In nomine sancte et individue Trinitatis. Ego Ludovicus, Dei misericordia in regnum Francorum sublimatus, notum fieri volo cunctis fidelibus, tam futuris quam et instantibus, quod nos et Willelmus de Sosiaco ecclesiam de Sosiaco, cum omnibus ejusdem ecclesiæ possessionibus, Deo et Beato-Johanni Senonensis monasterio et Rainardo, ejusdem loci venerando abbati, et fratribus ibi Deo servientibus, jure perpetuo habendam, optinendam, salvis consuetudinibus, et donamus et concedimus. Consuetudines autem quas nos et Willelmus de nobis ibi habemus, tales sunt: Homines ecclesie, infra castrum manentes, in expeditionem et equitatum cum corpore nostro venient. Et si Guillelmus pro castello guerram habuerit et inimicis suis foris facere voluerit, cum eo ibunt, ita quod, si in mane vel in nocte de hospitiis suis moverint, ad sua sequenti nocte hospitia redibunt. Idem etiam preposito Guillelmi facient, si alicubi pro vindicta castelli accipienda de aliquo ire voluerit, et eos ut secum eant submonuerit. Homines etiam ecclesie qui, infra castrum manentes, ministeriales erunt et in castro vendendi ministerium ex consuetudine habebunt, carnifices scilicet tantummodo et pistores, preposito nostro et preposito Guillelmi creditionem usque ad quinque solidos facient. Et si prepositi juxta hominum voluntatem in termino sibi ab hominibus dato, eos quinque solidos eis reddiderint, homines alia eis vice creditionem facient. Si vero hominum voluntatem prepositi inde non fecerint, homines illi sine salva plegia, vel sine salvo fidejussore, vel sine salvo vadimonio nichil deinceps illis credent. Preterea, si aliquis homo, ecclesie in castro manens, alicui forifecerit, ille cui forifactum illatum fuerit, majori ecclesiæ inde clamorem faciet, et per justitiam majoris rectitudinem inde accipiet. Si vero per majorem rectitudinem habere inde non poterit, ad nostrorum prepositorum justitiam recurret. Verum quandiu homo ecclesie paratus de rectitudine facienda per majoris manum habebitur, nullo modo a prepositis nostris justitiabitur. Illi tamen homines ecclesie qui agere mercationem voluerint, dum mercaturam illam tenuerint, secundum mercationem illam a prepositis nostris justitiabuntur. Guillelmus autem de Sosiaco, pro animabus predecessorum suorum et propeccatorum suorum remissione, concedit, et nos regia auctoritate nostra concedimus et confirmamus. Quod si predicte ecclesie aliquid de feodo suo a quibuslibet dabitur, ab eadem ecclesia quiete penitus et pacifice, et absque aliqua sua vel successorum suorum laicali potestate, perpetuo possideatur. Hoc etiam universis innotescere volumus quod in forinsecis ecclesie hominibus nos, vel Guillelmus, vel prepositi nostri nichil prorsus habebimus. Ideo, ne valeat oblivione deleri, scripto commendavimus et, ne possit a posteris infirmari, sigilli auctoritate et nominis nostri caractere subter firmavimus. Actum Lorriaci publice, anno incarnati Verbi Mº Cº XXIVº; regni nostri XVIIº; Astantibus in palatio nostro quorum nomina subtitulata sunt et signa: S. STEPHANI, dapiferi; GISLEBERTI, buticularii; HUGONIS, constabularii; ALBERTI, camerarii. Data per manum STEPHANI, cancellarii. (Monogramme.)