Depositio domni Oddonis* Baiocensis urbis episcopi. Hujus anniversariam diem inter precipuas benefactorum nostrorum memorias merito numeramus. Quippe qui devotionem erga nos habitam et a suis progenitoribus traxit et ipse hanc fructu uberiore heres non degener augmentavit. De stirpe siquidem comitum Normaniae extitit oriundus qui hanc Divionensem ecclesiam affectu unico dilexerunt, eamque rebus et possessionibus plurimum provexerunt. Quorum iste imitator effectus, ita eorum affectum suo tempore studuit renovare, ut et sua et illorum memoria apud nos semper nova merito debeat perdurare. Cujus devotionis indicia, ut ex parte tangamus, cum vice quadam Urbanum papam inter Gallias constitutum expeteret, Divionem veniens a domno Jarentone et fratribus hujus loci tanta honorificentia exceptus est ut sibi minus incompetens videretur, si non tanto eorum obsequio tali vicissitudine responderet, per quam suum erga nos affectum perhenni testimonio comprobaret. Unde [380] adhortante se Vuillelmo Baiocensis ecclesie decano pariterque Richardo Rhotomagensi archidiacono, dedit sancto Benigno Divionensis ecclesie patrono per manum supramemorati abbatis monasterium sancti Vigoris extra urbem Bajocensium in monte Crismatis situm cum omnibus appenditiis suis, videlicet plenariam decimam totius villae in qua monasterium situm est, tam in hominibus et territorio quam in caeteris redditibus. Dedit et burgenses quatuor, duos in Campo florido et duos ad pontem Olberti cum terra et consuetudinibus eorum. Dedit et plenariam decimam de villa nomine Tur cum terra presbiteri, ecclesiam de Olferes, ecclesiam de Crusseio, et ecclesiam de Colgrino cum plenariis earum decimis et terris ad ipsas pertinentibus et terris presbiterorum. Dedit et plenariam decimam de tota Crecavilla cum terra presbiteri, ea que ad ecclesiam pertinent. Constituit praeterea ibidem fieri suam et omnium post se futurorum pontificum et canonicorum Bajocensium sepulturam. Verum quia haec omnia Divionensi ecclesiae in Galliis positus dederat, hanc eandem donationem postmodum [385] apud Baiocas in manu praefati abbatis, laude et testimonio clericorum suorum tradidit et charta facta non solum que dederat confirmavit, sed insuper [388] plura addidit, pecuniam scilicet multam, domos segetibus diversis refertas, animalium etiam promiscui generis greges numerum centenarium excedentes. Qui cum sedem sancte Bajocensis ecclesiae annis quadraginta octo feliciter gubernasset, iter Iherosolomitanum aggressus, inter Apuliam vitae suae cursum in sanctae viae proposito consummavit, et sicut ecclesiae beatae Dei Genitricis templo sua ei sepultura provenit. Qui quidem elemosinam hanc sancto Benigno pro remedio animae suae et parentum suorum et omnium pontificum et canonicorum Bajocensium fecit. Dum ejus memoriam agimus, dignum est ut horum quoque omnium pariter memoremur, ut quo plures causa suae elemosinae Domino commendantur eo ampliora illi remunaretionis praemia compensantur.