
«Կոնգրես-ՀԺԿ» դաշինքի ներկայացուցիչներն այսօր նախընտրական հանդիպումներ են ունեցել Կոտայքի մարզում: Այսօրվա պատվիրակությունը ղեկավարում էր ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար Լևոն Զուրաբյանը: Նա խոսելով «Կոնգրես-ՀԺԿ» դաշինքի խաղաղության ծրագրի մասին՝ սկզբում համեմատություն է արել 90-ականների Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև և դրանից հետո ընկած ժամանակահատվածի միջև:


«90-ական թվականներին մեր բնակչությունը 3 միլիոն մարդ էր, Ադրբեջանինը՝ 7 միլիոն մարդ,  մեր ՀՆԱ-ները իրար հետ համատեղելի էին, սպառազինությունների առումով մենք ծախսում էինք  200 միլիոն  դոլար, Ադրբեջանը ծախսում էր  350 միլիոն դոլար, էլի համեմատելի էր: Այսօր գիտե՞ք ինչ վիճակ է, այսօր Հայստաանում մնացել է 2 միլիոն բնակչություն, Ադրբեջանում՝ 9 միլիոն, այսօր մենք տարեկան ծախսում ենք  450-500 մլն դոլար սպառազինությունների համար, Ադրբեջանը ծախսում է 4 միլիարդ դոլար, ութ անգամ ավելի շատ ու քանի տարի շարունակ: Ապրիլյան պատերազմը հո պատահական դրվագ չէ՞ր, դա հենց նրա դրսևորումն է, որ բալանսը գնալով փոխվում է Ադրբեջանի կողմ և մենք դրա դեմն առնելու որևէ հնարավորություն այս պահին չունենք: Ինչո՞ւ, որովհետև 18 տարի շարունակ այս իշխանությունը մսխել է  1994 թվականի մեր՝ ռազմի դաշտում ձեռք բերած հաղթանակը: 18 տարի զբաղվել է թալանով կեղեքումով, ոչ մի բան չեն զարգացրել և հիմա  բերել են մի իրավիճակի, որ եթե անգամ  ինչ-որ հրաշքով Հայաստանում գա իշանության մի արդյունավետ ուժ, որն ապահովի 6-7 տոկոսանոց տարեկան աճ, միևնույնն է՝ մենք կկարողանանք կրկնապատկել մեր ռազմական ծախսերը միայն 12 տարի հետո, հիմա արդեն ութ անգամ պակաս է մեր սպառազիանությունների ծախսը: Ուրեմն, եկե՛ք անկեղծ լինենք մեր ժողովրդի առաջ: Այսօր այդ ստատուս-քվոն պահպանելու քաղաքականությունը սպառված է»,-ասաց  Զուրաբյանը:


Նա նշեց, որ այսօր մեր անվտանգության, ԼՂ-ի պահպանման միակ տարբերակը և հնարավորությունը խաղաղության կնքումն է:


Անդրադառնալով այն հարցին, որ հաճախ է հնչում, թե «թե մենք ինչ ենք զիջում՝ գիտենք, իսկ ի՞նչ է զիջում Ադրբեջանը»՝ Զուրաբյանը նշեց.


«Այն խաղության ծրագիրը, որը 90-ական թվականներից մշակված է համանախագահների կողմից և տարբեր մոդիֆիկացիաներով դրված է հիմա բանակցությունների սեղանին, ասում է հետևյալը, որ պետք է ստեղծվի բաժանարար գոտի, այդտեղ պետք է ստեղծվի ապառազամականացված բաժանարար գոտի: Այսինքն, Ադրբեջանը պաշտոնապես համաձայնվում է, որ այն տարածքի վրա, որն ինքը համարում է իր միջագայնորեն ճանաչված տերիտորիա՝ տեղակայվեն խաղաղպահ զորքեր, ստեղծվի ապառազմականացված գոտի, որտեղ Ադրբեջանը իրավունք չունի որևէ ռազմական տեխնիկա մտցնի: Ադրբեջանը պաշտոնապես ընդունելու է, որ ինքը հրաժարվում է  բռնության ուժի կիրառումով կամ ուժի կիրառման սպառնալիքով լուծել որևէ վեճ՝ Հայաստանի կամ Ղարաբաղի հետ: Սա երկրորդը զիջումը Ադրբեջանի կողմից: Երրորդ զիջումը՝ Ադրբեջանն ընդունելու է, որ Արցախին տրվի միջազգայնորեն ճանաչված միջանկյալ կարգավիճակ: Այսինքն,՝ այն ինչ-որ հիմա Ղարաբաղում կա, այն, որ ժողովուրդը ստեղծել է իր իշխանությունը և ընտրում է իր ներկայացուցիչներին՝ նախագահ, Ազգային ժողով և այլն, որն ամբողջ միազգային  հանրությունը համարում է ապօրինի և անգամ հայտարարություն է անում դրա կապակցությամբ, այդ նույն իշխանություններն արդեն կլեգիտիմացվեն: Այսինքն, միջազգային հանրության կողմից դրանք կընդունվեն որպես իշանություն, որոնք իրավունք ունեն միջազգային հանրության հետ  մտնել կապերի մեջ»:


Նա նաև ասաց, որ Ղարաբաղը դե ֆակտո ստանում է  այս գործող իրավիճակի օրինականացում և ամբողջ միջազգային հանրությունն արդեն Ղարաբաղն ընդունելու է որպես ինչ-որ մի միավոր, որն ունի այդ երաշխավորված միջանկյալ կարգավիճակը, Ղարաբաղի ձեռնարկատերերը իրավունք կստանան ազատորեն կապեր զարգացնել ամբողջ աշխարհի հետ:


Զուրաբյանի խոսքերով, եթե Ադրբեջանը ստորագրի խաղաղության պամանագիրը, ապա հրաժարվում է այդ տարածքների վրա ինքնիշխանությունից:


«Ավելին ասեմ ձեզ, սա նշանակում է, որ Լեռնային Ղարաբաղի անկախության միջազգային ճանաչման ճանապարհի վրա արվում է մի հսկայական  քայլ»,- եզրափակեց Լևոն Զուրաբյանը:


Լիլիթ Թադևոսյան


 
