Anno Domini millesimo trecentesimo nonagesimo nono statuta sunt haec apud Cistercium in Cisterciensis Ordinis Capituli generali. ORATIONES. 1.  Pro romanae Ecclesiae statu quem Dominus, etc. ut supra anno 1395 (*stat.* 39 *seq.*). 2.  Pro serenissimo domino Carolo rege Francorum, etc. ut supra anno 1395. 3.  Pro burgensibus, etc. ut supra anno 1395. 4.  Pro felicis et inclitae recordationis dominis quondam nostris dominis Philippo, Iohanne, et Carolo regibus Francorum, et reginis eorum consortibus ultimo defunctis, et maxime pro felicis et piae recordationis dominae quondam Blancha de Navarra regina Franciae, etc. ut supra ano 1395. 5.  Pro pace et unitate, etc. ut supra. 6.  Contra abbates qui non venerunt in Capitulo generali. — Abbates Ordinis universi, qui ad praesens generale Capitulum non venerunt, etc. ut in anno 1390 (*stat.* 4). Infrascriptos dumtaxat habet idem Capitulum in, de et super hoc favorabiliter excusatos, videlicet de Buzeyo, de Ponte oltrani, de Insula de Ré, de Pratea, de Ursicampo, de Morolia, de Charone, de Trisagio, de Gratia Dei, de Brolio, de Castellariis, de Domo Dei super Carum, de Fontemorum, de Thela, de Caroloco, de Prulliaco, de Oratorio, de Frigidimonte, de Boheriis, de Belloprato Belvacensi, de Vetericampo, de Pietate Dei, de Claritate, de Eslancio, de Barbello, de Eleemosina, de Valle clara, de Carmeya, de Sancto Albino, de Calercio, Valle regis, de Briostella, de Bullencuria, de Caroliloco, de Luzela, de Bonavalle in Pictavia, de Valentina, de Vallibus in Ornesio, de Misericordia Dei, de Signiaco, de Chezeriaco, de Relec, de Cassania, de Fusniaco, de Laude, de Longoponte, de Bonofonte, de Valle Beatae Mariae, de Joyaco, de Vallemagna, de Oliveto, de Bonomonte. 7.  Cum Ordo noster Cisterciensis, etc. ut in anno 1391 (*stat.* 2). 8.  Ad cogendum debitores. — Ad requestam reverendi patris domini, etc. ut habetur in anno 1390 (*stat.* 19). 9.  Conceditur per Capitulum generale, etc. *ut in anno praeced. stat.* 9. 10.  Quamvis soror Kzeketta, filia domini Philippi de Reinghersuliete, monialis monasterii de Braella nostri Ordinis, defectum natalium, ut asserit, patiatur, genita de soluto et soluta, quia tamen fide digno testimonio relatum est Capitulo generali eam paternae incontinentiae sectatricem non esse, sed bonae conversationis et vitae, et quod alias sibi ad dispensationis gratiam obtinendam merita suffragantur, ut igitur, non obstante dicto defectu natalium, possit ad omnes actus, honores et dignitates Ordinis, si sibi alias merita congruentia suppetant, promoveri dicta Kzeketta secum dictum generale Capitulum misericorditer dispensat. 11.  Abbatissae monasterii de Monstereolo, in virtute sanctae obedientiae et sub excommunicationis et depositionis et abbatiali dignitate latae sententiae poenis, districte praecipit et iniungit generale Capitulum certis et iustis causis ad hoc permotum, quatinus infra tres dies post diem notificationis praesentis diffinitionis sibi factae immediate sequentes, quorum dierum primum pro primo, secundum pro secundo et tertium pro tertio et canonico ac peremptorio termino sibi dictum Capitulum assignat fratrem Iohannem Lupi monachum, ut dicitur de Grandiprato, dioecesis Leodiensis, expellat, eiiciat a dicta abbatia de Monstereolo, et ab omni conversatione et frequentatione ipsius monasterii et omnium personarum eius, ipsum numquam de cetero in dicta abbatia vel in sua et aliarum personarum dicti monasterii societate, sub dictis poenis admissura vel receptura, cum satis constat dicto Capitulo generali, quod dictus frater Iohannes Lupi nullam omnino causam habeat ibidem morandi, nec sua mora aliqualiter cedit in utilitatem dicti monasterii, sed in infamiam gravem sui ipsius ac dictarum abbatissae et personarum ipsius monasterii et animarum suorum detrimentum, Ordinis dedecus, et scandalum plurimorum. Abbatibus autem, praecipue de Ygniaco, de Valle clara, et de Boheriis, et aliis abbatibus Ordinis nostri in illis partibus constitutis, et eorum cuilibet, in virtute sanctae obedientiae, praecipit dictum Capitulum generale, quatinus praesentem diffinitionem coram tabellione publico vel sufficientibus testibus nuntient et notificent sine dilatione abbatissae praedictae, data sibi copia eiusdem ad expensas suas, si voluerit habere, et quidquid inde fecerint, sub instrumento publico vel sub patentibus litteris eorum sigillis sigillatis proximo referant Capitulo generali, absolutionem autem praedictarum sententiarum sibi reservat dictum Capitulum generale. 12.  