FC Barcelona

FC Barcelona

Futbol Club Barcelona, magħruf ukoll bħala sempliċement Barcelona u xi drabi Barça, huwa klabb tal-futbol professjonali Spanjol, ibbażat ġewwa l-belt ta' Barċellona, fi Spanja.

Huma jilgħabu fl-ogħla diviżjoni Spanjola, La Liga, u flimkien ma' Athletic Bilbao u r-rivali Real Madrid huma l-uniċi li qatt ma ġew irregalati

Mill-fondazzjoni tal-klabb fis-sena 1899 minn grupp ta' plejers Żvizzeri u Brittaniċi mmexxija minn Joan Gamper, il-klabb sar simbolu tal-kultura Katalana, għalhekk il-motto huwa ""Més que un club"" (Aktar minn klabb).

L-innu uffiċjali ta' Barcelona huwa "Cant del Barça" miktub minn Jaume Picas u Josep Maria Espinàs.

Huwa hu t-tieni l-aktar klabb sinjur fid-dinja tal-futbol f'termini ta' dħul, b'fatturat annwali ta' €398 miljun.

Il-klabb għandu rivalità twila u qalila ma' Real Madrid; il-logħbiet bejn iż-żewġ timijiet huma magħrufin bħala "El Clásico".

Bħalissa huma ċ-ċampjins attwali tal-Copa del Rey u għandhom 21 titlu tal-La Liga, 26 tal-Copa del Rey, 10 tal-Supercopa de España, 3 Copa Eva Duarte u żewġ trofej tal-Copa de la Liga, kif ukoll bħala d-detentur tar-rekord għall-aħħar 4 kompetizzjonijiet.

Fit-titoli internazzjonali uffiċjali Barcelona rebħu 4 titli tal-UEFA Champions League, rekord ta' 4 titli tat-Tazza tat-Tazez Ewropej, 4 titli tal-UEFA Super Cup, u 3 titli tal-Inter-Cities Fairs Cup u rekord ta' 2 trofej tal-FIFA Club World Cup.

Barcelona huwa l-uniku klabb Ewropew li lagħab futbol kontinentali kull staġun mill-1955, u wieħed mit-tliet klabbs li qatt ma ġew relegati minn La Liga, ma Athletic Bilbao u Real Madrid.

Fl-2009, Barcelona sar l-ewwel klabb Spanjol li rebaħ it-Tripletta li tikkonsisti La Liga, Copa del Rey, u Champions League.

Dik l-istess sena, sar ukoll l-ewwel klabb tal-futbol li rebaħ sitt kompetizzjonijiet minn sitta f'sena waħda, u b'hekk ikkompletew it-tripletta dobbja li tinkludi s-Super Cup Spanjola, UEFA Super Cup u l-FIFA Club World Cup.

Fit-22 ta' Ottubru 1899, Hans Kamper poġġa reklam fil-"Los Deportes" li ddikjara x-xewqa tiegħu li joħloq klabb tal-futbol; risposta pożittiva rriżultat laqgħa fil-Gimnasio Solé fid-29 ta' Novembru.

Ħdax-il plejer attendew—Walter Wild (l-ewwel direttur tal-klabb), Lluís d'Ossó, Bartomeu Terradas, Otto Kunzle, Otto Maier, Enric Ducal, Pere Cabot, Carles Pujol, Josep Llobet, John Parsons, u William Parsons—u Foot-Ball Club Barcelona kien twieled.

FC Barcelona kellhom bidu b'suċċess fit-tazzi reġjonali u nazzjonali, li kkompetu fil-Campionat de Catalunya u Copa del Rey.

Fl-1902, il-klabb rebaħ l-ewwel trofew , il-Copa Macaya, u pparteċipaw fl-ewwel Copa del Rey, iżda tilfu 1–2 kontra Bizcaya fil-finali.

Kamper issa magħruf bħala Joan Gamper sar president tal-klabb fl-1908, kien ħoloq il-klabb f'diffikultà finanzjarja wara li ma rebħux il-kompetizzjoni Catalunya de Campionat fl-1905.

Il-President tal-klabb kellu ħames okkażjonijiet separati bejn 1908 u 1925, huwa qatta 25 sena b'kollox fit-tmexxija.

Waħda mill-kisbiet prinċipali tiegħu kien żgurat li l-Barça akkwista stadju tiegħu stess u b'hekk ġġenera d-dħul stabbli.

Fl-14 ta' Marzu 1909, it-tim mar fil-Camp de la Indústria, stadju akbar b'kapaċità ta' 8,000 spettatur bilqiegħda.

Mill-1910 sal-1914, Barcelona ħadu sehem fit-Tazza Pirenej, li kienet tikkonsisti mill-aqwa timijiet ta' Languedoc, Midi, Aquitaine (nofsinhar ta' Franza), il-Pajjiż Baski, u Katalonja.

F'dak iż-żmien kienet ikkunsidrata l-ifjen kompetizzjoni miftuħa għall-parteċipazzjoni.

Matul l-istess perjodu, il-klabb bidel lingwa uffiċjali tiegħu minn Kastiljan għall-Katalana u gradwalment evolvew simbolu importanti tal-identità Katalana.Għal ħafna partitarji, li tappoġġja l-klabb għandha inqas x'taqsam mal-logħba nnifisha u aktar ma 'li tkun parti mill-identità kollettiva tal-klabb.

Gamper nieda l-kampanja biex jirrekluta aktar membri tal-klabb, u mill 1922 l-klabb kellu aktar minn 20,000 membri u kien kapaċi li jiffinanzjaw l-istadju l-ġdid.

Il-klabb mexa għall-Les Corts, inawgurat fl-istess sena.

Les Corts kellu kapaċità inizjali ta' 22,000,li aktar tard ġie estiż għall-60,000.

Jack Greenwell ġie reklutat bħala l-ewwel kowċ "full-time", u l-fortuni tal-klabb beda jtejjeb fuq il-qasam.

Matul l-era ta' Gamper, FC Barcelona rebħu ħdax-il Campionat de Catalunya, sitta Copas del Rey, u erba' Tazzi Pirenej.

Fil 14 ta' Ġunju, 1925, il-folla fil-grawnd kantaw l-Innu Nazzjonali Spanjol u mbagħad taw diversi minuti biex Alla Salva r-Re fi protesta spontanja kontra dittatura ta' Miguel Primo de Rivera.

Il-grawnd kien magħluq għal sitt xhur bħala tpattija, u Gamper kien sfurzat li jċedi l-Presidenza tal-klabb.

Dan ikkoinċida mat-transizzjoni tal-klabb biex jiprofessjona; fl-1926 id-diretturi tal-Barċellona iddikjaraw pubblikament lil Barcelona bħala professjonali għall-ewwel darba.

Il-klabb rebaħ it-Tazza Spanjola fl-1928 u ġiet iċċelebrata bil-poeżija titolata "Oda a Platko", miktuba minn membru tal-Ġenerazzjoni ta' 27, poeta Rafael Alberti, li kienet ispira mill-"prestazzjoni straordinarja" mill-kustodju tal-Barcelona.

Fit-30 Lulju 1930, Gamper ikkommetta suwiċidju wara perjodu ta' dipressjoni miġjuba minn problemi personali u finanzjarji.

Għalkemm dawn komplew ikollhom plejers tal-pożizzjoni ta' Josep Escolà, il-klabb daħal f'perjodu ta' tnaqqis li fih kien hemm kunflitt politiku fl-isport fis-soċjetà.

Għalkemm it-tim rebaħ il-Campionat de Catalunya fl-1930, 1931, 1932, 1934, 1936, u 1938, suċċess fuq livell nazzjonali (bl-eċċezzjoni tal-kwistjon tat-titlu fl-1937) evitawhom.

Xahar wara il-Gwerra Ċivili Spanjola bdiet fl-1936, diversi plejers ta' Barcelona u Athletic Bilbao kienu elenkati fil-gradi ta' dawk li ġġieldu kontra r-rewwixta militari.

Fis-6 ta' Awwissu, Josep Sunyol, il-president tal-klabb u rappreżentant tal-parti pro-indipendenza politika, nqatel minn suldati Falanġisti viċin Guadarrama.

Il-martirju mlaqqam "barcelonisme", il-qtil kien mument tiddefinixxi fl-istorja ta' FC Barcelona.

Fis-Sajf tal-1937, l-iskwadra marret fuq mawra fil-Messiku u l-Istati Uniti, fejn kienet irċieviet l-ambaxxatur tat-Tieni Repubblika Spanjola.

Din il-mawra assigurat lil-klabb finanzjarjament, iżda wkoll wassal nofs it-tim li jfittxu ażil fil-Messiku u Franza.

Fis-16 ta' Marzu 1938, Barċellona kienet waqgħat taħt bumbardament mill-ajru, li rriżulta 3,000 imwiet; waħda mill-bombi laqtghet xi bini tal-uffiċċji tal-klabb.

Katalonja kienet ġiet okkupata ftit xhur wara.

Bħala simbolu ta' Katalaniżmu 'indixxiplinat' , il-klabb, naqsu għal 3486 membri biss, iffaċċjaw numru ta' restrizzjonijiet.

Wara l-Gwerra Ċivili, il-bandiera Katalana ġiet pprojbita u l-klabbs tal-futbol kienu projbiti milli jużaw ismijiet mhumiex Spanjoli.

Dawn il-miżuri sfurza l-klabb li jbidel ismu għall-"Club de Fútbol Barcelona" u neħħew il-bandiera Katalana mill-arma tal-klabb.

Fl-1943, il-Barcelona ffaċċjaw ir-rivali Real Madrid fis-semi-finali tal-Copa del Generalísimo.

L-ewwel logħba tagħhom fl-Les Corts kienet mirbuħa minn Barcelona 3–0.

Qabel it-tieni leg, il-plejers tal-Barcelona kellhom żjara fil-kamra ta' tibdil minn direttur tas-sigurtà ta' Franco.

Huwa "fakkarhom" li kienu se jilagħbu biss minħabba l-"ġenerożità tas-sistema".

Real Madrid iddominaw il-logħba, billi rebħu 11–1.

Minkejja s-sitwazzjoni diffiċli tal-politika, CF Barcelona gawdiet suċċess konsiderevoli matul il-1940ijiet u 1950ijiet.

Fl-1945, ma Josep Samitier bħala kowċis u plejers bħal César, Ramallets, u Velasco, huma rebħu La Liga għall-ewwel darba mill-1929.

Huma żiedu dan it-total fl-1948 u għal darb'oħra fl-1949.

Huma wkoll rebħu l-ewwel Copa Latina f'dik is-sena.

F'Ġunju tal-1950, Barcelona ffirmaw lil Ladislao Kubala, li kien sar figura influwenti fil-klabb.

Fix-xita tal-Ħadd fl-1951, il-folla ħalliet l-istadju Les Corts wara rebħa ta' 2-1 kontra Santander bil-mixi, irrifjutaw li jaqbdu xi trammijiet sorprendenti minħabba l-awtoritajiet ta' Francoist.

Tramm ta' strajk kien qed isir f'Barċellona, li rċevew appoġġ tal-partitarji blaugrana.

Avvenimenti li għamel il-klabb jirrappreżentaw ħafna iktar minn sempliċiment Katalonja; ħafna progressivi Spanjoli raw il-klabb bħala difensur tad-drittijiet u l-libertajiet.

Il-kowċis Ferdinand Daučík u László Kubala waslu lit-tim għal ħames trofej differenti inklużi La Liga, il-Copa del Generalísimo (issa Copa del Rey), il-Copa Latina, Copa Eva Duarte, u l-Copa Martini Rossi fl-1952.

Fl-1953, il-klabb rebaħ il-La Liga u l-Copa del Generalísimo għal darb'oħra.

Ma Helenio Herrera bħala kowċ, iż-żagħżugħ Luis Suárez, il-Plejer Ewropew tas-Sena fl-1960, u tnejn influwenti Ungeriżi rakkomandati minn Kubala, Sándor Kocsis u Zoltán Czibor, it-tim rebaħ id-dobbja nazzjonali fl-1959 li kienu La Liga u Inter-Cities Fairs Cup dobbja fl-1960.

Fl-1961 huma saru l-ewwel klabb li għelbu lil-Real Madrid fil-kompetizzjoni tat-Tazza Ewropea, imma tilfu 3–2 kontra Benfica fil-finali.

Fis-1960ijiet kien inqas suċċessiv il-klabb, Real Madrid immonopolizzaw il-La Liga.

Il-bini ta' Camp Nou, tlesta 1957, fisser li klabb kellu ftit flus biex jonfoq għall-plejers ġodda.

Fuq nota pożittiva, l-għaxar snin raw il-ħolqien ta' Josep Maria Fusté u Carles Rexach, u l-klabb rebaħ il-Copa del Generalísimo fl-1963 u il-Fairs Cup fl-1966.

Barça rrestawraw xi kburija preċedenti tagħhom billi rebħu lil-Real Madrid 1–0 fl-1968 fil-finali tal-Copa del Generalísimo ġewwa Bernabéu, quddiem Franco, mal-eks pilota repubblikan, Salvador Artigas bħala kowċ.

It-tmiem tad-dittatorjat Franco fl-1974 ra lil-klabb jerġa jibdel l-isem uffiċjali għal Futbol Club Barcelona u jintraddu lura l-emblema għal disinn oriġinali tagħha,mill-ġdid inklużi l-ittri oriġinali.

Fl-istaġun 1973–74 ra l-wasla ta' Johan Cruyff, li kien mixtri għal rekord dinji £920,000 min Ajax.

Kien diġa plejer stabbilit fl-Olanda, Cruyff malajr rebaħ fuq il-partitarji tal-Barça meta huwa qal lill-istampa Ewropea li huwa għażel Barça milli Real Madrid għaliex hu ma setax jilagħab għal klabb assoċjati ma 'Franco.

Huwa kompla miegħu nnifsu meta huwa għażel l-isem Katalan "Jordi", wara l-qaddis lokali, għal ibnu.

Li jmiss għall-plejers ta' kwalità simili Juan Manuel Asensi, Carles Rexach, u Hugo Sotil, huwa għen lil-klabb jirbaħ it-titlu La Liga fl-istaġun 1973–74 għall-ewwel darba mill-1960, li sfrattaw lil-Real Madrid 5–0 ġewwa Bernabéu.

Huwa kien inkurant il-Plejer Ewropew tas-Sena fl-1973 matul l-ewwel staġun tiegħu ma' Barcelona (it-tieni rebħa tal-Ballon d'Or; huwa rebaħ l-ewwel wieħed meta kien jilgħab għall-Ajax fl-1971).

Cruyff irrċiva dan il-premju prestiġjuż għat-tielet darba (l-ewwel plejer li għamel dan) fl-1974 waqt li kien għadu ma Barcelona.

Il-Bidu ma Josep Lluís Núñez fl-1978, il-president ta' FC Barcelona ġie elett mill-membri tal-klabb.

Din id-deċiżjoni kienet marbuta mill-qrib it-transizzjoni ta' Spanja għad-demokrazija fl-1974 u t-tmiem ta' dittatorjat ta' Franco.

L-għan ewlieni ta' Núñez kien li jiżviluppa lil-Barça fi klabb ta' klassi dinji billi jagħtih l-istabbiltà kemm fuq ġewwa u barra tal-grawnd.

Fuq rakkomandazzjoni minn Cruyff, Núñez inawgura La Masia bħala l-akkademja taż-żgħażagħ ta' Barċellona fl-20 ta' Ottubru 1979.

Il-Presidenza tiegħu kienet damet għal 22 sena u profondament affettwat l-immaġni ta' Barcelona, kif Núñez ikkontrolla l-politika stretta fir-rigward ta' pagi u dixxiplina, li ħalla plejer kbar bħal Diego Maradona, Romário u Ronaldo imorru aktar mit-talbiet tagħhom li jissodisfaw.

Fis-16 ta' Mejju 1979, il-klabb rebaħ l-ewwel UEFA Cup Winners' Cup meta rebħu lil Fortuna Düsseldorf 4–3 f'Basel fil-finali li kien segwita aktar minn 30,000 paritarji ta' blaugrana.

F'Ġunju 1982 Maradona ġie ffirmat għal ħlas rekord dinji ta' £5 miljum minn Boca Juniors.

Fil-istaġun segwenti, taħt il-kowċ Menotti, Barcelona rebħu l-Copa del Rey, meta għelbu lil-Real Madrid.

Iż-żmien ta' Maradona mal-Barça kien qasir wisq; huwa malajr telaq ma Napoli.

Fil-bidu tal-istaġun 1984-85 Terry Venables kien mikri bħala maniġer, u rebaħ La Liga b'turija notevoli mill-midfielder Ġermaniż Bernd Schuster.

Fl-istaġun ta wara Venables ħa lit-tim għat-2 finali tagħhom fl-European Cup, iżda sfortunament huma tilfu bl-għoti tal-penalties kontra Steaua Bucureşti waqt serata drammatika f'Sevilja.

