Otto von Bismarck

Otto von Bismarck

Otto Eduard Leopold von Bismarck (Schönhausen, 1 ta' April, 1815 – Friedrichsruh, 30 ta' Lulju, 1898) kien politiku Ġermaniż lejn l-aħħar tas-seklu 19, u figura dominanti fl-isfera globali.

Bħala "Ministerpräsident", jew Prim Ministru, tal-Prussja mill-1862 tal-1890, hu kellu sehem importanti fl-unifikazzjoni tal-Ġermanja.

Fl-1867 hu sar Kanċillier tal-Konfederazzjoni Ġermaniża tat-Tramuntana.

Hu fforma l-Imperu Ġermaniż fl-1871, fejn sar l-ewwel Kanċillier tiegħu u kien persuna importanti fit-treġija tiegħu sakemm ġie mneħħi minn postu fl-1890.

Il-diplomazija tiegħu ta' Realpolitik flimkien mat-tmexxija stretta tiegħu, wassluh għal-laqam tiegħu ta' "Il-Kanċillier tal-Ħadid".

Wara l-mewt tiegħu, nazzjonalisti Ġermaniżi għamlu lil Bismarck l-eroj tagħhom u bnew mijiet ta' monumenti li jigglorifikaw is-simbolu ta' tmexxija b'saħħitha.

L-istoriċi jfaħħruh bħala politiku moderat u biljanċat li kien il-moħħ wara l-għaqda tal-istati kollha Ġermaniżi taħt imperu wieħed.

Hu ħoloq nazzjon b'politika soċjali progressiva, riżultat li kien imur kontra l-objettivi tiegħu fil-bidu.

Bismark, Luteran devot ubbidjenti lejn il-kuruna, ippromwova gvern permezz ta' burokrazija b'saħħitha b'monarkija eridetarja fuq nett.

Bismarck twieled f'Schönhausen, stat pjuttost għani fil-Punent ta' Berlin fil-Provinċja ta' Sassonja, fil-Prussja.

Missieru, Karl Wilhelm "Ferdinand" von Bismarck, kien proprjetarju tal-artijiet magħruf aħjar bħala Junker u eks-uffiċċjal militari tal-Prussja; ommu, Wilhelmine Luise Mencken, kienet bint uffiċċjal tal-gvern f'Berlin.

Minkejja li fiżikament Bismarck kien jixbah lil missieru u minn barra kien jidher bħala Junker — immaġni li kienet megħjuna mill-fatt li kien iħobb jilbes uniformi militari, minkejja li ma kienx uffiċċjal regulari — hu kien aktar kożmopolitan u b'edukazzjoni aħjar min-normal għal irġiel li ġejjin minn dan l-isfond soċjali.

Hu kien jikteb u jitkellem b'mod fluwenti bl-Ingliż, bil-Franċiż, u bir-Russu.

Bismarck irċieva l-edukazzjoni tiegħu fl-iskejjel sekondarji ta' Friedrich-Wilhelm u Graues Kloster.

Mill-1832 sal-1833 studja l-liġi fl-Università ta' Göttingen fejn kien membru tal-Corps Hannovera qabel ma daħal fl-Università ta' Berlin (1833–35).

Waqt li kien f'Göttingen, Bismarck sar ħabib ta' student Amerikan John Lothrop Motley, li ddeskriva lil Bismarck bħala "Otto v. Rabenmark" fin-novella tiegħu "Morton's Hope, or the Memoirs of a Provincial" (1839).

Motley, aktar tard sar storiku eminenti u diplomatiku.

Minkejja li Bismark xtaq li jsir diplomatiku, beda l-istudju tiegħu bħala avukat f'Aachen u Potsdam.

Madanakollu, ftit dam f'din il-linja, wara li kien poġġa l-karriera tiegħu f'xifer l-irdum meta kien ħa permess mhux awtorizzat biex jiġri wara żewġ tfajliet Ingliżi, l-ewwel lil Laura Russell, neputija tad-Duka ta' Cleveland, u wara lil Isabella Loraine-Smith, bint reverendu għani.

Hu ma rnexxielux jiżżewweġ lill-ebda waħda minnhom.

Għal sena serva fl-armata u sar uffiċċjal fil-Landwehr (riżerva), qabel ma reġa' lura biex imexxi l-ġid tal-familja f'Schönhausen wara l-mewt ta' ommu.

Fl-età ta' tletin sena, Bismarck kellu ħbiberija intensa ma' Marie von Thadden, li kienet għadha kif iżżewwġet lil ħabib minn tiegħu.

Taħt l-influwenza tagħha sar Luteran Pjetista, u aktar tard kiteb kif fis-sodda tal-mewt ta' Marie kien talab għall-ewwel darba minn mindu kien żgħir.

Bismarck iżżewweġ lill-kuġina ta' Marie, in-nobbli Johanna von Puttkamer f'Alt-Kolziglow fit-28 ta' Lulju, 1847.

Iż-żwieġ twil u hieni tagħhom ta ħajja lil tliet itfal, Herbert (t. 1849), Wilhelm (t. 1852) u Marie (t. 1847).

Johanna kienet mara mistħija u reliġjuża — minkejja li kienet magħrufha għall-ilsien jaqta' li kellha — u fil-ħajja pubblika tiegħu, Bismarck kien xi drabi akkumpanjat minn oħtu Malwine ("Malle") von Arnim.

Waqt btala waħdu f'Biarritz fis-sajf tal-1862 (qabel ma sar Prim Ministru tal-Prussja), Bismarck kellu relazzjoni romantika ma' Kathy Orlov, il-mara ta' tnejn u għoxrin sena ta' diplomatiku Russu — mhuwiex magħruf jekk ir-relazzjoni bejniethom kinitx sesswali.

Bismarck żamm lil martu infurmata fuq din il-ħbiberija l-ġdida permezz ta' ittra, u f'sena sussegwenti Kathy ħassret il-pjanijiet li tiltaqa' ma' Bismarck f'vaganza oħra wara li semgħet li martu u l-familja tiegħu se jakkumpanjawh din id-darba.

Huma komplew jiktbu lil xulxin sal-mewt prematura ta' Kathy fl-1874.

Fis-sena taż-żwieġ tiegħu, fl-1847, Bismarck ġie magħżul bħala rappreżentant fil-leġislatura moħluqa ġdida tal-Prussja, il-"Vereinigter Landtag".

Hemmhekk, hu kiseb ir-reputazzjoni bħala politiku rjali u reazzjonarju.

Apertament, hu sostna l-idea li l-monarka għandu dritt divin li jmexxi.

F'Marzu tal-1848, il-Prussja sabet ruħha f'rivoluzzjoni (waħda mill-ħafna li qamu f'dik is-sena madwar diversi pajjiżi Ewropej), li kompletament affettwat it-tmexxija tar-Re Federiku Guljelmu IV.

Il-monarka, minkejja li għall-bidu kellu l-intenzjoni li juża' l-forza biex joħnoq ir-rivoluzzjoni, iddeċieda li ma jħallix 'l Berlin lejn is-sigurtà offerta mill-kwartieri ġenerali tal-militar f'Potsdam.

Hu offra diversi konċessjonijiet lil-liberali: hu libes il-kuluri rivoluzzjonarji (iswed, aħmar u deheb, preżenti anke llum fil-bandiera tal-Ġermanja demokratika), wiegħed kostituzzjoni, qabel li l-Prussja u stati oħra jingħaqdu f'pajjiż wieħed, u ħatar lil-liberali Ludolf Cam bħala Ministru-President.

Għall-bidu, Bismarck prova jqajjem lill-foqra tal-istat tiegħu f'armata fi triqitha lejn Berlin f'isem ir-Re.

Bil-moħbi hu wasal Berlin sabiex joffri s-servizzi tiegħu, imma minflok ġie mitlub sabiex jagħmel lilu nnifsu utli billi jirranġa l-provisti tal-ikel għall-Armata mill-istati tiegħu f'każ li jkun hemm.

Ħu r-Re, il-Prinċep Guljelmu (ir-Re u l-Imperatur futuri Guljelmu I) kien ħarab lejn l-Ingilterra, u Bismarck ikkomplotta mal-mara ta' Guljelmu Augusta sabiex tpoġġi lit-tifel żagħżugħ tagħhom (ir-Re futuri Federiku III) fuq it-tron Prussjan f'post ir-Re Federiku Guljelmu IV—Augusta ma kien se jkollha xejn, u minħabba f'hekk spiċċat tobgħod lil Bismarck, minkejja li aktar tard Bismarck għen sabiex jirkupra relazzjoni professjonali bejn ir-Re u ħuh, li ma kienux f'termini tajba bejniethom.

Bismarck ma kienx membru tal-"Landtag" elett dik is-sena.

Imma r-rebħa liberali ftit li xejn saddet sa tmiem is-sena, u dan kien minħabba ġlied intern li dgħajjfu lill-moviment, waqt li l-konservattivi reġgħu inġabru flimkien, iffurmaw grupp intern ta' konsulenti u reġgħu ħadu kontroll ta' Berlin.

Minkejja li ngħatat kostituzzjoni, dak li ngħata kien wisq 'il bogħod minn dak rikjest mir-revoluzzjonarji.

Fl-1849, Bismarck ġie elett fil-"Landtag".

F'din il-fażi tal-karriera, hu oppona li l-Ġermanja tingħaqad, fejn argumenta li b'konsegwenza t'hekk il-Prussja titlef l-indipendenza tagħha.

Hu aċċetta l-ħatra tiegħu bħala wieħed mir-rappreżentanti tal-Prussja fil-Parlament t'Erfurt, assemblea ta' stati Ġermaniżi li ltaqgħu sabiex jiddiskutu pjanijiet għall-unifikazzjoni, imma biss sabiex jopponi b'mod aktar effettiv il-proposti ta' dan il-grupp.

Il-Parlament naqas li jġib 'il quddiem l-idea ta' unifikazzjoni u dan minħabba li naqset is-sosten taż-żewġ stati Ġermaniżi l-iktar importanti, il-Prussja u l-Awstrija.

Fl-1850, wara disputa fuq Hesse, il-Prussja ġiet umiljata u sfurzata sabiex tiffirma mal-Awstrija (sostnuta mir-Russja) il-Qbil ta' Olmütz; pjan ta' unifikazzjoni għall-Ġermanja taħt il-gwida Prussjana, propost mill-Prim Ministru Prussjan Radowitz, ġie wkoll abbandunat.

Fl-1851, Federiku Guljelmu ħatar lil Bismarck bħala r-rappreżentant tal-Prussja fid-Dieta tal-Konfederazzjoni Ġermaniża fi Frankfurt.

Bismarck irriżenja mis-siġġu fil-"Landtag", imma ġie maħtur fil-Kamra tal-Lords Prussjana xi snin wara.

Fi Frankurt daħal fi "gwerra" mar-rappreżentant Awstrijak, il-Konti Thun, fejn insista li għandu jiġi trattat ugwalment bħal li jikseb l-istess privileġġi li ħa Thun, dik li jpejjep u jneħħi l-ġakketta waqt il-laqgħat.

It-tmien snin ta' Bismarck fi Frankfurt wassluh biex ibiddel il-fehma politika tiegħu, evidenti fin-numru ta' memoranda li bagħat lis-superjuri ministerjali tiegħu f'Berlin.

Issa, li ma kienx għadu taħt l-influwenza ta' sħabu ultrakonservattivi, Bismarck sar inqas reazzjonarju u iktar pragmatiku.

Hu sar konvint li sabiex tikkumpensa l-influwenza mill-ġdid tal-Awstrija, il-Prussja kellha bżonn mhux biss li tagħmel alleanzi mal-istati Ġermaniżi l-oħra.

B'riżultat t'hekk, hu laqa' aktar bil-qawwa l-idea ta' Ġermanja magħquda.

Bismarck ħadem ukoll sabiex iżomm il-ħbiberija tar-Russja u relazzjoni professjonali ma' Napuljun III ta' Franza—b'din il-ħbiberija tkun importanti kemm biex jhedded lill-Awstrija u anki sabiex jipprevjeni lil Franza milli tagħmel alleanza mar-Russja.

F'ittra famuża lil Leopold von Gerlach, Bismarck kiteb li kienet follija li tilgħab ċess wara li tkun poġġejt 16 mill-64 kaxxa barra mil-limiti.

Din l-osservazzjoni kienet ironika hekk kif wara l-1871 Franza saret l-għadu permanenti tal-Ġermanja, u fil-fatt eventwalment tagħmel alleanza mar-Russja kontra l-Ġermanja fl-1890ijiet.

Bismarck kien ukoll urtat bl-iżolament li sofriet il-Prussja matul il-Gwerra tal-Krimea f'nofs l-1850ijiet (fejn l-Awstrija marret man-naħa tar-Renju Unit u Franza kontra r-Russja, u l-Prussja għal ftit ma kinitx se titħalla barra mid-diskussjonijiet fuq il-paċi f'Pariġi).

Fil-kriżi tal-Lvant tal-1870, il-biża' li jerġa' jkun hemm ripetizzjoni ta' dawn l-avvenimenti kien fattur importanti li wasslu sabiex Bismarck aktar tard iffirma l-Alleanza Doppja mal-Awstrija-Ungerija fl-1879.

Madanakollu, fl-1850ijiet Bismarck ippreveda korrettament li n-nuqqas li jsostni lir-Russja (wara l-għajnuna Russa sabiex titkisser ir-Rivolta Ungeriża fl-1849, u f'Olmutz fl-1850, il-kap Awstrijak Schwarzenberg sostna li "L-Awstrija se tissorprendi lid-dinja bil-fond tal-ingratitudni tagħha") l-Awstrija ma setgħet issib l-ebda sapport min-naħa tar-Russja fl-Italja u l-Ġermanja, u b'hekk kienet esposta għal attakki minn Franza u l-Prussja.

Fl-1858, Federiku Guljelmu IV sofra minn puplesija li pparalizzatu u spiċċa b'diżabilità mentali.

Ħuh, Guljelmu, ħa f'idejh il-gvern tar-Prussja bħala reġġent.

Għall-bidu Guljelmu kien gvernatur moderat, li l-ħbiberija tiegħu mal-pajjiż liberali tar-Renju Unit kienet simbolizzata miż-żwieġ tat-tifel tiegħu (il-futuri Federiku III) lill-ikbar tifla tar-Reġina Vittorja, Vicky; it-tifel tagħhom (il-futuri Guljelmu II) twieled fl-1859.

Bħala parti mill-"Kors il-Ġdid" ta' Guljelmu hu ġab ministri ġodda, konservattivi moderati, magħrufa bħala l-partit "Wochenblatt" wara l-gazzetta tagħhom.

Fi ftit żmien ir-reġġent ħa post Bismarck bħala r-rappreżentant fi Frankfurt, waqt li Bismarck sar ambaxxatur tal-Prussja lill-Imperu Russu.

Teoretikament din kienet promozzjoni hekk kif ir-Russja kienet waħda miż-żewġ ġirien b'saħħithom tal-Prussja (bil-ġara l-oħra tkun l-Awstrija).

Pragmatikament, Bismarck spiċċa mitfugħ fuq ġenb, 'il bogħod minn dak li kien qed jiġri fil-Ġermanja, fejn ra lil Franza titfa' 'l barra lill-Awstrija mil-Lombardija matul il-Gwerra Taljana tal-1859.

Bismarck ippropona li l-Prussja tisfrutta d-dgħjufija tal-Awstrija u tmexxi l-fruntieri "lejn in-Nofsinhar sal-Lag ta' Kostanza" fuq il-konfini Żvizzeri; minflok, il-Prussja mmobilizzat it-truppi tagħha f'Rheinland sabiex twaqqaf aktar avvanzi min-naħa tat-truppi Franċiżi ġewwa Venezja.

Ir-reġġent, li ddisprezza lil Bismarck bħala "Landwehrleutnant" (logutent riserva), irrifjuta li jagħtih promozzjoni għall-grad ta' ġenerali maġġuri, grad normali għal ambaxxatur ta' San Pietruburgu (u importanti minħabba li l-Prussja u r-Russja kienu alleati militari qrib xulxin, li l-kapi tal-istat tagħhom ħafna drabi kienu jikkomunikaw permezz ta' kuntatti militari milli permezz ta' kuntatti diplomatiċi).

Bismarck baqa' f'San Pietruburgu għal erba' snin, fejn matul dan iż-żmien kien għoddu tilef riġel wara żball waqt trattament mediku u għal darb'oħra iltaqa' mal-avversarju fil-ġejjieni qarib, il-Prinċep Russu Gorchakov, li kien ir-rappreżentant tar-Russja ġewwa Frankfurt fil-bidu tal-1850ijiet.

Ir-reġġent ħatar ukoll lil Helmuth von Moltke bħala Kap tal-Istat Maġġuri għall-Armata Prussjana, u Albrecht von Roon bħala Ministru Prussjan għall-Gwerra u l-impjieg li jirranġa l-armata.

Dawn it-tlieta min-nies matul it-tnax-il sena li segwew ittrasformaw lill-Prussja

Minkejja l-ħafna żmien barra, Bismarck ma kienx maqtugħ kompletament mill-affarijiet domestiċi Ġermaniżi.

Hu baqa' aġġornat minħabba l-ħbiberija li kellu ma' Roon, u huma ffurmaw alleanza politika.

