[Eugenius Episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Raymundo Petragoricensi Episcopo, salutem et Apostolicam benedictionem. Ad tuam credimus notitiam pervenisse, quoniam nos controversiam, quæ inter dilectos filios nostros Cluniacenses Monachos, et clericos, de Rochaboviscurti, super Ecclesiam ipsius loci jamdiu agitata est, diligenter audivimus, et cum fratribus nostris super ea diu contulimus. Auditis siquidem utriusque partis rationibus, et diligenter inquisitis, quoniam ex utriusque partis confessione Monachos fuisse in possessione cognovimus; judicavimus ut si Monachi duobus aut tribus testibus idoneis in venerabilium fratrum nostrorum Lamberti Engolismensis, et Geraldi Lemovicensis, probaverint, quod ipsi eos de possessione ejusdem Ecclesiæ violenter expulerunt, ipsa possessio eis restitueretur. Nunc autem, sicut præfati fratres nostri litteris suis nobis significaverunt, Cluniacenses Monachi probationem ipsam juxta litterarum nostrarum tenorem in eorum præsentia compleverunt. Sed Monachi ipsi, sicut litteris nobis significaverunt, restitutionem possessionis ab illo, qui Abbas dicitur, et aliis Clericis, qui præsentes aderant, secundum judicium nostrum, minis et contumeliis repulsi, cum iterata querimonia ad nos remissi sunt. Quia igitur Cluniacensis Monasterii justitiæ minimè deesse debemus, et eorum clericorum inobedientiam et contumaciam ulterius ferre non possumus: per Apostolica tibi scripta mandamus atque præcipimus, quatenus infra triginta dies, postquam præsentia scripta susceperis, Ecclesiam ipsam cum ornamentis et cæteris pertinentiis suis Monachis Cluniacensibus plenariè restituas. Si verò clerici contradicere præsumpserint, eos excommunicatos publicè denunties, et tamdiu excommunicatos teneas, donec juxta mandatum nostrum restitutio compleatur. Facta autem restitutione, si clerici, qui ante Monachorum expulsionem in ipsa Ecclesia ordinati erant, de proprietate agere voluerint, in præsentia præfatorum Episcoporum juxta tenorem aliarum litterarum nostrarum causa audiatur, et fine canonico terminetur. Alios autem clericos, qui post Monachorum expulsionem in ipsa Ecclesia intrusi sunt, nequaquam ad causam de proprietate admitti volumus. Datum Viterbii V. Idus Septembris.]