Wara it-Tazza tad-Dinja tal-1986, l-awqa skorer ingliż Gary Lineker ġie ffirmat flimkien mal-gowler Andoni Zubizarreta, iżda t-tim ma setgħux jiksbu suċċess minħabba li Schuster ġie eskluż mill-iskwadra.

Venables kien maħruq fil-bidu tal-istaġun 1987-88 u ġie mibdul ma' Luis Aragonés.

Il-plejers irribellaw kontra l-president Núñez f'avveniment li sar magħruf bħala l-ammutinament Hesperia, u spiċċaw l-istaġun ma' b'rebħa ta' 1–0 fil-finali kontra Real Sociedad u b'hekk il-Barça rebħu l-Copa del Rey.

Fl-1988, Johan Cruyff irritorna fil-klabb bħala maniġer u hu immonta sejħa hekk "Dream Team".

Huwa uża taħlita ta' players Spanjoli simili Pep Guardiola, José Mari Bakero, u Txiki Begiristain filwaqt li ffirma stilel internazzjonali bħal Ronald Koeman, Michael Laudrup, Romário, u Hristo Stoichkov.

Taħt il-gwida tiegħu, Barcelona rebħu erba titli konsekuttivi ta' La Liga mill-1991 sal-1994.

Huma rebħu lis-Sampdoria darbtejn fl-1989 fil-finali tal-Cup Winners' Cup u fl-1992 fil-finali tal-European Cup ġewwa Wembley.

Huma wkoll rebħu l-Copa del Rey fl-1990, il- European Super Cup fl-1992, u tlett Supercopa de España.

Bi 11-il trofew, Cruyff sar l-aktar maniġer suċċessiv tal-klabb, sakemm ġie sorpass minn Guardiola fl-2011.

Huwa wkoll l-aktar kowċ li għamel ħafna żmien ma Barcelona, li serva 8 snin.

Il-fortuna ta' Cruyff tbidlet fl-aħħar żewġ staġuni tiegħu, meta naqas li jirbaħ xi trofej u waqaw il president Núñez, li rriżulta t-tluq tiegħu.

Cruyff kien fil-qosor sostitwit minn Bobby Robson, li ħa ħsieb il-klabb għal staġun wieħed 1996–97.

Il-klabb iffirma lil Ronaldo u wassal għal tripletta, billi rebħu l-Copa del Rey, Cup Winners Cup, u s-Supercopa de España.

Minkejja s-suċċess tiegħu Robson qatt ma deher bħala soluzzjoni għaż-żmien qasir filwaqt li l-klabb stenna lil Louis van Gaal biex isir disponibbli.

Il-klabb rebaħ is-Super Cup kontra Borussia Dortmund u rebħu il-Copa del Rey u La Liga dobbja fl-1998.

Fl-1999 il-klabb ċċelebra 'ċentinarju' tiegħu, li rebħu t-titlu tal-Primera División.

Rivaldo sar ir-4 plejer li ngħata l-Plejer Ewropew tas-Sena.

Minkejja dan is-suċċess domestiku, il-ħsara li testendi dan is-suċċess għaċ-Ċampjins Lijg wassal li Van Gaal u Núñez irriżenjaw fl-2000.

It-tluq ta' Núñez u van Gaal ma kienu xejn mqabbla ma dik ta' Luís Figo.

Kif ukoll il-viċi kaptan tal-klabb, Figo kienet sar eroj u kien meqjus mill-Katalni bħala wieħed minn tagħhom stess.

Il-partitarji tal-Barça kienu mdejjin bid-deċiżjoni ta' Figo li kien issieħbu mar-rivali eterni Real Madrid, u matul iż-żjarat sussegwenti ġewwa Camp Nou, huwa kien ingħata l-akkoljenza estremament ostili.

Mal-ewwel ritorn tiegħu, il-folla ssuttatu b'ras ta' ħanżir u flixkun mimli tal-wiski.

Il-President Núñez ġie mibdul minn Joan Gaspart fl-2000, u fi tlett snin huwa kien inkarigat u ra it-tnaqqis ta' maniġers jidħlu u jmorru; van Gaal serva t-tieni terminu.

Gaspart ma inspirax il-fiduċja barra l-qasam u fl-2003, hu u van Gaal irreżenjaw.

Wara d-diżappunt tal-era ta' Gaspart, il-klabb mar lura b'kombinazzjoni ta' president ġdid żagħżugħ, Joan Laporta, u kowċ ġdid żgħażagħ, eks plejer Olandiż, Frank Rijkaard.

Fil grawnd, influss ta' plejers internazzjonali tħaltu ma plejers Spanjoli biex iwwasslu r-ritorn tas-suċċess għal-klabb.

Barça rebħu La Liga u s-Supercopa de España fl-istaġun 2004–05, u l-midfilder tat-tim, Ronaldinho, rebaħ l-unur tal-Plejer tas-Sena tal-FIFA.

Fl-istaġun 2005–06, Barcelona reġaw għamlu s-suċċess tal-kampjonat u Supercup .

Fiċ-Champions League, Barça rebħu lil klabb Ingliż Arsenal 2–1 fil-finali.

B'diffikulta 1–0 b'10 minn nies Arsenal b'inqas minn 15-il minuta għat-tisfira finali, dawn ġew lura biex rebħu 2–1 u b'hekk rebħu l-ewwel rebħa tat-Tazza Ewropea f'14-il sena.

Minkejja li kienu l-favoriti u l-bdew bil-qawwa, Barcelona spiċċaw l-istaċun 2006–07 mingħajr trofej apparti mill-2006 meta rebħu s-Supercopa de España kontra r-rivali lokali RCD Espanyol.

Huma ħadu sehem fit-Tazza tad-Dinja tal-Klabbs 2006, imma kienu melgħuba fil-finali b'gowl tard mill-klabb Brażiljan Internacional.

Fil-pre-staġun fil-Istati Uniti u vendetta miftuħa bejn il-plejer Samuel Eto'o u Rijkaard kienet tard akkużata għan-nuqqas ta' trofej.

F'La Liga, Barça kienu fl-ewwel post għal ħafna mill-istaġun, iżda mill-inkonsistenza tagħhom fis-sena ġdida kkawżaw sorpriża minn Real Madrid fit-12 ta' Mejju 2007; il-Barça abbinaw lil-Madrid bil-punti iżda tilfu t-titolu b'superjorità fuq wiċċ ma wiċċ.

Fiċ-Champions League, Barça b'mod strett irnexxielhom javvanzaw minn Grupp A li rebħu 2-0 kontra SV Werder Bremen,iżda kienu eliminati fil-rawnd tal-aħħar 16 mir-rebbieħa tal-2005 Liverpool FC bil-gowl barra mid-dar.

Fl-istaġun 2007–08 intemm mingħajr l-ebda titoli, kif Barça spiċċaw it-tielet f'La Liga u kienu megħluba fis-semifinali taċ-Champions League 1–0 mir-rebbieħa eventwali Manchester United.

Il-kowċ ta' FC Barcelona B Pep Guardiola ħad f'idejh id-dmirijiet ta' Frank Rijkaard fil-konklużjoni tal-istaġun.

Guardiola ġab miegħu stil famuż ta' tiki-taka hu kien mgħallem matul il-ħin tiegħu mat-timijiet żagħżagħ ta' Barcelona.

Fil-proċess Guardiola biegħ lil Ronaldinho u lil-Deco, u beda jibni t-tim ta' Barcelona madwar Xavi, Iniesta u Messi.

Il-Barça rebħu lil Athletic Bilbao 4–1 fil-finali tal-Copa del Rey tal-2009, filwaqt li rebħu kompetizzjoni għall-25 darba u b'hekk kissru r-rekord.

Rebħa storika 2-6 kontra Real Madrid u tlett ijiem wara u żguraw li Barcelona saru c-ċampjins ta' La Liga fl-istaġun 2008–09.

Barça spiċċaw l-istaġun billi għelbu r-rebbieħa taċ-Ċampjins Lijg Manchester United 2–0 fl-Istadju Olimpiku f'Ruma biex għalhekk jirbħu it-tielet titlu taċ-Ċampjins Lijg u għamlu l-ewwel tripletta tagħhom.

Filwaqt it-tim rebaħ ukoll is Supercopa de España kontra Athletic Bilbao u l-UEFA Super Cup tal-2009 kontra Shakhtar Donetsk, li ġew l-ewwel klabb Ewropej li rebħu s-Super Cup kemm domestiku u Ewropew.

F'Diċembru 2009, Barcelona rebħu Tazza tad-Dinja tal-Klabbs 2009, u saru l-ewwel klabb tal-futbol li rebħu sitt tazzi fi staġun wieħed.

Barcelona wettgħu 2 rekords ġodda fil-futbol Spanjol li fl-2010 huma rebħu t-trofew ta' La Liga b'99 punt u rebħu Super Cup Spanjola għad disa 'darba.

Wara t-tluq ta' Laporta mill-klabb f'Ġunju 2010, Sandro Rosell kien malajr elett bħala President ġdid.

L-elezzjonijiet saru fit-13 ta' Ġunju, fejn huwa ġab 61.35% (57,088 voti, rekord) ta' voti totali.

Rosell iffirma lil David Villa minn għand Valencia bi prezz ta' €40 miljun. u lil Javier Mascherano minn għand Liverpool bi prezz ta' €19 miljun.

F'Novembru tal-2010, Barcelona għelbu r-rivali prinċipali tagħhom, Real Madrid 5–0 f'El Clásico.

Fl-istaġun 2010–11, Barcelona rebħu t-trofew ta' La Liga, it-tielet titolu f'suċċessjoni, huma spiċċaw il-kampjonat b'96 punt.

F'April 2011, il-klabb laħaq il-finali tal-Copa del Rey final, iżda tilfu 1–0 ma Real Madrid f'Istadju Mestalla ġewwa Valenzja.

F'Mejju, Barcelona għelbu lil Manchester United fil-finali tal-UEFA Champions League 2010–11 li kienu lagħbu ġewwa Wembley, repetizzjoni tal-finali tal-2009, filwaqt li rebħu r-4 Tazza Ewropea tagħhom.

F'Awwissu 2011, il-gradwat ta' La Masia Cesc Fàbregas ġie mixtri minn Arsenal li għin lil Barcelona jiddefendu s-Supercup Spanjola kontra Real Madrid.

Ir-rebħa tas-Supercup ippreżentat ammont totali ta' trofej uffiċjali għal 73, bl-għadd ta' titli mirbuħa minn Real Madrid.

Aktar tard fl-istess xahar, Barcelona rebħu l-UEFA Super Cup wara li għelbu lil Porto 2–0 grazzi mill-gowl ta' Lionel Messi u Cesc Fábregas.

Dan estenda l-ammont globali ta' trofej uffiċjali tal-klabb għal 74, li ssuperat it-total ta' Real Madrid.

Fir-rebħa tal-UEFA Super Cup wkoll immarkaw kisba oħra impressjonanti kif Josep Guardiola rebaħ it-12-il trofej minn 15 fi tliet snin biss fit-tmexxija tal-klabb, li sar il-pussessur tar-rekord kollhu tal-aktar rebħ ta' titoli bħala kowċ ta' FC Barcelona.

F'Diċembru, Barcelona rebħu t-Tazza tad-Dinja tal-Klabbs għat-tieni darba rekord mill-istabbiliment tagħhom, billi għelbu liċ-ċampjins Brażiljani tal-Copa Libertadores, Santos, li ġew 4–0 fil-finali grazzi għal żewġ gowls minn Lionel Messi u gowls minn Xavi u Fábregas.

Bħala riżultat, ir-refgħa tat-trofew globali matul ir-renju ta' Guardiola kien estiż għal 13-il trofew minn 24 possibbli f'4 snin, li komplew kwalità għolja u werew il-prestazzjoni tagħhom fil-kompetizzjonijiet tal-futbol riċenti tad-dinja.

Fl-istaġun 2011–12, il-Barcelona tilfu s-semifinali tal-UEFA Champions League kontra Chelsea.

Dritt wara dan, il-kowċ Pep Guardiola, li kien fuq kuntratt irrumblat u kien iffaċċjat kritiku fuq tattiċi reċenti tiegħu u selezzjonijiet tal-iskwadra, ħabbar li kien se jirriżenja bħala kowċ fit-30 ta' Ġunju u kien segwit minn l-assistent Tito Vilanova.

Guardiola spiċċa l-ħatra tiegħu billi rebaħ il-finali tal-Copa del Rey 3–0, li b'kollox rebħu 14-il trofej taħt l-amministrazzjoni tiegħu.

L-erba trofej mgħobbija minn Guardiola ispira lid-direttur Brittaniku Paul Greengrass li għamel dokumentarju dwar il-ġganti Katalani.

Intitolat "Barça", il-film se jeżamina l-aktar proċess u l-wirt famuż ta' wieħed mill frankiġji-dinji sportivi, li jiffoka primarjament fuq l-erba 'snin li fihom Guardiola ggwidata l-klabb għal 14-il trofej.

Il-film huwa mistenni li jkun lest qabel it-Tazza tad-Dinja tal-2014, meta l-attenzjoni pubblika bdiet tibda tiffoka fuq l-avveniment internazzjonali ta' Rio de Janeiro.

Kien imħabbar fis-sajf tal-2012 li Tito Vilanova, assistent maniġer MA Barcelona, se jieħu f'idejh il-kariga ta' kowċ flok Pep Guardiola.

Wara l-ħatra tiegħu, Barcelona marru fuq ġirja nkredibbli li rahom iżommu fil-quċċatta tal-kampjonat għall-ewwel 26 ġimgħa, rekord ta' telfa 1 biss fit-23 logħba.

Lionel Messi skorja 34 gowl waħdu f'dan il-perjodu,u f'nofs Frar huma kellhom 12-il punt vantaġġ fuq Atlético Madrid.

Il-laqam "culer" għal sapporter tal-Barcelona huwa derivat mill-Katalan "cul" (Ingliż: arse), bħala spettaturi fl-ewwel stadju, Camp de la Indústria.

Fi Spanja, madwar 25% tal-popolazzjoni huma simpatizzanti tal-Barca, it-tieni wara Real Madrid, appoġġjata minn 32% tal-popolazzjoni.

Madwar l-Ewropa, Barcelona huwa tieni għażla favorita.

Iċ-ċifri tas-sħubija tal-klabb raw żieda sinifikanti mill 100,000 fl-istaġun 2003-04 għal 170,000 f'Settembru 2009, iż-żieda qawwija ġiet attribwita lill-influwenza ta' Ronaldinho u mbagħad l-istrateġija tal-midja tal-President Joan Laporta li ffukat fuq mezzi Spanjola u Ingliża.

Minbarra l-isħubija, minn 'Ġunju 2010 hemm 1,335 sapporters uffiċjalment reġistrati tal-klabb, imsejħa"penyes", madwar id-dinja.

Il-klabbs tas-sapporters ppromwovu lil Barcelona fil-lokalità tagħhom u jirċievu offerti ta' benefiċċju meta jżuru Barċellona.

Il-klabb kellu persuni prominenti ħafna fost il-partitarji tiegħu, inklużi l-Papa Ġwanni Pawlu II, li kien membru onorarju, u l-eks prim ministru ta' Spanja José Luis Rodríguez Zapatero.

FC Barcelona għandha t-tieni l-ogħla attendenza medja ta' klabbs tal-futbol Ewropej biss wara Borussia Dortmund.

Spiss ikun hemm rivalità ħarxa bejn l-aqwa żewġ timijiet fil-kampjonat nazzjonali, u dan huwa partikolarment il-każ fl-La Liga, fejn il-logħba bejn Barça u Real Madrid hija magħrufa bħala "El Clásico".

Mill-bidu tal-kompetizzjonijiet nazzjonali l-klabbs kienu meqjusa bħala rappreżentanti ta' żewġ reġjuni rivali fi Spanja: Katalonja u Kastilja, kif ukoll taż-żewġt ibliet.

Il-rivalità tirrifletti dak li kkunsidraw ħafna bħala t-tensjonijiet politiċi u kulturali bejn l-feltru tal-Katalani u l-Kastiljani, meqjus minn awtur wieħed bħala ri-promulgazzjoni tal- Gwerra Ċivili Spanjola.

Matul id-dittatorjati ta' Primo de Rivera u speċjalment ta' Francisco Franco (1939–1975), il-kulturi reġjonali kollha kienu mrażżna.

Il-lingwi kollha mitkellma fit-territorju Spanjol, ħlief l-Ispanjol (Kastiljan) nnifisha, kienu uffiċjalment ipprojbita.

Is-simbolu tax-xewqa tal-poplu Katalan kien il-libertà, Barça ġew 'Aktar minn klabb' ("Més que un club") għall-Katalani.

Skond Manuel Vázquez Montalbán, l-aħjar mod għall-Katalani kienet li juru l-identità tagħhom billi jingħaqdu ma Barça.

