STATVTVM est, vt meridianæ ieiuniorum, quæ in æstate post sextam fieri solent, momentaneæ  simulatitiæ, dimittantur,  pro spatio illius temporis quod inutiliter expendebatur, fratres in claustro sedeant,  legant, aut Missas cantent, aut aliquid necessarij operis agant. Causa instituti huius fuit ipsa, vt dictum est, inutilis occupatio temporis, quia pro more antiquo diebus ieiunij, quæ in æstate proueniunt, necesse erat fratribus ante Missam  mensam, non ad dormiendum, vel quiescendum, sed ad dormitionem  quietem simulandam, se expoliare, discalciare,  velut longo somno seipsos in lectis componendo,  bene operiendo præparare. Et quidē antiquus monachorum mos erat, ieiuniorum diebus detrimenta vsitati somni congruenti dormitione ante mensam compensare. Vnde Hieronymus, Sæpe vacuo ventre dormiendum est. Sed quia sequentes Monachi antiquis curiosiores Physicæ sectatores, ventre vacuo dormire inutile corpori iudicauerunt: ad eam breuitatem meridianos ieiuniorum somnos redegerunt, vt meridianæ quietis nullam veritatem, sed solum veritatis simulachrum retinerent. Addebant, quod salua pace eorum loquor, iam dictæ simulationi magis ridendam superstitionem, vt velut grauiter dormiētes prolixiore sonitu signi excitarentur,  quasi longa lectorum reuolutione hispidi  incōpti manus abluerēt, capita comerent,  omnem prorsus solemnitatem longissimæ meridianæ explerēt. Vnde iudicatum est, vt corporis tam inutili labori inseruiens, lectionibus, cantibus  sacrificiis diuinis seu quibuslibet vtilitibus exercitiis impenderetur.