Dum malorum hominum vexata injuriis, et variis adversitatibus, ibidem stare non possem, inde ego et germanus meus Adalricus, vobis et fratribus vestris petivimus, ut ad Monasterium sancti Petri habitare sub regula vel ordine in Dei nomine deberem; quod et vos pro caritatis studio concessistis. Ideo Monasterium Dornatiacum in honore S. Martini situm, quod genitor meus Amalgarius et Aquilina mater mea construxerunt, et ei maximam partem de suis facultatibus delegaverunt, hoc recipere in Dei nomine debetis, cum villis ad eumdem locum pertinentibus, et omnibus universaliter appenditiis suis: villam scilicet Assonam, villam Parniacum, Potenciacum, et medietatem quam in Balatonna genitores vestri tenuerunt. Reliqua vero, quæ ad ipsum monasterium Dornatiacum genitores nostri delegaverunt, a die præsenti in Dei nomine recipite. Et de villa Montaniaco quod genitor vester Amalgarius, et Amoloaldus de fisco pariter promeruerunt, portionem nostram a die præsenti in vestra dominatione revocate; ut nec ego, nec quislibet de parte nostra, vel ulla apposita persona, adversum vos de supradictis rebus calumpniam ad laborem generare præsumat. Si quis vero fecerit, conferat una cum sacratissimo fisco auri libras XX, argenti pondo quinquaginta. Actum publice Fonte-Besua Monasterio. In Dei nomine ego Adalsinda hanc traditionem nostram subscripsi. Hermena Monacha jussu Domnæ meæ Adalsindæ subscripsi. Aga Monacha jussu Domnæ meæ Adalsindæ subscripsi. S. Daginus hanc donationem. S. Manaulfus Presbyter. S. Victor. S. Proculus. S. Walibertus. S. Landebertus. S. Trasgarius. S. Rogitus. Ego Allo hanc traditionem scripsi et dictavi, anno ab Incarnatione Domini DCLII. Indictione X. Epacta VI. Clothario Rege regnante in Francia, primo anno regni ejus, venerabili viro Donato Besonticam sedem tenente. Die Mercoris proximo, ante medium mensis Febroarii. § Tempore igitur Clotharii Regis cum locus iste copiosissime ditatus fuisset, et Religionis studio floreret, inimicus tocius boni Diabolus omni conamine efficere voluit, ut bona, quæ ibi fideles quique donaverant, inde auferrentur, et si fieri potuisset, in perpetuam oblivionem traderentur. Nam mortuo Amalgario Duce, Francis inter se discordantibus, et intestino furore inter se dimicantibus, et terras suæ potestatis bello plusquam civili vastantibus, contigit hoc Monasterium rabiem talium perpeti, et dampna rerum omnium sustinere, in tantum, ut etiam instrumenta Cartarum et donationum, quæ præfatus Amalgarius, aliique Deum timentes et honorantes eidem Monasterio contulerant, tollerent, et in perditionem darent. Sed hanc jacturam prædictus Waldelenus Abbas relevare satagens, egit cum Sichelmo Duce, tunc in Burgundia Ducatum agente, ut relationem acciperet rerum ipsius Monasterii, multorum bonorum hominum confirmatam consensu et subscriptionibus. Tali igitur aucthoritate fretus ad Regem Clotharium se contulit, eique cuncta innotuit, et ut ejus Præceptum ad perpetuam tuitionem mereretur, super hoc pacto expetivit. Cujus peticioni prædictus Rex assensum præbuit, et suam præceptionem clementer concessit. Quod ex ipsis conscriptionibus melius edocebimus.