Anno Domini millesimo trecentesimo tricesimo secundo statuta sunt haec apud Cistercium in Capitulo generali. 1.  In primis, licet cunctos sanctos quod sancta mater Ecclesia commendat, congruis teneamur laudibus attollere, multo magis Sanctum sanctorum et eius festa necessario tenemur quibus valemus venerationis obsequiis totis et continuis devotionis affectibus commendare. Itaque cum festum Corporis Christi quod quidem noscitur esse nostrae peregrinationis viaticum, et nostrae fidei solidissimum fundamentum, pia devotione considerans et attendens Capitulum dignum duxit ad tam excellentissimi mysterii commendationis titulum salubriter ordinandum quod in festo eiusdem sermo fiat solemnis in capitulo, in singulis domibus Ordinis universi. 2.  Item, cum ad audientiam generalis Capituli devenerit quod quidam abbates dum ad alias abbatias transferuntur, et monachi dum in aliis abbatiis seu monasteriis eliguntur, libros, iocalia, pecuniam, atque bona alia secum ferunt, ex quibus abbates nihil possunt restitutionis habere, in praedictorum damnationis excidium et monasteriorum a quibus vocati sunt, gravissimum detrimentum ; eapropter Capitulum generale salubre volens opponere remedium in praemissis, statuit, ordinat et diffinit quod quotienscumque aliquam abbatem ad aliam transferre abbatiam et monachum in alio monasterio promoveri contigerit, omnia et singula bona quae secum de abbatiis ex consensu conventus deferunt, lucide in scriptis tenebuntur redigere, et scriptum sui sigilli munimine roborare. Quod si facere neglexerit, eo ipso in excommunicationis sententiam, si aliter dicta bona transferre praesumpserit, se noverit incidisse. Si qui vero abbates, monachi Claraevallis et Vallis magnae fuerint, qui libros, iocalia, et alia bona habuerint a monasteriis supradictis, praecipitur eisdem quatinus infra duos menses quam citius ad eorum notitiam praesens statutum pervenerit, sub sigillis suis consignare teneantur abbatibus antedictis ; alioquin excommunicationis sententia se noverint irretitos. 3.  Item, diffinitiones anno praeterito editas de scolaribus mittendis ad studia Ordinis generalia et ad monasteria in quibus studia debent esse, Capitulum generale sic moderat et declarat, videlicet quod sententia excommunicationis lata contra abbates, monachos ad dicta studia non mittentes statuto tempore, substollitur, sed ingressus ecclesiae eisdem interdicitur, si in mittendo fuerint negligentes, duobus primis in qualibet provincia in virtute sanctae obedientiae strictius iniungendo, quatinus per se vel alios idoneos et discretos, et sacrae scientiae zelatores, de potentibus et omnino impotentibus ad mittendum diligenter inquirant, potentesque ad mittendum per censuram Ordinis viriliter coerceant et compellant. Si quos vero repererint impotentes cum eisdem super hoc benigniter studeant dispensare, et interdicti sententiam quoadusque ad fortunam pinguiorem redierint, relaxare. Abbates qui minus quam viginti monachos habuerint, ad dicta studia monasteriorum Ordinis, si noluerint mittere, nullatenus tenebuntur. 4.  Item, cum ad aures Capituli generalis sit delatum quod plurimi abbates et monachi in suae salutis dispendium, Ordinisque scandalum, carnes extra loca ab Ordine deputata comedere non verentur, et ne tanti excessus praesumptuosa malignitas remaneat impunita, patribus abbatibus et visitatoribus in virtute sanctae obedientiae et sub poena suspensionis praecipit et committit generale Capitulum, quatinus in suis visitationibus in quibuscumque monasteriis in quibus aliquem vel aliquos audierint et repererint notabiliter diffamatos, inquirant discrete et sollicite contra ipsos, et si quos in huiusmodi culpabiles invenerint aut convictos, puniant et corrigant iuxta formam hactenus in diffinitionibus constitutam, omni excusatione semota, diffinitione anno praeterito ordinata super hoc cum suis articulis penitus revocata. 5.  Item, diffinitionem anno praeterito editam contra remanentes a generali Capitulo suo tempore cum suis articulis et poenis appositis, volens in suo robore perdurare solummodo immutato quod abbates excusationes remanentium deferentes, loco iuramenti bona fide super causa remanentium, si requisiti fuerint, tantummodo teneantur. 6.  Item, diffinitionem anno praeterito editam super confessionibus cum suis articulis, ex causis certis revocat Capitulum et annulat, statuendo quod diffinitiones super hiis antiquitus editae, secundum statuta sacrorum canonum in praemissis ab omnibus irrefragabiliter observentur. Poterit tamen abbas quilibet certos casus et articulos sibi, si voluerit, retinere et committere super eisdem potestatem absolvendi cui, quibus et quando sibi videbitur expedire. 7.  Item, ordinationem novi studii in civitate Metensi faciendam pro scolaribus in grammaticalibus, logicalibus, naturalibus ac philosophia instituendis, dum tamen circa illa, quae pro studio Parisiensi extiterunt hactenus diffinita, nihil penitus immutetur, generale Capitulum committit domino Morimundi in plenaria Ordinis potestate. 8.  Item, diffinitioni dudum editae de provisione confessoribus monialium in vestitu et victualibus facienda addit generale Capitulum quod omnes et singulae abbatissae et priorissae, ubi moniales per priorissam gubernantur, quae confessoribus suis de vestibus et vitae necessariis infra festum proximum Omnium Sanctorum et deinceps in futurum provideant ; si neglexerint aut contradixerint providere, ipso facto sententiam excommunicationis auctoritate Capituli generalis se noverint incurrisse. 9.  Item, ad Capituli generalis pervenit auditum, quod de monasterio de Stapharda quamplures monachi et conversi, suae salutis immemores nec Ananiae et Saphirae mortis sententiam formidantes, terras, possessiones, bona et redditus monasterii tenent et possident, suis usibus nefarie et contra substantiam regulae damnabiliter applicant, asserentes se super hoc ab abbatibus praedecessoribus litteras et instrumenta habere, quibus eis conceditur, quod eas tenere valeant et suis absque licentia cuiuscumque usibus applicare et, quod foret deterius, abbates vel quisquam alius eos in possessione perturbaverit huiusmodi, ad tuitionem sui brachii saecularis auxilium evocare ; cum igitur talia sapiunt proprietatis vitium et sacrae religioni obvient evidenter, Capitulum generale salubri deliberatione praehabita monachis et conversis in virtute sacrae obedientiae praecipit strictius et iniungit, quatinus litteras, instrumenta, terras, possessiones et redditus supradictos, quos non possunt absque sempiternae damnationis excidio possidere, infra quindenam, postquam ad eorum notitiam praesens statutum pervenerit, praedicta omnia, scilicet litteras, instrumenta, possessiones, redditus atque bona proprio abbati reddere, tradere, restituere et universa in suis manibus studeant resignare ; alioquin ipsos eo ipso facto Capitulum excommunicat in his scriptis. Si quis vero in huiusmodi ad auxilium potentiae saecularis refugerit, vel ad domum remotam emittatur, nonnisi de Capituli reversurus licentia, vel stricto carceri mancipetur. Quicumque vero in praemissis vel aliquo praemissorum consilium, auxilium vel favorem praestiterit, in eamdem excommunicationis sententiam se noverit incidisse. Contractus autem, praedictas litteras ac instrumenta irritat et annulat. Et haec diffinitio ad universos nostri Ordinis monachos et conversos perpetuo extendatur. 