Ego Odo, archipresbiter Tullionis, notum facio tam futuris quam presentibus querelam fuisse inter monachos Fontenetenses et Theobaldum Barard et Johannem Grosvilein, super nemore quod dicitur Fumeth. Cumque propter hanc querelam sedandam ante Boinum, prepositum Castellionis, ex precepto domini Ducis, pars utraque convenisset, et idem Boinus, et cum ipso prudentes viri, et juris judicio dictante, dixerunt quod si predicti monachi duos testes idoneos haberent qui pro ipsis super sacrosanctas reliquas jurarent quod ecclesia Fontenetensis absque juris contradictione prefatum nemus pro XXXII annos tenuisset, in pace perpetua illud deinceps possidere deberet. Quod et factum est Simon et Thecelinus de Esna, testes idonei et fideles, hoc juraverunt, et ita terminata est querela illa, et monachi in possessione nemoris illius quieta remanserunt. Hujus rei testes sunt Johannes, abbas Quinciaci; Girardus, Sibodus, Petrus, monachi Quinciaci; Bernardus de Verdenai, Racius de Lucenai, Odebertus de Maisi, probiteri. Simon de Bricun, Stephanus Villanus, Urricus de Lucenai; Herverus de Fontanis; Johannes de Seneveio; Willelmus de Rici; Fulco prepositus de Esna; Robertus de Bisseo: Josbertus de Lucenai. Quod totum ut ratum habeatur in perpetuum, sigilli mei impressione confirmavi, anno ab incarnatione Domini M°C°XC°VI°.