In nomine sanctæ et individuæ trinitatis, Carolus Dei gratia rex omnibus apostolicis episcopis, ducibus et illustribus viris, tam præsenti tempore quam et futuro in regno nostro ubique Dei nomine constitutis. Congruum per omnia et in omnibus regali potestati semper quæ pia et opportuna postulantur libenter obaudire, et pro amore divini cultus et augmento justiciæ postulata concedere, quatenus regni nostri stabilitas magis ac magis conservetur et in futuro nobis a Domino æterna merces recompensetur, quia, dum pro quiete servorum Dei et sancta religione conservanda hoc in præsenti nostra auctoritate confirmamus quod perpetuis temporibus inviolabiliter custodiatur, exinde ampliorem gloriam a rege regum nos recepturos fideliter credimus. Igitur vir illustris et fidelis noster Bernardus, abbas de monasterio domnæ Columbæ virginis et martyris, seu domni Lupi confessoris divino amore succensus, dominorum episcoporum venerabilium patrum nostrorum privilegium optutibus nostris obtulit, ut ipsum nostra auctoritate plenius in Dei nomine confirmaremus, cujus petitioni libentissime annuentes statuimus, ut sicut antiquitus per constitutiones pontificum regumque præceptiones monasterio sanctorum Agaunensium, Lirinensium, Luxoviensium sub libertatis privilegio constare videntur, ita nunc per nostram regalem auctoritatem supra dictum monasterium domnæ Columbæ sub libertatis privilegio manere censemus, non quasi nova aut recto ordini contraria constituentes, quia de canonica auctoritate nihil minuitur quidquid pro tranquillitate aut pace servorum Dei domesticis fidei conceditur. Volumus itaque ut jam dictum monasterium sui juris omni tempore et proprii abbatis gubernatione consistat, ut nullus episcopus omnino, aut alicujus potestatis persona, tam nostris quam et futuris temporibus ordinationem aut potestatem contra regulam S. Benedicti in eo exercere præsumat, neque de rerum ipsius monasterii aliquid contingere, nec ad ipsum monasterium nisi aut orandi aut exhortandi gratia, aliquando accedere præsumat, neque episcopus in cujus parochia sæpe dictum consistit monasterium in sui juris dominatione, vel nostræ largitionis beneficio eum aliquando usurpare attentet. Si vero necesse fuerit ut ab abbate aut congregatione loci illius illuc evocatus venerit, absque dispendio eorum accedat et recedat, quatenus nulla inquietudine abbas vel sui monachi prægraventur, et qui impedimenta seculi ideo fugerunt ut inter claustra monasterii solitariam ducerent vitam, liceat eis per nostram largitionem inibi, sine alicujus personæ impedimento, soli Domino famulari. Si quis hæc vero quæ devota mente cum consilio procerum nostrorum episcoporum videlicet atque ducum jam dicto monasterio indulsimus, aliquo modo succedente tempore violaverit, sicut sanctorum pontificum quorum decreta confirmamus anathemate condemnetur, ita et regia censura mulctetur, honore proprio privetur et cum rerum suarum amissione perpetuis damnis subjaceat. Obsecramus et vos posteros, omnesque successores nostros, ac per invocationem terribilis Dei tremebundumque judicium ejus contestamur, ut quemadmodum statuta vestra a successoribus vestris conservare vultis, ita et hoc decretum pro amore Christi et pro tranquillitate servorum ejus a nobis constitutum per futura tempora inviolabiliter conservetur. Et si, quod absit, aliquis huic munificentiæ nostræ contraire temtaverit, pro Deo viriliter stetis, et causam Dei in illum ut prævaricatorem divinæ constitutionis terribiliter evindicetis, ut mercedis nostræ quam nos et vos percepturos credimus sitis participes cum fueritis clementiæ nostræ imitatores servorumque Dei justissimi defensores. Illud etiam pro integra mercede nostra placuit inserere, ut omnes res quæ sive a parentibus nostris, seu a cæteris fidelibus supradicto monasterio delegatæ sunt, aut inantea fuerint condonatæ absque ulla diminutione vel separatione inibi permaneant et sub omni emunitate semper consistant, ut nullum impedimentum vel damnum a judicibus publicis pars ipsius sancti loci sustinere pertimescat, quatenus pro felicitate regni nostri seu regis constantia, immensam Domini misericordiam jugiter delectet exorare. Et ut hæc auctoritas largitionis nostræ firmior habeatur et perenniter conservetur, manu nostra subtus firmavimus et annuli nostri impressione adsignare decrevimus. GILBERTUS notarius ad vicem Ludovici recognovit. Sigillum CAROLI illustrissimi regis. Data nonis decemb. anno VIII regnante Carolo gloriosissimo rege, indict. X. Actum in Compendio regio palatio, in Dei nomine feliciter. Amen.