Cum abbas de Bella brancha indurato et pertinaci animo contributiones per generale Capitulum impositas per multos annos solvere recusaverit et recusat, allegando excusationes frivolas in peccatis, multiplices sententiarum laqueos incurrendo, irregularitatem etiam cum non vereatur se immiscere divinis in divinae Maiestatis offensam, exempli perniciem, contemptum Ordinis et scandalum plurimorum, generale Capitulum ex certa scientia dictum abbatem decernit et declarat sententias et poenas quascumque per statuta papalia et Ordinis contra non solventes contributiones latas incurrisse, et ulterius ipsum abbatem de Bellabranca per quoscumque notarios apostolicos, imperiales et alios capellanos curatos, non curatos ; abbates, priores, cellerarios et alios officiales Ordinis, qui super hoc requisiti fuerint, ipsum Capitulum citari requirit, praecipit et iniungit peremptorie et personaliter, et hoc sub poena depositionis ab abbatiali dignitate, videlicet ad tricesimam diem a pronuntiatione et citatione praesenti computandam coram reverendo patre domino Cisterciensi abbate, responsurum ad ea quae sibi obiicientur ex officio per dominum memoratum, cum intimatione quod, sive comparuerit, sive non, contra ipsum procedetur prout rationis fuerit, eius contumacia non obstante. Mandat igitur dictum Capitulum ipsiusque Diffinitores universis et singulis abbatibus circumvicinis, et eorum loca tenentibus, aliisque ad quorum notitiam praesens diffinitio devenerit, quatinus dictum abbatem de Bellabranca singulis diebus dominicis et festivis, palam et publice, in suis capitulis excommunicatum denuntient, et ab omnibus et singulis, etiam a propriis monachis dicti abbatis de Bellabranca praecipiant evitari. 13.  Abbati de Montepetroso restituit generale Capitulum administrationem regiminis temporalis, eidem per dominum Cistercii ex certis rationibus nuper ablatam, videlicet hinc ad annum revolutum, ita tamen quod anno immediate sequenti in Capitulo generali dictus abbas, de et super dispensatis et administratis per ipsum plenam et lucidam habeat reddere rationem. 14.  Cum frater Laurentius monachus monasterii Beatae Mariae de Cyps, Stringonensis dioecesis, bono zelo motus, propter mala et excessus quae fiebant in proprio monasterio, ad monasterium Morimundi tanquam ad superiorem accessit, sine proprii abbatis licentia, Capitulum generale decernit et declarat nullum apostasiae crimen incurrisse, sed acquisivisse meritum, committendo domino Morimundi ad cautelam plenariam potestatem absolutionis beneficium eidem impendendi, si forte dictus frater Laurentius scrupulosa conscientia ductus requisierit eamdem. 15.  Executionem et processum per dominum abbatem Grandissilvae, commissarium domini Morimundi, factam in, et super installatione abbatis Scalae Dei, tamquam rite et canonice factam, Capitulum generale ex certa scientia corroborat, confirmat et ratificat. 16.  Domino Pontigniaci, sacrae theologiae professori, et abbati de Valle Beatae Mariae per generale Capitulum committitur, quatinus si traditionem cuiusdam domus in villa de Argenceol cum torculari, vineis et aliis quibusdam haereditagiis sitis, per abbatem et conventum monasterii Caroliloci factam Guillelmo Le Francois et Perrenelle eius uxori ad censum annuum et perpetuum, invenerint dicto monasterio fructuosam, eamdem auctoritate Capituli generalis ratificent et confirment. 17.  Informationes et processus facti contra fratrem Stephanum abbatem monasterii Altifontis hinc ad generale Capitulum anni immediate sequentis committuntur et differuntur, ita tamen quod dictus abbas promisit, medio iuramento, in dicto anni sequentis Capitulo vel si tunc legitime fuerit impeditus, quam primum commode poterit coram domino Cistercii personaliter comparere, stareque in omnibus et per omnia absque appellatione seu reclamatione quacumque, et parere, in et super praemissis, ordinationi dicti Capituli seu domini Cistercii, et hoc sub poena depositionis, ad quam praefatus dominus Cistercii de consensu et assensu Diffinitorum eiusdem Capituli ex nunc prout ex tunc, prout exponitur, profert, promulgat et pronuntiat in hiis scriptis. 18.  Ad *petitionem* abbatis et conventus monasterii de Villanova, Nannetensis dioecesis, generale Capitulum committit iniungendo abbatibus de Buzeyo et de Precibus Nannetensis et Venetensis dioecesium, et eorum cuilibet in solidum, quatinus omnes et singulas Ordinis nostri Cisterciensis personas quas repererint obligatas esse seu teneri dictis abbati et conventui dicti monasterii de Villanova in quibuscumque pecuniarum summis et rebus aliis, ad satisfaciendum eisdem abbati et conventui monasterii Villaenovae de dictis pecuniarum summis et rebus aliis, per censuram Ordinis, auctoritate dicti Capituli et in eiusdem Capituli plenaria potestate, viriliter coerceant et compellant, invocato, ad hoc, si opus fuerit, auxilio brachii saecularis. 19.  Idem committitur abbati de Belloprato, sacrae theologiae professori, Belvacensis dioecesis, pro abbatissa et conventu monialium de Gomeri Fonte, Rothomagensis dioecesis, pro debitis in quibus eis tenentur, ut asserunt, abbatissa et conventus monasterii de Thesauro. 20.  