Clemens et largiflua Dei misericordia multis modis conpatitur humanæ fragilitati, ut quia quis sine peccati contagio vivere nequit, in promptu habeat medicinalem occursum, videlicet ex propriis rebus elemosinæ subsidium. Qua de causa, ego Wido, Dei gratia Genevensis episcopus, considerans me per fragilitatem humanæ conditionis multis modis deliquisse, et ob hoc pergens ad limina beatorum apostolorum Petri et Pauli, ad locum Cluniacensem, cui domnus Hugo abbas preest, donavi in capitulo loci prefati, laudantibus fratribus meis, domno Wilelmo et domno Amedeo, pro remedio animarum nostrarum et specialiter avi nostri bonæ memoriæ Aimeradi, et patris nostri Ludovici, atque Widonis, Giserberti, Ottonis, Wilentii, avunculorum nostrorum, omniumque antecessorum seu successorum nostrorum, Domino Deo et sanctis ejus apostolis Petro et Paulo, atque prenominato abbati, necnon sancto conventui æcclesiam Sanctæ Mariæ quæ sita est in villa quæ vocatur Contamina, juxta ripam fluvii qui vocatur Arva, cum omnibus ad se pertinentibus æcclesiis, siquidem mancipiis utriusque sexus, vineis, campis, pratis, silvis, aquis, aquarumque decursibus, molendinis, exitibus et regressibus, cultis et incultis, cum omni integritate, ut deinceps locus Cluniacensis habeat, teneat, ac possideat, excepto beneficio Ludovici decani, quod tamen in vita sua teneat, et post ejus descessum in dominium jam dictæ æcclesiæ deveniat. S. Widonis, episcopi Genevensis, qui hanc cartam fieri jussit atque firmavit. Hujus rei testes Wilelmus et Amadeus, ejusdem episcopi fratres; Wido de Nangiaco et Amedeus Bernardus, filius Bernardi de Toria, et Albertus capellanus episcopi. Facta est donatio hæc kalendis februarii, anno ab incarnatione Domini millesimo LXXXIII, indictione VI, epacta XXX, concurrentes VI, tenente episcopatum summæ apostolicæ sedis Gregorio VII, ordinationis vero suæ anno X, regnante eo qui semper est idem et cujus anni non deficient.