Ne litium sopitarum processu temporum memoriam devitanda palliat oblivio, nec ad malum parati aditum inveniant malignandi, ego Ranerius, dominus de Borbone, universis presentibus et futuris hanc paginam inspecturis notum facio quod querela que versabatur inter frates Morimundi et una parte et Eremborch et Thecelinum filium eius ex altera, de molendino scilicet quod felicis memorie Aaliz mater mea contulit memoratis fratribus in puram elemosinan totum jure perpetuo possidendum, hoc modo deleta pacifice quievit quod cum Erembors pretaxata unacum filio suo Thecelinino prescripti molendini quartam hereditate vellent possidere, tandem convicti cum heredibus suis apud Borbonam in facie totius ecclesie, plenarie recognoverunt quartam partem molendini sepefatorum fratrum se injuste tenuisse et coram omnibus quicquid erat querele vel esse poterat jurejurando guerpiverunt. Enim vero ne presens recognitio inposterum valeat aboleri sed rata maneat ineternum, sigilli nostri munimine roborare curavi. Testes autem qui personaliter ibidem affuerunt : frater Nicholaus et frater Isembardus, ejusdem ecclesie monachi, et frater Dominicus et Galterus conversi, et Werricus prepositus, et Olricus cognomento Mariem, et Drogo Gerardi filius. Actum anno ab incarnatione Domini M° CC° XX°.