Бзэм ишапхъэхэр зы нэбгырэм ежь ишIоигъоныгъэкIэ къыхихы ыкIи зэблихъу зэрэмыхъущтыр кIигъэтхъызэ профессорэу А.К. Бороздин мыщ фэдэ тарихъ къэбарыр щысэу къыгъэлъэгъоныр икIэсагъ: «Императорэу Сигизмунд Костанцкэ Соборым чIэтэу къегъэуцокIыгъэ монаххэм къадэгущыIэзэ гущыIэ горэм къыхэукъуагъ. Монаххэм ащыщ горэм фэмыщыIэу ар кIигъэтхъыгъ. Ащ императорыр къыгъэгубжыгъэу къыупсэлъыгъ: «Тэрэзэу къэсымыIуагъэмэ сыда о озгъашIэрэр?» «Джарэущтэу Ал. Галь елъытэ», – къыпигъодзыжьыгъ монахым. «Хэта а Галь зыфапIорэр?», –  къытехъупкIагъ етIани Сигизмунд. «Ар монах», –  къызэкIэкIуагъэп мыдрэри. «Адэ ащыгъум сыда сызкIэукIытэжьын фаер,сэ сыимператор, арышъ, сигущыIэхэми нахь уасэ яI монах горэм игущыIэхэм анахьи».