Notum sit omnibus fidelibus christianis quod Fulcho de Laileo, in ultima infirmitate sua, de qua et mortuus est, se ipsum Deo offerens in ecclesia Vallis-lucensis, dedit eidem ecclesiæ pro animæ suæ salute XXIII nummos, quos ipsi eadem ecclesia Vallislucensis annuali censu debebat: XII videlicet de nemore quod vocatur Sorlein; octo autem de terra quadam quæ est juxta viam quæ tendit Senonas; tres vero pro quadam vinea quæ est Senonis. Hoc donum laudavit, Maria, uxor Fulchonis et Arturius, gener ejus, et Waureia, uxor Arturii, et Ermengardis, filia predicti Fulchonis. Hujus laudationis testes fuerunt: Guillelmus Goria, Hugo de Laileio et filii ejus, Theobaldus et Isembardus; Ernaudus de Laileio; Manasses, filius Stephani, et Giraudus et alii plures. Et ut hoc ratum et inconcussum omni tempore habeatur, precibus predicti Arturii, generi Fulchonis, sigillo domini Hugonis, Senonensis archiepiscopi, signatum atque firmatum est.