зы тхыкIэ къафигъотымэ шIоигъоу мырэущтэу ащ ытхыщтыгъэ: «Джырэ тиадыгабзэ гъэпсыгъэ щыхъущтыгъэ, джыри щыхъурэ мыщ фэдэ гущыIэ зэхэлъхэу шъхьафхэу гущыIэухыгъэм ичленхэу агъэфедэхэрэр зэпытэу тхыгъэнхэ фае. Ахэр зэпытэу тхыгъэнхэр къызкIыхэтхырэр зыпкъ итэу нэмыкI правилэ гъэуцугъэныр хьылъэу щытышъ ары. Зы гущыIэ зэхэлъ купым зы правилэ афэбгъэуцуным ыкIи нэмыкI купым нэмыкI правилэ афэбгъэуцуным орфографиер къин дэдэу ыкIи гурыIогъаеу къешIы» (Ашхамаф, 1997: 42). Ау Iэшъхьэмафэм зэфэмыдэ гъэпсыкIэ зиIэ гущыIэхэр практическэу зэхэубытэгъэныр нахь тэрэзэу ылъытэщтыгъэми, теорие лъапсэ ащ зэримыIэр къыгурыIощтыгъэ. Джары причастиемрэ пкъыгъуацIэмрэ зэпытэу тхыгъэнэу (