Ego Godefredus, episcopus quondam Lingonensis, notum fieri volo tam præsentibus et futuris quod de quibusdam querelis quæ inter dominum Alanum, venerabilem episcopum Autissiodorensem, et Willelmum, illustrem comitem Nivernensem, agitabantur, auxiliante Deo, per manum nostram et Wichardi, Pontiniacensis, et Gaufridi, Clarevallensis abbatum, de jure et consuetudinibus prædictorum episcopi videlicet et comitis, inquisita diligentius veritate, tali modo amicabili facta est compositio. Salva igitur in primis et approbata carta quam inter prædecessorem hujus dominum Hugonem episcopum, et avum istius comitis, comitem scilicet de Carthusia, sanctæ memoriæ Bernardus, Clarevallensis abbas, composuit, statutum est a nobis ut quidquid in ea difinitum est, et ipsorum sigillis firmatum, ratum habeatur, et tam ab episcopo quam a comite cunctis diebus inviolabiliter observetur. Igitur de terra mercati, quæ tam episcopi quam comitis communis est, cognitum est quia neutri eorum eam dare alicui, vel aliquid ibi facere sine assensu alterius licet, excepto quod comes in ea stalla concedere solis cambiatoribus potest, tantummodo ad cambiandum, quæ tamen ab eis ad alios usus transferri non possunt: ita duntaxat ut, si pretium exinde comes habuerit, episcopus medietatem habeat; de theloneo quod episcopus et vicecomes accipiunt, ministeriales comitis nihil se intromittere debeant. Terra quæ Kalende-Maii appellatur, liquet quia episcopi est, unde comes nihil ibi facere debet, et quod in ea construxerat ædificium cadat. Similiter domus juxta pontem, quia cognitum est et manifestum constructam eam esse super aquam quæ a ponte inferius juris episcopi est, cadat. Equitaturas hominum episcopi vel ecclesiarum, ministerialibus comitis capere ad aliquid faciendum, vel alicubi mittendum non licet, sed et pro munitionibus faciendis, vel reficiendis nihil ab hominibus episcopi vel ecclesiarum, est exigendum. Aliquociens homines episcopi apud ministeriales comitis conqueruntur, et eis justitiam facere nolunt, nisi pro ipsis se justitient; etiam hi quidem non debent, nisi de mercato viventes, unde manifestum est quia ideo non est eis justitia subtrahenda, seu neganda. Præterea contingere solebat quod homines comitis hominibus episcopi sua credebant, et, cum non possent credita rehabere, propter hoc res aliorum hominum episcopi capiebant, quod dictum est omnino fieri non debere; credentiæ enim a nullo, nisi ab eo cui sunt creditæ, sunt requirendæ. Recognitum est præterea quod in feodatis servientibus quos episcopus habet Autissiodori, vel alibi, etiamsi de mercato vivant, comes nullam omnino in foro, aut alio in loco, pro aliquo forisfacto, nisi per episcopum, habet justitiam seu potestatem. Ut igitur præscripta compositio rata et inconcussa perpetuo maneat, episcopi, comitis et nostro sigillo eam confirmavimus, notatis testibus qui nobiscum præsentes interfuerunt: Henricus, venerabilis Trecensis episcopus, et Girardus ejusdem archidiaconus; Guido, Autissiodorensis præpositus; Willelmus, decanus; Stephanus, cantor; Stephanus, cellarius; Garnerius, senescallus; Stephanus de Petrapertusa, milites; Stephanus, episcopi præpositus; Raaudus, burgensis Autissiodori. Actum, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº LXº IVº; regnante Ludovico, Francorum rege Christianissimo.