Fl-1862 Bismarck ġie offrut post fis-servizz diplomatiku Russu wara li z-Zar fehem ħażin kumment dwar il-probabbiltà li jimmissja lil San Pietruburgu.

Bismarck korteżament irrifjuata l-offerta.

F'Mejju tal-1862, hu ntbagħat Pariġi sabiex iservi bħala ambaxxatur għal Franza.

Matul is-sajf hu żar ukoll l-Ingilterra.

Dawn iż-żjarat wassluh biex jieħu stampa ċara tal-avversarji tiegħu Napuljun III, il-Prim Ministru Brittaniku Palmerston u s-Segretarju tal-Affarijiet Barranin Earl Russell, u kif ukoll tal-politiku Konservattiv Brittaniku Disraeli, li lejn l-1870ijiet sar Prim Ministru—li aktar tard stqarr li kien qal dwar iż-żjara ta' Bismarck "kun attent fuq dan il-bniedem—hu jagħmel dak li jgħid".

Ir-reġġent sar Re Guljelmu I mal-mewt ta' ħuh fl-1861.

Il-monarka l-ġdid kien f'kunflitt kontinwu mad-Dieta Prussjana li l-maġġornaza kienet liberali.

Fl-1862 inqagħlet kriżi fejn id-Dieta naqset li taċċetta riforma fl-armata.

Il-ministri tar-Re ma rnexxielhom jikkonvinċu sabiex jgħaddu l-baġit, u r-Re ma kienx lest li jerħi mir-riedni.

Guljelmu hedded li jabdika (minkejja li t-tifel tiegħu oppona l-abdikazzjoni tiegħu) u fehem li Bismarck kien l-uniku politiku li seta' jirranġa s-sitwazzjoni.

Madanakollu, Guljelmu ma tantx kien konvint fuq il-ħatra ta' persuna li ried kontroll totali tal-affarijiet barranin.

Meta f'Settembru tal-1862, il-maġġoranza tal-"Abgeordnetenhaus" (il-Kamra tad-Deputati) ċaħdet il-baġit propost, Guljelmu ipperswada ruħu li jerġa' jgħajjat lil Bismarck lura lejn il-Prussja wara l-avviż ta' Roon.

Fit-23 ta' Settembru 1862, Guljelmu ħatar lil Bismarck bħala Prim Ministru u Ministru tal-Affarijiet Barranin.

Il-bidla ta' Bismarck, Roon u Moltke waslet fi żmien meta r-relazzjonijiet mal-Qawwiet il-Kbar—ir-Renju Unit, Franza, l-Awstrija u r-Russja—kienet f'qagħda kritika minħabba l-Gwerra tal-Krimea tal-1854–55 u l-Gwerra Taljana tal-1859.

F'nofs din id-diżordni, il-bilanċ tal-potenza fl-Ewropa ġie mibdul mill-ġdid bil-ħolqien tal-Imperu Ġermaniż bħala l-potenza dominanti fl-Ewropa.

Din waslet grazzi għad-diplomazija ta' Bismarck, għar-riorganizzazzjoni tal-armata minn Roon, u għall-istrateġija militari ta' Moltke.

Minkejja d-diffidenza inizzjali min-naħa tar-Re u l-Prinċep tal-Kuruna, u l-istkerrih tar-Reġina Augusta, Bismarck mill-ewwel wera s-saħħa tiegħu fuq ir-Re permezz tal-personalità tiegħu u l-poteri ta' persważjoni.

Bismarck kien tal-ħsieb li jżomm is-supremazija tal-irjali billi jtemm l-imblokk tal-baġit f'favur ir-Re, anke jekk kellu juża' miżuri ekstralegali sabiex jagħmel dan.

Hu sostna li, minħabba li l-Kostituzzjoni ma kinitx tipprovdi għall-ebda każ fejn il-leġislaturi naqsu li japprovaw il-baġit, hu seta' sempliċiment jadotta l-baġit tas-sena preċedenti.

B'hekk, abbażi tal-baġit tal-1861, il-ġbir tat-taxxi baqa' għal erba' snin.

Is-snin ta' wara kienu ta' kunflitt kontinwu u sħun bejn Bismarck u l-leġislaturi.

Wara l-Konvenzjoni ta' Alvensleben tal-1863, il-Kamra tad-Deputati għaddiet riżoluzzjoni li biha ddikjarat li ma setgħetx taqbel iktar ma' Bismarck; b'risposta għal dan, ir-Re xolja d-Dieta, fejn akkużaha li pruvat tieħu kontroll antikostituzzjonali fuq il-ministeru.

Bismarck suċċessivament ħareġ editt li biha rrestrinġa l-libertà tal-istampa; din il-politika wasslet biex il-pubbliku jdur ukoll kontra l-Prinċep tal-Kuruna, Federiku Guljelmu (l-Imperatur futuri Federiku III).

Minkejja li prova jagħlaq ħalq il-kritiċi, Bismarck xorta waħda baqa' politiku impopolari.

Is-sostenituri tiegħu ftit li xejn marru tajjeb fl-elezzjonijiet ta' Ottubru 1863, fejn koalizzjoni liberali (li l-membru prinċipali tagħha kien il-Partit Progressiv) rebħet iktar minn tliet terzi tas-siġġijiet fil-kamra.

Il-Kamra bdiet tagħmel rikjesti kontinwi sabiex jitkeċċa Bismarck, però r-Re baqa' jsostnih minħabba li beża' li jekk kien se jkeċċi 'l Bismarck, warajh kien se jiġi ministru liberali.

L-unifikazzjoni tal-Ġermanja kienet waħda mill-objettivi prinċipali matul ir-rivoluzzjonijiet tal-1848–49, meta rappreżentattivi tal-istati Ġermaniżi ltaqgħu fi Frankfurt u għamlu abbozz ta' kostituzzjoni fejn ħolqu unjoni federali b'parlament nazzjonali li jiġi elett b'suffraġju universali maskili.

F'April tal-1849, il-Parlament ta' Frankfurt offra t-titlu ta' Imperatur lir-Re Prussjan Federiku Guljelmu IV.

Ir-Re Prussjan irrifjuta li jaċċetta dan il-mandat popolari, wara l-biża' li jirċievi oppożizzjoni min-naħa tal-prinċpijiet l-oħra Ġermaniżi u ċans ta' intervent militari mill-Awstrija u r-Russja.

B'hekk, il-Parlament ta' Frankfurt spiċa f'falliment għal-liberali Ġermaniżi.

Fit-30 ta' Settembru, 1862, Bismarck għamel diskors lill-Kumitat tal-Baġit tal-Kamra tad-Deputati Prussjana, fejn fi tmiem dan id-diskors ħarġet "waħda mill-iktar espressjoni famuża ta' Bismarck".

Il-Ġermanja qabel l-1860ijiet kienet tikkonsisti minn numru ta' prinċipati magħquda flimkien bħala membri tal-Konfederazzjoni Ġermaniża.

Bismarck uża kemm id-diplomazija u kemm l-armata Prussjana sabiex jikseb l-unifikazzjoni, fejn eskluda lill-Awstrija mill-Ġermanja magħquda.

Mhux talli għamel 'il-Prussja l-aktar komponent b'saħħtu u dominanti fil-Ġermanja l-ġdida, imma assigura li l-Prussja tibqa' stat awtoritarju, milli reġim parlamentari liberali.

Bismarck affaċċja ruħu bi kriżi diplomatika meta Federiku VII tad-Danimarka miet f'Novembru tal-1863.

Suċċessivament kien hemm disputa fuq is-suċċessjoni għad-dukati ta' Schleswig u Holstein; dawn ittieħdu minn Kristjanu IX (l-eredi ta' Federiku VII bħala Re) u Federiku von Augustenburg (duka Ġermaniż).

L-opinjoni pubblika Prussjana kienet tiffavorixxi lil Augustenburg, minħabba li l-popli f'Holstein u fin-Nofsinhar ta' Schleswig kienu jitkellmu bil-Ġermaniż.

Bismarck ħa pass kontra l-fehma pubblika meta insista li t-territorji kienu legalment taħt il-monarka Daniża skont il-Protokol ta' Londra iffirmat fid-deċennju ta' qabel.

Xorta waħda, Bismarck attakka d-deċiżjoni meħuda minn Kristjanu li jieħu kompletament lil Schelswig taħt id-Danimarka.

Bis-sapport tal-Awstrija, hu ħareġ ultimatum lil Kristjanu IX sabiex jerġa' jpoġġi lil Schleswig fl-istat preċedenti li kienet fih; meta id-Danimarka rrifjuatat, l-Awstrija u l-Prussja invadew, fejn bdew it-Tieni gwerra ta' Schleswig u d-Danimarka kellha ċċeddi ż-żewġ dukati.

Ir-Renju Unit, taħt il-Prim Ministru Palmerston u s-Segretatju tal-Affarijiet Barranin Earl Russell, kien umiljat u spiċċa impotenti, hekk kif ma kienx lest li jpoġġi t-truppi tiegħu fid-Danimarka.

Għall-bidu deher li din kienet rebħa għal Augustenberg, imma Bismarck mill-ewwel neħħieh mill-poter billi għamel serje ta' talbiet impossibbli, fosthom li l-Prussja għandu jkollha kontroll fuq l-armata u l-flotta tad-Dukati.

Oriġinarjament, ġie propost li d-Dieta tal-Konfederazzjoni Ġermaniża (fejn kull stat Ġermaniż kien rappreżentat) għandu jkun hu li jiddetermina d-destin ta' dawn id-dukat; imma qabel ma din l-iskema tiġi fis-seħħ, Bismarck ipperswada lill-Awstrija sabiex tiffirma l-Konvenzjoni ta' Gastein.

Taħt dan il-qbil, iffirmat fl-20 ta' Awwissu 1865, il-Prussja ħadet lil Schleswig, waqt li l-Awstrija ħadet lil Holstein.

F'din is-sena hu ġie magħmul Graf (Konti) von Bismarck-Schönhausen.

Imma fl-1866, l-Awstrija reġgħet lura minn kliemha fuq il-qbil preċedenti u talbet li tkun id-Dieta li tiddetermina l-kwistjoni fuq Schleswig u Holstein.

Bismarck uża din bħala skuża sabiex jibda gwerra mal-Awstrija bl-iskuża li l-Awstrija kisret il-Konvenzjoni ta' Gastein.

Bismarck bagħat truppi Prussjani jokkupaw Holstein.

L-Awstrija, ipprovokata, talbet għall-għajnuna tal-istati l-oħra Ġermaniżi, li mal-ewwel ġew involuti fil-Gwerra Awstro-Prussjana.

Grazzi għall-organizzazzjoni mill-ġdid tal-armata minn Albrecht von Roon, l-armata Prussjana kellha kważi l-istess numru ta' suldati bħall-armata Awstrijaka.

Bil-ġenju ta' Helmuth von Moltke, l-armata Prussjana ġġieldet gwerer li kienet kapaċi tirbaħ.

Bismarck kien għamel ukoll qbil sigriet mal-Italja, li xtaqu lil Venezja li kienet taħt l-Awstrija.

L-introduzzjoni tal-Italja fil-gwerra wasslet sabiex it-truppi Awstrijaċi jinqasmu.

Hekk kif il-gwerra bdiet, Ġermaniż radikali bl-isem ta' Ferdinand Cohen-Blind ipprova joqtol lil Bismarck f'Berlin, fejn sparalu ħames darbiet minn distanza żgħira.

Cohen-Blind kien demokratiku li xtaq li bil-qtil ta' Bismarck dan kien jipprevjeni gwerra kontra l-istati Ġermaniżi.

Bismarck salva b'korrimenti żgħar minkejja li ntlaqat ħames darbiet; Cohen-Blind ikkometta suwiċidju waqt li kien taħt kustodja.

B'sorpriża għall-kumplament tal-Ewropa, il-Prussja għamlet rebħa faċli fuq l-Awstrija u l-alleati tagħha, fi tmiem il-Battalja ta' Königgrätz (jew il-"Battalja ta' Sadowa").

Ir-Re u l-ġenerali riedu jkomplu u jieħdu lill-Boemja u jimmarċjaw qalb it-toroq ta' Vjenna, imma Bismarck, inkwetat fuq li l-fortuna tal-armata Prussjana tista' ddur għall-agħar jew li Franza tintervjeni f'isem l-Awstrija, talab għall-għajnuna tal-Prinċep tal-Kuruna (li kien kontra l-gwerra imma li kien mexxa waħda mill-armati Prussjani f'Sadowa) sabiex ibiddel il-fehma ta' missieru wara diskussjonijiet sħan.

Bħala riżultat tal-Paċi ta' Praga (1866), il-Konfederazzjoni Ġermaniża ġiet xolta; il-Prussja waħħdet lil Schleswig, Holstein, Frankfurt, Hanover, Hesse-Kassel (jew Hesse-Cassel), u Nassau; u l-Awstrija wegħdet li mhix se tidħol fl-affarijiet li jikkonċernaw lill-Ġermanja.

Sabiex tissaħħaħ l-eġemonija Prussjana, il-Prussja u diversi stati Ġermaniżi tat-Tramuntana ingħaqdu fil-Konfederazzjoni Ġermaniża tat-Tramuntana fl-1867; ir-Re Guljelmu I serva bħala l-President tagħha, u Bismarck bħala l-Kanċillier.

Minn dan il-punt 'il quddiem beda dak li l-istoriċi jsejħulu bħala "Il-Miżerja tal-Awstrija", fejn l-Awstrija serviet bħala vassal għall-Ġermanja superjuri, relazzjoni li kellha tbiddel l-istorja saż-żewġ Gwerer Dinjija.

Bismarck, li bħalissa kien qed igawdi mill-grad ta' maġġuri fil-Landwehr, libes din l-uniformi matul il-kampanja, u kien finalment promoss għall-grad ta' maġġur-ġenerali fil-kavallerija ta' Landwehr wara l-gwerra.

Minkejja li personalment qatt ma mexxa t-truppi fil-battalja, hu ħafna drabi libes l-uniformi ta' ġeneral fil-pubbliku għall-kumplament ta' ħajtu, kif jidher min-numru ta' pitturi u ritratti.

Hu kien ukoll ingħata xi flus mil-"Landtag" Prussjana, li użahom biex jixtri art oħra, Varzin, ikbar mill-istati li kellu ma' xulxin.

Is-suċċess fuq il-kamp militari ta lil Bismarck appoġġ politiku qawwi fil-Prussja.

Fl-elezzjonijiet tal-1866 għall-Kamra tad-Deputati, il-liberali sofrew tkaxkira fejn tilfu l-ikbar maġġoranza tagħhom.

Il-Kamra l-ġdida, iddominata mill-konservattivi, kienet fuq termini aħjar ma' Bismarck minn dawk ta' qabel; skont rikjesta mill-Prim Ministru, ġew approvati l-baġits tal-erba' snin preċedenti, li ġew implimentati mingħajr il-kunsens tal-parlament.

Wara l-gwerra tal-1866, il-Prussja waħħdet lir-Renju ta' Hanover, li kien allet tal-Awstrija kontra l-Prussja.

Inħoloq qbil fejn id-depost Re Ġorġ V ta' Hanover tħalla jżomm 50% tal-assi tal-kuruna.

Il-kumplament ġew meqjusa bħala assi tal-istat u ġew trasferiti lejn it-teżorerija nazzjonali.

Sussegwentament Bismarck akkuża lil Ġorġ li organizza pjan kontra l-istat u fl-1868 ikkonfiska l-biċċa tiegħu (16-il miljun taler).

Bismarck uża dawn il-flus biex joħloq fond sigriet (ir-"Reptilienfonds" jew il-Fond tar-Rettili), li uża sabiex jixtri lill-ġurnalisti u jiskredita lill-avversarji politiċi tiegħu.

Fl-1870 hu għamel użu minn ftit minnhom sabiex jirbaħ is-sosten tar-Re Ludoviku II tal-Bavarja sabiex jagħmel lil Guljelmu I Imperatur Ġermaniż.

Bismarck uża wkoll dawn il-fondi sabiex ipoġġi infurmaturi fid-dar tal-Prinċep tal-Kuruna Federiku u l-mara Vittorja.

Xi stejjer fittizji li Bismarck poġġa fil-gazzetti kienu l-akkużi li l-koppja rjali kienet qed taħdem bħala aġent Brittaniku billi tiżvela sigrieti tal-istat lill-gvern Brittaniku.

Federiku u Vittorja kienu ammiraturi kbar ta' missierha, il-Prinċep Albert ta' Sassonja-Coburg-Gotha, prinċep konsorti tar-Reġina Vittorja tar-Renju Unit.

Huma ppjanaw li jmexxu bħal konsorti, bħal Albert u Vittorja.

Federiku iddeskriva l-Kostituzzjoni Imperjali bħala ""kaos ġenjalment ivvintant.""

L-uffiċċju tal-Kanċillier responsabbli għall-Kaiser kellu jiġi sostitwit minn kabinett ibbażat fuq stil Brittaniku, b'ministri responsabbli lejn ir-Reichstag.

Il-politika tal-gvern kellha tkun ibbażata fuq il-kunsens tal-kabinett.

Sabiex idgħajjef 'il-koppja rjali, meta l-Kaiser futuri Guljelmu II kien għadu adoloxxenti, Bismarck kellu jisseparah mill-ġenituri tiegħu u jpoġġieh taħt il-gwida tiegħu.