Ad supplicationem Colini de Quemin, civis Rothomagensis, abbati de Mortuomari eiusdem dioecesis generale Capitulum committit quatinus, abbatissam et conventum monasterii monialium de Fonte Gerardi, dictae dioecesis, coerceat et compellat per censuram Ordinis, ad solvendum et reddendum dicto Colino omnia et singula debita, in quibus dictam abbatissam et conventum per testes idoneos seu legitima documenta obligatas esse repererit, invocato ad hoc, si opus fuerit, iudicum *ecclesiasticorum* auxilio et brachii secularis. 21.  Attentis virtutum meritis, quibus frater Iohannes Sedematre, monachus monasterii de Capella [de Thosan] post quatuor annorum et ultra apostasiam et lapsum carnis perpetratum in villa de Brugis laudabiliter claruit, eumdem generale Capitulum restituit ad officia, administrationes, dignitates et ceteros legitimos actus Ordinis exercendos, si dum et quoties de abbatis et conventus dicti monasterii de Capella beneplacito provenerit et assensu. 22.  Cum sorore Margareta Vavassoris moniali monasterii de Sancta Colomba in Blandeka dispensat generale Capitulum quatinus, non obstante defectu natalium quem patitur ex religioso et soluta progenita, ad omnes actus Ordinis legitimos, abbatiatu secluso, suis exigentibus meritis valeat promoveri. 23.  Reformatio omnium monasteriorum in tota lingua Occitana et regnis Hispaniae domino Morimundi committitur in omnimoda potestate, ut in forma [consueta]. 24.  Abbatibus de Buzayo et de Vallenova, et eorum cuilibet in solidum, generale Capitulum committit iniungendo quatinus omnes et singulas personas Ordinis, quas abbati et conventui monasterii de Precibus obligatas esse repererit in quibuscumque pecuniarum summis et rebus aliis, ad satisfaciendum eisdem abbati et conventui de Precibus, per censuram Ordinis, viriliter coerceant et compellant. 25.  Cum fratre Iohanne de Buona, monacho Boniportus, gratiose dispensat generale Capitulum quatinus, non obstante apostasia trium mensium per ipsum damnabiliter perpetrata, ad omnes actus Ordinis legitimos, voces, gradus, administrationes et officia, suis exigentibus meritis, valeat promoveri. 26.  Hoc idem conceditur fratri Guillelmo Macana, monacho de Populeto, non obstante apostasia quatuor mensium, regulari habitu derelicto. 27.  Ad petitionem abbatis et conventus de Longovillari, Morinensis dioecesis, committit et iniungit generale Capitulum de Caricampo et de Gardo monasteriorum abbatibus, quatinus si traditio quorumdam terrarum arabilium cuiusdam parvae grangiae, nemus Iohannis nuncupatae, et unius molendini siti in villa de Estoëriffe ad dictum monasterium de Longovillari pertinentium, videlicet ad censum annuum et in emphiteosim sit ipsi monasterio de Longovillari necessaria vel utilis, faciant quod fiendum viderint ad monasterii relevamen, auctoritate Capituli generalis. 28.  Diffinitio quaedam anno immediate praeterito edita corroboratur, ratificatur et confirmatur, cuius quidem diffinitionis tenor sequitur et est talis : Domino Cistercii committit reverenter generale Capitulum ut, secundum compertam vel comperiendam, informatione praevia, possibilitatem monasterio de Pratea gratiam seu remissionem de contributionibus faciat abbati dicti monasterii, quantam decrevit in plenaria dicti Capituli potestate. 29.  Domino Pontigniaci, sacrae theologiae professori, committit generale Capitulum quatinus, si duo deserta vinearum in finagio Antissiodorensi sita, Iohanni Regnier iuniori et Guidoni Bunos Antissiodori commorantibus ad census annuos et perpetuos tradita cedant, ad utilitatem monasterii de Barbello sive de Sacro portu tractatum, in, de et super hoc per abbatem et conventum praedicti monasterii Sacri portus confectum et praedictos Iohannem et Guidonem confectum et initum, cedant ad utilitatem et commodum praefati monasterii et conventus, dictum tractatum si, et in quantum rite procedit, confirmet et ratificet, auctoritate praefati Capituli generalis. 30.  Reformationem monasterii de Palatio, monasterio de Dalone immediate subiecti, in quo regulares observantiae, prout ad generalis Capituli audientiam deductum est, pene penitus perierunt, committit idem Capitulum de Curia Dei, de Feneriis, de Pratea et de Obazina monasteriorum abbatibus, et eorum cuilibet in solidum, cum omnimoda ipsius Capituli potestate et clausulis opportunis et rationabiliter requisitis. 31.  De Curiae Dei, de Feneriis, de Pratea et de Obazina monasteriorum abbatibus, et eorum cuilibet in solidum, committit generale Capitulum omnimodam potestatem compellendi nonnullos abbates de generatione monasterii de Dalone, ad expensas moderatas et rationabiles cuiusdam monachi de Dalone, pro visitandis monasteriis sibi immediate subiectis deputati, per censuram Ordinis et quibuscumque aliis remediis opportunis. 32.  