Venerabili in Christo patri Dei gracia archiepiscopo, et dilectis in Christo decano et capitulo Senon., Odo, miseracione divina Tusculani episcopus, apostolice sedis legatus, salutem et sinceram in Domino caritatem. Rationis reddende necessitas de villicatione suscepta nos innutat et urget ut de regno Dei suborientia tollamus scandala, illa precipue que divinum cultum offuscare, seu deshonestare noscuntur. Ideoque ad ecclesiam vestram personaliter accedentes, quedam licet pauca repperimus que propter honestatem et decorem tante ecclesie omnino oportuit amoveri, alia vero in melius reformari. In primis igitur, legationis qua fungimur auctoritate districte precipiendo mandamus quatinus illa festorum antiqua ludibria que in contemptum Dei, opprobrium cleri et derisum populi non est dubium exerceri, videlicet in festo Sancti-Johannis evangeliste, Innocentium et Circumcisionis Domini, juxta modum pristinum, nullatenus faciatis aut fieri permittatis; sed juxta formam et cultum aliarum festivitatum que per anni circulum celebrantur, ista volumus et precipimus celebrari: ita quod ipso facto sentenciam suspensionis incurrat quicumque in mutatione habitus, aut in sertis de floribus, seu aliis dissolutionibus, juxta predictum ritum reprobatum, adeo in predictis festivitatibus, seu aliis amodo presumpserit se habere. Ceterum, quoniam divinum officium in quibusdam in ecclesia vestra cognovimus minus decenter impleri, ab hiis presertim qui invitatorio cantando hora debita non intersunt, et ab hiis eciam qui recedunt a laudibus, beneficio temporali suscepto; necnon eciam ab illis qui frequenter egrediendo de choro sincopant matutinam, volumus et presenti constitutione sanctimus ut quicumque pro tempore a modo pro cantando invitatorio in tabula inscribentur, ita se studeant preparare quod et chorum simul intrent et sine aliquo intervallo postquam sacerdos matutinalem horam inceperit, similiter invitatorium incipiant decantare. Quicumque, vero, super hoc defectum fecerit, emolumentum temporale matutinarum amittat. Et quia justum est ut quos amor Dei ad servitium suum retinere non valet, beneficiis saltem temporalibus teneantur; volumus et ordinamus ut tercia pars distributionum matutinalium nulli amodo tribuatur nisi ei qui laudibus studuerit interesse, et hoc usque adeo volumus observari donec eis qui matutinalibus laudibus interfuerint dictum capitulum, seu alius competentem redditum duxerit assignandum. Illo, vero, tempore quo hore decantantur in choro, nullus de choro agredi absque necessitate seu aliqua utilitate presumat. Quod si fecerit, illius hore beneficio sit ipso facto privatus. Egressi, vero, plausum aut tumultum non faciant per que servitium valeat impediri, set nec aliquo loco ubi ab hiis qui in choro fuerint videri valeant, audeant commorari. Item, quicumque in choro offitium ecclesie turbaverit, aut aliud quam de necessariis loqutus fuerit, et hoc etiam, voce submissa, aut causa garriendi, de stallo in stallum transierit, benefitio illius hore careat in qua hujusmodi presumpserit perpetrare; et hoc idem in anniversariis volumus observari. Nullus, preterea, clericus seu canonicus, dum hore in ecclesia decantantur, extra domum in claustro absque regulari habitu diucius commorari presumat; et quicumque super hoc notabilis inventus fuerit, si per decanum aut precentorem, prout jurisdictioni eorum subesse noscantur, se super hujusmodi voluerint emendare: si clericus est, ejiciatur a choro, si canonicus, per capitulum pena debita patiatur. Set nec clericus, nec canonicus, extra clausum, quacumque occasione, sine capa vel pallio, pueris de choro dumtaxat exceptis, incedere seu stare presumat. Illi, vero, qui ad impositionem regentes chorum antiphonam, seu aliud quicquam sibi impositum legere neglexerit, aut cantare, illius hore temporali benefitio, ex nostra ordinatione, noverit se privatum. Ille, etiam, modus cantandi habeatur in choro ut in psalmodia, in medio versus metrum cum pausa ab omnibus observetur. Nec unus chorus aliquo modo incipiat, quousque alter chorus plene finierit versum suum. Item, districtius inhibemus ne canonicus aliquis, capellanus, seu clericus de choro, in domo propria seu propinqua, mulierem aliquam tenere presumat, ad servicium vel ad cibum, nec eciam in domo sua pernoctare permittat, nisi sit mater vel soror, seu propinqua saltem in tercio gradu, canonici seu capellani, penesque pernoctabit, vel nisi alique magnates mulieres que sine scandalo evitari non possunt ad eorum domos causa familiaritatis hospitare duxerunt divertendum, vel nisi necessitate urgente matronas aliquas ab eisdem aliquando vocari contigerit ad custodiam infirmorum. Hec autem, ad presens vobis presentibus litteris exprimenda decrevimus; alia vero super quibus plene deliberare non poteramus, ad presens cum nobis vacaverit et oportune fuerit transmittemus. Observantes in Christo, ut hec, que pro salute animarum vestrarum et honestate ecclesie vestre duximus ordinanda, recipiatis benigne, et cum omni diligentia curetis effectui mancipare; facientes ea saltem in hac novitate quater in anno in Capitulo legi, ne aliquis forte per ignoranciam se valeat excusare. Nulli, ergo, omnino hominum liceat aliquatenus premissa infringere, vel eis ausu temerario contraire. Si quis, autem, hoc attemptare presumpserit, indignitatem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum, ejus se noverit incursurum. Datum, Senon., IIII idus novembris anno Domini Mº CCº quadragesimo-quinto.