оигъор ц1ыфым ишэн ары. Шыр адыгэмэ бланэм рагъапшэ. Ар аукъодыеп: бланэм ищы1эныгъэ  зэпхыгъэр ылъэ ипсынк1агъ ары. Щэбзэщэ т1упщыгъэм фэдэу ащ ышъхьэ рихьыжьэжьыщтыгъ. А псэушъхьэм ищы1ак1э ехьыщырыгъ адыгэм ищы1ак1и. Пый мыухыжьэу къыфыкъок1ыщтыгъэхэм ышъхьэ ахихыжьыным пае иш закъу гугъап1эу и1агъэр. Шы гъэшхэк1ыгъэ дахэм ащк1э ущыгугъунэу щытыгъэп. Арыти теплъэ дахэ зи1эм нахьи шы лъэрыхьэу, шы пытэр къыхахыгъагъ. Джаущтэу щы1эныгъэм къыхэуцуагъ “адыгэ шыу” зыфа1уагъэр. Тхак1ом  ихудожественнэ концепцие адыгэ шыум иобраз ч1ып1э ини щиубытыгъ.