Institutionem a domno Petro abbate laude tocius capituli institutam posterorum noticiæ scripto mandare curamus. Custos armarii valde conquerebatur quia cum ceteri obedientiarii proprios redditus, qui suis offitiis sufficerent, haberent, ipse nichil omnino unde pargamenum emeret vel aliquid in sua obedientia facere posset haberet. Cujus querimonias domnus abbas justas esse perpendens, id etiam prioribus et aliis quibusdam suadentibus, decrevit tales illi redditus deputare qui et sibi proficerent et aliis dispendium non inferrent. Statuit itaque communi consilio capituli ut de unaquaque grangia, que pertinet ad Divionense monasterium, cuilibet obedientie subjaceat sive communi horreo, sive cellerario, sive camerario, sive helemosinario aut sacriste, vel cuilibet monasterii obedientiario, detur ei per singulos annos una emina frumenti et ab illis qui grangiis preerunt, ei ad monasterium deferantur, videlicet: de Casnedo, de Marcenniaco, de Norgiis, de Flacciaco, de Dinato, de Sauciaco, de Missiniaco, de Bellafonte, de Hyschiriaco, de Casnello, de Vareso, de Saciaco, de Asiria[co], de Fedeniaco, de Longo Vico, de Divione, de Prunido, de Ma//////// Vivariis, de Rumilliaco, de Albuceiaco, de Sal//////// et de Albergamento, de Ysiriaco et de Bordis.