In nomine Domini, ad summam pacem, quæ Christus est, pervenire non potest qui inter se et proximum pacem temporalem querere atque observare equitatis jure non studet. Ea propter ego Guillelmus, comes Nivernensis, quieti Pontiniacensium monachorum in posterum providens, terras quasdam, partim censuales, partim dominicatas, quæ Pontiniacum atque Lagniacum-Castrum interjacent, de quibus etiam in ipso castello aliquantulum habetur, inter me et ipsos per Acardum vicarium et Ebrardum prepositum, aliosque servientes meos, commutare præcepi. Scilicet ut monachi meas quæ propinquiores erant monasterio ipsorum, acciperent; et suas quæ in castello aut prope castellum sunt, pro vitanda inquietatione sæcularium, mihi concederent. In hac autem cambitione censualium terrarum, census par pro pari commutati sunt; terrarum vero dominicatarum commutatio similiter pro se ipsis facta est. Statuimus etiam ut, præter viam illam quæ a novo ponte versus Autissiodorum atque Silliniacum designata atque directa est, nulli aliam a Lagniaco-Castro versus Pontiniacum facere liceat; nec clausuras, ad obstruendos alios aditus a præfatis monachis factas, quisquam rumpere aut destruere præsumat. Quæquidem commutatio suprascriptorum atque statutum a filio meo Rainaudo laudata sunt; et, ut futuris temporibus inviolata permaneant, sigilli mei impressione et presentis scripti annotatione corroborata atque confirmata sunt. Actum Lagniaci, anno ab Incarnatione Domini Mº Cº XLº; Innocentio IIº papa; Ludovico Francorum rege et Aquitanorum duce. Testes sunt Stephanus, abbas Regniacensis; Milo, Lagniacensis decanus; Seguinus de Tornella; Seguinus Grossus; Arnaudus de Tociaco; Jocelinus de Penron; Brianz den Luchi; Gaufridus Farinardus; Achardus, vicharius; Ebrardus prepositus et Poardus, frater ejus; Guido maior; Guido de Tornodoro.