(Art. 2, 6.) Item magister Jacobus dictus Espiciers de Diuione, clericus, testis productus ex parte dictorum religiosorum in causa predicta contra dictos decanum et capitulum, receptus, juratus et examinatus. Interrogatus quid scit super secundo articulo qui sic incipit. Item quod predicta ecclesia sancti Medardi diuionensis cum suo parochiatu et cetera, dixit per juramentum suum quod dictus articulus verus est prout jacet. Interrogatus quomodo scit, dixit quod ipse bene compleuit septuagesimum annum sue etatis, et a tempore quo ipse habuit intellectum et etiam a quinquaginta annis citra vidit quod dicta ecclesia sancti Medardi regebatur et in ea ministrabantur ecclesiastica sacramenta per canonicis dicti monasterii sancti Stephani diuionensis vel per alium seu alios ab abbate dicti monasterii deputatos et adhuc regitur nec unquam audiuit nec vidit fieri seu dici contrarium de contentis in dicto articulo et ita vidit et audiuit tempore defunctorum fratrum Petri et Amedei, quondam abbatum dicti monasterii, et etiam tempore fratris Hugonis, nunc abbatis dicti monasterii sancti Stephani nec non tempore decani dicti de Barion, magistri Aubrici, Petri de Barro, et domini Artaudi, quondam decanorum dicte capelle, ac etiam tempore magni Lamberti, nunc decani eiusdem capelle. Item interrogatus quantum tempus sit longum, dixit quod tempus quinquaginta vel quadraginta annorum est longum prout sibi videtur. Item requisitus super sexto articulo qui sic incipit. Item quod ipsa ecclesia que appellatur capella ducis et cetera, dixit se nihil scire, nisi quod dicitur communiter apud Diuionem et dictum fuit a tempore cuius principii memoria non existit quod castrum de Diuione est in parochiatu et de parochiatu (Art. 9 à 13, 32, 35 à 38.) dicte ecclesie sancti Medardi. Item requisitus super nono, decimo et undecimo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super duodecimo articulo qui sic incipit. Item de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod publica vox et fama fuit et est apud dictas ecclesias sancti Stephani, et capelle super contentis in predicto secundo articulo et similiter de quadam compositione sita olim inter dictas partes, et quod castrum de Diuione est in parochiatu et de parochiatu dicte ecclesie sancti Medardi, et ita pluries audiuit dici et dicitur communiter. Interrogatus quid est dicere publica vox et fama, dixit quod illud quod communiter dicitur a pluribus. Interrogatus a quo primo habuit originem ista fama et vox, dixit quod nescit. Item requisitus super tertio decimo articulo qui sic incipit. Item quod super dicta discordia et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod tunc ordinatum fuit et cetera, dixit se nihil scire. Item requisitus super tricesimo quinto articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus predicti monasterii habuerunt et cetera, dixit quod a quadraginta annis citra ita dicitur communiter et audiuit dici tam in predicto monasterio sancti Stephani quam in capella predicta. Item requisitus super tricesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod tempore dictarum compositionum et post et cetera, dixit quod ita audiuit dici pluries a quadraginta annis citra a multis de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super tricesimo septimo articulo, dixit se nihil scire, nisi quod pluries audiuit dici quod unus de canonicis dicte ecclesie sancti Stephani seruiens in dicta capella percipiebat de dicta pecunia tantum quantum unus de canonicis dicte capelle. Item requisitus super tricesimo octauo articulo qui sic incipit. Item quod a tempore dicte compositionis et cetera, dixit quod a quadraginta annis et amplius citra (Art. 39 à 51, 60.) ita vidit pluries et frequenter et per plures annos dicens quod istud est notorium et manifestum apud Diuionem. Item requisitus super tricesimo nono articulo, dixit se nihil scire. Item requisitus super quadragesimo articulo qui sic incipit. Item quod de predictis fuit et est publica vox et cetera, dixit quod a quadraginta annis citra publica vox et fama fuit et est apud dictum Diuionem et in ecclesia beati Stephani predicti et capelle quod dicti abbas et conuentus habuerunt et ceperunt et habere et percipere consueuerunt in dicta capella unam prebendam integram, sicut unus ex canonicis predicte capelle et quod dicta ecclesia sancti Stephani deseruiens per unum de canonicis suis in eadem capella tantum percipiebat de pecunia que pro anniuersariis annis singulis solui consueuit in dicta capella, quantum unus ex canonicis dicte capelle et quod dicti abbas et conuentus seruierunt in dicta capella per unum de canonicis suis idonem et fidelem sicut unus ex canonicis dicte capelle. Interrogatus quomodo scit, dixit quia ita dicitur communiter apud dictas ecclesias et quia pluries ita audiuit dici. Item interrogatus quid est dicere publica vox et fama et unde habuit originem primo ista vox et fama, dixit ut supra super duodecimo articulo. Item requisitus super quadragesimo primo articulo qui sic incipit. Item intendit