Anastasius Poncio abbati Vizeliacensi. Super contritione, persecutione atque angustia, quam pro commissa tibi aecclesia et pro iusticia pateris, deuotioni tue paterno affectu compatimur et in quibus secundum deum possumus, grata tibi uolumus subsidia ministrare. Inde est quod iuxta uotum et petitionem tuam litteras nostras tam archiepiscopis quam episcopis regni Francorum et regi, comitibus atque baronibus, quemadmodum tua deuotio requirebat, studuimus destinare, quarum continentiam ex transcriptis poteris euidenter agnoscere. Si ergo, dilecte in Christo fili, tu pro domo Israel tribulationibus subiaces, debes sperare quia dabit dominus de tribulatione auxilium et in ipsius misericordia confidentes de omni pressura eripiet et ad portum quietis gratia sua perducet. Age ergo, fili, et murum tutissimum te pro aecclesia tua sicuti hactenus, ita et deinceps non pigriteris opponere, immo contra eos qui fidem penitus abnegarunt, quos etiam excommunicationis uinculo precepimus innodari, uiriliter studeas dimicare et donec excommunicati fuerint, si te super aliquo in ius forsitan uoluerint euocare, nobis inconsultis nullatenus eis respondeas. Adicientes etiam tibi mandamus et auctoritate apostolica inhibemus, ut in aecclesia nostra de Vizeliaco, quae proprium alodium beati Petri esse dinoscitur, nullam concessionem nisi ex mandato nostro comiti Niuernensi facere audeas. Data Laterani VIII Kal. Ianuarii.