Anno Domini millesimo trecentesimo secundo statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, cum ubi eadem iuris ratio cernitur, ibi idem ius sit per omnia statuendum, diffinitionem anno praeterito editam de translatione abbatum, generale Capitulum extendi diffinit ad Ordinis abbatissas. 2.  Item, cum constet status Ordinis ad integrum diutius conservari non posse, nec ea, quae sibi ad formationem aut correctionem ipsius pertinent, perfici competenter nisi continuetur assueta annua congregatio Capituli generalis, prout alias scilicet anno Domini M. CCIIC extitit diffinitum, multi tamen contra tenorem illius diffinitionis a generali Capitulo remanere presumunt ; ideo generale Capitulum eorum inobedientiam considerans, eamque intuens manifeste, omnes illos qui ad ipsum generale Capitulum non venerunt, nec se legitime excusaverunt, tempore, quo illis est ab ipso Capitulo generali constitutum, citat ad sequens proximum generale Capitulum ibi se super huiusmodi inobedientia purgaturos, vicinis abbatibus praecipiens quatinus tales accusent in proximo Capitulo generali ; quod si non fecerint, gradum altaris non ascendant. Omnes vero abbates Ordinis qui de cetero preces quascumque saecularium personarum, domino Papa dumtaxat excepto, pro remanendo a Capitulo generali impetraverint vel impetratis usi fuerint, idem Capitulum excommunicat in his scriptis, a qua sententia absolvi non valeant nisi ab ipso Capitulo vel cui commiserit vices suas. 3.  Item, quorundam perniciosam malitiam abhorrens et punire cupiens Capitulum generale, qui in salutis suae dispendium et communis utilitatis Ordinis detrimentum secreta Ordinis saecularibus detegere non verentur, utpote quando contributiones fiunt in Ordine pro ipsius libertatibus et aliis iuribus defendendis, hoc saecularibus potentibus, puta baronibus, principibus et regibus revelantes, procurant quod huiusmodi contributiones, Ordini tam necessariae, non solvantur, vel si solutae vel collectae alicui fuerint, procurant quod ab ipsis potentibus habeantur, praedictos Ordinis proprii proditores excommunicat in his scriptis, et tales excommunicati denuntientur cum ceteris malefactoribus in Ramis Palmarum in capitulis per Ordinem universum. 4.  Item, ut novitates et notabiles curiositates a nostro Ordine excludantur, ordinat et diffinit Capitulum generale quod in illis quae ad cultum divinum pertinent, quantum ad cantum, modus antiquus totaliter observetur, aliis diffinitionibus super hoc editis penitus abrogatis. 5.  Item, diffinitionem olim editam de studiis Tolosano, Stellensi et Montispessulani sic temperat Capitulum generale, quod abbates qui ad illa studia mittere tenentur, si viginti quinque monachos habeant, unum monachum mittere tenebuntur. Aliis autem abbatibus, qui minorem habent numerum, ut nullum mittere teneantur, indulget Capitulum generale. 6.  Item, nihil obedientia prodesse videretur humilibus, si contemptus contumacibus non obesset, sane distinctione septima, capitulo sexto continetur quod omnes personae Ordinis, quae processum visitatorum aut iudicum a generali Capitulo concessorum, in visitationibus, electionibus, ordinationibus, correctionibus seu exsecutionibus impediunt, vel ipsis visitatoribus aut patribus abbatibus procaciter vel proterve se opponunt aut ita facientibus consentiunt, per se vel per alios, litteras, preces, minas, insidias vel auxilia parentum suorum aut saecularium procurando, in Ramis Palmarum excommunicationis sententia percellantur. Huic diffinitioni in suo robore perduranti hoc addit Capitulum generale quod, quicumque propriis abbatibus in correctionibus regularibus temere obviare praesumpserit, vel qui minas, litteras, preces pro promotione officialium aut receptione in Ordine personarum impetraverint, aut impetratis usi fuerint, eadem sententia se noverint innodatos, a qua non nisi a domino Cistercii, vel a quatuor primis abbatibus quolibet in sua generatione, possint absolutionis beneficium obtinere ; quicumque vero super hoc culpabiles inventi fuerint, ad domos remotissimas emittantur poenae conspiratorum per omnia subiacentes, nec aliqui de genere eorum de cetero ad habitum regularem admittantur, et si recepti fuerint, nondum tamen professi, praecipit generale Capitulum, ut quam citius emittantur. Illi etiam pro quibus huiusmodi preces vel litterae fuerint impetratae, finem non assequantur optatum ; quinimo abbates eis talia praeter conscientiam concedentes, donec revocaverint, gradum altaris non ascendant. Ordinat insuper Capitulum generale, quod nulla persona de genere eorum monachorum, qui patribus, vel propriis abbatibus minas, damna vel iniurias inferunt, de cetero recipiantur ad habitum Ordinis qualemcumque. Hanc autem diffinitionem extendi Capitulum ad abbatissas et moniales Ordinis universi. 7.  Item, cum piae voluntatis petitio sit favore benigno prosequenda, maxime ubi cultus divinus ampliatur, ad petitionem illustris regis Bohemiae Capitulum generale ordinat et diffinit, quod in vigilia beati Michaelis annis singulis fiat commemoratio de beato Wanzeleio martyre non pontifice, cum una missa per Ordinem universum. 8.  Item, cum anno praeterito diffinitum fuit ut abbates, qui aliquas contributiones seu debita, in quibus obligati domino Cistercii tenentur, aut Ordini solverent, hoc instanti Capitulo non solverunt, nec super hoc defectu aliquam excusationem praetenderunt, ipsos ex nunc depositos denuntiat Capitulum generale, nisi domino Cistercii suam impotentiam insinuaverint, vel suo mandato infra sequens Capitulum generale, eidem sententiae subiacere decernens omnes illos, qui redditus Capitulo non solverunt in quibus eidem obligati tenentur, nisi infra sequens Capitulum modo consimili se excusaverint aut satisfecerint competenter. 9.  Item, ut ius cuiuscumque non depereat, sed unicuique restituatur quod suum est, diffinit et ordinat Capitulum generale, quod omnes abbatiae, quae sunt incendio vel alias destructae, si quae suorum mobilium inveniuntur distracta seu alienata, possint ea recuperare pro eodem pretio pro quo fuerunt ab aliis recepta. Et praecipit idem Capitulum generale, quod illi qui res sic distractas detinent, iurent pro quo pretio habuerint. Quod si iurare noluerint, gratis restituant, decernit Capitulum generale. Et si notum fuerit patribus abbatibus per censuram ecclesiasticam compellantur. 