Ego G., Dei gratia Eduensis episcopus, notum fieri volo presentibus et futuris quod Arlerius, miles de Carreia, dedit et concessit in elemosina Deo et Beatæ-Mariæ et fratribus de Regniaco partem suam nemoris de Chasan, sicut rivus dividit a capite prati usque ad Cosam, et usque ad nemus fratrum Regniacensium et nemus Pontii militis de Petra-Pertusa. Item dedit et concessit idem Arlerius prenominatis fratribus omne genus pasturarum jure perpetuo possidendum in tota terra sua, que est in finagio de Carreia, in nemoribus et in terris planis, tam porcis quam ceteris animalibus. Verumtamen si fratres Regnaci aliquid commiserint in terra determinata, vel animalia eorum in forefacto capta fuerint, restaurato capitali, iidem fratres ab omni alia exactione liberi et absoluti remanebunt. Laudavit hoc Aalaiz, uxor ejusdem Arlerii, et Hugo, dominus Castrilucii, a quo hoc totum idem Arlerius in casamento tenebat. Hujus rei testes sunt: Bernardus de Stabulis, archipresbyter et Gerardus de Carreia, presbyter. Ut autem istud ratum et firmum permaneat, et a fratribus Regniaci libere in perpetuum possideatur, sigilli mei munimine volui roborari. Actum, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº XCº.