IN NOMINE sanctae et individuae Trinitatis. Quoniam divina pagina continetur: Omne datum et acceptum describe [Eccli. XLII, 7], merito quedam utilia hac annotare curavimus membrana quo et ecclesiasticis filiis relinquamus noticiam bonorum suorum, et contra filios hujus seculi qui prudentiores filiis Lucis in generatione sua sunt rata maneant monimento scriptorum. Itaque notificamus omnibus presentibus et futuris olim monachos Dyvionenses et quemdam militem, Artaldum* nomine, de Mareyo, propter tercias de villa Norgia persepe molestas proclamationes inter se habuisse, et, ob proclamationem obtentum, multas et maximas curias frequentavisse. Hec igitur querimonia, cum hinc inde continua duceretur, tandem dominus abbas Henricus et consiliarii ejus, saniori respectu hujus laboris finem desiderantes et desiderando premeditantes, multos sapientes viros insimul congregaverunt; quibus tractantibus, concordiam subscriptam ab utrisque tenendam determinaverunt, modum et enim concordiae in audiencia ceterorum perlaturi, eo conventu ut quod illi, super quos missum fuerat, id est Hugo* prepositus et Vidricus* miles, propter pacem conservandam recitarent sine refragatione, deinceps teneretur; censuerunt ut monachi et Artaldus invicem sibi quaedam communia apud Norgias et apud Bargias facerent, quaedam vero utrique pecularia retinerent. Quae autem in communitate vel in proprietate cuique in predictis locis sint decreta subsequens patefaciet litteratura. Igitur in proprio monachorum diffinitum est cedere ecclesiam et presbiteratum, atrium, et cimiterium, et domos dominicas, et quicquid carruca monachi curare potueri[n]t sine consuetudine, et decimam de Norgiis et de Bargis, et brollium, et molendinum, et medium natu filiorum Mauricii cum tenemento ejus. At Artaldo decretum est et propriam domum apud Bargias, extra partem monachorum, facere et carrucam si voluerit et potuerit in dominio suo habere. Quod si carrucam illic aut pro non posse aut pro suo nolle non habuit, terra in communitate erit. Domum quoque, quam apud Norgias habet, et filios Mauritii, id est majorem natu et posteriorem natu cum tenemento eorum et Robertum, cognomento Puta Pena, et tenementum ejus, extra partem monachorum, possidebit. Majoris autem missio communis habebitur et jurabit fidelitatem utrisque videlicet monachis et Artaldo. Sed, si melius visum fuerit, et ita mutuo concordaverint, utrique majorem suum habere licebit. Preterea quicquid super est, ut in silvis vel in aquis seu quibuslet aliis redditibus, in commune ducetur. Acta sunt haec Dyvioni, sub presencia domni Joceranni Lingonensis episcopi, qui eciam auctoritate Dei Patris et Filii et Spiritus Sancti et omnium Sanctorum excommunicavit et interdixit omnes qui hoc determinatum placitum infringere et aliquando vel aperte vel fraudulenter vellent ad priorem discordiam, laude et consilio multorum tam clericorum quam laicorum sopitam, reducere. Hoc laudavit domnus abbas Henricus; laudavit quoque Artaldus miles de Mareyo et uxor ejus, filius ejus et filia ejus. S’ Joceranni*, episcopi, qui suo sigillo ad confirmationem hanc cartam sigillari jussit. S’ Henrici, abbatis. S’ Oddonis* prioris. S. Oddonis* camerarii. S. Lamberti* Salinensis et Georgii monachorum. S. Guilenci*, decani Lingonensis. S. Arnaldi*, decani Dyvionensis. S. Vaulonis*, prioris canonicorum sancti Stephani. S. Vidrici, militis, fratris predicti Valonis. S’ Hugonis, prepositi ducis. S. Artaldi, militis et uxoris ejus. S. Hugonis* Boysi de Granciaco. Hoc placitum, hanc communitatem laudavit et confirmavit Humbertus* de Faverniaco cum fratre suo Varnerio* et Theoderico*, de cujus feudo erat. Laudavit quoque uxor ejus et filius ejus Stephanus*. Testes Vidricus miles; Hugo prepositus; Lambertus* Alinardus; Oddo, canonicus et frater ejus Girardus; Joffredus, capellanus de Faverniaco; Vido; Arnaldus.