Notitia qualiter vel quibus præsentibus, venientes Theodericus et Urso, filius et gener quondam Theoderici comitis, anno incarnationis dominicæ DCCCLXXXV, indictione III, mense aprili, die sabbati, ad monasterium sanctissimi patris Benedicti quod vocatur Floriacus, in secretarium basilicæ, ante præsentiam domni abbatis Theotberti et monachorum ejusdem loci necnon laïcorum nobilium [quorum nomina] partibus inferius inserta tenentur, humillime deprecati sunt dari sibi ab eodem abbate et congregatione indulgentiam pro peccato quod contra Dominum et sanctum Benedictum ipsoque commiserant, ante fere biennium, de rebus quas olim bonæ memoriæ Heccardus comes, in elemosina sui parentumque suorum, eodem loco testamento delegaverat, Patriciaco scilicet, cum appendiciis suis quasque ipsi erroneo jussu præfati Theoderici comitis quasi hereditarias contra legem et justitiam pervadendo expoliaverant, et per hoc non parva ipso loco impedimenta importaverant, confitentes, deceptione aliorum, tam illum quam se in hoc gravissime deliquisse, et nunc, veritate comperta, se penitere quod leviter fecerant. Ideoque, non solum sibi, sed etiam sæpedicto fratri suo jam defuncto et fratri Richardo, ut prædictum est, indulgentiam pro Dei amore exposcere, nulla extrinsecus alia necessitate, nisi spontanea ratione, ad hoc se agendum profitentes adductos. Quorum humillimam et justam petitionem considerans, prædictus sæpe venerabilis abbas, simul cum monachis aliisque religiosis et nobilibus viris, quorum primi fuerunt Hildebrandus et Ermenoldus, ipsorum propinqui, Deo gratias referentes qui hæc illis inspiraverat quique non statim ut peccaverint errantes punit, sed ad penitentiam miseratus provocat et expectat, decreverunt, ipsis ultro id offerentibus, ut uterque eorum scilicet Theodericus et Urso, per suos guadios eidem abbati per manus Eufonis advocati sui, legaliter emendarent quicquid ipsi vel alii cum ipsis in hac parte commiserant. Quod et fecerunt, ac rursus, per festucam, et sui et fratris sui Richardi, heredumque et proheredum suorum vice, easdem res nichilominus legaliter guarpiverunt. Deinde, frequenter nominatus abbas, propter Deum, omnem multam legis et commissi, ea ratione habita, illis indulsit ut si quando forte contigisset a suis partibus, id est a sancti Benedicti partibus, contra illos aliquid commissum in iterum vel suos pro hoc prius condemnare, quam ejusdem quantitatis multam eis indultam haberent, quæ sibi in hac causa tunc fuisset remissa. Quo peracto ante altare ipsius ecclesiæ, petita et accepta indulgentia etiam cum orationibus et benedictione et promissa eidem loco benivolentia et debita devotione, communiter statutum est hanc fieri debere notitiam, quatinus certa et firma hæc eorum ratio omni deinceps tempore servaretur, quam pene omnes qui affuerunt, nobiles videlicet laïci, aut propriæ manus subscriptione aut signo vel jussu legali solemniter, ut subter insertum est, in crastinum firmaverunt. Signum Theoderici qui hanc notitiam fieri et firmare rogavit. Signum Isgerii. Signum Ursonis qui hanc notitiam fieri et firmare rogavit. Signum Undonis. Signum Hildebrandi. Signum Ermenoldi. Signum Helisei. Data in mense aprili, anno defunctionis domini Karlomanni regis. Gauzbertus notarius scripsit.