Nos Guido, Dei gratia Eduensis episcopus, notum facimus omnibus presentibus et futuris quod cum Nicolaus abbas, Hugo prior, totus que conventus Flavigniacensis viderent quod monasterium suum Flavigniacensis tantis esse oppressum debitis quod non posset resurgere nisi aliquas possessionum suorum venderent, et homines eorum Flavigniacenses manum mortuam quam in ipsis habebant et sex septimanias bannorum pro tanta summa pecunie detinerent a suis predecessoribus pignori obligatas. Videlicet, pro tresdecim viginti marchis argenti et quatercentum libris Pruvinensium quas abbas Haymo recepit, et pro mille ducentis libris Divionensibus quas abbas Galterus habuit, et pro duabus mille libris Divionensibus quas abbas Herveius habuit, prout in dictorum abbatum litteris continetur. Et tale jus haberent in villa Flavigniacensi quod homines sui Flavigniacenses tenebantur solvere abbati quotiens de novo instituebatur in monasterio Flavigniacensi, benevenutam suam semel tantum, licet sub indeterminata quantitate, et expensas quas faciebat abbas quociens ibat ad curiam Romanam. Nec mulieres vidue Flavigniacenses possent contrahere nuptias, nisi prius requisito et obtento abbatis consensu. Dicti abbas, prior et conventus vacantes pro posse suo utilitati et liberationi monasterii memorati, vendiderunt, quictaverunt et concesserunt simpliciter predictis hominibus et viduis predictam manum mortuam et quindecim dies de prenominatis sex bannorum ebdomadis et dictum jus quod habebant in viduis. Concedentes eis ut possent contrahere libere, non requisito abbatis consensu, et expensas que debebantur abbati Flavigniacensi, quando ibat ad Sedem Apostolicam ab ipsis hominibus et eorum heredibus quicte et pacifice imperpetuum possidendo. Taxaverunt itaque dicti abbas, prior et conventus ita benevenutam de voluntate sepedictorum hominum, et sua quod non poterit petere nomine benevenute abbas de novo institutus ultra centum marchas argenti, et illas centum marchas abbati tenentur reddere burgenses Flavigniacenses sine aliqua contradictione, infra annum adventus, aliis libertatibus et bonis consuetudinibus ville nichilominus in suo robore duraturis. Vendiderunt autem, quictaverunt et concesserunt hec omnia sicut predicta sunt predictis hominibus pro quater mille libris Divionensibus, de quibus eis pleniare est satisfactum. Quam pecuniam sepedicti abbas, prior et conventus in utilitatem et liberationem prefati monasterii converterunt, quittata pecunia pro qua erant manus mortua et banni in manu dictorum hominum obligati. Sepedicti autem abbas, prior et conventus juraverunt quod contrahere de cetero non venient nec per se vel per alios, nec auctoritate propria nec auctoritate superioris. Supponentes se juridictioni nostre specialiter in hac parte quod ad has conventiones et constitutiones firmiter et inviolabiliter observandas sicut in presenti pagina continentur, nos vel successores nostri possimus eos compellere per censuram ecclesiaticam si forte, quod absit, abbas, vel prior, vel conventus, vel aliquis de conventu contra ista presumpserit aliquid attemptare. Concesserunt etiam eisdem hominibus quod ipsi non teneantur solvere benevenitam abbati nec facere fidelitatem, donec abbas qui de novo instituetur hoc idem fecerit juramentum, et concesserunt eis quod jurent inter se quod alterum alter deffendet si forte aliquis ipsorum contra ista contigerit aliquid attemptare. De omnibus vero delictis et emendis pro quibus dicti homines eisdem abbati, priori vel conventui tenebantur vel illi sepedictis hominibus ante datam litterarum istarum se absolverunt ad invicem et penitus quittaverunt, renunciantes omni exceptioni vel juri tam scripto quam non scripto, tam statuto quam statuendo, et omni privilegio impetrato et impetrando, quod eis posset competere in hac parte. In cujus rei testimonium et munimen, ad instantiam sepedictorum abbatis, prioris et conventus et dictorum burgensium, presentem paginam sigilli nostri minimine dignum duximus roborandam. Actum in anno Domini millesimo ducentesimo tricesimo sexto, mense martio.