probare quod abbate et conuentu et cetera. Item et super quadragesimo secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se penitus nihil scire. Item requisitus super quinquagesimo et super quinquagesimo primo articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super sexagesimo articulo qui sic incipit. Item intendit probare dictus procurator quod domus, terre et cetera, dixit quod ipse habet plures domos in parochiatu ecclesie sancti Petri diuionensis de quibus anno quolibet consueuit soluere dictis abbati et conuentui seu mandato eorum censum et generaliter vidit a quinquaginta (Art. 61 à 69, 76.) annis citra per plures annos quod parochiani dicte ecclesie sancti Petri que pleno jure noscitur pertinere ad predictam ecclesiam sancti Stephani, una cum ecclesiis sancti Medardi, beate Marie, sancti Nicolai et sancti Michaelis de Diuione sine aliqua contradictione consueuerunt soluere censum anno quolibet dictis abbati et conuentui aut mandato eorum ex domibus suis quas habent in dicto parochiatu sancti Petri, et a dicto tempore citra ita dicitur communiter apud Diuionem quod domus site apud Diuionem in parochiis et intra fines quorumcumque parochiatuum dicti monasterii sancti Stephani fuerunt ab antiquo et esse consueuerunt censuales dicte ecclesie abbati et conuentui sancti Stephani. Item requisitus super sexagesimo primo articulo qui sic incipit. Item quod dicta ecclesia sancti Stephani et cetera, dixit quod in dicta ecclesia fuerunt et sunt fontes baptismales, nec aliud scit de ipso articulo. Item requisitus super sexagesimo secundo articulo qui sic incipit. Item quod terre, vinee et possessiones et cetera, dixit quod contenta in dicto articulo sunt notoria et manifesta apud Diuionem et quod ipse habet terras et vineas intra dictas parochias, de quibus dicti abbas et conuentus aut eorum mandatum anno quolibet decimas percipere consueuerunt et habere, et que consueuerunt esse decimales eisdem. Item requisitus super sexagesimo tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus dicti monasterii perceperunt et cetera, dixit se nihil scire nisi illud quod supra deposuit super sexagesimo articulo. Item requisitus super sexagesimo quarto et quinto articulis, dixit quod ita audiuit dici et ita communiter dicitur apud Diuionem a quadraginta annis citra sicut in ipsis articulis continetur nec aliud scit de eisdem. Item requisitus super sexagesimo sexto, septimo, octauo et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super septuagesimo sexto articulo qui sic incipit. Item quod de (Art. 77 à 93.) predicti decanus et capitulum subtraxerunt et cetera. Item requisitus super sexagesimo septimo, octauo, nono, octogesimo, octogesimo primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto et nono articulis, dixit se nihil scire. Item requisitus super nonogesimo articulo qui sic incipit. Item quod decanus et canonici dicte capelle qui tunc erant et cetera. Item requisitus super nonogesimo primo, secundo et tertio articulis, dixit se penitus nihil scire de contentis in eisdem, nec scit quod de contentis in eis sit publica vox et fama. (Art. 1 à 12.) Item requisitus super primo articulo libelli attemptatorum qui articulus sic incipit. In primis intendit probare dictus procurator quod abbas et conuentus et ecclesia sancti Stephani diuionensis tenuerunt et cetera, dixit quod dictus articulus verus est, et quod ita vidit a quinquaginta annis citra pluries et per multos annos, tempore abbatum et decanorum de quibus habetur mentio in predicto secundo articulo. Interrogatus quantum tempus sit longum, dixit quod tempus quinquaginta annorum, prout sibi videtur. Item requisitus super secundo articulo dicti libelli qui articulus sic incipit. Item quod dictus canonicus quem ibi habuerunt et cetera, dixit se nihil scire, nisi quia a dicto tempore citra ita pluries audiuit dici a multis de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super tertio articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti et ecclesia sancti Stephani habuerunt et cetera, dixit quod a dicto tempore citra ita pluries audiuit dici a pluribus canonicis dicte capelle de quorum nominibus non recolit. Item requisitus super quarto articulo qui sic incipit. Item quod abbas et conuentus predicti habuerunt et etiam super quinto, sexto, septimo, octauo, nono, decimo, undecimo et duodecimo articulis, dixit se nihil scire, sed credit quod de contentis in eis fuit et est publica vox et fama apud dictas ecclesias sancti Stephani et capelle et quod ita dicitur apud dictas ecclesias, nec aliud scit. Item interrogatus cuius conditionis sit, dixit quod ipse est clericus et libere conditionis. Item interrogatus quantum habet in bonis, dixit quod valorem centum librarum et amplius. Item interrogatus quam partem vellet obtinere in causa, dixit quod illam que jus habet quia ipsas partes quo ad hoc equaliter diligit. Item interrogatus si unquam fuit damnatus de aliquo crimine publico vel priuato et si predicta deposuit rogatus prece vel precio et cetera, dixit quod non.