1. — In nomine sancte et individue Trinitatis, anno ab Incarnatione Domini nostri Jhesu Christi millesimo sexagesimo quinto. Constat me Artaldum filium quondàm Bosonis pro redemptione anime mee, et retributione vite æterne in fine obitûs mei dedisse et concessisse ad ecclesiam sancte Trinitatis et sancte Marie semper virginis sanctique Rigaldi Dei martyris, totam terram, prata, sylvam, culta et inculta monachis ibi Deo servientibus à rivo Simplaione usque ad rivum Anserie totum ex integro sicut ex paternâ successit hereditate. Laudante uxore meâ Stephanâ, donamus; que promisit se sepeliri juxtà me et de suo predio locum ipsum accrescere. Signa testium sunt Agnus de Monte et Ugo de Fonteleone et Bernardus frater ejus, et Leotaldus de Cazie, et Bernardus Centum Arben, et Benedictus presbyter. 2. — Ego suprà scriptus Artaldus et uxor mea Stephana, concedimus et donamus ad ipsum locum sancte Trinitatis et sancte Marie semper virginis, monachisque inibi Deo servientibus, servos et ancillas, hoc est Constancium cum filiis suis, et Martinum cum filiis et filiabus suis, et Walterium cum uxore suâ, et omnes liberos et servos qui habitare voluerint in hâc donatione quam fecimus ut monachi habeant et possideant absque ullâ calumpniâ. 3. — Igitur Stephana post mortem Artaldi, alium accepit virum. Posteà verò infirmata et ad finem perducta, convocavit monachos Eustorgium, priorem et Ugonem, rogans ut episcopum Matisconensem, domnum videlicet Drogonem, perducerent ad eam. Qui veniens Roanne ad eam, de suis actibus increpavit et pœnitentiam indixit præcipiens ei ut juxtà maritum sepeliretur in monasterio Sancti Rigaldi. Que preceptis ejus obediens, testamentum suum fecit per manum ipsius concedens et laudans omnem terram quam Artaldus dederat, et unum mansum in villâ que dicitur Ferceir dedit. Et insuper ecclesiam que ultrà flumen est addidit. Vocaturque locus in quo ecclesia est dicata Laniacus. Hanc ecclesiam predicta domna cum omnibus pertinentibus ad eamdem ecclesiam coram episcopo laudavit ut monachi absque ullâ calumpniâ et molestiâ possideant. Facta est autem hæc carta per manum domni Drogonis Matiscensis episcopi, et Ranulfi ejus archidiaconi. Signum Benedicti presbyteri. S. Bernardi Centum Arben. S. Girini de Bonâfonte et Ugonis fratris ejus. 4. — Ego verò Drogo Matiscensis episcopus, laudo et confirmo hanc cartam. Si quis verò hanc calumpniaverit, vel destruere voluerit, feriatur verbo divine auctoritatis et sanctorum apostolorum Petri et Pauli, omniumque sanctorum Dei, nisi resipuerit et quod malè abstulerit restituerit, et cum dignâ penitentiâ emendaverit. Fiat, fiat! Amen, et carta nostra valeat. 5. — Supradicte verò ecclesie monachi emerunt posteà omnem sepulturam et baptisma et omnem oblationem et tertiam partem decime de Raimundo et uxore suâ Arembert et filiis ejus, et de Girino de Bonâfonte et de Bernardo de Cordelae qui hoc placitum fecit. S. Stephanus Ruffus, et Bernardus frater ejus.