Fertur statim iusti corpus a deuotis viris in claustrum monachorum,  Cluniacensi more psalmodia vndique decantatur. Abluitur vt se habet cōmunis mos,  secundum quod ipse iusserat, suo, quo nūquā a Monacho caruerat cilicio prius, dehinc monachali cuculla vestitur. Adduntur a fratribus Sacerdotalia  Pontificalia indumenta,  his Sacerdos  Pontifex Dei, vt dignus ornatur. Accurrit accepto nuncio,  ipse summus Pontifex Innocentius, atque cum ipso Episcoporum  Cardinalium totaque Romanæ Ecclesiæ vel curiæ plenitudo. Congregatur pene tota vrbs Pisana,  illud cernere illi obsequi, omnibus suis negotiationibus anteponunt. Osculantur plurimi manus vel pedes iacentis,  se sanctificari tali contactu vel osculis, non irrita fide confidunt. Consueuerat vrbs illa multo quæsita labore marina negotia aucupari,  a remotis Africæ vel orientis partibus, pretiosa quæque conuehere. Impleuerat sinum suum congestis vndique multarum gentium mercibus,  inde cunctis pene Italiæ vrbibus ditior effecta gaudebat. Suscipit tandem vniuersis Ægyptiorum opibus præferendam, missam sibi ab vltimis Galliæ finibus Margaritam, eamque se longe quam prius ditiorem esse lætatur. Ostendit in isto mortuo, quātum præponderent terrestribus thesauris cœlestes gazæ, quantumque opes Christi, etiam post mortem, opes viuentium antecedant. Iacebat ille extinctus, neque aliquid in mundo vel possidebat, vel sentiebat. Venerabantur tamen eum viuentes, reuerebantur potentes, efferebant laudibus locupletes. Discernunt etiam amatores mundi,  ipsis obsequiis quæ sanctis impendunt diiudicant, quantum subiaceant terrena cœlestibus, humana diuinis, fugitiua sempiternis. Seruatum est corpus venerandi hominis, toto illo die Natalis Domini,  Psalmis ac Deo fusis precibus frequentatum. Sequenti die, hoc est, in festo magni illius Martyris Stephani, obtulit pro eius æterna requie iam dictus Papa Innocētius solemne Deo sacrificium,  deuote supernam pietatem, pro Pontificis laborum suorum comparticipis requie, implorauit. Fecerunt idem  Episcopi qui forte tunc aderant,  simul omnes fusis Deo precibus, euntem ad peregrina Coepiscopum deduxerunt. Tandem circa horam diei sextam, præmissis omnibus Christianæ sepulturæ cæremoniis, astante insuper clero  populo ciuitatis pene vniuerso, in Ecclesia sanctj Frigdiani olim Lucensis Episcopi, quæ Pisis habetur, vir vita, morte, famaque venerabiliter ad sepulchrum delatus, ac tumulatus est. Septem deinde annis exactis, cum ad vrbem proficiscerer, causa reformandæ pacis inter Pisanos  Lucenses, specialiter tamen eius tractus pia recordatione, Pisas adij. Secunda dehinc aduentus mei ad illam vrbem die, cum sociis ad charissimi mei sepulchrum accessi, eiusque sacros cineres vt dignum erat visitans  honorans, salutarem pro eo hostiam obtuli. Et licet eius meritis multo magis me iuuari posse confiderem, omnipotenti tamen Creatori ac benignissimo Redemptori, vnanimem mihi dum viueret hominem, quantis tunc datum fuit precibus  fletibus commendaui. Requiescat ergo per immensam ipsius omnipotentis misericordiam in perpetua pace, fidelis, deuota  accepta Deo anima, fruaturque perenniter fructu bonorum operum suorum, nec obliuiscatur apud Deum se diligentium, fratrum  filiorum suorum.