Anno Domini millesimo trecentesimo decimo tertio statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, cum ubi gravius periculum imminet, requirendum sit et utendum consilio saniori, et Ordo noster damna quam plurima ex quorumdam abbatum secretis obligationibus incurrit, Capitulum generale volens futuris periculis opportunis remediis obviare, ordinat et diffinit, quod de cetero nulla persona Ordinis possit debita contrahere summam centum librarum turonensium excedentia, vel locare immobilia ad vitam, vel ad perpetuitatem vendere sine consilio conventus sui seu partis etiam sanioris, et qui contrarium fecerit, teneatur se recognoscere in Capitulo generali, ad praesidentis arbitrium puniendus. 2.  Item, cum parum videatur proficere mundanis abrenuntiasse divitiis atque lasciviis, et in iis iterum implicari, quorumdam generosorum et aliorum plurium, qui status et morum conversionem professi fuerant, ut sub humili religionis habitu possent Dei liberius famulari, et postea suae professionis obliti secundum pristinum se gerere non verentur, Capitulum generale videns excessus multiplices, ordinat et diffinit, quod nullus monachus aut conversus, *quantumcumque* de generosa prosapia fuerit procreatus, aut cuiuscumque conditionis existat, equos, armigeros famulos, pensionem annuam seu quodcumque aliud ultra Ordinis communia, de cetero audeat retinere, praecipue cum ista sint occasio periculi animarum, nisi cum ad talia officia fuerint deputati quae praemissa vel eorum aliqua ex necessitate requirant. 3.  Capitulum generale confirmat venditionem abbatiae de Dunamunde, quae per patrem abbatem de Stolp[a] facta fuerat ; quam abbas Alexander de Oliva utilem esse Ordini testatur. 4.  Petitio ducis Austriae, qui petit quod in terra sua festum Corporis Christi cum duodecim lectionibus et una missa celebretur, si conventus eiusdem terrae consenserit, exauditur. 