Eugenius episcopus s(eruus) s(eruorum) dei. Karissimo in Christo filio L(udouico) illustri Francorum regi salutem et apostolicam benedictionem. Summum in regibus bonum est iusticiam colere, dei aecclesias in suo iure deuotione debita custodire atque diligere et in subiectos non sinere quod potestatis est fieri, sed quod equum est custodiri. Monasterium Vizeliacense quam proprie, quam specialiter a sue fundationis exordio ad apostolicam sedem pertineat et quanta cura in sue libertatis et immunitatis integritate a Romanorum pontificibus siue regibus et aliis principibus eidem loco indulte usque ad tempora nostra per studium et exactam diligentiam predecessorum nostrorum et parentum tuorum custoditum sit, eiusdem loci status incolumis euidenter ostendit et tam uicini quam longe positi recognoscunt. Nunc autem nobilis uir G(uillelmus) Niuernensium comes, a uestigiis parentum suorum declinans, libertatem ipsius conatur infringere et nouas consuetudines atque indebitas exactiones dilecto filio nostro P(ontio) eiusdem loci abbati molitur imponere, non attendens anathematis sententiam que in perturbatores seu infestatores eiusdem cenobii a tot et tam sanctis pontificibus Romanis, sicut in eorum priuilegiis declaratur, promulgata esse dinoscitur. Quia ergo locus ipse iuris beati Petri et sub eius tutela et nostra defensione indubitanter consistere cernitur atque diminutionem ipsius iusticie pati nec possumus nec debemus, per apostolica scripta nobilitati tue mandamus, quatinus predictum comitem ab inquietatione ipsius monasterii desistere facias et in sua libertate dimittere. Quod si ab impetitione sua cessare noluerit, nos quantum aequitatis ius exigit ei offerimus et in presentia dilecti filii nostri I(ohannis) apostolice sedis legati, qui per partes illas prestante domino est in proximo rediturus, memoratum filium nostrum P(ontium) abbatem super causa ipsa stare ad iusticiam uolumus. Vel si forte idem legatus nimium, quod minime credimus, reditum suum distulerit, in conspectu uenerabilium fratrum nostrorum S(amsonis) Remensis archiepiscopi, E(rnulfi) Luxouiensis episcopi atque karissimi filii nostri B(ernardi) Clareuallensis abbatis idem negocium discuti uolumus et mediante iusticia diffiniri. Si uero antedictus comes neque hoc facere neque ab infestatione ipsius abbatis et fratrum inibi deo militantium cessare noluerit, nobis necessitas imminebit ut beati Petri patrimonium tueamur et ab indebita oppressione ipsius comitis antefatum monasterium tam per nos quam per fideles aecclesiae liberemus. Ideo que quoniam per excellentiorem ac deuotiorem ecclesie fidelem ac defensorem non possumus, tuae industrie studium rogando attentius incitamus ut ipsum comitem a tanta presumptione firmiter reuoces et omnino prohibeas.