Cum prout abbas monasterii Bonaecumbae Capitulo generali insinuare curavit, multae monasterii sui terrae, grangiae et possessiones aliae in partibus Rutenensi et Albigesii occasione guerrarum et mortalitatum, quae longo tempore, ut asserit, in suis partibus viguerunt, remanserint et remanent incultae, et dicto monasterio minime fructuosae, patri abbati et Silvanesio monasteriorum abbatibus generale Capitulum committit et iniungit quatinus de praemissis se informent, cum diligentia et adhibito senioris partis conventus consilio, dicto incommodo meliori modo quo poterunt obviare laborent, auctoritate Capituli generalis. 33.  Informationes et processus factos contra abbatem de Stamedio, generale Capitulum hinc ad alium Capitulum anni immediate sequentis Capitulum praesens, modo et forma quae sequitur continuare decrevit. Primo, dictus dominus abbas de Stamedio tenebitur in proprio monasterio residentiam continuam facere, nullamque grangiam praesertim grangiam de Enresiol inhabitare, frequentare aut intrare quomodolibet infra Capitulum anni [M] CCCC, nisi forte transitorie et nisi super hoc gratiam vel permissionem a domino abbate Cistercii, vel patre abbate habuerit specialem. Item, tenebitur dictus abbas infra festum Purificationis proxime venturum comparere coram dicto domino Cistercii ; exhibiturus litteras domini comitis Sabaudiae, benevolentiam et amicitiam praefati domini erga ipsum continentes, et alias sufficienter informare dictum dominum Cistercii quomodo ceteri domini patriae et fundatores loci contentantur de ipsius regimine et vita. Item, non poterit ullam administrationem temporalem vel spiritualem infra dictum Capitulum personaliter exercere, nisi prout dictum est a praelibato domino Cistercii, seu a suo patre abbate, super hoc licentiam habuerit specialem. Item, nullam poterit renuntiationem seu cessionem status sui in manus cuiuscumque facere, nec et quemlibet tractatum inire super abbatiae permutatione, nisi de licentia patris abbatis praefati. Item, tenebitur personaliter comparere in dicto proximo venturo Capitulo generali, recuperationem impositorum sibi criminum ostensurus. Et haec omnia et singula tenebitur adimplere et facere dictus abbas Stamedii sub poena depositionis ab abbatiali dignitate, qua depositionis poena praefatus dominus Cistercii de unanimi omnium ipsius Capituli generalis Diffinitorum consensu et vice ac nomine eorum eximitur prout eximit et contra profert et pronuntiat in hiis scriptis. Quam etiam depositionis sententiam saepe dictus abbas de Stamedio in se suscepit et suscipit absque reclamatione per ipsum in posterum facienda. 34.  Exigente contumacia abbatis monasterii Vallis benedictae, Lugdunensis dioecesis, qui citatus peremptorie et personaliter et sub poena depositionis ab abbatiali dignitate ad praesens Capitulum ibidem accedere, nec se quomodolibet excusare curavit, ipsum Capitulum excommunicat in hiis scriptis, et excommunicatum per patrem abbatem et alios requirendos ipsum, palam et publice, in monasterio proprio et locis circumvicinis praecipit nuntiare. Et quoniam dictus abbas Vallis Benedictae de et super nonnullis criminibus apud nos nonnullosque bonos et graves delatus et diffamatus extitit, ut monasterium suum praedictum a noxiis et incommodis praeservetur ; regimen et administrationem temporalis eiusdem, sub dicta depositionis poena, eidem abbati inhibet, et per patrem abbatem praecipit inhiberi, committendo dictum regimen temporale uni vel pluribus idoneis vel idoneo ; qui de tractandis per ipsos sciant reddere rationem eidem patri abbati, praecipiens et iniungens quatinus quam primum commode poterit ad dictum monasterium Vallis Benedictae personaliter se transferat, de ac super praetactis excessibus per testes idoneos se informet cum diligentia, et quidquid super hoc repererit, domino Cistercii transmittere seu deportare non negligat, citando ipsum abbatem Vallis Benedictae, uno edicto pro omnibus, personaliter et hoc sub poena depositionis ab abbatiali dignitate, ac carceris, ad certum et competentem diem, coram praefato domino Cistercii cum intimatione quod, sive comparuevit sive non, contra ipsum procedetur, prout rationis fuerit, eius contumacia non obstante. 35.  Traditiones nonnullarum possessionum sterilium et incultarum ac etiam aliarum ad censum annuum et perpetuum per abbatem et conventum monasterii Bonaevallis, Viennensis dioecesis, factas de unanimi eorumdem consensu et pro monasterii commodo, Capitulum generale ratificat et confirmat, et de consimilibus consimiliter tradendis inposterum licentiam impertitur. 36.  