Omnipotentis Dei clementiam cunctis animi votis et officio vocis debemus incessanter glorificare, qui omnibus spectantibus in se quecumque eis necessaria sunt bonitatis sue gratia in tempore opportuno non desinit ministrare. Hinc et enim Psalmista dicit: «Confitemini Deo celi qui prestat alimentum omni carni quam in eternum misericordia ejus.» Volumus itaque omnibus Molismensis ecclesie filiis, tam presentibus quam futuris, hujus cedule testimonio notificare, quod Ricardus de Merlenniaco donni Teobaudi Rufi filius, Autissiodero moriens, dimissis aliis omnibus ecclesiis corpus suum Molismo sepeliendum, juxta patris sui corpus cum magna cordis devotione deferri precepit. Ipse vero Richardus adhuc vivens, ecclesie Molismensi ubi sicut jam supradictum est locum sepulture sibi elegit, et fratribus in eadem ecclesia Deo servientibus, quicquid Ciriliaco et in confinio ejus habebat, in servis et in ancillis, in pheodo et in alodio, in plana terra et in silvis, in justiciis et in redditibus cunctis, eodem modo quo ipse et pater suus totum tenuerant libere possidendum donavit. Hugo quoque ejusdem Richardi frater germanus, maior natu, defuncti fratris corpus juxta petitionem et desiderium ipsius Molismo deferri fecit, et antequam sepeliretur presentibus fratribus in capitulum sicut frater donum dederat per martyrologium libentissime donavit, et pro investitura doni, servos qui presentes aderant fratri Girberti priori per manum reddidit. Post modum vero donum quod frater suus Richardus fecerat et ipse in capitulo generaliter confirmaverat super altare beate Marie multum devote obtulit, Milone Barri consule, et Milone de Montebarro et Valdrico de Tollione et Milone constabulario testantibus. Fuerunt quoque alii testes de Autissiodoro, hii: Humbertus serpentinus; et Rodulfus, canonici; Hugo Richardus; Atho, filius Herberti diaboli; Hursus; milites de Lucenniaco; Rainaldus, filius Gisleberti de Grisiniaco; Winebaudus, et Gosbertus filius Rodulfi de Elisia. De Molismo: Gotefridus, miles; Hugo maior; Wilermus de Masiaco. Post modum vero Wido, canonicus et decanus ecclesie sancti Stephani Crisopolitane urbis, frater germanus predicti defuncti scilicet Ricardi, veniens Molismum, fratrum societatem expetivit et accepit, et quidquid pater suus Teobaudus de Merlenniaco, et frater suus Richardus Molismensi ecclesie donaverant, libentissime laudavit et confirmavit in capitulo, presente et testante Besontii cantore Bernardo, quem secum adduxerat et societatem propter quam venerant acceperant cum ipso. Similiter quoque Bocardus, predictorum Ricardi et Hugonis et Widonis frater, postea Molismum veniens, quicquid fratres sui Molismensi ecclesie donaverant bono animo laudavit et firmiter concessit, teste Roberto.