Bismarck ippjana li juża' lil Guljelmu bħala arma kontra l-ġenituri tiegħu sabiex jżomm il-poter tiegħu.

Bismarck kellu jgħallmu biex ikun insubordinat lejn il-ġenituri tiegħu.

Fl-1892, wara t-tkeċċija ta' Bismarck, il-Kaiser Guljelmu II waqqaf l-użu tal-fond billi poġġa l-imgħax tal-interessi fil-baġit uffiċjali.

Ir-rebħa Prussjana fuq l-Awstrija kabbret it-tensjonijiet ma' Franza.

L-Imperatur Franċiż, Napuljun III, beża' li Ġermanja b'saħħitha kienet se xxaqleb il-bilanċ tal-potenza fl-Ewropa (il-politiku tal-oppożizzjoni Franċiż Adolphe Thiers kien osserva korrettament li fil-fatt kienet Franza li ġiet megħluba f'Sadowa).

Bismarck, fl-istess waqt, ma evitax gwerra ma' Franza.

Hu fehem li jekk l-istati Ġermaniżi jaraw lil Franza bħala l-aggressur, huma kienu jingħaqdu flimkien taħt ir-Re tal-Prussja.

Sabiex jasal għal dan Bismarck żamm lil Napuljun III involut f'serje ta' intrigi li kienu jinvolvu fuq il-pjanijiet ta' Franza li tieħu territoriji mil-Lussemburgu jew il-Belġju—Franza qatt ma rnexxielha toħodhom, imma quddiem il-pajjiżi l-oħra dehret bħala rgħiba u mhux ta' min javdaha.

Fl-1870 inqalgħet premessa xierqa għal gwerra, meta il-Prinċep Ġermaniż Leopoldu ta' Hohenzollern-Sigmaringen ġie offrut it-tron Spanjol, li kien vakant wara r-rivoluzzjoni tal-1868.

Franza imblukkat il-kandidatura u xtaqet assigurazzjonijiet li l-ebda membru tal-Kamra tal-Hohenzollern ma jsir Re ta' Spanja.

Biex jipprovoka lil Franza u din tiddikjara gwerra mal-Prussja, Bismarck ippubblika d-Dispaċċ ta' Ems, verżjoni modifikata ta' konverżazzjoni li seħħet bejn ir-Re Guljelmu u l-ambaxxatur Franċiż għall-Prussja, il-Konti Benedetti.

Din il-konverżazzjoni ġiet modifikata sabiex kull pajjiż iħoss li l-ambaxxatur rispettiv ġie ridikolat u muri nuqqas ta' rispett, u b'hekk iqajjem sentiment popolari fuq iż-żewġ naħat għal gwerra.

Franza immobilizzat u ddikjarat gwerra nhar id-19 ta' Lulju, ħamest ijiem wara li d-dispaċċa ġiet pubblikata f'Pariġi.

Hi dehret bħala l-aggressur u l-istati Ġermaniż, mimlija b'sentimenti ta' nazzjonaliżmu u pattrijottiżmu, għenu lill-Prussja.

Ir-Russja baqgħet barra minn din il-gwerra u wżat din l-opportunità biex terġa' tagħmel it-truppi tagħha fil-Baħar l-Iswed, li kienu ħadu daqqa ta' ħarta fil-Gwerra tal-Krimea fl-1850ijiet.

Iż-żewġt itfal subien ta' Bismarck servew bħala uffiċċjali fil-kavallerija Prussjana.

Il-Gwerra Franko-Prussjana (1870) kienet suċċess kbir għall-Prussja.

L-armata Ġermaniża, taħt il-kmand tar-Re imma kkontrollata mill-Kap tal-Istat Maġġuri Helmuth von Moltke, għamlu rebħa wara oħra.

Il-battalji l-kbar seħħew kollha f'xahar wieħed (mis-7 ta' Awwissu sal-1 ta' Settembru), u ż-żewġ armati Franċiżi ġew maqbuda f'Sedan u Metz, b'din tal-aħħar wara assedju li dam ftit ġimgħat.

Napuljun III spiċċa priġunier f'Sedan u nżamm fil-Ġermanja għal xi żmien f'każ li Bismarck kellu bżonnu biex imexxi reġim pupazz; hu miet aktar tard fl-Ingilterra fl-1873.

Il-kumplament tal-gwerra kien iddominat mill-assedju ta' Pariġi, bil-belt tkun "ibbumbardata għalxejn."

Il-gvern il-ġdid Repubblikan ta' Franza ipprova, mingħajr suċċess, jeħles lil Pariġi permezz ta' armati mibnija fi ftit żmien.

Bismarck sab ix-xoqqa f'moxtha sabiex jassigura l-unifikazzjoni tal-Ġermanja.

Hu nnegozja mar-rappreżentanti tal-istati tan-Nofsinhar Ġermaniżi, fejn offrielhom konċessjonijiet speċjali jekk huma kienu jaqblu għall-unifikazzjoni.

In-negozjati rnexxew; waqt li l-gwerra kienet fl-aħħar fażi, ir-Re Guljelmu tal-Prussja ġie proklamat 'Imperatur Ġermaniż' nhar it-18 ta' Jannar 1871 fis-Sala tal-Mirja ġewwa Château de Versailles.

L-Imperu Ġermaniż ġdid kien federazzjoni; kull 25 stat konstitwenti (renji, dukati kbar, dukati, prinċipati, u bliet ħielsa) żammew ċertu awtonomija.

Ir-Re tal-Prussja, bħala l-Imperatur Ġermaniż, ma kienx sovran fuq l-Ġermanja kollha.

Hu kien biss "primus inter pares", jew l-ewwel fost l-ugwali.

Però hu żamm il-presidenza tal-Bundesrat, fejn fiha kienu jiltaqgħu biex jiddiskutu l-politika preżentanta mill-Kanċillier (li kien jaħtar il-president).

Finalment, Franza kellha ċċedi lil Alsace u biċċa minn Lorraine, minħabba li Moltke u l-ġenerali tiegħu insistew li din kienet bżonnjuża bħala barriera difensiva.

Bismarck ma xtaqx li jgħaqqadhom mal-Ġermanja minħabba li ma riedx li joħloq avversarju permanenti fi Franza.

Franza kellha tħallas ukoll indennità tal-gwerra.

Fl-1871, Otto von Bismarck ġie promoss għall-grad ta' Fürst (Prinċep) von Bismarck.

Hu ġie wkoll maħtur Kanċillier Imperjali tal-Imperu Ġermaniż, imma żamm l-uffiċċji Prussjani tiegħu (inklużi dawk ta' Prim Ministru u Ministru tal-Affarijiet Barranin).

Hu ġie wkoll promoss għall-grad ta' logutent-ġeneral, u ngħata art oħra, Friedrichsruh, qrib Amburgu, li kienet ikbar minn Varzin, sabiex sar sid tal-art għani.

Minħabba li żamm kemm l-uffiċċju imperjali u dak Prussjan, Bismarck kellu kważi kontroll totali tal-politika lokali u dik barranija.

Fl-1873, l-uffiċċju tal-Prim Ministru tal-Prussja ġie separat għal ftit żmien minn dak tal-Kanċillier, meta Albrecht von Roon ġie maħtur fl-ewwel uffiċċju.

Imma lejn tmiem is-sena, Roon irriżenja minħabba li ma kienx f'sikktu, u Bismarck reġa' sar PM.

Fis-snin ta' wara, waħda mill-objettivi politiċi prinċipali ta' Bismarck kienet li jnaqqas l-influwenza tal-Knisja Kattolika fil-Ġermanja.

Bismarck beża' li l-Papa Piju IX u l-papiet ta' warajh jużaw it-tifsira tad-duttrina tal-infallibilità bħala arma politika biex joħolqu instabilità bejn il-Kattoliċi u l-Protestanti.

Biex jipprevjeni dan, Bismarck prova, mingħajr suċċess, li jasal fi qbil ma' gvernijiet oħra Ewropej, sabiex l-elezzjonijiet suċċessivi għal papa jiġu modifikati.

Il-gvernijiet Ewropej kellhom jaqblu fuq il-kandidati papali li ma kienux adattati, u wara jinfurmaw lill-kandidati nazzjonali biex jivvutaw b'mod partikulari.

Il-Prussja (minbarra r-Rheinland) u ħafna mill-istati Ġermaniżi tat-Tramuntana kienu predominantement Protestanti, imma ħafna Kattoliċi kienu jgħixu fl-istati t'isfel (speċjalment fil-Bavarja).

Dawn tal-aħħar kienu jiffurmaw terz tal-popolazzjoni Ġermaniża.

Bismarck kien jemmen li l-Knisja Kattolika Rumana kellha ż-żejjed potenza politika; hu kien ukoll inkwetat bl-introduzzjoni fix-xena politika tal-Partit Ċentru Kattoliku fl-1870.

B'hekk hu beda kampanja anti-Kattolika magħrufa bħala l-"Kulturkampf".

Fl-1871, id-Dipartiment Kattoliku tal-Ministeru tal-Kultura Prussjan ġie abolit.

Fl-1872, il-Ġiżwiti ġew espulsi mill-Ġermanja.

Liġijiet stretti adottati fl-1873 ippermettew lill-gvern sabiex jissorvelja l-edukazzjoni tal-kleru Kattoliku Ruman, u naqqas il-poteri dixxiplinarji tal-Knisja.

Fl-1875, għaż-żwiġijiet kien hemm bżonn ta' ċerimonji ċivili, li sa dak iż-żmien setgħu jsiru fil-knejjes.

Dawn l-isforzi saħħew 'il-Partit Ċentru Kattoliku, u Bismarck abbanduna l-"Kulturkampf" fl-1878 sabiex jippreserva l-kapital politiku li kien għad baqalu.

Il-Papa Piju miet f'dik l-istess, u postu ħadu l-Papa Ljun XVIII, papa iktar pragmatiku li rnexxielu jibni relazzjoni itjeb ma' Bismarck mill-predeċessur tiegħu.

Il-"Kulturkampf" ta lil Bismarck sostenitur ġdid fil-forma tal-Partit Liberali Nazzjonali, li sar l-alleat numru wieħed ta' Bismarck fir-Reichstag.

Imma fl-1873, il-Ġermanja u ħafna mill-Ewropa daħlu fid-Depressjoni l-Kbira li bdiet bil-falliment tal-Borża ta' Vjenna fl-1873, "Gründerkrise".

Riċessjoni laqtet lill-ekonomija Ġermaniża għall-ewwel darba minn meta kien qed iseħħ l-iżvilupp industrijali fl-1850ijiet wara r-rivoluzzjonijiet tal-1848–49.

Daqqa ta' ħarta oħra waslet meta l-Kanċillier abbanduna l-kummerċ ħieles u stabilixxa tariffi protezzjonisti, li aljenat lil-Liberali Nazzjonali li kien jappoġġjaw il-kummerċ ħieles.

Il-"Kulturkampf" u l-effetti tiegħu dawret l-opinjoni pubblika kontra l-partit li kien favuriha, u Bismarck ħa din l-opportunità sabiex jitbiegħed mil-Liberali Nazzjonali.

Din wasslet għal deklin fl-appoġġ għall-Partit Liberali Nazzjonali, u sal-1879 ir-rabtiet kbar ma' Bismarck kienu spiċċaw għal kollox.

Bismarck dawwar ħarstu lura lejn il-fazzjonijiet konservattivi—fosthom il-Partit taċ-Ċentru—għall-appoġġ.

Hu ġab is-sapport min-naħa tal-konservattivi billi fl-1879 daħħal fis-seħħ numru ta' tariffi li jipproteġu lill-agrikoltura u l-industrija Ġermaniża mill-kompetituri barranin.

Sabiex jipprevjeni l-istess problemi tal-Awstro-Ungerija, dik ta' nazzjonalijiet differenti fi ħdan stat wieħed, il-gvern ipprova jrawwem il-kultura Ġermaniża lill-minoritajiet nazzjonali tal-istat, li l-biċċa l-kbira minnhom kienu jinsabu fil-konfini tal-imperu, bħad-Daniżi fit-Tramuntana tal-Ġermanja, il-Franċiżi f'Alsace u Lorraine, u l-Pollakki fil-Ġermanja tal-Lvant.

Il-politiki tiegħu li kienu jikkonċernaw lill-Pollakki tal-Prussja kienu ġeneralment sfavorevoli għalihom, u dan wassal għal diverġenzi kbar bejn il-popli Ġermaniżi u l-Pollakki.

Il-moħħ wara dawn il-politiki, skont Bismarck, kienet li l-eżistenza tal-Pollakki kienet ta' theddida għall-istat Ġermaniż; Bismarck, li kien jaf jitkellem ukoll bil-Pollakk, kiteb dwar il-poplu Pollakk: "Wieħed jispara 'l-lpup jekk jista'."

Hu stqarr ukoll: "Għeleb lill-Pollakki sakemm huma jitilfu l-fidi fis-sena tal-ħajja.

Personalment, nitħassarhom fis-sitwazzjoni li jinsabu fiha.

Madanakollu, jekk iridu nkomplu nitkattru—aħna għandna għażla waħda—dik li neqirduhom.

Bismarck, inkwetat bit-tkabbir tal-moviment soċjalista, partikularment dak tal-Partit Soċjal-Demokratiku, hu daħħal fis-seħħ il-Liġijiet Anti-Soċjalisti.

L-organizzazzjonijiet u laqgħat soċjalisti ġew projbiti, kif kienet projbita ukoll iċ-ċirkulazzjoni tal-letteratura soċjalista.

Kapijiet soċjalisti ġew arrestati u proċessati quddiem il-qrati tal-pulizija.

Minkejja dawn l-isforzi kollha, il-moviment beda jkabbar mhux biss fis-sostenituri tiegħu, imma wkoll fin-numru ta' siġġijiet fir-Reichstag.

Is-soċjalisti rebħu s-siġġijiet fir-Reichstag billi ħarġu għall-elezzjoni bħala kandidati indipendenti, taħt l-ebda partit, li kienet ħaġa permessa mill-Konfederazzjoni Ġermaniża.

Il-Kanċillier ipprova jnaqqsa l-għajta tal-poplu favur is-soċjaliżmu billi pprova jippaċifika mal-klassijiet tal-ħaddiema.

Hu daħħal fis-seħħ numru ta' programmi soċjali.

Il-leġislazzjonijiet ta' sigurtà soċjali ta' Bismarck kienu l-ewwel fid-dinja u saru mudell għal pajjiżi oħra.

Bismarck introduċa numru ta' riformi fosthom l-assigurazzjoni tas-saħħa fl-1883, assigurazzjoni għal xi inċident fl-1884, pensjonijiet għall-anzjani u assigurazzjoni għad-diżabilità fl-1889, assigurazzjoni għan-nies qiegħda, u liġijiet li kienu jirrestrinġu l-impjieg ta' nisa u tfal.

Minkejja dawn il-programmi progressivi, il-klassijiet tal-ħaddiema baqgħet xorta mhux rikonċiljata mal-gvern konservattiv ta' Bismarck.

Bismarck kien għadu kif għaqqad il-pajjiż tiegħu u issa ddedika ħinu biex jippromwovi l-paċi fl-Ewropa grazzi għall-abilitajiet li kellu.

Hu kellu jħabbat wiċċu mal-mewġa ta' vendetta Franċiża, minħabba t-telfiet li Franza sofriet fil-Gwerra Franko-Prussjana.

B'hekk Bismarck daħal f'politika li jiżola diplomatikament lil Franza waqt li jżomm relazzjonijiet kordjali mal-pajjiżi l-oħra tal-Ewropa.

Bismarck kellu ftit interess f'konkwisti kolonjali u b'hekk evita li jikkuntrasta lir-Renju Unit.

Fl-1872, hu offra l-ħbiberija tiegħu lill-Imperu Awstro-Ungeriż u lir-Russja, li l-kapijiet tagħhom ingħaqdu ma' Guljelmu I fil-Lega tat-Tliet Imperaturi, magħrufa bħala d-"Dreikaiserbund".

Fl-1872 ukoll, il-kunflitt fit-tul bejn Bismarck u l-Konti Harry von Arnim, diplomatiku u l-ambaxxatur imperjali għal Franza, kompla jissaħaħ.

Arnim kien membru prominenti tal-familja Pomeranian, li kienet tiġi minn Bismarck biż-żwieġ, u li Bismarck kien jarah bħala rivali u kompetitur dirett għall-kanċellerija.

L-ambaxxatur ma qabilx, mingħajr ebda suċċess, ma' Bismarck fuq il-politika tiegħu "vis-à-vis" Franza.

Bħala penalità għal din l-indiskrezzjoni, Bismarck kien intiż li jneħħi lil Arnim minn Pariġi u jerġa' jpoġġi bħala ambaxxatur tal-Imperu Ottoman f'Kostantinopli, li sa dak iż-żmien kien tilef kważi l-importanza tiegħu.

Arnim irrifjuta u kompla xorta waħda jesprimi l-ħsibijiet tiegħu kontra Bismarck, sa wasal li ħareġ rekords sensittivi mid-dokumenti tal-ambaxxata f'Pariġi sabiex isostnu l-attakki tiegħu kontra Bismarck.

Il-kontroversja baqgħet sejra għal sentejn sħaħ b'Arnim jiġi "protett" minn ħbieb b'saħħithom qabel ma ġie finalment akkużat li approprija dokumenti uffiċjali mingħajr jedd, ipproċessat u kkundannat.