Quoniam observari discretio debet in numero religiosorum in monasteriis ponendorum, ut videlicet tot simul et non plus cohabitent, qui vivere possint ordinate, ne vel excusante paucitate vivant irregulariter, vel prae multitudine cohabitantium necessitatibus eorum illicite quaerere compellantur, sed dum quaerunt plura, exterior cura crescit, per diversas regiones Ecclesiae beneficia sparguntur, et pro regendis ipsis fratres necessario sparsi subsequuntur, soli inter saeculares habitant, et nolentes pati fraudem iudicio contendere sunt parati. Qui vero per cellulas duo vel tres, vel etiam quatuor aut quinque simul habitant, claustrali non coarctuntur lege, sed pro libitu plerique suo vivunt, et inter gentes commixti discunt eorum vitam et opera, et ut saeculares diversis serviunt sculptilibus vitiorum, ac religionis statuta et Ordinis formam, ac observationes devotas nedum non servantes, pene penitus obliviscuntur. Propter quod antiqui nostri sancti patres salubriter, imo necessario propter observantiam regulae sancti Benedicti secundum quam regulam nos omnes solemniter vovimus et promisimus conversari, statuerunt in diffinitionibus per eos editis, ut ad novam abbatiam minus quam duodecim monachi cum abbate tertiodecimo non mitterentur, ipso loco prius domibus, libris, et aliis necessariis sic aptato, qui ibi competenter vivere possent et regulam observare, quodque minora monasteria tam monachorum quam monialium, in quibus non possent congrue sustentari duodecim monachi vel moniales ibidem assidue residentes, ut per omnia possent communia statuta Ordinis observare, patres abbates committerent aliis monasteriis et unirent. Cum igitur monasterium monialium de Insulis, Antissiodorensis dioecesis, immediate *Cisterciensi* subiectum monasterio, sit adeo tenuiter reddituatum, et bonis temporalibus insufficienter dotatum, quod nullatenus aut vix in eodem possit dictus numerus monialium cum personis eis propter sua spiritualia temporaliaque negotia procurando necessariis ad vitam suam transigendam sufficienter procurari, seu commode sustentari, generale Capitulum propter hoc et alia plura, ipsum ad hoc merito inducentia multum iuste unit, incorporat et annectit dictum monasterium de Insulis monasterio Pontigniacensi satis eidem propinquo pro grangia vel cellario faciendis, abbati dicti monasterii Pontigniacensis committendo praecipiens et iniungens idem Capitulum, quatinus abbatissam, moniales et ceteras personas regulares, quae nunc sunt dicti monasterii de Insulis, emittat auctoritate dicti Capituli extra dictum monasterium ad alia singula monasteria monialium dicti Ordinis nostri, quae sint potentia ad sibi necessaria sicut ceteris suis monialibus ministranda, et in eisdem singulis monasteriis faciat eas recipi regulariter quamdiu vixerint commorandas, possessionemque dicti monasterii de Insulis veram, manualem, et realem reddituum, proventuum, fructuum et emolumentorum, bonorum, haereditagiorum, possessionum, rerum et pertinentiarum, mobilium et immobilium eiusdem accipiat et intret pro se et suo conventu ac monasterio Pontigniaci, per censuram Ordinis, invocato ad praemissa et infrascripta, si opus sit, auxilio brachii saecularis ; ita tamen quod ipsi abbas et conventus dicti monasterii Pontigniaci, et sui successores, iugiter omni tempore teneant in loco dicti monasterii de Insulis, expulsis inde perpetuo monialibus et aliis mulieribus quibuscumque, et sustentent in sibi necessariis, et ad haec facienda sint obligati et astricti, tot monachos sacerdotes quot ibidem propter reverentiam divini cultus et inhumatorum seu sepultorum corporum humanorum et salutem animarum ipsorum, qualibet die una missa ad minus indeficienbiliter celebretur. Et nihilominus committit idem Capitulum generale universis et singulis abbatibus dicti Ordinis, et specialiter abbatibus de Prulliaco et Rigniaco, et eorum cuilibet quatinus si necesse fuerit, et ad hoc ex parte dictorum abbatis et conventus Pontigniaci fuerint requisiti, ad dictum monasterium de Insulis et ipsius pertinentias personaliter se transferant, et executioni debitae praesentem diffinitionem demandent, praecipitque districte ac iniungit, sub poenis excommunicationis et incarcerationis perpetuae, praefatis abbatissae et monialibus ; quae pro nunc sunt in dicto monasterio de Insulis, quod dicto abbati Pontigniaci ceterisque commissariis abbatibus, si qui ad hoc fuerint evocati, pareant humiliter ac devote, nullam rebellionem vel contradictionem in hiis quae concernunt praesens nostrum statutum vel ipsum contingentia, emergentia et dependentia, per seipsas vel alias quascumque personas, ullatenus inferendo. Ita tamen quod dicti abbas et conventus monasterii Pontigniaci tenebuntur, in festo sancti Remigii de capite octobris, postquam pacificam et integram possessionem dicti monasterii de Insulis eiusque pertinentias habuerint, seu fuerint assecuti, solvere decem libras turonensium parvorum domui studii Sancti Bernardi parisiensis pro reparatione et sustentatione domorum studii memorati, et hoc singulis annis in perpetuum, et de eo faciant dictae domui Sancti Bernardi et eius gubernatoribus, sine mora post adeptam possessionem litteras obligatorias patentes et alias competentes. 37.  Consimili modo et cum conditionibus praedictis, unit et incorporat generale Capitulum monasterium de Monte Nostrae Dominae prope Pruvinum, dioecesis Senonensis, monasterio Prulliaci, dioecesis supradictae. 38.  