[Urbanus Episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Hugoni Cluniacensi Abbati, salutem et Apostolicam benedictionem. Belli loci Monasterium longis jam temporibus sine monasticæ regulæ disciplinâ fuit, et sicut rerum sæcularium detrimentis, ita etiam animarum perditionibus patuit. Monachi enim Abbatem suum sæculari præsidio fulti expulerant, et adversùs Monachos Abbas assiduis clamoribus querebatur. Unde etiam locus ille per confratrem nostrum Bituricensem Archiepiscopum aliquandiù excommunicationi addictus fuerat, et miles ille Hugo, qui contra fas eidem Monasterio incumbebat, et Monachis ad pravè vivendum patronus extiterat, post secundam vel tertiam admonitionis nostræ dulcedinem beati Petri gladio et canonicæ districtionis ultione percussus est. Nunc secundùm omnipotentis Dei dispositionem et frater ille, quem à Monasterio Monachorum nequitia exturbaverat, humanis rebus exemptus est: et miles ille, qui sæculari potestate Monasterium occupabat, præsente Domino suo Comite Raymundo, quidquid illîc hactenùs potestatis exercuerat, nostris manibus refutavit, et locum ipsum per nos Deo ac beato Petro restituit, rogans et obsecrans ut per tuam et fratrum tuorum sollicitudinem in eodem loco vigor monastici ordinis reparetur. Cujus petitioni assensum præbentes eumdem locum tam tuæ quam tuorum successorum curæ perpetuò regendum ac disponendum præsentis decreti auctoritate committimus, rogantes atque præcipientes ut Belli-loci Monasterium omninò deinceps tanquàm Cluniacensis Cœnobii membrum sollicitè regas, et Abbatem illic de Cluniacensi semper congregatione constituas, quatenùs auxiliante Domino per vestram sollicitudinem vigor illîc regularis disciplinæ restauretur et conservetur. Datum Tholosæ decimo Kalendas Junii.]