Шъыпкъэ, тхыбзэ тиIэ зыхъугъэм ыпэкIи адыгэ литературабзэм ишапхъэхэм ащыщхэр къэунэфыхэу фежьагъэх. Ащ егъэжьапIэ фэзышIыгъэмэ зэу ащыщэу къагъэлъагъорэр революцием ыпэкIэ адыгэ лъэпкъэгъу зэфэшъхьафхэр зэхэпхъагъэ зэрэхъугъэр ары. ГущыIэм пае, Е.Д. Филициным мыщ фэдэ щысэхэр къехьых: «1883-рэ илъэсым къуаджэу Хьатыгъужъыкъуае кIэмгуеу 1519-рэ, абдзахэу 659-рэ, шапсыгъэу 96-рэ, къэбэртаеу 52-рэ, хьатикъуаеу 14, мамхыгъэу 19; къуаджэу Тэхъутэмыкъуае бжъэдыгъоу 730-рэ, абдзахэу 205-рэ, шапсыгъэу 147-рэ ащыпсэущтыгъэ» [Филицин, 1895: 54, 69].Ащ фэдэ лъэпкъэгъу зэхапхъэм жэрыIуабзэми, фольклорыми шэпхъэ гъэнэфагъэхэу ахилъхьарэм Н.Ф. Яковлевыр «междиалектическэ (литературабзэм икъежьапIэкIэ)» еджагъ.