Nos Guillermus, archipresbiter Eduensis, nos Bertholomeus, archipresbiter de Kadrellis, et nos Petrus, archipresbiter Belnensis, notum facimus universis presentes litteras inspecturis quod anno Domini Mº CCº septuagesimo, die jovis post festum beati Nazarii, apud Tholonum, in domo presbiterali dicti loci, Renaudinus, clericus de domo Dei de Tholono, sciens, prudens et spontaneus, in nostra et reverendi patris domini Girardi, Dei gratia episcopi Eduensis, domini Girardi, incurati de Roseriis, domini Guidonis de Memillo et domini Guillermi Sechaut, militum, Gaufridi incurati de Sancto Nicecyo, et magistri Egidii curati de Males, presentia, confitetur et asserit per juramentum suum super hoc ad sancta Dei evangelia corporaliter prestitum, quod in prima fundatione dicte domus Dei de Tholono Bernardus, laycus, institutus fuit rector et magister dicte domus Dei per prefatum dominum Girardum episcopum Eduensem; deinde, post mortem dicti Bernardi, Bertholomeus de Vandonesses, clericus, fuit ibidem similiter institutus rector et magister per prefatum dominum Girardum, episcopum Eduensem. Procedente vero tempore, dominus Leobaldus, presbiter, ad liberam resignationem dicti Bertholomei, fuit per predictum dominum episcopum Eduensem institutus rector et magister dicte domus Dei. Post modum ipso Leobaldo defuncto, memoratus Renaudinus remansit et fuit procurator institutus dicte domus Dei per dictum dominum episcopum Eduensem, et claves dicte domus tenebat et servabat tamquam rector, nomine predicti domini episcopi Eduensis. Qui quidem Renaudinus videns, ut asserit per predictum juramentum, quod non habebat ibidem unde ipse et fratres et sorores dicte domus Dei possent commode sustentari, adiit dominum episcopum, sequendo ipsum apud Cabilonem, apud Campum Canotum, apud Magollum, et ad ultimum apud Eduam, et ibidem significavit dicto domino episcopo necessitatem et egestatem dicte domus, supplicans ut super hoc dictus dominus episcopus consilium apponeret opportunum, et dominus episcopus, cum ipse esset in procurtu itineris apud Lugdunum et opporteret ipsum diu agere in remotis, precepit magistro Nicholao, officiali Eduensi, ut super hoc consilium, loco sui, apponere non differret, quod tamen dictus officialis, ut asserit dictus Regnaudinus, distulit effectui mancipare. Processu vero temporis, dictus Regnaudinus ad dictam domum Dei rediens, per fratrum Johannem, conversum prioratus de Paredo, auctoritate et mandato prioris de Paredo, fuit ejectus et expulsus a dicta domo Dei, et clavibus ipsius domus spoliatus per conversum predictum qui etiam dixit et inhibuit, minas eidem inferendo et terrores, ne decetero dictam domum intrare presumeret, aut etiam oculos dirigere ad eandem. Dictus vero Regnaudinus post spoliationem hujus, necessitate et inedia famis compulsus, accessit ad priorem de Paredo ut inedie sue et egestati possit consulere; claves dicte domus Dei recepit ab eodem priore et juravit eidem quod in dicta domo Dei pro dicto priore, non pro dicto domino episcopo se teneret, et quod dictas claves eidem priori, ad requisitionem suam, redderet. Dictus tamen Regnaudinus, saniori usus consilio, ut dicebat, ad cor rediens et penitens et de eo quod tam temerarium et illicitum juramentum subierat, supplicavit eidem predicto domino episcopo, in presentia omnium nostrorum predictorum, ut super hujusmodi illicito et temerario juramento cum eodem dispensaret, petens super hoc absolvi, et sibi penitentiam injungi a domino episcopo supradicto. Prefatus vero dominus episcopus, considerans, ut dicebat, predictum juramentum temerarium et illicitum extetisse, dicto Regnaudino super hoc auctoritate ordinaria in quantum poterat dispensavit, ipsum absolvens et pro modo culpe penitentiam injungendo. Nos vero prefati archipresbiteri ad hoc specialiter a predicto domino episcopo vocati et rogati, predicte confessioni et assertioni dicti Regnaudini interfuimus et ad requisitionem dicti domini episcopi litteris presentibus sigilla nostra apponimus in testimonium premissorum. Datum et actum anno, die et loco predictis, et presentibus supradictis.