Notum sit omnibus Christicolis presentibus atque futuris quod Rainardus Belnensis vicecomes et uxor eius Hodierna nomine et eorum filii Hugo, Humbertus, Rainardus, Hagano eorumque soror Raimuldis, pro suorum peccatorum remissione antecessorumque suorum domno Roberto et fratribus qui cum eo regulam Sancti Benedicti artius atque fidelius quam illuc usque tenuerant observare cupiebant contulerunt de predio suo quod antiquitus Cistercium vocabatur quamtumcumque ipsis et eorum successoribus Dei famulis ad monasterium et monasterii officinas construendas ad arandum quoque imo ad omnem usum necessarium fuerit. Inde ipse Rainardus et eius uxor de cuius patrimonii iure idem alodium ipsi provenerat ac filii eorum prenominati donum fecerunt legitimum ad opus ipsorum fratrum Deo in primis ac specialiter beatissime Dei genitrici semperque Virgini Marie in cuius honore locus qui nunc Novum Monasterium dicitur consecratus est situs in territorio prefati Cisterciensis alodii. Et quia eiusdem loci ecclesiam quam illuc usque tenuerat que divini tantum iuris est abbas et reliqui fratres de manu ipsius quia laicus erat suscipere minime duxerunt dignum dimisit eam atque ab omnimoda eius ulterius possessione renuntians predictis fratribus ad Dei servicium dereliquit. De residuo quoque ipsius terre quod ipsi Rainardo tunc placuit retinere fecit Odo dux Burgundie ad illius concessionem et libitum talem cum eo commutationem et pactum ad opus eorumdem monachorum ut scilicet pro terra illa singulis annis in castro Belnensi solidos vinginti susciperet tam ipse quam et ipsius post eum heredes. Preterea in eadem cambitione concessit ei ac filiis suis ipse dux quamtumcumque vinearum in territorio Belnensi possent plantare et colere in propria dominicatura. Retinuit tamen idem Rainardus duos servos eiusdem alodii Theodericum atque Martinum et ancillam quamdam Osannam nomine de terra quoque ipsa quamtum eis in proprios usus ad colendum sufficiat. Illam autem terram tantummodo excolent quam ipse dux ac sepefatus Rainardus eiusque uxor si adesse voluerit domnus quoque abbas ipsis divident et assignabunt in parte scilicet remota a monachorum cultura. Postea cum dedicaretur ecclesia Novi Monasterii dux ipse et Rainardus cum uxore sua inde iterum donum fecerunt in conspectu multe plebis que aderat in manu domni Walteri Cabilonensis episcopi ad usum supradictorum fratrum quatinus ipsi sub tutamine sui pontificis a potentia laicali et omni strepitu seculari liberi servitio sui creatoris quietius vacarent. Ipse vero dux tam in nemore prefato cenobio coniuncto quam in omni circumquaque dominicatura sua usuar[ium] plenissimum eisdem fratribus attribuit. Huic commutationi suprascripte et dono interfuit Hugo filius ducis qui et idem concessit sed et frater eius Henricus hoc idem postea concessit. Affuerunt etiam testes subscripti : Hugo de Monte Sancti Johannis, Galo de Saliva, Segwinus de Belna et filius eius Hugo, Hugo de Granceio, Milo de Frolleis, Robertus prepositus Argiliensis, Johannes de Pulmarto et Landricus filius eius, Hugo venator, Petrus filius Tetberti, et concessit et testis est Hugo de Monesteith. Que secuntur acta sunt post biennium temporibus domni Alberici abbatis qui in eodem loco prefato abbati Roberto inde recedenti successit. Quoniam scilicet supradicti vinginti solidi dum Rainardo tardius persolverentur eos ab ipsius loci monachis repetere solebat designavit ei dux domos in Belna ab aqua que dicitur Belina usque ad barram que respicit Divionem in quarum censu eosdem vinginti solidos susciperet sic tamen ut nichil omnino in eisdem domibus nisi suos XX solidos umquam accipiat. Tam firmiter quoque dux istud perfecit ut ipse Rainardus cum uxore sua et filiis id concedens sibi satisfactum fuisse profiteretur coram testibus subscriptis hoc etiam pacto ut si ullo futuro tempore dux vel heres eius Rainardo vel heredi eius iniuriam quod absit de hac re facere temptaverit numquam ulterius loco illi vel fratribus ipse vel eius heres calumpniam inferent nullamque persolutionem expetent. Hoc ipse et eius uxor et filii et filie qui loqui poterant et pro eis qui non poterant ipse pater et mater concesserunt. Testes autem sunt hii : Hugo de Monte Sancti Johannis, Alnulphus de Vuarennas, Rainaldus de Giscei, Hugo dapifer, Bernardus de Rueleia, Humbertus archipresbiter, Johannes de Pulmar, Landricus prepositus, Henricus maior, Odo decanus, Robertus de Vielli.