HIS qui de meritis domni Geraldi temere disputant, satisfacere potest considerata  inspecta qualitas vitæ eius. Nam quasi in tribunali quodam residentes, decernunt vtrum sanctus debeat esse an non; cum hoc diuino iudicio subiaceat, quo etiā per reprobos ad vtilitatem bonorum signa plerumque fiunt. His ergo satisfaciat attestatio miraculorum, quæ per eum, vel dum viueret, vel post eius obitum Christus operari dignatur. Porro his qui gloriantur, dicētes, quod Geraldus potens fuit,  sanctus est, suademus ne sibi de hoc adplaudant, quia nisi pauperes spiritu fuerint,  sicut ille, suam potentiam religione condierint, casa eorum parua esse non poterit. Immo comparatione eius reuincentur, potuisse quidem iuste similiter viuere, sed noluisse: Manducones vero  bibaces, vt de quibusdam religionis professoribus dicam, qui sibi excusationes in peccatis fingentes, inter paucula fateri solent quia Geraldus carnibus vescebatur,  sanctus est, sua professio manifeste reuincit. Nam laico homini multa licent, quæ monacho non licent. Damnatus est Adam, non quod in paradiso mala arbor esset, sed ideo quod interdicto pręsumpsit. Geraldus quippe licenter suo ordini concessis vtebatur, quoniam  ab illicitis abstinebat,  cum pauperibus vescebatur. Nouerat enim vinum ad sobrietatem creatum. Nam  Helias carne pastus est,  dignus fuit in Paradiso transferri. Per concupiscētiam tamen, quæ nonnullos instigat, Esau primogenita sua lentis edulio perdidit. Igitur alia res est Geraldi, alia istorum. At vero illi qui delirant, quod nec Martyr, nec Confessor valeat dici, sciant quod vtrumque dici possit: non solum ille, sed etiam omnis, qui vt vitijs resistendo crucem portat, vel bona gerendo Deum glorificat. Deus equidem factis confitetur, testante Ioanne, In hoc scimus quia cognoscimus eum, si mandata eius obseruamus; factis quoque negatur, sicut Apostolus ait de quibusdam, Confitentur se nosse Deum, factis autem negant. Cum igitur Confessor a confitendo vocetur, Deus autē factis aut negatur, aut confitetur: Geraldus tanto rectius Confessor dici potest, quanto iustioribus factis Deum est confessus. Qui vero Iudaizantes signa quærunt, quid faciunt de Ioanne Baptista, qui post natiuitatem suam nullum signum legitur edidisse? Nam de isto licet miracula non omnimodis desint, id vnum respondemus, quia dum non sperauit in pecunia  thesauris, fecit, vt scriptum est, mirabilia in vita sua.