Kien inqas riskjuż minn jingħaqad mal-moviment tal-klandestin anti-Franco-, u ppermettilhom li jesprimu l-għazla tagħhom.

Min-naħa l-oħra, Real Madrid kienet meqjusa minn ħafna bħala l-inkarnazzjoni oppressiva taċ-ċentraliżmu sovrana u r-reġim faxxista fil-livell ta' ġestjoni u lil hinn minn (Santiago Bernabeu, il-president ta' qabel tal-klabb li semmew l-Istadju Merengues għalih, miġġieled ma "los nacionales").

Madankollu, matul il-Gwerra Ċivili Spanjola, membri taż-żewġ timijiet bħal Josep Sunyol u Rafael Sánchez Guerra sofrew fl-idejn ta' partitarji ta' Franco.

Matul il-1950ijiet, ir-rivalità kienet aktar aggravata meta kien hemm kontroversja madwar it-trasferiment ta' Alfredo di Stéfano, li finalment lagħab għal Real Madrid u kien muftieħ għas-suċċess sussegwenti tagħhom.

Is-1960ijiet raw ir-rivalità tilħaq l-istadju Ewropew meta ltaqaw darbtejn fil-fażi eliminatorja fit-Tazza Ewropea.

Ir-rivali lokali ta' Barça minn dejjem kienu Espanyol.

"Blanc-i-blaus", huwa wieħed mill-klabbs mogħtija patroċinju rjali, kien fondat esklussivament minn partitarji tal-futbol Spanjol, b'differenza tan-natura multinazzjonali tal-bord primarju ta' Barça.

Il-messaġġ fundatur tal-klabb kien anti-Barcelona, u dawn diżapprovazzjoni raw lil FC Barcelona bħala tim tal-barranin.

Il-rivalità kienet imsaħħa permezz milli l-Katalani raw bħala rappreżentant provokattiva ta' Madrid.

L-istadju oriġinali tagħhom kien fid-distrett sinjur ta' Sarrià.

Tradizzjonalment,speċjalment matul ir-reġim ta' Franco, Espanyol kienu meqjusa mill-maġġoranza kbira taċ-ċittadini ta' Barċellona bħala klabb li kkultivata tip ta' konformità lill-awtorità ċentrali, f'kuntrast qawwi ma 'l-ispirtu rivoluzzjonarju ta' Barça Fl-1918 Espanyol bdew kontro-petizzjoni kontra l-awtonomija, li dak iż-żmien kienet saret kwistjoni pertinenti.

Aktar tard, grupp ta' partitarji ta' Espanyol issieħbu mal-"Falangists" fil-gwerra ċivili Spanjola, binarju żgħir mal-faxxisti.

Minkejja dawn id-differenzi fl-ideoloġija, id-"derbi" dejjem kienet aktar rilevanti għall-partitarji ta' Espanyol minn dawk ta' Barcelona minħabba d-differenza fl-għanijiet.

Fis-snin riċenti r-rivalità saret anqas politika, kif Espanyol qalbu l-isem uffiċjali tagħhom u l-innu minn Spanjol għall-Katalan.

Għalkemm hija l-aktar derby lokali li intlagħet fl-istorja fl-La Liga, hija wkoll l-aktar żbilanċjata, li Barcelona tassew ikunu dominanti.

Fil-klassifika tal-kampjonat, Espanyol irnexxielhom biss jispiċċaw jegħlbu lil Barça fi tliet okkażjonijiet fi kważi 70 sena u l-unika finali tal-Copa del Rey kienet mirbuħa minn Barça fl-1957.

Espanyol għandhom konsolazzjoni li kisbu rebħa bi skor kbir ta' 6-0 fl-1951.

Espanyol kisbu wkoll rebħa ta' 2-1 kontra Barça matul l-istaġun 2008-09, li sar l-ewwel tim li għeleb lil-Barcelona ġewwa fi Camp Nou fl-istaġun tat-tripletta.

Fl-2010, "Forbes" evalwa l-valur ta' Barcelona li jkun ta' madwar € 752,000,000 (USD $1 biljun), klassifikazzjoni fir-raba post wara Manchester United, Real Madrid, u Arsenal, ibbażat fuq figuri mill-istaġun 2008-09.

Skond id-Deloitte, Barcelona kellhom dħul irreġistrat ta €366 miljun fl-istess perjodu, klassifikati t-tieni ma Real Madrid, li ġġeneraw €401 miljun fi dħul.

Flimkien ma ' Real Madrid, Athletic Bilbao, u Osasuna, Barcelona huma organizzati bħala assoċjazzjoni reġistrata.

B'differenza ta' Kumpanija limitata, mhuwiex possibbli li jixtru ishma fil-klabb, iżda biss sħubija.

Il-membri ta' Barcelona, issejħin "socis", jiffurmaw assemblaġġ ta' delegati li huwa l-ogħla korp governattiv tal-klabb.

Mill-2010, il-klabb kellhu 170,000 "socis".

Verifika minn Deloitte f'Lulju tal-2010 wera li Barcelona kellhom dejn ta' €442,000,000, Bħalissa 58% tal-valur nett kif huwa evalwat minn "Forbes".

L-amministrazzjoni ġdid ta' Barcelona, li kienu ordnaw il-verifika, iċċitaw "problemi strutturali" bħala l-kawża tad-dejn.

Aħbarijiet kienu ħarġu li l-klabb kien irreġistra tnaqqis ta' madwar €79 miljun matul il-kors tas-sena, minkejja li iddefendew it-titlu tagħhom La Liga.

Għall-2011, Id-dejn gross ta' Barcelona huwa ta' madwar €483 miljun u d-dejn nett huwa fuq €364 miljun.

Barcelona instab li għandhom l-ogħla salarju medju għal kull plejer ta' kull timijiet sportivi professjonali fid-dinja, biss qabel ir-rivali Real Madrid .

Xavi bħalissa huwa jżżomm ir-rekord tat-tim għan-numru ta' logħob li lagħab totali (661) u numru rekord ta' apparenzi f'La Liga (436), li ssupera d-detentur tar-rekord preċedenti Migueli (391).

L-aqwa skorer fil-kompetizzjonijiet kollha ta' FC Barcelona (inkużi logħob ta' ħbiberija) huwa Paulino Alcántara b'369 gowl.

L-awqa skorer ta' kull żmien ta' Barcelona fil-kompetizzjonijiet kollha uffiċjali, minbarra logħob ta' ħbiberija, huwa Lionel Messi bi 301 gowl.

Huwa wkoll għandhu rekord tal-aqwa skorer għal Barcelona f'kompetizzjonijiet Ewropej u internazzjonali tal-klabb u rekord ta' l-aqwa skorer fil-kampjonat b'206 gowls fl-La Liga.

Erba' persuni kienu rnexxielhom jiskorjaw fuq 100 gowl fil-kampjonat ma Barcelona: Lionel Messi (206), César Rodríguez (192), Ladislao Kubala (131) u Samuel Eto'o (108) .

Fit-2 ta' Frar 2009, Barcelona laħqu total ta' 5,000 gowl f'La Liga.

Il-gowl kien konvertit minn Messi fil-logħba kontra Racing Santander, fejn Barça rebħu 2–1.

Fit-18 ta' Diċembru 2009 Barcelona għelbu lil Estudiantes 2–1 biex rebħu is-6 titolu tagħhom f'sena u sar l-ewwel tim tal-futbol biex jikseb is-"sextuple".

L-ogħla attendenza f'darhom Barcelona kienet 120,000, fil-kwarti tal-finali tat-Tazza Ewropea kontra Juventus fit-3 ta' Marzu 1986.

Il-modernizzazzjoni ta Camp Nou matul id-1990ijiet u l-introduzzjoni ta' "all-seater stands" tfisser li r-rekord ma jkunx maqsum għall-futur prevedibbli bħala l-kapaċità attwali tal-istadju huwa 99,354.

Mill-fondazzjoni tiegħu il-klabb lagħab b'emblema.

L-emblema oriġinali tal-klabb kienet forma ta' djamanta kkompletata mill-Kuruna ta' Aragona u friefet il-lejl tar-Re James, u mdawra minn żewġ fergħat, siġra tar-rand u l-oħra tal-palm.

Fl-1910 il-klabb kellu kompetizzjoni fost il-membri tiegħu għal disinn tal-emblema l-ġdida.

Ir-rebbieħ kien Carles Comamala, li fil-ħin lagħab għall-klabb.

Is-uġġeriment ta' Comamala beda l-emblema li l-klabb jilbes illum, b'xi varjazzjonijiet minuri.

L-emblema tikkonsisti s-Salib ta' San Ġorġ fil-kantuniera tax-xellug mal-bandiera Katalana maġenbu, u l-kulur tat-tim taħt.

Il-kuluri blu u aħmar tal-flokk ġew intlibsu l-ewwel fil-logħba kontra Hispania fl-1900.

Bosta teoriji li jikkompetu ġew imressqa għar-raba disinn blu u aħmar tal-flokk ta' Barcelona.

L-iben tal-ewwel president, Arthur Witty, qal li kien l-idea ta' missieru bħala l-kuluri kienu l-istess bħat-tim tal-Iskola Merkantili Taylors.

Spjegazzjoni oħra, skond l-awtur Toni Strubell, huwa dawk il-kuluri li huma mill-Ewwel Repubblika ta' Robespierre.

F'Katalunja, perċezzjoni komuni hija li l-kuluri kienu magħżula minn Joan Gamper u li huma bħal ta' FC Basel.

Qabel l-istaġun 2011-2012, Barcelona kellhom storja twila li evitaw sponsorizzazzjoni korporattiva fuq il-flokkijiet tal-logħob.

Fl-14 ta' Lulju 2006, il-klabb ħabbar ftehim ta' ħames snin ma UNICEF, li jinkludi li l-arma ta' UNICEF fuq il-flokk tal-klabb.

Il-ftehim għandu jiddona €1.5 miljun kull sena għal UNICEF (0.7 fil-mija tad-dħul ordinarju tagħhom, ugwali għall-"UN International Aid Target", cf. ODA) permezz tal-Fundazzjoni ta' FC Barcelona.

Il-Fundazzjoni ta' FC Barcelona hija entità stabbilita fl-1994 fuq is-suġġeriment tal-President tal-Kumitat Ekonomiku-Statutorju, Jaime Gil-Aluja.

L-idea kienet li titwaqqaf il-fondazzjoni li tista' tattira sponsorizzazzjoni finanzjarja għall-appoġġ ta' kumpanija mhux sportiva għall-profitt.

Fl-2004, il-kumpanija tista ssir 25 "Membru onorarji" billi jikkontribwixxu bejn £40,000–60,000 (£45,800–68,700) fis-sena.

Hemm ukoll 48 sħubija jassoċjaw disponibbli għal miżata annwali ta' £14,000 (£16,000) u numru illimitat ta' "patronages" għal spiża ta' £4,000 fis-sena (£4,600).

Mhuwiex ċar jekk il-membri onorarji jkollhom xi jgħidu formali fil-politika tal-klabb, iżda skond l-awtur Anthony King, hija "improbabbli li Kompożizzjoni Onorarja ma tkunx tinvolvi mill-inqas xi influwenza informali fuq il-klabb.

Barcelona ntemmet ir-rifjut tagħha ta' sponsorizzazzjoni korporattiva qabel il-bidu tal-istaġun 2011-12, li ffirmat ftehim ta' ħames snin, €150 miljun tratt ma' Qatar Sports Investments, li tfisser il-Qatar Foundation kienet fuq il-flokk tal-klabb għall-istaġuni 11/12 u 12/13, imbagħad ġew mibdula minn Qatar Airways għall-istaġun 13/14, il-ftehim jippermetti l-arma tal-isponsor kummerċjali li tieħu post l-emblema tal-karità, sentejn għall-ftehim ta' sitt snin.

Barcelona inizjalment lagħbu fil-Camp de la Indústria.

Il-kapaċità kienet ta' madwar 6,000, u l-uffiċjali tal-klabb qiesu l-faċilitajiet eċċellenti għal klabb bis-sħubija tikber.

Fl-1922, in-numru ta' partitarji kienu qabżu l-20,000 b'hekk il-klabb jaqla ħafna flus, Barça kienu kapaċi li jibnu grawnd akbar Camp de Les Corts, li għandhu kapaċità inizjali ta' 20,000 spettatur.

Wara l-Gwerra Ċivili Spanjola, il-klabb beda jiġbed aktar membri u numru akbar ta' spettaturi fil-logħbiet.

Dan wassal għal bosta proġetti ta' espansjoni: il-grandstand fl-1944, l-istand tan-nofsinhar fl-1946, u finalment l-istand tat-tramuntana fl-1950.

Wara l-aħħar espansjoni, Les Corts sar iżomm 60,000 spettatur.

Wara li l-kostruzzjoni kienet kompluta ma kienx hemm lok għal aktar espansjoni fl-Les Corts.

Lura-għall-lura t-titoli ta' La Liga fl-1948 u fl-1949 u l-iffirmar f'Ġunju 1950 ta' László Kubala, li aktar tard skorja 196 gowl f'256 logħbiet, ġibda akbar ta' folol kbar għall-logħob.

Il-klabb beda jagħmel pjanijiet għal stadju ġdid.

Il-bini ta' Camp Nou beda fit-28 ta' Marzu 1954,quddiem folla ta' 60,000 spettatur ta' Barça.

L-ewwel ġebla tal-istadju kienet stabbilita fil-post taħt il-patroċinju tal-Gvernatur Felipe ACEDO Colunga u bil-barka tal-Arċisqof ta' Barċellona Gregorio Modrego.

Il-kostruzzjoni ħadet tliet snin u ntemmet fl-24 ta' Settembru 1957 bi spiża finali ta 288 miljun peseta, 336% fuq il-baġit.

Fl-1980, meta l-istadju kien fil-bżonn ta' disinn mill-ġdid biex jissodisfaw il-kriterji tal-UEFA, il-klabb kellu joħroġ il-flus billi joffri l-partitarji l-opportunità li jdaħħlu l-isem tagħhom fuq il-briks għal miżata żgħira.

L-idea kienet popolari mal-partitarji, u eluf ta' nies ħallsu l-miżata.

Aktar tard dan sar iċ-ċentru ta' kontroversja meta il-medja f'Madrid telgħet rapporti li ġebla kienet iskritta bl-isem ta' żmien twil ta' president ta' Real Madrid u sapporter ta' Franco Santiago Bernabéu.

Bi tħejjija għal-Logħob tas-Sajf tal-1992 żewġ saffi ta' stands kienu installati fuq ir-"roofline" preċedenti.

Huwa għandu kapaċità kurrenti ta' 99,354 li jagħmilha wieħed mill-akbar akbar grawnds fl-Ewropa.

Hemm ukoll faċilitajiet oħra, li jinkludu:

Mill-5 ta' Mejju 25 2012, Barcelona rebħu 21 La Liga, 26 Copa del Rey, 10 Supercopa de España, 3 Copa Eva Duarte u 2 trofej tal-Copa de la Liga, kif ukoll bħala d-detentur tar-rekord għall-aħħar 4 kompetizzjonijiet.

Huma wkoll rebħu 4 UEFA Champions League, u rekord ta' 4 UEFA Cup Winners' Cup, 4 UEFA Super Cup u rekord ta' 2 FIFA Club World Cup.

Huma wkoll rebħu rekord ta' 3 trofej tal-Inter-Cities Fairs Cup, li kkunsidrati l-predeċessuri tal-UEFA Cup-Europa League.

Barcelona huwa l-uniku klabb fl-Ewropea li lagħab futbol kontinentali kull staġun mill-1955, u wieħed mit-tliet klabbs li qatt ma ġie relegat mill-La Liga, ma Athletic Bilbao u Real Madrid.

Fl-2009, Barcelona sar l-ewwel klabb fi Spanja biex jirbaħ it-tripletta li tikkonsisti La Liga, Copa del Rey, u l- Champions League.

Dik l-istess sena, sar ukoll l-ewwel klabb tal-futbol biex jirbaħ sitta tazzi minn sitt kompetizzjonijiet f'sena waħda, li tinkludi t-tripletta msemmija qabel u s-Super Spanjola, UEFA Super Cup u Tazza tad-Dinja tal-Klabbs.


Stella Mwangi

Stella Mwangi

Stella Nyambura Mwangi (Nairobi, 1 ta' Settembru 1986) hija kantanta Kenjana ta' ċittadinanza Norveġiża.

Imwielda l-Kenja fl-1986, Stella marret toqgħod in-Norveġja flimkien ma' familtha fl-1991.

Ta' età żgħira kienet diġà ikkomponiet u kitbet l-ewwel kanzunetti tagħha.

Hi tagħmel parti mill-grupp ta' mużika Afrikana The Rise li ħareġ l-ewwel album tiegħu fl-1998.