Meta s-sentenza tiegħu kienet taħt appell, hu ħarab lejn l-Iżvizzera u miet fl-eżilju.

Wara dan l-episodju, ħadd iktar ma sfida fil-miftuħ lil Bismarck rigward affarijiet li jikkonċernaw il-politika barranija sakemm irriżenzja.

Sal-1875, Franza kienet irkuprat mit-telfa li sofriet fil-Gwerra Franko-Prussjana u gvern ġdid reġa' beda jinvolvi lil Franza bħala potenza kbira fl-Ewropa.

L-istaff ġenerali Ġermaniż taħt Moltke kienu allarmati bil-fatt li Franza reġgħet daħlet bħala kompetitur fil-politika Ewropea, u grazzi għal Bismarck irnexxielhom jipprojbixxu la-kkwist ta' għaxar t'elef żwiemel tal-kavallerija mill-Ġermanja.

Suċċesivament beda dibattitu informali fuq il-bżonn ta' gwerra preventiva.

Titlu ta' artiklu fuq gazzeta prominenti li kien iġib l-isem ta' "Hi Gwerra fil-Qrib?" wasslet għal żvilupp ta' kriżi li minnha Bismarck ma kienx se joħroġ fil-vantaġġ.

Il-gvern Brittaniku għamlet twissija ġentili lil Berlin.

Iz-Zar tar-Russja Alessandru II u l-kanċillier tiegħu, il-Prinċep Gorchakov, li f'dak iż-żmien kien waqt żjara statali fil-Ġermanja, ħadu l-opportunità biex jagħmlu lilhom infushom bħala dawk li se jġibu l-paċi Ewropea.

Din l-azzjoni tat in-nar għal mibgħeda bejn Bismarck u Gorchakov fuq l-"indħil" ta' dan tal-aħħar f'dak li jikkonċerna lil Franza u lill-Ġermanja.

Bejn l-1873 u l-1877, il-Ġermanja kontinwament indaħlet fl-affarijiet tal-ġirien ta' Franza.

Fil-Belġju, Spanja u l-Italja, Bismarck eżerċita s-saħħa u sostna pressjoni politika sabiex jappoġġja l-elezzjoni jew il-ħatra ta' gvernijiet liberali u antiklerikali.

Dan ma kienx konsegwenza tal-"Kulturkampf" imma parti minn ta' strateġija integrali biex jippromwovi r-republikaniżmu fi Franza billi strateġikament u ideoloġikament jiżola r-reġim klerikali-monarkiku tal-President Marie Edme MacMahon (1808–93).

Ix-xewqa tiegħu kienet li billi jiċċirkonda lil Franza b'numru ta' stati liberlai, ir-republikaniżmu Franċiż seta' jegħleb lil MacMahom u s-sostenituri reazzjonarji tiegħu.

Il-kunċett modern ta' trażżin jipprovdi mudell utli biex wieħed jifhem id-dinamika ta' din il-politika.

Bismarck żamm relazzjonijiet tajba mal-Italja, minkejja li personalment ma kinux jogħġbuh it-Taljani u pajjiżhom.

Wieħed jista' jarah bħala kontributur żgħir għall-unifikazzjoni Taljana.

Il-politiki li dawwru l-gwerra tal-1866 kontra l-Awstrija ħallew lill-Italja twaħħad magħha lil-Lombardija-Venezja, li kienet taħt l-Imperu Awstrijak wara l-Kungress ta' Vjenna tal-1815.

Barra minn hekk, minħabba l-Gwerra Franko-Prussjana tal-1870–71, it-truppi Franċiżi stazzjonati f'Ruma u fl-Istati Papali kellhom jiġu mobilizzati fuq il-front.

Mingħajr dawn l-avvenimenti, l-unifikazzjoni tal-Italja kien ikun proċess itwal.

Wara r-rebħa Russa fuq l-Imperu Ottoman fil-Gwerra Russo-Torka (1877-1878), Bismarck għen biex jinnegozja qbil fil-Kungress ta' Berlin.

It-Trattat ta' Berlin (1878), irreveda dak preċedenti ta' San Stefano, fejn naqqas id-daqs tal-pajjiż indipendenti tal-Bulgarija (stat li f'dak iż-żmien kien man-naħa tar-Russja).

Bismarck u kapijiet oħra Ewropej opponew li l-influwenza tar-Russja tikber u ppruvaw jipproteġu l-qawwa tal-Imperu Ruman (ara l-Kwistjoni tal-Lvant).

B'riżultat t'hekk, ir-relazzjonijiet bejn ir-Russja u l-Ġermanja ħadu daqqa ta' ħarta, bil-kanċillier Russu Gorchakov jakkuża lil Bismarck li kkomprometta r-rebħa ta' pajjiżu.

Ir-relazzjonijiet marru aktar għall-agħar minħabba l-politiki protezzjonisti tal-Ġermanja fil-kummerċ.

Bil-Lega tat-Tliet Imperaturi tonqos iktar u iktar mill-importanza tagħha, Bismarck innegozja l-Alleanza Doppja (1879) mal-Awstrija-Ungerija, fejn it-tliet li huma qablu li jipproteġu lil xulxin minn kwalunkwe attakk Russu.

Din saret magħrufa bħala l-Alleanza Triplika fl-1882 biż-żieda tal-Italja, waqt li l-Italja u l-Awstro-Ungerija ffirmaw l-"Qbil tal-Mediterran" mal-Ingilterra.

L-isforzi magħmula sabiex l-Ġermanja u r-Russja jerġgħu jirrikonċiljaw ma' xulxin ftit li xejn kellhom effett tawwali: il-Lega tat-Tliet Imperaturi ġie stabbilita mil-ġdid fl-1881, imma ftit li xejn damet (it-tim tas-solidarjetà Russa-Awstrijaka-Prussjana li kiene eżistiet f'forom differenti mill-1813), u t-Trattat ta' Riassigurazzjoni (fejn iż-żewġ potenzi qabblu li jibqgħu newtrali lejn xulxin sakemm ir-Russja tattakka l-Awstrija-Ungerija) ġie permess li jiskadi fl-1890 wara t-tluq ta' Bismarck.

Bismarck oppona l-idea ta' akkwisti kolonjali, fejn stqarr li l-piż sabiex imantnu u jiddefendu dawn il-possedimenti kien se jimpedihom milli jagħmlu ċerti profitti.

Madanakollu, matul lejn l-aħħar tal-1870ijiet u l-bidu tal-1880ijiet l-opinjoni pubblika daret favur il-pussess ta' kolonji, u Bismarck qaleb lejn idea kolonjali.

Bismarck kien influwenzat minn negozjanti minn Amburgu, il-ġirien tiegħu fi Friedrichsruh, "u l-ħolqien ta' imperu kolonjali Ġermaniż kompliet bi ftit xkiel."

Pajjiżi Ewropej oħra, fosthom l-Ingilterra u Franza, kienu qabel kisbu kolonji ġodda.

Matul l-1880ijiet, il-Ġermanja ngħaqdet mal-qawwiet Ewropej fil-Qsim tal-Afrika.

Fost il-kolonji tal-Ġermanja kienu Togoland (illum tagħmel parti mill-Gana u t-Togo), il-Kamerun, l-Afrika tal-Lvant Ġermaniża (illum l-Irwanda, il-Burundi, u t-Tanżanija), u l-Afrika tal-Lbiċ Ġermaniża (illum in-Namibja).

Il-Konferenza ta' Berlin (1884–1885) stabilixxiet ir-regolamenti għall-ksib ta' kolonji Afrikani; partikularament, hi pproteġiet il-kummerċ ħieles f'ċerti partijiet tal-baċin tal-Kongo.

Aktar tard, il-Ġermanja ħadet kolonji fil-Paċifiku.

Fi Frar tal-1888, matul il-kriżi Bulgara, Bismarck indirizza ir-Reichstag fuq il-perikli ta' gwerra Ewropea.

Hu widdeb fuq il-possibilità imminenti li l-Ġermanja se jkollha tiġġieled fuq żewġ fronti; hu tkellem fuq ix-xewqa tal-paċi; wara hu poġġa fuq quddiem il-karba tal-Balkani għal gwerra u wera l-futilità tal-idea: "Il-Bulgarija, dak il-pajjiż iż-żgħir bejn id-Danubju u l-Balkani, huwa 'l bogħod milli jiġi mistħoqq bħala oġġett ta' importanza adegwata... sabiex tgħaddas l-Ewropa minn Moska għall-Pirinej, u mill-Baħar tat-Tramuntana għal Palermo, fi gwerra li l-kwistjoni tagħha l-ebda bniedem ma jista' jipprevedi.

Fi tmiem il-kunflitt aħna bilkemm inkunu nafu għala ġġielidna.

Barra minn hekk, Bismarck irrepeta t-twissija emfatika tiegħu kontra l-involivment militari tal-Ġermanja fil-kwistjonijiet tal-Balkani.

Bismarck għamel dan l-ewwel kumment famuż tiegħu fir-Reichstag f'Diċembru tal-1876, meta r-rivoluzzjonarji Balkaniċi kontra l-Imperu Ottoman għeddew li jestendu fi gwerra bejn l-Awstrija u r-Russja.

Sena biss wara [1876], huwa sab quddiem wiċċu l-alternattiva li japprova l-kawża tar-Russja jew dik tal-Awstrija.

Minnufih wara l-aħħar kriżi, fis-sajf tal-1875, l-għira reċiproka bejn r-Russja u l-Awstrija saret aktar urġenti wara l-irvellijiet ġodda fil-Balkani kontra t-Torok.

Issa kien kollox f'idejn id-deċiżjoni ta' Bismarck.

Immedjatament wara l-paċi, hu pprova jipparalizza lir-rivali Balkaniċi bil-formazzjoni tal-Lega tat-Tliet Imperaturi.

"M'għandi l-ebda ħsieb li nintervjeni," hu stqarr privatament.

"Dan ista' jwassal għal gwerra Ewropea. [...]

Jekk jien kelli nsostni l-kawża ta' wieħed mill-partiti, Franza mal-ewwel tapprova għall-oppost tagħha. [...]

Qiegħed inżomm żewġ bestji araldiċi b'saħħithom mill-kullari tagħhom, u qed inżommhom 'il bogħod minn xulxin minħabba żewġ raġunijiet: l-ewwel u qabel kollox, inqas hemm ċans li joħonqu lil xulxin; u t-tieni, inqas hemm iċ-ċans li jaslu fi qbil għall-ispejjeż tagħna."

Fl-1888, l-Imperatur Ġermaniż Guljelmu I, miet u fuq it-tron ħalla lit-tifel tiegħu, Federiku III.

Il-monarka l-ġdid dam biss 99 ġurnata fuq it-tron wara li meta ġie maħtur imperatur kien diġà qiegħed isofri minn kanċer fil-gerżuma u b'kawża t'hekk miet.

Postu ħadu t-tifel tiegħu, Guljelmu II.

L-imperatur il-ġdid oppona l-politika barranija kawta ta' Bismarck, fejn ipprefera espansjoni rapida sabiex jipproteġi l-"post fix-xemx" tal-Ġermanja.

Qabel ma laqtet il-marda lil Federiku, Bismack ma kienx qed jistenna li jgħix sabiex jara lil Guljelmu II jassumi l-pożizzjoni tiegħu fuq it-tron, aħseb u ara kemm kien se jservi bħala Kanċillier taħt l-Imperatur il-ġdid.

Kunflitti bejn Guljelmu II u l-kanċillier tiegħu mill-ewwel għarrqet ir-relazzjoni bejniethom.

Minħabba l-fatt li Bismarck kellu rwol prominenti fit-trobbija ta' Guljelmu, Bismarck fehem li hu seta' jiddomina lill-"Kaiser" iż-żgħir u wera nuqqas ta' rispett lejn il-politiki tiegħu lejn l-aħħar tal-1880ijiet.

Id-daqqa finali waslet meta Bismarck prova jdaħħal fis-seħħ numru ta' liġijiet anti-Soċjalisti fil-bidu tal-1890.

Il-maġġoranza "Kartell" fir-Reichstag, li kienet tifforma mill-amalgamazzjoni tal-Partit Konservattiv u l-Partit Nazzjonali Liberali, kienet lesta li tagħmel ħafna mil-liġijiet permanenti.

Però ma kinux qabblu fuq il-liġi li tħalli lill-pulizija jespellu soċjalisti aġitati minn djarhom, poter użat eċċessivament fi żmijiet kontra avversarji politiċi.

Il-Liberali Nazzjonali rrifjutaw li jagħmlu din il-liġi permanenti, waqt li l-Konservattivi sostenew biss it-totalità tal-abbozz, u finalment użaw il-veto sabiex jimblukkaw l-abbozz sħiħ fis-sessjoni minħabba li Bismarck ma kienx se jaqbel ma' abbozz modifikat.

Hekk kif id-dibattu kompla sejjer, Guljelmu sar aktar konxju tal-problemi soċjali, speċjalment tat-trattament tal-ħaddiema fil-minjieri li għamlu strajk fl-1889, u kompla bil-politika attiva tiegħu fil-gvern, fejn ma kinitx l-ewwel darba li fil-Kunsill interrompa lil Bismarck sabiex isaħħaħ l-argument tiegħu f'favur il-politika soċjali.

Bismarck ħada qatta' bla ħabel kontra l-politika ta' Guljelmu u ħadem sabiex ibiddilha.

Anke jekk Guljelmu kien isostni l-abbozz anti-soċjalista mibdul, Bismarck ried is-sosten tiegħu sabiex juża' l-veto biex iwaqqa' l-abbozz fit-totalità tiegħu.

Madankollu, meta ra li l-argumenti tiegħu naqsu li jikkonvinċu lil Guljelmu, Bismarck beda jaġita ruħu sakemm fl-aħħar kixef ir-raġunijiet ostili tiegħu quddiem kulħadd sabiex it-tnedija tal-abbozz tfalli, ħaġa li ma kinitx ċertament karatteristika tiegħu: li jara lis-soċjalisti jaġitaw ruħhom sakemm kunflitt vjolenti jwassal għal skuża tajba sabiex ikissirhom.

Guljelmu rrisponda li ma kienx lest li jibda t-tron tiegħu b'kampanja mdemmija kontra s-suġġetti tiegħu.

Il-ġurnata segwenti, wara li nduna bl-iżball li kien għamel, Bismarck ipprova jilħaq kompromess ma' Guljelmu billi jaqbel mal-politika soċjali tiegħu lejn ħaddiema industrijali, u ppropona wkoll kunsill Ewropew li l-għan tiegħu kien li jiddiskuti l-kundizzjonijiet tax-xogħol, u kien se jkun presedut mill-Imperatur Ġermaniż.

Minkejja dan kollu, l-avvenimenti li ġraw wassal sabiex Guljelmu u Bismarck jitbegħdu iktar minn xulxin.

Bismarck, li kien qiegħed iħoss li mhuwiex apprezzat u bil-pressjoni fuqu min-naħa tal-Imperatur u mdgħajjef minn konsulenti ambizzjużi, irrifjuta li jiffirma proklama fuq il-protezzjoni tal-ħaddiema flimkien ma' Guljelmu, kif kienet tgħid il-Kostituzzjoni Ġermaniża, sabiex jipprotesta għall-indħil żejjed tal-Imperatur f'dik li qabel kienet awtorità indiskutibbli tiegħu.

Minn wara l-kwinti, Bismark ħadem ukoll sabiex ikisser il-kunsill tax-xogħol Kontinentali, li Guljelmu kien poġġa ruħu u ġismu fuqu.

Il-ksur definittiv tar-relazzjonijiet wasal meta Bismarck fittex għal maġġoranza parlamentari ġdida, bil-"Kartell" tiegħu jivvota mill-poter minħabba l-fjask tal-abbozz anti-soċjalista.

Il-qawwiet li kien għad baqa' fir-Reichstag kienu l-Partit Kattoliku Ċentrali u l-Partit Konservattiv.

Bismarck xtaq jifforma blokk ġdid mal-Partit Ċentrali, u stieden lil Ludwig Windthorst, il-kap parlamentari sabix jiddiskutu alleanza.

Din kellha tkun l-aħħar manuvra fil-kamp politiku.

Guljelmu ftit li xejn għoġbitu meta sema' biż-żjara ta' Windthorst.

Fi stat parlamentari, il-kap tal-gvern jiddepedni fuq il-kunfidenza tal-maġġoranza parlamentari, u ċertament li għandu d-dritt li jifforma koalizzjonijiet sabiex jassigura l-politiki tiegħu.

Madanakollu, fil-Ġermanja, il-Kanċillier kien jiddependi biss fuq il-kunfidenza tal-Imperatur, u Guljelmu fehem li l-Imperatur kellu d-dritt li jkun mgħarraf qabel il-laqgħa tal-ministri tiegħu.

Wara argument misħun fl-uffiċċju ta' Bismarck, Guljelmu ħareġ 'il barra b'għadab kbir, wara li qabel kien għadu kif xolja l-Ordni tal-Kabinett tal-1851 li kienet ipprojbixxiet lill-Kabinet tal-Ministri Prussjan li jirrapporta direttament lir-Re tal-Prussja, fejn kellhom bżonn minflok li jirrapurtaw permezz tal-Prim Ministu.

