13 Улустыҥ ортозынаҥ бир кижи Иисуска айтты:— Ÿредÿчи, карындажыма айт, энчини мениле ÿлешсин.14 Иисус ол кижиге:— Слерди jаргылаарга эмезе энчигерди ÿлештирерге Мени кемтуткан? — дейле, 15 улуска баштанды: — Ачаптанып неме jуурынаҥчеберленигер, — кижиниҥ jÿрÿми jööжöзиниҥ элбегинеҥ камаанду эмес.16 Оноҥ укаа сöс айтты:— Бир бай кижиниҥ кыразында jакшы аш бÿткен. 17 «Эм канайдайын? — деп, ол сананган. — Ажымды урар jерим jок». 18 Оноҥайткан: «Мынайда эдедим: алмарларымды оодып, оноҥ jаандарынтудадым, ончо ажымды, бар jööжöмди ого jууп койодым. 19 Оноҥjулама айдадым: 'Jулам! Белетеп алган курсагыҥ, jööп алган байлыгыҥ узак öйгö jедер: амыра, ичип-jи, jырга'». 20 Jе Кудай огоайткан: «Сананбас! Бу тÿнде jулаҥды алып баргылаар. Белетеп алганыҥ кемге jедижер?»21 Кудайга байыбай, бойына байлык jууган кижиле андый болуп jат.