In nomine sancte et individue trinitatis, Karolus Dei gratia rex. Si liberalitatis nostre munere locis deodicatis quiddam conferimus beneficii, necessitates ecclesiasticas nostro relevamus juvamine, atque regali tuemur munimine, id nobis et ad mortalem vitam temporaliter transiendam et ad eternam feliciter obtinendam profuturum, liquido credimus. Itaque notum sit omnibus fidelibus sancte Dei ecclesie et nostris presentibus scilicet atque futuris, quia satis dilectus et carissimus nobis Hugo, abbas monasterii Sancte-Marie genitricis Christi, sanctique Juliani martyris Autissiodorensis ecclesie, ad nostram se conferens sublimitatem, obtulit obtutibus nostris quasdam privilegiorum conscriptiones in quibus continebatur insertum qualiter quasdam res eidem monasterio, virginibusque ibidem Deo sub canonica auctoritate degentibus, apostolice sedis antistes venerandus Gregorius sua auctoritate confirmasset; idipsum a beato Palladio prefate civitatis episcopo obtinente. Insuper etiam ostendens auctoritates piissimi imperatoris augusti Ludovici, in quibus continebatur quod non solum idem imperator excellentissimus, verum etiam predecessores ejus, imperatores videlicet et reges Francorum, jamdictis Deo sacratis ad perpetualiter possidendum, et ad supplementum victus et vestitus, preceptis et auctoritatibus annotassent. Scilicet pro rei infirmitate postulavit nobis prefatus abbas, ut paternum seu antecessorum nostrorum regum morem sequentes, hoc preceptum nostre auctoritatis fieri de universis rebus, juste et legaliter ipso monasterio competentibus, videlicet de areis tribus in civitate sitis, et de pratis et terris supra fluvium Belche, et de rebus circa monasterium constitutis, scilicet de villa que vocatur Vallis cum cella Sancti-Lupi, et alteram juxta eam que vocatur Poziacus; in Nantilla quoque villa mansum parceringum unum, et in Bercuaco villa, et in Graciaco villa juxta Sanctum-Priscum, et in Valente villa, et in circuitu monasterii vineas et terras, aquarum cursus, cum mancipiis utriusque sexus ibidem commorantibus; Clamiciacus quoque villam in eodem comitatu sitam. In pago quoque Aquitanico villam que vocatur Sisina, et in comitatu Senonico villa Mitiganna, in comitatu Wastinensi Ipduaco villam. Cujus suggestionem ac rationabilem petitionem annuere placuit, et quicquid ut predictum est postulavit ad effectum perducere curavimus. Proinde hos nostre auctoritatis apices erga predictas monasterii basilicas virgines que inibi Domino servientes, divino inspirante amore, fieri jussimus, per quos decernimus atque sancimus ut loca supra nominata, cum omnibus ad se juste et legaliter pertinentibus, sicut a sepedictis imperatoribus et regibus collata sunt, ita per hanc nostram auctoritatem in earum jure ac potestate, absque alicujus diminoratione aut retractatione, permaneant. Et ut nullus successor, abbas videlicet aut rector memorati monasterii, ab earum donatione ea quoquo modo auferre aut in aliam partem transferre presumat; quatenus, sublata omni indigencia victus et vestimentorum, pro nobis, conjuge proleque nostra, et pace ac stabilitate tocius regni a Deo nobis commissi, alacrius eas indesinenter Dei misericordiam exorare delectet. Et ut hec nostre confirmationis auctoritas pleniorem in Dei nomine obtineat firmitatem, de anulo nostro subter jussimus sigillari.