Ау, нафэу зэрэщытымкIэ, императорэу Сигизмунд, ежь чIыпIэу обществэм щиубытырэм емылъытыгъэу, бзэм ишапхъэхэм ахэIэзыхьажьынымкIэ ащ фэдэ фитыныгъэу зэритыжьыгъэм зи къикIыгъэп: сыдэу зызешIи ихэукъоныгъэ цIыфхэм аригъэштэн ылъэкIыгъэп. Зигугъу къэтшIыгъэ къэбарым мэхьэнэ лъапсэу иIэм тэ тилъэхъани къыкIичыгъэп. Хэтми шапхъэхэр зыукъохэрэм ищыкIэгъэ пшъэдэкIыжьыр ыхьын фае. Мары «Адыгэ литературабзэм ишапхъэхэр зэраукъорэм ехьылIагъ» зыфиIорэ унашъоу хэку исполкомым 1958-рэ илъэсым ыштагъэм къыщиIорэр: «Тхылъ тедзапIэм, газетэу «Социалистическэ Адыгеим» иредакцие, радиоинформацием иотдел, хэкуоном унашъо афешIы адыгэ литературабзэм иджырэ шапхъэхэм дэх имыIэу арыгъозэнхэу».