In nomine Patris et Filii et Spiritus sancti. Amen. Notum sit omnibus futuris et presentibus quod Hugo de Marriaco dedit ecclesie Molismensi omne alodium suum quod habebat Rosnaci, et exinde sedecim libras accepit eo videlicet pacto, ut si ipse aut frater ejus a via Jherosolimorum reverteretur et supradictam peccuniam redderet, eumdem alodium tantum in vita sua possideret, post mortem autem suam in jus monachorum ex toto rediret. Si autem uterque frater in via moreretur, monachi, ut jam dictum est, Molismenses ipsum totum possiderent. Comes autem Hugo Trecensis, qui in ipso alodio consuetudines accipiebat, eo quod predictum alodium jamdictus miles dabat ecclesie Molismensi, eas omnino indulsit. Hujus doni testes existunt: idem comes, episcopus Catalaunensium Philippus, Dudo vicedominus, Ayrardus comes Brinensis, Walterius de Dungione, Gaufredus filius Otranni, Gislebertus Brito, Anserius de Rosnaco, Odardus filius Fulberti. Hoc audierunt Fucridus et Walterius, servi Hugonis. Cum autem utrique fratres, Hugo videlicet et Ansellus, Symon quoque consanguineus eorum cum ipsis, in viam Jherosolimitorum pergerent, transitum habuerunt per Larzicurtem atque in domo monachorum pransi sunt; ibique donnus Symon laudavit hoc, quod ipse fecerat, donum de supradicto alodio Rosnaci. Hoc denique donnus Evrardus prior Larzicurtis, et Fucridus et Walterius servi sui, et Hyngo audierunt et testes sunt.