Consimili modo et cum conditionibus praedictis, unit et incorporat Capitulum generale monasterium monialium de Penthemont, dioecesis Belvacensis, monasterio Belliprati, dioecesis supradictae. 39.  Consimili modo et cum conditionibus praedictis, unit et incorporat Capitulum generale monasterium monialium de Consolatione Beatae Mariae, alias de Masuris, Remensis dioecesis, monasterio de Ellancio, dioecesis supradictae. 40.  Consimili modo et cum conditionibus praedictis, per centum solidorum turonensium annuatim dumtaxat, unit et incorporat Capitulum generale monasterium monialium de Benedicta Valle, Tullensis dioecesis, monasterio Claraevallis, Lingonensis dioecesis. 41.  Consimili modo et cum conditionibus praedictis, libere tamen, unit et incorporat Capitulum generale monasterium monialium de Valle Vinearum, Lingonensis dioecesis, monasterio Claraevallis, dictae dioecesis Lingonensis. 42.  Domino Cistercii reverenter et abbati de Moris, aut alteri eorumdem, committit generale Capitulum quatinus ipsi vel eorum alter, qui primus super hoc fuerit requisitus, coerceat et compellat, per censuram Ordinis et alia iuris remedia, omnes et singulas utriusque sexus nostri Ordinis personas quas, per testes idoneos seu alia documenta legitima, esse repererint obligatas domino Claraevallis et suo conventui, tam particulariter et divisim quam coniunctim, in quibuscumque pecuniarum summis et rebus aliis, quocumque nomine censeantur. 43.  Ad petitionem abbatissae et conventus monasterii de Sewinke, committit abbati de Dunis generale Capitulum quatinus de paupertate et inopia dicti monasterii se informet. Quod si tanta fuerit, quod ipsius monasterii debita persolvi nequeant absque venditione redditus viginti francorum aureorum ad vitam unius vel duarum personarum simul, dictam venditionem faciendi, auctoritate dicti Capituli, licentiam tribuat et concedat, proviso quod pecunia de venditione huiusmodi habita, in nullos alios quam in debitorum monasterii solutionem quorumlibet convertatur. 44.  Domino Claraevallis, sacrae theologiae professori, et abbati de Valle clara, et eorum cuilibet in solidum, committit generale Capitulum quatinus omnes et singulas Ordinis personas, quas teneri seu fore obligatas repererint abbati et conventui Ygniaci, in quibuscumque pecuniarum summis et rebus aliis, ad satisfaciendum eisdem abbati et conventui integraliter et complete, per censuram Ordinis, auctoritate dicti Capituli et in ipsius potestate, coerceant viriliter et compellant. 45.  Ad supplicationem abbatis Bellaevallis, cum fratre Nicolao Salomonis, monacho monasterii Lucellensis, per generale Capitulum dispensatur quod, non obstante apostasia quam incurrit per octennium vel quasi, assumi valeat ad omnes actus Ordinis legitimos, abbatiatu secluso. 46.  Abbatis de Bonoportu senio et gravitati compatiens generale Capitulum, ipsum habet a via Capituli de cetero favorabiliter excusatum. 47.  Ad idem de Bella pertica. 48.  Ad idem pro abbate de Veteri villa. 49.  Ad idem de Gratia Dei in Burgundia. 50.  Ad idem pro abbate de Caroloco. 51.  Ad idem de Berdonis. 52.  Abbatis et conventus monasterii de Barbello petitio continebat quod, cum dudum frater Adam de Parisius suus monachus, animi ductus levitate per spacium ferme trium mensium apostataverit, regulari habitu derelicto, verumtamen quia suam vitam commutavit in melius dignaretur cum eo generale Capitulum dispensare ; hinc est quod dictum Capitulum, misericorditer agens cum illo, dispensat ut, hiis non obstantibus, ad omnes actus, status, gradus et honores Ordinis legitimos promoveri valeat etiam abbatialem dignitatem. 53.  De Curia Dei, Aurelianensis dioecesis, licentiato in decretis, de Nigro lacu et de Pratea monasteriorum abbatibus, et eorum cuilibet in solidum, committitur per generale Capitulum quatinus, lites et iurgia mota inter abbatem de Bonoloco et fratrem Iohannem de Bellobourdino, monachum dicti loci, qui contra suum abbatem appellationem interiecit, diversis mediis eum ad hoc moventibus, de quibus et omnibus dependentibus ab eisdem et connexis, tam iurgiis, causis et appellatione praemissis quam aliis, veritate comperta, fine debito terminent, et partibus faciant iustitiae complementum. 54.  Fratris Iohannis de Vallibus, prioris monasterii de Miratorio, per generale Capitulum admittitur petitio continens in substantia quod, cum de suorum parentum bonis acquisierit pro perpetuo decem terrae libratas, de consensu proprii abbatis et conventus, dictum redditum possideat quamdiu vitam duxerit in humanis, dum tamen post eius decessum idem redditus a dicto monasterio possideatur. 55.  Domino Claraevallis, sacrae theologiae professori, et abbati Signiaci, eorumque cuilibet in solidum, committit generale Capitulum, ut omnes et singulas Ordinis personas quas, per legitima documenta, fore viderint obligatas abbati de Dunis et eiusdem loci conventui, ad dictorum supplicationem ipsi porrectam Capitulo, coerceant viriliter, per censuram Ordinis, ad plenariam et debitam satisfactionem. 