Frater quoque alius nomine Algerus, vere vt de beato Iob dicitur, simplex  rectus, timens Deum  recedens a malo, sæpe multumque sibi institisse dæmones, mihi frequenter conquestus est. Vt enim plura de his quę mihi retulit præteream, referebat se aliquando in iam dicta nouitiorum domo, multis aliis circum iacentibus dormire. Visum est vero ei, quod signum in ecclesia more solito ad nocturnas laudes fratres excitans pulsaretur. Surrexit ergo,  campanam vt videbatur fortiter resonantem audiens, ad ecclesiam festinabat. Cumque per eandem domum in qua iacebat transiret, lectos fratrum vndique circumspiciebat,  alios iam surrexisse, alios se ad surgēdum parare videbat. Sed cum domo transmissa in claustrum proximum deuenisset, signi sonitus qui ex vicinitate multo magis audiri debuisset, omnino defecisse visus est. Suspicatus autem tarditate sua signum sonare desiisse, omnesque se ad ecclesiam anticipasse, festinantius gradiebatur. Cum vero in maius claustrum peruenisset, pro luminarium claritate, quæ ex consuetudine hora surgēdi omnia illustrant, tenebras offendit. Sed  cum ad ecclesiam appropinquasset, portas quas patentes inuenire solebat, clausas reperit. Ibi quoque admota aure si forte psallentium voces audiret, sūmum vbique silentium aduertit. Admirans itaque  quia ecclesiam ingredi non poterat, ad dormitorium suum regressus, quos prius surrexisse conspexerat, omnes iacentes  dormientes inuenit. In se ergo reuersus, dæmoniacum fuisse illusionē agnouit, qui nullum tempus a malitia sua vacare patientes, cum diuina dispositione a maiori nocēdi possibilitate arcentur, in minoribus quibuslibet exercentur. Nam toto nisu naturæ humanæ inimicantes, cum animabus nocere nequeunt, ipsis saltem corporibus prout possunt molesti existunt. Vnde plerumque ita monachos in somnis inquietant, vt horis somno congruentibus amissis, cum vigilare debent dormiant,  sic sanctarū lucra vigiliarum amittant. Harum inquietudinū multorum multoties querelas accepi, quorum alij opertoria sua noctibus dum dormirent, subrepta sibi atque longius proiecta a dæmonibus dicebant, alij subripere volentibus violenter eadē tegmina se extorsisse, nonnulli dum in remotioribus naturæ satisfacerent, eos sibi derisorie astitisse affirmabant. Præterea quosdam nocturnis horis, aliis quiescentibus sancta orationum furta quærentes,  eadem causa claustrum,  ecclesias peragrantes, multis aliquando terroribus appetebant, ita vt in eorum aliquos visibiliter irruerent,  ad terram verberando prosternerent.