Ego Petrus, comes Nivernensis, notum esse volo tam futuris quam presentibus quod, cum karissima conjux mea Agnes, comitissa Nivernensis, in extrema egritudine laboraret, ultimam voluntatem suam et ordinationem testamenti sui super me reliquit, rogans et obsecrans ut ecclesiis et locis religiosis, pro remedio anime sue, providerem. Quocirca, considerans ego et attendens devotionem et reverentiam quam decanus et canonici Beati-Stephani Autissiodorensis circa sepulturam ipsius exibuisse (sic) dinoscuntur, et quod singulis annis ejus anniversarium sollempniter et missam pro ea et pro cunctis fidelibus defunctis, singulis diebus, in perpetuum, se celebraturos de mera liberalitate compromiserunt: salvamentum quod in potestatibus de Porreno et de Chichiriaco habebamus, tam in avena quam trossis, panibus et denariis, eis quitavimus; ita quod homines earumdem potestatum, in eadem libertate et immunitate ventarum et aliarum consuetudinum, in foro Autisiodori et in tota terra comitatus Nivernensis permaneant, in qua fuisse dinoscuntur quando nos, vel predecessores nostri comites Nivernenses, idem salvamentum accipere consueverunt; et nos et successores nostri debitam protectionem, consilium et auxilium nichilominus eis impendere differamus. Quod ut ratum permaneat, presentem paginam sigilli mei appositione roboravi. Rogavi etiam dominum Autisiodorensem episcopum, in cujus presentia hee et alie helemosine (sic), pro remedio anime prefate consortis mee, ordinate sunt, sigillum suum huic carte, ad majorem confirmationem, apponeret. Actum Autisiodori, anno dominice Incarnationis Mº Cº CXº IIIº.