Bismarck, li wasal f'sitwazzjoni fejn ma seta' jieħu l-ebda vantaġġ minnha, kiteb ittra ta' riżenja fejn fiha kkundanna l-indħil ta' Guljelmu fil-politika barranija u dik domestika, ittra li ġiet pubblikata biss wara l-mewt tal-istess Bismarck.

Kif ġraw l-affarijiet, Bismarck sar l-ewwel vittma tal-kreazzjoni tiegħu, u meta induna li t-tkeċċija tiegħu kienet imminenti: Ir-riżorsi kollha ta' Bismarck kienu skjerati; hu wkoll staqsa lill-Imperatriċi sabiex tuża' l-influwenza tagħha mat-tifel tagħhom f'isemu.

Imma s-saħħar kien tilef il-maġija tiegħu; l-inkanteżimi tiegħu kienu mingħajr saħħa minħabba li dawn saru fuq nies li ma kienux jirrispettawhom [...]

Bħalma Lord Salisbury kien qal lir-Reġina Vittorja: 'Il-kwalitajiet vera li Bismarck nissel fl-Imperatur sabiex isaħħah lilu nnifsu meta l-Imperatur Federiku kellu jitla' fuq it-tron kienu l-istess kwalitajiet li tefgħuh 'il isfel.'

L-Imperatriċi, f'dik li kienet sens ta' ħasra u ta' trijonf, qaltlu li l-influwenza tagħha flimkien mat-tifel tagħha ma setgħux isalvawh minħabba li hu nnifsu kien iddistruġġieha.

Bismarck irriżenja fit-18 ta' Marzu 1890, fl-età ta' 75 sena wara insistenza ta' Guljelmu II; minfloku, fir-rwol ta' Kanċillier tal-Ġermanja u Prim Ministru tal-Prussja daħal Leo van Caprivi.

Bismarck suċċessivament ġie promoss għall-grad ta' "Kurunell Ġenerali bid-Dinjità ta' Marixxal tal-Kamp" u ngħata titlu ġdid, dak ta' Duka ta' Lauenburg, li hu ironikament stqarr li huwa utli meta jkun qiegħed jivjaġġa bil-moħbi.

Minnufih ġie elett bħala Liberali Nazzjonali fir-Reichstag fis-siġġu tal-Amburgu, però kien ġie imbarazzat meta ġie sfurzat għat-tieni votazzjoni minn rivali Demokratiku Soċjali, u attwalment qatt iktar ma ħa postu.

Fl-aħħar irtira ruħu fl-istati tiegħu f'Varzin (fil-Polonja tal-lum).

Fi żmien xahar wara li l-mewt ta' martu fis-27 ta' Novembru 1894, hu mar fi Friedrichsruh qrib Amburgu, fejn stenna bil-ħniena li tintalab l-għajnuna tiegħu għal avviż jew parir.

Hekk kif kien telaq mill-uffiċċju tiegħu, iċ-ċittadini bdew jagħtuh ġieħ, fejn bdew jiġbru l-flus sabiex jibnu monumenti bħall-"Bismarck-Nationaldenkmal" jew torrijiet iddedikati għalih.

Bismarck irċieva tifħir kbir fil-Ġermanja, b'ħafna binjiet jieħdu ismu, b'kotba dwaru jkunu l-aktar mibjugħa, u ħafna drabi ġie mpitter ukoll.

L-aħħar snin ta' ħajtu Bismarck qattagħhom jiġbor il-memorji tiegħu ("Gedanken und Erinnerungen ", jew "Thoughts and Memories") li kienu jikkritikaw u jiskreditaw lill-Imperatur.

Hu miet ta' fl-1898 ta' 83 sena f'Friedrichsruh, fejn indifen fil-Bismarck-Mausoleum.

Fil-lapida ta' fuq il-qabar hemm miktub "Qaddej Leali Ġermaniż tal-Kaiser Guljelmu I".

F'Diċembru tal-1897, Guljelmu II żar lil Bismarck għall-aħħar darba.

Bismarck għal darb'oħra wissa lill-Kaiser fuq il-perikli li jimprovizza l-politika tal-gvern ibbażata fuq l-intrigi tal-kortiġjani u militari.

L-aħħar twissija ta' Bismarck kienet:

Sussegwentament, Bismarck għamel dawn il-previżjonijiet akkurati:

Fi Frar tal-1888 Bismarck kien avverta li kriżi Balkanika se ddur fi gwerra dinjija (minkejja li l-gwerra waslet fl-1914, il-pajjiż Balkaniku kien is-Serbja, u mhux il-Bulgarija): Hu widdeb fuq il-possibilità imminenti li l-Ġermanja se jkollha tiġġieled fuq żewġ fronti; hu tkellem fuq ix-xewqa tal-paċi; wara hu poġġa fuq quddiem il-karba tal-Balkani għal gwerra u wera l-futilità tal-idea: ""Il-Bulgarija, dak il-pajjiż iż-żgħir bejn id-Danubju u l-Balkani, huwa 'l bogħod milli jiġi mistħoqq bħala oġġett ta' importanza adegwata... sabiex tgħaddas l-Ewropa minn Moska għall-Pirinej, u mill-Baħar tat-Tramuntana għal Palermo, fi gwerra li l-kwistjoni tagħha l-ebda bniedem ma jista' jipprevedi.

Fi tmiem il-kunflitt aħna bilkemm inkunu nafu għala ġġielidna."


Anna Bergendahl

Anna Bergendahl

Anna Bergendahl (imwielda "Anna Henrietta Bergendahl"; Hägersten, 11 ta' Diċembru 1991) hija kantanta Żvediża.

Malena rebħet id-dritt li tirrapreżenta lill-Iżvezja fil-Festival tal-Eurovision 2010, bid-diska "This is my life" miktuba minn Bobby Ljunggren u Kristian Lagerström.

Nhar it-14 ta' Novembru, 2010 ġie mħabbar li Anna Bergendahl kienet se tidħol fil-Melodifestivalen 2010 għall-Festival tal-Eurovision 2010 bil-kanzunetta "This is my life" b'lirika ta' Bobby Ljunggren u Kristian Lägerström.

Nhar it-27 ta' Frar, 2010 ikkompetiet fir-raba' semifinali tal-Melodifestivalen f'Malmö u ġiet imħabbra bħala waħda mill-finalisti.

Nhar l-15 ta' Marzu, Anna akkwistat id-dritt biex tirrapreżenta lill-Iżvezja fil-fażi finali tal-konkors.


Midfilder

Midfilder

Fil-logħba tal-futbol, midfilder huwa plejer li l-pożizzjoni tiegħu (kulur blu fl-istampa) hi bejn l-attakkanti u d-difensuri.

Il-funzjonijiet prinċipali ta' dawn it-tip ta' plejers huma li jneħħu l-possessjoni mill-avversarji, li jerġgħu jiksbu l-possessjoni tal-ballun, u li jqassmuh lill-attakkanti, u wkoll, biex jiskorjaw.

Xi midfilders għandhom tendenza ta' logħob difensiv, waqt li oħrajn jaħdmu fuq front aktar offensiv.

In-numru ta' midfilders li jiġi impjegat f'logħba jiddependi fuq il-formazzjoni li tiġi adottata mit-tim u l-irwol individwali ta' kull plejer.

Il-midfilders ċentrali għandhom numru ta' rwoli differenti fil-futbol, u probabbilment huma l-iktar importanti f'dak li għandu x'jaqsam mal-bini tal-attakki.

Il-pożizzjoni tagħhom tippermettilhom li jkollhom dehra sħiħa tal-partita, u minħabba li l-maġġoranza tal-logħob isir madwar din iż-żona ta' nofs il-grawnd, il-midfilders ħafna drabi għandu grad għoli ta' kontroll fuq kif logħba tintlagħab.

Din il-parti tal-grawnd tinstab ħafna drabi bħala l-"magna" tat-tim, minħabba li timijiet kbar ftit li xejn jagħmlu suċċess mingħajr midfilders ċentrali ta' kwalità.

Midfilder difensiv huwa midfilder ċentrali li huwa stazzjonat quddiem id-difensuri għal raġunijiet difensuri, biex "iżomm lura" 'l-attakkanti milli jattakkaw.

Din hi possibilment l-iktar rwol ġdid fit-tattiċi tal-futbol modern.

Ir-responsabilitajiet ta' midfilders difensivi ħafna drabi jinkludu:

Midfilder offensiv huwa kwalunkwe midfilder li huwa stazzjonat f'pożizzjoni aktar avvanzata f'nofs il-grawnd biex jassisti l-gowls.

Il-pożizzjoni ta' midfilder offensiv hija waħda influwenti u tirrikjedi plejer li jħaddan abilitajiet tekniċi, fil-passaġġi, fl-ixuttjar, fil-ġiri u fid-dribbling.


Rosalba Carriera

Rosalba Carriera

Rosalba Carriera (7 ta' Ottubru, 1675 – 15 ta' April, 1757) kienet pittriċi Venezjana tal-istil rokokò.

F'żgħożitha speċjalizzat fil-pittura tal-minjaturi.

Aktar tard saret magħrufa għax-xogħol tagħha bil-pastelli, mezz li jaqbel sewwa mal-istil rokokò.

Rosalba Carriera twieldet Venezja u kellha żewġt aħwa bniet.

Kienet prominenti u ammirata ħafna bħala ritrattista tar-rokokò Taljan.

Il-familja tagħha kienet mill-klassi medju-baxxa ta' Venezja, u bdiet il-karriera artistika tagħha meta kienet tifla billi tpinġi l-mudelli għax-xogħol tal-bizzilla għal ommha, li kienet taħdem f'din is-sengħa.

Hemm min isostni li l-pittur Venezjan ftit magħruf Giuseppe Diamantini taha l-ewwel tagħlim fuq it-teknika taż-żejt.

Meta t-tabakk beda jsir popolari, Carriera bdiet tpinġi l-minjaturi fuq l-għotjien tat-tabakkieri u kienet l-ewwel li użat l-avorju għal dan l-iskop.

Ftit ftit dan żviluppa fil-pittura tar-ritratti u kienet pijuniera fl-użu tal-pastelli waħidhom għal dan ix-xogħol.

Nies prominenti barranin li kienu jżuru l-belt ta' Venezja, pereżempju l-ulied żgħażagħ tan-nobbiltà fuq il-"Grand Tour" u d-diplomatiċi, kienu ħerqana li jitpinġew minnha.

Fost ir-ritratti li pinġiet fil-bidu insibu dawk ta' Massimiljanu II tal-Bavarja, ta' Federiku IV tad-Danimarka, tal-isbaħ 12-il mara tal-qorti Venezjani, tal-"Artista u oħtha Naneta" (Uffizi), u ta' Awgustu l-Qawwi tas-Sassonja, li ġabar kollezzjoni kbira ta' pastelli tagħha .

Sal-1721, meta Carriera għamlet l-ewwel vjaġġ tagħha għal Pariġi, kien sar hemm domanda kbira għar-ritratti mpinġijin minnha.

Meta kienet Pariġi, bħala l-mistiedna tad-dilettant u kollettur tal-arti kbir, Pierre Crozat, pinġiet ritratti tal-pittur Watteau u tan-nies irjali u nobbli kollha mir-Re u r-Reġġent 'l isfel, u ġiet eletta membru tal-Akkademja b'akklamazzjoni.

Żewġ oħtha Angela, il-pittur Antonio Pellegrini li kien stmat ħafna, kien ukoll Pariġi dik is-sena.

Pellegrini kien imqabbad minn John Law, finanzier u avventurier Ingliż biex ipinġi s-saqaf tal-"Grand Salle" fil-bini ġdid tal-bank tiegħu.

Oħtha l-oħra, Giovanna, u ommha kienu magħha Franza.

Iż-żewġ ħutha, l-iżjed Giovanna, kienu jgħinuha tpinġi l-mijiet ta' ritratti li kienet mitluba tpinġi.

Id-djarju ta' Carriera ta' dawn it-18-il xahar f'Pariġi ġie ppublikat aktar tard mill-ammiratur ħerqan tagħha, Antonio Zanetti fl-1793.

Il-korrispondenza estensiva tagħha ukoll ġiet ippublikata.

Fl-1721 marret lura Venezja u żaret Modena, Parma, u Vjenna, u intlaqgħet b'entużjażmu kbir mill-mexxejja u l-qrati.

Aktar tard f'-ħajjitha, Carriera għamlet vjaġġ twil lejn il-qorti tal-Polonja.

Ix-xogħlijiet li wettqet hemmhekk, aktar tard iffurmaw il-bażi tal-kollezzjoni kbira li hemm fil-"Gemäldegalerie Alte Meister" ta' Dresden.

Fl-1705, inħatret "Accademico di merito" mill- Accademia di San Luca ta' Ruma, titlu riżervat għall-pitturi mhux Rumani.

Meta marret lura Venezja, Carriera kienet għadha immensament popolari u d-domanda għax-xogħol tagħha kienet għadha kbira (fil-fatti kienet hi li taqla' l-għixien tal-familja).

Ir-ritratti tagħha kienu ta' sengħa kbira u juru 'l dak li jkun dejjem iżjed sabiħ, kienu kważi dejjem mill-qadd 'il fuq, bil-ġisem imdawwar ftit 'l hemm u r-ras tħares dritt lejn l-ispettatur.

Carriera kellha ħila mhux tas-soltu biex tirrappreżenta t-tessuti u d-disinji fuq il-ħwejjeġ, biex fedelment toħloq mill-ġdid id-drappijiet, lazzijiet tad-deheb, il-bizzilla, il-pelliċji, il-ġojjelli, ix-xagħar u l-ġilda b'mod li jispikka l-istil tal-ħajja materjali lussuż tal-patruni influwenti tagħha.

Carriera nfisha ma kinitx mara sabiħa; l-awto-ritratti tagħha juruha b'wiċċ mhux attraenti wisq u b'imnieħer kbir u daqsxejn sfurmat.

Però kienet magħrufa għall-ħlewwa tal-karattru tagħha u l-pulitizza u d-deċenza ta' lbisha, iżda kellha ukoll tendenza għad-dwejjaq u d-depressjoni, attribwiti minn xi wħud għall-fatt li qatt ma żżewġet.

Fil-Prideaux Post, Padstow, Cornwall, hemm pittura affaxxinanti impinġija minn Carriera ta' Humphrey Prideaux, l-iben arketipiku tal-borgeżija għolja muri matul il-"Grand Tour" tiegħu, li wara l-gwarniċ tagħha, skont l-istorja, kien hemm moħbija ittra ta' mħabba minn Carriera għall-mudell.

Kellha ħafna ħbieb irġiel li kienu jammiraw it-talent tagħha, iżda ħadd minnhom ma ried jiżżewiġha.

L-aħħar snin tal-ħajja twila ta' Carriera kienu traġiċi, billi għajnejha, forsi bil-ħsara li kienet għamlitilhom meta kienet tpinġi l-minjaturi f'żgħożitha, marru għal kollox u għamiet.

Għamlet żewġ operazzjonijiet tal-katarretti imma dawn ma rnexxewx.

Kienet l-aħħar waħda li mietet mill-familja tagħha u għaddiet l-aħħar snin ta' ħajjitha f'dar żgħira fl-inħawi ta' Dorsoduro f'Venezja fejn mietet.


Berthe Morisot

Berthe Morisot

Berthe Morisot (14 ta' Jannar 14, 1841 – 2 ta' Marzu 2, 1895) kienet pittriċi u membru taċ-ċirku ta' pitturi f'Pariġi li saru magħrufin bħala l-Impressjonisti.

Għal seklu sħiħ ma tantx kienet stmata, forsi għax kienet mara, imma issa saret meqjusa waħda mill-aħjar pitturi Impressjonisti.

Fl-1864, esibiet il-pitturi tagħha għall-ewwel darba, fis-Salon de Paris, li dak iż-żmien kien stmat ħafna.

Is-Salon, li kellu l-appoġġ tal-gvern, kien il-wirja uffiċjali ta' kull sena tal-Académie des beaux-arts f'Parġi u l-pitturi murijin fih kienu qabel jiġu ġġudikati mill-akademiċi.

Xogħolha ntgħażel għal wirja tas-Salon sitt darbiet war xulxin sa meta fl-1874, ingħaqdet mal-Impressjonisti "irrefjutati" fl-ewwel esibizzjoni tagħhom li inkludiet, Paul Cézanne, Edgar Degas, Claude Monet, Morisot, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir, u Alfred Sisley.

Din saret fl-istudju tal-fotografu Nadar.

Édouard Manet kien il-ħabib u l-kollega tagħha u żżewwġet lil ħuħ Eugène.

Morisot twieldet f'Bourges, Cher, Franza minn familja tal-borgeżija tat-tajjeb.

Hi u oħta, Edma Morisot, it-tnejn għażlu li jsiru pittriċi.

Meta Berthe Morisot kienet iddeċidiet li ssir artista, il-familja tagħha ma għamlulhiex intoppi.

Twieldet minn familja li skont it-tradizzjoni, kellha fostha wieħed mill-pitturi tar-Rokokò l-iżjed prolifiċi, Fragonard, li kif kien juża l-kulur, u l-metodu espressiv u żgur li bih kien juża l-pinzell influwenzaw il-pitturi li ġew warajh.

