7 Суббот кÿнниҥ кийнинде ÿренчиктер калаш сындырарга jуулышты. Эртезинде атанар деп, Павел олорло эрмектежип, тÿнортозына jетире сöс айтты. 8 Бис jуулган ÿстиндеги кыпта кöп jарыткыш кÿйÿп турган. 9 Павелдиҥ эрмек-куучыны удап барадарда, кöзнöктö Евтих деп бир уул ÿргÿлеп отурган. Учында уйкугаjыга соктырып, ÿчинчи каттаҥ аҥтарыла берди. Оны jердеҥ кöдÿрдилер; ол божоп калтыр. 10 Павел тÿжÿп, оныҥ ÿстине jаба jадып, айтты:— Тÿймешпегер, оныҥ jулазы бойында.11 Öрö чыгып, калаш сындырып, ажанды; таҥ атканча тапту эрмектежеле, jолго кöндÿкти. 12 Бу тужында уулды эзен-амыр бойынэкелип, айдыжы jок сÿÿнип, токунап калдылар.