Къаймэт къызхэк1ыгъэ адыгэмэ афэшъыпкъэти,  ыщэчын ылъэк1ыгъэп пристав утэшъуагъэм шъхьак1оу чылэдэсмэ къарихыгъэр. Урысыбзэ зымыш1эрэ нэжъ-1ужъ  пэрытхэм къагуры1орэп “прохвостым” къик1ырэр. Сэламэу къарахыгъэм ипэгъок1эу сэлам ежьхэм ахыжьы. Ащ къик1ырэр: къызгуры1оу ахэтыгъэ закъор Къаймэт арыти, “зэк1ужьэу фэпагъэу аужрэ сатырмэ къахэк1и, псынк1эу приставым дэжьк1э ыузэнк1ыгъ … зыбгъодахьэм… приставым 1эу къыщэигъэр 1э сэмэгук1э ыубыти къык1ырыугъ, 1э джабгъумк1э жэпкъ фаоу еуи риутыгъ: “Ма, “прохвостыр” осэтыжьы!”  Джащ щыублагъэу Къаймэт хьадж­рэт мэхъу, ипыйхэр изакъоу ригъэуцол1энхэу фежьэ, ц1ыф лэжьэк1о къызэрык1омэ аде1э,