Ħadmet ukoll ma' diversi artisti Afro-Ewropej u fl-2005 kantant għal Nelson Mandela fl-okkażjoni tal-kampanja ta' prevenzjoni kontra l-AIDS.

Bdiet il-karriera tagħha bħal solista meta fl-2006 ħarġet il-kanzunetta "Take it back" li għamlet suċċess fl-Afrika u l-Iskandinavja, u li aktar tard iddaħħal fl-album "Living for Music" li ħareġ fl-2008.

Fl-2010, ipproduċiet kanzunetta oħra taħt l-isem ta' "Smile".

Fl-2011, ħadet sehem fil-Melodi Grand Prix, konkors mużikali Norveġiż fejn ir-rebbieħ jingħata ċ-ċans li jirrapreżenta lin-Norveġja fil-Eurovision Song Contest.

Fit-12 ta' Frar 2011, Mwangi ħarġet bħala r-rebbieħa u permezz tal-kanzunetta "Haba Haba" sabet post fis-semifinali tal-Festival tal-Eurovision 2011 li sar f'Düsseldorf, il-Ġermanja.

Fl-10 ta' Mejju, Mwangi naqset li tagħmilha mal-aħħar għaxra li kellhom jikkwalifikaw għas-serata finali.


Ġeroglifiċi Eġizzjani

Ġeroglifiċi Eġizzjani

Ġeroglifiku hu karattru tal-eqdem kitba Eġizzjana.

Il-kitba ġeroglifika Eġizzjana hi figurattiva: il-karattri li jagħmluha jirrappreżentaw oġġetti varji, — naturali jew magħmulin mill-bniedem — bħal pjanti, xbihat ta' allat, bnedmin u annimali ...

L-eġittoloġi tradizzjonalment jiddistingwu tliet kategoriji ta' karattri: Il-karattri-kliem (jew "ideogrammi"), li jfissru oġġett jew, permezz tal-metonimija, azzjoni, il-karattri fonetiċi (jew "fonogrammi"), li jikkorrispondu għal konsonanti waħda jew sensiela ta' konsonanti ; id-"determinattivi", karattri "siekta" li jindikaw il-qasam lessikali li tappartieni għalih il-kelma.

Il-kitba ġeroglifika dehret fl-aħħar tar-raba' millenju qabel l-epoka tagħna fl-Eġittu l-Għoli (fin-nofsinhar tal-pajjiż) u ntużat sal-epoka Rumana, jiġifieri għal aktar minn tlett elef sena.

L-għarfien tal-ġeroglifiċi ntilef meta l-imperatur Teodożju I għalaq il-postijiet ta' qima pagana madwar it-380, u kien meħtieġ il-ġenju ta' Jean-François Champollion wara l-iskoperta tal-iStele ta' Rosetta biex jikser, wara erbatax-il seklu, dak li kien qiesu "siġill fuq fomm id-deżert" .

Il-kelma "ġeroglifiku" ġejja mill-Grieg ἱερογλύφος / "jeroglufos", iffurmata minn ἱερός/ "jeros" ("imqaddes") u γλύφειν/ "glufein" ("tnaqqix").

Fl-epoka Greko-Ruman, kienet tfisser "wieħed li jonqox il-ġeroglifiċi" u mhux il-ġeroglifiċi nfushom, li huma τὰ ἱερογλυφικά (γράμματα)/ "tà jeroglyfiká (grámmata)", jiġifieri "il-karattri mqaddsa imnaqqxin" fuq il-monumenti (stele, tempji u oqbra).

Fl-aħħar, saret bidla fit-tifsira, il-kelma "ġeroglifiċi" spiċċat biex tfisser il-karattri ġeroglifiċi stess.

L-Eġizzjani nfushom kienu jsejħu l-kitba "medu-netjer" ("kelma divina") li fit-traskrizzjoni hi "mdw nṯr" : R8-S43-Z3

It-terminu "ġeroglifiċi" illum twessa' fit-tifsira tiegħu u sar jintuża għal kitba oħra li tuża l-istess prinċipju logografiku bħall-Eġizzjan.

Hekk, wieħed jgħid "ġeroglifiċi Ħittiti" jew "ġeroglifiċi Maja".

Min-naħa l-oħra ma nistgħux insejħu l-karattri Ċiniżi ġeroglifiċi (dawn huma sinogrammi).

Ġeroglifiċi bħas-sinogrammmi jappartienu għal-grupp iżjed vast ta' logogrammi (li m'għandniex inħalltuh ma l-logotipi, simboli speċifiċi għal intrapriża jew prodott.)

Il-kitba ġeroglifika insibuha mir-raba' millenju QK: l-iskrizzjoni l-aktar antika ġiet skoperta fl-1992 fuq qabar fis-sit antik ta' Abydos, u tmur lura għas-snin 3250/3200 QK, jiġifieri fl-istess ħin meta dehru l-karattri kunejformi fil- Mesopotamja.

Kienet tintuża għal aktar minn 3000 sena: l-aħħar iskrizzjoni magħrufa s'issa għandha d-data tal-24 ta' Awissu 394, u tinsab fil-tempju ta' Philae .

Mill-Imperu Antik Eġizzjan 'l hawn, l-Eġizzjan ġeroglifiku kien sistema ta' kitba li fiha kien hemm imħallta l-ideogrammi, karattri tal-konsonanti (unilitteri, bilitteri u anki trilitteri) u d-determinattivi (ara iżed 'l isfel).

Mit-tmintax id-dinastija Eġizzjana 'l hawn, l-iskribi kienu jużaw ċertu numru ta' karattri bilitterali bħala sillabarji ("sȝ, bȝ, kȝ" eċċ. ) biex jittraskrivu l-ismijiet semitiċi jew ta' nisel semitiku, iżda l-kitba msejħa sillabika ma ġietx minn dan il-qasam.

Kienet x'kienet il-funzjoni tagħhom, il-karattri kienu dejjem figurattivi: kienu jirrappreżentaw xi ħaġa tanġibbli, ta' spiss tingħaraf faċilment, anke minn xi ħadd li ma jkunx jaf it-tifsira tal-karattru.

Fil-fatt, fid-disinn tal-ġeroglifiċi, l-Eġizzjani ħadu l-ispirazzjonu minn madwarhom: oġġetti ta' ħajja ta' kuljum, annimali, pjanti, partijiet tal-ġisem.

Matul l-epoka tal-Imperu Antik, l-Imperu Nofsani u l-Imperu l-Ġdid kien hemm madwar seba' mitt karattru ġeroglifiku, waqt li fl-epoka Greko-Rumana, kien hemm aktar minn sitt elef.

Il ġeroglifiċi kienu minquxin fuq il-ġebel jew fil-każ tal-kitba jeratika, imħażżin bil-kalami u l-linka fuq materjal inqas durevoli.

L-użu ta' ġeroglifiċi minquxin deher qabel il-Ċiviltà Fargħunija, u hekk m'għandux x'jaqsam mal-ħtiġijiet amministrattivi ta' stat fil-formazzjoni tiegħu.

Kien limitat għal oqsma fejn l-estetika u/jew il-valur ta' kliem maġiku kienu importanti: formoli ta' offerti, affreski funerarji, testi reliġjużi, iskrizzjonijiet uffiċjali.

Il-kitba kienet għall-ewwel tikkonsisti f'isktrizzjonijiet qosra – titli li jirreferu għal sovran, battalja, kwantità, imbagħad madwar l-2700 QK, matul il-renju tal-Fargħun Netjerikhet notevoli għall-iżvilupp tal-funzjonijiet reliġjużi u r-riti funerarji, bdew jiżviluppaw frażi mibnija li nsibu l-iżjed fil-piramidi.

Wara ż-żmien li ħadet is-sistema ta' kitba tat-tip ġeroglifiku biex tiżviluppa, nistgħu niddistingwu erba' fażijiet ta' evoluzzjoni (u ta' semplifikazzjoni progressiva) ta' din il-kitba: wara l-fażi ġeroglifika, tiġi l-fażi tal-ġeroglifiċi linjari, imbagħad tiġi dik tal-kitba jeratika, imbagħad tmiss dik tal- kitba demotika, u fl-aħħar jiġi l-Koptiku, bħala l-aħħar pass tal-proċess ta' astrazzjoni u semplifikazzjoni.

L-ewwel semplifikazzjoni tas-sistema ta' kitba Eġizzjana li jiddistingwu l-Eġittoloġi, hi dik tal-ġeroglifiċi linjari.

Dawn żammew l-aspett figurattiv tal-ġeroglifiċi minquxin, iżda huma mpinġijin b'inqas reqqa minn dawk tal-aħħar.

Il-ġeroglifiċi linjari huma l-ewwel pass lejn l-astrazzjoni ta' din is-sistema ta' rappreżentazzjoni.

Kienu jpinġuhom fuq is-sarkofagi tal-injam u l-papiri tal-"kotba tal-mejtin".

Il-kitba jeratika jew saċerdotali, it-tielet stadju tal-evoluzzjoni tas-sistema ta' kitba Eġizzjana, hi l-forma kursiva tagħha u kienet ristretta għal dokumenti amministrattivi u dokumenti privati.

Kienu jiktbuha bil-pinzell fuq l-ostraka (biċċiet tal-fuħħar jew ġebla tal-franka), twavel żgħar tal-injam jew, aktar rari fuq il-papiru u l-parċmina, li kienu jqumu ħafna iżjed.

Mill-epoka Sajitika (is-sittax-il dinastija Eġizzjana), il-jerartika kienet parzjalment sostitwita minn kursiva ġdida, id-demotika jew tal-poplu.

Din hi semplifikazzjoni estrema tal-jeratika, riżervata għall-atti amministrattivi u dokumenti tal-ħajja ta' kuljum u għalhekk issemiet "popolari".

Il-jeratika ma baqgħitx tintuża ħlief biex jinkitbu xi testi saċerdotali jew reliġjużi, flimkien mal-ġeroglafiċi u għalhekk ħadet l-isem "saċerdotali."

Fl-epoka Tolemajka, il-Grieg beda aktar u aktar jintuża bħala l-lingwa amministrattiva: minn 146 QK il-kuntratti miktubin biss bid-demotika kienu tilfu kull valur legali.

Finalment, il-Koptiku kien l-aħħar fażi tal-lingwa u tal-kitba Eġizzjana.

Dan għadu jintuża sal-lum, imma biss bħala lingwa liturgika.

Jinkiteb permezz tal-alfabett Grieg li ġew miżjudin miegħu seba' karattri demotiċi għall-ħsejjes li mhumiex fil-Grieg.

Il-kitba Eġizzjana m'għadhiex tintuża illum biex tinkiteb xi lingwa.

Madankollu, skont xi riċerkaturi, kienet hi, permezz tal-proto-Sinajitiku, li welldet l-alfabett Feniċju, li minn naħa tiegħu nissel l-alfabett Lhudi, Aramajk u Grieg, u minn tal-aħħar ħargu l-karattri Latini u Ċirilliċi.

Il-ġeroglifiċi huma kollha, jew kważi kollha, figurattivi: dawn jirrappreżentaw elementi veri jew immaġinarji, xi kultant stilizzati u semplifikati, iżda fil-parti l-kbira, jintgħarfu perfettament.

Jean-François Champollion, id-deċifratur tal-ġeroglafiċi, meqjus bħala missier l-Eġittoloġija ddefinixxa s-sistema ġeroglifika hekk: Fil-fatt, l-istess karattru jista' jiġi interpretat b'modi differenti skont il-kuntest: bħala fonogramma (qari fonetiku), bħala ideogramma jew bħala determinattiv (qari semantiku).

Se naraw iktar tard li l-karattri determinattivi, li ma jinqarawx, jgħinu fil-qari billi "jiddeterminaw" il-qasam lessikali li l-kelma tappartieni għalih.

Għalhekk, il-karattru determinattiv ta' "raġel bilqiegħda" (A1 fil-lista totali tal-ġeroglifiċi skond il-klassifikazzjoni ta' Gardiner) jakkumpanja l-kliem li juru l-funzjoni ("viżier", "qassis"), il-professjoni ("bennej"), l-etniċità ("Ażjatiku", "Eġizzjan", "Libjan", "Nubjan ") jew rabta tal-familja ("missier", "iben", "ħu").

Fis-sezzjonijiet li ġejjin, il-ġeroglafiċi se jiġu traslitterati, jiġifieri jerġgħu jiġu traskritti permezz ta' simboli ta' sistema oħra.

Fil-qari fonetiku wieħed jaqra l-karattru independentament mit-tifsira tiegħu, skont il-prinċipju ta' rebus.

Il-fonogrammi huma ffurmati jew minn konsonanti (karattri msejħin "mono-" jew unilitteri"), żewġ karattri (karattri "bilitteri") jew tlieta (karattri "trilitteri").

L-erbgħa u għoxrin karattru unilitteru jagħmlu il-psewdo-alfabett ġeroglifiku (ara hawn taħt).

Il-kitba ġeroglifika tixbaħ lil abġad: il-vokali ma jinkitbux, differenti mill-kunejformi pereżempju.

Hi kitba difettuża ("scriptio defectiva").

Mela, il-ġeroglifiku li jirrappreżenta papra jinqara "sȝ", għax dawn kienu l-konsonanti tal-kelma għal dan l-annimal.

Fl-istess ħin wieħed juża l-karattru ta' papra mingħajr l-ebda konnessjoni mal-annimal biex jirrappreżenta l-fonemi "s" u "ȝ" wara xulxin (independament mill-vokali li jistgħu jakkumpanjaw dawn il-konsonanti) u hekk jikteb kliem bħal "sȝ", (iben) jew, b'żieda ta' karattri li nagħtu dettalji dawrhom iktar tard, "sȝw", (għases), "sȝṯ.w" (terra ferma).

Għal xi karattri, il-prinċipju ta' rebus sar dak ta' akrostika: tinqara biss l-ewwel konsonanti tal-kelma.

Hekk, nistgħu niġbru fi gruppi l-erbgħa u għoxrin karattru unilitteru f'xorta ta' "alfabett" ġeroglifiku, li, però qatt ma ntuża biex jieħu post il-ġeroglifiċi l-oħra, għalkemm dan seta' jsir.

Infatti il-kliem Eġizzjan kollu setgħu jinkitbu permezz ta' dawn il-karattri, iżda l-Eġizzjani qatt ma ħadu dan il-pass u ssemplifikaw il-kitba kumplessa tagħhom f'alfabett.

Il-psewdo alfabett Eġizzjan huwa magħmul minn karattri li jindikaw konsonanti waħda biss, għalkemm xi wħud minnhom jindikaw aktar minn waħda meta jintużaw bħala ideogrammi.

Il-kitba Eġizzjana hi spiss superfluwa: fil-fatt, jiġri spiss ħafna li kelma tkun segwita minn karattri diversi li jindikaw l-istess ħsejjes biex jiggwidaw il-qarrej.

Pereżempju, il-kelma "nfr", "sabieħ, tajjeb, perfett" tista' tinkiteb bit-trilitteru nfr biss, iżda ħafna aktar spiss ma' dan it-trilitteru kienu jiġu miżdudin l-unilitteri "f" u "r".

Allura tinkiteb "nfr + f +"r, imma tinqara "nfr".

Il-karattri superfluwi li jakkumpanjaw il-karattri bilitteri jew trilitteri jissejħu "kumplamenti fonetiċi".

Dawn ġeneralment jitqegħdu wara l-karattru li jikikumplamentaw, u b'hekk iservu ta' għajnuna għall-qari.

Però xi minn daqqiet l-iskriba jaqleb l-ordni għal raġunijiet ta' kalligrafija u jqegħdhom warajh jew jinkwadrawh (ara hawn isfel):

Il-kumplamenti fonetiċi jgħinu biex wieħed jista' jiddistingwi bejn kliem omofoni, jiġifieri li għandhom l-istess pronunzja imma tifsira differenti.

Fil-fatt, il-karattri mhux dejjem jinqraw l-istess: Il-preżenza tal-kumplamenti fonetiċi - u determinattiv addatat – tgħin fil-qari ta' dak li jkun ġej:

Fl-aħħarnett, xi kultant ġara li xi kliem inbidlu fil-pronunzja tagħhom fl-Eġizzjani antik: f'dan il-każ, mhux rari li l-kitba adottat kompromess fin-notazzjoni, iż-żewġ modi ta' qari kienu indikati flimkien.

Dan hu partikolarment il-każ għall-aġettiv "bnrj", "ħelu" (jiġifieri ta' togħma tajba), li sar "bnj", u għall-verb "swri", "xorob", li sar "swj".

Fl-Eġizzjan nofsani jinkitbu "bnrj" u "swri",

Barra l-interpretazzjoni fonetika, il-karattri jistgħu jinqraw għat-tifsira tagħhom: f'dan il-każ nitkellmu dwar logogrammi (aktar preċiżament dwar ideogrammi) u determinattivi (jew semagrammi).

Ġeroglifiku użat bħala logogramma jindika l-oġġett li hu l-xbieha tiegħu.

