Ego Andreas, dominus Rubeimontis, miles, notum facio universis præsentes litteras inspecturis, quod cum inter me, ex una parte, et Rainaldum abbatem ac conventum Reomaensem, et homines ipsorum ac fœminas de Estiveo, ex altera, contentio verteretur super hoc quod inquietabam et impediebam supradictos homines et fœminas, et eorum animalia, super usuagiis in pascuis animalium et pasturis de toto territorio et finagio, qui vocatur Boscus-Dei, et de finagio de Sarragneio; et super hoc quod inquietabam eosdem super usuagio ad adaquandum animalia sua, et ad agiandum lina sua et canabos, et ad abluendum pannos suos et lanas in riparia mea de Rubeomonte, et ad ipsam aquam bibendam et portandam, prout sibi expedire videretur; tandem, habito bonorum consilio, facta compromissione hinc inde in bonos viros, et per ipsos super prœmissis inquisita diligentius veritate, per ipsorum relationem, et alio modo mihi constitit evidenter quod ipsos abbatem et conventum, et maxime homines et fœminas eorumdem de Estiveo, super præmissis indebite molestabam, utpote nullum jus habens pœnitus in prædictis. Inde est, quod ego volo, dono, et concedo, quod tam dicti abbas et conventus, quam ipsorum homines et fœminæ de Estiveio uti valeant prædictis usuagiis in perpetuum, libere et quiete. Promittens, juramento præstito, quod ipsos, vel eorum alterum, super præmissis, per me, vel per alium nullatenus molestabo; sed, ad majorem explanationem volo, dono et concedo eisdem in toto terragio et finagio qui dicitur Boscus-Dei, et in toto finagio de Sarragneio usum prædictum in pascuis animalium, et pasturis, et aliis usuagiis ad animalia necessariis, et quod usum suum habeant in perpetuum, libere et pacifice, in dicta riparia de Rubeomonte ad adaquandum animalia sua, et ad agiandum lina sua et canabos, et ad abluendum pannos suos et lanas, et ad bibendum aquam, et portandum, prout sibi viderint expedire. Et hæc in ea libertate eisdem juramento præstito garantire promitto, et hæredes meos ad hæc in perpetuum volo teneri. Et hoc voluerunt et concesserunt, et laudaverunt Elisabeth, uxor mea, Andreas et Joannes, filii mei, in mea præsentia constituti. In cujus rei testimonium præsentes litteras sigilli mei munimine roboravi, et in forma consimili eisdem facere, et tradere teneor quamcito se facultas obtulerit, litteras sigillo archiepiscopi Lugdunensis sigillatas, vel alicujus personæ authenticæ, quæ ad hoc sufficerent, si dictæ litteræ archiepiscopi haberi non possent. Et quamcito fuerit archidiaconus in archidiaconatu Tornodor. alias litteras eisdem facere et tradere teneor in eadem forma, suo sigillatas sigillo, continentes quod tam in me, quam in hæredes meos, et in terram meam excommunacionis, vel interdicti sententiam valeat promulgare, si me vel hæredes meos a supradictis contigerit resilire. Actum, anno Domini millesimo ducentesimo quadragesimo tertio, mense februario.