Det blir peikt på at vedtaka om felling vart gjort etter at det var meir ulv i Sverige enn nødvendig for å hindre at arten vart trua, at ulvane som vart vedtekne felte ikkje hadde høg genetisk verdi og at viss det kom færre ulvar frå Sverige til Noreg i åra etter vedtaket, kunne arten i Noreg likevel reddast ved å unngå nye fellingsvedtak