Lebertus, decanus, Paganus, subdecanus Aurelianensis et magister Richardus, canonicus Jargogil[ensis], omnibus presentes litteras inspecturis salutem in Domino. Noverint universi quod, cum inter reverendum patrem ac dominum nostrum M., Aurelianensem episcopum, ex parte una, et venerabilem virum Bartholomeum, abbatem Sancti Benedicti Floriacensis, ex altera, controversia verteretur super novalium decimis in parrochiis de Tygiaco, de Gilliaco et de Novo Vico, et omnibus aliis parrochiis in archidiaconatu Soliacensi constitutis in quibus idem abbas jus patronatus habet, in nos compromiserunt, promittentes unusquisque videlicet pro se, sub pena viginti marcharum, quod quicquid super hoc vel propter hoc haut et bas ordinaremus ratum haberent et firmum, promittentes etiam sub eadem pena quod per litteras testimoniales tam capituli Aurelianensis quam conventus monasterii Sancti Benedicti ordinationem nostram infra octabas beate Marie Magdalene facerent approbari. Nos igitur super hujusmodi controversia habito tractatu diligenti, de bonorum virorum consilio ita ordinavimus et diximus quod abbatia Sancti Benedicti Floriacensis de cetero pacifice, quiete et integre percipiet in parrochiis de Tygiaco, de Novo Vico et de Gilliaco decimas omnes omnium novalium tam presentium quam futurorum, in ceteris vero parrochiis in archidiaconatu Soliacensi constitutis, in quibus tamen eadem abbatia habet jus patronatus, decimas omnium novalium quas ante percepit vel modo percipit de cetero percipiet pacifice, integre et quiete, decimas etiam pratorum que sunt infra fines decimationis sue constituta, ubicumque sint in prenominato archidiaconatu, si redigantur ad culturam, habebit pacifice eadem abbatia, si tamen antea de pratis illis decimam alius non habebat. Diximus autem quod abbatia Sancti Benedicti reddet in perpetuum annis singulis in crastino nativitatis Beate Virginis, episcopo Aurelianensi vel ejus mandato vel cui ipse voluerit, decem modios nove et competentis siliginis, ad mensuram Jargogil[ii], in grangia de Tygiaco percipiendos, ita quod, si die pretaxata eadem annona soluta non fuerit, quinque solidos parisiensium solvet pro damnis et expensis chareii et similiter in qualibet die in qua charreium pro blado mitteretur, si vacuum rediret, ad eandem penam abbatia teneretur. Ut autem aliqua fiat recompensatio presbytero de Tygiaco pro decimis novalium quas in parrochia sua percipiet abbatia, ut dictum est, diximus et ordinavimus quod in oblationibus altaris in quibus solebat abbatia percipere duas partes, medietatem abbatia percipiat, altera medietate penes presbyterum in perpetuum remanente. Quod ut ratum et notum permaneat, presentem paginam litteris annotatam, ad utriusque partis petitionem sigillorum nostrorum munimine fecimus roborari; ego vero magister Richardus Jargogil[ensis], canonicus, quia sigillum proprium non habebam, sigillo viri venerabilis Hamerici, magistri scolarum Aurelianensium, feci pro me presentes litteras sigillari. Actum sabbato ante festum sancti Arnulphi martiris anno Domini millesimo ducentesimo octavo decimo, mense julio.