Il-logogrammi għalhekk huma l-aktar spiss nomi komuni; huma ġeneralment akkumpanjati b'linja wieqfa li turi l-valur tal-logogramma (l-użu tal-linja wieqfa hi spjegata iżjed 'l isfel) fit-teorija, kull ġeroglifiku seta' jservi bħala logogramma.

Il-logogrammi jistgħu ikunu akkumpanjati minn kumplamenti fonetiċi.

F'xi każijiet, ir-relazzjoni semantika hija indiretta, metonimika jew metaforika.

Id-determinattivi jew semagrammi jitqegħdu fl-aħħar tal-kelma.

Dawn huma karattri siekta li jservu biex juru l-qasam lessikali tal-kelma.

Billi l-każijiet ta' omografi huma spissi ħafna (speċjalment peress li konsonanti biss jinkitbu), l-għajnuna tad-determinattivi hi importanti ħafna.

Kieku l-istess proċedura kienet teżisti fil-Malti, konna niktbu wara l-kliem omografi indiċi li ma jinqarax, iżda li jiċċara t-tifsira: pereżempju hekk nistgħu niddistingwu bejn "bies [imħabba]" u "bies [għasfur]".

Hemm ħafna determinattivi: allat, bnedmin, partijiet tal-ġisem tal-bniedem, annimali, pjanti eċċ. Ċerti determinattivi għandhom tifsira proprja u tifsira figurattiva.

Pereżempju r-roll tal-papiru, Hawn nagħtu xi eżempji tal-użu tad-determinattivi biex nuru l-importanza tagħhom:

"Nota":

Dawn il-kliem kollha għandhom konnotazzjoni tajba "tajjeb, sabieħ, perfett".

Ta' minn jinnnota li dizzjunarju reċenti jagħti xi għoxrin kelma li jinqraw "nfr" jew jibdew b'din il-kelma – prova tar-rikkezza straordinarja tal-lingwa Eġizzjana.

Il-ġeroglifiċi jinkitbu mil-lemin għax-xellug, mix-xellug għal-lemin, jew minn fuq għal isfel, imma d-direzzjoni tas-soltu hi mil-lemin għax-xellug.

Il-qarrej, biex ikun jaf id-direzzjoni tal-kitba, irid iħares lejn id-direzzjoni li fiha huma mdawrin il-ġeroglifiċi asimmetriċi.

Pereżempju, meta l-figuri tal-bniedem u l-annimali, li jistgħu jingħarfu faċilment, iħarsu lejn ix-xellug, il-kitba trid tinqara mix-xellug għal-lemin u viċeversa.

Il-kliem mhumiex separati bi spazji jew punteġġjatura.

Madankollu, xi karattri jidhru l-iżjed fl-aħħar tal-kelma, u għalhekk xi drabi hu possibbli li wieħed jagħraf il-kliem b'dan il-mod.

Però huwa ċar li l-qsim ta' test fi kliem jista' jsir biss b'għarfien sod tal-lingwa u s-sintassi tagħha.

Il-ġeroglifiċi ma jitqegħdux sempliċement f'linja wieħed wara l-ieħor: fil-fatt, dawn jitqassmu b'mod armonjuż f'kwadri jew kaxex virtwali (jiġifieri, mhux impinġijin), jew "kwadrati", bl-istess mod bħas-sinogrammi.

Bid-differenza li s-sinogrammi jimlew il-kwadrat sħiħ waqt li ċerti ġeroglifiċi jimlew nofs biss, orizzontalment jew vertikalment, u x'uħud kwart biss.

L-ordni tal-kitba tal-elementi rranġati f'kwadrat hi indipendenti mid-direzzjoni tal-kitba ġlobali li tista' tkun minduda (kwadrati rranġati f'ringieli) jew wieqfa (kwadrati rranġati f'kolonni).

Il-karattri li jokkupaw kwadrat jinqraw mix-xellug għal-lemin u mbagħad minn fuq għal isfel jew minn fuq għal isfel u mbagħad mix-xellug għal-lemin.

Hemm bosta karatteristiċi kalligrafiċi.

L-ewlenin fosthom huma dawn:

Madankollu, anki jekk il-ġeroglifiċi jkunu maqlubin dan ma jagħmilx differenza fit-trażlitterazzjoni u l-qari.

Il-karattri offensivi, ta' gwaj, tabù, rari jew kumplessi jistgħu jiġu mibdulin f'linja mżerżqa:

"Cartouche", li jfisser "skartoċċ" bil-Franċiż, għandu din il-forma:

Jitqegħdu fil-"cartouches" l-ismijiet ta' allat (eċċezzjonalment) u l-aħħar żewġ ismijiet, re tal-Eġittu l-Għoli u l-Baxx u iben Re, tat-titli tal-faragħuni (dejjem):

Jintużaw xi karattri biex jimtlew il-kwadrati li ma jkunux kompluti.

Hemm xi karattri li huma magħmulin minn diversi oħra magħqudin flimkien.

Dawn il-karattri, però jeżistu indipendentament u jservu bħala karattri ġodda: pereżempju, driegħ quddimija żżom xettru sservi bħala determinattiv għall-kliem li jfissru "mexxa, iggverna, ikkmanda" u d-derivati tagħhom.

Jekk karattru ta' nom jidher darbtejn wara xulxin dan jindika li hu mtenni, waqt li jekk jidher tliet darbiet juri li hu fil-plural.

Dawn huma:

Il-kunċett ta' ortografija "korretta" fl-Eġizzjan ġeroglifiku ma nistgħux inħarsu lejh bħal fil-lingwi moderni.

Tabilħaqq, għal kważi kull kelma, kien hemm varjant wieħed jew aktar.

Għalhekk, wieħed jiddubita jekk il-kunċett ta' ortografija kienx jeżisti fil-lingwa Eġizzjana.

Fil-fatt, insibu:


Magdalena Tul

Magdalena Tul

Magdalena Ewa Tul (Gdańsk, 29 ta' April 1980) hija kantanta Pollakka.

Fis-sena 2000, ittrasferixxiet minn Gdańsk għall-belt kapitali Varsavja fejn hemmhekk bdiet taħdem bħala kantanta u attriċi għat-teatru mużikali Studio Buffo.

Tliet snin wara, Magda issiebħet ma' teatru mużikali ieħor, Roma.

Hemmhekk, hi ħadet sehem f"'musicals" bħal "Miss Saigon", "Grease", "Cats" u "Academy of Mister Kleks".

Magda kienet fil-lista proviżorja ta' kantanti prospettivi għall-Festival tal-Eurovision 2005 f'isem il-Polonja.

Sitt snin wara, fl-14 ta' Frar 2011, ġiet magħżula biex iġġorr il-bandiera Pollakka fil-Eurovision Song Contest 2011 ġewwa l-Ġermanja, bil-kanzunetta "Jestem".


Divorzju

Divorzju

Id-Divorzju (jew xoljiment taż-żwieġ) huwa t-terminazzjoni tal-għaqda matrimonjali, li jħassar id-doveri u responsabbiltajiet legali taż-żwieġ u jħoll l-għaqda taż-żwieġ bejn il-partijiet.

F'ħafna pajjiżi d-divorzju jenħtieġ ordni tal-qorti jew ta' xi awtorità oħra bi proċess legali.

Il-proċess legali jista' jinvolvi ukoll kwistjonijiet ta' manteniment tal-mara u tat-tfal u t-taqsim tal-propjetà u tad-dejn.

F'ħafna pajjiżi tal-punent, id-divorzju ma jiddikjarax iż-żwieġ null, bħalma jiġri fl-annullament, iżda jħassar l-istatus ta' żwieġ li kellhom il-partijiet.

Fejn il-monogamija hija fil-liġi, id-divorzju jħalli liż-żewġ partijiet li kienu miżżewġin jerġgħu jiżżewġu lil ħaddieħor.

Il-liġijiet tad-divorzju jvarjaw ħafna madwar id-dinja.

L-uniċi żewġ pajjiżi li ma jikkontemplawx divorzju fil-liġijiet tagħhom huma l-Istat tal-Belt tal-Vatikan u l-Filippini.

F'Malta se jsir referendum fit-28 ta' Mejju 2011 biex il-Maltin jgħidu jekk iridux id-divorzju.

Bejn l-1971 u l-2011, ħames pajjiżi Ewropej daħħlu d-divorzju: Spanja, l-Italja, il-Portugal, ir-Repubblika tal-Irlanda u Malta.

Kien hemm żewġ okkażjonijiet meta l-iktar li resaq viċin Gvern biex ipoġġi d-divorzju fuq l-aġenda.

Fl-1975 meta il-Gvern Laburista ta' Dom Mintoff kien daħħal iż-żwieġ u l-annullament ċivili, il-liġi ipprovdiet ukoll biex il-qrati Maltin ikunu jistgħu jirrikonoxxu d-divorzji barranin.

Il-Liġi imma naqset milli tagħti l-fakultà lill-qrati Maltin jamministraw id-divorzju huma.

It-tieni okkażjoni wasslet fl-1998 meta l-Kummissjoni għall-Futur tal-Familja mwaqqfa mill-Prim Ministru Alfred Sant irrakkomandat li jidħol id-divorzju permezz ta' vot ħieles fil-Parlament.

L-ewwel okkażjoni meta l-Parlament seta' wasal biex jiddibatti liġi tad-divorzju kien qabel l-1996 meta fil-kapaċità personali tiegħu d-deputat Laburista Joe Brincat, li dakinhar ma kienx jifforma parti mill-Grupp Parlamentari Laburista, ippreżenta mozzjoni privata ("Private Member's Bill") biex ikun introdott id-divorzju għal dawk il-koppji li jkunu ilhom separati ħames snin.

Il-mozzjoni privata qatt ma telgħet fuq l-aġenda tal-Parlament.

Kien hemm diversi okkażjonijiet oħra fejn Membri Parlamentari b'mod individwali esprimew pożizzjoni favur id-divorzju waqt xi dibattitu jew diskors fil-Parlament.

Fis-Sebgħinijiet kien hemm ukoll tentattiv mill-Għaqda Żgħażagħ Laburisti biex fil-Partit Laburista ssir diskussjoni dwar id-divorzju fid-dawl tal-bidliet ċivili li beda jipproponi l-partit imma l-isforzi sfumaw fix-xejn.

Alternattiva Demokratika pproponiet l-introduzzjoni tad-divorzju f'kull manifest elettorali sa mill-1992 lil hawn.

Kien l-uniku partit politiku li tkellem b'mod ċar dwar il-ħtieġa li jiddaħħal id-divorzju fis-sistema legali.

Sa minn qabel il-ħatra tiegħu bħala mexxej tal-Partit Laburista f'Ġunju 2008, Joseph Muscat wiegħed kemm-il darba li fl-ewwel darba li jkun hemm Gvern Laburista hu personalment ("Private Member's Bill") kien se jressaq liġi tad-divorzju għall-approvazzjoni tal-Parlament.

F'Lulju 2008, il-Ministru tal-Politika Soċjali John Dalli qal li beħsiebu jqanqal dibattitu fil-Kabinett dwar il-bżonn li tiddaħħal liġi tad-divorzju.

Kliem Dalli sab l-appoġġ tal-Prim Ministru Lawrence Gonzi.

Nhar is-6 ta' Lulju 2010, id-Deputat Nazzjonalista Jeffrey Pullicino Orlando ressaq "Private Member's Bill" fil-Parlament biex jiġi introdott id-divorzju.

Dan seħħ wara li qabel l-elezzjoni tal-2008 kien hemm diversi drabi fejn l-imsemmi deputat wiegħed bil-fomm u kiteb fuq il-gazzetti li kien kontra l-istess divorzju.

Traditur tal-kostitwenti tieghu.

Fl-istess jum, l-Arċisqof Pawlu Cremona stqarr li l-Private Member's Bill li ppreżenta dakinhar id-Deputat Nazzjonalista Jeffrey Pullicino Orlando fil-Parlament kienet bħal sajjetta fil-bnazzi, peress li l-kwistjoni tad-dħul tad-divorzju ma saritx referenza għaliha fil-manifest elettorali taż-żewġ partiti l-kbar matul il-kampanja elettorali tal-aħħar Elezzjoni Ġenerali.

F'Nota Pastorali fis-17 ta' Ottubru 2010, li nqrat fil-parroċċi kollha, l-Arċisqof Cremona u l-Isqof ta' Għawdex Mario Grech qalu li hija l-attitudni tagħna li trid tinbidel, u mhux iż-żwieġ.

"Kieku Ġesù kien fostna llum u konna ngħidulu li fid-dinja kollha daħħlu d-divorzju, żgur li ma kinitx tinbidel it-tweġiba tiegħu.

Kien jgħid li dak minħabba l-ebusija ta' qalbna."

Qalu li l-ebda nisrani ma jista' jippretendi li Ġesù kien iwieġeb li biex insaħħu ż-żwieġ, għandu jidħol id-divorzju.

Wara d-divorzju, ma tistax titkellem iktar fuq żwieġ dejjiemi, stabbli, bħalma kien il-pjan ta' Alla fil-bidu.

F'Novembru 2010 twaqqaf il-"Moviment Iva għad-Divorzju", b'Deborah Schembri, ċerpersin tal-movimenti, u b'membri prominenti bħall-Membri Parlamentari Evarist Bartolo u Jeffrey Pullicino Orlando, iċ-Ċerpersin tal-Alternattiva Michael Briguglio u Yvonne Ebejer Arqueros mill-istess partit, l-eks Ministru Nazzjonalista Dr. Michael Falzon u Marlene Mizzi.

F'Jannar 2011 twaqqaf il-Moviment Żwieġ bla Divorzju b'esponenti bħal Dr. Andrè Camilleri u Dr. Anna Vella.

Fi Frar 2011, il-Partit Nazzjonalista ħa pożizzjoni kontra d-dħul tad-divorzju, iżda l-Prim Ministru Lawrence Gonzi ta vot ħieles lill-Membri Parlamentari Nazzjonalisti.

Gonzi kien tal-fehma li minħabba li m'hemmx mandat elettorali biex jidħol id-divorzju, din id-deċiżjoni għandha tittieħed mill-poplu.

Nhar is-16 ta' Marzu 2011 tressqet mozzjoni tal-Oppożizzjoni quddiem il-Parlament dwar kif għandha tkun il-mistoqsija tar-referendum li se jsir fit-28 ta' Mejju 2011, jiġifieri "Taqbel mal-introduzzjoni tal-għażla tad-divorzju f'każ ta' koppja miżżewġa li tkun ilha sseparata jew tkun ilha ma tgħix flimkien għal mill-inqas erba' snin u meta ma jkun hemm l-ebda tama raġjonevoli ta' rikonċiljazzjoni bejn il-miżżewġin, fil-waqt li jkun garantit manteniment adegwat u jkunu mħarsa t-tfal?"

Din għaddiet għax ivvutat għaliha l-Oppożizzjoni kollha u żewġ Membri Parlamentari Nazzjonalisti, Jeffrey Pullicino Orlando u Jesmond Mugliett.

Għar-Referendum tat-28 ta' Mejju ħarġu jivvutaw 232,691 persuna jew 73% ta' dawk li kellhom dritt jivvutaw.

Nhar id-29 ta' Mejju 2011, l-għada tar-Referendum, tħabbar li dan għadda b'maġġoranza ta' 53.2%, b'distakk ta' 14,576 vot.

Fi tliet distretti biss – minn 13 – kien hemm iktar minn ivvota kontra l-introduzzjoni tad-divorzju: it-8 Distrett (Birkirkara eċċ.) - 52% kontra, il-11-il Distrett (Mosta eċċ.)- 54% kontra u t-13-il Distrett (Għawdex), fejn kważi 70% tal-elettorat esprima l-pożizzjoni tiegħu kontra.

F'xandira rrekordjata, il-Prim Ministru Lawrence Gonzi qal li għalkemm ir-riżultat ma kienx dak li xtaq hu, ir-rieda tal-maġġoranza tal-poplu se tkun irrispettata u l-Parlament se jkun qiegħed iħejji biex jilleġiżla l-introduzzjoni tad-divorzju.

Il-Kap tal-Oppożizzjoni, Dr Joseph Muscat sejjaħ konferenza tal-aħbarijiet li fiha ddikjara li b'dan ir-riżultat, bdiet titwieled Malta differenti, Malta ġdida.

Huwa wera ruħu sodisfatt li fil-ġimgħat li għaddew, tkellem fil-beraħ dwar il-pożizzjoni tiegħu, minflok għażel li jistaħba.

Joseph Muscat qal li huwa kburi li għamel dak kollu li huwa sewwa, minflok għażel li jagħmel dak li kien ikun l-inqas politikament riskjuż u l-aktar politikament konvenjenti.

Nhar it-13 ta' Lulju 2011, għadda mill-Parlament it-tieni qari tal-abbozz ta' liġi dwar id-dħul tad-divorzju f'Malta, b'44 vot favur, 13-il vot kontra u 12-il astensjoni.

