Cunctis sane considerantibus liquet quod ita Dei dispensatio quibusque ditibus consulit ut ex rebus quæ transitorie possidentur, si eis bene utantur, semper mansura valeant premia promereri. Quod videlicet divinus sermo possibile ostendens ait: «Divitiæ viri, redemptio animæ ejus,» et item: «Date helemosinam, et omnia munda sunt vobis.» Quod ego Narduinus et uxor mea Aya sollicite perpendentes, necessarium duximus ut ex rebus quæ nobis temporaliter, Christo largiente, collatæ sunt, ad emolumentum animarum aliquantulum impertiamur, ut juxta Christi preceptum pauperes ejus amicos nobis faciamus, quatinus ipsi in posterum nos recipiant in æterna tabernacula. Igitur omnibus fidelibus notum sit, quod ego supradictus vir Narduinus et uxor mea jam nominata donamus aliquid de rebus nostri juris ob amorem Dei sanctis apostolis ejus, Petro videlicet et Paulo Cluniaco monasterio, in alimonia servorum Dei ibidem consistentium ac ei assidue servientium: hoc est mansum nostrum indominicatum; qui mansus est situs in pago Matisconense, in vicaria Burgundionense, in villa quæ vocatur Bellomonte, cum medietate capellæ in honore sancti (Christophori?) consecratæ, insuper cum omnibus apenditiis, scilicet vineis, campis, pratis, silvis, aquis aquarumve decursibus, servis utriusque sexus et ætatis, exitibus et regressibus, quesitum et inquirendum, cultum et incultum, cum omni integritate. Hæc autem omnia Deo omnipotenti et sanctis apostolis ejus jamdictis donamus pro remedio animarum nostrarum, necnon et loco sepulturæ nostræ, atque salute animarum genitorum nostrorum, necnon et omnium propinquorum nostrorum, postremo autem pro omnibus Christi fidelibus vivis atque defunctis, ea scilicet ratione ut dum ipsi advixerimus teneamus et possideamus, et omnibus annis, festivitate sancti Petri, XIIcim denarios in censu persolvamus; post discessum vero nostrum, sine ullius contradictione, rectores prefati loci statim in suos recipiant usus. Si quis vero, quod futurum esse non credimus, nos ipsi (quod absit!) aut ullus de filiis et filiabus nostris, seu ceteris heredibus vel coheredibus nostris, vel etiam aliqua intromissa persona contra hanc donationis kartam, a nobis libentissime factam, aliquam calumniam generare aut litem inferre temptaverit, primitus iram Dei omnipotentis incurrat, et a liminibus æcclæsiarum extraneus habeatur, parsque ejus fiat cum Juda traditore Domini et cum his qui dixerunt Domino Deo: «Recede a nobis;» habeatque predictos apostolos, nisi resipuerit, regni celestis contradictores; secundum vero mundialem legem his quibus calumniam intulerit auri libras V, cogente judicaria potestate, coactus exsolvat, ejusque repetitio nullum effectum obtinere valeat; hæc vero karta donationis a nobis libenti animo facta et corroborata semper stabilis et inconvulsa permaneat, cum stipulatione subnixa. S. Leotaldi comite. S. Maioli vicecomiti. S. Leotgarii. S. Rotberti. S. iterum Rotberti. S. Rannaldi. S. Eurardi. S. Acardi. S. Narduini et Aya, qui fieri rogaverunt. Data mense junio, anno XIIII regnante Hluduvico rege Francorum. Jacob, ad vicem cancellarii, recognovit.