In nomine sancte et individue Trinitatis, amen. Quoniam minuitur tempore memoria, et rebus gestis longevitate succedit oblivio, ad reparandum, seu conservandum ejusdem memorie bonum, Divina providentia presidium concessum est litterarum. Harum proinde utentes beneficio, posterorum utilitati consulimus, dum res nostro tempore gestas venture etati per presentia scripta transmittimus. Noverint igitur presentes, noverint et futuri, quod quidam miles de Tociaco, Rainaldus de Narbona, quidquid in silvis et nemoribus adjacentibus potestati Sancti-Germani que Digia dicitur, tam ipse quam homines sui habebat et clamabat, injuste se habere et clamare recognovit, et jus ecclesie esse asseruit, atque in presentia comitis Nivernensis, et eorum qui aderant Deo et beato Germano guerpivit, et ab hominibus suis, ubicumque locorum sint, et seipso quieta deinceps fore spopondit. Laudaverunt hoc factum filii ipsius Renardi, Willelmus, Walterius, Humbaldus, Rainaldus, Hugo. Insuper simul cum patre promiserunt ut quicumque deinceps hoc pactum aliquo modo transgredi, mutare, infirmare, calumpniari voluerit, se omnem omnium calumpniam sedaturos, et in omni loco legitimam garantiam se portaturos. Habuit autem exinde inde Rainaldus tredecim libras Autissiodorensis monete. Actum publice Autisiodoro, in curia comitis Nivernensis, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quadragesimo secundo; Innocentio, papa secundo, presidente; Ludovico, rege; Willelmo, consule; Hugone, presule; Gervasio, abbate. Hujus rei testes sunt ex parte abbatis Hugo de Til, et alii novem subsequenter in carta conscripti. Item Garnerius prepositus S. Germani, et alii tres similiter in carta conscripti. Ex parte Rainaldi, Walterii filius ejus, et alii duodecim, multique alii.