Ego Hugo, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, notum omnibus fieri volo quod inter canonicos ecclesie nostre, et Salonem, vicecomitem Senonensem, de infantibus Richelini controversia erat. Cum vero, post diutinam rei ventilacionem, miseratione Domini ad pacem accessissent, consideratum fuit pro pace et concordia, et, ex utriusque partis assensu, dictum et concessum, quod canonici perpetuo jure haberent Stephanum, filium ejusdem Richelini et filiam Vitalis, nomine Boschagiam, que fuit filia filie uxoris Fulconis Prepositi, filie Richelini, liberos quidem et absolutos, et ex parte vicecomitis et heredum ejus ab omni servitutis et commendacionis condicione emancipatos; vicecomes quoque et heredes sui haberet Amelinam, filiam Richelini, uxorem Fulconis Prepositi; et omnem fructum ejus et filiorum et filiarum suarum, excepta predicta Boschagia, ex parte canonicorum ab omni servitute et commendacione emancipatos. Similiter, et de Blancovillano de Pontibus, qui feminam ecclesie, filiam Hugonis, uxorem habebat, talis inter eosdem canonicos et ipsum vicecomitem facta est pacis composicio: quod fructus qui nascerentur ex illis equa particione dividerentur inter eos, eo videlicet tenore quod in parte illa que canonicis perveniret nullam omnino vicecomes aut heredes sui, vel servitutis vel commendacionis condicionem aut aliquid hujusmodi reclamarent, neque canonici in partem que vicecomiti contingeret. Que sane composicio et vicecomiti placuit, ac filiis suis eamque et voluerunt et concesserunt. Ut autem ratum maneat et stabile quod factum fuerat, ego sigilli nostri auctoritate et impressione, ecclesia quoque sui appositione sigilli, vicecomes eciam sui interposicione facta, rei fecimus munimentum sub cyrographi divisione.