Omnibus presentes litteras inspecturis, officialis curie Senon., salutem in Domino. Noverint universi, nos litteras bone memorie Galteri, quondam episcopi Carnotensis, sigillo ipsius deforis appendente sigillatas, inspexisse sub hac forma: - Omnibus presentes litteras inspecturis, G. divina permissione Carnotensis ecclesie minister humilis, salutem in Domino. Noverit universitas vestra quod contentio erat multiplex et querele inter viros religiosos G. abbatem et conventum Pruliaci, Cisterciensis ordinis, ex una parte, et nobilem mulierem Heluysim, dominam Calvimontis, relictam defuncti domini Odonis de Barris, et Petrum de Barris, militem, filium ejus et homines ac hospites ipsorum, ex altera, super quibusdam debitis, dampnis et injuriis. Que debita dicti abbas et conventus petebant a dicta domina et P., filii ejus, partim pro se, partim pro dicto domino O., jam defuncto, et dampna et injurias a dictis domina et P., filio ejus, et hominibus ac hospitibus eorum sibi et rebus suis multipliciter illata, tam in nemoribus suis de Acrimonte, quam in ipsa porprisia grangie Acrimontis, quam etiam alibi, restitui sibi et emendari petebant ab eisdem. Debita autem sunt hec: triginta octo libras Pruvin. fortes, quas mutuo dederant iidem abbas et conventus dicto domino O. de Barris, ut dicebant. Item quinquaginta libras pruvin. veteres, quas similiter mutuo dederant eidem domino per manum Guillelmi Guindebos. Item sexaginta solidos in denariis et septem libras in lignis, qui denarii omnes sunt parisienses, et dimidium modii frumenti que similiter eidem domino O. infirmanti in domo ipsorum Parisius accomodaverunt per manum fratris Rogeri, monachi. Item, quinque modios frumenti, septem sextaria siliginis, undecim modios avene, ad rasum, ad mensuram Musteroli; que omnia similiter eidem domino O. accommodaverunt, ut dicebant. Item, equum conversi abbatis valentem viginti lib. paris. accomodaverunt similiter eidem domino O., nec unquam eum reddidit, ut dicebant, et alium palefridum valentem sexdecim. libr. paris., quem similiter accomodantibus eidem domino O. ita deterioratum reddidit postea, et quod non valuit ultra octo solidos, et pro tanto fuit venditus, ut dicebant; et alium equum valentem novem lib. paris. eidem domino O. accomodantibus, tandem ita deterioratum reddidit quod non valuit postea plus quam viginti solid., vel viginti quinque, ut dicebant. Item octoginta et quatuor libr. et decem solid. pruvin. fortium et quadraginta libr. paris., quas predicto domino Petro accomodantes non inde rehabuerunt nisi tantum circiter triginta lib. pruv., ut dicebant. Item viginti solidos paris. quos idem dominus P. debuit eis reddere pro reparatione fossati ipsorum de Toreilon, quod ipse fecerat dirui injuste, ut dicebant, et non reddidit. Et alios viginti solidos paris. quos idem dominus P. debuit eis pro dampnis et deperditis quarucarrum eorumdem quas capi fecerat injuste in territorio grangie ipsorum de Acrimonte, ut dicebant. Item sex libras et quindecim solidos paris., quos dicti domina Hel. et P., filius ejus, debuerunt eis facere restitui de hominibus et hospitibus suis, pro dampnis que iidem homines et hospites fecerant injuste in nemore ipsorum de Acrimonte, incidendo ipsum nemus violenter, et asportando, et adhuc non fecerant eis restitui, ut dicebant. Item octoginta libras pruvin. fortes, quas prefatus dominus O. debebat eis pro octoginta milibus tegularum quas idem dominus O. acceperat apud Acrimontem ad cooperiendas novas domos suas de Dyant, ut dicebant. Item unum modium frumenti quem prefate domine Hel. accomodaverant, post mortem dicti domini O., viri sui. Super hiis et aliis pluribus conquerebantur dicti abbas et conventus de predictis domina et P. filio ejus, et hominibus ac hospitibus eorumdem. Querele, vero, dictorum domine Hel. et P. filii ejus et hominum ac hospitum ipsorum, fuerunt hee contra dictos abbatem et conventum: reclamabant dicta domina et P., filius ejus, decimam de Villamagneche, quam decimam dictus dominus O. et mater sua, domina Calvimontis et vicecomitissa Senon. dederant in elemosinam ecclesie Pruliac., non consentiente nec laudante ista domina Hel. vel si laudaverat hoc, fecerat invita et coacta, ut dicebat ipsa, cum tamen dicta decima moveret de capite ipsius. Item eadem domina Hel. et P. filius ejus reclamabant quandam grangiam sitam apud dictam Villam-Magneche, quam grangiam emerant dicti abbas et conventus a Fulcone de Villa-Magneche: quam dicta domina Hel. dicebat se eis non laudasse, vel si laudaverat hoc fecerat invita et coacta. Item reclamabant eadem domina et P. filius ejus, pasturas quas predictus dominus O. dederat in elemosinam in omnibus terris, pratis et nemoribus suis priusquam sunt ad etatem, prefatis abbati et conventui ad omnia animalia et pecora sua immitenda; quas dicta domina et P. filius ejus dicebant se eis non laudasse. Item reclamabant dicta domina et P. filius ejus, chaciam sive venationem in