In nomine Domini, Amen. Quoniam majorum nostrorum, ac sanctorum aliorum autoritas Cirografa beneficiorum nostrorum Ecclesiasticorum, redituumque institutorum privilegia scripta in usibus nostris ad præteritorum memoriam revocandam habere nos instituit, suorumque institutorum quamplurima nobis exempla reliquerit, omnia beneficia a nobilibus fidelibus nostris, vel innobilibus Clericis, vel Laïcis, pro Christi nomine nobis collata memoriæ sanctæ scriptis comendare consuevimus, ut ostensis beneficiorum nostrorum frequentissime cedulis, benefactorum nostrorum animarum in orationibus frequens memoria habeatur: illaque beneficia memoriter teneantur, ne pro deleta eorum memoria inportunus error sequatur. Nos ergo inter alia pleraque beneficia nostra, unum speciale, et magnum beneficium a Burgundiorum Consule Renaldo nobis illatum, operæ precium sub silentio oculere non existimavimus, tum quia tanta res intitulatione est digna, tum quia a tanta, et tam digna persona est acta. § Omnibus itaque Catholicis notificare hæc præsenti scriptura satagimus, quod Renaldus Comes potissimus, Deo, et sancto Petro ejus Apostolo, Besuensis Basilicæ Patrono, sanctoque Dei Martyri Christophoro, Camllentensis Cellæ nostræ advocato instinctu divino nulla coactus offensa, sed voluntate pia, et bona, libere, et absolute donavit quicquid de feodo suo unusquisque de eadem villa tam nobilis, quam ignobilis, Clericus, vel Laïcus, pro se, vel prædecessorum suorum animarum requie, prædictæ cellæ nostræ Fratribus dederat, vel daturus fuerat, dum tatummodo ex hoc totum feodum suum ipse non omittat, assumpta hujus rei occasione, ex hoc quod Oddo Præpositus suus tyrannide sua, septem marchas argenti hominibus de Nova-villa abstulerat, quas ipse Domno Girardo Abbati, statim ut injuriam præsensit, rediturum se firmiter edixit. Hujus etiam redditionis fidejussores Domnum Hugonem de Bellijoco; et Dom. Girardum de Strabona, nec non Othone de Durnecto, et Humbertum de Trimolario prædicto Abbati dedit. Quo toto beneficio diffinito, Ecclesiam sancti Dei et Martyris Christophori, se comitantibus multis, festinus intravit, ac ibi ante altare flexo poplite coram omnibus adstantibus, de injuria supradicta, manu etiam sua super ipsum altare imposita, Deo, ac S. Christophoro, et Abbati Girardo fecit rectum. Et hoc faciendo, quod nullum jus, nullamque calumpniam ejusdem injuriæ in supradicta hominibus faciendæ, habuisset, recognovit. § Hoc autem factum est die quadam Dominica diliculo, cum etiam divina Missa in supradicta Ecclesia celebraretur. Qua die etiam ad colloquium contra Episcopum Lingonensem proficiscebatur. Hujus rei testes sunt quatuor supradicti argenti fidei jussores: Hugo videlicet de Bellijoco, Girardus de Strabona, Otho de Durnecto, et Humbertus de Trimolario, et Odo suus Præpositus, et Guillermus Sylvestris, Odo Albus, et Hugo frater ejus. Isti de parte Consulis. De parte Abbatis, Guirricus Prior de Fonte-vennæ, Gothifridus Prior Camllentensis, Poncius de Silvenneiaco. In Christo Jhesu Domino nostro.