Clemens episcopus, seruus seruorum Dei, dilectis filiis abbati monasterii Pulteriarum, Lingonensis diocesis et archidiacono Latisenci in ecclesia Lingonensi et magistro Nicolao de Ferratis, canonico Patracensi, litterarum nostrarum correctori salutem et apostolicam benedictionem. Petitio dilectorum filiorum abbatis et conuentus monasterii Sancti Stephani de Diuione, ordinis Sancti Augustini, Lingonensis diocesis, nobis exhibita continebat quod olim inter ipsos ex parte una et dilectos filios decanum et capitulum capelle ducis Burgundie, eiusdem loci de Diuione, predicte diocesis ex altera, super eo quod ipsi abbas et conuentus in eadem capella se unam prebendam habere debere et quedam alia iura in ea sibi competere, super quibus dictos decanum et capitulum sibi iniuriari proponebant et aliis certis articulis questione suborta. Tandem super hiis amicabilis inter partes compositio interuenit quam partes ipse promiserunt inuiolabiliter obseruare prestitis ab ipsis hincinde corporaliter iuramentis et licet eadem compositio — per sedem apostolicam confirmata fuisset, et aliquandiu a dictis partibus obseruata — quia tamen dicti decanus et capitulum eam infringere satagebant questione, occasione huiusmodi suscitata inter partes easdem, dilectus filius nobilis uir Robertus dux Burgundie, patronus dicte capelle incepit de facto de huiusmodi cognoscere questione a cuius audientia per decanum et capitulum supradictos fuit certis ex causis ad sedem appellatum eamdem. Sane felicis recordationis Bonifacius papa octauus, predecessor noster, causam huiusmodi tam appellationis quam negotii principalis uenerabili fratri nostro B. episcopo Eduensi, tunc decano Pictauensi cappellano suo ac apostolici palatii auditori causarum audiendam commisit et fine debito terminandam. Et postmodum idem predecessor premissis de mandato dicti auditoris quibusdam citationibus contra decanum et capitulum supradictos, ad instantiam ipsorum abbatis et conuentus in audientia publica, ut est moris, ut liberius in dicta causa procedi ualeret, dictos decanum et capitulum per suas certi tenoris litteras citari fecit, ut comparerent per procuratorem ydoneum cum omnibus actis, iuribus et munimentis suis certo termino coram eo in eadem causa mediante iustitia processuri, ac eodem elapso termino causam predictam denuo prefato auditori audiendam et terminandam commisit, coram quo super libellis ex parte dictorum abbatis et conuentus oblatis inter magistrum Raynaldum de Colchiis, nunc canonicum Eduensem tunc abbatis et conuentus, et magistrum Andream de Piperno, decani et capituli predictorum procuratores lite legitime contestata, de calumpnia et ueritate dicenda, prestitis iuramentis factis quibusdam positionibus, et ad eas responsionibus subsecutis formatis insuper et datis articulis, et aliquandiu super ipsorum articulorum pertinentia et impertinentia disputato, quia idem auditor quosdam ex articulis dictorum decani et capituli non admisit, sed eos per interlocutoriam suam repulit et reiecit. Dictus magister Andreas procuratorio nomine dictorum decani et capituli ad sedem appellans eandem, in causa huiusmodi sue appellationis dilectum filium magistrum Bernardum Roiardi archidiaconum Xantonensem, dictique palatii auditorem causarum ab eodem predecessore concedi obtinuit auditorem, qui causam huiusmodi sibi commissam diligenter examinans de procuratorum predictorum assensu, et consilio coauditorum suorum dicti palatii, quibus relationem super hoc fecit, quosdam ex articulis quos prefatus episcopus, tunc decanus, per interlocutoriam predictam repulerat, admisit, et quosdam ex illis qui per eandem interlocutoriam admissi fuerant, repulit iustitia exigente. Cumque propter hoc penes eumdem magistrum Bernardum principalis cause cognitio remansisset, receptis demum in illis partibus de mandato dicti predecessoris per iudices ab eo super hoc deputatos, super articulis dictorum abbatis et conuentus quibusdam testibus ac etiam instrumentis, litteris, iuribus et munimentis ex parte dictorum abbatis et conuentus productis parte altera pro se testes uel instrumenta seu aliqua iura producere non curante, ipsorum testium attestationibus et aliis ibi productis per eosdem iudices ad dictam sedem remissis ac per