grangia de Acrimonte, et dicebant ipsam grangiam de justitia sua et infra garannam suam esse. Item reclamabant dicta domina et P., filius ejus, quamdam viam que solebat ire à Calvomonte ad Cheseium, per nemus de Acrimonte, ut dicebant, quam clauserant monachi; et aliam viam quam effoderant monachi pro mina sua lavanda inter Acrimontem et nemus, ut dicebant. Item reclamabant eadem domina et P. filius ejus, terram que dicitur terra Kaursini, quam dicti monachi emerant a Reginaldo Kaursino, in territorio de Villablovena, quam dicta domina dicebat se eis non laudasse, vel si laudaverat, hoc fecerat invita et coacta, ut dicebat; et duas placias terre sitas apud Villam-Novam-Guiardi, quas dicti monachi habuerant a prefato domino O., per excambium; in quibus constructa est modo domus lapidea dictorum monachorum, quas similiter dicebat dicta domina se eis non concessisse, nec laudasse, vel si laudaverat, hoc facerat invita et coacta, ut dicebat. Item reclamabant eadem domina et P., filius ejus, quandam terram sitam ante molendinum quod dicti monachi habent apud Blenum; quam terram dicti monachi dederant ad censum, et etiam partem ejus redegerant in culturam, in prejudicium et gravamen dictorum domine et filii ejus, ut dicebant. Item reclamabant dicta domina et filius ejus, et homines ac hospites ipsorum, pasturas omnibus animalibus et pecoribus suis in nemoribus de Acrimonte, que nemora dicti abbas et conventus clauserant undique fossatis. Debita quoque que eadem domina et P., filius ejus petebant a monachis supradictis fuerunt hec: Octoginta libras pruvin. pro tribus equis quos predictus dominus O. accomodaverat dictis monachis, ut dicebant dicta domina et predictus P., filius ejus. Super hiis, igitur, et aliis orta contentione et querela multiplici inter eos hinc inde, sicut supra diximus, tandem, mediantibus bonis viris, super omnibus querelis et contentionibus inter ipsos hinc inde motis, usque ad vigiliam Beati-Martini hyemalis anni Domini millesimi ducentesimi tricesimi tertii compromiserunt partes in nos, sub pena centum librarum paris., et fidei sacramento; et etiam datis plegiis hinc inde de dicta pena, et de tenendo firmiter quicquid nos ordinaremus de omnibus supradictis, pace, vel arbitrio mediante. Nos, igitur, recepta compromissione in nos ad diem assignatam, partibus coram nobis constitutis, post multos tractatus hinc inde habitos inter ipsos, tandem fuit taliter concordatum inter partes, de communi assensu: quod nos in quem compromissum erat a partibus hanc et has, super hoc quod dicta domina et P., filius ejus, dicebant grangiam de Acrimonte infra garannam suam et de justitia sua esse, diximus, arbitrando et pronuntiavimus per dictum nostrum, prefatam dominam Hel. et P., filium suum, in dicta grangia de Acrimonte, vel infra clausuram aut porprisiam ipsius, justitiam, garannam vel chaciam non habere. Omnibus aliis querelis et contentionibus, tam hic nominatis quam non nominatis, quecumque inter partes easdem hinc inde mote fuerant usque ad vigiliam supradictam, per amicabilem compositionem in pace remanentibus in perpetuum ecclesie Pruliac. Ita quod dicti abbas et conventus omnia debita que petebant a dicta domina Hel. et predicto P. filio ejus, tam pro se tam pro defuncto domino O. supradicto, quitaverunt eis amicabiliter et benigne, exceptis blado jam expresso et centum libris paris., quas centum libras paris., debent dicta domina et P., filius ejus, persolvere predictis monachis per quinquennium ab hinc continuum, singulis annis, ad festum Sancti-Remigii, viginti libras persolvendo, donec tota dicta summa fuerit dictis monachis persoluta. Erit, autem, prima paga ad festum Sancti-Remigii proximo venturum. Totum, vero, bladum supradictum persolvent dicta domina et P., filius ejus, prefatis monachis ad terminos in litteris predicti domini O. jam defuncti, quas super hoc habent iidem monachi nominatos. De dimidio, autem, modio frumenti quem dicti monachi predicto domino O., in domo ipsorum Parisius egrotanti, prout supradictum est, accommodaverant, et uno modio frumenti quem similiter iidem monachi accommodaverant domine Hel. supradicte, post mortem viri sui, sicut superius est expressum; qui modius et dimidius non continentur in dictis domini O. litteris de solutione bladi factis, quas habent monachi sepedicti, faciet dicta domina Hel. gratum eorumdem abbatis et conventus, ad ipsorum voluntatem. De solutione, etiam, centum librarum predictarum facienda in quinquennium ad terminos supradictos, similiter dicta domina Heluysis et Petrus, filius ejus, litteras suas facient patentes et tradent abbati et conventui supradictis. Actum, anno Domini Mº ducentesimo tricesimo-quarto, mense maio. Quod autem in predictis litteris, sigillo prefati G. quondam episcopi Carnotensis sigillatis vidimus contineri, verbo ad verbum fecimus transcribi et sigillo curie Senon. sigillari. Datum, anno Domini millesimo ducentesimo quadragesimo-primo, mense martio.