Il-Priministru Gonzi u l-Ministri kollha, barra wieħed (Joseph Cassar) ivvutaw kontra jew astjenew.

Il-Membri Parlamentari tal-Oppożizzjoni vvutaw kollha favur, ħlief Adrian Vassallo li vvota kontra u Marie-Louise Coleiro Preca li astjeniet.

Tnax -il Membru Parlamentari Nazzjonalista vvutaw favur.

Nhar il-25 ta' Lulju 2011, b'maġġoranza ta' 52 vot favur, 11-il vot kontra (Frederick Azzopardi, Jason Azzopardi, Tonio Borg, Giovanna Debono, Louis Deguara, Beppe Fenech Adami, Austin Gatt, Lawrence Gonzi, Carmelo Mifsud Bonnici, Edwin Vassallo u Philip Mifsud) u 5 astensjonijiet, il-Parlament approva mill-istadju finali tat-Tielet Qari l-abbozz ta' liġi dwar id-divorzju.

Il-liġi daħlet fis-seħħ fl-1 t'Ottubru 2011.

Nhar il-15 ta' Lulju 2011 il-Viċi Sindku ta' Tas-Sliema Cyrus Engerer irriżenja minn kull kariga fi ħdan il-Partit Nazzjonalista u ingħaqad mal-Partit Laburista.

Dan għamlu għax iddiżappunta ruħu għall-mod kif il-Prim Ministru vvota fil-parlament dwar it-tieni qari tal-abbozz tal-liġi dwar id-divorzju u "l-prinċipji u l-valuri liberali u demokratiċi tiegħi huma f'kunflitt mal-prattiċi li qed jippersistu fil-Partit Nazzjonalista".


Il-Madonna tal-Għar

Il-Madonna tal-Għar

Il-Madonna tal-Għar hi meqjuma fis-santwarju maġenb il-knisja ta' San Duminku, ir-Rabat (Malta).

Jingħad li l-istorja tal-Madonna tal-Għar ġejja mis-seklu 14 meta skont din l-istorja l-Madonna dehret lil kaċċatur.

Illum fuq din il-grotta hemm santwarju kbir imwaqqaf mill-Patrijiet Dumnikani fl-1450.

Fis-sena 1999, fuq replika tax-xbieha tal-Madonna tal-Għar deheru dmugħ tad-demm li ċarċru nhar is-6 ta' Mejju u nhar is-7 ta' Mejju.

Skont l-istorja żewġ kaċċaturi ħarġu għall-kaċċa u wieħed minnhom daħal jistkenn ġo għar u raqad raqda twila.

Sieħbu li kien qiegħed għall-kaċċa miegħu tħasseb bil-bosta bid-dawmien ta' sieħbu wieħed u ddeċieda li jmur ifittxu.

Wara li dam ħafna jfittxu u ma sabux mar lura r-raħal inkwitat u nqala' ħafna tehwdin b'dan l-għejbien misterjuż.

Bħalma jiġri lil kull aħbar oħra jgħaddi ż-żmien minn fuqha u malajr tintesa'.

Hekk ġara lil din il-ġrajja u l-kaċċatur mitluf intesa' maż-żmien.

Għaddew ħmistax-il xahar minn din il-biċċa u darba fost l-oħrajn deher ġej mill-bogħod raġel b'baffi twila.

In-nies ħarġet bi ħġara biex tara min hu u malajr għarfu li kien seħibhom li ħmistax-il xahar qabel kien għeb b'mod tassew misterjuż.

Il-Mitluf qalilhom li kien raqad raqda fonda u f'din ir-raqda ra mara ċkejkna b'tarbija f'idha.

Huwa għaraf mill-ewwel li kienet il-Madonna li deheritlu bil-bambin f'idha.

Meta qalulu li kien ilu nieqes ħmistax-il xahar huwa qalilhom li dik id-dehra hekk ta' ħlewwa kienet donna berqa mgħaġġla u li l-anqas biss kien intebaħ li għaddew ħmistax-il xahar.

Hekk bdiet il-leġġenda tal-Madonna tal-Għar.

In-nies baqgħu jmorru hemmhekk b'devozzjoni kbira u sal-lum eluf ta' nies jitilgħu r-Rabat biex iżuru lil Madonna tal-Għar.

Fl-1450 il-patrijiet Dumnikani waqqfu kunvent fuq l-għar u afdaw ruħhom f'idejn il-Madonna tal-Għar.

Sal-lum wieħed għadu jista' jmur hemm u jinżel fl-għar biex jivvenera lix-xbieha tagħha li l-Arċisqof Mikiel Gonzi kien inkurunaha fl-1957.

Jingħad li fis-sena 1999 mis-6 u fis-7 ta' Mejju xbieha replika tal-irħam alabastru ċarċret dmugħ tad-demm.

Illum din tinsab fl-oratorju tar-rużarju fl-istess kunvent.

Il-Madonna tal-Għar


Ugo Grozju

Ugo Grozju

Ugo Grozju, magħruf ukoll bħala Huig de Groot (Delft, 10 ta' April 1583 – Rostock, 28 ta' Awwissu 1645) kien ġurista, filosfu u kittieb Olandiż.

Ħadem bħala ġurista fil-Provinċji Uniti (il-lum il-Pajjiżi l-Baxxi) u bena s-sisien tad-Dritt Internazzjonali, ibbażat fuq id-Dritt Naturali.

Kien ukoll filosfu, kittieb tat-teatru, u poeta.

Fil-ktieb tiegħu "Mare Liberum", Ugo Grozju ifformula l-prinċipju innovattiv li l-baħar huwa territorju internazzjonali u li l-ġnus kollha huma liberi li jikkummerċjaw f'rotot marittimi.

Grozju meta ħabbar il-"libertà tal-ibħra" ta ġustifikazzjoni ideoloġika għall-ksur ta' xi monopolji kummerċjali min-naħa tal-flotta Olandiża (li mbagħad għaddiet biex tistabbilixi dawk tagħha).

L-Ingilterra, li kienet qed tissielet mal-Olandiżi ħalli tikseb qagħda fuqana fil-kummerċ dinji, opponietha din l-idea, u ħabbret is-sovranità tagħha fuq l-ibħra madwar il-Gżejjer Brittanniċi.

Fil-"Mare clausum" (1635) John Selden ittanta juri kif kien possibbli li l-ibħra tagħmilhom tiegħek, hekk kif jiġri bl-artijiet.

Billi f'dak li għandu x'jaqsam mal-ibħra kien hemm bosta kontroversji, l-Istati li jagħtu fuq il-baħar iddeċidew li jinvokaw il-prinċipju li l-baħar huwa estensjoni tat-terraferma.

Fil-fatt, instabet soluzzjoni min-naħa ta' Cornelius Bynkershoek li fid-"De dominio maris" (1702) issuġġerixxa li d-dominju fuq l-ibħra kien limitat għal dak li seta' jintlaqat minn kanun li jkun fuq it-terraferma (jiġifieri, l-ibħra biss li jistgħu jiġu difiżi mill-art).

Din ir-regola ntlaqgħet universalment u kienet imtejba mill-hekk-imsejjaħ limitu ta' tliet mili.

Aktar tard, din it-tilwima kellha implikazzjonijiet ekonomiċi siewja.

Ir-Repubblika Olandiża kien isostni l-idea tal-iskambju liberu (minkejja li kienet imponiet il-monopolju tagħha fuq il-kummerċ tan-noċemuskata u tal-imsiemer tal-qronfol fuq il-Gżejjer Molukki).

L-Ingilterra, mill-banda l-oħra, fl-1651 għaddiet in-"Navigation Act", li bih ippermettiet li fil-pajjiż jidħlu biss il-prodotti trasportati mill-bastimenti Ingliżi.

Dan wassal għall-ewwel gwerra Anglo-Olandiża (1652 - 1654).

Grozju kien sostenitur tal-Istati Ġenerali Olandiżi, u għalhekk kontra l-i"statolder" Mawrizju ta' Nassau, bin Gulielmu I d'Orange (Gulielmu s-Sieket).

Safa arrestat minn Mawrizju nhar id-29 ta' Awwissu 1618, flimkien ma' Johan van Oldenbarnevelt.

Wara proċess sommarju, Van Oldenbarnevelt safa kkundannat għall-mewt u ġġustizzjat, filwaqt li Grozju safa kkundannat għomru l-ħabs fil-Kastell ta' Loevenstein.

Fl-1621 irnexxielu jaħrab billi nħeba f'senduq għall-kotba, u stkenn Pariġi.

Fl-Olanda huwa magħruf l-aktar għal dil-ħarba rokamboleska tiegħu.

Kemm il-Rijksmuseum f'Amsterdam, kemm il-Het Prinsenhof f'Delft jisħqu li għandhom is-senduq oriġinali.

Grozju għex fi żmien il-gwerra tat-Tmenin Sena bejn Spanja u l-Pajjiżi l-Baxxi u l-gwerra tat-Tletin Sena bejn il-ġnus Ewropej Protestanti u dawk Kattoliċi.

Mhux tal-għaġeb għalhekk li kien interessat fit-tilwim bejn il-ġnus u wkoll dak bejn ir-reliġjonijiet.

Kien Kalvinista moderat u kellu ħafna kuntatti mad-dinja Kattolika u saħansitra kien jittama li għad ikun hemm riunifikazzjoni tal-Knejjes Insara.

Fl-1625 ippubblika l-ktieb "De iure belli ac pacis" ("Il-Liġijiet tal-Gwerra u tal-Paċi"), fejn ippreżenta t-teorija tal-gwerra ġusta u saħaq li kull ġens kien marbut bil-prinċipji tad-Dritt Naturali.

Kittieba bħal Bayle u Valletta jgħidu li kkonverta għall-Kattoliċeżmu hu u jmut.

Grozju għandu asterojde msemmi għalih: 9994 Grotius

Grozju hu meqjus, flimkien ma' Francisco de Vitoria, bħala missier id-Dritt Naturali fl-epoka moderna.

Barra minn hekk, fil-ktieb tiegħu "De iure belli ac pacis" hemm kwadru sħiħ tat-tendenzi li mbagħad wasslu għar-razzjonaliżmu modern.

Waħda mit-teoriji ġusfilosofiċi l-aktar importanti fformulati minn Grozju kienet dik tal-"kuntratt soċjali"', jiġifieri li l-istat tan-natura jidderiva minn tendenza tal-bniedem li jasal li jistitwixxi flimkien ma' dawk bħalu forma determinata ta' komunità politika, paċifika u konkordi ( "appetitus societatis" ).

Il-kuntratt soċjali jitwettaq meta l-istat tan-natura jsir imprattikabbli, vjolenti u insigur minħabba li jkunu tkattru l-ħtiġiet, naqsu r-rikezzi disponibbli u fiġġew l-istinti egoistiċi.

F'dan il-każ, il-bnedmin, minħabba li jkun hemm utilità komuni, jgħaddu mill-istat tan-natura għall-istat ċivili u jittrasferixxu lil sovran, permezz ta' patt, il-poter li jista' jġib bil-koerċizzjoni r-rispett għall-isfera ta' interessi ta' kull individwu, li jżomm l-ordni soċjali u l-paċi.

Dan il-kuntratt, li fih jiġu ffissati l-jeddijiet tal-wieħed u l-poteri tas-sovran, joħloq l-Istat u l-poter tiegħu kif ukoll iż-żewġ sferi distinti tad-Dritt Pubbliku u d-Dritt Privat.

L-Istat jiġi konċepit minn Grozju bħala makroindividwu li jista', bħal individwu, iżomm relazzjonijiet mal-bnedmin b'mod differenti mill-polis griega jew mill-corpora medjevali.

Din l-idea akkumpanjat l-iżvilupp tal-borgeżija u ttraduċiet ruħha fl-idea ġusnaturalistika li tgħid li l-bniedem għandu l-istrumenti neċessarji ħalli jsir jaf u b'hekk jiddomina d-dinja permezz tal-kixfiet u sejbiet xjentifiċi l-ġodda.

Ugo Grozju kiteb kiteb li fih ħabbar li jħaddan il-Kristjaneżmu, bl-isem "De veritate religionis Christianae", ippubblikat fl-1632, li ġie tradott mil-Latin fl-Ingliż, Għarbi, Persjan u Ċiniż minn Edward Pococke.

Intuża mill-missjunarji fl-Orjent u baqa' jiġi stampat sa tmiem is-seklu XIX.

Kien l-ewwel ktieb ta' apoloġija Nisranija u kien maqsum f'sitt partijiet.

Parti mit-test hi dwar il-kwestjoni emerġenti tal-konsapevolezza storika tal-awtorità u l-kontenut tal-Vangeli kanoniċi.

Partijiet oħrajn kienu jirrigwardaw ir-reliġjonijiet pagani, l-Ebrajiżmu u l-Islam.

Dak li jagħżel lil dan ix-xogħol minn oħrajn fl-ambitu tal-apoloġetika Nisranija huwa r-rwol ta' prekursur ta' wħud mill-problemi li fiġġew fid-deiżmu tas-seklu XVIII, u li Grozju kien l-ewwel wieħed li ddefenda l-fidi Nisranija fil-kamp tal-apoloġetika legali jew ġuridika.


Friedrich Carl von Savigny

Friedrich Carl von Savigny

Friedrich Carl von Savigny (Frankfurt am Main, 21 ta' Frar 1779 – Berlin, 25 ta' Ottobru 1861) kien ġurista, filosfu u politiku Ġermaniż fundatur tal-Skola Storka Ġermaniża u prekursur tal-pandettistika.

Friedrich Carl von Savigny tnissel minn familja tan-nobiltà li kellha l-art, emigrata mil-Lorena lejn il-Ġermanja.

Skont id-drawwa tal-istudenti Tedeski, Savigny studja f'bosta universitajiet, l-aktar Jena, Lipsia u Halle, Gottinga u Marburgu; kiseb il-lawrja fl-università tal-aħħar fl-1800, u sewwasew wara beda karriera akkademika.

Il-ġid u l-qagħda soċjali ppermettewlu jiddedika ruħu għall-attivitajiet intellettwali.

Fl-1803 kiseb fama kbira bit- trattat "Das Recht des Besitzes" (Id-Dritt tal-Pussess), meqjus il-punt tat-tluq tal-istudji teoriċi fuq id-Dritt fis-seklu 19.

Fl-1804 iżżewweġ lil Kunigunde Brentano, oħt Bettina u Clemens Maria Brentano; binhom Karl Friedrich von Savigny (1814-1875) meta kiber sar politiku u diplomatiku Prussjan importanti.

Fl-1808 Savigny mar l-Università ta' Landshut (dak iż-żmien fir-Renju tal-Bavarja) bħala Professur tad-Dritt Ruman; fl-1810 kien mibgħut fl-Università ta' Berlin il-ġdida, fejn dlonk sar wieħed mid-doċenti l-aktar magħrufin u influwenti, u fejn baqa' għall-bqija ta' ħajtu; segwew il-lezzjonijiet tiegħu saħansitra Massimiljanu II tal-Bavarja u Federiku Gulielmu IV tal-Prussja.

Ma damx ma sar membru tal-prestiġġjuża Akkademja Rjali Prussjana tax-Xjenzi ta' Berlin u kien mistieden jagħmel parti mill-Kunsill tal-Istat il-ġdid (Staatsrath).

Mill-1842 sal-1848 kien Ministru għar-Riforma Leġiżlattiva tal-Gvern Prussjan.

Meta temm l-esperjenza governattiva, ma marx lura għat-tagħlim, imma ddedika ruħu għall-espożizzjoni teorika tal-konċezzjoni ġuridika tiegħu.

Savigny kien fost l-akbar esponenti tal-Iskola Storika tad-Dritt, li kienet tqis lid-Dritt bħala prodott tas-sentiment, tan-natura u tal-ispirtu ta' kull poplu ("Volksgeist") u kienet tidentifika għalhekk l-espressjoni ġuridika fundamentali fil-konswetudni.

Fl-1815 waqqaf, flimkien ma' Karl Friedrich Eichhorn u Johann Friedrich Ludwig Göschen, ir-rivista "Zeitschrift für geschichtliche Rechtswissenschaft", l-organu tal-Iskola Storika tad-Dritt.

Taħt l-influwenza tal-"Iskola storika" tiegħu żviluppat l-elaborazzjoni dottrinarja tad-Dritt – jiġifieri ta' dak id-Dritt mhux pożittiv, imma dak illi jgħix fil-ħajja ta' kuljum u ma jmissx lill-Istat li jikkodifikah – u b'mod partikolari tal-""usus modernus Pandectarum"", imsejjes fuq l-istudju u r-rielaborazzjoni tas-sistema tal-hekk-imsejjaħ ius commune li kien għadu viġenti fil-Ġermanja ("Das gemeine Recht").