eos termino iuxta traditam ipsis formam partibus assignato ad comparendum apud sedem predictam cum omnibus actis, iuribus et munimentis earum causam tangentibus prelibatam. Nos causam ipsam prefato magistro Bernardo iterum audiendam commisimus, et fine debito terminandam, qui ad instantiam Anserici rectoris ecclesie de Bosaroliis procuratoris dictorum abbatis et conuentus, attestationes predictas et alia que ut premittitur ad eamdem sedem per eosdem iudices remissa fuerant, publicauit citatis prius de mandato ipsius decano et capitulo supradictis in eadem audientia tam ad uidendum huiusmodi publicationem quam ad recognoscendum sigilla ibi apposita et postmodum ad recipiendum inde copiam et dicendum contra necnon ad producendum et exhibendum omnia acta, iura et munimenta, quibus uti uellent in eadem causa, et ad concludendum in ea et tandem ad diffinitiuam in ipsa sententiam audiendam eis ad huiusmodi singulos actus competentes et peremptorios terminos assignando. Cumque pro dictis decano et capitulo in singulis eisdem terminis coram eodem auditore nemo legitime compareret, dictus auditor productis et exhibitis per eumdem Ansericum procuratorio nomine dictorum abbatis et conuentus instrumentis, iuribus et munimentis quibus uti uoluit in hac causa, ad instantiam ipsius Anserici dictorum decani et capituli contumaciam accusantis, reputans eosdem decanum et capitulum, prout erant exigente iustitia contumaces, in eorum contumaciam in huiusmodi termino ad concludendum statuto cum eodem Anserico pro dictis dominis suis, in causa concludente predicta conclusit et habuit pro concluso. Et demum dictus auditor omnibus actis huiusmodi cause, cum diligentia recensitis, uisis et diligenter inspectis iuribus partium predictarum et super hiis omnibus coauditoribus suis dicti palatii facta relatione fideli, dicto Anserico statuto termino, ut premittitur, ad diffinitiuam sententiam audiendam in eius presentia constituto et sententiam ipsam ferri cum instantia postulante, dictisque decano et capitulo per contumaciam absentibus, Christi nomine inuocato pronuntiauit et sententialiter deffinitiuit, prebendam unam integram et distinctam sicut uni ex canonicis dicte capelle in ipsa residentibus et deseruientibus abbati et conuentui predictis, per eosdem decanum et capitulum assignari debere, ut ipsi abbas et conuentus fructus inde percipiant, dummodo ipsi per unum de canonicis dicti monasterii ad hoc ydoneum in capella deseruiri faciant memorata, et quod dicti abbas et conuentus, quamdocumque aliquam de prebendis dicte capelle per obitum seu occasionem aut ingressum religionis alicuius canonici dicte capelle uacare contigerit, fructus unius anni prebende huiusmodi sic uacantis percipere debeant. Ita uidelicet quod pro canonico sic defuncto diuinum officium quemadmodum facerent pro canonico dicti monasterii, facere teneantur, quodque dicti abbas et conuentus annis singulis in capitulis que fiunt in eadem capella pro anniuersariis, et prebenda tantum percipiant, quantum unus ex canonicis dicte capelle in prefatis capitulis percipit pro eisdem. Ac inhibuit decano et capitulo supradictis ne ipsos abbatem et conuentum impediant aliquatenus in premissis condempnando dictos decanum et capitulum ad restitutionem dictis abbati et conuentui faciendam de subtractis eis ex huiusmodi prouentibus, que quidem subtracta in sexaginta florenis auri inspectis dictorum abbatis et conuentus probationibus extimauit. Decreuit insuper auditor predictus dictos decanum et capitulum cimeterium et parochiam non habere, preter quam ducis et ducisse Burgundie, nec eos posse aliquibus preter quam ducis et ducisse predictis sacramenta ecclesiastica ministrare uel facere ministrari infra fines parochiarum ecclesiarum ad monasterium predictum spectantium; nec posse dictos decanum et capitulum clericos chori dicte capelle uel alios in eisdem parochiis decedentes ad eamdem capellam facere deportari pro diuinis ibi officiis celebrandis abbate et conuentu predictis inuitis prefatis decano et capitulo, ne talia de cetero attemptari, presumerent sententialiter inhibendo ac imponendo eis perpetuum silentium super illis condempnans etiam dictos decanum et capitulum ad exhumandum corpus cuiusdam presbiteri quod