Notitia, qualiter,  quibus præsentibus, venientes Theodericus,  Vrso filius,  gener quondam Theoderici Comitis, anno Incarnationis Dominicæ DCCCLXXXV. indictione tertia, mense Aprili, die Sabbati, ad Monasterium sanctissimi Patris Benedicti, quod vocatur Floriacus, in secretarium Basilicæ, ante præsentiam domni Abbatis Theotberti,  Monachorum eiusdem loci, nec non laïcorum nobilium partibus inferius inserta tenentur, humillime deprecatis, dari sibi ab eodem Abbate,  Congregatione indulgentiam, pro peccato quod contra Dominum,  sanctum Benedictum, ipsosque commiserant, ante fere biennium, de rebus quas olim bonæ memoriæ Heccardus Comes, in eleemosynam sui parentumque suorum, eidem loco, testamento delegauerant; Patriciaco scilicet, cum appendiciis suis, quasque ipsi erroneo iussu præfati Theoderici Comitis, quasi hæreditarias, contra legem  iustitiam peruadendo expoliauerant,  per hoc non parua ipsi loco impedimenta importauerant, confitentes deceptione aliorum, tam illum, quam se, in hoc grauissime deliquisse,  nunc, veritate comperta, se penitere quod leuiter fecerant. Ideoque non solum sibi, sed  etiam sæpedicto fratri suo, iam defuncto,  fratri Richardo, vt prædictum indulgentiam pro Dei amore exposcere, nulla extrisecus alia necessitate, nisi spontanea ratione ad hoc se agendum profitentes adductos. Quorum humillimam  iustam petitionem considerans prædictus sæpe venerabilis Abbas, simul cum Monachis, aliisque religiosis  nobilibus viris, quorum primi fuerunt Hildebrandus,  Ermenoldus, ipsorum propinqui, Deo gratias referentes, qui hæc illis inspirauerat, quique instanti vt peccauerint errantes non punit, sed ad pœnitentiam miseratus prouocat  expectat, decreuerit ipsis vltro id offerentibus, vt vterque eorum, scilicet Theodericus  Vrso, per suos guadiose idem Abbati, per manus Dufonis Aduocati sui, legaliter emendarent, quicquid ipsi,  alij, cum ipsis, in hac parte commiserant. Quod  fecerunt, ac rursus, per festucam,  sui,  fratris sui Richardi, hæredumque,  prohæredum suorum vice, easdem res nihilominus legaliter guarpiuerunt. Deinde frequenter nominatus Abbas, propter Dominum, omnem multam legis  commissi ea ratione habita illis indulsit, vt si quando forte contigisset à suis partibus, id est à sancti Benedicti partibus, contra illos aliquid commissum in iterum,  suos per hoc prius condempnare, quam eiusdem quantitatis multam eis indultam haberent, quæ sibi in hac causa tunc fuisset remissa. Quo peracto ante altare ipsius Ecclesiæ, petita  accepta indulgentia,  iam cum orationibus,  benedictione,  præmissa eidem loco beniuolentia,  debita deuotione, communiter statutum est hanc fieri debere notitiam. Quatinus certa,  firma hæc eorum ratio, omni deinceps tempore seruaretur, quam pene omnes qui affuerunt, nobiles videlicet laïci, aut propriæ manus subscriptione, aut signo  iussu legati, sollempniter, vt subter insertum est, in crastinum firmauerunt. Signum Theodereci, qui hanc notitiam fieri  firmare rogauit, signum Isgerij, signum Vrsonis, qui hanc notitiam fieri  firmare rogauit, signum Vndonis, signum Hildebrandi, signum Ermenoldi, signum Helisei. Data mense Aprili, anno defunctionis Domini Karlomanni Regis. Gauzbertus minor scripsit.