Notum sit omnibus fidelibus quod ego Hugo filius Hildierii gratanti animo, cum laude et assensu uxoris mee Odeline fratrisque mei Ricardi, trado et concedo Deo et Beate Marie Molismensi omnem justiciam ville que Granciacus dicitur, videlicet quantum ad partem meam pertinet, tali modo quod ego nec per me nec per meum ministrum aliquem rusticorum in predicta possessione habitantium justificabo nec in jus vel placitum coram me vocabo, sed de omni forisfacto quod in eadem villa vel in omni confinio ejus quolibet modo factum fuerit, ad majorem Sancte Marie vel, si ille dissimulaverit, ad prepositum loci et, si ille adhuc distulerit, ad camerarium ecclesie clamorem faciam, et per quemlibet eorum justiciam recipiam; ita tamen ut de ipsa lege, que a patre meo et ceteris coheredibus meis non amplius quam persolucio duorum solidorum antiquitus statuta est, ego octavam partem, que mei juris est, habeam, nam monachi septem reliquas ex suo jure retinent. Erit autem in potestate majoris quantitas predicte legis, si debeat minorari minus a duobus solidis secundum forisfactum vel possibilitatem forisfacientis. Quod si ipse major justiciam dissimulare et aliqua mercede vel fraude ipsam legem adnichilari voluerit, et ego hoc intellexero, clamore ad abbatem vel camerarium facto pars mea michi restituetur. Hoc tantum proprium inibi habebo semel in anno de unaquaque domo rusticorum: unum gastellum, unam gallinam, unam mensuram annone que vulgo dimidium vocatur; et ad hec recipienda ministrum meum ponam, non ut aliquem deprimat vel cuiquam insidiando calumpnietur, sed ut hec et ceteros meos justos redditus recipiat: qui tamen minister non carebit jure suo de terris quas tradiderit major Sancte Marie. Si quis ad hec reddenda, ea die qua requisiero, minus paratus fuerit, diem qua preparare possit convenienter expectabo; si autem improbe vel contumaciter hec reddere noluerit, predictis clamoribus jus meum requiram et, si exinde lex persoluta fuerit, ego meam octavam partem, monachi septem reliquas habebunt. Hoc etiam certum sit omnibus: si ab aliquo rusticorum aliquid quasi caritative expetiem, et ille negaverit, nullam inimiciciam proinde contra eum retinebo, nec aliquod ville usuarium interdicam vel prohibebo. In aqua semel in anno piscabor, alias nullatenus sine licencia camerarii presumam. Nec hoc (F° l v°) pretereundum quia supradictus frater meus Ricardus, pro eo quod hec omnia gratanter laudavit, unum (sic) accepit a monachis pro recognitione facti. Horum omnium testes sunt: Ricardus filius Aganonis, Bartolomeus, Walterius de Avalorra, Milo filius ejus, Hilerannus, Philippus, Waldricus filius Anselli, Solitanus filius Bartolomei, Raingerius filius Huberti, Anscherius de Villenosa.