apud eamdem capellam contra prefatam compositionem fuerat tumulatum. Domos preterea grangias et officinas que post compositionem predictam per eosdem decanum et capitulum fuerant acquisite, ac illas quas habent singuli canonici eiusdem capelle, tanquam patrimoniales aut alias in territorio dicti monasterii, pronunciauit non esse per compositionem predictam liberas a prestatione census, qui ex ipsis antequam peruenirent, ad eos prestari debebat monasterio supradicto, nec ad illos quo ad hoc dictam compositionem extendi, nec etiam ad uineas quas singuli canonici dicte capelle habent uel habebunt ratione patrimonii uel alio modo, non ratione dicte capelle, nec etiam ad uineas capellanorum dicte capelle, nec ad partem, quam sibi retinent conductores ac amodiatores seu accensatores uinearum, que sunt site in territoriis et parochiis dicti monasterii, in quibus monasterium ipsum huiusmodi decimas percipere consueuit, nec pretextu dicte compositionis dictos decanum et capitulum debere illos eximere a solutione decimarum de predictis uineis tali modo concessis, nec etiam impedire abbatem et conuentum predictos in perceptione huiusmodi decimarum. In aliis uero declarauit compositionem eamdem fore seruandam saluo eo quod ibi dicitur de dicto duce, ut inferius exprimetur. Et quia dicto auditori constitit eosdem abbatem et conuentum tempore huiusmodi mote litis et etiam appellationis interposite per dictos decanum et capitulum fuisse in possessione uel quasi percipiendi grossos fructus unius prebende et distributiones cotidianas et etiam panem et uinum in dicta capella sicut eius canonici deseruientes in ea percipiunt, nec non ibidem habendi unum ex canonicis dicti monasterii ad deseruiendum in eadem capella, qui primam sedem post dictum decanum obtinebat, et primam post eum faciebat ebdomadam quorum possessione uel quasi dicti decanus et capitulum ipsos abbatem et conuentum huiusmodi lite et appellatione pendentibus spoliarant. Dictus auditor eosdem abbatem et conuentum decreuit ad statum et possessionem huiusmodi reducendos eosque reduxit, condempnans ipsos decanum et capitulum in hiis que ipsi abbas et conuentus percepissent et percipere potuissent de predictis, si non fuissent possessione huiusmodi spoliati, que auditor ipse in centum sexaginta florenis auri premissa moderatione ipsius dictique Anserici procuratoris dictorum abbatis et conuentus super hoc iuramento secuto taxauit. Ceterum dictus auditor super eo quod prefatus dux contra decanum et capitulum in certis articulis, pro ipsis abbate et conuentu processerat, pronuntiauit processus huiusmodi fore nullos ipsumque ducem, tanquam laicum non habuisse super hiis contra dictos decanum et capitulum aliquam potestatem, nec propter hoc denegans eidem duci quin in casu sibi licito possit compositionem eamdem facere obseruari. Prefatos quoque decanum et capitulum in mille florenis auri pro expensis quas dicti abbas et conuentus in causa facerant supradicta ipsarum legitima taxatione premissa, dictique Anserici super hoc iuramento secuto que omnia in libellis super hoc porrectis ex parte dictorum abbatis et conuentus petita fuerant, exigente iustitia condempnauit, prout in instrumento publico inde confecto dicti auditoris sigillo munito plenius dicitur contineri. Nos igitur dictorum abbatis et conuentus supplicationibus inclinati huiusmodi sententiam dicti auditoris sicut prouide lata est, ratam et gratam habentes eamque auctoritate apostolica confirmantes, discretioni uestre per apostolica uestra mandamus quatinus uos uel duo uel unus uestrum per uos uel alium seu alios eamdem sententiam executioni debite demandare curetis, facientes abbati et conuentui supradictis de predictis pecuniarum quantitatibus in quibus ipsi decanus et capitulum sunt eis ut premittitur per eamdem sententiam condempnati iuxta sententie predicte tenorem, satisfactionem debitam exhibere. Contradictores per censuram ecclesiasticam appellatione postposita compescendo. Datum Burdegalis quarto februarii, pontificatus nostri anno secundo. Signatum super plicam. N. Campellene. Et sigillatum sub cordulis fili canabis in plumbo in quo ex una parte descripte sunt imagines sanctorum Petri et Pauli. Et ex altera scriptum est Clemens papa quintus.