1 Анания деген бир эр дезе, эмеени Сапфирала кожо jериниҥ jарымын садала, 2 баазыныҥ кезигин эмеенине билдире jажырып,кезигин экелип, апостолдорго берген. 3 Jе Петр айтты:— Анания, Агару Тынга тöгÿндейин, jердиҥ баазынаҥ jажырайындеп, сатанага jÿрегиҥе кирер jöпти не бердиҥ? 4 Сениҥ барыҥ бартужында сенийи болбогон бо? Садып тапканыҥ сениҥ табыҥдаболбогон бо? Андый немени jÿрегиҥе не алдыҥ? Сен улусты эмес,Кудайды тöгÿндегеҥ.5 Бу сöстöрдиҥ кийнинде Анания барып тÿжеле, тыны ÿзÿлеберди; уккан улустыҥ куды чыкты. 6 Jиит уулдар öрö туруп, оныҥсööгин jуурга белетеп, алып чыгала, jууп койдылар.7 Ÿч саат кире öйдиҥ бажында оныҥ эмеени, не болгонын билбес бойы, кирип келди. 8 Петр оноҥ сурады:— Айт меге, jерди мынчага саттыгар ба?— Эйе, анчага — деп, ол каруу jандырды.9 Jе Петр ого айтты:— Кайраканныҥ Тынын ченеер деп эрмектежип алган немегерне? Бат, эриҥниҥ сööгин jуугандар эжиктеҥ кирип jадылар, олорсени де алып чыгар.10 Бу ла тушта ол Петрдыҥ бут алдына келип тÿжеле, тыны ÿзÿле берди. Jиит уулдар кирип келеле, оныҥ öлгöнин кöрÿп, алыпчыгала, эриниҥ jанына jууп койдылар. 11 Бастыра серкпениҥ лемыны уккандардыҥ ончозыныҥ айдары jок коркыжы келди.