Omnibus sancte ecclesie fidelibus hujus cartule testimonio notificare volumus quod domnus Milo constabularius, castri Sarmasie dominus, tempore Widonis abbatis calumpniatus fuit Molismensi ecclesie alodium Colanni, dicens sibi provenire illud alodium hereditario jure ex parte sue uxoris, quod ipsius ecclesie fratres liberum atque solutum tenuerant amplius quam triginta annis. Cumque accepta die tam domnus abbas quam ipse Milo de eadem calumpnia placitaturi apud Castellionem convenissent, volente Deo facta est ibidem concordia per manum donni Joceranni Lingonensis episcopi et per manum donni Hugonis ducis et per manum donni Milonis consulis Barri; ibidemque predictus Milo interventu supradictorum principum aliorumque procerum ejusdem castri remisit omnem calumpniam ecclesie Molismensi. Et ut deinceps penitus tolleretur omnis occasio calumpnie, domnus abbas Guido et alii fratres dederunt illi centum solidos de bonis ecclesie, et uxori ejus decem solidos dederunt ad emendum anulum aureum pro laude ipsius concordie. Rainerius dapifer, Evrardus de Buisso, Godefridus de Molismo, Bartholomeus de Barro, Tecelinus de Polesiaco sunt testes conventionis istius. ITEM DE EODEM. — Remissionem igitur calumpnie Colanni quam donnus Milo fecerat apud Castellionem in presentia supradictorum testium ecclesie Molismensi et donno Guidoni abbati, laudaverunt et confirmaverunt postea apud Sarmasiam, scilicet in aula castelli, mater uxoris ejus nomine Adelina et domina Margareta uxor ejus, de quarum patrimonio alodium sibi provenerat, et filia ejus Helisabeth. Testes ejusdem laudis: Gislebertus de Grisiniaco, Guillelmus Mala Pars, Hugo Esperons et filius ejus Pontius, et Gislerius prepositus; Henricus et Pontius, clientes; Xpistianus de Colanno.