Стилистикэм хэгъэушъхьафыкIыгъэ нэшанэу иIэр зыфэдэр бзэшIэныгъэм инэмыкIрэ Iахьэхэу е фонетикэм, е лексикологием, е морфологием, е синтаксисым – ащыщ гори хэхыгъэу лъапсэ ымышIэу, а пстэумэ зэрагъашIэрэр зэхэубытыгъэу жабзэм зэрэщыбгъэфедэщт шIыкIэ-амалхэр зэрэзэшIуихырэр ары. Ар кIигъэтхъызэ Г.О. Винокур мырэущтэу етхы: «Фонетикэ закъоми, грамматикэ закъоми, семасиологие закъоми стилистикэр къыпкъырыкIырэп, а Iахьищыри ежьыркIэ зэу, зэхэмыхыгъэу  щыт» (Винокур, 1959: 224). Джащ фэдэ нэшанэу иIэр ары стилистикэр наукэ шъхьафэу къыхэгъэщыгъэн ыкIи нэмыкIрэ бзэ наукэхэм агогъэшъхьафыкIыгъэн фаеу зышIырэр.