Meta għalqet għoxrin sena kienet diġà ltaqgħet u saret ħabiba ta' Camille Corot, pittur importanti tal-veduti tal-Iskola Barbizon, li kellu ħafna sengħa wkoll fil-pittura tal-figura.

Dan il-pittur għallem il-pittura lil Berthe u 'l oħtha u introduċihom ma' pitturi u għalliema oħra.

Taħt l-influwenza ta' Corot, Morisot adotat il-metodu ta' "plein air" fix-xogħol tagħha.

Bħala studenti tal-arti, Berthe u Edma kienu jaħdmu fil-qrib flimkien sakemm Edma żżewwġet u kellha t-tfal u ma kellhiex żmien biex tpinġi bl-istess intensità daqs Berthe.

L-ittri bejniethom juru li l-aħwa kienu jinħabbu u jenfasizzaw in-niket ta' Berthe dwar il-bogħod bejniethom u l-fatt li Edma kienet telqgħet il-pittura.

Edma appoġġat bil-qalb kollha x-xogħol li kienet qiegħda tkompli Berthe u l-familji taż-żewġ aħwa dejjem baqgħu jinġiebu.

Morisot uriet ix-xogħol tagħha fis-"Salon de Paris" għall-ewwel darba meta kellha tlieta u għoxrin sena fl-1864, meta aċċettawlha żewġ veduti.

Baqgħet turi x-xogħol tagħha fis-Salon regolarment, ġeneralment b'reċensjoniet favorevoli, sal-1873, is-sena qabel l-ewwel wirja Impressjonista.

Sadattant, fl-1868 Morisot saret taf lil Édouard Manet.

Hu kien iġibha ħafna, kif jidher ċar mill-affett li bih pinġa bosta ritratti tagħha.

Fosthom hemm wieħed impressjonanti ta' Morisot liebsa velu iswed (muri fil-bidu tal-artiklu), meta kienet bil-vistu għall-missierha.

Il-korrispondenza bejniethom ukoll turi kemm kienu jinġiebu.

Darba taha kavallett bħala rigal tal-Milied.

Darba oħra għamel xi tibdiliet f'waħda mill-pitturi li kienet issottomettiet għas-Salon meta kien qiegħed jirranġa l-ġarr tagħha.

Morisot ma ħaditx pjaċir imma Manet kien għamel hekk għax fehem il-kritika li semagħha tagħmel kontra tagħha stess bħala stedina biex iżid xi korrezzjonijiet hu.

Waqt li tradizzjonalment Manet kien meqjus bħala l-imgħallem u Morisot d-dixxiplu, hemm xhieda li r-relazzjoni bejniethom kienet ta' tnejn indaqs.

Morisot kienet żviluppat l-istil artistiku karattereistiku tagħha.

Manet kien japprova u japprezza xi deċiżjonijiet ta' stil u kompożizzjoni li ħadet u infatti inkorpora xi wħud minnhom fil-pitturi tiegħu.

Bħala Impressjonista dommatika u anki membru tal-"haute bourgeoisie", Morisot pinġiet l-esperjenzi tagħha tal-ħajja ta' kuljum.

Il-pitturi tagħha jirriflettu r-restrizzjonijiet tas-seklu 19 fuq il-klassi u s-sess tagħha.

Evitat il-veduti tat-toroq u l-bliet kif ukoll il-figuri għarwenin u, bħall-mara impressjonista l-oħra Mary Cassatt, ikkonċentrat fuq il-ħajja tad-dar u r-riratti li għalihom setgħet tuża l-familja u l-ħbieb personali bħala mudelli.

Pitturi bħal "Il-Benniena" (1872), li fihom naraw il-moda ta' dak iż-żmien fl-għamara tal-kmamar tat-tfal, jirriflettu kemm kienet tgħati każ il-moda u r-riklami, kif kienu jindunaw mill-ewwel il-membri femminili tal-pubbliku.

Fix-xogħol tagħha ma nsibux biss veduti, ritratti, ġonna u xeni ta' dgħajjes, imma wkoll suġġetti li juru l-kumdità u l-intimità tal-ħajja tal-familja u d-dar, kif naraw fix-xogħlijiet tal-kollegi tagħha, Pierre-Auguste Renoir u Mary Cassatt.

Berthe Morisot mietet fit-2 ta' Marzu, 1895 f'Pariġi u ndifnet fis-"Cimetière de Passy".


Moska

Moska

Moska hi l-belt kapitali ta' Russja.

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 12,500,123 ruħ (sal-2018).


Tokjo

Tokjo
Tokjo hija l-belt kapitali tal-Ġappun.


Ġappun

Ġappun

Il-Ġappun (Ġappuniż:日本 Nippon jew Nihon; formalment 日本国 jew Nihon-koku, litteralment "[l-i]Stat tal-Ġappun") huwa pajjiż fl-Asja tal-Lvant.

Huwa jinsab fl-Oċean Paċifiku, fil-lvant tal-Baħar tal-Ġappun, iċ-Ċina, il-Korea ta' Fuq, il-Korea t'Isfel u r-Russja, il-pajjiż jiġġebbed mill-Baħar ta' Okhotsk fit-tramuntana sal-Baħar taċ-Ċina tal-Lvant u t-Tajwan fin-nofsinhar.

Il-karattri li jiffurmaw l-isem tal-Ġappun jfisser "l-oriġini tax-xemx", minħabba li l-Ġappun huwa ħafna drabi riferut bħala l-"Art tax-xemx tila".

Il-Ġappun huwa arċipelagu ta' 6,852 gżejjer.

L-akbar erba' gżejjer huma Honshu, Hokkaido, Kyushu, u Shikoku, li flimkien jikkostitwixxu madwar sebgħa u disgħin fil-mija tal-art Ġappuniża.

Il-Ġappun għandu l-għaxar l-akbar popolazzjoni tad-dinja, b'aktar minn 126 miljun persuna.

Il-Belt kapitali tal-Ġappun hija Tokjo li hija l-akbar żona metropolitana fid-dinja, b'aktar minn 30 miljun residenti.


Nickelodeon

Nickelodeon

Nickelodeon huwa stazzjon tat-tfal madwar id-dinja.

Din ija lista' ta' verżjonijiet ta' Nickelodeon madwar id-dinja.


Nickelodeon (Amerika)

Nickelodeon (Amerika)

Nickelodeon tal-Amerka ijja il-lewwel verżjoni ta' Nickelodeon.

Nickelodeon tal-amerka oriġinalment fetaħ bhala Pinwheel minn 1977-1979.

L'owner tan-Nickelodeon huma MTV tal-Viacom.

Nickelodeon ixandar ghaffarijiet tat-tfal zgħar, Tfal u Żagħżagh.

Naqra programmi famużi tan-nickelodeon huma SpongeBob SquarePants, Dora the Explorer, u .


Hebe Camargo

Hebe Camargo

Hebe Maria Camargo (Taubaté, 8 ta' Marzu 1929 - São Paulo, 29 ta' Settembru 2012) hi attriċi, preżentatriċi u kantanta Brażiljana.


Boomerang TV

Boomerang TV

Boomerang huwa stazzjon mil-Cartoon Network li ixandar Kartoons iktar antiki.


Andrei Agius

Andrei Agius

Andrei Agius (Pietà, 8 ta' Awwissu 1986), hu plejer tal-futbol Malti li jilgħab bħala difensur ċentrali mat-tim Taljan ta' AS Melfi u mat-tim nazzjonali Malti.


Trattat ta' Adeżjoni 2003

Trattat ta' Adeżjoni 2003

It-Trattat ta' Adeżjoni 2003 (magħruf ukoll bħala t-Trattat ta' Ateni) kien qbil iffirmat ġewwa Ateni nhar is-16 ta' April, 2003, bejn il-ħmistax-il membru tal-Unjoni Ewropea u għaxar pajjiżi, li kienu, Ċipru, l-Estonja, il-Latvja, il-Litwanja, Malta, il-Polonja, ir-Repubblika Ċeka, is-Slovenja, is-Slovakkja u l-Ungerija, li wassal għall-adeżjoni tagħhom fl-Unjoni Ewropea.

Wara l-iffirmar tat-trattat, dan daħal fis-seħħ fl-1 ta' Mejju tal-2004, il-ġurnata tat-tkabbir tal-Unjoni Ewropea.

L-UE tikkonsisti minn numru kbir ta' strutturi legali li jibnu fuq xulxin; hi b'hekk definita minn trattati internazzjonali suċċessivi.

It-Trattat ta' Adeżjoni tal-2003 immodifika: kif ukoll atti oħrajn li flimkien jifformaw il-qafas legali attwali tal-Unjoni Ewropea.

Tibdil jinkludi fil-mod kif il-votazzjoni b'maġġoranza kwalifikata hi mmexxiha fil-Kunsill tal-Unjoni Ewropea.

L-isem sħiħ tat-Trattat bil-Malti hu:


Lingwa Sqallija

Lingwa Sqallija

L-Isqalli ("sicilianu", jew "lingua siciliana") hi lingwa Rumanza mitkellma minn madwar 5 miljun ruħ fi Sqallija, il-Kalabrja, Salentu (Pulja meridionali), Ċilentu (Kampania meridionali), u minn total ta' 10 miljun madwar id-dinja (diàspora: USA, ir-Renju Unit, l-Awstralja, il-Kanada, l-Arġentina, Franza, il-Belġju).


Sqalli

Sqalli
Sqalli jista' jirreferi għal:


Taljan

Taljan
Taljan jista' jirreferi għal:


Monzón

Monzón

Il-Monzón hija lokalità ta' Spanja.

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 17,115 persuna (sa l-2010).


Stokkolma

Stokkolma

Stokkolma hi l-belt kapitali tal-Iżvezja u l-akbar belt tal-Fennoskandja.

Stokkolma hija l-aktar belt popolata fl-Iżvezja, b'popolazzjoni ta' 871,952 fil-muniċipju (2010), 1,372,565 fiż-żona urbana (2010), u 2,119,760 fiż-żona metropolitana (2010).

Skont l-istatistika tal-2010, fiż-żona metropolitana ta' Stokkolma joqogħdu madwar 22% tal-popolazzjoni tal-Iżvezja.

Koordinati:


Ħelsinki

Ħelsinki

Ħelsinki hija l-belt kapitali u l-akbar belt tal-Finlandja.

Qiegħda fir-reġjun ta' Uusimaa, li jinsab fin-nofsinhar tal-Finlandja, fuq il-kosta tal-Golf tal-Finlandja, fergħa tal-Baħar Baltiku.

Ħelsinki għandha popolazzjoni ta' 605,523 (28 ta' Frar 2013), popolazzjoni urbana ta' 1,159,211 (31 ta' Diċembru 2011) u popolazzjoni metropolitana ta' 1,361,506 li jagħmluha l-muniċipju u żona urbana l-aktar popolata fil-Finlandja.

Ħelsinki tinsab xi 80 kilometru (50 mi) mit-tramuntana ta' Tallinn, l-Estonja, 400 kilometru (250 mi) fil-lvant ta' Stokkolma, l-Iżvezja, u 300 kilometru (190 mi) fil-punent ta' San Pietruburgu, r-Russja.

Ħelsinki għandha konnessjonijiet storiċi ma' dawn it-tliet ibliet.


Vilnius

Vilnius

Vilnius hija l-belt kapitali u l-akbar belt tal-Litwanja.

Sarte il-belt kapitali fl-1918.

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 535,091 persuna (2011), u l-metropoli tgħodd madwar 838,852 ruħ.

Tinsab fil-lbiċ tal-pajjiż u hi t-tieni l-akbar belt tal-Istati Baltiċi, wara Riga.


Organizzazzjoni Dinjija tas-Saħħa

Organizzazzjoni Dinjija tas-Saħħa

L-Organizzazzjoni Dinjija tas-Saħħa, jew ODS (bl-Ingliż: World Health Organization, "WHO"), hija istituzzjoni intergovernattivita fi ħdan il-Ġnus Magħquda.

L-għan tal-ODS, li tinvolvi 193 stat membru (sal-2010), hu li l-ġnus kollha fid-dinja jilħqu l-ogħla livell ta' saħħa possibbli.

Il-Kostituzzjoni tal-ODS ġiet approvata fl-1946 u daħlet fis-seħħ fis-7 April 1948.

Dan il-jum jitfakkar kull sena bħala l-Jum Dinji tas-Saħħa.

L-ODS taqdi żewġ għanijiet kostituzzjonali ewlenin :

1. li sservi ta' awtorità sabiex tmexxi u tikkordina xogħol fuq is-saħħa fil-qasam internazzjonali

2. li tinkuraġġixxi koperazzjoni teknika fuq is-saħħa mal-Istati Membri.

L-ODS taqdi dmirijietha permezz ta' tliet strutturi ewlenin: l-Assemblea Dinjija tas-Saħħa, il-Bord Eżekuttiv u s-Segretarjat.

• Il-Kwartieri Ġenerali tal-ODS qegħdin Ġineva fl-iSvizzera.

• Waħda mill-karatteristiċi tal-ODS hija d-deċentralizzazzjoni tagħha.

Hemm sitt reġjuni, kull wieħed minnhom bil-Kumitat Reġjonali u bl-Uffiċċju Reġjonali tiegħu.

Bħala l-awtorità li tmexxi u tikkordina x-xogħol fuq is-saħħa fil-qasam internazzjonali, kif miktub fil-Kostituzzjoni tagħha, l-ODS għandha bħala għan "li l-ġnus kollha jilħqu l-ogħla livell ta' saħħa possibbli".

Hija telenka b'mod partikolari numru ta' responsabbiltajiet, fosthom:

L-"Assemblea Dinjija tas-Saħħa" tinżamm f'Mejju ta' kull sena, normalment f'Ġinevra, u jattendu għaliha delegazzjonijiet mill-iStati Membri kollha.

Ix-xogħlijiet ewlenin tagħha huma li jiġi approvat il-baġit tal-programm fuq sentejn, u li jittieħdu deċiżjonijiet dwar kwistjonijiet ewlenin ta' politika.

L-Assemblea tas-Saħħa hija l-ogħla struttura deċiżjonali.

Il-"Bord Eżekuttiv" hu magħmul minn 34 individwu teknikament ikkwalifikat fil-qasam tas-saħħa, kull wieħed maħtur minn Stat Membru elett mill-Assemblea Dinjija tas-Saħħa għal dan l-għan.

L-iStati Membri jiġu eletti għal perjodu ta' tliet snin, u l-individwi li huma jaħtru jaġixxu fil-kapaċità personali tagħhom.

Il-Bord jiltaqa' minn tal-inqas darbtejn fis-sena; il-laqgħa ewlenija ssir normalment f'Jannar, b'laqgħa oħra iqsar f'Mejju, dritt wara l-Assemblea tas-Saħħa.

Il-funzjonijiet ewlenin tal-Bord Eżekuttiv huma li jġibu fis-seħħ id-deċiżjonijiet u l-politika tal-Assemblea tas-Saħħa, biex jagħtuha pariri u biex jiffaċilitaw ix-xogħol tagħha b'mod ġenerali.

Is-"Segretarjat" huwa magħmul minn 8000 espert fuq is-saħħa u oqsma oħra, kemm fil-kategoriji professjonali u servizz ġenerali, li jaħdmu kemm fil-kwartieri ġenerali, kif ukoll fis-sitt uffiċċji reġjonali u fil-pajjiżi.

Is-Segretarjat huwa mmexxi mid-Direttur Ġenerali (DĠ) tal-ODS, li huwa maħtur mill-Assemblea Dinjija tas-Saħħa fuq in-nominazzjoni tal-Bord Eżekuttiv.

Id-Direttur Ġenerali huwa megħjun minn Viċi Direttur Ġenerali u l-Assistenti Diretturi Ġenerali.

Id-Diretturi Ġenerali mill-1948 'l hawn huma :

Id-Direttur Ġenerali preżenti, Dr Margaret Chan, inħatret mill-Assemblea Dinjija tas-Saħħa fid-9 Novembru 2006.

Qabel ma saret Direttur Ġenerali, Dr Chan kellha l-kariga ta' Assistent DĠ għall-Mard Infettiv kif ukoll Rappreżentant tad-Direttur Ġenerali għall-Influwenza Pandemika.

Qabel ma ssieħbet fl-ODS, hija kienet id-Direttur tas-Saħħa f'Hong Kong.

Matul id-disa' sena tagħha bħala direttur, Dr Chan iffaċċjat l-ewwel epidemija fost il-bniedem tal-influwenza tat-tjur H5N1 fl-1997.

Hija rnexxielha tikkontrolla l-każi tas-sindromu respiratorju akut qawwi (severe acute respiratory syndrome, SARS) f'Hong Kong fl-2003.

Hi nediet ukoll servizzi ġodda għall-prevenzjoni tal-mard u l-promozzjoni tas-saħħa.

Waħda mill-karatteristiċi tal-ODS hija d-deċentralizzazzjoni tagħha f'sitt reġjuni, kull wieħed minnhom magħmul minn Kumitat Reġjonali u Uffiċċju Reġjonali.

Kull Uffiċċju Reġjonali huwa mmexxi minn Direttur Reġjonali.

L-Uffiċċji Reġjonali huma responsabbli biex jifformulaw politika ta' natura reġjonali u għal attivitajiet ta' monitoraġġ reġjonali.

