In nomine Domini. Notum sit omnibus tam presentibus quam et futuris fidelibus quod Wicardus de Curte, frater Pontii, filius Giraldi de Curte, qui quasi hereditario jure possidebat quartam partem decimarum ecclesie de Mardubrio, per manum domni Landrici Matisconensis episcopi, reddidit Sancto Vincentio pro remedio sue anime et antecessorum suorum, ipsam partem quartam cum assensu uxoris sue Ardegaldis, eo tenore ut nullus heredum suorum, sive aliorum propinquorum, aliquam calumniam ecclesie Matisconensi ulterius inde faciat. Quoniam ipse, ut hec redditio per eum rata fieret, prius inde fratrem suum Pontium, qui aliam quartam partem in eisdem decimis habebat, per se et per amicos suos movit, ut suam si vellet ab eo emeret; quod postquam in eo remansit ipse supradicte ecclesie jus suum quod ei injuste ab antecessoribus suis ablatum cognoscebat, ut prediximus, reddidit et hoc cum consensu Humberti Beljocensis, cujus quasi feodum erat, qui canonicis Sancti Vincentii cartam fecerat. Testes hujus redditionis fuerunt Gerardus de Les Sallas, propinquus ejusdem Wicardi, Ugo Fuldradus, Berardus Verrinii, Stephanus Darbot, Pontius de Marinse, Stephanus Buterie.