In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Heinricus, divina favente clementia, Romanorum imperator augustus. Si pauperum et Dei servorum necessitatibus pio affectu subvenire studuerimus, ut a nobis exigit imperialis dignitas et professio, sine dubio speramus nos perfectam beatitudinem recepturos a Domino. Quapropter omnium sanctæ Dei æcclesiæ fidelium nostrorumque presentium scilicet ac futurorum noverit industria, qualiter adiit nostram presentiam Hugo, venerabilis abbas Cluniensis cœnobii, orans humiliter et obsecrans ut auctoritate precepti nostri corroboraremus, concedendo sibi suisque successoribus, imperatoria et regalia precepta. Cujus petitionem gratanter accipientes, propter antiquam familiaritatem et caritatem quam ipse suique antecessores cum nostris predecessoribus regibus et imperatoribus habuerunt, orando ad Dominum pro stabilitate regnorum et imperii, et salute animarum eorum; ut deinceps nobis eandem caritatem exhibeant, interveniente dilectissima contectali nostra Agnete imperatrice augusta: concedimus predicto fratri et fideli nostro secundum petitionem suam suisque successoribus monasterium in loco Paterniaco, in honore Dei genitricis consecratum, et a regina Berta, matre videlicet Conradi regis et imperatricis Adelaidis, post mortem matris ditatum, constructum et nobilitatum; et duas cortes in Alsatia, Ethinehim et Columbra, quas Rodulfus dux, frater supradictæ imperatricis a primo et maximo Ottone adquisivit, et omnia ad supradictum monasterium pertinentia, et in Burgundia et in Alsatia. Corroboramus etiam atque concedimus predicto fratri Romanum monasterium in honore apostolorum Petri et Pauli consecratum, suisque successoribus, ut predictum est, æcclesias, terras ad ipsum locum juste et legaliter pertinentes; cellam etiam Bethuatiam, a Rodulfo quondam bono viro Cluniacensi monasterio traditam; cellam vero in archiepiscopatu Bisonticensi, quæ vocatur Vallis, in honore sanctæ Dei genitricis subtus castrum Poloniacum. Confirmamus etiam monasterium ad honorem Domini genitricis et memoriam beati Maioli, in urbe Papia constructum, et omnes terras et predia quæ eidem loco a bonis hominibus conlata sunt. Et concedimus eidem loco usum quem fratres ibi habitantes habuerunt ex multo tempore in regali nostra silva quæ vocatur Carbonaria. Confirmamus, laudamus. corroboramus illam convenientiam, ad honorem et utilitatem Genevensis æcclesiæ quæ facta est inter bonæ memoriæ Hugonem ejusdem civitatis episcopum, et felicis memoriæ venerabilem Ogdilonem, Cluniacensem abbatem, dictante imperatrice Adeleida, Rodulfo rege laudante, faventibus in hoc fratre ejus Burcardo archiepiscopo ceterisque regni principibus. Concedimus etiam sibi suisque successoribus monasteria, cellas, æcclesias, omnesque possessiones, quas ipse dictus frater suique antecessores in nostris possederunt et possident per imperialia et regalia precepta, et decreta episcopalia, comitum, marchionum ceterorumque fidelium Dei dapsilitate largissima, in archiepiscopatu et comitatu Lugdunensi, Viennensi, Arelatensi et Valentinensi, et in omni regione illa, quæ proprio nomine vocatur Provincia, et quicquid per succedentia tempora ipse suique successores juste et legaliter adquirere potuerint, optando precipimus et precipiendo optamus, ut remota omni inquietudine et calumnia, ad honorem Cluniensis monasterii et utilitatem fratrum sibi adherentium teneant et possideant. Et ut hæc nostri imperialis precepti sanctio incorrupta permaneat et firma, manu propria roborantes sigilli nostri inpressione insigniri jussimus. Signum domni Heinrici secundi serenissimi Romanorum (Monogramme) imperatoris augusti, Burgundionum primi. Hugo archicancellarius et archiepiscopus recognovi. Datum II nonas decembris, anno Dominicæ incarnationis M.XLVIIII, indictione III, anno domni Heinrici tercii regis invictissimi ordinationis ejus XXI, regni quidem XI, imperii vero III. Actum Argentine, feliciter. Amen.