In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Ego Guillelmus, Nivernensis comes, notum fieri omnibus hominibus volo, tam presentibus quam futuris, quod Guillelmus de Asinariis et Bartholomeus et Ulricus, filii Ulrici de Lanniaco, dederunt et concesserunt æcclesiæ Pontiniacensi, jure perpetuo possidendum, quicquid pater et mater eorum eidem æcclesiæ de suis terris dono, elemosina, seu venditione contulerant et quicquid de jure et hereditate sua, eo die quo hec carta scripta est, possidebat eadem Pontiniacensis ecclesia: id est terram de Runcennaio cum pratis et aquis, sicut fossatis clauditur et amne Senaen; et extra fossata, tres petias terre, unam ante Noem Isembardi, aliam in qua est cortillus cum coherentibus terris, planis et clausuris, terciam in exitu nemoris versus Sanctam-Porcariam; ex altera vero parte predicti fluminis, duas hastas adjacentes campo qui dicitur Sancti-Martini et pratum ante ostium Johannis Macharii, et quicquid habebant in terra versus Pontiniacum, sicut vallis de Boelesio et fons Letardi ducit usque in prata; et de casamento Hugonis, qui cognominatur Manus-ad-saccum, quicquid predicti Pontiniacenses fratres ab eodem Hugone et Gauberto, patre uxoris ejus, acquisierant. Hec omnia concesserunt in perpetuum ecclesiæ Pontiniacensi predicti germani, videlicet Guillelmus, Bartholomeus et Ulricus, in presentia nostra, anno dominicæ Incarnationis Mº Cº Lº VIIº. Hujus rei testes sunt: Petrus de Banea; Odolricus; Gaufridus, clericus comitis; Abundius de Monte-Galgario; Guarnerius de Lanniaco; Ricardus, maior; Johannes, maior de Chableia; Petrus, capicerius.