F'ħafna pajjiżi, l-ODS għandha Rappreżentant residenti, li huwa responsabbli mill-attivitajiet tal-ODS fil-pajjiż, u li jagħti appoġġ lill-gvern fl-ippjanar u fit-tmexxija tal-programmi nazzjonali tas-saħħa.

Madwar 40% tal-istaff kollu tal-ODS jaħdem fil-pajjiżi nnifishom fuq programmi tas-saħħa jew bħala Rappreżentanti tal-ODS; 30% jinsabu fis-sitt Uffiċċji Reġjonali; u 30% fil-kwartieri ġenerali f'Ġinevra.

Il-mappa hawn taħt turi kif inhuma mqassmin ir-Reġjuni kif ukoll il-lok tas-sitt Uffiċċji Reġjonali:

World Health Organization.

Facts about WHO.

Geneva : World Health Organization, 1990.

Organizzazzjoni Dinjija tas-Saħħa. http://www.who.int


Kristadelfjani

Kristadelfjani

Il-Kristadelfjani huma moviment reliġjuż Kristjan li żviluppa fir-Renju Unit u l-Amerika ta' Fuq matul is-seklu 19.


Riga

Riga

Riga hi l-belt kapitali ta' Latvja, minn 1201 l-kapitali ta' Latvja.

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 709 145 persuna (sa l-2009), u l-metropoli tgħodd madwar 1 098 523.


Oslo

Oslo

Oslo hi l-belt kapitali ta' Norveġja, minn 1048 l-kapitali ta' Norveġja.

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 586 800 persuna (sa l-2010), u l-metropoli tgħodd madwar 1 403 268.


Kopenħagen

Kopenħagen

Kopenħagen hi l-belt kapitali ta' Danimarka, minn 1167 l-kapitali ta' Danimarka.

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 530 902 persuna (sa l-2010), u l-metropoli tgħodd madwar 1 899 427.


Bing

Bing

Bing (qabel "Live Search", "Windows Live Search" u "MSN Search") hu s-"search engine" preżenti ta' Microsoft.

Is-servizz ġie żvelat fit-28 ta' Mejju, 2009 f'San Diego, l-iStati Uniti, u ħareġ għall-ewwel darba fil-pubbliku fit-3 ta' Ġunju, 2009, b'servizz bi prova jkun disponnibbli mill-1 ta' Ġunju, 2009.

Suġġerimenti dwar it-tfittxija, u riżulatati mqassma f'kategoriji huma fost l-akbar tibdiliet li s-servizz ta' Bing ġab fid-dinja tas-search engines.

Sa minn Jannar 2010, Bing hu t-tielet l-akbar search engine fuq l-internet, b' 3.16%, wara Google b'85.35% u Yahoo b'6.15%.

Fid-29 ta' Lulju, 2009, Microsoft u Yahoo ħabbru ftiehim li bih Bing se tmxxi s-servizz tat-tfittxija ta' Yahoo.

MSN Search kien l-ewwel search engine ta' Microsoft, li kien jinkorpora "search engine", "index" u "web crawler".

Is-servizz ġie minedi fit-tielet kwart tal-1998, u uża r-riżultati ta' Inktomi.

Fil-bidu tal-1999, MSN Search nieda verżjoni li kienet turi riżultati minn Looksmart mgħaquda ma' dawk ta' Inktomi, b'eċċezzjoni żgħira meta riżultati mill-websajt AltaVista intużaw minflok.

Wara dan, Microsoft ġedded is-servizz sabiex tibda tipprovdi r-riżultati tiegħu innifsu, b'index li beda jiġi mbiddel kull ġimgħa, jew anke kuljum.

Dan il-proċess dam sa' Novembru 2004, fejn ġie mnieda bħala servizz beta, u ġie mniedi għal kollox fi Frar 2005.

Is-servizz tat-tfittxija għall-istampi kien ipprovdut mill-kumpanija Picsearch.

Is-servizz tat-tfittxija tal-Microsoft sar ukoll disponibbli għal search engines oħra, bl-għan li jiżdied is-sehem fis-suq.

L-ewwel verżjoni beta ta' Windows Live Search ġiet imnedija fit-8 ta' Marzu 2006, bħala sostituzzjoni għal MSN Search.

Is-search engine il-ġdida issa kienet tinkludi "tabs" li kienu jinkludu Web, aħbarijiet, stampi, mużika, desktop, lokali, kif ukoll is-servizz tal-Microsoft Encarta.

Fil-bidla minn MSN Search għal Windows Live Search, Microsoft waqfet tuża s-servizz ta' Picsearch għat-tfittxija tal-istampi, u minflok bdiet tuża s-servizz ġdid tagħha.

Nhar il-21 ta' Marzu, 2007, Microsoft ħabbret li kienet se tissepara s-servizz tat-tfittxija mill-bqija tas-servizzi tal-Windows Live.

L-isem inbidel għal "Live Search", u l-paġna tal-ftuħ ħadet dehra ġdida, bi stampa li bdiet tinbidel kuljum.

Fil-perjodu tas-servizz ta' "Live Search", saru diversi tibiliet, fejn fost oħrajn waqfu s-servizzi ta' "Live Search Books", u "Live Search Academic", li ġew integrati fit-tfittxijiet ġenerali.

Ftit wara, "Windows Live Expo" ukoll waqaf jopera mill-31 ta' Lulju, 2008.

"Live search Macros", servizz li bih il-konsumatur seta' joħloq search engine personaliżżata, ukoll twaqqaf, kif twaqqaf ukoll is-servizz ta' "Live Product Upload", "Live Search Products", u "Live Search QnA", b'tal-aħħar isir "MSN QnA", li iżda twaqqaf ukoll nhar il-21 ta' Mejju, 2009.

Microsoft għarfet li l-isem "Live" kien għadu joħloq konfużjoni fis-suq, u li għalekk l-isem kellu jinbidel kompletament.

F'kampanja sabiex tinħoloq identita' ġdida għas-servizz tat-tfittxija tal-Microsoft, "Live Search" sar uffiċjalment Bing, nhar it-3 ta' Ġunju, 2009.

Nhar id-29 ta' Lulju, 2009 Microsoft u Yahoo ħabbru ftiehim ta' 10 snin, li fih is-"search engine" tal-Yahoo issir dik ta' Bing.

Minn naħa l-oħra, Yahoo iżżomm 88% tal-profitt mill-bejgħ kollu fuq is-search engine fl-ewwel ħames snin tal-ftiehim, filwaqt li jkollha d-dritt tirreklama fuq xi websajts tal-Microsoft.

Yahoo se żżomm id-dehra li dejjem kellha, pero' eventwalment se jibda' jidher il-"logo" ta' Bing minflok.

Qabel it-tnedija ta' Bing, is-sehem tas-"search engines" tal-Microsoft kienu neżlin b'rata mgħaġġla.

Minn meta ġie mniedi Bing, is-sehem mhux talli waqaf, iżda beda' tiela, speċjalment fl-iStati Uniti, fejn Bing sab postu fit-tielet post wara Google u Yahoo bħala l-aktar search engine użat.

Minn Mejju 2009, fejn is-search engine kellha 8% tas-suq, fi Frar telgħet għal 11.5%, skont il-figuri maħruġa minn ComScore.


Ħal Millieri

Ħal Millieri

Ir-raħal ta' Ħal Millieri kien raħal żgħir fix-Xlokk ta' Malta, raħal li safa abbandunat, mitluq, u b'hekk mitluf għall-ħabta ta' tmiem is-seklu sittax jew il-bidu tas-seklu sbatax.

Dan ir-raħal hu wieħed mill-aktar importanti, peress li għandu l-aktar fdalijiet storiċi mill-bqija tal-irħula mitlufin kollha.

Ir-raħal u l-inħawi ta' Ħal Millieri jinsabu fin-naħa tax-Xlokk ta' Malta, u fl-akbar medda ta' art fil-gżira, żona kkaratteriżżata mill-ammont qawwi tal-ġebla tal-Franka ta' Taħt.

Tinsab imdawra bl-irħula ta' Ħal Luqa, L-Imqabba, Ħal Kirkop, Il-Qrendi u ż-Żurrieq, u tinsab madwar 2.5 km 'il bogħod mill-baħar u madwar 105 metru 'il fuq mill-livell tal-baħar.

Xi fdalijiet arkeoloġiċi li saru fl-inħawi ta' Ħal Millieri jixhdu u juru li dawn l-istess inħawi kienu magħrufa bħala inħawi fertili ferm saħansitra mill-perjodu preistoriku, għalkemm l-ewwel fdalijiet li nstabu huma dawk Puniċi.

Dan jixduh mitħan taż-żebbuġ "(trapeta)", flimkien ma' għodod oħra agrikoli li juruna li fl-inħawi x'aktarx kien hemm villa Rumana li kienet tispeċjalizza fl-għasir taż-żebbuġ.

Barra minn hekk, xhieda ħajja huma l-ammont pjuttost kbir ta' għelieqi li jdawwru l-viċinanzi.

Dawn kienu sa minn żmien ilu meqjusa bħala lok fertili ferm, tant li nsibu li saħansitra baqgħu jintużaw u jinħadmu sa snin wara li r-raħal safa abbandunat.

Il-ħamrija li tikkaratteriżża l-post hi dik ħamra.

Interessanti l-fatt li l-inħawi madwar Ħal Millieri kienu magħrufa għall-ħażna pjuttost abbundanti ta' ilma, u dan narawh bin-numru kbir ferm ta' bjar li nstabu waqt l-iskavi arkeoloġiċi.

B'kollox, instabu madwar 87 ġiebja f'dawn l-iskavi, numru konsiderevoli meta wieħed iqis il-konċentrazzjoni ta' kif qiegħdin.

Dan l-aspett ukoll jista' juri kif l-għelieqi ta' Ħal Millieri kienu fertili.

Bosta esperti u storiċi, jsostnu li l-isem "Millieri" seta' kien taqsira tal-kunjom "Camilleri".

Saħansitra nstabet dokumentazzjoni li tipprova dan , kif ukoll il-konnotazzjoni qawwija li kien hemm bejn il-kunjom 'Camilleri' u dan l-istess raħal.

Għalekk, wieħed jista' jasal għall-konklużjoni li l-isem 'Ħal Millieri' seta' jfisser 'ir-raħal ta' Camilleri', jew inkella 'ir-raħal tan-nies ta' Camilleri'.

Illum –il ġurnata, ftit huma s-sorsi li jgħinuna nifhmu n-numru ta' abitanti ta' Ħal Millieri, pero' nistgħu inqabblu l-ftit dokumenti li għandna ma' rħula oħra fil-viċin.

Wieħed minn dawn id-dokumenti hu dak tal-persuni magħżula minn kull raħal sabiex ikunu ta' għajnuna Militari, magħrufa bħala d-'Dokumenti tal-Militia'.

Il-lista tal-1419 hi kif ġejja:

Kif jidher, ir-raħal ta' Ħal Millieri kellu l-inqas numru ta' rappreżentanti, u dan jitfa' dawl fuq id-daqs u l-istat tal-popolazzjoni f'dan il-perjodu.

Ftit li xejn instabet dokumentazzjoni oħra li titratta l-perjodi ta' wara.

Pero' fil-bidu tas-seklu 16, kien hemm bosta bejgħ ta' propjeta' u bini, ħafna drabi bejn membri tal-istess familja.

Barra minn hekk, fis-sittax –il seklu, Ħal Millieri beda jesperjenza tnaqqis fil-popolazzjoni , hekk kif bosta mill-abitanti marru joqgħodu fl-irħula akbar bħal pereżempju Ħal Lew jew Ħal Luqa.

Pero' jibqa' l-fatt li minkejja dan, l-għelieqi baqgħu jinħadmu, l-aktar minħabba l-fertilita' tagħhom.

Bosta drabi, kwazi kull familja, fqira jew sinjura, kien ikollha l-art tagħha, ħafna drabi mogħtija jew imwellija b'ċens annwali.

Barra minn hekk, insibu ukoll li xi nies barranin (li ma kinux residenti ta' Ħal Millieri) kellhom ukoll xi artijiet, bi bdiewa lokali jaħdmulhom u jeħdulhom ħsieb l-għelieqi tagħhom.

Iżda kienet il-Knisja Maltija l-akbar sid ta' art f'Ħal Millieri.

Filfatt, il-Knisja kellha diversi artijiet, fejn fost oħrajn insibu msemmija l-art ta' madwar il-Knisja ta' Santa Marija.

Barra minn hekk, il-Kapitlu Katidrali tal-Imdina ukoll kellu xi artijiet, kif ukoll il-Patrijiet Agostinjani, u s-Sorijiet ta' Santa Skolastika fl-Imdina.

Dawn l-artijiet ukoll kienu jiġu afdati f'idejn il-bdiewa tal-post.

Ir-reliġjożita' kellha preżenza qawwija tant li kienet meqjusa vitali f'kull raħal Malti, u allura Ħal Millieri ma kienx eċċezzjoni.

Filfatt, l-influss u l-influwenza reliġjuża narawha evidenti l-aktar permezz tal-knejjes li kien hemm f'Ħal Millieri- b'kollox erbgħa, li minnhom għadna nistgħu naraw tnejn sallum.

Dawn huma l-Knisja tal-Annunzjazzjoni u dik ta' San Ġwann l-Evanġelista.

Il-Knisja tal-Annunzjazzjoni tal-Verġni Marija hi kappella żgħira, bi stil tipikament Medjavali li ġiet ikkonsagrata fis-sena 1480.

Din il-Kappella inbniet fuq il-fdalijiet ta' kappella ferm eqdem, probabilment tas-seklu tlettax.

Dwar il-kappella oriġinali ftit li xejn għandna traċċi, anke jekk l-iskavi arkeoloġiċi żvelaw fatti verament uniċi.

Ħarsa lejn l-istruttura turi li din hi sempliċiment kamra b'dimensjonijiet pjuttost żagħar, meta imqabbla ma kappelli u knejjes oħra.

Filfatt, dawn id-dimensjonijiet huma : 7.50m tul b'4.50m wiesa', u b'apside li għandha dijametru ta' madwar 2.95m u li tidħol 'il ġew b'1.57m.

Il-Knisja hi maqsuma f'ħames partijiet permezz ta' arkati li jitilgħu mill-art.

L-istil użat fil-bini hu wieħed sempliċi għall-aħħar, bil-ġebel użat ikun wieħed irregolari, iżda fl-istess waqt pulit.

Il-ftit żbalji li saru ġew mgħottija b'taħlita magħmula minn ġibs u bċejjeċ tal-fuħħar.

Illum hu magħruf li l-knejjes tal-Annunzazzjoni u tal-Viżitazzjoni xi darba kienu magħquda flimkien, b'ħajt komuni li jgħaqqadhom it-tnejn.

Dan il-ħajt kien ħafna aktar b'saħħtu milli hu llum, iżda meta waqgħet il-knisja tal-Viżitazzjoni (c. 1658), dan sofra ferm, tant li saħansitra l-faċċata xxaqqet.

Għalekk l-impatt kien wieħed pjuttost kbir, tant li xi studjużi jgħidu li hu b'miraklu li l-knisja baqgħet wieqfa sallum.

Dwar din il-Knisja, ftit li xejn instabet informazzjoni, ħlief li ukoll kienet mibnija fuq knisja eqdem u li ukoll kellha magħha knisja oħra, iddedikata lill-Arkanġlu San Mikiel.

Madwar is-sena 1822, ċertu Dun Ġakbu Gauci tħajjar jibnieha mill-ġdid, u neputieh kabbarha.

Dan il-proċess tlesta kollu fl-1961.

Bil-kontra ta' kif inhu maħsub, hija din il-knisja, li kellha l-pjazza prinċipali ta' Ħal Millieri, u mhux dik tal-Annunzjazzjoni.

Is-salib 'tad-Dejma' quddiem il-knisja ifakkar il-kappella ta' San Mikiel.

L-istudjużi jsostnu li dan ir-raħal seta kellu waqgħa fil-popolazzjoni minħabba n-nuqqas ta' riżorsi fir-raħal.

Jgħidu li l-ħwienet kienu ftit, u li l-uniku opportunita' ta' xogħol kienet bħala bidwi jew ragħaj.

Il-familji kienu ftit, u d-daqs tar-raħal ma kienx jippermetti żwiġijiet bejn il-familji.

Min kien jiżżewweġ, ħafna drabi insibuh imur joqgħod f'raħal martu jew żewġu.

Barra minn hekk, il-kundanna tal-Knejjes ma swietx ta' ġid, peress li mingħajr knisja, is-soċjeta' Medjavali kienet tħossha mitlufa u bla ragħaj.

Dawn huma kollha fatturi li setgħu ikkontribwixxew sabiex dan ir-raħal safa abbandunat, u eventwalment mitluf.

Kważi l-istudjużi kollha jaqblu li Ħal Millieri safa mitluf b'mod differenti mill-irħula l-oħra.

Dan għaliex ġie abbandunat b'mod tant gradwali li ma hemm l-ebda dokumentazzjoni dwar dan.

Il-proċess ta' abbandun beda kmieni fis-seklu ħmistax, u wisq probabli sa' tmiem is-seklu sittax kien abbandunat kompletament.

Fil-bidu tal-1968, il-fondazzjoni 'Din l-Art Ħelwa' ħadet ir-responsabbilta' tal-post, u millewwel bdew l-istudji, skavi u tnaddif tal-post.

