Ego Iterius de Tociaco, notum facio presentibus et futuris, quod cum bone memorie Dominus Narjotus pater meus, ob remedium anime sue ecclesiam beate Marie de Petrosa in proprio suo fundo fundasset, ipsamque omnium herbarum suarum, nec-non et aliarum rerum suarum acquisitarum et acquirendarum in civitate de Periosa decimam dari dotasset, sicut in proprio nostro autentico plenius continetur, tandem ego Iterius ejusdem filius, ejus inherens vestigiis, precavens in futurum, ne dicta ecclesia in hoc de suo possit defraudari, seu ab aliquo successorum meorum super hoc perturbari, attendens etiam quod humana fragilitas promotior sit ad retinendas decimas quam solvendas, habito super hoc prudentium consilio, de assensu et voluntate venerabilis patris et Domini mei Willelmi Autiss. Episcopi, nec-non etiam abbatis et canonicorum Sancti-Saturi, dedi et concessi ad presens pro remedio anime nostre et antecessorum nostrorum, pro solutione dictarum decimarum ad sustentationem canonicorum ecclesie B.M. de Boticens Deo servientium, ad quos antedicta ecclesia de Petrosa concessione felicis recordationis Domini Hugonis quondam Autiss. episcopi dicitur pertinere, octo septarios avene in grangiis meis de Lan et de Petrosa vel in territorio ipsarum totaliter si grangie ibi non fuerint, quacumque modo cultum fuerit vel... in octavis omnium sanctorum annuatim persolvendos. Dedi preterea canonicis B. Marie de Boticens decem modios vini meri boni et legitimi sine aqua, albi vel rubri de vino clausi mei de Petrosa tempore vindemiarum, ibidem annis singulis persolvendos, et si vinum dicti hujusmodi clausi ad hoc non sufficit, de vino eque valente ibidem vel alibi comparato dictis canonicis apud Petrosam annis singulis decem modii persolventur. Verum quoniam pater meus capellam de Petrosa quotiens presens esset et procurationem suam in domo sua habendam concesserat in perpetuum, ego pro procuratione illa dedi et concessi canonicis B. Marie de Boticens centum solidos cursalis monete et alios centum solidos pro eleemosyna fratris mei Narjodi in ferragio meo de Sancto-Amando ad Nativitatem Domini annis singulis percipiendos, nec-non et viginti solidos ejusdem monete, ut inde lampas una exhibeatur que de nocte ardeat semper in capella mea de Petrosa, qui similiter in ferragio meo de Sancto-Amando annis singulis percipientur, atque dedi et concessi sepedictis fratribus de Boticens agnum pinguem singulis annis in pascha ad usum fratrum ejusdem domus, et pastum ad usum viginti porcorum absque pasnagio per nemora nostra de Puisegia vel Petrosa, haiis meis vel plassetis exclusis. Preterea si defectus bladi in grangiis meis supradictis vel in territorio ipsarum seu vini in clauso meo de Petrosa, vel si in ferragio de Sancto-Amando defectus contigerit, quominus undecim libre persolventur sicut superius est expressum, ego vel quicumque Dominus Petrose vel ferragii extiterint, persolvere tenebuntur ad integrum omnia supradicta, terminis constitutis. Quod si forte quod absit, id facere noluerimus vel neglexerimus, per censuram ecclesiasticam ad id faciendum nos astringimus compellendos supradictos. Adjunctum est, et ad petitionem meam a venerabili patre et Domino meo Willelmo episcopo Autissiodorensi, et abbate Sancti-Saturi, nec-non a priore Sancti-Amatoris Autissiodorensis, ad cujus curam et provisionem domus de Boticens et que ejus domus sunt pertinere noscuntur, concessum et constitutum est, ut unus predictorum Fratrum de Boticens qui tres esse debent in loco, quotiens ego et vel uxor mea apud Petrosam fuerimus residentes, in capella nostra de Petrosa singulis diebus celebret. Cum autem absentes fuerimus, tunc in ecclesia Boticensi singulis diebus missam, quandiu vixerimus de Sancto-Spiritu celebrabit: post obitum vero meum pro defunctis aliam missam que nobis ibidem ab antiquo debet diebus..... ita quod in eadem domo singulis diebus due misse pro nobis persolventur. Que omnia ut perpetuam obtineant firmitatem, voluntate et assensu uxoris mee Berte, que etiam hec omnia supradicta firmiter servaturam promisit, presentes litteras sigillo meo munivi quas et eadem uxor mea sigillo suo munivit in testimonium. Actum anno Domini millesimo ducentesimo decimo octavo.