
Ճնշմանը և բռնապետությանը դիմադրելը ժողովրդին պատկանող իրավունքն է, որ կարող է արտահայտվել իշխանությունների ապօրինի ակտերին և գործողություններին դիմադրելով: Դիմադրության արդի և նպատակահարմար ձևը քաղաքացիական անհնազանդությունն է:


Քաղաքացիական անհնազանդությունը դիմադրության ոչ բռնի, խաղաղ եղանակն է, երբ ժողովուրդը դեմ է արտահայտվում իշխանությունների քաղաքականությանը հանրային հավաքների, ճանապարհների շրջափակման, քարոզչական թերթիկների տարածման, գործադուլների անցկացման, իշխանությունների հետ համագործակցելուց հրաժարվելու միջոցով:


Սա հատված է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության մեկնաբանություններ (ընդհանուր խմբագրությամբ` Գ. Հարությունյանի, Ա. Վաղարշյանի. - Եր., «Իրավունք», 2010, 1086 էջ) գրքից՝ ՍԴ նախագահ  Գ. Հարությունյանի ընդհանուր խմբագրությամբ:


Այս հատվածը ուշագրավ է նրանով, որ քիչ առաջ Գլխավոր դատախազությունը հաղորդագրություն է տարածել, որտեղ ասվում է, թե Ճանապարհ փակելը և երթևեկությանը խոչընդոտելը առաջ են բերում քրեական և վարչական պատասխանատվություն:


Ինչպես պարզ է դառնում ՍԴ նախագահ Գագիկ Հարությունյանի հեղինակած գրքից, ճանապարհ փակելը և երթևեկությանը խոչընդոտելը ոչ միայն չեն կարող առաջ բերել քրեական և վարչական պատասխանատվություն, այլ նաև նախատեսված են ՀՀ Սահմանադրությամբ:
