Interim præpositus, elemosinarius, hospitarius exeuntes de refectorio introducunt pauperes in claustrum et eos (135) in tribus trisantiis claustri [ordinant]. Provideant autem ne pauci introducantur, vel plures quam necesse fuerit ne forte nihil accipientes discedant tristes. Cum autem videbitur abbati ut surgat, exeunt eo ordine quo ingressi sunt; ultimi omnium infantes exeunt. Qui, cum ostium refectorii egressi fuerint, divertunt se in scholam cum magistris ibique faciunt mandatum. Domnus abbas usque in eum angulum claustri qui est ante capitulum vadit, aliis sequentibus sicut sunt priores de choro suo ad eamdem partem; alter chorus quippe ad aliam partem vadit, prioribus præcedentibus. Tunc camerarius ex una parte et socius ejus ex altera innuunt singulis fratribus pauperes quibus lavare debeant pedes, ad quorum ostensionem quisque inclinat. In duabus partibus claustri debent præparari cuppæ plenæ aqua a famulis elemosinarii qui debent servire de aqua, et a camerario præparantur tersoria. Famuli præpositi et hospitarii et camerarii ibi serviunt. § Tunc domnus abbas vel, si ipse abfuerit, armarius incipit ant. Dominus Jesus, et mox super genua venia ab omnibus petitur. Psalmus Deus misereatur, finita antiphona, subjungitur et per singulos versus ejusdem psalmi ipsa antiphona repetitur. Postea sequitur ant. Mandatum novum. Postquam surrexit, et de [aliis] quantum opus fuerit. Interim quisque pauperibus sibi assignatis pedes lavat. Famuli stantes infundunt aquam jugiter in vasis, quæ mutantur quoties opus fuerit. Lavatis pedibus singulorum et tersis et osculatis, ministratur aqua ad manus pauperum lavandas et tersoria, eo modo quo pedes laverint. Quo facto prior percutit tabulam, prius vino in aliquot scyphis infuso, quod est signum petendæ benedictionis ad potum. Abbas de loco suo, sub silentio, elevata manu, dat benedictionem: Omnipotens Deus benedicat potum servorum suorum, et tunc quisque, sicut pedes et manus laverint, ita propinant potum quem panetarius debet providere; et cum ipso potu dantur etiam a singulis fratribus singulis pauperibus duo denarii quos camerarii, alter ex altero choro, et alter ex altero, fratribus ministrant. § Quo peracto percutit prior tabulam ut omnes surgant, sedent enim dum potus ministratur. Tunc domnus abbas, sicut ad quotidianum mandatum fit, dicit versic. Ostende nobis Domine submissa voce, et dicendo Kyrie eleison petunt venias super genua. Postea prosequitur domnus abbas versic. et coll., sicut sunt in collectario. Quo peracto et facto ante et retro, incipit mediocriter Miserere mei pergendo ad ecclesiam. Tunc, in ea parte quæ (136) est versus capitulum, quamplures tabulæ a præposito præparatæ a custodibus ecclesiæ et aliis vice signorum percutiuntur ad classicum, antea tamen singula tabula bis pulsata eo modo quo solent signa pulsari. Et cantato Miserere mei pergendo in chorum mediocriter, procumbunt super formas, finientes unusquisque per se capitula et coll. Actiones nostras; et, tribus cereis ardentibus ante altare, unus puerorum incipit ant. Calicem, et cantant vesperas. § Post vesperas thesaurarius omnia discooperit altaria. Tunc vadunt in refectorium ad prandendum. Ipso die et crastino percutitur pro cymbalo tabula et in refectorio pro scilla. Qui legit ad mensam non accipit benedictionem, sed tantum stans ad gradum, post benedictionem a sacerdote datam inclinans, vadit ad lectorium et legit. Ad surgendum vero non dicit Tu autem, sed tantum audito signo ab abbate eumdem versum quem legit reincipit et finit, sicut fit ad matutinum, et veniens ad gradum facit ante et retro. Postea tabula percussa ab abbate vadunt ad ecclesiam gratias agentes sub silentio. § Post domnus abbas, cum duodecim sacerdotibus quos cantor eligit, facit mandatum suum, scilicet XIII pauperum, et dantur singulis pauperibus panis et vinum, camisia et femoralia et caligæ et sotulares. Deinde cum jussum fuerit priori, percutit tabulam et vadunt ad biberes.