К1эрэщэ Тембот  иисторическэ прозэ дэгъоу щызэ1ок1эх блэк1ыгъэ лъэхъаным хэхъухьэгъэ-хэш1ыхьагъэхэмрэ джырэ лъэхъаным ишъыпкъап1эрэ. Лъэпкъэу тхыгъэ историе зимы1агъэм зыкъиш1эжьын фэягъэти, писателым хъишъэм зыфигъэзагъ, ар непэрэ мафэм рипхыгъ ык1и ц1ыфым къырык1орэр къыгъэлъэгъуагъ. Ащ лъэпкъ шэн (национальнэ характер) гъэш1эгъонхэр ит­хылъхэм ащигъэпсыгъ. Тэ къик1ыра л1ыгьэу, гушхуагъэу адыгэ л1ыхъужъмэ я1эр!? Джэуапыр тхак1ом лъэпкъым ихъишъэ, ихудожественнэ традициехэм къахехы. Ар хъишъэ1уатэуи, этнографэуи и1офш1агъэхэм ащэхъу. Анахьэуи жэры1уабзэр, ащ хъугъэ-ш1агъэу хэтхэр, адыгэ ц