dem penitus amisit. Detractationem, uaniloquia,
et scurrilitates, pariter amputauit. Summoque
conamine satagebat, ut his imbuerentur disci-
plinis, in quibus ipse abineunte aetate exercita-
tus, ad culmen perfectionis euaserat. Nec uero
quanquam fatiscentibus artubus a predicationis ces-
sabat officio, quin ea quibus discipuli erudi-
rentur, infatigabiliter ac salubriter predicaret.
Denique imminente tempore, quo largitor omnium
bonorum, inuitaret eum ad regna caelorum, res
monasterii optime disponens, et cuncta sa-
pienter ac karitatiue ordinans, migrauit
ad dominum circiter centum uiginti annorum, V.to
kalendas febroarii, plenus aetate corporis,
et decore religionis. Non oculis caligauit,
non damna dentium sensit. Memoriae uigorem,
tenaciter retinens. Et ut in plerisque fieri so-
let, nequaquam aetas decrepita omisso lar-
gitatis usu, auaritiae umquam succubuit.

