Quoniam lapsu succedentium temporum, et mobilium rerum varietate, plurima paulatim a sinu memorie elabuntur, nisi scripti vinculo religentur, necesse est litterarum suffragio commendare quod ad posterorum noticiam expedit pervenire. Notum sit igitur presentibus et futuris quod, quando sanctimoniales de Crisenone edificabant molendina sua de Cren, Herbertus de Marriaco movit eis calumpniam impedientis relevationem predictorum molendinorum, diebus pluribus. Postea ipse Herbertus et Galterus, prior de Crisenone, cum auxiliatoribus suis super molendina convenientes, obortam controversiam sedaverunt hoc modo. Ipse Herbertus, equo animo et bona fide, permisit edificari molendina, concedens jure perpetuo terre, petre, nemorum suorum sufficientem usum ad opus molendinorum. Propter hoc accepit beneficium de bonis Crisiniacensis ecclesie centum solidos proviniacensis monete; et uxor ejus, vaccam unam et censum XII denariorum in die Sancti-Johannis, et post mortem suam condonat censum dominabus. Et ne in posterum posset oblivione deleri, aut qualibet rediviva pullulante versutia impediri, nichilominus reclamans et censum post mortem condonans, istud quod pepigit cum ecclesia scribi jussit, et sigilli capituli Sancti-Stephani Autissiodorensis impressione muniri et ipsius episcopi. Hujus rei testes sunt: Guillelmus, decanus; Guillelmus, presbiter de Maliaco; Paganus, presbiter de Colengiis; Renaldus de Marriaco; Petrus, scriba; Hyterius de Briva; Guido de Asneriis; Calo de Sancto-Bricio; Gibaudus; Hugo Berruerius.