Notum sit cunctis quia illa calumpnia, qua Milo de Nucerio calumpniatus (est) quandam partem terre de Nantriaco, injuste facta est; ideo utique, quia ecclesia Molismensis ipsam terram totam liberam absque ullo contradicto plus XX. annis in pace possederat, nec predictus Milo vel aliquis predecessorum ejus aliquid juris in ea habuit vel reclamavit, sed quia monachi nisi cum magno labore et gravi suarum rerum dispendio placitare non possunt: Hugo monachus, predicte ville prepositus, pro pacis quietisque amore cum laude domni Roberti abbatis XL. solidos eidem Miloni dedit, et tam ipse Milo quam filius ejus, nominatus similiter Milo, et uxor ejus hanc calumpniam ecclesiae remiserunt et, quicquid in predicta terra juste vel injuste proclamabant, Sancte Marie et domno Roberto abbati condonaverunt. Testes sunt monachi qui cum domno abbate (convenerant): Wido prior Molismensis, Hatto, Hugo; de militibus: Hugo filius Gisleberti, Otho de Nucerio, Petrus, Wido presbiter.