
Աշոտ Սարգսյանը Ֆեյսբուքում գրում է.


«Միշտ չէ, որ ժողովրդի համար ճակատագրական շրջափուլերում քաղաքական բանականությունն է հաղթանակում։ Մեր պատմության մեջ ավելի շատ եղել է հակառակը։ Հատկապես վերջին մեկուկես հարյուրամյակում, երբ հաղթանակել է, Լեոյի խոսքով՝ «քաղաքական ռոմանտիզմը», ավելի ճիշտ՝ արկածախնդրությունը, չտեսությունը, «գյորմամիշությունը»։ Հատկապես վերջին մեկուկես հարյուրամյակում։ Եւ դրա հետեւանքով կորցրել ենք հնարավորի ձեռքբերելիքի կեսը, եթե ոչ մեծ մասը։ Վերջին այդ մեկուկես հարյուրամյակում քաղաքական բանականության հաղթանակի մեկ տասնամյակ ենք ունեցել՝ 1988-1998 թթ., երբ շահել ենք անհնարին թվացողը։ Հիմա կռիվը քաղաքական բանականության եւ քաղաքական չտեսության, «գյորմամիշության» մեջ է»։
