Abbas de Pontiniaco, qui contra formam ordinis reginam Franciæ cum aliis ejusdem sexus non paucis in suum monasterium introduxit ad audiendum sermonem in capitulo, ad processionem in claustro, et pernoctandum duabus noctibus in infirmitorio, sumta occasione, quod ex rescripto domini papæ et ex permissione domini Cistercii eidem dominæ patebat aditus monasterii, cum eo usque procedendum, nec dominus papa, nec abbas Cistercii indulserint, sed nec etiam aliquid tale cogitaverint. Et quia tam enorme factum sustinuit in totius ordinis injuriam, licet absque omni retractatione depositionem mereretur in instanti; tamen, ad instantiam et petitionem domini Remensis, cui negare quicquam nec volumus, nec debemus, et aliorum etiam episcoporum, ei parcitur in præsenti. Verum, ne omnino impunita remaneat tanta præsumtio, extra stallum abbatis maneat usque ad Pascha, nec celebret, nisi de necessitate sui officii, et sex diebus sit in levi culpa, tribus scilicet diebus in Cistercio, et tribus in Pontiniaco, uno eorum in pane et aqua hinc et inde.