56.  Si de consensu processerit et voluntate abbatis et conventus de Mellereyo, dispensatur gratiose per generale Capitulum cum fratre Guillelmo Oliverii, monacho et cellerario dicti loci, ut non obstante quod, sine licentia et quasi contra inhibitionem proprii abbatis expressam ; occasione sui cellerariatus officii in villa de Mellereyo pernoctavit, de quo sibi postmodum iniunctam poenitentiam devote peregit, ut dicitur, ad omnes status, gradus, honores et dignitates valeat promoveri. 57.  De Curia Dei et de Calocheyo monasteriorum abbatibus committitur per generale Capitulum quatinus ad monasterium de Ponte octrani personaliter accedentes, diligenter se informent de vita, moribus et conversatione fratris Iohannis Morini, monachi dicti monasterii de Ponte *octrani,* ut dicitur, intrusum et irrationabiliter dicti monasterii regimen occupantem ; quod si repererint dictum fratrem Iohannem intrusum et criminosum, a dicto monasterio expellant viriliter, auctoritate Capituli generalis, cuius loco secundum Ordinis instituta alius idoneus per eos subrogetur. 58.  Cum alias fuerit dispensatum cum fratre Iohanne Marescalli, monacho monasterii de Buzeyo, qui occasione cuiusdam furti, per eum tamen restituti, poenam carceris pertulit, ut dicitur, patienter, ut hoc non obstante et apostasia quam olim incurrit, adduci posset et assumi ad omnes actus legitimos, citra nihilominus abbatiatum, de ipsius moribus in melius commutatis generale Capitulum informatum, si de consensu abbatis sui et conventus processerit, etiam dictis gratiis adiungit abbatialem dignitatem. 59.  Ad humilem supplicationem abbatis et conventus Joyaci, per suas litteras in patenti restituuntur ad omnes gradus, honores Ordinis legitimos et dignitates fratres Iohannes Morini et Iacobus de Oratorio, sui conmonachi, qui suadente diabolo per saeculum vagabundi quasi per duos menses iuveniliter apostataverunt. 60.  Si de beneplacito processerit et assensu serenissimi Principis domini ducis Britanniae, qui specialem devotionem ad monasterium de Precibus habere dignoscitur, frater Iohannes Radulphi, monachus dicti monasterii de Precibus, ad omnes gradus, status et honores, ita tamen quod de cetero Parisius ad studium non revertatur, de speciali gratia per generale Capitulum admittitur, non obstante diffinitione, suis demeritis exigentibus, anno 1397 in generali Capitulo edita contra ipsum. 61.  Domino Pontigniaci, sacrae theologiae professori, et abbati Prulliaci, ac eorum cuilibet in solidum, per generale Capitulum committitur ut super eo quod conquestus est ipsi Capitulo abbas Igniaci modernus, de fratre Iohanne de Alacrimonte suo praedecessore immediato, quod cum assumptus fuerit suo tempore in abbatem monasterii Vallis lucentis multa bona ipsius dimissi monasterii secum tulit, ut asserit, et duxit ad monasterium Vallis lucentis praedictum, equum videlicet valoris quasi triginta librarum turonensium, et unam caudam plenam diversis mobilibus, quae reddere modernus Vallis lucentis abbas differt et recusat in conquerentis et sui monasterii *praeiudicium* et gravamen, inquirant diligenter ipsi vel alter eorum. Quod si per informationem debitam compererint ita fore, et ipsa bona monasterii Quinciaci versa fuisse in usum et utilitatem monasterii Vallis lucentis praesertim cum similiter reverendissimus pater dominus Cistercii et eiusdem loci conventus, per suum procuratorem, a dicto patre Iohanne de Alacrimonte, dudum monacho Cistercii, requisierint et habuerint in suo peculio, facta compositione, sexaginta libras turonenses, quas persolvit dictum monasterium Quinciaci, abbatem dicti loci Vallis lucentis et eius officiarios viriliter et debite per monitiones, sententias et aliter, per censuram Ordinis, ad praemissorum omnium restitutionem coerceant, in plenaria dicti Capituli potestate, seu alias faciant ut fuerit rationis. 62.  Ad abbatis Quinciaci et eiusdem loci conventus petitionem conceditur generale Capitulum de speciali gratia fratri Iohanni de Rota, suo conmonacho, ut ad omnes status, gradus, et honores, dignitatesve admitti valeat et assumi non obstante quod per annum vel quasi apostataverit, regulari habitu derelicto. 63.  Ut non obstante defectu natalium quem patitur soror Margareta de Brena monialis monasterii de Valle Vinearum ex solutis parentibus genita, suis meritis exigentibus, ad omnes actus gradus et honores Ordinis legitimos, dignitates et officia promoveri valeat, generale Capitulum annuit et concedit, citra nihilominus abbatiatum. 64.  Alias habilitatum per dominum Cistercii fratrem Iacobum Romani, monachum de Bonoportu, super apostasia dudum contracta per aliquod temporis intervallum, ad omnes actus et honores Ordinis, citra dignitatem abbatiatus, gratiam ampliando generale Capitulum etiam ad statum abbatialem admittit. 65.  