Først mange år etter krigen orka Steinmann å snakka om skrekkopplevingane i Auschwitz, om broren som døydde, om dei mange som blei sende rett i gasskammera, om dødsmarsjen han blei tvinga ut på saman med over 60.000 andre attlevande fangar då Den raude armé nærma seg våren 1945, og om korleis han på nasjonaldagen 17. mai endeleg greidde å ta seg til Danmark og seinare vidare til Noreg.