1 Оток-кÿреениҥ улузына чике кöрÿп, Павел айтты:— Эрлер, карындаштар! Мен бÿгÿнге jетире Кудайдыҥ алдындаjÿрегим ачык jÿргем.2 Улу абыс Анания дезе Павелге коштой турган улуска:— Оныҥ эрдине согыгар — деди.3 Айдарда, Павел ого айтты:— Сени Кудай согор! Тыштыҥ сениҥ ак, ичиҥ кара. Сен Jасакла jаргылаарга отурып jадыҥ, бойыҥ дезе, Jасакты бузып, менисоктырып jадыҥ.4 Коштой тургандар айдышты:— Кудайдыҥ улу абызын jамандап туруҥ ба?5 Павел каруу jандырды:— Карындаштар, оны улу абыс деп билбедим. Бичилген сöс бар:«Калыктыҥ башчызын jаман айтпа».6 Мындагы улустыҥ бир jарымы саддукейлер, экинчи jарымыфарисейлер деп билеле, Павел оток-кÿрееде тыҥыда айда берди:— Эрлер, карындаштар! Мен фарисей, фарисей уулы. Мени öлгöндöр тирилерине иженип jÿргеним учун jаргылап jадылар.7 Ол мынайда айдарда, фарисейлер ле саддукейлер ортодо ööнбöкöн чыгып, jуун бöлÿне берди: 8 саддукейлер тирилиш jок, ангелде, тын да jок дейтен, фарисейлер дезе бу ончозы бар дейтен.9 Jаан кыйгы-кышкы чыкты. Фарисейлер jанынаҥ бичикчилер öрöтуруп, сöс блаажып, айдып турдылар:— Бу кижидеҥ jаман неме таппай турубыс. Ого тын эмезе ангелайткан болзо, не болор?10 Ööн-бöкöн кöҥжип турарда, муҥ бажы Павелди jара тарткылап ийеринеҥ айап, jуучылдарды тöмöн тÿшсин, Павелди олордыҥ ортозынаҥ алып, шибееге апарсын деп jакарды.11 Эртезинде тÿнде Кайракан Павелге кöрÿнип, айтты:— Jалтанба, Мен керегинде Иерусалимде керелегениҥ чилеп,сеге Римде де керелеер керек.