Insinuandum est omnibus fidelibus futuris et presentibus quod Herbertus de Sancto Ambrosio et Vitalis et Petrus Muri, fratres ejus, concesserunt Deo et sancte Marie de Firmitate et monachis ejusdem loci quicquid tenebant de terra quam Guillelmus de Cabilone dederat monachis Firmitatis in territorio de Chavals et in appendiciis ejus, in bosco, in plana terra, in pratis, sine ulla retentione. Hoc donum tenuerunt monachi Firmitatis in pace plus quam triginta annos sine ulla calumpnia. Post spatium tam longi temporis, Robertus Rufus, filius Herberti de Sumlopont, cepit calumpniari predictum donum et terram Roberti Gentilis et terram Duranni Luarel. Tandem, facta discussione coram domno Galterio, Cabilonis episcopo, sub perario de platea Sancti Ambrosii, de prefata calumpnia cognitum fuit quod injuste calumpniabatur omnia predicta. Tunc autem judicatum fuit ut de predicta calumpnia prefatus Robertus monachis Firmitatis ab hac inquietudine ulterius dimitteret in pace. Ipse vero Robertus Rufus, in manu domni Bartholomei abbatis Firmitatis, finivit predictam calumpniam atque concessit quicquid antecessores ejus dederant monachis Firmitatis. Hujus rei testes: domnus Galterius, Cabilonis episcopus, Galterius, archidiaconus de Loisei, Tibertus de Seniceo, Richardus Blancus de Seniceo, Bernardus Bosler, Johannes de Sancto Cyro, Robertus Guillelmus, Petrus Bressent.