II. Post hec Geobertus, filius predicti Pontii et Aveline, conquestus est de venditione antedicte terre Gergulii, dicens se hoc factum nunquam laudasse, paterque ejus et mater et ipsemet eodem tempore conquesti sunt de terra Brittiniaci fundi et Gyminiaci dicentes se numquam laudasse donum quod Odo Richi miles virziacensis castri et Petrus maniscaldus ac frater ejus Rainaldus monachis cisterciensis ecclesie de predictis terris fecerunt. Nam as terras hactenus de ipsis tenuisse dixerunt ante scriptum Odonem et ceteros supra nominatos. Propter quos clamores monachi predicti dederunt eis .XX. solidos et fustanium unum et ipsi videlicet Pontius et Avelina et filii eorum Geobertus et Rainaldus et Acherius ac soror eorum Isabel nomine laudaverunt monachis venditionem seu donum predictarum terrarum. Nam sorores illorum Aldevius et Ermengardis tunc temporis erant inscie et pro nimia puericia necdum fari valentes. Indulserunt etiam illa die quicquid de terris vel pratis seu silvis vel de aliqua re magna vel parva de monachis illis hactenus conquerebantur. Hujus autem indulgentie seu concessionis donum super altare sancte Marie apud Cistercium posuerunt Pontius predictus et Odo cognomento viridis avunculus sepedicti Geoberti, pro se et Geoberto et fratribus ejus. Et hi sunt testes: Teobaldus capellanus, Robertus de Nui, Walterius presbiter, Hugo Bulgun, Leotbaldus de Manni, Hugo albus, Wido et Milo filii Hugonis predicti, Arnulfus fortunatus, Odo molendinarius.