
Երևանի «Փյունիկը», գավաթի եզրափակիչում 1-0 հաշվով հաղթելով Գյումրիի «Շիրակին», նվաճեց Հայաստանի գավաթը:


«Ամսի 12-ին անպայման Գյումրի կգաք: Մեդալներ են տալու ու համերգ է լինելու»,- տոնական տրամադրությունը կրկնապատկելու տրամադրված էին եկել «Հրազդան» մարզադաշտ գյումրեցի մեր գործընկներները: «Հրազդան» մարզադաշտը շատ ավելի գեղեցիկ է լինում, երբ լեցուն է, բայց միայն այն դեպքում, երբ այն լեցուն է: Այսօր նման բան չէր սպասվում, և այդպես չեղավ էլ:


ԵՐԿՐՈՐԴ ՏԻՏՂՈՍԻ ԽԱՂԱՐԿՈՒՄԸ՝ ՉՈՐՍ ՕՐ ԱՆՑ - Ընդամենը չորս օրվա տարբերությամբ «Փյունիկն» ու «Շիրակը» երկրորդ հանդիպումն անցկացրին, և երկու դեպքում էլ հանդիպումը տիտղոսի նշանակություն ունեցավ: Առաջին խաղում խփված միակ գնդակը չեմպիոնություն ապահովեց Գյումրիի «Շիրակի» համար, իսկ մայիսի յոթին «Հրազդան» մարզադաշտում կայացած խաղում թիմերը վճռեցին այս տարվա գավաթակրին:


Եթե «Շիրակի» մեկնարկային կազմը բազմաթիվ ռոտացիաների պատճառով շատ բարդ է նախապես կանխատեսելը, ապա «Փյունիկի» համեմատաբար կայուն կազմում նախորդ խաղի համեմատությամբ երկուսն էին փոփոխությունները: Որակազրկված Վարազդատ Հարոյանի փոխարեն պաշտպանության կենտրոնում էր հայտնվել Գրիգոր Հովհաննիսյանը, իսկ մյուս փոփոխությունն ավելի լավ առիթով էր: Ապաքինված Դավիթ Մանոյանը դաշտ էր դուրս եկել մեկնարկային կազմում, իսկ սովորաբար մեկնարկային կազմում խաղացող Սարգիս Բալոյանն այսօր պահեստայինների թվում էր:


ՄԻԱԿ ԳՈԼԸ ՀԱՋՈՐԴԵՑ ԱՄԵՆԱՎԻՃԵԼԻ ԴՐՎԱԳԻՆ - Հանդիպման հետխաղային ասուլիսում հավանաբար մարզիչները կասեն, որ խաղն իսկապես գավաթային էր: Առաջին կեսի ընթացքում կողմերը գործում էին զգուշավոր, առանց ավելորդ ռիսկի, և գոլն էլ, եթե լիներ, պետք է լիներ ստանդարտի խաղարկումից հետո: Այդ պահը եկավ 40-րդ րոպեին, երբ անկյունայինի խաղարկումից հետեո «Շիրակի» տուգանային հրապարակում խառնաշփոթում բոլորից լավ կողմնորոշվեց Տարոն Ոսկանյանը և բացեց հաշիվը: Դրան նախորդել էին մի քանի վտանգավոր գրոհներ «Շիրակի» կողմից: Ամենաիրական հնարավորությունն ուներ Դամ Դիոպը, որը Բարիկյանի հաշվենկատ փոխանցումից հետո մեն-մենակ դուրս եկավ դարպասապահի հետ, սակայն դարպասապահը հաղթող դուրս եկավ այդ մենամարտում, Գյումրիից ժամանած երկրպագուներն էլ հիշեցին մրցավարին դիմելու ամենայտնի ռուսերեն արտահայտությունը, իսկ դրվագը դարձավ հանդիպման ամենավիճելի պահը:


 


Սա կարող էր շատ վատ լուր լիներ գյումրեցիների համար, քանի որ այս թիմերի նախորդ երկու խաղերում վճռորոշ էր դարձել միայն խփված մեկ գոլը:


«ՇԻՐԱԿԸ», ՈՐ ՊԵՏՔ Է ՀԱՐՅՈՒՐ ՏՈԿՈՍՈՎ ԽՓԵՐ, ՉԽՓԵՑ - Ընդմիջմանը պետք էր արագ տաքսիով հասնել TF-ի գրասենյակ՝ ինտերնետն ապահովող սարքը վերցնել ու հետ վերադառնալ: «Ո՞վ էր լավ խաղում, ո՞վ կհաղթի»,- հայկական ներքին ֆուտբոլի համար զարմանալի հետաքրքրասիրությամբ հարցնում էր վարորդը: Հիմնական հետաքրքրության պատճառը, ինչպես պարզվեց, խաղադրույքներն են: Արդեն  վերադառնալիս, երբ բաց էինք թողել երկրորդ կեսի առաջին հինգ րոպեները, որդին զանգահարեց հորը.  ««Շիրակը» հարյուր տոկոս խփելու է»,- ես շտապեցի մարզադաշտ, իսկ վարորդը՝ բուքմեյքերական գրասենյակ:


Կարո՞ղ էր խփել «Շիրակը» երկրորդ կեսում: Կարո՛ղ էր: Երկրորդ կեսը հիմնականում ընթանում էր «Փյունիկի» կիսադաշտում: Կային նաև շատ վտանգավոր պահեր, որոնցից ամենավտանգավորը Լևոն Պաչաջյանի մոտ էր: Կարող էր գրանցվել նույնատիպ գոլ, ինչ մի քանի օր առաջ կայացած առաջնության խաղում, սակայն այս անգամ Լևոնը չկարողացավ գտնել Յորոյին, և խաղակեսի ամենաիրական հնարավորությունը գյումրեցիները չիրացրին:


20.4 ՏԱՐԵԿԱՆ «ՓՅՈՒՆԻԿԻ» ՏԻՏՂՈՍԸ - Վճռորոշ մեկ գոլի տեսությունը հաստատվեց եզրափակիչ սուլիչից հետո, և առաջին կեսում Տարոն Ոսկանյանի գոլի շնորհիվ փյունիկցիները ուղևորվեցին հաղթանակ տոնելու: Իսկ հաղթանակի խորհրանիշը դարձավ 18-ամյա դարպասապահ Գոռ Մանուկյանի հիանալի սեյվը խաղի վերջին վայրկյաններին:


«Փյունիկը», որի մեկնարկային կազմի միջին տարիքն այս խաղում մոտ 20 տարեկան էր (իսկ «Շիրակինը»՝ ուղիղ 25), երեք տարի անց նորից տիտղոս է նվաճում՝ ցուցադրելով փոքրիկ վերածնունդ երեք տարվա մրցանակային առումով երաշտից հետո:


Դավիթ Գալստյան


totalfootball.am
