Ego Hugo, Dei gratia Senonensis archiepiscopus, notum fieri volo universis præsentibus et futuris quod Garnerus de Molinuns dedit Deo et Beatæ-Mariæ de Deiloco, et ecclesiæ ejusdem Beatæ-Mariæ de Escharliis quicquid habebat in saltubus Vallisederæ, tam in nemore quam plana terra, sive pratis; pro quo beneficio XIX libras denariorum habuit. Laudavit etiam idem Garnerus ecclesiæ de Deiloco omnia quæcumque de casamentis vel facultatibus suis eadem possidebat ecclesia. Hæc omnia laudavit Ermengardis, uxor ejus, et liberi eorum: Gauffridus, Huo, Garnerus, Hildeirus, Eustacia, Beatrix, Elisabeth, Avelina; quibus, pro laude ista, dodecim libras denariorum Deilocensis dedit ecclesia. Laudavit etiam hoc Gaufridus Frossa-Moralla et Gaufridus, filius ejus, de quorum casamento erant quæ supra memoravimus. Actum est anno ab Incarnatione Domini Mº Cº Lº IXº, regnante Ludovico Juniore in Francia. Hujus rei testes sunt: Girardus, abbas Sancti-Petri-Vivi; Herveus, præpositus Senonensis; Odo, decanus; Gaufridus Frossemoralle; Gaufridus, filius ejus; Bartholomeus; frater decani.