Alexander Episcopus servus servorum Dei, carissimo in Christo filio Ludovico, illustri Francorum Regi salutem  apost. benedictionem. Cum dilectus filius noster Trenorciensis Abbas, pro allevatione Ecclesiæ suæ quæ multis oneribus coartatur, ad regiæ sublimitatis clementiam postulaturus consilium accessisset, indè tandem præsentiam nostram adiit, asserens te cum Apostolicæ Sedis favore super facto ipso velle procedere,  nostri beneplaciti consilio acquiescere. In quo siquidem,  in omnibus aliis, inclytam regiæ devotionis virtutem diligentiùs attendentes,  eam devotissimis in Domino laudibus commendantes, sicut sæpè jam fecimus, super augmento  conservatione præscriptæ Ecclesiæ, cum Fratribus nostris studiosè ac sollicitè deliberare curavimus:  ad ejus onera  debita relevanda, nulla via certior nobis apparuit, quàm ut fratres per diversa monasteria dividantur;  quinque vel quatuor ibidem relictis, in debitorum solutionem redditus cedant. Unde regiam pietatem rogamus, monemus  exhortamur in Domino, atque in peccatorum veniam tibi injungimus, quatinùs superni Conditoris intuitu,  pro remedio animæ tuæ, fratres prænominatæ Ecclesiæ per regni tui monasteria facias recipi,  ad tempus eis necessaria provideri. Et quoniam ita nobis visum est,  Abbas consensit, ut duo de fratribus,  duo burgenses, discreti  fideles viri ad hoc assumantur; juramento astricti quòd fideliter,  sine fraude debeant redditus ipsos colligere,  in debitorum solutionem expendere; nihilominùs sollicitamus celsitudinem tuam, ut Ecclesiam ipsam,  burgum  omnia bona sua, sub regiâ custodiâ  protectione suscipias,  nuncios tuos propter hoc specialiter, ad locum ipsum transmittas. Nos enim, quantùm ad officium nostrum spectat,  præfatam Ecclesiam,  res ad eam pertinentes, simul cum burgo ejus, sub nostrâ tuitione suscipiens,  nostrum cum tuis nunciis, si opus fuerit, illuc destinare studebimus, coram quibus hæc quæ suprà dicta sunt, debeant commodiùs ordinari. Ne autem præsentes redditus possint ad manus plurium devenire, suggerimus magnificentiæ tuæ, ut hæc sub maturitate executioni mandare intendas: ità quòd à Deo exinde præmium possis in æternâ retributione justorum recipere,  gloriam sempiternam feliciter adipisci;  monasterium à debitoribus onere sic valeat juvante Domino liberari. Datum Senonis VIII. Idus Augusti.