In nomine sanctæ Trinitatis, Stephanus præpositus et tota congregatio S. Mariæ et S. Stephani: patet diligentibus Deum quod quicquid ad augmentum sanctæ religionis agitur, totum Redemptori nostro manu bonæ voluntatis offertur, nec aliquid pie religiosis personis impenditur, quod non ipsi qui caput est religiose viventium conferatur; unde et felices illi qui religiosos quosque fovent et tuentur, et infelices quicumque persequuntur. Hæc attendentes, etiam ista conferentes, ecclesiam S. Salvatoris, ubi commune cimiterium nostrum est, canonica religione decorare dignum duximus, maxime instante et rogante glorioso et christianissimo Francorum rege Ludovico, quatenus ibidem canonicus ordo floreat, et nostris ac prædecessorum ac successorum nostrorum animabus salus inde proveniat. Præsentibus igitur reverendis episcopis Hathone Trecensi, et Burchardo Meldensi, fratribus, et concanonicis nostris, Stephano quoque Parisiensi episcopo, et Thoma, priore S. Victoris, assistente etiam prædicto rege Ludovico et proceribus regni, Milone Curtiniacensi et Andrea, dapifero comitis Theobaudi, prædictam ecclesiam Sancti-Salvatoris ecclesiæ B. Johannis Evangelistæ, quæ nostri juris est, conjunximus, et venerabili viro Rainardo abbati et successoribus ejus, in perpetuum, regendam et canonice ordinandam commisimus, cum omnibus rebus et possessionibus suis et universis pertinentibus ad eam. Nolumus enim eamdem ecclesiam a nobis privare vel a manu nostra interim alienare; sed prædictæ B. Johannis ecclesiæ, sicut dictum est, consociamus; quæ sic ad nos respicit, et in tantum nostri juris existit, ut novus abbas, quoties opportunitas exigit a conventu B. Johannis electus, in capitulo nostro per librum regulæ, a præposito nostro de ratione abbatiæ investiatur, secundum instituta patrum nostrorum, chirographi nostri conscriptione roborata. Erit igitur abbas S. Salvatoris et B. Johannis nobiscum unus, et in Nativitate atque Assumptione B. Dei genitricis, et in duabus solennitatibus Sancti-Stephani, conventui nostro intererit, tanquam unus ex nobis, nisi forte absens sit vel infirmus. Canonici vero S. Salvatoris duas hebdomadas sacerdotaliter consummabunt in ecclesia nostra, per vices suas, respectu duarum præbendarum quas obtinent apud nos jure canonico. Processionibus quoque nostris in dominicis diebus bini assistent, pro voluntate nostra: ita dumtaxat ut fratres nostri Gosbertus et Theobaudus, qui nunc in prædicta ecclesia consistunt, redditus suos integros habeant in vita sua, sicut modo: post obitum vero eorum, vel si ipsi locum dimiserint, ambo vel unus, extunc canonici B. Johannis substituantur; residuus tamen qui non dimisit de redditibus suis nihil amittat. Ut autem hoc firmum permaneat, manu nostra subterfirmare, firmatumque tradere procuravimus. Actum in capitulo fratrum. S. STEPHANI, præpositi; THEOBAUDI, archidiaconi; GOSBERTI, levitæ; ADUINI, subdiaconi; DROCHONIS, subdiaconi; RAINARDI, decani; GOSBERTI, presbyteri, cum multis aliis quos, causa prolixitatis, dimisimus. Data mense decembri, anno Domini M. CXXVII, indictione V, regnante Ludovico rege anno XX. Petrus levita et cancellarius signavit.