uoluisset sollempnia celebrare, egredere inquit
Agresti Iohannes foras, dum modo secretius ut monaste-
rii utilitas poscit, sacra misteria peragamus. Illo
rogante ne respueretur, quippe, qui huius rei gratia
maxime aduenisset, non ideo inquit Iohannes haec fa-
cimus quod execrari uelimus tue karitatis presenti-
am, sed ne uideamur sanctorum patrum irrita precepta
facere, neue presumamus regularem laxare censuram.
Tandem egressus est, uictus, uel ratione, uel precibus.
Tum indignatione commotus, blasfemare ausus est
cur ei non licuerit interesse, dum a sancto uiro sunt
sancta misteria celebrata. In secuta igitur nocte,
cum se sopori dedisset, ante locum strati conspicit
per uisum stare Iohannem, leta facie, uultu sereno,
et gemmam eucharistiae dextra ferentem. Cerne
inquit Iohannes Agresti, quia si hesterno blasphe-
mare distulisses die, licet corporaliter non ac-
cepisses, tibi tamen spiritaliter largiretur. At
uero nunc quia blasphemare presumsisti, spiri-

