36 Иоппияда Тавифа («jеерен») деп ÿренчик ÿй кижи болгон. Олкöп jакшынак керектер эдип, jокту-jойуга быйаны jедип турган.37 Бу кÿндерде ол оорыйла, jада калган. Оны jунала, ÿстиндегикыпка салып койгондор. 38 Лидда Иоппияга jуук болгондо, Петрдыҥ анда jÿргенин ÿренчиктер угала, олорго саадабай келзин деп,ого эки кижи ийдилер.39 Петр туруп, олорло кожо барды. Jедип келерде, оны ÿстиндеги кыпка апардылар. Тул ÿй улус ончозы Петрдыҥ алдына туруп, кожо jÿрерде Jеерен кöктöгöн чамчаларды ла jикпелердиого кöргÿзип, ыйлажып турдылар. 40 Jе Петр ончолорын кыптаҥчыгарып, чöгöдöп, мÿргÿй берди. Оноҥ кижиниҥ сööгине баштанып,— Тавифа, тур! — деди.Ол кöзин ачып, Петрды кöрöлö, отура берди. 41 Петр ого колынсунуп, тургусты. Агаруларды ла тул ÿй улусты кычырала, оныҥэзен-амыр болгонын кöргÿсти. 42 Бу болгоны Иоппия ичине угулып, кöп улус Кайраканга бÿтти. 43 Петр Иоппияда тапту узак jÿрди. Ол тере илеечи Симон деп кижиниҥ айлында jаткан.