Lectis literis vestris, lætatus sum in eis, quod tantillum videlicet tantus in benedictionibus dulcedinis præuenire curastis. Cæterum videndi nos inuicem,  colloquendi pariter, quoniam dignum iudicatis, quādo se offeret illa opportunitas, quando conueniens locus, quando iusta occasio? Hæc interim pauca reddidimus, ampliora libēter donaturi, cum ea vobis onerosa non fore cognouerimus. Alioquin, quando hoc ipsum auderet nostra pusillitas, nisi daret ad dignitatem vestram accessum vestræ dignationis humilitas?