In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, ego Hugo, Senonensis archiepiscopus, notum fieri volumus universis presentibus et futuris, qualiter contentionem quandam quæ fuerat inter canonicos Deiloci et Stephanum de Canvalone, pacificavimus. Canonici partem quandam territorii de Tori, super qua calumniam eis inferebat Stephanus, ei, tali pacto, dimiserunt: quatinus, si non habens heredem ex uxore sibi desponsata ex hac vita discederet, partem illam quam prediximus sed et quicquid habebat in territorio de Tori, ecclesia Deilocensis in perpetuum possideret. Cujus rei testes sunt: Manasses, Trecensis archidiaconus; Guiardus de Sellenniaco; Galterus Bozsacrez, monachi Pontiniacenses; Petrus, capellanus noster; Milo, canonicus Trecensis; Mainardus de Turni et Jolduinus, filius ejus; Petrus Turgis; Petrus Lonbardus. Quando venit ergo tempus in quo Deus, in cujus humana conditio potestate consistit eum solvere naturæ jura disposuit, corporis eum incommoditate gravi tetigit. Pacti igitur quod cum canonicis Deilocensibus inierat, recordatus, quicquid habebat in territorio de Tori, ecclesiæ Deilocensi tribuit. Quo defuncto, et apud Deilocum, sicut vivens ipse petierat, sepulturæ tradito, uxor ejus, Regina nomine, quæ ab eo prefatam in dote terram acceperat, circumsedente omni conventu æcclesiæ tam clericorum quam laicorum, abbatem Robertum ex eadem terra revestivit. Presentibus et laudantibus Odelina, defuncti matre; Ansello Buissello et Garnero, fratribus ejus; filioque Guerrici Bucel, nepote suo; testante etiam Hilduino, priore Sancti-Sidronii; Stephano, priore Sancti-Florentini; Guillermo, Sancti-Florentini canonico; Teobaldo, presbitero de Germini. Omnium autem istorum testes sunt Siwinus Amblechen; Teodoricus Bucca-Ferri; Petrus, presbiter Briennonis; Giraldus de Canlousto, Herbertus; Evroardus; Frodo de Briennone; Herbertus de Tori, Alerinus, filius ejus. Actum est, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LIº; regnante Ludovico in Francia.