Mos vel consuetudo est lex, licet non scripta, et in usu jam est progressum, ut de rebus æcclesiasticis quibuslibet secularibus viris etiam per scripturæ auctoritatem aliquid sub censu concedatur. Quapropter notum esse volumus tam presentibus quam etiam futuris hominibus, quia domnus Maiolus, venerabilis abbas cænobii Cluniensis, consentientibus fratribus, quasdam res quæ sunt sitæ in pago Lugdunensi, hoc est medietatem æcclesiæ Candiacensis, cum medietate presbiteratus, quam domnus Hector, episcopus, Deo et sanctis apostolis Petro et Paulo delegavit, cuidam viro, nomine Aymino, per præcariæ testamentum concessit, ut quandiu ipse solus advixerit, teneat et possideat; et in vestitura habeamus medietatem de tribus vineis quæ sunt de jam dicto presbiteratu. Post discessum vero ipsius, cum ipso territorio, ad Cluniacum absque dilatione perveniat locum, et hoc ergo contentu prefatus abbas et fratres fecerunt pro ipsa terra quæ adjacet in villa Tociaco, quam ipse nobis per incartationem post finem vitæ suæ ad prefatum cænobium delegavit. Et ut hæc etiam precaria omnibus diebus ipsius stabilis et inconvulsa permaneat, manibus prelibati abbatis est corroborata, ac fratribus nominibus post ipsum adnotata. S. Warnerii, Balduini, Widaldi, Wiberti, Hugonis, monachorum et reliquorum. Data mense julio, anno XXXIII regnante Chuonrado rege. Rothardus, ad vicem cancellarii, recognovit.