De poenitentiae luctu voluntario quam diu post reatum subiit patienter frater Iohannes de Yonvalle, monachus de Monasteriis in Argona, super eo quod quasi per annum apostataverit, et inde per generale Capitulum habilitatus citra dignitatem abbatialem, penitus restaurat etiam ad gradum abbatiatus de gratia speciali. 66.  Fratrem Iohannem de Balveolis, monachum Fonteneti, qui quasi per novem annos apostatavit, sitque celebrando et eucharistica sacramenta in saeculo ministrando notam incurrit irregularitatis, propter quod iniunctam sibi poenitentiam sustinuit et sustinet humiliter, absolvit generale Capitulum dispensando misericorditer cum eodem super irregularitate praedicta, ut quod ad actus, status, voces, gradus et officia possit assumi, dignitate tamen abbatiali seclusa. 67.  Quia dudum per generale Capitulum dispensatio extitit cum fratre Petro de Sancto Quintino, monacho de Monasteriis in Argona, super eo quod aliquamdiu bis apostatavit, ut ad omnes status et gradus Ordinis legitimos restituatur, citra nihilominus abbatiatum, gratiam amplians dictum Capitulum etiam ad abbatialem dignitatem vult admitti, si suo in posterum merita suffragentur. 68.  Fratrem Bernardum de Monte Ursino, monachum Scalae Dei, citatum peremptorie et personaliter ad praesens generale Capitulum, ad instantiam et de mandato Ordinis, per abbatem *Grandissilvae,* quia non misit nec comparuit, contumacem reputat et decernit idem Capitulum generale, et propter hoc excommunicat in hiis scriptis, mandans, praecipiens, et iniungens praedicto de Grandisilva et de Bonofonte monasteriorum abbatibus, et cuilibet in solidum, quatinus ipsum ubilibet excommunicatum denuntient, et ab omnibus faciant evitari. Quod si animo indurato in sua pertinacia diutius perseveraverit, dictis abbatibus, seu alteri eorumdem, potestas a Capitulo plenaria conceditur, dictum fratrem capiendi et in carceribus Ordinis vinculatum strictius detinendi, auctoritate praedicti Capituli generalis, invocato ad hoc, si necesse fuerit, auxilio brachii saecularis, praesertim cum sit impeditor negotiorum Ordinis et totius nostrae iurisdictionis. 69.  Domino Claraevallis, sacrae theologiae professori, committit generale Capitulum quatinus omnes et singulas Ordinis personas, quas teneri seu obligatas esse repererit abbati et conventui de Moris in quibuscumque pecuniarum summis et rebus aliis, ad satisfaciendum eisdem abbati et conventui de Moris integraliter et complete, per censuram Ordinis, auctoritate dicti Capituli et in eius potestate, coerceat viriliter et compellat. 70.  Cum fratre Alberto, monacho de Monasteriis in Argona, fuit alias dispensatum et concessum a generali Capitulo ut, secluso abbatiali honore, ad omnes alios Ordinis gradus et honores possit admittit, non obstantibus protervis responsionibus multoties et ubique suis superioribus indebite factis, periurioque quod incurrit, mentiendo adiuratus super aliquibus per abbatem de veritate dicenda, unde punitus rebelliorque factus appellavit, in carcere luens suum delictum pro demeritis emendatioris vitae signa demonstravit. Quia vero humilibus est parcendum, eapropter dictum Capitulum amplians suam gratiam praefatam monachum ad abbatiatus apicem, si meruerit, vult admitti. 71.  Dispensatur gratiose per generale Capitulum cum sororibus Maria Evognes, Caresia Manuelis, Maria Roderici de Castrillo et Agnete Alvari de Osorio, monialibus monasterii Vallisoleti, Palentinae dioecesis, ut non obstante defectu natalium, quem patiuntur, ex solutis parentibus procreatae, ad omnes status et gradus, beneficia et honores Ordinis legitimos, citra abbatiatum promoveri valeant de gratia speciali. 72.  Similem gratiam confert in forma consueta generale Capitulum fratri Garciae, monacho de la Vega, citra statum abbatialem. 73.  Cum abbas de Precibus, post visitationem factam in suo monasterio per abbatem de Buzeyo, suum patrem abbatem, diversis causis ipsum moventibus, ad praesens generale Capitulum de suo patre abbate appellavit, nec in illo per se vel per alium comparuerit, ad instantiam abbatis de Mellereyo, procuratoris dicti abbatis de Buzeyo, et personaliter pro ipso comparentis, dictum de Precibus et reputans idem Capitulum generale contumacem, excommunicat in hiis scriptis, mandans eumdem per quemlibet abbatem super hoc requisitum, vel alium monachum idoneum Ordinis, excommunicatum publice nuntiari. De Curia Dei, licentiato in decretis, et de Chalocheyo monasteriorum abbatibus, praecipiendo dictum Capitulum iniungit et ordinat quatinus ipsi personaliter ad dictum monasterium de Precibus accedentes, auditis partibus utrobique coram se evocatis in et super causis appellationis interiectae faciant iustitiae complementum, succumbentem partem ad expensas alterius condemnantes, et ad solvendum viriliter compellentes. Dictum vero de Precibus ad primas expensas pro contumacia condemnat in hiis scriptis praefatum Capitulum generale. 