L-iskola ta' Savigny kien taf nisilha lill-Istoriċiżmu u kienet titlob lill-ġurist li jkun hu direttament l-interpretu u l-bennej mill-ġdid tal-ispirtu tal-poplu mingħajr l-intervent kapillari tal-leġiżlatur, filwaqt li kien isostni – fil-polemika li qabad ma' Thibaut, li kien jemmen b'saħħa fil-kodifikazzjoni pożittiva – li kien prematur tafda fil-kristallizzazzjoni tad-Dritt irrappreżentata mill-adozzjoni tal-Kodiċijiet.

Savigny kien radikalment kontra kemm il-ġusnaturaliżmu kemm l-Illuminiżmu, billi t-tnejn li huma jissejsu fuq li jistgħu jistabbilixxu mudell ta' mġiba ġuridika valida, mhux bħala prodott derivat mill-istorja, imma bħala prodott razzjonali konformi għall-moħħ u għall-intellett.

Skont dawn, huwa biss id-Dritt li jinbena mal-mejda tal-filosfu li hu Dritt razzjonali, li jiġi propost lill-Bniedem lil hinn mid-diskors storjografiku, tat-tradizzjoni, tal-memorja tal-passat ġuridiku.

L-istoriċiżmu ta' Savigny, mill-banda l-oħra, kien jemmen li l-passat ma kellux ikun imneżża' minn kull valur, u wisq anqas miċħud, il-għaliex jikkostitwixxi s-substrat fundamentali li fuqu tista' timxi: ma tistax twarrabha l-istorja billi hemm konkatenazzjoni ċara bejn il-passat, il-preżent u l-futur.

L-idea ta' Dritt universalment validu hija utopija li ma tqisx ir-realtà konkreta, it-tiswir storiku tas-soċjetà.

Għal Savigny, għalhekk, il-veru Dritt Naturali huwa d-Dritt Konswetudinarju billi hu konformi man-natura ta' dak il-poplu, billi hu l-espressjoni tal-livell tiegħu ta' ċiviltà.

F'dan is-sens, id-Dritt Naturali huwa d-Dritt li jseħħ fl-istorja u huwa l-ħolqien spontanju ta' kull poplu u hu għalhekk assurd dak li kien qed jipproponi Thibaut, għax għandu mill-artifiċjali, huwa astratt u ma jikkorrispondix man-natura tal-poplu.

Il-kodifikazzjoni tad-Dritt darba għal dejjem kienet se timblokka l-iżvilupp ta' soċjetà – li tagħha d-Dritt huwa espressjoni – fil-każ li hi, fil-mument tal-kodifikazzjoni, tkun qed tevolvi; mill-banda l-oħra tkun "iffotografat" il-kawżi tad-dekadenza tas-soċjetà nnifisha, fil-każ bil-kontra.

Inpartikulari, proprju minħabba f'viżjoni metastorika e artifiċjali bħal din - bħala volontà tal-leġiżlatur attwali – tal-Kodiċi, Savigny jiddistingwi, f'paralleliżmo mad-dinja Rumana tal-qedem, tliet fażijiet prinċipali li d-Dritt jgħaddi minnhom matul l-istorja tiegħu: fażi tal-bidu u konswetudinarja, fażi ta' elaborazzjoni dottrinali (li fiha tintlaħaq il-quċċata, l-ogħla splendur tekniku u funzjonali), u fażi – aktar 'il quddiem – ta' kodifikazzjoni, li tkun l-ewwel pass lejn l-involuzzjoni.


Festa della Repubblica

Festa della Repubblica

Il-Festa della Repubblica (bil-Malti: "Festa tar-Repubblika") tiġi ċċelebrata kull sena nhar it-2 ta' Ġunju fl-Italja biex tfakkar it-twelid tar-Repubblika Taljana.

Nhar it-2 u t-3 ta' Ġunju 1946 sar ir-referendum istituzzjonali b'suffraġju universali, fejn it-Taljani ġew mitluba biex jivvutaw sabiex jesprimu rwieħhom fuq liema forma ta' gvern għandu jadotta l-pajjiż wara l-waqgħa tal-Faxxiżmu.

Bi 12,718,641 vot għal repubblika u 10,718,502 voti għal monarkija, l-Italja saret repubblika u d-dixxendenti rġiel tad-Dar ta' Savojja ġew eżiljati.

Sabiex tiġi kkomemorata dan l-avveniment, parata militari kbira saret fil-qalba ta' Ruma, immexxiha mill-President tar-Repubblika Taljana fl-irwol tiegħu bħala Kmandant Suprem tal-Forzi Armati.

Il-Prim Ministru, formalment imsejjaħ bħala l-President tal-Kunsill tal-Ministri u uffiċjali għoljin oħra wkoll attendew.

Madwar id-dinja kollha, fl-ambaxxati Taljani saru festeġġjamenti fejn ġew mistiedna l-kapijiet tal-istat tal-pajjiż ospitu.

Minn madwar id-dinja bdew jaslu l-awguri minn kapijiet tal-istat lill-President tar-Repubblika Taljana.

Qabel il-fundazzjoni tar-Repubblika, il-jum nazzjonali kien isir fl-ewwel Ħadd ta' Ġunju, li kien jaħbat l-anniversarju tal-għotja tal-Istatut Albertin.

Bil-liġi numru 336 tal-20 ta' Novembru 2000, iċ-ċelebrazzjonijiet reġgħu tressqu għat-2 ta' Ġunju.


Robert-Joseph Pothier

Robert-Joseph Pothier

Robert Joseph Pothier (Orléans, 9 ta' Jannar 1699 – Orléans, 2 ta' Marzu 1772) kien ġurista Franċiż.

Wara l-istudji fil-liġi, fl-1720 ġie nnominat imħallef maġistrat tat-tribunal ta' Orléans, kif kienu qablu missieru u nannuh.

Żamm l-inkarigu għal tnejn u ħamsin sena.

Ta attenzjoni partikolari għat-testi ta' Ġustinjanu, bit-tir li jikkordina u jippreżenta f'ordni loġiku l-massimu tad-Dritt Ruman.

It-test tiegħu "Pandectae Justinianae in novum ordinem digestae" (ippubblikat bejn l-1748 u l-1752) sar klassiku tal-istudji tad-Dritt Ruman.

Fl-1749 kiseb il-kattedra tal-liġi fl-Università ta' Orléans.

Fit-"Traité des obligations" żviluppa teorija tad-dritt ċivili msejjes fuq id-dritt morali.

Abbażi tal-morali Nisranija, iddikjara ruħu kontra il-metdi tal-interrogatorju ta' dak iż-żmien, li kienu jikkonsistu f'turmenti ta' intensità li tikber ftit ftit.

Il-produzzjoni xjentifika tiegħu kollha – magħrufa bħala t-Trattat ta' Pothier – għadha sal-lum il-ġurnata tal-akbar interess għall-ġurista modern, billi intużat bil-kbir mill-Kummissjoni li Napuljun fdalha l-kompitu li tirrediġi l-"Code Civil" il-ġdid.

Fost il-bosta xogħlijiet tiegħu hemm dawn:


Ġeroglifiku linjari

Ġeroglifiku linjari

Ġeroglifiku linjari hu verżjoni semplifikata ta' Ġeroglifiku Eġizzjan.

Il-kitba linjari (jew "kitba ridotta"), inħolqot biex jintgħelbu ż-żewġ problemi ewlenin tal-ġeroglifiċi sagri, jiġifieri iż-żmien twil li jieħdu biex isiru u li mhumiex adatti biex jinkitbu fuq uċuħ mhux minquxin.

Fil-fatt, il-ġeroglifiċi linjari kienu użati fit-testi fejn l-estetika ma kienx ta' importanza kbira.

Filwaqt li l-kitba ġeroglifika sagra kienet tagħti importanza kbira lid-dettalji u kienet tagħmel kull karattru xogħol ta' arti fih innifisu, il-kitba linjari, kienet taħli żmien mill-inqas, biżżejjed biss biex jintgħaraf il-karattru.

Waqt li żammew l-aspett figurattiv tagħhom, il-ġeroglifiċi linjari għamlu pass lejn estrazzjoni li wassal għall-ħolqien tal-kitba jeratika.


Kitba jeratika

Kitba jeratika

Fl-Eġittu antik, l-iskribi bdew jiktbu l-ġeroglifiċi bl-għaġla billi jissemplifikawhom.

Din il-kitba li tissejjaħ bil-kitba jeratika kienet użata fl-amministrazzjoni.

Il-kelma "jeratika" ġejja mill-Grieg γράμματα ἱερατικά ("grammata hieratika", litteralment "kitba qassisija jew saċerdotali"), u kienet użata għall-ewwel darba minn Klement ta' Lixandra fit-tieni seklu.

Il-kitba jeratika fil-fatt hi t-tieni livell ta' semplifikazzjoni tal ġeroglifiċi, l-ewwel waħda kienet il-ġeroglifiċi linjari, li huma verżjoni simplifikata tal-ġeroglifiċi li żammet il-valur rappreżentattiv tagħhom.

Il-karattri jeratiċi, fihom nfushom, ma baqgħux jirrappreżenta oġġetti, iżda huma biss karattri arbitrarji bħall-ittri ta' alfabett.

Il-paleografi jikklassifikaw il-kitba jeratika bħala stenografija, użata fl-amministrazzjoni (korrispondenza, ħlas ta' djun, irċevuti lill-ħassiela u għall-kunsinji) iżda wkoll fil-qasam kulturali (testi letterarji jew xjentifiċi).


Eġizzjan demotiku

Eġizzjan demotiku

It-terminu demotiku (mill-Grieg δημοτικά/"dêmotiká" "popolari"), ifisser fil-kuntest tal-Eġittoloġija, tip ta' kitba jew il-fażi tal-lingwa Eġizzjana li nkitbet biha, biex issir distinzjoni mill-forom jeratiċi u ġeroglifiċi.

Il-kitba demotika bdiet fl-epoka tad-dinastija sittax Eġizzjana.

L-ewwel eżempju magħruf ġej minn żmien Psametek I (664-610 QK).

Id-demotika hija semplifikazzjoni tal-jeratika, li hi nifsha semplifikazzjoni tal-ġeroglifiċi linjari.

Din il-kitba x'aktrax ġiet f'tagħha fl-ambjent tal-politika wiesgħa ta' riformi amministrattivi mwettqa mill-Fargħuni tad-dinastija sitta u għoxrin Eġizzjana.

L-għadd dejjem jikber ta' dokumenti maħluqin mill-iskribi ħtieġ kalligrafija kursiva u aktar mgħaġġla mill-jeratika.

Mis-Sajis, id-demotika infirxet mal-Eġittu kollu.

Il-jeratika hekk tilfet ir-rwol amministrattiv tagħha u ġiet limitata għal dokumenti reliġjużi, minn fejn ġej isimha.

Id-demotika hi waħda mit-tliet kitbiet użati fuq il-famuża Stele ta' Rosetta, flimkien mal-Grieg u l-kitba ġeroglifika, - l-iskrizzjoni tal-perjodu Tolemajk li ppermettiet lil Champollion li jiddeċifra l-ġeroglifiċi.

L-alfabett Kopt, maħluq mill-Grieg onċjal, uża bosta karattri demotiċi biex ikabbar l-għażla tal-ittri li fih.


Lingwa Kopta

Lingwa Kopta

Il-lingwa Kopta hi lingwa Afro-Asjatika l-aħħar fażi tal-Eġizzjan antik.

Ir-relazzjoni bejn l-ilsien Kopt u l-Eġizzjan antik klassiku, hija simili għal dik li teżisti bejn il-lingwi rumanzi u l-Latin klassiku, b'tali mod li għandu grammatika u karatteristiċi ċarament distinti mill-lingwa tal-iskrizzjonijiet ġeroglifiċi tal-Imperu Nofsani.

It-terminu "Kopt/Kopta" beda jintuża għall-lingwa Eġizzjana mill-ewwel seklu wK u baqa' s'issa.

Bħala l-lingwa ta' kuljum kienet fl-aqwa tagħha fis-seklu III sas-seklu VI.

Illum baqgħet biss bħala lingwa liturġika tal-Knisja Kopta.

L-alfabett Kopt, li ġie introdott fit-tieni seklu qK, hu magħmul mill-ittri tal-alfabett Grieg, miżjud b'sitta jew seba' karattri tal-kitba demotika meħtieġa biex jirrappreżentaw il-ħsejjes li ma jinstabux fil-Grieg.

Il-kopt għandu għadd kbir ta' kliem meħudin mill-lingwa Griega, il-lingwa uffiċjali imposta mit-Tolomej.

Fis-seklu V qK kienet il-lingwa użata fil-letteratura fl-Eġittu l-Għoli.

It-terminu kopt/kopta ġej mill-kelma Griega antika Αἰγύπτιος / "Aigúptios" li tfisser "Eġizzjan" u ġiet mgħawġa mill-Kopti f' "Kuptios".

Imbagħad, wara l-konkwisti Għarab tas-641 li għalihom il-kliem Eġizzjan u Nisrani kienu sinonimi inbidlet f' قبط , bl-Għarbi, pronunzjata "Qibt" fl-Eġittu l-Baxx u "Gibt" fl-Eġittu l-Għoli u l-Kajr.

Din l-aħħar forma, saret "Kopt" fil-lingwi Ewropej u saret isservi bħala l-isem tal-ilsien u l-kitba kif ukoll għan-nies Kopti.

Meta l-lingwa Eġizzjana kien ħa postha l-Għarbi fis-seklu XII, il-Kopt baqa' jintuża biss bħala lingwa liturġika, fil-Knisja Monofiżita Kopta, li kienet infirdet mill-Knisja Biżantina fis-seklu V.

L-eqdem kitbiet bil-Kopt huma l-ittri ta' Sant Antonin Abbati (251-356), l-anakoreta tad-deżert.

Matul is-sekli III u IV ħafna ekkleżjastiċi kitbu bil-Kopt, fosthom kien Pakomju, li r-regola monastika tiegħu għadha teżisti fil-Knisja Kopta.

Id-dokumenti li nstabu f'Nag Ħammadi huma bid-djalett Kopt, imsejjaħ Sagħidi.

Iż-żewġ djaletti prinċipali, jikkorrespondu bejn wieħed u ieħor mal-Eġittu l-Baxx u l-Eġittu Għoli: dawn iż-żewġ djaletti huma:

Minbarra dawn iż-żewġ djaletti prinċipali hemm djaletti oħra inqas importanti bħall-Fajjumi li dam sas-seklu VIII, l-Aħmim u l-Likopolitan

Il-Kopt hu l-unika forma tal-lingwa Eġizzjana antika li l-pronunzja tagħha nafuha minħabba l-użu tas-sistema fonetika Griega u għalhekk għandu importanza kbira għall-filoloġija Eġizzjana.

Il-Kopt tilef it-tmimijiet verbali u nominali tal-Eġizzjan klassiku, b'tali mod li l-flessjoni tiegħu għandha karatteristiċi differenti mqabbla mal-fażijiet iżjed antiki tal-lingwa Eġizzjana.

Fil-fatt il-Kopt għandu t-tendenza li jirrappreżenta ċerti relazzjonijiet grammatiċi permezz ta' artikli, prepożizzjonijiet u partiċelli f'kostruzzjonijiet analitiċi b'kuntrast mas-sistema aktar sintetika u flessjonali tal-Eġizzjan klassiku (hemm xi paralleliżmu ma' dak li ġara fil-mogħdija tal-Latin għal-lingwi Rumanzi).

Fil-Kopt hemm żewġ valuri possibbli tal-ġeneru grammatikali (maskili / femminili) li ntirtu mill-Eġizzjan klassiku.

It-tmiem antik tal-femminili "t" sofra xi bidliet fonetiċi u fil-Kopt jidher biss meta jkun segwit minn ċerti suffissi possessivi: "ro" 'ħalq', "rō.k" 'ħalqek'; "hē" 'ġisem', "hēt.f" 'ġismek'.

Il-Kopt żviluppa l-artiklu mid-dimostrattivi tal-Eġizzjan klassiku, li ma kellux artikli.

Dan ifakkarna f'dak li ġara fil-lingwi Rumanzi.

Fil-fatt (bħal fil-Franċiż pereżempju) il-ġeneru ta' xi kliem fil-Kopt nistgħu nafuh biss mill-forma tal-artiklu.

Il-forom tal-artiklu definit maskili huma: "p, pi, pe" u l-forom femminili huma "t-, ti, te", il-forom kollha għandhom il-plural "n- ": Jintuża spiss ukoll l-"artiklu" indefinit li ma jeżistix fl-Eġizzjan klassiku.

Dan l-artiklu evolva min-numru wieħed "ou".

Il-plural, bl-istess mod bħall-femminili, jingħaraf kważi esklussivament mill-forma tal-artiklu ta' qabel, minħabba li normalment l-għerq fil-plural mhux differenti mis-singular.

