunicatos tenore praesentis statuti praecipit publice nuntiari. Prioribus igitur et supprioribus, ac aliis monachis Ordinis omnibus et singulis, qui tenebunt capitula, seu praesidebunt in capitulis ipsorum monachorum de cetero in futurum praecipit et iniungit ipsum Capitulum, in virtute sanctae obedientiae ac sub excommunicationis sententiae poena, ut quam primum eis de praesenti diffinitione constiterit, vel super hoc pro parte Capituli generalis vel patrum abbatum suorum superiorum requisiti fuerint, praedictos etiam proprios abbates excommunicatos publice nuntient, ipsorum monasteriorum conventu praesente in dictis capitulis suorum monasteriorum, omnibus et singulis diebus dominicis solemnibus et festivis, non participando cum ipsis quovis modo quamdiu sic excommunicati permanserint, nisi dumtaxat in casibus a iure permissis. 7.  Remissio poenarum abbatibus praesentibus.  Abbatibus omnibus et singulis in praesenti Capitulo generali praesentibus et existentibus remittit, donat, relaxat et adnullat generale Capitulum per tenorem praesentis diffinitionis omnes et singulas poenas spirituales et corporales, temporales et pecuniarias et alias quascumque cuiuscumque gravitatis existant, si quas transgrediendo praecepta et mandata, prohibitiones et inhibitiones, ordinationes et statuta dicti Capituli generalis et Ordinis nostri temporibus praeteritis usque ad hodiernum diem forsitan incurrerunt, seu etiam contraxerunt, super eisdem poenis cum eisdem abbatibus dispensans, et eosdem absolvens ab eisdem in hiis scriptis, praeter tamen poenas quas forsitan incurrerunt et contraxerunt scolares monachos ad studia, prout tenebantur, debite non mittendo, et contributiones Ordinis statutis terminis non solvendo. 8.  Licentia pro Cistercio tradendi unam vineam.  Domino abbati et conventui monasterii Cistercii concedit licentiam generale Capitulum vendendi et tradendi ad censum ad vitam unius hominis vel plurium, et etiam in emphiteosim et ad censum perpetuum quamdam peciam seu clausum vineae situatam quasi ad dimidiam leucam prope Divionem in finagio de Ruffeyo continentem circa novem jornalia, in loco qui dicitur en Vallemin iuxta viam communem quae tendit ab Espirey ex una parte, et iuxta vineam Iohannis Poissenot burgensis Divionensis, et Iohannis Esclaire dicti loci. Quae quidem vinea fuit olim monasterii Albaeripae, et ex causa permutationis ad monasterium devenit. 9.  Ut ab illo qui Rex regum est et Dominus dominantium, qui suo iustissimo quamvis mortalibus incomprehensibili iudicio, qui quoties et prout vult balteum regum dissolvit, et fune praecingit renes eorum, et iterum eos in solio collocat, in perpetuum dat salutem regibus, qui sanabiles fecit nationes orbis terrarum, qui vulnerat et medetur, percutit et manus eius sanant, mortificat et vivificat, deducit ad inferos et reducit, dignetur ad honorem et gloriam nominis sui, augmentationem fidei *christianae* et defensionem Ecclesiae suae sanctae, serenissimo et christianissimo domino nostro Carolo regi Francorum plenam sanitatem conferre, et collatam longaevis temporibus salubriter conservare, generale Capitulum statuendo praecipit districtius et iniungit universis et singulis abbatibus et praesidentibus monasteriorum Ordinis universi nostri, ut in eorum singulis monasteriis hinc usque ad annum continue qualibet septimana unam missam conventualem pro incolumitate dicti domini regis faciant celebrari, ita videlicet, quod si, quod avertat Deus omnipotens et misericors, rumores currerent verisimiles, quod dictus dominus noster rex infirmitate detineretur, dicatur haec missa quae intitulatur : pro infirmis, cuius introitus est : *De necessitatibus meis eripe me, Domine* ; cum collecta : *Omnipotens sempiterne Deus, salus aeterna credentium.* Si vero diceretur, quod annuat Deus ipse, quod salutifera et optata gaudeat sospitate, missa praedicta de Spiritu sancto celebretur. Universi vero dicti Ordinis nostri monachi sacerdotes quoties per dictum annum celebraverint, cum aliis collectis in missa sua dicant specialiter dictam collectam : *Omnipotens Deus*, vel : *Deus qui corda fidelium*, etc. prout superius est distinctum. 10.  Hoc anno die Lamperti martiris a Conrado abbate Morimundensi Wyenne Capitulum generale habitum est, ut videtur, lineae Morimundensis. 