CVM inter Spiritus sancti charismata gratia Miraculorum non paruam obtineat dignitatem vtpote quæ tantam in se continet vtilitatem, vt maxime per illam  mundus ab infidelitatis tenebris liberatus,  æterno lumine veritatis donatus sit:  adhuc in multorum fidelium cordibus, quibus aliquando hoc videre datur, per eā fides augeatur, spes crescat, veritas confirmetur: Indignari sæpe soleo, cur ea quæ nostris temporibus proueniunt, cum nō sit qui ad illa scribenda animum applicet, quæ prodesse legentibus manifestata poterant, infructuoso silentio tecta dispereāt. Vnde quoniam nullum ad hæc nisi me cogere poteram, malui quolibet stilo ea aggredi, non pauens de præsumptione tantæ rei iudicari:  vt ante a quodam dictum est, ad tam vtilem rem explicandam, me magis esse volui quam neminem. Et ne diu suspensum lectorē teneam, a digniori parte incipiens, quæ de corpore Domini moderno tempore facta miracula ad me peruenire potuerunt, narrare incipiam.