Madankollu, xi kultant l-għerq għandu forom differenti għas-singular u l-plural, bħala fdal ta' bidla fonetika, differenti mill-forom antiki:


Frida Kahlo

Frida Kahlo

Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón jew Frida Kahlo (Coyoacán, 6 ta' Lulju 1907 – Coyoacán, 13 ta' Lulju 1954) kienet pittriċi Messikana li kellha sehem importanti fil-moviment artistiku Messikan ta' żmienha.

Fl-1922, iffalsifikat id-data ta' twelidha u bidlitha fis-7 ta' Lulju 1910, is-sena tal-bidu tar-Rivoluzzjoni Messikana, u madwar l-1935 neħħiet l-"e" minn isimha "Frieda".

Omm l-artista, Matilde Calderón y González, li kienet ukoll pittriċi (El condabrebbra, membru tal-moviment surrealista) (1876-1932) twieldet il-Messiku.

Kienet it-tielet tifla ta' Isabel González y González, ġejja minn familja ta' ġenerali Spanjoli, u l-fotografu Antonio Calderón, ta' nisel Amerindjan minn Morelia.

Missier Frida, Carl Wilhelm Kahlo (1871-1941), imwieled Pforzheim f'Baden-Württemberg il-Ġermanja, ma kienx, kif kienet tgħid il-leġġenda mifruxa, Lhudi ta' nisel Ġermano-Awstro-Ungeriż iżda Ġermaniż Luteran mill-borgeżija ta' Baden , li mar il-Messiku fl-1891, fl-età ta' 19-il sena.

Kienu jsejħulu Guillermo, it-traduzzjoni ta' Wilhelm għall-Kastiljan.

Hu kien bin il-ġojjellier u orafu Jakob Kahlo u Henriette Kaufmann.

Fl-1936 Frida Kahlo pinġiet "Nannieti, ommi u missieri u jien" fejn tirrakkonta l-istorja tal-oriġini tagħha bħala siġra tar-razza.

Fuq hemm in-nanniet.

Issimbolizzat in-nanniet tan-naħa t'ommha bl-art, u n-nanniet tan-naħa ta' missierha premezz tal-bahar.

Fin-nofs hemm il-ġenituri tagħha fil-poża tar-ritratt tat-tieġ u taħt hemm hi bħala tifla żgħira fil-ġnien tad-"Dar il-Kaħla" fejn twieldet u mietet.

Magdalena Carmen Frida Kahlo Calderon twieldet fid-"Dar il-Kaħla"(La Casa Azul), li llum hi l-Mużew Frida Kahlo, f'nofs kwartier tal-klassi tan-nofs, Coyoacán, fin-nofsinhar tal-belt tal-Messiku.

Kienet it-tielet mill-erba' wlied ta' Matilde u Guillermo Kahlo li kienu kollha bniet.

Fl-età ta' 6 snin, Frida qabadha l-poljo.

Minħabba dan, riġlejha l-leminija ma kibritx kemm kellha u sħabha fl-iskola laqqmuha "Frida z-zoppa".

Fl-1922, fl-età ta' 16-il sena, daħlet l-"Escuela Nacional Preparatoria", meqjusa bħala l-aħjar skola fil-Messiku.

Kienet tixtieq issir tabiba u minkejja l-interess tagħha fl-arti, ma kellha l-ebda pjan biex tintefa' f'karriera artistika.

Fil-bidu Frida kienet tibbrilla fl-istudji u kienet tinteressa ruħha fil-politika u tfittex, bħal ħafna mill-kontemporanji tagħha, li twaqqaf spirtu Messikan f'pajjiżha li kien għadu kif sar indipendenti.

Fis-17 ta' Settembru 1925, Frida ħadet karozza tal-linja biex tmur id-dar wara l-iskola.

F'daqqa waħda, il-karozza ħarget mit-triq u daħlet ġo tramm.

Mietu ħafna nies fl-inċident.

Frida, korriet serjament, daħlitilha ħadida ġo żaqqha u nifdet sa ġufha u għalhekk aktar tard ma setgħitx ikollha tfal.

Kellha ħafna ksur, ħdax b'kollox, f'riġlejha x-xellugija.

Sieqha l-leminija kisritha wkoll.

Kellha ksur ukoll fil-pelvi, l-kustilji u s-sinsla ta' daharha.

L-ispalla kważi kienet żlugata.

Dammet fis-sodda għal tliet xhur, xahar minnhom l-isptar.

Madwar sena wara l-inċident, Frida kellha tmur lura l-isptar għaliex sabu li kellha waħda mill-vertebri lombari miksura u kellha tilbes kurpett tal-ġips għal disa' xhur.

Kien dak iż-żmien li bdiet tpinġi.

Biex jgħinuha, qrabatha qiegħdu tinda b'mera fuq is-sodda.

Hekk setgħet tinqeda mir-rifless tagħha bħala mudell.

Dan x'aktarx kien li taha l-ispinta biex tibda s-sensiela twila ta' awtoritratti li pinġiet; minn 143 pittura, 55 minnhom kienu awtoritratti.

Kellha tagħmel bosta operazzjonijiet oħra u minħabba fihom damet ħafna żmien minduda l-isptar.

Fl-1928, Kahlo Frida inkitbet fil-Partit Komunista Messikan.

Kienet interessata partikolarment fl-emanċipazzjoni tan-nisa fis-soċjetà Messikana li kienet "macho" ħafna.

Iddeċidiet minn kmieni f'ħajjitha li ma tridx timxi fl-istess triq bħal maġġoranza tan-nisa Messikani l-oħra.

Xtaqet issiefer, tistudja, riedet il-libertà u d-divertiment.

Fl-istess sena, Frida iltaqgħet ma' Diego Rivera (1886-1957) fl-awditorju tal-iskola tagħha (fejn dan kien qiegħed ipinġi pittura fuq il-ħajt).

Kien hemm fejn ratu għall-ewwel darba.

Dan il-pittur kienet tammirah ħafna u talbitu l-opinjoni tiegħu dwar il-pitturi tagħha biex tara jekk kienx jaħseb li kellha talent.

Il-muralista kien impressjonat bix-xogħlijiet taż-żagħżugħa Messikana, "Il-pitturi juru qawwa ta' espressjoni straordinarja u deskrizzjoni preċiża tal-karattri.

Għandhom sinċerità plastika fundamentali u personalità artistika interna.

Iġibulna sesswalità mogħnija b'ħila kbira ta' osservazzjoni, fl-istess ħin sensittiva.

Għalija, kien ċar li din it-tfajla kienet veru artista. "

Frida Kahlo u Diego Rivera, 21 sena ikbar minnha, iżżewġu fil-21 ta' Awissu tal-1929.

Marru joqgħodu fil-Belt tal-Messiku, iżda Ribera ma' damx ma' qarraq biha.

F'Novembru tal-1930, marru joqgħodu San Francisco billi Rivera kellu kummissjoni biex ipinġi xi pitturi fuq il-ħajt għall-Borza ta' San Francisco u l-Iskola tal-Belle Arti ta' California, li saret San Francisco Art Istitut.

Frida saret taf l-artisti u l-patruni fosthom Albert Bender.

Dan kien għen lil Diego Rivera jikseb permess biex jidħol l-iStati Uniti.

Biex tirringrazzjah fl-1931 Frida pinġiet ritratt doppju ta' "Frida y Kahlo Diego Rivera" ispirat mir-ritratt tat-tieġ tagħhom.

Fl-1930, kellha l-ewwel l-ewwel korriment.

Wara l-inċident, qallulha li qatt ma jista' jkollha tfal iżjed billi kellha l-pelvi maqsum fi tliet postijiet, u minħabba f'hekk ma setgħetx ikollha tqala bla problemi billi t-tarbija ma setgħetx toqgħod f'pożizzjoni normali.

Matul iż-żjara tagħhom f'Detroit, reġgħet saret tqila.

Kmieni f'din it-tieni tqala, Frida marret tara tabib fl-isptar Henry Ford, li ta parir li żżomm it-tarbija u ma ttemmx it-tqala tagħha.

Qallha li tista' twelled permezz ta' ċesarja.

Minkejja l-ottimiżmu tat-tabib, kellha korriment ieħor fl-4 ta' Lulju 1932.

Irrappreżenat is-sentimenti tagħha, is-sens ta' solitudni u abbandun wara t-telfa tat-tarbija fil-pittura "L-isptar Henry Ford" jew "Is-sodda ttir", li fiha pinġiet fetu maskili kbir f'pożizzjoni embrijonika, it-tarbija li tilfet fil-korriment, "iċ-ċkejken Diego" li ttamat li żżomm għal tul it-tqala.

Wara dan l-episodju ikraħ, Frida Kahlo pinġiet xi pitturi li rriflettew l-għeja tagħha u l-istmerrija li kellha għall-iStati Uniti u għall-Amerikani filwaqt li żewġha baqa' affaxxinat b'dan il-pajjiż u ma riedx jitilqu.

Hi esprimiet l-opinjoni tagħha dwar il-pajjiż tal-"gringos" fil-pitturi "Awtoritratt fuq il-fruntiera bejn il-Messiku u l-iStati Uniti" u "Il-libsa tiegħi imdendla hawn".

Minkejja l-ammirazzjoni tagħha għall-progress industrijali tal-Istati Uniti, Frieda li kienet nazzjonalista Messikana, fuq in-naħa l-oħra tar-Río Bravo, ħassitha qisha ħuta barra mill-ilma.

Sadanittant, fl-1932 mietet ommha.

F'Diċembru tal-1933, Diego Rivera qabel li jmorru lura l-Messiku.

Marru joqgħodu San Ángel, f'dar mibnija mill-ħabib tagħhom Juan O'Gorman li kien perit u pittur.

Minħabba l-problemi tas-saħħa Frida kellha terġa' tmur l-isptar għal raxkament.

Fl-1935, pinġiet żewġ pitturi biss, waħda minnhom kienet "Ftit barxiet żgħar", li tevoka il-mewt ta' mara minnħabba l-għira.

Frida Kahlo indunat li żewġha kellu relazzjoni ma' oħtha, Cristina.

Imweġġa' fil-fond telqet mid-dar u marret toqgħod fiċ-ċentru tal-belt tal-Messiku.

Matul dan il-perjodu, kellha bosta relazzjonijiet barra ż-żwieġ, xi wħud ma' nisa oħrajn.

F'nofs l-1935, marret New York ma' żewġt iħbieb nisa.

Damet ma reġgħet lura l-Messiku sakemm intemmet ir-relazzjoni bejn oħtha u żewġha fl-aħħar tas-sena.

Fit-9 ta' Jannar 1937, il-President Lázaro Cárdenas del Río uża l-poter kostituzzjonali tiegħu biex jagħti l-ażilu politiku lil Leon Trotsky.

Frida u Diego stiednu 'l Trotsky biex ma' martu Natalia Sedova joqgħod fid-dar tagħom, La Casa Azul (Id-Dar il-Kaħla).

Żviluppat affari qasira, jgħidu li kienet appassjonata, bejn Trotsky u Frida.

Fl-aħħar ta' din l-avventura, l-artista offrietlu "bl-affezzjoni" f'għeluq sninu, is-7 ta' Novembru 1937, "Awto-ritratt dedikat lil Leon Trotsky" fejn pinġiet ruħha liebsa sabiħ b'karta f'idejha bid-dedikazzjoni: Meta Trotsky u l-mara telqu mid-dar, ħallewha warajhom.

F'Settembru tal-1938, André Breton , teoriku tas-surrealiżmu, intbagħat il-Messiku mill-Ministeru tal-Affarijiet Barranin Franċiż biex jagħti taħdita dwar l-istat tal-poeżija u l-pittura fl-Ewropa.

Huwa u martu Jacqueline Lamba, qagħdu mal-koppja Kahlo-Rivera.

Frida Kahlo ċaħdet li kienet surrealista: Breton, impressjonat ħafna bi Frida, kiteb Sadattant nibtet ħbiberija vera u profonda bejn Frida u Jacqueline.

Fil-bidu ta' Ottubru tal-1938, Frida Kahlo ppreżentat ix-xogħlijiet tagħha fil-gallerija ta' Julien Levy f'New York.

Nofs il-ħamsa u għoxrin xogħlijiet ippreżentati nbigħu.

Matul iż-żjara tagħha, kellha relazzjoni mal-fotografu Nickolas Murray.

Fl-1939 Frida marret Pariġi għall-wirja kbira fuq l-Messiku organizzata mill-gvern Cárdenas fil-gallerija Pierre Colle.

Hemm qagħdet ma' André Breton u ltaqgħet mal-pitturi Yves Tanguy, Picasso u Wassily Kandinsky.

Pariġi ma għoġbithiex għax sabitha maħmuġa.

L-ikel ma qabilx magħha u qabditha kolibaċillożi.

Il-wirja ma għoġbithiex lanqas: fl-opinjoni tagħha "kienet invaditha dik il-qabda wlied il-qħab li huma s-surrealisti, sabitu żejjed dak l-irmixk kollu" esibit f'isem il-Messiku.

Biex tagħqad, Pierre Colle, ixxukkjat bir-rudizza tal-pitturi ta' Frida rrifjuta li jurihom fil-gallerija tiegħu.

F'ittra lil Louis Murray, esprimiet l-istmerrija profonda tagħha għall-intellettwali Pariġini:

F'Diċembru tal-1938, Frida u Diego ddivorzjaw.

Hi reġgħet bdiet tħoss uġigħ kbir fis-sinsla u qabditha mikożi akuta f'idejha l-leminija.

F'Settembru tal-1940, marret San Francisco biex jikkuraha t-tabib Eloesser.

Biex tirringrazzjah għall-kura tagħha, pinġietlu "Awtoritratt dedikat lil Dr Eloesser".

Il-pittura kellha din id-dedikazzjoni Diego Rivera kien f'San Francisco fl-istess ħin, u ppropona lil Frida li jerġgħu jiżżewġu.

Hi aċċettat, u t-tieni żwieġ sar San Francisco fit-8 ta' Diċembru 1940, għeluq snin Diego.

Marru joqgħodu fid-"Dar il-Kaħla" f'Coyoacán.

Fl-1942, l-artista bdiet tikteb id-djarju tagħha li fih ikkumentat dwar tfulitha, żgħożitha u ħajjitha.

Fl-istess sena ġiet eletta membru tas-"Seminario de Cultura Mexicana", organizzazzjoni mwaqqfa mill-Ministru tal-Affarijiet Kulturali u magħmula minn 25 artist u intellettwali.

Kellha bħala missjoni li tinkoraġġixxi t-tixrid tal-kultura Messikana permezz ta' wirjiet, konferenzi, u l-pubblikazzjoni ta' xogħlijiet.

Fl-1943, tat klassi tal-pittura fl-Akkademja tal-Belle Arti, iżda minħabba s-saħħa kellha tgħallimha f'darha.

Kellha wġigħ kontinwu f'sieqha l-leminja u f'darha li ma ħallihiex timxi sewwa.

Kellha tilbes kurpett tal-ħadid (dan narawh f' "Kolonna Maqsuma"column).

F'Ġunju tal-1946, għamlet operazzjoni f'daharha li ħallietilha żewġ ċikatriċi kbar fin-naħa t'isfel ta' daharha.

Fl-aħħar tas-snin 1940, il-qagħda tas-saħħa ta' Frida Kahlo marret għall-agħar u, fl-1950, kellha terġa' tidħol l-isptar ABC fil-belt tal-Messiku.

Damet hemm disa' xhur.

L-operazzjoni l-ġdida fuq is-sinsla kienet ikkumplikata b'infjammazzjoni u minħabba dan ħtieġet operazzjoni oħra.

Damet sa wara s-sitt operazzjoni (minn total ta' seba') qabel ma setgħet terġa' tibda tpinġi, imma kellha tagħmel dan mimduda fuq daħarha.

Fir-Rebbiegħa tal-1953, il-fotografa Lola Álvarez Bravo organizzat l-ewwel wirja ta' Frida Kahlo weħida fil-Messiku.

It-tabib ma ħallihiex tqum, u ħaduha fuq is-sodda tal-isptar sal-gallerija biex tieħu sehem fil-ftuħ.

F'Awwissu tal-1953, qatgħulha riġelejha l-leminija fl-irkoppa.

Din l-operazzjoni taffiet l-uġigħ imma għamlitilha dipressjoni profonda:

Frida Kahlo mietet b'pulmonite severa fil-lejl tat-13 Lulju 1954, sebat ijiem wara li għalqet 47 sena.

L-aħħar kliem fid-djarju tagħha kienu Però, minn naħal għall-oħra tal-aħħar pittura tagħha, li pinġiet eżatt qabel ma mietet kitbet: "Viva la Vida" ("Viva l-Ħajja").

Il-kremazzjoni tagħha saret fl-14 ta' Lulju u l-irmied tagħha qiegħed fil-Casa Azul f'Coyoacán, fuq sodditha f'urna bl-għamla ta' wiċċha.