Qabel, din il-knisja kienet użata bħala stalla, u għalekk dan seta' kellu effetti diretti fuq xi evidenza storika.

Pero' l-ammont ta' sejbiet kien wieħed impressjonanti u uniku f'post daqstant żgħir.

Dawn is-sejbiet għenew sabiex tiġi mifhuma aħjar l-istorja tal-post.


Thea Garrett

Thea Garrett

Thea Garrett (Ħal Tarxien, 15 ta' Marzu 1992) hija kantanta Maltija li ħadet sehem f'isem Malta fil-Festival tal-Eurovision 2010 ġewwa Oslo.

Imwielda fil-15 ta Marzu tal-1992 ġewwa Ħal Tarexin.

Thea ilha ssegwi l-istudju fuq it-teknika u l-interpretazzjoni tal-vuċi taħt id-direzzjoni tas-soprana Gillian Zammit.

Waqt li kienet qed tesebixxi oratorju fil-Knisja Anglikana ġewwa l-Belt Valletta, hi kienet akkumpanjata min-North West Choir minn ġewwa r-Renju Unit.

Għal għaxar snin hi studjat it-teatru mużikali fil-Masquerade Theatre School fejn ħadet sehem f"'The King and I" u "Beyond the Barriquades" ġewwa t-Teatru Manoel, fil-Belt Valletta.

Thea kisbet ukoll kwalifiki mit-Trinity Guildhall College fit-Teatru Mużikali, fit-Teknika tal-Vuċi u fid-Drama.

Għal żewġ sjuf konsekuttivi, Thea kellha ġimgħa "workshop" f'Londra, f'Sylvia Young Theatre School.

Barra minn hekk, ġiet magħżulha sabiex tkun il-vokalista sekondarja ġewwa l-West End għal Paco Peña, kantant rinomat Spanjol.

Thea ħadet sehem ukoll fil-festival British Voice of Tomorrow fejn minn fost mijiet ta' esebituri Brittaniċi, hi spiċċat fost l-aħħar tletin kontestant.

Lejn l-aħħar tal-2009, Thea kantant flimkien mal-kantant famuż Taljan, Gigi D'Alessio fil-ftuħ tat-tour mondjali tiegħu f'Ruma u aktar tard ukoll ġewwa Milan, fejn din id-darba Gigi akkumpanja lil Thea fuq il-pjanu.

Attwalment hi hija membru tal-grupp gospel "Enkor" fejn tkanta wkoll bħala solista.

Nhar l-20 ta' Frar 2010, Thea Garrett rebħet id-dritt li ġġorr il-bandiera Maltija fil-Festival tal-Eurovision 2010 bil-kanzunetta "My Dream", komposta minn Jason Cassar (li kkompona wkoll il-kanzunetta "The One That I Love" ta' Chiara fl-1998) u b'lirika ta' Sunny Aquilina.

Ġewwa Oslo, Thea kantant fil-ħdax-il post mill-ewwel semifinali li saret fil-25 ta' Mejju 2010, ġewwa Oslo, in-Norveġja.

Madanakollu, hi naqset li tagħmilha sal-finali fejn ikklassifikat fit-tnax-il post, b'distakk minimu ta' seba' punti mill-aħħar post disponibbli.


Lena Meyer-Landrut

Lena Meyer-Landrut

Lena Meyer-Landrut (Hanover, 23 ta' Mejju 1991), magħrufa wkoll bħala Lene, hija kantanta Ġermaniża.

Hi ħadet sehem f'isem il-Ġermanja fil-Festival tal-Eurovision 2010 f'Oslo, in-Norveġja, u rebħet il-festival bil-kanzunetta "Satellite", fejn irċiviet 246 punt fil-finali tad-29 ta' Mejju.

Lena Meyer-Landrut twieldet fit-23 ta' Mejju 1991 ġewwa Hannover fil-Ġermanja.

Ta' ħames snin bdiet tieħu lezzjonijiet taż-żfin; għall-bidu fuq il-ballet u iktar tard fuq stili aktar moderni bħall-hip hop u l-jazz.

Meyer-Landrut kibret bl-imħabba lejn il-kant ġo fiha u waslet anke biex dehret bħala "extra" f'numru ta' serje televiżivi Ġermaniżi.

Minkejja dan, hi qatt ma ħadet taħriġ vokali jew fid-drama.

Hi tattendi l-iskola sekondarja ta' IGS Roderbruch Hannover.

Minkejja li ma kellha l-ebda esperjenza professjonali ta' kant, Meyer-Landrut iddeċidiet li tidħol fil-festival "Unser Star für Oslo" (L-Istilla Tagħna għal Oslo), programm televiżiv ġdid sabiex tintgħażel il-kanzunetta Ġermaniża għall-Festival tal-Eurovision 2010 ġewwa Oslo.

Il-festival ġie organizzat mix-xandar pubbliku ARD u l-istazzjon televiżiv privat ProSieben, kif ukoll mill-produttur mużikali Stefan Raab.

Minn fost 4,500 parteċipant, Meyer-Landrut ġiet magħżulha fost l-aħħar 20 kontestant għas-serata.

Wara l-ewwel dehra tagħha, fejn kantat "My Same" mill-kantanta Brittanika Adele, Meyer-Landrut irċiviet tifħir min-naħa tal-ġurija tal-konkors u immedjatament daħlet bħala fost il-favoriti li tirbaħ.

Barra li l-interpretazzjoni tagħha ta' "My Same" daħlet fil-klassifika mużikali Ġermaniża f'numru 61, Meyer-Landrut waslet sal-finali ta' "Unser Star für Oslo".

Fil-finali tat-12 ta' Marzu 2010, Meyer-Landrut kantant tliet kanzunetti li ġew speċifikament miktuba għall-konkors, "Bee", "Satellite" u "Love Me".

Il-pubbliku għażel il-kanzunetta "Satellite", komposta mill-kompożitur Daniż John Gordon u b'lirika tal-Amerikana Julie Frost, bħala l-kanzunetta tagħha jekk tirbaħ il-festival.

Fit-tieni rawnd ta' votazzjoni, Meyer-Landrut ġiet magħżula bħala r-rappreżentatriċi tal-Ġermanja fil-55 edizzjoni tal-Eurovision Song Contest, fejn għelbet lill-aħħar kontestanta, Jennifer Braun.

It-tliet kanzunetti finalisti tagħha kollha daħlu fl-aqwa ħamsa fil-klassifika mużikali Ġermaniża, fejn laħqu l-ewwel, it-tielet u r-raba', liema tragward li qatt ma ntlaħaq mill-ebda artist minn meta bdiet toħroġ il-klassifika Ġermaniża fl-1959.

"Satellite" ġiet iċċertifikata bħala tad-deheb wara l-ewwel ġimgħa, u tal-platinu wara r-raba' ġimgħa.

Il-kanzunetta baqgħet fl-ewwel post fil-Ġermanja għal ħames ġimgħat konsekuttivi, u waslet sat-tieni post ġewwa l-Awstrija u l-Iżvizzera.

Minħabba li kienet qiegħda tieħu sehem f'isem pajjiż tal-""Big Four"", Meyer-Landrut kisbet post awtomatiku fil-finali tal-Festival tal-Eurovision 2010 ġewwa Oslo, in-Norveġja.

Fil-finali li saret ġewwa t-Telenor Arena, hi kantat ir-raba' mill-aħħar.

"Satellite" kisbet total ta' 246 punt fejn tat l-ewwel rebħa tal-Ġermanja mill-1982, u l-ewwel waħda bħala pajjiż unifikat.

Il-kanzunetta rebħet fuq dik Torka "We Could Be The Same", li spiċċat fit-tieni post, b'marġinu ta' 76 punt, it-tieni l-ikbar fl-istorja tal-Eurovision, wara r-rekord ta' 169 ta' Alexander Rybak fl-edizzjoni tal-2009.

Il-parteċipanta Ġermaniża ngħatat disa' settijiet ta' tnax-il punt u rċiviet punti minn kull pajjiż barra ħamsa.

Ir-rebħa ta' Meyer-Landrut kisbet attenzjoni kbira fil-Ġermanja u s-serata segwewha 14.69 miljun persuna fuq it-televiżjoni Ġermaniża.

Lena irritornat lura lejn Hannover il-ġurnata wara r-rebħa tagħha fejn ġiet milqugħa minn 40,000 persuna.


Tallinn

Tallinn

Tallinn hi l-belt kapitali ta' Estonja, minn 1048 l-kapitali ta' Estonja.

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 409 661persuna (sa l-2010), u l-metropoli tgħodd madwar 1 403 268.


Nunzjatura Appostolika

Nunzjatura Appostolika

In-Nunzjatura Appostolika hija l-ogħla awtortità diplomatika mibgħuta mis-Santa Sede, u hi ekwivalenti għal ambaxxata.

Il-kap tan-Nunzjatura Appostolika hu msejjaħ "Nunzju Appostoliku".

Dan hu titlu kemm diplomatiku kif ukoll ekkleżjastiku, li ġej mil-Latin "nuntius", li tfisser "messaġġier".

Għalhekk, in-Nunzju Papali (jew b'mod uffiċjali, in-Nunzju Appostoliku) hu r-rappreżentant tas-Santa Sede għall-pajjiż fejn jiġi mibgħut, fejn igawdi mid-drittijiet kollha ta' ambaxxatur, kif ukoll mit-titlu ta' Arċisqof titulari.

Barra minn hekk, in-Nunzju jservi ta' għaqda bejn is-Santa Sede u d-djoċesi tal-post.

Barra minn hekk, jagħmel xogħol ta' superviżjoni fuq l-episkopat djoċesan, li normalment jinġabar f'konferenza episkopali, ppreseduta mill-ogħla (arċ)isqof tan-nazzjon.


Lista ta' missjonijiet diplomatiċi tas-Santa Sede

Din hi lista ta' Missjonijiet Diplomatiċi tas-Santa Sede.

Sa mill-ħames seklu, sekli qabel it-twaqqif tal-istat tal-Vatikanfl-1929, mibgħuta tal-Papa (illum magħrufa bħala Nunzji Appostoliċi) irrapreżentaw is-Santa Sede f'pajjżi barranin.

Barra minn hekk, delegati tal-Papa, magħrufa bħala Delegati Appostoliċi jassiguraw kuntatt kontinwu bejn is-Santa Sede u l-Knisja Kattolika f'pajjiżi li ma stabilixxewx relazzjonijiet diplomatiċi mas-Santa Sede.

Preżentament, hemm Delegazzjoni Appostolika residenzjali waħda, għall-Ġerusalemm u l-Palestina, kif ukoll sebgħa non-residenzjali (Botswana, Brunej, Burma, Laos, Malasja, Mawritanja, u s-Somalja), u fi tlett reġjuni mingħajr kuntatt diplomatiku (il-Peniżola Għarbija, il-Karibew, u l-Oċean Paċifiku).

Il-Vjetnam, għalkemm għadu mniżżel fl-"Annuario Pontificio" bħala li għandu Delegazzjoni Appostolika, ilu b'dan il-post vakanti għal bosta snin.

Iċ-Ċina jipprojbixxi kemm in-Nunzjatura, kif ukoll id-Delegazzjoni Appostolika, iżda s-Santa Sede hi rrapreżentat f'Tajpej, minn Nunzjatura Appostolika, li iżda hi mmexxija minn chargé d'affaires.

Bosta pajjiżi li qabel kellhom Delegazzjoni Appostolika, fosthom l-iStati Uniti, illum għandhom nunzju.

Barra mill-pajjiżi li għandhom Delegazzjoni Appostolika, l-Afganistan, il-Butan, Ir-Repubblika taċ-Ċina, il-Koreja ta' Fuq, l-Oman, l-Arabja Sawdita, u t-Tuvalu m'għandhom l-ebda forma ta' relazzjonijiet diplomatiċi mas-Santa Sede.

Is-Santa Sede, flimkien mal-maġġoranza tal-pajjiżi, iqisu l-kariga ta' Nunzju Appostoliku l-istess bħal dik ta' ambaxxatur, bil-bini tan-Nunzjatura Appostolika titqies ambaxxata.

Barra minn hekk, f'bosta pajjiżi fl-Ewropa, u l-Amerika ta' fuq u dik ċentrali, in-nunzju hu mogħti preċedenza fuq l-ambaxxaturi l-oħra, u jippresiedi l-korp diplomatiku mill-mument li jippreżenta l-kredenzjali tiegħu.

Is-Santa Sede, li ma toħroġx visas, m'għandiex konsli għall-pajjiżi.

F'ċerti pajjiżi, fejn hu permess mis-Santa Sede, u f'każijiet rari ferm, il-bini tan-Nunzjatura jinsab barra l-belt kapitali, u fi bliet li għandhom importanza reliġjuża kbira għan-nazzjon.

Eżempji jinkludu r-Rabat f'Malta, fejn tinsab il-Grotta ta' San Pawl, u Harissa fil-Libanu, fejn jinsabu wkoll l-awtoritajiet Maroniti, Griegi Ortodossi, u tal-Knisja Griega Kattolika Melkita.

F'ċerti pajjiżi oħra, iżda, dan mhuwiex permess, kif ġara fl-Indja u fl-Awstralja, fejn in-Nunzjaturi Appostoliċi kellhom jiġu mmexxija għall-ibliet kapitali rispettivi.

Imniżżla taħt huma n-Nunzjaturi Appostoliċi, id-Delegazzjonijiet Apostoliċi, kif ukoll rapreżentanzi oħra għal organizzazzjonijiet internazzjonali, bħall-Ġnus Magħquda, il-Kunsill tal-Ewropa, u Leg Għarbi, kif inhuma mniżżla fl-"Annuario Pontificio".


Ajruport Dong Hoi

Ajruport Dong Hoi

L-Ajruport Dong Hoi huwa ajruport li jinsab fil-komun ta' Loc Ninh, 6 kilometri 'l bogħod mill-belt ta' Dong Hoi, kapitali tal-provinċja ta' Quang Binh, fil-Vjetnam.

Il-faċilità tkopri 173 ettaru, fuq żona ramlija, mal-kosta tal-Baħar taċ-Ċina t'Isfel.

Il-pista tilħaq qrib ix-xtajta u hi kważi paralleli għall-Awstrostada Nazzjonali 1A.

Il-pista tal-inżul ġiet mibnija mill-kolonjalisti Franċiżi fis-snin tletin sabiex isservi għall-Ewwel Gwerra Indoċiniża u ġiet imtejba mill-Vjetnam ta' Fuq bħala bażi tal-ajru għall-Gwerra tal-Vjetnam.

Fit-30 ta' Awwissu 2004, bdiet ir-rinnovazzjoni (jew aħjar ir-rikostruzzjoni) ta' dan l-ajruport u ġiet skedata li tintemm fl-2006.

Kien f'Mejju tal-2008 li dan ġie inawgurat.

Fit-18 ta' Mejju, 2008, l-ajruport infetaħ uffiċjalment bl-ewwel titjira kummerċjali mill-Ajruport Internazzjonali ta' Noi Bai, f'Ħanoj.

Sal-2008, dan huwa wieħed mit-tliet ajruporti kummerċjali f'Bac Trung Bo, l-oħrajn ikunu l-Ajruport Internazzjonali ta' Phu Bai (90 mil fin-Nofsinhar tal-Ajruport Dong Hoi) u l-Ajruport Vinh (97 mil fit-Tramuntana tal-Ajruport Dong Hoi).

L-ajruport iservi lill-belt ta' Dong Hoi.

Dan iservi sabiex iwassal lit-turisti lejn il-bajjiet li jinsabu f'Dong Hoi kif ukoll lejn il-Park Nazzjonali ta' Phong Nha-Ke Bang.

Sa Diċembru 2009, il-Vietnam Airlines kienu qed jagħmlu titjiriet mingħajr waqfien, fejn rabtu dan l-ajruport mal-Ajruport Internazzjonali ta' Noi Boi u l-Ajruport Internazzjonali ta' Tan Son Nhat.

L-iskeda tat-titjiriet hija din segwenti:

Nota:


L-Ajruport Internazzjonali ta' Tan Son Nhat ("Sân bay quốc tế Tân Sơn Nhất", "Tan Son Nhat International Airport") huwa l-ikbar ajruport internazzjonali fil-Vjetnam fuq bażi tal-kobor tiegħu (800 ettaru, ikkumparat mas-650 ettaru tal-Ajruport Internazzjonali ta' Noi Bai u l-Ajruport Internazzjonali ta' Da Nang).

Fih iżomm madwar 15 sa 17-il miljun passiġġier kull sena, ikkomparat mal-kapaċità tal-ajruport ta' Noi Bai (8 miljun) u ta' Da Nang (2 miljuni).


Minsk

Minsk

Minsk hija l-belt kapitali u l-ikbar belt fil-Bjelorussja, li tinsab fix-xmajjar Śvísłač u Niamiha.

Minsk hija wkoll l-kwartieri ġenerali tal-Commonwealth tal-Istati Indipendenti (KSI).

Bħala l-kapitali nazzjonali, Minsk għandha status amministrattiv speċjali fil-Bjelorussja u hi wkoll ċ-ċentru amministrattiv tal-voblast ta' Minsk (provinċja) u tar-rajon (distrett).

Il-belt għandha popolazzjoni ta' 1,830,700 persuna (sal-2009), u l-metropoli tgħodd madwar 3,000,000.