#адыгэусэхэр #черкесские_стихи #адыгские_стихи

Гъыбз

Къушъхьэ тIуакIэм псыхъор дэчъы
ЗыреутэкIы мыжъо пэпчъы
Зэпрегъазэх ателъадэ
КъашIэ сыд ащ имурадэр.

Ипсы шхъуантIэу нэпсы къаргъор
Къегъэгъунэ чэщ мэзагъом
Шыу сакъхэм шылъэ макъэр
ЩагъэIэ псы ешъуапIэм.

Шыухэр екIух ТIуапсэ-къалэ
Ащ ябынхэри ягъус
Пшъыгъэх, кIонхэу яIэмалэп
Гур мэтIэпIы, нэпсыр гъушъ.

Мыщ гапсыгъэхэри, абдзахи
Бжъэдыгъу бынхэри ахэт
Чэщ бзыу макъэм гур пIэпехы
Жьыбгъэм гъыбзэр иорэд.

Сыд шъузыфырэр адыгэхэр?
Тэ шъуежъагъэр марджы хъун?
Урысыдзэр тэ тизыфырэр
Хым тимыкIымэ тыунэхъун.

А джэуапыр Тхьэм ымакъэ
Тэ тыщыIэми къытфэсакъырэм
Анахьыжъым ритыжъыгъ.
Нэпсыр къехызэ пидзэжъыгъ.

Тизынэбгырэ нэбгыришъэ
КъыпэгъокIызэ тызэуагъ
Илъэсишъэрэ тихъишъэ
Тыдрэ чIапIи зэлъашIагъ. 

Руслан Тлиш, аул Козет, Адыгея. 1991 г