Cuncti fideles in corpore sanctæ Ecclesiæ compaginati, qui veri capitis Christi, membra se esse cognoscunt, perpendant qualiter invalida menbra sua refovere debeant, juxta quod ait Apostolus: Si compatitur unum menbrum, compatiuntur omnia membra. Sancta enim Ecclesia more sagenæ missæ in mare, sinu suæ pietatis cunctos advenientes colligit, alios solido cibo reficiens, aliis lac potum dulcedinis infundens, nonnullos vero de naufragio mortis liberans. Hoc igitur naufragium instigante Diabolo Joffredus Miles, Hugonis Domini Bellimontis filius, incurrens, in exercicio militari morte deprehensus, litus orationum fidelium evasurus expeciit, et elemosynis sua male facta redimere studuit. Quæ elemosyna quanta memoria sit digna, in subsequentibus demonstrabimus. Pro tanti igitur criminis execratione, mortuum corpus illius anno et amplius sepultura caruit, donec Deo disponente, qui neminem vult perire, venerabilis Gothefredus, qui tunc Lingonensis Ecclesiæ præerat Episcopus, Romam iret. § Expletis vero prospere cunctis, pro quibus ierat, cum et Apostolica auctoritate et licentia rediens, eundem Joffredum a suæ excommunicationis nodo absolvit, et pro eo hostiam salutarem offerens, inhumata ejus membra honorifice tumulavit. Aderat tunc Besuæ cum Episcopo Consul Burgundiæ Renaldus, cum multa Militum caterva, qui eo die coram cunctis juravit tenere pacem Ecclesiæ, et omnes eam deprædantes manu bellicosa expugnare. Ante quorum præsentiam devotus Hugo, pater Joffredi defuncti cum Hugone filio suo adveniens, D. Widrico Abbati et Besuensi Ecclesiæ promisit pacem tenere, et contra omnes qui de rebus Monasterii aliquid usurparent, quasi propriam terram depopularentur, auxilium ferre. Post hæc autem uterque Hugo pater cum Hugone filio, elemosynam, quam prius pro Joffredo fecerat, per manum Godefredi Episcopi coram multis testibus confirmavit. § Dedit igitur Deo, et sancto Petro, et Besuensi Ecclesiæ, pro anima filii sui, et pro animabus antecessorum suorum, adstante, et laudante Hugone filio suo corveiam propriam, quam Remigius Presbyter in vadimonio ab ipsis habebat, et quamdam terram, quam dicunt Rupeculam, a via quæ ducit Luillæ, usque ad villam quæ vadit Fleix, et quatuor falces prati juxtam Cellulam nostram sancti Martini, et hominem nomine Carbonem, quem ob multas injurias de patria fugaverat. § Præterea dedit justiciam et Corveias quas proclamabat, liberrime, et absque consuetudine in villa nostra quæ Boens dicitur. Dedit et salvimentum Cavaneiaci villæ nostræ, et calumpniam quam faciebat in terra nostra apud villam, quæ Blaineis nuncupatur, sive justam sive injustam libere concessit. § Hanc autem donationem roborari volumus proborum virorum testimonio; quorum ista sunt nomina: Sig. Hugonis qui hanc elemosynam fecit, et Hugonis filii ejus. Sig. Euvini de Acels, et Hugonis filii ejus. Die vero sepulturæ ipsius Joffredi, quando hæc elemosyna iterum confirmata est per manum Episcopi, fuerunt et alii quam plures, quorum ista sunt nomina. Sig. Godefredi Episcopi. Rainaldi Comitis. Sig. Widonis Abbatis. Sig. Haymonis Columbæ. Sig. Mainfredi Darc. Sig. Richardi de Fretis. Sig. Milonis de Poiens. Sig. Hugonis Chaine. Sig. Urrici de Renavis, et filiorum ejus. De Monachis, Sig. Widrici Abbatis. Sig. Pontii. Sig. Nerduini de Asperomonte. Sig. Warnerii. Sig. Alberti. Signum Mathæi. Sig. Rodulfi Cartæ istius dilatoris, et aliorum multorum.