Notificamus posteris nostris quod quidam bone memorie Aymo Brunus, miles de Grinione castello, moriens, dedit pro remedio anime sue et pro sui corporis sepultura, Deo et sanctis Flaviniacensis ecclesie ad usum fratrum in ecclesia illa degentium quidquid in ecclesia Marmaniæ in dominatum possidebat, et tertiam partem atrii et decimi ecclesie illius, et unum servum Dodonem nomine. Dedit itaque hoc totum sicut ipse vivens in suo tenuit dominicatu, videlicet quod justiciam ecclesie et atrii illius minister monachorum faciet, et de redditu justicie tres partes faciet: unam monachi habebunt; reliquas duas Gotefridus et Hugo, nepotes ipsius Aymonis recipient presbiterum in ecclesia illa monachi mittent, et si dignum fuerit ejicient absque calumnia, utpote qui, sicut dictum est, justiciam in ecclesia illa et in atrio habere debent. Preter episcopalem pacem decimator monachorum erit, et monachi eum justificabunt per se modo supra scripto. Ut autem hoc donum durabile fiat, hanc cartam scribere curavit Iosbertus indignus monachus ipsius Aymonis filius, rogatu et precepto patris sui, et fratrum suorum laude, scilicet fratrum: Pontii, Lecilini, Gisleberti, Heldierii, Hugonis, Aymonis et Joannis, sororumque suarum Adiline, Agalte et Emmiline. Sed et isti testes in testimonium adfuerunt: Pontius comes; Pontius de Rubeomonte; Hugo, Gualo, Gottefridus soceri (sic) ipsius Aymonis, qui laudaverunt. Galterius et Lesbaldus, frater suus; Gotefridus, nepos Aymonis, qui laudavit; Attaldus de Monte Sancti Baudelii; Hugo de Brienna; Hugo de Sinemuro; Tetbaldus de Domna-Petra. Ex parte monachorum adfuerunt: prepositus Hugo, Reginaldus: Drogo, Bernardus, Heldebertus, Constancius. Actum est hoc apud Flaviniacum, tempore incarnationis domini m°c° anno.