Ау ащи араб графикэм техыгъэ алфавитым щыкIагъэу фэхъугъэмэ ащыщхэр къыхэнэжьыгъэх: латин алфавитыр хьарыф 26-рэ нахь зэрэмыхъурэм къыхэкIэу, адыгэ макъэхэр къэгъэлъэгъогъэнхэм пае хьарыф нахьыбэмэ хьарыфхэгъэщ тамыгъэхэр афашIынхэ фэягъэ. Ары пакIошъ, хьарыфхэм мэкъитIу къэзгъэлъагъохэри ахэтыгъэх, етIани хьарыфыкIэхэр хагъэхьанхэ фаеу хъугъэ. Къыдэлъытэгъэн фаемэ зэу ащыщыгъ кIэлэцIыкIухэм адыгабзэм паий, урысыбзэм паий алфавит зырыз зэрагъэшIэн фаеу зэрэщытыгъэр. Ащ тхэн-еджэныр къызэрэзэтыриIажэрэм дакIоу техникэ лъэпсэ зэфэшъхьафхэр (зэрэхаутырэ Iэмэ-псымэхэр) алфавит пэпчъ уиIэн фаеу къышIыщтыгъэ. Ащ тхылъ тедзэн Iофыр къыгъэхьылъэщтыгъэ, хьардж  лыягъэхэри уигъэшIыщтыгъэ. Къумэхэ Зарэ зэритхырэмкIэ, «латин графикэм ылъапсэ тетэу зэхэгъэуцогъэ адыгэ алфавитым хьарыфхэгъэщ тамыгъэхэр къыхиубытэщтыгъэх. Ащ дакIоу зы тамыгъэм мэкъитIу е зы макъэмрэ гъунэгъу макъэм изы хэгъэушъхьафыкIыгъэ нэшанэ къэзгъэлъагъорэмрэ (гущыIэм пае, мэкъэ Iужъухэр) зы тамыгъэкIэ къыщатыщтыгъэ»(Кумахова, 1972: 30).