Ex antiqua sanctorum patrum institutione processisse dignoscitur ut cum a fidelibus aliquid dignum memoria geritur, literarum apicibus annotetur. Per has namque gestorum veritas inconcussa custoditur et quæ per fraudem seu per oblivionem obrepere poterat falsitas repellitur. Nos itaque religiosorum virorum instituta servantes, eorumque vestigia hac in parte imitantes, scribendo ad posteros transmittimus quod nostro in tempore fecimus. Sciat igitur universa fidelium multitudo, quod ego Hugo, Dei gratia Autissiodorensis episcopus, Sanctæ Mariæ de Charitate et fratribus ibidem Domino servientibus, omnia quæ nunc in episcopatu Autissiodorensi, vel quæ in eodem usque in finem sæculi poterunt adipisci jure perpetuo possidenda, laudo atque concedo et hujus sigilli mei munitione confirmo. Hæc autem confirmatio atque laudatio facta est Autissiodori, in capitulo Sancti Stephani, consensu atque voluntate omnium canonicorum ibi assistentium, ad ipsum volentium atque laudantium, quorum aliqua hic subscribuntur nomina scilicet Benedicti decani, Ulgerii præpositi, Attonis, Raffardi, Jonæ cancellarii; fuerunt etiam plures alii quorum hic non scribimus nomina. Prior vero de Charitate, domnus videlicet Odo, fuit in illo capitulo et cum eo plures monachi atque laïci, in quo confirmatio atque laudatio facta est, Christianus scilicet monachus, Stephanus Morinus monachus, Petrus Morandus monachus, Morinus capellanus de Domnopetro, Hugo de Bonneia, Anfridus et multi alii quos memorare non est necesse.