Sacerdos quidam venerabilis et vitae honestate insignis, cum essset homo castus et sobrius et timoratus, operibusque pietatis semper intentus, majoris tamen puritatis obtinendae gratia domui Albaeripae se reddidit, multumque desiderabat, suscepto habitu, fratrum collegio sociari. Verum ejusdem monasterii abbas, sciens eum virum justum atque perfectum, cum esset valde necessarius cuidam sanctimonialium feminarum monasterio in illa vicinia constituto, quibus ipse fideliter ministrando etiam divina mysteria celebrabat, dilata ejus susceptione, multis precibus licet invitum, in ipso officio detinebat. Qui dum se molestia corporis quadam vice gravari conspiceret, praedictum Albaeripae monasterium festinanter expetiit, susceptusque ad probationem, infra dies paucos Domino vocante migravit. Et dum in extremis laboraret, duobus religiosis ejusdem loci fratribus ostensa est una eademque revelatio talis in ipsa nocte, uno illorum de altero funditus ignorante…